Gb323_fol-2_EX2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Sententiarum libri IV, 2 Petrus, Lombardus, Paris, Bischof —— N125 11977822 021 Huuunpmrnummemindaan — Tübingen ðẽẽ — — — ☛ —c. vꝛologusin lil. Celebꝛatiſſimi potris dñ bonauenture oꝛ⸗ dinis minoꝝ aplice ſedis Cardinalis.⁊ ſubli mitat theologice interpᷣtis eximij ꝑluſtratio in arcana ſecundi libꝛi ſententiaꝝ. Olümogo hoc inue⸗ ni ꝙ deus fecit bominẽ rectũ ⁊ ipſe ſe infinitis immi/ ſcuit queſtõnibꝰ.Sollicite ↄſideranti pꝛeſentis libri ſcʒ ſecũdi ſententiaꝝ pꝛincipalẽ intentõneʒ et totalẽ ↄtinentiã.illud occurꝛit ad qd ſuam inquiſitõneʒ di cit ſapiens eſſe ꝓpductam Ecces.vij.in verbo ppoſi. to. Cum cm̃ cuncta tentaſſet in ſapientia.⁊ plus de/ feciſſet iᷓ pfeciſſet.tandẽ hoc ſe inueniſſe fatet᷑. de 1 us fecerit bominẽ rectũ ⁊c̃. In quo verbo duo clau/ dunt᷑.ſcʒ q bois recta foꝛmatio ⁊ rectitudo eſt a do. 2 ⁊ boc tangit᷑ cum dr̃ deus fecit hoiem rectũ. Aliud ẽ ꝙ bois miſeria ⁊ obliquatio eſt a ſeipᷣo.⁊ hoc tangit᷑ ʒ cum dẽ et ipſe ſe infinitis immiſcuit qõnibꝰ. In bis aũt duob? claudit᷑ terminꝰtotius humane oↄphenſi/ tudini non põt equari niſi rectũ.cum intellectus no ſter equat᷑ veritati. neceſſario rectificat᷑. Lũc aute,z equat᷑.qñ actualiter ſe cõuertit ad veritatem. Aeri/ 4 tas em̃ in actu diſfinit᷑ ꝙ eſt adequatio rei ⁊ intelle/ ctus. Intelligentia añt noſtra ad veritatem conuer- ſa verificatur. ac ꝑ boc veritati equat᷑. ⁊ dum equat᷑ rectitudini rectificat᷑. vnde ſine veritate nullus re/ cte iudicat.vt dicit᷑ in libꝛo de vera religi.⁊ qui aſpi ⸗ cit ad veritatem iudicat recte ᷣm ꝙ dominus dixit ſymoni Luce.vij. Recte iudicaſti.i.recte dixiſti vlł de⸗ creuiſti. Siliter rectificat᷑ dum voluntas ſumme beatitudini ↄfoꝛmat᷑. Summa em̃ bonitas eſt ſum/ ma equitas ſiue iuſticia. tanto em̃ melioꝛ quis quan to iuſtioꝛ. Sed vt dicit Anſel. Juſticia eſt rectitudo ꝰ voluntatis.nihil autem ↄfoꝛmat᷑ rectitudini niſi re/ ctũ. Dum g volũtas bonitati ſumme ⁊ equitati con foꝛmat᷑.neceſſario rectificat᷑. Cũc aũt ↄfoꝛmat᷑.cuʒ ad ipſum ↄuertit᷑ diligendo.vñ Hugo.Scio anima mea ꝙ dum aliquid diligis.in eius ſimilitudinẽ traſ foꝛmaris.Qui enim diligit bonitatem rectus eſt.Et boc eſt qdð dicit᷑ Cañ.j. Recti diligũt te. Recti enim dQd tuam bonitatem ſunt conuerſi.⁊ tua bonitas ad ecos indlinat᷑. Ande anima experta clamat ⁊ dicit.qỹ bonus iſrael deus bis qui recto ſunt coꝛde. Et quia ſoli recti experiunt᷑.ideo rectos decet collaudatio. Mibilominus rectificat᷑. dum virtus ſumme pote/ ſtati ↄtinuat᷑. Rectum em̃ eſt cuiꝰ medium non cxit ẽ ab extremis. Extrema ſũt pꝛimũ ⁊ vltimũ.alpha ⁊ o. 0- 7 pᷣncipium ⁊ finis.Oꝑatio inter bec eſt mediũ.ꝑ quã efficiens ꝑuenit in finez. Illa ergo virtus recta eſt. cuiꝰoꝑatio eſt a pꝛincipio pꝛimo.⁊ ad finem vltimũ Quoniã g diuina virtus om̃ia oꝑatur a deo.ct pꝛo/ „— onis.vt cognoſcat oꝛiginẽ boni.⁊ cognoſcendo reqͥ‚ rat.⁊ ad illam ꝑueniat ⁊ ibi requieſcat.Et vt cogno/ ſcat oꝛiginẽ ⁊ pꝛincipiuʒ mali.⁊ illud vitet ⁊ caueat. In bis etiã claudit᷑ tota intentio tractatꝰlibꝛi pᷣſen- tis.qui circa duo vᷣſatur.ſcʒ circa homis ↄditõneʒ ?-⁊= cius deuiationẽ. Homis aũt ↄditio tangit᷑ cum dr̃. deus fecit boĩem rectũ. Qualiter añt illud intelligiẽ᷑ ꝙ deus fecerit boiem rectũ explicat᷑ Ecẽi. xvij.c. vbi 7 vicit· Deus creauit bominẽ de te ad coꝛpus.Et ſᷣm imaginẽ ſuam fecit illuʒ. hoc dicit t hominẽ de terꝛa. hoc dicit q;tuzʒ q;tum ad aie naturã.Et iterum ↄuertit illũ in ipſaʒ. boe dicit q;tum ad gratiã ſupadditam que animaʒ ↄuertit ad deum ꝑ virtutem babitus.⁊ ideo ſubiun git. et m ſe veſtiuit illum virtute. In hoc verbo oſtendit᷑ ꝙ deus non tm̃ fecit bominẽ poſſibilem ad cit hominẽ rectũ ad ſe couertendo ipſum. ZLunc em̃ homo rectus eſt.quãdo intelligentia adequat᷑ ſum/ me veritati in cognoſcendo.volũtas ↄfoꝛmat᷑ ſum/ me bonitati in diligendo.⁊ virtus cotinuat᷑ ſumme poteſtati in opancio. Hoc autẽ eſt qñ; bomo ad deuz auertitur ex ſe toto. ¶ Dꝛimo igit᷑ bomo rectus eſt cum intelligentia veritati ſumme equat᷑.equari au⸗ tem dico non per oĩimodam ꝑfectionẽ vel imꝑletio/ nem. ſed ꝑ quandã imitationẽ. Si em̃ veritas vt di att Anß eſt rectitudo ſoia mente pcepeibilis r fect pter deum. hinc eſt ꝙ rectiſſima eſt in opando. Mi/ bil autem ↄtinuat᷑ recto niſi rectum. cum ergo virtꝰ noſtra ſumme poteſtati ↄtinuat᷑.abſq; dubio recti/ ficat᷑. ⁊ ex boc homo nõ ſolum rectus.ſed etiam re- ctoꝛ ⁊ rex efficit᷑. Deut.penł.Et erit apud rectiſſimũ rex ðgregatis pꝛincipibꝰppli cuʒ tribubꝰiſrael.oc autẽ erit in gloꝛia qn virtus nr̃a ↄtinuabit᷑ diuie vir tuti.tũc erimus om̃ipotentes volũtatis nr̃e ſicut et deus ſue. ⁊ ideo om̃s reges. ⁊ ideo omibꝰ ꝓmittitur regnũ celoꝝ. ¶ Fecit igi deus boiem rectũ dũ ipᷣm S fecit ad ſe ↄuerſum. In ↄuerſione em̃ hois ad deum nõ ſolũ rectificabat᷑ ad id qð ſurſum.ſed etiaʒ ad id qð deorſum. Nomo em̃ in medio ↄſtitutꝰ dũ factus eſt ad deũ ↄuerſus ⁊ ſubditꝰ.cetera ſunt ei ſubiecta. ita ꝙ deus omnẽ veritatẽ creatã ſubiecerat ei?ꝰ intel/ lectui ad iudicandũ. omnẽ bonitatẽ eius affectui ad vtendũ.omnem virtutẽ eiꝰptãti ad gubernandum. E boe nanq; ꝙ intelligentia cõuerſa eſt ad diui/ nam veritatẽ vendicat ſapiam ꝑ quã oĩa diiudicat. bm ꝙ dẽ Sap̃.vij. Ipſa dedit mihi omniũ q̃ ſunt ſci itudinẽ imaains entia. vt ſcirẽ oꝛbis terꝛaꝝ diſpoſitões. ⁊ virtutes ce/ rectitudinẽ.ſuam ei imaginẽ ↄferendo.ſed etiam fe lon.inii s terꝛaꝝ diſpoſitoez. virtu loꝝ.initiũ ⁊ ↄſeruatiõez ⁊ medietateʒ tempoꝝ.anni curſus ſtellaꝝ diſpoſitones.naturas aialium. ⁊ iras beſtiaꝝ.vires herbaꝝ.vim ventoꝝ.⁊ cognitões hoę⸗ minũ.dꝛias vᷣgultoꝝ.⁊ vᷣtutes radicũ.⁊ geunch ſunt abſconſa ⁊ impꝛouiſa. Añ ⁊ adam om̃ibꝰnoia impo ſuit. Subiecit nibilominꝰvolũtati oĩa ad vtendum. vt poffet oĩa in vſum ⁊ vtilitatẽ ſuã ↄuertere. AUnꝭ̊ .Om̃ia ſubieciſti ſub pe.ciꝰ.Añ apls dicit ad deuʒ ↄuerſis.j.Coꝝ.iij.Om̃ia vꝛa ſunt. Subiecit etiã vir tuti ad gubernandu Geñ.j. Subijcite cãa. ſe; terꝛaz. 2 dminatnini piſcibꝰmaris ⁊ volatilibꝰccli. Iſta at Aa recta boĩs conditio q́;ẽtum ad ſuperius ⁊ inferius ſi bulis ⁊ genealogijs infinitis. Quia ſicut dẽ.ij. Thi. mul tangit᷑ in illo verbo Fa.ho.ad ima.⁊ ſi.no.⁊ p/ iij.Sempꝑ ſunt diſcentes ⁊ nunqᷓ; ad ſciam veritatis ſit ⁊c. YFecit g̊ͤ deus hoiem rectũ dum ad ſe ↄuerten / puenientes. oluntas diſcedendo a ſumma bo do ſibi eum aſſimilauit.⁊ ꝑ hoc om̃ibꝰpᷣpoſuit.et ſic nitate egena effecta imiſcuit ſe infinitis qõnibꝰꝑ cõ/ patet recta bumane nature ↄditio.¶¶ Et ſequit᷑ mi cupiſcẽtiã ⁊ cupiditatẽ.Quia ſicut dꝛ Pꝛouerbioꝝ 9 ſcrabilis deuiatio in hoc qd ſubditur.⁊ ipſe infinitis xxx. Ignis nunqꝙ dicit ſufficit.vñ ⁊ auarus non im/ ſe imiſcuit qõnibꝰ. In qͥ põt notari ⁊ modus laben/ plebit᷑ pecũia ſicut dicit᷑ Ecẽs.v. Ideo ſemꝑ querit di. ⁊ ſtatus in quẽ cccidit. Moqus labendi in his ttri ⁊ mendicat.Similiter ↄcupia nõ ſatiat᷑.imo infinit bus qᷓ dicit ſm tria q̃ in pctõ ↄſiderant᷑.⁊ tria q̃ in xtvoluptatũ qpnibꝰimplicat᷑ Sap.xiiij. Oia cõmixta verbo.ꝓponunt᷑. In pctõ nanqʒ eſt cõuerſio. ⁊ auer / ſunt.ſanguis.bhomicidiũ.furtum.fictio.coꝛruptio.⁊ꝛ ſio.⁊ bonoꝝ amiſſio ſiue expoliatio. Cõuerſio intel / infidelitas.turbatio.ꝑiurium. tumultus.bonoꝝ dei ligit᷑ ꝑ immixtõcʒ.auerſio ꝑ finis pꝛiuatões.ſed expp immemoꝛatio.aiaꝝ inquinatio.natiuitatis immuta liatio ꝑ qõncm. Nam ↄuerſio facit pꝛauũ vel impu tio.nuptiaꝝ inconſtantia. inoꝛdinatio mechie ⁊ im/ rum.auerſio infirmũ.expoliatio mẽdicũ.⁊ hoc totu, pudicicie.He ſunt qpnes infinite q̃ ↄmixte ſunt qui tangit᷑ cum dr immiſcuit ſe infinitis qõnibus. Põt bus iĩmiſcuit ſe hõ duʒ voluntatẽ defoꝛmauit a ſum/ etiã notari ſtatus in quẽ cccidit.Sic em̃ cecidit a re-· ma bonitate.¶ Airtus aũt diſcõtinuando ſe a ſum ctitudine. vt ꝑderet ipſaʒ rectitudinẽ non rectitudi ma ptãte facta infirma immiſcuit ſe infinitis qõni⸗ nis aptitudinẽ. ꝑderet habitũ nõ appetituzʒ.quia ſic bus inſtabilitatẽ.vñ ſemꝑ querit quietẽ ⁊ nõ inue atmiſit ſimilitudinem. vt tñ pertranſcat in imagine. nit.Andð Iſaie xix. Dñs immiſcuit in medio egypti OAm̃ igit᷑ remanſit appetitus ſine habitu.ideo factꝰ ſpm̃ vertiginis.iſte eſt ſpũs inſtabilitatis ꝓ eo ꝙ ni/ eſt hõ qᷓrendo ſollicitꝰ.Et quia nibil creatuʒ recom/ hil põt ſtabilire. Vñ hõ peccatoꝛ eſt ſicut puluis quẽ penſare põt bonũ amiſſum cum ſit infinitũ.ideo ap· ꝓijcit ventꝰ a facie terꝛe. Añ in tõ.Auertẽte te faciẽ petit.querit.⁊ nunqᷓ; quieſcit.⁊ ideo declinando a re turbabunt᷑.auferes ſpm̃ ⁊c.⁊ ideo erit tanqᷓ puluis ctitudine.infinitis qõnibus ſe immiſcuit. Añ intelli quẽ ꝓijcit vẽ.a fa.ter. Sicut igit᷑ puluis nõ põt quie- gentia auertendo ſe a ſumma veritate ⁊ gratia effe ſcere diu eſt ventꝰ vtiginis.ſic nec noſtra virt? ſta⸗ cLta ignara. infinitis qõnibus ſe imiſcuit ꝑ curioſita bilis pmanere.⁊ ideo infinita loca querit.⁊ mutat.? tem Ecẽs.viij.Eſt homo qui dicbꝰ⁊ noctibus ſom / mendicat ſuffragia. Immiſcuit igit᷑ ſe bõ infinitis qᷓ num nõ capit oculis.et intellexi ꝙ operũ dei nullam ſtionibꝰꝑ curioſitatẽ.dum cecidit a veritate in igno⸗ poſſit hõ inuenire ratõnem.ſupple q finiat appetitũ rantiã ꝑ cupiditatẽ.dum cecidit a bonitate in mali/ ſiue inquiſitiõez.ĩmo generat aliam qoõnem.et parit ciam ꝑ inſtabilitatẽ.dum cccidit a ptãte in impoten nougam dtentõeʒ. ⁊ immiſcet inextricabilẽ dubitatio tiam.Sic g in verbo ꝓpoſito notat᷑ hoĩs ↄditio ⁊ eiꝰ nem. ꝓpter q dicit᷑ Pꝛouerbᷣ.xx. Honoꝛ eſt bomini deuiatio.⁊ hoc ſolum inuenio determinatum in boc qui ſehat ſe a ↄtentõnibꝰ.om̃s ant ſtulti miſcent᷑ cõ⸗ libꝛo. tume ſis Tales ſunt miſeri hoies qui intendũtaaa —— (¶ Miſtinctio pꝛima de creatõne humane nature qᷓ;tum ad pꝛincipiũ efficiẽs in generali. minat de reb? creatis.Et diuidit᷑ iſta pꝑs in duas. In pꝛima agit de creatõne bnane nature. In ſcda creatõne angelice nature.infra di.ij.de angelica itaq; natura. Pꝛima ꝑs diuidit᷑ in duas parteſ. In pꝛima agit de hois ↄditõne. In ſcda de lapſu eiꝰ⁊ temptatõne.infra di.xxj. ANidẽs igit᷑ dyabo/ ima pars hʒ duas.qꝛ em̃ hõ coicat cũ om̃ibꝰcreaturis.⁊ cetera facta ſBr hoiem. idco pᷣ agit s . Hamne in generali. ſcdo vᷣo in ſpãli.infra diſt.ij.de angelica itaq; natura ⁊c̃. 4 vma determinat de ↄditõne rerũ qᷓ;dtum ad pꝛincipiũ efficiens.in ſcdᷣa vo tum ad . beatitudinis ⁊c. Pꝛima ꝑs hʒ tres ꝑticulas. In pꝛima ꝓponit veritatẽ que expꝛimit᷑ in ſcripture ſacre autoꝛi tate. In ſcdᷣa vᷣo autoꝛitatem explanat.ibi.Creatoꝛ em̃ eſt ⁊c. In tercia vo qꝛ ꝑ illam auctem poſitõnes erꝛo⸗ nee elidunt᷑.oↄcludit vltimo eaꝝ euacuationẽ.ibi.Hoꝝ ergo ⁊ ſimiliũ erꝛoꝝ ⁊c.Et quelibet haꝝ partiũ habʒ duas. In pꝛima nanq; ꝑte ꝓponit autoꝛitatẽ veritatis. In ſcᷣa platonis erꝛoꝛem.ibi. Plato nanq; ⁊c. Simi liter ⁊ ſcda duas habet. In pꝛima explanat autoꝛitatẽ ⁊ verba autoꝛitatis. In ſcdᷣa ponit erꝛoꝛem Ariſ.ibi. „ ma ꝑs bz duas. In bi. Et qꝛ nõ valet eiꝰ onem.ibi.Credamuus igitur ⁊c̃. Arriſto. vo duo ⁊c. Eodem mõ teꝛcia bʒ duas. DPꝛimo em̃ ↄcludit erꝛoꝝ impꝛobatõeʒ.ſcdo vo fidei ↄfirmati · a ¶ Creationem rerũ ⁊c.queritur de oꝛdine iſtius libꝛi ad p̃ceden tem. Cum em̃ nos co Pal gnoſcamus creatoré (Enendit autoꝛitate ſacre ſcripture vnũ eſſe rerum icipiũ nõ plura.vt quidã putauerür. Reatõeʒ rerũ inſinuans ſcriptura. deũ eſſe a rr ceaturas.quia vi creatoꝛẽ initiũq; tꝑis atq; oĩm viſibiliũ vel Kusg Perniuz e inuiſibiliuʒ creaturaꝝ in pᷣmoꝛdio ſui oñdit Sei ⸗ ari a notioꝛibꝰ nobiſ. d iceo. n pᷣ̈ncipio croglit de celũ 7terꝛaz. Den. 5 pꝛiꝰ debuit agere de ”èů . creaturis qᷓ;ᷓ de creato re. iſte liber pꝛimꝰnõ ſeds dʒ eſſe. Rꝰ.dm ꝙ ſupꝛa cũ actũ eſt de creatoꝛe actũ eſt etiã de creaturis put ſunt via ad ꝑueniendũ rroardgs nnt aũt agit᷑ de cognitõne re⸗ put cognitio de creatoꝛe adminiculat᷑ ci. quia agit᷑ de ↄditõe ⁊ lapſu. Mõ põt añt cognoſci conditio niſi pꝛiꝰcognoſcat᷑ eiꝰpꝛincipiũ.pꝛincipiũ aũt buiꝰ diti Reatõeʒ rerũ. Poſtq; mgr̃ ſupꝛa in p li.determinauit de miſterio trinitatis.oↄñter in hoc.ij.li.deter/ — — —.— 2 — — — — — — — — —. zwntien Füpend N, 4 6 f—23— — — ünminthen nteomteig tniNimti⸗ Nöeinunchi natkeiſtinif Cartgncitiin miatin tig rithltts ht in Aanr fi igiriiigt luotnſitt nlapenter: nnpilöüftiug mumnun⸗ ctanerütei uu girn nhetn rthiehdtid Unmninmmitg Gisngl iguheili binetn zuitfinet gwin uwr dingfung btiͦit⸗ Cpent ra nnſinudn cen mni dii nmigi B temmn Ai Rigſhisfmm Di. I b heis etem̃ vᷣbis moyſes ſpũ dei afflat in vno pᷣncipio a deo creatoꝛe mm factũ refert.elidens erꝛoꝛẽ qrũdã plura ſine pᷣncipio fuiſſe pᷣncipia opinantium. optet doctrinã huiꝰli baæꝛ ſcqui doctrinã pᷣce e dentis.⁊ pʒ obiectuʒ. „Platomis erso. b 57In Vno önctpid OPlato nãq; tria initia eſtimauit.deum ſcʒ.exemplar. a deo creatore mudũ materiã.⁊ ipſam increatã ſine principio.⁊ deũ quaſi factum refert. Que/ grtificem non creatoꝛem. ro ꝓ ſupponat ille ¶ Explanat auẽteʒ.oñdens qͥd ſit creare ⁊ qͥd face. c terminꝰ pꝛicipio.aut reatoꝛ em̃ eſt qꝗᷣ de nihilo aliqͥd facit. Et creare ꝓpꝛie dir Pincre eſt de nihilo aliqd face. Facẽ vo non mõ de nihülo ali dtv Moſſtonee ſuni quid oꝑari.ſᷣ etiaʒ de materia. Vñ ⁊ hõ ⁊ angelꝰdicit᷑ tranſitiue. Mõ p cre- gliqua facè ſ̃ nõ creare. vocaturq; factoꝛ ſiue artifex.ß ato. qꝛ nihil creatum nõ creatoꝛ.hoc em̃ nomẽ ſoli deo ꝓpꝛie ↄgruit.qͥ ⁊ de grat in à̊ fieret. nihilo quedã. ? de aliqͥ aliqua facit. Ipe eſt g creatoꝛ. ¶Item ab etemo fue⸗ ⁊ opifex ⁊ factoꝛ.ſᷣ creatõnis nomen ſibi ppꝛie retinu⸗ runt res in pꝛincipio dit. aliqᷓ fieri ↄtingit.nulla tñ in ipſo vel in eiꝰ caloꝛe facta ſenſus eſt.in pᷣncipio. motõne vel mutatõne.Ita ex dei volũtate noua hũñt lcie in ofali ecéëẽ ſine mutatõne autoꝛis qͥ eſt vnũ ⁊ ſolũ ⁊ oim pnꝰ. Zmt. dicit in pſalm̃. AHireſtotilis erꝛoꝛ. d Zis in ſopla fecihi Aran (Os„ H dyryje. vt ſic notet᷑ non tĩ cauſa efficiens ſed . ctiã eremplaris. O Es iſte expoſitões vere ſunt ⁊ catholice.⁊ ꝑ eas elidunt tres erꝛoꝛcs circa mũdi pductio- nem. Ex pꝛima clidit erꝛoꝛ quo⸗ nunh fcxtne uice iẗ erꝛoꝛ quoꝛũdam modernoꝝ phᷣantium qͥ dixerũt mundũ eſſe factũ ex tpe ſ mediãte in ligentia. ita ꝙ deus pꝛimo fecit angelos ⁊ cũ illis ↄdidit mundũ.ↄtra qͥs eſt pꝛima expoſitio. Si em̃ deus in principio ↄditonis creauit mundũ.nõ pꝛimo angelos vel intelligẽtias.ita ꝑ illos ↄdiderit mundũ.et hic Eerꝛ0oꝛ oꝛtũ hʒ ex illo vbo. YFaciamꝰboiem ad imagiez ⁊ ſilitudinẽ.q.deꝰloquat᷑ angelis.Ex ſcda expoſitõnce eli itur erꝛoꝛ aꝛeſtotilicoꝝ q̃ dixerũt mnndũ ↄditũ ab eterno.Si cm̃ in pꝛincipio tꝑis factꝰeſt ex nibilo.nõ ergo fuit ſine pꝛincipio.⁊ hic erꝛoꝛ oꝛtũ habuit ex boc ꝙ nõ potuerũt videre qᷓliter mundꝰincepit.⁊ q̃re tũc et non ante. Ex tercia expoſitõne elidit᷑ erꝛoꝛ platonicoꝝ qͥ dixerũt pꝛincipia mũdi tria eſſe.ſcʒ deñ.materiã.⁊ exem/ plar. Si em̃ ded in filio ſicut ꝑ exemplar eternũ ↄdidit de nibhilo mundũ.nõ ergo requirit᷑ ſecũdũ pᷣncipiuʒ qd eſt exemplar. nec terciũ qdð ſit materia. Et hic oꝛtum habuit ex hoc ꝙ nõ potuerũt intelligere oino quõ aliqd lat exnibilo. Ex om̃ibus his elidit᷑ erꝛoꝛ manicheoꝝ qͥ poſuerũt pꝛincipia mũdi effectiua duo.⁊ iſte eliditur ꝑ ſubiectum dicte locutõnis.Creauit deus clum ⁊terram.lucem ⁊ tenebꝛas.⁊ hic erꝛoꝛ eſt om̃ibꝰ vilioꝛ. Et babent ſe gradatim. Ham pꝛimꝰ ſolum erꝛat in eo a quo. Scdus erꝛat in eo de quo ⁊ q.quia ex aliquo et ab Kerno Tercius erꝛat in eo de q̃.quia dicit factũ efſe de materia ⁊ nõ ex nibilo.⁊ in eo ꝑ q.ſcʒ circa exemplar qð poſuit aliud a deo vt apparet. Et in qñ.quia poſuit mateniã ab eterno ⁊ impfectam. Et iſte erꝛoꝛ eſt mul⸗/ 2 onis ſolus dedeſt. igo id ẽ in filio dr̃ creaſſe it. alia vo etiã creaturis cõicauit. In ſcriptura tñ ſepe vo eſtate g mn creatoꝛ accipit᷑ tanq; factoꝛ.et creare tanqᷓ; facere ſine aSo. nullo mõ poteſt diſtinctõne ſignificatõnis. ſtare p pᷣnpicio icrea- Agere ⁊ facere Verumtñ ſciendũ eſt.hec vᷣba ſcʒ creare ⁊ facere et to. Mec ꝓ creato.qͥa ieen xe ggere ⁊ alia hmõi de deo nõ poſſe dici ᷑ᷣm eam rõnem Pandler at Aajch . Jag dec a/A dicunt᷑ de creatur. Quippe cũ dicimoeũ aliqd fac. hi⸗ E. hlic 1 rn aliqué in opando motũ illi ineſſe intelligimus. vel ter poteſt accipi. Ano gliquã in laboꝛãdo paſſionẽ. ſic̃ nob ſolet accidẽ.ſᷣ eiꝰ mõ vt dicat pure oꝛ⸗ ſempiterne volũtatis nouũ aliquẽ ſigniſicamꝰeffectũ. dinẽ.⁊ ſic idem eſt fa/ Erz ſenſu diei id ẽ eterna eiꝰ voluntate aliqd nouiter exiſte. Cũ g̊ ali cere pꝛincipio 1fa- ir deus alidd quid dr̃ facc.tale eſt. ac ſi dicat᷑ iux eiꝰvoluntatẽ vel co*αρnugtbe eſe facere. eiꝰ volũtatẽ aliqd nouiter ↄtingeè vel eẽ. vt in ipſo ni⸗ en alleuibtpalis hs HZ hil noui ↄtingat.ſᷣ nouũ aliqͥd ſicut in ei eterna volũ⸗ ris.⁊ ↄnotet pᷣpoſitio tate ſuerat ſiat ſine aliq̃ motõne vel ſui mutatõe.Nos nem poſterioꝛ?. Alio vo oꝑando mutari dicimur.qꝛ mouemur. Mõ eĩ ſine mõ põt impoꝛtare ba motu aliqd facimꝰ. Deꝰg aliqᷣd agè vel facè dr̃. qꝛ cã bitudinẽ menſure. et eſt rerũ nouiter exñtium.cũ eiꝰ volũtate res noue eſſe Grincvlo flen incipiũt qᷓ añ nõ eraut.abſq; ipſi agitatione.vt actus c ta. Brras meſo r Pꝓpꝛie dici nõ queat.cũ vicʒ actus om̃is in motu cõſi/ poteſt impoꝛtare ba⸗ Per ſile oſten- Krein deo aũt motus nullus eſt.Siẽc̃ g̊ ex caloꝛe ſolis bitudinẽ cauſe.et tũc π to vilioꝛ qᷓ erꝛoꝛ alioꝝ qui ponũt ab eterno matenã fuiſſe ꝑfectam ſua foꝛma. Quartus erꝛoꝛ manicheoꝛum NR vm̃ibus eſt abhominabilioꝛ. quia deficit in pꝛimo pꝛincipio in quo phi coĩter cõcoꝛdauerũt.ponentes pꝛimo u duo puincipia. aeꝑ H Areſtotiles vo tria poſuit pncipia. duo ſcʒ materiãs ? e in ruti aufcrentes oꝛdinẽ at · ſpẽm.⁊ terciũ oꝑatoꝛiũ dictum.mundum q; ſemꝑ eſſe ☛☚ HB vcoxes vniucrſce z fuiſſe. . u huſi Anicakeect e vedte. Concludit erꝛoꝝ p̃dictoꝝ euacuatõeʒ. umtſi s oe nal (en ⁊ ſimiliũ erꝛoꝛẽ ſpũſſanctꝰeuacuãs.veritatiſq; i ros nõ humanã mali eI⸗ & Seie e . Ppuünsher, 1 muni . ciam ſed dyabolicam diſciplinã tradẽs.deũ in pꝛincipio tempoꝝ mundum dD Au inen aſtuciã credo adinue creaſſe.⁊ añ tꝑa eternaltr extitiſſe ſignificat. ipſiꝰeterni nti Gci nige Pt 6 alterũ deuz tatem ⁊ om̃ipotẽtiã ↄmendãs.Cui voluiſſe.facè ẽ.qͥa zunhn 5 e 4 3 gen monn⸗ ¶vt pᷣdixiꝰ)ex eꝰ volũtate ⁊ bonitate res noue exiſtũt. 3 c nien igit p pᷓ ſupponat Koncludit fideiↄfirmationem. f ſüe hᷣ nomè pᷣncipin. Do Kredamꝰg rerũ creataꝝ celeſtiũ. terꝛeſtriũ. viſibilium Ccir teſt em̃ ſupponere ꝓ vel inuiſibiliũ cãm nõ eſſe.niſi bonitatẽ creatoꝛis.qui bgliun filio. ⁊ de p patre. et eſt deꝰ verꝰvnꝰ.Cuiꝰtanta ẽ bonitas.vt ſumme bon⸗ un tun alruedifit beatitudinis ſue qᷓ eternalr beateſt. alios velit eſſe p⸗ iee uin a ticipes. quã videt ? cõicari poſſe ⁊ minui oĩno nõ poſ⸗ nr teſt etia ſupponere p . cEtz bonn gͤipſeeraret heatng eran ſoſa di ungiinoe creatu: a vtpote p pn ſe. Yllud & bonũ qð ipſe erat et qͥ beatus erat.ſola bo⸗ Pelogat cipio tẽpis. ſᷣ nõ dicit Nitate nõ neceſſitate alijs cõicari voluit.quia ſumme ſrckaitbt tũc oꝛdinẽ ſed ↄcomi boni erat ꝓdeſſe velle.et om̃ipotentiſſimi nocerenon e ſmnarpone tanti mẽſure ad mẽé poſſe. ucr nhi ſuratũ.ſc ꝙ celum et èGDMĩ Rinn terea cũ paincipio tpis eſſe ceperũt. ⁊ ſic py illud. c¶ Areſtotiles vo tria poſuit pꝛincipia ⁊c. Querit qᷓre di ſuncfh ſtinguit illa duo 3 tercio. Et iterũ nõ vicee illud eſt. Wa pſcrutanti libꝛos phi.qꝛ ipſe nõ ponit niſi iici tria al 4 Matenã. ⁊ foꝛmꝗ. ⁊ pꝛiuatõeʒ. in pꝛincipio noni.metha. ⁊ in pᷣ phi.nõ & iſta q̃ ponit mgf. R.*.dm e ideo duo “ 4 . diſtinguit a tercio.qꝛ duo ſunt intrinſeca tanq; elemẽta.⁊ vnũ eſt extrinſecũ.vbi aũt ppᷣs iſta tria diſtinguit ⁊ mM ponit ſi querat᷑ ex ſſe inuenit᷑ in ſco de generatõne circa finẽ. Sed tũc eſt qõ.qꝛ videt᷑ nõ ſufficiẽter pꝛicipia ulifligin in phicis afſignaſſe. imo ſi ibi aſſignauit tria pᷣter oꝑatiõex.tũc ſunt quatuoꝛ. Et dᷣm ad boc ꝙ ꝛiuatio nõ ſirie diſtert a foꝛma vel materia. Siue em̃ pꝛiuatio noĩet appctitũ foꝛme cum eiꝰcarentia.ſiue nomiet ipſaʒ foꝛme tſnu eſſentiã. put eſt in materia. in potentia. nõ differt ab bis duobꝰ.ſcʒ materia ⁊ ſpẽ. Nam appetit?ꝰad materiasx hücanet reucit.nec eſt aliud. ⁊ eſſentia foꝛme ad ſpẽm ſm rem. Et bec duo pꝛincipia determinat in pꝛimo.poſtmodũ üünſmlgt adiungit teraã optõem dum om̃ia reducit ad motoꝛc pꝛimũ in. viij ⁊ ſic pʒ q mgr̃ vere ⁊ pꝛie loquit᷑. izſeinin d¶ In pꝛincipio tempoꝝ mundũ creaſſe.Contra.ſi cepit cum pᷣ᷑ mobili.⁊ illud cepit in ſcdo die.nõ & in pꝛin⸗ ſenichie SApio tpis ſed añ.R.dm ꝙ tp̃s dr tripłr. ↄmuniſſime.coĩter.⁊ ꝓprie.Cõmuniſſime d menſura exitꝰ de non haͤdapi⸗ eſſe in eſſe. Coiter dr̃ tpᷣs menſura cuiuſlibet mutatiõis. maxime illiꝰ que fuit añ pꝛimũ mobile Lerrio modo ltnosroſn dicit ꝓpꝛie menſura otepꝛun mobilis.vt coĩter ↄſueuit diſtingui.Et qꝛ pꝛimo mõ dictũ eſt pꝛimũ omniuʒ. harfernd 2in illo ↄditũ eſt ſectm. ideo dicit in pꝛincipio tempoꝛũ. e Biftroratan eſt nocere nõò poſſe. Contra. ſwoſgen 6 Vm̃is pena affligit ⁊ ledit.ſi ledit nocet. ſi deus nõ põt nocere nõ pᷣt punire.Rꝰ.dð ꝙ ſicut duplex eſt malũ. Vuntfer non ſcz culpe ⁊ pene.ſic etiam duplex eſt nocumentũ.cum ẽᷓ dicit ꝙ nõ põt nocere.non intelligit᷑ ꝙ̃tum ad nocu⸗ ganell mentum qð facit malum pene.ſed qð facit malum cuſpe. =èDYZBM — , -2G Hõ „ „ nſegcgecns. „ D intelligentiã eoꝝ q̃ in bac ꝑte dicunt᷑.q̃ri lvc.ergo totũ pducit.ſed Patuud agens eſt bmõi. unib lktur hic de exitu rerũ in eſſe. Pꝛimo qtum ad æc. ¶ em nobilius ⁊ ꝑfectius eſt agens qᷓnto pau- gſbioernd „pꝛincipij entitatẽ vel cauſalitatẽ. Scdo q;dtũ cioꝛibus indiget ad agendũ.ergo agens nobiliſſimũ chrunutſi ad veritatẽ.ercio q;tum ad Paucebni⸗ quiddita/ nullo extra ſe eget.ergo ſi ipſum ſolũ eſſet.adbuc res ſichpeuen tem. Circa pꝛimũ duo querunt᷑. Pꝛimo qritvtꝝ nes ꝓduceret ſed non ex ſe. cum ipſe nullius ſit pars.er- lg habeant pꝛincipiũ cauſale. Scdo vtrũ babeant pꝛin go ex nihilo.patet ꝙ deus pot in totam ſubſtantiã gizicier cipium initiale. heature. Ehem agens ſm foꝛmã põt ꝓducere foꝛ ignwrznie 23 Aueſtio.j. „„a4 mam. ergo pani ratone agens m ſe totum põt ꝓdu Rrinefne ¶ Ad quam ſic pccdit᷑. Cum ↄſtet ſm ſctõs ⁊ phos cere totum.ſed deus ſe toto agit cũ ſit oiĩno ſimplex. Ncgcßeni In es nes mudane habuerint pꝛincipiũ ꝓductiuum. ergo pducit totum. ¶ Item hocip̃m oſtendit a par WN eum aꝓpter rerũ varictatẽ. tum ꝓpter rerum mutabili te rei cõdite ſic. Od non cſt ab alis. eſta ſeipſo. nibii nnltrpen eatem. cum. ter rerũ oꝛdinem.tum etiam ꝓpter im/ autem tale qdᷣa ſeipſo eſt indiget alio vt ſit. ſed om̃e Pftigin pfectionẽ. Multitudo em̃ oꝛtum habet ab vnitate. intrinſecum pꝛincipiũ rei indiget alio vt ſit. nam foꝛ- Ceſecgne amotus ſiue mutabile ab immutabili.⁊ oꝛdo ad pꝛi ma indiget materia ⁊ econucrſo. ergo ⁊c. ¶ Item et ſitiene muin. 2 impfectum ad ꝑfectum oꝛiginaliter reducñ fFiciens ⁊ finis ſunt cauſe coꝛrelatiue. qd non eſt ab lucmnc eur igeo hoc ſuppoſito ſc ꝙ res babeant pꝛincipiũ alio.nò eſt ad aliud ſed om̃ia ſunt ad aliud m om̃e fangtcie n ale. aliquo modo eſt queſtio vtruʒ res pꝛoducte qð ſunt.quia m om̃e quod ſunt appetũt bonum.et lenne ſine oino. hoc eſt ̃m pꝛincipium materiale ⁊ foꝛma/ ſtatus nõ eſt niſi in ſummo bono.Et qꝙ iſta ratio ſit aheſtn E. e tm̃ ſᷣm alterum pꝛinceipium.Et ꝙ ſᷣm vtrunq; bona oſtendit᷑. Si em bonum ⁊ ens ↄuertuntf᷑.ergo n a . 14 bpaimo a parte ꝓducentis ſic. Quto ꝓducens qð eſt ſeipſo ens. ſeipſo eſt bonum.ſed quod ſeipſo ẽ en nol pfectius. tanto plus inſluit in rem. pri- bonum. nõ eſt ꝓpter aliquid alind. ergo qð nõ eſt al nnin mum ⁊ ꝑfecciſſimum inſtuit totum et in totum et ſi galio.nõ eſt pter aliud.Si om̃ia mũdans ᷣm ſe to⸗ a ichef üͤginit –— ineinän ſiin nin nuheg uti nehifitt nyrrnn um gtdl Gnete inile r gand Git ini ton⸗ anm cſeabuus lueſtfut memniiti ES — =— — = — S EE R S , — S= = 9 6 = = — S = .MR ta ſunt ppter aliud. & ſunt ab alio. ¶ Item ſires nö eſt totaliter ab alio. aut eſt hoc ratõne foꝛme. aut ra/ tione materie. Conſtat ꝙ nõ foꝛme.qꝛ videmus foꝛ/ mas pꝓduci.⁊ ſi foꝛme nõ ꝓducerent᷑.oĩno nihil pꝛo/ duceret᷑. Si ratõne materie. Sed ↄtra vt dicit pbs in pꝛima phia. actus eſt añ potentiã. oſtat ꝙ nõ loq eur de potentia actiua ſed paſſiua.S cum actꝰ rei ab alio ſit ſimiliter et materia. Si tu dicas ꝙ intelligit nõ de actu qui eſt foꝛma ſed efficiens.idem ocludit᷑. Et iterum ego quero quare materia non ſit ab alio. Si — eſt pꝛincipiũ ex quo fiunt cetera nec habet vñ fiat. tũc ego quero de foꝛma vtrum fiat ex aliquo vel ex nihilo.Si ex nihilo.pari ratõne et matecria ex nihilo. Si ex aliquo.quero quid ſit illud. Mon eſſen tia materie. ↄſtat. quia foꝛma ſimplex eſt. eꝛgo foꝛma non fit ex materia.ita ꝙ materia ſit eiꝰpꝛincipiũ co/ ſtitutiuum. Mec ex materia ita ꝙ materia fiat foꝛa. fit ergo ex aliquo qð eſt in materia.tũc ego quero de quo eſt illud. ⁊ ↄſtat ey nõ eſt ex materia pari ratiõe. ergo vel erit abire in infintũ in cauſando.vel neceſſe eſt poncre ponere eſſentias foꝛmaꝝ a pꝛimo opifice ꝓductas ex nihilo.ergo pari ratõne ⁊ materiam. Ad oppoſitum ſunt ratõnes pꝛimo a parte cffici⸗ entis. Pꝛima eſt bec. Om̃is effectoaliquo mõ aſſila tur cauſe.ſed pꝛincipium pꝛimũ eſt actus pur? nihil habẽs de poſſibili.matcria aũt rerũ eſt potẽtiale pu/ rum ꝑ ſui eſſentiã.nibil bñs de actu.ᷓ cũ materia in nullo aſſiłet᷑ opifici nõ eſt ab ipſo. ¶ Itẽ ab agente pulcerꝛimo ⁊ lumioſiſſimo ñ ꝓcedit turpe ⁊ tenebꝛo um. ſed deus eſt ipſa pulcritudo.ipſa lux. matcriale pꝛincipiũ eſt turpe ⁊ tenebꝛoſuʒ. ⁊c. e pte rerũ oñdit᷑ de foꝛmali pꝛincipio.Oſne em̃ qð ꝓducitur ⁊ fit. fit a ſibi ſimili noic et ſpẽ. vt bõ ab boie.ſm ꝙ di⸗ cit ps.vij.pbi.pꝛime.ſi ergo foꝛme reꝝ ſunt pꝛinci/ pia pducẽdi.⁊ pꝛincipiũ pducendi pᷣcedit rerũ ꝓdu/ ctionẽ. res nõ ſane Pqnete q̊ͥ ad pꝛincipiũ foꝛmale. ¶ Iteʒ artifex nõ põt ꝓducere niſi Pcot cat. 5 nõ pᷣt pcõgnoſcere q̃ nullo mõ ſunt.gᷓ impoſſibile ẽ ꝙ ſum mus artifex mòm foꝛmaret niſi foꝛme eẽnt pꝛiꝰ ꝑ q̊s cognoſceret.⁊ ille nõ potuerũt ꝓduci niſi ꝑ foꝛmas. gſi nõ eſt in infinitũ abire.cſt ponere foꝛmas rerum nõ eſſe ꝓductas. ¶ Item hocipᷣm oñdit᷑ q̊ͥ ad mate nale pꝛincipiũ.Oñe qð ꝓducit᷑.ꝓducit᷑ ex Blic v ex nibilo. Si ex nihilo nibil. ̊H oia ex aliq̃̊. illud aũt eſt materia. ſi ſtare eſt ⁊ nõ abire in infinituʒ.illud nõ uctns OQꝛ autẽ ex nihilo nibil fiat videtur. Pꝛoductio em̃ rei eſt actio.ſᷣ ois actio requirit i qd agat.̊ ⁊ om̃is ꝓductio.̊ om̃iꝓductõni ſi ubijcit᷑ ali/ quid.non & niſi materia. Sᷓ ⁊c. ¶ Item ego quero de ꝓductõne ſiue ceatione paſſiua.vtrũ illa ſit ſpᷣa vel accñs. Non ſuba. accñs.ſᷣ om̃e accñs fundat᷑ i ali quo.ſed h̊ nõ põt cſſe creatum.cum illud ſequat᷑ na turaliter ipſam creatõeʒ. ̊ videt᷑ ꝙ ſit increatuz ali/ quid aliud a deo.qꝛ creatio paſſio in alio eſt.g neceſ-/ ſe eſt om̃e qð ꝓducit᷑ cx aliq pduci.et ideo dicit phᷣs 7 in p pbi.ꝙ materia ẽ ingenita. ¶ E.dom ꝙ hbec ve⸗ ritas eſt. mundꝰin eſſe ꝓductꝰeſt.⁊ non ſolum ſᷣm ſe totum.ſed etiã ſᷣm intrinſeca ſua pꝛincipia qᷓ non ex alijs ſed de nibilo ſunt ꝓducta. Hec aũt veritas ⁊ ſi cuilibet fideli ſit apta ⁊ lucida.latuit tñ ꝓuidentiaʒ vel pꝛudentiã phᷣicã.qᷓ in buiꝰqõnis inqͥſitõne ex lõ/ go tpe ambulauit ꝑ deuia. Vauert em̃ quidã phᷣi antiqui qͥ dixerũt mum factũ eſſe a deo ⁊ de ſui eſſen tia.qꝛ nõ videbant quõ aliq̃d poſſet fieri ex nibilo.⁊ ſolus derfuit in pꝛincipio. et ideo dixerũt e fecit oĩa de ſeip̃o. Sʒ bec poſitio nõ ſolũ fidelibꝰ ſ̃ etiã ſequẽ/ tibus phᷣis apꝑuit impꝛobabilis.ꝙ dei eſſentia oino inuariabilis ⁊ nobiliſſima fieret coꝛpaliũ ⁊ variabi/ liuʒ materia. ꝗqᷓ eſt de ſe impfecta niſi ꝑficiat᷑ ꝑ foꝛas. ¶ Euerũt etia alij qͥ dixert mm factũ eſſe ex princi pijs pᷣexñtibꝰ.ſcʒ ex materia et foꝛa.ſᷣ foꝛe latebãt in materia anteqᷓ; intellectꝰeas diſtingueret.et h ponit „* anaxagoꝛas. Sʒ qꝛ foꝛmas eẽ om̃s ſil in materia nõ capit rõ recta.iõ ꝑ ſequẽtes phos iſta poſitio impꝛo- bata eſt. ¶ Fuerũt ctiã tercij qͥ mom dixerũt ex pᷣn/ cipijs pᷣexñtibꝰfactũ.ſcʒ materia ⁊ foꝛa.ſᷣ materiaʒ ꝑ ſe poſuerũt.ſeꝑatas etiã ꝑ ſe poſuerũt foꝛmas.⁊ pꝰ⸗/ modũ ex tempe ab opifice ſummo eſſe ↄiũctas.et bi platonici fuerũt. Sed quia illud irꝛationabile videt᷑ ꝙ materia fuerit impfecta ab eterno.⁊ ꝙ eadem foꝛ/ ma ſit ſepata ꝑiter ⁊ ↄiuncta.⁊ abſurdũ videt᷑ tripl: cem boĩem ponere.ſcʒ naturalẽ.mathematicũ.⁊ di/ uinũ.ideo etiã p ſequẽtes ph̊os hec poſitio repꝛoba ta eſt. ¶ Fuerũt etiã quarti ꝑipathetici quoꝝ pꝛin- ceps ⁊ dux Areſto.qui veritati mag appꝛopinquan tes.dixerũt mm factũ.ſicut legit᷑ ĩ ſcdo metha.dico igit᷑ ꝙ mare factũ eſt.⁊ in pꝛimo de celo ⁊ mo.et de pluribus alijs locis põt elici. Sed dixerũt nõ eſſe fa ctum ex pꝛincipijs pᷣexiſtentibus. Sicut em̃ vult i ſe⸗ cundo vegetabiliũ.mundꝰſemꝑ fuit plant ⁊ anima libus plenꝰ.vbi loquit᷑ ↄtra abꝛutalũ.Atrum autes poſuerit materiã ⁊ foꝛmaʒ factam de nibilo hoc ego neſcio. credo tamen ꝙ non ꝑuenit ad boc ſicut meli us patebit in pblemate ſcdᷣo. et ipſe defecit licet mi/ nus qᷓ; alij. Abi autez defecit phoꝝ peritia.ſubuenit nobis ſacro ſancta ſcriptura.que dicit om̃ia eſſe cre- ata. ⁊ ᷣm omne qð ſunt eſſe ꝓducta.⁊ ratõ a fide nõ diſcoꝛdat ſicut ſupꝛa in opponendo oſtenſum eſt. 28 5 obijcit de ſimilitudine ꝙ materia eſt ens in potentia. dᷣm qꝙ materia nõ ꝓpter ſe facta eſt ſed ꝓ/⸗ pter ſubſtraciõez ſeu ſuſtentatõez foꝛme qꝗᷓ eiꝰẽ actꝰ. qᷓ;uis ergo materia nõ ſit duo actu ſilis.tñ aſſimila/ bilis eſt ꝑ foꝛmã. AUñ auguſ.dicit ꝙ ipſa materia ⁊ ſi nõ habeat de ſe ⁊ in ſe actũ foꝛme.ipſa tamen capaci tas foꝛme eſt ei p foꝛma. ideo patet illud. ¶ Quod obijcit᷑. ꝙ turpis ⁊c. dm ꝙ nec turpis nec tenebꝛaꝰ dicit̃ niſi ↄpatõne. NMam materia nõ eſt pꝛiuatio pu ra.imo ratõne ſue eſſentie babet aliquid de pulcritu dine ⁊ aliquid de luce. AUnde Aug.dicit ꝙ habet mo dum.ſpẽm.⁊ oꝛdinẽ.qᷓ;uis imꝑfecte.no opoꝛtet autẽ ꝙ; deus om̃es res ꝓducat ſibi equaliter ſiles.imo ſᷣm gꝛadũ.Et ideo ad h̊ q; Fagne pfecti.neceſſe eſt ali quid ponere ꝓpe deũ.⁊ H ſimilimum.⁊ aliauich Ppe ni bil. ⁊ boc aliqᷓ modo ſimile.non aũt oĩno.nec ꝑfecte. qð qᷓis in ſe minimũ hẽat de bono.tñ optime oꝛdi natum eſt. ¶ Od obijcit ꝙ om̃e qð ꝓducit᷑. ꝓducit pꝑ ſimile in foꝛma. ⁊ cognoſcitur ſimiliter. dom ꝙ eſt 10 agens m naturaʒ. ⁊ m mtellectum. Agens bᷣm na⸗ turam ꝓducit ꝑ foꝛmas que ſunt vere nature. ſicut bomo bominẽ. ⁊ aſinus aſinum. Agens ꝑ intellectũ ꝓducit ꝑ foꝛmas que nõ ſunt aliquid rei ſed ydee in mente.ſicut artifex ꝓducit archam.⁊ ſic ꝓducte ſunt res.⁊ hoc mõ ſunt foꝛme rerũ eterne.qꝛ ſunt deus.et ſi ita poſuit plato ↄmẽdandꝰeſt.⁊ ſic imponit ei Au guſti. Si autcz vltra ꝓceſſerit vt imponit ei Areſto. abſq; dubio crꝛauit.⁊ rõ ſua ꝗᷓ̃ pdicta eſt nibil cogit oĩno. Mam ſicut dicit phᷣs. Foꝛme rerũ ex deũ a ſin⸗ gularibus ſeꝑate nihil oino faciũt. her 3 opatõem. 2 3 11 nec ad coghitiões. 28 vltimo obijcit de materia. ꝙ; non põt fieri.qꝛ vel ex aliquo vel ex nihilo. dom ꝓ ex nihilo ⁊ hoc ꝑ creatõnem. Quod obijcit᷑.ꝙ actio eſt in aliquiv. vᷣm ꝙ creare nõ eſt agere ſed facerc.⁊ boc refert inter agere ⁊ facere.nã agere in quid agat cxigit. facere autem econuerſo. ¶ v . 12 qͥd vel in quo ſit crcatio o · duplicif rñdet᷑.Qui⸗/ dan. dicũt ꝙ nec eſt ſubſtantia nec accñs.ſed via ad vtrunq;.⁊ tale pcedit illud ad qdð eſt naturaliter q; uis in eo habeat eſſe. Alr dicũt alij ꝙ aliquid creari nõ eſt aliud q; nũc pꝛimo eſſe.nec creatio dicit natu⸗ ram aliquã mediã inter deum et creaturam. ſed ſolũ dicit eſſe re ↄnotando oꝛdinem ad pꝛimuʒ efficiens a q̊ ⁊ ad nõ eſte.ita tñ q; oꝛdo ille eſt in re creata ⁊ nõ 13 in nihilo. AUñ cum dicit᷑ ex nihilo aliquid fieri poteſt intelligi tripłr. Aut materialiter vt ex ferꝛo cultellꝰ. Aut crealiter vt ex patre filiꝰ. Aut oꝛdinaliter vt de mane fit meridies. Pꝛimis duobus mogis verũ eſt ex nihilo nihil fieri.tercio modo verũ eſt ̃m naturã. ſed falſum ſupꝛa naturã. Per virtutẽ em̃ infinitã qᷓ non indiget fulcimento materie ita faciliter põt ali/ quid ꝓduci ex nihilo ſicut de aliquo.alioquin nõ eẽt virtus pꝛimi pꝛincipij infinita.ſed egeret materie fũ damento.⁊ ideo illi virtuti ſoli hoc attribnendũ eſt neceſſario.q;uis nõ poſſet ↄſimile reperiri in aliquo creato. Hoc em eſt eius ꝓpꝛium ſicut ⁊ ipſa omnipo/ tentia. Aueſtio. ij. ¶ Eitruz mundꝰ pductus fuerit ex tempꝑe aut ab eter/ no. Et qꝙ nõ eyr ꝑte oñdit᷑ duabus ratonibus ſumpt a motu. Pꝛima eſt oſtenſi⸗ ⁊ mutatõeʒ eſt motꝰpꝛimi mobilis.ſed om̃e qdð inci- it. incipit ꝑ motum vel mutatiõez. ᷓ ante omne il⸗ lud qd incipit eſt motꝰille.ſᷣ ille motꝰ non potuit eſ/⸗ ſe añ ſe nec añ ſuum mobile.g impoſſibile eſt incipe⸗ re. Pꝛima ꝓpoſitio ſupponit᷑ ⁊ eius pbatio patz ſic. quia ſuppoſitio eſt in phicis.q in om̃i genere perfe-⸗ ctum eſt añ impꝑfectũ.ſᷣ inter om̃ia genera motuum localiũ mot? ad ſitum eſt ꝑfectioꝛ.qꝛ eſt entis cõple ti. ⁊ inter om̃ia genera motuũ localiũ.motus circula ris ⁊ velocioꝛ eſt ⁊ ꝑfectioꝛ.ſ talis eſt motus celi.er/ go pfectiſſimꝰ.g pꝛimus.patet ⁊c̃.¶ Ham olen⸗ dit᷑ ꝑ impoſſibile. Om̃e qð cxit in eſre.exit pꝓ motum vel mutationẽ. ſi motꝰ exit in eſſe.exit ꝑx motuʒ vel mutationẽ.⁊ ſimiliter & illo querit᷑.g vel eſt abire in infinitũ.vel eſt ponere aliqu? motum ſine pᷣncipio. Di motum.jᷓ mobile.g ⁊ mundum. Similiter ratõ oſtenſiua ſumit᷑ a tẽpe ſic. Om̃e 45 incipit.aut inci pit in inſtanti. aut in tempe. Si gꝗͤ mundus incipit. aut in inſtanti.aut in temꝑe.ſᷣ ante om̃e tᷣus ⁊ ante om̃e inſtans eſt tps. tpᷣs eſt ante om̃ia qᷓ incepeꝛut. non potuit eſſe añ munduʒ ⁊ motum. mundꝰnõ ecpit. Pꝛima Apoſitio neceſſaria vel nota eſt g ſe. SDa ſcz ꝙ añ ome tp̃s ſit tps.ptʒ ex boc. Si curꝛit. curꝛebat pꝛius de neceſſitate. Similiter q; añ omne 14 inſtans ſit tps patcet ſic. Cpᷣs eſt menſura circularis Queniens motui et mobili.ſed om̃is punctus qui eſt in circulo ita eſt pꝛincipiũ ꝙ finis. ergo inſtans tꝑis ita eſt pꝛincipiũ futuri. terminꝰpteriti. Sañ omne nuc. fuit pᷣteritũ. pʒ c. ¶ Item ꝓbo p impoſfibi⸗ le. Si tpᷣs ꝓducit᷑.aut in tempe.aut in inſtanti.Non in inſtanti cũ nõ ſit in inſtanti. in tꝑe.ſed in om̃i tẽ poꝛe eſt ponere pꝛius ⁊ poſtenius. ⁊ pteritum ⁊ futu rum · ergo ſits in temꝑe.añ om̃e tempꝰfuit tempꝰ. 8 vlteriꝰ querit ua ſic. Añ omnez motum arte ipſius mundi. ¶ Item alle ratit ones phoꝝ q̃ ſumunt᷑ ex ꝑte cauſe pducentis.et ge⸗ neralit᷑ ad duas pñt reduci.quaꝝ pꝛima eſt oſtenſi⸗ ua.ſcdᷣa vo ꝑ impoſſibile. Prima eſt hec. Doſita cz ſuſſcienti ⁊ actuali. ponit᷑ effectus.ſed deus ab eter ſunt ſumptea no fuit cauſa ſufficiens ⁊ actualis ipſius mundi.er/ go ⁊c. Maioꝛ ppoſitio ꝑ ſe nota eſt. Minoꝛ patʒ ſcʒ 4 ded ſit cauſa ſufficiens.qꝛ cum nullo extrinſeco in⸗ i * no. patet ꝙ ab eterno fuit ſufficiẽs. Oꝛ etiam actua lis. patet. dicit phs ⁊ ſancti dicũt eſt ſuum agere. reſtat §c. ¶ Item ꝑ impoſſibile. ome illud qdð incipit agere p⸗ us vel ꝓ ab ocio in actum.ſed in omni tali cadit ocioſitas.et mutatio ſiue mutabilitas.ergo circa deum eſt ocioſi tas ⁊ mutabilitas. Hoc aũt eſt ↄtra ſummã bonita tem ⁊ ↄtra ſummaʒ ſimplicitatem. ergo hoc eſt im poſſibile ⁊ blaſppemuʒ dicere de deo.⁊ ita mundꝰ ſunt rõnes q́; ↄmentatoꝛes ⁊ modernio⸗ cepit. He res ſuꝑaddũt ratõnibꝰ Areſto.ſiue ad bas pñt requ 4 S£. ad oppoſitum ſunt ratõnes ex ſpoſitõnibꝰ pꝓ ſe notis impoſñbile eſt infinito addi.hec eſt manifeſta per ſe. quia om̃e illud qð recipit additõneʒs fit maius. infi- nito aut nihil maiꝰ. ſed ſi mundꝰ eſt ſine pꝛincipio. durauit in infinitũ.ergo duratõni eiꝰnõ poſſet addi. ſed oſtat hoc eſſe falſum. quia reuolutio addit᷑ reuo lutõni omi die.S ⁊c. Si tu dicas qp gienm Rc, tum ad pᷣterita. tamen qᷓtum ad pns qd nũceſt. ẽ fi nitum actu. ⁊ ideo ex ea ꝑte qua finitũ eſt. eſt reperi⸗ re maius. Contra oſtẽditur ꝙ in pᷣterito eſt reperire maiꝰ. Hec eſt veritas infallibilis. ꝙ ſi mund?eſt eter nus.reuolutões in oꝛbe ſuo ſunt infinite. Rurſus p vna reuolutione ſolis neceſſe ẽ fuiſſe.xij ipſiꝰ lune.S plus ẽ reuoluta luna ꝙᷓ; ſol.⁊ ſol infinitꝰ. infinitoꝝ ex ea pte qua infinita ſunt eſt reperire exceſum. boc aũt eſt impoſſibile. ⁊c. Scpa ꝓpoſitio eſt iſta. Im⸗ poſſibile eſt infinita oꝛdinari.omnis em̃ oꝛdo fluit a pꝛius in mediñ. ſi ergo nõ eſt pꝛimũ nõ eſt oꝛdo.ſed vuratio mũdi ſiue reuolutões celi ſi ſunt infinite nõ hñt pꝛimã.̊ nõ hñt oꝛdinẽ.S vna nõ eſt ante aliaʒ.ſ hoc eſt falſum.reſtat g hñt pꝛimã. Si dicas ꝙ ſta⸗ tum oꝛdinis nõ eſt neceſſe ponere niſi in his q̃ oꝛdi/ nant᷑ ſ̃m oꝛdinẽ cauſalitatis.qꝛ in cauſis neceſſaris eſt ſtatꝰ. qᷓro quare nõ in alijs. tu ex boc nõ euades. nunq; eniʒ fuit reuolutio celi quin fuiſſet nerat᷑ m oꝛdinẽ cauſe. ſi ſm phᷣm et roõneʒ neceſe eſt ponere ſtatũ in his qᷓ oꝛdinant᷑ m oꝛdinẽ cauſe. Ein generatõne aialiũ neceſſe eſt ponere pꝛimũ aial. ⁊ mundꝰnõ fuit ſine aialibus. ac. Tercia ꝓpoſitio eſt iſta. YImpoſſibile eſt infinita ptranſire. ſᷣ ſi mũdꝰ nõ cepit. infinite reuolutõnes fuerũt. impoſſibileẽ fllas ꝑtranſire.ergo impoſſibile fuit deuenire vſq; ad hanc. Si tu dicas ꝙ nõ ſunt ꝑtranſita. quia nulla fu ſt pꝛima. aut ꝙ etis bene poſſit ꝑtranſin in temꝑc in 7 ſfinito. ꝑ hoc nõ euades.quero em a te vtrum aliqua reuolutio pᷣceſſit hodiernaʒ in infinitũ.an nulla. Si nulla. ergo omes finite diſtant ab bac. ſunt omnes igeat ad mundi creatõez. ſed ſolum potentia.ſapiẽ tia.⁊ bonitate.⁊ hec in deo fuerũt ꝑfectiſſima ab et eus em̃ eſt actus purus.⁊ ſuum velle vt ceꝛe.cuʒ pꝛius non ꝓduceret. exit ab ocio in actum.ſi ergo deus incipit mundum ꝓducere.exit bſm rõnem ⁊ ph̊iam. quarũ pꝛima eſt hec. generatio aialis ex aiali. ̊ ↄſtat ꝙ aial oꝛdinat᷑ ad aial ex q̊ ge⸗ rnmnnna — ſtnitẽ.r. o bñt 11. AXRe als des e Ee Ler 4 — ro we retoluebned im, eite nbeu sen deer FKenig eblendoꝛ E icito lut ſtatim eſt ſplendoꝛ. 4 in infinitum.ſi nõ.ergo nec illa diſtat.qm̃ infinita di/ vmbꝛa ſi ſit coꝛp opacũ vel obiectu. Si er⸗ M ſtantia eſt inter vtroch. Si vo diſtat in infintth. ſimi · alla coetezna ẽ autoꝛi tanꝙᷓ opacuz luci. ſicut neſ kantia eſt inter vtrãq;. Si vo diſtat in infinitũ.ſimi · rõnabile eſt ae autoꝝ tanꝙ, opacuz luci.ſicut RS literqro detercia ⁊ quaꝛta. ꝛ⁊ ſic in infinitũ. né ma⸗ terni ica ohaba. ie u cſt ſplendoꝛ pꝛis) coc- un gis diſtat ab vna q; ab alia. ᷓ vna nõ eſt añ ali. ergo v a rõnabile videt᷑ creaturas ſiue mũdũ quiẽ Dnz om̃s ſunt ſił.Quarta ꝓpoſitio eſt iſta. igergo vmbꝛa ſumme lucis eẽ eternũ. ⁊ mag rõnabile eſt - nhalhen 4. E.ν71* 10 eſt i a. Impoſſibile ẽ ſuũ o oſitũ ſe . e eADREEO ile eſt q; echin inſinita a virtute finita ↄpᷣpendi.ſed ſi mundꝰnõ ce ſi poſitũ ſc; ꝙ materia eternalr fuerit imꝑfecta l Hitimnfinita pachendunk ardtutefinita aà i pgorAad-o önabdtset rinmn dle elenor ⸗ en batio maioꝛis ꝑ ſe patet. Minoꝛ oñdit ſic. ſupponẽ phos A gr n vt etiam ille excellẽtioꝛ inter n do deũ ſoluʒ eſſe virtutis actu infinite. omis alia bfe ponũt 1 ſicut ſancti imponunt ⁊ ↄmẽtatoꝛes ex⸗ ntinſe ſinitatẽ. Rurſum ſupponẽdo ꝙ motꝰ ccli nunqᷓ; futt rit.O ⁊ vba eiꝰpᷣtendũt in hũc erꝛoꝛẽ dilapſus fue⸗ nartcti ſine ſuba ſpi ali crenti vel eccnc; fuit nit. Quida tñ moderni dicũt phᷣm nequaq; illud ſe ge diſt pn ali creata q̃ vel ip̃ᷣm faceret vel ſaltẽ co ſiſſe nec intẽdi phm nequaq; illud ſen a noſcger ſed boc ſuppoſito ſuba ſpualis nibil ob no iteclic pbare ꝙ mundꝰ oino nõ cepit. æ – Unit HHõ Hasligſbe Airiuk finite ſimul fu ſo. ng ſci Frpeceaneong er ego ne 1 — . 31 . . Aα 7 . . aid õs n nite. aliqua ſpũaſis ſuba virtut finite ſi? vphendit cepit. t efficaces. Si autez H ſenſit ꝙ nullo modo imimitt infinita. Si dicas ꝙ nõ eſt incõueniens ꝙ vnica ſni⸗ eſtri nikeſte grauit. ſcnt plurihꝰ? ronibꝰ? oſtenſuʒ MZ tudinecognoſalt osfes cs reuolutönes qᷓ ſunt eiuſde upꝛa. a neceſſe fuit ad vitandũ ↄtradictões pone ſi i q̃ ſunt eiuſdem re aut mom nõ eẽ fa . po Ntngng peciei ⁊ oino cõſimiles.obijcit᷑ ꝙ nõ tññ cognouerit vitãdũ aũt ĩfini ctiͦ aut nõ er factũ ex nibilo. Ad SZZ cinculatönes ſed eaꝝ efectus. ⁊ effectus varij et di/ aic Snart innitatez accuale neceſſe fuit vonere aut ens ir nenſi ſunt infiniti. patet c. Quinta eſt iſta. Impof 2i rõnalis coꝛruptõeʒ. aut vnitatẽ.aut circulatiõeʒ. —RKH’Z ſibile eſt infinita ſimul eſe. ſed ſi mundꝰ eſt et voſ ⁊ ita auferꝛe btitudinẽ.vñ iſte erꝛoꝛ.⁊ malum babet i ———— ſit ſine boie. Pecr boien vonn paitut bm n pr 1 Lob⸗itf pꝛio de motu 1 6 cakmnipe Wunt quodamõ omia. ⁊ bõ duret finito tpe. igit᷑ infi- nes qꝛ pfectiſſi inter om̃s motꝰ ⁊ mutatö ahenn, niti boĩes fuerũt. e. A. .igit inf· nes qꝛ pfectiſſimꝰ.dm ꝙ loquẽ ncfin ies fuerũt. quot fueri „ S .dom ꝙ loquẽdo de motibꝰ ichiſktl ia/ vue foane incoꝛuptibiles. infinite ſunt aie. peeſſit ineens Dr emndndenult aus iir moblle airet tu dicas ad hoc ꝙ circulatio eſt in aiabus. vel n eë no bʒ veritatẽ. nam illa pᷣceſſi⸗ “S no poteſt aia qᷓ fui aius acto ẽ in ꝓpꝛia materia.S nõ exit in eẽ ꝑ ſe neci ſebchan⸗ en⸗von vimots licign ored aia it ꝑfectio vniꝰ.eſſe ꝑfectio alterius in eodẽ 1E B e nec in ſe.ᷣ cũ alio ⁊ in alio.⁊ qꝛ deus WäA ian . per in . iti mobile fecit. ⁊ vt motoꝛ ſu zirwcſon muleyn Secũdũ etiam mag eſt erꝛoneũ.qͥa influxit.ideo efecit. ⁊ vt motoꝛ ſuꝑ mobile ma aia omnium. Altima rõ ideo motum mobili ↄcreauit. Si autẽ que⸗ Egimcr Impoſſibile eſt qu bʒ lltima rõ ad hoc eſt ras de illa creatõne.dom ꝙ ibi reren dartsite Ntiin gin num. qſ her 8 hz cſſe poſt nõ eſſe. br̃e eſſe eter · 2 meliꝰinfra patebit. ibi ſtare ẽ ſicut in ᷣmis. inhe⸗ qm̃ hec eſt implicatio ↄtradictõis.ſᷣ mũ ⁊ ̊ meliꝰinfra patebit. ¶¶ Að tercio obijci incttsn ſe. 5 impoſſibile eſt eſſe eternũ . icut in circulo ẽ duplr aſſig . e tenbae eſſe.g impoſſibile eſt eſſe eternũ. O au cctum.aut cũ fi ulo e dupir afſigre pun- tuing e poſt nõ eẽ pbat᷑ ſic. Om̃e ill ctum. aut cñ fit. aut poſtq; fact?eſt. ⁊ ſicut dũ fit ẽ pe Vntguin taliter bʒ ee ab aliq̊. pducit᷑ ab ille me illud qd to nere ⁊ aſſignare pꝛimũ punctũ.dũ vᷣo iã ẽ nõẽ e Miff/ duscornliterbycen deng ab illo ex nibilo. ß mun / re pꝛimũ.ſicẽ accipe in tpe nũc u vo iã ẽ nõ ẽ pone abit 3 a deo. gH mundꝰex nihil IEI ſic e acciꝑe in tꝑe nũc duplr.⁊ in ipſa ꝓdu/ nucßihi er nibllo matenalt. nHilo. ſed non cctone tempis fuit nũc pꝛimũ.añ qd nõ fuit Pdu tiifnl taliten paneit ao eeißinaliter. Or aũt ofneqd to fuit pꝛimũ pꝛincipiũ pꝛimũ. añ qð nõ fuit aliud.qd ter ꝓducit᷑ ab aliqͥ differẽte ꝑ eſentiam hẽate it pꝛimu pꝛincipiũ tꝑis id qͥ om̃ia dicunt᷑ eẽ ꝓdu ſur iftiti ex nibilo patẽs eſt. nam p eſſentiam hẽat eſſe cca. Si autẽ de ℳ e Pdu⸗ len, ilo patẽs eſt.nam qð totaly pducit ſe 6 Ede tꝑe poſtq; factũ eſt.veꝝ eſt ꝙ ẽ termi ſchnrin ſm materiã t foꝛmã ſed nateri ta tey ducitur nus pꝛceteriti.⁊ ſe h icirenli e ſcn materiã ſed materia nõ hʒ 5E ⁊ ſc hʒ ꝑ modũ circuli.ſed hoc mõ non iGncset qꝛ nõ ex deo. manifeſtũ eſt igit 5 ex ꝗ pducat fuerũt res pducte in tpei oe dn nin bole⸗ tem ſcʒ ꝙ mundꝰtotat pd 7 ex nibilo. Mioꝛ au nes phᷣi nihil valẽt oĩo ad hãc ↄcluſiões.E . isi .dom q ucat᷑ ptʒz ex alio pblema añ ofe tps eſt tp hãac ocluſiõeʒ. Et qdð dr ꝙ; alſsli 15 te. voͤm &; poncre mit ex alio ꝓblema añß ofe tps eſt tp̃s. veꝝ ẽ accipiẽdo intꝰ diuidende naliter t, Hrn⸗ undũ eternũ eſſe ſiue et᷑ zerea ander o int?ꝰ diuidendo. ſgücſe bat. 7 adeo nera en ſicut vltima ratio ꝓ- inſtans vel nuc. ⁊ ita cepit in inſtati. ⁊ nõ S E in⸗ nqñ eternũ p̃ᷣſuppoſit c2. re autey citerẽ loqui de tpe.a e e Feen es en e. 6 bile videtur iugbol eternſtate materie rõna⸗ emgenen uet ermoſa. bn h Egreſſus em ren ni ndea duplici eremplo. cu lce tota eentia tpis. ⁊ illud nunc cepit ini grenuo e ren muchanan a veb ctp modug teſi din detnie nds adk a n fb dnn den in Pzade 4 pes eẽt eternꝰ.⁊ puluis in q̊ͥ foꝛmat vedi ti cſt n pꝛüuis vnoͤns habuc aliã menſuram. Si ᷣm oiſ, „ es nibil phi er intelligere veſtiginm ic cepit eum motu variatõnis.nec cepit per crea- N eſſe coeternum. 2 tamen a pede eſſe nm tionem. ſed potius per tempoꝝ mutabilium muta/ onn Per boc modũ ſi materia ſeemhee veſtigiuz. toõnẽ., ⁊ maxime pꝛimi mobilis. ¶ Od obijci ⸗ 1 cocternũ autoꝛi qui tale bniinin poretiale eet ſeſcietia actualiente. e Aender cn 21 eG num. imo videk am nbet ipm veſtigiũ eſſe eter · quid ẽ duobꝰmodi * Lies ad ali/ 9ℳ um. imo videt᷑ ↄgruu. Rurſus aliud erempli quid ẽ duobꝰmodis.aut o ꝑaus ꝑ natura.aut ꝑ vo⸗ ℳ nionalis em̃ creatura pcedit a t aliud exemplũ. Ra luntats 2rncm. Biopan opnaturaſt jaue 1e SNA.H. a deo vt vmbꝛa. fili?ꝰ p⸗ eſt pducit. Si aũt operan p turã. ſic ſtatim cum .MM Li. — ſufficiens. nõ opoꝛtuit ep ſtatim cum eſt opetur. ope rat᷑ em̃ ſᷣm ſapientiã ⁊ diſcretões.⁊ ita ↄſiderat con/ gruitatem. Om̃ igit᷑ nõ ↄueniebat nature ipſius cre⸗ ature etemitas. nec decebat deũ alicui banc nobiliſſi mam oↄditõnem donare.ideo diuina volũtas q̃ oꝑa/ tur ſᷣm diuinã ſapiam ꝓduxit nõ ab eterno ſ in tꝑe. qꝛ ⁊ ſicut ꝓduxit.ſic ⁊ diſpoſuit ⁊ ſic voluit. Ab eter/ no em̃ voluit pducere tũc qñũ ꝓduxit.ſicut ego volo cras audire miſſaʒ. ⁊ ita pʒ ꝙ ſufficiẽtia nõ cogit.Si 22 militer actualitate.din ꝙ cã duobꝰ modis pᷣt eſſe 23 ĩ actu. Aut ĩ ſe.vt ſi dicã ſol lucet.Aut in effectu. vt ſi dicã ſol illumiat. Pꝛimo modo de? ſemp fuit in actu. qm̃ ipſe eſt actꝰpurꝰnibil habẽs admixtũ de poſſibi/ li.Alio modo nõ ſemꝑ in actu.nõ em̃ ſemꝑ fuit ꝓdu cens. ¶ Oð obijcit᷑ ſcdo.ſi de nõ ꝓducẽte factꝰeſt ꝓ ducens mutatꝰẽ ab ocio in actũ.dᷣm ꝙ q̊ddam eſt agens in q̊ actio ⁊ ꝓductio addit aliqͥd ſupꝛa ageteʒ ꝓducentẽ. tale cũ de nõ agente ſit agens.variat᷑ ali quo mõ.⁊ in tali añ opatõeʒ cadit ociũ.⁊ in oꝑatio/ ne addit᷑ ↄplemẽtũ.Aliud eſt agẽs qð eſt ſua actio. ⁊ in tali nibil oino aduenit cũ ꝓducit.nec etiaʒ in eo fit aliquid qð nõ pꝛius.⁊ tale nec rcipit ↄplementũ. nec in nõ opando ẽ ocioſum.nec cũ de nõ ꝓducente fit ꝓducens mutat᷑ ab ocio in actũ.tale aũt eſt deus. etiã ſm phos qui poſuerũt deum ſimpliciſſimũ.ptʒ Sꝙ& ſtulta eſt eoꝝ rõ.Si em̃ ꝓpter ociũ vitanduʒ res ab eterno ꝓduxiſſet.ſine rebꝰpfectũ bonum nõ eẽt. ac ꝑ boc nec cum rebꝰ.qꝛ pfectiſſimũ ſeipᷣo ꝑfectum eſt. Rurſus ſi ꝓpter ĩimutatõeʒ oꝑteret res ab eterno eelſſe.nibil poſſet nũc de nouo ꝓducere.qlis igit᷑ deus eſſet qui nũc nibil ꝑ ſe poſſʒ.Hec om̃ia dementiã in/ dicant maglqᷓ; ph̊iam vel rõnem aliquam. Si tu q/ ras qualiter poſſit capi ꝙ deꝰagat ſeipſo ⁊ tamen nõ incipiat agere. dᷣm ꝙ ſi boc nõ poſſit plene capi ꝓ/ pter imaginatõnem ↄiunctã.põt tñ neceſſaria ratõ/ ne cõuinci. ⁊ ſi quis a ſenſibꝰſe trabat ad intelligibi/ lia aſpicienda.aliq̃ mõ ꝑciꝑct.Si em̃ qͥs q̃rat vtrum angelus poſſit facere pottũ figuli cũ nõ hẽat manus vel pꝛoijcere lapidem.rñdebitur ꝙ põt.qꝛ h̊ põt ſola virtute ſui abſq; oꝛgano.qdð põt aia cũ coꝛpe ⁊ mem/ bꝛo ſuo. Si igi! angelus 4pter ſuam ſimplicitatem ⁊ ꝑfectionẽ tantuʒ excedit hboiem vt poſſit facere ſine oꝛgano medio illud ad qð bõ neceſſario indiget oꝛ/ gano.poſſet etiã facere ꝑ vnũ qð bõ põt ꝑ plła.quan tomagis de?qui eſt in fine totius ſimplicitatis ⁊ per/ fectõnis abſqʒ oĩ medio.ſue voluntatis imꝑio (que nõ eſt aliud ẽᷓ i C poe omnia ꝓducere.ac ꝑ hoc in ꝓducẽdo imutabilis ꝑmanere.Et ſic pᷣt homo ma/ nuduci ad hoc intelligendum. Moc autem ꝑfectius capict.ſi quis iſta duo põt in ſuo opifice ↄtemplari. ſcilʒ ꝙ eſt ꝑfectiſſimꝰ.⁊ ſimpliciſſimꝰ.Quia ꝑfectiſſi mus.omnia que ſunt ꝑfectonis ei attribuunt᷑.Quia ſimpliciſſimꝰ.nullã diuerſitatẽ in eo ponũt.ac ꝑ hboc nec ponũt vllam varietatẽ nec mutabilitatẽ.ideo ſta bilis manens dat cuncta moueri. Onſequẽter q̃rit᷑ & principij vnitate.Circa qð duo q̃runt᷑. Pꝛimũ vtꝝ res ꝓducte ſint in eſſe a pluribꝰpꝛincipijs. Scdᷣo dato ꝙ ab vno pꝛicipio. querit᷑ vtrum illud ꝓduxerit omnia a ſeipſo an me/ diante alio. Queſtio. j. no.). M a pluribꝰpᷣncipijs ſint ꝓducte res dicũt mãichei. q ponũt alid eẽ pncipiũ ſpualiũ ⁊ incoꝛpaliũ ſiue ĩui ſibiliũ.alið coꝛruptibiliũ ⁊ coꝛpaliũ viſibiliũ.et pᷣmũ 4 L — vocãt deũ lucl.ſecũdũ vocãt deũ tenebꝛaꝝ.Et ꝙ po. ſitio eoꝝ ſit vera ⁊ catholica videt᷑ ꝑ ſacrã ſcripturã Joban. xviij. Regnum meũ non eſt de boc mundo. dicit ipſe rex gloꝛie ⁊ deus lucis.ergo mũdus viſibi⸗ lis ad deum lucis nõ ſpectat.non ergo eſt ↄditus ab eo. ¶ Item iohan. xiiij. Uenit pꝛinceps mũdi huiꝰ. Rurſus Johan.xij. Aocat dyabolum pꝛincipem bu ius mũdi.⁊ ille deus eſt tenebꝛarum. ergo videt᷑ ⁊c. ten apls.ij.ad Coꝝ.iiij.⁊ Ephe.ij. Aocat dya⸗ bolum deũ huiꝰ ſeculi.ſed non meret aliquis dici deꝰ alicuius niſi eiꝰqð cõdidit.ergo ⁊c̃. Alias plurimas adducũt autoꝛitates de ſcriptura.ſed his ſolutis.ſol uunt᷑ ⁊ alie. ¶ Item ratõnibus ꝓbatur idipſum h mõ.Oppoſitoꝝ oppoſite ſunt cauſe.ſ̊ᷣ ſpũalia et coꝛ poralia habent repugnantiã. Vñ Roma.vij. Aideo aliam legem in membꝛis meis repugnantẽ legi mẽ tis.⁊ Gal.v.Caro ↄcupiſcit aduerſus ſpiritum ⁊cc. Item ⁊ nouum et vetus teſtamentuʒz aduerſantur ſicut patet Math̊.v.quia ibi pcipiunt᷑ recte contra⸗ ria.ſicut iurare ⁊ non iurare.occidere ⁊ nõ occidere. ergo neceſſariũ eſt ponere duo pꝛincipia pᷣma.vnuʒ coꝛpoꝛaliñ.aliud ſpiritualiũ.vnum veteris.alið no⸗/ ui. a ratio.idem ſimiliter ſc bñs.ſp natuʒ eſt facere idem. g cum deus bonus vnifoꝛmiter ſe habe at ⁊ ſimiliter ſemꝑ facit idem. cum ſit cauſa condi/ tiua.nullius eſt deſtructiua.⁊ cum ſit cauſa ꝓductio nis.nõ erit cauſa deſtructõnis.nec coꝛruptibilitatis. ergo coꝛruptibilia ſunt ab alio pᷣncipio. Tercia nra tio ẽ. Om̃e qdð bonus deus facit eſt bonũ.omne qð eſt bonum eſt diligendum. ⁊ nibii oĩno qð fecerit eſt odiendum.ſed iſte mundus eſt odiendus ⁊ ſpernen dus.ſimiliter ⁊ vita carnalis.ſ. Joh.ij. Molite dili / ere mundũ.⁊ iterum Joh̊.xij. Qui amat animam uam pꝑdet eam. & ⁊c̃. 1n cõtrariũ autẽ ſunt ratio- nes ⁊ autoꝛitates. Joh.j.dicit᷑ ð verbo.Oſmia ꝑ ip/ ſum facta ſunt.ſed verbum eſt bonus deus.g ⁊cc. Si dicas.qꝙ om̃ia nõ diſtribuit ꝓ viſibilibus.Cotra.ſta⸗ tim ſequit᷑.⁊ mũdus factus eſt ꝑ eum ⁊c̃.cõſtat ꝙ de boc mũdo loquit᷑ ⁊c. Weem Matbei.vltimo. Ha ta eſt mibi om̃is ptãs in celo ⁊ in terꝛa dicit deus bo nus.ergo aut iuſte data ẽ.aut iniuſte.Si iuſte. celũ ⁊ terꝛa ſua ſunt ⁊ ipſe fecit.Si iniuſte.g videt᷑ ꝙ ipᷣe eus bonus iniuſte vſurpauit alienum. ⁊ ita ꝙ fue/ rit iniuſtus. ¶ Itẽ ideʒ fuit ille ↄditoꝛ rerũ viſibiliũ qui dedit vetus teſtamentũ.probatio Act.xiij. dicit paulus. Viri fratres deus plebis iſrael elegit patres noſtros.Et poſt. Qui babitant iniin pꝛincipes hunc ignoꝛantes ⁊ iudicantes impleuerũt.ſed iſte fuit de/ us lucis.g ccẽ. nũ ⁊ pulcrũ eſt a deo bono.ſᷣ oia viſibilia ſunt bona ⁊ pulchra. ⁊c. Pꝛobatio.aut ſunt bona.aut mala. Si bona.babeo /ꝓoſitũ.Si mala. eoꝝ coꝛruptio E bona. coꝛruptõ ẽ a deo bono.qm̃ oẽ bonũ abi .3 ⁊c. ¶ Itez quecunq; adinuicẽ ↄiungunt᷑ neceſſe diunget aliqͥd in q̊ͥ coicaut.ſed in nullo ↄmunicant que differũt in pꝛincipijs pꝛimis.ſi ergo aia et corna ↄiungunt᷑.neceſſe eſt ꝙ ab eodem deo ꝓducant᷑ ed anima ẽ a deo lucis. ⁊c. ¶ Item querit ð iſtis duo bus pꝛincipijs q̃liter ſe bẽant adinuicem. aut em̃ ha bent pacem.aut bellum.alr em̃ nõ video quõ poſſit eſſe.ſed deus lucis nõ põt bellare.cum in eo ſit ſum/ ma pax ⁊ qͥes.deꝰtenebꝛaꝝ cũ in eo ſit oimoda mali⸗ cia nõ põt quieſcere. vẽ ꝙ nec bellãt nec quieſcunt. dm ꝙ qõ de pluralitate pꝛincipioꝝ triplr pᷣt ⁊ 4 tem rönibus oſtendit᷑. Om̃e bo- e nclitn Gncpene 1udzer ſeeſene (hia itin 11uchar iagiin üchen n gunim ginamyet ticteii r nſan in eni tienl Ntiendſe. hinbicarts. nm trnuitae oblnage ſcüenon Pbrnoavis trofiſt omfinenn bſeimw⸗ igm utimci Aoluiport Mertict Ppent ttñi uſerchtetn NNng ſapncen⸗ gnnilaaen hut 1plloi ſan ſeeldeb coſuu Neboennic. ſengtenrr ſais Gß⸗ N gid⸗ tabeefnui Nmöcnoſ hnck ain cgsnüch unſchehmntr l riend ltbeſelt Dbanr chinß ſeshinitn Korri uganigni asſinnni⸗ crrzzdctm Himintrem mnagazn unm vamsdit⸗ mſtadti nſtcant n eco:rnotbin naio. An ckboni mng dicinocſnt Quimantm müatitrtw 6 Nonnsme,69 Pandidftid Urtufumt mninen giſin rtruroßt m tugſ⸗ uhſbli to Aeni dn pünchut iſottit. intelligi. I em h̊ in diuerſis locis tractanda eſt. Põt em̃ queri vtrũ plura ſint pꝛincipia q̃ᷓꝝ vtrũq; bonuʒ. ⁊illud bʒ determiari in pᷣ li. Abi dr̃ de veritate diui/ ne eſſentie. Põt nihilominꝰqueri vtꝝ plura ſint pᷣn/ cipia. ita ꝙ vnũ ſit ſummũ bonũ.alterũ vᷣo ſummuʒ malũ.ita ꝙ ab vno ſit om̃e bonum.ab alio oẽ malũ. ⁊illud hʒ determinari in tractatu de malo.nõ em̃ po teſt hec q ſciri niſi ſciat᷑ quid ſit maluʒ pꝛimo. Põt etiã queri vtrũ plura ſint ꝑꝛincipia qͥꝝ vnũ ſit pꝛinci pium incoꝛruptibilium ⁊ ſpũñalium. aliud ſit princi- pium coꝛruptibiliũ ⁊ viſibiliũ.⁊ G̊ bʒ determiari nũc vbi querit᷑ de exitu rerũ in eſc. Ad bãc queſtionẽ vum ꝙ erꝛoꝛ ille de poſitõne duoꝝ pꝛincipioꝝ nõ ſo lum eſt ↄtra fidẽ.imo adeo ↄtra roõnem.vt vix credã boiem qᷓ aliquid de phᷣia ſciuit hũc erroꝛem poſuiſſe aut defendiſie. Iſte erꝛoꝛ tñ peſſimꝰ.qꝛ pᷣtẽdit aliquã ſpẽm pietatis. Ar̃᷑ enim deo bono attribucre bona ⁊ pulcem ⁊ nobilia.⁊ alij pꝛincipio alia.⁊ ideo mag ſb/ intrauit.⁊ eccliaʒ dei magfedauit.Et qꝛ etiam a ſim plicibꝰmagpõt capi.⁊ falſa imaginatõne cogitari.⁊ ad iſtũ erroꝛẽ peſſimũ de multitudine pꝛincipioꝝ in/ numerabiles erroꝛes ↄſequunt᷑ vaniſſimi. ſicut illis eſt notũ qͥ ſectã manicheoꝝ nouere.ſicut de iuramẽ/ to.mr̃imonio.homicidio.⁊ alijs pluribꝰ.q̃ oĩja ſuas ¶ Su bñt impꝛobatõnes ꝑ ſcripturas.Caput autẽ ⁊ pꝛin/ cipiũ erꝛoꝛis ois damnat phᷣia ꝙ duo ſint rerñ pᷣnci pia pꝛima.tũ qꝛ oꝛdo vniuerſi deſtruit᷑ h̊ poſito.tum qꝛ piuina potẽtia limitat᷑ ex ̊ vt non poſſit coꝛpalia ſeucbre iñ etiã qꝛ ex ̊ diuina eẽntia circũſcriptibi/ s ponit᷑ vt tm̃ ſit in regione lucl.⁊ ſi H vera ſunt. de 25 us nec eſt. nec aliqͥd eſt boni.Ad auẽtes qᷓs addu cunt. dom ꝙ mundꝰdupir accipit᷑ in ſcriptura.vide⸗ licet ꝓ mũdana ↄuerſatõne q̃ vana eſt ⁊ immunda. ap muda creatura. Pꝛimo mõ dãnat᷑ in ſcripturis. ⁊ nõ dr̃ eſſe a deo tanq; mali.qꝛ pctm̃ nõ eſt a deo ſi cut alibi patebit. Scdo mõ Dnn tanq; bonum 2 pulcrũ.ſicut dicit᷑ Geñ.j. Aidit deꝰom̃ia q̃ fecerat Zerãt valde bona.⁊ ̊ mõ eſt a deo. Scdm hãc diſti⸗ ction ſoluunt᷑ obiecta. Mam e regnuʒz xpᷣi nõ eſt de hoc mũdo.intelligit᷑ de mũdana ↄuerſatiõe.quia ipſe nõ regnat in malis ſed in bonis quoꝝ ↄuerſatio eſt i celis. Silr ꝙ dr dyabol? eſt pꝛinceps mi a ñ de us.intelligit᷑ de mũdanc ⁊ ſeculariter uerſantibus. pʒ ꝙ deceptꝰ?eſt ſtultus ⁊ impiꝰmanicheꝰ.qꝛ neſci⸗ nit diſtinguere.Et iterũ peccauit in illatõne.nõ ſel. tur eſt pꝛinceps mũdi.ergo ↄditoꝛ. Si em̃ ſequer cũ rex francie ſit pᷣnceps francie. fecit eã.qͥ ſic argu⸗ cret. ſtult ?iudicaret᷑. certe multo ſtultiꝰarguit mani⸗ cheus. Rurſus nõ ſequit᷑ eſt deꝰ. ↄditoꝛ. Mam ſic cũ dicat᷑ phi.iij.quo deus venter eſt. gᷓͤ de? vent cre⸗ auit illos.ſtulta eſt h r.qre ⁊ manicbei.¶ Qð obr. 26 & ↄtrarioꝝ ↄtrarie ſunt cauſe.illð intelligit᷑ de cau intrinſec. ꝓximis.nã de cã extra nõ hbʒ veritatẽ. et iõ aꝛ neſciuit diſtinguere.deceptꝰẽ peſſmꝰ manicheus. Et ꝙ ita ſit pʒ.ſi em ↄtrarioꝝ ↄtrarie ſunt cauſe pꝛie Faiersr tee eẽnt pᷣncipia qᷣt ſunt gña ↄtrarietatũ. aliꝰ de? fecit calidũ ⁊ aliꝰfrigidũ.⁊ ſic de alijs oↄtrari etatibꝰ.ſi ꝗͥs ita argueret.ab oibꝰderidendꝰeẽt.quã⸗/ 27 tomag ſtultiſſimꝰ manicheꝰ.¶ Ad tñ d ey caro cõ⸗ trariat ſpũi.dom ꝙ nomẽ carnis aliqñ accipit᷑ p na tura. ſicut Ephe. v. Memo carnem ſuam vnqᷓ odio bũit.⁊ ſic nõ ↄtrariant᷑ imo miro amoꝛe nectunt᷑.Ac ipii eriã , vicio ⁊ coꝛruptõne qᷓ ẽ in carne ⁊ ratone boptrariat᷑ nec tñ bñt cãm eſticientẽ ſed deficientez. 28 obr. P idem ſiliter ſe babẽs ⁊c. dom palia 28 eſt agens qð agit ſeipſo.⁊ illud impoſſibile eſt ꝙ ducendo diuerſa diuerſificet᷑.ĩmo vno ⁊ eodeʒ pdu⸗/ cit multa. Aliud eſt agens ꝗð agit ꝑ aliuda ſe.et illð variat᷑ in agendo diuerſa.Deꝰautẽ eſt agens pꝛimo mõ et nõ ſcdo.et qꝛ hoc nõ intellexit manichbe.poſu it diuerſa pꝛincipia ⁊ diuerſos legiſlatoꝛes.cũ videat in legib? diuerſitatẽ et in rebꝰ.Et ꝙ ſtulte motus fu/⸗ it ſenſibiliter pʒ. videm ꝰem̃ ꝙ idem artifex ꝑ eandes artẽ tomificãdi facit aulã ⁊ cloacã.nunqͥd duo arti/ fices oꝑtuit ad hec faciẽda inuenire.Rurſus idẽ me dicus ᷣm eandẽ artẽ mecdicine diueria eidez egroto Em diuerſos ſtatꝰappoĩt medicamẽta.⁊ diuerſa dat pᷣcepta ⁊ Itraria ſᷣm diuerſitates infirmoꝝ.imo ſtul tus ect medicꝰ?qͥ eadẽ daret ſp medicamẽta ⁊ mãda⸗ ta. Si g diuerſus fuit ſtat? hoim incipientiũ.vt iude⸗ oꝝ ⁊ viroꝝ euangelicoꝝ.qͥd ꝓbibʒ vnũ et eundẽ di/ uerſa ⁊ ↄtraria pᷣcepiſſe.attñ ↄtraria nõ ſunt ſpũalit intellecta. ¶ Að vltimo obr iam ſolutũ ẽ.qꝛ vicioſi/2 9½ tas mũdanoꝝ ẽ ↄtẽnenda.ᷣ creatura amanda.⁊ deꝰ in ea laudandꝰ. ⁊ om̃s creature laudant deũ ⁊ bone ſunt. 2 H ſufficinñt. Hoſto ꝙ om̃ia ſint ab vno prigecnſo⸗ queritur vtꝝ illud ꝓduxerit oĩa ſeibpo aut mediate alio. Et 4 mediãte alio vr ↄgruũ.De liberalitate em̃ afent ve nõ tantũ coicet alij actũ etiã potẽtiã multiplicã di ⁊ diffundẽdi ſe.sᷣ de? agẽs liberaliſimñ. videt᷑ ꝙ prime creature qua fecit eederit potentiaʒ faciẽdi aliã. ⁊ illa dat alij.⁊ ſic pcedẽdo vſq; ad vltimaʒ. Si „ dicas ꝙ creatura nõ eſt capax tante potentie. Con⸗ tra. Maiꝰc facere aliqͥd cum ẽ reſiſtẽtia q; vbi nul⸗ la.ſed creatura in faciẽdo aliqͥd ex ↄtrario bʒ reſiſtẽ⸗ tiã.⁊ faciẽdo ex nibilo nullã EE capax ẽ pꝛime potẽ⸗ tie. ⁊ ſcde. ¶ Item de nobilitate agent facere nobi liſſima oꝑa ꝑ ſeipᷣm.⁊ minꝰnobilia ꝑ miſtrũ.vt pat. Decet cm̃ regẽ iudicare.ſed nõ decet eũ coquinã fa/ cere. ſi pꝛimꝰ rex eſt nobiliſſimꝰ.⁊ ꝓducit res ſᷣm q; decet eiꝰ nobilitatẽ.vr̃ ꝙ ipſe debuit alivð ꝓducere.et ꝑ illud minꝰnobilia:et ſic ꝓcedẽdo vſq; ad vltimuʒz. Si tu dicas ꝙ nõ eſt ſile de deo ⁊ aliq̃ agente creato. qꝛ deꝰnõ pficit᷑ ab aliqͥ oꝑe.obijcit᷑.qꝛ opus ꝓpagatõ nis ⁊ gubernatõnis diuinũ eſt.et deꝰtam gubernat ⁊ regit vnã creaturã ꝑ aliam. ⁊ hoc eſt ad oſtenſionem ſue nobilitatis.quare nõ ſiliter nõ creat. ¶ Neez oñ⸗ ditur ꝙ neceſſariuʒ ſit ita eſſe ſic.ois effectꝰqͥ exit ab aliqua cã vli.exit ab ea vel ꝑ aliam cm ꝓpꝛi.vel ꝑ ſepaʒ appꝛopꝛiatã.ſed deꝰ eſt cã vniuerſaliſſima no valens artari nec appꝛopꝛiari.cñ nulla poſſit ei fieri adiditio.ergo cum ꝓducit multa. ꝓducit ꝑ aliã cau- ſam Apꝛiã. ¶ Iem ego video ꝙ virtus vnitat ẽ ad numeros infinitos.tñ vnitas nullum numerũ ꝓdu/ cit quin ꝓducat᷑ ꝑiter a nero qui ĩmediate ipam ſe/ quit᷑ ſcʒ dualitate.vñ nullo mõ vnitas faceret trina⸗ rium nouũ niſi ꝑ dualitatẽ.⁊ ſic in alijs ꝓducendo. videt᷑ ſitr ee nõ ꝓcedit a deo multitudo rerus.cum pſe ſit ſumme vnꝰ. niſi GBipſe res. ¶ Sy ↄtra il⸗ lud nõ ſit ↄgruũ videt᷑.Quantũ hõ recipit ab alio ĩ/ tantũ ei tenet᷑.ſed ad ſolũ deuʒ tenet᷑ creatura ex to/ to. ſolũ em̃ deũ debet diligere homo ex toto coꝛde et nibil aliud eq̃liter. S̊ ſolus deus dat totum.ᷣ creatio eſt actio in qᷓ totũ ꝓducit᷑.̊ ⁊c. ¶ Item maiꝰ eſt rezʒ de non eſſe ad eſſe pducere qᷓ; ↄſeruare ⁊ ꝑficere. ſi deus mediante alio ꝓduceret res.videt᷑ ꝙ mediante do aliquẽ phᷣʒoꝝ hoc poſuiſſe.ᷣ ſuppoſito potentiali 51 rũt oꝛdinẽ in ꝓducendo gdatim deſcend alio ↄſeruaret ? ꝑficeret. S res nuilo mõ deo indige- rent ergo nec ad deũ tenderent. ᷣ om̃ia ſunt bona qᷓ tendũt ad ip̃m ⁊ oꝛdinata. nihil eſſet bonũ nec oꝛ/ dinatũ. In q em̃ pꝛincipalłr eſt rõ finis.in eodẽ eſt rõ boni. ¶ Item ꝙ ſit impoſſibile vꝛ. Impoſſibile eſt creaturã agere ſe tota.cũ nulla ſit oino ſimplex.ergo impoſſibile eſt ꝙ agat totũ.̊ ſolũ ꝑtem. ¶ Itcz im/ poſſibile eſt creaturã agere ꝑ potentiã infinitã.ſ int oino nibil ⁊ aliq̃d eſt diſtãtia infinita.crgo nõ põt re/ duci niſi ab agente virtui infinite.tale aũt eſt ſolꝰde/ us. ergo ⁊c.¶ RE.dm ꝙ ponere ꝙ de? ꝓduxerit reſ ꝑ aliud agẽs ẽ ↄtra veritatẽ ⁊ ↄtra fidẽ.v ſolũ ꝑ filiũ ſuũ.dixit em̃ ⁊ facta ſunt.nec ſolum ↄtra fidesʒ.verũ etiã ↄtra ratõnem.⁊ ponere res om̃s ꝓductas ex ni - bilo oĩno eſt ↄtra rationẽ.ita vt non poſſit capi quõ agens potẽtie finite aliqͥd ex nibilo ꝓducat. Hec cre ſiue materiali pꝛincipio plures fuerũt phᷣi ce poſne o Hh̊ mo do. cũ ſit oino ſimplex.cuiꝰactꝰeſt intelligere.nõ ꝓduxit niſi intelligentiã pꝛimã ⁊ vnicã.illa vo ꝓpter diſtantiã a pꝛimo intellexit ſe ⁊ pꝛimũ.et ita aliqͥ mõ fuit ↄpoſita. ⁊ ita ꝓduxit oꝛbẽ ſuũ et intelligentiã ſe/ cundi oꝛbis.⁊ ſic deinceps vſq; ad oꝛbẽ lune ⁊ intelli gentiã decimã qᷓ irꝛadiabat ſuꝑ aias rõnales.et ſicut oꝛdo eſt in ꝓducendo.ita in irꝛadiãdo.Sʒ iſte erꝛoꝛ falſum fundamentũ bʒ ſcʒ ꝙꝙ materiale pꝛincipiũ nõ ſit ꝓductũ ſicut ſupꝛa ꝓbatum eſt. Iteʒ falſaʒ bʒ ra tionẽ. Dicit em̃ ꝙ qꝛ ſimpliciſſimꝰeſt deꝰnon ꝓducit niſi vnũ.ſᷣ hoc mag eſt ad oppoſitũ.qꝛ quãto aliqͥd ſimpliciꝰ.tanto potentiꝰ.⁊ quãto potentiꝰ.tanto in plura põt. ſi deꝰ ſimpliciſſimꝰ.hocipo põt in oĩa ſine medio. Rurſus h̊ rõ repugt eis.ſi em̃ ꝓpter ſimplici/ tatem nõ ꝓduxit niſi vnũ.cũ intelligẽtia ſcda ſit ſim/ plicioꝛ inter om̃s.vñ venit in oꝛbe eiꝰmaioꝛ varietaſ ſtellaꝝ qᷓ; in aliq̃ oꝛbiũ inferioꝝ.qꝛ vẽ ꝑ ratõeʒ ſuã ꝙ vnifoꝛmes ſint.⁊ ita rõ poſitõnis ↄtradicit poſitõni ¶ Pꝛopter boc duᷣm ſicut dicit fides nr̃a.ꝙ om̃ia ĩ pꝛima ↄditõne imediate a deo ſunt ꝓducta. Quia eĩ creatõ eſt totiꝰſube ſᷣm totũ.iõ decuit eẽ ſoliꝰdei.nec potuit eẽ alteni ſiuep alterũ vt ꝓbant rõnes ad hãc ꝑtem inducte. obijcit᷑ de liberalitate ⁊ nobili⸗ tate.dð.ꝙ tam liberalitas qᷓ; nobilitas ſupponit oꝛ/ dinẽ ⁊ poſſibilitatẽ. In actu em̃ creatõnis nõ atten/ dit᷑ oꝛdo.eq̃lis em̃ virtut᷑ ⁊ dignitat ẽ ꝓducere aſinũ ex nihilo ⁊ angelũ.qꝛ vtrũq; infinite. Mõ eſt etiã ĩ B actu poſſibilitas creature vt viſuʒ ẽ ꝓpter infinitatẽ. nõ ſic eſt de actu regimis ⁊ ꝓpagatõnis.ideo pʒ ꝙ nõ 2 eſt ſile. ¶ Qð obijcit᷑ ꝙ creatura ẽ capax.qꝛ nõ bʒ re ſiſtens.dom ꝙ in ↄtrarijs reſiſtentiã ↄfert ad oꝑatõ nẽ.·Pꝛeterca eſto ꝙ ipediat.nihilomin?ꝰ bʒ iuuãs ſcʒ fundamentũ ⁊ appetitũ materię.ſ in creatõne nul/ luʒ bʒ iuuamentũ.iõ difficiliꝰ.iõ nõ eſt locus a mio/ 33 ri vt pʒ.¶ Oð obijcit᷑ q cã vlis nõ põt in effectꝰ pꝛo⸗ pꝛios.dm ꝙ cã vlis q̃ nõ eſt actꝰpurꝰindiget actu/ alitate cauſe ꝑticulaꝛiſ.ſ illa q̃ oino eſt actꝰ.ſił hʒ ĩ ſe ronem vlis cauſe ⁊ ꝑticularis.qꝛ ſil bʒ pꝛimitatem ⁊ actuglitatẽ.ideo põt in illa.⁊ ᷣm totũ põt in illa. 54 ¶Q vltimo obr. ꝙ vnitas nõ põt in nueros poſte/ rioꝛes ſine pꝛioꝛibꝰ.dgm qꝙ nec in pñcto eſt oino po/ tentia actiua ⁊ ſufficiẽs ad lineam.nec in vnitate ad numerũ. Haʒ ipᷣa vnitas eſt potẽtia ois numerꝰ.nõ protẽtia ſufficiẽs ꝑ ſe.⁊ ideo non ſolũ actualis ⁊ oino actiua. veꝝ etiã aliq̊ mõ paſſiua eſt potẽtia numeri. / dæꝰaũt in om̃ia põᷣt potentia oino actiua.⁊ ideo ſine cm̃i medio poteſt creare omnig. = 4 Iſo ð entitate ⁊ qͥdditate pꝛicipij ꝓducent.q̃⸗ . Art H tercio de ia pductõe q̊ reatio appeilal. Circa quã qᷓrunt᷑ duo. Pꝛimũ ẽ vtrũ dicat mutatio⸗ nẽ aliquã.Scm ẽ vtꝝ dicat aliqͥd mediũ inter crea toꝛem ⁊ creaturaʒ. eſtio.ſ. eę Mꝛ creatio dicat mutatõeʒ vr̃ pꝛimo ꝑ auẽtem aug. xij. de ci.dei. Om̃ia qᷓ creata ſunt mutabilia ſunt.qᷣa de nihilo facta ſunt.ſi g̊ creabile.et mutabile. crea⸗ tum.⁊ mutatum.⁊ creatio ⁊ mutatõ.Si tu dicas ꝙ eſt imutabile.qꝛ põt in nihil cedere ⁊ nõ qꝛ pductum eſt. Contra.ſicut deſtrui dicit viam veniẽdi in nõ eẽ. ita creari in eſſe.ſi ꝗ̊ᷣ deſtructio ponit mutatõeʒ.̊ pa ri rõne ⁊ pductio. ¶ Item creatio eſt actio.ſed oĩs actio eſt in motu.⁊ ois motꝰin actiõe. qͥ creat vere agit. Sᷓ vere mouet.Si tu dicas Gecti dei magis eſt ſuba qᷓ; actõ.⁊ talis eſt creatio.obᷣr de paſſione.quia creari eſt ipſiꝰcreature.ſi & creatura ſuſceptibilis eſt vere paſſionis ⁊ mutatõis.g creatio paſſio eſt muta tio. ¶ Item ꝑ Dam̃.q ph̊s ⁊ tbeologꝰẽ.oẽ qð a vᷣſi/ one incipit in vᷣſionẽ tendit.loquit᷑ de creatõne.ergo hm ipᷣm creatio ẽ verſio.ſᷣ om̃is vᷣſio eſt mutatio.ſi/⸗ cut ipe idẽ dicit ꝙ cetera ſunt mutabilia.qꝛ vᷣtibilia. ergo creatio ẽ mutatio. ¶¶ Item quãto aliq ſunt ma gis diſtãtia.tanto in ꝑueniẽdo ab vno i alteꝝ maioꝛ eſt mutatio ⁊ variatio.ſᷣ ens ⁊ nõ ens ſumme diſtãt. cũ creatõne de nõ ente fiat ens.creatio veriſſime ẽ mutatio. ¶ Item magis mutat᷑ res qñ ſuſcipit foꝛ⸗ mã nouã qᷓ; qñ acquirit nouũ ſitum.⁊ rurſus adbuc / ſpoſitõeʒ accñtalem.̊ qñ totũ de nouo recipit ⁊ ac.: pit tũc mutat᷑ maxie.ſᷣ̊ h̊ eſt in creatõne. ibi eſt ve/ re mutatio. ¶ Item ſi creatio dicit actionẽ abſq; oĩ mutatõne. abſq; oi tꝑe.⁊ talia pñt ineſſe et inſunt in deo ab eterno.g vr ꝙ deꝰdres ꝓduxit ab eterno. Ad oppoſitũ.mgr dicit ⁊ hr in l̃a.cũ dicimꝰdeuʒ facere aliqd.nõ aliquẽ in opando motũ intelligimꝰ ineſſe.Si dicas ꝙ creatio actio nõ dicit motũ ſᷣ crea tio paſſio tm̃.Contra. Idem manet ſigtuʒ in actiuo ⁊ pafſiuo.ſicut dicit grãmaticꝰ.ſicut recti ⁊ obliqui. ſi in actõe nõ dicit motũ. nec i paſſione. Item mutari ẽ ſe alr br̃e nũc q; pꝛiꝰ.ſᷣ qð creat᷑ nõ ſe bʒ alr nũc ⁊ pꝛius.qꝛ nunqᷓ; alr ſe habuit iᷓ ſicut nũc ſe ba/ bet in creatõne.nunqᷓ; em̃ fuit aliq̃ mõ.nec ſe babuit aliq̃liter. nec alr qᷓ; nũc.ergo nõ mutat᷑ dũ creatur. ergo creatio nõ ẽ mutatio. Itez ois motꝰ⁊ muta/ tio ẽ ꝑfectio eni in potẽtia.creatio ãt ẽ nlło mõ ent. S creatio nõ ẽ mot? nec mutatõ.pꝛia pʒ ꝑ —— vo ꝑ mgr̃m. ¶ Item ois mutatio fundat᷑ ſuꝑ aliqd mobile.ſᷣ̊ creatio non pᷣexigit aliud mobile.qꝛ omne mobile ꝑ creationẽ inducit᷑ in eſſe.ergo creatio nõ ẽ mutatio. ytẽ ſi ceatio ẽ mutatõ.aut ; ᷣm accñs. aut ſᷣm ſubam. Mõ ſᷣm accñs.qꝛ tũc ſola accñtia cre arent᷑. Sʒ nec ᷣm ſubam.qꝛ tũc eſſet generatõ vl coꝛ ruptio.Si dicas ꝙ ſub nulla baꝝ ſperũ ↄtinet᷑.obij cit ꝙ nõ ſolũ pᷣm phm ſed ſᷣm Aug.om̃is mot? aut ẽ ad ſitũ.aut ad foꝛmã.ſed creatio eſt ad materiam re/ cte acꝗpꝛie.ergo vr̃ ꝙ nõ mutatio. ¶¶ Item ex tanta potẽtia creat deex quanta generat.qꝛ vtrũq; facit ꝑ potẽtiã infinitã. deꝰpᷣt generare ſine mutatõe ſui.⁊ 2 etiã ꝑſone genite.g pari rõne põt creare ſine mutati one ſui ⁊ creature.aut ſi nõ.quero q̃re nõ. (Kdo. 55 ꝙquedam eſt ꝓductio in qua ꝓductũ ſe habʒ aliter Ba qñ acquirit foꝛmã ſubalem ꝙᷓ; qñ acquirit di⸗/ i. ſnenotlce oſarcht lfoneinon Pgiocte nultrth gscaret (atſzckeh bictigtg 3s ſint besed bick e atnt hot pbaegitdin fag xhiar Dhrcdamun ſuüſcfan ſpniärdaſt⸗ Gagten afn 6Ecict Ahhtöcken (ssſasn hinnnniecich Atann Cpporunkfeg Chehgani loſehzche Gigauternl ghustagtir⸗ Cingfalen, Naikaphnde 1ſUn Ciſtdnt; lnnosſn⸗ lonntee miltugſti nnngcobo a. Oeen Glistſitne ſblo⸗ lr n ſclngfin roe ſ binifbin ſigine ſecſehii ſn Ukneke Nle uin Kltoinclac iefieu geed e Grnin un ſcndi Ndhaſete dengicige⸗ wkdonikeen emnunbin gicti maitinn Geoien micgind. nfi jrruw. trne ngrüchti Aartten jufndnand N mipi;⸗ nnctmites mcfim ſurn ie nuc d: bin aliquid ſui fuit pꝛiꝰſub vna diſpðe ⁊2 nuc ẽ ſbᷣ a oino ſe bzʒ nũc ⁊ pꝛius.ſi tñ eſt ibi dicere pꝛiꝰ.⁊ talis eſt filij generatio ab eno. Ab et᷑no eniʒ ſic pceſſit. vt nũc eſt. Pꝛia bʒ ratõeʒ motꝰ ⁊ mutatõis.⁊ ꝓductio⸗ nis. Motꝰ. rõe pᷣpatiõis materie que fit ꝑ diſpõnes accñtales.⁊ Gᷓ̊ indiget ſucceſſõe ⁊ tpe. Mutatõnis. roõne exitꝰ in eẽ ſiue receptõnis ſubalis foꝛme q̃ fit in in inſtati. Dꝛoductionis vo rõne eiꝰ ꝙ illã foꝛmã nõ q ſe bʒ ſed ab alio effectiuo pᷣncipio.Scda carct rati · one motꝰ.bʒ tñ ꝓductõnis rõnem ⁊ mutatõis. Ra/ tione mot? caꝛet.qꝛ cũ nõ hẽat materiã.nulla pᷣt pᷣire diſpoſitio.tñ hʒ ronem mutatõis.qꝛ ibi ẽ ſubita ⁊ no ua foꝛme inductio.bʒ pen paucrie ali Hᷣ habet e „ ab alio effectiuo pꝛincipio.Lercia caret rõne motꝰ⁊ mutatõis. hʒ tñ rõnez pꝓductiõis. Rõne motꝰ? mu. tatõis caret.qꝛ nec ẽ cx mãli pᷣncipio.nec ẽ ex nibilo. ſecd tm̃ eſt ab aliq̊.⁊ ſempiternalr ẽ ab ipo.Concedẽ/ dũ eſt igit᷑ ꝙ ꝓductio creature ẽ mutatio.⁊ ↄcedẽde 56 ſunt rões ad B.licet aliq̃ videant᷑ ſophiſtice. QS Fobijcit᷑.ꝙ ẽ ſine motu.dð.qꝙ illð intdlligit᷑ ſine mo/⸗ tu ageni.nõ tñ ſine mutatiõe ꝓducti.Si em̃ vt dicit ph̊s.aia dũ mouet coꝛpꝰ.imobilis ꝑſeuerat.quanto mag deꝰ dũ creat ⁊ mutat oia.ipſe ſtabilis manens 37 dat cũcta mutari. Si vo obijciat᷑ ꝙ verbũ actiuuz et paſſiuũ ſignificat idẽ.dm ꝙ falſum c.qꝛ actõ ⁊ paſ/ ſio dicũt diuerſa genera.tñ in ↄiugatõne vnũ ponit᷑ iuxta alterũ.qꝛ ſᷣm vocis foꝛmatõcʒ vnũ veit ab alio Ss obijcit᷑ ꝙ mutari ẽ aliter ſe hr̃e nũc ⁊ pꝛiꝰ.dð ꝙ iſta nõ eſt gencralis rõ ciꝰqð eſt mutari ſiue muta tionis.ſᷣ ſolius mutationis naturalis.Oð g obijcit᷑. 39 imutabilc eſt qdð ſe bʒ eodeʒ mõ.⁊ mutabile qð ſe bʒ aliter.dm ꝙ hic eſt ↄñs.qꝛ ſi mutabile ⁊ imutabile opponunt᷑ vt pꝛiuatio ⁊ habitus.⁊ imutabile eſt q ſe bhabet eodẽ modo.tũc mutabile eſt ſiue mutatum qð nõ ſe hʒ codem mõ.ſed hec bʒ tres cauſas veri/ tatis.aut qꝛ nullo mõ bʒ pꝛiꝰ⁊ poſteriꝰ.aut nlło mõ pꝛius ⁊ aliq modo poſteriꝰ.⁊ ita nõ eodem mõ. aut qꝛ ſimꝓlr aliter ſe bʒ pꝛius ⁊ aliter poſterius.⁊ iõ cuʒ ꝓcedit᷑ a pluribꝰcauſis veritatis ad vnã peccat᷑ ſᷣm 40 ↄnñs. ¶ Ad tres rõnes ſequẽtes ptz rñſio.qꝛ om̃s ꝓ/⸗ cecdũt de mutatiõe naturali q̃ pexigit materiã. ⁊ ens in potẽtia.⁊ q̃ ẽ generatio.tali aũt mõ creatio nõ eſt mutatio ſᷣ ſupꝛa hãc mutatõeʒ.vñ põt dici ſuꝑnatu/ ralis mutatio.Et ſi queras vtruʒ ſit mutatio ad feꝛ/ mã aut ad ſitũ.dico ꝙ eſt ad totaʒ rei ſubazʒ.⁊ ita ad ꝛmã.ac ꝑ hoc ſub mutatõne ad foꝛmã põt vphen⸗ 4i di. ¶ Oð obijcit᷑ de generatõne filij. d q; nõ eſt ſile. qᷓ;uis em̃ vtraq; ſit ab equali potẽtia.tñ creatio ẽ ex nihilo. ex.nõ põt dicere identitatẽ nec cauſalitateʒ. oꝛdinẽ. fieri ex nihilo hʒ eſſe pꝰnihil.⁊ ita põt non eſſe. ̊ aliquo modo ſe habet nũc.quo mõ non ſe ha/ bebat pꝛiꝰ.⁊ ideo neceſſario mutatio ponit᷑ ꝑ ꝓpdu/ ctionẽ de nihilo ⁊ inceptio.Filiꝰaũt ẽ de pꝛis ſuba ꝑ identitatẽ.nec oꝑtet ꝙ bẽat oꝛdineʒ ad nihil ſiue ad nõ eſſe. Spõt ſemꝑ eſſe. et ita pduci ſine initio ⁊ mu/ tatõne.vñn ꝓductio rei nõ ponit inchoatõneʒ rei ne ceſſario.ſ ꝓductio ex nihilo neceſſario ponit.⁊ iõ ne ceſſario includit mutatõeʒ. generatio vo filij mime. Aueſtio. ij. — f ¶ Haum creatio dicat mediũ inter creatoꝛeʒ ⁊ creatu ia. ⁊ talis ẽ ꝓductio qᷓ ẽ ex mali pᷣncipio ävtt naturalis generatio. Quedã vo ẽ ꝓductio in ꝗ/ p ductũ aliq̃ mõ ſe h nũc ⁊ nullo mõ pꝛiꝰ.⁊ talis eſt. p ductio q̃ eſt ex nibilo. Lercia ẽ ꝓductio in qᷓ ꝓductũ ram.Et q; ſic videt᷑. Sicut ſe bʒ generari ad genera/ tum eſſe. ⁊ fieri ad factum eſte.ita creari ad creatum eſſe.ſed fieri eſt mediũ inter facientẽ ⁊ factũ.⁊ gene/ rari int᷑ generantẽ ⁊ generatũ.g ⁊c. ¶ Item in oibꝰ creatis entibꝰdiffert qdð ẽ ⁊ q̃ eſt etiam foꝛmalr.g dif fert ſilr q creat᷑ ⁊ qd creat᷑.ſᷣ qd creat᷑ eſt creatura.q̊ creat᷑ foꝛalr ẽ creatõ. diſtert creatõ actõ a creatura. ⁊ ſiliter a creatoꝛe creatio paſſio.g eſt inter vtrunq;. ¶ Gtem qð tranſit nõ eſt idẽ cũ co qdð ꝑmanet.ſᷣ cre are rei eſt in inſtãti ⁊ nõ amplius.g cum eſſe creatu/ re duret ⁊ maneat poſt creatõeʒ. differt creari ⁊ eſ/ ſc.ꝗᷓ creatio ⁊ creatura. ¶ Item omnis mutatio eſt via.⁊ om̃is via differt a termio.qꝛ nibil terminat᷑ ad ſeipᷣm.ſi ergo creatio ẽ mutatio.⁊ hʒ creaturã ꝓ ter mino.g differt creatura vt via a termino.ſed via ca/ dit media inter extrema. ac. ¶tez ꝑ impoſſibille. ſi creatio ẽ creatura. ⁊ ois creatura creatuꝛ. creatio creat᷑. Sʒ oẽ qdð creat᷑.creat᷑ ꝑ creatõeʒ mediã.o cre/ atio ꝑ aliã creationẽ.⁊ ſic deinceps ad infinitũ. ſi er/ go ñ ẽ abire ĩ infinitũ.pʒ ⁊c. ¶ Contra.phᷣs de cauſ. Potẽtia reꝝ creataꝝ eſt eẽ.ſed nihil ex ꝑte creature eſt añ crcari.g creari nõ eſt aliud qᷓ; eẽ. nec creatio aliud qᷓ; eẽntia.& nila ẽ dr̃ia creatõis ad creaturam. ¶ Btẽ int᷑ ens ab alio ⁊ ñ ab alio nõ ẽ mediũ.ſᷣ om̃e qd nõ ẽ ab alio ẽ creatoꝛ.oẽ aũt qð ẽ ab alio eẽntialr eſt creatura. int᷑ ea nihil ẽ mod b. 4 Bren impoſſi. bile oñdit᷑.creatura refert᷑ ad cratoꝛẽ.aut & pꝑ ſe.aut p aliud.Si ꝑ aliud.g querit᷑ de illo.vtruz referat᷑ ſe. ipo aut alio.⁊ ſic ꝓcedendo in infinitũ. Si vo refert feipᷣa.ſed refert᷑ ꝑ creatõneʒ. creatio nõ eſt aliud qᷓ creatura. ¶ Item ſi creatio eſt mediũ inter creatoꝛẽ ⁊ creaturã.aut ergo eternũ.aut tꝑale.M ſi eternuʒ. aliquid eternũ ẽ aliud a deo. Si tꝑale.g añ omniũ creationẽ ẽ aliqͥd tꝑale.Hoꝝ añt vtrũq; eſt hereticũ dicere.⁊ repꝛobatũ in ↄcilio ſenoñ.de ydeis qui po/ nebant᷑ a quibuſdã medie inter deñ ⁊ oo⸗ em a ꝓPoꝛtione videt᷑ hoc poſſe oñdi.Siẽ em̃ ſe hbabʒ cre/ atoꝛ ad creaturam.ita creatio actio ad creationẽ paſ ſionẽ.̊ a ꝑmutata ꝓpoꝛtõne.ſicut ſe habʒ creatoꝛ ad creationẽ actiuã.ita creatura ad creationẽ paſſiuaʒ. ſed creatoꝛ non differt ſᷣm rem a creatõne actõne.er go ⁊c̃. Rꝰ.ddm ꝙ eſt loqui de creatiõe actõne.⁊ de creatõne paſſione.Si de actione loquamur.ſic dico nõ eſt medium ſᷣm rem.ſed ſolũ ſᷣm rõnem intelli gendi. ꝓ eo ꝙ de?cũñ ſit ſumme ſimplex eſt ſua actio. Si aũt loq̃ᷓmur de creatõne paſſione tũc diſtinguit᷑. qʒ ꝑ creature nomẽ põt ſigri ⁊ impoꝛtari om̃e quod eſt ab alio. ita qd bʒ eſſe.pꝰoĩno nõ eſſe.⁊ boc mõ in noĩe creature claudit᷑ ipa creatio.qm̃ creatura ñ tm̃ noiat ipſa creata ſed ↄcreata.⁊ ſic nõ eſt mediũ. nec re nec ratione. Alio modo creatura noiat ip̃am ſub/ ſtantiaʒ rei aliq ꝓducẽte de nihilo.⁊ ſic creatio tenet mediũ nõ ſᷣm rem ⁊ naturã.ſᷣ ᷣm rõneʒ ⁊ habitudi/ nẽ. illa tñ rõ nõ nihil dicit.ſ.nõ dicit aliqᷣd ꝑ eẽntias diuerſum a creatura.⁊ hoc pʒ ſic.creatio ei dicitur eſſe de nihilo.creatio nihilominꝰvicit᷑ eſſe a deo.vnd habitudinem dicit ipſius ad non eſſe pᷣcedens. et ad ſuũ eſſe ꝓducẽs de roõne ſui noĩs.creaꝛi em̃ nõ ſigt eẽ pꝛincipaliter.ſed exire de nõ eſſe in eſſe.⁊ hoc ab ali/ quo. Si ergo querat᷑ q ſit habitudo qᷓ impoꝛtat᷑ ĩ cõ⸗ atiõe ad nõ eẽ.dm ꝙ illa hitudo dẽ mutatio.Et ſi qras qͥd ſit ila mutatio.dico ꝙ nõ ẽ aliud ꝙᷓ ipᷣa res extra. Et h̊ pʒ.qꝛ eſt mutatio ad eẽ. ⁊ mutatio ab eẽ. ct mutatio in eſſe. Mutatio ad eſſe nibil ponit niſi LF˙— a parte tennini. Mutatio ab eſe nibii ponit niſia g mutaꝛi pꝛimo mõ nihil aliud eſt ꝙᷓ nuc pꝛimo eẽ.mu tatio ſco mõ nihil aliud eſt nũc vltimo eſſe. ⁊ ideo nõ ponit aliquid aliud 'm rem eẽ.ſ ſolũ ſjm intenti onẽé. Mutatio vᷣo in eſſe vtrũq; extremũ bʒ.⁊ ſubie/ ctum qð eſt pꝛiꝰnatura q; terminꝰ.et iõ talis muta/ tio aliqd põt eẽ.natura pcedẽs terminuʒ ⁊ diuerſuʒ ab illo ᷣm rem.qᷓ;uis nõ ſit ens actu cõpletũ.⁊ iõ nõ ſic creatio eſt mediũ inte: creatoꝛẽ ⁊ ceaturaʒ. ſicut gencratio int generantẽ ⁊ generatũ. Dicẽdo igit᷑ cõ/ patõeʒ ad nõ eſſe.dicit mediũ nõ diuerſum ꝑ eẽntiã. ſed ᷣm ratõeʒ.ſilr dicẽdo ↄpatõeʒ ad creatoꝛcẽ.Tri/ 4A2 plex em̃ eſt relatio. Quedã q̃ fundat᷑ ſud Prernten accñtalem.ſicut aliqͥ dicunt᷑ ſiłes qꝛ albi. Quedaʒ q̃ fundat᷑ ſuꝑ dependetiã eẽntialez.ſicut ↄꝑatio mate/ rie ad foꝛmã. Qucdã ſup oꝛiginẽ naturalẽ. Pꝛia re/ latio addit aliud ꝑ eẽntiã.tercia relatio nihil ali ni⸗ ſi pure eẽ ſicut pʒ in diuinis.media relatio dicit ali/ quid qð ẽ qͥdã mõ idem.q̃dã mõ aliud. Creatio aũt dicit relatõeʒ ſm mediũ modũ.qm̃ ipᷣa creatura eẽn tialiter ⁊ totalr a qeatoꝛe dependet.⁊ iõ ↄcedenduʒ ꝙ creatio nõ eſt aliud ᷣm rẽ a creatura.nec medium inter ipſam 2 deum vm eſſentiam. ſed m rationem ⁊ habitudinẽ.vnde eſt pꝛius nata creari ꝙᷓ eſſe.plus tamen eſt creatõ actio cum creante.qᷓ; creatio paſſio cũ creatura.qꝛ ibi nõ eſt dria niſi ſolũů ſᷣm modũ no/ ſtrum accipiedi. Haic aut eſt dria rõnis ⁊ etia habitu qinis. qᷓ nõ facit diuerſitatẽ p eẽntiã. q; habituto illa eſt eentialis. Silr iudicandu eſt de vnitatc. bonitate. —„3 „ S veritate eẽntiali. His viſis patẽt obiecta. Cõceden/· de em̃ ſunt rõnes ꝓbãtes ꝙ nõ eſt verũ medium pym rez. Oð ob'r de generari ⁊ generatũ cẽ bes rñſio ex 43 dictis.qꝛ generatio nõ eſt ſᷣm totũ.imo aliqͥd pᷣexig · tur de generãdo cuiꝰeſt endelichia ipſa generatio na tura pᷣcedẽs ip̃am foꝛmã.ac ꝑ boc diuerſitatẽ notat. nõ ſic creatio m quã fit tota rei ſuba a virtute diui - na imediate q rem creat volendo eã primo eſſe cum nõ ſit. ¶ Oð obijcit᷑ differt qd ⁊ q̊. dm ꝙ illa nõ 44 eſt dr̃ia ꝑ eſſentiã ſᷣ qͥdã mõ differt.quodã mõ cõöue- nit. Nel dᷣm ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ creatio ↄplectit᷑ totam rei ſubam q̃ ↄſtare dr̃ ex q̊ͥ eſt ⁊ qð eſt. qꝙ tranſit.ddm ꝙ nõ tranſit rõne eiꝰqð ſignificatõni ſue ſubſternit᷑.̊ ſolũ rõne ↄnotati.qð pʒ. ſi em̃ crea/ ri eſt nũc pꝛimo eſſe.deſinit creari.nõ rõne eiꝰqð po/ nit. ̊ rõne imediate collatõnis ad nibilũ.¶ Qð obr 406 ꝙ mutatio eſt via.dom qꝙ; mutatio que hʒ duo extre ma illa qᷓ eſt neceſſario differt a termino. cuiuſmodi eſt mutatio in eſſe. mutatio vᷣo ꝗᷓ tm̃ hʒ vltimũ extre mum ens.nõ põt dicerc mediũ ſᷣ neceſſario opoꝛtet ꝙ ſe teneat cũ altero extremoꝝ. ¶ Qð obijcit᷑ qͥ om 47 nis creatura creat᷑.dᷣm eſt ꝙ verũ eſt de creatura p. pꝛie dicta.ſi autẽ large dicat᷑ non ſolũ creatura dici-c·t· hͤ reat ſed ad ocreat ds eſtreaenre annerum er boc modo eſt creatio. Si g querit᷑ quõ põt eſſe.dðm ꝙ in pꝛimis eſt ſtatus vt pꝛius tactũ fuit.vnde ſicut vnitas q̃ facit ſubiectũ vnũ.nõ eſt vna alia vnitate. ſic nec creatio qua ſubaa exit in eſſe ꝑ aliam creatiõeꝰ ꝓducit᷑ ſiue ↄcreatur. Agit in generali de hois ↄditõne qtum ad finem ꝓpter quem creatus eſt. ¶ Et quia nõ valet ⁊c. Supꝛa egit magiſter de ↄditõne rerum a parte pꝛincipij.bic agit a parte finis.Et quoni⸗ am res a fine.⁊ ſm illum reſpectum accipiũt diſtinctõnem foꝛmaꝝ.ideo pars iſta habet tres ꝑticulas. In pᷣ/ ma pᷣmiſſo quare ronalis creatura facta ſit ex diſtinctõez aſſignat diuerſam compatoõnem ad Fatne reꝝ ad finẽ oñdit reꝝ diſtinctõcʒ. In ſcda vo ſm illã nem. ibi. Icdecoq; ſi querat᷑ quare ſit creatꝰbomo ⁊c.Tercio vo breuiter epilogat determniata ex ipſis faciens viã ad cctera ſeduenia determinacda.ibi.Ex pᷣmiſſis apparet. eine vltima pte remanentibꝰindiuiſis.media diuidit᷑ in tres. In pꝛima determinat fineʒ iutellectualis U be. In ſcga finẽ ſube pure coꝛpalis.ibi.Et ſicut factus eſt bõ ꝓpter deũ ⁊c. In tercia vᷣo determiat finẽ com⸗ poſiti ex vtroq; inqᷓtum eſt tale.ibi. Oe hoie quoq; in ſcriptura ⁊c.Et ibi pꝛimo deteriat veritateʒ.ſcdo ſol/ tomagis intelligi. tanto plenius habet᷑. Fecit de ratònaleʒ creatur qͥ ſum⸗ mum bonũ intelligeret.? intelligendo amaret.⁊ amando poſſideret. ac poſſi dendo fruere᷑. ¶ Eamq; hoc mõ diſtin xit.vt ꝑs in ſui puritate permaneret. ¶Ex compatone rerũ ad fineʒ oſtendit rerum diſtinctionen. g Et qꝛ nõ valet eiꝰbtitudinis ꝑticeps exiſtere aliqᷣs niſi ꝑ intelligentiã.q̃ quã⸗ Aug. Quare ratõna lis geatura fa⸗ nec coꝛpivniret᷑ ſq; angeli.ps coꝛpoꝛi iungeret ſcʒ aie. Diſtincta eſt itaq; rati onalis creatura in incoꝛpoꝛed ⁊ coꝛpoꝛeꝗ.⁊ incoꝛpoꝛea quideʒ angel.coꝛpo⸗ rea vo hõ vocat᷑ ex aia ratõnali ⁊ carne ſubſiſtens.Conditio &̊ ratõnalis cre ature pꝛimã cauſam habuit dei bonitatem. a ( Qula bon? de ꝛ ſu ¶ Scoõm diſtinctõez pᷣdictam aſſignat diuerſam com nus vf Lug fallum natonem ad finẽ᷑. ? determinat finẽ intellectualis ſub⸗ doͤna. Füno eſſem. eccc 56 nö acochſt q̃rat᷑ quare creatꝰſit hõ vel angelus. Bꝛeui Quarc creat? cas ꝙ nõ eſt ↄtia ne ſermone rũderi põt ꝓpter bonitatẽ eiꝰ. AUñ aug.in li. ſit bomo vlan eſaria. et qꝛ nõ vicit de doctrina chriſtiana. Quia bonus eſt deus ſumus. a bi ↄñtiã. s cãm. Obꝛ Ztra h. qꝛ bonitas dei aut eſt cã ſufficiẽs.aut nõ. Si ſufficiẽs. ponit effectũ eodẽ mõ qᷓ ineſt. o neceſſariũ ẽ de⸗ neceſſe fuit crcaturas exire in eſſe. nõ volũtariũ.cuiꝰoppoſitũ mõſtratũ eſt in.jli. in tractatu tem vẽ male appꝛopꝛiare. In veſtigio em̃ ẽ coꝛrñdentia cauſe ad effectũ.ðita ꝙ centia creature ð obijcit 45 ſint re ai gitſicn ſtnnoae Pendus ſcnsct. N eͤ ſntoe. Alnclg⸗ ni etehnden . . . inq;tum ſumus.boni ſumus. Et ſi querit ad qᷣd ctea — repñtat eẽntiã creato b ta ſit rõnalis cre fide rõnalis creatura. Rñdet᷑ ad laudanduʒ deũ . KetMenda ei.ad fruendũ eo.in EEH 5deũ.ad ris.potẽtia potentiã. gen deus em̃ pfectus ⁊ ſumma bonita c ipſa. nõ de erras vertata.200 Prent getipar ner inil⸗ n starnol tgnettehtenecau Gug ruto, Paruginn are Piülttatem. eranen Docndrate rac cfrallre opehen ao ai 48 nſio qᷓre ei ſit ronalis cre ꝗ querit᷑ quare vel ad ani ad nr̃jm eẽ ↄcurꝛat mo ad quid facta u rõnalis creatura. Prunimenndent ad quid facta tenein ſapia bonitf etnalio cr es bonitatem ? ſuã vtilitatẽ. Vtile nem he ꝓpter dei qre cauſalitas nfi e 9. neoKui eo. Factus angelus ſiue bö ipſi eſt ſeruire pan⸗eerſouik boita/ ntdenaen qꝛ creatoꝛ deus et ſumme benbalt vo v ei e ndiguerit officio qui bonox noſtronnoe⸗ lterutrius efficient Gre uiret ei ac frueret eo. cui ſeruire nõ eget. vt ſer / ni ⁊ finis. qꝛ fi R go pficit , ere eo.cui ſeruire regnare eſt. In ho nis mouet efficientez Bitumr ( at finẽ ſubſtantie pure coꝛꝑali uum volntas dicit ill Biufe MWundus q̃re ¶ Et ſicut factus eſt homo ntie pure coꝛpalis. i q eciẽs iungit ens 4 hg 8 eſt. mundꝰfactus eſt pp ꝓpter deũ.i.vt ei ſeruiret.ita hñtibꝰ intellectũ. hine rinnn s eſt ppter hoiem ſcz vt ei ſeruiret. Doſ⸗ meginta en⸗ ehine kuntignmn us eſt ̊ homo in medio.vt ⁊ ei ſᷣui ruiret. Poſi / megiat⸗ utas E cã im e 5 ae er vtrinq; ? reſmrerer cnekte ipſe ſeruiret. roſtenſus ielbr⸗ rigiſichn qð accipit obſequiũ ⁊ qð i. tuz ad bonũ homis.? Za ſng e ro. Painti g ccipit obcqi impendit. Ita em̃ voluit de⸗ t ñ bonn dicit ra⸗ n e ſibi ab hoie ſeruiri. vt ea Senciaſr oghoen⸗ c e r e ihüncti⸗ Aug⸗ d s iuuaret᷑.⁊ voluit vt mũdꝰſeruiret ho ß hõ ſerui⸗ Hine ricientis ⁊ finis. Quõ ofia no⸗ eſiliter iuuaret hõ. Totũ g bonum nomini. vt erin qjre wil bangec ſtra ſunt. aun el brer ee pid Sbectus ewe. m qõ fa et ita pociffima n6 . (vt ait apłs)nr̃a ſunt.ſcʒ ſuꝑi ctus ẽ ipe.Om̃ia em ductõnis: 10, p- A e ioꝛa. ⁊ eq̃lia.et inferioꝛn. i nis effectuñ. rns. Supioꝛa quidẽ noſtra neer ad iid inferioꝛa. idco cenim enbn⸗⸗ ennat i maoõ ſupioꝛes ſi 9uiuendũ ſcʒ angeli. Qui et ſi no?b du reyñtar Rogir “SS moõ ſupioꝛes ſint. in futuro erũt eles. qui tſinob dpita moinctape PKnſell ſunt. qꝛ ad vſuʒ nob ſunt. Si q̃les.qui ⁊ mõ noſtri pꝛopꝛiatõnis in repñ iniſse au rolf in Niti mnio. led qꝛ unt ad vſum eoꝝ. JZpiq; ſando. vñ pꝛima ↄña Eringiultmin ageliin auibuls ſcripture locis — includit bac. ſoy. ſe o umttid tulr. dum ꝓpter nos in miniſteriũ mittunt. e dich⸗ gͤ den vulrle die⸗ urminih venal u finẽ ↄpoſiti ex vtroq;.ſcʒ ex intelle tu Pne valr regtama ali ⁊ coꝛꝑali ſuba inqᷓtum eſt talis. ſcʒ ex intellectu: pqucẽ. creaturaʒ 4 rbo aa⸗ res arönem ne. ruime. e repitur ꝙ fact⸗ ar ppe Ariesitd P vans Annn pter repatõem quaſi nõ fuiſſet hõ fe QQS5nõ ita ea intelligendu ‚„ buemd ngoliel caſug. As caulas ſ. Späpnn. eed augel:ret il Nfa & d, 8. hec etiã non nulla cã extitit Mla d lart ſuꝑioꝛa ⁊ equalia.noſtra etiaʒ nelt extittt. cii ꝛa.qꝛ ad ſeruiendũ nobis facta. nt inferi⸗ b Al Incht ſu. boni Es. ¶ Soluit dubitatönem. nns Pechcts, bo⸗ Solzʒ etiã queri cũ maioꝛis „ 102 i ſimꝰ ꝑ eẽntiã.qð ẽ 1 . ri cũ maioꝛis dignitat eſſe videt᷑ aĩ ↄtra boetiũ de ebdo/ Iteʒ ſi inq;tuʒ ſumꝰboni ſumꝰ.g nõ ẽ i , .“ ia madibꝰ.q dicit ꝙ, ſu⸗ . tate abſtracta. Re'. d. ꝙ boita nõ ẽ intelligẽ eẽ abſtracta tonitat mmmus boni pticipatõe. , bonitas ſbalt q̃ nõ addit ſs nericrezturai⸗ q̃ ẽ ex foꝛa eaſ en gaenat veritas boni 49 onũ. 1 qꝛ illa ↄpatio ad cãm cæntialẽ ſiu ee. h ſolñ relatõez ad finalẽ cãm. ex qᷓ op oama date bñ c. Dꝛia dicit. inqtum ſumꝰ.boni ſui EEtial ſine finalẽ ẽ eẽntialis.nec v inalẽ cãm. ex ꝗͥopatõe oẽ aliud a deo bʒ eẽ Snn eenn newniet ainug Sageb: de do 1s. nec vnq;ᷓ c relinqt. nec pt relinqre. hincẽ e. nuh eednu no rirpengeraad alird l aermd⸗ baerio voz giße vocat bonu nrig iis donai ag a. 44 .qꝛ ꝑticipatio nõ ẽ accũ ulla creatura bona ẽ.imo ex ↄpatõe.⸗ d donn q E ab⸗ 6 accũtał reſpectu pᷣme bonitat.·qᷓ ẽ ex fe no ex ↄpatõe. ⁊ iõ pticipatiõe. nec .q e ex foꝛa dãte eẽ. qᷓuis ſit accñtal bm q 5 in Kek don, Ex foꝛma dante bñ eſſe.Ad illud qð obijcit᷑ öhyum. pot duplr attribui. lud go obijcit ꝙ nõ eſt intelligere eſe ꝛc von ipſum. põt duplr attribui. Aut em̃ ↄſequit᷑.aut pᷣ tintelligere eſſe c vᷣm ꝙ illud qð attribuit᷑ alicui n em neiicit did modolesaitnbramen esin n Scnuetb ane pur uaeſtnerrg equit᷑.nõ tamen cadit in aliud genus.põt quidem — i en coillo. maxim u ſemiplene ⁊ reſoluente.ſed intel Scim ceo llo. maxime eũ illud vicit habitu leg mte lectu plene ad cauſas compante. nõ pot intelliginoi 7 Ralas arAfndngenma agrogg nagic wo⸗ s,FarrrAizbesd . ſas quare aĩa vnita ſit coꝛꝑi.Quaꝝ pꝛima eſt dei v erh⸗⸗ “ . ſtructio nr̃a. Contra ſi abſq; coꝛꝑe pꝑmanſiſſet.cur vnita ſit coꝛꝑi. Ad quod iuhreneen videt᷑ ꝙ vtraq; ſit i-· pꝛimo dici põt qꝛ deꝰvoluit.⁊ volũtatis eiꝰcã q̃renda oloſtien artificialis. Dꝛima ei nõ eſt. Scðo põt dici ꝙ iõ deꝰ voluit eã coꝛꝑi vniri.vt ititn rũſio põt ad oia viuz in hũana oſtẽderet ↄditõne nouũ exemplũ. btẽ vnio⸗ nüa dee de bn cer vn. nis ᷓ eſt inter deũ ⁊ ſpm in qua diligit ex toto coꝛde.? nugn ta. limpide vidcret d videt᷑ facie ad faciẽ. Putaret em̃ creatura ſe nõ poſſe nentee um. nec indigeret ex Vniri creatoꝛi ſuo tanta ꝓpinqtate.vt eũ tota mẽte di⸗ hnin i emplo. ẽ ſi exeplo in ſigeret ⁊ cosſceret.niſi videt ſpm̃ qͥ eſt excellẽtiſſima geuun. Oe diguit. nõ fuit niſi łe creatura. tam infime.id ẽ carni.q de terꝛa ẽ in tãta dele Ntmmmmgs derrönts. vom ctatõne vniri vt nõ valeat artari ab b vt velit eã reli naan 42 ar rñ̃det ſuffici⸗ quere. ſicut oñdit apls dicens. Nolumꝰ coꝛꝑe expo⸗ nacn ter ⁊ bñ. Sufficienter liari ſuꝑueſtiri.ꝑ qð oñdit᷑ ſpm̃ creatũ ſpũi increato geniii qdeʒ. q; cũ ſit duplex ineffabili amoꝛe vniri. Pꝛo exemplo & future ſocietat: Itttaſeltö via cosſcẽdi oꝑa dei. q̃ inter deũ ⁊ ſpm̃ rõnalẽ in gliſicatõne eiuſdẽ ꝑficien⸗ Onttitmtiſt- Brde eiliccki⸗ da erat.aiaʒ coꝛpoꝛeis indumẽtiet terꝛenis mãſionib⸗ ſhti ſufficit ſcire ꝙ deꝰ vo⸗ copulauit.luteãq; materiã fecit ad vite ſenſuz vegeta ſurtien luit. quẽ credit ñ vel · re.vt ſciret hõ qꝛ ſi potuit deꝰtã diſparẽ naturã coꝛpo inaſin⸗ le niſi rõnabile.vñ in tis ⁊ aie in federatõnẽ vnã ⁊ in amiciciã tantã ↄiigẽ. Nlurtit pꝛima rñſione ſatiſſa nequaq; ei impoſſibile futurũ rõnalis creature hũilita oͤrnin t ela: Heñſio o tecʒ (licet longo inferioꝛẽ jad ſue gle ꝑticipatõeʒ ſblima ntifn Pleee tieli re⸗ Qua cxemplo rõnalis ſpiio in pte vſq; ad c/ aſegtf ditatẽ intelligẽtic ria- ſoꝛtiũ terꝛeni coꝛꝑis hũiliateſt.ne foꝛte in nimis de⸗ Neann det᷑ ſõ.⁊ cuʒ nõ poſſit pᷣſſus videret᷑.addidit dei ꝓuidẽtia.vt poſtmodũ cuʒ zmigtn reddi rõ vel cꝗ ex pe eodẽ coꝛꝑe glificato ad ↄſoꝛtiũ illoꝝ qͥ in ſua ꝑmanſe/ Piulinin dei.reddit᷑ ex ꝑte ccaa rũt puritate ſſᷣlimaret᷑.vt qð minꝰex diſpenſatõe crea äuamn eure-a manifeſta⸗ toꝛis ſui accepat ↄditus.poſtmodũ ꝑ gram eiuſdẽ ac. httwmin a e rgeiin cipet glificatꝰ. Sic ↄduoꝛ deꝰ ratònales ſpũs vaꝛia ſnfrnde nifeſtare. 3 ſolũ pt ſoꝛte ꝓ arbitrio volũtatſue diſponẽs. illis qͥs i ſus u nlih nf̃am indigentiã.veę ritate reliquerat ſurſum in celo manſioneʒ.illis vo qͥs –— rũ etiã ad ſuã gloꝛiãõ. coꝛꝑibꝰterꝛenis ſollicitauerat.deoꝛſuʒ in terꝛa habita⸗ Kicnncit ſic patent obiecta. tionẽ ↄſtituit.vtriſq; regulaʒ imponẽs obie.q̃tenꝰ? il Ausnunee naefela pie a er⸗ li ab eo vbi erãt nõ caderẽt. et iſti ab eo vbi erãt ad id füghear licenter 2 plene.· Vbi nõ ert aſcenderẽt. Fecit itaq; de hoiem ex dupli anenne W wͤſba. coꝛp de terꝛa ↄponẽs.aĩaʒ vo de nihilo faciẽs. eaconndi Ideo etiã vnite ſunt aie coꝛꝑibꝰ.vt in eis deo famulã Ginni tes maio:em mereant᷑ coonOnam. nila⸗ — dilogat determinata faciens viã ad ſequẽtia de⸗ elmnſtin terminann. inn nnikorio ¶ Ex pᷣmiſſis aparet rõnalem creaturã in anglicã ⁊ hu / chomtnrn manã fuiſſe diſtinctã.quax altera ẽ tota ſpũalis.i.an nrgmadii gelica. Altera ex ꝑte ſpũalis ⁊ ex ꝑte coꝛꝑal.i.hũana. i Cin AQLuvu itaq; de his tractãdũ ſit ſcʒ de ſpũali ⁊ coꝛꝑali cre⸗ – D intelligen· atura. de rõnali ⁊ de nõ rõnali.pꝛimo de rõnali ⁊ ſpi⸗ ttamnt tiam sder rituali.i.de angelis agendũ videt᷑.vt a drutun gegro uhige s vpqucte s ad cognitiõeʒ creature dignioꝛis rõ nr̃a intendat. hrenten mnr Pie cn delide ad ↄſideratõeʒ coꝛpoꝛee tam illiꝰq eſt rõnalis q́; neenn nem 'm ordinem et illius q̃ nõ eſt ronalis deſcendat.vt trinitatis increate n ue diſtinctõnem querun ſacramentũ tripartite creature eiq; ↄcreatoꝝ atq; cõ⸗ tmnii tur pꝛincipaliter ttis. ↄtingentiũ ſequat᷑ documenuunm. maſn 8 „ .6ρνο & oedine. Terciũ de differenꝝ-ꝝ (Queſtiooſſ. 8B8. K petetsgg Paneg w mtne i Kat uin gucruntur vuo. (Srs nd diſcenke rbugierg poven der ⸗ e — Apium. Bodm hthm at ne rerum q;tum ad pꝛin/ inltitudo. Et ꝙ nõ rißte⸗ Bnln. Idẽ vnifoꝛnit ſe . uatein ſtinguũtur. m ad differentias im quas di- bñs natu eſ qficre ide,ß entc'es mum ẽ vnui ono. agun uteede vnifoꝛmiter ſe bs. videt᷑ ꝙ nunq;ᷓ multa fac po · . 55 exitus ꝑ generationem.ꝑ ſpirationẽ. ꝑ creationẽ.ſᷣ p mũ efficiens eſt helmna inter omnia. ⁊c. to ſubſtãtia ſpũa . „* . tuerit. ergo vnñ ſolu (te a ſumnmo bono nucq; pñie eſſe mala.nec a ſummo vero vnq; poſſunt cſſe falſa. 5 a ſumme vno non poſſunt eſſe multa. ¶ Item mũ dus ſenſibilis dᷣ aſſimilari mũdo architipo. qui ẽ in mente diuina.ad illius em̃ expꝛeſſionẽ factus eſt. ſed in illo omia ſunt vnũ.g ⁊ in hoc mũdo.ergo videt᷑ ꝙ Item a deo eſt generatonẽ nõ emanat niſi vna ſola vona⸗ ⁊ ſimilit᷑ ſpirationẽ. ꝑ creationẽ non egredi creatura. ¶ Kõtra. quato ſubſttia ꝓducens ẽ meli/ it niſi vna ſola oꝛ. tantomagis eſt ſui diffuſiua.⁊ quãtomagis eſt ſui diffuſiua. tanto pluribus ẽ nata ſe comunicare. pꝛi ioꝛ. tanto pluriũ eſt cognitiua. ſed ſupꝛema ſubſtãtia eſt ſpnaliſſima.ergo multoꝝ ẽ co/ gnittua. ſed nõ eſt cochiriua multoꝝ pᷣeedentiũ ſe vł comitantiũ.ergo multoꝝ ab ipſa exeuntin. ¶ Item quãto ſubſtãtia ſimplicioꝛ tanto potentioꝛ.qꝛ vtus . quotomagis vnita tantomagis infinita. ̊ quato po tentioꝛ tanto in plura põt. ſi ſubſtãtia pᷣmi pᷣncipij ſimplieiſſima. ⁊ põt ⁊ debet ad ſui manifeſtatoõnẽ᷑ Paͤnere multa. cñ ipa ſit vnica.¶ Item quato cau⸗ ſa pꝛioꝛ tãto vlioꝛ.vñ pꝛima ẽ vliſſima.⁊ qnto vlioꝛ tanto pluriũ Fꝛincpin cñ pꝛincipiũ ꝓductiuũ vni uerſi ſit ſimylr pꝛimũ.debuit g ⁊ potuit exire ab ipſo multitudo reꝝ. ¶ ' ad pᷣdictoꝝ intelligentiã notã/ dum ẽ.ꝙ ſi de pꝛincipio intrinſeco qᷓratur vnde veni at multitudo reu. maxime m ſpẽm. ptʒz ꝙ a foꝛma. ſi vo vñ veniat multitudo ſoana tanq; a pꝛincipio effectiuo extrinſeco. patet ꝙ ab efficiente vno. Sʒ q̃‚/ liter poteſt venire multitudo a pꝛincipio ſu mme⁊ 8 fectiſſime vno difficile ẽ intelligere. Et aliqui circa errauerũt. Quidã em̃ dixerũt ꝙ ꝙuis vnus cẽt rerũ conditoꝛ.tñ multa ⁊ varia fecit ꝓpter multitudinem foꝛmaꝝ ydealiũ. ſed illud impꝛobatũ eſt in pꝛimo li. vvbi oſtendit᷑ ꝙ om̃es ille vnũ ſunt.nec ẽ in deo ᷣm rẽ la intelligentia intellexit ſe ⁊ deñ. ⁊ ideo ꝓ alius numerus qᷓ; perſonaꝝ. Aliqui vo dicere volue rũt ꝙ; hoc erat pꝛopter multitudinẽ medioꝛũ.deꝰ em̃ cum ſit vnus ⁊ ſumme ſimplex intellexit ſe.⁊ ſe intel ligendo ⁊ nihil aliud ꝓduxit pꝛimã intelligentiã. ⁊ il uxit duo. ſcʒ aliã intelligentiꝗ. ⁊ oꝛbem ſuũ.⁊ ſic deſcendẽdo ⁊= multiplicando.⁊ iſta opinio in lectione pꝛecedenti ẽ impꝛobata. vbi oñditur ꝙ deus immediate pꝛoducit onũ.quibus omnia.Tereij dixerũt q; mnltitudo rerũ erat a pꝛin cipio vnico pꝛopter multitudinẽ ⁊ infinitatẽ reflexi⸗ diuinus intellectus ſupꝛa ſe reflectit᷑ et intelligit ſe. ⁊ intelligit ſe intelligere.⁊ ſic vſq; ad infi nitũ. Sʒ illud nihil e. Pꝛimũ falſuʒ ẽ. ꝙ i deo ſit mul numeri ẽ pꝛincipiũ a quo pñt in kita potens oĩno immenſum. ꝓp tem infinita põt. ̊ ꝓpter immẽſitatis manifeſtatõnẽ titudo reflectionũ.cũ ratio vel cã ex pte dei.redditur ex ꝑte creature.⁊ hec eſt manifeſtatio diuine bonita⸗ tis in ſuo ope ꝙ deus ſit ſuñ intelligere 6 Eex boc nũq ꝑueniret niſi diuerſitas ſm numeꝝ.⁊ ideo poſi tio recta ẽ y multitudo i rebus ẽ a pꝛincipio vno. qꝛ eſt pꝛimũ pꝛincipiũ vnice vnũ.qꝛ em̃ ẽ pꝛncipiũ ſim pliciter pꝛimũ.ideo fecũdũ ⁊ potens ẽ fecũditate in/ finita ⁊ immẽſa. Si em̃ vnitas qᷓ eſt pꝛima in genere nerié ſnit numeri egredi. ⁊ pnᷣct? a quo afnirelinee qð ẽ ſimpliciter pꝛimũ m. ꝓpter g immenſitꝗ/ multa de theſauris ſuis ꝓfert. non om̃ia. q; effectus uo põt equari vtuti ipᷣius pꝛime cauſe.Quia vᷣo eſt ſilr ſe hñs ⁊c. dom ꝙ intelligit in bis age 24 vtus ẽ artata ⁊ limitata.⁊ boc nõ habet locũ in deo. mala babet cauſam efficiẽtẽ ſed deficientẽ. qlem non decet eſſe xũ.ſed młtitudo ẽ poſitio ⁊ iõ caãm bʒ effectiuã. ma plenitudo ꝑ o tas nõ eſſet pulchritudo. quia non eſſct oꝛdo nec pfe de cõpoſito eAmccñ oponen qð deus facit. uulla aut valde modica ⁊ longinq ẽ ꝓpoꝛtio. nt mõ deberet deus hec vnire vt pfectũ perfectibili. Ox partiũ infinitatẽ. habet durationẽ finitam. ſpnale incoꝛrupe babet durationẽ infinitã.ſi g infiniti ad finitum nul X. vnice vni. iõ ſimpliciſſimũ. a ſpnialimmũ. æ pfectim⸗ mũ.Et qꝛ ſimpliciimũ.maxime potetię. Quia ſpũa liſſimũ. marxime ſapientie. Quia pfectiſimũ. eſt boni tatis ſumme.Quia marne goretie mitapot. Ouis marime ſapie. multa nouit. Quia ſumme bonitatis. multa vult ꝓducere ⁊ ſe cõicare.⁊i paucer 5 a pncipio vno qꝛ pꝛimũ ⁊ vnũ. exijt multitudo. ¶obꝛ ꝙ igeʒ Etibꝰ quoꝛũ obẽ a bono nõ ſunt mala. dom ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ ⁊ falſa dicũtur pꝛiuationes ⁊ defectus.⁊ iõ nõ MR obẽ de architipo ⁊ ſenſibili mdo. dom ꝙ ipſe imitatur illũ inqtũ põt. ſed deficit. In illo em̃ è ſum⸗ oĩmodãa vnitatẽ. bic aunt ſi eſſet vni/ ctio.⁊ iõ vt mũdꝰ hic imitaret᷑ in ꝑfectiõe ⁊ pulchri⸗ tudine. opoꝛtuit ꝙ haberet mititudinẽ. vt multa fa⸗ cerẽt qð vnũ facereꝑ ſe nõ poſſet.¶ vltimo obẽ. de generatione ⁊ ſpiratione iam patet. qꝛ genitꝰ eqᷓ⸗ lis generanti ꝑ omia implet ⁊ imitat᷑ iᷣm. fimiliter ⁊ ſpũſſanctus. ? ideo ſuꝑfiueret aliã ponere ꝑſonã. ſed nõ ſic ẽ in creatura qᷓ bonitatis finite ẽ ivo q nõ po ſocia. vt ſic mitis vna bficeret mũdialis machina 0 ueſtio.i c de dill re Irca boct ens m use es mltioli⸗ cate ſunt quas magiſter ponit in littera. ſcils bſtatiã coꝛpalem. ⁊ ſpnalem. ⁊ ex vtraq; cõ poſitam. q̃ritur vtrũ hec diſtinctio debeat eẽ in vni⸗ nerſo.Et vr̃ ꝙ nõ.pꝛimo de coꝛpali. Hã ſicut tactũ ẽ om̃e qð deus facit. facit ſalua oꝛdinatione.̊ pꝛopter ſuã bonitatẽ.ᷣ nõ facit ꝓpter bonitatẽ ſuã augendaʒ ꝑticipandã. ſola creatura ſpnalis dei capax cſt. et Aus pticeps eſſe põt. ſola ſpſjaleʒ debuit facere nõ coꝛpaleʒ. Si tu dicas ꝙ coꝛꝑalis ẽ pticeps in effectu Fuis nõ in ſe. hoc nihil ẽ. qꝛ ꝑticipare bonitatẽ diui⸗ nam in effectu nõ cſt aliug ꝙ eſſe. hoc em̃ ipſo ꝙ E.p- icipat eſfectũ honitatis. S ide eſt vicere creatura eſe factã ꝓpter participatõem diuine bonitatis. qd dice re creatura eſſe factã vt ſit.ſᷣ boc nihil ẽ.S ⁊c. Ite acit. facit ſalua ꝓpoꝛtione.ſemꝑ em fſoꝛmam coniũgit materie ſumme poꝛtionali. lonekce went af nullo — nõ ſit ꝓpoꝛtio ptzʒ.ſpũale em̃ Almpler. coꝛpale habʒ Fen coꝛpalc eſt coꝛruptibile.⁊ ita initam. ſpnale incoꝛruptibile. ita la ẽ ꝓpoꝛtio.patʒ ⁊c. Si tu dicas coꝛpus fuit incoꝛ ruptibile a ↄditiõe pꝛima. tũc ſaltẽ poſtqᷓ coꝛrupti⸗ bile fuit debet ceſſare vnio. Itẽ de pure ſpũali vr. ome qð deus facit. debet facere ſalua naturarũ con nexione.ſ natura one. ß natura generis eſſentialiter onexa diffe⸗ rentie. ſi aiatum 2 ſenſibile Soncxn ronali. ergo im poſſibile ẽ q; aliqd fiat hñs ronem quin habeat vege tationẽ ⁊ ſenſum.ſiuc qn ſit aial. aial ẽ ſuba cõpoſi ta ex ſpuali ⁊ copali. ⁊c. Et h vf dicere phus ; æ getatiuñ eſt in ſenſitiuo. ſicut tetrigonũ in teragano ⁊ hic in ronali ſicut in pentagano.ſeq nunc deus fa rten Ginnn ine ter gan uec ventaßonit ſnece⸗ traga o ⁊ terigano. ⁊c. ¶ Nem nibi facit deꝰ niſi 54 5 § 56 97 ex magna dilectione. qð melius eſt nature vnicui⸗ q;. aut igitur nature ſpũali melius eſt eẽ ſepatað.aut melius eſt eſſe cõiũctam.quocũq; dato altera differẽ ctia tollitur.¶Sed contra. decuit deum ita res facere vt eſſent in manifeſtatõne ſue potentie.ſed potentia manitfeſtat᷑ in ꝓductione reꝝ multũ diſtantiũ ⁊ i ea- rum cõiũctione. nã potentia tanto virtuoſioꝛ oñdit᷑ quanto põt ſuꝑ magis diſtantia.ſed pꝛima ⁊ ſumma diſtãtia ſubſtantiaꝝ eſt inter coꝛpeũ ⁊ incoꝛpoꝛeum. qꝛ pꝛime differentie generis ſunt.ergo ad hoc ꝙ diui na potentia manifeſtet᷑ plenc neceſſe fuit ſubſtantiã ſpnalcʒ ⁊ coꝛpoꝛalẽ ꝓducere.⁊ rurſus ꝓductas vni/ re. ¶ Item decuit deum ita res pꝛoducere vt manife ſtetur eius ſapientia. ſed ſapientia artificis manife/ ſtatur in oꝛdinis ꝑfectione.oĩs aũt oꝛdo habet de ne ceſſitate.⁊ ſummu.⁊ mediũ.⁊ infimum.Si ̊ infimũ eſt natura pure coꝛpalis.ſummũ natura ſpualis.me 58 59 60 diũ cõpoſita ex vtraq;.niſi hec om̃ia feciſſet.nõ oñde retur perfecte dei ſapientia.opoꝛtuit igit᷑ hec om̃ia fi eri. VAñ Aug.xj.cõfeſſio.Duo feciſti dñe.vnũ ꝓpe te. aliud ꝓpe nibil. ¶ Item deũ decuit ſic res pꝛodu cere vt manifeſtaret᷑ eius bonitas.ſed bonitas cõſiſtit in diffuſione ⁊ cõicatione ſui in alteꝝ.ſi ergo ſua boni/ tas conſiſtat in cõicatione actus nobiliſſimi qui ẽ vi/ uere ⁊ intelligere.decuit vt nõ tm̃ daret alij potentiã viuendi ⁊ intelligendi.ſᷣ etiaʒ potentiã alij cõicandi. Si ergo viuens ⁊ intelligens ẽ ſubſtãtia ſpnalis.qðd aũt viuificat᷑ ⁊ per intellectum ꝑficitur eſt coꝛpus. ad ꝑfectam bonitatis manifeſtationem neceſſe fuit fieri ſubſtãtiã ſpũalem ⁊ coꝛpalem.ſed hoc nõ perfe/ ete manifeſtaretur niſi vna alteri cõmunicaret.⁊ hoc non poteſt eſſe niſi ꝑ vniones. neceſſe fuit facere cõ poſitam ex vtraq;. tem hoc non ſolũ vꝛ rõne the ologica ſed etiã phica.qꝛ ſi eſt ponere vnã dr̃iam cõ/ trarietatis.⁊ alterã.ſi & coꝛpale.⁊ ſpũale.⁊ ſi ponere ẽ extrema cõponibilia.g ⁊ mediũ.S ⁊c.¶ NRdðm ; ad pfectionem vniuerſi hoc triplex genus requirit᷑.⁊ hoc ꝓpter triplicẽ perfcctõnẽ vniuerſi.qᷓ attendit᷑ in amplitudine ambitus.ſufficiẽtia oꝛdinis.influentia bonitatis.in quibus tribus expꝛimit in cã triplicem perfectõnẽ.videlicz potẽtie.ſapiẽtie.⁊ bonitatis. Añ ↄcedẽde ſũt rões ad hoc inducte.¶ obr ꝙ in ope ribus ſalua debet eſſe oꝛdinatio.vt om̃ia fiant pꝛopt diuinã bonitatez pticipãdã.ddm ꝙ fieri ꝓpter diui⸗ nã bonitate ẽ dupir. Aut oñdendã.⁊ ſic facta ſunt ce tera.omia ei diuinã expꝛimũt bonitatẽ.Aut ꝑticipã dam.⁊ hoc duplr̃aut qꝛ ſunt nata ꝑticipare.aut qꝛ ſeruiũt ꝑticipantibus. Pꝛimo mõ condite ſunt crea ture ſpunᷣales.ſecũdo mõo coꝛꝑales.ipſe tñ aliquo mõ ꝑticipãt.ſ in earũ ꝑticipatione ſtatus non eſt ſ᷑ oꝛdi natur ad lterioꝛen E ob ꝙ in cõiũctionc debet eẽ ſalua ꝓpoꝛtio.dm ẽ ꝙ in ↄiũctione aĩe ad coꝛpꝰ ſalua ẽ ꝓpoꝛtio.⁊ abſolute.⁊ in relatione ad finẽ.Ab ſolute. Ham qᷓ;uis ſuᷣmũ ſpũs ⁊ infimũ coꝛꝑis mul tã habeãt elongationẽ.tñ ſupᷣmuʒ coꝛꝑpis ⁊ infimum ſpũs ſummã hñnt vicinitatẽ. Spũs em̃ aialis ſiue rõ/ nalis habet potentiã viuificãdi.vegetandi.⁊ ſentien di.coꝛpus aũt humanũ habet cõplcxionis equalita⸗ tem. habet oꝛganoꝝ multiplicitatẽ. habet rurſus ſpi rituũ ſubtilitatẽ.⁊ ᷣm triplicẽ driam. Habet em̃ ſpi/ ritũ vitalẽ.ſpũm naturalẽ.⁊ ſpũm aialem.Compan⸗/ do igit᷑ cõplexionẽ eq̃lem ad vim viuificatiuã p me diũ vinculũ ſpũs vitalis.optimus ẽ nexus. Silłr cõ/ parando nõ iolũ ↄplexionis cqlitatẽ ſ ⁊ oꝛganiſatio AII — nẽ.⁊ oꝛganiſationis ꝑfectionem ad vim vegetandi⸗ ſentiendi mediãte ſpũ naturali ⁊ aĩali.optima ẽ pꝛo/ poꝛtio ⁊ mirabilis nexꝰ.vñ ſicut terra ⁊ ignis qᷓ̃ mul/ tũ diſtant nectũtur duplici medio.vno qð magis cõ municat cũ terra.⁊ reliquo qdð magis cũ igne.ſimilit eſt in oſito Oſtenii ctiã ꝑfecta ꝓpoꝛtio in relatõ ne ad finem. Cũ em̃ aie humane data ſit libertas ar/ bitrij vertibilis ⁊ reuertibilis.i.potens ſtare.cadere. ⁊ reſurgere.datuʒ ẽ ei coꝛpus potẽs moꝛi ⁊ potẽs nõ moꝛi.⁊ deinde potens in ſempiternũ viuificari. Rur ſus cum aia creata ſit velut tabula raſa. datum cſt ei coꝛpus humanũ habens oꝛgana multiplicia vt in il/ lo poſſet perfici ſcientijs.Similiter cx parte coꝛpis ẽ optima ꝗpoꝛtio in relatione ad finẽ. cuʒ em ſit oꝛdo ĩ foꝛmis coꝛpalibus quod patzʒ qꝛ foꝛma clem̃ti ad foꝛ mã mixti.⁊ foꝛma mixtionis ad foꝛmã cõplexionis. ⁊ rurſus vegetabilis ad ſenſibile.⁊ non ſit ſtatus ĩ re coꝛpoꝛali ⁊ imperfecta.non cſt ſtatus ibi.ſed vlteriꝰ diſponũt hmõi foꝛme ad animã rõnalem.pcr quam etiaʒ coꝛpus ⁊ natura coꝛpoꝛalis cfficitur particeps eterne beatitudinis.aut g̊ om̃is intentio nature coꝛ poꝛalis ſoluit᷑.aut neceſſe eſt peruenire mediãte aia rationali in vltimũ finem. ¶ debet ſaluari naturaꝝ colligatio.ddm q; ven ẽ.ß ſen ſibile ⁊ vegetabile non ſunt de neceſſitate ronalis ni ſi ̃m ꝙ eſt rationale per vnioneʒ. Anima em̃ vt pꝛiꝰ tactũ eſt cũ ſit ſpũs ſimplex ⁊ purus.non poteſt vni⸗ ri carni.niſi duplici medio ex parte ſui. Similit᷑ nec coꝛpus cõplexionatũ.⁊ ideo neceſſe eſt ꝙ interueni/ at natura viuificãdi ſiue vegetandi.⁊ natura vlteriꝰ entiendi.⁊ ideo in omni hoie hec cadũt.ſᷣ qꝛ ãgelus eſt ſpũs purus iſtis non indiget. Patet igit᷑ ꝙ cõtra fidem ⁊ veritatem errãt ſaducei qͥ negant eſſe ſpũm Patet nihilominus ꝙ errãt manichei qui negãt ani mã vniri coꝛpoꝛi.nõ vt ꝑfectibili.ſᷣ vt carceri. obijcit᷑ vltimo ꝙ deus dat vnicuiqʒ; qð meliꝰ ẽ.dom deꝰ? nõ dat vnicuiq; ſimplir̃ mcliꝰ.qꝛ tũc nõ faceret res oꝛdinatas ſed equalit᷑ perfectas.⁊ hoc repugna/ ret perfectõni.qꝛ ſi eſſent cqualia nõ eẽnt oꝛdinata. vt dicit Aug.cũ ergo dẽ ꝙ deus dat vnicuiq; qð ſibi melius eſt. hoc intellligendũ ẽ ᷣm exigentiaʒ oꝛdinis ⁊ naturc.nature aũt aie competit vniri.nature autẽ angelice ſeparatã eſſe a coꝛpoꝛc.⁊ idco illa rõ nõ va/ let.quia dilectio dei non cxcludit oꝛdinem. tur duo. Pꝛimũ eſt de oꝛdine reꝝ in comꝑa/ tione ad finem. Sccundũ ẽ de oꝛdine earũ quem ba bent adinuicem. AAueſtio.. i Eũ omnes creature condite ſint ꝓpter diuinã glo riam.⁊ vtilitatẽ ꝓpꝛiã.ſicut dicit magiſter.⁊ accipi pᷣt ex ſcriptura.⁊ Aug.dicit in li.de doc.xpᷣiana ꝙ deus nos fecit ⁊ diligit.nõ ꝓpter vtilitatẽ ſuã.ſᷣ ꝓpter boni tatẽ ſuã.⁊ vtilitatẽ nram.Queritur ergo qᷣs ſit finis icipalio⸗ ditionis reꝝ. Atrũ diuina gloꝛia. xl vti/ itas nr̃a.Et ꝙ glia dei vr. Ille eſt finis pᷣncipalioꝛ qͥ ẽ vtilioꝛ.finis em̃ vltimꝰ ẽ potiſſimꝰ.ſᷣ vlterioꝛ finis ẽ dei gloꝛia qᷓ; vtilitas nr̃a.nã nõ glia dei pter vtili/ tatem ß vtilitas ad gliam oꝛdinat᷑.g vr q glia ſit pᷣn cipalioꝛ. ¶ Item ille finis ẽ pꝛincipalioꝛ q eſt perfe/ ctioꝛ. ſed glia dei eſt ꝑfectioꝛ. ⁊c. Pꝛobatio medic. pfectioꝛ finis ẽ qͥ pfectioꝛẽ reddit opationẽ oꝛdinatã ad ipᷣm.ſᷣ mſtomeliꝰ ẽ opus qdð qͥs facit ꝓpter gliam dei ꝙỹ Apt ytilitatẽ ſuõ. Añ apls.j·ad Cop. x. Oſmia obijcit᷑.in opere dei i Onſequẽter ſecũdo loco querit᷑ de rebus ꝓ ductis q;tum ad oꝛdinẽ. Et circa hoc querũ toüiri aecſant⸗ Condtefun mmalicuot⸗ AArigen Noſonpta Plisghe Lebennuin d istgs tolearnuee gotete tar⸗ Ftiſunt⸗ aſnon zͤſuigian nnchnorod P mare trignlo Nlinepotvch Genllef nsnonhuen dienwapln fondomnü g uononenne ſauetctreze acoloft ter plerglan ſeſnopien ſrnätin Ntogonapuit Gdgantlaude NeCndtipg Cotnteptlitzos g eoſſonen launecindig Uenbenonmn imgiinfnli gumſtucötn tone nici n fatoſtebef canochiqntd obisboni⸗ ſüͤchipnuce GPoldiuraag, laqooße iftltsa imic wii Crtalſerſe igchehalarani rung gimd Phrie gunnangeh Nyrntini liſtpuut ſchn Paftlzit imnichn inanſtinze Kndngen Sinanotanee Woirnäiri Dehckcnd umngwiſt ucſtnr inlen WAincßttd nuag uffi müGmiin Migimmn mittungeen Puriigin Nicugginesrr Uinan. nggnc icn giiͤter hefagr lutotir i rfnaigglt aipytr nermiumen aplunnoſ⸗ tunchen. cirſiit Ganaboehn Aheferitot uannm —2 NEE S= S☛] =— — =— — = = WBS = — — S☛ = S = =— == . == — SS — — — = 63 di. in gloꝛiq dei facite.ᷓ ⁊c. ¶ Zeem ille finis pᷣncipali/ oꝛ qͥẽ eſſentialioꝛ. glia dei ẽ eſſentialioꝛ vnicuiq; rei condite maxime rõnali.ꝙᷓ vtilitas ſua.nã res pꝛopt maliciã põt pꝛiuari ſua vtilitate.ᷣ nõ põt vnq; qͥn ſit ad dei gliam. ¶ Item ille ẽ pꝛincipalioꝛ finis q ẽ vni nerſalioꝛ.ꝓpter hoc ꝙ pᷣncipalis finis totũ debet cõ⸗ plecti.S̊ glia dei ẽ finis quẽ aſſequitur ois natura. ſi- ue humana.ſiue angelica.ſiue bona.ſiue mala. g ac. ontra. Ille ẽ finis pꝛincipalioꝛ rei condite quez efficiẽs magis intendit.ſᷣ deus magis intẽdit in cõdi⸗ tione creature eiꝰvtilitatẽ.q; gliam ſuã.g ⁊c̃. Pꝛoba tio medie.ſicut dicit a lus.j.coꝝ.xiij. Charitas non ſua ſunt. qdðᷣ alterius.ſ de? q agit facit ex per- fecciſſima charitate. nec q̃rit nec intedit qð ſuñ eſt. g nõ ſuã gliam ſᷣ vtilitatẽ ãam. Wtem ille finis ẽ pꝛincipalioꝛ ↄditionis rei quẽ res condita magis ax Perie vnaqueq; res ita appctit ſuũ ↄmodũ vel vti/ itatẽ ꝙ nullo mõ põt velle op oſitũ. H oppoſitũ glie dinine põt velle.ſicut ptʒ i bla pbemis. vtilitas ⁊c̃. . Ben ille finis ẽ potioꝛ ↄditionis rei ad quẽ effici ens non ꝑuenit niſi ꝑ effectũ.hoc patet.qꝛ ſi ẽ bene defendoꝛ a pluuijs abſq; domo ſicut cñũ domo. ſi face⸗ rem domũ ꝓpter talẽ defenſionẽ facerẽ fruſtra.ſi de us non ẽ magis gloꝛioſus poſt cõditionẽ reꝝ qᷓ; an.ſi faceret res pꝛincipaliter ꝓpter gliam ſuã.faceret fru ſtra.qð ſi nõ fruſtra facit.nõ ꝓducit.ꝗᷣ nõ Reincinati ter ꝓpter gliam ſuã. ꝓpter vtilitatẽ alienã. It. iile finis pꝛincipalioꝛ ẽ q effectũ magis pficit cum ad ipᷣm ꝑuenit.ſᷣ dei fruitio magis aiam ꝑficit q;ᷓ dei lau chuceg pᷣncipalit᷑ facta ẽ aia ꝓpter fruitõem iy pter dei gliam ⁊ laudẽ.¶ E dom ꝙ finis ↄditionis rei ſi uc reꝝ conditaꝝ pᷣncipalioꝛ ẽ dei glia ſiue bonitas qᷓ creature vtilitas. ſicut em̃ patz. xvj. Pꝛouerbio. Ani 6 4 65 uerſa ꝓpter ſemetipᷣm oꝑatꝰẽ dñs.ſᷣ nõ ꝓpter ſuã vti litatem vel indigentiã.qꝛ ait pᷣs.dixi dño deꝰ meꝰ es tu. qm bonoꝝ meoꝝ nõ eges. ꝓpter ſui gloꝛiam.nõ inquã augendã.ſᷣ ꝓpter gůam manifeſtandaʒ. pt gliam ſuã cõicandã.in cuiꝰ manifeſtatione ⁊pticipa tione attẽdit᷑ ſumma vtilitas creature.vicʒ eiꝰ gloꝛi- ficatio ſiue btificatio. ¶ ꝛ g obẽ ꝙ charitas alienũ comodũ qꝗᷓ̃rit.dðm ꝙ ſecus ẽ in nobis.⁊ in deo. Na⸗ in nobis bonũ ꝗꝓpꝛiũ vtffert a bono cõi.ſ in deo bonũ ſuũ cſt bonũ cõe.nã ipᷣeẽ bonũ oĩs boni.ſi ̊ effectum nõ oꝛdinaret ad ſe.vel nõ faceret ꝓpter ſe. cum ipe ſit huũ a quo om̃e bonũ.iam effectus non eſſet tonus. Am̃ g vtilitas creature tota attẽdit᷑ in oꝛdinatione ad bonũ qð deꝰ ciõ charitas dei oia rectiſſime fecit ⁊ cõuecrtit ad ſc.⁊ ſic nõ ẽ in nob. obꝛ ꝙ ille finis ẽ pꝛincipalioꝛ quẽ natura magis appetit. dom ꝙ eſt loq de natura duplr̃. Aut de natura vt deficẽte. aut vt pfecta. Dico ̊ ꝙ natura deficiẽs in ſe recuruat᷑iõ ꝛiũ bonũ deſiderat.⁊ iõ ſuũ comoduʒ. MNatura vᷣo ₰ pfecta amoꝛe charitatis ſurſuʒ eleuat᷑. multomag impꝛopoꝛtionaliter dei gliam deſiderat qᷓ; vtilitatem pꝛiq.vt patet in htibus charitatẽ. Od obr qp il⸗ le finis eſt pꝛincipalioꝛ quẽ magis natura deſidcrat. veꝝ ẽ de natura recta ⁊ pfecta. Oð obẽ ille ẽ pᷣn cipalioꝛ finis ↄditionis rei ad quẽ res ꝑfecta ptingit Ruũderi põt pꝛimo ꝙ hoc habet veritatẽ qñ opcrãs opatur ꝓpter indigentiã alicuius finis.ad quẽ nõ o teſt puenire niſi ꝑ opus qd ꝓducit. ſed talis operãs nõ eſt deus ſicut patet. ⁊ ideo nõ habet locũ hic Ael aliter dm ꝙ res facte ſunt ꝓpt dei gliam. nõ inquã acquirendã vel ampliãdã.ſ oñdendã ⁊ cõicandã.ct nif. S ſimplir̃ totus homo angelo mclioꝛ. genere quod tenet rõnem finis illud genere creaturaꝝ. bomo tenet rõnem finis. nõ ange⸗ lus. Uñ Remigius dicit ⁊ phᷣs.ꝙ; nos ſumus finis re femina. ⁊ tamẽ domina angeloꝝ. . 1 cquis ghia dei ſit ſine rebus factis. nõ eñ cöicat vłma nifeſtat niſi ꝑ res ꝓductas. ¶ Qð obr̃ ꝙ fruitio ma gis pficit. dom ꝙ laus duplr cſt.ſ.pfecta ⁊ impfecea. Laus impfecta minꝰ ꝑficit aiam q; fruitio.ſed nõ ſic laus perfecta.qꝛ magis letat᷑ in glia.⁊ plus gaudebit de dei glia ⁊ bonoꝛe ꝙᷓ; de ſua gloꝛificatione.⁊ plus io cũdabitur in laudãdo qᷓ; in coſiderãdo ꝓpꝛiũ bonũ.⁊ ideo pʒ ꝙ ille finis ẽ vlterioꝛ. 1 Aueſtõ. ij. k Be oꝛcdine reꝝ adinuicem.nã hunc tangit mgñ in lra. Atrũ vicʒ natura ſpnalis.dignitate nature pcel/ lat cõpoſitã ex ſpnali ⁊ coꝛꝑali.Certũ ẽ em q; vtracq; odli coꝛpalem. Et ꝙ ſic. v. In omni genere nobi⸗ ius ẽ illud ꝓpter qdð ẽ alteꝝ ſicut finis.eo ꝙ eſt ad fi- nem. ̊ homo ẽ ꝓpter angelũ. Mam ſicut dicũt ſancti ⁊ ingf recitat in lr̃a.homo factus ẽ ad repationẽ an⸗/ gelicę ruine. ⁊c. bil hñs de coꝛpe.qᷓ; qd cſt ſpnale. ↄiunctũ coꝛpoꝛi.g nobilioꝛ angelica natura bumana. ¶ Item in quoli bet genere immoꝛtale ⁊ incoꝛruptibile nobiliꝰ ẽ moꝛ tali ⁊ coꝛruptibili.ſed angelus per naturam eſt imoꝛ talis ⁊ incoꝛruptibilis. homo vo econtrario. ergo ⁊c. Item quod ſimilius eſt melioꝛi ẽ melius. ſi nõ ſit ſimilius in ridiculoſis.vt ſimia homini ꝙᷓ equus.ſcd angelus ẽ deo ſimilioꝛ ⁊ deifoꝛmioꝛ q; homo. cma eſtum eſt. ⁊ non in ridiculoſis ſed in o tuniz eno ſimplrñ melioꝛ eſt natura ſpũalis q;; cõpoſita. ¶ Con. tra. Augu. Mente bumana ſolus deus eſt maioꝛ. vñ in li. de trini.xvj. ⁊ in lib. lxxxiij.q. dicit q;¶ immediate ipᷣa mens a pꝛima vcritatc foꝛmatur.⁊ inter ipſam : deum nihil cadit mediuz. ergo angelus non eſt ſupꝛa mentem humanas.g per ſe adeo bona ẽ vt angelus. ſed anima ꝓpter cõiunctionẽ ſui cum coꝛpe non dete rioꝛat᷑. immo maius bonũ eſt. cum coꝛpus ſit bonũ. Ntem in om̃i melius. ß in quodammõ omniũ qᷓ ſunt. qdð nõ dĩ de angelo ⁊c. em ſi optimũ in vno genere eſt melius optimo in alio. ⁊ ſimplr̃ hoc illo melius.ſed optimꝰin geneꝛe borminũ eſt melioꝛ optimo in genere angeloꝝ.vt pa- tet. quia xp̃s.̊ ⁊c. Si tu dicas ꝙ non inq;tum bomo ſed inq;tum deus.obijcitur de beata vir ine qᷓ eſt pu femina. ⁊ tamẽ domina angeloꝝ. ¶ Item maioꝛ qui recũbit q; qui miniſtrat.teſte tomino Luce.xxij. ſed angelus miniſtrat hbomini. Hebꝛe. j. Om̃es ſunt adminiſtratoꝛij ſps .R. dom ꝙ cũ ꝗᷓ̃rit᷑ de oꝛ/ dine ſpũs rõnalis ſine vniti ine ſpn‚s ronalis ſine v qſpum angelicñ vel ſe⸗ paratũ.de duplici oꝛdine poteſt intelligi. aut de oꝛdi/ ne ꝙtum ad finem.aut q'tum ad nature dignitatez. Si qtum ad finem. ſic dico ꝙ; ſunt pares.nã ad eun dem finem.ſ.ad eternam beatitudinẽ immediate oꝛ- 7 dinant᷑. eadem eſt menſura bominis q̃ ⁊ ãgeli.nec homo ꝗpter angelũ nec angelus ꝓpter bominẽ. tñ ſi cut lex charitatis facit in mẽbꝛis coꝛ uibus ciuitatis ꝙ vnũ membꝛũ ſup et indigentiam altcrius.vt patz.quia oculus videt ſibi viam ⁊ pedi. ⁊ pes fert ſeipᷣm ⁊ oculũ.⁊ in cuibus terrene ciuita/ tis ſimiliter contingit. Similiter intelligendum ẽ de bomine ⁊ in angelo qui ſunt ciues ciuitatis ſuperne. nam homo babet labilitatem ad labendu frequẽter ⁊ poſſibilitates ad reſurgendum. Angelus vo ſtans perpetuitatem in ſtando.⁊ cadens ſmpo litatch. 2 1 5, . eem ſpaale ſimplf loquedo no bilius ẽ coꝛpali. nobilius illud qð pure ẽ ſps ni- 66 n reſurgendo. ideo angelus ſtans ſuſteittat homninẽ ſiue infirmitatẽ bumanã. ⁊ homo reſurgens reparat ruinã angelicã. Ideo qͥdã mõ angelus ꝓpter hoiem. 2 quodã mõ hᷣ hropter angelũ. ⁊ ideo in hoc oꝛdine pares ſunt. Si añt loquamur d ture dignitatẽ. doᷣm ꝙ ſ⸗ impliciter loquẽ E ereatura ſuꝑioꝛ hoi 68 ſupꝑioꝛi gradu conſiſtit. oquamur de oꝛdine Jeun ad na angelus ie. Matura em̃ angelica ſicut pa tet ex multis ſcripture g vobio ẽhumana. ⁊ in õcedende igit᷑ ſunt rões manifcſtantes ꝙ angelus nature dignitate pᷣcellit ho minẽ.pᷣter pꝛimã ad quã ſolutũ eſt. M s obꝛ in cõ trariũ ꝙ nullũ cadit mediũ inter menteʒ ⁊ deũ.dðm ꝙ eſt mediũ pſᷣm dignitatẽ nature.vel ſᷣm cauſalitatẽ influentie.pꝛimo mõ cadit mediũ.ſcdo mõ nõ. Naʒ deus immediate influit in mentẽ.⁊ ꝓpteres ipᷣa mẽs 69 immediate a pꝛima veriate foꝛmatur. ¶ Oð obijcit ſecundo ꝙ bõ tenet rõnẽ finis.doᷣm ꝙ aliquid pꝛopt᷑ qð res ẽ.ẽ duplr̃.ſ.aut ad ſupplendũ indigentia.ſicut tomus ppter boĩem. ⁊ calceus pꝛopter pedem. aut ad ſupplendũ eius influẽtiã.ſic hõ pꝛopter deũ. OQð Vvltimo mõ habet rõnem finis nobilius eſt.qð pꝛimo mõ non.qꝛ em̃ homo om̃ibus indiget.angelus nullo niſi deo.ideo om̃ia pꝛopter hominẽ.nõ om̃ia pꝛopt᷑ 70⁰ 71 telligendũ ẽ per ſe ⁊ pciſe.nec tis gratic. ¶ Oꝛ vltimo obi demi ufra mel us patebit.ad pñs tm̃ ſi fficiat dicere ꝙ alicui mini/ ſtratur dupliciter. aut pꝛopter ſe ſicut regi ⁊ dño ⁊ ta Tobꝛ de optimo in/ eata virgo.nec xpᷣs ex cedut angelos pure rõne nature.ſᷣ rõne multiplicita vltimo obꝛ de miniſterio infra meli cipio.homo vo in die ſexto. angelũ. In cuius rei iſe⸗ conditꝰ eſt in pn lis ẽ nobilioꝛ. aut pꝛopter aliũ. ſicut miniſtrat miles getabile cum non ſenſibili ⁊ non v 7 gartioni regis.⁊ ꝑ boc ẽ ar.ſoluẽdũ.Angelus em̃ mi/ iſtrat boĩ ꝓpt᷑ deũ.ſicut diues pauperi.foꝛſegrotãti. OInſequenter tercio loco queritur de mõ di/ ſtin guendi ſpũm ãgelicũ ab aia rõnali.Et qᷓ rũtur duo. Pꝛimo querit᷑ vtrũ differãt ſpẽ. an tm̃ numero. Secndo qᷓ ſit illa differentia ꝑ quam differüt. Aeſtio. . 1 ¶ Oꝛ aũt differãt ſpecie vr. Quc differunt ſpecie ba bent diuerſas ꝑpfectiones ᷣm ſpeciẽ.ſed h ⁊ angelus . ₰ differũt ſpccie. conſtat. ⁊ anima dat ſpeciem homini ⁊ actũ ſpecificũ. ⁊ anima ⁊ angelus.¶ m aue ſunt ſimilia ſpecie. vel ſimul Paechendel vnũ facit ad ꝓductionẽ alterius niſi ꝓducãt᷑ n pꝛopagatio/ nem.ſed anime nõ ſimul cũ angelis ſunt ꝓducte.nec nnggeli faciũt ad animarũ pꝛoductionem. ac. Si tu dicas ꝙ ſimiliter poteſt argui de animabus.hoc fal/ ſum videt᷑.qꝛ pater facit ad generatõnẽ pꝛolis.¶ Itẽ plus cõnenit ſenſibile cum ſenſibili.qᷓ ſenſibile ⁊ vᷣ tabili. ſed ani/ ma bumana per eſſentiam ẽ ſenſibilis ⁊ getabilis. alioquin nõ faceret animal.ergo cum differat ſpẽ ab * anima ſenſibili tĩ ⁊ vegetabili.multoplus differt a ſpiritu angelico qui nec ẽ ſenſibilis nec vegetabilis. ELontra.quoꝝ pfectio ⁊ cõplementum vltimũ eſt vnũ ſpecie.ipᷣa ſunt vnũ.ſed ad eandem beatitudinẽ oꝛdinatnr homo ⁊ angelus.q̃ eſt viſio ⁊ fruitio dei. g homo ⁊a angelus.ſiue anima ⁊ angelus ſunt ſpecie vnũñ. ¶Gtem quoꝝ differentia vltimo cõpletiua eſt ſpecie vna.ipᷣa ſunt vnũ.ſed differentia vltimo ↄple tiua anime rõnalis ⁊ angeli ẽ hoc qð ẽ rõnale ſiue in tellectuale. ⁊ in bac cõicant.ſicut dicit Grcgo.qꝙ; bo/ mo cõicat eſſe cũ lapidibus. intelligere cũ angelis. ⁊c¶Itẽ qꝝ optimu naturale eſt ynũ.ipa ſunt ſpecie II B — vnũ. ſed optimũ naturalc hominis ⁊ angeli ẽ vnũ ſi⸗ cut dicit Berñ.ad Eugeniũ.optimũ inqͥt tui ⁊ ange/ li rõ eſt. cũ ſpẽs accipiat᷑ ab vonmospan 2c. K. Ad pᷣdictoꝛuʒ intelligentiam notandum ꝙ circa he fuit enplex inio.Quidã nãq; dicere voluerunt.qꝙ q̃ſtio iſta nulla ẽ.Cũ ei qᷓrit᷑ vtrũ aliq̃ differãt ſpecie. ſuꝑponit᷑ ꝙ vtrũq; ſit ĩ genere ⁊ ſpẽs.⁊ qm̃ aia nõ ẽ ſpẽs.ſ̊ᷣ ſpẽi pars.nec ẽ in gencre ᷣm rectã lineã vt ſpe cies vł indiuiduũ. a latere.vł mag ꝑ reductionẽſi- cut pᷣncipiũ.iõ dicũt ꝙ q̃ſtio iſta nulla c.cũ aia nõ ſit ſpẽs.Sʒ hec rñſio potiꝰ ẽ euaſio ad hoiem qᷓ; ſolutio ad rõem. Mã adhuc reſtat q̃ſtio.cũ aia ſit ſuba ⁊ foꝛ ma ſubalis.vel hñs foꝛmã ſubalem in q̃ om̃es aie cõ ueniũt.vtrum in eadem conueniant anima ⁊ ange/ lus.an ſit ibi ſolum differẽtia accidẽtalis. Pꝛeterea anima ſeꝑata ſpũs ẽ ⁊ ſuba pꝓut ẽ res ꝑ ſecxñs et ꝑ ſe ſubſtãs accñtibus.⁊ ſᷣm ſui mutationẽ ſuſceptibi/ lis ↄtrarioꝝ. ꝓpꝛie ẽ ſuba ⁊ recte in genere ſuſtãtie. ſicut ſuba pꝛima.⁊ angelus ſili cõſtat. Si ergo de oĩ⸗ bus pꝛimis ſubſtãtijs rõnabiliter ↄtingit q̃rere vtrũ ſpẽ cõuciãt vel differãt. ptʒ ꝙ q̃ſtio ẽ bona ⁊ recta. ⁊ rñſio ẽ fuga.Scðdᷣa vᷣo poſitio ẽ.ꝙ aĩma ⁊ ãgelus ſi pↄſiderat᷑ aia vt ſpũs.ẽ eadẽ ſpẽ cũ ãgelo.ſ differt in hoc ꝙ aiaꝝ ad aias eſt aliq̃ validioꝛ ſilitudo.ſicut aq̃ eadẽ aque dẽ eſſc.⁊ rõ qᷓ mouet eos ẽ ꝓpter ↄuenien tiã in optimo ⁊ nobiliſſimo eẽ ſuo.ſicut oñſum eſt in obijciẽdo.Sed hec poſitio cõiter nõ tenet᷑.qꝛ planũ ẽ hiem ⁊ ãgelũ nõ ſolũ ſpẽ. etiã genere differre.ꝗ⁊ pfectõ ſiue foꝛma dãs ſpẽm homini ab ãgelo differt. hec aũt ẽ aia.ergo differt ſpẽ ab ãgelo.⁊ hoc melius patebit ſache. Velcte poſitõ ẽ ꝙꝙ angelus ⁊ aia ſpecie diſterãt.ꝗᷓ ſit aũt illa dria qᷓretur iam. Mũc aũt iuxta cõem poſitionẽ oĩm tenenduʒ ẽ eſſentialiter diſffe- rant ⁊ in genere ſube. Vñ ocedende ſunt rões ꝓban tes angelũ ⁊ aiam eſſe ſpecie differẽtes.eo mõ q licet dicere aiam rõnalem eſſe ſpẽm.nã ꝓpꝛie loquẽdo w tius ẽ foꝛma ſpẽi ſiue pars foꝛmalis qᷓ; ſpẽs.extenſo tñ noĩe põt ſpẽs appellari. li ⁊ hoĩis eadẽ ſunt ſpẽ.dm qꝙ ẽ ꝑfcctio in eẽ pᷣmo.et in eſſe ſecũdo.q̊n pfectio in eſſe ſccũdo ẽ eade.ipᷣa ꝓ/ pter boc nõ ſunt eadẽ.nã cignus ⁊ nix ſunt alba ea/ dem albedine ſᷣm ſpẽm. illud bʒ veritatẽ in pfectio ne qtũ ad pᷣmũ eſſc.h̊ᷣ aũt mõ nõ ẽ gloꝛia vel gra ꝑfe ctio. ¶ O obꝛ qꝝ dr̃ia vltimo ↄpletiua ẽ eadem ⁊c̃. dom ꝙ roͤnale 'm ꝙ ẽ dr̃ia aime ⁊ ãgeli differt. Mã rõnale ãgeli ẽ intelligere.ſ̊ rõnale aie ꝓpꝛie ẽ rõnale. nã ãgelus natus ẽ intelligere ſᷣm intellectũ ſimplicẽ ⁊ deifoꝛmẽ.aie ſᷣm intcllectũ inqſitiuũ ⁊ poſſibiles.⁊ ꝑ boc pʒ ſolutõ ad ſcq̃ns.nã q;uis rõ ſit optimũ mei ⁊ angeli.tñ rõ mea ⁊ rõ angeli ẽ alia ⁊ alia.nõ tĩ vᷣin accidẽs.ſᷣ etiã ᷣm ſpẽm ⁊ e a patet. ueſtio.ij. m Que ſit illa ofian dd ãgelus ⁊ aia differũt. M autẽ differãt eẽntialit᷑ ꝑ boc qd ẽ vnibile vĩ pᷣmo ſic. Sicut ſe habet coꝛpus hũanũ ad coꝛpus nõ vnibile. ſic ſe habet ſpũs bumanꝰ ad ſpũm nõ vnibilẽ. ſᷣ coꝛ/ pus humanũ differt ſpẽ. immo etiã genere vt vide a coꝛpe nõ vnibili.vtpote a lapideꝑ boc ꝙ vnibile anime viuificanti.ergo ⁊c Benn eẽ vnibile ↄuenit rationali anime. aut ergo eſſentialiter. aut accidenta liter. Oꝛ nõ accidentaliter conſtat.quia tũc ex homic ⁊ anima nõ fieret vnũ per eſſentiã. ergo eſſentialit᷑ Hᷣ cõuenit anime.ſed qᷓ̃cunq; differũt in aliquo eſſentia li differũt ſpecie : ſic anima ⁊ angelus. c. ¶ Itez obẽ ꝙ ꝑfectio ange 72 *. 75 D “ ms ſicſe mguimi noctprsd hllttead P ilchyrn Nbalcvon wiuifcarin Umit Cntackn⸗ ckuepͤſen ſorsliul aiſgcdeſ̃ ntneufen inurpinen wnibiiteſo Hea Cantr diuß mnio dickrant oswnit⸗ lustiir, clinsidfun⸗ Senipege lsopletuud pancezii n ritcoepr ſſii ii⸗ ucni (Nn⸗ clocppoltin ckvaurlte ſrſclorbleci legtblirſeni ateſetpeefe Wngte ineßcnaſt ſanineden flitend⸗ Noblinsdot⸗ Mgcusdifen ſonetrult ſaahunſn ſſuecalriui Ngonn gii⸗ oonenins tnentergn Haenauins votn icltnottſii NS iſtmnitemn Rurelanub hferutet nucſgnlihe eſitg,t Rhlgefones nlinenſen mozfffüine uſmifins Wtgini hnecilnite Sonchar 1. gümtige Gsi geg giareiſncht mͦmei gei icedfoe nnpichoſtt Ngnstiiſet un Häütuon Aotundn nkintiof⸗ inoniſ d wehrit⸗ nsifilti Rriggtnn inniſe Käigli elntinn iguift laniat. — * 1 1 e ſtni ni, sſͤlcn 74 pars ſuũ eſſe completũ non habet niſi ſ̃m ꝙ ẽ i toto. ergo ⁊ ſimiliter anima rõnalis cum ſit pars bomis.5 nõ eſt pars bominis niſi inq;tũ ẽ vnibilis.ergo i vni. bilitate ad coꝛpus conſiſtit complemẽtũ anime.ſed P illud hʒ vnũqðq; eſſentialit᷑ differre ſiue diſtingui ab aliquo in qͥ conſiſtit eiꝰ cõplementũ.ᷓ ⁊c. em viuificare ẽ actus aie rõnalis quẽ habet in coꝛpꝰ.aut ergo actꝰ accidẽtalis.aut eẽntialis.Si accidẽtalis. vita accidit homini.qð mauifeſte falſum ẽ.qꝛ tũc ac- cideret ei eẽ aial. Si ẽ actus ſubalis ſiue eẽntialis. & ineſt aie rõne ſui.quo eſt ſui foꝛmale ⁊ cõpletiuũẽ ſi pences illud accipit᷑ dꝛia foꝛmalis ⁊ cõpletiua vniuſ/ cuiuſq; qð ẽ foꝛmale ⁊ cõpletiuũ.penes illud qͥ aima nata ẽ viuificare coꝛpus ſumit᷑ illa dꝛia.S eoipo nata aia vniri coꝛꝑi q̊ nata eſt coꝛpusvinificare.ẽᷓ penes vnibilitatẽ ſumit᷑ aie ad angelũ dꝛia eſſentialis ſpeci fica. ¶ Contra. ois dr̃ia poꝛ ẽ ꝑ naturaʒ q; id cuius ẽ dr̃ia. ᷣ vnio ſiucvnibilitas ad coꝛpꝰcõſequit᷑ animꝗ. qꝛ dicit reatõnẽ ad alteꝝ ſine quo põt aia eſſe ⁊ intel ligi. vnitas ſiue vnibile nõ ẽ illud ꝑ qð differt ange lus ⁊ aia. ¶ Item dria ↄpletiua debet eſſe ꝓpꝛia eius cuius ẽ dr̃ia.ſ eſſe vnibile nõ ſoluʒ rõnali aie cõuenit etiã vegetabili ⁊ ſeuſibili. ergo non eſt anime rõna/ lis ↄpletiua dria. ¶ Item dꝛia ſpecifica debet accipi penes id qdð in re ẽ optimũ.ſᷣ vnũqdq; detvt diffiniri perid qð ẽ optimũ in ipᷣo. ſ̃ eẽ vnibile ↄucnit aie pe/ nes ſuũ infimũ. penes illud dr̃ia ↄpletiua non põt accipi. Item dr̃ia ↄpletiua ita eſſentialit᷑ adheret ꝙ eius oppoſitũ nõ põt ineſſe.vel ſi ineſt actu.nõ tñ ineſt naturaliter.ſᷣ aia rõnalis ſic ẽ vnibilis ꝙ ſepabi lis.⁊ ſic ſeꝑabile eẽ ↄuenit aie ꝑ naturã p bxc differt a vegetabili ⁊ ſenſibili. eſſc vnibile coꝛpi nullo mõ poteſt eſſe ſpecifica dꝛia ꝑ quã differũt angelus ⁊ aia Rdom ꝙ circa hoctriplex ẽ modus dicẽdi.Qui/⸗ qm em̃ conati ſunt aſſignare dẽiam ſpecificam ãge⸗ li ⁊ anime ꝑ ↄꝑationẽ ad deum.Et rõ que mouit eos hec fuit.qꝛ dꝛia vltimo ↄpletiua penes id qð eſt in re nobilius debet accipi.⁊ ideo voluerũt dicere ꝙ aia ⁊ angelus differunt. quia angelus halevt intellectũ dei/ foꝛmẽ.vt vult Dyon.vñ habet ſibi ſpẽs innatas ⁊ vi det aſpectu ſimplici. ᷣ aia habet intellcctũ potẽtiona/⸗ lẽ ſiue collatiuũ ⁊ inqᷣſitiuũ ⁊ hoc. ꝑ naturã.qͥcqͥd ſit de gloꝛia. Sʒ iſte modus aſſignaudi dr̃iam nõ vſ eẽ oino ↄueniens. Dtimo qꝛ drie reꝝ accipiũt᷑ ſᷣm ↄpa ratõnem reꝝ quã hñt in ſe nõ in relatione ad deũ.re ſpectu cuius potius ↄueniũt.Amplius.deifoꝛmitas intellectus reſpicit potentiã intellectiuã. nos aũt q̃ rimꝰ de dr̃ia eſſentiaꝝ.nõ de dr̃ia potẽtiaꝝ. Poſttre mo.qð obtinet᷑ per gram nõ ẽ ↄtra naturã inſtitutq. ß deifoꝛmitatem acqᷣrit intellectus per gloꝛiaz. g bec dria intellectui bũano nõ ẽ aliena. ergo per hãc non differt angelus ab aia. Et ꝙ plus ẽ. aia oaen modũ inteliigendi hʒ quẽ hʒ ãgelus.⁊ aima ade habuit ſpe cies innatas vt bʒ ãgelus.⁊ hoc totũ qͥq accidentale vr dicere.g penes hoc eẽntialis dr̃ia non delet ſumi. Alij vo fuerũt qͥ conati ſunt driam inuenire ᷣm cõ/ parationem reꝝ adinuicẽ.⁊ qꝛ nõ potuerũt inuenire actus differẽtes foꝛmalit᷑ per q̊s venirẽt i cognitöõezʒ diuerſarũ driaꝝ.ſᷣ inuenerũt actus differẽtes gradu ⁊ dignitate.dixerũt ꝙ aia ⁊ ãgelus differũt ſpẽ ꝓpter maioꝛẽ exceſſum in ſimplicitate ⁊ bonitate naturc.⁊ iſte exceſſus in eẽntialibus variat ſpẽm qñ exceſſis ille exit limitẽ ſpẽi debitũ. ſicut calidũ in qrto gradu C alteriꝰ ſpẽi.q; calidũ in pꝛimo.ſic dicunt eſſe in po H JI. — ſito. Sed boc valde dubiũ eſt ꝙ angelus tm̃ excedat alam ex ipſo exceſſu dr̃ia ſpꝝ fiat. cũ optima ani⸗ ma.ſ. xpi.nobiliſſima ſit creatura. nec exeat ſpẽm hbu manã.Et pᷣterea.eſto ꝙ cſſet ibi exccſſus.penes ipᷣm non debet ſumi differẽtia ſpecifica. quia potius vẽ cõ ſequi dꝛiam ſpecificã qᷓ; ccouerſo. Potius em̃ res di/ uerſarũ bonitatũ gradũ bñt in nobilitate ꝓpter natu ras diuerſas ſpẽꝝ qᷓ ſunt nate cape plus minus. ; ccõuerſo.Et iteꝝ hec dr̃ia valde generalis ⁊ tranſce⸗ dens eſſe vr. q; ſi ita põt accipi bic. pani ratione vbi⸗ q;. Et ideo tercius ẽ hic mochne diccndi quẽ ꝓbabi/ lioꝛẽ extimo.qͥ ſumit᷑ ꝑ cõpationem aĩme rõnalis ad coꝛpus humanũ.ex qua pte innoteſcit nobis aia nõ ſolũ bᷣm accidẽtia.ᷣ etiã e ſbᷣam ⁊ naturã.⁊ non ſo lum ſm id qð indignitatis. ctiã ſᷣm id qð nobilita/ tis. Hoc em̃ qð ẽ alamvniri coꝛpoꝛi humano ſiue vi uiſicare coꝛpus humanũ nõ dicit actuʒ accidentalẽ. nec dicit actum ignobilẽ. Mõ accidentalẽ. quia rõne illius eſt anima foꝛma ſubſtantialis. Mon ignobilẽ. quia rõne illius ẽ anima nobiliſſma foꝛma omniũ.⁊ in aima ſtat appetitus totius nature.C¶ ꝛpus em̃ hu manũ nobiliſſima cõplexione ⁊ oꝛganiſatone que ſit in natura eſt oꝛganiſatũ ⁊ complexionatum.iõ nõ cõ pletur.nec natuz eſt compleri.niſi nobiliſſima foꝛma ſiue natura. Illud ergo quo anima eſt vnibilis coꝛ⸗ poꝛi tali. dicit qͥd cẽntiale reſpiciẽs qd Eẽnobiliſſimuz in aia. ⁊ ita penes illud recte ſumit᷑ ſpecifica dr̃ia ſᷣm quã differt aia a natura angelica. vnde rationcs ad hoc inducte. cõcedende ſunt. Ad illa qᷓ obijciuntur in contrariũñ ex dictis patet Re Od em̃ dicit pᷣmo ꝙ dria debet eſſe pꝛioꝛ.dᷣm q; veꝶ eſt. ſed dria illa que eſt eſſe vnibile. nõ dicit purã relationẽ ſed naturalcs aptitudinem que ineſt anime m pꝛincipia intrinſe- ca.ꝗ pꝛioꝛa ſunt aia p naturam.ſicut rationale reſpe ctu hominis.¶ Oꝛ obẽ ꝙ dẽia cõplctiua debet eẽ p- pꝛia.dm ꝙ vniri coꝛpoꝛi nõ eſt Apꝛie crcature ratio nalis.ᷣſed tĩ vniri coꝛpoꝛi hũano.ſicut dicit illud ꝗ 7 eſt anime eſſentiale ⁊ nobile.ſic ctiam impoꝛtat qd ẽ pꝛopꝛin. Et per hoc patz aliud. nam erantg me ciante aia ꝑficit coꝛpus hũanũ ẽ ilind q̊ aia ẽ ratõna lis ⁊ qð ctiꝗ ẽ pꝛincipiũ aliarũ nobiliũ opꝑationũ. ſᷣ ꝑ ficit illud nõ mediãte potentia. ſed reſpicit ſeipſa.ſe-/ ipᷣa em̃ qia ꝑficit coꝛpus.ſicut ſoꝛma ſeipᷣa vnitur ma terie. obꝛ vltimo ꝙ dria cſſentialiter adberet. dom ꝙ eſſe vnibile adheret inſepabiliter. quia apti⸗ tudo ſemper ineſt. quis nõ ſemp inſit actus. ſicut pa tet in ratõnabilitate ⁊ greſſibilitate.⁊ ſicut greſſibilis trũcatur.ſic rõnalis aia ſtulta efficit᷑.nõ natura. ̊ p/ pter defectũ nature.ita q; aia ſepatur. hoc ẽ in penaz peccati.⁊ iõ eẽ ſepabilcʒ.nõ ſic aſſignat᷑ dria aie. ſicut eſſe vnibilem. Amplius.Anima rõnalis eoipᷣo ꝙ na ta ẽ ꝑficere coꝛpus ſic ꝑfectũ ⁊ oꝛdinatuzʒ ꝑ naturam ad immoꝛtalitatẽ ẽ immoꝛtalis. ⁊ eoipo nata ẽ ſepa⸗ ri ab hoc coꝛpe iã moꝛtuo Apter pctm̃.⁊ ita nũc non dicit aliã dꝛiam qᷓ; hoc qð è eſſe vnibile.ſed conſcqui tur illam.quia ſicut non eſt ſepatio.niſi pꝛioꝛisvniti. ſic non eſt ſepabilitas in aliquo.niſi pꝛius fucrit vni⸗ bilitas ꝑ naturꝗ. ⁊ ideo ſi aliquid põt eẽ dꝛia anime. viget᷑ ꝙ boc maxime ſit illud qð per hoc nomen ſi gnificatur. Intellectus em noſter rariſime peruenit ad cognitõnem foꝛme ſubſtantialis niſi a poſterioꝛi. ⁊ quia ſicut cognoſcit.ſic nominat.ideo differẽtias nNaturam pꝛioꝛes.vt plurimũ nominat a poſterioꝛi.⁊ ſic patent qſita. Wo 3 75⁵ 76 77 78 5 facta ſit. pars hʒ tres. J xij. hec de ãgelice nature ⁊c. In tercia de cõditõe nature ex vtriſqʒ.ↄpoſite.ſ.hñane.iĩfra dii.xvj.his excurſis qᷓ Pꝛima pars babet duas. In pꝛima determinat q́les facti ſunt ãgeli ex pꝛima cõditõne. In ſupꝛa de homine. ſecũda determinat q́les facti ſunt auerſione ⁊ couerſione.infra di. v. poſt hec cõſideratio adducit c. Pꝛima pars habet duas. In pꝛima determinat qñ ⁊ vbi creati ſunt angeli. In ſecũda vo q̃les creati ſunt.infra di.iij. ima pars habet duas. pꝛimo em̃ determinat qn angeli creati fucrũt. In ſe⸗ ecce oñſum ẽ vbi angeli ⁊c. . 9 eer rr en ¶ Pꝛima pars hʒ qtuoꝛ pticulas. In pꝛima pᷣmittit ꝓhemiũ ĩ quo cunda vbi. infra di.eadẽ.iam oñſum ẽ ⁊c ¶ rin na aperit ſuã intentionẽ. In ſecũda vo mouet ex autoꝛitatibꝰ dubitationẽ circa durationẽ ſiue iniciũ vel meſu⸗ ra ãgelice conditõnis.ibi.Quedã autoꝛitates vident᷑. In tercia determinat veritatẽ ⁊ cõfirmat.ibi. Aidetur itaq; boc eſſe tenendũ. Quarto vo ⁊ vltimo veritatẽ pᷣdeterminata ⁊ pꝛobatã cõcludit.⁊ autoꝛitatẽ in oppo/ ſitum determinat. ibi. Simul ergo cum tempoꝛe ⁊c. a ¶ Eu in pꝛincipio Eg angelica itaq; natura cc. Supꝛa egit — ₰ 90 * —w— — Beterminat qñ ãgeli creati fuerũt.pꝛemittens pꝛo dñe terraz fundaſti. hemiũ.in quo aperit ſuã intentionem. a cx hoc ꝙ dicit terraʒ eſſe fundatã.quia nõ vẽ eſſe fundata ſᷣ̊ po/ tius appẽſa vᷣm dẽ Iſa.xl. qui appendit tribus digitis moleʒ torre. Et ꝓuerb. viij. Onñ appendcbat fuůn Ui boc falſum. pᷣmo Eangelica itaq; natura hec pꝛimo cõſideran damẽta terre. Jtem falſum videt᷑ dicere cũ ait in pᷣncipio ter/ ram fundaſti.qꝛ ter/ ra fctã fuit tercõ die. ergo non fuit funda- ta in pꝛincipio. Ju/ xta hoc q̃ᷓritur ſupꝛa qd terra fundata ſit. Z vr ꝙ ſuꝑ aquas ꝓ/ pter illud p̃ᷣs.qͥ fun/ dauit terrã ſuꝑ aqs. Contrariũ aũt vide/ tur ꝑ ſcripturaʒ qᷓ di cit.q fundauit terrã ſup ſtabilitatẽ ſuam. ⁊p naturaʒ q̃ dictat aquã eſſe minus gra uem qᷓ;ᷓ terram. ⁊ ita ſm oꝛdinẽ nature ñ terrã ſupꝛa aquã ſed 1ccõuerſo. ¶ ÿ. dom cy nomine terre i ſcri ptura intelligit᷑ ma/ teria coꝛꝑaliũ. intelli gitur etiam elemẽtũ terre.⁊ vtroq; modo accipi poteſt in pᷣdi/ cta autoꝛitate ⁊ vere Si em̃ terra accipia- tur pꝛo mã infoꝛmi. ſic recte d i pᷣncibio dñe terrã fundaſti. i. in pᷣncipio feciſti ma teriaʒ infoꝛmẽ quaſi fundamentũ oim foꝛ maru. Que iõ dẽ eſſe da ſunt qñ creata fuerit.⁊ vbi.⁊ qlis facta ſit . 17 AAA Dinincni⸗ ſecũda agit in ſpeciali de conditione ſpũalis cteature.l. angelice qualis R magiſter de ren ꝓductione in generali. In bac autez pte agit te pductõe reꝝ in ſpali. Et qm̃ triplex ẽ dria creature.ſ.ſpnalis.⁊ coꝛpalis.⁊ ↄpoſita ex vtraq;.iõ hec n pᷣma agit de cõditõe ſpũalis creature. In ſecũda de cõditione coꝛpalis creature.j.di. Di. I pũ pꝛimũ cõderet᷑.Deinde qualis effecta aueꝛ ſione quoꝛũdã.⁊ cõuerſione quoꝛundã.De excellẽtia quoq; ⁊ oꝛdinibus ⁊ donoꝛũ dria ⁊ de officijs ac nomi nibus alijſq; pluribꝰ aliq̃ dicenda ſunt. ¶Wouet ex autoꝛitatibus dubiũ de initio.duratõe. menſura angelice creatuuer — Muedã autoꝛitates vidẽtur im cr aturã creati ſint ãgeli. Vñ illud.pꝛioꝛ oĩm creata ẽ ſa⸗ piẽtia. qð intelligit᷑ de angelica natura.q in ſcriptura ſepe vita.ſapia.⁊ lux ðꝛ. Hs ſapia illa q̃ deꝰ ẽ creata nõ ẽ. Filiꝰ em̃ ſapia pris ẽ genita.nõ facta nec creata. ⁊ tota trinitas vna ſapia ẽ.q̃ nõ facta nec creata ẽ.nec nnuere ꝙ añ oẽm cre Eccl.i. genita vel pꝛocedẽs. De angelica ergo vita illud acci piendũ ẽ.de qua dicit ſcriptura quãdo facta eſt.ſ.pꝛi⸗ mo omniũ.Sed rurſum alia ſcriptura dicit. In pꝛmn-⸗ cipio creauit deus celuʒ ⁊ terram. Et in ꝓpheta tu in pꝛincipio dñe terram fundaſti.⁊ oꝑa manuũ tuarum ſunt celi.⁊ videt᷑ ↄtrarietas q̃dã oꝛiri ex aſſertionibus Seſii. iſtis. Nã ſi pꝛimo oĩm creata ẽ ſapia. oĩa poſt ißam fa cta vidẽt᷑.⁊ ita poſt ipᷣam facta vidẽtur celũ ⁊ terra.⁊ ipa facta añ celũ ⁊ terram. Item ſi in pꝛincipio creauit deus celũ ⁊ terrã.nihil factũ ẽ añ celũ ⁊ terrã.nec ipſa ſapiẽtia facta ẽ añ celũ ⁊ terrã.Cũ ergo hec ↄtraria vi deantur. nec in diuina ſcriptura phas ſit ſentire aliqᷣd eſſe cõtrarietatis. requiramus intelligentiã veritatis. BDeterminat veritatem ⁊? confirmat. c Aidet᷑ itaq; hoc eẽ tenẽdũ ꝙ ſim! creata ẽ ſpãalis creatura.i.angelica. ⁊ coꝛꝑalis.ſᷣm ꝙ põt accipi illud Salomouis.Qui viuit ineternũ creanit omia ſimul. id ẽ ſpũalem ⁊ coꝛꝑalem naturã.⁊ ita nõ pꝛius temꝑe creati ſuntangeli q́; illa coꝛꝑalis materia quatuo: ele mẽtox. tñ pꝛimo oĩm creata ẽ ſapiẽtia.quia ⁊ ſi non coꝛpꝑalis ſpũaliſq; creatura.Aug.ſuꝑ Geñ. aꝑte oſten dit dicens. Per celũ ⁊ terrã ſpũalem coꝛꝑalemq; natu ram intelligi.⁊ hec creata ſunt in pꝛincipio.ſ.tꝑis.vel in pꝛincipio.quia pꝛimo facta ſunt. tempꝑe pᷣcedit tñ dignitate. autẽ ſimul creata fuerit Ecci. xviij. Oꝛ ſimul cres/ ta fuit coꝛpalis 2 ſpualis cres⸗ turg. q i lich ſintun Albcitße⸗ ⸗ tpper hyopſ i ithe inj — — li —☛ ☛ — 6 = — — ☛ ni en — ratm.nec etiã tẽ cæx tempoꝛc. NV nibi factũ ẽ añ celũ ⁊ ter/ Sus cn tpe em̃ facta ſunt vᷣ nõ — ſpũalem.ſ.angelicã naturã.⁊ añ coꝛꝑalẽ.ſ.materiã il⸗ lam q̃tuoꝛ elementoꝛũ ↄfuſam. Illa em̃ cuʒ tꝑe creata ſunt.nec ex tꝑe.nec in tꝑe. Sicut nec tpᷣs in tꝑe creatũ c.qꝛ nõ fuit tpᷣs anqʒ eſſet celũ ⁊ terra. Vñ Aug. in li. de trinitate dicit. ꝙ de'fuit dñs anteqᷓ; tempus eſſet.⁊ non in tpe cepit eſſe deus.quia fuit dñs tempoꝛis quã do cepit eſſe tempꝰꝰnecvtiq; tempus cepit eſſe in tem/ poꝛ:e.qꝛ nõ erat tpᷣs anteqᷓʒ incipet tempus. ⁊ cũ mũdo cepit coꝛpalis⁊ ſpũalis creatura.⁊ autoꝛita em in oppoſitum determinat. Simul ergo cum tpe facta ẽ coꝛpalis ⁊ ſpũalis crea⸗ tura ⁊ ſimul cum mũdo.nec fuit añ angelica creatura cctermiat q — nihil ẽ factũ in tpe. nec ex tꝑe.niſi qd excedi Hieroñ. dicere videt angeli fucrũt añ ts. Mos autẽ qð pꝛiꝰ dictum eſt ꝓ captu intelligentie no ¶ Supꝑius ꝓbatã veritatẽ concludit.ꝙ ſimul cũ tꝑe q́ᷓ; mundus.quia vt ait Auguſti.Nulla creatura crea ta ẽ ante ſecula.ſed a ſeculis cũ quibus cepit ¶ Biero. tamẽ ſuper epiſtolam ad Titum aliud videtur ſentire dicens.Sex milia necdum noſtri tꝑis implẽtur ano/⸗/ rũ.⁊ q̃ntas pꝛius eternitates.q̃nta tꝑa.q̃ntas ſeculo⸗ rũ oꝛigines fuiſſe arbitrandũ ẽ.in quibus ãgeli.thro⸗ ni.dñationes.ceteriq; oꝛdines ſeruierunt deo abſq; tẽ poꝛum vicibus atq; menſuris.⁊ deo iubente ſubſtite⸗ runt.his verbis quidã adherẽtes dixerunt cum mũ⸗ do cepiſſe tpᷣus ſeculare.ſᷣ añ mundum extitiſſe tempꝰ eternũ ſine mutabilitate.⁊ in eo immutabiliter ⁊ intꝑa liter aſtruũt ãgelos deo iubẽte ſubſtitiſſe eiq; ſeruiſſe. ſtre magis appꝛobamus. ſalua tñ reuerentia ſecretoꝝ ſuꝑ ciẽ terre reſpectu nr̃i. ⁊ vltra aquã ſit aer. ⁊ vltra aerem ſit ignis.dẽ terra fun in quibus nihil temere aſſerendum eſt. ⁊ illud Hiero⸗ nimuʒ dixiſſe non ita ſentiendo ſed alioꝝ opinionem referendo arbitramur. . Antea em̃ nihil factũ ẽ. nec etià tpᷣs factum eſt ante fundata.qꝛ om̃es foꝛ me ſuſtentant᷑ a ma teria. ⁊ ipᷣe nõ ſuſten tãt᷑ ab alio niſi a Zo. Icgceo autẽ dẽ funda ta in pꝛincipio.qꝛ ni- hil an ipᷣam cꝛeatũ ẽ. Si aũt noie terre in/ telligit᷑ elementũ ter re.adhuc verus eſtpᷣ dictus ſermo.Te:ra em̃ fnndata dr̃ ꝓpter ſui ſtabilitatẽ ᷣm il/ lud Ecẽs.j.generatõ pᷣterit ⁊ generatõ ad uenit. terra aũt inet᷑/ nñ̃ ſtat. Hoc elemen tñ.ſ.terre. ⁊ dẽ funda tum. ⁊ dẽ appenſuz. Fundatũ ſuꝑ ſtabili tatẽ ſuã.⁊ fundatum ctiã ſuꝑ aquas. FFun damentũ dẽ. quia ſi- cut ſundamentuz eſt infimũ inter om̃es ꝑ. tes tomus. ſic terra ẽ infimũ inter oia coꝛ/ poꝛa mundi.⁊ in cen tro exñs tenet locum fundamenti.Et cum virtute ꝓpꝛia ſibi di/ uinitus data centrũ appetat vt ĩ cẽtro re quieſcat.fundata dꝰ V ſuꝑ ſtabilitatẽ ſuum . Et hoc dictu eſſe. in⸗ aligsd ſᷣm veritatẽ. Scom aũt noſtrã imaginationẽ ⁊ vulgarẽ opinionẽ.cũ aque cooperuerãt inſcrioꝛeʒ ata ſuper aquas. Hos em̃ eſtimamus terra eſſe ſuꝑ aquã dũ cõſideramus aquã ſub pedibus nr̃is. Dicit᷑ etiã eſſe tribus digitis appen ſa ꝓ eo ꝙ tribus elementis intermedijs diſtat a celi circũferẽtia.⁊ mediãtibus illis vr eſſe quaſi appẽſa.Et ꝑ Pehar rñſio ad oia obiecta. Mota tñ qꝙ aliter accipit᷑ pꝛinci int dio b Atet rnſio ad piñ ᷣm ꝙ nomiĩc terre intelligit᷑ ma. Alit᷑ pᷣm cæ& igit᷑ elementũ terre. Scm em̃ q; noie terre intelligit᷑ materia. tunc dꝛ fundata in pꝛincipio.i.in pꝛimoꝛ⸗/ ductionis reꝝ.ſ ꝙ terra dr̃ elementũ.tũc dicit᷑ eẽ fundata in pᷣncipio.i.in pꝛimis operibus ſex diernm. ec vtiq; tp̃s cepit eẽ in tpe.Cõtra.Oime em̃ qdð cepit ec̃.aut cepit eẽ in tꝑe.aut i etemnitate.ſi igi᷑ tps ce pit eſſe. ⁊ nõ cepit eẽ in etemitate. cepit eſſe in temꝑe. Item dicit ꝙꝙ deus non cepit eſſe dñs ex tꝑe· Et vfr eſſe — — falſum. qꝛ nõ fuit dñs anteq; haberet — tur vtrũ cepit eſſe dñs.Et ꝙ nõ vr.qꝛ dominiũ ẽ ꝑp gut vr.qꝛ relatiua ſimul ſunt natura.⁊ ſeruus nõ aliqd ſcruũ.ſᷣ nõ babuit ſeruñ niſi cx tꝑc. cepit eẽ dñs ex tꝑe. Juxta hoc q̃ri tãs coercendi ſubditos.⁊ hoc fuit ſemꝑ in deo. Contrariuzʒ . fuit ab eterno.̊ nec dñs.R.dvᷣm ꝙ differt dicere m Aug. ri ex tꝑe. ⁊ in tꝑe.⁊ cũ tꝑe.Ex em̃ ePonler oꝛdinẽ.impoꝛtat cõtinentiã.cũ impoꝛtat ſimultatẽ.⁊ ideo a tꝑe.Quia igit᷑ tᷣs ⁊ ea q̃ in pᷣmoꝛdio tꝑis creata ſunt.a temꝑe nõ excedũtur.iõ dicit ea eẽ creata cũ tpe.nõ in tꝑe.nec ex tpe.Et iõ cuʒ deus dicat᷑ dñs reſpectu ois rei create. deus nõ potuit inciꝑe dñs eẽ ex tꝑe.nec in tꝑe.pꝛie accipiẽdo habitudinẽ eius qð ẽ ex ⁊ in.nos aũt in cõi ſer i, garge accipimus. Oe aũt ꝗrit᷑ vtrũ deus incepit eẽ dñs.ddᷣm ꝙ dñs vno mõ impoꝛtat poteſtatẽ coercẽ li ſubditos. ⁊ ſic dicit pᷣſidentiã pᷣm babitũ.⁊ cõuenit deo ab eterno.Alio mõ impoꝛtat pᷣſidentiã actualẽ re⸗ ſpectu ſerui.⁊ ſic incepit eẽ dñs nõ rõne mutationis facte in ipᷣo.ſed rõe mutatõis facte in ſuo coꝛrelatiuo. 5 Sco p ↄpationẽ a BDintelligentiã huius partis in qua querit de menſura conditionis ãgelice nature.duo Sncpallteraten: Pꝛn de mẽſura ciꝰ i ſe mẽſurã eẽ coꝛpalis nature.Cir ℳ ca pᷣmũ tria z. PAno vtrũ ſpnalia hẽant mẽſu ꝛiã Scdo vtrũ hẽant menſurã vnicam. Tercõ vtrũ habeãt mẽſurã ſimplicẽ aut ↄpoſitã.ſiue ſtantẽ rã ꝓpꝛiã S vel ſucceſſiuã. Queſtio.. ⸗ Wꝛ babeant pꝛopꝛiam menſuram.pꝛimo videt᷑ p philoſophũ inj libꝛo de cauſis in penultia poſitione. Inter rem cuiꝰſuba ⁊ opꝑatõ ẽ in eternitate.⁊ rẽ cuiꝰ ſuba ⁊ opꝑatõ ẽ in tꝑẽ.ẽ res media cuiꝰſuba ẽ ĩ eterni tate. ⁊ actio in tꝑe.ſᷣ hoc nõ põt intelligi de eternitate increata. ergo de creata.⁊ hanc diſtinguit a temꝑe⁊ ponit menſurã ſubarũ ſpũaliũ ⁊ in coꝛpaliũ.g vr ⁊c. ¶¶ Itẽ Eccliaſtici.j.ois ſapia a dño deo ẽ.vſq; ibi.añ euũ. euũ dicit qͥd creatũ.ñ ſubaʒ. mẽſurã.nõ reꝝ· mateèrialiñ ſed ſpñaliũ.⁊ hec differt a tꝑe.vñ Bocciꝰ de ↄſolatõnc.Qui tpᷣus ab cuo ire iubes.g ⁊c. Om̃e em̃ qð exit ab alio diſfert ab eo.¶ Nẽ Dio. de di. uo. 2 in capitulo de euo. Pꝛopꝛietas cui ẽ inueteratũ ahti quũ vᷣm totũ eſſe meſurãs.tpis vo in alteratõne alit᷑ ⁊ alit᷑ ſe hñs.& ſi idẽ nõ ſe bʒ ſic.⁊ alit᷑ ſil ⁊ ſemel.nõ ẽ eadẽ menſura tpᷣus ⁊ euũ.ſed euũ eſt menſura durã/ tiũ ꝑpetuo.⁊ tali ẽ natura ãgelica.̊ ⁊c. ¶ Htem ſi/ cut ſe habet vnitas ad diſtinctionẽ.ita nũc ad durati onem. in ſpũalibus nõ ſolũ ẽ reꝑire diſtinctõeʒ bᷣm ſubam.verũctiã eiꝰ menſurã. pari rõne.⁊ cẽ angeli męnſurã durationis hʒ.ſᷣ nõ tꝑis.cũ non variet᷑ nec mutet᷑. aliã menſurã ꝓpꝛiã. ¶ Item om̃e qð oʒ eẽ limitatũ actu.habet menſurã ꝑ quã põt cognoſci eiꝰ limitatio. tale ẽ eſſe ois eati. ⁊c.arguatur vt pꝛi/ us. Item mẽſura duratõnis reſpicit modũ durã/ di.ſed ſpũalia hñt modũ ſue durationis differentem a coꝛꝑalibus.maxime a mutabilibus cũ durent ꝑpe⸗/ tualiter ⁊ immutabilit᷑.S ꝑ iſtã menſurã bñt mẽſura ri.¶Contra.Augu.ad Oꝛoſiũ.deus mouet ſpnalẽ na turã ꝑ tꝑa.coꝛpalẽ vᷣo ꝑ loca ⁊ ga. ſpũalis nature mẽſura ẽ tᷣs. Item Beda.Quatuoꝛ fuerũt pᷣmo creata.ãgelica natura.mã pꝛima.celũ empyvren.⁊ tẽ= pus.ſi & tpᷣs ſtat ꝓ mẽſura.ꝙ aut ſpnalia in pᷣncipio nõ habuerũt mẽſurã.aut no habuerũt aliã a coꝛpali bus.aut Beda fuit inſufficiens in illaB numeratione. tem röne vẽ. vnꝰ ẽ locus qͥ ẽ cõtinentia viſibiliũ ⁊ muiſibiliũ vt empyreũ.g ſi mẽſura q̃ ẽ tpᷣs nõ ẽ mi noꝛis apoꝛopꝛiatõnis qᷓ; locus.vẽ ꝙ vnũ ſit tpᷣus in quo ſint ſpũalia ⁊ coꝛpalia.nõ g hñt mẽſurã ꝓpꝛiam. tem ſieut ide; eſt nũerus q̊ mẽéſurãt᷑ ⁊ nñerant᷑.x. canes ⁊.x.hoies.ſic idẽ ẽ nũerus q̊ nñerãtur.x.angeli ⁊.x.hoies.ſi g̊ ſpñalia nõ hñt aliã mẽſurã diſtinctio/ nis qᷓ; coꝛpalia.& nec aliã mẽſurã durationis. ¶ Itẽ hõ btũs ⁊ angelus mẽſurãtur eadẽ mẽſura.qꝛ om̃es beati. ̊ hõ btũs hʒ idẽ eẽ cũ ſe nõ btõ.g ⁊ eandẽ mẽſu ram.̊ eadem menſura menſurantur homo viatoꝛ an q̃libet nã coꝛꝑalis.nõ g̊ hʒ menſuraʒ pꝛo pꝛiam. Itẽ ꝑ impoſſibile.Si hʒ mẽſurã.aut ẽ ſbᷣa. aut ẽ accidẽs. MHõ ſuba.g accñs.Si accñs.in q̊ͥ gene/ re.nõ niſi in genere qᷓntitatis.nõ diſcrete.g ↄtinue.ſᷣ nõ eſt linea.neq; ſuꝑficies.nec coꝛpꝰ.nec locus.g vel ẽ tp̃s vel nihil. aut ãgelica nã nullã hʒ mẽſurã.aut 4 ſi bʒ nõ hʒ ꝓpꝛiã.(¶ ;. dðm ꝙꝙ cñ q̃ri.vtruʒ ãgelica nã habeat mẽſurã pꝛiã diuerſam a tpe.diſtinguẽdũ ẽ.qꝛ aut loqͥmur de mẽſura ſpũaliũ ſᷣm eẽ qð nõ mu⸗ tatur.aut vᷣm affectões. Si g de mẽſura loquimur q̃ᷓ reſpicit eẽ ⁊ qᷓ̃ dꝛ cuũ.hoc mõ conſueuit ab antiqͥs do ctoꝛibus rñdẽri. Aut loq̃ris de diuerſitate in genere menſure. aut in genere entis.Si ĩ genere mẽſure. ſic opoꝛtʒ ponere dꝛiam.ſicut oñdũt autoꝛitates ⁊ rões inducte. Si vᷣo loq̃ris de diuerſitate in genere entis. ſic triplex fuit opinio.Haã qͥdã dixerũt q ſicut locꝰ ⁊ fupficies idẽ ſunt ꝑ eẽntiã.dr̃ia ſm ↄꝑationẽ.ſic i ĩcʒ ẽ nũc eui ⁊ tpis.ſola ↄpatõe diffcrẽs. Nũc cui reſpi/ cit ſubam rei.ſuba aũt pꝛimi mobilis q;tũ ad eſſe oi/ no eſt immobilis.cõparata aũt ad ſitũ.eſt mobilis.⁊ pꝛimo mõ menſuratur nũc cui.ſecũdo mõ nũc tꝑis. ita ꝙ idem ẽ nũc diuerſimode cõpatum. ſicut idẽ vl/ timũ comꝑatũ ad coꝛpus ambiens ẽ ſuꝑficies.ↄpa/ ratũ ad coꝛpꝰ ambitũ ẽ locꝰ. Sed illud nõ põtſtare. qꝛ circa vltimũ coꝛpis ille due ↄpatões nõ ſunt incõ oſſibiles.ſ̊ nũc tꝑig ⁊ eui hñt ꝓpꝛictates ineõpoſſi/ iles circa ide. Hã ſicut dicit Aug. in li.lxxxiij.q. hoc ſo nic eui ẽ ſtabile.illud.ſinũc tꝑis ẽ fluxibile. ſed im poſſibile eſt ꝙ vnũ ⁊ idem ⁊ ſᷣm idem ſimul moueat ⁊ ſtet. ¶ Et ideo eſt ſecũda poſitio q ibm nũc ſequit — eẽntiã materie pᷣme ſicut igit᷑ materia in oibus eſt ca dem ꝑ eẽntiã differẽs ꝑ eẽ.ſic nũc tꝑis ⁊ eui idẽ ẽ pcr cẽntia.nõ ſicut idiuiduũ.ſᷣ ad modũ materie.idẽ per cẽntiã.differẽs aũt ſolũ ꝙᷓ̃tũ ad eſſe.⁊ bi poſuerũt ꝙ ois rei qͥdditas mẽſura eadẽ per eẽntiaʒ mẽſuratur. Sʒ nec illud multũ ẽ intelligibile.cũ euũ eẽ ſtabile x· quietũ reſpiciat.qð qͥdẽ habet materia a foꝛma per/ fecta.⁊ hec mẽſura nõ reſpiciat niſi eſſe actuale ⁊ mo dũ eſſendi ↄpletũ.vẽ ꝙ cuũ nõ poſſit ſic accipi ex par te materie qᷣcqͥd ſit de tẽpoꝛe.¶um g modus durãdi cẽntialiter ⁊ foꝛmaliter differat hincinde.patz etiam ꝙ; mẽſura ꝓpꝛia. ¶¶ Et iõ eſt tercia poſitio qꝙ ſpũalia hñt menſura diuerſam a tẽpoꝛe.nõ ſolũ i genere mẽ ſure. verũctiã in genere entis.⁊ hoc nõ ſolũ cõparati one. etiã ſᷣm ſubam ⁊ foꝛmã.Quicquid aũt ſit de di uerſitate ĩ genere entis.de diuerſitate vᷣin modũ mẽ⸗ ſurãdi nemo ẽ qͥ negare poſſi.⁊ hoc fufficit qᷓſtioni pᷣ ſenti qᷓ qrit᷑ vtrũ ſpnalia bẽant mẽſuram diuerſam a tꝑe.dðm em̃ ꝙ ſic. O ſi queras q̃ ſit illa. růdendum ᷣm ſctõs ⁊ phos ꝙ dẽ eternitas creata.aut euũ.ſed qm̃ cternitas ꝗꝓpꝛie accipit᷑ ꝓ increato.⁊ euũ freq̃nt᷑ accipit᷑ ꝓ tꝑe.iõ ꝓpꝛio noie põt euiternitas appella/- ri.Sic rnñdendũ ẽ ſi q̃rat᷑ de mẽſura q̃ reſpicit ipᷣm eð ſpñale crcature.eẽ inquã immutabile ⁊ pꝑpetuuʒ. Si añt qᷓrat᷑ de mẽſura ãgelicaꝝ affectionũ vtrũ illa ſit a tꝑe diuerſa.hoc hẽbit q̃ſtõnẽ infra.nũc aũt planũ eſt ꝙ illa mẽſura q̃ d euiteruitas.variationem affectuũ nõ mẽſurat.vt dicit Aug.ad Oꝛoſiũ.Euũ em̃ ſolius eſſe incõmutabilis ẽ mẽſura.Concedẽduʒ igit᷑ jm ꝙ oñdilt rõnes ꝙ aliq̃ͥ mõ ſpũalia bñt mẽſurà ꝓpꝛiã re ſocctu tꝑis ⁊ tpaliu. ꝛ obꝛ ꝙ ſpũalis na moue tur ꝑ tꝑa iã patʒ Re.hoc cm̃ dicit q;'tũ ad affectiones nõ q;tũ ad eſſe. aũt obꝛ de qtuoꝛ pᷣmo creatis. dom ꝙ nomẽ tꝑis extẽdit᷑ ibi ad ois duratõnis men ſurã cuiꝰ ẽ ponere pꝛincipiũ.vñ valde large accipit᷑. ⁊ cõpᷣhendit euũ vt meliꝰ infra patebit.¶¶ ? obꝛ de loco nõ vʒ.qꝛ locus coꝛpalis nõ ẽ mẽſura ſpnaliũ.qᷓ; uis ↄtincat.cuũ aũt mẽſurat ⁊ ↄfoꝛmat᷑.iõ nõ valet. ẽ vnꝰ locus mẽſurãs.g vnũ tpᷣs mẽſurãs. Si qᷓras a , — g0 me vñ Hh. dom ꝙ ãgelꝰvere hʒ duratõnẽ.ᷣ nõ bʒ extẽ 5 6 7 ſionẽ. ⁊ iõ hʒ meſurã duratõis.nõ extenſionis./ S obꝛ de nuero. dom qꝙ nõ ẽ ſile.qꝛ idẽ ẽ modꝰdiſtinctõ nis in ſpñalibꝰ ⁊ coꝛpalibꝰ.ſᷣ nõ ẽ idẽ modꝰ duratio/ nis.iõ eadẽ ẽ ̃m ſpẽm mẽſura diſtinctõnis.nõ ſic ea/ dem mẽſura durationis. obẽ de hoie btõ ⁊ ãge lo dom ꝙ mẽſura ↄſili mẽſurãt᷑.ſ.euo.qꝛ ↄſilem bñt modũ durãdi.ſᷣ ho viatoꝛnõ mẽſurat᷑ ↄſili menſura. qꝛ q;uis halxat idẽ eẽ.bʒ tñ modum eendi ⁊ durandi alin.⁊ menſura nõ tm̃ eſſe.ſed etiam modũ durandi reſpicit.Oꝛ q̃ritur in quo genere ſit menſura ãge/ lice durationis. Dicũt aliqui q non eſt quãtitas.ni/ ſi qᷓntitas vtutis.⁊ iõ nõ ẽ in genere quãtitatis ꝓpꝛie Sʒ ſi vere mẽſura ẽ.quõ nõ eſt quãtitas vera. Ideo dicũt alij ꝙ in genere quantitatis ſicut pᷣncipiũ. Si tñ qᷓrat᷑ cuiꝰ ſit pncipiũ.cũ dicat mẽſurã diuerſam a tpe vt oñſum ẽ.difficile erit aſſignare.Et iõ ſaniꝰ di/ ci põt ꝙ ſicut tpᷣs ponit᷑ in ſubijs ſpnalibus qtuʒ ad affectiones. m Aug.licet pſideratio phᷣi a4 Alud nõ conſcenderit. ſic ⁊ méſura ponit᷑ diffeꝛẽs ſpẽ ab alijs quãtitatibus.licet de illa non loquat᷑ phᷣus.quia mẽ ſuras ren inferioꝝ determinare intendebat. nec po/ nitur ex hoc in ipᷣo inſufficientia.⁊ ſi ctiam poneret᷑ diſcedenqu. non eſſet ꝓoter boe a veritatis tramite aliquatenus (Wrbi⸗ itotrni decino e temnptone ſin aſinͤi nololena litthtl hwſyun utſorürtn ſhemnus iliſceſtpe, mtneriho nech nuenchc lacai ag ſortttiron htau ntione limic iril.G Uirnr ftun anadap hdaion Grietomfam Moſnmetidu foſhrpcunin PPenbeei ſiſitcſetqin ſaibasnnns Ghutntcnd rc nllantoite. ſrepoſtcor tut agoi uegoſtgin⸗ ſſotance cpalteſßot Gegiai Nlgtapore ſtluii entav⸗ mockton Ntſtgtls⸗ nccſuteccſt Auſerdii Bahugſt mifletane ganti toibust nrs⸗ eüſnctoene ſtengtinn hliüſiitte ſeſatutee ſchonnnign ſecice lraeſi ktneſin M * ninche . ſemmern enchign nocdtsdri⸗ ceein wſtaghil üigennn end czen S efinnocin⸗ ifctiſin, inndinimn. ſtl itnin wun mau n zciſte umntn niſchiapee bietgpeng nmnimiit itiigait nutonmtfini übiccſi⸗ itninigit ſülstime viut . Den, miiͤnte. iisgit “ inosnſif nochnt, tns iſic ehhͤli Mnhi drnnnt ind, noſnt ging, nitors ſn — = — (ADOöchio⸗siz.t dG ¶ Ntrũ ſpali babeãt meuſurã vnã ꝑ eſſentiã.⁊ H * . . Sq̃rere.vtrũ ſit vnũ euũ eternoꝝ.Et ꝙ nõ.vꝛ.Dioñ. de di.no. Ipe ẽ euũ euoꝝ.& plura ſunt eua.nõ p in- tcrruptionẽ.ita ꝙ vnũ poſt aliud. ꝑ diuerſitateʒ ſil exñtiu. vnitas accidẽtalis venit ab vnitate ſubiecti.ſᷣ nõ ẽ ponere vnũ ſubiectuz oim euiternoꝝ. cuʒ q̃dam ſpualia nõ hñt aliqð cõe ad cuius aſpeciũ menſurent᷑.ergo nõ ẽ ponere euũ eſſe vuũ.Oꝛ auteʒ nullũ habeãt talc ſubiectũ qdð ſit contentiuũ ſpũaliũ boc apparet qꝛ illud haberet excellentiã.⁊ influẽtiã. ⁊ cõtinentiã reſpectu euiternoꝝ. ſicut pꝛimũ mobile roſpectu tꝑaliũ.ſᷣ tale reſpcctu ſubaꝝ ſpũaliũ inueni ri nõ põt.vt patʒ diſcurrẽti ꝑ ſingula.ergo ⁊c.¶ Itẽ omnibus alijs coꝛruptis.poſſibile ẽ vnicũ angelũ re manere cũ nõ dependeat ab alijs angelis.⁊ ſi rema⸗ manct in eſſe cõpleto.habʒ menſurã ↄũtem illud eẽ. ⁊ bec eſt euũ.ergo remanet euũ qͥlibet angelo rema/ nente. ⁊ totũ remanet ⁊ ꝑfectũ.ergo quot ſunt ãgeli. tot ſunt eua. ¶ Item euñ ẽ menſura rei ꝑfecte ⁊ mi/ tum hñtis de ſpẽ ſiue de foꝛma.ſi ergo euum maxime conſeq̃tur eẽ cõpletũ.cũ illud nõ ſit vnũñ numero ſed tm̃ ſpẽ vĩ ꝙ, euũ ſit vnũ tm̃ ſᷣm ſpẽm. ¶ Contra boc urguit᷑ a ſimili. Sicut ſe habʒ tpᷣus ad tpalia.ita euũ ad euiterna. ſᷣ tpᷣus ẽ vnũ qð menſurat oia tꝑalia.ſi/ cut dicit An.⁊ phᷣus.ergo ⁊ ſił vnũ ẽ euũ qð mẽſu rat oia euiterna. ¶ Item boc vẽ a minoꝛi. Maioꝛ ẽ varietas ⁊ diffoꝛmitas in rebus mutabilibus qᷓ; i re bus immutabilibus.ergo ſi mutabilia oia pñt vnica menſura ꝑ eẽntiã menſurari.ergo multofoꝛtiꝰ euiter na. ¶ Item hoc vꝛ a cã.poſitio em̃ multoꝝ ẽ q̃re ts vnũ põt eſſe.qꝛ qᷓuis ſit accidẽs.tñ eſt menſura extra ſicnt locus.⁊ qꝛ nõ ẽ accidẽs ſituale.ſᷣ hoc totũ inue/ 11 nitur in cuo. ergo en ſi plura ſunt eua. aut S ſimul.aut ↄñter. Mõ ↄñter.cũ quodlibet ſit ĩfinitũ a parte poſt. Non ſimul.qꝛ q̃ ſunt ſimul.ſunt in eodcʒ inſtanti.ergo ſi euiterna ſunt ſimul.ſunt in eodẽ nũc eui.ergo ſi oim euiternoꝝ ẽ vnũ nũc.ergo vnũ euũ ꝑ cſſ. lam d/4. ad huiꝰ q̃ſtionis intelligentiam pᷣn cipaliter pᷣnotandũ ẽ. q̃liter intelligat᷑ vnitas in tpe. Sciendũ añt ꝙ triplr̃ temptauerũt aliqͥ vnitatẽ tem poꝛis accipere ſᷣm ꝙ accidens habet triplr̃ ↄ ꝑari ad ſubiectũ. Habʒ em̃ ibi cãm. exñtiam.⁊ apparcntiam. Dixerũt ergo aliqͥ ꝙ tpᷣus ẽ vnũ rõne ſubiecti in quo pꝛimio eſt.⁊ per ſe.quo remoto remouet᷑ ⁊ tempꝰ.vñ dixerũt ꝙ tpᷣus ẽ vnũ.qꝛ ẽ in pꝛimo mobili.cuiꝰ mo/⸗ tu ceſſante ceſſat ⁊ tᷣus.Sʒ illud non ſufficit dicere. Quia ſicut dicit Aug.ſi ceſſaret motus pꝛimi mobi lis.adhuc poſſet moueri rota figuli.⁊ ↄſtat q mẽſu/ raret᷑ ille motus.ergo nõ tm̃ ẽ ibi.immo ⁊ in alijs re brvus mobilibus. Item tẽpus ẽ in affectionibus ⁊ co/ gitationibus li.arbi.qð nõ ſubeſt motui celeſti ſicut vult Aug.Et iõ dixecrũt alij ꝙ tpᷣus ẽ vnũ rõne ſubie cti in quo pꝛimo apparet. Cuʒ em̃ tpᷣus ſit numerus ſiue menſura motuũ.⁊ numerus iſte pᷣm eſſentiam ⁊ habitũ ſit in re mobili vel mota in qua ẽ pꝛius ⁊ po/ ſterius.ſm actualẽ vᷣo numerationem ſit a parte ani me.ſicut vult pᷣus ⁊ Aug cũ anima omnes motus ⁊ numerationes numeret.aſpiciendo ad menſuram motus pꝛimi mobilis.ſ.per diẽ.ãnũ.⁊ hoꝛã.voluerũt dicere ꝙ vnũ eſt tpᷣus rõne ſubiecti in quo pꝛimo ap paret.qꝛ ⁊ ſi oia habeãt ꝓpꝛios pvodos.tñ oia nũe/ rant᷑ ⁊ menſurantur ꝑ menſuraʒ motus regularis ⁊ certi ⁊ nobis notiſſimi.ſ.motus mobilis pꝛimi. Sed en intelligentiaꝝ imme 1. Alud nõ ſufficit.qꝛ dicit p hᷣs de ce. ⁊ mũdo.ꝑ ſi eſrent duo mobilia bin adhuc vnũ eẽt tpᷣs.⁊ tũc ñ poſſet dici vnu roe ſubiecti in q pꝛio eẽt.nec in qͥ pᷣmo appa ret. cñ vtrũq; eẽt eqᷓ̃ pᷣmu ⁊ euidẽs.nec rõè aieqꝛ ts nõ ẽ nuer? nñerãs.ſᷣ nũeratꝰ.vt ph̊s vult.⁊ tpᷣus eſt dips rei e.nõ fictio aime.Et iõ dixerũt terei ꝓPfun⸗ i vnitas tꝑis ſumit᷑ ab vnitate ſubiecti a qͥ cau/ ſat᷑.ſubiectũ aũt a qͥ cãtur ẽ mã vt mutabilis.⁊ ita vt ẽ ens i plꝰ cñ mã. ſicut igr mã vna ẽ ꝑ eẽntiã differẽs ꝑ eſſe. vna non vnitate vlitatis nec Eerlarna, megio ens i potẽtia. nã ma vt ẽ in acqᷣſitõe foꝛe mutat᷑⁊ ſic potẽtia. ⁊ iõ tpᷣs maxie int᷑ oĩa accñtia ſe tenet mõ.ſic ⁊ tpᷣs in oibus tꝑalibꝰ. Et ſi q̃ras vñ ẽ h̊ q; tpᷣs ẽ vnũ.cũ tñ motꝰ ſint varij. tur ꝑ id ad q c.vñ motꝰ reſpicit motoꝛc̃.⁊ mobile.⁊ terminũ. tpᷣs aũt reſpicit ipᷣaʒ durationẽ variã ⁊ ſuc- ceſſiuã qᷓ venit ex potẽtia rei mobilis.⁊ qꝛ motꝰ na/ ture duratis ↄſilis ẽ.⁊ natura illa ſupꝛa quã fundat᷑ ẽ vna nuero.iõ tpᷣs nõ tm̃ ẽ vnũ ſpẽ in oibus tꝑalibꝰ immo etiã qtũ ad centia vnũ nũero differẽs ꝑ eẽ.ſi⸗ cut poſuerũt oẽs ſapiẽtes qͥ circa hãc materi locuti ſunt.¶ Si aũt q̃ras q̃re nõ ſic ẽ in alijs qᷓntitatibus cũ oẽs reſpiciãt materiã.ddᷣm ꝙ alie oẽs.⁊ ſi eẽ incõ pletũ bẽant in mã. nꝗ ſunt i ma dimẽſiões ĩfinite.tñ eẽ ↄpletũ ipaꝝ ẽ a mã exñte ſub foꝛa.tpᷣs añt bʒ eẽ ex B a tendit ad foꝛam. ꝓpt᷑ H̊ ꝙ cãtur a motu.qͥ ẽ chia entis i potentia. ⁊ iõ tenet ſe maxie ex ꝑte materie.⁊ iõ mime diſtinctũ. Hec vico ꝙ tps ſit ĩ ia mã.om̃i foꝛa circũſcpᷣta.qꝛ ̊ eẽt ↄ Aug.xij.ↄfeſ.qꝛ ñ ẽ viciſſitudo aliq in mã. niſi cũ ĩ ea ẽ aliq̃ foꝛa.ſ quis ſit in mã q̃ ẽ ſub foꝛa ⁊ ab ipᷣa cauſet᷑. mag tñ cãtur a mã vt tendit ad foꝛmã.⁊ hecẽ in mã rõe ſue potẽtie. Scdm hũc triplicẽ modũ niſi ſunt aliqͥ vnitatẽ ĩ euo ponere.pᷣmo rõe ſubiecti in qͥ pᷣmo ẽ. Poſuerunt em̃ oꝛdinẽ ĩ intelligẽtijs ſᷣm ↄtinẽtiã vᷣtualẽ.ſicut ĩ viſibi libꝰ ẽ repire ↄtinẽtiã localẽ.Et ſicut tps ĩ pᷣmo mobi li fundatur.ſic euũ in pꝛima intelligẽtiavtualit᷑ alias cõtinet. ⁊ in alias influit.¶ S re. Pꝛimo. qꝛ om̃es intelligẽtie in icoꝛruptõc habẽt — equalitatẽ.ſicut in ſecnel di. dꝛ. Secũdo qꝛ ↄſeruatõ 9 dat᷑ diabolus fuiſſẽ excellẽtiſſimꝰ qgeloꝝ.¶ Et ideo alij conati ſunt aſſignare vnitatẽ rõe ſubiecti in quo pᷣmo apparet.qð quidẽ ẽ celũ empyreũ in qͥ nõ cadit variatõ.imo om̃imode qͥetũ ẽ. Sed nec illud fufficit. ꝗqm̃ immoꝛtalitas ⁊ immutabilitas ꝑ pꝛius ẽ in ſub/ m qꝙ motꝰ diffini ed iſta poſitio nõ pᷣt ſta- lligentiari ate pẽdet ex deo. Lercio qꝛ ſi illa intelligentia deſtrueret᷑. tũc fundamẽtũ eui piret ⁊ poſſibile fuit illã peccaſſ hefaereztietn crec ſtantijs ſpnñalibus qᷓ; coꝛpalibus cũ ſint dignioꝛes.? dignius nõ hʒ mẽſurari ꝑ aſpcctũ ad minus dignuʒ. Er iõ teptauerũt alij accipere vnitatẽ ex ꝑte cauſe q̃ dixerũt ꝙ; duratio intdlligẽtiaꝝ ↄtinuat᷑ ⁊ conſer- uatur ꝑ diuinã influentiã.qᷓ qm̃ vna c.vnũ eſt euum menſurãs ipᷣ̃am.Sʒ nec illud põt ſtare.qm̃ influẽtia illa. aut actiue aut paſſiue intelligit᷑. Si de actiua. nõ eſt aliud qᷓ; deus.⁊ ita non habet euũ menſurans. Si de paſſiua.tot ſunt q̃t ſunt ſuſcipiẽtes.Et iõ nõ reſtat alius modus niſi ꝑ vnitatẽ materie.ſicut pꝛiꝰ dictuʒ ẽ de tpe.Sʒ multi negãt intdligentias hr̃e materiã. ß qcqd ſit de boc.tñ euũ reſpicit eẽ actuale.⁊ eſſe ſta- bile.ſed tpᷣs materiã vt in potcntia.⁊ iõ ſicut vnitas tpis ↄfoꝛmat᷑ materie.ſicvnitas eui ↄſoꝛmat᷑ foꝛme. nõ inquã foꝛme inqtũ hec vłilla.ſed inqᷓti immuta bilis. v ſicut linea in coꝛpoꝛibus qtucunqʒ diuerſis 12 15 14 15§ ſterius ſuccefriuũ.ad pꝛius ⁊ poſterius ꝑmanẽs.ſed 6* ponitur eadem ſpecie.ſic euũ habet vnitates vniuer/ ſalis.nõ vnitatẽ quã babet tpᷣs.Et ſic ↄcedende ſunt rõnes ꝓbantes nõ eſſe vnũ euũ euiternoꝝ.S multa. ES obꝛ ſicut ſe babet tpᷣs ad tꝑalia.dðm ꝙ nõ ẽ imile.qꝛ cũ tpᷣs qᷓntũ ẽ de ſe reſpiciat variationem et motũ.cõſequitur ipᷣa quoꝝ ẽ mẽſura rõne illius pᷣn/ cpij ꝙ; ſunt entia in potẽtia.⁊ qꝛ illud vnicuʒ dꝛ eẽ ꝑ entiã. ideo ⁊ tᷣus.euũ aũt de ſui rõne ꝓpꝛia reſpi/ cit eſſe cõpletũ ⁊ ſtabile.⁊ ideo magis reſpicit foꝛmã. ⁊ideo non habet niſi vnitatem vniuerſalitatis ſiue cõfoꝛmitatis ſicut ⁊ alia accidẽtia ¶ Að arguitur a minoꝛi ꝙ tꝑalia hñt vnã menſurã.iam patet q; nõ ẽ locus a minoꝛi.qꝛ illa variatio rõne q̃ dꝛ eſſe in potẽ tia. reſpicit im materiale pᷣncipiũ. ⁊ iõ facit recede/ re a diſtinctione.nõ ſic ẽ in euo. vnũ.qꝛ ẽ accidẽs extrinſecũ nõ ſituatum vel ſituale. dm ꝙ falſum eſt.iſta em̃ non ẽ cauſa.ſ̊ magis illa q̃ᷓ pᷣdicta eſt. ¶ obꝛ ſi ſunt plura eua.aut ſimul.aut õ ſimł. dom ꝙ ſimul. Oð g obꝛ. in eodẽ nũc. doðᷣm ꝙ eſſe ſimul in duratione ẽ duplr̃.aut ꝑ menſure cõ/ comitantiã. aut ꝑ menſure vnitatẽ ⁊ indifferentiam. Cuʒz aũt dẽ deus lõ ⁊ angelus eſſe ſimul.dm ꝙ boc dẽ ꝑ menſure cõcomitantiã.cñ aũt dẽ petrus ⁊ pau/ lus ſimul ſunt vel currũt.hoc põt dici ꝑ menſure vni tatẽ ⁊ indriam.⁊ ideo non ſeqͥtur q; ſi ena cuiternoꝝ ſunt ſimul.ꝙ ſint vnũ. Aueſtio. iij. c Atrum ſpualia habeãt menſuram ꝑmanentẽ aut ſucceſſiuam.Et ꝙ; ꝑmanentem carentem pꝛioꝛi ⁊ po ſterioꝛi vẽ pꝛimo autoꝛitate.deinde rõne.Et autoꝛi/ tate ſic.augu.xij.de ciui.dei.immoꝛtalitas angeloꝛũ nõ tranſit in tpe. nec ẽ p̃terita.q̃ſi iam non ſit.nec fu ndũ ſit.S tota ẽ pñs.g permanẽs nõ ſuc tura.q̃ſi cedens. Item augu. xj. confeſ. Si pñs tp̃ᷣus ſtaret ⁊ non tranſiret in pᷣteritũ.eſſet eternitas.ſᷣ non ꝓpter boc eſſet eternitas increata. ꝗᷓ eſſet eternitas creata. ⁊hoc ẽ euũ.ᷓ euũ bʒ nũc nõ tranſiens. ⁊c.¶ Item ph̊ᷣus. In perpetuis nõ differt eſſe ⁊ poſſe. poten/ tia ẽ in toto ſuo actu.&̊ nihil expectat.ꝗ̊ totũ ſimul.g nulla ẽ ibi ſucceſſio vel pꝛioꝛitas. ¶ Item rõe. Pꝛo/ pꝛietas debet rñdere ſubſtãtie.g̊ ſubſtantie ſimplicis menſura debet eſſe ſimplex ſᷣ ſuba ſpnñalis ẽ ſimplex. ergo ⁊ eius menſura.ſᷣ eius menſura ẽ euũ.ergo ſim/ plex ẽ.ergo nõ habʒ pꝛius ⁊ poſterius.¶ Item om̃e ſucceſſiuũ reducitur ad permanẽs.ergo pꝛius ⁊ po/ pꝛius ⁊ poſterius ꝑmanẽs eſt in ſola magnitudine.& qd caret pꝛioꝛi ⁊ poſterioꝛi ꝑmanẽte.caret ⁊ ſucceſſi uo.ß̊ talis ẽ angefue Scτ. (Item vbi eſt pꝛius po ſterius ibi neceſſario cadit aliquid nouũ qdð de poſte rioꝛi fit pꝛius. ⁊ ꝓpter hoc lapſus in pᷣterituʒ.⁊ aliqͥd in vetus.ſed in ꝑpetuis nõ ẽ gliqua mutatio.nec in/ nouatio.ergo nec ſucceſſio. aliqua expectatio reſpectu eius quod poſterius eſt ⁊ nondũ habitum eſt.ſed in beatis perfecte nulla cadit expectatio.quia euacuat᷑ oino fides ⁊ ſpes.⁊ habent om̃e qd habituri ſunt.ergo nullo mõ ẽ ibi pꝛius ⁊ pp ontra. Hiero ad marcellã. tm̃ deus eſt qᷓ ſterius. nõ nouit fuiſſe vel futurũ eſſe.om̃is ergo creatura in lui eſſe habet pᷣteritionẽ ſiue fuiſſe ⁊ foꝛe. ergo babet in ſui duratione ſucceſſionẽ. ¶ GItem anß. in pꝛoſol. tractans illud vᷣbum dñs regnabit ineternũ ⁊ vltra. dicit ꝙ; hoc dictũ eſt.nõ quia poſt eternitatem ſit ali/ quid. ſed quia dei eternitas ꝗᷓ tota ſimul eſt. excedit eternitateʒ ereature.q̃ nõ omnino eſt tota ſimul.iſta obẽ ꝙ tpᷣus eſt dixerũt ꝙ euũ ẽ totũ ſim ¶ Nem vbi ẽ pꝛius ibi ẽ quõ poffet eẽ pᷣus ⁊ poſten⸗ ine noui =ſnia. idẽ qdð pᷣus.(¶ Itẽ rhe vr.vnitas ãgelica deft cit ab vnitate dina. ſimplicitas etemitatis creates ſimplicitate eternitatis increate.ſi ̊ h ve xẽ. bʒ Scõ poſitõem aliq̃ mõ.ſᷣ cõpoſitio ĩ duratõe ponit pꝛiꝰ ⁊ poſteriꝰ. ⁊c. ¶ Nẽ bocipᷣm vꝛ. Quia mẽſura durati onis ãgelice nõ ẽ ipᷣe ãgelus.ĩmo differt ab ãgelo.ſi/ cut mẽſura a mẽſurato.ſᷣ mẽſura ſᷣm veritatẽ ẽ in ge nere q̃ntitatis.⁊ talis ẽ diuiſibilis.g̊ bñs ꝑtes. 2t. Si tu dicas ꝙ ẽ qntitatis pᷣncipiũ ſicut pũctꝰ.C tra.pñctus nõ hʒ ↄplete rõem mẽſure.b ẽ pᷣncipium menſure.euũ aũt vere ⁊ ꝓpꝛieẽ mẽſura. nõ pot eſſe ſicut pᷣncipiũ.¶ Nẽ ãgeli duratio ẽ Rlnlta⸗ U Eto ta ſił ⁊ in actu. aliq creatũ ẽ infinitũ actu.ſᷣ h ẽ im poſſibile gͤ cτ. Itẽ in eo qð bʒ totũ eẽ ſil.idẽ ẽ fuiſſe. ⁊ eẽ.⁊ futurũ eẽ.ſᷣ̊ qð fuit impoſſibile ẽ cogitari non fuiſſe.ſi intelligat᷑ fuiſſe.& ſi euiterno idẽ ẽ fuiſſe ⁊ fo⸗ re. ̊ impoſſibile ẽ cogitari nõ foꝛe.h̊ aũt falſum ẽ.qꝛ bocẽ ꝓpꝛiũ ſolius dei.ergo ⁊c. ¶ Itẽ ſi totũ eẽ ẽ pñs. F nõ differt eſſe ⁊ fuiſſe.ergo qdð nõ ẽ nũqᷓᷓ fuit.⁊ ſi fu- it ẽ.ſᷣ deus nõ põt facere qð fuit nõ fuiſſe.ergo nõ pᷣt facere euiternũ nõ cſſec hoc manifeſte falſum. c. Itẽ ſi totũ eſſe euiterni ſimul ẽ.⁊ tota duratio ſine Rao ⁊ poſterioꝛi.ergo nõ ẽ ibi magis longũ ⁊ minꝰ ongũ.ergo aia petri.nec pᷣus.nec diutius fuit in glia aia bti franciſci.ſᷣ hoc manifeſte falſum c.ergo ⁊c. ddᷣm ꝙ circa hoc duplex fuit opinio. Ouidã cei rat.⁊ eſſe ſubᷣe euiterne ⁊ eius duratio ẽ tota ſimlł.nõ bũñs ſucceſſionẽ pꝛioꝛis ⁊ poſterioꝛis.vñ dixerũt euũ nõ eẽ ꝓpꝛie q̃ntitatẽ.ſ in genere q̃ntitatis ſolũ eẽ per reductionẽ.vñ ſimplex ẽ extẽſione.ᷣ tñ eſt quãtũ vir tute.⁊ adeo quãtũ ꝙ ſua virtute excedat om̃e eẽ tpa le ad ſimilitudinẽ eternitatis increate. Maʒ ſicut aia ſimplex ẽ q;tũ ad quãtitatẽ molis.tñ ꝓpter ſuã vᷣtutẽ ⁊ ſimplicitatẽ ẽ in qualibet ꝑte ſui coꝛꝑis.ſic in ꝓoſi to intelligendũ eſt. Sed ſicut in opponẽdo tactũ eſt. ſi qs ponat euũ om̃ino ſimplex.ponet ex hoc nõ eſſe verã menſurã.ponet etiã durationẽ creatã actu infi nitam. ponet etiã durationẽ creatã a deo entẽ.quod nec deus deſtruere.nec intellectus poſſit cogitare nõ eẽ.qꝗᷓ oĩa cñ nõ ſint intelligibilia.faciũt pᷣdictã poſitõ nem nec eſſe rõnabilemnec intelligibile. Et ideo cuʒ ſanctoꝝ autoꝛitates illud videãtur ſonare.ẽ alioꝛuʒ poſitio ꝓbabilioꝛ ⁊ intelligibilioꝛ.ꝙ in euo ẽ pouere pꝛius ⁊ poſterius.⁊ ẽ ponere aliquã ſnceeſſionẽ.aliã tñ ſucceſſionẽ qᷓ in tpe. In tꝑe em ẽ ſucceſſio cũ vani atione.⁊ pꝛius ⁊ poſteriꝰ cũ inueteratione ⁊ renoua⸗ tione. In euo do ẽ pꝛius ⁊ poſteriꝰ qdð dicit duratio⸗ nis extenſionẽ. qd tñ nullã dicit varietateʒ nec inno uationẽ. Et ꝑ hãc diſtinctionẽ ad oĩa obiecta in priũ facile ẽ ſoluere ſi qͥs eã intelligat. ¶ Oꝛ ſi foꝛte qrat dom ꝙ ſicut videmꝰ? ꝙ alit᷑ egredit᷑ fluuiꝰ a fonte ali ter radiꝰ a ſole.ſic in ꝓpoſito vidomꝰ. Mã riuulꝰ ſic egredit᷑ a fonte ꝙ noua aqᷓ ſp exit nõ eadẽ. radius a ſole continue egredit᷑.nõ qꝛ ſemꝑ nouũ aliqͥd emit/ tat᷑.ſed qꝛ qd emiſſum ẽ cõtinuat.vñ folis influentia nõ eſt aliud ꝙ; ↄtinnatio dati. Silr in motu. ⁊ in eſſe rei mobilis aliqua pꝛopꝛietas habita amittit᷑. vel nõ habita acquiritur.ſcd in eſſe rei euiteme. quod pᷣmo datũ eſt per cõtinuã dei influentiã cõtinuat᷑. Mulla em̃ creatura eſt oino actus nec aliq̃ ciꝰ virtus.vnde cotinue indiget diuina virtute cooperãte. IJveo ⁊ ſi eſſe totũ hẽat. tñ ↄtinuationẽ eẽ nõ babet totã ſimul. ſicut ⁊ illud qd menſu- 16 tate circa eſſe. Cpethi⸗ ſerd gre⸗ Hecabar abeiacſt Nnißfine 1poiolt; Neßtnihtfn ikiten fmrtpon ſtfirignd Coitane Upaignctuan neſoſoteſeg Pber poſten rooecvontn rici giſninnpe⸗ Gigfatig ſc Apronis dd ſcrodonttea füchdurte tdoratoe 1) anentbrsn Noretenin ſboeneni⸗ e pnitans ficytingtn 1 odiunue Neeportoe: lihen te Chectonononi Rſga Mrgſdoſi⸗ NOr ſtulei Wden ſcrifwuig Mteentti u enſcza Elnuin Hauiftnn ſuihnn ttentiene Ainurann habgiofin fapugzrne ihtumnit ncflgiier intiſenat kipoſoi ifuttin n blſgllge ſocentkeſal gimgtie Aniniin ſct ina 4 mmfi 2 · * „ N . 9 . 17 it , B-. us de fancto victo. dicit 2 kudepenin eſſe vel ꝓpꝛietan z. q̃̊dãmõ in potẽtia ac ꝑ boc cepit. cepit ex tꝑe.ſed qð i Lipit ext — nnlka uiꝰ creatura hʒ eẽ qdãmõ in potẽtia ac ꝑ boc = vel cõcomitat᷑.ꝗ̊ euuʒ unin ſpectu cuiꝰ creatura bʒe ze urus. ẽ tempus. ſed potius conſequit᷑ vel cõcomitat᷑ euu⸗ runn nanintague rerun ſe rpod ſeiaeertbebet. nennaat Aennkean Bege wures⸗ . lau s uflais edll elust bectn A ebt uemnutet nised atd hedineegete dhi. l His viſis ſatis defaclli rauefitg don bꝛeuiter ꝙꝙ in ergo cum ante eſſe creatũ pcedat i a creatio. qᷓ ven ſar ic 8 do ßterito 1 futuro. 2 de etatem. ¶ obẽ ꝙ nõ tatio. ergo tempus eſt ante cuũ. ¶ Item pꝛius ẽqᷣ rke clegt deiſte e vöm cd vergevepoffead as ſinperfectu eſt. deinde as perfecti:. ſed tanpus mä⸗ e ichn differt eſſe 2 poſſe. dom ve nedet facit diſtare. ſura ſᷣm eſſe imperfectu. qdð eſt eſſe in potetia. euum i lga nb diſtenon en r t Kaactuoe us vo ſm eſſe actuale ⁊ cõpletũ.ergo tempus per natu/ –R in ſolo añt etemo ven cy Peeruteſarptiets kFae, ate Kante euu Ruerit igitur de oꝛdine tempis ad ne õ chven Eſtila Hatetas euũ ⁊ ecõuerſo. Re en rernpue accipi pſueuit ?2 3 nckfliciit tas nõ põt eſſe ↄpoſita. dom ꝙ ver nũc aũt nõ ẽ ſic. quadruplr in ſcripturis ſanctoꝝ. oiſſime. cõiter. p/ — abegt opoſttinparig vel ent der edẽ. ⁊ iia pꝛie. ⁊ magis ꝓpꝛie.Cõmuniſſime tempus dicit men noiiiſi⸗ immo de euo nũqᷓ eſt niſi nũc. ſicu enr . dz tantam ſuram cuiuſlibet durationis create. per quẽ modum Anlri accipit᷑ a Beda cũ diait. ꝙ quatuoꝛ fuerũt pᷣmo crea Piſitiß exteſionẽ habet vuratio vni⸗ voſtenuoſcauckeur ta. inter qᷓ enumerat tẽpus. Coiter. ſic dicit mẽſuram winüßfireſ⸗ 20 us montis. ¶M obꝛ q Rec aabe nanẽs reducit᷑. mutationis cuiuſcũq;.ſiue illius qᷓ ẽ de nõ eſſe in eſſe. * eni wanes dom Fos Mol Rao, manẽs. empy ſiue alterius ꝗᷓ ẽ de vno eſſe in aliud eſſe. ⁊ ſic accipit mickflintt ſed nõ opoꝛtet ꝙ ad pᷣus ⁊ poſter ſimplex ẽ. ſiilld qð dicit Rich.ꝙ om̃e qð cepit. ex tꝑe cepit.⁊ ba- Ennnun vñ eñ umap on habe a onefingan tibus per⸗ bet in glo. in pncipio BGeñ. in pꝛincipio creauit deus mps niienn/ cut duratio ãgeli. pꝛius ⁊ poſterius * deno, ce. zter.ſtempis. TCercio mõ accipit pꝛic. ſic dicit Nrungfitüf 21 manentibus nõ facit aliqͥd hot 5õäüü cceſnue. ſiue ſit ſucceſſua ſuc⸗ äinicpt uo ⁊ veteri.iain patʒ.qꝛ nihil ẽ ibi ſteratione abſo ceſſione regulari ⁊ ↄtinua ſiue nõ. ⁊ ſic dicit Aug. ad irnin Al ibi crementũ duratiouis abſq; om̃i al tifuit aia pe. Dꝛoſin. Afeckiones varies gelon menſuraͤtur tpe. Relicnup lute ꝓpꝛietatis. veꝝ em̃ ẽ dicere ꝙ diutiꝰ fuit aia pe. oyrfmis variatio reꝝ. Quarto mõ accipit᷑ magis ſpꝛie. r:Audgnm⸗ er: t.ß tñ non ita ẽ circa deuʒ. oñm̃is va H fit mminlti rag in giarn meraldie rg nte heri. obẽ? ⁊ ſic dĩ menſura motus ſiue variationis ſucc iue. 2 tinmig 22 nõ em̃ diutius durauit hodie.qᷓ; ant II. 4.α☛ be continue.⁊ regulate ſᷣm regulam motus octaue ſpe aſit, de negemegpen pous vaiannnagane ſt . eſt rerſie conſueuit accipi a pho.ſed iſta eſt coartata tẽ ſ per pꝛius dati ↄtinuationẽ. ita eti eines K . 2 4 c uiſitõem. per pPpꝛius dati ↄtinua WI5E:. „ „7 tio ergo queritur de oꝛdiue.dom Cic iüt nequiltoriſt⸗ bñdi.H ↄtinuatõnis pꝛius habiti. poꝛis acceptio.¶ Cuz er⸗ Tuur. . ete expectatõ nõ noui hñdi.s ↄotinua 5 potius dẽ̃ ꝙ ſi tempus accipiatur pᷣmo mõ. ſic incdudit euum 7 mei qð qꝛ iam hñt ⁊ certi ſunt ſebabitero 05 ſani' dr T. ürenn eun nullus eif oꝛdo. Si ah ſecũdo mõ. ſic nſin tentio. ⁊ npᷣbenſio ꝙᷓ expectatio.⁊ ſic patet illud. i ctpᷣus pᷣcedit euũ m rõnem intelligendi. ſicut crcatio eiſuml QSnſeqnter querit᷑ de menſura ſubſtãtie ſpi t exci S zt tercio m. euñ 1 t̃us ſimul ſunt vura un lien lig in SSkatione aanne. wergeult doneſec caß pꝛius eſt dignitate. Si aũt quarto mõ. is. De qua tria qᷓrũtur. Pꝛimũ e e eung He . ignitate. is anni bcedat En Brane zotatis geneꝛe. Secudũ vcrũ H zoltechiönes Scaneer Puet, iuiui inter eun ⁊ tus cadat menſura echenorure Eer gnn pte. ¶ O em ob ꝙ euũ pcedit tps. intelligit el 24 tinnocnc ciũ vtrũ res coꝛpales ⁊ ſpũales ue ncterne. tercio mõ. ? ita pcedit dignitate. vel quarto mõ.⁊ ita nſtnnen le ſuenint ſimul pꝛoducte. Oueſtio . d duratione „ tñ obꝛ ꝙ pᷣcedat cãlitate.ddm ꝙ il⸗ i utiti N euñ ſit pꝛius tꝑe oſtẽdit᷑ ꝑ illud Boctij de co one-Al. m baꝝ menſurarũ ẽ ab alia D ¶ Mꝛ euñ ſit pꝛius tpe oſtẽdit ꝑ illud Woetij lud nõ opoꝛtet. neutra em baꝝ menſurarũ ẽ ab alia. de hih ſolatöne loquẽtis ad deũ. Qui tps ab ava eee pducente vtrũq; indiuiſibile. ſ.nũc eui.⁊ nũc rowrinin ſed tempꝰ ire ab euo nõ põt inte ligi.niſi vel ratione reimpis waal ð dr ꝙ tpᷣus ſit ab euo. boc dicitur quia ynahihtun cãlitatis.vel durationis. vel excellentie. quia deficit te e dded fluit continua deperditione. ſel in. uſniil ab euo. 5 vr om̃ 5 aoenennc ean rechece ta ea0 eſt fiyxio ſine depditione 1 noui acqᷣſitione.¶/ O 25 utſcͤn tẽ ois motꝰ ⁊ mutatio ad imm ducit tã⸗ en ho nesd unmoife, eE nunn qᷓ ad pꝛius.ꝗ ⁊ menſura rei mobilis ad menſurã rei nartir den nccto, nd robe ndin e veium Gottunnn un nonlis datzue ad cuũ raſf aoen⸗ en ſimalter menſurã non opoꝛtet eſſe dban ed ane roneenn ↄſcqntia manifeſte ẽ vera.qꝛ ome flun ßm rõ/opoꝛtet tp̃us reduci ad euũ ſicut ad pꝛius. 26 aait tanqꝙᷓ; ad pꝛius reducit᷑. Scda ↄſeq̃ntia tenet m ro⸗/ . de pꝛioꝛi ⁊ poſt magnitudinis. 2 mo ninne lonis aꝛ ſicut ſe habet menſuratũ ag men lud q obz de pꝛioꝛi ⁊ poſtcnoꝛi magnitud Siintt nem ꝓpouionis.q; ſicut ſe habet menſuratũ ad men s. vom q non cauſatur a poꝛi T poſterio rius in motu.et a pꝛioꝛi ⁊ poſterioꝛi in motu.cauſat᷑ hm ꝙ magnitudo illa ẽ mo egn 37 otü ſic nuc “ gaus 1poſteriusinte. gp- 8. ſed eſſe ſubſtã tpis menſurat ipᷣm mobile inq;tũ mobile. Or vlti 27 in, do ⁊ magnitudinis eſſe. ꝙᷓ ſit eſſe tꝑis.ſed eſſe ſubſtã tpis menſurat iß dit in quarta acceptõnetempis. Gi tiale pꝛimi coꝛpoꝛis menſuratur euo.motus vᷣo tpe. mo obꝛ kart o5 oſitũ ꝓcedũt de tpe ſᷣm pꝛimã n ñ pꝛius eſt temꝑe. ¶ Item euñ fuit a pꝛinci/ MNñſiones vᷣo ad oppoſitũ ꝓce ſpecienti etcehta 16de ergo euñ pꝛius eſt temꝑe.¶ſ unm mig ſcdam.ſicut patet aſpicienti.excepta n io creature. ſicut ⁊ angeli. ſed tempus cepit cuz mo acceptioneʒ vel ſcdam. ſicut patcet fecti ad pfectũ tten pio creature.ſic ngell. ſed ten ſean lſal / vltima qᷓ̃ accipitur in cõpatione impꝑfecti a Prectu. nen tu pꝛimi mobilis.qui incepit vt dẽ die quarto.vl ſal/ 41** = fe cedit pfectũ. veꝝ ẽ efe⸗ cici d e Sneer sol ione ͤ·Ad quã rñdendũ ꝙ imperfectũ pᷣcedit ꝑ bex e tem ante ſecũdũ diem nõ potuit.g euũ duratione pᷣ/ ſunt circa idem ci à dinera E econuerſo. Et iõ ui⸗ . ici vbi ſunt circa idem.vᷣ circa diue. Et 10. ning ctdlit tempus. ¶ Contra. Weda dicit q quatuoꝛ fue otius poteſt argui ad oppoſitum q; ad ꝓpoſitũ per ec rũt pꝛimo creata.⁊ inter illa enumcrat tpᷣus.euũ aũt n d mediũ. ””MM illud mediũ. R— nõ numerat᷑ inter pꝛimocreata.⁊ fuit creatum. po zad bas menſurãdas ſufficiũt tempus ⁊ euum.S ⁊c 4 4 1 „ 271 - 1. E Atrũ inter en 2 euũ ſit aliqua menſura me/ Aià.Et ꝙ nõ vr bmo per vhm q viuidit ſubas mẽſu⸗ ter ſu ratas in li.de cãis ſic.ꝙ in am cuiꝰſuba ⁊ actio ẽ in momẽto eternitat.⁊ ſubam cuiꝰ ſuba ⁊ actio ẽ in momento tꝑis.ẽ ſuba media. cuiꝰ ſuba ẽ i momẽto eternitatis.⁊ actio in momento tempoꝛis. Si ois ſubſtantia creata ad aliquam iſtarum habet reduci. en hocipᷣm vꝛ per Dyouiſiũ de di.no.eui ꝓpꝛie tas ẽ eſſe ſine alteratione ⁊ ᷣm totum metiri.temꝑis vo qð in alteratõne ẽ aliter ⁊ aliter ſe hñs.media vᷣo entiũ q̃ illinc quidẽ euo.illinc tꝑe participãt.g om̃ia q̃ ſunt.vcl totaliter ęuo.vlł totalit᷑ tꝑe.vel ꝑtim euo ⁊ partim tpe menſurant᷑.g nõ eſt tercia mẽſura alia Itẽ om̃e creatũ.aut ẽ ſtabile ⁊ incoꝛrupti bile. aut variabile ⁊ coꝛruptibile.ſᷣ pꝛimũ menſurat ab bis. ¶ cuo.⁊ ſcᷣm tꝑe. nibil ẽ mediũ inter euũ ⁊ tempus. ciñ mẽſurãs pᷣter bec duo.¶ añ quartã di non erat tempꝰ.qꝛ dẽ in factidne luminariũ erunt in Item eſſe omnis creati.aut ẽ terminabile. aut in⸗ terminabile. Si eſt terminabile.ſic menſnrat᷑ tempe qd eſt pꝛincipiũ coꝛruptionis.qꝛ facit diſtare qʒdð eſt. Di vo interminabile.ſic euo. nõ vr ꝙ ſit aliqð ter/ Contra.añ quartã diẽ ſigna ⁊ tẽpoꝛa.⁊ dies ⁊ annos.⁊ conſtat ꝙ nõ ſolum erat euũ cũ eẽnt aliqᷓ coꝛpoꝛalia.vt berbe ⁊ arbuſta. & erat alia menſura.g ⁊c. te poſt diẽ iudicij nõ erit tẽpus ſᷣm quod iurauit angelus in Apoca.⁊ erit ſucceſſio ⁊ variatio in toꝛmẽtis q̃ nõ poterit euo mẽ ſurari. neceſſe ẽ mẽſurã terciã ab his ponere.¶ Itẽ in affectionibus ãgeloꝝ eſt intenſio ⁊ variatio.⁊ ipſi ſunt ſupꝛa tp̃us.ſicut dẽ in li.de cauſis.g menſura il la affectionũ ẽ ſupꝛa tpᷣus.ſed nõ põt eſſe euũ.cum in euo nõ cadat variatio.g̊ opoꝛtet ꝙ ſit in alia menſu ra. ¶ Item angelus cũ cõuertit᷑ ad deũ eleuat᷑ ſupꝛa tfps.5 ⁊ illa cõuerſio.⁊ illud qdð in illa cõuerſionc ac cipitur. ſupꝛa tpᷣus ẽ.⁊ menſura ſupꝛa tpᷣs debet mẽ/ 28 ſurari.ſed angelus ibi aliqͥd cognoſcit qð põt deſine/ re cogitare falrez. illud nõ põt menſurari euo.qð ẽ menſura rei interminabilis. nec tꝑe.S ⁊c. ſ q; ᷣm ꝙ tpᷣus diuidit᷑ cõtra euũ in duabus.ſ.accepti onibus vltimis pꝛius poſitis dupir̃ poteſt accipi.aut ſeʒ ꝓut dicit menſurã cuiuſſibet durationis varie.ſi- ue variationis ſucceſſiue. ⁊ ſic inter euũ ⁊ tᷣs non ẽ mediũ re ſed ſolũ rõne.nõ inquã eſt mediũ differens ab vtroq; in genere menſure.ſᷣ mediũ in genere mẽ ſuratoꝝ ꝑticipans vtrũq;.vt eſt illa ſuba qꝗᷓ eſt in cõ/ finio eternitatis ⁊ tpis.⁊ ſic ꝓcedũt om̃es rõnes ad pꝛimam ptem vt patet aſpicienti de facili. Aliter vᷣo accipit᷑ tẽpus pꝛout ẽ menſura variationis in qua ẽ fucceſſio hñs cotinuationẽ ⁊ regulationẽ a motu oꝛ/ bis pꝛimi.⁊ hec menſura habet fineʒ. ⁊ deſinet eſſe. ⁊ inter hac ⁊ euũ ẽ ponere mediã menſurã in qua ẽ va riatio.nec opoꝛtet ꝙ ſit deſitio vel pꝛimi motus regu latio.cuiuſmodi fuit in triduo cõditionis reꝝ.⁊ qua lis erit in inferno poſt diẽ extremũ. ⁊ hec ab antiqs doctoꝛibus appellata ẽ ſeculũ.⁊ hoc cõcludũt rõnes „ ad oppoſitũ.⁊ ſic patet totum. ate. Et vr ꝙ ſic. in Geñ. In pꝛincipio creauit de? ⁊c. glo.i. coꝛpalem ⁊ ſpnalẽ naturã.¶ Item. xij.ↄfeſſio. duo inuenio q̃ feciſti carẽtia tpibus.vnũ qð tua im/ mutabilitate ꝑfruit᷑ altcrũ qð ita infoꝛme erat.vt ex . dom nus depen foꝛma in quã foꝛmmꝗ mutaret᷑ nõ br̃et. ¶ INẽ roe ṽ Conſtat q; angeli nõ ſunt creati ſine loco.quia tunc vnus non haberet oꝛdinẽ ad aliũ ᷣm exñtia.opoꝛtu it ꝙ fieret empyreñ.⁊ iteꝝ illius cõcauitas non po tuerat eſſe vacua. ⁊cc. ¶ Item diſtinctio dierũ at⸗ tenditur ſᷣm diſtinctionẽ reꝝ.ergo pꝛoductio ex nibi lo pꝛecedit omnẽ diem.ergo cum materia reꝝ coꝛpa liũ ſit ex nibilo ꝓducta.ſicut ⁊ natura ãgelica.quem admodũ natura angelica eſt ante tempus.ſimilit᷑ v ꝙ materia.⁊ ſi hoe.& in pꝛincipio durationis. ſimł. ontra. Eccleſiaſtici. j. pꝛioꝛ omniũ creata ẽ ſapiẽ tia.conſtat ꝙ loquitur de ſapientia non diuina.ſed q̃ eſt creata.hec aũt eſt angelus vt dicit gloſa. Si tu di⸗ cas ꝙ pꝛius eſt dignitate.obijcitur de Hylario.xij.de trini.Quid magnũ vt ante omnẽ creaturaʒ deus do minũ noſtrum ih̊ᷣm xpᷣm genuerit.cũ ⁊ angeloꝝ oꝛi/ go terre ereatione reperiatur antiquioꝛ. ¶ Itez boc videt᷑ rõne quã facit Iſið. In rerum conditione pꝛi maria cõditus eſt locus penaꝝ.ſed deus non pᷣpauit penã innocenti. ̊Q diabolus peccauit añ ꝓductionex reꝝ. ¶ Item vfr ꝙ nõ ſimnl potuerũt. qꝛ nulla virtꝰ maioꝛ ẽ infinita.vᷣ ad ꝓductionẽ vniꝰ creature necei ſe ẽ virtutẽ infinitã exponi.ᷓ ſi ad hũc effectũ requi⸗ ritur virtus infinita.⁊ infinito nihbil plus põt.j virtꝰ illa nõ põt pꝛo tpe illo alteꝝ effectũ ꝓducere. ¶Itẽ ſimplex ad quod ſe conuertit totaliter ſe conuertit.g ſi diuina virtus eſt ſimpliciſſima. cũ ſe conuertit ad aliquẽ effectũ pꝛoducendũ.impoſſibile ẽ ꝙ ad aliud ſe coͤuertat. ⁊ ita ꝙ alia ꝓducat. ꝙ impoſſibile eſt ꝙ ſimul plura pꝛoducat. ¶ Item qritur q̃re tantũ iſta ? 9 quatuoꝛ dicũtur pꝛimo eſſe creata.Ad pꝛedictoꝛum intelligentiã notandũ ꝙ ſicut extrabit᷑ a glo.quatu/ oꝛ fuerũt pꝛimo creata.ſ.celũ empyreũ.angelica na/ tura. materia.⁊ tpᷣs.Huiꝰ aũt rõ duplex põt aſſgna ri.vna qꝛ in pᷣncipio debuerũt pᷣma i om̃i genere crea ri.ſ.iĩ rebꝰ ⁊ mẽfuris.⁊ i rebꝰ coꝛpalibꝰ ⁊ ſpũalibꝰ.⁊i coꝛpalibꝰ actiuis ⁊ paſſiuis. Om̃ igit᷑ pᷣma int᷑ ſub/ ſtatias ſpũales ẽ angelus.pᷣma inter ſubas coꝛpales actiuas ẽ empyreũ.⁊ pᷣma inter paſſiuas eſt materia elemẽtoꝝ.⁊ pma inter mẽſuras ẽ tpᷣs.qꝛ nõ tm̃ dicit menſurã duratõnis ſed etiã egreſſionis.⁊ iõ hec qua tuoꝛ dicũtur pꝛimo creata. Alia rõ põt reddi.ꝙ ſuba ſpũalis angelica pꝛimũ debuit fieri tanqᷓ; caput ⁊ mi 18.? cum facta fuit.ſimul babint viſtin ctionẽ ⁊ oꝛdinẽ.ſed oꝛdinez cxñtie non habuit niſi in aliquo eõtinente. ſimul factũ ẽ celũ emꝑyreũ ſupꝛe mũ coꝛpꝰ.⁊ iõ capaciſſimũ. Rurſus cũ nõ poſſet eſſe vacuũ.neceſſe fuit fieri materiã coꝛpalẽ ſiue molem. ⁊ qꝛ ois ꝓductio eſt in aliqua menſura.hec tria de ne ceſſitate cõſequit᷑ tᷣus.Concedendũ igi᷑ ꝙ quatuoꝛ ſunt pꝛimo creata.⁊ ꝙ angelica natura ⁊ coꝛpea ſimł ſunt create qtũ ad menſurarũ cõcomitantiã. qꝛ ſimł cepit duratio materie ⁊ intelligentie ſicut ꝓbatuzʒt. ¶ Oꝛ obẽ ꝙ pꝛioꝛ oim ⁊c.dᷣm ꝙ ſicut dicit Augꝰ.in ʒ0o fine.xij.cõfeſſio.pᷣoꝛ dẽ quatuoꝛ modis.ſcʒ eternitate. tpe.electione.oꝛigine.Eternitate deꝰ pꝛecedit omnia. tꝑe flos fructũ.electione fructus floꝛẽ. oꝛigine ſonus cantũ. Pꝛioꝛitate & durationis.nec coꝛpoꝛalis natu⸗ ra añ angelicã.acc ecõuerſo.pꝛioꝛitate aũt electõnis — . . W ueſtio.iij. . ſiue dignitatis pꝛio: oin acata apicutte. d au ¶ Atrũ ſpnales ſubſtantie ⁊ coꝛpales ſint ſimul cre toꝛitates Hyla. ⁊ Iſido. dom ipi oquũt᷑ m illam poſitõem ꝗqᷓ poſuit ceationẽ tpe pᷣcedere diſtinctem Vñ ĩ pncipio tpis ãgelꝰ ⁊ mã ſunt creata.ſ res nõ fu erũt diſticte vſq; ad tereiũ diẽ. Al pᷣt dici ꝙ Hyla.lo/ q̃tur ſᷣm opinionẽ.⁊ Iſid.de pᷣoꝛitate ſᷣm pᷣuiſionem. hit Cninne tütnapi luer Grtus Ppuchgt narae nigiagn Letamtsfie, udminfi onmiügemetg, Muuponduini edctggagen urdhinn N erin ratngr mgin en SmmndNt untii glien NiAe Memngemtu iudbiecſris vni eden cni e ſ mnäcann, n Admn ienti r os auckner Eiſgii iͦii, n ußepſ imnlrit⸗ unr hineſii ai mnu t⸗ wa ſe inbunnn, ni untgut 9 W, 4 31 -———MNN 2 Oe obicit deus tocamn potstid elponit ad pdu tenſtoc Tid nõ valet illug. 1biv ſimplici ill ctionẽ vnius rei. vs.ꝙ quis tota exponat.nõ tn tco hxʒ locũ in illo ſimplici in q — 4 poſſit plura. vñ nücq; tot ſit pduat qn adouc poſſir cat ad iqd ad qs ſepuereit. pinra, vß põt quantũ eſt de ſe infinitu intenſiõe ⁊ exx· ſe totaliter ag S . ((Voilangeli fu ¶ Jam eſt oſtenſum ⁊c. Supꝛa oñdit 9. lo empyreo.Et diuidi gf an angeli fucrũt creati. in bac ꝑte oñdit leſt ſimplicitas 2 finitaſ. ralirer eponit. Eiirtus en diuia no iß vꝛ infinita. d. de ilio qg ſimplex ? infinitu ſimul 1 ſemel venita⸗ poſſit de nõ ente facere ens.s eciq q: nõ pot tot. quin tẽ nõ pʒ illud em ⁊ ſi foõne ſim hlicitatis totũ ſe ↄuer ſe puertit. tñ roneimenſitatis nundq effectů pducendũ ↄuerit. vbi fuerũt creati.qꝛ. ſi ce⸗ ꝑs iſta in tres partes. In pᷣma determinat vbi creati fuerunt. In ſcda vo repctit qñ greer iuerunt. ib⸗Simults viſibiliñ ac. In tercia vo temouet dubitationẽ bi.hic qui ſolet ſt in cclo ompy⸗ reo ⁊c. Et ſic circa duo verſat᷑ intentio partis pñ̃tis.ſ.circa loci angelici qdditatem.⁊ qtum ad actum lo can- gi ſiue ociũ qð dicit᷑ habere celũ empyrci feſpectu angclo. ¶ Determinat vbi angeli mox creati fuerunt in empy reo.ſ.qð ſtatim factu repletũ eſt angelis. e Jam eſt oſteſum qñ creata fuerit angelica natura.nũc aut attededũi ẽ ybi facta fuerit. Teſtimonijs qͥꝛũdam Quætuũ euider moſtrat angelos añ caſũ fuiſſe ĩ celo.⁊ i/⸗ „ „ ge corruiſſe qſda ꝓpt ſuꝑbiã. alios vo qͥ nõ peccaueft Luce.x. illic gſtiniſſe. Un dñs iĩ euãgelio ait. V idebã ſathanaʒ tãq; fulgur ð celo cadetẽ, nec apellat h celũ firmamẽ⸗ tũ qð ſcda die factu e. celii ſpledidũ qð dr̃ empyreũ. i.igneũ a ſplẽdoꝛe nõ a caloꝛe.qð ſtatim factũ angeł ẽ repletũ qð ẽ ſupꝛa firmamẽtũ.⁊ illud empyreũ qͥd ex 4 poſitoꝝ ſacre ſcripture noie celi intelligi voluũt vbi ſcri Señn. j. ptura dicit. In pᷣncipio creauit decelu ⁊ frã. Cũ inqᷣt Strabus. celü.inqᷣt Strabꝰno viſibile firmamẽtũ hͥ apeliat.ſed „mg&ñheeinpyreü.i. igneũ vl intellectuale. qd nõ ab ardoꝛe ſed Job. xxxviij a ſplẽdoꝛe dr.qð ſtatim factũ repletũ ẽ angeł.vñ Job ,, 2² Abi eras cu me laudaret aſtra matutina ⁊c. De pᷣ q; 7 8 8 0 udaret aſtra matutina ?c B Beda. Beqa ita ait. Hoc ſupiꝰ celũ qð a volubilitate moi ſe⸗ cretũ ẽ.mox vt creatũ eſt.ſctis angeł impletuʒ ẽ.qͥs in Sncipio cũ celo ⁊ tra ↄditos teſtat dñs dicẽs. vbi eraſ cũ me laudabãt aſtra matutina. ⁊ iubilarẽt oẽs filij ði Leli em in qͥ poſita ſunt lumiaria. nõ in pncipio h ĩ ſe⸗ luũda die factũ ẽ. Ex his liquet ĩ empyreo oẽs ange li fuerũt aũ qrũda ruinã.ſimulq; creati ſunt angeli cũ celo empyreo. cũ infſoꝛmi mareria oiĩm coꝛpaliũ. ¶ Mepetit quando angeli creati fnerunt. f Alidd. Sic em coꝛpaliũ materia ↄfuia ⁊ pmixta q̃ m grecos dicta Echaos. illo exoꝛdio aditiõis Pinarie. = foꝛmã ↄfuſiõis hũit.⁊ nõ hũit foꝛmã diſtinctiõis ⁊ di⸗ ſcretõis donec poſtes foꝛmaret᷑ atq; diſtinctas recipe auctes. neeg ogetes röes. Cij em̃ vtraq; gs ſit pbabilis. vtracq; tenck a diuerſis. A lo empyreo nõ enit niſi laus metalis ta ab angelis qᷓ ab hoibꝰbea, locatis. m arime angelis. 2 ſi angeli ſunt moſtrati laudare vocalit boc fuii p viſionẽ imagi ec opoztet hmoi coꝛpale laude eſſe qi tanta erit mẽtalis ꝙ bec locii nõ ba bit. A aiis erit in patria qỹtum ad boies qͥ babebũt oꝛgana. vt ſic no ſolũ anim? laudet roe bõ ferat in laudẽ diuina. Et ſi qrat quo pᷣ poſſit oc dicit vel illa voc Piration o aerkal dſi nalit crie vdtio lantats Rchet eitd et empyreñ gloꝛifi it ger gloꝛifce „ AWa 1. tit eis nit 1 aus menta ig. . ns 2 eg 0. R 7 tio obiectop. Et qcuq; iſtaꝝ poſitionũ teneat᷑ planũ eſt ꝙ textꝰ Job intelligi Simul S viſibiliũ ren materia ⁊ inuiſibili natura cõ⸗ ita ẽ.⁊ vytraq; infoꝛmis fuit ſᷣm aliqd. 2 foꝛmata pᷣm foꝛmation a (Kume laudarent 532 aſtra matutina. Dicit boc de angelis intel/ ligi. Sed ) Hh ẽ qð di⸗ cit Oam̃. Lꝛadunt ſi bi cõſilia bmone ſinc voce ꝓlato. ſi gᷓ ange/ li nõ ſoquũt᷑.& nõ ſau dãt. Itẽ angeli ſt ſbe ſpũales. & no hũt or- gana copoꝛalia.g nec i empyreo nõẽ acr. nõ vr ꝙ poſſit ibi eẽ vox.nec ſonus. &nec laus.nõ ſolũ ab ange⸗ lis. verũ ctiam nec ab boibꝰ btis. Si dicas wYwintelligit᷑ de laude mentali nõ wcali. In Otrariũ ſt᷑ rcuelatiocs ſcõꝝ.q audierũt mul⸗ tas aias.maxunc exẽ/ plũ ẽ in btõ martino. quẽ audiuit qͥdaʒ vir ſctũs cũ laudibꝰ ferri in celũ. In Zriũ ẽ ctiã auẽctas Iſaie. vj. cla/ mant alt ad alten ꝛc. Et in apoca.iiij. Reqͥ cm nõ babebãt. Itcz ro vr il pſuadcre ꝙ ibi erũt oꝛgana vocůõ. 1 i hoc maxia ẽ iocũ ditas. ⁊ in boc mani⸗ ꝙ laus vocal crit i pa nõ bi certitudo.nec ꝑ uicã nanq; dicũt q; in c gelis q; ab boib beatis. Tu qꝛ no copetit loco. t qꝛ non ceop 2 7„ 5 ☛ naria. nõ coꝛpaleʒ. ꝙ bec locñ nõ babebit. Alijs magis placet q, laus den. verürtig T lingua et 5 itp ſpiratone ? re⸗ . vt in apibꝰ. Al certe ita deſcrui ⸗/ qꝛ incoꝛpoꝛei ſunt p naturã ꝓ. nentslis. AUñ grego. La or miratiõe cõtẽplatiõig. ß qꝛ angeli lone alinn his cospa aſſumũt ad nrm ſolatium. in illis loquũt᷑ ⁊ voccs foꝛmat ad noſtram inſtru/ g Aid. 2 ctiz in illis vocaliter deñ laudit ad nram cſolatio Qukeng vocatent ſatis plana ẽ ſolu⸗/ de angelis bonis qui ätar 53 54 35 bent de deo. b ¶ Alſcendã in celũ.Cũñ lucifer eſſet in empyreo vr ꝙ vltra empyreũ ſit aliud celũ. Si tu dicaſ ꝙ nõ eſt aliud celu coꝛꝑale ſpnñale.Contra.ex vltimũ celũ coꝛpoꝛale nihil eſt. qꝛ ẽ ↄtinẽtia viſibiliũ ⁊ inuiſibi liũ.ᷣ vr ꝙ nõ ſit aliud celũ ſpuale vltra empyrcũ.qn etiã ſit aliud coꝛpale. Item xps ſedet a dextris dei.⁊ be ata virgo eſt exaltata ſuꝑ om̃s choꝛos angeloꝝ.⁊ tã xpᷣs iᷓ btã virgo eſt in celo coꝛpali. ſi angeli ſunt in em pyrco. vr ꝙ vltra empyrc ſit aliud cclũ corpale. no intdlligit de ſpũali. Querit igit ſi vltra empyreũ ẽ ccli ſpñalc. qͥd ſit.qͥd cõti ” “ neat. 7 quãto dicat᷑ ret ſpẽs.ita ſpũalis ⁊ angelica natura in ſua ↄditione celũ.R. doᷣm q celũ eſt nomen impoſituʒ coꝛpi ſᷣm ſuã impoſi/ ſm nature habitũ foꝛmata fuit.⁊ tñ illã quã poſtea ꝓ = amoꝛẽ ⁊ ↄuerſiõʒ a creatoꝛe ſuo acceptura erat.foꝛmla tioné. ⁊ coꝛpus qd eſt nõ hũit.ſ erat infoꝛmis ſine illa. Vñ augꝰ.multiplici Aug. ſurſum dicit celu.qꝛ ẽ ter exponens pᷣmiſſa vba geñ.ꝑ celũ dicit ĩtelligi in/ ↄtentiuũ. ſecretũ.⁊ qͥ foꝛmẽ naturã vite ſpũalis ſicut in ſe põt exiſtere nõ cõ caicca bccriple ᷣ uer ſſa ad creatoꝛẽ in qͥ foꝛmat᷑.ꝑ terrq coꝛpalem mate⸗ mailine vigimitai ideo ti ſine oĩ qualitate aparet in materia foꝛmata. dã celũ. Eſt ein ampla ¶Memouet dubitationẽ. quõ dicat luciſer ſm Eſaiã. imẽſitate virtutis.ſc Aſcẽdã in celũ ⁊ ero ſilis altiſſimo.cũ eẽt in cell. creta ꝓfunditate co ¶ Hic queri ſolet.ſi in celo empyreo fueꝛũt angeli qſtati gnitiis deta tnllita facti ſunt. quõ vt legit in eſaia dicit lucifer. Aſcẽdam b Jlſa. xiiij teercegto uſt oe in celü.? exaltabo ſoliũ meu.⁊ ero ſilis altiſſimo. Sed er aſcedere volnit. qar ibi celu vocat dei celſitudinẽ. cui parificari volebat. et ad banc celſitudincx. eſt tale.aſcẽd in celũ.i.ad elitatẽ del.. Hoc eſt ſuꝑiꝰ oĩ celo. nõ ſitu ̊ dignitate.⁊ maius eſt oĩ celo.nõ extẽſione ſᷣ ex ſua ĩmẽſitate.ꝑ quã eſt extra oĩa nð excluſus ſicut di/ ctũ eſt in.j.li. In boc aũt celo ſunt ſolũ tres ꝑſone.ſ.pꝛ.et fi.et.ſ.ſ.qͥ ſoli ſüt oino ⁊ ꝑfecte equales.oia aũt cre⸗ ata ſiuc coꝛpalia ſiue ſpũalia intra empvyreũ ſunt. Oꝛ obẽ de xpᷣo ꝙ ſedet a dextris.dðm ꝙ boc ſi dicat᷑ ſ̃m di/ uinã naturã dẽ ꝑ oimodã equalitatẽ. Si aũt ſm humanã.ſic dicit᷑ ſedere a dextris.qꝛ in potẽtioꝛibꝰbonis pa tris. vñ in empyreo cetcros exccllit tã angelos qᷓ; hoĩes.⁊ loco ⁊ dignitate. Poſt ipᷣm credimus btãm virginẽ ſuꝑ oẽs alios.deinde ceteri oꝛdinant᷑ ᷣm dignitatẽ ipoꝝ.Huiꝰ aũt imaginatio faciliter pᷣt haberi ſi qs imagi net᷑ aues ĩ aere.⁊ piſces in aq̃.ſic i empyreo itelligẽda ſt᷑ collocari coꝛpoꝛa.qꝛ coꝛpꝰillud multũ hʒ de altitudie ſicut ꝛ⁊ alij celi.vñ nõ dʒ quis imaginari ꝙ ibi ſint beati ſicut in ſolario.nec tñ intelligẽdũ eſt ꝙ vnus ſit dire/ 5⁰ cte ſuꝑ caput alteriꝰ.ſed ſicut ſi cẽt mõs rotundꝰ. ⁊ aliqs eẽt in culmie et aliqͥ circum circa. ſicpᷣt aliqs imagi⸗ nari ꝗ meliꝰneſcit diſpoſitionẽ btõꝝ in celo empyreo ⁊ xpi.vix tñ põt aliqs imaginari ꝙ ꝑucniat ad cogitan- dũ diſpõnẽ ꝑ eñ modũ ꝑ quẽc̃.⁊ iõ magis ẽ deſiderãda qꝙᷓ in imagine deſcribẽda. Mota tñ ꝙ in diſpoſitiõe cc/ loꝝ ſiue nũero vidẽt᷑ ↄdicerc doctoꝛes ſacre ſcpᷣture ph̊is. Nã phi ſperas octo eſſe dicũt.ctoꝛes aliqͥ.ix.po/ nũt. aliqͥ octo. aliqui. vij. celos.⁊ iõ ſibiip̃is vident᷑ ꝛiari. Rõ aũt huiꝰoↄrietatis heceſt.qꝛ phᷣi nihil de empy⸗ reo ſunt locuti. nibil ctiã de igne ⁊ aere qñ loquunt᷑ de celis.ſcriptura ſacra aerẽ etiã celum appellat.⁊ aqs ſu pꝛa celũ.⁊ ipᷣm empvreũ.⁊ ipᷣm veũ.Rõ aũt diuerſitatis inter cct.ex hoc eucnit.q qdã nũeràt celũ ſpũale cũ coꝛpalibus.vt beda.Quidã vo omittũt vltimũ.Quidã diuidũt firmamẽtũ i duos.ſ.i cclũ ſydereũ.⁊ planeta * — 2 „ rũ.qdã ↄiungũt ſil.Siliter quidã diuidi 1 cã oingũt. Siiter d coputga tionẽ nouẽ ponũt᷑ celi largiſſime accipiẽdo.ſ.aereñ.ethercũ.igncũ.olimpiũ.celuʒ planetaꝝ.firmamẽtuʒ.aq̃ um.empyreum.⁊ celum trinitatis.Ho⸗ autẽ ſufficiẽtia patebit inra. „ Diintelligentiã buiꝰ partis ꝗᷓ eſt de loco crea tifoꝛme. vltra illud ⁊ ſupꝛa ẽ coꝛpꝰvnifoꝛme.B aũt . tionis angeloꝝ cuiuſmodi eſt empyreũ cclũ dicimus empyreum. ⁊c. ¶ Itẽ in qlibz genere i ccirca duo incidit dubitatio. Pꝛima circa na eſt ponere infimuʒ ⁊ medium.eſt ponere ſupᷣmum. turã empyrei in ſe. Scda inqᷓ;tũ hʒ locare ſpũs ſubli gradꝰin coꝛpꝑibꝰattẽdit᷑ ᷣm Fracledtwicni ⁊ lucis.ſed incs.Circa pꝛmũ qᷓrunt᷑ duo. Pꝛimũ eſt qtũ ad qᷣd/ mnuenit᷑ coꝛpꝰopacum ſimplr vt terꝛa. et ſimpir ⁊ Fʒ ditatẽ nature. Scom qᷓ tũ ad vtutẽ influẽtii. totiũ opacum.& ſi cõplemẽtum eſt in coꝛpibꝰ. dz eſſe ¶ Pe celo empyreo qᷓtũ ad quidditatẽ nature.querif. um. ⁊c. reñ. Si tu dicas ꝙ nõ requirit᷑.qꝛ motꝰ circularis eſt 4 eſtio. j. 6g coꝛpus n rein totum lũioſum. B dico empyre/ vtrum celum empyvreũ ſit. et ſi ſit. cuiuſmodi nature quis locꝰtenebꝛoſus dãnat debeat᷑. ꝑ oppoſituʒ vi ſit. Et ꝙ ſit vr. In q̃libʒ genere mobile Fſeppoi im/ ꝙ lucidꝰdebeat᷑ btis. ¶ Cõtra.ꝙ nõ ↄueniat vniuer mobile.qꝛ oẽ fluxibile ad fixvum tcermiat᷑.v coꝛpꝰ celi ſo ꝙ illud ſit coꝛpus vnifoꝛme.vr.qꝛ coꝛpoꝛs mundi ſyderei eſt mobile. ſupꝛa illud de neceſſitate ẽ pone pᷣncipalia creata ſunt.oꝛdinata. ⁊ oꝛnata. cuʒ oꝛna re ylteriꝰ coꝛpus qð ſit imobile.boc autẽ dico empꝰ/⸗ tus ↄſiſtat in maioꝛi diſtinctione ⁊ pulitudinis ad eñ. Si tu dicas ꝙ no requirit᷑. qꝛ mot⸗ ſt ltioe. impoſſibile eſt coꝛpꝰ illud eẽ vnifoꝛme.¶ Jtẽ circa locũ.⁊ nõ requirit imobilitatẽ niſi a ꝑte medij. lux ſe diffundit ſᷣm oẽm dꝛñtiam poſitiõis. gſurſum Contra.totũ celum mouct᷑ tunc qro de vltima ſu/ 2z deoꝛſum.ſ lux ſolis maxime eſt diffuſionis int᷑ coꝛ. pficie celi vtʒ moucat᷑: ↄſtat ꝙ ſic.ſed oẽ mobile eſt poꝛa mundi. ſurſum ſe diffundit cuʒ nõ babeat ob in loco.qꝛ nõ qᷓreret᷑ locꝰniſi eẽt motꝰ.g ⁊c. Itẽ in ſtaculum. cum nõ ſe bẽat ſ vnifoꝛmit᷑. mõ illumi⸗ — qlibet genere multifoꝛme pᷣſupponit vnifoꝛmę.ſicut nat vnã piẽ empyrei mõ alia.ẽ coꝛpꝰ illud nõẽ vni. ꝙ nõ oueniat eẽ multa pſupponunt vnum.ſ celum ſydereum ẽ mul / foꝛme in luminoſitate.vt vr.¶ Itẽ dũt aeriũ in duos.qͥdã piũgũt.Sititer de igneo.tñ ſᷣm maioꝛẽ cõputa⸗/ ẽ hitatio bitatiõi dʒ rñdere.ꝗᷓ cum ali aara pter fulgoꝛs matutine cognitionis quã babæt in verbo. te laude mẽtali t ad etultationg us ba. een ſenorunc . ng unli nnpraͤſa letoltänſenn uinſon Mdonniſin luninotzd cfſincont Aunmctin tt teie l bisfo ſtcnoincale Ptuotrr ſet Unzin ſifaprin ſohligrde⸗ Cifrnil iilus gein Eie. l ſichen cfemn hialmitp unbipartſ⸗ Woſtuen Nnerſeefin un taſcts ſomidice —— S =. — — — öͤctieir, ragnlsain, gberiduifnd erärnidet mnsrrig mliegund jcmin ai i gukhiit nwti) npbiativc 7 4 1 fu 4 1i ai eni rninich Pmmamengi gnirmb iizenmn mariſ Nhites⸗ aſeſ 357 38 39 40 O% aliqdð celum lmtmobile videt᷑.qꝛ oẽ celum necrio eſt ſperice figure.ſicut ꝓbat phᷣs.⁊ rei veritas ẽ.ij ſperi/ ca figura apta eſt oino motui.g̊ oẽ celum eoipᷣo ꝙ ce lum eſt mobile. ⁊cc.¶ Itẽ qð ꝓpinquiꝰ ẽ motoꝛi.ci eius ⁊ velocius mouet᷑.ſ̊ coꝛpus ſupmuʒ ẽ tale.ꝗᷣ nõ ſolum moueri ſ̃ etiã velociſſime moueri ↄpetit ſibi. hoc nobilitaij eſt in celo vt moueat᷑.vnde oꝛ/ bis pᷣmꝰ.ſ.celi ſtellati mouet᷑ velociꝰ.⁊ ratõ huiꝰ eſt. vt aſſimilet᷑ ſuo motoꝛi.ſ̊ quanto aliqð coꝛpꝰ ſupius tanto nobiliꝰ ⁊ motoꝛi ſilius.⁊ tanto mobilius.ergo ſi empyreum eſt vltra firmamẽtum.& nõ eſt imobile . dm. ꝙ ꝙᷓuis ſancti paꝝ loq̃nt᷑ de ̊ celo.qꝛ la tet nr̃os ſenſus.⁊ ph̊i adhuc minꝰ.tñ ponere ẽ celuʒ empyreũ ſicut dicit ſacra ſcriptura. In pꝛincipio cre. d.ce.⁊ ter. Strabus exponit de empyreo.⁊ hoc pro/ bat ꝑ lrãm ſequẽtẽ.qꝛ firmamentũ ⁊ celum aq̃um fa cta ſunt ſcdᷣo die.Et dam̃.hoc exponit. In pᷣnꝰ crea. de celum.i.ſine ſtellis.ſperice foꝛme. Ponendum eſt etiã illud celum.qꝛ ꝑſuadet rõ finis triplex. AUna eſt fectio vniuerſi.alia eſt ꝓpter motum firmamẽti.ter cia pᷣncipalis ꝓpter hitatiõeʒ hoĩis beati.Et qm̃ finis imponit neceſſitatẽ bis q̃ ſunt ad finẽ. ꝓpt᷑ ꝑfectiõec, vniuerſi neceſſe ẽ ipᷣm eẽ vnifoꝛme.qꝛ cum ſit celum luminoſuʒ diffoꝛme.ſi nõ eſſet vnifoꝛme.nõ cẽt vni/ uerſum cõpletuʒ. Pꝛopter motum firmamẽti ponẽ dum eſt ipᷣm ĩmobile.vt motꝰmobil fiat circa imobi le.ſ.centꝝ.⁊ intra ↄtinẽs mobilc ⁊ locãs.ſ.empyre/ um. Pꝛopter habitaculuʒ homis beati ponẽdum ẽ ipᷣm luminoſitat᷑ ꝑfecte.vt hitatõ ↄgruat ſuo habita toꝛi.Ex his & colligit᷑ q̃re ſit factum. ⁊ cuiꝰ ſit diſpo/ ſitionis inter alios celos.qꝛ vnifoꝛme.⁊ imobile.⁊ lu minoſitat᷑ ꝑfecte.¶ Oꝛ obꝛ ꝙ nõ vnifoꝛme.qꝛ nõ oꝛ/ natuʒ.dð.ꝙ ipᷣa lux ꝓpt᷑ ſui nobilitatẽ eſt ſibi oꝛnatꝰ. qm̃ & coꝛpus illud ẽ luminoſuzʒ ꝑ totum.alio oꝛnatu nõ indiget. Ael põt dici ꝙ ſicut illud celuʒ decoꝛatuʒ eſt aſtris.ita illud angeł.qui ſunt q̃ſi aſtra celiempy/ rei.iur illud Job.xxxviij. Cuʒ me laudarẽt aſtra ma cutina. Et iteꝝ. Aſtra eius erunt homies bti. ⁊ qua⸗ ſi ſol eiꝰ erit agnꝰdei.¶ Oꝛ obꝛ ꝙ ſol diſfundit lumẽ in ipᷣm empyreum.dm ꝙ illiꝰcoꝛpis nõ ẽ reciꝑe lu/ mẽ ad maiꝰab inferioꝛibꝰ.⁊ rõ buiꝰeſt limitatio vir/ tutis a parte ſolis.qꝛ nihil agit vltra terminuʒ ſibi a deo oſtitutum.vñ ſicut nis ſtat cum ꝑpuenit ad oꝛi/ 7 ʒonta nec vltra ꝓgredit᷑.⁊ terra cum ꝑuenit ad cen/ trum. ita ſolis radij nõ ꝓtẽdunt᷑ e᷑ frmamentuzʒ.qꝛ lucerna ẽ huiꝰviſibilis oꝛbis.Alia rõ eſt qꝛ maioꝛ in- fluentia abſoꝛbet minoꝛẽ.⁊ iõ tãta illius celi eſt influ entia ꝙ ad ipᷣm nõ ꝑuenit minoꝛ.ſicut candela nõ il/ lumiat ſolẽ. ¶ O obꝛ ꝙ eſt mobile.qꝛ ſpericuʒ ⁊ mo toꝛi ꝓpinquum. dð.ꝙ ad motum nõ ſufficit ſpica fi/ gura.ſᷣ etiã necrius ẽ(vt dicunt aliqui)locꝰ ↄtinens. ⁊trõnabile vr. Neceſſariꝰecẽt etiã abſq; dubio effectꝰ yvel vtilitas mobilis vł alteriꝰ.qm̃ g celum illud nõ ẽ in alio.qm̃ eſt vnifoꝛme ꝑ totum.ꝑ ſui motum nihil faceret.⁊ iõ ẽ imobile.Siiiter qꝛ ẽ vnifoꝛme nõ habʒ moueri.qꝛ nõ hʒ dextꝝ ⁊ ſiniſtꝝ.Sʒ pᷣma rõ de imo/ bilitate nõ hʒ multã neceſſitatẽ. cum motꝰ circular Fm phm nõ requirat locũ in qͥſ circa quẽ. Scda de vtilitate nõ ſiliter.qꝛ ſiliter poſſet dici de aqueo.codẽ mõ de tercia. Pꝛeterea dextꝝ ⁊ ſiniſtꝝ ſunt in celo nõ ratione diuerſitatis ꝑtium.ſᷣ rõne influentie moton. et illud ſatis faciliter ꝓbat᷑.q; dextꝝ ⁊ ſiniſtꝝ nõ mu tat᷑ quis oẽs ꝑtes celi mutent᷑.⁊ iõ rõ q̃re nõ moue/ tur eſt. qꝛ deꝰ nõ influit ſuꝑ ipᷣm ad motum.ſ ad qui⸗ cte imß ſifinfuentig dei monct firmamẽcum. ſic quietat empyreum. Ratio autẽ buiꝰ ẽ.qꝛ locus ille?æ᷑ regio deputata his qui in oimodo ſtatu ſunt ⁊ quie/ te.⁊ ita pʒ ꝙ nõ mag appꝛopinq̃t motoꝛi vt ẽ motoꝛ ſ̃ vt eſt ſtabiliens.Ex bac rõne.ſ.qꝛ ẽ vt ſit locus bea toꝝ accipit᷑ triplex eius ꝓpꝛietas.ſ.imobilitas.vni/ foꝛmitas.⁊ luminoſitas.⁊ H̊ eſt rõ magis catholica. qꝛ etiã motus celi ſtellati nõ eſt niſi ꝓpter obſequiuʒ bois viatoꝛis.vñ numero electoꝝ ↄpleto nõ erit am pliꝰreuolutio. Rõnes autẽ phᷣice que aſſigẽnt᷑ de mo 4r tu celi apud fideles plꝰhñt vanitat qᷓ; veritat ſi quis diligẽter aſpiciat.¶ Oꝛ em̃ obijcit de aſſimilatõe.rñ/ deri põt ꝙ illa cã nulla ẽ ̊ impletõ nũeri electoꝝ.Alł dm q ẽ aſſilatio in eẽndo.⁊ ẽ aſſilatõ in creãdo.ver bum phᷣi nõ bʒ veꝛitatẽ pꝛimo mõ.qꝛ deꝰ⁊ motoꝛ ce⸗ li eſt imobilis.ſᷣ ſco mõ ꝑ ſui motum eſt cã genera/ tiõis.qꝛ & empyreum nõ aſſimilaret᷑ in creãdo ſi mo * 4² ueret᷑.⁊ eẽt minꝰſile in eſſendo.iõ ſimpliciter doᷣm eſt immobile. ſee oĩa. Queſtio. iij. hbh e empyreo q tuz ad virtutẽ influẽtic. Et queritur vtꝝ empyreuʒ influat in ͥ inferioꝛa an nõ: Et ꝙ ſic videt᷑.In q̃libet creato qð eſt ꝑfectũ ⁊ ↄpletũ.ẽ ſſᷣa. virtus.⁊ operatõ.& in ipᷣo empyreo.Si g bʒ virtutẽ. aut oꝑat᷑ in id qð ſupꝛa.vel ĩ id qð iux.vel ĩ id qdð in/ fra. Mõ in id qð ſupꝛa planuʒ eſt.nec in id qd iuxta. qꝛ ipᷣm eſt ſupꝛa oia coꝛpa. vr ꝙ ꝑ illã vᷣtutẽ influit in id qð infra.aut virtus ⁊ ſba eiꝰerit ocioſa.qð ẽ pla ne incõueniẽs. ¶ Itẽ oĩa coꝛpa ꝓpter humanũ obſe q̃um ſunt facta.vñ ſumus nos finis q̊dãmõ oim eo⸗/ rum q̃ ſunt. ſi empyreum aliqͥd ẽ.in aliq̊ͥ ſuit homi ni.ſᷣ hoc nõ faceret niſi aliquid in ̊ inferioꝛa influe/ ret.S ⁊c̃. ¶ Itẽ quanto aliqdð coꝛpꝰ ſitu eſt ſuꝑius tã to inter coꝛꝑpa nobiliꝰeſt.⁊ quãto nobiliꝰtãto poten/ tius ⁊ melius.⁊ quãto potẽtiꝰ⁊ meliꝰ tãto in agẽdo ⁊ influendo efficacius.ſi g̊ celũ empyrenʒ eſt ſuᷣmũ. ̊ videt᷑ ꝙ ſit maxime influẽs in hec inferioꝛa. es quãto lumẽ eſt maius.tãtomagis ſe diffundit ⁊ mul tiplicat.ſi ergo empyvreũ inter coꝛpa eſt lumioſũ ma/ xime.g maxime diffuſiuũ.ſed lumẽ illud nõ puatur efficacia vegetandi ⁊ ↄſeruãdi quẽadmodum nec li men firmamenti.g̊ᷓ vr ꝙ empyreum in hec inferioꝛa magis ſit influens. ¶ Contra.influentia celeſtis coꝛ⸗ poꝛis maxime ↄſiſtit in diffuſione luminis ⁊ caloꝛis. ſ empyreũñ nõ calefacit.qꝛ nõ eſt in motu.nec iſta coꝛ poꝛa inferioꝛa (ſicut pʒ) irradiat. vr̃ ꝙ nulla ſit in/ fluentia empyrei in hec inferiora. Itẽ coꝛpa q̃ ſũt infra firmamẽtũ ſufficienter influunt ad vegetatio/ nẽ ⁊ generationẽ in his inferioꝛibꝰ faciẽdã.g ſi natu⸗/ ra nihil fruſtra facit.vr ꝙ alteriꝰceli influentia nulla ſit. cum nulliꝰſit opoꝛtunitatis. ¶ Itẽ influentia ce/⸗ li dʒ eẽ ↄfoꝛmis ei a 4d⸗ etiã nihilominus eẽ con foꝛmis ei a q̊ recipit.ſᷣ celũ empvreũ eſt incoꝛruptibi le.vnifoꝛme.q̃etiſſimũ.ſtatui ⁊ quieti gloꝛie deputa/ tũ.hec aũt q̃ infra ſunt bñt oino oppoſitas ↄditões. S vr̃ ꝙ nullo mõ ſuꝑ coꝛꝑa inferioꝛa influerc babeat. * ſi influit ſuꝑ coꝛꝑa.aut g& ad nobilioꝛc effectũ qᷓ; ſit influẽtia octaue ſpere.au: ad minꝰ nobilẽ.aut ad eundẽ effectũ.Ad eundẽ nõ opoꝛtet.Ad minꝰno bilẽ nõ decet. cum illud coꝛpus ſit nobilius. Ad ma/ gis nobilẽ nõ põt.̊ nullo mõ influit. Pꝛobatio.O2z nõ poſſit in magis nobile videt᷑.nã ſicut phᷣi volunt ⁊ còiter tenẽt viri phici.influentia celi eſt opans ad ꝓductionẽ aie ſenſibilis.ſed ſupꝛa aiam ſenſibilẽ nõ eſt niſi rõnalis.bec aũt nulli coꝛꝑi eſt ſubiecta.ĩmo ẽ q creatione pura.g nullo mõ dotemiher NeWEE 15 . 2 7 oꝛ eẽ influẽz tia q;ᷓ fupꝛ animã ſenſibilem. ⁊ ſupꝛa hanc influit fir mamẽtũ ſufficienter cũ his qui ſunt infra.S vr ꝙ nul la ſit influentia empyrei exñtis ſupꝛa.Si tu dicas ꝙ; influit nõ rõne aie in ſe.ſrõne diſpoſitõnis a ꝑte coꝛ poꝛis.Contra.anima rõnalis vnit᷑ mediante vi ſen/ ſitiua ⁊ vegetatiua.⁊ coꝛpus diſponit᷑ ad ſuſceptões anime mediante cõplexione equali.⁊ ſpũ triplici.ſcʒ vitali.natu rali.⁊ animali.⁊ ad bec oĩa influit hoc ce qʒ lum ſydereũ ſufficienter.ᷓ redit idẽ qd pꝛius.¶ R&e. ddᷣm ꝙ circa hoc duplex fuit opinio. Quidã nãq; di rxrerunt ꝙ celum empyreũ influit in hec inferioꝛa in/ fluentia nobiliſſima.cũ em̃ ſit coꝛpus.neceſſe eſt in/ fluentiã ſuã ſi qua eſt eẽ coꝛpalem. Rurſus cũ ſit ex/ cellentiſſimũ inter coꝛpa celeſtia. influit ſuꝑ coꝛpoꝛa nobiliſſima.⁊ talia ſunt coꝛpa humana.q̃ ſunt oꝛdi/ nata ad nobiliſſimã foꝛmã.ſ.ad aiam rationalem.q̃ maioꝛẽ ⁊ nobilioꝛẽ diſpoſitionẽ exigit in ſua materia q Cum igit᷑ natura lucis diſponat ad vitã.⁊ triplex ſit vita ſᷣm triplicẽ dꝛñtiam aie.differens gradu ⁊ digni tate. tres deus ↄdidit celos oꝛdinatos inter ſe gradu ⁊: dignitate.nõ ſolum nature.ſed etiam influentic.ita ꝙ celũ ſydereũ de ſe oꝛdinat᷑ ad cõciliationẽ elemen/ toꝛum.ad ſuſceptionẽ vegetabilis. criſtallinũ ad ſu/ ſceptioneʒ ſenſibilis.ſed empyreũ ad ſuſceptionẽ rõ/ nalis.Et hoc quidẽ rõnale videt᷑.nõ ſolum rõne oꝛdi nis influentie.ſed etiã rõne ↄfoꝛmitatis nature.Ce/ lum em̃ empyreum eſt locus ſpũaliũ ſubarum.locꝰ etiã coꝛpoꝝ gloꝛificatoꝝ.⁊ qm̃ ↄuenientia eſt loci ad locatũ.vel manifeſta.vel occulta.vr influentia illius celi eſſe ↄſona coꝛpibus noſtris ⁊ animabꝰamica.nõ ratione ſui ſed rõne ſuoꝝ coꝛpoꝝ q̃ ꝑficiunt ⁊ infoꝛ/ mant.Alia vᷣo opinio fuit circa hoc oino iſti cõtraria q̃ dixit ꝙ celi empyrei in hec inferioꝛa nulla eſt om̃i/ no influentia.qꝛ nõ habent coꝛpꝑa influere niſi ſᷣm oꝛ dinem conditoꝛis. habito reſpectu ad finem. Om̃ g empyreum ad pfectionẽ vniuerſi eſt cõditũ vt ſit lo/ cus btõꝝ.iõ regio ⁊ lux eſt a nobis ſemota ⁊ occulta ſicut ⁊ ipſa gloꝛia quã ꝑ grãm expectamꝰ.⁊ amamꝰ. et credimꝰ.licet nõ videamus.⁊ iõ dicunt cmpyꝛe um nõ eſt ad obſequiũ hois in pꝛeſenti.ſᷣ ad obſequi um pꝑpetuũ.nec melioꝛat᷑.ſed vnifoꝛmiter in ſua di/ gnitate ſubſiſtit. ⁊ iõ rõnes adducte ad influentiam oſtendendam in hec inferioꝛa ᷣm hos non valent. q; oꝛdinatio illiꝰcoꝛꝑis ad aliud officium ſᷣm dicta/ men ⁊ imperiũ conditoꝛis.hurꝰinflnentiã nõ admit tit.et hoc ſolũ omnes rõnes illas diſſoluit.Quelibet harũ opinionũ ſatis eſt ꝓbabilis.que aũt ſit magis vera.nõ plane patet.Quis em̃ nouit ſi deus illi celo hanc occultã inftuentiã dedit ſuꝑ coꝛpa noſtra.tũ ra tione nobilitatis.tum rõne cõfoꝛmitatis. hoc nõ eſt vt cred facile reuellere.nec ꝑ violẽtiã auẽtis.nec per efficaciã rõnis. Rurſus que ſit neceſſitas huiꝰ influẽ tie.nec ratio.nec auẽtas manifeſtat.cum ſatis videa tur ſufficere alioꝝ inferioꝝ coꝛpoꝝ influẽtia. ideo in neutrã partẽ oino declinãdo dᷣm vr ꝙ cũ celuʒ em/ pyreum ſit pꝛimũ creatũ inter coꝛpoꝛa qð eſt maxim mole ⁊ virtute.quia eſt maximũ mole.oia corꝑa lo/ cat ꝑ ambitũ ⁊ ↄtinẽtiã.Quia maximũ virtute.cete/ ra vegetat ⁊ ↄſeruat ꝑ ſuam influentiam. Omittẽdo igit᷑ iſtã influentiã quam dicitur babere ſup huma/ na coꝛꝑa.ſuſtineri põt ꝙ aliquem effectũ ⁊ aliquã in/ fluentiam habeat ſuꝑ omnia coꝛpoꝛa inferioꝛa. tãqᷓ; pmũ creaũ ſuꝑ ſcq̃ntia.⁊ rõnes adducte ad h̊ ſũt cõ Scedendc.¶ Oꝛ bic obꝛ de influentia lumiuis ⁊ calon ddm ꝗ influentis luminis põt eẽ dupliciter. vel ma⸗ — – — hieſta. vel occulta. anifeſta infiuetig eſ y dya⸗ phanũ coꝛpus.maxime qñ ſenſu ꝑcipit᷑.Occulta in⸗ fluentia eſt non ſolũ ꝑ dyaphanũ coꝛpꝰ ſ etiã ꝑ opa⸗ cum. ſicut virtus ſtellarũ eſt in materialia que latẽt ſub terra. AUel poteſt dici ꝙ eſt influentia mediata.?⁊ immecdiata. ⁊ poſſibile eſt ꝙ influẽtia celi ſyderei vi⸗ goꝛet᷑ ex adiumẽto luminis ſuꝑioꝝ celoꝝ.⁊ virtuteʒ ſuſccptã de ſuperius deriuat ⁊ tranſmittit ad bec in/ ferioꝛa.⁊ vr̃ nobis eſſe ꝓpꝛia.cũ tñ nõ ſit ꝓpꝛia ſʒ etiã aliena. Et ꝑ hoc ptʒ aliud ꝙ nõ eſt cã ſufficẽsvirtus iferioꝝ celoꝝ. niſi ꝑ adiumẽtũ ſuꝑioꝝ. (28 obꝛ de ↄfoꝛmitate.dð.ꝙ ↄfoꝛmis eſt natura ſpus qͥ diſpoit ad vitam ipſi luci celeſti q;dtum ad puritatem. ⁊ bac rõne nata eſt recipe.ſed nõ opoꝛtet in oibꝰcõſonare. obẽ vtꝝ ad nobilioꝛẽ effectum. dᷣm ᷣm pᷣmaʒ opinionẽ ꝙ ad nobilioꝛẽ effectũ.qꝛ ad generationeʒ ſpũum qͥ ſunt diſpõ ad ſuſceptionẽ aie rõnalis.Et ſi tu obijcias ꝙ nõ ſunt alij qᷓ illi qͥ diſponũt ad ſenſibj lẽ.dðm ꝙ etſi nõ ſint oino alij ſᷣm foꝛmã.tñ ſunt pu rioꝛes.et excellentioꝛibus ⁊ nobilioꝛibꝰ potentijs na ti miniſtrare. m quã etiã rõneʒ nobilioꝛẽ opoꝛtet eẽ coõplexionẽ ⁊ oꝛganiʒationẽ tã humani coꝛpis q; bꝛu talis. Põt tñ ſuſtineri ꝙ ad eoſdem cffectus influũt. 46 47 nec tñ alterũ go ſupfluit.qꝛ virtꝰceli inferioꝛis ⁊ in- fluentia adiuuat᷑ ꝑ virtutẽ ſuꝑioꝛis.⁊ virtus ſupionj opat᷑ mediante virtute ⁊ influentia inferioꝛis.iõ neu trum ſuꝑfſtuit. ſed ad ̊ inferioꝛa ↄſeruanda ⁊ ꝑfici⸗ da virtus vtriuſq; ↄcurrtit. . Onſequenter circa ſecundũ articulũ querũẽ quatuoꝛ. Pꝛimũ ẽ vtꝝ ſubſtãtie ſpũales ſint in pluribꝰ locis ſil.aut tm̃ in vno.TLerciũ eſt vtꝝ ſit i in loco coꝛpoꝛeo. Secũdũ eſt vtrũ angelꝰ ſit loco punctali an cõpoſito.Quartũ eſt vtrum plures angeli poſſint eſſe in eodem loco pꝛimo. QNueſtio.e.). i dicit Strabus. Statim vt factum eſt celũ empyreuʒ repletũ eſt angelis. Dañm̃. Celũ eſt cõtinentia ¶ Atrum loci coꝛpalis ſit locare angelos. Et e ſic vr. . viſibiliũ ⁊ inuiſibiliũ.loquit᷑ de empyreo. ⁊c.¶ Itẽ omne creatũ eſt de vniuerſo.& eſt intra pꝛimum cõti nens ſiue vltimũ coꝛpus.ſed ſupꝛemũ coꝛpus ambi/ ẽ nulla ſubſtantia oꝑat᷑ niſi vbi eſt virtus eius. ſed nulla virtus põt elongari a ſuba niſi ſubſtãtia ꝓp⸗ 8 dicit᷑ empyreñ.g ois creatura ↄtinet᷑ infra ißm.g poꝛcionabili.nam virtus infinita nullo mõ elongaX᷑. virtus finita nõ põt elongari niſi finite. neceſſe eſt angelũ eſſe in loco vbi oꝑat᷑ vel ꝓpe.ergo cũ oꝑatur in loco coꝛpali.vt patet in coꝛpe qdð mouet.ergo ibiẽ vel in loco ꝓximo eſt. ergo ſi locus maxime aptꝰ co⸗ tẽplationi eſt empyreũ.videt᷑ ꝙ ibi ſit. ¶ Itẽ ſpirit? maligni in eodẽ loco toꝛmentoꝝ habebũt collocarii quo ⁊ homines damnati. ſicut dici᷑ Mat.xxv. Jte maledicti ⁊c̃. ab oppoſitis.vel a ſimili.econrio an/ geli in beatis bombus in eodẽ loco coꝛpali erunt.ſͤlo cus aptus bomibꝰ btis eſt ille qui predictus eſt.ſ.ce/ lum empyreum.quod eſt ſupꝛemũ.quietũ.claꝝ.vni/ foꝛme.⁊ ſpacioſum. ⁊c̃. em io . poꝛtio ꝑfectionis ad ꝑfectibile qᷓ; locati ad locum.ſʒ videmus ꝙ ſbᷣa ſpũalis adeo poteſ Ppontionani coꝛ/ poꝛali ⁊ ecouerſo.ꝙ vna vni ec⸗ . in homine. multofoꝛtius poteſt vna vniri alteni vt locatum loco. cũ celũ empvreũñ ſit nobiliſſimũ coꝛ/ ſed ipᷣm nõ eſt in angelo. ecõuerſo. = , * p maioꝛ requirit᷑ pp⸗/ alteri vt ꝑfectio.vt pʒ ponp ſimplicium.vel erit in angelo.vł angelus in eo. (S5 5. Bocti ⸗ us de ebgomadibus. cõis ai cõceptio que oibꝰ vi eſt cdepecf Dens ten ſcuoc he galleeti cintari⸗ .aatntn. ſausſtirie ailcionn otellte enggts Ceckcht Febaeby ſocunchlin loegauutan lehzitue atineipeee Prnſihoiß iocdinanope Chic wee ronngeidc nhehen dne ngcorſ Cclortiii rnnonian ſo ontn to Connneo ſuttrn ſobſtefmnie⸗a Eilintretn hätriteAua Gndnncn⸗ feagſnreſit Gchlesſchng Cſefnirfe edodinlee 1gniel ſehti n liloajſoci ſöutmon Cfoutumdn Gtigrocfe nſtitffitn N immicnfti ſagacki Norridrei lcadni Glkfitri ſntcribe⸗ Cantszit ſͤponthte ſtipetit. Ghloncbi Peinnbi fmeim nutlig Knanni aucgiſeie Wrtig eſin Nuſnnt, WN dckcäſcd, 6 s mnß hi dAmen i Nraizebg un ir, eeäieſls adie lrhutz Ghigen⸗ imnohz 4 7„7 mückmngus mackcian . ſickim⸗ rniiſin, ulonuln tirgucſi apach dmmuchi snune M/ tng⸗ ES säs ”UM 48 49 4 incoꝛpoꝛcum in loco nõ eſfe. S Grego. locus aĩc dens eſt.ſed nõ eſt ſpũalioꝛ locus anime qᷓᷓ angeli.g ſi deus eſt locus aie.⁊ angeli. ¶ Itẽ rõne vidct᷑.qꝛ lo ci ad locatũ eſt mutua indigentia.ſicut patet.locatũ cm̃ indiget loco ſuo.vt terꝛa centro.⁊ locus etiã indi get locato. vnde refugit vacuitatẽ. ⁊ impoſſibileẽ locus ſit ſine locato.qͥn aliqͥd impleat indigentiã lo⸗ ci.ſed cclũ empvreñ nõ indiget angelis.nec aliqͥs lo/ cus.nec ſiliter angelus loco.qꝛ oi coꝛpe circũſcripto adhuc angelus remanerct.⁊ pᷣm ſubam.⁊ ſᷣm opatio nem.que eſt cõtẽplatio.&ᷣ nullo mõ eſt locus angeli. e locus hʒ influcntiã ⁊ potẽtiã ſuꝑ locatuʒ.vñ ſupioꝛa nobilioꝛa locant minus nobilia.ſicut patʒ cx boc ꝙ aqua terrã.aer aquam. ſic de alijs.ſed coꝛpo rale nõ hʒ influere in ſpnale niſi ſᷣm oꝛdinẽ iuſticie.ſi cut in aia peccatrice vel ſpũ.g ſpũs nõ hʒ locũ in coꝛ poꝛe niſi ꝑ culpã. ⁊ inclinationẽ ad locũ.ſed aug.dicit qð eſt pondꝰ in coꝛpibꝰ.hoc eſt amoꝛ in ſpiritibꝰ.ſed inclinatio amo ris angelici eſt ad bonũ ſpnale.non ad locũ coꝛꝑalẽ. n babent locari coꝛpaliter. ſed ſolum ſpnaliter. M. dm ꝙ celũ empyreũ locat angelos.⁊ eſt loc⸗ angeloꝝ.ſicut ꝓbant rõnes ad pꝛimã ꝑteʒ. ¶Ad in telligentiã aũt obiectoꝝ.dm.qꝙ locus hʒ triplicẽ cõo⸗/ parationẽ ad locatũ.Compꝑat᷑.n. pᷣmo in rõne ↄtinẽ —— tis.ſcᷣo in ratione mẽſurãtis.tercio in rõne ↄſeruã/ tis.Continet em̃ vt vas.ſᷣ mẽſurat vt quãtitas.ᷣ cõ/ ſeruat vt natura.ſᷣm hãc tripliceʒ habitudinẽ ſũt in loco ſube finite.coꝛpales.⁊ coꝛruptibiles.Quia fini/ te ⁊ limitate.ſunt in loco ↄtinẽtie.Quia coꝛpalcs.in mẽſurãte.Quia coꝛruptibiles.in loco conſeruante. Scᷣm duas comꝑationes vltimas q̃ ſunt menſura re ⁊ ↄſcruare ſũt in loco ſbe f.nite.⁊ coꝛpales.⁊ coꝛru ptibiles.ſcᷣm pꝛimã vᷣo que eſt continere ſunt in lo/ co ſbᷣe finite.ſpnales ⁊ incoꝛruptibiles.vt angeli.Et hoc dico in loco coꝛꝑali.naʒ angclus hʒ locũ ſpũalẽ ⁊ ↄſeruãtẽ.ſ.dei virtutẽ.locum menſurãtẽ ſiue circũ/ ſcribẽtẽ ꝓpꝛie ſbᷣe.⁊ virtutis limitationẽ ſiue clauſio/ nẽ.locũ vᷣo cõtinẽtic nõ tm̃ ſpũalẽ ſed etiã coꝛpoꝛalẽ Nõ autem qre angeli ↄtinent᷑ loco ſiue aliq̃ͥ ambiẽte eſt oꝛdinatio ꝑtiũ vniuerſi.Si em̃ nõ haberẽt aliqͥd cõtinẽs.nõ cſſet eoꝝ exñtia oꝛdinata adinuicẽ.qꝛ nõ oꝛdinẽ hñt in creatione.eo ꝙ ercata ſimul.nec hꝛent oꝛdinẽ vnꝰad alten.hoc aũt nõ decet vniuerſum.nec ſummũ opificẽ. aũt q̃re ↄtinent᷑ loco coꝛpoꝛa/ li duplex eſt. Ana ẽ limitatio ſpũs creati.cũ em̃ ſpũs increatꝰqͥ deus ẽ habeat in ſe ſimplicitatẽ ꝑ quã ẽ in/ tra oĩa.⁊ imẽſitatẽ ꝑ quã ↄtinet oia.⁊ ẽ extra oĩa.cõi⸗ cat illas cõditões creature eatenꝰqᷓ̃tenꝰ nata ẽ reciꝑe virtutẽ ↄtinẽtie.vñ ſimplicitatẽ cõicat ſpũi.ſed ſpus nõ potuit reciꝑe virtutẽ ↄtinentie.qꝛ em̃ ſimplicitas ciꝰeſt finita.iõ eſt hic ⁊ nunc. ⁊ qꝛ nõ hʒ partẽ ⁊ partẽ ſm totũ hic ⁊ nũc.ido nõ pᷣt hꝛe vłem capacitatẽ reꝝ Coꝛpus aũt qꝛ cõpoſitũ ẽ ⁊ hʒ ꝑtes innumerabiles nõ potuit ꝑticipare ſimplicitatẽ.ſʒ ꝓpter partiũ extẽ ſionẽ potuit recipere capacitatẽ.ideo deꝰfecit vnum coꝛpus nobiliſſimũ qð eſſet natũ oia ambire.⁊ extra qð oino nihil eſſet.⁊ hoc ẽ empvrcũ.⁊ iõ neceſſe ẽ an gaum eẽ intra ipᷣm.Alia rõ cẽ.qꝛ in ſolo coꝛpoꝛe ẽ di/ nctio hic ⁊ ibi.Quia cm̃ creature cetere oꝛdinẽ ha/ bent in mũdo.diſtinctionẽ ⁊ poſitionẽ hñt ſᷣm gradꝰ poſitionẽ.⁊ ita ꝙ vna ẽ hic et alia ibi.vna ſurſum et alia deoꝛſum. 7 in ſolo coꝛpoꝛe ẽ potẽtialis diſtinctio Sm bic et ibi.⁊ int creaturas ſoli coꝛpoꝛi dʒ dari vłs potentia locandi.⁊ reſpectu viſibilin ⁊ inuiſibiliũ.vt tẽ omne locatũ habet pondus mul ⁊ ſeł cẽnt vera de eodẽ. 3 N — ſic vniuerſuʒ eſſet vnũ in oĩbus ſuis ꝑtibus oꝛdina⸗/ tis. Et ſic pʒ rõ duplex qᷓre data ẽ coꝛpoꝛi potẽtia lo/ candi ſpm̃.⁊ ſpĩ cõtincri a coꝛpoꝛc.hoc em̃ exigebat oꝛdo vniuerſi.tũ ꝓpter limitationẽ ſpũs creati. tum qꝛ in ſolo coꝛpoꝛe diſtinctio eſt ſ̃m bic ⁊ ibi. ¶ Cõcc/ dende ſunt igit᷑ rõnes mõſtrantes ꝙ celi empyrci eſt nõ eſt in loco.ddm ꝙ nõ intelligit᷑ de eẽ in loco.ſicut menſuratũ in mẽſura.¶ O obꝛ qꝙ loco angeli ⁊ aic S1 deus eſt. dom ꝙꝙ intelligit de loco ↄſcruante nõ de lo/ co diſtinguente.⁊ iterũ hoc nõ cogit.ꝙ ſi deꝰẽ locꝰaie. ꝙ nihil creatũ locet ſpũm.¶ Oꝛ obꝛ ꝙ; loci ad loca-/ tũ eſt mutua indigentia.ddðm ꝙ verũ eſt de his q̃ lo/ cant᷑ ꝓpter defectum ſui.ſᷣͥ nõ eſt verũ de his qͥ locãt pis poſſit eẽ extra cclum.dom ꝙ nõ.tũ ꝓpter ſuã in/ digentiã.qꝛ nõ haberet locũ cõſeruantẽ.tũ qꝛ nõ pa/ tit᷑ hoc oꝛdo vniuerſi.ſᷣ de angelo ꝙ celũ nõ excat nõ cſt rõ loci coꝛpalis indigentia.ſed coꝛpis vltimi vlis ↄtinentia.ſᷣm ꝙ vniuerſum ceſt ꝑfectũ ⁊ oꝛdinatũ. d alias duas rönes pʒ rñꝰ.ꝙ ꝓcedit᷑ de eẽ in lo/ locare angelos. .π Cobꝛ in Zꝛiñ pᷣ ꝙ incoꝛpoꝛeũ S0 52 Apter puandũ oꝛdinẽ vniuerſi. Vñ ſi q̃rat᷑vtrũ lapis co tanqᷓ; in ↄſeru ante.rõne cuiꝰponit᷑ influẽtia in lo cante.ponit᷑ etiã inclinatio in locato.iſte aũt moduſ eſſendi in loco non ↄuenit angeeoe. Qudſtio.ij. k tĩ in vno:Et ꝙ in pluribꝰ vr.pᷣmo ꝑ aug.qͥ dieit.q; „ angelus ibi eſt vbi vult. in li.de ciui.dei.S̊ erñs in ce/⸗ lo vult eſſe in terra. & exñs in celo eſt in terra.& ſi eſt Itẽ daſn. dicit ꝙ ibi eſt vbi opat᷑. ꝙ angelus vel eſt vel põt eſſc motoꝛ ccli.⁊ motoꝛ o in pluribꝰlocis. rat᷑ ſuꝑ totũ mobile.g̊ vnus angelus in vtraq; parte ¶ Werũ vnus angelus ſił ⁊ ſemel ſit in pluribꝰlocis. an circũferentic celi põt eſſe ſimul ⁊ ſemel.g ſi magis di ſtat vna pars circũferentie ab alia qᷓ; cclũ a tcrꝛa.ptʒ ⁊c̃. ¶ Itẽ quanto aliquid ſimplicius eſt.tãto in plu/ ribus reꝑit᷑.Et rõ huiꝰeſt.qꝛ tãto magis recedit a o Artatione. ⁊ magis appꝛopinquat ad diuinũ eſſe qd vbicqʒ eſt.g̊ ſi angelus inter creaturas maxie ad deu- appꝛopinquat.vr ꝙ ſil ⁊ ſemel in pluribꝰlocis eẽ ſ ſit. ſicut vłe ꝓpter ſuam ſimplicitatẽ eſt vbiq; ⁊ ſemꝑꝓ tẽ gloꝛiſicatus ſpũs nõ bʒ cogitationes volubi⸗ les.imo põt ꝑ tonũ gloꝛie ſimul multa cogitare.ſᷣK in· tellectꝰ p naturam invnico inſtanti nõ aſpicit niſi acd vnũ intelligibile.⁊ ꝑ gloꝛiã ſił videt multa.g pari rõ ne vr qꝙ; Aet leiin ne, ſimul poſſit cẽ in locis di uerſis. tẽ coꝛpus nũq; pᷣt eleuari.ncc ꝑ gloꝛiazʒ. nec ꝑ vnionem.vt ſit excelſiꝰſpũ gloꝛioſo.ſᷣ coꝛpꝰxpi ꝑ gloꝛiã vnionis põt cẽ in ee diuerſis. g pari rönę vt vr ⁊ angelꝰ gloꝛioſus. Contra. Ambꝛo. in li.de ſpũſancto.Ois creatura certis ſue nature ẽ circũſcri pta limitibus.ſᷣ qð põt cẽ vnũ ⁊ idẽ totũ ⁊ ſᷣm actuʒ ita in hoc loco ꝙ ctiã in alio.nõ eſt circũſcriptũ. vel angelus nõ eſt creatura.vel ſi ſit.in pluribꝰlocig ſim eſſe nõ põt. ¶ Ptẽ i n li.j Angel? d qꝛ adeſt intclligibiliter.⁊ circũſcribit᷑ vxbi rntSOreI. P af. non em̃ põt ſᷣm idẽ in diuerſis locis opari. Itẽ ſi ange tẽ Dam̃.in li.j Angelꝰ dẽ cẽ in loco. lus ſil eſſet in diuerſis locis.non indigeret mitti nec moueri. ſed mouent᷑ angeli.ſicut pʒ ꝑ ſcripturã ve.⁊ no.te.& ⁊c̃. angel⸗ oſſet id locis.ſił ⁊ ſel poſſet in vno loco tacere ⁊ in alio loco Itẽ ſi angelꝰ ſi' ⁊ ſelł eẽ poſſct i diucrſis loqͥ.i vno moueria in alio qͥeſcere.g̊ duo oppoſita ſi lñ ſiły eſſe ꝑiſius ⁊ romc.q̃ro vtrũ de oꝛbe poſſet ire pi „. ſius:ſi nõ.qucro qͥd impedit.ct nõ eſt dare? Si ſic. FK nibil mouet᷑ ad id qdð bʒ.ꝗ̊ nõ põt nep ſus ein ſi va . c 3 tẽ ponat᷑ cũdẽ ange — it pariſius æibi ſe inuenit. ſimul fuit pſs ? abſens. poſt bis eſt ibi pñs.q̃ oia ſunt incõuenientia ⁊ ab/ 4 ſurda. 5 Xc. Re . dom ꝙo cñ angelus hẽat eẽ indiui⸗ Auatũu. bz eel kernſg vo hʒ eẽ limitatũ ⁊ virtuteʒ lißdmitatã. bʒ e&i vno h.ſiue ĩ vno loco tm̃.Qm̃ ꝗ̊ tã i dliuiduatio qᷓ; limitatio nãliter ⁊ inſeꝑabiliter ieſt an gelo. hinc eſt ꝙ angelũ ſimul ⁊ ſemcl opoꝛtet eẽ tm̃ in vno loco.⁊ G dicũt auctcs.⁊ rõnes ꝓbant.⁊ iõ cõce⸗ S5 gende ſunt p co ꝙ verũ cõcudũt. ¶ Ac ülud qd ob . ijcit᷑ ᷣmo.qꝙ ibi ẽ vbi vult.dom q illud nõ eſt dictuʒ pꝓↄcomitantiam ſimultat.ꝙ in eodẽ inſtanti in quo eſt velle cẽ.in qcunq; loco ſit eẽ.ſᷣ iõ dictum eſt.qꝛ eẽ in loco volito ſcqͥtur velle ſine moꝛa tpis magna ꝓ/ pter velocitatẽ angelicã vt dam̃. dicit.ſeqͥtur etiã eẽ in loco tali vcl tali velle angeli ad nutũ.qꝛ angelꝰ nõ illud.ꝙ ibi eſt vbi oꝑat᷑.d ꝙ opari alicubi eſt dupli citer. vel mediate. vel immediate. Ymmediate. vtpu/ ta aia opat᷑ in manu.ſ mediãte manu aia naute ope rat᷑ in tota naui.qꝛ mouendo manũ mouet temonẽ. ⁊ mouendo temonẽ totã nauẽ mouet.nec tñ opoꝛtzʒ AY ſit in tota naui.ſ̊ vbi oꝑat᷑ ᷣmo.ꝑ hunc modũ in/ telligendũ eſt in ꝓpoſito ꝙ et ſi angelꝰ eẽt motoꝛ celi. vel mouẽs pᷣmo.moueret illã pꝑtẽ ſuꝑ quã eẽt influẽ=⸗ tia motoꝛis ⁊ in illa eẽt.nõ in tota re mobili vel mo/ ta. ſic intelligendũ eſt de angelis qͥ ſubuerterũt zodo⸗ S7 mãꝗ. ¶Ald illud qò obꝛ de ſimplicitate. d. qꝙ, ſimpli⸗ lllitas ecſt duplicit. Aut ꝑ pꝛiuationẽ ꝑtiũ ↄponẽtiũ in yſſe nature. Aut ꝑ pᷣuationẽ ꝑtiũ ↄtinẽtiũ in eſſe dif/ ffinito ſiue in genere.qñ dẽ q quãto aliqͥd ſimpliciꝰ tianto in pluribꝰ.hoc dẽ de ſimplicitate ſcdo mõ.quãõ ſcqʒ hʒ genꝰ reſpectu ſpẽi. ⁊ ideo in Flarib reni: q ſpe cies.Cũ aũt dicimus angelũ ſimpli qð obꝛ de pluralitate cognoſcibiliũ q̃ intelligit ſimul ⁊ ſeł.dðm ꝙ nõ eſt ſile duplici rõne.qꝛ vis cognitiua magis cfficit᷑ deifoꝛmis ꝑ gliam qᷓ; vis motiua motu ertcrioꝛi. Dꝛcterea aliud eſt. qꝛ deus exẽplar diuinuz in gloꝛificatis eſt rõ cognoſcendi ſm rẽ ⁊ eẽntiã.iõ in tellectꝰgloꝛificatꝰ multa cognoſcit.ita ꝙ nõ diſpgit᷑. 5ỹ circa vnũ colligit᷑.ſᷣ angelu eſſe in pluribꝰlocis hoc nõ põt eẽ ꝑ collectionẽ virtutis ad vnũ locũ.ſicut in/ tellectꝰad vnũ pᷣmũ cognoſcibile.⁊ iõ nõ eſt ↄſimile. S9 Ad illud qð ob de coꝛpe xp̃i. dᷣm ꝙ nõ eſt loc? a . minoꝛi nec a ſimili.qꝛ coꝛpus xpᷣi in pluribꝰ locis eſt. qꝛ multa ↄuertũt᷑ in ipᷣm.Et ſi queras q̃re magis cõ/ gruit aliqua in ipᷣm ↄuerti qᷓ; in aliud coꝛpus. Rõ hbꝰ eſt.qꝛ eſt cibus in qͥ reficiũt᷑ oia mẽbꝛa xpᷣi.Et ſi que ras qualis cibꝰhmõi eſt. eadẽ qõ eſt de carbone qua/ liter calefacit ꝓpter cõiũctionẽ cũ igne.ſic earo xpᷣi re pleta vilcctiõe vt carbo ignis igne. ⁊ hoc totũ eſt dil/ fuſius in pᷣmo li.et in quarto. — 7 1 AS emode eẽndi angelũ in loco.et querit᷑ vtruʒ ſit in loco impartibili ſiue pũctali. Et ꝙ ſic vr. Dam̃. dicit angelꝰeſt in loco.nõ figuralitcr. ſ̃ intelligibiliter. ſi punctus.eſt in puncto. cati ad locatuʒ.ſᷣ angelus cũ g nihil ipᷣius loci ſit in ⸗ rabile et intelligibile ni ſimplex ⁊ imptibilis.S ei debet locus ſimplex et imptibilis. ſed hic eſt ſolꝰ punctus loci. ꝛc. Item ponamus angelũ cẽ ilo co in quo minoꝛi nõ pot eẽ. quero an ille loc? eſt pti/ bilis. aut imꝑtibilis. Si ꝑtibilis. cũ angelꝰ ſit ſim⸗ ue ĩ vno loco tm̃.Qm̃ g tã i vult niſi qð cõpetit nature ſue.vnde nõ vult ibi eẽ in ibi inſtanti.ſᷣ in eo tꝑe in qͥ ſcit ſe poſſe venire.eo mõ in/ 856 tel igendũ eſt verbũ pꝛedictũ de coꝛpe gloꝛioſo/ Ad . cẽ. hoc eſt ßm ali / 88 ud genus ſimplicitat᷑.ið nibil ad ꝓpoſitũ.Ad ills Ppoꝛtio debet eẽ lo⸗ . R——NE II . ,„„ . —— — pllex. adhuc põt eẽ in minoꝛi. ſi nõ põt eẽ in mino ri. vr ꝙ ille ſit imꝑtibilis.ſᷣ nibil eſt imptibile in loco niſi punctus. ac. e q recipit᷑ in aliqͥ. recipitur ibi ꝑ modũ recipieni te. aut eſt ita in toto ꝙ pars eſt in ꝑte. Si totus eſt in toto ita ꝙ ꝑs ẽ in parte. eſt ptibilis.Si ita in q̃li/ bet parte.cum g partes loci ſint multe. erit in pluri/ bus locis. Si dicas ꝙ; eſt in oibus illis tanqᷓ; in loco vno.ſicut anima eſt in omnibus ꝑtibus coꝛpis. Cõ/ tra.eſto ꝙ coꝛpus illud diuidat᷑.⁊ locus in qͥ eſt an gelus. ↄſtat ꝙ nihilominus põt eẽ in oĩbꝰ partibꝰ.cũ nö beinent ex aliqua ꝑte pꝛincipalit᷑.⁊ ſi hoc. cuz ſit ocoꝝ multititudo.erit angelꝰ in pluribꝰ locis.. Contra. punctus nec eſt locus nec ꝑs loci. qd ẽ recipient nõ ꝑ modũ recepti. ſi &ᷓangelꝰ ẽ in loco ꝑtibili.eſt partialit᷑.ſed impoſſibile ẽ angelũ recipe ꝑtitionẽ.ꝗᷓ ⁊c.i¶¶ Item ſi angelꝰ eſt in loco pti bili eni; in loco pᷣmo.aut g eſt totꝰ in qualibet par⸗/ n puncto vel in loco punctali. nõ eſt in loco. JItẽ punctus vt dicit ꝑhs eſt ſuba poſita.i. cẽntia habẽs poſitionẽ in qͥ differt ab vnitate. ſi angelꝰeſt in puũ/ cto. habet poſitionẽ. foꝛma habens poſitõnẽ in ma teria.nõ eſt motoꝛ ſufficiẽs eiꝰ in q̊ eſt.Sõ ⁊c. ¶ Itẽ ſi angel ꝰeſt in puncto pᷣmo.& influit virtutẽ ſupꝛa pun ctum. cum punctus ſit impꝛopoꝛtionalis coꝛpi.im poſſibile eſt ꝙ virtꝰ eſetecnche⸗ ad coꝛpus.⁊ ita t nunq; mouebit coꝛpꝰ. ¶ Itẽ aia eſt in toto coꝛpe. ſʒ hoc nõ facit vnio.qꝛ ex bocipſo hʒ dependentiã. ⁊ ita Artationẽ. hoc eſt rone ſimplicitatis. cũ g̊ angelus ſit eque ſimplex vel magis qᷓᷓ aia. videt᷑ ꝙ multofoꝛ/ tius in maioꝛi loco vel equali totus pofſſit ſſc. N. triplex fuit circa hoc poſitio. Fuerũt em̃ quidã dicẽ/ tes ꝙ angelꝰ qᷓ;uis ſit in loco coꝛpali.non tñ eſt in eo coꝛꝑaliter ſᷣ ſpũñaliter. Qm̃ vo nõ eſt in loco ſitualit᷑. iõ nec ſᷣm totũ.nec ſᷣm ꝑtem.nec ſᷣm tmpartibile.qꝛ nulla oino eſt cõmẽſuratio angeli ad locũ. Sed iſta rõ nõ intelligibilis eſſevidet᷑.quõ.ſ.aliqͥd poſſit eẽ in aliqͥ.⁊ differri.⁊ ↄtineri.nec tñ pᷣmo imediate ſit ĩ to⸗ to vel in parte vel in ꝑtibili. Omnce em̃ quod ẽ in ali quo loco toto. vcl ẽ rone totiꝰ.vel rõne alicuiꝰ part. Et ideo fuit circa hoc ſedᷣa poſitio.ſ.ꝙ angelꝰeſt in lo co impꝑtibili ſiue punctali.⁊ rõ eoꝝ erat iſta.qꝛ ange/ 60 lus hʒ mãm oino differẽtẽ a coꝛpaliũ mã ſᷣm eẽ.ſ. nõ eſt extẽſa. vñ cñ materia ſit ſimplerx vt pũctꝰ de ſe dicũt angelũ haberc ſimplicitatẽ ꝓpotionalẽ pũcto. ⁊Zita ĩ loco pũctali. Sʒ h̊ poſitio falſa ẽ ⁊ nõ intelligi bilis. Quicqd em̃ ſit de mã ſicut.j.dicet᷑.hᷣ tñ ve ꝙ; ois locus coꝛpoꝛeꝰẽ ꝑtibił.g ſicut ẽ oppoſitõi⸗ ſecto dicẽ coꝛpꝰ imptibile ſiue punctale. ita ⁊ dicere locũ pũctalẽ. Et iteꝝ.cũ pũctus nõ ſit locus.ponẽ an gelũ in pũcto ẽ ipᷣm ponẽ nõ eẽ in loco.Et iõ ẽ tercia poſitio ꝙ angelꝰcũ cõtineat᷑ a loco coꝛpali.q ẽ in lo/ co ꝑtibili tãqᷓᷓ in loco pᷣ.⁊ qm̃ nõ põt extẽdi in eo.ne/ ceſſe ẽ ꝙ ſit in toto.ita ꝙ totꝰin toto.⁊ totꝰ in q̃libet pte. in h̊ ẽ ſilis qdãmo ſimplicitas angeli ſimplici tati diuine.ſᷣ deficit.qꝛ angelꝰin vno loco eſt. de? autẽ vbiqʒ. et ex ̊ dicit Jo. dam̃.ꝙ angls eſt in coꝛꝑali lo co.ſᷣ intellectualłx nõ figuralr.qꝛ h̊ ſolũ capit intale⸗ ctus quõ ſba vicʒ tota ſit in partibꝰ ⁊ tota in toto.et ita pʒ rñ ad vᷣbũ dam̃.¶ Oꝛ obĩ ꝙ dz eẽ ꝓpoꝛtio. dð. ꝙ nõ opoꝛtet q ſit ꝓpoꝛtio m ſpales ↄditiõcs ⁊ pꝛo 61 pꝛias angeli vel loci.qꝛ angelꝰnõ ponit᷑ eẽ in loco ꝓp/ pꝛie.eſt tñ ibi ꝓpoꝛtio q̊ ad finitate ⁊ limitationẽ.ꝑ q̃ᷓ duo angelꝰ? viſfinit᷑ ⁊ lr nrrinanger vu⸗ tutẽ finitã ⁊ ſöam. ſic locteiꝰartat? ⁊ limitate. obt de H. ſi angelꝰponat᷑ in loco in q̊ minoꝛi nõ poſſit 62 ſem * onbett ishietui pli Phudrn ußukne, eihjncin ſͤſieſars⸗ Inoktgfe ſün duicit⸗ Gcicichane gonccünen dyoccara (kirinclet Getſein ahtnocuſe chk alod ſtinclbarpe tusctinqont int honmd. giegnehn u ci toxno⸗ Hobatacza biel a afini guta Mñ ſiſargenni enntene igtname ſcieiſcnen ckllcenpti Nuuhecſe⸗ nhirbae hizing n inmnolhenn Nlrsunglſ ſtſenmt uſtcin foinduſt kiniuß guttinnor agltien ulftiug ſtabſaf gioppinn nni idope öcknbe⸗ 4 ninti imgittri ZU ueinkinn Mrinis NAra nckummo, n⸗ Gcigin Miridt pckulwt e Gri Ahigte aliii mrĩgtinn örnin e, lininel man. Mäbna 64 poꝛa.ᷣ vnũ. li in eodẽ loco. c due aie ſüt ſim eſſfe. dom e in boc differt exñtia angeli in coꝛpoꝛe et „5 Qia. ꝙ aia qꝛ eſt ꝑfectio coꝛpis nati viuificari vita rõ nali. T illud eſt in determinata quantitate.iõ põt eſſe in coꝛpe ita ꝑuo ꝙ nõ in minoꝛi.qꝛ minꝰ nõ ecẽt oꝛga/ nizʒabile ⁊ viuificabile. angelꝰ aũt qꝛ nõ ẽ vt pfectio.⁊ — ſimplex cſt.qꝛ in ꝗqlibʒ ꝑte loci totꝰ.quãtũcũq; pua ẽ rõ loci.ſaluat᷑ in qlibet. nec põt accipi lociſte ita par uus qͥn adhuc poſſit eẽ in minoꝛi. ⁊ iõ nõ eſt dari lo/ cus in qͥ minoꝛi nõ poſſit eſſe.eſt tñ dari in quo maio ri nõ põt.ſicut ⁊ aia.qꝛ boc venit ex limitatõe. Sicut in coꝛpibus ſtat? eſt in aſcẽdẽdo.vᷣ nũqᷓ; eſt ponerc ſtatũ in diuidẽdo.nec vnqᷓ deuenit᷑ ad imꝑtibile. ſic 63 intclligẽdũ ẽ circa exñtiã angcli in loco. 4 M obꝛ ꝙ; bi receptũ dependct a recipicnte.ſicut ſpẽs recipit᷑ in oꝛgano.re eſt ꝑ modũ recipientis ⁊c̃.dð.q verũ eſt cipit᷑ in intellectu. ⁊ exñtia eius depẽdet ex co in q re cipit᷑.⁊ ſe hʒ ad illud ꝑ modũ infoꝛmant. hinc ẽ ꝙ re cipit modũ ſue exñtie ab co in qͥ recipit᷑.nõ ſic angelꝰ recipit᷑ a loco.qꝛ nõ pendet ex illo.i ¶Oꝛ obꝛ ſi totus ſit in qᷓlibet ꝑte loci.cũ ſint plura loca ⁊c.dom ꝙ to/ tus eſt in qualibʒ ꝑte.nec tñ in plurib?locis.ſicut nec aia dũ viuificat totũ coꝛpus.no viuificat diuerſa coꝛ 2 qt obꝛ. eſto ꝙ; coꝛpꝰ illò ſiue locꝰ ĩ 42 tes.cũ ꝑtes nõ ſequeſtrent᷑ longe abinuicẽ.totus ect in oibus. ⁊ oẽs cẽnt ei vnꝰlocus.qꝛ nullã hʒ ronẽ am biẽdi vel diffiniẽdi angelũ. illud qdð cõplectit᷑ omms partes.locꝰ cm̃ nõ numcrat᷑ ſjm nũeꝝ coꝛpoꝝ locan/ tiũ. ſicut pʒ.qꝛ vnũ coꝛpꝰ pᷣt cẽ partim in aere.ꝑtim iĩ q ꝑtim in terra. nec tñ in tribꝰ locis.ſ in vno eſt. ¶ Queſtio. iiij.⁊ vltimg. m ¶ Vtrũ plures angeli ſint ſit in eodeʒ loco pᷣmo: Et q; ſic videt᷑ rõne multiplici.Et pᷣma bec eſt. angelꝰ non eſt in loco coꝛpalit᷑ ſpalit᷑ cũ dicat ph̊s.iij.ðꝭ ais. ꝙ aia loc?cſt ſpẽꝝ in q..ſ.ſt᷑ ſpnalit᷑.ſilis ẽ modꝰ exñdi ⁊ ſpẽm in aia. in aia ſil pñt eſſe ples ſpẽs.ita ꝙ vna nò eſt in alia. ᷓ ꝑi rõne plures angeli in vno loco coꝛpali.. Itẽ angelꝰ nõ eſt minoꝛis ſim angelũ in ld plicitatis qᷓ́; punctus.ſed duo puncta pñt eẽ ſil. ergo plures angeli. Pꝛobatio minon. phᷣs dicit q; — ſũt qᷣꝝ vltima ſt ſilł.⁊ dicit ꝙ ſil ſt.qᷓeũq; in eodẽ loco o ſũt.g cũ ↄtingat lineas ↄtiguari ⁊ ita vltima cẽ il. § duo indiuiſibilia ſũt ſik. ſeli⸗ ſunt lumia ſpũalia ſicut dicit dyo.ſᷣ lũina coꝛpa/ ia ꝗᷓ ſunt minon ſimplicitat ⁊ magis depẽdẽt a loco coꝛpali ſil ſt. ſicut dicit dyo.⁊ plures ſpẽs in codẽ me Lio ſil ſüt. ſicut pʒ. S pi rone.imo foꝛtioꝛi plures ange tẽ ronalis aia magis appꝛopat ſi bi coꝛpꝰ i q̊ toto ẽ q́; angelꝰlocum.qꝛ maioꝛi nexu illi vnit᷑. ̊ demõ põt obſidẽ ⁊ eẽ in eodeʒ coꝛꝑe cũ aia.S ⁊c. ¶ Itẽ ſancti dicũt ⁊.j. hẽbit᷑ ꝙ coꝛpꝰ gloꝛificatu⸗ ptranſit ꝑ nõ gloꝛificatũ.g pñt ſimul eẽ duo coꝛpa.S multofoꝛtiꝰ? duo ſpũs.Si dicas ꝙ nõ valet in ſpiriti ⸗/ bꝰ.qꝛ vnꝰnõ ẽ malis reſpectu alteriꝰ.ſicut coꝛpꝰnon gloꝛificatũ reſpctũ gloꝛificati.obꝛ tũc.ſint ſimul duo coꝛꝑa aiata q̃ꝝ vnum ſit gloꝛificatũ ⁊ alten nõö. ↄſtat ul. ⁊ tñ vna nõ ẽ mãlis reſpectu al- teuriꝰ. pi rõne duo ſpũs. cupat locũ. Intelligamꝰ em̃ ꝙ; locꝰſit vacuꝰa coꝛpe.⁊ ponatr ibi ſpũs. nipilominꝰerit vacuꝰſicut pᷣus.⁊ na — ¶ Itẽ ſpũs rõnalis nõ oc⸗ tt ſtqtũ recipe quqtũ pᷣus.ꝗ cũ eqᷓ bñ poſſit ibi eẽ coꝛ/ pus. ſicut ſi nõ eſct ſpũs. pari rone videt aliꝰ ſpi⸗ ritus. ¶Contra. Strab dicit ? babet in litcra. ſia —. .; q̃ eſt angelꝰ diuidat᷑.dico ſi diuideret᷑ in mille par cie infoꝛmari. Si tẽ ꝑ aliud ſiłe.qꝛ an patẽt obiecta. M em̃ in . 4 ⁊ lumiaribꝰ.pʒ rñ ꝙ nõ eſt ſile ꝓ eo ꝙ diuerſe ſpeci/ et coꝛpus non gloꝛificatũ eſt materiale reſpectu glo/ rificati. Altimũ vo cõclugit a parte nature angeli. 1, gliud eſt auoq impedgiiit. ſed noſi eſt repletũ quolad vacuitatem. ergo quo ad oꝛnatus totalitatcʒ. ergo loca diſtincta ⁊ diuerſa ha- bent in empyreo. ergo ſi ita eos pduxit deus ſicut na ti ſunt eſſe. non ergo in eodem loco nati ſunt eſſe. ſed in diucrſis. ¶ Itẽ Aug. de fide ad pe. Ineſt ſingulis ſpiritibꝰnaturaliter terminꝰ q̃ͥ ad ſeinuicẽ diſtinguũt ⁊ vnus in altero nõ eſt. ſi diſtincti ſũt p termios na turales. impoſſibile eſt eos cẽ ſil. ⁊ in codẽ loco ſimul exiſtẽ. ¶Ite loc?dicit᷑ ad locatũ relone eẽntiali.ᷓᷓ cũ multiplicato vno relatiuoꝝ multiplicat alterũ. qt ſt locata tot ſunt loca. eodẽ mõ qͥ locus dẽ ad locatũ. S cũñ locus angeli dicat᷑ ad locatũ ꝑ modũ mẽſurãt ⁊2 p modũ diffinientis. q̊t ſũt angeli diffiniti. tot ſũt lioca diffinientia. ¶ Itẽ ſieut ſe bʒ locꝰad locatũ.⁊ ecõucer ſo. ſicut vnu ſocatũ ad plura loca.ita vnꝰ locus ad plura locata.ſᷣ vnũ locatũ vt angelus.nõ põt eẽ i pltu ribus locis.g vnus locꝰnõ põt eẽ plurium angeloꝝ. — „ —— 7 £ cc. ¶ Ro. ad p̃dictã qõnẽ dixert aliq̃ ꝗg angeli po/ terãt eſſe plures ſi nullo repugnãte. 2 ꝓpter ſi uam ſimplicitatẽ.⁊ ꝓpter hoc ꝙ locum nõ replent ratõnc ſue ſpũalitatꝭ.vñ nec minuũt loci capacitatẽ. quẽad- moclũ nec lumia nec ydola in medio. nec ſpẽs iĩ aĩa. que in eodẽ ⁊ ᷣm idẽ ſunt in multitudine.nec tñ po/⸗ nit᷑ ydolũ iu ydolo.nec lumen in lumine. ſi ic dicũt ſe babere in ppoſito. Mec cogit obiectio de repletiõe ce li. qꝛ dictu eſt. pt ſpũum multitudinẽ. nec de vtu⸗ te ſiue loco ſpũali.qꝛ ſo diſtinguit ꝓpᷣa vᷣtute ⁊ natu 1. nec vn illabit᷑ alij.nec relone.qꝛ vniꝰad altcrũ nõ eſt hitudo. nec depẽdẽtia necitat ſ ſolũ cuiuidã ↄgru itat. Alij dixerut qꝙ — Alij direrut ꝙ ꝙᷓuis angelꝰ ſpũalit ſit in loco.tñ plures angeli i codẽ loco ſil eẽ nõ pñt. repugnãte ha⸗ bitudie diſtinctõis qᷓ̃ ẽ loci ad angelũ. Sicut em̃ due ſpẽs al bedinis i eadẽ aia eẽ nõ pnͤt. n ꝓpt hᷣ ꝙ repzu gnet repletio.ſᷣ ꝓpt᷑ hoc ꝙ repugnat ißi aie infoꝛma tio.qꝛ infoꝛmata ſpẽ albedinis. no t iteru cõſil ſpe⸗ iter in ꝓpoſito locus diffiniens ali qd nõ põt aliud ꝗð eodẽ mõ eſt in loco diffinire. vñ ſicut vnũ coꝛpꝰnõ pᷣt pfici a duabꝰ aĩabꝰ. ſic nec vnꝰ locus pᷣmꝰ deputari duobꝰſpiritibꝰ. Sʒ multo minꝰ? iſtã qõnẽ termiare poſſumꝰſi reſpiciamꝰ ad rõnẽ ob quã angelos ponimꝰ in loco coꝛpꝑali.boc em̃ nõ ẽ ꝓ pter indigẽtia angcli. qꝛ oĩ coꝛpali loco deſtructo poſ ſet ſpũal bᷣa pmanere. Mec etiã pt ineligetia loci. qꝛ pñtia angeli nulla remouct᷑ in igetia loci. H hoc pat.angelꝰ indigẽtiã loci coꝛpał nõ termiat.nec ſim/ pliciter nec in ꝑte quãtũ ẽ de ſpñali natura.⁊ eiꝰ loci nibil phibẽt plłes ſpũs ſil e ſicut plura ydola vł ſpe cies ĩ aĩa. qĩ oꝛdo vniuerſi ita tollit᷑ p oiĩmodã in/ diſtãtiã ſicut ꝑ diſtãtiã infinitã.ſicut non patit᷑ oꝛdo vniuerſi vt angelꝰinfinite diſtet ab angelo.imo om̃s intra vnã circuferẽtiã celi vltimi daudũt᷑.ſic nõ pa/ tit᷑ ꝙ angelꝰin eodẽ loco p̈mo ſil ſit cũ angelo. Ex bif em̃ obꝛ de ſpẽbꝰ in aia ⁊ punct/ 6&& es diuerſas indigẽtias aĩe cõplẽt.nõ ſic plures ange li indigentiã loci. Ampliꝰ.nõ ſic attẽdit᷑ oꝛdo in illis Itũ ad exũtiã in loco.ſicut in angeł.i/Sili ſequẽtia duo nõ valẽt.qꝛ nihil eſt ibi qd repugnet oꝛdini vni ⸗· uerſi. qꝛ demon ⁊ aia ſunt ĩ coꝛꝑe diuenſo mõ cẽndi. Cc 4 * . * *½ Niſtinctie iij. quales creati ſunt angeli. * . * . qlitas angeli põt attẽdi. j . llita piciẽtes aut meritũ. aut pᷣmiũ.iõ bec ꝑs hʒ tres. In pᷣma determinat de pmis.ſ.de attributis. in pᷣdictis angeli diffe rebãt ⁊c. a ¶ Quatuoꝛ quideʒ angelis vident᷑ eẽ at/ tributa. Contra.vr ſi/ bi Zdiccre in enume/ rationc. enumerat.n. ſex. ſicut pʒ.qᷓ ſunt.eſ/ ſentie ſimplicitas.ꝑſo nalis diſcretio.memo ria.intelligẽtia.volun tas.⁊ liberũ arbitriũ. Itẽ vfr ſibi ↄtradice/ re in repetitõne. dicit em̃ in ſẽn.ca.qꝙ circa tria ẽ cõſideratio.ſ.cir „ 1 6, õs 5 — . —WR 45 S . — ⸗ 9 De quatuoꝛ naturalibꝰattributis angelis in ipo cõ ditionis ſue initio. a Cce oñſuʒ eſt vbi angeli fuerint mox vt creati AQ ſunt.nũc ↄſequẽs eſt inueſtigare q̃les facti fu/⸗ rint in ipſo pᷣmoꝛdio ſue ↄditiõis.⁊ qᷓtuoꝛ qͥ⸗ dẽ angelis vident᷑ eẽ attributa in initio ſubſiſtẽtie ſue. ſcʒ eẽntia ſimplex.i.indiuiſibilis ⁊ imãalis.⁊ diſcretõ ꝑ ſonalis.⁊ ꝑ rõnẽ naturalit inſitã.intelligentia.memo⸗ LYYcc ofñſum eſt ⁊c. Supꝛa egit męr̃ q ⁊ vbi creati ſunt angeli.in pꝑte iſta oñdit qles facti ſunt. Et di; geli . aut q;tũ ad naturales habilitates ſiue q̃litates reſpiciẽtes vichonens nature. n ſcda de hiti⸗ bus malicie ⁊ bonitatis ibi. Illud q inueſtigatiõe. In tercia de babitib? btitudinis ⁊ miſerie.j. di. iiij. Doſt bec vidẽdũ vtrũ ꝑfectis. i ꝛima ꝑs hʒ tres. In pᷣma enumerat diſtinguit illa attributa. In ſcda oñdit q mõ recipiũt magis ⁊ minu ibi. Hic ↄſiderãdũ ẽ vtrũ ⁊c. In tercia oñdit in aliqᷣbꝰalijs cqlitatẽ.ibi.Et ſicut ria.⁊ voluntas.ſiue dilectio.liberũ qͥʒ arbitriuʒ.i.libe. rag inclinande voluntatis ſiue ad bonũ ſiue ad malum facultas. Poterãt em̃ ꝑ liberũ arbitriũ ſine violẽtia et coactione ad vtrũlibet ꝓpꝛia voluntate deflecii. AQQuõ recipiũt magis ⁊ minus in attributis. b ca ſbam. foꝛmã. ⁊ ptj̊. ¶ Mic cõſiderandũ eſt. vtꝝ in ſua ſba ſpũali.⁊ ſapia rõè/⸗ tem. Querit᷑ de ſuffi ciẽtia illoꝝ quatuor. vr em̃ ꝙ multo plura debẽt attribui.ſ. incoꝛ ruptibilitas. ſpũali / tas.⁊ hmõi ex ꝑte een tie. Ex parte potẽtia-⸗, rũ.iraſcibilis.⁊ concu piſcibilis. et ita cõpe- tit eis ingenium ſicut memoꝛia. Itez videt᷑ ſuꝑfluitas.qꝛ li.ar.nõöõ diſcernit᷑ a rõe ⁊ wlũ⸗/ tate.& non dʒ quarto loco cõnumerari. Itẽ terciũ attributũ q G rõ.aut accipitur ꝓ co gnitiua tm̃. aut ꝓ co⸗ Fnendr motiua. Si p mõ. g male diuidit in intelligẽtiã ⁊ volũ/ 1 tatẽ. Si ſcðo modo.& ſupꝑfluit li.ar.Rꝰ.dᷣm ꝙ iſta attributa ſunt cõuenientia atiõeʒ tãqᷓ; pᷣncipalia a qbꝰalia bñt oꝛtũ.Et ſumit᷑ ſufficiẽtia ⁊ ꝑpſonã. Et circa ſbᷣaʒ duo.ſ.q̃ ẽ.⁊ penes hᷣ ẽ ſba ⁊ ſimplicitas. lit᷑ circa poſſe ẽ ↄſiderare ipaʒ potẽtiã.⁊ penes h̊ tciñ.ſ.rõ nãl nes h̊ ẽ q̃rtũ attributũ.ſ.li.ar. Al alit.angelꝰhʒ q̃drupłr oſiderari.ſ.in angelũ.⁊ ſic ꝑſonalis diſcretio.Ad deũ.⁊ ſic memoꝛia.intelligẽtia.⁊ vo nali.⁊ libertate arbitrij qᷓ oĩbꝰinerant.om̃s eq̃les fue/ nnt. vt ſit pᷣma ↄſideratõ de ſba. ſcda de foꝛma.tercia ö 4 poteſtate. Perſona qᷣpe ſuba eſt. ſapia foꝛma.arbitri⸗ um ptãs.Et ad ſubaʒ quidẽ ꝑtinet nature ſubtilitas. ad foꝛmã vo intelligẽtie ꝑſpicacitas.⁊ ad ptãtẽ rõna⸗:· boifferentẽ eẽntie tenuitatẽ.⁊ differẽtẽ ſapie ꝑſpicaci/ tatẽ.atq; differentẽ arbitrij libertatẽ ⁊ habilitateʒ re/⸗ cte habuiſſe intelligũtur. Sicut in coꝛꝑibꝰ nõnuila dif ferẽtia eſt pᷣm eẽntiã.ac foꝛmã.⁊ pondus. Quedã em̃ alüs melioꝛẽ ac dignioꝛẽ eẽntiã ⁊ foꝛmã habent.⁊ alia alüs leuioꝛa ⁊ agilioꝛa ſũt. Ad hũc g̊ modũ credẽdum eſt illas ſpũales naturas ↄu nientes ſue puritati ⁊ ex/ cellẽtie.⁊ in eſſentia.⁊ in foꝛma.⁊ in facultate dr̃ias ac cepiſſe in exoꝛdio ſue ↄditiõis.quibꝰ alij ĩferioꝛes.alij ſuꝑioꝛes dei ſapĩa ↄſtituerent᷑ alus maioꝛa. alijs mi⸗ ſic. In angelo.n.ẽ ↄſiderare eẽ ⁊ Ael ipᷣm qð ẽ.⁊ penes h̊ ẽ ꝑſonał diſcretõ.Sili/ it inſita.ẽ iteꝝ ↄſiderare facultatẽ potẽtie.⁊ pe/ ſe. ⁊ ſic eẽntie ſimplicitas.Ad alterum lũtas.in qͥbꝰↄſiſtit rõ imagis. In ↄꝑpa lis volũtatis habilitas. Ille 8 eẽntie rõnales q̃ᷓ̃ ꝑſone erãt.⁊ ſpũs erãt.naturaq; ſimplices.⁊ vita imoꝛtales. hᷓ di q dif.- ferẽtes erat i il Per ſilitudinẽ coꝛpoꝝ ita eſſe oſtencdit. magis ⁊ minꝰ. angelo ꝑ naturã ſuã ⁊ ſui crer oſſe.ſiue ſba,zʒ tiõe ad ea ꝗᷓ ſubiccta ſunt eoꝝ regimi. ⁊ ſic hʒ li.ar. Ael alr ⁊ mag ſᷣm eeſ ad ea q̃ dicũt᷑ in lra. Quia in angelo ẽ ↄſiderare ſbaʒ.foꝛmã.⁊ potẽtiã. Suba ãt ↄſiderari pᷣt dupłr pſonalitas.foꝛme attribuit᷑ imagis pulcritudo ſiue enuſtas.potẽtie attbu icut dictũ ẽ. ⁊ ſic ↄpetit ei ſimplicitas ? it᷑ libtas.⁊ ſic pʒ quõ qᷓtuoꝛ reducũ tur ad tria. pz ꝙ fciũ attributũ i tria viuidit᷑.ĩ qbꝰ cõſiſtit imagd.pʒ etiã quõ fciũ attributũ differt a qͥnto. ptʒ ctiã ſufficiẽtia ⁊ rñꝰ ad oba.qꝛ ̊ enñerãt᷑ attributa pᷣncipalia. b ¶ D — tas reſpicit eẽntiã ſiue ſbaʒ. ſicut dꝛ in lr̃a.ᷣ ſba nõ reſpicit mag⁊ minꝰ.g ⁊c̃. Itẽ ſimplex ſitiõis.vᷣ pᷣuatiões nõ recipiũt magis ⁊ minꝰ.ᷣ ⁊c. Itẽ magis ⁊ minꝰſi alicui imponit᷑. B ẽ nẽ c ſu oppoſito.ſᷣ ſimplex ſpũs nõ ẽ mixt? alicui ↄpõni qᷓ ſit oppoſita ſimplicitati anglice.⁊ oẽs hñt eaſdẽ ↄpões. S 2 oẽs ſt᷑ eq̃tr ſimplices.Ræ.ad ̊ dð.qꝙ i angelẽ gdꝰſimplicitat᷑.⁊ H̊ manifeſtat a⸗ vtut. Quia vnꝰ? angelꝰ ẽ po tentioꝛ altero.et quanto in ſpiritualibus aliquid eſt ſimplicius.tanto virtuoſt ximatio ad deum.ſi em̃ ꝑ naturam vnus ẽ deo ꝓximioꝛ altero ⁊ ſilioꝛ.g& magis acce tẽ. Manifeſtat vlterius hoc ipᷣa cognitio.quia vnus a ifferẽtẽ eẽntie tenui.⁊c. Coñ.ſimplici/ dicit puationẽ ↄpo pꝑ mixtionẽ cuʒ ſuo ius Hoc etiã manifeſtat appꝛo dit ad diuinam ſunplicita lterũ purgat.pellẽdo ignorãtiã.g vnus altero pꝛioꝛ et ſimplicioꝛ. et ideo bene dicit mgr̃ ꝙ eſt gradus in ſimplicitate eentic. Oꝛ obijcit᷑ ꝙ ſuba nõ recipit mag ⁊ mi Neei aertids tttin Priuthen tigwtt ſpifuͤffn 6 Gonckge Nhesda d Mhini e Higcttenuit Pßfrnitueen ninen cogit ſpenei fiſtii eni ulbo⸗ pluuſtni ut Mecnciis. niurfi ſttiinor⸗ ſanihiomin ſy ſeboym Dutel oatr . ocue⸗ irtoneen Mogfnnnenet nifmn aimtinte Neſtwmni⸗ tinte Ddaninnn nſcndtt hibe hig ſuscil oiin apr in Ntact 1 . . ℳ 77 9 * — nus reſpondei poteſt g intereriptioh m. quia vn a creatina verio:i m eſt ens e alia. Et , dicik bay hõ te . „ cipere magis ⁊ minus boc intelligendũ cſt logice. Ael dom ꝙ aliud eſt dicere cẽntiã. aliud ſimplicitatem eſ/⸗ ſentie.⁊ ſimplicitas eſt ꝓprietas eëntie. Oꝛ obꝛ ꝙ diei priuationem.qꝛ aliqui vbiq; veritatẽ.ſed in bis oppoſitis quoꝝ vtrũqʒ eſt aliqua natura.in alijs vo eſt ꝑ mai t * rietas een bẽ ꝙ dicit pꝛiuationẽ.ddᷣ.qꝙ ⁊ ſi dicat pꝛiuationẽ.no tamen pure ponit.⁊ ideo poteſt recipe magis ⁊ minꝰ.Oꝛ obr de pmixtiõe.dᷣm ꝙ illud nõ habet oꝛẽ acceſſum ad ſuum ſummũ.vñ maioꝛ ſimplicitas eſt in angelo nõ ꝓpter paucitatẽ cõpoſitiõis.ᷣ ꝗpter acceſſũ maioꝛẽ ad ſumme ncoa dona p̃ᷣſtantis.vt qui tũc ꝑ naturalia bona alios excellebant.ipᷣi etiã poſt munera gr̃e eiſdem pꝛeeſſent. Qui em̃ natura magis ſubtiles.⁊ ſapia ampliꝰpſpica ces creati ſunt.hi etiã maioꝛibꝰgratie muneribꝰpꝛedi⸗ diti ſunt.⁊ dignitate excellentioꝛes alijs ↄſtituti. ui vo natura minus ſubtiles.⁊ ſapia minꝰ ꝑſpicaces cõo⸗ diti ſunt.minoꝛa gre dona habuerũt.inferioꝛeſq; cõſti tuti ſunt.ſapia dei equo moderamine cũcta oꝛdinãtis ipſa facultate arbitrij diſttie aiaduertenda eſt m differẽtẽ nature virtutẽ ⁊ differẽtẽ cognitiõis ⁊ intelli c R ee gentie vim. Et ſicut differẽs vigoꝛ ⁊ ſubtilitas nature Sr Zn infirmitatẽ nõ adducit.minoꝛq; cognitio ſapie igno⸗ pliciter rãtiã nõ ingerit.ſic libertas inferioꝛ nullã arbitrio ne ceſſitatis voluntatem impoint. ſtẽdit quõ in aliqbus alijs eq̃litatẽ habuerũt. c C&C Seðdm eſt ꝙ ẽ ↄſiderãda dꝛia arbitrij.qd nec minoꝛ tenuitaſ infirmitatẽ nec minoꝛ cognitõ ſapientie igno⸗ rantiã nec in/fe Et ſicut in pꝛedictis angeli differebãt.ita ⁊ quedã cõo⸗ ué x ↄſequit᷑ rone ſoꝛ liber- 11¹ E rõ 2 voluntatẽ. ⁊ iſte po- me e⸗ munia ⁊ eqlia habebãt ꝙ ſpũs erãt.ꝙ indiſſolubiles oncle ſeaant ſbann. inducit. imoꝛtales cõe oibꝰ⁊ equale erat.In ſubtilitate o eſ Zym ꝙ ba ſimplicioꝛ H ſentie.⁊ intelligẽtia ſapie.⁊ libertate voluntatis diffe ſic etia potẽtie excellẽ rẽtes erant.has Hiſtinckiones lut ligibilcs inuiſibili / res Sibtc 333. Sapie.xj. um naturaꝝ ille ſolus cõpꝛehendere potuit ⁊ ponde⸗ boc is loauit mna. S rare.qui tunc cuncta fecit in pondere.numero.? men⸗ giſter. Alio mõ accipi ſura. onẽ coactiõis. ⁊ B mõ eſt equalitas.qꝛ ẽ puatio in termino.⁊ ſic opponit. d tra.iõ ſunt ſpũs imoꝛtales.qꝛ ſunt ſimplices.ſᷣ nõ ſt᷑ eq̃lit᷑ ſimplices.iᷓ ⁊c.Reꝰ.d bꝰ ſimplicioꝛ aere. arbi. eſt liberũ a boni aliq modo cogi. g in libertate arbi. nõ põt pliciter põt ↄſiderari. onẽ.⁊ ↄſequit᷑ ronem tur libertas pꝑ pꝛiuati ½ ſpũs erãt.qꝙ indiſ.⁊c. Cõ lẽtiã.⁊ imoꝛtalitas pᷣuat coꝛruptionẽ.qꝛ vtrobiq; ⁊ reſpectu oim angeloꝝ ẽ pᷣuatõ boꝝ vlis.iõ dicit iſta equa 2. DOQ intelligentiã huius ꝑtis duo querunt᷑ ᷣm α duo attributa.qꝛ de alijs habebit᷑ infra.Et pᷣ mo querit᷑ de ſimplicitate eẽntie. Scdo vᷣo ð diſcretione ꝑſonali. Circa pꝛimũ querunt᷑ tria. Pꝛi⸗ mo vtrum angelus ſit ſimplex.an cõpoſitus ex mate ria ⁊ foꝛma. Secũdo dato ꝙ ſic.q̃r vtrũ eadẽ ſit ma, teria in ſpnalibꝰ⁊ coꝛpalibus ꝑ eẽntiã. Tercio q̃rit vtꝝ ſit vna nũero.aut ᷣm idẽtitatẽ aliãäã. MVv ueſtio.). 3tͤ3 rũ angelus ſit cõpoſitus ex diuerſis naturis.ſ.ex nmateria ⁊ foꝛma.ECt ꝙ ſic oñdit᷑ ꝑ rõnẽ mutationis. NMullũ mutabile ſimplex.ſed angelus de ſua natura eſt mutabilis ⁊ mutat᷑.g habet cõpoſitionẽ.Sed vl/ teriꝰ ꝙ ex materia.cuicunq; ineſt mutatio ineſt pᷣnci piũ mutabilitatis.ſᷣ pᷣncipiũ mutabilitatis eſt mate/ ria.g ⁊c. Pꝛima manifeſta eſt.ſcdᷣa pʒ ꝑ Aug.xij. cõ/ feſ. Om̃e mutabile inſinuat qᷓndã infoꝛmitatẽ.qᷓ fo ma capit᷑.vel mutat᷑.vel vertit᷑.Et Boetiꝰ in.iij.li. devrini. Mihil qð eſt mere foꝛma accidẽtis põt ſubij/ ci.⁊ ibidẽ expᷣſſe dicit quõ foꝛma nõ ſuſcipit accñtia. qꝛ hec non ſuſcipit niſi materia ſubiecta.Si tu dicas mihi ꝙ mutabilitas venit rebꝰqꝛ ſunt ex nihilo.ſicut in pluribus locis dicit Aug. Sed ↄſtat ꝙ mutabili/ tas nõ eſt pꝛima puqtio.imo dicit aliqua poſitioneʒ. — — ſuʒ verboꝝ magis cõſuetum.et ſᷣm ꝙ hmõi noia ↄſueuerũt intelligi a nobtbtbis. — .D nõ habet cauſam ipᷣam purã pꝛiuationẽ.neceſſc= SG£ habeat cãm ipᷣam dicẽtẽ poſitionẽ.S̊ nõ poſitioo nẽ oimodã.c etia dicat pꝛiuationẽ.g aliqͥd qð nõ ẽ oĩno aliquid.nec oino nihil.ſᷣ mediũ inter aliqd ⁊ ni oſtendit᷑ ꝑ rõnẽ actiõis ⁊ paſſiõis.qꝛ nihil ideʒ ⁊ pm idem agit ⁊ patit᷑.ſ̊ᷣ angelꝰ idẽ agit ⁊ patit᷑.& hʒ alid ⁊ alið pᷣncipiũ ſᷣm qð agit ⁊ patit᷑. Pꝛincipiũ ſᷣm qð agit eſt foꝛma.pᷣncipiũ vᷣo ſᷣm qdð patit᷑ nõ põt eẽ ni ⸗ ſi materia.& ⁊c. Maioꝛ ꝑ ſe manifeſta ẽ.⁊ minoꝛ ſilł patz. nã angeli eſt reciꝑe illuminatiões ⁊ dare. ⁊cc. SDi foꝛte des inſtãtiã ꝙ mediũ ꝑ eandẽ materiam re/ diũ nõ habet rõnẽ actiui nec cooꝑatiui.Et rurſus.hᷣ inſtantia nõ põt fieri in vna actioe ⁊ paſſiõe.angelꝰ em̃ agit ⁊ patit᷑.dũ em̃ agit qð nõ dʒ.patit᷑ qd dʒ. diꝰ agit culpã.patit᷑ penã.vt nullo mõ ſit dedecus pcti ſhe edre Paſen. Hẽ paſſio ꝓpꝛie.¶ Itẽ hoc vide tur ꝑ rationem indiuiduationis.in angelis em̃ eſt di ſtinctio ypoſtaſum.non ꝑ ouiginẽ.Fiat ergo talis rõ Dis diſtinctio ſᷣm numerũ venit a pꝛincipio extrin/ ſeco ⁊ ſubali.qꝛ oibꝰ accñtibꝰcircũſcriptis.dꝛñtia nu mero ſunt diuerſa.ſ̊ nõ venit a foꝛma. venit a pꝛin cipio materiali.& ⁊c. Maioꝛ p ſe manifeſta ẽ.2 mioꝛ patet per phm qui dicit de celo ⁊ mundo.Cum dicx ſimplex. hoc aũt eſt p pter maioꝛẽ nobilita- tem foꝛme.ſicut ignis poteſt dici in coꝛpali / c In ipa facultate aor bitrij dꝛñtia aniacd uertẽda eſt. Cõtra.li. coactione.nec poteſt aut initũ dicit facul⸗ tatem ag exeundũ in opus. ⁊ ſic dicit poſiti tur pꝛiuatiue.vt dica. pꝛiuati m ꝙ ᷣm ꝙ ſpus pᷣuat coꝛpu/ lia.nihilominꝰ? tñ ſi attẽdat᷑ ad id qdð poſitiõis eſt ibi.ſic poteſt eſſe gradus ſicut opponit.Męgfr accipit ſᷣm ſen cipit lumẽ ⁊ dat.vt ptʒ in aere.nulla ẽ inſtãtia.qꝛ me eclũ dico foꝛmã. cñ dico hoc celũ. dico materiã. ⁊ ick in piuribꝰlocis dicit ꝙ oĩino mã numerabiliter ſe bʒ. Si dicas ꝙ materia vocat᷑ ipᷣa ypoſtab. ſiue iᷣm qð eſt. tunc qᷓro a te de ypoſtaſi aut addit aliqd ſuꝑ eẽn/ tiã ⁊ foꝛmã. aut nihil. Si nibil addit. nõ pᷣbit.ergo ſicut ip̃m vniuerſale eſt natuʒz ſꝑ eſſe ⁊ vbiq. ſic ipſa ypoſtaſis.ſicut pʒ in diuinis.qꝛ ꝑſona nõ addit ſuper eentiã ẽ vbiq; ⁊ imenſa ſicut eẽntia. cũ ypoſtaſ an geli ſit finita.⁊ artata. ⁊ limitata.⁊ ita hic. ⁊ nunc.ne⸗ ceſfario opoꝛtet ꝙ vltra foꝛmã addat aliqᷣd artãs ſö/ ſtantiale ſibi. G̊ aũt nõ põt eẽ niſi mã. Itẽ bocipᷣm oñdit᷑ ꝑ naturã eẽntialis cõpoſitiõis.Angelꝰem̃ dif/ finit᷑.⁊ ita ꝑticipat naturã generis ⁊ dꝛñtie.naturã ĩ qua ↄuenit cũ alijs.et naturã in qua differt. cũ ne/ ceſſe ſit totã veritatẽ diſtinctiõis realiter inueniri in quolibet angelo. neceſſe ẽ in eo ponere naturaꝝ di/ uerſitatẽ.ſᷣ impoſſibile eſt plures naturas ↄcurrere ad ↄſtitutionẽ tercij.qͥn altera hbabeat ratiõeʒ poſſibi lis.altera rõnẽ actualis.qꝛ ex duobꝰentibꝰin potẽtia nibil fit. ſily nec ex duobꝰ entibꝰ in actu. ergo neceſſc eſt ⁊c. Si tu feras mihi inſtantiã in albedine ⁊ in ali⸗ is foꝛmis qꝗᷓ habẽt diffiniri ⁊ habent genera ⁊ differẽ⸗ tias. nec tñ bñt materiã ꝑtem ſui.inſtantia oĩno nul/ la eſt. qꝛ ſecus eſt de naturis accidentiũ q̃ habẽt oꝛtũ a ſbᷣa ⁊ eiꝰpᷣncipijs.⁊ de naturis ſiue dꝛñtijs ſube que nõ habẽt oꝛtñ ex alio genere.vnde necrio ſeqͥt᷑ vel ꝙ albedo babeat diuerſas naturas in ſe.vel ꝙ nã ſpe/ ciei et genen pᷣmi ⁊ ſubalterni cauſant᷑ a diuerſis na/ turis reptis in ſubo.ꝙ ſi ita nõ põt poni in angelo.pᷣ⸗ mũ ponẽdũ eſt. ¶ Sed õ. Boctius in fine li.de dua/ bus natum ⁊ vna pſona chꝛiſti. Ois naturs in coꝛꝑe ſbᷣe nullo mãe fundamẽto innitit᷑ nullũ vᷣo coꝛpꝰ eſt cuiꝰmateria nõ ſit ſubiecta. Et iteꝝ.cũ alia res fũda mẽto materie innitat᷑ vt coꝛpꝰ.aĩma vᷣo ſubiecto ma terie nõ egeat vt incoꝛpoꝛeũ.nullo mõ fieri põt vt in coꝛpalem ſpeciẽ mutet᷑.Ex bac autoꝛitate expᷣſſę ba/ betur ꝙ angelus nõ habet materiam. ¶ Itẽ pbs de aĩia dicit ꝙ neq; coꝛpus eſt.ncq; foꝛma in coꝛꝑe ẽ.ne qʒ mixtum cũ materia oĩno.⁊ hoc dicit eẽ verũ de in⸗ tellectu. ̊ angelꝰeſt hmõi.ᷣ nõ bʒ materiã. ¶ IBtem oſtendit᷑ ratione. vniuerſũ eſt ꝑfectiſſimũ ſᷣm oꝛdinẽ varura itd qꝙ; pfectius nõ põt cogitari.ſᷣ põt cogita/ ri aliq Maioꝛ pʒ ꝑ boc ꝙ deus fecit oĩa valde bona.pʒ etiã p Dam̃. ca. xij. oĩa qᷓ ꝑ dei ꝓuidẽtiã fiũt. deductiones ↄuenientẽ ſuſcipiũt.et vt nõ eſt meliꝰ facta ſi ut. Aug. deli. ar. Põt eẽ aliquid in reꝝ natura quod tua rõne nõ cogitas.nõ eẽ aũt qd vera rõne cogitas nõ poteſt. Minoꝛ pʒ.qꝛ rõnabilit᷑ cogitat᷑ ſa deo ſilis ꝑ ſpũali tatem ⁊ ſmaterialitatẽ.⁊ hoc vr.cũ em̃ ſit aliq̃ natu/ ra qᷓ ᷣm ſbam ⁊ eẽ eſt actꝰmaterie.vt foꝛme materia les ⁊ coꝛpales.alia qᷓ ᷣm actũ eẽndi nõ ᷣm eẽntiã.vt aĩia rõnalis.erit igit᷑ tercia q̃ ſ̃ᷣm actũ ⁊ eẽntiã erit ſc/ pata.¶ Itẽ vr ꝑ deductionẽ ad incõueniẽs. Incon/ ueniẽs.n.ẽ q aliq̃ natura creata ſit nobilioꝛ angelo. H oĩs cã nobilioꝛ eſt ſuo effectu.⁊ angelꝰ nõ bʒ aliam cauſam ꝙᷓ increatã. illa nõ põt eẽ cã materialis nec foꝛmalis.ᷣ angelꝰnõ bʒ materiã nec foꝛmã aliã. eſ⸗ 6 ſentialiter eſt foꝛma.¶ E. dðᷣm ꝙ certũ eſt angeluʒ nõ habere eẽntiã ſimplicẽ ꝑ pꝛiuationẽ oĩs cõpoſitio nis. certũ em̃ ẽ ꝙ angel? cõpoſitus eſt cõpoſitõe mul tiplici. Dõt enim ↄſiderari in comꝑatiõe ad ſui pᷣn⸗ cipiũ.⁊ ſi intantũ eſt cõpoſitus inq;tũ bʒ ad ipᷣm de pendentiã.ſimpliciſſimũ em̃ abſolutũ eſt.⁊ oẽ depen⸗/ gens hocipſo cadit in aliquã cõpoſitionẽ.q; differt. a ſpuᷣalis ⁊ imalis.& illa eſt ĩ vniuerſo.g ⁊c. — I 3 At. 2 quid eſt. Habet ſcdo pſiderari in ögatiõe ad ſuũ effectum.⁊ ſic bʒ cõponi ex ſeᷣa ⁊ potẽtia.Hʒ ni/ hilomin?ꝰ oſiderari vt ens in genere.⁊ ſie m metha. ↄponit᷑ ex actu ⁊ potẽtia.ᷣm logicũ vᷣo ex gñe ⁊ dr̃ia Itẽ habz oſiderari vt ens in ſe.⁊ ſic ꝙᷓtũ ad eẽ actus ſe eſt in ipſo cõpoſitio entis ⁊ eẽ.q;tũ ad eẽ eẽntiale. ex q̃ᷓ eſt ⁊ ꝙ eſt. qꝙtum ad eẽ indiuiſibile ſiue pſonale. ſic ꝙ eſt ⁊ qs eſt. Cum g& angelica eẽntia dr ſimplex. boc nõ eſt ꝑ puationẽ baꝝ cõpoſitionũ.ſ h certũ eſt aliqs cõpoſitiões remoueri a ſubo.vtpote cõpoſitio nẽ ex partibꝰ quãtitatiuis.⁊ ↄpoſitionẽ ex ꝑtibꝰ ethe rogeneis.et cõpoſitionẽ ex nã coꝛpali ⁊ ſpuali qis ẽ in boie.Sed de ↄpoſitiõe materie ⁊ foꝛme.ſiue mate rialis ⁊ foꝛmalis de bac dubiũ eſt.Et voluerũt aliqui dicere ꝙ talis remouet᷑ ab angelo.⁊ ſũt in eo cõpoſi/ tiones pᷣus dicte.Sʒ ſicut oñſum eſt S cũ in angelo ſit rõ mutabilitatis nõ tm̃ ad nõ eẽ.ſᷣ ſᷣm diuerſas ꝓ pꝛietates.ſit iterũ rõ poſſibilitatis.ſit iteꝝ rõ indiui/ dualitatis ⁊ limitationis.poſtremo rõ eentialis opo ſitionis m ꝓpꝛiam naturã.nõ video cãm nec rone,ʒ quõ defendi põt qͥn ſbᷣa angeli ſit cõpoſita ex diuer ſis naturis.⁊ eẽntia oĩs creature ꝑ ſe entis.⁊ ſi cpo/ ſita eſt ex diuerſis naturis.ille due nature ſe hñt per modũ actualis ⁊ poſſibilis.⁊ ita materie et foꝛme.et ideo illa poſitio vr verioꝛ eẽ.ſ.ꝙ ĩ angelo ſit cõpoſitõ ex materia ⁊ foꝛma. ¶ Oꝛ S obꝛ in Zriũ de autorita/7 tibꝰ Boe. ⁊ aug. dᷣm ꝙ loquũt᷑ de mꝗ appꝛopata.ſ. rõne potẽtie paſſiue qᷓ ẽ ppncipiũ patiẽdi ⁊ traãſmutũ- di ab alio.et hoc ptʒ.qꝛ ipᷣi volũt ꝓbare ꝙ coꝛꝑalia ñ ↄuertunt᷑ in ſpalia.nec ecõuerſo.Siliter phᷣus vult dicere ꝙ aia denudata ſit a rõne materie.ᷣm ꝙ ẽ cau ſa pmixtionis ⁊ coꝛruptiõis.⁊ iõ nõ loquunt᷑ genera liter de materia.ſᷣ appꝛopate.Alioqͥn ipᷣe boetiꝰ õdi ceret ſibi in.j.de trini.vbi dicit ꝙ nihil ſubijcit᷑ accñti bus niſi ꝑ materiã.⁊ ibidẽ.ꝙ ſolꝰ deus eſt immãlis.S ¶ Oꝛ dbꝛ ꝙ creatura ſimplex rõnabilit᷑ põt cogita/ ri ⁊cẽ.dů. ꝙ ↄſideratis ꝓpꝛiectatibus creature.eoipᷣo q creatura no eſt actꝰpurꝰ.opoꝛtet ꝙ hẽat poſſibilita/ tẽ. q;ꝛ mutabilis eſt. Opoꝛtet ꝙ bẽat firmamẽtũ. qꝛli mitata ⁊ in gie.Opoꝛtet ꝙ ↄpoſitionẽ habeat.vñ nõ p̃t rõnabilit cogitari. qd nõ põt eẽ nec fieri. Et ſi obij cias mihi ꝙ; de?põt facere ꝙ foꝛma accñtalis fit ſine mã. vt in ſacro altaris dᷣm ꝙ nũqᷓ fecit qͥn ſꝑ ſit na ta eẽ in materia.⁊ ad illã quãtũ eſt de ſui natura ha/ beat indinationẽ.ſi ẽ̊ deꝰres ↄdidit ſᷣm ꝙ ↄpetit na/ turis ipᷣaꝝ.patet ꝙ nunqᷓ; debuit facere foꝛmam ſta⸗ re ſine materia in ↄditõe rex.qᷓuis in miraculł faciat ʒ naturã ⁊ ſupꝛa naturã. In ↄditiõe em̃ reꝝ nõ qri/ moqͥd de poſſit. S qͥd ↄgruat nature ipᷣiꝰ qcature.ſi- cut dicit aug. Mꝛ obꝛ ꝙ cã nobilioꝛ ẽ effectu. ven ẽ 10 de efriciẽte ⁊ finali qᷓ ꝓpꝛie tenẽt rõnẽ cãe.ſᷣ de maten ali ⁊ coꝛꝑali ꝗᷓ ſunt pᷣncipia oꝛdinata ad ↄpoſitioneʒ nõ bñt veritatẽ ſimplr ſolũ ᷣm quid. o. ij. — „ . Bato ꝙ angel babeat cõpoſitionẽ ex materia ⁊ foꝛ ma largo ſumpto noie materie ad eẽ poſſibile. q cẽ’ alio venit ad ↄſtõnẽ tanqᷓ fundamentũ rei. Quenit᷑ de ülla materia vtrũ ſit eadẽ cũ materia coꝛpaliũ.non loq̃r de identitate ſᷣm eẽntiã nũeralẽ. ſicut ſoꝛtes ſe⸗ nex eſt idẽ ſibi puero m ſubam.s loqr fm idẽtitates nature cõis. vt ſicut oms anuli de auro dicũt hĩe eã- dẽ materiã ſiue eẽntiã. cñ tñ naturalit᷑ variet. ⁊ alia ꝓs ſm ſbaʒ ſit in vno.alia ĩ alio. Et ꝙ ſit idẽ ꝑ eẽntiã vr auẽte aug. de mirabilibus ſacre ſcripture pmo ca. omnipotẽs deus ex infoꝛmi materia quã ipe pus x uct Ain⸗ ſtem.wi fariedl ſfits nochinſp liineil Pchiitthol liſngiba onucmi. 0ſfona t gufhrin ona sbebe na Chingi Pruhluck .utbeſſben Nalhzflus govatn ſifmngta gtiſilite⸗ ſnlicioid lgnin ſ. ſisſuendi ſgecitinch kteragen iſardictoh iſpüniia ſitſmi tusnödife dimatengre utcna urch⸗ raleinti fhtgogtul tiihlnci tnüftihtnan ſiuſtif, wntzidueu NN en ſtegdleſte ſtiedi ſhffſnie ſtlanſi⸗ Ptaiſfimn idntihen Peicthr aſüze weifmun icni wntſinti EE fünckzn⸗ aifnne ltsltig iinn ürmefͤennieg V — = uun) orstſß nmmntin ilhgincrſtati Sinirmn gürnip üſongagi eleſpent fürmmeingin stöümi eͤmcei airntſale ur,tittſi Cani lehff ſin iul nufinrii crünu rine⸗ gnint 1 sa. iüni ,, Gunri,gant büaichnn idfnn ſn* = = — ☛ ☛rn = — . 2 — ==1 nibilo pdidit. cñctarũ rerũ hoc eſt ſenſibiliũ ⁊ infenſi biliu.intellectualiũ ⁊ intellectu carentiũ.ſpẽs multi/ foꝛmes diuiſit.qͥd hoc expᷣſꝰ. ¶ Ite rõe vr. In qli⸗ bet genere eſt repire vnũ pᷣmũ q̃ mẽſurãt᷑ oia qᷓ ſut in illo gñe. vt vult phs in. xj.pᷣme phᷣie. ᷣ ſba eſt vnũ ge nus nõ tm̃ ſm logicũ q ↄſiderat reꝝ intẽtiões.ᷣ ſᷣm enetha.qͥ ↄſiderat ecntias reꝝ. in gñe ſbe ẽ vnũ ali⸗ ð qͥ mẽſurant᷑ oia in illo genere.ſed illud nõ põt eẽ pꝛincipiũ extrinſecũ.cñ ſᷣm huiꝰ maioꝛẽ ⁊ minoꝛem ticipationẽ intrinſecã. res illius gñis magis ⁊ minꝰ die. cñ pꝛincipiũ extrinſecũ nõ ſit niſi foꝛma vlł ma tcria.crit vl materia vł foꝛma.ſi matcria hẽo ꝓpoſitũ. ſi foꝛma. ſ̊ vnitas foꝛme necrio pᷣſupponit vnitateʒ materie. cc.¶ Itẽ qñcũq; aliqꝗᷓ cõis paſſio ineſt ali bꝰ ſubiectis.necẽ eſt ꝙ iſit eis ᷣm aliqð cõe.v nũe/ rus eſt in ſpũalibꝰ⁊ coꝛpalibꝰ vnifoꝛmit᷑.qꝛ eodẽ mõ q̊ nñeras.x.hoics.⁊.x.angelos.nũerꝰ cm̃ angloꝝ ſup plebit᷑ ex hoibꝰ.ꝗ̊ neceſſe ẽ aliquã naturã cõcm i eis c ſm quã hec paſſio inſit.ſᷣ h̊ nõ pᷣt cẽ foꝛma. reſtat Kq⸗ natenaiſe abſtrahat᷑ materia coꝛꝑaliũ ab oi foꝛma.materia ſpnalium aut diſtinguit᷑ aut non: Si nõ.ꝗ̊ ſunt idẽ ꝑ cẽntiã.Si ſic.cũ ois diſtinctio ſit a foꝛma. g̊ babẽt foꝛmã. Si tu dicas ꝙ diſtinctõ pfe/ cta ſit a foꝛma.ſᷣ ſicut mã hʒ cẽ incõpictũ.ita ⁊ diſtin ctionẽ incõpletã.Coñ.illud in qͥ maxime dꝛñt ſpũa/ lia ⁊ coꝛpalia eſt ſimplicitas ⁊ ↄpoſitio.ſᷣ mã abſtra/ cta ab oi foꝛma.ẽ ita ſimplex vt pũctus. nullã ꝑtibi litatẽ bʒ.& ſi in hoc nõ diſffer̃t.nõ vr ꝙ in alio. Si di/⸗ cas ꝙ ꝑ capacitatẽ.Coñ.mã nõ ẽ ſua capacitas ꝑ eſ/ ſentiã.& otingit cã abſtrabi a capacitate. abſtrabat᷑ mã ſpnaliũ ⁊ coꝛꝑaliũ a capacitate.q̃ro ꝑ qͥd diſre rãt.nullã oino ẽ dare.nullã aſſigre dꝛñtiã. eẽntia ẽ eadẽ per nãm. ¶ Itẽ foꝛma genen ẽ abſtrabibil a foꝛ ma ſpẽꝝ ſiue a dꝛntijs.ᷣ differẽtia dicit foꝛmã genen. coꝛpoꝛeũ ⁊ incoꝛpoꝛeũ ſunt dꝛñtie.&̊ ab his pᷣt abſtꝛa bi.ſed foꝛma generis nãliter eſt por qᷓ; foꝛma dꝛñtia⸗ rũ.ſicut dicit phs q pᷣus ẽ aial qᷓ; hõ.cõſiderata igit mã ſpñaliũ ⁊ coꝛpaliũ ſub foꝛma generis.nõ differ̃t Si⸗ ad foꝛmã q̃ ↄſeqͥt ip̃am cẽntiã materie. mlto/ oꝛtius nõ differũt q̃ ad ip̃am materiã vt vr̃. [Bieʒz cũ dẽ materia reꝝ coꝛpoꝛaliũ ẽ materia ſpũaliũmã ẽ materia.aut eſt ↄueniẽtia in ſolo noie.aut in habitu cdine. aut eẽntia. Si in ſolo noic. cũ ſit eqͥuocatio in ð pᷣncipio.̊ nulla eſt vniuocatõ.Si i compꝑatiõe.ab ſtrahat ab illa cõparatiõe. tũc aut erit dictũ p ↄuecni eutiã in eẽntia.aut eqͥuocatio pura. ¶ Coñ.aug.xj. pfeſ.duo feciſti dñe.vnũ ꝓpe te.aliud ꝓpe nihil. Et ite m̃ in.xij.duo ſunt carẽtia tempoꝛibꝰ.vnũ qð ſine vl lo defectu peeplatists. dſine vllo interuallo mutatio nis tua et᷑nitate ꝑerfruat᷑alteꝝ qð ita vnifoꝛme erat vt ex alia foꝛma in quã foꝛmã mutaret᷑ nõ haberet. ſiS qᷓ recte diuidũt᷑ vnũ nõ intrat in cõſtitutionẽ al/ teriꝰ.ſi ngeliea naruid diuidit᷑ ↄtra coꝛpoꝛalẽ nam ſiue coꝛpaliũ. ⁊c. Si tu dicas ꝙ loquit᷑ de ea ᷣm cẽ. boc nibil eſt. qꝛ loquit᷑ de ea ſicut pʒ in añcedẽtibꝰ et ñtibus ſᷣm ꝙ oĩ foꝛma erat pᷣuata.ſiue vt intelligit᷑ ſub oĩmoda infoꝛmitate.⁊ ſic cõſiderat᷑ vt mutabil. ⁊c̃. Beqa etiã ⁊ alij ſancti ſic diuidunt. Itẽ q̃cũ q; cõicãt in materia ſunt adinuicẽ trãſmutabilia. ſi⸗ cut dicit Goe.de duabꝰnatun ⁊ vna pſona xpᷣi.ſ ſpi⸗ ritualia ⁊ coꝛpalia nõ ſũt hmõi. ⁊c. ¶ Itẽ rõne vr. ſicut agedi potẽtis eẽntiah ↄſeqt foꝛãʒ.ita totẽtia ſu ſcipiendi eẽntialiter conſequit᷑ materiam.ſ neceſſa⸗ rio ſequit᷑ ꝙ ſi ſunt diuerſc potẽtie pᷣme ⁊ cẽntiales gliãꝝ foꝛmarũita qꝙ ad aliquẽ effectu yel actu oꝛdi⸗ ⸗MD iat᷑ vna ad quẽ no alia e differũt p eẽntiã. Cũ ? ma teria ſubiecta coꝛpalibus foꝛmis nullo mõ poſſit ca pere foꝛmas ſpnales ꝑ indiuiduã perfectionẽ.nec ec - ſo. differunt ꝑ eẽntia. ¶¶Itẽ partibilitas ineſt rebꝰ cõuerſo. qꝛ nuc de angelo fieri coꝛpꝰ.nec ecõuer· coapoꝛalib. aut & a parte foꝛme. aut a parte materie radicalit. Mõ a parie foꝛmc qaꝛ ois foꝛma ẽ in ſimpli ci eẽntia gſiſtẽs. pᷣncipalr a parte materie ⁊ oꝛigia/ liter. Aut igit᷑ ↄſequit᷑ mam fm ſe.aut nõ. Si nõ. vt ſi materia ſit ſimplex quantũ ẽ de ſe vt pũctꝰ.gᷓ ſicut punctꝰnõ põt eẽ materia vłps ſupficiei.ita nec ma/ teria ꝑs coꝛpis.ꝙ ſi abſurdũ eſt.qꝛ dimẽſiões ſᷣm rõnẽ infinità ↄſcquũt᷑ mãm ſm ſe.cũ g ſit in corpali bꝰ⁊ ſpũalihꝰ.pʒ ⁊c. ¶¶Itẽ obꝛ ꝙ a parte finis.qꝛ an⸗ geli facti ſunt ad vidẽdã claritatẽ ſũme lucis.ſᷣ mate ria coꝛpoꝛaliũ de ſe tenebꝛoſa ẽ.⁊ qd mag⸗ pmiſcet᷑ 2 magis vnit᷑ ci. tãto minꝰcognoſcit.⁊ mag ẽ tenebꝛo ſũ. Si g foꝛma angeli vnit᷑ ſue materie maxie in diui ſiõc. a eiꝰeẽt ineptiſſima ad ↄtẽplãdaz lucẽ.ſi ergo Apt h̊ ſolũ factus ẽ.nũqᷓ; bʒ matcriã ↄfoꝛmẽ ꝑ vnita tẽ naturc materie coꝛꝑali. ¶ Itẽ vr̃ ꝙ nõ ſit ponere materiã tãq; mẽſurã genen ſbᷣe rerũ.qꝛ q̃ magis par/ ticipãt de rone materie minꝰſũt entia.⁊ ipᷣa eſt quid ignobiliſſimũ in generc entiũ.aꝛ ꝓpe nihil.Si ergo il lud vnũ qð ẽ mẽſura genen dʒ eẽ perfectiſſimũ in ge⸗ nere illo.vt albedo in genere coloꝛis.pʒ ⁊c.¶ R ꝙ circa hãc qõnẽ ſapiẽtesvidẽt᷑ ↄriari ſapiẽtibꝰ.Nã magni ⁊ ꝓfundi clerici.et in theologia ⁊ in phᷣia qui magis fuerunt veritatis inquiſitoꝛes. diucrſificati ſt Quidã.n.poſucrũt q; materia in ſpũalibꝰ ⁊ coꝛpali/ bus differt.nec hʒ vnitatẽ niſi analogie. Alij poſuerft eſt vna ꝑ eſſentiam. Si quis autẽ diligent᷑ velit cõ ſiderarce.qᷓ iſtaꝝ poſitionum ſit ꝓbabilioꝛ ⁊ verioꝛ.⁊ attẽdere ad rõnes mouẽtes.videbit ꝙ vtraq; opinio ſm diuerſas vias verũ dicat.ita ꝙ neutri ſunt decc-⸗ pti. RHõ autẽ hui viuerſc poſitiõis fuit diuerſus mo qus cognoſcẽdi materiã. Materia em̃ duplr ẽ ſcibil. I 2 ſ.ꝑ pᷣuationẽ.⁊ ꝑ analogiã.Cognitõ ꝑ pᷣuationẽ ẽ pᷣꝰ remouendo foꝛmã.deinde diſpones ad foꝛmã. ⁊ cõſi derare ipᷣ̃am eẽntiã nudã in ſe q̃ſi tenebꝛã intelligibi lẽ. Cognitio autẽ ꝑ analogiã ẽ ꝑ cõſilem bitudinè ba bitudo autẽ matcrie eſt ꝑ poſitionẽ.et ita bec cogni/ tio eſt ꝑ comꝑationẽ matcrie ad foꝛmã mediate po/ genris. Porkti⸗ autẽ materie duplicit᷑ põt cõpari ad i 3 foꝛmã. Aut inq;tum pꝛebet ci fulcimẽtũ in rõne ent. ⁊ ſic ↄſidcrat methaph̊ᷣicus.Aut ſub rõe mobil. ⁊ ſic 2ſiderat naturalis phs. Cõſiderãtes igit᷑ materian: ſ̃m pꝛiuationẽ oĩs foꝛme.tã ſbalis qᷓ; accñtalis.dixe runt.ꝙ eadẽ eſt in ſpũalibꝰ ⁊ coꝛpalbꝰ ꝑ cẽntiã.ſi em̃ ab oibꝰ foꝛinis ⁊ ab oibꝰaccñtibꝰſepet᷑ vtraq; mate ria. nulla oino diuerſitas appebit. Cõſiderates autẽ materiꝗ pᷣm analogiã.ſ.ſub rõne potẽtic inq;tũ pᷣbet fulcimẽtum foꝛme in ratõne ent.dixer̃t cẽ eandẽ ſᷣm analogiꝗ.qꝛ ẽ ibi cõſilis hitudo.Sicut em̃ m coꝛpa⸗/ lium ſuſtinet ⁊ dat ſuis foꝛmis exiſtere ⁊ ſubſiſtẽ.ita ctiã mã ſpnñaliũ.Eſt etiã ibi rõ pticipatiõis pᷣm plꝰ ct minus. Hã in ſpũalibꝰ ſubſtat foꝛme ſpnali tm̃.i coꝛ ꝑibꝰſupioꝛibꝰfoꝛme ſbali ⁊ qᷓntitati.⁊ in inferioꝛibꝰ foꝛme ſubali ⁊ qᷓntitati ⁊ Sꝛictati.Et qm̃ quidẽ quod pure eſt in gñe ſbpᷣe plus ꝑticipat d rõne ꝑ ſe ſtantj et independentis.qð aũt plꝰaccedit ad naturã accñtii magis elongat᷑. hinc eſt ꝙ ſpᷣe ſpnales ꝑ pꝛius ⁊ veri us ſut ſbe de ncle coꝛpa ſupio poſiremo coꝛpa infe rloꝛa et hi nõ dixert ꝙ eẽt end ſpꝛie. q; nec ma coꝛ⸗ ꝑaliij ẽ nata ſuſtinẽ foꝛmas ſnũale nec ecõuerſo. Cõ V. d8& IY Ti. ſiderantes aũt pm analogiam ſub rõne potcntie in/ q;tũ pᷣbet fulcimentũ foꝛme in rõne mobilis.vixcrũt eæẽ eandẽ ꝑ analogiã. Qm̃ ſicut in coꝛpibꝰ ẽ aliqͥd 48 ſuſtinet variatiões q̊ͥ ad ꝓpꝛietates coꝛꝑales. ita iĩ ſpi ritualibꝰ qͥ ad ſpnales.et e ibi rõ poꝛis ⁊ poſterioꝛis ĩ paricipdo. Ma materia pᷣt eẽ fulcimentũ variatio/ nis ſᷣm ſitũ ⁊ foꝛmã.vt in coꝛpibus coꝛruptibilibus. aut ad ſitũ tm̃ vt in ſupꝑioꝛibꝰ.aut ad receptionẽ iſlu/ entie ⁊ hituũ ⁊ ꝑditionẽ.vt in ſbijs ſpnalibus.⁊ ſᷣini hãc ↄſiderationẽ ꝓpꝛie ẽ mã in coꝛpalibꝰ ⁊ coꝛrupti/ bilibꝰ.minꝰ ꝓpꝛie in coꝛpibꝰ incoꝛruptibilibꝰ.mime in ſpiritibꝰ.Et inde etiã ẽ ꝙ dicũtur aliqñ imales.qꝛ minimũ hñt de bac poſſibilitate.⁊ ſᷣm h̊ materia ẽ in fimũ.Et hi nõ poſuerũt mam vnã.qſñ materia ĩ an/ gelis nõ hʒ ptãtẽ ad trãſmutationẽ foꝛmaꝝ ſbaliuz. nec ẽ poſſibilis ad recipiẽdũ foꝛmas coꝛpales.⁊ inde eſt 33 dicit phᷣs.ꝙ ſpũaliũ ⁊ coꝛꝑaliũ nõ eſt mã vna. ↄſiderãs potẽtiã materie in relatõe ad foꝛmã vt mo bilẽ. Ex his pʒ rõ diuerſitatis.⁊ via harũ poſitionuzʒ. ꝙ verũ dicũt ſᷣm diuerſas vias ⁊ ᷣm diuerſos mo⸗/ dos intelligẽdi.⁊ ſic curruũt diuerſe rões.⁊ auẽtes in. 14 ueniũt᷑ ad ꝑtes oppoſitas. Et pʒ rñſio oboꝛ. nec eſt odictio ſi qs recte intelligat vtraq;. Ael alit᷑ põt dici ꝙ cũ loqͥmur de vnitate materic.loqͥmur de ipᷣa put ad eã ſtat reſolutio pꝛincipioꝝ.iõ tripłr poſſumꝰloqͥ ſm q tres ſunt qͥ docẽt reſolutõnẽ facere ad pᷣncipiũ male. Mã ad materiã reſoluit natural.qͥ ↄſiderat ge nerationẽ ⁊ coꝛruptiõeʒ. Ad eã reſoluit phᷣs vlis.qͥ cõſiderat oẽ coꝛpꝰmobile.ſiue ad ſitũ.ſiue ad foꝛma Ad eã reſoluit metha.q ↄſiderat oẽ ens.⁊ vnuſqͥſq; reſoluit hm amplitudinẽ ſue ↄſideratiõis.Mã phus inferioꝛ qͥ negociat᷑ circa generationẽ ⁊ coꝛruptõnẽ. cõſiderat materiã vt eſt pᷣncipiũ generatiõis ⁊ coꝛru ptiõis.⁊ ſic ẽ ſolũ in his inferioꝛibꝰ.⁊ qm̃ oia talia ſt adinuicẽ trãſmutabilia.iõ ſolũ dicit edẽ materiam coꝛꝑaliũ ⁊ coꝛruptibiliũ. Ph̊s ſuꝑioꝛ ↄſiderat ipam naturã mutabilẽ ſiue ad ſitũ ſiue ad foꝛmaʒ. ⁊ videt caãdłẽ paſſionẽ in inferioꝛibꝰ ⁊ ſuꝑioꝛibꝰ.ꝑ quã muta bilia ſunt ad ſitũ.vt ꝑtibilitatẽ mobiis cuigneipiñ eſt materia.⁊ lõ reſoluit ad materiã ois rei coꝛpalis. et m hunc phm eſt eadẽ materia in oibꝰ coꝛpalibꝰ. Mecha.aſ.derat naturã ois creature.⁊ maxie ſbᷣe ꝑ ſe entis.in q̃ eſt ↄſiderare ⁊ actũ eẽndi.⁊ bũc dat foꝛ⸗ maa. ? ſtabilitatẽ ꝑ ſe exñdi.⁊ bãc dat ⁊ pᷣſtat illud cui innitit᷑ foꝛma. ẽ matcria.⁊ qm̃ ꝑ ſe eẽ in ſpalibꝰ et coꝛpalibꝰ dicit cõitatẽ nõ eqͥuocã. ⁊ cõitatẽ genen et rei.nõ analogic ſolũ.iõ dʒ recurꝛere ad pᷣncipij vnita tẽ.iõ ſm metha. in dibe e entibus eſt ponere vnita ematerie Oſm iſtoꝝ ꝓphoꝝ ↄſideratio vera eſt. dif erent᷑ iudicãt. Phs em̃ nõ dicit eãdẽ mate:iã niſi in coꝛpalibꝰ.qꝛinunqᷓ; enit ad ↄſiderãdũ materiax ſᷣm eẽntiã.ſᷣ ſolũ ſᷣm ec̃.⁊ abſq; dubio aliqð bʒ eẽ in coꝛ⸗/ palibus qð nõ in ſpũalibꝰ.q aliqd in coꝛruptibilibꝰ quod nõ in incoꝛruptibilibꝰ. Metha.vo no tiñ ſm eẽ ſ ſᷣm eẽntiã cõſiderat.⁊ qꝛ abſtracto oi eẽ nõ eſt re perire nec etiã fingere diuerſitatẽ in materia.iõ dicit cẽ materiã vnã ꝑ eentiã. ⁊ iõ cũ hãc qõnẽ tractat the ologꝰ.aut ptractat eã ſicut naturalis.aut ſicut meta phᷣicus.· qꝛ ipe põt accipe modos oim ſciaꝝ cũ ei fa- mulãt᷑. Si vt naturalis.ſic dicet non eẽ eandẽ. Si vt metha. dicet eãadẽ eẽ ꝑ cẽntiã.differẽtẽ pᷣm eẽ. Et qm̃ nobilioꝛi mõ iudicat metha. ꝙᷓ ſcie inferioꝛcs.iõ biq̃ poſuerũt materiã in ſpalibus ⁊ coꝛpalibus.altiꝰele uati melius iudicauerũt. quis pᷣm diuerſas cõſidera „ cion e ytriq; potuqunt vicere vemi vt pᷣus ẽ oñſuz. — — Coõcedẽde g ſunt rõnes pbãtes eẽ materiã p eẽntiã . 4 in ſpũalibus ⁊ coꝛpalibꝰ.ſicut manifeſte innuit aug. in li.de mirabilibꝰſacre ſcripture.qͥ fuit altiſſimꝰme⸗/i 5 thba. ¶ Oꝛ obꝛ & diſtinguit materia 5J angelicã na turã.dm.qꝙ loqt᷑ de materia ſᷣm eẽ.nõ ᷣm eẽntiam. Vel aliter.diſtinguit ratõne actualitatis queẽ in an gelo. rõe cuiꝰſumme inter creaturas appꝛopinquat deo. ⁊ rõne paſſibilitatis qᷓ eſt in materia de ſc. ratiõe 16 cuius eſt ꝓpe nibil.¶ obẽ quoꝝ matcria ẽ vna ⁊c dom ꝙ loqt᷑ de materia ſm e&. hoc eſt de matenia enſ mutabili rõe cuiꝰ dicũt᷑ res adinuicẽ trãſmutabiles. et iõ ſermo ille m phicũ ⁊ in genere phici ẽ intelligẽ dus.⁊ alij mões ↄſiles qͥ dicũt materiã eẽ diuerſa. om̃s em̃ loquunt᷑ de materia m eẽ. obf de po/ 17 tentia ſuſcipiendi.ddᷣm ꝙ potẽtia materie ſm ſe cõſi derata.nõ ẽ magis ad hanc foꝛmã ꝙᷓ ad aliã.imo in⸗ differenter ſe hʒ ad oẽm. Hã materia in ſe ↄſiderata nec eſt ſpũalis.nec coꝛpalis.⁊ iõ capacitas ↄñs eenti ain matcrie iudrñter ſe hʒ ad foꝛmã.ſiue ſpũnalẽ.ſiue coꝛpalem.ſed qꝛ materia nunq; expoliat᷑ ab oi ecẽ. et qd ſolũ eſt ſub eẽ coꝛpali nunq; exuit᷑⁊ ſiliter qdð ſub eſſe ſpnali.hinc eſt ꝙ materia ↄſequẽs eẽ in ſpualibꝰ ⁊ coꝛpalibꝰ ẽ alia ⁊ alia. ¶ Oꝛ obꝛ de ꝑtibilitate. dd. 18 ꝙ hoc nõ eſt rõne ipᷣiꝰ materie.qꝛ materia abſtracta oi foꝛma ſimplerx cſt.nõ tñ bʒ actualẽ ſimplicitatẽ vt punctus.ſᷣ ſimplex qꝛ caret actuali extẽſioe.bʒ tñ pof ſibilitatẽ ad illꝗ.⁊ cũ natura foꝛme coꝛpalis illi mate rie dat᷑.tũc reducit᷑ ad actũ. Añ cũ dẽ ꝙ extẽſio eſt a materia.nõ ẽ itelligẽdũ ꝙ a materia ſm centiã ſuazʒ. ſ ſᷣm eẽ ꝓut ſuſcipit foꝛmã coꝛpalẽ q̃ nõ ẽ nata eẽ in matcria niſi cũ extenſione. q;uis ipᷣa in ſe ſit ſimpli ci eẽntia coſiſtẽs. ꝙ tenebꝛa dẽ rõe pᷣuatiõis foꝛmc.qꝛ foꝛma lumẽ ẽ.et iõ materia cũ pᷣuatiõe repugret ↄtẽplationi.Et qꝛ in angeł facta ẽ ſub actu ꝑfecto ſublata puatiõe.bicẽ ꝙ remota eſt ab ea rõ tencbꝛoſitat.⁊ ſic pʒ illud. Mõ ei eſt tenebꝛa ꝑ eẽntiã.niſi qs foꝛte dicat tenebꝛã cõpa/ tiue.ſicut creatura oĩs tenebꝛa ẽ reſpectu ſummelu⸗ cis.ſic ⁊ materia tenebra pᷣt vici reſpectu dei ⁊ reſpe/ ctu foꝛme qᷓ ace (Mꝛ obꝛ ꝙ materia nõ ẽ illud qᷓͥ 20 oĩia numerãt᷑.ddᷣ.ꝙ l aliqͥ volueft dicere ꝙ materia rõe q̃ ẽ fundamẽtũ dat eẽ faũ.⁊i ca rõneẽ rõ mẽſu/ rãdi.qꝛ plꝰſapit ⁊ ꝑticipat ð natura genenſbe qð ma gis in ſeipᷣo fulcitũ ẽ.tñ illud nõ ẽ ↄueniens dicere ipa materia ſit illud vnũ.cũ h debeat eẽ cõpletiſſimũ ſicut dẽ in.x.pᷣme phᷣie.ꝙ albedo ẽ mẽſura oim colo/ rũ.⁊ iõ dᷣm ꝙ nõ ponimꝰmateriã vnã qꝛ ipᷣa ſit mẽ/ ſura.ſᷣ qꝛ ſi nõ ẽ materia vna.impoſſibile ẽ ponere ad vnũ meſurãſ.cũ illð pᷣſupponat illã.qͥd ãt ſit illxxnũ quod ẽ menſura oim que ſunt in genere ſpᷣe becẽ al/ teriꝰ? inqͥſitiõis. trũ materia ſpũaliũ ⁊ coꝛpaliũ ſit vna ſm nñeruj. aut m vnitatẽ aliã. Et ꝙ ſit vna nũcro vr ſic. Oẽ il⸗ lud að ita cſt vnũ ꝙ nõ recipit diſtinctionẽ ẽ vnum numero. materia ꝑ eẽntiã ſuã ita eſt vnũ ꝙ oino nul lã bʒ diſtinctionẽ ᷣm ſuã eẽntiað.qꝛ ois diſtinctio ẽa foꝛma.ꝙᷓ nccẽ ẽ materia i oibꝰeẽ vnã nüero. Item oõẽ qd ẽ vnũ.ẽ vnũ.vl gne.vł ſpẽ.vł nũero.ſed mã nõ eſt eadẽ in ſpũalibꝰ ⁊ coꝛpalibꝰ vnitate gñis vel ſpẽi. cũ illa ſit ſolũ a foꝛma. a diuiſiõe mã ẽ vna nnero. ¶ Mẽ ſtat? pfectꝰ nõ põt eẽ niſi iĩ vno. ſicut ẽ ſtat i genere efficient ⁊ finis vltimi.ſic eſt ſtatꝰ ꝙ vnũ ſo/ lũ ẽ pꝛimũ efficiens ꝑ eẽntiã ad quod om̃ia reducũt᷑. ergo videt᷑ ſiliter cũ ex ꝑte reſolutiõis ſit ſtatꝰ i eẽn/ tia materie. ꝙ illa ſit vna nũero.¶ Itẽ cũ diĩ materia obẽ ꝙ materia ẽ tenebꝛa. dᷣ. 1 9 pisettten ſiuoctne owwiuoee ſun, mulplirn ehfnuntr ſbvopuranofni Hiiſeape guintlgktn ſganmlomd feiucnitesn ſpwenta ſicaitzfin gwsderfoly ſarnacemren ſtemoeſen nltnössſbien ntensgoeni ſutllonngdof lennanune hhoul äzni palbiſtn iuntev epudt utruincape uluchalv e goatotoeg uioirein unitondife Mornclert ituncvgfil inaneansin Ptenin sd cjuentduiſn ſantirmanune neſgt mi pterditna futaeruege marrinpneret lykopoſfblla unoſeapelun Plvrin duuets nch Rin nglitroßtn ſliſni⸗ Kefunagi⸗ iiſen läiniggen nfuuͤtie fenalgenn ſcenhnepen mi iuſitiit kepii ba kemirp Miin ſin Gidblenn entte mi ſerlaee mgti⸗ dnaeleg Hidiigeit ufrdting aiitiimei wttin⸗ urnighen npfmni runbein nfnihi nan ichmirn⸗ fin Di. lapidis ẽ materia. materia angeli ẽ materia. aut dẽ vyniuoce.aut equoce.aut idem pᷣdicat᷑ de ſe. Sed nõ eęæquoce.qꝛ tũc angelus ⁊ lapis eqͥuoce dicerent᷑ ſů=e. MHõ vniuoce.qꝛ vniuocatio ẽ ſolũ i foꝛmis.⁊ in his q̃ dicũt foꝛmã.g opoꝛtet ꝙ idẽ pᷣdicet᷑ de ſe.g̊ ſi ma/ teria lapidis ⁊ materia angeli nõ ſunt plures mate/ rie ſy vnica. reſtat ꝙ materia ẽ in ſpũalibꝰ⁊ coꝛpoꝛa/ libus numero vna. Itẽ intelligamꝰ materiã ſiue ſpũaliũ ſiue coꝛpoꝛaliũ ꝑ abſtractionẽ ab oibus foꝛ/ mis.intelligit᷑ materia vt ſimplex.itelligit᷑ materia vt vnica.nullo mõ multiplicata nec diſtincta.ſʒ foꝛ/ me ſuꝑueniẽtes nõ mutat eẽntiã materie ſʒ ſolũ eẽ. ſi pᷣus erat materia qᷓ;tũ ad eẽntiã vnica numero. ⁊ nũc cũ bʒ foꝛmas. ¶ Itẽ intelligamꝰ ꝑ ipoſſibile ꝙ deus de vno lapide faceret angelũ.tũc mutaretur foꝛma ⁊ eẽ materie.ſʒ eſſentia eſſet ſalua.g materia cũ ſit vna ꝑ eſſentiã.etiã in hac trãſmutatõe ẽ illius mutatõis ſubiectũ.ſʒ illa mutatio ẽ vna numero.g coꝛpoꝛali q;'tũ alius angelus. videt᷑ ꝙ in alijs rebꝰ coꝛpoꝛalib? ſit materia vna numero. ¶Contra. vnũ numero reſpicit eſſe indiuiduũ ſiue indiuiduatũ.ſed materia ꝑ eẽntiã manet vna numero. Arguit᷑ ̊ ſic. ſi in illo angelo ſic ꝓducto et lapide pᷣexiſtẽte ẽ ma/ teria vna numero.⁊ tãtũ diſtat ille angelꝰ a materia Contra. vnũ materia in coꝛpoꝛalibꝰ⁊ ſpũalibꝰnõ eſt vna vnitate indiuiduali. & nõ ẽ vna ſᷣm numeꝝ. Maioꝛ ptzʒ. mi/ noꝛ ꝓbat᷑ ꝑ boc 7 q̃cunqʒ ſunt eadẽ numero alicui indiuiduo.int᷑ ſe ſunt vna numero.ſʒ angelus a ſua materia non differt numero nec lapis.̊ ſi materia lapidis ⁊ angeli ẽ vna numero. lapis ⁊ angelus ſũt vnũ numero qð falſũ ẽ. ¶ Item vnũ ⁊ multũ ſunt differentie entis in actu.ſed materia eſt omnino ens in potentia. ſi diuidẽtia nõ cõueniunt niſi eis qui bus cõuenit diuiſum. nullo mõ pᷣt eſſe materia per eſſentiã vna numero. Itẽ ſi de auro vno fiant di/ uerſa vaſa.poſtqᷓ; facta ſunt iã illud aurũ deſinit eſſe vnũ ꝗpter diſtinctionẽ ſuꝑinductã.cũ g̊ de materia fiant creature genere ⁊ ſpẽ differentes.videt᷑ igit᷑ ꝙ materia numeret᷑ in illis.̊ ⁊c. ¶ Itẽ oppoſita non ſunt ↄpoſſibilia circa idẽ numero.hoc planũ ẽ.quia mutuo ſe expellunt.ſ̊ oppoſite foꝛme ſunt circa ma/ teriã vt in diuerſis.g impoſſibile ẽ materiã eſſe vnã numero. ¶ Itẽ ipoſſibile ẽ idẽ numero eſſe ens ⁊ nõ ens. qꝛ inter ens ⁊ nõ ens ſumma ẽ diſtãtia.ſᷣ ange lus ſᷣm ſuã foꝛmã ⁊ diſtantiã eſt in actu.aia antixpᷣi nec ẽ ſᷣm materiã nec ſ̃ᷣm foꝛmã.imo creanda ẽ ſᷣm ſuũ totũ. ipoſſibile ẽ ꝙ ãgeli ⁊ aie ſit eandẽ materia vel alterius creature uerſe.¶ Itẽ creatio nõ ſolũ terminat᷑ ad eẽ ſ etia ad eſſentia. vbi ſunt diuerſe . creationes.opoꝛtet diuerſos eẽ terminos ꝑ eſſentiã. ſ creatio aie petri ⁊ aĩe antixpᷣi ẽ alia ⁊ alia.⁊ vtrobi qʒ ꝓducit᷑ eẽntia materie. neceſſe ẽ materiã h̊ ⁊ ibi gliꝗ eẽ ꝑ eſſentiã.oõ̊ impoſſibile eſt eſee numero vnã. Utẽ eſſe ſimpłr vnũ in pluribꝰ.hoc ẽ ꝓpꝛietas dei ſiue eẽ vnũ in oibus. non cõpetit alij.vel ſi cõpetit alij. minime cõpetit ei qd maxime diſtat a deo.ſᷣ ma teria maxime diſtat a deo. cñ ſit ꝓpe nibil. ̊ nullo mõ 21 viget᷑ ipſi cõuenire ꝙ ipᷣa ſit vna numero in oibꝰxel etiã in pluribꝰ. ¶ E.dd.ꝙ poſitio phᷣoꝝ ⁊ phᷣicoꝝ viroꝝ bec fuit ⁊ . ꝙ materia in q̃buſcunq; ẽ ꝑ eſſen tiam ẽ vna. ⁊ vna numero.Et rõem buiꝰ aſſignãt. qꝛ materia bocipᷣm qʒ eſt.oĩno ẽ ens in potẽtia.⁊ ideo opoꝛtet ꝙ in qᷣbuſcunq; ẽ ſit ꝑ eẽntiãa numero vna. bec autẽ rõ bonac̃.qdð medlius pʒ ſi ꝑtractet᷑.Oꝛ em̃ materia oino ẽ ens in potẽtia.ideo ꝑ ſui eſfentiã nul lum bʒ actũ.nullꝗ foꝛmã.ᷓ nullã diſtinctionẽ.ſi nul lam diſtinctionẽ bʒ.⁊ nõ ẽ nibil.opoꝛtet ẽ ꝙ ſit vna ſine multitudine.⁊ ita numero vna Ampliꝰ.Quia ens oino in potentia. ideo nec genus nec ſpecies eſſe poteſt. Quia dicit aliquo mõ actũ.ideo non põt eſſe cõis eis qͥbus ẽ cõis vnitate vlitatis vel vniuocatio⸗ nis. nec genere nec ſpẽ eſt vna.et tñ nibilominus ẽ vna.⁊ ita ẽ vna numero.Rurſus qꝛ eſt ens oio in po tentia.iõ de ſe ẽ infinita.⁊ ad foꝛmas infinitas.ſᷣ deꝰ q; infinitꝰẽ. vbiq; ẽ ſua infinitate.q̃ venit ex actuali tatis ſumme perfectione.ſic ⁊ materia qꝛ infinita.in oibus materiatis ẽ vna ꝓpt᷑ infinitatẽ eiꝰ q̃ venit ex ſumme potẽtialitatis imꝑfectione. Poſtremo.quia materia ẽ ens in potẽtia.vnitas eiꝰnõ pᷣt eſſe vnitas indiuiduatõnis.ſiue ꝑ ↄtinuitatẽ ſicut mons ẽ vnꝰ. ſiue per actualẽ ſimplicitatẽ ſicut angelus ẽ vnꝰ.ſed ſi bʒ vnitatẽ.vnitatẽ hʒ omogeneitat.Hq̊ aũt vnitas ſolũ manet in diuerſis.ſicut pʒ ſi de eodẽ auro fiant multa vaſa.illa ſũt de eodẽ auro ꝑ omogeneitatẽ.ſʒ auꝝ qð ẽ in vno differt ab auro qð ẽ in alio.adeo vt nõ ſit vnũ per cõtinuitatẽ. Si igit᷑ materia nõ ẽ vnæ actuali ſimplicitate vt ãgelꝰ.nec ↄtinuitate vt mõs vel auri fruſtũ.ſᷣ ſoluʒ omogeneitate.⁊ H̊ nõ tollit᷑ ꝑ aduentũ foꝛmaꝝ.ita ẽ materia vna ſub oibꝰfoꝛmis. ſicut oibꝰfoꝛmis abſtractis.ſᷣ abſtractis oibꝰfoꝛmis nulla ẽ diſtinctio in materia.imo intelligitvt ſimplr vna.nunc igit᷑ materia ẽ in oibus materiatis nume- ro vna.qꝛ ẽ ens oino in potẽtia.⁊ hec ẽ recta rõ ⁊ cã Ex his ꝓ magna aes patẽt obiecta.qm̃ ex pᷣdictis colligi põt q̃lis ẽ illa vnitas q̃ materia dẽ vna. Non em̃ ẽ vnitas actualis cuiuſmodi ẽ vnitas coꝛiſci ĩ fo- ro ⁊ theatro.⁊ cuiuſmodi ẽ vnitas dei. ſʒ illa vnitas mag ẽ poſſibilitatis.⁊ pᷣt dici omogeneitat.q̃ adeo ampla ẽ vt ſuſtineat receptionẽ maioꝛis multitudis diuerſitatis foꝛmaꝝ ſuperadiectaꝝ.qᷓ; vnitas foꝛme alicuiꝰvlis ⁊ generis gñaliſſimi.⁊ hoc ꝓpter ſummã poſſibilitatez.vñ dꝛ vna numero quẽadmodũ ouis carens ſigno.reſpectu ouiuʒ habentiũ ſignũ dicitur eſſe ſignata.ꝑ hunc modũ intelligi põt materia nu/ mero vna.¶ obr g. vnũ numero reſpicit indiui/22 duũ.ddᷣm ꝙ veꝝ ẽ put vnũ numero dicit accidens. vel ꝓut ↄſequit᷑ eẽ actuale.nõ aũt ẽ veꝝ put reſpicit eſſentiã.qm̃ hoc mõ ſe extendit ad vnitatẽ maioꝛis capacitatis qᷓ; ſit vnitas indiuidualis.⁊ de illa nõ ſe⸗ quit᷑ ꝙ q̃ ſunt eadẽ vni ⁊c̃.ſicut nõ ſequit᷑ ꝙ hõ ⁊ aſi nus vniunt᷑ in aiali.g ſunt vnũ inter ſe.¶ Oꝛ obꝛ ꝙ 23 vnũ numero ẽ dꝛia entis ĩ actu.dᷣm ꝙ veꝝẽ de vno q dicit vnitatẽ cõpletã. Anitas em̃ ⁊ venitas ⁊ bo⸗ nitas gPpꝛie cõplete ſunt in creatura cõpleta.nihi/ lomin? tñ ſicut dicit Aug.de vera reli.incõplete repe riunt᷑ in materia. Sicut em̃ materia incõpieta eſt de ſe. ita vnitatẽ ſᷣm ſe bʒ incõpletã.poſſibilẽ tñ qtũ ad eẽ cõpleri ꝑ foꝛmã cuiꝰaduẽtu ↄſtituit᷑ indiuiduum numero vnũ.vnitate actuali ⁊ cõpleta.ex cuiꝰetiam aduẽtu fit iſtinctio.⁊ ſurgit in rebꝰmiłtitudo.⸗O?ꝛ obꝛi de auro nõ ẽ ſile.qꝛ auꝝ bʒ vnitatẽ ↄtinuitatis ⁊ 2 4 indiuidualitatis q̃ opponit᷑ numerationi ⁊ diſconti nuitati.⁊ B ẽ qꝛ auꝝ ⁊ ſi ſit matia ciphi.ẽ ens ĩ actu. nõ ſic materia pᷣma reſpectu materiatoꝝ vt oñſum eſt pᷣus. O obꝛ ꝙ oppoſita nõ pñt ſe cõpati circa vnn.⁊ ꝙ idẽ nõ p̃t eẽ ſi ens ⁊ nõ ens.⁊ diuerſis mu/ tationibꝰintroduci in eẽ.Ad h̊ tria vnica ẽ rñſio ſcʒ ꝙ illud ẽ veꝝ de eo qð ẽ ita vnũ ꝙ eius vnitagredi d 26 gnat multitudini. ſicut ẽ vnũ indiuiduũ. ſʒ de eo q; eſt ita vnũ ꝙ multitudini nõ repugnat.iĩmo ꝓpt᷑ ſuã poffibilitatẽ admittit oẽm diuerſitatẽ nõ bʒveritatẽ. imo ſimul ⁊ ſemel hñt oppoſita.ſił etiã ⁊ ſemel pᷣt eẽ in re ⁊ pt eẽ in potẽtia agẽtis.⁊ diuerꝰ ꝓductionibꝰ pduci. ſicut diuerſis foꝛmis infoꝛmari. Et hoc pʒ.qꝛ Sena humanitat ẽ vna vnitate vlitat.⁊ iõ ſimplr ⁊c hõ niger.in oibꝰbis ẽ foꝛma vna vlis.¶ Oꝛ ſi di⸗ cas ꝙ nõ ẽ ſile.qꝛ hũanitas nõ ẽ vna numero vt ma teria.dico ꝙ q;uis ñ ſit vna numero ſᷣ ſpẽ.tñ vnitas materie q̃ ẽ vnitas omogencitatis.maioꝛis amplitu dinis ẽ q; hũanitas ipᷣa.⁊ maioꝛẽ diuerſitatẽ admit/ tit.⁊ iõ nulla ẽ oppoſitio.nulla oino odictio ex ↄꝑa/ cione oppoſitoꝝ ad vnitatẽ materie ꝑ eẽntiã.ſʒ ſolũ ex ↄꝑatione oppoſitoꝝ ad vnitatẽ materie ſᷣm eſſe. vñ ſicut ſi duo ciphi facti ſũt de auro ↄfoꝛmi.pᷣt vnꝰ deſtrui altero remanẽte.vel vnꝰ ꝓduci altero in eſſe ꝓducto.ſic intelligẽdũ eſt in ppoſito.Si qͥs em̃ vult vnitatẽ materie intelligere. opoꝛtet ab vnitate indi/ uiduali aim abſtrabere.⁊ ſuꝑ actũ imaginatõis con deſcẽdere.⁊ oĩno ens in potẽtia ꝑ pᷣuatonẽ cogitare. ⁊ ſic poterit aliq̃liter caꝑe.Oꝛdiu em̃ materia vt mo les extẽſa cogitat᷑.ad vnitatẽ eẽntie nullo mõ ꝑtigit᷑ 33 vltio obẽ ſatis planũ ẽ.ſicut em̃ de?ẽ infinitꝰ⁊ mat eria ifinita.alio tñ mõ infinitatis qͥ potiꝰeſt ꝑ re ceſſum qᷓ; ꝑ acceſſuʒ.vñ nõ cõpetit foꝛme ſᷣ materie. ſic intelligẽdũ ẽ de illa vnitate.Deꝰem̃ ẽ vnꝰin pluri bus.ita q ꝑfectiſſimꝰ ⁊ oino actꝰ.⁊ hoc ẽ eiꝰſolius.ſᷣ materia ẽ vna in oibꝰ.et hoc qꝛ ꝑ ſuã eẽntiã nõ pᷣt eẽ diſtincta.nõ ſicẽ de foꝛma.⁊ ſic patent oĩa. ISnſcquẽter q̃rit᷑ de ſcdo attributo ſcʒ ð diſcre tieone pſonali. Circa quã tria qᷓrunt᷑. Pꝛimo q̃ ritur vtꝝ in angelis ſit mera diſcretio ꝑſonal. Scoo vtꝝ Gᷓ̊ ꝓpꝛietas ſit accñtał aut ſbᷣalis.Zercio vo vtꝝ ſit matcriał vel foꝛmal. W„ in angelis ſit mera diſcretio ꝑſonał.ita ꝙ angeli liqͥ differãt ſolo numecro.videt᷑ Dañ.vij.milia mi/ liũ miſtrabãt ei.et cõſtat ꝙ nõ bẽbant miſteria dꝛia ſxẽ q̊t daniel enumerat. nec miſtri oẽs differebant ſpẽ. g aliqͥ vel oẽs differebat numero ſolo.¶/Oxꝛ ſi di cas ꝙ tot miſteria.obẽ de ſcdᷣa ꝑte auẽtatis.et decies centena milia aſſiſtebãt.ↄſtat ꝙ; tãta diuerſitas non poterat cadere ibi niſi ᷑ᷣm numeꝝ.cũ hẽent vnũ ſta/ eum ſcʒz aſſiſtere. 1te glia ẽ regi hẽe mitos miſtros vnifoꝛmes.g ſi glioſũ eſt regnũ in q̊ͥ cũ xpᷣo gaudent oss ſcti.videt᷑ ꝙ multi ſint vnifoꝛmes ĩ illo ſuperno palacio.⁊ ita ſolo nũero vel ꝑſona differẽtes. ¶ Itẽ pꝓſonalł diſcretio ẽ in deo.angeł.⁊ hoibꝰ.⁊ cũ natura angelica ſit diuine ꝓpinquioꝛ qᷓ; hũana.j ⁊ diſcretio pꝓſonalis.ſᷣ in deo ſunt plures pſone differentes ſola ꝓſonalitate.ſilłr in hoibus.g videt᷑ ꝙ ſiłr in angelis. Iunt iht aliqͥ ſolo numero differẽtes aut oẽs Itẽ om̃e aĩal ꝑ naturã deſiderat ſocietatẽ ſiłis in ſpe.nã om̃e aial ad ſibi ſiłe copulabit᷑.et volatilia ad ſibi fi/ milia ↄueniũt.g̊ angelꝰp naturã deſiderat ſocietatẽ ſilis in ſpẽ.õ deſideriũ eiꝰnõ ẽ fruſtra.maxie i angelo bono. ac. Siin dicas ꝙ illud ẽ veꝝ in aialibꝰnõ in ſbᷣijs ſpũalibꝰ.tunc q̃ro vtꝝ in angel ſit ſocialis ⁊ amicabil effectꝰ.cõſtat q; ſic. ſᷣ in q̃cunq; ẽ ponere af fectũ talẽ.ẽ amare ſilem ⁊ appetere hꝛe. redit idem qð pᷣus. ¶ Cõtra.diuerſitas q̃ eſt nũero ſolo cauſat a diuerſitate materic.inde ẽ ꝙ ſol nõ multiplicat᷑.qꝛ eius cẽntia ẽ ex tota ſua materia.vel ꝙ materia eius en ẽ ꝙ ẽ hõ qͥ gñat᷑.et ẽ hõ qͥ generãdꝰ ẽ.et ẽ hõ albꝰ enio . d nõ ẽ diuiſibil nec multiplicabil.ſ talis rõ ẽ in angef. ẽ rõ final młtiplicatõis pᷣm nũeꝝ venit ex pte coꝛruptibilitatis.iõ em̃ multiplicat᷑ ᷑m numeꝝ. vt qd nõ poterat ſaluari ĩ vno.ipᷣa ſpẽs ſaluaret ĩ piu ribus.vñ ſol et luna qꝛ ꝑpetua ſunt.nõ hñt niſi vnũ ſolũ indiuiduũ i eadẽ ſpꝑẽ. ⁊c. ¶ Itẽ ſi reꝑire ↄtingit extrema.⁊ mediũ.vᷣ ↄtingit repire pluralitatẽ ꝑſona §& ⁊c. rũ in vna natura in deo.et ecõuerſo.pluralitatẽ na⸗ turaꝝ i vna ꝑſona.vt in hoie et in pᷣo. ↄtingit plu ralitatẽ naturaꝝ reperire i pluribꝰpſonis.vt tot ſint nature differẽtes qͥt ſunt ſuppoſita.⁊ tot ſꝑẽs qͥt indi uidua. ¶ Itẽ diſtinctio pſonal pura ẽ in deo qtũ ad oꝛiginẽ.⁊ in hoic ſilr.g videt᷑ ꝙ oꝛigo ſit tota ⁊ pᷣnci⸗ palis rõ diſcretõis pional ch oꝛigo.nec pura diſtinctio ꝑſonałpꝑ ↄſequens.i — — * E dom ꝙ bic fuit duplex poſitio. Quida em̃ dixert q in angełẽ diſcretio ꝑſonalłſ̊ nunq; puremo ſũt ibi tot ſpẽs q̊t indiuidua.ſiłr dicũt in luminaribꝰmũdi. ſ licet h̊ aliquã ꝓbabilitatẽ hẽat in coꝛpoꝛibꝰ.nõ tñ videt᷑ rõnabile in ſpiritibꝰvt nullꝰcõicet cũ alio ĩ na tura ſpũali.Sicut em̃ innoteſcit ꝑ ſcpᷣturã multi an geli ad idẽ officiũ oꝛdinant᷑.⁊ vident᷑ bie oꝑationẽ eandẽ.nobis aũt nec ꝑ ſtpᷣturã.nec ꝑ dicta ſanctoꝝ. nec ꝑ officia innoteſcit tanta diuerſitas.iõ nõ videt niſi pᷣſumptio hoc dicẽ.maxie cũ nõ apꝑeat i ꝓmptu aliq̃ ratio cogens. Alia ẽ poſitio ſobꝛia ⁊ catholica. ꝙ in angcłẽ ponere diſtinctõnẽ qtũ ad ꝑſonalitatẽ tm̃mõ.aut ĩ oibꝰ aut in aliqͥbus.et ↄcedede ſũt rões ad hoc inducte.tũ ex ꝑte miſterij.tũ ex ꝑte aſſimila- tionis ad deũ.tũ ex ꝑte aſſiłatõis mutue. . obꝛ ey diuerſitas pᷣm numerũ venit ex diuiſione mate/ rie.dm ꝙ falſũ ẽ.ſᷣ multitudo ꝑ gñationẽ venit ex diuiſione materie.qꝛ generãs dat gñato ꝑtẽ ſue ſbᷣe. Diuerſitas aũt angeloꝝ nõ ẽ ꝑ mitiplicationẽ vniꝰ ab altero.ᷣ oĩm angeloꝝ a deo.Et ꝑ boc pʒ ſeqnens obiectũ de fine.qꝛ ille nõ ẽ finis mitiplicatõis.s mul tiplicatõis ſucceſſiue.ſʒ rõ potiſſima mitiplicatõnis in hoibus ⁊ in angełẽ diuiue potẽtie.⁊ ſapie.⁊ boni tatis declaratio ⁊ collaudatio.qᷓ manifeſtant᷑ i mul/ ritatis exultat in multiplicatione bone ſocictatis. vñ credo ꝙ erũt ĩ magno numero ⁊ ꝑfectiſſimo.m q decet illa ſuꝑnã ciuitatẽ oiĩ decoꝛe fulgentẽ. . obꝛ de medio.ddᷣm ꝙ angelꝰnõ pᷣt eẽ mediũ.qꝛ ſicut in pᷣcedentibꝰ ꝓbatũ ẽ.quis in angelo nõ ſit tãta na turaꝝ diuerſitas qᷓnta in hoie. nibilomin? aliquaẽ᷑. Pꝛetea.qᷓuis nõ diuerſiſicet᷑ in hboibꝰpluribꝰhuma na natura.tñ multiplicat᷑ in illis.⁊ ideo nõ eſt q̃rere aliud mediñ. ¶ ob de oꝛigine ꝗ lis rõ diſcretõis. Odm ꝙ quis Ricardꝰ dicat ꝙ pſo ne in hoibus diſtinguant᷑ oꝛigine. tñ hoc nõ hñt roe ncipij. nã pauci boĩes ſic diſtinguunt ꝑ illã habiti dinẽ. Ad ſolñ em̃ vnũ boiem hʒ v illã habitudinẽ.⁊ tñ ab oib? differt ꝑſonatr. ſ rõ diſtinctõnis pſonalig qtũ ad veritatẽ venit ex pᷣncipijs ↄſtituentibꝰ⁊ pti/ culantibꝰ.qᷓtũ ad noticia venit ex qᷓlitatibus.quoꝝ vtrũq; ẽ in angel reie fm diuerſitatez. diuerſa em̃ bñt pᷣncipia indiuiduãtia.⁊ diuerſas ꝗꝓpꝛietates in/ natas. ſicut em̃ boĩes diuerſas bñt facies. ſic diuer. ſas bñt mẽtes ⁊ ꝓpꝛictates mẽtales.ita intelligẽdũ ẽ in angełſuo mwö. Qveſtio. ij. e ¶ Vtrũ pſonalł ꝓpꝛietas ſitĩ angel accidẽtal el ſbalis. Et ꝙ accñtalis videt᷑ ſic. Goetiꝰ vicit ꝙ oẽ pꝛlũ ma nat de genẽ accidẽtiũ.nõ ſolũ ꝓpꝛiũ indiuidui.ſᷣ etiã in angelis nõ regi 27 28 tiplicatõe.⁊ glie beatoꝝ ampliſicatõe.quia amoꝛ cæz 29 vltimo obẽ de oꝛigine q̃ ẽ pᷣncipa ʒo ute Cuills⸗ nbegts nkohefmn nniu Nitenud ſtieckn ililaafin Coonuodic fthumm nnenhgenc ttünilrſb⸗ Plefuecnni ſchtoobhcf ellemive iticto ejt 1onisdia Popooalsidi pceterdnt ſniſbnen toonn hüͤchtui Mk inope ptnkt Medſi eule ontnrg nnſetwt hitmning liehinarde⸗ Nilizeni Uuſtoehz⸗ iſecie nzolret Uigonalttute lußn tro Unnt idiccr ictmnensr tiltritb⸗ dchſtalc⸗ Sunmnetszo in möomeinſ Knlmnirhti nait tuläräen Kcginint Ritregnt nindetd räiem eutam. dose iti⸗ itriici⸗ kiim ci Nrnah Wirniſtt Bingiitk. — ☛ ☛ = S=ꝛü — = ι ſpecici.ſed indiuiduũ magis appꝛoximat accidenti⸗/ bus q; ſpes. multofoꝛtius ꝗꝓpꝛietas indiuidual de genẽ accidentiũ ſBebuce, ꝑſonalẽ ꝓpꝛietas in diuidualis.g ⁊c. ẽbugo de ſctõ vict. ꝙ in diui/ nis ẽ ꝑſonalis diſcretio . oꝛi angel p qᷣlit in hoibus vtroq; mõ. ſi gᷓ tã itas qᷓ; oꝛigo dicit P- pꝛietatẽ accidentalẽ in creaturis.pʒ ⁊c. Itẽ poꝛphi. dicit ꝙ indiuiduũ ↄſtat ex ꝓpꝛietatibꝰq̃rũ collectõeʒ ipoſſibile eſt in altero repire.ſᷣ tales ſunt ꝓpꝛietates accidẽtales.g̊ indiuiduatio ẽ ꝑ accidẽtia.ᷣ ꝑ eadem eſt pſonalis diſcretio per qᷓ̃ eſt indiuiduatio.ergo ⁊c. C ſhee bumana natura in xpᷣo nõ habuit pſ. onalita⸗ tem nec diſcretionẽ perſonalẽ.ſʒ ↄſtat q; habuit que ſunt eẽntialia ſbe rõnali. ꝑſonalis diſcreti nõ eſt ſpalis ſiue eẽntialis nec hoi nec angelo. S circũ ſcriptis oibꝰaccñtibꝰ.res nõ cadit in ſen .ß ſolũ in intellectu. ſed vle dũ intelligit. ſingulare dũ ſentit. S cireũſcpᷣtis accñtibꝰ.circũſcribit indiuiduatio. ergo ⁊ ꝑſonalis diſcretio.⁊ ſic idẽ qdð pꝛius. tẽ diſcre tio ꝑſonalis ẽ diſcretio ſᷣm numen.ſed circũſcripta Intitate nõ ẽ intelligẽ numen.g nec diſcretionẽ per⸗/ ſonalẽ. ſʒ ſbale intelligit circũſcripto accñtali. ſi di ſcretio erſonal nõ pt intelligi accñtib? circũſcriptis. nõ eſt ſbalis angelo ſ⸗ 3 potiꝰ accidẽtalis. Contra arguit᷑ pᷣmo per textuü. Mgr em̃ dicit ꝙ; pᷣma oſide/ — ratioẽ de ſba.⁊ ſub pᷣma ↄſideratõe oↄpᷣhendit perſo nalẽ diſcretiõʒ.ᷓ videt᷑ ꝙ pſonalis diſcretio ẽ ange lo ſpalis. ¶Itẽ perſona nõ ẽ aliud qᷓ indiuidua ſbᷣa rõnalis nature.ſʒ indiuidua ſba inq;tũ hmõi ẽ in ge nere ſbᷣe.nõ per reductionẽ.ſ directe pᷣm lineã rectã. Fincqtũ hmoi ẽ in genẽ ſhe.̊ ꝑſonalitas nõ ẽ in ge⸗ nere accidẽtis.qꝛ in eodẽ genẽ eſt albũ inq;tũ albũ. ⁊jalbedo.s in eodẽ genẽ perſonalitas ⁊ pſona té nullũ accidẽs ẽ niſi in ſba indiuidua g of̃e ac idẽs ↄſequit᷑ indiuiduitatẽ eſſentie. ⁊ tã in rõnali qᷓ in ir⸗ rationali hoc hʒ veritateʒ.ᷓ pᷣus per naturã ẽ aliqͥd indiuiduũ ſbᷣe rõnalis qᷓ; habeat accidẽs. per pᷣus perſona. diſcretio in perſonalitate. ytẽ qᷓ diffe- runt perſonalitate. differũt in ſuis pᷣncipijs ſbalibꝰ. ſicut pʒ in petro ⁊ in paulo.⁊ꝛ q̃ ſic differunt ſealiter diſcernunt᷑.g diſcretio perſonal dicit dꝛiam ſbalem. nõ eſt ꝓpꝛietas accidẽtalis.¶ IYtẽ nõ eſt maioꝛ di⸗ ſcretio in accñtibꝰ.qᷓ; int᷑ oppo ita.ſy oppoſita nõ fa ciunt diſcretionẽ perſonalẽ. qꝛ vnus hõ pᷣus ẽ albus poſtea niger. pᷣus puer poſtea ſenex. ⁊ tñ idẽ indiui/ duũñ eſt 2 vna pſona. ⁊c. ¶ Itẽ accidentia diuerſa cũ ſunt in vno ſuppoſito ſuni vnũ numero.vt gram maticũ et muſicũ.ſʒ hoc nõ eſret ſi diuerſitas ſᷣm nu meꝝ vel ſm diſcretionẽ perſonalẽ veniret ab accidẽ 31 tibus. c. ¶ R'. ad p̃dictoꝝ intelligentiã notandũ ꝙcirca hoc eſt triplex mod⸗ dicendi. Quidã em̃ di/ cere voluerũt q perſonalis diſcretio ẽ accñtalis Pp-/ pꝛietas.q dicit qd eſt in genẽ accidentĩ.⁊. qdð cauſat᷑ ab accidentibꝰ. ſicut diſcretio numeralin boc autez diia eſt. qꝛ diſcrctio numeralis cauſat a diuerſitate pꝛietatũ.in qbus cõicãt creatura rõnalis ⁊irrõna. lis.ſʒ diſcretio perſonalis a pꝛictatibꝰ q̃ᷓ inſunt p/ pꝛie rõnali creature. Sed illud impꝛobat᷑ in oppo/ nendgo 1 multas rõnes.nec põt hꝛe veritatẽ ꝙ diſtin etio indiuiqualitatis ſit ab accidentibus.cũ indiui/ dua differãt pᷣm ſham. nõ ſ. olũ ᷣm accidens.⁊ ſilr de diſcretione perſonali intelligendũ ẽ. Et iõ alius mo dus ẽ dicendi ꝙ diſcretio ꝑſonalis dicit ꝓpꝛietatem accnlalẽ.ꝗᷓ tñ nõ cauſat᷑ ab accñtibꝰ.ſʒ a ſba ſiue pn io . engilk ansel ꝑ q̃litatẽ. 4 ðð U WB cipijs ſbalibꝰ.ſicut vnitas qᷓ eſt pᷣncipiũ numeri in genẽ accidẽtis. tñ imediate bʒ oꝛtũ a ſba. Sʒ cũ ter⸗ ſona dicat idẽ qd ſuppoſitũ rõnalis nature vt eſt in genẽ ſᷣe.nõ videt᷑ pbabile ꝙ pſonalis diſcretio di⸗ cat Saetatẽ accñtalẽ ſolũ.Et iõ eſt terciꝰmodus di cendi ꝙ diſcretio ꝑſonalis ⁊ ſi videat᷑ dicẽ accidẽs. qꝛ dicit ꝑx modũ accidẽt.tñ pᷣncipalr dicit q̃d ſbᷣale. ⁊ ſi aliq̊ mõ impoꝛtat accũs hocẽ ↄñter.illud tñ ime diate hʒ oꝛtũ a pᷣncipijs ſbᷣalibꝰ. ⁊ boc pʒ ſic. Diſcre/ tio ꝑſonalis addit ſuꝑ diſcretionẽ indiuidualem. di ſcretio aũt indiuiduaſis duo dicit. indiuidu ationez ⁊ Dñ̃ter diſtinctionẽ. Indiuiduatio aũt eſt ex pᷣnci⸗ pioꝝ indiuiſione ⁊= appꝛopatione.ipᷣa em̃ rei pꝛinci/ pia dũ oiungunt᷑ inuicẽ ſe appꝛopᷣant ⁊ faciũt indi/ uiduũñ.ſed ad hoc ↄſequit᷑ eè diſcretũ ſiue eſſ. e diſtin ctum ab alio.⁊ ſurgit ex ̊ numerꝰ.⁊ ita accidẽtalis ꝓpꝛietas oñs ad ſbᷣam. ⁊ ſic idiuidualis diſcrctio di⸗ cit aliqd accidentale. 2 aliqͥd ſbale.pſonalis aũt ad/ dit ſuper hãc diguitatẽ ꝑſonalitatis. Dignitas aũt᷑ illa duo dicit. ſc nobilitatez rõnalis nature.q̃ eſt natura rõnalis tenet pᷣncipatũ int᷑ naturas creatas Vñ nõ eſt oꝛdinabilis ad pfectioꝛẽ foꝛmã.⁊ hec no⸗ bilitas ⁊ ſi per modũ qualitatis habeat intelligi. tñ eſſentialis eſt natute ronali. Dicit em̃ illa nobilitas actualeʒ eminentiã.ita q; in ſuppoſito nulla ſit alia natura ita pᷣncipalis.vt natura rõnali ſe ſonãs. ⁊ iõ qꝛ hoc deficit ei in xpᷣo.nã rõnał creata nõ facit ꝑpſonalitatẽ ⁊ hoc eſt accñtale. HH p quẽadmodũ indiuiſibił diſcretio E ex exiſtẽtia foꝛmeę naturalis i matcria. ſic pſonal diſcretio ex exiſtẽtia nature nobilis ⁊ ſupeminẽtis in ſuppoſito. et iõ ; uis vtrobiq;ʒ impoꝛtet᷑ qͥd ſbale.⁊ ſilr accñtale. ↄons — hoc dico in creatura.nõ tñ impoꝛtat᷑ accidẽtale qð cauſet᷑ vel oꝛtũ habeat ab accidẽte. ſ potiꝰ ↄſequit᷑ foꝛmã in materia.vel naturam in ſuppoſito. Ex his pʒ veritas ꝓblematis ⁊ diſſolutio obiectionũ ꝓ ꝑptc. Bi em̃ qᷓrat̃ vtꝝ perſonalis diſcretio ſit ꝓpꝛietas alis vel accidentalis. Si ſbalis Pꝛietas dicat᷑. qꝛ imediate ſequit᷑ ſõam.ſic dom ẽ eſſe ſtale. Di ſbale dicat᷑.qꝛ nõ exit genꝰſbᷣe. dom ꝙ qdãmõ ſic.⁊ q̊dã⸗ modo nõ. Silr ſi dẽ accñtalis ꝓpꝛietas q̃ cauſat᷑ ab accñtibus.ſic dom ſimplłr ꝙ nõ. Si vo accñtalis qꝛ eſt in genẽ accidentis.ſic pᷣt dici q; qqãmõ ſic. q̊da/ mõnõ.ſm diſtinctionẽ pᷣmo factã. ſonalis diſcretio pertinet ad ſöam non cauſat᷑ ab accñtibus. hoc totũ ↄcedenqũ ẽ. 11 ſitũ ꝙ om̃e Pai manat d genẽ accidentiũ.ddm ꝙ; boetiꝰ loquit de ꝓpꝛia paſſione.⁊ hanc dicit manare de genẽ accidentiũ.nõ qꝛ nõ cauſet ex pᷣncipijs ſub/⸗ iecti. qꝛ ex ipis foꝛmat᷑.cauſalit᷑ tñ ẽ in genẽ accidẽ tiũ. Duplr g deficit illa rõ pᷣmo qꝛ peccat in intelle ctu huiꝰ generis ꝓpꝛiũ.Eſt em̃ ꝓpꝛietas qᷓtũ ad rem. 34 eſt ꝓpꝛictas qᷓtũ ad modũ.⁊ boetius intelligit de eo qð realiter eſt ꝓpꝛie paſſio.qd eſt ꝓPꝛietas q;tum ad modũ. Pꝛopetas aũt indiuidualis aut ꝓpꝛietas pſonalis.⁊ ſi videat᷑ dicẽ ꝓpꝛietatẽ oñtẽ eſſe ſicut ad cidens.rcalit᷑ tñ nõ dicit niſi appꝛopᷣationẽ pᷣncipio rum ꝑ indiuiſionẽ.hoc dico ätũ ad pꝛietatẽ indi- uidualẽ.ſilr ꝓpꝛietas pſonalis nõ dicit vltra boc ni⸗ ſi dignitatẽ ſiue nobilitatẽ nature rõnalis.q̃ nõ eſt ei accidentalis.iĩmo ſimpłr ⁊ oino eſſentialis. Pec- cat ⁊ pᷣdicta rõ in malo intellectu p̃dicati.qꝛ ꝓpꝛiuʒ di manare de genẽ accidentiũ.nõ qꝛ manat ab acci⸗/ dentibꝰ.ſcd qꝛ manat a ſba exiſtens de gen accidei d 2 . 8.vt ſit q̃ſi er Sobẽ ꝙꝑ/ ʒ2 obꝛ in oppo⸗ ʒ3 tium. ſic in Ppoſito. vñ ſicut vnitas ꝗᷓ eſt pꝛincipium gecidentia nõ põt eſſe diſcretio pſonalis vel indiu⸗ thuſrkert numeri oꝛtu bʒ a pᷣncipijs ſbe accidẽtali ad ipᷣaz re / dqualis. neceſſe ẽ ꝑ materiã. Itẽ ſi perſona adde va e, latis. nõ a pᷣncipio aliqᷓ qd ſit in genẽ accidẽtis. Sic ret aliquã foꝛmã ſupꝛa naturq & ſicut ſpẽs eſt diffi⸗ polonte intelligi pt de diſcretõe ꝑſonali m id qð in ea acci/ nibilis. quia addit differentiã ⁊ foꝛmã ſupꝛa genus kyctafi dentale. vtpote cõꝑatio ad alterã ꝑſona. reſpectu eu ita etig indiuiduũ eſſet diffinibile. quod falſum eſt. tringe ius hʒ diſtingui et numerari.⁊ eminẽtia dignitatis 4 te ſi indiuiduũ ſine ꝑſona addit foꝛmã indiui/ netlehtit in ſuppoſito reſpectu alteriꝰ nature quꝗ nõ habuit quantẽ ſupꝛa ſpẽm ſpãliſſimã.ꝗᷓro vtrũ cõditio poſ- nsetiit 3 5 bumana natura in x o. ¶ Oꝛ obꝛ ꝙ diſcretio perſo ſit facere aliã foꝛmã ꝑ oia illi cõſimilẽ.conſtat ꝙ ſic. Aiantn nalis eſt ꝑ ꝗlitatẽ. dm ꝙ intelligit de qllitate qͥ ẽ in q nullaẽ foꝛma accidẽtalis cuiꝰ ſimilẽ nõ poſſumꝰ Atena ct genẽ qlitatis qtũ ad modũ.non aũt qtũ ad rẽ. His cogitare.g ſilr in ſubſtãtiali.ſed ſi facit ſimilẽ. illa eſt Nſiatontn em̃ dnobꝰ diſtinguunt᷑ pᷣdicamẽta.vel qᷓtũ ad eſſen cõis pluribus.ſ nihil tale eſt indiuiduũ.g impoſſi⸗ Ggoog tiam. vel qtũ ad modũ.⁊ aliqd ẽ in genẽ ſoᷣe qð ni/ bile eſt diſcretionẽ ꝑſonalem eſſe a pᷣncipio foꝛmali ſct bilominus bʒ modũ accidẽtis. vñ etiã conſueuit di ſuꝑaddito ſpeciei. Itẽ ab eodẽ ẽ diſcretio ꝑſonał Ictoſchecn ſtingui qlitas duplex ſcz ſpᷣalis ⁊ accidẽtalis. Ael di a quo eſt diſtinctio vm numeꝝſed illa eſt a materia iurbcalto cendũ ꝙ hic loqnit᷑ de diſtinctõe ꝑſonali qtũ ad no⸗- ſicut dicit pᷣus in pꝛima phia oino materia nume- ſtrã cognitionẽ. ⁊ qꝛ cognitio nr̃a ẽ ꝑ qlitates accidẽ rabiliter ſe habet. ⁊c. ¶ Itẽ ab eodeʒ eſt pſonalis tales. dixit pſonas creatas diſtingui qᷓlitate.⁊ ꝑ hũc diſcretio a quo eſt eſſe bi ſiuẽ bic ⁊ nuuc.ſed hoc eſt modũ intelligit verbũ poꝛphirij.q dicit indiuiduũ materia. quia in lib.de celo ⁊ mundo.dicit᷑ ꝙ differt ie 4 oſtare ex collectione ꝓpꝛietatũ. loquit᷑ em̃ ſm rõem dicere celũ ⁊ hoc celũ.qꝛ cũ dico celũ dico foꝛmã.cũ (Man 56 2 cognitionẽ.nõ ᷣm rẽ.⁊ ſic pʒ terciũ. ¶ N obijcit. dico hoc celũ dico materiã.ergo ⁊c. ¶ Itẽ in creatu dpibe in rpo bumana natura nõ bʒ pſonalita . dom ꝙ h ris in quibꝰ eſt ꝑſonalis diſcretio per oꝛiginẽ. nõ eſt doltne guſe eſt rõne illi?eminẽtie qᷓ ↄſequit᷑ ad nobilitatẽ. et ila ob aliud.niſi ꝙ generãs generat aliud.ſ vt dicit phi mehi ſupeminẽtia dicit qnda dignitatẽ accidentalẽ ſicut loſophus.generans nõ generat aliud niſi ꝓpter ma auchwon⸗ pus oñnſum ẽ.qᷓ amitti pᷣt nõ ſolũ p depditionẽ.ſed ꝑ teriam.& in rebus creatis eſt pſonalis diſcretio ꝓpt᷑ tmnntin dignioꝛis ſuꝑinductionẽ.ſicut alibi melius dicetur. materiã. ¶ EK. dm qꝙ hec eadẽ eſt queſtio de indi/ ygq9 imican 7 Mobz de ſenſu intellectu. dem ꝙ etſi ſenſus ſo uiduationèe q̃ nunc mouet᷑ de pſonali diſcretione.et lũ modo ſit ſingulariũ.intellectus tñ pᷣt eſſe nõ ſolu, de ipa fuit contentio inter phᷣicos viros. Quidã em̃ vniuerſaliũ. 5 etiã ſingulariũ. vñ nõ eſt intelligenda imitantes verbũ pbᷣi dixerunt ꝙ indiuiduatio venit illa dꝛia cũ pciſione.⁊ hoc pʒ.qꝛ ſolus intellectus cõ a materia.quia indiuiduũ ſupꝛa ſpẽm nõ addit niſi Sbendit intrinſeca pᷣncipia petri ⁊ platonis.⁊ circẽ materiã. ⁊ boc ponebant.qꝛ dixerunt vniuerſalia ſo ſcriptis oibus accidẽtibus dicit eos ene diſcretos ? lum dicere foꝛmas.⁊ tunc pꝛimo tangit᷑ materia qñ 38 diſtinctos. ¶ Oꝛ obꝛ de numero. dom q ſicut vnita peruenit ad bᷣ aliqd. Alijs vo aliter viſum cſt ſcz q; tem ſbᷣalẽ ↄſequit᷑ vnitas accñtalis inſepabiliter.qꝛ iudiuiduatio eſſet a foꝛma. ⁊ dixerũt ꝙ vltra foꝛmã nõ eſt pᷣncipiñ indiuiſionis ̊ ↄſequẽs ad illã.ſic di · ſpeciei ſpecialiſſime eſt foꝛma indiuidualis.et quod lnopta uerſitatẽ ſubſtãtialẽ ↄſequit᷑ numer inſ. cpabilit. tñ mouit bos ponere illud fuit. quia intellexerunt oꝛdi ſcig mnge Sm rẽ ⁊ naturã diſtinctio illa ẽ a ſubſtãtiali pᷣncipio nem in foꝛmis ſm generationẽ ⁊ naturã eſſe ꝑ eun/ lnmicagen nõ accidẽtali. ⁊ ſic patet totũꝗ. dem modũ. per quẽ oꝛdinat᷑ in genere.ita ꝙ foꝛma ifiitiſ⸗ etto kjf. f generis generaliſimi pᷣmo aduenit matcerie. ſic de⸗ Neoß nong Aitrũ diſcretio ꝑſonalis ſit a ꝑte pᷣncipij foꝛmał vel ſcendendo vſq; ad ſpẽm.⁊ adhuc illa foꝛma nõ con cgent. matcrialis. Et ꝙ a ꝑte pᷣncipij foꝛmalis. Ricar. dicit ſtituit indiuiduũ. quia nõ eſt omnino in actu. ſed vl Opironif ꝙ tã in angelis qᷓ; in hoibus ẽ diſcretio ꝑſonalis per tra hanc foꝛmã indiuidualis ſubſequit᷑.que eſt om/ itmi qlitatem. qᷓlitas.aut ẽ foꝛma.aut tenet ſe ex ꝑte foꝛ nino in actu. ſicut materia fuit omnino in potentia. me. 5 ⁊c. ¶ Rtẽ ſi aliqͥd ineſt aliqbus.⁊ eſt in eis cͦ⸗ Quelibet iſtaꝝ poſitionũ aliquid bʒ qdð homini nõ p analogiã neceſſe ẽ ꝙ inſit ꝑ aliqd analogice repr multũ intelligenti ronabiliter videri poterit impꝛo/ nuum in eis. Derſonalis añt diſcretio eſt in duuinis ? babile. quõ materia que omnibus eſt cõmunis erit in angelis analogice. in diuinis nullo mõ eſt ⁊1 mã pꝛincipale pꝛincipiũ. ⁊ cãm diſtinctionis valde diffi qꝛ deus eſt pura foꝛma. ⁊c. eis pſonalis diſcre/ cile eſt videre. Rurſus.quõ foꝛma ſit tota ⁊ peipua „ tio in creatura dicit maximã nobilitatẽ.ſ q magis cauſa naturalis diſtinctionis valde difficile eſt care N. nobile eſt. magis elongat᷑ a materia.⁊ maxime acce re. cuʒ omnis foꝛma creata q̃tum eſt de ſui natura. dit ad foꝛma.g ⁊c̃. it eona oiſr dicit ma· nata ſit habere aliã ſimilẽ. ſicut et ipſe phᷣs dicit etis ximã autoꝛitatẽ in creatura.qꝛ q̊ tale eſt. nullo mõ ẽ in ſole ct luna eſfe. vel quõ dicimus duos ignes dif/ ad alteꝝ poſſibile.om̃e aũt tale ↄſequit᷑ fomam nõ ferre foꝛmaliter. vel etiã alia que plurificant et nu⸗ materi c. ¶ IYtẽ nibil qd eſt vnu in oibus eſt vn mero diſtinguunt ex ſola diuiſione cõtinui. vbi nul cipiũ diſcrctõis. materia qᷓntũ ẽ de ſe vnica ẽ.g nullo lius eſt noue foꝛme inductio. Ideo ẽ tercia poſitio mõ eſt pᷣncipiũ diſcretõis. nec diſcretõis ꝑſonalis. ſatis plana.ꝙ indiuiduatio cõſurgit ex actuali con- (NIts diffinitio vt vult phᷣs eſt aggregati. ů cũ diffi · iunctione materie cũ foꝛma. ex q coniunctione vnũ . nitur hõ.nõ foꝛma tm̃ ᷣ cõpoſituʒ ex materia et fo ſWibi appꝛopꝛiat altcrũ. ſicut patet cũ impᷣſſio vel op⸗ ma diffinit᷑. ſi bõ in cõi claudit in ſe materiã. ⁊ na/ peꝛeſſio fit multoꝝ ſigilloꝝ in cera q̃ pꝛius erat vna. tura rõnalis ſilr.ſᷣ ſi pſona addit aliquid ſuꝑ natu/ nec ſigilla plurificari pñt ſine cera.nec ccera numera⸗ ram. cuz nõ poſſit addere materiã. opoꝛtet ꝙ addat tur niſi qꝛ fiunt ĩ ea diuerſa ſigilla. Si tñ qras a quo 4 aliquid foꝛmale. ¶ Contra. Boetiꝰ. ſpes eſt totũ eſſe Eniat pncipalr. vdm ꝙ indiui duũ eſt hoc aliqᷣd. Oz nchni uorf eſre eſt a foꝛma. indiuiduũ ſupꝛa ſrx ſit b.pn cipaliꝰ hʒ a mã rõe cꝰfoꝛma hʒ poſitõʒ i loco 4 ciem nõ addit foꝛmã.ergo nec ꝑſona ſupꝛa naturã. ⁊tꝑe.Ox ſit aliqd. hʒ a foza. Judiuiduũ em̃ bʒ eẽ. hʒ ſig aliquid aqdit, qaut matcriq aut accidetia.ſed ter etia exiſtere. Exiſtẽ dat mã foꝛme. eſſendi actũ vat. —N f f f õäs ñäs —R . RNN f f — s è . M R ” M M Z 1 SU õ E Di. 40 Re ene nn9 ve p ua obiad isie⸗ 22 „den Hama nuli criã mn iniun i dicta. rne d i mat nat ñ diff⸗ indiu 1 D pdict nater ꝛmna. i eN ut m qn ine 4 is Bſur foꝛr tali⸗ öiun 8.no ſup dene a'& rritd 831 t tot cO foꝛma qbus ce idu⸗ illas diu aturi dicit n0! te nt fo⸗ ,p qbi es oc inn x iũ in . S creg t10 Dd. . iſi. p icun . t to to girin. alaraans =U nren H gis:gſoeload en 4 acüce Lan S ane Praakae Je eciten R ipal HTren ve u nõ a iuidu telligi ſa ſin teri itatẽ ꝗᷓ ꝛim ã. alene ltate.3 asr al re⸗ sieri dign dgeepeima foꝛtha nblici unenone dicit anpelis . tis obẽ? es in niſi vor atte neane⸗ kigtut hoc die ẽ ñ ſit ꝑ in hoi ecdunt eitarlun aut ſaue iain ꝛma S ig. in atu⸗ rfecht tat ip ſch o ſiue fs ce ſupp ine. in nſu. a8 vi. ſe icit fo lox. angeli it de li de⸗ niſgumn mere. Gchren aac tñre recp ngͤclox is ipſis a F aE 18. i H pmo li. . t 4 99 .. tis um 3. à ex- entünt dnenuck nckn, ſicutipmo kniitari itati tribu np a de n. r “D ſehmi nu ; t in di cut i p ſdden ꝓPcec boni ttril . terei on⸗ fal 21 ckſmitn obijci tis. p it in 9.ſicu inel 9 ẽtes ꝓc. . bo ralibus a e⸗J irmatio ionẽ Amia A. 6 ignitat ven libꝰ. 1 ir in y uẽt cie alib rs i lam. J ſirm inio det lonẽ. ſomdzd dici ctio ṽ na 6e ſᷣm iſtés 8 ſeq nali⸗ de natur c pa nnn Jn ao tria lecti ſniint 8 di rõne .B bus m tmgr den Dreper yn ten errar ne hnc angiauce Desn abiti Perng o let rfalchi . K uiren . fefnl . jral tis cliter . Deh han eß Diuich ſo ianh aeiin a .—RKHr firma⸗ atini gnita rbic. 0 HH dingmien Alijs maker Eg cũ con tidiarone 17 . Ge⸗ tũ inion Atr. utun H eſtigati è” lſam o eri ſole rit in⸗ umnmn 1izinu ſup. en re Nen Keen mna af et nral kig. M falſ⸗ lbe queri fue runt. And aen inio⸗ rernl⸗ ge etiã an ali xoꝛ nõl iã fui nunchig due bi es Mg en li ti litate an . ꝓ i. 2 ar is exo 9. 7 n0 us uiſſe Cidonii damrnt po eins nge 1. 1. itat . idet᷑ eli. tion alo aliqʒ fui cceſi ction vero nes aus ⸗ bon ignü v⸗ ang rea ſſe mal nec atos tis. niſi⸗ nda at. 1 cat ſon turali . dign ſint ipo c 36 8 ce. creg icen ſ. – Pꝛi (Ag a. inueſ el in n ſine ecide ca a⸗ ata .ſup. ſ ſanc omic ex — (S i vyel m T lap aangele ſ ab int rayete⸗ n dñ⸗ ita t put tate uie⸗ manrie⸗ eclin pſum az mi abo aſſe. in ſtra i i; in ven hac — creati erut liciã d geckiug, apolar am? q 5 fru nnſterum Sin HDS acl rg. mal eation opini initio ox ap tellig dẽ. iſſe 7 ſlexum. it ini⸗ — inio 5 bitrio⸗ teren⸗ Aui pt ab in 5.5 vt dein eoo e ceſt ini ac. zumn i nio 1oꝛã int os. npt eatuz. etit. dẽ olü ce nõ Hoc ti dei A niſe enee Eſi⸗ lonſ la viiſte ſtare. tiontaee eael Wb. Auen Ber A . mne neltcie, * m ug os ui ver odi tia liher eane Sue eso Nutnglitßt fuerũ oꝛ22 acat initi are el c ma illi eus e qu aerta bi⸗ is opt. a e mim fal p binio 5v ne ym it d iſt 9. dẽ nr gub wwe uncnin ernne 1 at a 3641 tpisy 50 um. ð feci aco alus. re depe nõ ba – aermn is fal er atus⸗ itio idã in eatu 195 f. Dꝛ it ma is lone on⸗ nõ nm cider ionis cre po ini⸗ ui e cr ti de ait. s ſi Hie⸗ efanzne ten inni pin H. q̃ᷣ bip̃ de q eſſe nent A ctu us. ft vt. ſ. ED JIt 8 tu e 2 fimati ſt a UVn itante m ph o fa uatus ider eſt initio ſaluo aiinin etiſſ. eop it .E nch hn d 84 vo buit a lt. geunn lus 8 ſte 4de t in 3 ei tan tate elo⸗ 08 Ete vu t an ect ñ G q;uis inqᷓᷣ elis u ei. lunn ange Eo Seus elt ficere le icttut Ho ei ab a de nec dicu run ruu ſpi fir t bea turn . miwiß i 9 atu 19 bo un moꝛ tos: eotu mp. i der⸗ lluda . tu che . enake⸗ onn Seſtue gor ſican er ta? adi ager o slieneh nmntin idus 0 fo nifi⸗ ea don laã dici li n h iij. inuidu ſtim los vs ſoꝛ⸗ ni ⁊ be⸗ ee ꝛu Ddm qꝙ ſaarurec intg vo ci · aliſtch H unnsagan M bongtrn grng lug. ab ex nio ea m tos ſine ere . n ð , ð Puſoadre Cna Ge⸗ “ cunt inten idet bono nõ iuſt irtutib nist ſtoſh tes. H. “ Go “ 6 Gis e „ — J ⸗ ☛ ‚R——— Auoniaʒ igit᷑ lucifer appoſite fuerunt in cõfirmatione p gratiaʒ.alijs vero — erxcellens fuit inter ce per liberum arbitriũ ſuꝑbientibus ⁊ ideo cadentibus. “ Preg rnlae c Aliquã etiam fuiſſe moꝛulã aiunt inter creationẽ ⁊ la⸗ nacuit dn ſtetit. ideo plum et confirmationẽ. æ in illa bꝛeuitate tpis omnes dieit inicium figmẽti boni erant. non quidẽ per vſum liberi arbitrij.ſed per dei. Uñ et alia trãſla creationis beneſiciũ.⁊ tales erant qui ſtare poterant. tio habet ipſe pꝛinciid eſt nõ cadere per bona creationis.⁊ cadere per libe⸗ vium vlan de bune rum arbitriuʒ. Poterant em̃ peccare ⁊ nõ peccare.ſed Refutaru druapa, nõ poterant ꝓficere ad meritũ vite niſi gratia ſupad⸗ tamen eum fecit. qi ? deretur. que addita eſt quibuſdã in cõſirmatione. Et ſimul pᷣuidit quibus ad hoc cõfirmandũ vtunt᷑ teſtimonio Aug.qui ſuper bonis vſibus accom /· Beñ. dicit angelicã naturã p:imo info:miter creatam. mogaret ſcy ugon ? celum dictã.poſtea foꝛmatã ⁊ lucẽ appellatã.quan⸗ toen. e eſr igi do ad creatoꝛẽ eſt conuerſa perfecta dilectione ei inhe a de⸗ intellig bec con rens. vnde pꝛius dictũ eſt. In pꝛincipio creauit deaus BGeñ. j. . lunctio vt cöſecutiue celum ⁊ terra.⁊ poſtea ſubditũ.dixit deus.ſiat luxᷓQeet· vel cauſaliter. Conſe facta eſt lux.quia in pmo agitur de creatione ſpũalis cutiue ſicut frequent nature infoꝛmis.poſtea de foꝛmatione eiuſdeʒ. Ratio matione idem e = q; obuiat illis qui dicũt angelos creatos fuiſſe malos aſtruit. vt moleret quia con Mon em potuit creatoꝛ optimus autoꝛ mali eſſe. ⁊ i0 ſecutuz eſt ad boc. ſi totum bonũ erat qð ex ipᷣo illis erat.⁊ totũ bonũ erat. diaboli ludificatio ſſl qim ex ipſo totũ erat.hoc modo ꝓbatur ꝙ boni erant ſecuta eſt qᷓuis pter omnes angeli quãdo pꝛimo facti ſunt.ſed ea bonitate illam nõ fuerit fact?. quã natura incipiens acceperat. S Si autẽ intelligatur – falſam repꝛobat. rationes ⁊ autoꝛitates cauſaliter.tunc poni ii. nande . tur conſequens ꝓ an 8 explanan 0ℳ. rr 2 teeccdẽte. finaliter em̃ (aeoch Aug.exterminans opinionem eoꝝ qui ange⸗ dvyabolus factus eſt los creatos fuiſſe malos putant.autoꝛitate ? rõne po ad exercitium. et p bat bonos fuiſſe creatos.⁊ verba pꝛemiſſa beati Job. mBotioneʒ bonoꝝ ad que illi pꝛo ſe inducebant quõ ſint intelligẽda aperit. 5 quod ceſequikigins dicens ſuꝑ Geñ. Omnia inquit fecit deus valde bona dyaboli ludiñcatio. Maturã ergo angeloꝝ bonã fecit. Et quia iniuſtũ eſt 5 dum inenle vehee vt nullo merito hicin aliquo qs creauit de damnet. is eſt. ꝙ deus fecit nõ naturã ſed voluntatẽ malã puniendã eſſe credenw- “ pyabolum quẽ pꝛeui dum eſt. nec eius naturã ſignificatã eſſe cũ dici᷑. hoc Job. xl. dit malum ad exerci eſt initiũ figmenti dei ⁊c. Sed coꝛpus aeriũ qð tali vo mumlunon ad auod luntati aptauit deus.vel ipam oꝛdinationẽ dei in qua Anedutur cius u ecum ininu etiã fecit vtilẽ bonis vel ipius angeli factu Tienen ificatb. ram. quia etſi pſciret deus voluntate malũ futurũ.fe⸗ ugm iitt tñ eũ ꝓuidens quanta de illo ſua bonitate eſſet fa⸗ .— ſmädi⸗ cturus. Figmentũ g dei dicit᷑.quia cũ ſciret eũ deus voluntate malũ futurrui aibice yäy83tätt bonis noceret.creauit tñ illũ vt de illo bonis ꝓdeſſet.hoc aũt fecit vt illu ſugtandt datur ei. Illudit᷑ em̃ ei cũ ſanctis ꝓficit tẽptatio eius.Sicut ⁊ mali holes qᷣs (Ndu deus malos futuros pᷣuidens. creauit tñ ad ſanctoꝝ vtilitatẽ illudunt᷑.cum 3 ſte⸗ pſtatur ſanctis eoꝝ tẽptatione ꝓfectus. Sed ipe eſt initiũ.qꝛ pᷣcedit antiqui NS tate ⁊ pꝛincipatu malicie.hec aũt illuſio fit angelis malis ⁊ hoibus malis ꝑ ſte apr angelos ſanctos.qꝛ ſuhdit eis angelos malos ⁊ hoĩes malos.vt nõ qnitum runn niltunt᷑ qntũ ſinunt᷑ poſſint nocere. Ecce apte oñdit qliter pdicta v̈ba JYob R.— è inbte intelligẽda ſint. æ angelicã naturã bonã creatam eſſe aſſeruit.¶ Deinde qli Qu intellig⸗ aiingen ter verba dñi q̃ ſup̃ᷣ poſuit accipienda ſint Aug.aperit.vbi etiã ſua qͥ pᷣdixit da ſint erne verba determinat euidenter docens angelos bonos fuiſſe creatos.⁊ pꝰcrea Vlc homicida infifig tionẽ intpoſita aliq̃ moꝛula cecidiſſe ita inquiẽs.& putat᷑ dyabolus nund; cat ab initio. ſinien in veritate ſtetiſſe. nunqᷓ; beatã vitã duxiſſe.ſᷣ ab initio cecidiſſe.nõ ſic accipi nuräfmn endũ eſt vt malus a bono deo creatꝰeſſe putet᷑.q̃ſi ab initio nõ cecidiſſe dice ehr retur. Hon em̃ cecidit ſi talis ſcʒ malus factꝰc. A qͥ em caderet: Fact s bus . l 92R ſfatim a yeritate ſe auertit. ꝓpꝛia ptãte delectat⸗.bea⸗ rſieec᷑; vite dulcedinẽ nõ guſtauit. quò acceptã nõ faſti⸗ giuit. nolendo acciꝑe amiſit. Sui ̊ caſus pᷣſcius eſſe nsãõ potuit.qꝛ ſapia fructꝰ ẽ pietatis.Continuo aũt vt factꝰ ẽ cecidit.nõ ab eo qð accepit.ſᷣ ab eo qð accepiſ⸗ pietatis ⁊c. Querit᷑ quõ ſit intelligendũ. qʒ magis videt᷑ eẽ pᷣn cipiũ ꝑpietatis qᷓ; fru/ ccus. Itẽ nibil videt ſet. ſi deo ſubdi voluiſſet. Ecce hic apꝑte declarat ange ad poſitũ. qꝛ pᷣſcien/ los bonos creatos fuiſſe.⁊ poſt creationẽ cecidiſſe.et enecaſns nõ ẽ ſapia.,5, fuit ibi aliq̃ moꝛula licet bꝛeuiſſima.Qð oꝛigenes con Selonabd d 4*½ firmat ſuꝑ Eʒech.di.Serpens ẽ hoſtis cõtrarius veri reſed a ſape.: dz bec tati.nõ tñ a pncipio nec ſtatim ſupᷣ pectꝰ et ventrẽ ſuũ ſapia cognitio deſur/ ambulauit.ſicut adã ⁊ eua nõ ſtatim peccauerũt.ita ⁊ ſum deſcẽdẽs ꝑ inſpi ſerpens aliqñ fuit nõ ſerpẽs cũ in ꝑadiſo delieiaꝝ mo⸗ rationẽ ſiue ꝑ reuela- raretur.deus em̃ maliciã nõ fecit.Ecce aperie dicit pꝰ tionẽ. Hec aũt eſt du creationẽ intpoſita moꝛula cecidiſſe. Adeoq; illa ver⸗ Pace Ra⸗ bii⸗ ZJoh. vij · da ſic accipienda vident᷑. homicida erat ab initio vel Mctia emn cnſus nom maDendax. i. ſtatim poſt initiũ qñ ſibi eqlitatẽ dei pmiſit potuit eſſe niſi cogni ⁊ ſeipᷣm occidit.qͥ hõ dicit᷑ in euangelio.nec in veritate tio de ſurſũ deſcẽdes. ☚ r ſtetit.qꝛ in ea nõ fuit.ſᷣ ab initio tꝑis.i.ſtatim poſt ini⸗ qꝛ futuꝑ ẽ ↄtingens. n tium tpis apoſtatauit. Põt etiã ⁊ ſic accipi ſlud ab ini de qͥ nulla pt bei certi “ tio homicida fuit vel mendax.i.exà hõ fuit conditus ea ein GenEnho- H quẽ ꝑ inuidiã in moꝛtem pᷣcipitauit ⁊ faciliter ſeduxit. anramabo. B. in er⸗ — Evx ſdictis & liquet ãgelos bonos oẽs eẽ creatos.⁊ pꝰ tv.ſic ẽ fructꝰpietat⸗. creatõnẽ qͥſdã cecidiſſe a bono qð hũiſſent ſi ꝑſtitiſſẽt. nemo em̃ puenit ¶ QDe naturali cognitione angeloꝝ añ caſum vel con / viſionẽ verbi. niſi per Iimationem. G S pietace gi. xqꝛz hac nõ (HMic inquiri ſolet quã ſapiam habuerũt ante caſuʒ vel bepuieneledeie “ c firmationẽ. Erat in eis triplex natural cognitio qus rbo. Si a verbo. ſic ſciebant ꝙ faeti erãt.⁊ a qͥ facti erant.⁊ cũ qͥ facti erãt. eſt fructꝰpictatis.qa ⁊ habebant aliquã boni ⁊ mali noticiam intelligentes aia dei exclugẽte igno dq̃d appetendũ vel reſpuendũ alis ſrer. nemo em̃ puenit ad rãtiã.⁊ h̊ mõ ſi pᷣſcia — dilectione angeloꝝ ante caſum ad deũ caſus daret᷑ innocẽti. SEen klouCuu crudelitate.ſicut ifra ¶ Solet etiã queri vtrũ aliquã dei vel ſui dilectionẽ in- patebit qꝛ cruciaret uicem habuerint.Ad qð dici pᷣt ꝙ naturalẽ dilectionẽ innocẽs ſine culpa.et ſic pʒ intellcctꝰ verbi illiꝰ? 2 qliter valct ad Apoſitum. Eriplex naturalis cognitio ⁊cc. Querit᷑ an diſtinguat foꝛmalr. an materialit᷑. Si materialit᷑ tũc ſüt mlto 4⁶ plures. Si foꝛmalr.. vn? erit mod cognoſcẽdi.Re.pt dici ꝙ ẽ diſtinctio qᷓtũad numeꝝ ognoſcibiliũ.⁊ ytu· ad gradũ. tũ ad numeꝝ.qꝛ cognoſcibile.aut ẽ creatoꝛ.aut creatura. Si creatura.aut coꝛpoꝛalis.aut ſpũa lis.oꝛdo ctiã eſt.qꝛ cognoſcibilc.aut ſupꝛa.aut infra.aut iuxta.⁊ ſic claudit᷑ ois cognoſcibilis difterẽtia.rone cniꝰ magiſter diſtiguit cognitionẽ magis ꝙ,ᷓ rationẽ modi cognoſcendi. = circa tria incidit h xigdet᷑ dici Ecẽi. xxxiij. malũ bonũ. ⁊ 3 moꝛtẽ vita. DNH ⸗ habebãt.vt memoꝛiã.⁊ intellectũ.et ingeniũ q̃ deu et ſe aliq̃tenus diligebãt.ꝑ quã tñ nõ merebãtur. ſtio m tria ꝗᷓ mgr̃ determinat. Pꝛimo qᷓri cet virũ iuſtũ peccatoꝛ. et ſic intuere in oia oꝑa al- r de q̃litate quã angelꝰbabuit in ſua crea mi ee hoc videt᷑ ex oꝛdine. Int᷑ natura qꝗ eſt tione. Scdᷣo qᷓni᷑ de naturali ſua cognitõne. Cercio apta nata bꝛe iuſticiã et bʒ.et inter naturazʒ qᷓ nõ eſt Xro de naturali dilectione. Circa pᷣmũ qᷓrunt᷑ duo. apta nata hĩe nec hʒ.cadit media illa natura que ẽ Pꝛimo vtꝝ deus fecerit im malum. Scdo dato apta nata bꝛe.⁊ nõ hʒ iuſticiã.ſʒ deus pᷣt facere extre nõ. vtꝝ in ipſo inſtanti ſue creationis ex ꝓpꝛia volun ma.⁊ cõgruit eñ facere.g pari rõne põt et cõgruit ci RAte fuerit malus. D neſtio.]. g facere mediã. ſed talis eſt natura mala ſcʒ creatura o CRR deus fecerit ip̃m malũ videt᷑ ꝑ auẽtes q̃s addu/ rõnalis mala. ⁊c.¶ Itẽ bocipᷣm vider a ſimili.Si n . cit męf in ̃a. Nidet᷑ etiã ꝑ rõnes.qꝛ oppoſitio ma/ cut natura rõnalis eſt mala.qꝛ nõ hʒ iuſticiã ad quã li ad bonũñ decoꝛat vniuerſũ.⁊ cõfert ſaluti et gloꝛie eſt nata.ita creatura irrõnalis. Uñ canis cũ ſit natꝰ e peatoꝝ. cñ g deus oſſet in oẽm decoꝛẽ. ⁊ in om̃eqd ad latrandũ.ſi nõ habeat latratũ eſt malꝰ.g cũ deaus NNe ytile ẽ ſaluti clectoꝝ.⁊ iteꝝ ipᷣm facere ſit ↄvueniens. poſſit creaturas facere deficiẽtes oꝑationibꝰ ad q̃s nate ſũt. vtputa canẽ ñ latrantẽ. ⁊ oculũ cecum.pari rõe pᷣt facere wſuntatẽ carentẽ iuſticia G. tu dicas videt᷑ ꝙ deus nõ tm̃ fecerit angelos bonos.ſed etiã malos. et caput maloꝝ ſcʒ ipᷣm luciferũ.Et Bᷣ eſt qð vnicuiq; rei a ſua cõdition 46 deus dignus pena qᷓ; dyabolus. vlus a deo habuit oꝛiginalit᷑ ſibi innatã maliciã vo⸗ luntatis.nõ tm̃ falſum ẽ.imo hereticũ.⁊ eſt falſuʒ iꝰ in ſe hʒ euidentiã ſue falſitatis.ſiqͥs aduertat.MNam opus dei eoipᷣo ꝙ opus dei ẽ.neceſſe eſt ipᷣm effe lau dabile.eſſe oꝛdinabilc.eſſe acceptabile.eſte pfectum * 9 . . 0° non eſt ſimile.Quia creatura rõ 5 Blis imtnediate oꝛdinat᷑ ad deũ.nõ ſic irrõnalis. Obijcit᷑ tũc vlte/⸗ rius.ꝙ intellectus nr̃ immediate oꝛdinat᷑ in deũ. ſed deus pt facere intellectũ carentẽ ſcia ad quã cſt ſiue quꝗ debet hꝛe.ſcʒ ignoꝛantẽ.ſicut dicit Aug. ꝙ ſi de talẽ cõdidiſſet hoĩem ante peccatũ q̃lis nnne ine⸗ mo poſſet ex hoc accuſare.in lib.de li.arbi. Vtem locipᷣm videt᷑ a minoꝛi. Plus depẽdet materia a foꝛ rum ſiue entiũ.qᷓ; ſancti. pari rõne potuit facere angelũ ſine iuſticia eſt q; pꝛiuatio boni vbi debet eſſe. ᷓ videt᷑ ⁊c. ¶Cõ⸗ tra. Geñ.j.vidit deꝰcuncta qꝗ̃ fecerat ⁊ erãt valde bo na. cũ valde bona ſuꝑponat bonũ.cuncta qᷓ deus fecit erãt bona. nihil malũ. . tẽ dyo. Optimi eſt ſummo bono niſi bonũ. Itẽ om̃e qdð deus indidit ciſſet angelũ malũ.malicia eſſet ei naturalis.ſᷣ ꝓ na turalibꝰnemo ẽ vitupandus.nemo adeid F, Re nec vituꝑpandus.nec puniẽdus eſſʒ dyabolꝰ. ſi aliqd viciũ factũ facit aliquẽ dignũ pena.ma dignus eſt pena.ſi deus feciſet eũ malũ.magis eſſet Ry. ponere ꝙ; dya vel ꝑgfectibile. nihbil em̃ facit deus qd nõ deccat ſuam maieſtatẽ. Si em̃ magnus deꝰ ⁊ laudabilis nimis.⁊ intm̃ laudabilis ꝙ nõ tm̃ in ſe.ſ etiã in nullo oꝑe pᷣt vituperari iuſte.imo in oibus digne laudari.impoſ- ſibile ꝙ faciat opus vituperabile. quantũ eſt de ipſo actoꝛe.ſᷣ malũ eoipſo ꝙ malũ culpe.dignũ ẽ vitupe/ rio.g impoſſibile eſt ꝙ aliq̃ creatura ab ipſo habeat cit niſi ꝗ deceat ſuã ſapiam.ſ nihil qð deus facit eſt oꝛdinabile in pena.qꝛ tunc deſtrueret opa ſua.et ita ſe pᷣuaricatoꝛ oniructet deus em̃ illius ẽ vltoꝛ cuiꝰ i E nõ eſt actoꝛ. ſi deꝰ facit creaturã malã malicia cul/ pe. cerit g& oꝛdinabilis.⁊ nõ in pena. malũ culpc ma neret inultũ ſiue impunitũ ſaluo oꝛdine vniuerſi. ſʒ hoc eſt impoſſibile ꝑ ſe.qꝛ tunc malũ eſſet bonũ ꝑ ſe ſi aliter eſſet oꝛdinatũ. ſi deus faceret creaturã ma lam.creatura nõ eſſet bona. Heceſſe eſt etiã ꝙ ſit ac ceptabile.nõ em̃ facit deus niſi qd vult.ſᷣ om̃e quod yult deus.iuſta ⁊ bona voluntate vult. cũ ofne qd iuſta ⁊ bona voluntas appꝛobat ſit oibus accepta/ bile. ſi deus faceret malus. eſſet oibus acceptabile. S acceptabile malũ eſſet bonũ.pari rõne ⁊ faccre.ergo malũ eſſet bonũ. Meceſſeẽ etiã ꝙ om̃e qdð deus facit ſit ꝑfectũ vel ꝑfectibile. cũ dei ꝑfecta ſint oꝑa. ome cit actoꝛẽ dignũ qᷓ; aliũ.ſi ð dyabolus ob ſuã maliciã ma pfectiua.⁊ maßise imꝑfecta in genere creatura aciat rõnalis natura a iuſticia.ſʒ boc manifeſtũ ẽ ꝙ materia ſine foꝛma ẽ ens oino in- copletũ.ſᷣ creatura rõnalis ſine iuſticia hʒ qᷣdãmodo eſſe cõpletũ.Cũ igit᷑ deus fecerit materiã infoꝛmem ad minſine diſtinctione foꝛmaꝝ.ſicut dicunt multi quã debebat bĩe. Anßbel. dicit ꝙ malũ nibil aliud c ei naturale.g ſi deus fe =JUòMUMGW ad eſt in ope dei a deo. vel eſt in pfectione vel incli⸗ nat ad pfectiouẽ. ſi gᷓ malicia eſt a deo in creatura ra tionali. vel eſt de pfectione angeli. vel diſponit ad pfectionẽ. ſed nibil tale deoꝛdinat. ̊ malũ nõ deoꝛdi naret. ⁊ ſi nõ deoꝛdinaret nõ noceret. malũ eſſy ali quid ⁊ nõ noceret. Cũ gᷓ bic ſint q̃tuoꝛ incõpoſſibi⸗ bilia manifeſta. manifeſtũ eſt ꝙ falſum ẽ impoffi/ bile deũ feciſſe angelũ oꝛiginalr malũ.⁊ venit iſta im poſſibilitas ex ſumma ꝑfectione ⁊ nobilitate opan/ tis.⁊ vilitate mali culpe.pꝛiuat em̃ illas qᷓtuoꝛ cõdi/ tiones nobiles q́s neceſſe eſt eſſe in om̃i diuino ope. nõ ꝙ deus teneat᷑ opi illas dare.ſed qꝛ nõ decet eius voluntateʒ aliter opꝑari vel facere. a obijcit᷑ ꝙ facit ad decoꝛẽ. vico ꝙ ẽ mali pductio. p tum ẽ de ſe.ᷣ oꝛdinatio decoꝛat. Et qm̃ deus nõ põt . fedare ſed decoꝛare.ideo nõ potuit pducere ſ oꝛdi nare vm antitheſim. ⁊ ßm boc intelligit Ecci. xxxiij. contra bonũ malũ.nõ qꝛ deus fecerit. ſed qꝛ deus in B ſuis opibus qð factũ inuenit oꝛdinauit. Ad illud 48 optima ꝓduccre. ſi deꝰ ẽ optimꝰ.nõ pᷣt ᷓ ꝓpducere malũ.ita ; faciat maliciã in eo.⁊ eodẽ li.de di.no.di cit.ꝙ ſicut a calido non Ie⸗ niſi calidũ.ita nec a qð obijcit᷑ de natura ꝗᷓ nata ẽ bꝛe iuſticiã tẽ.dᷣm cũ dico naturã pꝛiuatã iuſticia duo dico.ſcʒ ꝙ natu⸗ ra eſt. ⁊ q; pꝛiuata inꝗtũ natura tenet mediũ.⁊ ſeq̃ argumetũ.inq;tũ vero pꝛiuata nõ tenet mediũ.im/ mo locũ infimũ.imo ipſa pꝛiuatio nulluʒ bʒ mediũ. Zara en de ſc. qꝛ nihil eſt.⁊ ideo nõ valet ꝙ eã pᷣuatã ecerit. Et ſi tu obijcias ꝙ maioꝛ pꝛiuatio eſt nõ bꝛe nec actũ nec aptitudinẽ.q; hꝛe aptitudinẽ⁊ nõ actũ. dom ꝙ maioꝛ eſt pᷣuatio ſi accipiat᷑ large pᷣuatio.ſed iſta ẽ defoꝛmis.illa vo nõ.vt cũ dico lignũ nõ videt. dico negationẽ.ſcd nõ defoꝛmitatẽ. cũ dico hõ nõ vi det.dico vtrũq;.⁊ ſic pʒ illud.AA. Hillud qð obijcit᷑ 49 aꝗ ſimili in alijs naturis.⁊ a minoꝛi in pᷣma materia. dico ꝙ nec eſt ibi locus a ſili nec a minoꝛi ſi bene cõ/ ſideretur. Maluʒ em̃ culpe magis impoꝛtat deoꝛdi⸗ nationẽ ſiue pꝛiuatõnẽ oꝛdinis qᷓ; malũ nature. Ael quia ſicut dictum eſt diſ.xliij.pꝛimi lib.malum cul⸗ pe dicit deoꝛdinationẽ ſiue pꝛiuationẽ oꝛdiuis pᷣnci/ palis.qᷓ ſcʒ eſt imaginis ad deñ immediate. Malum vo nature vel pene deoꝛdinationẽ oꝛdinis.nõ pꝛinci palis ſed ꝑticularis.⁊ hinc eſt ꝙ deus ſalua cõdecen tia ſue bonitatis ⁊ ſapie pᷣt facere rem malã.malicia pene vel defectu nature.nõ ſic pꝛiuataʒ oꝛdine iuſti/ cie.vt ex ea ꝑte qᷓ ꝓcedit ab ipſa diſpoſitione diuine iſtã cõditionẽ. Rurſus.nõ tm̃ malũ dignũ ẽ vitupe- rio. imo etiã qͥdãmodo in dei vituperin. Si ; dedfa⸗ cceret creaturã malã.ipᷣe faceret ſibi vituperiũ ⁊ con/ tumeliã. Meceſſe eſt etiã eſſe oꝛdinabile.qꝛ nihil fa/ ſapie.vnde nõ ſcquit᷑ poteſt deus facere hoiem cecũ. ergo poteſt facere iniqduum. = . MAueſtio.ejß. Saum angelus in pᷣmo inſtanti ſue creationis fue- rit malus actu ꝓpꝛie voluntatis. Oꝛ ſic videt᷑ auẽte 1I. Joh̃.iij.dyabolus ab initio peccauit.ſed nibi ẽ an te initiũ duratione.g nulla creatura pᷣcefſit duratõe ne eñ peccacij Itẽ Aug.xj.ſuꝑ Geñ.ad literã ra putari pᷣt in initio tꝑis dyabolũ ſupbia Mec fru cecidiſſe. nec fuiſſe vllũ antea tps qͥ cũ angclis ſctis pacatus vixerit et beatus.ſᷣ in ipſo pᷣmoꝛcdio creatu re a ſuo crcatoꝛe apoſtataſſe. Si tu dicas mibi ꝙ hᷣ nõ dicat ſᷣm ſuã opinionẽ.⁊ bene.qꝛ ibidẽ vbi Aug. ponit iſta opinionẽ.multas etiã alias ponit qs non tencet. obijcit Inoe dixerit ſm ſuam opinionẽ.quia ipſius opinio fuit ꝙ oia ſimul eſſent condita.⁊ p lu- cem intelligit angelicã naturã foꝛmatã. ꝑ tenebꝛas intelligit auerſaʒ a deo. ſi ſimul lux facta ẽ ⁊ a tene bꝛis diuiſa.ſimul cum rerũ pᷣma ↄditione fuit petĩ angcli.⁊ ita videt᷑ ꝙ nulla fuit oino ibi moꝛa.MNtẽ illud ” qd 47 ducti oꝛdinatio. Pꝛoductio mali fedat ⁊ turpat qn, oſtengan Pigiſfl miſtrit luniſtn⸗ ennesd Umnstilar unſatdet Gnt eneff ſelliͤhie 3 ucsvinerin taigneten nggnniaſe ſnftttunt Oindics⸗ bus Cortrn ſnaoteſeſt ſbincäſinult ſuniuſte linaduaplin houßnoſc⸗ giurenurtn ſangcbeſon fadnſaruct⸗ eepphonin ſngns Gin iſoꝛenpoꝛe Ctoangugfute chetainftäen Sehon E ſhigeyfen Purdeddd Npcd. Deen Idlicſoph (obialighint leuroßepae ningien Tnaeſtueg loefſaneen one Oitudie⸗ ſmiduborti, ſchctöercſe atacſnotnun Mechnttlüen ſtſtrſtdin Mhpachtüfm cidathhn ntlſeftes tuckaeſugng ligconone Pwiſegen ntntignii Aloenleintn werin, Kut uti Knaleczcft nriſtühen bftne vule⸗ fiegät Nurhchii⸗ Ntceirͤri dilfn Ncolgiiͦſit ͤuffff Aiugi iiunnn unmnibori⸗ in nilöemlunh 6nigtiusil nunnsti lncite mmninli ßz unetf⸗ S eheencai⸗ Cgtninieft Pleniini iud, ieſtann bäun “ fin⸗ lnit Nigun⸗ aun uimnn n In delicijs ꝑpadiſi dei fuiſti.oĩ es.vbi aliqñ intelligit᷑ fuiſſe ſine pctõ. Itẽ rõne vi/ deetur.ofne peccatũ actuale exit in eſſe ꝑ actũ delibe- rationis.ſed vbi deliberatio.ibi collatio et ſucceſſio de neceſſitate. ſi peccatũ ſequit᷑ deliberationẽ ange 5 2 cõne videt᷑. Aliqua creatura coꝛpoꝛalis eſt qᷓ ſimul in eodẽ inſtãti eſt ⁊ oꝑat᷑.ſicut lux ſtatim cũ ẽ lucet. Et Aug.dicit ꝙ lux ⁊ ſplẽdoꝛ ſunt coeua.⁊ ſi eẽt lux eterna.ſplendoꝛ eſſet eternus. cuʒ ſpnalis natura ſit magis vel eq̃ actualis vt coꝛpoꝛalis.& põt eẽ ꝙ in pᷣmo inſtanti cũ eſt. ſit in ſuo actu.ſᷣ̊ actus eiꝰẽ velle ita ꝙ eſſe nõ pᷣcedit velle tpe ſiue duratõe.ſ ſolũ na/ tura.ſ q̃ rõne velle pᷣt bonũ.eadẽ rõne malũ.g cum volens malũ ſit malus.ipſo inſtanti potuit eſſe ma lus. Si tu dicas ꝙ põt bꝛe opationẽ coeuam natu/ ralem ſ nõ li.ar. Contra.li.ar.eſt ſub deo potentiſſi/ mum ſicut dicit Berñ. ⁊ nibil bñs retardans in an/ gelo nec as Muna⸗ cũ eſt.pfectũ eſt.⁊ põt oꝑa/ tionẽ illã bꝛe. ¶ Itẽ ſi oculus crearet᷑ cũ actualitate virtutis viſiue ⁊ impſſione ſpeciei.ſimul eſſet ⁊ vide ret. cũ g angelus a ſui ꝓpꝛia ↄditione babuit intelle/ ctum agentẽ. ⁊ ſpẽs rerũ innatas vt poſt patebit.g ſimul fuit ⁊ intellexit.pari rõne ⁊ ſimul fuit ⁊ wluit Sie tu dicas ꝙ nolle ⁊ velle fuit in diuerſis inſtanti/ bus. Contra. Intelligere angeli eſt ſimplex ⁊ in in/ ſtanti põt eſſe.ſiłr et velle.vᷣ nibil ꝓhibet duo indiui ſibilia eẽ ſimul.nihil phibet ꝙ intelligere ⁊ velle cũ ſint indiuiſibilia. ſaltẽ rõne indiuiſibił ſimul eẽ.ſicut vltima duaꝝ lineaꝝ cõtiguarũ ſimul ſunt. ¶ Item 2 pocipᷣm oñdit᷑ ꝑ ſimile.qꝛ aia rõnalis ſimul tpe con ditur ⁊ viciat᷑.nec ẽ ibi aliq̃ oppoſitio. ſiſr videt᷑ ꝙ in angelo eſſe potuerit ꝙ ſimul fieret et viciaret.nõ tñ a deo.ſicut nec oꝛiginale petm̃ eſt a deo.Aut ſi nõ eſt ſile. ego qᷓro rõnẽ qᷓre aia hec duo põt hꝛe ſimul ? nõ angelus. Si dicas mihi ꝙ ab actu alieno inficit aĩa.ſcʒ a coꝛpoꝛe.ſᷣ angelus a ſe.hoc nibil eſt. qꝛ ita cito angelus fuit cognitꝰ a ſe ſicut ab alio.g̊ pari ra- tione ita infici potuit ab actu ꝓpꝛio ſicut ab alieno. ¶Sed ↄtra. Eʒech. xxviij. in delicijs padiſi fuiſti ple nus ſapia ⁊ pfectus decoꝛe.g ⁊c.ergo cũ hoc intelli / gaatur de dyabolo ſicut exponũt gloſe.fuit aliqñ ſi/ ne pctõ. ¶ Item hoc dicit Augrr. e ciui. dei. apide pᷣcioſo oꝛnatꝰ li.petim̃ ſequit᷑ angelũ.nõ tm̃ natura.verũetiã delibe ratione.Si tu dicas ꝙ angelus ꝓpter intellectũ dei/ foꝛmẽ deliberat in inſtanti.⁊ ſimul videt ⁊ deliberat. oñdo ꝙ nõ põt eſſe.Angelus em̃ ad hoc ꝙ appete/ ret.neceſſario tria pᷣcognouit.⁊ appetibile.⁊ cui ap/ petebat. ⁊ rõnem mouenteʒ.aliq̃ em̃ rõ fuit q̃ excita uit. iſta ſunt diuerſa.⁊ impoſfibile eſt ꝑ naturã ali⸗ quã potentiã ſimul ⁊ ſemel ad plura conuerti. ꝓpter qʒð etiã dicit phᷣus ꝙ intelligimꝰ vnũ ſolũ.j ſi nõ ſi- mul. ſucceſſiue g conouit. tus eſt. aut factus eſt cum ſua oꝑatione actuali.aut Itẽ angelus qñ cõdi⸗ abſq; opatione actuali.Si abſq; opatione actuali. poſt tp̃s pcccauit neccſſario. Si cũ ſua opatione. ñ decuit deũ ↄcreare alicui rei niſi opationẽ ſue na ture ↄuenientẽ.cũ g actio defoꝛmis potius ſit natu/ re incoueniens.pʒ ⁊c. Itẽ bec duo ſunt vera ꝑ ſe.q; nullus in illo inſtanti qͥ peccat pᷣt vitare pctm̃.⁊ nul lus peccat actuali pctõ in eo qʒ vitare nõ pᷣt.ſ ſi an gelus peccauit in illo inſtãti.nõ potuit in illo vitare. nec in aliqͥ qd eſſet ante illud nec poſt.g non potuit vitare.ß ſi nõ potnit vitare.nõ peccauit.& ſi nõ pec/ Qduit.in pᷣmo inſtanti nõ eccauit. ¶ Nẽ malum eſt in angelo aliqd fuit qd amiſit ꝑ pctm̃.tũc g q̃ro vtꝝ qua poſitio fuit aliquoꝝ ꝙ ſil tꝑe cauit.nec vnq; fuit niſi malus. Et videt᷑ Augꝰ.illã appꝛobare n Hek:dlira⸗ iõ aliqͥ moderni eã ciui. dei. pᷣdi cta poſitio accedit ad pmã q̃ eſt bereti/ ca. ⁊ ita qᷓſi bereſim ſapit.cõis opinio mgroꝝ ꝑiſicn ſium ẽ.qꝙ duratõe cõditio angeli pᷣceſſit lapſum.⁊ de ſimul facta. d cis eſſentie. coꝛtuptiuũ boni.ſᷣ nibil coꝛrũpit᷑ niſi qd eel fuit. in pᷣmo inſtãti ꝑccauerit an nõ.ſi ñ tũc hẽo ꝓpoſitũ. ſi ſic. S&̊ peccauit ſubito.ſᷣ cũ in ſubita mutatoe ſitł ſit fieri⁊ factũ eẽ.ſił erit coꝛrũpi etiã ⁊ coꝛruptũ eẽ.⁊ ita nõ eẽ.̊ bonũ in pᷣmo inſtanti nõ eſt.ſᷣ nõ coꝛrũgeret niſi fuerit. & in eodẽ inſtati fuit ⁊ nõ fuit. ⁊ ita cõtra/ dictoꝛie oppoſita ſunt ſil vera.ſᷣ hocẽ impoſſibile.⁊ Apter hoc vult phs ꝙ int᷑ mutatões ↄᷣꝛias de neceſſi tate ſit quies media.ergo int᷑ illiꝰPoni ꝓductionẽ et adẽptionẽ fuit quies media. ⁊ ita moꝛula. Si tu di/ cas ſicut dẽ de aia rõnali.quia ſiłr põt ibi obijci ꝙ nõö adimit bonũ qð infuit.ſᷣ qdð infuiſſet ſi nõ peccaſſet. nunq; em fuit iuſtus ⁊ bonꝰ.ſ̊ fuiſſet ſi nõ peccaſſʒ. Contra hoc ẽ Aug.de coꝛreptõe ⁊ gra. Ille in veri⸗ tate nõ ſtetit.dictũ ẽ de dyabolo.qꝛ ibi fuit ſ̊ nõ per/ mãſit. illa rñſio nihil valet hic. dum Eant 50 it dyabolꝰ pec d qm̃ ſicut expᷣſſe dicit Aug.in.xj.de cõi cõſilio mgroꝝ poſitio oppoſita excõicata eſt ab epᷣo viſienſi. Jaͤe⸗ tanqᷓ; magis verã ⁊ catholicã.et magis ꝓbabilẽ ⁊ cõcm opinionẽ dico illã eſſe tenẽ⸗ dam.qꝙ moꝛula fuit inter creationeʒ et lapſum licet ꝑuula. ꝓpter quã ſcti.⁊ expoſitoꝛes.⁊ ipᷣa ſcpᷣtura lo quit᷑ de malicia dyaboli q̃ſi ſemꝑ fuiſſet in ea.quia illud modicũ q̃ſi ꝓ nibilo reputat᷑. Ex hoc pʒ rñſio t ad pᷣmũ.qꝛ vt dicit Aug.ſenſus ẽ.dyabolus ab ini/ tio peccauit.i.ſtatim poſt initiũ.¶ Ad illud qdð obꝛ S2 de Aug. dico ꝙ dicit 'm alienã opionẽ.qdð pʒ.q;ꝛ con trariuʒ diarid ci.dei. Et ꝙ obꝛ. ꝙ ipſe poſuit oĩa mul m eꝙ ven eſt q;tũ ad eſſe naturale.ſed nõ q;tũ ad bene eſie.vñ poſuit ꝙ lux coꝛpoꝛalł ſimul eſſet ⁊ diuiſa eſſet a tenebꝛis.ſilr ꝙ nõ eſt oꝛdo mate rialiũ dierũ.ſᷣ bene poſuit oꝛdinẽ ſpũaliũ dieruʒ ſᷣm Ad illud qd obꝛ.qꝙ ſtatim fuit in actu.dom q qͥ im boc negãt in oĩ creatura. qꝛ tñ Aug.videt᷑ dice re ↄtrariũ in luce ⁊ ſplendoꝛe.ↄcedamus ⁊ in ange⸗ lo.ſed tñ nõ fuit ſtatim in actu electõis.qꝛ illũ ante- cedit deliberatio ⁊ p̃cognitio pluriũ.qꝛ ſicut dictũ ẽ in opponendo.nõ pñt eſſe ſiml.nõ ꝓpter oppugnã/ tiam actuũ vel ſimplicitatũ.ſᷣ ꝓpter ſimplicitatẽ in⸗/ tellectus angelici.qꝛ vna cõuerſione totus capit᷑ in tellectꝰ ab vno obiecto.ita ꝙ incõpoſſibilis ẽ in illo inſtãti cõuerſio Aaa obiectum. ⁊ ſic pʒ rñſio ad ulenagete intellectus angelici ſupꝛa res. 3 duo ſequentia. Ad illud autẽ qd obẽ de pctõ aie. dum ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ pctm̃ in aia nõ fit ꝑ actualẽ de liberationẽ.ſed fit ꝑ vnionẽad carnẽ infectã.et qm̃ vnio eſt in inſtãti.deliberatio ⁊ collatio nõ.idco nõ eſt ſimile binc ⁊ inde. Irca ſcᷣm pᷣncipale ⁊ circa angeli naturalem gnitionẽ duo querunt᷑. Pꝛimũ eſt de cogni ¶ Ntrum angelus omnia creata qᷓ cognoſcit cogno ſcat ꝑ ſpecics innatas.an aliq̃ ꝑ ſpẽs acq̃ſitas.Et q; oĩa creata cogſcat ꝑ ſpẽs inatasvidet᷑ ſacra ſctura velle. Eʒech.xxviij.tu plenꝰ ſapia ⁊ ꝑfectus decoꝛe „ dici ad dyabolũ. ſed nõ eſſet a ſui oꝛigine plenus ſa pientia.niſi eſſet in eo Eienicud ſpẽꝝ ꝑ q̃ͥs cõtingit res cog noſcere. cũ plenitudo ſufficiat vnicuiq;.vi detur ꝙ ſpẽs infinite ſufficiãt angelo ad oĩa cogno/ ſcendũ. Itẽ ꝑ Aug.xj.de trini. Mens gᷣ ipᷣa ſicut reꝝ coꝛpoꝛeaꝝ noticiã ꝑ ſenſuʒ coꝛpoꝛis colligit. ſic incoꝛpoꝛeaꝝ ꝑ ſemetipᷣm. Et horõem aliã ñ a ignat niſi qꝛ ſpẽs incoꝛpoꝛaliũ nõ põt fieri in ſenſu.et ſpẽs acqrit᷑ ſupponat᷑ mõ. nullius noticiã acqᷣrit. ſuſcipiendo ſiue acqͥrendo ſpẽm nouã. mediante ſenſu.ſᷣ angelus nullũ hʒ ſenſuni. tẽ hocipᷣm vidct᷑ per auctẽ in li.de cauſis.ois intelligẽtia ẽ S foꝛmis. 5S3 f ſi ſpẽs reciperet nõ eſſʒ plena.S ⁊cẽ. Itẽ talis cõ/ ſueuit aſſignari dꝛia int intellectũ angelicũ ⁊ buma/⸗ nũ.q humanꝰ ꝓpter cõiuncti bilis. a „ pt nctionẽ cũ coꝛpoꝛe ẽ poſſi/ ngelicꝰvo ẽ actualis.ſi S recipe nõ eſt niſi rei exiſtẽtis in potẽtia m ꝙ bmõi. ptz ⁊ẽ. Pe g iſt⸗ tellectꝰ em̃ diui dꝛia ſit ↄueniẽs videt᷑. In c in om⸗ nimoda actualitate.ita ꝙ oio nihil pᷣt recipe. Intel/ lectus vᷣo humanꝰ q creat᷑ ẽ ſicut tabula raſa. et ita in oĩimoda poſſibilitate. ſi int hec extrema poſſibi tẽ le eſt repire mediuʒ.poſſibile ſcʒ in qͥ ſit poſſibilitas actui ↄiuncta. ⁊ talẽ nõ ẽ dare niſi angelicũ.ergo ⁊c. triplex ẽ eẽ reꝝ.hñt em̃ res eſſe in verbo.⁊ in intellectu ãgelico.⁊ in mũdo.ſᷣm qð triplex eẽ. dicit Aug.illud eẽ dictũ.fiat.⁊ fecit.⁊ factũ ẽ.ſj eẽ rerũ in intellectu angelico magis accedit ad eẽ veꝝ in vᷣbo. q́; eẽ rex in mũdo.& cũ in verbo fuerit pleniſſime.in 9 maioꝛi plenitudine ſunt i angelo qᷓ; in mũdo. vel in cqᷓ magna.ſᷣ deꝰ ab i „ nitio mũdi indidit rebꝰroões cau ſales ſm qᷓs cetera fierẽt et nibil diceret nouũ.qꝛ re/ gquieuit dey die.vij. ̈multofoꝛtius videt᷑ ꝙ in ange/ lo imp̃ſſit ſili tudines ⁊ rões ſᷣm q̃s poſſet cognoſcẽ „ cetera faciẽda. ſine receptõe ngna Ei 3 Epb.iij. ulkifo vt innoteſcat pᷣncipibꝰ ⁊ ptãtibꝰ m dei. gloſa dicit ibi. ꝙ an multoꝝ ſpẽs re innatas oia cognoſcit. a natura ſua ola ſcit. pᷣſen tia ⁊ futura.necia⁊ ↄti qð manifeſte falſũ ẽ ⁊ ſcpᷣturas. ſcit ꝑ ſpẽs innatas.bʒ ꝛmis ſapia i multa didicer̃t ab ecdlia. grũt ⁊ acqᷣſierũt.¶ Itẽ ſi ꝑ ſtẽs ingẽtia. naturalia wlũtaria. Itẽ ſi oia ↄgno penes ſeipᷣm rõem cosſcendi oia. ita bene cognouit abſentia ſicut pñtia.ita lon ginq ſicut ꝓpinqꝗᷓ. ᷓ̊ dyabolus exiſtens in inferno ſcit quicqͥd fit in mudo.⁊ angelꝰqͥ eſt hic qͥcqͥd fit in an/ glia. qð manifeſte falſũ ẽ et ſepᷣturã ꝗᷓ de multipli⸗/ ai miſſione angeloꝝ loquit᷑. ¶ ſpẽs in oim ſingulariũ. Pꝛimũ ẽ falſũ ⁊ icoueni ¶ Itẽ ſi oia cognoſcit . atas.aut nõ cognoſcit ſingularia.aut hbʒ ſpẽs 9 Es ꝙ angelꝰ ſingularia nõ ↄgnoſcat.cũ hoibꝰ ſi pualib? miniſtret. ⁊ ad ſpalia ⁊ ſingularia miſteria dirigat᷑. Si autẽ bʒ ſpẽs oim ſingulariũ. cũ poſſint augeri in infinitũ. bẽbit ſpẽs ifinitas.aut fiet aliqũ aliqd fingulare q8 no poterit cogitare.Si tu dicas ꝙ angelꝰcogſcit ſin gulari. guunt᷑. ſpẽs vliũ.Contra. In ſpẽ vlium nõ diſtin nõ cognoſcit diſtincte. Pꝛeterea. ſpẽs vlis nõ aſſilat᷑ cuilibet ſingulari aſſilatione pꝑfecta.ẽ pfe ctius cognoſcit bõ qᷓ; angelꝰ. Si tu dicas ꝙ angelus appꝛopꝛiat illas ſpẽs applicãdo ad ſingularia. Con tra. Oém applicationẽ nõ foꝛtuitã pᷣcedit cognitio. ſi em̃ nõ cognoſcit illũ cui applicat. quõ vult illi ſpe 9 ciem applicare. Et itep. qre magis illi ſingulari ap/ plicabit ſpẽm iiSiac ante applicationẽ co/ gnoſcit ſingulare. cationẽc.aut nõ.Si Pꝛeterea. aut cogſcit poſt appli ð. angelus nõ pᷣt tenere ime⸗ moꝛia cognition? alicuius ſingularis qd manifeſte falſum ẽ. Si ſic. ᷓ̈ remanet in memoꝛia aliqua nouꝗ ſpẽs. cũ aliqͥd cognoſcit qð pᷣus nõ cognouit. et ita in illa recipit aliquã ſpẽm. ⁊c̃. oen q̈ oẽsᷣ aliqͥd intellexerũt hoc poſi uerũt ꝙ angel? cognoſcit res creatas ꝑ ſpẽs.niſi ſit talis q̃ eſſentialr ſit in an/ gelo. Cognoſcere aũt rẽ oino ꝑ ſe eißm hoc ẽ ſoliꝰilliꝰ q eſt actus purꝰ⁊ ꝑfectiſſimꝰ.⁊ iõ ydea ⁊ cauſa oim ⁊¶ efficiens ⁊ exẽplaris ſeipo nõ alio quodã.ſed tñ in mõ ponẽdi ſpẽs diuerſificati ſunt. Aliqͥ em̃ poſueft ꝙ angelus oia q̃ nouit p ſpẽs.ſcit ꝑ ſpẽs innatas. et bui poſitõis tradunt modũ ⁊ cãm. Modus em bic eſt. ;uis in angelo ſint innate ſpẽs in numero finito ſc reꝝ q̃ ſunt de pᷣma oↄſtitutione mũdi.tñ ſicut deꝰ in pᷣma ↄditione cõdidit rões cauſales ⁊ ſeminales 54 reb) ad ſe multiplicãdas.ita tradidit etiã ſpẽb⸗ 6 imp̃ſſit angelico intellectui. ⁊ ita oia pñt ſine extrin- ſeca receptoe cognoſcere. Cãm aut huiꝰ aſſignãt. qꝛ cu receptio fiat ꝑ qᷓndã abſtractionẽ ⁊ ꝓPoꝛtionem. ad q̃ cõcurrũt tanq; diſpoſitiua oꝛganũ ⁊ mediũ.et virtutes inferioꝛes.⁊ hoc nõ ſit in angelo repire.di⸗ cunt ꝙ nihil ab extra pᷣt reripere. Seg huiꝰ poſitõis modũ facile nõ eſt intelligẽ. qꝛ difficileẽ vi rone ſpẽs pñt multiplicari.na ſpẽs vnisreinõ gene⸗ rat ſpẽm oino differẽtis rei. nec eadẽ ſpẽs ſe mulei⸗ plicat in aia ſm numeꝝ. cũ vna ſit aia ſicut vnisob⸗ iecti vna ẽ ſpẽs in vno ſpeculo indiuiſo.Cãm autez credo eẽ falſam.qꝛ planũ ẽ q angelus bʒ intellectũ poſſibilẽ.cũ nõ ſit purus act?. Planũ etiã ẽ ꝙ babet agentẽ maioꝛis virtutis qᷓᷓ ſi eſſet coꝛpoꝛi alligatus. ſi alligatus pᷣt extrabere ⁊ poffibili impmere qto magis intellect?liber ⁊ ſepatus hoc põt. Ideo ẽ alia poſitio q angelus q̃daʒ pcognoſcit p ſpẽs innatas. vtputa naturalia ⁊ neceſſaria. ⁊ q fuert c angelo cõcreata.ſʒ foꝛtuita.⁊ voluntaria.⁊ futura ↄtingen⸗ tia intelligit per ſpẽs acq̃ſitas ⁊ receptas. Angelic⸗ equa em̃ intellect? poſſbilis reſpectu bmõi ſpeẽn. non tm eſt tanta poſſibilitate poſſibilis vt hbumanus.qꝛ bu manus eſt poſſibilis oino ꝓpter nuditatẽ. Eſt etiam poſſibilis ꝓpter ↄiunctionẽ cũ fantaſmatibꝰ.angeli cus vero neutro mõ.ſed poſſibilis ẽ reſpectu pꝛedi⸗ ctoꝝ cognoſcibiliũ. Cũ em̃ ñ habeãt cãm certã. ſolꝰ deus q ſeipſo cognoſcit eſt in actu reſpectu talis co/ gnitionis.⁊ ille q cognoſcit in deo 1 per reuelatio nem a deo. angelus vo qͥ indiget infoꝛmatõe ſpeciei per naturã eſt reſpectu taliũ in potentia nõ in actu. Sed bhec poſitio videt in ſe claudere duo oppoſita. ſcʒ ꝙ angelus habeat ſpẽs vniuerſalium. uſcipiat poſt ſpẽs ſingulariũ. Spẽs em̃ ſingulariũ eiuſde ſpe ccci nõ differũt niſi numero. ⁊ impoſſibile ẽ acciden. tia eiuſdẽ ſpeciei diuerſa numero eſſe in eodẽ ſubie/ cto.g nullus intellectus põt hẽe ſpẽs plures bomis. ſed ſi hʒ vnã innatã. non põt alia eiuſdẽ ſpeciei reci pere.ſicut nec due albedines ſunt in eodeʒs coꝛpoꝛe. Oꝛ ſi dicas duaꝝ albedinũ ſilitudines eſſe in codeʒ aere. ⁊ diuerſa lumina eiuſdẽ nature.vt dicit dyoni⸗ ſius. ⁊ facies duoꝝ hvim in eadẽ imagine.nõ eſ ſile. qꝛ cũ ydola et lumina in medio diſtinguant᷑ ꝑ ſuas oꝛigines. diuerſe figure pñt in genere figure differre ſpẽ. aliter ſufficit ſpẽs figure cũ numero.ſicut poſſũ tres ſpẽs omnino ſimiles ↄfingere.⁊ ſic videt᷑ dicta poſitio contraria implicare. Amplius. Si ſpẽs ẽ to⸗ tum eſſe foꝛmale indiuiduoꝝ.vt dicit Boetius: nec eſt indiuiduatio niſi ex cõiuncõe foune cũ materia. ifflodoizoh ſelenei ſlcieefn ieſtinnn, tlemchtin iiangaisch⸗ 1ocrligsend nuht niſci onehzenfs 1Choahtn Gorminiu, Pſtotiiche honmticſafe gtatinpi lputana lurſeuſirſe veſart ſent Gpluctenane⸗ eßcotiqen ſtobeneontm heſpsnomusret übebedthenh⸗ Nesgpernu Naaentert⸗ Mhnduafs giſgagctaiſ nulndiſceir Kĩ gin rli geckſin ifeibieſfn ſeri einmſo liſejttaize uöſpprnin Meſ Köahi ſron i hung ntimzin s heah Mähanmi zmatiſian Nteinani Uham lsn e ruda mtirheis ralöhae. topoſtn lun aſtſpe Glritnſk ſbltiua⸗ cſenedlr eſruini n ric mrervac — vtnpints Nrig nonln thetuffn ſegaln Cthusn iums 56 tũ ex expientia. ſi ſpẽs exiſts in intellectu oĩno abſtrabit a materia. nullo mõ in codeʒ intellectu ẽ ponere diuerſas ſpẽs ſine foꝛmas ſolo numero differẽtes.⁊ ſic redit iden qð pᷣus.ſcʒ ꝙ ſi intellectꝰangelicus bʒ oim vniuerſa liũ ſpẽs innatas.nullã vlteriꝰſpẽm recipit.ſʒ ſufficiẽ ter per illas oia cognoſcit.Et ido eſt tercia poſitio ꝙ angelꝰoia cognoſcit ꝑ ſpẽs innatas.nõ qꝛ nõ poſſit recipere ſpẽs.tunc em̃ ſi deus crearet aliqð nouũ in ſpẽ.neceſſe eſſet angelũ ignoꝛare.qdð ſi falſum ẽ.poſſʒ recipere.⁊ iõ hec nõ eſt rõ.ſʒ boc ꝙ deꝰintellectũ an⸗ gelicũ poſſibilẽ tot ſpẽbus ipleuit.q per illas pote/ rat oĩa cognoſcere ſine oĩ receptõne noua.⁊ ideo dẽ intellectꝰ angelicus eẽ in actu reſpectu reꝝ.nõ quia ſeipᷣo ſit in actu.vel qꝛ ſit actus.ſʒ per ſpẽs factꝰ? in actu.⁊ modꝰ?⁊ intellectꝰ.iſtius poſitionis ẽ hic. Deꝰ em̃ in angelis cõcreauit ſpẽs vles oim fiendaꝝ rer. ⁊ per ilias certũ ẽ ꝙ põt oia ↄgnoſcẽ.pt etiã i ſingula na.ſjnõ niſi cõponat adinuicẽ.vt pʒ.Si ego bẽo pꝑe nes me ſpẽm figure.ſpẽm hois.ſpẽm coloꝛis et tꝑis ⁊ cõponã adinuicẽ. ſine noua receptione ſpeciei co⸗ gnoſcam indiuiduũ vt in ꝓpꝛia natura.ſʒ qꝛ talis cõ poſitio niſi eſet ſm certitudinẽ ⁊ coꝛrũdentiam ad ipſam rẽ.eſſet fictio ⁊ deceptio.iõ angelꝰ hmõi indi/ uidua ⁊ ſingularia nõ coguoſcit niſi dirigat aſpectũ ſupꝛa pᷣdictũ cogſcibile.⁊ ſᷣm illud q ẽ in re ipfe cõ/ ponat ſpẽs in ſe.⁊ tũc bʒ ita clarã ⁊ certã cognitõeʒ de re. ſicut ſi ſpẽm ſtatim reciperet.⁊ bec poſitio ma gis placet.q;ꝛ concoꝛs ẽrõni.⁊ phie.⁊ ſacre ſcpᷣture. ⁊ pʒ rñſio ad oia obiecta ſi bene intelligat᷑.Ad il/ lud em̃ qð obꝛ q angeli didicerũt ⁊c.dom qꝙ; bec po ſitio hene ponit angelos multa diſcere ſed nõ ꝓpter hoc ſpẽs nouas reciꝑe.nec illud ẽ incõpoſſibile.ego em̃ habeo ſpẽm hois ⁊ aialis dũ ſcio vnã cõcluſionẽ de eis.ſʒ per multiplicẽ cõuerſionẽ ⁊ collationẽ ppte rit circa eaſdẽ res ꝑ eaſdẽ ſpẽs noua cognitio gene/⸗ rari ᷣm diuerſas oppoſitõnes ⁊ bitudines.⁊ ita ali quid addiſcã.ſed nõ nouã ſpẽm recipiã.ſic et angeli multa didicer̃t.tũ ex ꝓpꝛia induſtria.tũ ex reuelatõe. ien Ag illud qd obẽ ꝙ tũc cognoſcẽt ↄtingẽtia ⁊ abſentia.ddm ꝙ ſicut tactũ eſt.ad cogni tionẽ haꝝ rerũ particulanin. ⁊ maxie cõtingentiũ.nõ ſufficit bie ſpẽs innatas niſi aſpectus angelicus cõ/ uertat᷑.⁊ cõuerſio requirit dei exiſtentiã.vel in ſe vel in cꝗ.req̃rit etiã pᷣſentiã.eo q virtus angelica ẽ fini⸗ ta.iõ in appꝛoximatõe aliqᷓ ꝓpoꝛtionali ẽ eũ ſe cõöuer tit ad rem. ⁊ ita pʒ ꝙ nõ ꝓpter hoc cognoſcit futura 57 vel etiã cõtingẽtia. Ad illud qdð ob: ꝙ aut nõ co/ gnoſcit ſingularia. aut bʒ ſpẽs infinitas.dico ꝓ co⸗ gnoſcit ſingularia per ſpẽs vniuerſaliũ applicãdo ⁊ appꝛopꝛiando.vñ per appꝛopꝛiationẽ ꝓpꝛie ⁊ diſtin ete cognoſcit. nec opoꝛtet nouas ſpecies recipi.nec opoꝛtet infinitas eſſe.qꝛ ſingularia ad numeꝝ finitũ vniuerſaliũ reducunt᷑.ðſʒ finite ſpẽs infinitis modis coponi pñt.⁊ ido nunqᷓ tot ſingularia cognoſcit an gelus qᷣn adhuc poſſit cognoſcẽ plura ſine receptõe ſpẽi noue.nõ tñ ſine directõe aſpectꝰſupꝛa rem.ex qᷓ; directoc nõ recipit ſpẽm a cognoſcibili cũ ſit ĩ actu ſpom quã hʒ.ſ dirigẽdo aſpectũ ſpẽm appꝛopꝛiat. ⁊ appꝛopando cõponit.⁊ rẽ ſingularẽ ſub ſua ꝓpꝛic tate cognoſcit ⁊ ꝑficit.qꝛ tota cognitio eſt a foꝛma.⁊ foꝛma bec ſpẽs ẽ q̃ eſt totũ eẽ indiuiduoꝝ.¶ Ad ilix qð ob de applicatõne ꝙ; ſupponit cognitionẽ.dom Pven ẽ g ſupponit cognitionẽ ⁊ relinqᷣt cognitõez Stñ alis pᷣſupponit alia rclinqᷣt. Angelꝰ cm̃ ſine con uerſione aliq̃ bʒ Zgnitionẽ loci.⁊ cñ ↄuertit ſe ſupꝛa locũ cognoſcit oẽs res q̃ ſunt in loco.applicãdo ſpe cies vles ad ſingularia ⁊ cõponenda.⁊ ille ſpẽs ſub tali applicatõe ⁊ cõpoſitione remanent in angelico ſintelleccu. et ito relinquũt cognitionẽ nouã fine rece ptione ſpẽi. Ponat᷑ etiã ꝙ nullã bꝛet cognitõnẽ ſed ſolũ ſpẽm vlis in intellectu ſuo.adhuc poterit appli Care et appꝛopꝛiare.nõ caufalit᷑.ſʒ certitudinaliter. Að pʒ ſic. Hõ em̃ cũ naſcitur nõ hʒ cognitionẽ nec ſpẽm ſingulariũ.nec cõcʒ. nec ꝓpꝛi. ſola tñ directõe aſpectus ſuꝑ res cognoſcit oĩa viſibilia. et recipit ſix cognitioneʒ certã et ſpẽm.qꝛ denudatꝰ erat a foꝛmæ recepti.ꝙ ſi het ſpẽs.multo meliꝰ poſfet dirigendo aſpectũ ad res mudanas eas cognoſcere. nõ ſi uſcipi endo ſpẽs cñ iã habeat.ſed ex directõe.et applicarc. et appꝛopꝛiare.⁊ cõponerc.⁊ diſtinete noſie. ueſtio.ij. k ¶ Denaturali cognitõe angeli reſpectu creatric eẽn⸗ tie. Et eſt qõ vt; angelus ꝑ cognitionẽ naturalẽ. di⸗ uina centiã cognouerit in ſeipᷣa ſine oĩ medio ⁊ crca ture qminiculo.Et ꝙ ſic videt᷑. Angelus per naturã bʒ deifoꝛmẽ ĩtellectũ ſicut vult dyo.in li.de diui.no. ſed intellectꝰ humanꝰqñ factꝰ ẽ deifoꝛmis cognoſce;? pᷣt deũ in luce ſua.nõ em̃ efficit᷑ deifoꝛmis niſi ꝑ glo⸗ niam.g ⁊ hoc poterat angelꝰper naturã. Itẽ an/ gelus per naturã ẽ ſpeculũ claꝝ ipᷣius ſupmmi lumis. ſz illud lumen ſemꝑ qntũẽ de ſe ⁊ naturalr ſupꝑſplem get ſpeculo intellectuali.ſi &̊ ſpeculũ mũdũ obiectũ ſoli daritatẽ ſuſcipit per naturã. et angelꝰclarita/ tem illiꝰſuperne lucis. cũ poſſit oculũ ad illã ſupnã lucẽ nullo obſiſtẽte dirigere. ſʒ dirigẽdo cogitare.Sẽ videt᷑ ꝙ naturali cognitòe ipᷣaʒ diuinã lucẽ in ſeipa cognoſcat.( ¶ Si dicas ꝙ acies iĩtellectꝰangeli retun deret᷑ ꝓpter ipꝛopoꝛtionabilitatẽ luminis. Contra. Spꝑ manet ipꝛopoꝛtionabilitas qͥcqͥd detur angelo. nunqᷓ videret.¶ Itẽ q̃ ſunt eſſentiałr ⁊ potentia⸗ liter in perſona cognoſcente cognoſecunt᷑ per ſui pꝛe ſentiam et effentiã.ſicut dicit Augꝰ.detrini.⁊ ſuper Geñ.ad literã.ꝙ aia ſeiſam ⁊ habitꝰſuos per eſſen- tiam ⁊ pᷣſentiaʒ cognoſcit.ſi g̊ deus pñtiſſimus erat intellectui angelico.et hoc per naturã.& naturaliter ipᷣam dininã eſſentiã in ſeip̃a cognoſcebat.¶ Item om̃e illud qð eſt ens cognoſcibile per ſe.aut cogno/ ſcitur per ſui eẽntiã.aut per ſpẽm.ſi g angelꝰcogno⸗ ſcebat deũ naturalr.vt dicit mꝗr̃ in lr̃a.aut per ſpẽm. aut in ſua eſſentia.ſʒ nõ per ſpẽm. ⁊c. ¶ auteʒ nõ per ſpẽm videt᷑.ſpẽs em̃ ẽ maioꝛis ſimplicitatis et abſtractõis et puritatis qᷓ; illud cuiꝰeſt ſpẽs.ſʒ ni/⸗ hil deo ſimplicius. g deus ſpẽm nõ hʒ.g̊ non poterat angelus deum noſſe per ſpẽm.⁊ nouit per ſpẽm vel eſſentiã. ⁊c. ¶ Itẽ angelus per naturalẽ cognitio nem deũ cognoſcebat.Aut & ſub velatõne.aut facie reuelata. Hon ſub velatione.qꝛ velamen nõ eſt niſi Ater culpã vel ꝓpter molẽ carnis cõiunctã.nec fan taſmatũ obſiſtentia.g̊ ſua naturali cognitõe ſummã eſſentiã in ſua luce videbat Itẽ ſi angelus cogno⸗ ſcebat deũ.aut g pèr mediũ.aut ſine medio. Si ſine medio. videbat in ſeipᷣo.Si per mediũ. int᷑ men/ tem angeli et dei aliquid erat meqiuʒ.qd eſt contra Aug.⁊ cõtra rõem. HNã illud mediũ. aut eſſet magꝰ ꝓpoꝛtionabile deo qᷓ; mens angeli.aut minꝰ. Si ma gis. ergo aliqua creatura ſuperioꝛ angelo. Si minꝰ. potius imꝑediebat cognitõnẽ q; adiuuabat. reſtat igit᷑ qꝙ angelꝰ ꝑ cognitionẽ naturalẽ cogſcebat diui⸗ r nã effentiã in ſeipſa.¶ Contra. Joh.xvij. Hec ẽ vita eterna vt cognoſcãt te deũ. in viſione dei ẽ beatitu do ſumma.ſi boc bʒ angelus ꝑ naturã. per natu ram erat beatus. SBe⸗ adhuc naturalia ſalua ſunt in angelis malis.maxime que ſpectant ad intellectũ. ſi ꝑR naturã poterant diuinã lucẽ cõſpicere in ſe. S et nũc pñt. nõ ſunt in tenebꝛis dãnationis.qdð aper te falſum ẽ. ¶ Itẽ ꝓximioꝛ eſt deo aia bñs grãm qᷓ; ſit angelus bñs ſola naturalia. ſᷣ aia exuta oi gratia nõ pᷣt aſpicere lucẽ ſummã niſi adiuuet᷑ ꝑ gloꝛiã.ſi/ cut pʒ de his qͥ ſunt in purgatoꝛio ⁊ fuerũt in limbo. FHvidet᷑ ꝙ nec angelꝰꝑ naturã. ¶ Itẽ lux diuine eẽn tie eſt ſupꝛa oẽm intellectũ creatuʒ qᷓntũcũq; ille in/ tellectus ſit excellens in naturalibꝰ.gᷓ nunqᷓ intelle/ ctus creatus in illã intuendã aſcendet virtute ſua. niſi dens cõdeſcendat ꝑ gratiã.g impoſſibile ẽ ꝙ an elus naturali cognitione cognoſcat diuinã eſſentiã § tẽ multoplus ẽ deus ſupꝛa intellectũ angelicũ. qᷓ ſit angelus ſupꝛa intellectũ bumanũ.ſ̊ hõ nõ põt noſſe angelũ niſi angelus cõdeſcẽdat ci.g̊ nec ange/ lus ipam diuinã lucẽ in ſcipſa.¶ Itẽ impoſſibile eſt y uſs oculus ꝑpueniat lfcogalton. luminis ſola/ ris niſi ꝑ immiſſionẽ radioꝝ ſolis qᷓntũcũq; habeat glia lumina. impoſſibile ẽ ꝙ aliqͥs ad cognitioneʒ ſupne lucis ꝑueniat ꝑ illuminationẽ aliquã natura lſeum vel acquiſitã. niſi deus ſue luminoſitatis radiuʒ imittat. miſſio hec nõ eſt niſi ꝑ gratiã. impoſſibi/ le eſt ꝙ aliqᷓ creatura ntũcunq; nobilis. diuinã lu/ 9 cem in ſeipſa naturg vognoſczt. edon an⸗ gelus naturali cognitione diuinã eſſentiã nõ pote/ rat videre in eſſentia ſiue claritate ſua.⁊ hoc ptʒ.qa hec cognitio eſt pᷣmũ pᷣmium.q̊ babito mens creata quieſcit tanqꝙᷓ beata ⁊ ꝑfecta.hoc aũt pᷣmiũ nemo ob tinet niſi gratuita dei influẽtia. Si aũt q̃rat᷑ rõ buiꝰ. ſane dici pᷣt ꝙ diuina lux ꝓpter ſui eſſentiã ẽ inacceſſi bilis viribꝰois nature create.⁊ ideo ꝑ qndã benigni tatis cõdeſcenſionẽ facit ſe cognoſci.ita ꝙ in illa co/ gnitione cognoſcens multo plus agatur qᷓ; a at. illa autẽ cõdeſcẽſio bonitatis qͥd gratuitũ dicit.ſᷣ cõſtat ꝙ nõ dicit diuine eſſentie humiliationẽ.qꝛ nõ pᷣt mi noꝛari.ſ̊ dicit alicuiꝰradij gratuitã imiſſionẽ ꝑ quaʒ aia clare cognoſcit cũ ẽ mimio in habundantia ſicut erit in gloꝛia.⁊ ita angelus diuinã eſſentiã nõ pot ꝑ naturã cognoſcere in ſeipſa.ſicut oñdunt rõnes in/ Auuucte.et ſicut colligit᷑ a dyoniſio in pᷣncipio myſtice 60 theologice. a illud qð obẽ ꝙ e deifoꝛmis ꝑ na oc nõ dꝛ qꝛ habeat deifoꝛmitatẽ quaʒ turã. dom ꝙ J bʒ intellectus gloꝛioſus ꝑ aſſimilationẽ qꝗ̃ eſt in ſta- tu pfecto.ſᷣ deifoꝛmis dꝛ.qꝛ ſine ſuſceptione ſꝑcierũ ꝑ id qdð bʒ in ſe actu cognoſcit. Ad illud qð obꝛ ꝙ eſt ſpeculũ claꝝ.dm qꝙ deus refulget in oĩ creatura tanq; cã in effectu ſuo.⁊ ex oibus pᷣt cognoſci.et ma⸗/ rime in creatura q̃ ipᷣius dei ẽ inſignita imagine.ſed illa refulgẽtia luminis ꝑ quã videt᷑ deus facie ad fa- ciem.nõ eſt nature.ſʒ codeſcẽſionis ⁊ gre. Nec ẽ ſiłe teluce coꝛpoꝛali ꝗᷓ naturalit᷑ influit lumẽ in bec infe 51 rioꝛa. nõ ſic debet intelligi de luce eterna. ¶ Ad illud qd obẽ ꝙ deus pᷣncipaliter ẽ in aia ⁊c.dðᷣm ꝙ eẽ pñs alicui hoc ẽ dupłr. Ael vt pᷣncipiũ ↄſeruãs ⁊ ↄtinẽs. vel vt obiectũ imutãs ⁊ mouẽs. Pꝛimo mõ eſt deus pñs angelo.⁊ lux ceco.ſcdᷣo mõ nõ.⁊ ideo nõ eſt ſile aia ⁊ eius habitibꝰ.qm pñtes ſunt aie vtroq; mõ. Et rõ huiꝰeſt.qm̃ hec cognoſcibilia nõ ſupexcedunt 62 cognoſcentis potentiã ⁊ naturã.¶Ad illud qð obẽ ch aut per ſpẽm aut ꝑ eſſentiã ꝛc dᷣm ; adhuc ẽ ter cius modus cognoſẽdi ſcʒ ꝑ effectũ.cognoſcit᷑ auteʒ deus ꝑ effectus viſibiles.⁊ ꝑ ſᷣas ſpũales.⁊ ꝑ influ/ entiã luminis cõnaturalis potẽtie cogniti.qð ẽ ſimi litudo qᷓ̃dã dei nõ abſtracta ſʒ infuſa.inferioꝛ deo.qꝛ in inferioꝛi natura.ſicut dicit Aug.ix.de trini.⁊ habi tũ eſt pᷣmo.⁊ A a illi rõni qᷓ ꝓcedit ex diuiſione inſufficiẽti. nõ poſſe ꝑtingere ad alicuiꝰcognitionẽ bocẽ dupir. vel ꝓpter coꝛdis obſcuritatẽ.vel ꝓpter cognoſcibilis ꝓfunditatẽ.Si pᷣmo mõ.ſic dꝛ impediri velatione. Si ſcdo mõ.ſic impedit᷑ nõ ꝓpter interpoſitionẽ ve⸗ laminis.ſʒ ꝓpter ſublimitatẽ cognoſcibilis. Pꝛimo mõ impedit᷑ hõ peccatoꝛ.ſcᷣo mõ angelus. AUñ nec videbat ſub velamine enigmatis.nec tñ facie ad fa/ ciem.qꝛ mediũ eſt int᷑ vtrũq;.vicʒ deũ videre in ſpe/ culo abſq; enigmate. gnoſcebat deũ ꝑ mediũ.aut ſine medio.ddm ꝙ per mecdiũ.ſcʒ ꝑ effectũ.nõ qꝛ illud mediũ magis eſſet p poꝛtionabile deo.ſʒ qꝛ magis erat ꝓpoꝛtionabile in⸗ tellectui angelico.vñ naturalit᷑ videbat᷑ ꝑ ſpeculum ⁊ pcr veſtigiũ.qᷓ;uis nõ ꝑ enigma. Nec illud ẽ cõtra Aug.quia ſicut.j.melius patebit.Aug.vult ꝙ inter mentẽ ⁊ deũ nõ cadit mediũ.ſ.in rõe cauſe efficiẽtis vel influentis.cadit tñ mediũ manuductõnis.qð tñ nõ habet rõem medij ꝓpꝛie.quia magis ſubſeruit tentie cogniti ꝙ; pꝛeſit. loꝛꝝ dilectõe. ⁊ de ip̃a duo q̃runt᷑. Dꝛimo de di/ ectione q̃ diligebãt deũ.Scdo de dilectione q̃ vnus angelus diligebat alterum. M ¶ De modo naturalis dilectionis ad deum.Et eſt que ſtio vtrum angeli dilectione naturali dilexert deum ꝓpter ſe ⁊ ſuꝑ oia.Et nõ vr.qꝛ Berñ. dicit ꝙ natu ra eſt curua.ergo cuʒ ſeipſa reflectitur. magis diligit ſe qᷓᷓ alia.⁊ alia ꝓpter ſe. ⁊c.¶ qui diligit ali⸗ quid ſupꝛa ſe.eleuat᷑ ſupꝛa ſe.amoꝛ em̃ iũgit amantẽ cum amato.ſi g magia biͤeit quod eſt ſupꝛa ſe qᷓ; ſe. ergo ſupꝛa ſe eleuat᷑.ſʒ nihil ꝑ ſe eleuat᷑ ſupꝛa ſe.&̊ ne ceſſe eſt ꝙ talis amoꝛ aliud pꝛincipiũ habeat qᷓ; natu rã. ¶ Itẽ actꝰdilectiõis ẽ nobiliſſimꝰ int᷑ actꝰ anie.⁊ mot?ꝰ iſte.ſ.diligere ꝓpt᷑ ſe ⁊ ſuꝑ oia.ẽ motꝰ qͥ nullꝰ teſt cogitari nobilioꝛ.& ſi natura põt in hunc ſine ga. multofoꝛtius ⁊ in quẽlibʒ aliũ.⁊ ita nulla eſt opoꝛtu nitas gratic nature inſtitute.Et iteꝝ.ſi nobiliſſimus eſt deo placitꝰ ⁊ acceptus. dignꝰremũeratiõe.̊ gra nõ ẽ necaria ad merẽdũ. ¶ Itẽ dilectio naturalis di ligit qd diligit ꝑę modũ deſiderij ſeu ↄcupie.ſᷣ oĩs cõ/ cupia naturalis ſuppoit aliquã indigẽtiã.ſᷣ qñcunqʒ aliqͥs diligit aliqd ꝓpter ſuã indigẽtiã.mag diligit il lud in q̊ eſt indigentia qᷓ illud qdð ſupplet.vt cũ appe to veſtitũ ꝓpter indigentiã coꝛpꝑis ⁊ ſilr cibũ.magdi ligo coꝛpus qᷓ; veſtimentũ vel cibũ. ſi angelꝰ natu/ raliter diligit deũ ꝓpter ſuã indigẽtiã.ᷓ magis diligit ſe qᷓ; deũ. ¶ Cõtra. Aug.de fide ad pe.Tales deꝰ cre auit angelos vt ipᷣm ꝑ ſe diligerent. cuius ope ſe ta/ les creatos cognouiſſent. Iteʒ rõne videt᷑.qꝛ affe ctus angelicus amabat bonũ naturali dilectiõe.aut g qꝛ bonũ.aut qꝛ bonũ ſibi.Si qꝛ bonũ.cum deꝰ eẽt ſumme bonꝰ.magis ergo ipᷣm deũ qᷓᷓ aliquid aliud di ligebat. Si qꝛ bonus ſibi.ſed deus adhuc meliꝰ erat ei qᷓ; aliquid aliud.quia bonus imo optimus ceſt affe ctui querenti illũ.g quocunq; mõ videt᷑ ꝙ ipᷣm ꝓpter . Dnſequẽter tercio loco q̃rit᷑ de naturali ange⸗ d illud qð obꝛ de velatioue.doᷣm ꝙ 6ʒ Ad illud qdð obꝛ ꝙ aut co/õꝗ enen, Aenizoguns nniiuie Ainigiüdi icge gt aicugan Affngkant ſtnsz eſtgaffian 6 ſatonmnc czdwbotpen dilscrud Cehocpteinp cttncheñon itnunsliſon Cleroigin ſfomoſerhent Gcalibiltuin lrraiboeg eetloon leelpſcäneſan G Ae rerſoaumn. atenusgn ſin pprerſe d dinusdligtpon micteppent Atorbornſan Nterl anbi Popru, Nummie nchs nfob foiu Nt Algoezva bönnchedin ntiſcolnorin bänedhrdin Kimengld Werckcistäa M higſe nn Uuldüäratr Nhleertn lſcht he iis ueuean gefnun lſot rtpe lge ſllgſtih Hir F ufſſuſi uſpoſcenii thrigſie Wllten ☛ — — E. E — — = 2 S=A —, = S — == E EE = — — E = — — S SE — Seʒ notiiſſiin m Nerilgior nſealecſiis mnnachtsg, umzzſelnin irmt unn dedlanfn non nt mmäm Kinugt Pnpiign mäigemn “ Cauiiuett uanluck pon taihiſſn mictöe iesa tunle ſpohe cet ünge “ if itiu 7 1 ☛ S = =☛ =— = 2 RD = — ☛ S ☛ . ℳ0ℳ un ehonian =— V — — — = S— = ☛ — — E 1 —= — — , . = ☛☚ 4 . 46 65 ſe ⁊ ſup omnia diligebat. ¶ Item guſtus ſanus non 65 crrans in iudicio id magis deſiderat ⁊ amat qð ẽ ma gis delectabile. ſed deus ẽ maxime delectabilis. an gelus cuʒ a ſua conditione hoc noſſet et affectũ ſanũ baberet. in eo ꝓpter ſe et ſuper omnia delectabat᷑. ß illucd magis diligit in quo magis et ppe ſe dlectat᷑. S cc. ¶ Item hoc mandatũ de diligendo deũñ ꝓpter ſe et ſup omnia.erat ſcriptũ in coꝛde angeli.g conſciẽ tia dictabat ei ꝙ ad hoc tenebatur.j ſi nõ diligebat. contra cõſciẽtia facicbat.̊ peccabat. ante peccatuzʒ deũ ſuper omnia diligebat.Si tu dicas ꝙ ↄſciẽtia nõ obligabat eñ niſi ꝓ tꝑe gratie.qꝛ añ non poterat.Cõ tra. Affectus angeli ante peccatũ non repugnabat i/ tellectui.alioquin añ peccatũ erat bellũ.ſᷣ intellectꝰ dicit nihil eẽ diligendũ ſuꝑ oĩia niſi deũ. cũ oꝑteret angeluz aliquid diligere ſuper oia.neceſſe erat ꝙ aut diligeret deũ ꝓpter ſe et ſuꝑ oia.aut faceret ↄtra con ſciẽtiã.et ita pcccaret. Ite angelus diligebat deuz. aut fruens.aut vtens.Si fruens.g ppee ſe et ſuꝑ oĩa.Si vtens. cũ ſũma ꝑuerſio ſit vti fruendis.erat puerſus.et affectus erat in eo inoꝛdinatus cũ faceret de via terminũ et econuerſo. patet ⁊c.¶¶ E. dd.qꝙ abſcq; dubio tꝑe nature inſtitute tã bomo ꝙᷓ angelus habilis erat ad diligendũ deũ ꝓpter ſe et ſuꝑ omia. Et hoc patet.impoſſibile em̃ erat eũ alit᷑ eẽ rectũ.Re ctitudo em̃ mentis cõſiſtit radicalit᷑ in amoꝛe.Amoꝛ aũt rectus eẽ non pt ſi aliqͥd diligat ſupꝛa deum vel rque.vel aliquid diligat ꝓpter ſe.et deum ꝓpt᷑ alið. ſi deus fecit hominẽ et angelũ rectũ.patet ꝙ vnicui q; dedit habilitatẽ ad amãdũ deum ſuꝑ oĩa et ꝓpter ſe. Patet etiã hoc planius ſi attendamꝰqͥd ẽ diligere ꝓpter ſe ⁊ ſuꝑ oĩia.Cõuenit em̃ aliquid diligi dilectio ne ↄcupiſcẽtie.ſicut aliquis amat vinũ.vel amicũ.ſi/ 66 ue amat ſocium. Pꝛopter ſe vero aliquid dilgere eſt non alterius gra ſed ibi ſiſterc.ſicut ebꝛioſus diligit vinũ ꝓpter ſe. Pꝛopter alið ẽ alterius gra.ſicut ſo⸗ 7 bꝛius diligit potuʒ ꝓpter ſalutẽ. Similit᷑ in amoꝛe amicitie ꝓpter ſe diligerę non alterius gratia ẽ velle alteri bonũ.ſicut dicit phᷣus q; diligimus amicos ꝓ/ pter ſe.et ſi nibil oino boni debeat nobis ab ipᷣis eſſe. Pꝛopter aliud vero ẽ alterius gra.ſicut aliquis dili/ git hominẽ ꝓpter commodũ ſuũ ſicut dicit idẽ ꝙ ini micos nr̃os volumus cẽ iuſtos vt nibil nobis noce/ ant.Diligerc vᷣo aliqͥd ſuꝑ oia amoꝛe amicitie ẽ nul- lo cõmodo vel incommodo velle ipᷣm offendere.nec amicitiã ſolucre.ſimiliter dilectiõe cõcupiſcẽtie ẽ nul lo cõmodo vel incõmodo velle illud ꝑderc.Om̃ igit affectus angeli deũ habere cupiebat ꝓpter ſe.qꝛ ſum me reficiẽs nõ alterius boni gra.ct deo volebat bo/ nũ ꝓpter ſe.multo magis q; amicus amico. ſimilit᷑ nullo eõmodo vel incomodo volebat deũ offendere vel ꝑdere.vt manifeſtũ ẽ et patʒ intuẽti.dico q deuzʒz 67 diligebat ꝓpt ſe et ſuꝑ oia. Ad illꝭ qð obꝛ ꝙ mo/ 68 tus nature curuus ẽ.dð.qꝙ aut Berñ.intelligit ð na tura q̃ cõmunicamus cũ bꝛutis.aut ſi de rõnali in/ telligit ꝓut lapſa ẽ.aut hoc vocat curuitatẽ qð appe tit ſibi.ᷣ eſto deũ appetat ſibi.non tñ aliquid ma/ gis diligit ſibi ꝙᷓ; deũ.et ita nibilominus ꝓpter ſe et ſupꝑ oia. ¶ Ad illud qd obẽ qꝙ cleuat᷑ ſupꝛa ſe.dom.qꝙ; 9 elcuari ſupꝛa ſe ẽ duplicit᷑. aut ſupꝛa ſun poſſe.et boc ẽ impoſſibile niſi adiuuet᷑ natura.aut ſupꝛa ſuũ eſſe. et hoc ẽ poſſibile et naturalc.vñ benc cõcedo ꝙ ho/ mo naturaliter natus ẽ eleuari ſupꝛa ſe.i.ad id quod Atrum angelus naturali dile modũ ꝑ quem dyo. dicit. c. II „ ſupꝛa ſe cõtemplando et armaͤdo Ed illud qd obẽ 9 ꝙ motus iſte vꝛ nobiliſſimus et difficilimus.et deo gratiſſimus.dm. ꝙ motus iſte aliter ẽ gratie. aliter eſt nature inſtitute. Hature inſtitute ẽ ex quadã ha/ bilitate et rectitudine reſpectu boni.Gꝛatie vero ẽ qꝛ beinar affectus in obſequiũ xpᷣi.ſicut intellectꝰ per fidem.tunc autẽ captiuat᷑ intellectꝰ in obſequiũ xpᷣi. qñ contra illud qdð ratio ſua dictat aſſentit pꝛime ve ritati. ſic et affectus.qñ id ad qð diligendũ naturalit inclinat᷑.amoꝛe xpᷣi paratus eſt odire.vel econuerſo. qñ ad id ad cuius odiũ naturaliter inclinat᷑ paratꝰ eſt amare. et talis ẽ affectus qͥ ↄtẽnit vitã.et hono⸗/ res.et omne deſiderabile.ct amat odiẽtes ſe et leden⸗ tes ꝓpter deñ.et hie ẽ ſolus affectus qui deo famula tur.et quẽ deus acceptat et remunerat.⁊ hic nõ eſt a natura ſed ſolum a gratia.Aliter etiã differt hic mo/ tus ab illo.qꝛ ille in cognitione naturali ſcʒ qui ẽ dile ctiõis naturalis.aliꝰ a cognitiõe fidci. Et differt hec cognitio ab illa.qꝛ cognitio naturalis cognoſcit deũ ſumme bonũ pꝛopt diffuſiouẽ ſiue cõicationẽ boni tatis in effectibus creatis.ſed fides dictat deum ſum me bonũ ꝑ cõicationẽ bonitatis in diuinis ꝑſonis.et vtraq; cognitio dicit deñ ſumme bonũ et ſumme dili gendũ.ſed multo nobilius fides ſiue cognitio gratui ta. ꝑ hunc modũ vtraq; dilectio deũ diligit ſumme.ſᷣ magis et nobilius dilectio gratuita.Alia dr̃na cõſue uit dari ꝙ dilectione naturali diligit deñ animus ſi/ ue effectus rectus.qꝛ bonus ſibi.et iõ ſumme diligit. qꝛ ſumme bonũ ſibi.et oẽ honũ qð ẽ et qd habet pen det ex ipᷣo.et nihil eẽt niſi ꝑ ipᷣm.ideo plus deuʒ dili/ git qᷓᷓ etiã ſeip̃m. Sed dilectiõe gratuita diligit quis deum qꝛ bonus.et qꝛ ſumme bonꝰ diligit ſumme.et qꝛ nõ ẽ honꝰ ipᷣe bomo niſi inqtũ eſt ad deũ.nõ dili git ſe niſi ppter deũ.⁊ boc dico dilectiõe gratuita. Et ſic triplex ẽ drna.pꝛima ẽ a ꝑte modi diligẽdi.ſcda a pte cognitionis diſponentis ſiue pꝛincipali.tertia eſt a pte motiui.omnes aũt ſunt rõnales.ſed pꝛime ma⸗ gis innitendũ.¶ Ad vltimũ ſoluẽdũ ẽ ꝑ interemptio/ neʒ. qꝛ natura ronalis de qua nunc loquimur nõ tin amat ratiõe indigẽtic.ſed etiã ratiõc cõueniẽtic et cõ placẽtie. et ideo magis illud qd natũ eſt ſumme dele ctare et ſumme placere. ione magis diligat ſupioꝛem.an parem.an inferioꝛc. Et ꝙꝙ magis ſupio/ rem vꝛ. ſi angelꝰ angelũ naturalit diligit.aut ̊ qꝛ bo nũ.aut qꝛ beneficũ.ſᷣ quocũq; modo.angelꝰ ſuꝑioꝛ? oꝛdinis magis ẽ bonus.et iteꝝ magis ẽ beneficus.qꝛ angelꝰ inferioꝛis a ſuꝑioꝛi recipit illuminatioes ꝑ eũ tez angel? Pna⸗ turã inſtitutã deñ ſuꝑ oĩa diligebat.S ſi illud qð ma/ gis appꝛoximat ad ſummũ in omni genere magis intenſum. ſi ſũme diligebat deũ.i.ſuꝑ oia.q magis illud qd deo erat ſimilius et ꝓximiꝰ.ſed ãgelꝰ ſuꝑio/ ris oꝛdinis ẽ hmõi. ꝛc᷑.¶te angelꝰ inferioꝛis oꝛdis nolebat eq̃pari angelo ſuꝑioꝛis oꝛdinis q;tũ erat de naturali appetitu. magis et eminẽtius bonũ illi vo lebat qᷓ ſibi.ſᷣ ſuꝑ oẽs angelos pares ct inferioꝛes ſe diligebat. .c. Oz añt magis viligeret angelũ eiuſdẽ oꝛdinis vꝛ.dilectio naturalis cõcernit ſimilitudineʒ. AVnñ Eccł· xiij.omne auimal diligit ſibi ſimile.ſᷣ ange⸗/ lus eiuſdẽ oꝛdinis ſimilioꝛ ẽ angelo ſui oꝛdis qᷓ alte/ riꝰ.g̊ magis diligit. J Enarummalis dihctrio fenndlit . Ai II familiaritatẽ et domeſticitatẽ. vñ magis diligit ho ditoꝛ voluit ſic oꝛdinare. Nõẽè affect? intẽſi dẽ magis mo naturaliter domeſticũ et ſociũ ſuũ ꝙᷓ extraneũ. ſ̃ᷣ alteꝝ diligere qñ affectio eiꝰ plus trahit ad alterũ. et maioꝛ ẽ familiaritas et ſocietas angeloꝝ eiuſdẽ oꝛdi magis cõſolat᷑ de eiꝰ ſocietate. et ſic dĩ aliqs magis il nis. ac. Itẽ ecclia tnũphãs cõfoꝛmis ẽ ecclie mili li diligere cũ quo libẽtiꝰ cohabitat. et ſic agelꝰ magẽ tati.ſᷣ i ecclia militãte ẽ diſtictio oꝛdinũ et religionũ. diligca natura ãgelũ eiuſdẽ oꝛdinis. Quia ſicut et recto et oꝛdinato affectu q̃ͥ non repugnat gr̃e plus natali affectu mag diligit qᷣs Cpatniotas. ſuos ma iungitur bõ ei qui ẽ eiuſdẽ ꝓfeſſonis. pari rõe an xime qñ cõfoꝛmat᷑ ſibi in moꝛibꝰ.et ſicut mag diligit gelus naturali dilectiõe plus diligebat angelos eiuſ⸗ hõ eũ qͥ ẽ eiuſdẽ ꝓfeſſõis et officij. vbi iuidia nõ int vxẽ oꝛdis.i¶ Oꝛ aũt mafis angelos inferioꝛis oꝛdinis põit ptes ſuas.ſic agelꝰ alten agelũ eiuſdẽ oꝛdis.ma vr pꝛimo.q; ꝓbatio vilectiõis ẽ exhibitio oꝑis.ſ an K· gis dilectiõe uaturali amplecti ſtelligẽdũ ẽ cñ ſe vide gelus ſupioꝛis oꝛdis pl ſe cõicat agelo inferioꝛis eỹ rit a cõditoꝛe in officij eqlitate. nature ſilitudine illi paris vel ſugioꝛis.et ad ̊ faciẽdũ oꝛdinat᷑ px natura. ſociatũ.nec eẽt tũc moꝝ diuerſitas.nec inuidie mali/ nõ ſolũ ꝑ gram. ⁊c· Itẽ ꝑ naturã Bus amat roõna Fricas Hoe effec? ſiuc bñficij ipẽſi dẽ quis mag eũ di lis creatura pᷣeſſe q; ſubeẽ. ſed angelꝰ medij oꝛdinis ſigere cui pla bona ipẽdit. ⁊ circa quẽ mag ſollicitat᷑. iõ ſubeſt qꝛ bʒ ſupioꝛes.iõ pᷣeſt qꝛ bʒ inferioꝛes. ergo ſicut magꝗ mr̃ ↄfouet filiũ tenellũ.et follicitioꝛ ẽ circa ſi magis diligit pᷣeſſe. magis ꝑ naturas diligit babere illũ ꝙᷓ circa adultũ.⁊ mag circa infirmũ ; circa ſanũ. oꝛdics iferioꝛes qᷓ; ſupꝑioꝛes. ⁊c̃. Otẽ nos videmꝰ Et k facit cõſideratio maion indigẽtie. t mõ diel ngel inferio — in linea cõſanguinitatis camalis magis diligit hõ pᷣt ꝙ ãgelꝰ ſupioꝛis oꝛdis magis diligit en q infra ꝙᷓ eñ eſt ſupꝛa vel iuxta. vtpote magis ris.qꝛ agel paris vel ſupioꝛis oꝛdis n idiget ſic ſua filiñ ꝙᷓ; patrẽ vel fratrẽ.et hͥ ẽ ꝑ naturã.̊ vẽ pari rõne iſtructioe ſiue purgatiõe ᷣm ãgelꝰ iferioꝛis oꝛdis. in oꝛdinibꝰ ageloꝝ magis affectio cõuertat᷑ ad eñ et ſic m diuerſas vias.mẽbꝛa ꝓpoſite qõnis ſe hñt q infra ẽ.cũ nullũ ſit vinculũ cõſanguinitatis nec ſu/ qſicut excedẽtia et exceſſa. ⁊ iõ rões ad tnia pdicta mẽ/ 22 pꝛa nec iuxtal Gy.vð ꝙ mag diligere aliquẽ h pᷣt ee bꝛ a dcurrẽtes ſibi ñ obuiãt. cocedi pñt quis ñ ſint triplicit᷑. Aut rõe boni optati. aut affectus inteſi. aut multũ cogẽtes. Si aũt qs ex pdictis dib; ſimplr ve rõe effect impẽſi. Mõe boni optati d qs aliquẽ mag lit inferre maioꝛitatẽ dilectiois. vnica rñſiõe pt oib⸗ diligere qñ ei mai bonũ enente ſic d diligere mag obuiari.ſ. ꝙᷓ oẽs pceqũt ab ĩſufficiẽti. Si po cocludit q; ad maius.̊ mõ naturali dilectiõe pᷣcedete ex iudi exceſſus dilectiõis determiate vel in bono optato. vl cio rõis recte magis diligebat angel? qgelũ ſupioꝛẽ. in affectu intenſo.et in effectu impẽſo.ſ. atis de plauo volebat em̃ ipʒ excellere ⁊ plꝰ boni hre.ſicut ⁊ de?cõ omnes pñt concei. S Biſtinctio quarta de habitibus beatitudinis et miſerie angelox. Don bec videndu ẽ ⁊c. Supꝛa egit męr̃ de habilitatibus naturalibꝰ.et de habilitatibꝰ ad pfectiõez pᷣpanti/ us. In bac ꝑte agit de habilitatibꝰ.in ſtatũ ꝑfectũ cõſtituẽtibꝰ.vñ inquinit vtꝝ ãgeli mox vt creati ſũt fueft beati et ꝑfecti.Diuidit᷑ aũt hec ꝑs in duas. In pꝛima pſequit qõnes ð beatitudie. In ſecũda ð pfectiõe.ibi. ad bᷣ ant qdð q̃rebat᷑. Pꝛima ꝑs bʒ tres. In pꝛima. determiat qonem qtũ ad illos qͥ ceciderũt oñ ens ꝙ nun ᷓ beati fuerunt. In ſcda qᷓtũ ad eos quĩ remãſ. erũt. ⁊ hoc ibi. boni vero qͥ ꝑſtiterũt ⁊c. In tertia bꝛeuiter re ſumit pᷣdeterminata ð vtriſq; ibi.ex pᷣdici cõſequit᷑ ⁊c. Similit᷑ ſcdᷣa ps in qua ꝓſequit᷑ vtꝝ ãgeli ſint creati ꝑ fecti. habet tres particulas. In pꝛia inuit qꝙ ꝑ diſtictionẽ ẽ rñdẽdũ. In ſcda ſubiũgit diſtictiõez. ibi. dꝛ nãq; pꝓfcctũ. ⁊c. In tertia vᷣo reſumit pᷣdetermiata bꝛeuiter oñdens qlis facta fuit natura ãgelica.ibi. Quales fa⸗ cti fuerunt qgeli in oeatttii. — . Bꝛoſequut qõneʒ de beatitudie quãtũ ad illos qui ceciderũt oñdens ꝙ R—— . mnnunq; beati fuerunt. a ”MDv aEBeati quoq; nun Oſt hec videndũ ẽ vtrũ ꝑpfectos et beatos creo⸗ D IIII y fuerüt qui cccide⸗ uentbeus ageloo anmieros et imꝑfectos. A d E 1.I 1I rũt. qꝛ ſui cuet/ igna · V gs dici põt ꝙ nec in beatitudie nec ĩ miſeria ccaea ri fuerũt. Cõtra.A ti ſüt. Miſeri em̃ aſi rin “ 2“ Eᷣ ꝙ aliquis ſit beatꝰ ti ſũt.Miſeri em̃ añ peccatũ eẽ nõ potuerũt.q;ꝛex pez- non optet ſcire oia. S cato miſeria ẽ. Mã ſi nõ fuiſſet peccatũ.nulla eẽt miſe- ſuſſicit deñ cognoſce· ria. Beati q; nunq; fuerũt illi qui ceciderũt.qꝛ ſui eu?s a re. Ite beatitudo nõ tus ignari fuerũt.i.peccati et ſupplicij futuri. Si erfß daliud q; lara viſio lapſum ſuũ pᷣſciuerũt. aut vitare voluerũt ſed nõ po⸗ Perſecael eijn tuerũt. et ita erãt miſeri. aut potuerũt ſed noluerũt. et ⁊c. Ne dd ꝙ ad beati ita ert ſtulti et maligni. Ideoq; dicimꝰ qꝛnõ erãt p⸗ tudinẽ nõ ſoluj dos ſcij euẽtus ſui.nec eis data ẽ cognitio eoꝝ que futura viſiõis quirit᷑ ſᷣ ꝑpfe erãt ſup eos. è cte tetiois . pfecta aͤat Mꝛoſequit᷑ qoeʒ qᷓntũ ad illos qꝗͥ pſtitert etie oniſ an c.· oñdeẽs ꝙ pñt aliquo mõ dici beatii.:t aute no e niſt vbi cie Boni vero et pſtiterut foꝛte ſue beatitudis pſcij fue curitas pmſione. rũt. VIñ Aug.ſuꝑ Geñ.Quõ iquit beatꝰ iter ãgelos et qꝛ h̊ ageli non po/ fuit qᷣ futuri peccati atq; ſupplicij pᷣſcius nõ fuit.cà de⸗ tuerunt babere alre nit᷑ auſt cur nõ fuerit. Foꝛte hoc de reuelgre dyabolo S pchtstie Agſtröffei amſtii ſich hinit iiisgn igircnig tngni ai Auef ag 4 „ è8 b Aug. E & 4 — hh 5 IIII — noluit qͥd facturꝰ vel paſſurꝰ eẽt. Ceteris vero reuela re voluit ꝙ ĩ veritate maſuri eẽnt. his verbis videt Aug.ſignificare ꝙ ãgeli qͥ coꝛruerũt ñ fuerũt pᷣſcij ſui caſus.ideoq; btĩ nõ fuerũt.Et ꝙ ãgeli qͥ ꝑſtiterũt bea titudinẽ ſibi affuturã pᷣſciuerũt.atq; de ea certi in ſpe extiterũt. Vñ qͥdãmõ iã bti erãt. Et reuera ſi fuiſſẽt. poſſz illos dici aliqͥ mõ fuiſſe beatos.alios vero nõ.q neſciuerũt euẽtũ ſuũ. ¶ Sed hoc magis opinando ⁊ querẽdo dicit Aug.q; aſſerẽdo.vñ et huic opiniõi op ponẽs ↄſeqnt ſubdit. Sʒ qᷓre diſcernebãt᷑ illi a ceteri: ¶ Ad hoc aũt qð qrebat᷑ vtꝝ ꝑfecti vł iĩpꝑfecti fuerit cea Vt de iſtis q̃ ad ipos ꝑtinerẽt nõ reuelaret.alijs ve⸗ ro reuelaret.cũ nõ pᷣus ſit ipe vltoꝛ qᷓ; aliqs peccatoꝛ. nõ em̃ dãnat ipᷣe inocẽtes.hic videt᷑ inuere ꝙ nec pec caturis futuꝝ malũ.nec ꝑmãſuris futuꝝ bonũ reuela⸗ uerit. Ideoq; nec illi ꝗͥ ceciderũt vnqᷓʒ. nec illi ꝗͥ pſtite rũt vſq; ad cõſũmatiõeʒ bti fuerũt. qꝛ beati eẽ nõ po terãt.ſi ð beatitudĩe certi nõ erãt.vel ſi dãnatiõis in⸗ certi erãt. Vñ Aug.in eodẽ. Dicere iquit de ãgel ꝙ in ſuo genere bti eẽ pñt dãnatiõis vlł ſalutis ĩcerti.qbus nec ſpes eẽt ꝙ mutãdi eẽnt in meliꝰ nimia pᷣſũptio eſt. Quõ em̃ btĩ eẽ pñt qͥbꝰ ẽ incerta ſua beatitudo. Melſumit qᷓ ſupꝛa de vtriſq; determiauit. c ¶ Ex pdictis cõſeqᷣt ꝙ ãgeli qͥ coꝛruerũt nũqᷓʒ beati fue runt niſi beatitudinẽ aliqͥs accipiat illũ ſtatũ ĩnocẽtie in qͥ fuerũt añ pctm̃.Illi vero qͥ ꝑſtiterũt.aut ſuã bea titudinẽ futurã deo reuelãte pᷣſciuerũt. et ita ſpei certi tudie aliquo mõ bti fucrũt.vł ĩcerti extiterũt ſue bea titudis.⁊ ita aliter beati nõ fuerũt qᷓ reliqͥ qͥ cecidefr̃t. Mihi aũt qð poſteriꝰ dictũ ẽ ꝓbabiliꝰ videt᷑. Pꝛoſequit᷑ qſtionẽ de ꝑfectiõe angeloꝛum an ſcʒ creati ſint perfecti an imperfecti. in nuẽs ꝙ diſtictiõeʒ ẽ rĩũdendũ. d ti. dici pᷣt qꝛ quodã mõ ꝑfecti fuerũt.et quodã mõ alio ipꝑfecti.Hõ em̃ vno mõ aliqᷣd dicit᷑ ꝑfectũ et ĩꝑfectum f pluribus. . ubiũ git diſtictiõez ꝙꝙ tribus modis dicit pfectũ.ſm tpᷣs.ſᷣm nat᷑aʒ.⁊ vniuerſalit᷑ ꝑfctm̃. e ¶ Dicit᷑ nanq; ꝑfectũ tribꝰ modis.Eſt em̃ pfectũ ſm tẽ pus.et ẽ ꝑfectũ ſᷣm naturã.et ẽ vniuerſaliter ꝑfectuzʒ. Scðm tps ꝑfectũ ẽ qdð hʒ quicqd tpᷣs requirit et cõue nit ᷣm tpᷣs haberi.et hoc mõ angeli erãt ꝑfecti añ con/⸗ flirmationẽ vel lapſum. Scõm naturã pfectũ ẽ qð hʒ quicqͥd debitũ ẽ.vel expedit nature ſue ad gloꝛiſca⸗ tiõeʒ.et hoc mõ ꝑfecti fuerũt ãgeli pꝰ cõfirmationẽ.⁊ erunt ſancti poſt reſurrectionẽ. Uniuerſalit᷑ et ſũme ꝑ fectũ eſt cui nihil vnqᷓʒ deeſt.a quo vniuerſa ꝓueniũt bona. qð ẽ ſolius dei. Pꝛia & perfectio ẽ nature cõdi⸗ te.ſecſida nature gloꝛificate.tertia nature increate. ¶ Meſumit pdeterminata bꝛeuiter oſtendens qualis facta fuerit angelica natura. uales facti fuerüt angeli in creatione oſteſũ eſt. bo⸗ ni ſcʒ non mali.iuſti.i.innocẽtes et perfecti quodã mõ qui lapſuri erãt.quia falſuʒ erat ipos ꝑmã ſuros.iõ bti ñ fucr̃t. Ad illð qdð obꝛ ꝙ ſuf ficit deũ cognoſcere. dicendũ ꝙ falſuz eſt. imo optet etiã pfecte tenere. Et qð ſbiñgit q apta et clara viſio dei ẽ tota merccs.di⸗ cõdũ ẽ ꝙ hocẽ ven ꝑ cõcomitãtiã. vix em̃ aut nunq; ẽ ita apta Zi viſio quin ſit futu re ꝑmãſionis certitu Ddo.aut ſi nõ ẽ. nõ ẽ in illa perfecta btitudo. hbãc aũt viſionẽ aptã eſt facie ad facẽnñ habuerũt ãgeli añ cõ firmationẽ.imo ſil di viſionez habuerũt et tentionẽ. licz añ aliq tenus cognoſcerẽt · amarent ſiue ad hecc duo habiles eent. b Quia bti eẽ nõ po terãt ⁊c. Contra.cer titudo dãnatiõis po tiꝰ ẽ cõtraria beatitu dini qᷓ; oſona. ſᷣ ſi cer titudo nihil ↄfert ad gloꝛiã. incertitudo nullo mõ ipedit glazʒ ſiue btitudieʒ pfectã. affirmatiuã. vel in ꝑ tẽ negatiuazʒz. et ſicut ad beatitudinẽ optet hre certitudinẽ ð eiꝰ perpetuitate futura. ita optet haberc cer/ titudineʒ de miſeria nũqᷓ;ᷓ futura. Iſta em̃ duo ſüt oino inſepa⸗ bilia. certitudo & dã/ nãtiõis nũqᷓᷓ futura cõfert ad glazʒ. et qĩ incertitudo cqᷓ pᷣuat certitudinẽ reſpectu affirmatiõis. ſicut et rſpectu negatiõis.iõ certitudo negatiõis I¶Ræ. dd. ꝙ 8 aliq̊ fu 2 turo duplr pᷣt baberi certitudo.vel in ꝑteʒ ita rpugnat ſicut in certitudo pꝑmãſiõis. et ſic hʒ itelligi illud verbuj. ¶ Dicitur nanq; p fectũ c. Iſta diuiſio perfecti videtur in/ ſufficiens.qꝛ non tmũ̃ ẽ ꝑfectio ᷣm naturã. Ee 2 gloꝛiã.ct ſᷣm gratiaʒ E multiplex genus ꝑ/ .F * ſed etiã ſᷣm gratiã et fectionis. Item q̃rit quare magis accipit᷑ õ . II . 7 —JY’MI alio vero mõ imꝑfecti. Beati vero nõ fuerũt vſq; ad confirmationẽ.niſi beatitudo accipiat᷑ (vt iã dictũ ẽ) ille ſtatus innocẽtie et bonitatis in quo cõditi ſũt. vnuz genus pfectionis vm tps qᷓ m alind accidẽs. ¶ ſ. d. q pfectũ dicit cõplemẽtũ ſiue cõpletionẽ . qua eſt ſtatus. Statꝰ aũt ponit᷑ in aliquo duplicit.aut ſimplicit᷑.autiĩ genere. Si ſimplicit᷑.ſic ẽ tertiũ mẽbꝛuz. ſi in genere creature.boc põt eẽ duplr.aut inquatũ exit a deo.et ſic hʒ rõeʒ veſtigij.et repit᷑ hec pfectio in oĩ crea — 4 *„ tura qñ ꝑducta ẽ ad modũ.ſpẽm.et oꝛdinẽ ſibi cõpetẽtẽ. Alio mò inq;tũ creatura redit in deũ.2 ſic eſt ꝑfectio gloꝛie.cet bãc vocat magiſter pfectionẽ ſᷣm natura.vñ p boc dupliciter. vel ᷣm egreſſum.vel ᷣm regreſſum. gquales creati ſũt angeli qtũ ad gloꝛia. Scom qtũ ad futuri euentꝰ pᷣſciaʒ.Certiuʒ ẽ qtuʒ ad co/ gnitionẽ matutinã.Circa pꝛimũ qᷓrũt᷑ duo. Pꝛimũ eſt vtꝝ i ſui creatiõe babuerũt gloꝛiã. Scom ẽ vtꝝ habuerũt gratiiim. ¶ Aueſtio j. a Atrũ angeli creati ſint in beatitudie ſiue gloꝛia.Et ſic vẽ. Eʒechiel.xxviij. Lu plenꝰ ſapia et ꝑfectus vecoꝛe in delitijs ꝑadiſi fuiſti.ſ̊ eẽ in dlitijs ꝑadiſi ⁊ eẽ plenũ ſapia eſt ip̃a beatitudo quã dicimꝰ eternã Valg,3 ⁊c.¶ Itẽ Aug. in li.de mi. ſacre ſcripture. Angelus in ſũmo ſui oꝛdis honoꝛe ↄſtitutꝰ lapſus E. loquit᷑ de ãgelo ante lapſuʒ.s ſummꝰ honoꝛ oꝛdi⸗ nis agelici ẽ beatitudo et gloꝛia. ⁊c.? Itẽ Aug. de fi. ad pe. Angelici ſpũs ꝓ eo ꝙ ratõnales ſũt facti. eternitatis et beatitudis donũ in ipᷣa nature ſue ſpi rituali creatiõe diuinitus acceperũt. Itẽ idẽ de eccle ſiaſticis dogm atibꝰ.Angeli qui in illa qua creati ſũt beatitudie pſeuerãt.nõ natura poſſidẽt vt nõ mutẽ/ tur.g ſi mõ hñt verã beatitudinẽ.patzʒ q in beatitu/ dine creati ſunt. Itẽ rõe vꝛ.qꝛ angelꝰ a ſua creatio ne habuit habilitatẽ ad diligendũ deñ ppter ſe et ſu per oia.g habuit habilitatẽ ad fruendũ deo.ſᷣ ipᷣe nõ habuit aliq; retardatiuũ ex ꝑte affectus.ne:obum/ bꝛatiuũ ex pte intellectꝰ.& totalit ferebat᷑ i iö̃m deũ amoꝛe fruitiõis. cũ tał ſtatꝰ et actꝰ ſit beatitudo ⁊ gloꝛia. pʒ Plocus fecit li. ar.vertibile. cũ poſ/ atu ſit habere creatura rationalł ipᷣm vᷣtibile vt patʒ mõ in ſanctis qge iʒ.aliquibꝰ debuit hoc mõ facere.ſᷣ nõ E inuertibilitas li.ar.in beato niſi ꝑ gloꝛiã.S ⁊c.Aut ſi dicas ꝙ nõ debuit facere.hoc nõ vꝛ.qꝛ debuit face re res optimo mõ.ſᷣ iſte ẽ optimꝰſtatꝰipᷣius angeli.& aliquè in boc ſtatu debuit facere¶ Cotra. Joh. viij. Ille inveritate nõ ſtetit.ꝭ̊ beatitudo ẽ ſtatꝰ oim bo/ noꝝ aggregatiõe ꝑfectus.g ẽ ſtatus in veritate. lu cifer nõ fuit factus beatꝰ.ſᷣ inter oẽs ꝑfectus et nobi lis ẽ cõditus.̊ ⁊c.¶ Itẽ obꝛ ꝙ ꝑſeuerãtia ſiue ſecuri tas ẽ de eẽntia ſiue ſuba beatitudis.beatꝰ em̃ nõ ẽ q̃ põt amittere bonũ oSz Ffagin pomerur amittere. qꝛ amiſerũt. S 71S1 nullus laudat᷑ vel vituperat in his qᷓ bʒ a natura vel cõditiõe.ſj̊ ſicut dãnationi eẽntiale eſt vituperiũ.ita beatitudini cẽntiałẽ laus. impoſſibile ẽ ꝙ aliquis beatꝰ ſit a ↄditiõe.ĩmo ẽ re pugnãtia in adiccto¶ Itẽ aut oẽs fecit deꝰ beatos. aut aliquos. MHon oẽs conſtat.qꝛ plures ex eis ceci/ derunt. Mon aliquos vt vꝛ. qꝛ illi pcellerẽt alios qᷓĩſi pexcellẽtia impꝛopoꝛtionali.g lucifer nõ fuiſſet aunꝰ ſe eis pᷣponere.ꝙ ſi auſus ẽ.vꝛ ꝙ nulli cõditi ſint bti. Di tu dicas q maioꝛcẽ audaciã pᷣſumpſit.ſcʒ equiꝑa ri deo.quãto magis pᷣeſſe beatis.Adbuc non ſoluit. Si em̃ deus beatos cõdidit angelos.ab ipᷣa cõqitio/⸗ D intelligẽtiã hꝰ ꝑtis querunt᷑ tria. Pꝛimũ ẽ onendũ ꝙ ẽ ꝑfectio ᷣm eẽntiã. et ßᷣm ꝑticipationem.⁊ ne boc fuit. qꝛ natura eoꝝ cõſonabat vt ſub tali ofe⸗ ctione et t nobili fierent. ſi lucifer vt cheſtudr magr dicit in ſeq̃ᷓntibꝰ.ſplẽdidiſſima habuit nat᷑ alia. magis debuit et cõgruũ fuit ipiꝰ naturã glia inſigni⸗ ri. ꝙ ſi ie vt patʒ beatus factus nõ E. patʒ ⁊cc. ¶ Ry. dom. ſicut pᷣtactum eſt ſupꝛa.quoꝛũdã opinio fu t qꝙ angeli qꝛ ſut ſpnales.et tẽpales.et actuales. in inſtan ti ſue creatiõis fuerũt in actu cõuerſionis et auerſio nis. et ſiẽ in pꝛima auerſione ſũt dãnati eſſentialit ij. li qͥ auerſi ſunt.ita pꝛia cõuerſione illi gloꝛificati ſũt eternalit q cõuerſi ſunt.et ita dicũt intellexiſte. Aug. et fuiſſe eius poſitionẽ q aliqͥ ſint creati beati et foꝛ mati.qꝛ ſił tꝑe.liq; poſteriꝰ natura factũ ẽ celũ lux. id ẽ ãgelica natura ifoꝛmis vel foꝛmata. Lux em̃ vt dicit Aug.xj. de ci.dicunt᷑ angeli.qꝛ illumiati ſunt vt beate ſapientq; viuerẽt. Sʒ tñ bec poſitio ſupꝛa ipꝛo bata ẽ tãcqᷓ falſa ct erronea rõe illius ꝑtis ꝗᷓ dicit ip/ mo iſtati fuiſſe auerſos. Ratiõe alterius ꝑtis pari ra tioe impꝛobata ẽ.et ptʒ falſitas ꝑ Aug. de coꝛreptio⸗ ne et gratia.vbi dẽ ꝙ angeli et ſi beati ſint.erat tũ ad huc qðò eoꝝ beatitudini adderet᷑ ſi pmanſiſſent. con⸗ ſtat ꝙ beatitudini et gloꝛie cũ ſit inuariabilis non fit additio. Cõſtat etiã ꝙ; loquit᷑ cõiter de bonis et malł cñ dicit ſi pmanſiſſent.Et idco aliterẽ dem beati⸗ tudo duplłr pᷣt dici. Ano mõ ſtatus perfectꝰ plenitu dine oĩis boni.et hec ponit viſionẽ dei clarã.et tentio nẽ pfecta.⁊ B mõ qgeli nõ ſunt creati.nec aliqui.nec oẽs.ſᷣ habuerũt qͥddã ex eis in ipᷣa ↄfirmatiõe. Alio mõ dicit᷑ beatitudo ſtatus perfkctus pᷣuatione om/ nis mali tã pene qᷓ; culpe.et tales creati ſunt angeli. innocẽtes ct impaſſibiles.et de bac beatitudine lo quit᷑ Aug.ſed hec nõ ẽ pfecta niſi cũ additur ei alte⸗ de hac currũt aucẽtes ꝓbãtes ꝙ beati facti ſũt. Ad illud em̃ ꝙ dicit Eʒech.in delitijs paradiſi fui/ dð.q ſic pꝛimꝰ hõ ↄditus ẽ et poſitus in delitijs paradiſi qᷓ tñ nõ erãt dlitie beatitudis perfecte.et ſiẽ data ẽ ei ſapiẽtia ad cognoſcẽdũ oia mũdana.ſᷣ non illa qᷓ eſt viſio dei in patria. ſimili mõ intelligendum eſt in angelo. ¶ pture.itelligit quãtũ ad naturalia.quia ita bona ha buit ꝙ non erat habiturꝰ melioꝛa.vnde ⁊ in illo loco cõditus eſt in quo erat beatificandꝰ. Oue vero ſeq̃n tes auẽtes loquunt᷑ de beatitudie ſᷣm illas duas dif ferentias quas dixi. Ad illud qð obẽ ꝙ habebant fruitionem ſine retardatione.dm.qꝙ verum ẽ.nõ ta men habebant in perfecta cõpletione.qꝛ deum nõ vi debant facie ad faciem.ſed in effectibꝰ cognoſcebãt. ckin ſeipſis maxime . ſicut meliꝰ patebit infra. ¶ Ad 9 illud qd obẽ ꝙ debuit dari aliquibꝰ li. ar. inuertibile. dom eſt ꝙ quantum ẽ de cõditione nullis debuit da ri qᷓuis poſſit. quia hõies et angelos melioꝛes iudica uit deus ſi ei liberaliter deſeruirent.ideo vtrũq; po/ uit in manu conſilij ſui. Auod dicit Aug. de mira. ſacre ſcnri cletsttcn. tintneodi getritanon⸗ ſedensurtn weetnnfli Grliatapzu Ndsfulapun ginoci hen v Mmleen lcooinktumi räincvope Ngrugeriſan Aig orauin lepdeiuunter riſrneſe niimnt Nuusöboflen rthſr avd 1Muſet t oſtohyith ſuninsn = eeegan⸗ ſbbentgt kmnieigun ſttlecgenübi Kiumi lentaloozfuan Rkeokrinetbipe Fugfietin ſcßſcizn gultsrhi tllimenmf inczattiſn Pihrentabsſt uctg glege Gnumn ſir naline uainistin, nnn iiuii rll gizf⸗ inatrſtitf nſwiiche mmn i ligeininine dagtuhß lliusgsiſt, ealenfent atniangi, 4 eg ednit Fnnti aszenerd xiutettt ſiiuen gknitſi Anseniin vſaß inmG efrueſi luthn 1 ntun gen uuEd npn n . irinm ls vun ¶ Suppoſito c, 76eli non ſint creati in gloꝛia. queriẽ᷑ ¶ Queſtio. iij. d vtrum ſint creati in gratia. Et videtur ꝙ ſic ꝑ Aug. xij. de ciui. Creauit deus ãgelos ſimul in eis cõdens naturã et largiens gram Renm ſut illud. Oſee iij. „ dilexerũt vinacia vuaꝝ glo. telliguntur demõces qui creati ſunt in magna pingue mee eẽ cum filijs bominñ. g ꝙ nõ inhabitetur venit 10⁰ wqõ factiẽ. ⁊ qꝛ non inuenimus aliã ratio dine ſpũſſancti.ſᷣ ꝑ ſuperabũdantiã arefacti de celo ceciderũt.cõſtat ꝙ pinguedo ſpũſſancti eſt gra ſpiri/ tuſſancti. ¶ Itẽ m erpꝛeſt. Der verbũ dei crea ti ſunt angeli. ⁊ a ſpirituſctõ ꝑ ſanctificationẽ ꝑfecti. ſi ergo ſanctificatio ꝑfecta nõ ẽ niſi ꝑ gratiã gratũ fa cientẽ.et ipᷣe loquitur dẽ omnibꝰ.g em rõe vẽ qy deus cu ſit liberaliſſimus.ꝓmptus eſ gratiã dare oĩbus patis recipere.Eñ ⁊ An. idco bõ non habet gratiã.non qꝛ deus non dat.ſed qꝛ ipᷣe non recipit. nulla mclioꝛ pᷣparatio ad gratiã q; pura innocẽtia et voluntas recta. & ſi bec erãt in angelis a ſui oꝛigine — et creatione.ꝑ cõſequẽs et gratia. Item fecit deus creaturã rationalẽ ad inhabitandũ in ea.et hoc quia ipᷣe deus vult in ea babitare. Añ Pꝛouer. viij. dlitie ex aliqua pꝛaua diſpoſitiõe ex ꝑte mentis.cũ gᷓ in an⸗ gelis nulla pꝛaua eẽt diſpoſitio ex pꝑte mentis.immo oĩmoda idoneitas ad gratiã.vẽ ⁊cc. deus ad miſerendũ q; ad condẽnandũ. ſed ipe fecit angelos in ſtatu in quo ſtatim poterãt demereri ⁊c. ̊ ſtatũ in quo poterãt mereri.ſᷣ nõ cõtingit mereri ſi ne gratia gratũ faciente. ⁊c. Cõtra.Aug.ſuꝑ Geñ. ad lr̃aʒ. Per celũ intelligitur angelica natura infoꝛ/ mis ꝑ defectum foꝛme naturalis. infoꝛmis fuit per defectũ foꝛme ſuꝑaddite nature.ᷣ hecẽ gratia. g ⁊c- tem Gꝛeg. xxxij. moꝝ. tractans illud verbũ Eʒeh. xviij. Aurũ opus decoꝛis tui et foꝛamia in die q̃ con⸗ ditus es. bui? lapidis in die cõditiõis ſue foꝛamia pᷣ parata ſetn vicz capax charitatis cõditꝰ.q̃ ſi reple natibus agelis tane in oꝛnamẽto regis poſitis lapidibꝰ iherere potuiſſet.habuit g iſte lapis ri voluiſſet. foꝛamina.ſᷣ ꝑ ſuꝑbie vicũ charitatis auro non ſunt repleta.ecce expᷣſie ꝙ non habuit charitatẽ e 14 tione vꝛ.qꝛ gratia in angelo nullã hʒ retardationem. 5̊ ſi haberet gratiã vnientẽ deo.totalit᷑ angelus ferre retur in veũ.& nunqꝙ; peccaſſet.bᷣ peccauit. nũq; cha ritatẽ vel gratiã hũit. ¶tem ſicut ſe habet culoa ad dãnationẽ eternã.ita gratia ad gloꝛiã.ſ̊ͥ ſtatim vt ha buerũt culpaʒ fuerũt danati cternaliter et obſtinati. ergo ſtatim vt habuerũt gratiam fuerũt confirmati. nunꝙ ſuiſſent lapſi ſi gratiã habuiſſent.¶ ¶ Ne. doʒ. Eqᷓ; con gruitatis.ꝓbabiliter poſſumꝰ vtrũq;ʒ ingtieſiene et alij ante nos. Yuerunt em̃ aliqui dicẽtes q; angeli omnes creati ſunt in gratuitis Kaen facientibus.Et rõ q̃ monit eos fuit hec ex ꝑte di.ſcʒ pfecta liberali/ tas.et ex ꝑte creatoꝝ idoneltas.Oꝛ em̃ ab iſtãti crea tionis erat vaſa et receptacula mũda.et deus ẽ ꝓm⸗/ tus ſuã gratiã imptiri niſi habeat obſtaculũ ex pte ſu ſcipiẽtis.nõ dimiſit deꝰ illa ad momẽtũ vacua.ſᷣ ſta/ tim vt condidit.gratia illuſtrauit.et talia vbuerũt de manu dai exire receptacula.vt ſtatim eẽnt ꝓmpta in bonũ vſum. AUñ ſicut ꝓbabilit᷑ ↄijciũt aliqui ꝙ deus fecerit arboꝛes plenas fructibus. et alia in ſtatu no/ biliſſimo et pfectiſſimo.ſic etiã naturã angeli oꝛnaue rit gratia a ſui cõditiõe.ꝗᷓ in pꝛimo vſu bono ſine vi⸗ ccoꝛia erat ꝑpetuancla.et in ipᷣa deoꝛdinatiõc perpe- ero. Per vinacia in/ em ꝓnioꝛẽ III tualiter amittẽda.ec ẽ vna poſitio et ſatis videtar conſona ſanctoꝝ auẽtibus vt patʒ inſpiciẽti. Fuerũt etiã alij qui dixerũt angelos nõ babuiſſe gratiã gra/ tuʒ facientem ab inſtãti creatiõis ſᷣ poſt.Et rõ qᷓ cos mouit.ẽ diſpoſitio angelice nature ꝗᷓ fertur in id qð appetit ſine — ſicut ex cõuerſiõe ad ma/ lum ita ꝓfunde conuerſi ſunt vt non poſſent redire. ſic immo multo magis ex conuerſiõe ad bonum ſiue erx hñilitate.ita bono totalit᷑ adheſiſſent ſi gratiã ha buiſſent ꝙ nũq; lapſi eẽnt.vñ nõ vꝛ aliquo mõ ꝓba/ bile ꝙ lucifer hbabuerit gratiã.et ſiipᷣe nõ babuit.cuʒ inter ceteros eẽt excelſus.a maioꝛi arguit᷑ nec alios habuiſſe a ſui oꝛigie.Hanc poſitionem vr acceptare mgr.hanc poſitionẽ cõiter tenẽt doctoꝛes.⁊i hac tan qᷓ; ꝓbabilioꝛi et cõioꝛi cõcoꝛdãt.Ad auẽtes in ↄtra I i riũ adductas rñdẽqũ ꝑ diſtinctionẽ gratie. Ano em̃ mõ gi atia dicit᷑ cõiter ꝓut cõpꝛchendit quicqͥd natu ralibus ẽ ſuꝑadditũ.naturalibus inqᷓ q̃ ſunt ð gene rali rei cõſtitutiõe.ſcut dicit᷑ ex ga habere bonũ in/ geniũñ.bene legere.bene cãtare.et hmõi. Alio mõ dẽ qdð ſuperadditũ ẽ li.ar.ad rectitudinẽ faciẽs et diſpo nẽs.ſicut dicimꝰ vᷣtutes naturales. ſicut innocẽtia. mititas.pietas.Tertio mõ qð ẽ ſuperadditũ tãqᷓ re ctificãs et cõplẽs et eleuãs.et hec dicit᷑ gratia gratuzʒ faciens.qꝛ facit boieʒ acceptabilẽ do.et ideo accepta bilez. quia cõfoꝛmẽ.Qñ g dicit ꝙ angelo data ſunt gratuita. non intelligit᷑ ð gratuitis tertio mõ dictis. ſed pꝛimo vel ſecũdo.qꝛ ſic multa dona gratuita ha/ buerunt. Aut ſi intelligit᷑ ð gratuitis ꝓpꝛie dictis.nõ intelligit᷑ ab inſtãti creatiõis.ſed ſicut intelligit᷑ pec catũ dyaboli fuiſſe ab initio.q: ſtatim poſt initiuʒ. et poſt pꝛimũ motũ deliberatũ cecidit.ita intelligendũ E de gratia angeloꝝ. Aut ſi itelligi᷑ de gratuitis pꝛo/ pꝛie dictis.⁊ ab inſtãti creationis.hoc nõ intelligitur foꝛmaliter ſiue eẽntialit᷑ ſed diſpoſitiue. vñ dẽ aliqͥs creatꝰ in aliquo qꝛ in ꝓxima diſpoſitiõe ad illud. et ita per hãc triplicẽ via ad auẽtes iductas et multas alias qᷓ poſſent induci põt bꝛcuiter reſpõderi.¶¶ Ad rationes aũt ſumptas a dei liberalitate.ddm. ꝙ libe ralitas ẽ ſaluo oꝛdine ſapie et iuſticie.quis em̃ ab in⸗ ſtãti creatiõis cuiuſlibet homis poſſet eũ beatificare. tñ longo tempoꝛe tardat. Silr q;uis poſſit cuilibet ꝑuulo gratiã dare ſine baptiſmate ſicut cum baptiſ⸗ mate.tñ non dat.Et ratio huius c.qꝛ gloꝛia ẽ bonuʒ laudabile.et ideo non dat niſi per menitũ laudabile. et iõ conuenit eã dare pᷣcedẽte aliquo merito cõgrui. Similit᷑ qũ confert gratiã.ſi confert adulto.cũ gra/ tia faciat hñtem dignũ gloꝛia.non confert niſi ad mo tũ li.ar.ſi habet vſuz.ſi vero nõ habet.ad motũ fidei aliene.ſiue ad meritũ xpᷣi.iõ pᷣm oꝛdinẽ ſapie nõ ſtati debuit dare expectare motũ li. ar. qð et fecit. vñ ad ſe ↄuerſis ſine moꝛa dᷣdit gram Datʒ igit᷑ rñſio ad illð qð obꝛ ò liberalitate ⁊ habilitate.qꝛ nõ tm̃ exigit mũdiciã vt diſpõnem.ſᷣ motũ li.ar.in adulto.puulo nec põt alienũ meritũ ſuffragari ſicut et demeritum. Aad illð qð vltimo obẽ de ſtatu ꝙ in malo erat.dð q; falſum t.q;uis em̃ non poſſet mereri ex his qᷓ accc perat.tñ qꝛ dñs ita ꝓmptꝰ erat dare ſic ipᷣe accipere. nulli hẽbat obſtaculũ in merẽdo.ſicut nec in deme/ merẽdo.et h̊ ptʒ.Sicut em̃ facile fuit dyabolo auer⸗ ti.ita facile bonis agelis cõuerti.et ſicut auerſio fuit demeritoꝛia.ita ↄuerſio facta fuit meritoꝛia.ſtati ap poſita gra. vñ ſicut aliquis ñ directe dꝛ habere aliqͥd qdð ſtatim hʒ dũ indiget et derit Auis no peutea ba e 3 + 1 12 15 beat ſc etiã nõ indireete potuerũt dici angeli gram Haduiſte.ꝙ ſi babuiſſent maioꝛẽ facilitatẽ ad malũ ſi ue indlinationez. et diuinũ adiutoꝛiũ in opoꝛtunita/ E — 23 te deeſſet. recte obijceret. . M nſoquenter circa ſeᷣm duo q̃runt᷑. Pꝛimũ ẽ tn bonis reuelari buerit futura ꝑmãſio. Se cũdub vtꝝ reuelari potuerit malis ſua dãnatio. . Queſtio.j. c ¶ Eã nullis in creatiõc data ſit gloꝛia nulk eti data ſit gra. vtꝝ aliqbus data ſit future gloꝛificatiõis p̃ſcia Et ꝙ ſic vꝛ. Deꝰ ab inſtãti ſue ereatiõis ãgelos cõdi/ dit repletos ſcia reꝝ mũdanaꝝ.ſᷣ deo magis placʒ ꝙ ſerui ſui hẽant ſciaʒ de his q̃ ſpectãt ad ſalute. ſi ̊ pᷣ/ ſcia future ſalut᷑ erigit aim et delcctat.g cũ aliqͥ eẽnt ſaluãdi.videt᷑ ꝙ ſaltẽ debuit eis dari pᷣſcia talis.con ſtat cm̃ ꝙ potuit. ¶ Itẽ ſi nõ fuerũt de ſalute certi.S potuerũt rõnabiliter dubitare et timere.ſᷣ timoꝛ pe/ nã bʒ. pena añ culpã.ſᷣ b ẽ incõueniẽs.& ſeqͥtur ꝙ; illi ſaltẽ debuerũt certificari qͥ eraãt ſaluãdi. tẽ pꝛo pinqͥoꝛes erat ãgeli ad gliaʒ q; nos ĩ miſerijs ↄſtitu/ ti. & ſaltẽ tãtã certitudinẽ vel maioꝛẽ hẽbãt q;tã nos babemꝰ.ſ nos hẽmus certitudinẽ ſpei.& ipᷣi bẽbant bãc vel aliã.ſᷣ hãc nõ bẽbant.qꝛ ſpes ẽ expectatio fu/ ture btitudis ꝓueniẽs ex gra et meritis.cñ & ipi non haberẽt gr̃aʒ et merita certitudialit.ſperare eis fuiſ/ ſet pᷣſumptio.nõ g̊ bẽbant certitudinẽ ſpei.ſ ñ ẽ aliã dare qᷓ; certitudinẽ pᷣſcie vel rcuelatiõis.g vꝛ ꝙ aliqͥ/ bus ſaltẽ eẽt data ¶ Cõtra. Pl?ꝰ ẽ dare certitudinẽ ꝭ loꝛia ꝙᷓᷓ dare graʒ.multis cm̃ deꝰ dat graʒ qͥbus tñ nõ reuelat certitudialit᷑ ſuã gliazʒ.g cũ nõ babuerunt aʒ ſicut ſupꝛa ꝓbatũ ẽ.ptʒ q nec ſtabilitatᷣ pᷣſciaʒ. re dyaðꝰ ſiuc lucifer npot pᷣſciaʒ de ſtatu.qꝛ nõ erat ꝑmòſurus. ſi ipᷣe fuit plenꝰ ſapia et ꝑfectꝰ co xe inter oẽs.vẽ ꝙ niki alij habuerũt. Itẽ ondit᷑ ꝑ de dvuctionẽ ad duplex incõueniẽs. Anu incõueniẽs eſt excuſatio dyaboli ſiue ſui peccati. Poſſʒ em̃ de pctõ ſuo q̊ͥdãmõ ſe excuſare.qꝛ ſciaʒ nõ bũit quã deꝰ alijs ũgel dedit.Aliud incõucniẽs vĩ accuſatio dei.qꝛ añ vr puniſſe malos qᷓ; mali fuerit.et ꝙ añ gr̃aʒ ſuã ſiue donũ ſcie ſtraxerit qᷓ alijs dedit qͥ ñ pᷣcellebãt ipos. uec merito vite. nec dignitate nature. N.circa h̊ du⸗ plex fuit opinio.ſicut tãgit męr in lr̃a. Quidã em̃ di/ cere voluerũt ꝙ bonis qͥ ꝑmaſuri erãt data ẽ reucla/ tio ſiue pᷣſcia ſue ſtabilitatis.et hoc loco ſpei.rõe cuiꝰ iã q̊dãmõ bti erãt. Et inuitũtur illi vbo Aug.qð di cit opiuãdo ſuꝑ Geñ.ad lr̃azʒ.foꝛte deꝰ dyabolo reue Ure noluit qͥd facturꝰ vei paſſure eẽt. cetenis vo reue luaare voluit ꝙ in vᷣitate maſuri cẽnt. Alia eſt poſitio xp nullis data ẽ pᷣſcia ſui ſtatꝰ.qꝛ bre certitudinẽ de 15 ſua pmãſiõe ẽ cognitio magis ſpectãs ad ſtatũ pᷣmij qᷓ; ad ſtatũ mcriti.⁊ bꝰ ſignũ ẽ ꝙ ðꝰ aut pauciſſimis. aut nullis reuelat quãtũcũꝙ dilectis ⁊ amicis ſe cer titudialit᷑ gloꝛificãdos.bec em̃ cognitio potiꝰ expe/ diẽs ad gaudẽdũ ꝙᷓ; ad merẽdũ.vñ qꝛ ãgeli erãt i ſta- tu meriti oẽs.qꝛ nõdũ crãt beati.iõ nullis data ẽ hec cognitio. Et h̊ poſitio magis ẽ rõnabilis.et mag pla cet mgr̃o.et ma cõſonat vbis Aug. ſicut ptʒ in ſſᷣa. et xj.de ci.vbi dicit ꝙ pares fuerũt ageli q̃tũ ad ↄdi/ tiões añ lapſũ.vñ ſi alicubi videt᷑ dicere cõtrariũ.ſi q́s inſpiciat adiacẽtiã.aut opinãdo.aut qᷓrẽdo dicit. et iõ hec poſitõ mag ẽ tenẽda. Ad illud g̊ qd obꝛ ꝙ de? dedit ãgelis pᷣcognitionẽ reꝝꝑ mdanaꝝ dm.qꝙ; nõ ẽ ſile.qꝛ cognitio vniuerſi ſpectat ad ꝑfectionẽ na turalis cognitionis. certa cognitio ſui ſtat? ſpectat ad ꝓfection? gloue. ⁊ i ſolũ dʒ dan qñ i ſiatu tali po 7*² — — nitur a quo nõ p̃t cadere.et ſic ptʒz illudd iũllð qd i obꝛ ꝙ ſi nõ erãt certi. vẽ ꝙ rõnabilit᷑ poterãt dubi/ tare et timere.dð.q ẽ certitudo ex ꝑte cognitiue.⁊ ex ꝑte affectiue. Certitudo ex parte cognitiue ẽ duplex. Ana ſcʒ infallibilis.vt qñ ita ſcit aliqͥd ꝙ falli ñ p̃t. Altera ꝓbabilis.vt qñ bʒ veriſimiles rões ad boc ſi ue ad vna ꝑtẽ.ita ꝙ ad oppoſitum aut nullas bʒ aut paucas.et ãgelis fuit certitudo ſccũdo mõ nõ pꝛimo Jpi em̃ rõnabiliter ↄijcere poterãt ex bis bonis q̃ ac ceperãt ꝙ ad btitudinẽ ꝑati erãt.maxie cũ in ſe nul/ lã viderẽt maculã.Certitudo ex ꝑte affectiue eſt du⸗ plex. vna in expectãdo.alia in tenẽdol Expectare eſt ſpei.ᷣ tenere ẽ cõpꝛebẽſionis.ſcda non potuit eẽ i an gelis añ ↄfirmatiõeʒ.pꝛia fuit ſemiplene.et minꝰ ple ne qᷓ in viris ſanctis.qꝛ in his ex gra et meritis.in ilł erat ex affectiõe nature. Ex Pis gac oba. qꝛ certitu do ꝓbabilis q̃ nõ bẽbat rões ad oppoſitũ liberat et à dubitatiõe et a penali timoꝛe. Patz etiã vltio obm ꝙ aliquã certitudinẽ habuerũt.ſ tñ nõ optet ꝙ eſſet maioꝛ certitudie ſpeii. Et ad illud qð obꝛ ꝙ ꝓximio res crant.dicendum ꝙ pꝛoximioꝛes cerant quantum ad ſtatum.quia medij erant inter gloꝛiam et miſeri- am. tñ qꝛ mag diſtabãt qᷓ;'tũ ad meritũ.qꝛ nõdũ ha/ bebãt pignꝰ gloꝛie pꝛimitias ſpũs ſicut hñt viri ſan/ cti in hac vita. de qͥbꝰ dicit Apls Ro.vj. ſpes aũt nõ cõfundit qꝛ chaꝛitas dci.?vxTc. LQueſtio.ij. . ¶Atuꝝ mal ãgelis fuelari potuit ſuus caſus.Et e; nõ — 2. Omuis certa cognitio future pene et miſerie ẽ pe nalis.ſed ſi ãgelus certitudinalit᷑ ſciret ſe peccaturũ. cũ certo iudicatoꝛio cognoſceret peccatü ecẽ punien/ dũ. et peccatoꝛẽ a deo ſeꝑatũ eẽ miſerũ.haberet pco/ Eeion ca⸗ ſue miſerie. & penã añ culpã haberet. oꝛdinẽ diuine iuſticie nõ pᷣt facere.deus nõ potuit re uelare. Itẽ omnis certa pᷣcognitio de amiſſione ali cuius boni cogit hoĩeʒ deſperare de illo.ſᷣ deꝰ nemi⸗ ſed hoc ẽ cõtra oꝛdinẽ diuine iuſticie. ſi veus cõtra nẽ innocẽtẽ pᷣt cogerẽ ad deſperatio:iẽ.qꝛ non pᷣt coo gere ad peccatũ. nõ potuit ãgelo rceuclare caſuʒ ſu/ um ¶ Itẽ fiat argumẽtũ Anb.i li.de ca.dyaboli.Si dya? ſcicbat caſũ fuũ.aut volebat.aut ñ. Si volebat. S iã ceciderat. pᷣſciebat ſe caſurũ.Si pᷣſcicbat et no. lebat.S quãto mag nolebat tãto plꝰ dolebat.et quã/ to dolebat mag iuſtioꝛ erat.et quanto mag dolebat erat miſerioꝛ. qᷓnto iuſtioꝛ tãto miſerioꝛ.b.hoc ẽ in⸗ cõueniẽs.g ⁊c¶ Item fiat argumẽtũ mgr̃i. ſi pꝛeſci- uerũt.aut ̊ vitare potuerũt et nolucrũt.et ita nõ ce/ ciderũt. aut vitare voluerũt et nõ potuerũt.et ita mi⸗ ſeri fuerũt. aut vitare potuerũt et noluerũt.et ita fue rũt ſtulti et maligni.ſi g̊ quodlibet iſtoꝝ ẽ ipoſſibile. ipoſſibile ẽ ꝙ habuerit pᷣſciaʒ ſui caſus. Sratna de minꝰ potuit pꝛedicere petro ſine peccato caſum ſuũ ſicut dĩ Math.xxvj.et in alijs euãgelijs. pari rõe potuit reuelare lucifero Item Berũ. ve gradibus humilitatis tractãs illud verbum vVſa. xiiij. Ponam ſedem meam ad aqͥlonẽ puto ꝑ aquilonem repꝛo/ bandos homies fuiſſe deſignatos ꝑ ſedem poteſta/ tẽ in illos. Et in ſeq̃ntibꝰ dicit.ꝙ in pꝛeſcia dei ſuum puidit pᷣncipatũ ꝙ dᷣbebat pᷣeſſe mal. et iõ dixit po/ nã ſedẽ. pᷣncipatus ſequebat᷑ caſum. et ſi potuit p/ uidere pᷣncipatũ. videt᷑ ſimiliter ꝙ potuit pᷣuidere ca ſum. rem videtur ꝙ rationes de pena nõ valeant S 7 ( X ½ glatene⸗ ſetſncune Crncninn ſifnuin woro ite Nenum hn glmnn tnrii Ptulntimig tüie in coghiſnie ſacſto atni⸗ benttectnns ſttialniit Nötoponitnacc gſeliri⸗ Rgenrrcham tumuiaaſvep⸗ mngesſeretan⸗ ſtwcinalterois Genachco 19 Lutofwut ſtirwdhyenon tenusiliinton lyerowo /ucae Neſolitolna Fingichhinf becurtiucſcin niecdewlisr Nrunrucinoe⸗ imeingdbe ongiAn⸗ Pptitigkienm ieatundedirn 10 Gnate dalfeltarfan chutſelztt ſbcödtorefc atateſnie⸗ 1 ſelgſtengei u ſermaſhii dimtcn tnhheppene tuncſinnmi W kinn di ſteteſii nden iinan nteti ſliatii ennuke nr⸗ „Rineſcn umeinil gioptide e G Nnſtpii ſunsa o reeuennig niſarteni mruit in inciur aiichiuet n iusin niͤ pitt zumiſi xi roigſt Z Ixa Nids igglitren⸗ whr d⸗ duplici ex cauſa. Deus em̃ poteſt ſeparare ꝗqᷓ natura- liter ſunt cõiuncta.vt in igne caloꝛẽ a luce.ſicut dicit Baſilius.ᷣᷓ multofoꝛtiꝰcognitiõeʒ pᷣdictam a pena. Pꝛeterea.quãtũcũq; aliq̃d ſit punibile.tñ nõ punit niſi ſubicctũ punibile ſit. Añ ſi aia petri eẽt in infer⸗ no nõ punirctur. cũ ãgelus cẽ̃t in ſtatu illo inocẽs. et nllo mõ ad penã diſpoſitꝰ.ptz ⁊c. ¶ Itẽ vꝛ ꝙ rõ de deſperatione nõ valeat.qꝛ ſicut pᷣcognitio danatiois eſt occaſio deſperatiõis.ita pᷣcognitio gloꝛie ẽ occaſio pᷣſumptiõis.Scd pᷣſumptio nõ impedit qͥn deꝰ poſ/ ſit reuclare futurã gloꝛificatiões. pari rõe deſpera/ tio nõ impedit q̃ͥn deꝰ poſſit rcuelare lapſum.Si tu dicas ꝙ nõ ẽ ſimile.qꝛ ex parte illa eſt occaſio. bic eſt neceſſitas. Contra. veſperare ẽ actus volũtatis deli/ beratiue.et actus qͥ eſt peccatũ.ſᷣ nihil põt cogere vo lũtatẽ ad aliq̃d maxime ad peccatũ. ⁊c.¶ Itẽ pᷣſcia dci nõ ponit neceſſitatẽ. nec pᷣſcia dyaboli. ſi ſciret 18 19 p pofſſet aliter eẽ. poſſet adbuc ſperare.nõ ergo co/ geretur deſperare.¶¶ E. dom. ꝙ agelus certã pᷣſcien tiam ſui caſus habere nõ potuit.Cum em̃ hoc eẽt cõ tingẽs.ſcire certitudinali nõ potuit niſi ab eo qui cer titudinaliter oĩa cognoſcit.et tã neceſſaria qᷓ; contin/ gẽtia.qꝛ eiꝰ cognitio ex re nõ pendct.talis ẽ deus ſo/ lus.nõ potuit pᷣſcire niſi dño reuelante. Deus em̃ ſibi reuclare non potuit.qꝛ nõ debuit pᷣdicere q po tuit. ſicut pᷣdixit petro.qð non voco reuelare. ſ certã 290 21 intcrius illũiationẽ dare ad pcognoſcẽdũ ſuũ lapſuʒ. boc voco reuclationes;. Hac aũt dare deꝰ nõ potuit de potẽtia oꝛdinata.qꝛ talis pᷣcognitio de neceſſitate bʒ annexã culpã ad miſeriã.aut em̃ ſibi placeret qꝙ la beretur ⁊ ita eſſet impius.aut diſpliceret et ita eſſet miſer et doloꝛoſus.vtrũᷣe; eſt deo impoſſibile ⁊ inoꝛ dinatum. ſiue innocenti infligere penã.ſine innocen/ tẽ dñ ẽ innocẽs habere culpã.et hoc ꝓbat ratio pꝛia Anb.et mgfi.Alia vero rõ de deſperatione ꝓbat qꝙ; nõ potuit ãgelis reuelari ſua dãnatio.qꝛ impoſſibile E certum de dãnatione ſperare.vñ illa via bona ẽ et concedenda. Ad illud g̊ qð obꝛ.pꝛimo ꝙ potuit ei deus reuelare ſicut et petro.ſoluitur.qꝛ petro non re uelauit ſed pᷣdixit.vñ petrus nõ intellexit ſimplicit. H ſub cõditionc.vel etiã non bene aduertit vſq; ad lap ſum. ſic credo ꝙ potuit pᷣdicere angelo.Lñ aliqui di cũt ꝙ; non ſimlem an ſic lapſns angeli¶ Ad illud qð obꝛ ꝙ pᷣuidit ſuũ do/ minin. qᷓre ſi nõ ſuũ pᷣcipitium. dð. ꝙ d ipo Berñ. miratur.et ſoluit ꝙ ita potuit eẽ ſicut de Joſepb.qui vidit ſuum pᷣncipatũ.et nõ pᷣuidit ſuã venditiõeʒ.ſ et dyabolo potuit dñs reuelare dominiñ et nõ pᷣcipi tium.qm̃ dominiũ illud nõ de neceſſitate bʒ annexũ pᷣcipitium.poteſt em̃ aliquis bonus domiari malis. Aliqui tñ voluerũt dicere ꝙ illud qð dictũ eſt ad aqͥ- 22 2²2 lonem.verbũ eſt ꝓphete.dyabolus em̃ volebat pꝛe- eſſe et alijs ſedẽ dnationis ſue pꝛeponere.et ꝓpheta pᷣdicens qð cuenturũ ſibi fnerat.dicit aquilonẽ. in hᷣ ſignans — Acd illud qð obẽ contra rationem de pena. doᷣm. ꝙ ab ipa cognitione ſeparare penam ſiue doloꝛem eſt auferre bonam voluntatem. quia qͥ pꝛeuidet ſe facturum malum et non dolet. hocipᷣo ẽ malus. ⁊ ita iſta cognitio neceſſaria diſpoſitiõe diſpo nit animam vel ad penam vel ad culpam.nec debet auferre et ſene enam.vt ex boc redundet culpa.⁊ ſic patet illu 1 . co ꝙ ſuppoſito ꝙ pᷣuideret lapſuʒ et impoſſibilitatẽ reſurgedi.cogeretur deſperarc.quia hec cognitio nõ ſus petri erat reꝑabilis.non llud qd obꝛ de deſperatione.di⸗ poteſt ſtare cum ſpe. vnde ſi quis hon qedit alias vvy tam.neceſſario deſpat de futura vita.quia boc necei ſario exigit᷑ ad ſpem.ſicut qui certus deſperat de ſalute.vñ non cſt ſimile de pᷣſumptionis aaſance ſcienitis dei.qꝛ illa nõ aufbrt quod eſt neceſſariũ ad babilitatẽ et ſalutẽ.ſᷣ bec pᷣcognitio cer ta neceſſario aufert certitudinem ad oppoſitũ. et ita ceertitudinem ſpci. nſequenter tertio loco queritur vtrũ creati Aairrca hoc q̃rimur duo. Pꝛimũ ẽ vtrum cogni/ vtꝝ veſptinã pꝰ gloꝛificatiõeʒ. eſtio.j. e ¶ Dꝛ in ipᷣa creatione habucrũt cognitionẽ matutinã oſtendit᷑ pꝛimo ꝑ Aug.Aug.em̃ ſuꝑ Geñ.quaſi per totum ſic ꝓſequit᷑ illos ſeptẽ dies.vt ꝑ hoc itellige ſeptemplicẽ cõuerſionẽ angeloꝝ ſuꝑ res.et dicit ꝙ ſi mul tꝑe oia facta ſunt.⁊ ab angelis cognita.ſi ̊ qui⸗ libet dies hbabet mane et veſperã.et iſti dies fuerunt a pꝛincipio cõditiõis angelice.qͥlibet ãgelus hũit co- gnitiõeʒ matutinã et veſpertinã a ſue creatiõis pꝛi⸗ moꝛdio idem Aug.iiij.ſuꝑ Geñ.ad lr̃aʒ. Mẽs angelica pura charitate inberens vcrbo dci.poſtea qᷓ; illo oꝛdine creata eſt vt pꝛccederet omnis.poſtez vidit in verbo dei facienda qᷓ facta ſunt.ſi omia ſi- tio matutina.g ⁊c¶ Itẽ dyoꝰ dicit ꝙ ãgeli fũt lumi⸗ na. qð ãgelꝰ videt in ſe.videt in lumine.g cognitio matutina eoipᷣo dꝛ matutina.qꝛ ẽ in lũie.cũ ageli babuerunt a ſua creatione.patet vc. ¶ Item angeli añ lapſuʒ i pncipio ſue ↄditionis nullã habebãt im puritatem peccati nec obſcuritatem mẽtis. ergo vi⸗ detur ꝙ cognitio eoꝛuʒ eſſet cognitio clara. ergo vi det᷑ ꝙ matutina. et ita ab inſtanti creationis cogni/ tione matutia perfecti ſunt.¶ Cõtra.cognitio matu tina eſt cognitio qua quis cognoſcit in ipᷣo verbo. ſᷣ in verbo non poteſt aliquis aliquid videre niſi vide int angeli illuminati cognitiõe matutina.Et Z danatiöe. tionẽ matutinã habuerũt in ipa creatione. Secũduzʒ mul cõdita ſũt.neceſſe ẽ ꝙ hac cognitionẽ babuit an gelus ab inſtoti creatiõis. S cognitio in vbo ẽ cogni at verbum. verbum autem nullus poteſt videre niſi beatus.ſi ergo angeli in pꝛincipio ſue conditiõis nõ fuerunt beati ſicut ſupꝛa pꝛobatuʒ eſt. ergo ⁊c¶ Nẽ lux faciebat veſpere et mane.ſed lux dicit angelicans naturam foꝛmatã.ſicut dicit Aug.et ſuper Geñ.⁊ de eiui.et foꝛmata fuit per gratiam et gloꝛiam. cum g& angeli nec per gratiam. nec per gloꝛiam habuerint in pꝛincipio conditionis ꝙ non eſſent lapſi.g ⁊c. heem n in pꝛincipio conditionis habuerũt cogni tionem matutinam. cum demones habeant ſibi da⸗ ta integra et ſplendidifſima. maxime q̃ᷓ ſpcctaãt ad co⸗ et lumẽ et incõmutabile.ſed per is effe⸗ ctũ. . na ne. vnde dicitur factum eſt veſpere ⁊c.ergo cognitio gnitioneʒ matutiuam. ergo adhuchaberẽt cognitio/ nem in verbo.quod eſt contra Aug.deci.q dicit e rpo innotuit demonibus non ꝑ id qnod eſt vita quẽdaʒ lu Item ſicut patet ex textu. veſpere pᷣcedit ma- veſpertina matutinã.ſed cognitio veſpertina ſequi tur exiſtentiam rerum ſicut dicitur ſuꝑ Geñ.ad Iraʒ li.iiij. vbi dicit Aug. Miſi pꝛius ſit q ſca gnoſci ñ põt.g cognitio matutia ſecjtur veſpeinaʒ. gelus põt cognoſcere res fiendas de pꝛimo creatis. NRurſus ſimatuiig cognitio gouioſa. aud poeuit e cognoſcat᷑ co optet ꝙ ſit pꝰ exñtia reꝝ. non fuit cõcreata gelis ai Kigit as quõ ſi oia ſil creata ſũt.q̃liter anꝰ II in angelis a ſuo pꝛimoꝛdio.cñ omnes equales fuerit ¶Geñ.ad lr̃azʒ.vbi ip̃emet ꝓteſtat᷑ ſeloqui inq̃rendo. Ctauſit⸗ ſicut Aug.videt᷑ velle dicere ad oꝛoſiuʒ et męr̃ dicit Cũ igit᷑ ibi dicat ꝙ in angelo moꝛa fuit inter creatio glaſtenn 25 in lra. ¶ . dom q; circa hoc diuerſe ſunt poſitiões nẽ et lapſum.ac ꝑ boc inter gloꝛificationẽ et creatio⸗ borizcon q̃ cõſurgũt ex diuerſificatiõe veꝛboꝝ Augin bac ma nẽ.et cognitio matutina ꝓpꝛie ſit gloꝛioſa. tenẽdũ ẽ recrnnt, teria. Quid em̃ attẽdẽtes ad veꝛba Aug.ſup Geñũ. üllã nõ habuerũt a ſui cõditiõe. Ad auẽtes igit ciihl lu⸗ ad lr̃am.dicũt ꝙ qñ ꝗqrit᷑ vtrũ angeli a pꝛincipio ſue in ↄtrariũ.auti ſoluendũ ẽ e iße locutus fuerit inqui feſornimen creatiõis cognitionẽ habuerint matutinã. faciẽda ẽ rendo et opmnãdo.aut certe rndendũ ẽ per diſtinctio ötentnnr vis. aut em̃ querit᷑ de omnibꝰ.aut de aliquibꝰ.Si de ut pᷣdictũ eft. ¶ Queſtio. ij. . ncnneniſ⸗ oĩbus.ſic rñdent ꝙ nõ oẽs babuerũt. lucifer em̃ nũqᷓ; (nun in angelis ſit cognitio veſpertina ꝑ gloꝛifica miein bid habuit cognitionẽ matutinã.qꝛ nũq; diuinã lucẽ vi tionẽ. Et ꝙ ſic.vi. Aug.iiij.ſup Geñad litterã loq̃ns cictmm dit in ſeipa.ſicut in antecedẽtibꝰ moſtratũ ẽ. Si aũnt de hierim ſuperna.vdicit.ibi ſempꝑ ẽ dies in cõtempla/ pnoſehtine querat᷑ de aliquibꝰ.ſic dicunt ꝙ habuerũt. qꝛ ſimul tione incõmutabilis veritatis.ſemꝑ veſpere in co/ Connetpobi tpe ſunt creati et ad deũ ꝑ gloꝛiã cõuerſi. et in eodes gnitiõe creature in ſeipᷣa.ſemꝑ mane ex hac cognitio ugtſdea co⸗ inſtati ſunt foꝛmati et a tenebꝛis diuiſi. et in edem ne in laudẽ creatoꝛis eſt· ¶ Ite ratione. eadẽ lux eſt q̃ andaſin res oẽs cognouerũt ſᷣm ſuũ oꝛdinẽ et connexionẽ. et faeiebat veſpere et mane.ſi ̈ lux ꝗᷓ facit maneẽ illu⸗ ahicza boc in ipᷣo verbo.ꝗᷓ res et ſi in eodẽ inſtati ⁊ ſimul cẽᷓ minatio gloꝛie. in hac illuminatione eſt veſpere. git togene gngelis fuerũt condite.tñ angeloꝝ cõditiõe et ipoꝛũ in ſtatu gloꝛie eſt cognitio veſpertina. ¶ Nez cogni 28 Diſtina ad deu conuerſionc ſunt poſterioꝛes natura ⁊ digni tio veſpertina eſt cognitio reꝛum in genere pꝛopꝛio. Aibeecit tate.et ideo dꝛ ꝙ augeli in verbo cognouerũt res fa ſed angelus gloꝛioſus in pꝛopꝛio genere cognoſcit tngor⸗ ciendas.et illu erprecſt vicletur ſonare vba Augꝰ?. res.ergo cognitionem babet veſpertinaz. Itẽ ange a in iiij.ſuꝑ Geñ.ad litterã circa finẽ. Sʒ qm Aug.xi. lus gloꝛioſus ãplius laudat deũ qᷓ; homo viatoꝛ.ſeq l ſen Sc.. dei expſſe v ſentire ↄtrariũ.ibi em̃ dicitur q; ſſe homo viatoꝛ non ſoluʒz laudat deũ in ſua maieſtate. ſine iit moꝛa int᷑ creationẽ et lapſũ.et ꝙ añ lapſuʒ nec bo in opeꝝ ſuoꝝ multifoꝛmitate. g et angelꝰ beatus. dt 6 ni pſcij fuerũt beatitudinis.nec mali miſerie. nec illi ſed hoc latiꝰ pᷣſupponit cognitionẽ. ⁊c¶ Eontra.ij. titſtnn lur. nec illi tenebꝛe erat.iõ ne ſibi cõtradicere videaf Con. xiij. Cum venerit qð pfectuz eſt. euacuabit q8 eätne 26 diſtinguũt aliqͥ cognitionẽ matutinã dupir. Cogni/ ex ꝑteẽ.ſᷣ cognitio veſpertina iõ dicitur veſpertina. 2 9 Nce lonn tionẽ em̃ matutinã vocat Aug.cognitionẽ in verbo. 2tenchꝛe ẽ admixta.ageli aũt vident in luce plena. n hfen In verbo aũt ſouplr dicunt᷑ cognoſcere. Ano mõ ꝑp/ E cognitio fidei q̃ eſt ꝑ ſpeculũ euacuat᷑ ad Engan fecte ſez ſpeculando et intuẽdo ipᷣm verbũ.et in ißo ueniẽte gloꝛie cognitione qᷓ conſiſtit in vidẽdo v̈buz unagn 7 eternũ.ſi g& cognitio veſpertina iõ veſpertina ẽ qꝛ in vmbꝛa creature. non ſtat cũ cognitioe gloꝛie.i Itẽ mane veniẽs expellit veſperã. et ſilr veſpera expellit mane. ſed in angelis continue ẽ cognitio matutina q vident in ipᷣo verbo ſine interpolatione. non bʒ lo/ cum in eis veſpertina cognitiol Itẽ veſpera ẽ ꝑ de⸗ dinationẽ ſolis ad occaſũ. in angelis beatis nundq; eſt appꝛoximatio ad occaſũ.ſᷣ cõtinuꝰ fulgoꝛ et caloꝛ 9 lucis eterne. nunꝙᷓ eſt in eis cognitio veſpertina. ? ꝓpter boc ẽ qõ cum tã maneq; veſpere vtrũq; ipoꝛ/ tet appꝛoximationẽ ad noctẽ et ad tenebꝛas.ct ange li diſtent diſtantia omnimoda.tam a frigoꝛe peccati q́; ab ignoꝛãtia veri.vẽ ꝙ nec matutina nec veſperti⸗ na cognitio ſit ponẽda.ſᷣ potius meridiana. Querit igit᷑ ꝓ quãto dieat᷑ cognitio matutia.et ꝓ quãto ve-⸗ ſpertia. ⁊ quare nõ ponit᷑ dꝛia tercia ſcʒ meridiana. Et iuxta hoc querit᷑ ad quos ꝑtineant iſte cognitio/ nes.et de ipaꝝ oꝛdine et pꝛerogatiua.vt ſic eluceſcat haꝝ cognitionuz quidditas et natura. (.ad pᷣdi⸗ ctoꝛũ intelligẽtiã ẽ notandũ.ꝙ ſicut vult Aug.Ois creatura quatũ eſt de ſe tenebꝛa ens auel x eſt. et tenebꝛe in co non ſunt vlle.ſicut dẽ in pꝛima cano/ nica Joh.j.. vbi glo. dies dicit illuſtrationem a luce ꝓcedentem ſuper hec tenebꝛoſa.mane aũt et veſpe/ ra dicunt media inter diem et noctem ſᷣm acceſſum et regreſſum. Intelligendum igitur ꝙ diuina lux il luminans angelum illuminatione perfecta ad cogni tionem ſui facit angelum lucẽ.et cognitio ipſius dei in ſe dies dicit᷑.quia pura ẽ lux.et cognitio.et cogno/ ſcendi ratio. Lux iſta angelica ſic illuminata habet alia. et hec cognitio facit beatos. Alio mõ ſuſcipien⸗/ do illuminationẽ a verbo.et in illa ſuſceptiõe cogno ſcere alia.et hec cognitio fuit angelis innata.qꝛ indi⸗ dit eis deus oim ſpẽs.et lumẽ ſuꝑ mẽtes angeloꝝ ex pandit quo cognoſcerent facta et facienda.et hec co⸗ mirio matutina ẽ de qua loquit᷑. Aug.ſuꝑ Geñ.ad Fam. et bec fuit in bolis e ꝓ hoc ſoluit cõtrarieta tem ad vtrãq; ꝑtem. Hanc etiã dicunt in demonibꝰ remãſiſſe.ſed obſcuratã ꝓpter culpã.iõ nõ matuti nãꝗ eẽ dicenda. Et ſicut diſtinguũt in cognitione. ita 27 ctiã diſtinguũt i luce et in tenebꝛis. O ſcʒ vno mõ di cunt᷑ angeli lux ꝓpter irradiationẽ ab illa ſuꝑna lu/ ce ꝓcedentẽ ſm ſtatũ nature ꝑ quas cognoſcũt res in pꝛopꝛio genere cognitiõe q̃ dẽ veſpertina.et refe/ runt ad deũ.et ſic dꝛ matutina.et tenebꝛa ꝑ oppoſi⸗ tũ dicit᷑ ignoꝛãtia q̃ ab angelis ẽ excluſa.vnde dicun tur repleti fuiſſe ſapia.Alio mõ dẽ lux ipᷣe angelꝰ p/ pter irradiationẽ ꝓcedentẽ a ſumma luce m pleni⸗ tudinẽ gratie cõſũmate ſiue gloꝛie.qᷓ dicunt᷑ angeli illuminati vt beate ſapienterq; viuerẽt.et in boc ſta eu dẽ matutina cognitio ꝓpꝛie q̃ nuqᷓ; fuit niſi in an/ gelis beatis.et ſic diuerſis modis loquit᷑ Augꝰ.Ex bis patẽt rões ad vtrãq; ꝑtem. Quia rões ad pꝛimã Ntem intelligunt᷑ de cognitiõe matutina large dicta. ſcʒ pꝛimo mõ.rñſiones vero ad oppoſitũ itelligunt᷑ de cognitione matutina ꝓpꝛie dicta q̃ ſq; ẽ ꝑ gloꝛiã. et hoc curialius ẽ vicere q́; dicere ꝙ Ausg. dicat ↄtra ria.et tanq; inſtabilis mõ dicat hoc.mõ contrarium. Miſi em̃ diſtinguat᷑ qd dicit᷑ ſux Geñ.recte vẽ cõtra riari ei qd dẽ xj.de ciui.dei.Quicqd aũt ſit de opinio ne Aug. in ꝓductione rerũ ita determinat᷑. cũ alijs cognoſcere creaturam. et ſic quia cognoſcit id qdð eſt ſanctis otradicere videat᷑nõ eſt tñ credendũ ꝙ tãtꝰ tenebꝛa.· eſt eius cognitio mane vel veſpera appclla⸗ bomo ſibi ↄtradicat maxie in his qᷓ nõ retractat. Ne ta. ſed veſpera pꝛout cognoſcit creaturam in ſeibſa. n qualitercũq; intelligant᷑ verba ei? magis ſtancda; mane put er ſlla cognitione conſurgit ad laudem. his qᷓ dicunt᷑ in li.S ci.vbi loquit᷑ aſſer o. ꝙ ſuper etrefert ad cognitionẽ ipius qua bʒ in verbo. And di V utñ nõ bñt .„„ .Nerũtñ nõ 1 e 4 itiõis in vbo. x pte cogno reſpectu cognitid n veuit er grece er ce rabe rehert⸗ Feeame Aelrern ae .ca. vij. Sciẽtia ecgtarei cont. obp is pte cognoſci ibi impfectio 5. pera 8 32 8d8.. Aug. derl rea 218 quoe refer õ eato S = ig nõ co cöpatit . riation . io ne ſcie c eſcit cũ ipa r⸗ oertit᷑ niſi cũ cr ſt. gnoſcẽtis ſum et nõ cop er lucis varis eũñ. Muſitin⸗ Patio it et man c in noctẽ ver ſi ad ſimili· dinat ad occaſu mãae ꝓpte eaturã ⁊ deũ. enten qq; luceſcit us. Nec in n ñ nota ꝙ et eſp/e 11 vbi ẽ veſpcra et el? ad cre ccgno . amoꝛc crcature relinq lis dicat ibi man een n bi vr nancrieſe eenh ñ oppoſiti. vn g amoꝛc creat lucis viſibili ia. Una. qꝛ . ve · non il diuerſitas niſi ſo ) ſunt tñ opp dit. Ex e laas inẽ huiꝰ? lucis y uplex dꝛia. iali. Altera v. necẽ iſta diuerſi. nõ ſu n excludi 1 ee At tudinẽ hu ẽ.tñ ẽ dupl e materiali. Al⸗ ere.ß necẽ in uis ſint cit alten non ſint iſte uruinni ſicut dicti . ſicut 111 luce .5 iei veſp - ſcendi. q ꝙ̃ . n2 pfici ⸗ uibus ſ nan e. ſicut di⸗ octẽ. ſicu idies. neq; dici t diẽ. ſe k alteri. et vn? pfic ies ſcʒ in quii exten⸗ Kipin re vertit᷑ in ne cedit meri AEDS Di inq̃t hñ̃ = famula ſit alie qoõne = elis niſi noia ies ſi a . nd ane nõ ſuc ſ Geñ.iiij *W beatis ẽ nũc dis etiã patere p lein beatis ãge eature dies rore ſimt ñ Aug. ſ pochin zgelis beati ionez bis tiões. qꝛ Ppꝛie in b cognitio cn tenebꝛa. tenihgn i ſimł. . et ſic pʒ ꝙ bñt ſucceſi cognitiõ , re nõ dẽ is creatura ten —. tng, rorn Eum et mane.e tina. nec bñt yt diet ce t. Patet etiã q̃ren iel. q; ois creatur⸗ lenioꝛcʒ älltnli⸗ et veſperã. et m acu matutina. itatis. qꝛ vt die 2 dank. ies. ß cognitio diei. cellit ꝓpt pl ti dNe. eſptina ꝛdinẽ dign fSg loꝛatio ne meridies. ltio matutina p ioꝛ. et ſic pʒ totũ. S cognitio v is.hñt tñ o i ſeip̃a deco bẽ ꝙ; le — cognitio m . 12 altioꝛ. et —RKüK cognitio creatur Ad ills q obẽ Pitzʒ etiã ꝙ cogni et certioꝛ iũ nnin, vel arainet⸗ cognitio crea illð Ae fe PD 2r clarioꝛ ẽ 16e cadenti .B “ k., „„dz tur. bñ pᷣt eẽ ꝑ . . cẽ.ob quã erſiõe 7E hic ſcdo in inkit gr eccgof cognoſci fal Kan min? pfe lucé⸗ ne et auerſt dicione. hic ſcdo ĩ .⸗ M 29„ t mn?„ li auerſio i in ſua pꝛia con it de auerſiõe et unaikef 31 Eqᷓ cũ in d aderpte? de, at aliquo mõn i ſunt ange 12 ngeli in ſua pꝛ ꝛia agit de auel coꝛ⸗ ritumii euacuabit᷑ q enere. Et ſi dice uales fact quales facti ſunt an 8 in tres. In pꝛia c. In tertia d in ꝓpꝛio genere inta.Q. ñidit mgr quales fa. idit᷑ ãt h ꝑs in ũ6ꝙ ageli ꝛc. ſiöe et auer gunrti i cta.in ꝓpꝛ iſtinctio quinte Supꝛa oñ cõuerſiõe. Diu vij. Supꝛa dictũ ia agit de cõuer n pꝛia enn hen Di õſideratio ⁊c. t auerſione et c e. infra diſ. vij. duas. In pꝛia agi ars bz tres. J 2 e ſt hec cõ ſacti ſunt aue et obſtinatiõe. Pꝛia ꝑs hʒ duas. . 2c. Pꝛia p dubia circa cõ indammn Saragee les ſactiſni ane eſt cognoſccre. Dꝛi⸗ Fnen ſen.k. Diia ucai aet eugſtatis⸗ ngnni t In ſecuda de oſt p̃dicta ſuꝑe nẽ. ⁊ hoc infra dedi⸗ em̃ oẽs ⁊c. In te. artes m tres cõuerterẽ ſmim Huerſione. J infra dil. ix. pe taẽ auerſionẽ. ſit. ibi. habebã ia ps bʒ tres p t emcaciter e ter⸗ Müöheſent dinũ diſt ſca veruina dch In ſcda oñe oſt creationẽ. Et Fa ſit collata⸗ quibuſda tiõe ꝛc. Et kügſunit ſione. In ſit auerti ⁊ cõu ibi ſi aut qrit᷑ vt- p iat vtrũ bonis gr buerit. ibi. iceoq; ipa cõfirmati . oñdit qd au eie . termiat vtn tig nõ habuen ſolet vte in iß⸗ zanaen oñdit qᷣd i et et ſoluit. i Pꝛio em̃ de tada cũ gratiã nõ! ic q̃ri ſo oꝝ. 34, R mou . planat. 2 ſi 0 imputa 2 .. tiõis.ibi. H — erſio bon H in Rerſis detamninar rerl ſit ſua auerſi toꝛia cõfirmati⸗ minoꝝ. et cõu ͦodio br̃e l nes e o vero vtꝝ malie rſio fuerit meri ri. cõuerſio alioꝝ m id con/ Auerti ẽ odio br Nrten, ermiat vta cõue ſio luciferi. cõt ia deo et gu af uer e. Cötra. 1o Na hn tur. S determiat vtꝝ d ſcz auerſio id ſit gquerti a vel iuuidere. öt odiſ Ericertleng tia vero nt᷑ in vniuerſo. endit qui 5 3 , uales lliꝰ cõſcia põt o 1 1N ctria taugu 99 t ĩquirere 4 er nulli oẽs appetãt ſenieui ſctria ad deum. a dducit ĩquirere ſöe. nult) oẽs appe lhn erti a õſideratio addi e ⁊ cõuerſiõe ſe8ð ſummũ bo Nſitti ihin Qſt hec cõſidera derent᷑ auerſiõ ſũt ad turalit ſum mi Mnuin ffecti ſũt dü diung xqͥdã con t ei cha⸗ ñ. g vꝛ vm! .1 bin ffecti ſüt duͦ mox ñ fuit ei cha⸗ nñ k. F. odʒ. aa e oſt creatiõeʒ nãq; n ti ad deũ inuidere. lus auertak ffinit B igimnan Poſt ere uerſi. Köu bere vel inuide mgr non diff ß e⸗Nd ,3 Feff uidã a eſt odio haber „ agrifi / 2 uerſionẽ. ß igninmn creatoꝛẽ ſuũ.q auerti eſt odio he rüt ſe pai quãcuq; au⸗ ld reato re. guer volue tði quãcn cõſũmatã R õäs ter ſupbia qua vo uceie ccat Di uaeneg inatl, 7 ech gte aahe ter ẽ ſuxb ulo relucere il⸗ auerſion bſtinatio ” 9 rit die nãq; ma s qᷓſi in ſpecu ſüt. Eti in qua ẽol NR idie rſis q̃ſi i cecati ſũ io cõtra deuz qᷓ uen Inu n conuerſis ꝗ ſi vero ex ita. Iſti neplilio bolo s gänfgtch care õ ſunt. A ti a deo gr̃a ſertiõe gre fuit in 5 poſſe con. Sagtiſemn ſapia ꝗᷓ i. ſi fũt et illuinati malitie ſʒ deſe z qꝛ vigit ſenoõ (Ad 2 eeeſmigh li quidẽ⸗ cecati nõ im ius data ſubtra ſio et ſeq̃ qð dicik. nul eruthben vYero ſunt ex. 6 ita Tbpꝛius de ceſt gouer j ſu⸗ ill8 455 õt deũ uni a q̃ deſerti ſüt t conuerter E t ſint a li o PAug. il⸗ dei ita vt co ni erãt. v o cul⸗ ſſe. dð. q; 5 umnſen ſi appoſitay tura bonie rupto ꝑc odiſſe. vð. attamẽ Eune. Ot nuqᷣʒ ã diuiſi ſũt qͥ 12 i. glii illo coꝛrt .NFvtra d rtractat. 1= Emd ſio q̃ diui iuſti iã boni. alij lo iiuſtos. vt lud e aliquo mõ Se —– lci4 rſio iiu . tatez a gt itel⸗ mutnin auer d bonüũ ʒ iuſtic fecit. ⁊ auerſi tis. Psnlag vennkſen⸗ muſztmmin mali. Cöuerſ lutas vtriuſcq; l it bꝛeuiter igat de deo in⸗ 5 nenr iecolan ps mali.Cc tis. et volũ erſio et tãgit ig⸗ bonuz. ad q utſetut, q fuit volüta o. et ↄuerſio et b i Eſumũ bon 5 crea uſlt ᷓ; fui ſit auerſio. Es qͥd ſit. is 7 hab icipãdũ faã ẽc mn Kahi u bitrio docẽs qͥd bera ptãs ⁊ ha Pticips alis. vñ cun e ue ero ar ð ẽ liber P ere ura pon i⸗ ⸗ edaſl dl HH em̃ ewigee n eeheanſt na Heb⸗ 2 is rõna *E ere. in — ti. ſʒ ficari. t. nihilomin? nanen litas volũtatis rõ diſcern rti vel cõuer cãs odit. nihilomin· l ltas — dicare.i. unn erti ve ſpãta⸗ 8 oα ſidera e g rmũ arbitriũ. nec c u hoc vel illð.et pꝰ crea tita diſcre i vt iuſtũ ponẽtẽ RR rfrũ arbitr volẽdũ hoc v ſj. alij bonü. e äglos ri infligẽtẽ pẽas. augunt biles ad volẽdũ erũt malũ.alij b .bonos aglos ges i ltĩ odiũt qui ra habil lütate alij eligerũ icit ſcripta. i. bꝛas. quia et ſic multi⸗ ſpiritũ⸗ nn nea volüta⸗ tenebꝛis. ſiẽ die ctẽ vᷣo tene it. ſcz peccãt in ſp . a ten unit diẽ. noctẽ cecauit. ſc 1 tanninn uit ðolucẽat ellauit diẽ. noctẽ los vo excee canctij, nko mal. ⁊ lucẽ app lllũinauit. ma 9 nnu a mak. Ziuze s gia ſua Mainauttn collata ſit ad ““ l ¶ Determi nn g hoc yt efficaciter ouerterentu . èðèð =ðèð Ni. I b Eſt eis collata gra Si aũt querit᷑ vtꝝ poſt creationẽ cõuerſis aliquid col bitsti . coopas ſine SE latũ ſit ꝑ qð cõuerterẽt᷑.i.diligerẽt deũ. dicinns E ontra. gra coopas ia co⸗ /5 J 6 ieane . Eleru eis collata gratia cooꝑans ſine qua non põt pꝛoficere elnnel e⸗ Peoe⸗ ſe. ſed ꝓficere non põt ſine gratia adiuuãte.. Nõ in⸗ ctũ ẽ. ͤ nec coopãtẽ. digebat angelus gratia p quam iuſtificaret᷑.qꝛ mal⸗ By vm. c eadẽ ga n erat. ſed qua ad diligẽdũ deũ ꝑfecte et obediẽdũ dĩ opans ⁊ coopans adiuuaret᷑. Operãs quidẽ gfa dicit᷑ qᷣ iuſtificat᷑ impi oe dine ſor ekeu⸗ us.i.de impio fit pius de malo bonꝰ.Cooꝑãs vo gra bahae gratiã opan tia qua iuuat᷑ ad beniuolẽdũ efficacit᷑ et deũ pᷣ omibꝰ car non babuerunt diligendũ.et ad oꝑandũ bonũ.et ad pſeueradũ in bo graz mucdlficãtẽ vo/ no. et hmõi de quibꝰ poſtes plenius dicemꝰ. Data eſt luntatẽ. babent tñ ip ergo ãgelis qͥ ꝑſtiterũt cooperãs gratia ꝑ quã cõuerſi ſam eandẽ gratiã vt ſunt vt deũ ꝑfecte diligerẽt. Cõuerſi ergo ſũt a bono adiuuãtẽ ĩ bona opꝶ% quod hẽbãt nõ ꝑdito. ad maiꝰ bonũ qð nõ habebãat. ne ten ſaid et facta Eiſta couerſio p gratis coopante libero arbi⸗ boc qd dicit᷑ qᷓ illa trio.ꝗᷓ gratia alijs qui ceciderũt appoſita nõ fuit. eſt pᷣueniẽs . d ; b⸗/ termiat vtꝝ malis ſit ſua auerſio impu⸗ ueniẽs nõ dicitur ra tangda cũ gratiã nõ habuerit. d tione gratie ſubſeqn · ( Ideoq; a quibuſdã dici ſolet nõ eẽ mał imputãdũ iltł qui auerſi ſũt et nõ ↄuerſi.qꝛ ſine gratia cõuerti nõ po tis. h ntione valcn. is. vel dð. ꝙ ille ſüt Aui⸗ n er wHe ł dite put babet c in terãt. Sʒ illa nõ ẽ eis data.nec culpa illoꝝ fuit ꝙ non libero arbitrio lapſo eſt data. qꝛ in eis nulla culpa adhuc pᷣceſſerat. Ad qð ſq homis.⁊ iõ nõ ba dici põt qm̃ quibus appoſita ẽ ipſa gratia non fuit ex bẽt locñ in aãgel. Alia meritis eoꝝ.alioquin iam non eẽt gratia. ſi ex merito pateẽt. 35 eſſet ante gratiã daree. vero alijs nõ eſt data.culpa eoꝝ fuit.qꝛ cũ ſtare poſſẽt noluerũt quo uſq; gratia apponeret᷑.ſicut alij ꝑſtiterunt donec illis cadentibus ꝑ ſuꝑbiaʒ eis gratia appoſita eſt. A pꝑte ergo cadentiũ culpa in hoc depᷣhendi põt. qꝛ licet ſine gratia nequirent ꝓficere quã nondũ acceperãt. id tñ qꝗð eis col⸗ latũ erat in creatiõe poterat non cadere.i.ſtare.qꝛ nihil erat qð ad caſũ eos compelleret.ſed ſua ſpontanea volũtate declinauerũt.ꝙ ſi non feciſſent.qð datũ eſt alijs vtiq; darcet et iſtis. N¶ Determiat vtꝝ cõuerſione.boni ãgeli meruerũt cõfirmationẽ. e Hic queri ſolet vtꝝ in ipa confirmatiõe beati fuerint angeli.et an ipam bea⸗ titudinẽ aliquo mõ meruerint. & in ipa confirmatione beati fuerint. plu⸗ res cõteſtant᷑ auẽtes.et iõ ꝓ conſtanti habendũ eſt. Vtrũ vero p gratiã tũc ſibi datã ipam beatitudinẽ meruerũt ambiguũ eſt. Quibuſdã em̃ placet ꝙ eã meruerunt x gratiã quã in cõfirmatione ꝑceperũt.ſimulq; in eis meritũ et pᷣmiũ fuiſſe dicunt.nec meritũ pᷣceſſiſſe pᷣmium tꝑe ſed cauſa.Alijs aũt vi⸗ det᷑ ꝙ beatitudinẽ quã ceperũt in cõfirmatiõe ꝑ gratiã tũc appoſitã nõ me ruerũt. dicẽtes tũc nõ fuiſſe eis collatã graʒ ad merẽdũ ſz ad beate viuẽdũ. nec tũc eis datũ eẽ bonũ quo mererẽt᷑.ſed quo felicit fruerent᷑. Oꝛ aüt tũc in pꝛemiũ acceperũt ꝑ obſequia nobis exhibita.ð ex dei obedientia et reuerẽ⸗ tia mereri dicũt.et ita pᷣmiũ pᷣceſſit merita.⁊ hoc mihi magis placere fateoꝛ. D intelligẽtiã hꝰ ꝑtis iĩ —— qrit᷑ de auerſiõe luciferi.qͥ 7 de ↄuerſione bonoꝛuʒ. Quantum ad pᷣmũ duo q̃ delectatione coꝛrupt unt Dimuͤͦs S Queſtio. rationalis creatura ad meritũ vite. Cadere em̃ põt ꝑ Qua gratia in digebat angelꝰ et qua non. Quid gr̃a ope⸗ rãs qᷣd coopãs . * Qua culpa 8/ tia nõ eſt data malis. Dubitatio. iij. Re'.quoꝛũdam Be. alioꝛum. Conſentit ma⸗ giſter huic roi iah k ale⸗ faci ſũt an caſu ceteri de elatiõe timerẽt Itẽ Ecch. xxij. Initiũ geli ꝑ auerſionẽ ⁊ ↄuer nenre qrunt᷑. Dꝛio ois pcti ſuꝑbia. pᷣmũ int oia pctã fuit petm̃ dyabo⸗ Arit de auerſiõe lucjferi.qᷓ fuit cput toe? ma li.S ac. IIzt Aug.r. ſup Geũ. ad raz. fact/ otinuo litie. Scoo qᷓrit᷑ de auerſiõe minoꝝ qgeloꝝ. Tertio ſe a luce vitat auertit ſupbia tumidꝰ.⁊ ꝓpꝛie ptatis ylſido.ð ſum.bo.li.j.c.x. t Raucr pctõ ſuꝑbie. Scom ẽ Morx vt fetñs ẽ i ſupbiã erupit ⁊ pᷣcipitatꝰ ð ce. eſt 4 ¶ Item ratione videtur.qꝛ non ↄtingit peccare ni⸗ ſi tripliciter. vicz. aut ↄcupiſcẽtia carnis. aut dcupt ¶ Mꝛ peccaucerit pctõᷣ gble ac ſic. ſuꝑ ill Luce.x. ſcẽtia oculoꝝ.aut ſuperbia vite.ſcd pꝛimũ petin no Aidebã ſathanã ⁊c. lo. qui ſinglr elat? erat. yt ieiꝰ potuit eſſe carnis concupiſcẽtia.nec potuit eſſe ap⸗ chiti ffucertipte ſekrcigut ieuidnonn mmnla Pmoriul Eönrrifi celtud⸗ pankula Wutſenlin liſins ol iſhſeſinthe⸗ tnfßl inbesti ſonstictie⸗ Diranizotaſe brnurdberaree Neontnoni ſai daſorne g dodi Conn Gſcerarecircn ultrbenpie altnipoſti lechnatatae Pooproatboe Fpauttitont dxrat Eſtigu Mpbulltnag Ggtogtits Rohuaran Pkaroinka ihende ileunietü nb affndof nanahrih if ppenin tlezosan lefcclsg⸗ eiigpera lhmagg e⸗ kare Mudl ⸗ v* e petitꝰ diuitiaꝝ.qꝛ ſpũs iſtis non indiget. neceſſeẽ obiecta ꝗ veꝝ cõdudunt. Sed bec rãſio nec veꝝ di⸗ 6 ꝙ fuerit ſuꝑbia vite. tẽ genera peccatoꝝ ſpnaliũ cit.nec ſo uit.qꝛ cũ affectus dyaboli ſit ſimplex ſicut no ſunt niſi quattuoꝛ pᷣter auariti qᷓ tenet quaſi me intellectus. intellectus nõ pᷣt ſimul plura intelligere. diũ inter carnalia ct ſpũalia.ſcʒ ſuꝑbia.ira.accidia. vel plures cogitatiões habere.ſimilit᷑ nec affectus ſi⸗ A inuidia.ſ̊ in omnibus tribus generibus ẽ odiũ. c mul et in coqeʒ inſtati plura peccata cõmittere. ma⸗ zudt omne odiũ cauſet ab amoꝛe.odiũ inoꝛdinatũ cauſaf xime ꝗᷓ ſpectat oino ad diuerſas actiões.ſicut infice⸗ Ween ab amoꝛe inoꝛdinato.ꝗ ante iſta tria genera opꝑtz ali litas. ſt uꝑbia. ⁊ inuidia. Pꝛeterea. eſto ꝙ vera eẽt. nõ mn qd pcecatũ ſpũale pᷣccdere in dyabolo. B non potu ſoluit. qꝛ pᷣdicte rões nõ tm̃ ꝓbant ꝙ pᷣdicta peccata Aue, it eẽ niſi ſupbia. vc. (Irẽ nũq puertit᷑ affectus niſi comitent ſupbia ꝙ añcedat Et ideo aliter ẽ dom S ſen pꝛiꝰpuertat᷑ iudiciũ.nuqᷓ; puertit᷑ iudiciũ in his qᷓ ſ ut·¶ꝙ ẽ loqui ð peccato q;tũ ad triplicẽ ſtatũ.ſcʒ q;tũ ad 4 c de neceſſitate ſalut.niſi aliqua excecatio ſit ĩ rõe.F ex inchoationẽ. cõſũmationẽ.et confirmationẽ. Pecca⸗ cecatio rõnis pᷣcedit oẽm appetitũ.ſᷣ excecatio nõ pᷣt tu dyaboli initiatũ ẽ i pᷣſumptione. ſtatim em̃ vt ſug 0 eẽ qͥn pᷣceſſerit peccatũ.et nõ potuit pᷣcedere peccatũ vigit pulchꝛitudinẽ pᷣſumpfit. Conſũmatũ ẽ in am/ appetitus. pᷣceſſit peccatũ pſumptiõis.ſ hᷣ ẽ pecca⸗ bitione. Quia pᷣſumẽs d ſe appetijt qd oino ſupꝛa ſe 1 ti ſupbie. ⁊c ¶ Cõtra ꝙ fuerit pꝛimũ peccatũ omiſ⸗ fuit.et ad qd puenire non potuit. Sed confirmatũ ẽ ſionis vi.q; ſi ipᷣe deliberaſſet vtrũ illud eẽt appeten⸗ inuidie et odij auerſione.q;ꝛ exquo obtinere non po⸗/ 6 dũ.nunqꝙ; peccaſſct.nec aliter vitarc poterat. tene-⸗ tuit qdð appetijt.iõ muidere cepit.et affectu odij con . batur deliberare. et añ omiſit deliberare qᷓ; illud ap/ traire.et in hoc firmatũ c.qꝛ hec oino ipᷣm a deo ſepa 8 peterʒ. g añ omiſit qᷓ; ſupbiret. Si foꝛte dicas ̈ꝑ itel uit. et ꝑfectũ obſtaculũ poſuit.ſicut pfecta charitas ꝑ lectũ deifoꝛmẽ poterat ſine dliberatiõe videre q̃d fa fectc deo iñũgit¶ Concedẽde ſunt ꝗ rõnes pꝛime ꝙꝙ ſi- ciendũ. Contra.ad h̊ ꝙ ipᷣe hoc inſpicerz optuit ißm pbia fuerit pꝛimũ peccatũ.nam ſuꝑbia pᷣſũptiois et Reii cſiderare circũſtatias appetiti ⁊ cõſeqᷓntia. ⁊ iſta ſũt tumoꝛis pꝛimũ fuit generatione.ſuꝑbia ambitiõis p M multa. ſimplex virtutis finite qd cognoſcit multa ꝓ mũ fuit cõſũmatiõe Ad illud qd obẽ de omiſſione 10 i multa.iĩpoſſibile ẽ ſmul multa cognoſcere cũ ſe tota⸗ notãdũ ꝙ omiſſio nec fuit nec potuit cẽ pꝛicipale pec . lit᷑ couertat ad cognitũ. neceſſe habuit deliberare. catũ ſiue pꝛimũ.qꝛ dimiſſio boni venit ex tünoꝛe ma . Pꝛopterea hoc nò ſoluit. qꝛ quicqͥd eẽt tenebat᷑ vita le humiliãte. et ois talis timoꝛ venit ex amoꝛe male 4 14 c peccatũ.tenebat᷑ repᷣmere cogitatiõeʒ ſuã ne pce⸗ inflamãte.vñ nullus dimittit aliquid facere qð dʒ.ni deret ad cõſenſũ.⁊ h̊ anteqᷓ cõſentiret.g añ omiſit. S ſi aliqͥs amet qð nõ dʒ. ſicut aliqͥs omittit ire ad ma ⁊c.¶ Itẽ vẽ qꝙ; peccato ingratitudis. Berñ.de gradi tutinũ.qꝛ amat ſomnũ et quietẽ in lectulo.hac eadez 8 bus humilitatis.qꝛ gratuite bonitati dei a qᷓ coditus rõe nõ potuit eẽ ingratitudo nec etiã inuidia: Dicẽ 11 es ingratus exiſtis. iuſticiã quã exptus nõ es nõ me- dũcẽ igit᷑ ꝙ nõ qᷓ̃cunq; dimiſſio inducit peccatu omi/ tuis.iõ gudacter culpã cõmittis.añ fuit ingratꝰ q; ſionis.Coͤtingit em̃ omittere circũſtatia.et tũc nõ eſt i, — 7 2 „ — „Fo, . 11 — „ 11— —„ 7 o o comitteret culpã illa ſuꝑbie. ¶ Iẽ ratione vi. tener peccatũ omiſſionis ſ̊ negligẽtia quedã.Cõtigit omit quis gratias agere ð bñficijs Iñ illa cõſidcrat.ᷣ dya tere actũ.et hoc duplicit᷑ vel generaliter. vel ſpalit. c bolus cõſiderauit benefitia dei qũ reſpexit ſuã pulcri Generaliter ſm ꝙ appꝛehẽdit pᷣceptũ affrmatiuũ.ſt tudinẽ et excelletiã. ⁊ non egit gratias.immo oppoſi cut trãſgreſſio ↄtra negatiuũ.vñ nõ omittit qͥ nõ vi/ ti fecit. qꝛ voluit ſibi attribuere qd di erat. c (Htẽ tat foꝛnicationẽ. q non honorat parẽtes.et ſm ꝙ ẽ ẽ ꝙ peccato infidelitatis.q;ꝛ An.de peccato dyabo actus ſpalis pᷣt eẽ actus pᷣncipalis.vel nõ pᷣncipalis. 9 li t. Berñ. de gradi.bumi. dicũt ꝙ dyabolꝰ nõ credi- et nõ ẽomiſtio peccatũ pᷣncipale niſi ꝓpt actũ pᷣnci “ dit ſe eẽ puniẽdũ. ſiue credidit ſe nõ ᷣbere puniri.ſ qͥ palẽ.ſicut ptʒ dẽ eo qui tenet ire ad matutinas.teneẽ credit pctĩ a do ipunitum reliqͥ ẽ ifideł yad ateq; ſe iquere et ſurgere de lecto. et ſic ð alijs.et q;uis ſint . peccarz appetẽdo peccauit ꝑ ifidelitatẽ. Gtẽ rõe vꝛ. multi actus.vna ẽ omiſſio¶ Ad boc aüt ꝙ ſit pecca⸗ 6 dyay nüc appetiuiſſet niſi credidiſſet ſibi bonũ vy tũ aliqð cẽſenduz eẽ omiſſionis. optet ꝙ ſit omiffio. 4 poſſibile.̊ ois qui credit creaturã poſſe eqri ii crea actꝰ nõ circũſtãtie.affirmatiui nõ negatiui.pncipał i⸗ toꝛi e infidelis. dyabolꝰ anqᷓ; ſupbieret infidelis fu nõ annexi. ſicut aũt patʒz nõ ẽ ſici n ꝓpoſito. qꝛ dyaꝰ garin ¶¶ Itẽ vĩ ꝙ peccatũ curioſitaſjᷣ fuit pꝛimũ. Berñ. ð actũ pᷣncipalẽ aliquẽ ad quẽ tenet᷑ nõ dimiſit.s appe ”ÿ”ƷZM gradi. humi.c.xij. p curioſitatẽ a vitate cecidit. qꝛ qq tijt qð ñ dbuit.⁊ ſic ptʒ bꝛeuit᷑ ð omiſſioe. d illud 12 ün pꝛius concepit curioſe. affectauit illieite. et ſpauit pie qð obẽ Sigratitudie.dd.qꝙ igratitudo pᷣt dici dupłr. X. 6 ſumptuoſe. Itẽ hoc vr ratione.qꝛ curioſitatis vicin ſcʒ negatie vłpᷣuatie. Hegatie qñ s n é grat? Zo vt eſt diligent reſpicere q nõ licet appetere. illud nõ dzʒ. ⁊ ſic ẽ circuſtatia oim pctõꝝ ꝛiuatieggi tĩ ñ „ licet intueri qdð non licct cõcupiſci. dyabolus diligẽ eſt gratꝰ.imo otrarie mouet᷑ vtputa qñ cogitat bñ n ter aſpexit qd ſupꝛa ſe erat qñ dixit.in celũ aſcendã.gᷣlͦ fitio vt ẽ bñficiu ⁊ puipẽdit bñficiũ vl bñfactoꝛẽ. ⁊ ſic 6 G manikfeſtũ Ue ꝙ inuidia fuit v;. Aug. de ſancta ẽ ſpale pctm̃.Sic at no peccauit dyaꝰ.qꝛ ñ cogitauit 1 virginitate loquens de ſupbia et inuidia.his duob? bñfitijs di inchen erãt di. ̊ inq;tũ erãt bona ꝓpꝛia. dyabol⸗ dyaꝰ eſt. in pꝛimo peccato factus ẽ dyaꝰ. S ⁊iõ elatꝰ 1 illò qd obzẽ iſidelitate.dm.qꝙ neo S uit ſit iuidia a⁊ ſupbia q re ſupbia pᷣmũ. ⁊ iuidia. petm̃ ifidelit t nec curioſitat fuit pmũ petm̃.q; ocls Gnt⸗ G Sc roe mgri vi. ſicut ↄuerti eſt charitate adverere. ſanꝰ et darꝰ ipᷣiꝰ itellectꝰ ñ puertit᷑ inuidedo vkinq-⸗ ſein e Ita ab oppoſit auerti eſt odio hẽe vl ĩuidere.cũ g̊ pꝛio rẽdo niſi pꝰ aliq clatiõe iclinet ¶ Ad illð iᷣ qð decyſn Paoccato dyabolus fuit auerſus.inuidia fuit eius pꝛi credit ⁊c. dð. ad ifidelitat pctin duo ↄcurrũt. Op/ I H 7 inn peccatum. Mρ. ad hoc notandum ꝙ aliqui vo- tet em̃ ſit ↄſeſ/ rois cũ iudicio vli. Si em aliqͥs co⸗ I 3 han ſ luerunt dicere ad pᷣdietas ratiões et auctes. ꝙ dya? gitat qꝙ foꝛnicari ẽ ſibi bonũ ⁊ ñ oſẽtit iudiciũ rõig.ñ ,mul tye peccauit plurib generib peccatop natu. Eifidel vt pt 28 dyabolo vico p nö ſnſit incico vnſe laliter tñ t pꝛincipaliter pꝛe alijs peccatis fuit peccaa rõis.ſ extimauit ſibi bonũ. Ad illð q obẽ curioſi⸗ , n t ſupbie. Et ſic mmgent vnica et bꝛeui mſione ad oia tate dð& duo fqciũt cõſiderationẽ dici curioſaʒ. ſcʒ uſß cure attentio.⁊ vtilitatis puatio.vñ ſic dyaꝰ ex omni bus ꝗᷓ reſpexit ſuũ bonũ elicuiſſet referẽdo illa in glo riã dei. illa cõſideratio nec eẽt culpanda. nec curioſa dicenda. ꝙ fuit curioſa ex boc fuit ꝙ nõ ſuũ bonuz inde elicuit.ſed malũ pꝛeſumptiõis ⁊ ambitiõis iĩcur/ rit. et ita fuit rõ peccati et in pſumptiõe et in cõſidera tione.et ſic patet ꝙꝙ quãuis in dyabolo fuerit curioſi tas.nõ tñ fuit culpa antecedes ſn umptionẽ nec alia. ſed cõditio illi annexa.¶ Ad illud qð vltimo obẽ de inuidia ptz rñũſio ꝑ verbum Aug.ꝙ non fuit pꝛimuʒ peccatũ.nã Aug.dicit ẽ ꝓles ſuꝑbie in libꝛo de vir ginitate.et ita eã conſequit᷑.et ſi nõ in eodẽ inſtãti. tñ in eodẽ tꝑe ſine moꝛe intermiſſõe.vñ in huiꝰ ꝓlis ge nerationc cõfirmata ẽ ſupbia.et dyabolus dictus eſt dyabolus qꝛ deoꝛſum fluxit ct ex hoc in malicia ſua firmatus fnit. Et idco męr̃ deſcribẽs ꝑfectã auerſio/ nẽ qlis in dyabolo.nõ q̃lis in hominibꝰ peccatoꝛibꝰ dicit. ꝙ auerti ẽ odio hr̃e vel inuidere. dyabolus em̃ ſuperbꝰ nõ valẽs cõſcendere.ſᷣ cõpulſus deſcẽdere. odit dcũ iuſtum.et inuidet excellẽtie eius. ”èôU Queſtio ij. b ¶ Quid appetijt ipe lucifer. Et ꝙ appetiuerit do eq̃pa rari oñditur ꝑ textũ yſaie xiij.vbi deſcribit᷑ eius pec/ catũ.Aſcẽdã in celũ et ero ſimilis altiſſimo.ſed nõ di in illo non eſt incq̃litas.̊ c. ¶ Itẽ ſuper illud pᷣs.qꝗᷓ nõ rapui.glo.qꝛ adaʒ et dyabolꝰ voluerũt raꝑe diui nitatẽ. amiſerũt felicitatẽ.ſʒ nõ voluerũt rape diuini tatẽ q;tũ ad vdẽtitatẽ. qtũ ad cq̃litatẽ¶ tẽ Berñ. de gradi.humi.Hec iniqͥtas tua non ira momẽtãea. ſ odio digna ẽ ſempiterna ꝙ tuo dilectiſſimo et altiſ ſimo dũño deſiderares equari. ¶ Itẽ ꝙ ſit appetibile vꝛ ratione.qꝛ ſimilitudo ẽ appetibilis.& maioꝛ ſilitu/ o magis.et maxima ſimilitudo maxime appetibitł. ſ ſimilitudo equiꝑantie ẽ hmõi.g vꝛ ꝙ valdęe facile fuit eã appetere.eo ꝙ magna eẽt inclinatio. ¶ Itẽ oẽ qð põt cogitari delectabile.põt appeti.ſᷣ dyabolꝰ po tuit cogitare delectabile eẽ tale qualis ẽ deus.qꝛ ſum me delectabile ẽ eẽ deuʒ. vꝛ rõnabilit᷑ ꝙ h̊ potuerit gappetere. Itẽ qꝙ appetierit v.dyabolus ſuperbus appetijt aliquid qdð vidit ſupꝛa ſe.qꝛ hoc ẽ rõ ſuꝑbie. ſupꝛa lucifeꝝ in ſtatu illo nihil erat niſi deus et ei us celſitudo. appetijt diuinã celſitudinẽ. teʒ tã/ tũ excellẽs fuit ſupbia quãtũ excellit inuidia et odij malitia. non tm̃ dyabolus odit et inuidet creaturis dei vt bomini.ĩmo etiã inuidet ipᷣi deo.ᷣ nõ xit de celo empyrco.qꝛ ibi Se celo trinitatis.ſᷣ creaturis peſſe. ſed etiã deo ſe voluit equare.¶ Ite licitũ ẽ appetere ſimilitudinẽ confoꝛmitatis.ſi gᷣ dya — holus illicitum appetijt vltra bãc ꝓgreſſus ẽ.ſed vl/ ℳ tra ſimilitudinẽ cõſoꝛmitatis no⸗ niſi ſimilitudo eq litat. ̊ hanc appetijt lucifer vt vi.¶ Cõtra.j.Thi.ij. Adã nõ eſt ſeductus ⁊c̃.glo.nõ ẽ credendũ ꝙ vir ſpi rituali mẽte pᷣditus appetiuerit cẽ ſicut deus.ſi non cedendũ de bomine.cũ adhuc ſapiẽtioꝛ ect illo an⸗ gelus. multo minus ẽ credendũ de eo ¶ Item Anß. in li.de caſu dyaboli.nihil appetijt ad qð nõ pueniſ/ ſet ſi ſtetiſſet. b nunc; fuiſſet pificatus deo. ⁊c ¶ Itẽ ꝙ hoc nõ ſit appetibile vẽ.diuina imenſitas non põt mente capi.g nullus põt cogitare eq̃litatem ad deũñ. ſed nihil põt appeti qð non põt intellectu capi. ⁊c. hocpꝛobat An.ſi deꝰ non põt cogitari niſi ita ſolꝰ vt nihil ei ſimile poſſit cogitari.quõ potuit dya⸗ bolus velle qð non potuit cogitare. tem ꝙ dyabo ——— — lus boc nõ appetierit oñdit᷑.qꝛ nihil appetijt niſi ad qð venire poſſe ſe credidit.hoc patet.qꝛ ipᷣe dixit. Do nã ſedem meã.ſed nullus niſi demẽs poſſet vnqᷓ cre dere ꝙ creatura creatoꝛi poſſet equari.g̊ cum dyahbo lus Au omnino ſtultus non eẽt.hoc nunq; appe/ tijt Itẽ dyabolus diligebat ſe ſuꝑ omnia. non vo lebat eẽ alius qᷓ ille qͥ erat.ſed ſi eẽt par deo.eſſet aliꝰ qᷓ ille qui erat.quia eſſet deus. cum hoc non appe/ teret. non appetijt deo oino equari. Si tu dicas ꝙ bene appetit᷑ añcedens ſine cõſequẽte.ven ẽ appeti/ tu deſideratiuo.ſed electiuo nullus niſi ſtultus vult eẽ abbas deliberatiue quin velit ee:monaug R omne peccatũ ẽ ꝑ conuerſionẽ ad bonũ cõmutabile. ſi dyaholus petijt ꝑificari deo. dyabolus nõ pecca/ uit. peccauit.̊ h̊ ñ appetijt R. dð. ꝙ duplex ẽ ſili tudo dei.ſcʒ equipantie ſiue eꝗᷓlitatis.et imitatiõis. Similitudo imitationis poteſt appeti oꝛdinate.⁊ in- ꝛdinate. Oꝛdinate vt appetat᷑ ſimilitudo in bis qᷓ noſtre ſunt aptitudinis ⁊ diuine acceptiõis.cuiuſmo di ſunt ꝑfectiones ⁊ decoꝛes virtutũ. Inoꝛdinate vo vt homo appetat id qd non decet.vel qdð deo nõ pla- cet.vt ſi appetat hominibus pᷣeſſc.vel ſe de aduerſa/ rijs vindicare. Similitudo cqualitatis nullo modo pot appeti oꝛdinate. ſʒ aliquo mõ ẽ appetibilis. aliqᷣ mõ non. Ham oiĩmoda ſimilitudo nõ ẽ appetibilis. qꝛ ñ p̃t cadere ĩ cognitiõeʒ ſiue ĩtellectũ.⁊ iõ neciĩ ap/ petitu. ⁊ ſi quis fingat.nõ appctit equalitatẽ.ᷣ ſuã fi ctionẽ. Alio mõ ẽ ſilitudo eqlitatis in aliqua ↄditio ne. vt in domino. pᷣſidentia.ſciẽtia. et ſic credo ꝙ põt appeti. Motandũ eſt igitur ꝙ dyabolus quodã mõ petijt ſimilitudinẽ imitatiõis.quodam mõ eqlitatis. et hoc apperet ſi attendat᷑ appetibile et modus ap/ petẽdi. Dyabolꝰ em̃ appctijt alijs pᷣeẽ ſua tñ auẽcte. O appetijt pꝛeeſſe hoc fuit imitationis.Et hboc qui/ dem aliqñ obtinuiſſet ſi ſtetiſſet. ꝙ aut ꝓpꝛia aucte ita ꝙ ſine meritis et ſine datoꝛe.ita ꝙ nulli ſubeſſet. boc ẽ ſolius di. et hoc ẽ equipantie.et ita patet qͥd ap petijt. et patẽt multe auẽtes ſanctoꝛuzʒ. Quia gregoꝛ. dicit ꝙ appetijt eẽ ſui iuris ita ꝙ niłi ſubeẽt. Berñ. dicit ꝙ appetijt equalitatẽ potẽtie. Anb.q appetijt pꝛeeſſe ſine meritis.et omnes ven dicunt. et diuerſe auẽtes ciriumlocunt᷑ hoc qð ẽ pᷣeſic omnibus ꝓpꝛia aucte.¶ Ad illud qð obijcitur ꝙ appetijt diuinã eqꝗᷣ litatẽ. cõcedeidũ ẽ in aliquo.et ſic currunt ratiões ad illã ꝑtem inducte.qꝛ bene potuit appeti. et maxie ab illo qui fuit ſupbiſſimus inter omnes eſt appetita. 2 tñ obꝛ vltimo non valet.qꝛ q;uis licitũ eẽt ap petere ſimilitudinẽ imitatiõis.non tñ omnẽ ſimilitu/ dinẽ ſicut oñſum ẽ. ¶ Ad illa qᷓ obiciũt᷑ in cõtrariũ.fa⸗ cile ẽ rñdere ꝑ iã dicta. Oð em̃ obẽ de adam nõ ẽ ſi mile.qꝛ adam gram habuit. et pᷣterea non habuit tã⸗/ tam occaſionẽ efferendi ſe. Ad illud qð obꝛ Auß. iam ptʒ rñſio.qꝛ verũ dicit qtum ad ipᷣm appetibile. 20- „- non qᷓ;tum ad circumſtãtiã ſub q̃ appetijt.ſc ꝙ pꝛo/ pꝛia auẽte.Due ſequẽtes rõnes ꝗᷓ ꝓbãt ꝙ nõ põt ap ⁊0 peti. locuntur de oimoda aſſimilatiõe.qꝛ ſi aliqs co gitet deũ in generali. et cogitet ci ſimilẽ.non cogitat deum ſ fingit. et ideo non appetit eẽ ſimilis deo ſ fi⸗ ctiõi ſue. ¶ vltio obẽ qd non peccauit ſi appetijt ſilitudinẽ.qꝛ no ẽↄuerſus ad bonũ ↄmutabile.d. ꝙ ipe conuertit ſe ad bonũ icõmutabile vt eẽt ꝓpꝛiñ.⁊ ita vt ad omu/ tabile. ac ꝑ inoꝛdinate ad deum ↄuerti ſuꝑbiendo. ☚ ☚R 4 e ti⸗ illud qðᷣ obꝛ ꝙ nõ appetijt. dð. illera 21 tiões ꝓbat ꝙ nõ appetijt oino.ᷣ veꝝ ẽ.(¶ Eid illð q; ⁊22 Unauttonetl olesnnerſten⸗ nocpaindordffe Nilfrimeirl 1 ſecnistiber Unebackirn sar otaran ſunganmnhurre ſiggmmrüma Pr mgu lifiggene isnni oboit i Mnmit⸗ higge at Mritgöcſaſnt 137 Potſblnitati iu uoge⸗ lictao qluch agirncimnodi ſisſobus ſiini alquid Unflidcremg rnennnnet aflrigigan tnehunnqnede ogtumitgick wntAn ebcharni WN incighrigen ſttihni⸗ nchlegindie hirgſellrce e gaſt t „„„ * — 9 % 1 ₰ 6% — „ en ſt auertia deo ⁊ Zuerti ad ſe. boc patet.ð quia dya/ ſibi inoꝛdinate alij ſi alij. ſpter ſe boc kacit. Se⸗ müangt bolus qd dei crat apperehat ſibi. ⁊ita finaliter ad ſe cunda vo poſitio eſt. ꝙ angeli minoꝛes ſupbierũt nõ emzn ↄuertebat᷑ nõ ad den.⁊ ſic patẽt omia queſita. tim̃ ↄſentiendo.ſed ſibi cxcellentiã appetendo. ⁊ cuʒ niin Onſequenter ſcdo loco querit᷑ de auerſione ſe nõ crederent poſſe ad illud puenire ſine ipſius lu- rdecſt, minoꝝ angeloꝛum.Et circa hoc duo querũ cifeni ſublimitate qui erat quaſi caput.⁊ ſibi ⁊ illi ap whrmn tur. Pꝛimum eſt quo genere peccati pecca/ petierũt.⁊ ideo ſuꝑbierũt ꝓpꝛie.⁊ ſuꝑbie etiam oſen igade uerũt minoꝛes angeli. Scum eſt de comꝑatõne pec ſerunt.⁊ ↄcedende ſunt ratõnes ad banc ptem indu in cati minon angeloy ad pctm̃ luciferi. cte. ¶A intelligentia aũt obiectoꝝ in cotraniũ no. 26 Nitin *(Dueſtiooff. ctandu.·ꝙ ſupbia demonũ ↄfoꝛmis fuit capiti totius emnſe ¶ Ntrum minoꝛes angeli peccauerũt peccato ſuꝑbie. malicie pꝛincipi ſcʒ tenebꝛaꝝ.ipſe autẽ dyabolns at· lboiinde Et ꝙ ſic videt᷑. Grego.ij.moꝝ.CLanto magis homi tẽdens ſuaꝝ naturaliũ ſtrẽnuitatẽ ⁊ excellentiam et dein nes ad celeſtia aſcendere inuidẽt. quanto ſe a celeſti· pccellentiam. voluit pᷣeſſe ⁊ requicſcere ſua autoꝛita⸗ — ſite bus ꝑ immundiciã elatõnis deiectos vident.loquit te.boc eſt ſine meritis ſiue miniſterio.demones vᷣo ei tin de demonibꝰ. ¶¶ Item Hug.de ſancto Uicto. Oms ſubiecti nõ ſunt auſi tãtũ appetere.ſ̊ ↄſiderãtes na/ – in eadem malicia ↄſenſerunt.⁊ vnum oꝛdinem ꝑuer turalium ſtrẽnuitatem voluerũt ſub vmbꝛa illius re üh ei ſe ſocietatis fecerut. ſed om̃s ↄſenſerunt in eade ma quieſcere.ita ꝙ nõ miniſtrarent. ſed quadam ſub il- = licia.cum malicia dyaboli fuerit ſuꝑbia.ergo om̃es la potirent᷑ voluntaria libertate quã videbant ſe nõ tctc enſerũt in ſupbiam. ſed nullus in ſupbiam conſen poſſe habere ſub diuino dominio. Cognouerũt autẽ 27 4 aen 23 tit niſi ſuꝑbus.ergo ⁊c. ¶ Item libido eſt fundamẽ. angeli ſe eſſe factos ad ꝑticipandũ quietis beatitu⸗ 8 tum ciuitatis dyaboli ⁊ radix om̃is peccati.cum libi dinem.⁊ acquirendũ ꝑ merita ⁊ miniſteria. in boc g Endnli dinoſus amoꝛ ſit amoꝛ ad ſe recuruus ⁊ amoꝛ pꝛiua ſupbierũt quia ſine merit voluerũt beati eſſe.et ſine tnslith tus.quia in hoe d keere al amoꝛe caſto.̊ quilibʒ ali · miniſterio quieſcere.⁊ ſine limite ꝗpꝛiã voluntatem wiggtiisi quid ſibi appetijt. ſed nõ appetijt nRpetibile oculoꝝ implere.⁊ hoc totũ eſt ſuꝑbire.qᷓ;uis nõ ſit tante ſuꝑ nch ineils 24 nec carnis.g ſuꝑbie vite. rem ſt amoꝛ cõmodi. bie quãte fuit appetere oibꝰ pᷣcellere ⁊ nulli ſubeſſe. iclti ituſn 2 amoꝛ boneſti. vt vult Aniel.ſi gð peccauerũt demo⸗ HMis viſis facile eſt ad obiecta rñdere.Ald ills em 28 Ctntikſi nes. aut igit᷑ amoꝛe cõmodi. aut vvneſti. cum omnis obhit ns ſupbicrit qꝛus appecierſit. darſi g tusnigſtn affectio oꝛtum habeat ex amoꝛe.ſed nõ amoꝛebone q;uis nõ appcetier̃t pᷣeſſe.noluer̃t tũ debito mõ ſubeſ uckeii ſti. Sex amoꝛe cõmodi.ſed bic eſt amoꝛꝓpꝛij boni.er ſe.qꝛ nõ volueft ſubeſſe illi dño qͥ pᷣcipit ſolũ qdð bo/ Nabolegln So ⁊c̃. ¶ Contra.ꝙ non peccauerũt peccato ſuꝑpie nuʒ eſt ⁊ reſtringit volũtatẽ.ſ ei qͥ ꝑmittit laxari fre wodandicſe⸗ videt᷑.qꝛ ſuꝑboꝝ eſt appetere pᷣeſſe et nõ ſubeſſe.ſed nũ ↄcupie.ideo mali hoĩes ⁊ ſuꝑbi potiꝰ volũt ſub/ dblerute; minoꝛes angeli voluerũt lucifero ſubeſſc.g nõ ſuꝑ / eſſe dyabolo qᷓ; deo.ſiliter potuit eẽ de anglis. Pꝛete is ihrini bierũt. Maioꝛ manifeſta eſt. Minoꝛ ꝓbat᷑ ꝑ HNug. rea alia fuit rõ qᷓ nõ cupiebãt ei ſubeſſe.ᷣ ſub eꝰdo/ ntmnuN ⁊ magiſtrũ quoꝝ vterq; dicit ꝙ lucifero ↄſenſerunt. minio ſiue ſeruitio vel miſterio reqͥeſcere.⁊ h ſupbie 1 gu fan & voluerũt ꝙ pᷣeſſet ſicut optabat. ¶ Item maioꝛis eſt. ⁊ ita pʒ ſequẽs qð obijcit ꝙ glłoſius eſt deo ſubeſ- Lg e dignitatis ⁊ ſublimitatis eſt ſubeſſe ſummo domino ſe. verũ ẽ ſᷣm veritatẽ.Sᷣ nõ ᷣm extimatõeʒ ſuperbi. 2 9 RLZõ qᷓ minoꝛi. deo q; angelo. ſi ſuꝑbus appetit quod 20 illud qd obᷣr tercio.qͥd appetier̃t.vtruũ parifi/ Sõ maioꝛis eſt dignitatis.ſi ſupbierũt.potius appetie cari deo. dom ꝙ in aliqͥ voluer̃t ꝑiſicari deo.in h̊ ſcʒ lihi l runt ſubeſſe deo q; lucifero.ſed voluerũt a dominio ꝙ ſine merit ⁊ obſcquio voluefr̃t eẽ quicti ⁊ bti inet᷑⸗ t None nſire in oĩimodũ tominiũ luciferi.ergo ⁊c. num qð ſoliꝰdei eſt ꝓpꝛiũ.nõ tñ adeo voluært ꝑifica/ nusti Item omis ſupbus appetit aliquã excellentiam. rivt lucifer. ⁊ ideo nõ adeo peccauer̃t. ¶ Adillid qð 50 itmueff ſis ſugbierũt.aliquid appetierunt.ſcilʒ ſe paꝛificari vltimo obir.ꝙ gla eſt obtinere cũ merit.ddᷣm ꝙ ſuꝑ emnermni deo vt videt᷑ dicere męr in litera.ꝙ ſuꝑbia voluerũt bus magl reputat eẽ goſum ⁊ nõ ab alio.ꝙᷓ ꝑ meri/ ammniin ſe parificare deo.tunc igit᷑ cum minꝰhaberẽt motuʒ ta ab alio obtinere.tũ qꝛ dedignat᷑ ſuire.tũ qꝛ dedig⸗ tgttui⸗ ad boc q; lucifer. ̊ grauiꝰpeccauerũt.qdð eſt ↄtra to/ tur ab alio recipꝑe.⁊ qꝛ angeli voluer̃t ꝓpꝛia auẽte qe msn tam ſcripturam.que dicit ipᷣm caput malicie.Si tu ſcere.pʒ ꝙ ſᷣm extimatõeʒ ſuꝑbi excellentiã appetie⸗ aiulnüt dicas ꝙ voluerũt quieſcere ſine meritis.⁊ ideo ſuꝑ rũt.nõ veraʒ ſ̃ falſam.ſicut pʒ in ſupbis qͥ appetunt imint bierunt. Sed ↄtra. laus eſt ⁊ gloꝛia ↄſequi pꝛemiu, mag glłam ⁊ excellentiã vanã q; verã.Et ꝑ hᷣ ptʒ qð itnäni merita. ̊ cum ſuperbꝰappetat laudem ⁊ gloꝛiam. querit᷑.q̃re appetebãt ſine meritꝭ.dico ꝙ nõ qꝛ labo⸗ Arii appetere beatitudinẽ ſine meritis.non erit ſuperbie rioſum.nec qꝛ tardũ.ſ ꝓpter deſideriũ.ſ̊ vile reputa/ nntar imo ignauic. ¶ Itẽ aut appetebat ſine merit ꝓpter bant obſequiũ ⁊ miſteriũ.⁊ B̊ ſuꝑbie ee. ⸗ iie vitandã dilatõcʒ. aut ꝓpter vitandũ laboꝛẽ. Mo pt ¶ Aueſtio. ij. 9 igei vitãdũ latoꝛc. qꝛ ãgli nõ laſſat᷑ ſicut nec motoꝛ pᷣmi e ↄꝑatõne peccati minoꝝ angeloꝝ ad peccatũ lu/ e, mobil. ꝓpter dilationẽ. ſed ſcti viri vitãt dilatõez ciferi. ⁊ querit᷑ vtrum hẽat oꝛdineʒ ad ipᷣm. Et ꝙ ba/ inie cupiũt diſſolui ⁊ eſſe cum xpᷣo.̊ videt᷑ tũc ꝙ ipſi ſu beat oꝛdinẽ cauſalitatis cuiuſdã.videt᷑. Apocal.xij. 25 perbiant. ¶¶ E. dm ꝙ planũ eſt ex dictis ſanctoꝛ Dꝛaco traxit ſecum terciam ꝑtem ſtellaꝝ.ſcti ⁊ ma⸗ uni et gloſis. ꝙ; angeli mioꝛes pctõ ſuꝑbie ſunt auerſi.s? giſtri exponunt de lucifero ⁊ demonibus. Si traxit. in tamẽ in modo ſuꝑbiendi diuerſitas eſt inter docto / ergo aliquo modo ꝓcurauit caſum coꝛum.ergo ⁊c̃. ini res. Nam aliqui voluerũt dicere ꝙ ſuꝑbia eoꝝ fuit eror ui wiat Zen⸗ mendax eſt ⁊ pater eiꝰ. gun⸗ s iu oſentiendo ſuperbie luciferi. ⁊ ↄſentire ſuꝑbienõ ergo dyabolus eſt pater mendacij. ergo cum menda ec Pt eſſe niſi ſupbientis.ſicut etiã Adam dicit᷑ ſuper cium ibi vocet᷑ ome peccatum.ergo ipſe fuit pꝛ om/ enimt biſſc. qꝛ mulieri ſuperbienti ↄſenſit. Sed tamẽ ilud nis pcti.gᷓ ⁊ pcti minoruʒ angeloꝝ. ⁊ ita vẽ ꝙ ſit ibi Kicn, nõ videt᷑ pbabile ꝙ angeli minoꝛes pꝛius appetierft oꝛdo cauſalitatis. ¶ Itez ꝙ ſit ibi oꝛdo tꝑis ſiue du⸗ ii 0 alij aliqd bonum ↄmutabile qᷓ; ſibi. cum vniuſcuiuſ ratõnis videt᷑.qꝛ bug.dicit ⁊ mꝗr̃ ꝙ peccauerit pctõ q affect? maxime ſit iunctus ſibi. vt pꝛimo appetat ↄſentiẽdo.ſed nõ potuert ↄſentire paõ lueſenl niſt * ð pceſſerat. pꝛius em vult aliquis aliquid q; rehui ſue Sadr der̃. q; dyaꝰ aliq mõ fuit oꝛigo ſiue ſuggerẽdo ſiue exẽplũ pᷣbẽdo. Nõ po/ rat cõſenſus. ⁊cc.¶ Item bᷣ vi tuit ſuggerẽ niſi poſtq; appetijt. nec etiã demõſtrare 51 52 aglijs 9 tũ ſuũ.nec illi ↄſentire.niſi poſtqᷓ; cogẽueꝛt. 3 in medio inter pctm̃ dyaboli ⁊ alioꝝ cecidit ſugge/ io.vel ſaltẽ demonſtratio ⁊ ꝑceptio.⁊ diiudicatio S ꝑcepto.ſed iſta nõ pñt ſimul eẽ. fuit ibi oꝛdo tem/ poꝛis.¶ ¶ Sʒ ↄtra.qꝙ; nõ poterit ibi eſſe oꝛdo cauſali/ tatis ſiue occaſionis videt᷑.qꝛ ſtatim vt peccauit de/ foꝛmatꝰeſt.g cum angli añ pctm̃ hꝛent limpidum vi ſum.ſi viderũt defoꝛmitatẽ.potiꝰdebuerũt a pctõ re trabi.ꝙᷓ eiꝰ exemplo vel ſuggeſtionc inniti.g nõ pec- cauerũt eiꝰexemplo vel ſuggeſtione.¶¶ Item eꝙꝙ non fuerit ibi oꝛdo tꝑis vr.qꝛ ſtatim vt dya? peccauit coꝛ ruit.alioquin fuiſſʒ dedecus pcti ſine decoꝛe iuſticie. ſed om̃s ſil ceciderũt.vñ Dañm̃.dicit ꝙ ſil cũ eo ſcʒ lu cifero ↄuulſa eſt innũera multitudo. ſiktpe omnes peccauer̃t. ¶ Item põt obijci ꝙ neuter oꝛdo ibi fue⸗ rit.qꝛ boni ſil ↄuerſi ſunt ita ꝙ nec fuit ibi oꝛdo cau⸗ ſalitat᷑ ſiue ſuggeſtõnis. nec tꝑis. ſi ſtatim diuiſa ẽ lux a tenebꝛis.ſtatim boni facti ſunt lux. ⁊ mali tene⸗ bꝛe. ſil nõ tm̃ tꝑe.verũ etiã natura.¶ Item adbuc ꝓ neuter oꝛdo ibi fuerit vꝛ.qꝛ ſi fuit oꝛdo cauſalitat. Zyf ꝙ pctm̃ alioꝝ ãglłoꝝ ſit remediabile.ſicut ⁊ pec- catũ hois.qð aliũde babuit remediũ.aliunde habu⸗/ it occaſionẽ. Si vᷣo fuit oꝛdo tpis. vẽ ꝙ pctm̃ mino rum angeloꝝ ſit grauiꝰ.cũ nõ foꝛmidauerit diuinuʒ indiciũ qð ↄſpexerũt circa luciferũ.¶¶ E. dom ad pᷣ dictoꝝ intelligentiã ꝙ hic triplex ↄſueuit poni poſi/ tio. Quidã em̃ voluerũt dicere ꝙ non fuit ibi niſi oꝛ do ſᷣm gradꝰ.qꝛ maiꝰ⁊ excellentiꝰfuit pctm̃ luciferi. eo ꝙ mag ſuꝑbiuit.nec tñ fuit pꝛiꝰ pctõ alioꝛuʒ tpe. nec oꝛigine.ſᷣ ſtatim in eodẽ pũcto qͥlibet ꝓpꝛia volũ tate depꝛauatꝰ.ſine exemplo peccauit.et qꝛ aſpectuʒ habuer̃t ad idem.ideo ↄſili mõ ⁊ eodem genere peti peccauer̃t.⁊ ↄcedũt rõnes ad H̊l ¶ Alioꝝ poſitio fu⸗ it ꝙ nõ tm̃ fuit oꝛdo exceſſus.imo cauſalitatᷣ vt cau⸗ ſalitas large dicatur.nõ tm̃ ad cauſam vere ſ etiam ad occaſionẽ.nõ tm̃ ad ꝑpetratõeʒ ſ̃ etiã ad ſuggeſti onẽ.ñ tñ oꝛdo tꝑis.Et h̊ volũt ſic dare itelligere ꝙ i lucifero ſił fuit tpe appetitꝰ⁊ eiꝰexpᷣſſio. in angelis ſil ꝑceptio ⁊ appetitio.⁊ ita ſil tꝑe peccauerf̃t.tñ pcm̃ dyaboli pᷣbuit eis viã ſicut exemplũ.Et ponũt ſile.ſi oculus directe aſpiceret in oꝛientẽ exñs in occidẽte. ſil fieret choꝛuſcatio et appareret in oculo.a minoꝛi volũt h̊ eſſe poſſe in ang „:3 b ſoluũt obiecta. Tercia poſitio ẽ ꝙ fuit ibi oꝛdo ⁊ q;tum ad graduʒz. ⁊ q;tum ad occaſionẽ.⁊ q;tum ad duratõeʒ. Otum ad gradũ.qꝛ illud luciferi fuit maiꝰ. Oꝛtum ad occa⸗ ſionẽ.qꝛ alijs pᷣbuit exemplũ. O?tum ad duratõneʒ. qꝛ ſicut in lucifero neceſſe fuit tp̃ᷣs añ eſſe qᷓ; peccarʒ. qꝛ nõ potuit in eoqẽ inſtanti hre cognitõʒ ꝗᷓ exgitur ad petm̃ cũ pꝛeoꝛdiata affectõne.ſic in minoꝛibꝰãge/ lis dicũt fuiſſe in peccãdo cũ peccauefrt aſpiciẽdo qð angelus volebat.⁊ exinde aſpiciẽdo ↄmodũ ſuum. T; ihec poſitio videt᷑ intelligibilioꝛ.vñ ↄcedende ſunt rones ad hoc inducte. Ad illud F qð obijcit᷑. ꝙy de foꝛmis fuit ſtatim. põt rñderi ꝙ fuit.ſed illa defoꝛmi tas erat intra ↄſcias. ⁊ ivo nõ apparuit qꝛ nõ rcuela uit. Ael põt dici ꝙ eſt defoꝛmitas ↄtra naturã.⁊ eon tra voluntatẽ. Defoꝛmitatẽ ↄtra naturaʒ ſtatim na⸗ tura cogſcit ⁊ reſpuit.qꝛ nõ mouet᷑ niſi vno mõ. ſed defoꝛmitatem volũtatis nõ ſic reſpuit volũtas.eo ꝙ I. ipa liera e. ideo frequẽter placet ei actx culpabilis runt iuſticie.ideo eis diſplicuit mot? angeli.⁊ defoꝛ⸗/ mis volũtas.Alij vᷣo nõ adbeſerũt.ideo imũdiciam nõ ꝑceper̃t. ſed mag vt apparẽs bonũ acceptauer̃t. Agd ullud qð obiſcit᷑ ꝙ ſilł ceciderũt.põt dici ꝙ ſil.ñ q; in eodeʒ inſtanti. qꝛ repente q̃ſi in nõ ꝑceptibili tpꝑe.⁊ ibi bñ põt eſſe oꝛdo q;uis nõ ꝑcipiat᷑. Ael al ⁊ meliꝰ põt dici ꝙ ſathanas nõ cecidit ſtatim vt appe/ tijt. boſ pcm̃ eofirmatũ ꝑ odiũ ⁊ inuidiaʒ fuit. 2 po quoꝝ ↄſoꝛtio poſt beatificatõeʒ ſtatim repulſi ſunt. Mec valet illud qdð obijcit᷑ de pcti decoꝛe.qꝛ pctm̃ ſo hʒ penã internã ſibi ↄiunctã.vñ ſicut ſtatim hõ non fuit deiectꝰde ꝑadiſo vt peccauit. ſ tñ ſtatim penam habuit. ita videt᷑ de angelo eſſe dᷣm q nõ in eodem inſtanti cecidit. ¶Ad illud qd obijcit de lis.doðm ꝙ tam ↄuerſionẽ beatoꝝ angeloꝝ qᷓ auerſi dfoꝛmis. nec vnq; talis act iſplicet ei niſi inccẽtũ acdheret aliqͥ mõ iuſticie. Et qꝛ quidã angeli adbeſe⸗/ q; facta eſt diuiſio bonoꝝ angeloꝝ a malis. de bonis ãge/ z3z4 one demonũ.pctm̃ luciferi pᷣceſſit.nam ipſe pꝛiꝰ ſup biuit ⁊ ſuꝑbiaʒ ſuã om̃ibꝰindicauit.⁊ extũc quidam adheſer̃t ſibi.alij vo reſtitert ⁊ adheſerũt deo.et ſimł iſti lux.illi tenebꝛe facti ſunt. Muis eniʒ ſimul fuerit angeloꝝ ↄuerſio ⁊ demonũ auerſio.nõ tñ ſimul cum octõ luciferi. Ad illud qd obijci᷑ ð excuſabilitate ⁊ grauitate.dm ꝙ pꝛima pars rõcinatõnis deficit. quia illa nõ eſt ſufficiens rõ quare pctm̃ hois fuit re/ mediabile. ſicut infra patebit meliꝰ. qꝛ nõ eſt ſimile. Aliter ei dyabolus dedit occaſionẽ homini.aly ãge⸗ 35 lis malis.homini ꝓmittẽdo ⁊ fallẽdo.ſed angelis /ſo lum ↄtemptũ ſuũ inſinuãdo.vñ nõ dicit᷑ eos tẽptaſ⸗ fe vt pꝛimos pentes.Scda ꝑs deficit.qꝛ non aduer/ terũt eiꝰruina.nec videfr̃t diuini iudicij ſeueritatẽ in ipſum. quouſqʒ pctm̃ eius fuit ↄſummatũ.vt pꝛiꝰta⸗ ctum eſt ⁊ determinatum. V NEcdz, tcio loco q̃ri᷑ ò ↄuerſione bonoꝝ. uerſio Et circa ̊ duo querunt᷑. Pꝛimo q̃rit᷑ de ipᷣa cõ ne ad ſuum pꝛincipiũ.Scdo querit᷑ de eadem in ↄpꝑatione ad pꝛemiũ. eſtiio.. Iſs e. ¶ ANtrum ouerſio batoß angalon ad deum fuerit vir Et tute nature vel auxilio gratie. ten detur pꝛimo auẽte magiſtri iĩ lra. Mon indigebat an vᷣtute nature vi⸗ gelus gra ꝑ quã iuſtificaret᷑.& iuſtus erat etiaʒ pᷣter gram.ſed qui iuſtꝰeſt recte ⁊ oꝛdinate ↄuertit᷑ ad fo/ xilio grẽ̃c. ¶ Item ph̊s in.iij.de aia. Intellectꝰſp ẽ re tem om̃is Ser⸗ videt᷑ ꝙ Gᷓ poterũt angli ſine au⸗ ctus.ſᷣ̊ ̊ nõ eſſet niſi rectitudo eẽt eĩ ↄnaturalis. er⸗ o ãgeli itellectꝰ ⁊ vere ⁊ ꝓpꝛie de natura ſua erat re- nn ed nullꝰeſt rectꝰniſi is qͥ ſurſum eſt ↄuerſus.et q̃ bʒ caput ment erectũ ad diuina. & vr ꝙ h̊ babuit p naturã.¶ Item faciliꝰpõt qͥs aliquid ad qdð natu raliter oꝛdinat᷑.qᷓ illð ad qð ñ oꝛdinat᷑.ᷣ angelꝰerat oꝛdinatꝰad deũ mag qᷓ; ad aliud.⁊ natura erat oꝛdi- nata in ipᷣo. cũ ſine aliq̃ adiutoꝛio poſſet ↄuertiad bonum ↄmutabile.⁊ auerti a deoo.multofoꝛtiꝰabſq; alicui ↄuerti ad illud qd naturalr mag diligit.ſᷣ an/ atum. vt in Sele 9habitũ eſt. & vẽ ꝙ naturalr cõ/ uerteret᷑ ad ip̃m in inſtati ↄuerſiõis ⁊ auer ſionis nulla eſt dr̃ia inter angelos añ hoc inſtans. ſi gelꝰnaturali dilectõe mag diligebat deũ qᷓ; aliqð cre auxilio aliqͥ pt ↄuerti ad ipm. Item naturale eſt alia incipit dr̃ia eſſe.hoc eſt auerſione ⁊ ↄuerſionc. pꝛioꝛ eſt auerſio ⁊ ↄuerſio ꝙᷓ gre infuſio. ↄuerſio elluaſoßt Rleuc kiiſigr lebtehii unaſteeen 4 —,2ʒ— ich cie tabeitnung Pekicitfennet wetriuigtti Sunpchizm n Kfrc i fumucin ſcnorln⸗ tntdopaat ghlign ſſnaſceil utfaiöfui ens ndoar 1 laanco: — — — kiugracaptt/ 1.2 Klüſſicdinin mecini miucitiine ohnizenien os ialirti wqen ritst, ihiiinit zdnnimnn Bit Amitd ning hwin int . inpenint aljmm n fralan ihugnthji nemg weit hen Rtas Nnn eanmmin minfff ilnn idain Hidl 4 iutord 1 gi —☛ — u,= ☚ — 4 7 — ☛ Se S= E= =☛ = 4 6 — , S= =a 59 fueft opa eoꝝ meritoꝛia. 4 mit᷑ ſumpta ouerſiõe cũ ipa dilectõe.ñ bʒ inſtantiaʒ. Di. tuit eẽ a gra. ¶ Item ſi ↄuerſio fuiſſet a gra et nõ deult ragle igtis qͥ nunqᷓ; buerũt graʒ ſed ſola nãlia nõ eẽt imputãdum q ad deũ nõ ſunt ↄuerſi.g nec dyaꝛ ect culpandꝰ nec puniendꝰ ꝙ dño non ad-/ beſit. ¶ Ad oppoſitũ arguit᷑ aucte ⁊ demr̃atõe. Au/ toꝛitate ſic. mgr dicit in a.cõuerſio iuſtos fecit.ſed auerſio iniuſtos.ſ nihil facit iuſtũ niſi Stuitum ſit. S ↄuerſio fuit a gra. Si dicas ꝙ intelligit de iuſticia na e⸗ nibil ẽ.qꝛ illã hẽbãt oẽs angli a ſua oꝛigine. Itẽ ↄuerſio ceature ſpũalis ad deũ vt dicit aug. eſt dies.qꝛ ibi ẽ fulgoꝛ cognitõis ⁊ caloꝛ affectõnis. ꝑ nam lux pᷣcedit diẽ.cũ g angłs nõ ſit lux niſi ifoꝛ/ matõeʒ gre.pꝛiꝰſuſcepit gr̃aʒ.qᷓ; ↄuerteret᷑ ad boni/ tatẽ diuiaʒ. 4 tẽ e naeye Reno . meritũů ſuc gar. vt pʒ.j.qꝛ nõ hoĩeʒ pt᷑ opꝰſ opꝰ ꝓpt᷑ autoꝛẽ accepta e —– iſua ↄuerſiõ werbckt ſicut alij cũ auer/ ſione demerueft. S 7.Stes ſi ꝑ nalia fuiſſet ↄuer/ ſio. cuz g iĩ nalibꝰpcelleret lucifer. potiꝰ vꝛ ꝙ ipᷣe erat ↄuerſus qᷓ; alij.ſi g̊ nõ fuit ↄuerſus.nõ a vᷣtute natu/ 36 re fuit illa ↄuerſio.ſ mag ab auxilio gre.¶¶ R. ad i/ telligẽtiã oboꝝ pᷣnotãdũ ẽ ꝙ i ↄuerſiõe ad deũ atten dit᷑ rectitudo ſe ſpũalis qᷓtũ ad eiꝰmẽtẽ. maxie rõe pt motiue.nec pᷣt eẽ recta niſi actu vel bitu ſit ad deũ 37 ↄuerſa. Quẽadmodũ igit duplex ẽ rectitudo.ſic du- plex ẽ ↄuerſio.Eſt em̃ qᷓdã rectitudo nãc inſtitute.et penes hãc ẽ iuſticia oꝛigialis.Et ẽ rectitudo gre.⁊ pꝑe nes bãcẽ iuſticia meritoꝛis quã acceptat iudex ſum/ mꝰad retributõeʒ et᷑nã.Et qꝛ videt ĩ ea pulcritudies gc.merito eiꝰaiaʒ traducit i ſpõſam.⁊ oꝑa eiꝰſt ipſi amabilia.Sic intelligẽdũ ẽ ꝙ duplex ẽ ↄuerſio.q̃dã a nali rectitudie.qᷓ̃dã a rectitudie gre. pᷣmã potuerũt bie angli abſq; gra. ̊ ſcᷣaʒ nõ ſine gra. Oñ igit᷑ q̃rit de q pᷣncipio dcte illa ↄuerſio.dð.ꝙ ↄuerſio illa fu/ it meritoꝛia ⁊ do placita. ⁊ iõ nõ potuit eẽ ſine gra. Rurſus. qꝛ p ula ↄuerſionẽ obtinuer̃t gr̃aʒ. optet ponere ꝙ ĩ ↄuerſiõe illa inchoaucrit volutas liba.ſᷣ ↄſũmauit gr̃a.⁊ iõ fuit ibi gra ſᷣſequẽs.nõ pᷣueniẽs. gra cooꝑpans.nõ oꝑans.vt dicit mgr i lr̃a.Cõceden/ qũ ẽ ; illa angloꝝ ↄuerſio in q̃ ↄfirmati ſt᷑ nõ fuit 38 ſine auxilio gfe. ¶Gd ills qð obr. ꝙ nõ indigebat angls gra iuſtificate.dð. ꝙ iuſtificatõis actꝰduplr in telligit. Eſt ei iuſtificare de ñ iuſto facere iuſtũ. MHon iuſtu ãt duplr er e pᷣuatie ⁊ negatie. Pꝛiuatie idem ẽ nõ iuſtũ q iniuſtu.⁊ tũc iuſtificare idẽ eſt qd e impio facere piũ.⁊ J̊ modo nõ fuit gra ĩ anglis ad hũc cfectũ. Alio mõ dẽ nõ iuſtuʒ negatie.⁊ ſic nõ tĩ de nõ iuſtũ qð hʒ impietatẽ.ſ̃ qd nõ bʒ iuſticiã gfe. 2 ſic fuit in anglis iuſtificatio ꝑ grazʒ. ct ab hac iuſticia rt opa eon me Sas qð obir eꝙ itellecꝰ⸗ ſp ẽ rectꝰ.iã pʒ rñſio.qꝛ ñ in elligit de rectitudie nali. llð tñ pbũ phi dz intelligi vt dicat ſo eẽ rect? reſpe ctu illoꝛuʒ ad qᷓ mouet᷑ vt nã ſiue nalr. ⁊ ſic nos dici⸗ mꝰi theologia ſindereſim ſp rectã. ſi ãt intelligat᷑ re⸗ ſpectu eoꝝ in qᷓ mouet᷑ vt deliberãs. falſuz ẽ.imo cir cũſcripto oi imagiabili 2 fantaſmate.poſſʒ intellectꝰ 40 peccare ſiue pᷣuanicari. ⁊ ſic foꝛte fecit anglicꝰ. Ad ill qd obr ꝙ faciliopt qs ĩ id ad qd oꝛdiat᷑ ⁊c. di W e ven ðẽ.ſi illð ſit int tennios nãe. ß ↄuerti ↄuerſiõe ꝑ cta ⁊ meritoꝛia ẽ ſupᷣ nãm. deficere ẽ cõtra.⁊ iõ rõ illa nõ cogit. Uel dic ꝙ illud eſt veꝝ qñ genꝰ oꝑis ad potẽtiã ↄpatũ eſt eq̃lis difficultat᷑ ſi ĩ ſe ↄſiderat᷑. als nõ bz ventatẽ. ſicut pz ĩ mit᷑ erẽplis.¶ Ad illud qaðd obr de ↄuerſione ꝙ ſeq̃tur dilectõeʒ.dð.ꝙ vnifoꝛ — Dic e qdaʒ dilectio ẽ a volũtate nãli.vt a deſiderat nec neceſſariũ. der vt btificãs. Quedã a volũtate electia qᷓ̃ q̊s optat deo honoꝛẽ ⁊ glaʒ. Quedã a gtuita q i obſequiñ diui nũ captiuat᷑ ipa volũtas tota.Sic ⁊ ↄuerſio ꝑ appe titum ↄcupie ẽ a nã. Cõuerſio ꝝ affectõeʒ amicicie a voſũtate deliberatia ſiue electia. Cõuerſio vo ꝑ obſe quiũ obie gte ẽ ab ipᷣa gra.⁊ ſic pʒ ill. Aaſſgas 42 obr ꝙ i nllo differebãt.dð.ꝙ ill ↄcludit ꝙ gra non inchoauerit.ᷣ nõ excludit qn ↄfirmauerit.et h̊ ẽ ve⸗ rũ.¶ Ad illò qd obᷣr ꝙ nõ eẽt imputãdũ malis ſi cõ 43 uerſio eẽt a gra.dð. ꝙ falſuz ẽ.qꝛ ſtare poterãt ⁊ non auerti ſi volebant.⁊ ideo auerſio eis imputat᷑ in cul/ Auaitah f „ pam. W e ↄuerſione bonoꝝ in ↄpatõne ad pᷣmiũ. Et q̃rit vtrũ in oe ue one meritũ ſeqt pᷣmiũ vel pcedat. Et ꝙ pᷣcedat vẽ. Aug. de coꝛreptone ⁊ gra. Angli ſcti q cadẽtibꝰ alijs ſtetert. illiꝰvite mercedeʒ recipe me- ncfesmezucft reciꝑe.merituʒ pᷣceſſit receptõneʒ mercedis.¶¶ Itẽ meritũ ẽ via ad pᷣmiũ.ſ recto oꝛdie ꝓcedẽdo pꝛioꝛ ẽ ſtatꝰviatoꝛis qᷓ; Ophẽſoꝛis. et vie qᷓ patrie.& in anglis fuit meritũ añ pᷣmiũ. ¶ Itẽ diſpõ cedit illð ad qð diſponit vel tꝑe.vel nã. gra eſt di ſpoſitio ad gfiaʒ. ſi de edit anglis gram q poſſent mereri.⁊ glaʒ q ſt bti.pꝛiꝰbũerũt graʒ qᷓ; glam. ᷣ gra ñ inuenit li.ar.i actu debito.facit illũ eẽ meritoꝛiũ. ſi li. ar. angli ĩ ingreſſu gre ⁊ glie erat ĩ actu. g̊ pꝛius bũit motũ meritoꝛiñ qᷓ Aocm. tẽ ꝑ impoſſibile vẽ ꝙ ded dedit anglis gliaʒ.aut g dignis.aut idignis. Si indignis.iniuſte ⁊ inoꝛdiatè fecit qdð ẽ ipoſſibile. dedit dignis.ᷣ nullꝰẽ dignꝰ coꝛona niſi ꝑ merita.S ⁊c.¶ Itẽ ſi mereri ↄtinet hitũ.duʒ qͥs ſᷣuit deo.⁊ bñ vtit᷑ hito. cũ oiĩs ꝑſeuerãs i gr̃a bñ vtat᷑ ea.qͥ pſeue rat ĩ gra meret᷑ eꝗ.ſᷣ qd ẽ ex merit᷑ nõ ẽ ex gra.ẽ merẽ do graʒ deſineret᷑ eẽ gr̃a. ¶¶ Itẽ ſi pᷣmiñ pᷣcedit meri/ tũ.qro qð ẽ illð meritũ.aut q;tũ ad act ↄtẽplatõis. aut miſterij. Mõ qᷓ;tũ ad actuũ ↄtẽplatiõis.ſic em̃ oẽs bti merent᷑.Si qtũ ad actũ miſterij.ᷣ vrẽ q ſi nõ eẽt hõ. angls nõ poſſet mereri.gᷓ nec dignꝰ eẽt btificari. q falſuʒ ẽ plane. Contra h̊ qd igf dicit in r̃a.qd mag placet ſcʒ e merent᷑ hitũ. ¶ Itẽ rõe. Angli dũ miſtrãt nob aliqd merent᷑.cũ ex maẽ charitate ⁊li/ beralitate nob ↄdeſcendãt.⁊ miſteri nõ ſit actꝰↄpᷣ⸗ hẽſoꝛis.ſᷣ viatoꝛis hotiꝰ.aut ͤ̈ merent᷑ bituʒ. aut ba bendũ. Si habitũ. bẽo gpoſitũ ꝙ meritũ ſeqᷣt pᷣmiñ. Si babendũ. g tũc cũ mercat᷑ btitudinẽ nõ ẽ beatꝰ. Si aliud qꝙᷓ; beatitudinẽ.g nõ eſt meritũ eiꝰpfectum ꝛeterea quicqͥd mereat᷑ cuʒ ſpes qᷓ differt᷑ affligat aiaʒ. vẽ ꝙ tale merituʒ reſpectu rei habẽde nõ poſſit ſtare cũ ſtatn btitudinis. ¶ Item mag pᷣmia nõ debẽt dari ſine magnis merit.et maã̃ merita nõ ſunt ſine magnis obſequijs.g cum angeli mas pᷣmia hẽant.⁊ ma obſe uia nõ pᷣceſſerint in qͥ bus meruerint. ̊ debent ſeͥ. Item ᷣm ꝙ plꝰ dat deꝰ. plꝰexigit deꝰa creatura.ſi gꝙ̊ maiꝰrobur vtutis ce dit anglło qᷓ hoi. g ⁊ maioꝛa obſequia requirit.ſᷣ ho/ mo nõ gloꝛificat᷑ niſi ꝑ laboꝛes mitos ⁊ magnos.er/ go nec angelꝰſine oꝑibꝰdʒ glificari.ſ̊ oꝑa nõ pᷣceſſe⸗ rut. ſ dlemot affectoͤnis gopter ſeqᷓ.¶¶R. doᷣm ꝙ ꝗ4 circa H̊ ſiẽ dicit mgr̃ duplex fuit opinio. Quidã ei di xerũt ꝙ in anglis pᷣmiũ pᷣcedit meritũ.⁊ hꝰpoſitõnis fuit mgr̃.⁊ ad ̊ ponenduʒ moti ſt᷑ rõnabilr.⁊ q;tum ad motũ.⁊ ꝙᷓtũ ad motiuũ.Quia ei intellexert ꝙ nõ ẽ meritũ ſine gra.nec magnũ meritũ vbi nõ eſt ma⸗ gnũ obſequiũ.⁊ ĩ anglis ꝓpt᷑ nãe velocitatẽ ⁊ idonei/ tatem ſil duratõne dat᷑ gra ⁊ ga.ꝙ in anglis meritũ nõ potuit pᷣcedẽ pᷣmiũ.meritũ inq; dgn i ed ſoluʒ i. II Iſi alidd ſcedit eſ menitũ grui ſ iequit meritum res. iö buicadberẽduz ẽ. ¶Ad uls ad obr demgfo. ↄdigui.Hos etiã ad h̊ ponẽdũ inſtigauit ꝙ meritux dom ꝙ i hac opinione ſic in pluribꝰalijs nõ affentit cals dℳR rei See ſonat iincigetis qð nõ vꝛ poſſe ſtare cũ gla ci.¶ Ad ill qd obr ꝙ merent᷑.dm q ẽ pᷣmiũ ſbale 4 it, Motũ ãt bꝰmeriti ſatladuertẽ poſſumꝰin militibꝰũõ ⁊ meruer̃t ꝑ ↄuerſionẽ ſui in deũ. Et ẽ pᷣmiũ accũ/ q̃ bñ pugndo merent᷑ equũ añ merita datuʒ. HNec ãt tale.⁊ hq̊ merent᷑ ꝑ miſteriũ qdð faciũt hoĩi. Et qꝛ acci/ tmn opinio qᷓuis ſit ꝓbabilis.tñ plura bʒ ſibi aduerſaria it btitudini.iõ fine tali pᷣmio cũ eiꝰ merito pot ſtare ꝗq in opponẽdo tacta ſt. ¶ Pꝛopt qð fuit alia poſitõ btitudo.nec affligimur ex expectatiõe ſiẽ nec aie btẽ in anglis meritũ pᷣceſſit pᷣmiũ.nõ tpe.ſᷣ nã.Et rati· tæ ſce ſtole ꝑceptõe.⁊ adbuc minꝰqꝛ minꝰinclinãt᷑ A. onẽ hꝰaſſignt.qꝛ gra naliter pᷣcedit glłaʒ.⁊ gra cũ in/ (Ad ill qd obr ꝙ mag pᷣmia reqͥrunt mag meri/ nenit motũ in li. ar. oꝛdinatũ.facit meritoꝛiũ.⁊ pẽſat᷑ ta.dm ꝙ magnitudo meriti nõ ↄſiſtit in ope exteri 46 meritũ ſᷣm quãtitatẽ.nõ pᷣm multitudieʒ opeꝝ.iõ ců oꝛi pꝛincipalr.s interioꝛi. AVñ ſicut dyaꝰmultũ pecca⸗ anglis data ſit ꝑfecta ga. ⁊ li.ar.oĩo ſit coopatũ ge. uit ꝓpter impꝛobã volũtatẽ ⁊ ſi nihil exteriꝰ fecerit. vr ꝙ in ſua ↄuerſione ſufficiẽter meruer̃t gliicatiõʒ. ſic ecõuerſo multũ meruer̃t angeli boni.Ad illud Et h poſitio rõnabilioꝛ ẽ ⁊ meliꝰpʒ fundamẽtum.qꝛ qð obᷣr de hoie.dom ; hõ nõ ita cito mouet᷑ vt ãge⸗ menritũ requirit ⁊ fundat᷑ iĩ ꝑfectiõe volũtat.nõ ĩ m lus.iõ tpᷣs meriti bʒ diuturniꝰ.⁊ iõ nõ ẽ ſile.ð H̊ meli tiplicatõne oꝑatõis.bãc coiter tenẽt moderni octo us patebit infra di.viſjJj. Diſtinctio.vj.de ruina q̃ ↄſecuta eſt maloꝝ angeloꝝ auerſiomnr. NVeterea ſciri opꝑtet ⁊c. Supꝛa egit mgr̃ de auerſione ⁊ ↄuerſione angloꝝ in hac pte agit de lapſu ſine ruina maloꝝ.Et diuidit᷑ qͥ ꝑs in duas. In pꝛima determiat veritatẽ. In ſcdᷣa remouet dubitatõʒ.ibi Solet ãt qri ⁊c. Pꝛima ꝑs bʒ tres. In pꝛima kinihot Aez cecider̃t. In ſcdᷣa vᷣo vñ ⁊ in quẽ lo C(Cti cecideft. ibi. Et tante ſuꝑbie. In tercia vᷣo qtr ibi bñt oꝛdinẽ pᷣlationũ.ibi.Et ſiẽ int᷑ bonos ⁊c. Silr ſcda B pys hʒ tres. In pꝛima mouet qõnem de vnitate loci q;tum ad angłos mioꝛes.Scdo qᷓẽtum ad luci cruz. Ler/ QQae occaſionalr oñdit ofligẽdi modũ int᷑ nos ⁊ nrjm aduerſariũ. Pꝛimũ facit ibi. Solet ãt q̃ri ⁊c. Scom autẽ ibi.de lucifero. Cerciũ ibi.alijs q̊s qͥ a ſctis ⁊c. Pꝛincipalr igit᷑ in hac diſtinctõne determiat᷑ vñ angeli coꝛrue⸗ runt.⁊ deinde quis locus poſt ruinã.⁊ qͥs oꝛdo in loco ⁊ officio. . Determinat qui ⁊ quales angeli ceciderũt. à2 Di. v 4/ Reterea ſciri oꝑtet.qm̃ ſiẽ de maioꝛibꝰet mĩoꝛibꝰquidã ꝑſtiterũt.ita l. I de vtroq; graduſqdaʒ coꝛruerũt. Int qͥs vnꝰfuit oĩbꝰalijs cadẽtiob· excellẽtioꝛ.nec int ſtãtes aliqs eo fuit dignioꝛ ſic teſtionijs auẽtatuʒ “ð’S . mMÿſtrat᷑. Ait em̃ iob. Ipᷣe pᷣncipiũ viaꝝ dei.Et ĩ eʒechiele legit᷑. Tu ſignacu⸗ Job. xl. lũ ſilitudis plenꝰſcia ⁊ ꝑfectõòe.decoꝛꝰi delicijs ꝑadiſi dei fuiſti. Qð greg.ex Eʒechie. x F ponẽs ait. Quãto i eo ſõtilioꝛ ẽ nã.eo magli illo imago dei ſiliꝰinſinuat᷑ im⸗ vii. pᷣſſa. Itẽ in eʒechiele legi᷑. Ois lapis pᷣcioſus oꝑimẽtũ eiꝰ.i.oĩs angłs quaſi Eʒechie.xx ⸗ opꝑpimẽtũ eiꝰerat.qꝛ vt dicẽ greg.in alioꝝ ↄpatõne ceter clarioꝛ fuit. vñ voca⸗ viij. tẽ lucifer ſic teſtat᷑ Eſa.Quò inqᷣt cecidiſti de celo lucifer qͥ mane oꝛiebaris Eſa.xiiij. ⁊c.q ñ vnꝰoꝛdo ſᷣ vnꝰſpũs accipiẽdꝰẽ.qͥ teſte yſið.poſtq; creatꝰẽ eminentiaaz nature ⁊ ꝓfunditatẽ ſcie ſue pꝑpendẽs ĩ ſuũ creatoꝛẽ ſuꝑbiuit. intantũ ꝙ eti,x deo ſe eq̃re voluit.⁊ i Eſa.dr.In celũ ↄſcendã.ſuꝑ aſtra dei exaltabo ſoliu,- Eſa.xiiij. meiũ ⁊ ero ſilis altiſſimo.Silis quidẽ deo eſſe voluit nõ ꝑ imitatiõeʒ. ſed per equalitatem portenniiie. = Determinat vnde ⁊ in quẽ locum ceciderũt. pbpb Nan. Et tante ſuꝑbie merito de celo.i.de empyꝛeo in qͥ cũ alijs fuerat.deiectꝰeſt in . Kutid n iiſtũ caliginoſum aerẽ cũ om̃ibꝰſue pᷣuitatis ↄſoꝛtibꝰ.Nã vt Joh. ait in Apo⸗ Apoca.xij. cal.Dꝛaco de celo cadens ſecũ traxit terciam htem ſtellaꝝ.qꝛ lucifer ille aljs — maioꝛ nõ ſolus cecidit.ſed cum eo alij multi qͥ ei in ma ” a Eoſh cagentes licia ↄſenſerũt. eoſq; cadentes huicaliginoſi aert ha a 14 bun callginoſigerha bitaculum recepit. Et hoc ad noſtrã pbatõeʒ factit eft lai itaculuʒ recepit.⁊ HG reLS.OR„νυ⁹nüO. Colluctatõ eſt Eph. vj. ad nram ꝓbatõez ⁊c. Vt ſit nobis exercitatõnis cã. VUñ apis.Colluctatõ eſt Eph.vj. 3 Contra. videt᷑ ex vͤ nobis aduerſus pᷣncipes ⁊ ꝑtãtes mũdi huiꝰ.⁊ aduer “ að vltimo dici᷑ ꝙ de · ſus rectoꝛes tenebꝛaꝝ ↄtra ſpũalia nequicie.in celeſli⸗· lufrn beant habitare in ter bus. qꝛ demones q ſunt ſpũales ⁊ nequã.iĩ hoc turbu· nigtiin Rcam nae n . lento aere nobis ꝓpinqͥ qdð celum apellat᷑ habitãt. wyyf iie Item dealogo le⸗ 7⁊ dyabolus pꝛinceps aeris diccic. Ecph.ij. git᷑ ꝙ quedã comedit . —””Ml MG ltge,:. lactucam ⁊ ſtatim oob „ — 1 ge cini ſeſſa eſt a dmonio. ibidem ratio reddit᷑.qꝛ dyabolus erat in lactuca quã momoꝛdit. videt᷑ ꝙ ſint in terꝛa. nuſuſthe I Rꝑ'. dm ꝙ diuina dementia ⁊ puidentia locũ ſequeſtratũ ꝓuidit demonibus ne nimis acriter nos tempta/ i Cheſtnb⸗ rent.nec tñ nimis a nobis longinquum vt poſſent nos exercitare.vñ ꝙ inhabitẽt in caliginoſo loco. hoc diui cen küfigan W 1 N Scetz Sn 1 4 A s I 6 —ð 7 eE — — == S⸗ Non eſt malis angelis oↄceſſũ bitare i celo vł Math. xxv — Nõ em̃ eſt eis ↄceſſuz habitare ĩ celo.qꝛ clarus locꝰeſt ⁊ amenꝰ.nec ĩ terꝛa nobiſcũ ne hoĩes nimis infeſtaꝛẽt. Sʒ iux? Apli petri doctrinã ĩ epla canonica traditã.in aere iſto ealiginoſo qᷣ eis qſi carcer vſq; ad tpᷣs iudi⸗ cij deputatꝰc.Tũc ãt detrudẽt᷑ ĩ hbaratꝝ inferni.ſᷣm il⸗ lud te maledicti ĩ ignẽ eternũ ꝗͥ ꝑatꝰẽ dya.⁊ an.ei⸗. Determiat qualiter ibi hñt oꝛdinẽ pᷣlationũ. c 5tſic int bonos anglos alij alijs pᷣſunt.ita ⁊ inter ma los alij alijs plati ſt. alij alijs ſpiecti qdiu durat muũ⸗ dus.angli anglis.demões demõibꝰ.hoĩes hoĩbep̃ſt. Sʒ ĩ futuro oĩs euacuabit᷑ platõ.vt docet aplus.hñt ch m modũ ſcie maio vł mioꝛis pᷣlatões alias maio res vel mĩoꝛes.Quidã em̃ vni ꝓuicie.alij vni hoĩ.ali q vni vicio pᷣſt. Uñ dr ſps ſupbie.ſps luxurie.⁊ hmõi. qꝛ de illo vicio maxie pᷣt hoĩes tẽptare a qͥ noĩat᷑. In⸗ de etiã ẽ ꝙ nomĩe demõis diuitie vocãt᷑ ſcd mãmona. Eſt em mamon nomẽ demõis. qͥ noie vocant᷑ diuitie Fnm ſyꝛam linguaʒ.Hoc ãt nõ ideo ẽ ꝙ dyabolain ptãů⸗ te habeat dare vel auferꝛe diuitias cui velit.ſed qꝛ eis vytit᷑ ad hoim temptatiõeʒ ⁊ deceptõnem. — „ „ — ouet qõeʒ de vnitate loci q;tũ ad angłos minoꝛes An ſcʒ oms demones minoꝛes ſint in hoc aere caligi/ noſo. an aliqui ſint in inreeno. 99 (Solet at qri vtꝝ om̃s ĩ iſto aere caligioſo ſint.an aliq iaz ſint ĩ inferno.να inferno qͥtidie deſcẽdãt aliqͥ de/ monũ veriſile ẽ.qꝛ aĩas illuc cruciãdas deducũt.et ꝙ — — üllic aliqͥ ſꝑ ſint alternat foꝛte vicibꝰ. ñ ꝓcul ẽ a vo. qͥ il lic alas detinẽt atʒ cuciat. at aie malor illic deſcẽ Aãt otʒ illic punidt.ex eo ↄſtat ꝙ xpᷣ ad ĩferos deſci⸗ ciñũ atteſtans clarita/ Qdebãt. mIto mag iniuſti.: ſic tradit auẽtas cuʒ iuſtos SS qurit inids ibi fliqt. momoꝛdit ei ĩfernũ ñ abſoꝛbuit. (Ae ouet qõeʒ q;tum ad lucifeꝝ.an ſit ligatus ĩ infer⸗ —„eNozzz,⸗. N — Zucifer modo non bʒ ptätem qug bebit tepe antixbi. c * — E(Me lucifero at quid opinat᷑ ꝙ ibi religatꝰſit ⁊ ad noſ Apoca. xx.· lẽptados nũc acceſſũ ñ hẽat.qꝛ i Apoc.legit᷑. Cũ ↄ9ſũd emagti fuerit mille ani. ſoluet ſathanas de carcere ſuo ? EEegiet ⁊? ſeducet geẽtes. qð erit nouiſſimo tꝑe antixpᷣi.qũ eeeenrit tanta tribulatio. vt eciã ſi fieri pᷣt moueant᷑ electi. Auẽ ibi religatũ dicũt ab eo tꝑe qͥ tẽptauit xpᷣm ĩ de⸗ 0 Hoiem temptaſſe ⁊ viciſſe.⁊ ſcðᷣo deũ.vᷣ ab eo victum elſſe.?⁊ ideo in inferno religatũ.Alij aũt putãt exqͥ ceci⸗ ie per ini magnitudine illic fuiſſe dimerſuuz. Sůʒ ſiue ĩ infernũ dimerſus ſit ſiue ñ.credibile ẽ eũñ hfe ptqteʒ accedẽdi ad nos quã hẽbit ĩ tꝑe antixpi.in qà frauduleter ac violeter oꝑabit᷑. ⁊ iõ foꝛte dr tũc ſol⸗ uendꝰ.q; tũc dabit᷑ ei ptãs a deo temptandi homies . ne ſententie eſt. p vo ad nos veniãt hoc ꝑ⸗ miſſionis ẽ. Vñ cum triplex ſit aen interſti cin.ſi querat᷑ in q̃ ꝑte ſunt. ꝓbabile vid ſint i medio vbi ẽtur⸗ bulẽtia ⁊ vexatõ ⁊ va rietas impᷣſnonum. hinc ẽ ꝙ freqnter cõ⸗ mouẽét vẽtos cet tẽpe/ ſtates. b(Aere iſto caligio/2 ſo qui eis q̃ſi car. ⁊c. Cotra. vẽ ꝙ nullo mõ ſit carcer. qꝛ diſcurꝛũt q̊ volũt.⁊ iterũ ſpũa/ les ſunt.̊ nec phibẽ/ tur nec detinent᷑ coꝛ/ poꝛe. Item vent? nõ pot ↄmouere nec con turbare radiũ.g mul⸗ to foꝛtiꝰ nec ſpirituzʒ. Item cũ nõ habeant viſum coꝛꝑaleʒ. vẽ qꝙ; nullꝰlocus ſit eis cali ginoſus.nec puniꝛi vi dent᷑ tenebris coꝛpa/ libus. Re.doᷣm ſic cx quadaʒ cõgruitate celũ empyꝛeũ eſt an/ gelis ſanci loc? ↄueni ens ⁊ aptus.tũ ex lu/ cc.tũ ex ſpacioſitate. ita recte põt dici pala ti et tranquillitati et ampliatõni charitat᷑. ſicp oppoſitũ aer ille caliginoſus carcer ẽ. qꝛ paruus ⁊ artꝰ⁊ ob curus. nõ obſcurita⸗ te qꝗᷓ obſcuret. vel arti tugdine ꝗᷓ anguſtet. H potius ꝗᷓ atteſtat᷑ mẽæ tis artitudini.⁊ frigo⸗ er 4ebrannkpmi de⸗ Hiiniquitatis. 2 como ſerto vel iĩ paſſione ? yict'fuit ab eo. Ipm putãt pmũ none recte carcer dicit᷑.⁊ ſi proꝛalis locat ſpiritꝰ. glio mõ coꝛꝑpa. ita et etiam alio mõ incar cerat. ſic patent ob/ ec4gs— qi bomines quã mõ nõ habet. Contra. Job. xlj. nõ eſt ptãs ſuꝑ ter:ã que põt ei comꝑari. ſi vires eius exce dunt noſtras. poti? videt᷑ ꝙ der debebat nobis augere poſſe q; demonibꝰ. aut videt᷑ iniuſte agere et inequali/ ter dum exponit debilem foꝛti. ⁊ foꝛtificat foꝛtem ↄtra debilem. Re. dvᷣm ꝙ ptãs illa de qua loquit᷑ Yobẽ po teſtas virtutis naturalis. nõ eſt ptãs temptandi. nam ptãs temptandi bilis eſt niſi foꝛtificet p oſenſuz te⸗ ptati. Debilis em eſt hoſtis qui nõ vincit niſi volentẽ.quia tñ ꝓpter noſtrã ocupiſcentiã ⁊ ignoꝛantiã multi/ plicit᷑ nos decipit et allicit. iõ foꝛtis eſt. ⁊ adeo ꝙ pauci eẽnt qui nõ vincerent᷑ niſi de aſtuciã eiꝰ ⁊ fallaciã re/ paꝛimeret ⁊ reſtringeret.qus in fine iuſto iudicio ꝑmittit dilatari.⁊ ideo ptãtem temptandi vicit gare no con⸗ S = — — —= „ ferendo nouam potẽ quaʒ modo nõ habet, tiam. ſed ſinendo ip/ 1 ſidit occaſionali ſam oꝑari ſᷣm iuſtam aquerſariũ.ꝙ den potentiam ⁊ aſtucia,ʒ quam iam habet. „ En 4d ¶ Mec vltra fas ſit ⁊c.innuit magiſter ꝙ nõ eſt fas vlli ſpiritui qui victus eſt impu/ gnare aliquem.Con/ tra. ꝓbabiliter credit᷑ q; dyabolus magnus qui temptauit adam temptauit xpᷣm. et oĩ modo eſt victus.g vi det᷑ ꝙ nunqꝙ; ammo/ do temptet.qð eſt co⸗ tra tex.Apoca. Item ſi hoc eſt verum. —,—,, . occaſionaliter modũ ofligendi inter nos e dqduerſariũ.ꝙ demones ſemel victi a ſanctis nõ ace dunt amplius ad alos. f— f ptãs alios temptãdi videt᷑ adimi. Vñ oꝛigenes. Pu⸗ to inquit ſane qꝛ ſancti repugnãtes aduerſus iſtos in / centoꝛes ⁊ vincentes minuat exercitũ demonũ.vel vt q plurimos eoꝝ interimãtꝰnec vltra phas ſit illi ſpiri dè impugnare iteru alii hoĩem. Hoc aüt putant quidaʒ ſupbia aliquẽ virũ ſanctũ temptat.⁊ vincit᷑ vlterius videt exercitus demonũ adeo diminutus in fine q; temptare nõ poſſit boc aũt falſum ett. cum foꝛtius temptet in fine.Rꝰ,dᷣm ꝙ circa hoc difficile eſt veritatem determinare. ꝙ aũt fiat diminutio in eodem exercitu demonũ nõ videtur impꝛobabile.cum ita videamus ↄtingere ᷣm legem belli. vt qui ſuperat amoueat᷑ a bello.quantuʒ tamen ⁊ qñ difficile eſt determinare.vñ quicqd dicat Oꝛigenes. melius eſt dubita re. qꝙ;ᷓ ſuꝑ hoc aliquid diffinire. derũt. Secundũ eſt in quid ceciderũt. Zerciũ eſt de oꝛdine ſiue platone eoꝝ poſt caſum. ¶ Circa pꝛimũ duo querunt᷑. Pꝛimo de q̃ oꝛdine fuit lucifer. Secũ⸗/ do de qᷓ oꝛdine lapſi ſunt minoꝛes angcli. . . ¶ De quo oꝛdine fuerit lucifer. Et ꝙ fuerit ð ſupꝛemo poc oſtendit᷑ Job.xi. Ipſe eſt pꝛincipiũ viaꝝ dei.ſed nõ oꝛdine nature.S fuit pᷣcellens inter creaturas co tem Greg.xxxij. moꝛal. rapbin in angelꝰ aũt licet a ſua ↄditõne babuerit plenitudines ſcie.nõ tamen habuit incendiũ chaꝛitatis.hinc eſt dicit᷑ cherub.nõ ſerapb.⁊ hoc nõ ideo qꝛ eſſet de oꝛ/ teras. ⁊ inter angelos. tractans illud Ezech. Tu cherub extent? ptegens ⁊c.Quia compatiõʒ claritatis ſue.ceteroꝝ claritat obumbꝛaſſe credit᷑.et ideo ipſe extentꝰ⁊ ꝓtegens ꝑ/ bibet᷑ loquit᷑ lucifero. ac. Et ibidẽ iterũ.d ceten· dine cherubin.ſed qꝛ habebat babitũ illi oꝛdini ↄue/ nientem. nõ ſic habitũ ↄuenientẽ oꝛdini ſeraphin q; agminibꝰ angeloꝝ pᷣlatus.coꝝ claritatem tranſcen⸗ ↄdita.huic tñ nec pᷣlata ſunt nec coequata. ratõne. Qucifer appetijt omibus pᷣeſſe et credidit ſe f. oſſe obtinere vt nulli ſubeſſet. ſed hoc nõ eſt pbabi le niſi vidiſſet ſe oms pᷣcellere. fuit de ſumo oꝛdi/ ne. ¶ Item petin eius maximuʒz fut inter pctã om · niũ angeloꝝ.imo omniũ creaturaꝝ.ſed tanto mag?ꝭ eſt vicin quãto in nobilioꝛi natura.g ſi maximũ pec rum. Zu cherub. ſicut exponit Grego.ſed ſupᷣm? oꝛ do nõ eſt oꝛdo cherubin ſed ſeraphin ſicut vult dyo Item Dañm̃. ij. miſius. nõ fuit de ſumo oꝛdine. 7 li.iiij.c. ex his angelicis vᷣtutibꝰq̃ perant terꝛeſtri oꝛ dini.i.eius qͥ circa terꝛena eſt oꝛdinis.⁊ cui terꝛe cu- ſtodia a deo ↄmiſſa erat.li.ar.ſui electõne auerſus ẽ. Slucifer ſjm Dañm̃.fuit in infimo oꝛdine.¶ Itez ra tione vẽ. Quia ſi ipſe fuit ſumus. magl fuit deifoꝛ mis.ꝙ magis ad peccatũ ihabilis. nõ peccauit. aut ſi pecauit.nõ ita pfunqe ſicut alij vt videt. ¶rem Dintelligentiam eoꝝ que in bac ꝑte dicunt 8 dte lapſu angeloꝛum tnia incidũt querenda. DPꝛimũ eſt de quo oꝛdinc vel dignitate ceci re terꝛeno miniſterio. ¶¶ Sʒ im in ange lo effet vis ↄtemplatiua.qᷓre mag ꝑ adminiſtratiuã nũ pec eum deſcribit. Et dᷣm ꝙ vis ↄtemplatiua attendit᷑ S catũ habuit omniũ alioꝝ.S qᷓtum ad naturã ceteris in ↄpatõne ad ſuperiꝰ.ſᷣ adminiſtratiua in ↄꝑatone aioꝛ fuit. ¶ Sʒ otra Ezcch. xxviij. dicit ad lucife· ad inferiꝰ.⁊ am̃ angelus ſumpſit occaſione pec di ↄſiderando ſuã pᷣſidentiã reſpectu inferioꝛũ. bilis ad peccandũ.ddm q verũ eſt. attn voluntas in omibꝰ anglis libera erat ⁊ vtibilis.⁊ iõ ſine omi ꝓni tate poterat volcbat incinari. cbinc eſt g ille ge ſiſupꝛem? inter om̃s angelos. & inter omes creatu⸗ ras nobilioꝛ. S mag nia qᷓ fecit.S cum s a deo dilectus qui diligit om⸗ cillimũ fuit dñm ipᷣm ſeruare.nõ viget᷑ ꝓbabile ꝙ ipᷣm ꝑmiſerit ruere. ¶ BR. dom ꝙ ſicut teſtant᷑ auctes ſacre ſcripture ⁊ ſanctoꝛuʒ.luci⸗- fer valde excellens fuit. ⁊ ſi ſtetiſſ.in ſupᷣmo oꝛdine collocat?ꝰ fuiſſet. cũ ad hoc baberet idoneitateʒ ex ꝑ⸗ te nature.Sicut em̃ patebit infra diſtinctio oꝛdinuʒ oſummata venit ex ꝑte gratie.ſed diſpoſitio ex par/ te nature.vnde ↄcedende ſunt ratõnes ad hoc indu cte. ¶ Ad illud qd obijcit᷑ ꝗ dicit᷑ cherub. dom ꝙ ſe o raphin interpꝛetat᷑ incendiũ.⁊ hoc eſt ꝑ charitateʒ. dine cherubin.ſed qꝛ habebat habitũ illi oꝛdini ↄue⸗ dſt. ⁊ eo; compatone? clarioꝛ fuit. Et iterũ in codey. uis ad illũ eẽt pᷣpatꝰ.¶ Ad illꝭ ad obr q; perat ter/7 Illa ſupnanꝝ virtutũ pcere altitudinis agmina in le r ticie eterne viriditate plantata. q;uis excelſa fuerſit miſtratiuaʒ. qꝛ ceten ¶ Item miiſterij.⁊ qꝛ actꝰminiſterij oibꝰ aliquo mõ ↄpetit ex natura. ſicut infra patebit.qꝛ om̃s ſunt adminiſtra/ tri oꝛdini. vm ꝙ Dama. H dicit q;tũ ad vim ad. ratiuaʒ.qꝛ ceteri ei erant ſubiecti qtum ad actũ toꝛij ſpus.ideo ex boc nõ babet᷑ ꝙ angelꝰfuerit de oꝛ dine infimo. imo potuit etiã eſſe de ſupꝛemo ⁊ p̃ſide Sʒ tunc eſt qõ cum in ange eccan⸗ ad inferiꝰ. ⁊ qm angelus ſumpſit occaſionẽ 4 7 2 Em illa vim eñ deſcribit. Añ aug. dicit ꝙ cõſideratio angeli in peccãdo fuit ↄtrario mõ ↄſideratõni cẽtu- rionis qͥ dixit Mathᷣ.viij. Ego ſum hõ ſub ptate cõ ſtitutus ⁊ bñs ſub me mi.Angls ecõtrario pmo ↄſi- derauit milites ? miſtros ſibi ſubditos. iõ eleuatus illud qð obijcit᷑. qꝙ min? erat ba g eſt in ſuꝑbiaʒ. dbheit. qen a n. v ᷣm e verũ eſt. attñ voluntas in 2 — lomnfimnnt iroboiely uinnßi ſantntati o enatdsnob tnnckrſne feuligton⸗ ſimktpi⸗ ncreq ſfitainutang Gueiwi⸗ bgicrignid tabegee rlcrimun (Luctoii EPrjadiripi ſatddl Nigonrioncl letiiffeisr äiinge ittiui Aitnigwuln Cgecinospont⸗ roriſpus chenrobſe ſalengitbuen ſonſyigren Geme⸗ lbirpfdi lgor eiin holgeyr⸗ nixanond Peglinpinlic ſpulemmi igiilitri Miſtnſinr glikefie Endhpſinde Nigtſnncnte gegdeiſn Ligng beüfling uir Drünen ddcl.iſi 1 Roügckd insc ecnsgigtn tdiinintd an Ag rezone Kricront bannauma, maiinun arlna⸗ minsudhen ütan ect eck oneon nmtgont, cnitnshut cgdtnn Mii ionnic galt nfnain lcorigpe ink aunnt ſet nob ſemẽ.q̃ſi ſodoma fuiſſemꝰ.¶ 12 here ꝙ de oibꝰoꝛdibꝰaliqͥ ruerit. aliqͥ ſteterint nius peccauit. vñ ad pctm̃ nõ neceſſario Zcurꝛit p/⸗ nitas ſ vertibilitas.nec pctm̃ intendit᷑ ex ꝓnitate.pDõ maglex nature ⁊ tonoꝝ dignitate ⁊ ↄuerſionis ꝓfũ/⸗ ditate.Et qꝛ altioꝛ erat.iõ cecidit ꝓfundiꝰ.Et qꝛ foꝛ tioꝛ.iõ ad malus ſe ↄuertit foꝛtiꝰ⁊ inſeꝑabiliꝰ. 120 illud qð obr vltio ꝙ vr incredibile ꝙ deꝰnobiliſfimã creaturã ſuam ſic pire dimittẽt.dðᷣm q mira in h̊ dei iuſticia oñdit᷑.qᷓ tatã pᷣuat iuſticiã vt oꝛdinẽ inſtitu/ „ tũ nlto mõ infringat.tãtũ pctm̃ odit.vt ꝓpt᷑ pctm̃ q̊s 11 chariſſimos reputauit abijciat. Añ credo ꝙ taʒ ſpe/ ctãdũ mõſtrũ diuie ſeucritat in angio nobiliſſimo ? pꝛꝛimo hoie q̊ꝝ vtrũq; ꝓpꝛijs manibꝰplaſmauit ⁊ de/ coꝛauit de nob infirmis pᷣpoſuit ⁊ oſtendit.vt addi/ ſcamꝰquãtũ de odit pctm̃.⁊ maxie ſuꝑbiã.ꝙ ꝓ vno motu coꝛdis nobiliſſima creatura oim creaturarum eternalr ⁊ ſine ſpe venie ẽ dãnata.⁊ ꝓ vno eſu pomi ⁊ ipᷣe adã ⁊ tota poſteritas vſq; ad finẽ mdi.ẽ moꝛta litati ⁊ mitiplici penalitati ſubiecta.⁊ niſi dñs reliqͥſ his efficaciſ ſimũ relinquit᷑ argumẽtũ. ꝙ hoꝛrendũ eſt inciderei manꝰdei viuẽt ſi em̃ deꝰnõ peꝑcit nobiliſſimo ange lo ſupbienti. quid erit de viliſſimo cinere 2 abicctiſi ⁊ cilicio.ĩmo in ipſo ſterquilino. NQueſtio.ij. mo in altuz ſe extollenti. cum iacere debeat in cinere Eo ã oꝛdine lapſi ſunt mioꝛcs angeli Et de obus vi. Hug. Oe q̃libet oꝛdinc aliqͥ ceciderunt. ¶ Item greg. dicit in omeł. penthecoſtes.ꝙ ad oẽs angeloꝛũ oꝛdies aliq hoies aſumunt᷑.ſ hᷣ nõ crit niſi ad rſtau randũ ruinã angłoꝝ. de q̃libet aliqͥ coꝛruer̃t.¶ Itẽ ꝓbatũ eſt ꝙ lucifer fuit de ſupᷣmo oꝛdie.& ſi de illo ce ciderũt. vẽ multo foꝛtiꝰde alijs. ¶ Item oẽs ange loꝝ oꝛdines ꝓcurãt hoim ſalutẽ.vñ oms ſunt admi/ niſtratoꝛij ſpũs ⁊c̃.Sᷓ vẽ ꝙ oibꝰoꝛdinibꝰſuo mõ hoĩeſ/ recõpẽſant obſequiũ.vt nutriat᷑ charitai ſolatiũ.ſed ſicut angli ſubueniũt hoib? miſtrãdo.ita hoĩes ange lis eoꝝ lapſuʒ repando. qͥlibet oꝛdo habuit ruinꝗᷓ. ¶¶Sʒ ꝓtra.ij.pe.ij:de vanglis peccantibꝰnõ pepcit. oẽs labẽtes ſt᷑ de iſmo oꝛdie.qꝛ ifim oꝛdo elſel do angloꝝ ve infer patebit. Itẽ apls vocat demões Eph.vl. pᷣncipat? ⁊ ptãtes.⁊ diuerſa noia angloꝝ di cunt᷑ de demonib? pᷣter ſeraphi ⁊ thꝛonos.j vi ꝙ de his oꝛdinibꝰnulli cecidefrt. aut ſi ceciderũt.cũ ñ poſ- ſit ꝓbari ꝑ ſcripturã.nullo mõ ẽaſſerendũ. ¶ It angti eiuſdẽ oꝛdis ſunt ſilioꝛes ĩ nã. ſ qͥ ſunt ſilioꝛes in nꝗ. ſiſioꝛes ſunt in affectibꝰ.qꝛ om̃e aial ad ſibi ſuũe copulabit᷑.⁊ qͥ ſilioꝛes ſunt in affectibꝰ. ſilioꝛes ſunt In moꝛibꝰ.ſilioꝛes ſunt in bonitate ⁊ malicia.g pba/ biliꝰ v ponere ꝙ ſi de aliqͥ oꝛdine eteft aliqͥ. ꝙ om̃s „ pↄñs.⁊ ſi rueft aliqͥ q; om̃s de illo oꝛdie. § nõ 6Kpo — t T accipiũt ex ſeptura. de om̃i dom ꝙ m ꝙ ſcti di bus aliq lapſi ſunt.⁊ B expᷣſſe dicit Hugo.⁊ rõ pꝑſua det.Cũ eĩ de ſuᷣmo oꝛdie aliqͥ auulſi ſint vt lucifer. 15 credendũ eſt ꝙ oõs ſentiert aliquã ruinã. ¶ Ad ilis að obr ꝙ oẽs dicunt᷑ angki. vom ꝙ anglus m qd eſt nomẽ officij qd ẽ mitti.⁊ cõe eſt oim vt patebit. j. appꝛopꝛiat᷑ tñ inferioꝛi oꝛdini de qͥ freqᷓntiꝰmittun gl Au cto b. perra galiter loq̃ns ↄpᷣbẽcdit om̃es. 14 Adil dillud q; obijcit᷑ ſcpᷣtura nõ nuerat oĩa noia m ꝙ icut inn cxa ſunt malo.ita in boni — fundioꝛ quãto gradꝰ excelſioꝛ.g ſi cecider̃t de loco al buiꝰ.demõſtrat aerẽ materialẽ. gᷓ ptãs d xpm. vt dicit᷑ Mat monibus. tum q;tum ad ſtatum peccati.tum qꝙᷓtum ad ſtatum eyercitij ſiue belli. Aer em̃ caliginoſus p/ cut in malis quedã ſunt qᷓ mox noiata vdn ka ſunt! qdam ſunt qᷓ mox noiata ti. Añ ſicut aliqbꝰviris ſetis oñſum eſt freqnt᷑ circa Ziucta ſunt bono. vt ſeraphi.qꝛ dicit charitat incen/ di.⁊ thꝛoni qꝛ diẽ ſedẽ vbi duis rcqᷣeicit ad iudican x75, dũ.2 iõ noĩa boꝝ oꝛdinũ demonibꝰnoſt attribuunk. q;uis ipſi ex nã diſpoſiti eſſent ad bos oꝛdines ſicut ad alios.tñ alioꝝ noia tenẽt.qꝛ coia ſũt bonis ⁊ ma⸗ lis. vt pꝛincipat?⁊ ptãtes. Ad ill qdð obr de amo/ re ſilitudis.dᷣm q ill locũ hʒ in amoꝛe nali.i amo/ re vᷣo electiuo vbi qͥs fert᷑ ſm dñium volũtatis.non bʒ veritatẽ. nam medea occidit filiũ/ plꝰodit hõ bo minẽ q́; ſerpentẽ frequẽter. ⁊ maioꝛ eſt diſcoꝛdia vo/ luntatũ.⁊ qꝛ lapſus ⁊ ſtatꝰfuit pᷣm volũtatẽ electiuã noõ naturalẽ.ideo nõ hʒ hic locum. Onſeqnter q̃rit᷑ q;tum ad lapſuʒ in qͥd cecide . runt. Pꝛimo vtrũ cecider̃t in infernũ q;tuʒ ad locũ. Sedo vtrũ in infernale ſuppliciium. ti tiſſimo.vt de empyꝛco.vꝛ ꝙ detruſi ſunt in locum in ocus mũdiſſimꝰ⁊ lucidiſſi⸗ mus ſicut empyꝛeũ. a ↄtrarijs demonibꝰ imũdis ⁊ obtenebꝛat/ debet᷑ locus tenebꝛoſiſſimꝰ ⁊ imũdus.ſᷣ iſte locꝰeſt infimꝰ⁊ ſubterꝛaneꝰqui dñ infernꝰ. ⁊c. ¶ Nem hoies mali pꝰmoꝛtẽ ſtatim deſcendũt ad ĩ/ fernũ.ſicut Job.xxj.ducũt i bonis di.ſu.⁊ in pũct.ad infer. deſ. cñ B ſit ang caſus qdð hoibꝰmoꝛs. ſta tim cecider̃t iĩ locũ infernalẽ. Si tu dicas ꝙ ſunt reli cti extra infernũ ad nr̃am exercitatõnez. Contra.bõ de ſe ꝓnꝰeſt ſufficiẽter ad malũ.⁊ ſat põt exercitari a paſſionibꝰ carnis.g̊ vident᷑ ſupfluere exercitationes demonũ.⁊ ſi de hoc ꝑmittit.v imiſericoꝛdit agere. ¶Contra. Eph.ij. Ambulet ſᷣm pꝛincipẽ ptãtẽ aerł me eſt in hoc aereę.ſ vbi eſt ptãs eiꝰ.⁊ ſuba.̊ 27. ¶ Item Mas eſt ga dos tenptac temptauit th.iiij.de nobis aũt nõ tim̃ ſcriptu 15 erũt in locũ infernalẽ vr. qꝛ caſus tanto ꝓ⸗/⸗ ſimũ.⁊ ita in infernũ. Ree angelis ſctis ꝓpter mũu/ diciaʒ ⁊ lucẽ ſapie debe oli maxi ra docet.ſed etiam exꝑientia. ̊ cum angls ibi ſit vbi oꝑatur. ⁊ circa nos oꝑatur.g ⁊c. ¶ Item in inferno nulla eſt oino redemptio.vñ qui deſcendũt in infer/ num nunq; aſcendũt. ſi demones deiecti eſſent ĩ in- ferno.nunꝙᷓ poſſent ad nos venire.ſed veniũt. ergo in infernũ nunꝙᷓ deſcenderũt. N. dm ꝙ ſicut pa tet ex ſcripturis.locus demonũ poſt lapſum vſq; ad diem iudicij nõ eſt locus ſubtenaneus quem voca/ mus infernum. ſed aer caliginoſus in qͥ generalit᷑ de⸗ monum multitudo inhabitat. vtrũ aũt aliqui detru/ ſi ſint in infernum hoc ego neſcio. nec inuenio a ſan/ ctis determinatũ. Hoc aũt bene credo ꝙ aliqui de/ 16 ſcendunt ad toꝛquẽdas animas ᷣm ꝙ inter ſe babẽt putata maledictõnis officia. Matio ant quare hoc aere ſunt ẽ ꝓpter huma num exercitiũ. Sicut em̃ dicit Augu.nunq; deus quos pᷣſciebat futuros ma⸗ los eos feciſſet. niſi pariter noſſet quibus bonoꝛum vſibus eos accõmodaret. AUñ diuina diſpoſitio hboc exigit.vt etiam de pᷣugricantibus angelis obſequiuʒ quodãmodo electoꝛũ trahat ⁊ eliciat.ſcit enim bene 27 vti aonñgꝛais voluntatibus.⁊ ideo non eos de/ ernum. ſed locum dedit aptum ipſis de/ pter caligineʒ conuenit tenebꝛoſitati culpe.ſed pꝛo/ pter nobilitatẽ ⁊ ſubtilitatẽ ↄuenit anglice velocita dillð qd obr ꝙ; de altiſfi nos volitãt vt muſce. Ad illð qd obr ꝙ de altifi mo in ꝓfundiſſimũ.dom ꝙ verũ ocluqẽt ſi amd . 17 „7 . retributum qð meruerũt.ſ dñs nõ ſtatim retribuit. cumfert ardoꝛẽ in qualicũqʒ loco ponat᷑. Sʒ qm̃ illᷣ ed, ſed ſimul cũ hominibꝰeos illuc expectat ꝓijcere.q̊s eſt difficile ſuſtinere ꝙ demones bẽant coꝛꝑa inſepa uitn ſis 18 ipſi ſua ꝑuerſitate inducunt peccare. Ad illud q briliter vnita ſicut infra meliꝰpatebit. ⁊ pterea nõ v⸗ mgie di obijcit᷑ ꝙ angelis beatis loc?debet᷑ altiſſimꝰ.dðᷣm q gent᷑ acriter puniri.tũ ex verbis euangelij. tũ etiã ꝙ ii 3 qᷓuis ſit eis deditꝰ.nõ tñ ibi ſunt ſempꝑ.ſ et circa nos intenti ſunt mala facẽ.et mala multa multiplicare. ſſit i ad explendũ ſuũ miniſteriũ. Siliter dico ꝙ qᷓuis lo Igeo alioꝝ poſitio eſt ꝙ demonibus differtur pens nchun uin cus infimꝰ⁊ viliſſimꝰſit demonibꝰ deditꝰ.tñ eis di=/᷑ ignis vſqʒ pꝛiudiciũ.tũ vt eoꝝ exercitiũ nõ obmitta nitien 4 19 fert ꝓpter nr̃jm exercitiũ.¶¶ Ad illud qd obijcit᷑ ð hbo tur.tũ etiã vt diuina miſcdia ondat᷑ qᷓ ſuſtinet vaſa gunin minibꝰmalis pꝰ moꝛtẽ ⁊c.dᷣm ꝙ non eſt ſilłe oino. S apta ire in interitũ vſq; ĩ diẽ q̊ retribuet oibꝰpᷣm fru/⸗ ſimn u ſolũ q̃ ad ſtatũ impnie.nõ qͥ ad ſtatũ demeriti vel ex ctum adinuentionũ ſuaꝝ.Que baꝝ poſitionũ ſit iimuloaii ercitij ſicut infra meliꝰpatebit.aia em̃ nõ eſt deputa- nor neſcio.hec tamen qꝗ̃ vltimo data eſt videt᷑ pba⸗ ihiüffhu ⁊0 ta ad miſtrandũ ſicut angts. Ad illud qð obijcit᷑ bilioꝛ. Ad illud gᷓ qð obijcit᷑ de glo.pʒ rñſio ſi aſpi ⁊ 2 Pküinggzben vltimo qꝙ; deꝰmiſericoꝛditer agit cũ hoie.dm ꝙ; nõ. ciant᷑ ſequẽtia.q; nõ intelligit de flama ignis mãlis. . tie eit immo miſcdia ſuꝑexaltat iudiciũ.qꝛ cõtra fomitem Tinns vicioꝝ.ſcʒ ire.inuidie.quibꝰetiã toꝛq̃nt᷑. rq lugen dat ſcintillã oſcie.ↄtra demones dat bonũ angeluz. ¶ Ad illud qð obijcit de angelis bonis.dom ꝙ; non 23 pnmätoee ⁊ ſupꝛa h̊ dat ſuã grazʒ ⁊ ſpm̃ſctm̃ ſuũ qui vincit oẽ eſt ſile.qꝛ deꝰ ꝓnioꝛ ẽ ad miſerandũ ꝙᷓ ad punienduʒ inininmgn ptãtem.qꝛ neqʒ moꝛs.neq; vita.neq; pꝛincipatꝰ.ne Pꝛeterea.miſterium angloꝝ nõ impecdit᷑ ex glia ſed nonttni, qʒ ptãtes pñt ſeꝑare a charitate dei.vñ illð amoꝛ eſt expedit᷑ ſ̊ pena oĩno retraberet malos ab cxercitan neluſtitut⸗ adiutoꝛiũ pᷣualens omibꝰ.et oia vincẽs.pꝛopter hoc do. Ad ulud qð obr de dãnat oibꝰ. dᷣm q nõ eſt 24 grüm ent vt hẽat exercitiũ.qꝛ virtꝰ i infirmitate ꝑfici᷑.dat deꝰ ſilę.qꝛ dãnati ſunt et᷑ ſtatũ demeriti.⁊ iõ nõ optet ꝙ; Pchaͤezde ſuis ſanctis angelũ ſathane qui eos colaphiʒet.ſicut differat᷑ ſuppliciũ.nõ ſic demones.qꝛ demerent᷑ vt.j. punt ocedend colaphizauit paulDum. melius patebit.¶ Acl illud qꝗð obijcit᷑ de auerſione. 25 sortohſte ¶Queſtio.iij. „D dðm ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ viſio dei nõ põt ſtare cuʒ culpa. (Ackon trum ceciderũt in infernale ſuppliciũ.vtrũ ſcʒ cru vnde inſeꝑabilis pena a culpa eſt viſionis carentia. triitungn cient᷑ vbicũq; ſunt.Et ꝙ ſic.ſuꝑ illud Jaco.iiij. inſfla nõ ſic eſt de pena afflictiua. chef ben . mata a gehẽna. Gloſa.gehẽna eſt dyaꝰ ꝓpter quẽ fa ¶ SOnſeũnter tercio loco querit᷑ qualiter demo/ pnt tire cta eſt. Sicut em̃ gehẽna ſp ardet.ſic dyaꝰ vbicunq; nes ſint pꝰlapſuʒ oꝛdinati. Et querunt᷑ circa h cſng cä ſit.vel in aere.vel ſub terꝛa.ſꝑp ſunt ſecũ toꝛmẽta fla/ duo.pꝛimo q̃rit᷑ vtrũ inter eos ſit oꝛdinũ diſtinctio. liiciiniiae maꝝ. ¶ Item h̊ videt᷑ ratõne ꝑ ſimile. Angli ↄuerſi ſcdo vtrũ inter malos anglos ſit pᷣlattio. oartiotsden q́;uis nõ ſint a miſterio abſoluti.tñ in ipo miniſterio ¶ Queſtioo. T Vboltuldia bñt pᷣmiũ ſue ↄuerſionis.ſcʒ btãm viſionẽ. pari ra ¶ Atrum inter eos ſit diſtinctio oꝛdinum. Et ꝙ ſic vi⸗ Aiſenzdien tione demones penaʒ infernalẽ. ¶ Item vꝛ a mino etur. Apls Eph.vltimo.vocat eos pꝛincipatus et Neii Sont ri.qꝛ graui?eſt in cõſpectu dei iuſte oia ponderantis poteſtates.⁊ alij ſancti nomibꝰalioꝝ oꝛdinũ. vide⸗ Arbmnatoe petm̃ angelicũ qᷓ; humanũ.ſᷣ hõ decedens in ꝑctõ ſi · tur ꝙ ſi tenuerũt nomẽ.⁊ nõ fruſtra.ꝙ aliquo modo ſattpehandi ne aliq interuallo ſtatim punit᷑ pena gehenali ⁊ inceẽ tenuerũt rem.⁊ ita ꝙ oꝛdines ſint diſtincti.¶ Item faſeucti 21 dio.ꝙ multo foꝛtiꝰvẽ de anglis malis. ¶ Itez i pctõ à natura ſua ſunt ↄditi diſtincti ⁊ ꝑfecti et oꝛdinati. nſin duo ſunt,.auerſio ⁊ ↄuerſio.⁊ vtriqʒ rñdet ſua pena. ſed dyoniſiꝰ dicit ꝙ babẽt ſibi naturaliter data inte-/ crſnüͤten ſcʒ carẽtia viſionis auerſioni.⁊ afflictõ ignis ↄuerſio gerꝛima. adbuc manet inter eos ordo.¶ Itẽ nihil ſbigtifftn ni. ̊ ſtatim vt peccauit amiſit irꝛemediabilr viſiõeʒ. in vniuerſo eſt inoꝛdinatũ.qᷓ;uis ſit inoꝛdinatum in aſtphegen ⁊ punitꝰẽ carẽtia viſionis.̊ pari rõne pena afflictio Sdn fedari nõ poteſt. gᷓͤ demones ſuo modo ſunt ſͤſtiluoz nis. ß h eſt pena illi?ignis.S ⁊c. ¶ Contra. Mathei. oꝛdinati vt angeli.ẽᷣ ⁊ inter eos eſt oꝛdo.¶ Itez na⸗ D viij.dr. JOhu fili dei.vt qͥd veniſti añ tpᷣs toꝛq̃re nos. tura angeloꝝ quantũ in ſe erat.habilis erat ad oꝛdi/ ntoinnii angeli nondũ toꝛqbant᷑. ¶ Itez ſi punirent̃ ena nes. ⁊ gratia adueniẽs ꝑfeciſſet oꝛdines.qꝛ data eis ftliri g ignis malis.cũ ille agat in creatura paſſibilẽ ⁊ cõdi/ fuiſſet ᷣm naturaliũ ſtrenuitatem. cum ſimiliter ꝑ ſͤrſtiit Sns pati.gᷓ cũ dya? coꝛꝑaliter obſidet aliquẽ.ſi ſecu, maioꝛem naturaliũ ſtrẽnuitatem fuerit oꝛdo ⁊ ma/ niiie er hme vichen toln oburat hiſt wirtutd ignig ꝑ mi ioꝛitas in culpa.videt᷑ ꝙ ſimiliter ꝑ culpam non au⸗ ſezeniie raculũ reſtringat.v nõ eſt ibi ponendũ miraculuʒ ferat᷑ oꝛdo.ſed magis ꝑficiatur.¶ Contra.Hugo.de ⁊c. Dtem ſiita toꝛq̃rent᷑ igne mali.cũ ille ſit ſum ſancto Aicto. Om̃es in eandem maliciam conſenſe 8 me afflictinꝰ.nõ delectarẽt᷑ i pctõ hois ſiue in facien - rũt.⁊ vnũ oꝛdinem puerſe ſocietatis effecerunt.ergo hud⸗ do alios peccare. cũ multũ h̊ deſiderẽt nõ vi eſſe pꝓ nõ eſt inter cos oꝛdinũ diſtinctio.¶ Item maluz eſt Nadt babile. ¶ INtem ſi toꝛquent᷑ igne mãali.cũ nõ ſint niſi coꝛruptio modi.ſpeciei.⁊ oꝛdinis.ſed ꝑ peccatuʒ fa/ 4 od tres ſpẽs.carbo.flama.⁊ lux.qro qua ſpẽ. Mon luce cti ſunt mali.ergo inoꝛdinati.̊ nec eſt inter eos oꝛ⸗ cte ſtat.qꝛ nõ affligit nec decet cos ſecñ ferꝛe lucẽg vel do cum om̃es ſint mali. ¶ Item maioꝛ eſt deoꝛdina nati) flama.vel carbone.ſᷣ neutra iſtaꝝ latet ſenſus.g ⁊c. tio in culpa ſiue ꝑ culpam q; in pena.nam pena re/ enin 21 R. vom ꝙ circa B̊ ſunt diuerſe poſitiões doctoꝝ. ducit culpam ad oꝛdinem aliquem. ſed in ſupplicjs tacihi⸗ Auidã em̃ initẽtes pᷣdicte glo.⁊ ↄſiderãtes vltõneʒ nõ eſt oꝛdo nature. nec in exiſtentibus in peccatis. Cheningf diuine iuſticie ſiue rigoꝛẽ.dicũt demones vbicũq; ſr Pꝛobatio minoꝛis Job.x.vbi nullus oꝛdo.ſed ſem/ ſy puniri ſuꝑplicio ignis mꝗlis.licet minꝰ intenſe qᷓ; pꝰ piternus hoꝛroꝛ inbabitat.loquitur de loco penarũ. N⸗ . vltimã danatõcʒ. Et cñ h̊ nõ ſit intelligibile ꝙ igsnez ¶ Item quanto melioꝛ eſt natura. tanto maioꝛ eſt bigiang, cremantẽ vbiq; ſecũ circũferant.niſi habeãt corpo/ in eo culpa.ergo quanto quis ſuꝑioꝛ ꝑ naturaʒ. tan- nlee n⸗ ra alligata. cogunt᷑ ponere ꝙ demones a ſui lapſu pᷣ to inferioꝛ ꝑ culpam.quia maioꝛ culpa facit peioꝛeʒ. ſgti mario habuerũt ſibi aptata coꝛꝑa in quibꝰpuniren· culpa ꝑuertit totũ oꝛdinẽ nature ⁊ aufert oino oꝛ/ nin tur. ⁊ ĩ quib circũferrerẽt᷑.q̃ſi intrinſecꝰmateriale i· gdinẽ.j̊ nullꝰoꝛdo ẽ inter eos. M. ꝙ de agelis ẽ loq̃ ⁊20 ndugin cendiũ quocũq; vecurꝛãt.ſicut febꝛicitans vbiq; cir· tuz ad ſtatũ triplicẽ.ſcʒ głe.⁊ nac inſtitute.⁊ lapſe. N ckict nn Enn nn o t an rn umuic stma⸗ zanſlic giatt n hennon humnhen icunoe Gcumen Rummmnnn pt 27 dictũ ẽ. S 28 ta ſiue inſtituta. Huiꝰtextus li partem. Et licʒ mali angeli. pa tet ex deciſione queſtionn. Orngas ſtatũ glie eſt in eis ponẽ oꝛdinũ diſtictiõẽs fectã. OMꝛtũ ad ſtatũ nae oꝛdinũ diſtinctõcʒ. ſᷣ imp/ ectã ⁊ ꝑuerſã. Inꝑfectã.ꝓpt᷑ pᷣuatõʒ gr̃e q̃ habilita teʒ nãe pficit. Peruerſã.pt᷑ pñti cłpe.qᷓ qᷓuis ſbaʒ naliũ ñ coꝛrũpat.tñ fedat ⁊ deoꝛdinat.⁊ illud mani/ feſtũ ẽ ſi attendat᷑. Mã illi qͥ melioꝛa hũer̃t nalia illi guiꝰpeccauer̃t ⁊ peccãt.tũ pter h̊ ꝙ ardentiꝰ appe tiert.tũ qꝛ magꝗ ingti fuefrt.tũ etiã 2 mõ acriꝰ vexãt. Põe nobilitat᷑ nature.pᷣcellũt ĩ oꝛ ferioꝛes.Cõce tiã naliũ. tñ puerſus adinctõne culpaꝝ.( igit᷑ rõnes ꝓbates ꝙ i eis ſit aliq̃s oꝛdo.lʒ nuis vt dm ꝙ illa ↄſonãtia mag ẽ diſcoꝛdãtia qᷓ; ↄſonãtia. naʒ magtudo culpe facit ĩ veritate minꝰq̃nto maioꝛ p c. ⁊ ita in mag nã nõ puat digtatẽ oꝛdis.iĩmo mag ꝑ/⸗ uertit.qꝛ magficari ĩ culpa ẽ deterioꝛari in nã bñ ↄdi Oꝛ aũt dyoꝰdiẽ ꝙ bñt data inte⸗ gerꝛima. veꝝ ẽ q̃tu ad ſbam.nõ qtũ ad babilitatem ad opatõeʒ determiatã. Que vo ad oppoſitũ oppo/ nunt᷑ ↄcedenda ſt.eo ꝙ veꝝ cõcludũt.ſcʒ ꝙ; nõ eſt i eis S leaus imo mag euerſus.⁊ ſcparot oia. Aoaoſ.. ee. aE. 0 R mones ſunt bmdi. ⁊c. ¶ Iteʒ Math.xxv. Ite ma ledicti in ignẽ eternũ.qͥ patꝰẽ dyabolo ⁊ anglis ciuſ. vocat mioꝛes demones angłos dyaboli. Cũ angelꝰ dyaboli nullꝰdicat᷑ qᷓtuʒ ad nãe ↄditõeʒ.dẽ q;tum ad miſterij ſubiectões. ꝛc. ¶ Itẽ ꝙ de iure vnd pᷣſit alteri vi. Seruit? em̃ introducta ẽ int᷑ hoĩes. yt dicit Amb.merito pcti.ſ nullũ pctĩ adeo meret᷑ uitutẽ ſicut petm̃ ambitõis ⁊ ſuꝑbie.cuʒ demones maxie illo peccaueft. int᷑ eos maxie dʒ cẽ uitꝰ dñium. et ita ario Itẽ hñs li. ar. volutatẽ m legẽ pᷣt ſe fa empiternũ.ſicut dꝛ Exoð.xxj.vᷣ demones cere ſeruũ libẽ ptãt exñtes lucifero ſe volũtarie ſubiecert.dum cipſuꝑbie ↄſenſer᷑t.g facti ſunt ſui. ¶S otra ꝙ ibi nõ ſit pᷣlatio facto vi. Int᷑ ſupbos ſp iurgia ſt ſicut 7 dẽ Pꝛouer. xiij. cũ ipi ſint valde ſuꝑbi. vꝛ ꝙ refugi ſtabilitat ẽ. electõne vol ant oẽ wnil Eaut non ẽ ibi pᷣlatio.aut ſi ẽ.nulliꝰ t. Mõ natura.qꝛ natura etiã ptꝰcul- ois pᷣlatio vt dicit mer. Si violẽtia. g qlibet ſi pᷣt ſb/ * „ Ap⸗ꝛa dictũ eſt oꝛdie nature. 2 pcel/ lũt i imagie e qᷓ;tum ad h deterioꝛes ſt.⁊ iõ in- . o g& ꝙ int᷑ demones ẽ oꝛdo ᷣm cedo cẽ ſi ẽ ibi.aut g̊ nã.aut violentia. aut iugat ſibi aliũ. ß H nõ eſt ſine q̃daʒ colluctatöe 2 pu⸗/ gna. vẽ ꝙ ↄtinue ſit int᷑ demones rixa et diſcoꝛdia. dð manifeſte falſuʒ ẽ.qꝛ miro mõ ↄcoꝛdes ſunt ad uertẽdũ hoies.qd nõ ect ſi iter ſe bellarẽt. Reſtat igt ꝓꝓẽ; ibi p̃latio electõe velnrne Brc, vr ꝙ non ſit ibi de lure. Si em̃ ſᷣuitꝰ ⁊ dñium introducta ſunt Ppter pcm̃.ita ꝙ vᷣuitꝰẽ pena pcti. mag debẽt bᷣuitute de⸗ pꝛimi qͥᷣ magpeccauit. Hlucifer mag/ peccauit. gͤ om nib debẽt eẽ ſubiectꝰ.ſ nulla ẽ platio in q vnꝰ ſbijcit᷑ mult.g ⁊c. ¶ Itẽ licet hõ teneat᷑ hois impio obedire cui ſubiugat?? ⁊ ſubditꝰfactꝰ.ſiẽ diẽ ſcpᷣtura.ſᷣui obe diẽtes ꝑ oia dñis.tñ qñ p̃cipit ↄtra deũ nõ tenet᷑ nec vIt S3. ſi ſo pcipet ↄtra den. nunqᷓ debẽt ſubijci vel obe d illð tn qd obꝛ.ꝙ culpa ↄſonat nature. dire. g ſi nunq; poſſet aliqͥd p̃cipe niſi “ deuz. nllo mõ poſſet nec debẽt ei de iure ſubeſte. ſi dyaꝰ5 deuz pcipit in oĩ eo 68 mãdat. nec alr pᷣt pciꝑe.patet ⁊c̃. ¶ R. dm ꝙ ſiẽ diẽ mr in lr̃a platio ẽ int demões. ⁊ alij impant.alij obediũt.ſic tãgit mr in la.⁊ P ſa⸗?ꝰ tis vi pbabile. tũ qꝛ filij tenebꝛaꝝ q̊damõ imitari co nank licet falſo ⁊ impfecte filios lucl.vñ ſiẽ vidẽt an gelos oꝛdiate officia ſua exeqͥ ᷣm imꝑia ſapiẽtioꝝ et maioꝝ. ſilr ipſi faciũt maleficia. tũ etiam qꝛ filij tene bꝛaꝝ pꝛudetiſſimi ſunt in generatõe ſua.⁊ qꝛ hñt col 9. f luctatocz aduerſus gen?bnanũ. regimẽ eoꝝ ⁊ exer Atr int angelos malos ſit platio. Et ꝙ ſit ibi de fa cto vf. Job. penł. Mõ eſt ptãs ſuꝑ terꝛam qͥ poſſit ei ↄpari.⁊ iteꝝ ipſe om̃es filios ſuꝑbie.ſᷣ de- citꝰ?ſi eêt diuiſus ⁊ ſine capite.nõ poſſet ſtare. ido ſicẽ hoies pᷣliãtes in exercitu ctumcũq; ſint pᷣſumptoſi. tñ. ꝓpter odiũ inimicoꝝ libẽter ſubiacent duci impe/ rãti.⁊ hñt mitos pꝛios.⁊ vnũ pᷣncipalẽ ducẽ. ſic cre⸗ dendũ eſt eẽ in dmonibꝰ. Concedenduʒ ẽ cq; inter demones ẽ pᷣlatio. ¶ Et pʒ rñſio ad illud qð pᷣ obꝛ de ſupꝑbia. qꝛ malicia ⁊ inuidia quã nõ põt ſuꝑbꝰ exercẽ ſine adiutoꝛe. facit eũ libẽter alij ſubijci. ꝓpter appe/ titũ triũphi. ¶ Ad illð qd obꝛ quõ ſit ibi platio.dʒ 31 ẽ nõ electõe.nec violẽtia. credo ꝙ natura ⁊ dina iſtiti tõe. Alia ei ↄditõe data ẽ eis vis miſtratia.⁊ to tentie vni q; alij.⁊ de oꝛdiauit vt minꝰpotẽtes ⁊ ſa piẽtes.mag potẽtibꝰ⁊ Rpieid hernei miſtrãdo. 2 bug. dicit ꝙ id i malo miſteriũ exercẽt qd ꝑficiẽdũ ex dlitõe acceper̃t. ⁊ ita ſibijnuicẽ pᷣſũt.ſic peſſẽt ſi eẽnt boni. ⁊ cũ ceſſabit ſtatꝰmiſterij.ceſſabit at?platõis. ſic pʒ ꝙ defacto ẽpᷣlatio.¶ Ad illð qd qᷓ̃rit᷑ vtruʒ de 52 iure.dom ꝙ nulla oio ẽ platio de iure.qꝛ cũ ipi dmoꝰ nes ſubiect nihil pᷣcipiãt niſi Z ius.eo qꝙ; ruper̃t ius ⁊ diſſipauerũt fedꝰſempiternũ.iõ nulla manet ibi iu ee i 1 cul · rnis obligatio.ſ ſolũ maliuolẽs ↄfederatio. Mecẽ ſi- pam ⁊ i penis eadẽ mancbit.ſᷣ tñ pꝰ iudiciũ ceffabit mile de boie qui iuſte põt pᷣ̃ciꝑe ſeruo.⁊ ideo non va⸗ C qlibet B/lent ratõnes ad hoc inducte. Diſtinctio. vij. uales facti ſunt angeli ↄfirmatõne ? obſtinataone. 2 tuũ eſt ꝙ angeli ⁊c. Supꝛa egit mor d auerſione ⁊ ↄuerſione.in bac parte agit de firmatio⸗ ne ⁊ obſtinatõne.Et diuidit᷑ hec ꝑs in duaꝗs. In pꝛima agit de ↄfirmatõne ⁊ obſtinatõne. 3 da vo de oſ. equentibꝰad hec. infra diſtinctõe eadẽ. Et licet mali angeli ⁊c. Nama ꝑs babet quatu/ las In pꝛima oñdit ꝙ aliqui angeli poſt ↄuerſionẽ ⁊ auerſionẽ ſunt ꝑ glam ofin ti. In ſcdᷣa querit vtrũ habeãt libertatẽ ar. n ſecun/ erſie m ↄfirmati. ⁊ aliqͥ ꝑ malici oꝑponit ad hoc.ibi. Sed cũ nec boni peccare poſſint ⁊c̃. In tercia determinat.ibi.Ad qð dicimꝰꝙ boni tanta gra. In quarta ⁊ vltima ehlanae iangar aubtem inductã.ibi. Oꝛ hicronymꝰait ⁊c. Et lta duo hic determinant᷑. Pꝛimo qualiter mali in m ti. ct boni in gra ↄfirmati. Scdᷣo quõ ↄfirmatio 2 obſtinatio ſtet cum li.rr. . icia ſunt obſtia⸗ 7. N. V II. ¶ Dſtendit ꝗ aliq angeli poſt ↄuerſionẽ ⁊ auerſionẽ ſunt ꝑ glam ↄfirmati.⁊ e aliq x maliciã obſtinati. teralis explanag tio vſq; ad illã Apꝛa dictũ eſt ꝙ an der̃t gra dei deſerti ſunt.Et boni qdẽ iutantũ ↄfirmati ſt ꝑ graz ꝙ peccare nequeũt. ali vo maliciã adeo ſt obſtinati ꝙ ehfe ſiue bñ velle nõ valẽt.⁊ ſi bonũ ſit qð aliqñ volũt. Vo .. „„ 9 geli ꝗͥ pſtiterũt.ꝑ graʒ ↄfirmati ſunt.æ qᷣ ceci/ bonã vo — —RJR — lunt em̃ aliqũ aliqd fieri qð deꝰ vult fieri.⁊ vtiq; illud bonum eſt ⁊ iuſtũ fieri. nec tñ bona volũtate illud volunt. *„ ¶ Querit᷑ de vtriſq; an liberũ arbitriũ babcant. ct opponit ad hoc in partezʒ “ negatiuaoauam. (¶ Sʒ cũ nec boni peccare poſſint.nec mali bñ velle.vłbñ oꝑari.videt᷑ ꝙ iã nõ hẽant libeꝝ arbitriũ.qꝛ in vtrãq; ꝑteʒ flecti nõ pñt.cũ libeꝝ arbitriũ ad vtrũ⸗ qʒ ſe hẽat.vñ Hhiero.iĩ tractatu de ꝓdigo filio dic. Solꝰdeꝰẽ ĩ quẽ pctm̃ cade nõ põt.cetera cũ ſint liberi arbitrij ĩ vtrãq; ꝑtem flecti pñt.hic videt᷑ dicẽ ꝙ oĩs creatura ĩ libero arbitrio oſtituta flecti pᷣt ad bonũ ⁊ ad malũ. ſiẽ. Og2 boni angli ⁊ mali ad vtrũq; flecti pñt.g ⁊ boni pñt fieri mali et mali boni. Betermiat qõeʒ ð motã ꝙ hñt li.ar.nec tñ ad vtrũq; flecti pjit. Ad qð dicimꝰqꝛ boni tãta gra ↄfirmati ſt᷑ vt neq̃ant fieri mali.⁊ maliĩ mali / cia aðᷣo obdurati ſt vt ñ valeãt fieri boni.⁊ tñ vtriq; hñt lib.ar.qꝛ ⁊ boni non aliqᷓ cogẽte necitate.ſᷣ ꝓpꝛia ac ſpõtanea volũtate ꝑ graʒ qͥdẽ adiuti.bonum eligũt ⁊ malũ rſpuũt.⁊ mali ſilr ſpõtanea volũtate a gra deſtituti bonũ vitãt ⁊ malũ ſequunt᷑.⁊ mali habent libeꝝ arbitriũ ſᷣ depᷣſſum atq; coꝛruptũ ꝙ ſur/ gere ad bonum nõ valẽt. Boni vo arbitriũ hñt mlto liberiꝰpꝰↄfirmatõeʒ qᷓ; añ. Vt ei Aug.tradit ĩ ench.Mõ iõ carẽt li.arbi.qꝛ male velle ñ pñt.młto qͥp pe liberiꝰẽ arbitriũ qð ñ pᷣt uire pctõ. Neqʒ culpãda ẽ volũtas.aut volũtaſ nõ ẽ᷑.aut libera dicẽda nõ ẽ.qꝛ bti eẽ ſic volũt.vt eẽ miſeri nõ ſolũ nolit.ſᷣ nec ꝓꝛſus velle poſſint.Mõ pñ̃t itaq; boni angli velle maluʒ vel velle eẽ miſeri. neq; h hñt ex natura ſ ex gre bñficio.Añ gre nãq; ↄfirmatõeʒ potuef̃t pecoa re ãglłi.⁊ qͥdã etiã peccauefr̃t ⁊ demones facti ſt.vñ aug.i li.ð maximinũ.Ere aturaꝝ natura celeſtiũ moꝛi potuit.qꝛ peccare potuit. HNã angli peccauefr̃t ⁊ demones facti ſt.qꝝ dyaꝰẽ pᷣnceps.⁊ qͥ ũ peccauef̃t peccare potuer᷑̃t.⁊ cuicũ⸗ cq; creature rõnali pᷣſtat᷑ vt peccare ſñi poſſit.nõ ẽ h̊ nature ꝓpꝛie ſᷣ dei gr̃e. Jõ q; ſolꝰdeꝰẽ qͥ nõ gra cuiuſqᷓ; ̊ natura ſua ñ potuit.nec pᷣt.nec poterit peccaꝛe. Ecce h̊ inſinuat᷑ ꝙ angli añ ↄfirmatõeʒ peccare potuerũt.ſᷣ pꝰoↄfirmatõeʒ nõ pñt.⁊ ꝙ potueft fuit eis ex libero arbitrio.qð ẽ eis nãle. vᷣo mõ ñ pñi pec care nõ ẽ eis ex nã.i.li.arbi.ſᷣ ex gra ex q̃ gra etiã ẽ vt ipᷣm libeꝝ arbitriũ iãñ poſſit pctõ ſᷣuire. 6& pꝰↄfirmatõeʒ angli de nã ſic añ peccare potuerũt. nõ ꝙ libeꝝ arbitriũ eoꝝ debilitatũ ſit ꝑ graʒ.ſᷣ ita potiꝰↄſirmatũ vt iaʒ ꝑ illð nõ poſſit bonꝰangłs peccare.qð vtiq; ñ ẽ ex libero arbitrio.ſᷣ ex gratia dei. Explanat autoꝛitatẽ Hiero.ſupꝛa adductam. d ¶ O hiero.ait.Cetera cũ ſint liberij arbitrii pñt flecti ĩ vtrãq; ꝑteʒ.accipi oꝑ tet ſm ſtatũ in qͥ creata ſt. Talis eĩ ⁊ hõ ⁊ angls creatꝰẽ qͥ ad vtrãq; flecti po terat.ᷣ poſtea boni angli ꝑ graʒ ſt ↄfirmati vt peccare nõ pñt.⁊ mali ita ĩ vi⸗ tio obdurati vt bñ viuè neqant.Silr etiã illð Iſið.intelligẽdũ ẽ. Angeli mu tabiles ſunt nã.ĩmutabiles ſũt gra.qꝛ ex nã in pᷣmoꝛdio ſue ↄditiõis mutari potuerũt ad bonũ ſiue ad malũ.ſed poſt ꝑ grãm ita bono addicti ſũt vt inde mutari nequeant.Ad hoc em̃ repugnat gfa.nõ natura. DO intelligentiã hꝰ ꝑtis circa duo incidit hic qõ. Pꝛimũ ẽ de obſtinatiõis malignitate qᷓ; tabilitate q;tũ ad bonos ⁊ malos. Circa pꝛimũ tria qrunt᷑. Pꝛimo qᷓrit᷑ vtrũ in demonũ volũtate ſit poſ- ſibilis rectificatio. Scdo vtrũ ſit in eis male volũta/ tis ↄtinuatio.Cercio vtrũ ſit in eis male voluntat⸗ intenſio. SS ueſtio.eſſſ. Etrũ affectio vel volũtas demonũ poſſit rectifi Et ꝙ nõ vr.pꝛimo Dañ.dicit ꝙ h̊ eſt angelis caſus qd hoibꝰmoꝛs.ſᷣ hõ pꝰ moꝛtẽ no põt recuꝑare bonã volũtatẽ ⁊ rectã qua amiſit in vita.g ⁊c̃. ¶ Itẽ aug. in li. 8 fi.ad ꝑe. Sic creauit de?angtos vt qui vellent ꝑpetuo boni eſſent.⁊ qͥ nollent nunq;ᷓ eos diuia mu nera reparent. ¶ Nem h vr rõnc. Silis eſt rõ cõfir⸗/ matoni⸗ in bono.⁊ obſtinatõnis in malo.ſed angeli Hhiero. Oꝛ boni ange⸗ li poſt ↄfirma/ tionem liberiꝰ arbitriũ habẽt q; ante. Aug t boniange⸗ li poſt pfirma/ tionem nõ pñt peccare ẽ ex g/⸗ tia nõ natura ſtatim vt bene moti ſunt.ↄfirmati ſunt in bono.er/ natiois malignitate o mali ſtatim vt peccauerũt obſtinati ſunt in ma tum ad malos. Scm ẽ de liberi arbitrij mu lo.ſicut gᷓ boni nõ pñt cadere.ita nec mali reſurgere. em grauiꝰpeccauit angelus qᷓ; hõ.g ⁊ grauius dz puniri.ſed pctm̃ homis punitũ fuit aliq̃ pena irꝛe medcliabili. vt pena moꝛtis de q̃ nullꝰeuadit. neceſ/ ſe ẽ pctm̃ angeli qð erat moꝛs ſpũs puniri pena moꝛ a cis.ſed nõ potuit puniri pen moꝛi nature neceſſe cari. fuit ipᷣm puniri pena danatõnis eterne.¶¶ Sptra. Ad rectificatõʒ volũtaſᷣ duo ſufficiũt.ſcʒ ↄtonatõ di uine miſcdie.⁊ ↄtritio pnie.ſᷣ vtrũq; eoꝝ eſt poſſibi/ le circa angelos lapſos eſſe.g ⁊ voluntatem eoꝛum rectificari. Oꝛ autem poſſit eſe condonatio miſcdie oſtendit᷑.quia miſcdia dei eſt infinita.pctm̃ luciferi ⁊ demonũ eſt finitum. infinituʒ vincit ⁊ ſuperat fini/ tum.ergo diuina miſericoꝛdia poteſt remittere illud 1 cunſtonma⸗ ontethmmun ſnithfni iitunttil tircigedt innetngt getttoueſodi ſpltepabi hentinccot uinediigtai⸗ gecfectd Kihndicßaen⸗ iageutl gonromiche honicaangclins teiautergten gknog i Mobſtiutiomnal ſoinciten wolon fteaulancn lsckaua dſaen heſclite. O. gesſeſavos ttnepeſcnurad pfticbentt lniriufolnn Pucktteior ACeruetbers Petcelert aſied Uſcbinticcetel ſeger ätun ois domßt manltan Mam witchan. näniz hae nipla fin ſiſihe Afiagge gihin ggiat iſctrn ptuſe nulpon ſgri tinni Utoſtacbuege ſchngne nonegnnn bchi npreſtchi diſetpoftin N Cicpoſblige en. litte ſeiz Koren es 1 mt zu. —“” — = — =* EEe — ſetitbtg⸗ ſänun ſoriine Netiſcugt iifthnn atiiunr Di. — tia. Contra. Decet miſcdiam dei ſumme manifeſta⸗ ri. cum ſit ſumma. ſi ſic.manifeſtat᷑ in ſummo. ſcʒ ĩ remittendo maximũ oĩm pctõꝝ.eęt hᷣ fuit pctm̃ luci/ feri.g decʒ ipᷣm illò ↄdonare. ꝛ ãt poſſit eẽ toloꝛ pe nitentie in dyabolo oñdit᷑.Oñcunq; aliquis ſentit ſi bi adeſſe qd odit.⁊ abeſſe qdð diligit.dolz ⁊ triſtatur. qꝛ ſicut dicit Aug.xiiij.de ci.Svi doloꝛ eſt diſſenſus ab bis rebus que nobis nolentibus accidũt. ſed dyabo lus ſcit ſe ex pctõ ſuo amiſiſſe illam nobilitatẽ quam babebat in celo ⁊ incurꝛiſſe penã in inferno.⁊ꝛ pmuz maxime diligit.⁊ ſecundũ maxime odit. penitet de boc ꝗð fecit. vel de hoc qð voluit.vel ſalteʒ poſſibile eſt ipm aliqñ ad hunc ſtatum deuenire. ſi mõ nõ eſt. gᷣ põt ex ꝑte angeli eſſe doloꝛ pnie.⁊ ex arte dei con donatio miſcdie.ergo ⁊c· ¶ Item oñditur. Quia ſi bonitas angeli nõ poteſt rectificari. aut hoc eſt ex ꝑ/ te dei. aut ex ꝑte angeli.aut ex ꝑte peccati.Oſtendit ſigit᷑ pꝛimo ꝙ nõ ſit ex ꝑte dei.triplici rõne. Pꝛima ẽ „ bec.obſtinatio male volũtatis vel impoſſ: ibilitat ad rectitudinem voluntatis eſt defectus nõ potentia. Sẽ nõ habet cauſam efficientẽ ſed deficientẽ.ſed deꝰnul⸗ lius eſt cauſa deficiens. & nõ eſt cauſa vel ratio huiꝰ impoſſibilitatꝭ. Scda eſt H. Deꝰañcedẽter oẽs wies ⁊angelos vult ſaluos fieri.vt dicit Dañ̃.qꝛ nõ crea uit ſiue plaſmauit ad penã ſed ad glaz. Si ? nõ vult angelos malos beatificari.̊ᷣ eſt ſolũ voluntate con⸗ ſequẽte.ſed voluntas ↄñs eſt exceſſus ex cã vera.er- go alia rõ eſt vlterior qre boc ↄcedit.nõ ᷓ voluntas dei. Tercia eſt hec. Si dyabolꝰ veniam peteret. dñs nõ repelleret. qꝛ ſiẽ dicit Amb.ipᷣe recipit cõfugiẽtes ad ſe. iuſticie ẽ ſed ↄtra iuſticiã deꝰ nullo mõ facit. ꝛeterea.q;tumcũq;ʒ hõ deo pᷣuierit.ſi penitet de bonis.deꝰbona pᷣterita nõ acceptat.& ſilr ſi penitz ð malo.videt᷑ ꝙ mala remittat. ⁊ hoc ſpectat ad ſi um⸗ mam miſcdiam.& rõ q̃re volũtas dyaboli nõ poteſt rectificari. nõ põt pꝛincipalr venire ex ꝑte dei. vt ptz ex hac triplici rõne.Oñdit᷑ etiã ꝙ non ex pte nature angeli venit H̊ impoſſibilitas. Pꝛimo auẽte Augu. & fi. ad pe. Si hbumana natura poſtqᷓ; a deo auerſa bonitate pdidit voluntatis.ex ſeipſa rurſum babere potuiſſet.multo poſſibilius hoc natura angelica ha beret.qᷓ quqto minꝰgrauat᷑ pondere terꝛeni coꝛpis. tanto mag bac eẽt pᷣdita facultate. Fam B vide/ tur ſca rõne.qꝛ angelꝰpeccando nõ imiſit li. ar. qm̃ libertas ar.ẽ el naturalis.ſ rõne li. ar. erat ſuſceptibi lis rectitudinis a ſui natura. adhuc quãtũ ẽ ex ꝑte nature ſue ſuſceptibile ẽ. ¶ Iteʒ ſi natura angeli eſt cã illiꝰimpoſſibilitat.⁊= res ꝑ mocl natn. re eſt cã. deꝰ ſiky eſt cã. qꝛ ſola volũtas aduerſat᷑ deo. eẽt cꝗ qui talẽ naturã fecit. ſi ᷓͦ vullo mõ dedeſt c impoſſibilitat ad bonũ. nec natura angli. Oſtẽ⸗ dgit᷑ etiã ꝙ rõ nõ ſit ex ꝑte pcti angelici.qꝛ pctmñ ange licũ nõ excellit pctm̃ vis in infinitũ q́;tuʒ ad aliquꝗᷓ ↄditõeʒ. nõ nocuit in infinituz pluſ. ꝙỹᷓ pctm̃ hois.ſᷣ petm hois ⁊ ſi auferat rectitudinẽ. nõ tñ obtulit poſ⸗ ſibilitatẽ ad rectitudinẽ. vẽ ꝙ; pctm̃ angeli.⁊ ſi ma⸗ gis elongauerit. nõ elongauit infinite. S videt᷑ ꝙ elõ gauit cũ poſſibilitate ad redituz. ⁊ ita nõ videt᷑ rõ ex pte pcti. ¶ Item quãtulacũq; gr̃a adueniret volun tati dyaboli expelleret totã cuj pã.loq̃r de gr̃a gratũ/ faciente. H moꝛbꝰ qͥ modico remedio adueniẽte põt curani nõ dẽ de ſe incurabilis. ꝓpter defectũ remedij nis. quia ſuba ſpũ luntate angki nõ eſt rone culpe pꝛincipaſi. Item culpa nõ inqucit neceffſitatẽ volũtati. q; ẽ in volun/ tate m q volũtas ẽ. ⁊ ita m ꝙ libera ⁊ xtibilis.ẽ ſi nõ inducit neceſſitatẽ.ẽᷣ nõ aufert poſſibilitatem ad oppoſitũ. ⁊ ita ad rectitudinẽ. no venit illa impoſ⸗ ſibilitas ex ꝑte pcti. ̊ nullo mõ. ¶ R. doᷣm q ſicut 1 ſancti dicũt ⁊ auẽtes. voluntas dyaboli nullo modo põt rectificari ſ̃ᷣm H̊ verbũ põt pᷣdicat quãdã potẽ tiam bñtem aliqua oꝛdinatõeʒ ad actũ. Maʒ ſi intel ligat᷑ de potentia efficient abſolute.abſq; dubio po⸗ tens eſt deꝰ dyabolo reſtituere bonã voluntatẽ. tñ ex ꝑte dyaboli nõ eſt oꝛdinatio aliq̃ ad boc.ĩmo facta ẽ voluntas eiꝰimpoſſibilis.vt ſcti dicũt ⁊ rõnes oſten dunt. Si aũt querat᷑ cã impoſſibilitat? ad rectitudi/- nem. intelligendũ eſt ad ̊ ꝙ ad rectitudinẽ volũta⸗ tis ꝑ actuale pctm̃ lapſe duo ↄcurꝛunt.ſcʒ ex ꝑte vo luntatis penitentia. ex parte dei gratia ſanãs.⁊ vtrũ/ qʒ deeſt dyabolo.⁊ ideo oĩno deeſt ci via rectificatio⸗ nis. Si queras vlterius qd hoꝝ eſt ratio defectus al terius.ddm ꝙ defectus pnie eſt ratio quare deficit G tia gratũfaciens. quia ad illam diſponit pnia infoꝛ mis. Rurſus ſi querat᷑ quare deficit pnia.ðᷣm.quia deficit gratia gratiſdata q̃ pᷣuenit voluntati vt peni⸗ teat.⁊ ſine qᷓ̃ nemo vnqꝙᷓ ſe pᷣparat ad gram ſicut in⸗ fra patebit. Si querat᷑ vñ veniat defectus gre gra⸗ tiſdate.vcl que ſit ratio.abſq; dubio defectꝰ gre gra- tiſdate nõ põt babere niſi cauſam deficientẽ. ⁊ ita ne q; deus neq; natura angeli põt eſſe pꝛima cꝗ.ſed ne/ ceſſariũ ẽ ꝙ ipſa culpa q̃ dyabolꝰita egꝛotauit ⁊ egꝛo tat vt nõ pateat aditus gre.et in boc ↄſentiũt coiter om̃s qͥ recte ſapiũt circa materiã iſtã.· Sed vñ ha⸗ beat culpa dyaboli bãc irꝛemedialitatẽ diuerſificati ſunt varie opinãtes. Quidam em̃ ſumpſerũt ratio⸗- nem ex ↄpatõne culpe ad ſeueritatem iudicant.q̃a em̃ dyabolus ⁊ angeli eiꝰgrauiſſime peccauerũt.do/ minꝰſeuerus iudex ſtatim ↄdẽnauit cos.ſicut iudex magnũ latronẽ in turpi latrocinio depᷣbenſuʒ ſtatim facit ſuſpendi.q́;uis differat ſuſpendiũ vnius parui latronis qui potuit habere aliquã excuſatönem. Sʒ bec ratio ↄgruitatis eſt. Quia eſto ꝙ dyabolꝰminuſ peccaſſet.tũc videret᷑ poſſie redire.⁊ nos videmus ).½ deus miſcdiam facit cuʒ ſceleratiſſimis frequenter. ⁊ aliquos aliqñ qui modicũ peccaucr̃t demergit i in⸗ fernum.⁊ ideo ↄgruitas tm̃ eſt. Alij ſumpſerũt rati⸗ onem ex ↄpꝑatione culpe ad naturã peccanti.qꝛ pec- cans fuit ſuba ſpũalis oĩno nõ habens pondus car- ſjalis eſt. ⁊ ſemꝑ in actu ſuo vnde nõ laſſat᷑.ĩmo ↄtinuo habet inoꝛdinatã vuluntatez. ⁊ ↄtinue Fain impugnat. ideo nõ offert᷑ ſibi gratia. Bed iſte nõ ſunt rones neceſſitatꝭ.Tũ qꝛ põdus carnis nõ inclinabat hoiem pꝛimũ ad pctm̃.ido nec adeo excuſabat vt pctm̃ eiꝰcaꝑet remediũ rectitudi nis. nec ecõtra carẽtia carnis adeo anglin impedie- bat. Silr nec alia rõ.qꝛ de gr̃am gtiſdataʒ frequẽter dat hoĩ exũti in actuali volũtate peccãdi.hec eniz ſik ſtat cũ culpa.⁊ bꝰexempluʒz pʒ in paulo qͥ uerſus ẽ ⁊ circundatꝰluce in actu ꝑſecutõis.ſunt tñ ↄgruita/⸗ tes quedãa latere.¶ Alij ſumpſer̃t roneʒ er ꝑte cul pe relate ad modũ peccãdi ꝑ oppoſituʒ ad pctiñ bo minis.ᷣqꝛ em̃ hõ alio ſuggerente peccauerat.ideo di / gnũ fuit alio releuari. Rurſus.qꝛ totũ genꝰhũanũ ce ciderat.ne totũ ꝑiret.ↄgruũ fuit reduci ad rectitudi iI. E curabilis. pter dei ij nẽé. ecõtra ẽ in angeliclſpiritibꝰ.qꝛ non eccauerunt ſi lud nõ aſſit. impobilitas rectificacionis ĩ vo ꝑ temptatõcʒ.maxime lucifer.iõ nõ redijt.vñ Greg. ł.K . 0% 22— in mon. iiij. nunq; lumen pꝛiſtini ſtatus accepit. qꝛ ñ pſuaſus amiſit. Siliter quia cecidit hm parteʒ.ita ꝙ; pctm̃ fuit ꝑticulare ⁊ pſonale.ideo nõ debuit rectifi/ cari. vñ Aug.in Enc Placuit vniuerſitatᷣ ↄditoꝛi. vt qm̃ nõ tota multitudo angeloꝝ deũ deſerẽgo pie/ rat. in eterna dãnatõne remaneret. Sʒ iſte ſilr ſt ra/ tiones ↄgruitaſ..qꝛ ſi bõ peccafſ. et ꝓpꝛia voluntate ſi⸗ ne ſuggeſtõne vel pticłaꝛit᷑. nõ video quõ non poſſet recupare bonã volũtatẽ dño reſtituẽte. V Alij ſum⸗ pſerũt rõnez ꝑ ↄꝑatõeʒ ad ſtatũ peccant.q; tpᷣs me riti.⁊ ſtatꝰmerẽdi erat ipſis pᷣfixꝰ vſq; ad pꝛimaʒ bo/ nam opatõeʒz vel malã. ⁊ ido ſicut bõ pꝛiꝰq; tpᷣs me-/ rendi ꝑtranſit. qtumcũq; peccauerit paꝝ dũ tamen moꝛtalr. ⁊ qᷓlitercũq; pecce⸗ uerit.vltra nõ põt bonaʒ volũtatẽ reacqͥrere.⁊ ſic de angelis intelligendũ eſt. Et G̊ mõ aſſiãuit Daſ.cũ dixit.̊ eſt angelis caſus qð hoibus moꝛs.Et ſilr augꝰ.de fi.ad pe.cũ dixit.ſic creauit deꝰ angelos vt qͥ vcllẽt ꝑpetuo boni eſſent. q̃ nollẽt nunqᷓ; eos diuina miſcdia reparet.ita ⁊ tpᷣs meriti ⁊ ſtatũ pᷣfixit vſq; ad pꝛimũ ↄflictũ.Et hãc ra⸗ tionẽ credo ꝓpꝛiã ⁊ neceſſaniã.Et h̊ pʒ.qꝛ ſi aliq̃ paſ/ ſio ineſt aliquibꝰſubiect.ineſt eis ᷣm aliqð coc ya bolꝰ aũt nõ pᷣt bonã volũtatẽ recuꝑare.ita ẽ obſtina tus. ⁊ ſir iudas.⁊ aliꝰbõ pctõꝛ dãnatꝰ.Cõſtat ꝙ boc eſſe nõ pᷣt nec rõne nature.nec rõne modi peccandi. qꝛ nõ ẽ cõe.ſi ẽ nõ inuenit᷑ coĩtas niſi ex ꝑte ſtat?. qa vterq; ẽ extra ſtatũ meriti. manifeſtũ ẽ ꝙ iſta ẽ rõ po tiſſima ⁊ nccia. Et h̊ clariꝰpʒ in pctõ bois ſi diligẽtiꝰ ↄſideret᷑. Naʒ dan iude in pᷣncipio nõ abſtulit poſ/ ſibilitatẽ ad iuſticiã.tñ ſine additõe ⁊ ſine innouatõ/ ne ſolo tẽpe merẽdi tranſeũte factꝰẽ impoſſibilis ad onã volũtatẽ. Oeꝰem̃ decreuit offerꝛe graʒ q;diu ẽ tp̃s merẽdi.qͥ trãſeunte(cũ nõ faciat ↄtra ſuq diſpo- ſitionẽ)nõ offert graʒ q̃ pueniat volũtateʒ ⁊ foꝛmet ad pniam. ⁊ ita remanet volũtas in pnia ſempiter/ 2 na.⁊ ita culpa. ¶ Et ſi tu obijcias ꝙ cuʒ de pᷣuiderit ꝙ; dyaꝰlapſurꝰerat ſiue peccaturꝰ.quare p̃fixit ei ita modicũ tpᷣs merẽdi vt nõ biect ſpaciũ redeundi.o tandũ ad B. ꝙ in ↄditõne rei nõ attendit᷑ rõ miſcdie ⁊ iuſticie pꝛincipalr ſᷣ ſapie.Decreuit em̃ diuia ſapia in vniuerſo facere duplicẽ creaturã rõnalẽ ad H ꝙ eſ ſet vniuerſum ↄpletũ.Anã coꝛpꝑi vnitã.vt aiaʒ roõna lem. aliã abſolutã ſpnalem vt anglin. qm̃ ſuba oĩo Ineonupelbiſi ⁊ ingenerabilis ẽ.nõ potuit vnꝰange lus ex alio ꝓduci.ideo ſil ꝓqucti ſunt.⁊ ſicut ſil ſunt ꝓducti.ita etiã ſil gificandi.ſiue diſpoſiti ad ſił glifi/ cari. Et qꝛ ſunt ſpnᷣales ⁊ incoꝛꝑales ⁊ incoꝛruptibi/ les.nullo mõ hñtes retardatiun.hinc ẽ ꝙ in loco gle ſunt ↄditi.ſc in empyꝛeo.⁊ ita de ꝓximo ad glaʒ di/ ſpoſiti ⁊ rõne nature ⁊ loci.⁊ iõ tpᷣs meriti ẽ in eis ita bꝛeue pᷣfixũ ſicut potuit.⁊ iõ vſq; ad pꝛimã auerſio/ nẽ ⁊ ↄuerſionẽ deliberatiuã.Hoi vo qꝛ ↄditꝰẽ in coꝛ poꝛe aiali ad ꝓcreandã ꝓlem ad cultũ dei.⁊ ita in di/ ſpoſitõne remotioꝛi a gia. datꝰẽ loc?diſtãs ad merẽ/ dum a ſui ↄditõe ſcʒ ꝑadiſus terꝛeſtr.⁊ pᷣfixꝰẽ ei ter minꝰ? diuturn? ꝓpter officiũ pcreãdi ꝓlem. ⁊ ꝓpterea cũ peccauit angis ſtatim exijt tpᷣus meriti ſtatuti.hõ vo nõ. ⁊ iõ iſte potuit rectificari.ille vᷣo non. Et H̊ eſt qð dicit aug. de mi. ſacre ſcpture. Angelꝰde ſublimiſ⸗ ſimo ſui oꝛdinis ſtatu recheis reſurgere nõ potuit. Paeer igit᷑ ꝙ volũtas angli nõ eſt rectificabilis.nec fuit a tpe ex qͥ cecidit.qꝛ em̃ fuit extra ſtatum meriti. certiſſime reuelata ẽ ei ſua dãnatio. et iõ ſicut bti nõ pñt timere dãnatõeʒ.ita angelꝰmalꝰ ꝓpter certitudi — nem damnatõnis non poteſt ſpare ſalutem.⁊ ꝓpter abſentiã gr̃e nõ põt peniterc.⁊ ideo nec bonus eſſe. His viſis facile eſt ad om̃ia ſoluere. illud q; 3 obijcit. ꝙ põt eſſe ↄdonatio miſcdie. dom ꝙ põt de potentia abſoluta.ſed de potentia oꝛdinata qᷓ opat hm oꝛdinem ſapie.⁊ illum oꝛclinem deꝰnon coꝛrum- pit. immo inuiolabiliter ſeruat.nõ debet eſſe nec põt eſſe. qꝛ ↄſilium dei ⁊ diſpoſitio nõ põt mutari aliqua ratõne. ¶ Ac illud qd dicit.ꝙ ſumme debet mani⸗ feſtari miſcdia.dðm ꝙ ita debet manifeſtari miſcdia 4 vt manifeſtet᷑ ⁊ iuſticia.⁊ ideo etiã decreuit diuia bo nitas in hboie infirmioꝛi ⁊ miſerabilioꝛi manifeſtare miſcdiaʒ. ⁊ ſumme manifeſtauit.qm vnigenito non peꝑcit. In angelicis ſpiritibꝰplacuit iuſticiã manife ſtare. ⁊ ſapientiſſime ⁊ clegantiſſime factũ ẽ.qꝛ miſe/ ricoꝛdia nõ aufert iuſticiam nec ecõuerſo. ⁊ ideo er/ rauit Oꝛig.qui totum dedit miſcdie dei ⁊ abſtulit lo cum iuſticie.qð q;uis nõ ſit tante impietatis in ſup/ ficie. tamen equalis erꝛoꝛis eſt auferꝛe a deo actuʒ iu ſticie ſicut auferꝛe actum miſcdic. Ad illud quod obijcit᷑ de doloꝛe penitẽtie ꝙ poteſt eſſe in dyabolo. dm ꝙ doloꝛ pnie eſt duobus modis.Aliquis ei do let de culpa ꝓpter damnũ qð incurꝛit ⁊ leſioneʒ.et ſic dolere põt quis ex puris naturalibus ſine gratia gra tiſdata.⁊ tũc dolet qñ maioꝛem ſentit leſionẽ qᷓ; dele ctatõnem.hanc dyabolus modo nõ babet ꝓpter ba⸗ bitudinem peccãdi.ſed tamen habiturꝰ eſt cum ab/ ſoꝛbet᷑ a penis poſt iudiciũ.ſed pnia hec non diſpo/ nit ad gram.immo ſolum eſt pena.qꝛ ſic penituit eti am iudas.Alio modo eſt doloꝛ pnie qñ quis dolet de culpa.qꝛ dei offenſiua.⁊ hic doloꝛ diſponit ad pniaʒ. ⁊ hic n eſt ſine gra gratiſdata.⁊ hũc doloꝛẽ dyabolꝰ vel demones br̃e nõ pñt.qꝛ ſunt extra ſtatũ in qͥ dat gratia. ⁊ irꝛegreſſibiliter ſunt extra.⁊ ita patʒ illud. ¶ Ad ill qð obijcit᷑ ſcdo.vñ veniat impoſſibilitaſ.& ↄcedendũ ꝙ nõ venit ex ꝑte dei ſicut oſtendunt tres pꝛime ratõnes.nec ex ꝑte angeli.quantuʒ eſt de ſe. ſi cut oñdũt tres rõnes ſcdo loco poſite.nec etiã ex ꝑte magnitudis pcti.quãtũ ẽ de ſe.ſicut oñdũt tres ratõ nes vltie.ſᷣ G̊ hʒ culpa rõne ſtatꝰ.Quia em̃ ẽ volun/ tas ex᷑ meriti ſtatũ.abeſt ois gra.qꝛ in ſtatu dãnatio/ nis.adeſt deſpatio certiſſima.qᷓ due ſt ↄditiões oino diſponẽtes volũtatẽ ad impoſſibilitatẽ rectitudinis. Tñ illud qð obᷣr ꝙ nõ pᷣt veuire ex ꝑte pcti.qꝛ nõ ex/ cedit i infinitũ pctm̃ hoĩs. Quidã voluer̃t ſoluerc ꝙ imo.qꝛ intellectꝰ angelicꝰẽ deifoꝛmis.⁊ iõ intelligit ĩ inſtãti.rõnalis ſiue collatiuꝰin tꝑe.⁊ iõ qꝛ pctĩ ãge/ li ẽ ↄtra deifoꝛmẽ intellectũ.excedit impꝛopoꝛtõnabi liter pctm̃ hoĩs.ſicut linea impꝛopoꝛtõnabiliter exce dit pũctũ.⁊ tpᷣs inſtãs.Sʒ ̊ nõ optet dicere.qꝛ non oꝑtet ꝙ moꝛb? curabilis.incurabilẽ excedat i infini/ tũ.qꝛ vnꝰmoꝛbꝰqͥ i vno ſtatu ẽ curabilis.ꝑ cremẽtũ ſiue diuturnitatẽ fit incurabił.ita ẽ manifeſte i moꝛ/ bo coꝛꝑali. Silr videmus manifeſte ĩ moꝛbo ſpũali. een em̃ añ moꝛtẽ ẽ curabile.ſolo ãt exceſſu moꝛt. t incurabile. Silr videmꝰ i caſu.qͥ em̃ cadit de loco paꝝ eminẽti nõ moꝛit᷑.qͥ ãt de turri cadit./ſine reme/ dio ledit᷑.ſᷣ tñ magnitudo ⁊ altitudo nõ ẽ impꝛopoꝛ tion gis Aeltuchs. iõ nõ valet illa rõ. .ij. 0 ¶ Suppoſito ꝙ i volũtate demonũ nõ ſit poſſibil recti ficatõ. qᷓrit᷑ ſco vtꝝ ſit i eis male volũtat ↄtinuatõ. Et ꝙ ſic vr.j. Coꝝ.x. Que ↄuentõ xpᷣi ad belial.glo. ſicut xp̃s oĩa bñ facit.ita dvyabolꝰ oĩs male facit. ſe nlidntenn fenhtumoe Niroszie gugitepenn Feoachuorn Am na üien eee Pigtienich⸗ PThirtngothr ſuinl. (Ne ebancteo. Elſfursust ſefitdeſtaert Kironaſupt lutfen ßrͤ iclſitucinef ifatclitaret painthnn rlivolüͤtrig ſrdlenora⸗ teibanptynbi iitbitiipnit, Auöclincnen nckueöniſan Kurſäinn thiläcigldien Amlttiſcdi Nontrisdi ſenalhiſe Einianci fonenaſten lahftiſci ſhehfdifri⸗ tivii Ninet alkifcäng⸗ ſntiiigni gainaſhtie — a e Aitge Neitſen nn nwds Ninsin lantelnart lbesſegtin nſenntgizn corötapet⸗ babincant lonubrurnin⸗ genngipint Nprripene Nrmurin türtinee⸗n mantün i miugnld urmmgtſbin nierckmtrus dmhini Uiunecigkt ſarcicir norn Ouĩin gntinnim luriueh Aeninummni⸗ Agegrigeno⸗ whhcftoae 1s1 irli cröahcen⸗ ummninn tinthlir 4 agadignt, == S= 7 8 re.⁊ appetijt.Sᷣ mõ nõ hʒ in ſe iſtã ard vt vr ſperauit. facit aliqd.qꝛ ẽ ſuba ſpnalis nõ laſſata in opando.S ⁊c. ¶ Item. j. Jo. iij. Diabolus ab initio peccat.glo. Ab initio creationis ſue peccat cõtinue vſq; in pñs. ¶ Iem Aug.de fi. ad pe. loq̃ns ð demonibus dicit. nec mala pñt volũtate carere nec pena. Si tu dicas loquit᷑ de habitu ñ de actu. obr ꝙ de actu ꝑ hiero. ꝗ dicit ꝙ diabolus adbuc idẽ ſibi arrogat qð pꝛiꝰ pᷣ/ ſumpſerat. ¶ Itẽ boc vẽ rõe. Dyabolꝰ ẽ obſtinatus. ſ obſtinatõ ẽ ↄfirmatio in pꝛioꝛi malo. dyaboli vo lũtas ẽ confirmata in malo qdð cõmiſit.ꝗ ab illo non põt recedere. ⁊c. ¶ Nẽ ageli ↄfirmati in bono cõti nuo hñt bonã volũtatẽ habitu ⁊ actu.⁊ eãdem quã habuerũt in ſui gloꝛificatõe. ab oppoſitis ſilr vꝛ de demonibus. cũ ſint obſtinati i malo. ſicut illi ↄfirma ti iĩ bono. ¶ tẽ ſi poſſet ab actu male volũtatis deſi ſtere. poſſet aliqͥ mõ ſe ad gram ꝑꝛeꝑare.qꝛ dimittere actũ pcti.ẽ ꝑpare ſe ad gam. ipſe nullo mõ pᷣt boc ſicut ſupꝛa ꝓbatũ ẽ. g ⁊c. ¶ Contra. Jaco.ij. demo⸗/ nes credũt ⁊ ↄtremiſcũt.ſᷣ credere ⁊ timẽñſunt actꝰ male volũtat. vẽ ꝙ aliqñ mouẽtur ſine obliq̃tate. Zita aliq̃ ẽ interpolatõ. Sre ſi ↄtremiſcũt.⁊ timoꝛ retrahit a malo actu. vr ꝙ deſiſtãt aliqñ. ¶ Itez. ij. pe.ij.vmões ñ poꝛtãt aduerſꝰſe execbile dian o. magnitudie penaꝝ triti.a iudicõ pᷣſi umptõis dſiſtũt. vꝛ ꝙ ceſſauerit in cis pᷣſumẽdi ꝑuerſitas ſaltẽ qᷓ;tũ ad actũ. ¶ Item demones naliter diligũt deũ vt di⸗ cit Aug.qꝙ nullius conſcia pᷣt deñ odiſſe.⁊ ſi non dice ret.veꝝ vꝛ.qꝛ iudiciũ non delet extrema nature veſti gia.ſi igit᷑ diligere veñ ẽ nãle.g adhuc ſunt habiles ⁊ apti ad bũc actũ.eſto & qꝙ exeat in actũ.cũ nõ moueã tur ſil pluribus motibus.tũc vt vr̃ ceſſant ab actu w lũtatis male.¶ Itẽ oyaꝰ tẽptãs bũc hoĩem põt deſi/ ſtere ab actu exterioꝛi.ita ꝙ nihil mali exteriꝰ nec illi nec alij faciat.ſ̊ plus ſumꝰ dñi actuũ nren Feree Itẽ. vr rioꝝ.i pᷣt deſiſtere vt nibil actu male velit. ꝙ volũtas pᷣma ſuꝑbiẽdi in eo deſierit.qꝛ ceſſante cã ceſſat effectꝰ. rõ ꝗᷓ mouit dyabolũ ad appetendum diuinã celſitudinẽ fuit pulchritudo ⁊ ſtrenuitas nã/ lin.⁊ pᷣexcellẽtia reſpectu oim.iõ ſpauit poſſe obtine/ nec illa volũtatẽ. vr̃ in eo var:ata affectio.¶ Item differt dilectio ⁊ appetitus.qꝛ dilectio ẽ boni.bᷣ appe titus ẽ boni vt vnibilis.qꝛ hõ appetit bonũ ſibi.⁊ lb/ — , 9 —wm — 9 nũ ſibi nõ ẽ niſi vnibile ſibi.ſᷣ dyaꝰbñ videt ꝙ nõ põt ad dei celſitudinẽ ꝑueire.q reuelata ẽ ei ſua dãnatio vt dicit aug S mi.ſa.ſcri.ad ſue dãnatiõis cumulũ de dm ꝙ loqͥ cõtingit de mala volũtate triplr.ſ.qtũ ad defoꝛmitatẽ.qtũ ad ꝓnitatẽ.⁊ qᷓ;tuʒ ad actualitatẽ. tũ ad defoꝛmitatẽ ẽ in mala volun tate dya? cõtinue.ita ꝙ nulla interuenit variatio per defoꝛmitatis deſitionẽ ſiue minoꝛationẽ.qꝛ ita adbe/ ſit macula pcti voluntati dyaboli vt nullo mõ poſſit ab illa ſepari. Mtũ ad ꝓnitatẽ ẽ ↄtinuatõ eiuſdẽ.ita tñ ꝙ interuenit variato qtũ ad modũ inclinãdi.Dy abo!ꝰ em̃ ad idipᷣm qð pꝛimo appetijt.etiã nũc. pꝛo/⸗ nitatẽ hʒ. ß differẽti mõ qᷓ; pꝛius. Pꝛius em̃ appctijt cũ ꝓpoſito obtinẽdi.vñ dixit.pona ſcdem mea ab aqͥ lonẽ ⁊c.nũc appetit q̃ntũ in ſe ſicut ambitioſus.qͥ ſpe rat obtinere epatũ.⁊ ſi nõ obtincat.nõ recedit ambi⸗ tio.ſᷣ modus ambiciendi variat᷑.ſic ⁊ in dyabolo eſt. tũ ad actualitatẽ ẽ ↄtinuatio ĩ actu peccãdi.tñ in teruenit variatio q;ẽtũ ad genus.qꝛ nõ peccat ↄtinue pctõ vniꝰ generis.cũ nõ moueat᷑ ſil motibꝰ diuerſis. Mõ em̃ peccat ſuꝑbia.mõ inuidia.mõ alijs modis, X tñ volũtas eiꝰ nũq; ꝛeqͥeſcit.qꝛ nũqᷓ; laſſat᷑.cũ ſit icoꝛ/ ruptibilis.⁊ cũ in ea regnei ꝓauerſitas.ſp oẽm actum quẽ elicit defoꝛmat ⁊ depꝛauat.⁊ ita ↄtinue peccat.⁊ ↄcedende ſunt rõnes ad h̊ inducte Gind quod duplr. Aut ex ſe.vtputa qñ ẽ actꝰ vᷣtuiᷣ cliciẽtis ipᷣm. vt abſtinere a voluptatibꝰ ⁊ cõſiłes.Aut ex adiũcto. ſicut ire ad fanctũ Jacobũ.Sic actus malꝰ dꝛ dupltk aut qꝛ directe elicit᷑ a vicio.vt velle pᷣeſſe.aut qꝛ viciũ foꝛmãs ↄcomitat᷑.vt dare elinã ꝗꝓpt᷑ vanã gliam. vel cũ murmure ⁊ impatia.⁊ hoc mõ defoꝛmat dyaꝰ actũ credẽdi.qꝛ cũ murmure ⁊ impatiẽtia ⁊ diſplicẽ tia illiꝰ qd credit mouet᷑ in actuʒ ifia. ⁊ ita credendo peccat.nõ qꝛ credit.ſᷣ̊ qꝛ nõ eo mõ q̃ͥ credereę debet cre dit.Silr iudicãdũ ẽ ſi dyaꝰ deo obediat. illud qð obr de timoꝛe.dico ꝙ verum ẽ ꝙ tumet.ᷣ tñ timoꝛ ita exilis ẽ ⁊ volũtas peccãdi adeo ẽ impꝛoba ꝙ ꝓpf hoc nõ ceſſat.ſicut i latrone qͥ lʒ timeat furcas.tñ pt appetitũ furãdi nõ ceſſat a furto.⁊ in ipᷣo timoꝛe pec- cat.qꝛ diſplicet ei dina iuſticia qua ꝛmidat Ad il lud qð obꝛ ꝙ a iudicõ pᷣſumptõis deſiſtũt.ddim ꝙ ſi⸗ cut dictũ c.q;uis nõ audeãt appetere qð pꝛi ſunt. tñ impꝛoba volũtate nõ deſiſtunt appetcre.⁊ ſi viã poſſent inuenire ꝑ quã crederẽt attingere.abſq; dubio idẽ pᷣſumerẽt. AUñ q;uis ſit iudiein variatũ ꝓ kia penaꝝ intuitũ tñ appetitꝰ nõ ẽᷓ anulſus nec ma/ ſ deſideriũ.immo regnat actu. G4 illud qð obꝛ de motu nali rñdent qͥdã ꝙ nã ⁊ ſi uõ ſit extincta ẽ tñ a- 3 pꝛimo auſi obꝛ ꝙ credũt ⁊ cõtremiſ.dᷣm ꝙ aetꝰ iudicat᷑ bonus 12 13 14 deo ↄſopita ⁊ li.ar.malicia ſuꝑata ꝙ ĩ actũ ſuũ nõ pᷣt exire.Alit᷑ tñ pᷣt dici ꝙ ſicut libera woluntas defoꝛmat actum credendi.ita etiam defoꝛmat actũ nalem cũ ei adiũgit᷑.Exemplũ huiꝰ ẽ hoc.lʒ auarꝰ nalit᷑ appetat btitudinẽc.tãta ẽ tñ puerſitas iudicij ĩ eo ⁊ volũtatis vt nõ dicat eẽ btitudinẽ niſi ĩ diuitijs.⁊ ita nũqᷓ; exit ĩ appetitũ btitudis niſi vt ẽ ĩ diuitijs.⁊ ita appctẽdo il lam btitudinẽ peccat.qꝛ motũ illũ quẽ nã inchoat i/ citãdo.volũtas ↄſummat defoꝛmãdo.ſic intelligẽdũ ꝙ dyaꝰ nalit᷑ diligit deũ vt ↄſeruatoꝛc̃.ſᷣ volũtas dy/ aboli illã dilectõem refert ad ꝓpꝛiã vtilitatem.iõ pec cat.qꝛ ⁊ ſi deũ diligat.tñ ꝓpt᷑ ſe diligit.bñ igit᷑ cõcedo ꝙ cxit i actũ nãlem.ᷣ nũqᷓ; in arenenan. d ills qð obr ꝙ;ᷓ pᷣt deſiſtere ab actu exterioꝛi.dom ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ dyaꝰ cũ nõ obdoꝛmiat. ſp i eo vigẽt interioꝛcs vᷣtutes.⁊ ita ſꝑ ſunt i actu velit nolit.ſicut ĩ hoie vigi lante.̊ opꝰ ad alteꝝ ſubeſt oino li.ar.iõ pᷣt ceſſare ab hoc vl ab illo ᷣm diuerſas ↄuerſiõcs.ſ̊ nũq́; ab om̃i. Oꝛ g̊ dꝛ ꝙ mag ſumꝰ dñi actuũ interioꝝ.ſi intelliga- tur qꝙtũ ad cohibitionẽ ꝓpꝛiã.manifeſte falſum eſt. ſi qtũ ad cohibitionẽ alienã ven c.qꝛ aliqͥs pᷣt me cohi e ab actu exterioꝛi ⁊ ↄpellere.nõ ſicẽ de intcrioꝛi. d illud qð obẽ ꝙ nõ vꝛ mõ ſupꝑbire.qꝛ ceffauit cã. dm ꝙ ẽ cã inducẽs.ſᷣ tñ nõ efficiẽs nec ↄſeruans.⁊ hac ceſſante nõ ceſſat effectꝰ.ſicut pʒ manifeſte.⁊ tal fuit i dyablo pulchritudo. Eſt alia efficiẽs ⁊ ↄuãs. ⁊ talis fuit wlũtas dyaboli obliqᷓ ⁊ aduerſa.⁊ hec ſp ẽ in dyabolo.iõ ſꝑ in co ẽ ſuꝑbia.⁊ q;uis nõ exurgat ad illud obtinẽdũ.tñ adbuc aſſurgit ad illud qð ꝑot ⁊ ãpliꝰ qᷓ; põt.qꝛ ad dñiũ hoĩm ⁊ maxĩe ſctõꝝ.¶ Ad illud qð vltio obẽ q; appetitꝰ ẽ rei vnibił.dom ꝙ ap⸗ petitꝰ abſolutꝰ ⁊ deliberatꝰ eſt rei vnibil ⁊ poſſibil.⁊ iſte ẽ appctit? cũ eligẽtia. Sʒ appetitꝰ velleitatis q ẽ impoſſibiliũ nõ ẽ rei vnibil ᷣm vitatẽ. rei qͥ deſide/ rat᷑.ſicut aliqͥs appctit eẽ velox ſicut irũdo ⁊ ſiha.dy gabolꝰ at qð pᷣus appetijt.co mõ qͥ appetijt.volutate 4 15 16 dictet contrariũ. Aigẽtie nõ appetit.ſᷣ ſolũ qntũ ẽ de ſe. Si tñ aliq̃ͥs cõ acor qꝙ appetit.fatendũ ẽ ꝙ iudiciũ eius ẽ ꝑuerſuʒ ſiue extimatio ſaltez intellectus pꝛactici quo iudicat ſe ad illud poſſe euenif Juis iudiciũ ſpeculationis ueſtio. iiiz. Atrũ in demonibus ſit male voluntatis intenſio. Et ꝙ ſic. Iſido.de ſum.dw.dyabolus nõ ꝑ boc cõtem ptus ẽ ꝙ deo equalẽ ſe exiſtimãs cecidit.ſ̃ etiã ſe ſu⸗ perioꝛẽ deo dicit.̊ vr creuiſſe ſupbia. ¶ Item roõne vꝛ.qꝛ mala facimꝰ mali ſumꝰ.ergo qᷓnto plura mala. tanto peioꝛes ſumus.ſed dyabolus plura mala fecit in ↄpatoc ad deũ. Cotra 0 ata ſunt fier circa idẽ.ſᷣ demones nõ pñt ꝓficere. nõ pñt magis non creſcit. ͤ nec in demone poſt caſum. ¶ . boc ꝑ ſile in bonis ãgelis. Silis em̃ ẽ ſtatꝰPonoꝝ ĩto poſt lapſum. peioꝛ ẽ nũc ꝙᷓ; qñ cecidit.ẽ creuit in eo volũtatis deoꝛdinatio. Ree dyabolo debet᷑ maioꝛ pena nũc qᷓ;ᷓ qᷓ cecidit.hoc nõ ẽ dubiũ.ſᷣ pᷣmiũ in bo/ nis nõ auget᷑ niſi creſcat bona volũtas.& nec in mał ſuppliciũ niſi creſcat mala voluntas.g c. ¶¶ Itẽ ma lũ eſt pꝛiuatio modi.ſpẽi.⁊ oꝛdinis.s iſta nõ pñt tõli/ ter ab aliq̃ͥ remoueri. alioqͥn caderet in nõ ens.qꝛ di eit Aug.qꝙ vbi hec nulla ſunt.nullũ bonũ eſt.ꝗ̊ ſi non ſunt oino ablata. pñt adpuc minui.ſᷣ hec diminuũt᷑ ꝑ petm̃.cũ dyabolꝰ peccet.tanto magis diminuũt᷑. Anto magis peccat. Fyko magis dimiuuũtur. tãto peioꝛ ẽ volũtas.g ⁊c. ic poꝛale ẽ homicida.⁊ q̃nto plura homicidia ꝓcurat. tanto peioꝛ ẽ in eo volũtas.g pari rõne.ĩmo foꝛtioꝛi. q moꝛtẽ ſpnalẽ ꝓcurat homicida ẽ.⁊ qͥ pluriũ moꝛtẽ Itẽ qͥ ꝓcurat homicidiũ coꝛ curat.peioꝛ c.ſᷣ dyaꝰ poſt moꝛtẽ pꝛimi hoĩs dẽ fuiſ- ſe homicida ab initio.qꝛ ꝓcurauit eiꝰ lapſum.ᷣ pꝛo/ ceſſu tpis ꝓcurauit moꝛtẽ pluriũ.&̊ in maius creuit. Si tu dicas ꝙ creuit mala volũtas in cõpatione ad hoiem.nõ in ↄꝑatione ad deũ.oñdit᷑ ꝙ iſta rñſio nul la ẽ. Pꝛimo.dyabolꝰ inoꝛdinate mouct᷑ in deũ.ſicut in hoicm.ſi ̊ multiplicãdo ⁊ iterãdo peccatũ in hoie intẽdit᷑ ⁊ creſcit i eo malicia. pari rõne ca odit ⁊ bla/ ſpbemat deũ.qdð nullo mõ põt bñ fieri. Pꝛeterea.nõ E pctm̃ in qͥ nõ ↄtẽnat᷑ ⁊ offendat᷑ deꝰ.⁊ in qͥ peccans nõ auertat᷑ a deo.& in om̃i pctõ creſcit mala volũtas Cõtra.Oppoſita nata ſunt fieri deficere ſiue peioꝛes eẽ. ¶ Itẽ b ſeqͥtur ꝑ ſile ĩ hoibꝰ dãnatis.qꝛ dyaꝰ ⁊ bõ moꝛtuꝰ ſiue dãnatꝰ ſunt in cõ/ ſimili ſtatu. ſicut dicit Dam̃. ꝙ boc ẽ bomibus moꝛs qʒ ẽ ãgelis caſus.ſᷣ poſt moꝛtẽ mala volũtas in hoie tẽ oñdit᷑ no.⁊ maloꝝ i malo.ſᷣ i bonis nõ pᷣt creſcere bona vo/ lũtas. neæc i malis mala.¶ Itẽ ãgelus ſimplerx eſt nullu bʒ retardatiuũ.g in pᷣma ↄuerſiõe tãtũ ſe ↄuer tit ꝙ nõ pᷣt ãplius ↄuerti.g ſilr tãtũ ſe auertit ꝙ non amplius potuit.g ⁊c. ¶ Itẽ in nullo creſcit mala vo lũtas in qͥ nõ crecit demeritũ. ſᷣ demeritũ nõ creſcit ĩ co.qꝛ nõ pᷣt nen petfe ſi neceſſe ẽ dyabolũ male velle. impoſſibile ſt malaz volutatem in eo creſcere. ¶ Item dyaꝰ ⁊ demones ſunt redditi oino impoſſi⸗ biles ad gram in pꝛimo lapſu.nec pñt magis impoſ- ſibiles eſſe.qꝛ quanto creſcit mala volũtas. fit maioꝛ . 18 eiongatio a gra.ſi & nõ pñt magis elongari. ſicut ce/ cus nõ pᷣt plus cecari. ⁊cc. en 1 F. ¶K. triplex ẽ hic modus dicendi.Quidã em̃ ſenſerũt ꝙ ſicut in angelis bonis volũtas bona creuit in pꝛima ↄuerſione vſq; ad ter/ minũ.ita ꝙ; ampliꝰ in ſe nõ pt creſcere. ſ ſolu in effe⸗ ctihus bonis qͥs efficiũt circa hoies. Silr i ãgelis ma —–— lis dicere voluerũt ꝙ in pꝛima auerſione auerſa ẽ vo luũtas eoꝝ in termino. ita ꝙ tat fuit depꝛauata volũ̃ II 2 tas maloꝝ ep amplius nec depꝛauat᷑ nec creſcit.ſ ſo/ lum iĩ effectibus qplura mala ex eq̃li volũtate ſemꝑp facit. Et qꝛ ſuppliciũ nõ tm̃ reſpicit itentionẽ volũta⸗ tis.ſᷣ etiaʒ actũ exterioꝛẽ.iõ grauius punitur dyaꝰ malis ꝗᷓ ↄmittit. Rõnẽ aũt huius poſitõnis aſſignãt ſimplicitatẽ ⁊ ſpnalitatẽ angelicã q nullũ bʒ retardæ tiuũ. ⁊ iõ tõliter ⁊ in termino in pᷣma ↄuerſione ſe cõ uertit. hõ aũt nõ ſic. Alioꝝ poſitio eſt iſta.ꝙ in malis angelis ſimplir̃ loqᷓndo creſcit malicia.⁊ male volũta tis deoꝛdinatio. Sicut em̃ patʒ ex ꝓblemate pᷣcedẽti dyaꝰ cõtinne peccat.⁊ nouas malicias q̃tidie excogi- tat.⁊ qm̃ qꝛ mala facimꝰ mali ſumꝰ.⁊ qdᷣlibet maluʒ adimit ex habilitate volũtatis.magis ⁊ magis deoꝛ⸗ dinamur. Mecẽ ſile de bonis.qꝛ bonũ opus nõ ita ap ponit ad bonitatẽ gre vel volñtatis.ſicut pctiñ qdli/ bet adimit. Sed qꝛ durũ vẽ diccre ꝙ dyaboli malicia nõ intẽdatur cũ dicatur i pᷣs.ſuꝑbia coꝝ qͥ te oderũt aſcẽdit ſp.⁊ exponitur de demonibus. Et iteꝝ irrõna bile vꝛ qꝙ creſcat in dyabolo malicia.ſicut in pure via toꝛe.cũ iam ſit in ſtatu damnatõis.⁊ neceſſitatem bʒ ad alia mala. Ideo eſt tercius modus dicẽdi ꝙ ĩ dy⸗ abolo ereſcit malicia volũtatis q;tũ ad vim admini⸗ ſtratinã q̃ cõuertitur ad hoiem.ſᷣ nõ qᷓ;tũ ad vim cõ/ templatiuaʒ qᷓ eſt ſimplr̃ ⁊ neceſſario auerſus a deo. NRatio aũt huiꝰ poſitõnis ẽ iſta. Ad crementũ em̃ wo lIũtatis male ſiue demeriti nõ ſufficit inoꝛdinata affe⸗ ctio.qꝛ hec ẽ in dãnatis.⁊ erit in ſempiternũ. reqͥri tur vltra tpᷣs meriti ⁊ ſtatus merẽdi vel demerendi. dyabolus añt ẽ in ſtatu demerẽdi q;ẽtũ ad vim admi⸗ niſtratiuã.nõ q'tũ ad ↄtemplatiua. Rõ aũt buiꝰpʒ ſi reuocentur ad memoꝛiã pᷣdicta in ſolutione pᷣceden/ tis pꝛimi ꝓblematis.vbi tactũ eſt de pᷣfixione tempo ris ad merendũ ipᷣi ãgelo. Dictũ ẽ em̃ q; ãgelus ſpũa lis.⁊ incoꝛruptibilis.⁊ ꝓpinquus ad gliam ẽ cõditꝰ. iõ ẽ ei tᷣs hꝛeue pᷣfixũ.homi vo terminꝰ longus.ſ qꝛ deꝰ ſic ↄdidit vniuerſum.vt maioꝛ ⁊ potẽtioꝛ mino⸗ rem adiuncet.iõ nõ tm̃ ãgclo dedit vim contemplati- uã q̃ mereretur ⁊ ad deñ ↄucrteretur.ſ etiã admini/ ſtratiuã qᷓ homi ſuffragarctur.Quia & vis ↄtẽplati/ ua erat ipᷣius ãgeli i ſe.qᷓ;tũ ad illã pᷣfixionẽ ẽ ſpaciuʒ merẽdi vſq;quo boies aſſumentur totalit᷑ ad gliam. Manſit g q;tũ ad vim iſtã ſtatus merẽdi vel deme/ rendi.⁊ manet vſq; ad diẽ iudicij.ſᷣ qm̃ meritũ ⁊ de/ meritũ nõ ẽ in vi adminiſtratiua niſi ꝑ vim ↄtẽplati uã.⁊ in bonis ↄtẽplatiua ita ẽ ↄuerſa ad bonũ ꝙ nõ põt auerti.ĩdeo nõ bʒ niſi locũ merẽdi.Ecõtra quia ĩ malis ita ẽ auerſa ↄtẽplatiua ꝙ nõ pᷣt ↄuerti.iõ qtũ ad admiſtratiuã nõ bʒ niſi locũ ⁊ ſpaciũ demcrẽdi.⁊ in hoc pʒ ꝙ diuinũ decretũ manet iuſtũ ⁊ inuiolatũ. qꝛ tpᷣs qð a ↄditõe pᷣfixerat nõ debuit auferre nec bo nis nec malis.⁊ illis quidẽ diligẽtibus deũ ſpaciũ il/ lud cõuerſum ẽ in bonũ.impijs aũt ⁊ pctõꝛibꝰ ange lis connerſum ẽ in maiũ.⁊ ideo patct ꝙ qñq; creſeit mala volũtas in malis.ſ.q;tũ ad vim admiſtratiuaʒ ſolũ. MNec eſt om̃ino ſimile in bonis ⁊ malis.quia vo luntas in bonis ꝗꝓpter influentiã ꝑfectã ſtatim perue nit ad terminũ.⁊ ideo q;uis plura bona faciãt.tñ vo luntas bona ꝗpter hoc nõ intenditur. ſᷣ in alijs nõ ẽ ita.q; coꝛruptio venit ab ipᷣis ⁊ nõ poterũt ita ſc infi⸗ cere qͥn adbuc magis q;diu durat tpᷣs.vñ ⁊ creſcit in eis maclła ⁊ ctiã appetitꝰ nocẽdi ⁊ dñandi hoibꝰ.nõ ſic in ãgelis bonis.¶ Cocedende ſnnt igitur rões ꝓ/ bãtes q; mala volũtas in demonibus intẽdat᷑ ⁊ cre/ —— ſcat ꝙ̃tu ad vim ad: nimſtratiuq ſiue in ↄpatione ad D. maſ neinmgſn ſin nbee Gilöivenentw. ,Colrnoudnatu iberto tent ſtrectiplenin ſipimbizan Nikcf digd de füfinadnin titfnguiſne irornugop Sgündbebert utueſtinſcpab Etnanccisboni icſtaulpa. ngs Acchse aeſinrura ua⸗ bründvebän gtideſtum bonm egfntſtuin ſens vnis ſhcloeſe. eve e Mludargunen lien lberanua (ipoſeäusnuli Kfiigigusnn lmniq;lußwe Cabarbötönovac igckogzaräri⸗ Aacpoſetnags⸗ Lahoſemaucnin ſusmnonerichtha ſernala Paagnnllod Wmnqfulunck. Poſtinmntnre⸗ 17 pkerrit heyltet ccoſ⸗ ccſitteſinanain lcpotig l itifimte ſfünltimnin nſoſlicnine⸗ Wnnibsſb⸗ änat tacnini iersſanci, drentinl irutnirnti walanſcrtne östarſin nleni veü dinti, neriünntn eeſnio uoſe 11 Moenmic⸗ ſufikinann⸗ tinſoniennii nakcirc duen ccqjti eint Nini. öülßt ninſolanarezt ücköinmn wkare vus ugont vormm lage⸗ mio:tootta t mmmricin liimmißn Gurtoutgr Nunii discifnoti. w. ni,tintpn Nd boNic O niiinngtin iuma Nenc. i ufi tutuinne, cksni ui⸗ uui 1 ,ig endm ekun 19 bominẽ. ¶ Ad illud ẽᷓ qd obẽ ꝙ inoꝛdinate mouetur 20 21 Di. in deũ.dᷣm ꝙ ſicut in dãnatis inoꝛdinatus motꝰvo lũtatis ↄuerſus ẽ eis in penã.⁊ imputatur in ſuppli ciũ nõ i demeritũ.ſic in ãgelis malis in penã ẽ couer ſus ille inoꝛdinatus motus.¶¶ Ad illud qd obꝛ ꝙ in om̃i peccato ↄtẽnitur deus. dᷣm ꝙ nõ ẽ peccatũ qͥn aſſit vis cõtẽplatiua. ⁊ qͥn ſit in deuʒ aliq̃ mõ.ſᷣ tñ di ſtinguũtur hic adinuicẽ qtũ ad pꝛincipalitatẽ actuñ Dicit᷑ em̃.aliqd pctm̃ ẽ in deũ.aliqð i ꝓximũ.aliqð tiuq.⁊ m ꝙ diſtinguũtur ſic loqmur.¶¶ Ad illd qð obĩ in ↄtrariũ ꝙ oppoſita nata fieri ſunt circa idem. dom ꝙ illud babet inſtantiã in accidẽtibus inſepabi ſtũ ad vim adminiſtratiuã.aliqð qtũ Aa agas libus ſiue ſit inſepabileꝑ naturã ſiue ꝑ acqͥſitionem. 22 babet illud verbũ inſtãtiã ctiã m phᷣm. ¶ 33 24 2ita patz lllud. qꝛ & in angelis bonis ẽ gra inſeꝑpabiliter.ideo impoſ- ſibile ẽ ꝙ inſit culpa.Econtra intelligendũ eſt in ma/ lis angelis. Accñs em̃ inſeꝑabile. autẽ naturale aut quaſi in naturã ↄucrſuz.⁊ in hijs qᷓ naturalit᷑ inſuut d illud qð obt de ſtatu hominis moꝛtui iam nõ ẽ ſile. qꝛ ſimplr̃ exit ſtatũ meriti.angelus 23Allut q8 obz de angelis bonis ꝙ nõ auget᷑ i cis bona volũtas patzʒ ꝙ nõ ẽ ſile.qꝛ volũtas bona nõ ita ẽ ab oꝑ atõe vt malicia. illud qð obẽ de ſimplicitate angeli. dum ꝙ illud argumentũ deficit duplr. Pꝛimo.quia voluütas deliberatiua cũ ſit libera nõ mouet᷑ pᷣm ſuũ trn poſſe qᷓ;uis nullũ habeat retardatiuũ.⁊ illð ma- nifeſtũ ẽ.qꝛ ãgelus magis diligit vnũ qᷓ; aliũ.⁊ magis odit vnũ ꝙᷓ aliuʒ.ſᷣ hoc nõ eſſʒ ſi totaliter moucret᷑ in quẽlibet.iõ rõ nõ valet. Pꝛeterea alius defectus eſt ibi. qꝛ eſto ꝙ quãtũ poſſet ſe conuerteret pꝛima vice. adhuc poſſet magis.qm̃ poſſe peccare ẽ poſſe defice⸗ re. ⁊ poſſe moueri inoꝛdinate.⁊ quis nõ poſſit inten/ tius moueri qᷓ;tũ ad motũ.põt tñ magis deoꝛdinari. q;ꝛ ſemꝑ creſccre põt pꝛonitas ⁊ inclinatioad malũ. Acaluds obr ꝙ nõ põt euitare. dom ꝙ falſum eſt. Muis em̃ maliciã volũtatis non poſſit immutare.pt tñ ceſſare a nocumento qd homi facit. ⁊ ꝓpterea ipe induxit ſe in hãc neceſſtatẽ.⁊ nõ penitet. ⁊ ideo nõ excuſat᷑.nullus em̃ excuſatur ꝑ ne 25 ceſſitatẽ inductã niſi peniteat de inductõnc. ¶ Ad il lud qꝗð obẽ ꝙ dyaꝰẽ oino impoſſibilis ad gr̃am.ddm ꝙ nõ creſcit mala volũtas q;tũ ad impoſibilitatem ſuſcipiẽdi grẽ̃am.⁊ hoc eſt equaliter in oibus dãnatis. ꝙtũ ad indignitatẽ.⁊ dyaꝰ eſt indignus.⁊ põt eſſe magis indignꝰ ſ̃ᷣm qð magis offendit ⁊ abutitur bo nis naturalibus ſibi datis. Onſeqnter ſecũdo q̃ritur deli.ar.immutabi litate.tã in cõfirmatig qᷓ; in obſtinatis. Sup ſicut hõ.qᷓrũtur hic tria. mutauerit li. ar. Scoᷣm e bertatis vſum. Terciũ ẽ bertatis dominiũ. ꝛimũ ẽ vtrum cõfirmatio vtrũ obſtinatio auferat li i hec vel illa minuat li Queſtio.ſ. d Etrũ ofirmatio mutet li.ar.ita ꝙ ſit aliud añ con firmatõcm.aliud poſt. Et ꝙ ſic vꝛ. Vertibilitas ineſt liar. creato ꝑ naturã.ᷣ qd aufert li. ar. vᷣtibilitatem. mutat eiꝰ naturã ⁊ variat.bᷣ ↄfirmatio hoc aufert li. ar. 5Rmutat ⁊ variat¶ Ite oppoſitas dr̃ias pticipare. ſ̊ mutabile 2 immutabi/ le ſunt oppoſite dꝛic enti. ſicut moꝛtale ⁊ immoꝛtale viuentis. ſi g li. ar. ante ↄfirmacõem ẽ mutabile. ſt cõſirmationẽ ẽ immutabile. aliud ⁊ aliud. ¶ tẽ rEnales ptqtes ſunt ad oppoſita. ſicut dicit phus .& poſito ꝙ ãgeli in ſua ↄditõne habuerit li.ar. tem nihil idẽ manẽs idẽ pot 2VII. cum potẽtia deſinit eſſe ad oppoſita.& deſinit eſſe rõ nalis.ſᷣ poſt ↄfirmationẽ li.ar.deſinit eſſe ad oppoſi ta. deſinit eẽ rõnalis ptãs.ᷣ nulla potẽtia rõnał pᷣt fieri nõ rõnal manẽs eadẽ. ⁊c. (DRe potẽtie diſtin guũtur ꝑ actus.⁊ actus ꝑ obiecta.vbi g̊ ſunt diuerſ⸗ 2 obiecta.neceſſe ẽ eẽ potentias diuerſificari. li.ar.añ ↄfirmatõnẽ pᷣt in malũ.poſt ↄfirmatõem nõ pᷣt.g eſt aliud ⁊ aliu tra.Anb.de li.ar.dicit ꝙ li.ar.ẽ po teſtas ſuãdi rectitudinẽ ꝓpt᷑ ſe.ſᷣ hec ptãs ĩ ↄfirmati one nõ tollit᷑ ſ̊ foꝛtificat᷑.& li.ar. nõ mutat᷑.¶ Item F nãm pficit ⁊ ↄfirmat.ᷣ nibil qd alteꝝ ſᷣm nam p I icit ↄplet mutat eiꝰ nãm.ergo gra adueniẽs li.ar. ipᷣm nõ mutat.ſ ↄfirmatio ẽ ꝑ gram.g ⁊c ¶ Itẽ om̃e ↄfirmãs alteꝝ ẽ ↄſeruãs.⁊ nihil ↄſeruãſẽ coꝛrũpẽs. 4 ⁊ nibil mutat aliqͥd niſi coꝛrũpat aliqͥd.qꝛ nõ ẽ muta — tio ſine depditõc. nihil ↄfirmãs mutat. ſ ofirmatõ iõ dicta c.qꝛ li.ar.ãgeli ↄfirmat. ipᷣm ñ mutat: tẽ gr a ↄfirmatõnis facit eẽ libeꝝ a miſeria i ãgelis.ſicut gra gratũfaciens facit liben a culpa.ſ libertas a cul/ pa nõ mutat lib.ar.nec eiꝰ libertatẽ. nec libertas a miſcria. &̊ nec ↄfirmatõis gr̃a. ¶ R. dm ꝙ eſt muta tio alicuiꝰ duplr̃.vno mõ qᷓ;tũ ad ſubam ſiue cẽntiã. alio mõ q́tũ ad ſtatũ. Ael ꝑer alia vba.Eſt mutani q; tũ ad pᷣmũ eſſc.⁊ ẽ mutari qᷓ;tũ ad bñ eẽ. Si loqmur de mutatõne pᷣmo mõ.ſic ſine dubio dðᷣm ꝙ ↄfirma tio li.ar.nõ mutat.cũ ꝑficiat ⁊ cõſcruet.ſicut oñdunt rões ſcdo inducte. Si añt loq̃mur de mutatõne ſcdᷣo mõ.ſ.q;tũ ad ſtatũ vłbñ ec.ſic etiam abſq; dubio pla nũ ẽ ꝙ li.ar.aliuʒ bʒ ſtatũ ⁊ aliud ↄplementũ qᷓ; h̃et pꝛius. Huic aũt mutationi nõ obuiãt rões ſcdo in⸗ ducte.ſᷣ ſolũ pᷣmo.sde q̃ erat qõ in pꝑtẽ negatiuã deter minata.ſ.ꝙ li.ar ꝑ ↄfirmatõnem ⁊ ſi alteretur.nõ tñ fit aliud. ¶ d illud g qdð obẽ pᷣmo ꝙ vtibilitas ẽ li. ar. nalis. Odm ꝙ aliqͥd ẽ nale ꝓpt᷑ nature ↄplemẽtũ vtpote igni ꝙ tẽdat ſurſum.Aliqͥd ẽ nale ꝓpt᷑ nature defectũ.ſicut ignẽ poſſe extingui.Sic li. ar. aliqͥd nã le ꝓpt᷑ nature ↄplemẽtũ vt poſſe ĩ bonũ.aliqͥd ꝓpter nature defectuʒ vt poſſe verti in malum.¶ Ad illud qð obẽ ꝙꝙ aliqͥd mutat᷑ ſm ſubam qñ perdit illud qð bʒ ꝑ nqm.dm q ⁊ ſi hoc poſſit br̃e veritatẽ ĩ eo nali qð ↄſeq̃tur ↄplemẽtũ.nõ tñ ẽ veꝝ in eo qð ↄſeqͥt᷑ de fectũ.⁊ tale qͥd ẽ vtibilitas.Sicut em̃ dicit anſ. poſſe peccare non ẽ libertas.nec ꝑs libertatis.¶Ad illud qð obẽ de oppoſitõe dr̃iaꝝ.ddm ꝙ ſicut moꝛtale ⁊ i/ moꝛtale dupir̃ pñt cõꝑari ad ſubam viuentẽ.ſic mu/⸗ tabile⁊ immutabilc ad libertatem. Si em̃ mouale ⁊ immoꝛtale vtrũq; ſit ꝑ nãm.ſic dicunt dr̃ias oppoſi/ tas eẽntialit᷑ diuerſificãtes ſuppoſita. Si ãt moꝛtale ſit ꝑ nãm.imoꝛtale ꝑ amarktrene fectũ nature. ſic nõ ſunt pr̃ie oppoſite.ſᷣ ſunt ↄpoſſibiles.vel ſaltẽ qd ẽ ſub vna pᷣt eſie ſub altera ſola alteritate qꝛtũ ad bñ eẽ ſiue ↄplementũ gre.p hũc modũ mutabile ⁊ i- mutabile ꝑ naturã impoſſibile ẽ circa idẽ manẽs idẽ nec ſimul nec ſucceſſiue.ſ̊ mutabile ꝑ naturã.immu⸗ tabilc ꝑ g̃am nõ ſic opponũt᷑.nec centialit᷑ diſtiguũ tur. ⁊ iõ nõ variãt ſm ſubam li.ar. ¶ Ad illud quod obẽ ꝙ rõnales ptãtes ſunt ad oppoſita.dm ꝙ veꝝ ẽ.ſᷣ nõ ad oia oppoſita.ſᷣ ad aliqᷓ.vtpote ad facere ali qͥd ⁊ nõ facere.ad incidere tunicã ⁊ nõ incidere vt di cit ĩe phᷣus.⁊ hoc mõ lib.ar.cõfirmatũ ad oppoſita põt cſſe.⁊ ideo naturalis ptãs eſt ſicut ⁊ añ. ſtũ ẽ ꝙ iſta rõ eſt pcccãs pᷣm ↄñs.¶ Ad illud qð obꝛ dc diuerſitatc obiecti ꝙ li. ar. ↄfirmatũ nõ ẽ in malũ. Bg 2 crgo obꝛ nõ ẽ in malũ ⁊ bonũ.̊ nõ ẽ ad (ae manife- 26 27 28 29 30 31 doum ep boe veritatẽ bʒz de obiecto ſe. malũ añt non amiſerũt libeꝛtati Et ꝙ t dicit⸗ j dinè. ſeruatõ rectitudinis eſt vſus li.ar.ſ̊ hanc non obſtinati E obicctũ ꝑ ſe li.ar.inqtũ li.s ſolum inqtũ deficiẽs.⁊ ideo nõ ſequit᷑ ſi nõ pot in malũ.ꝙ nõ ſit libeꝝ.vł ꝙ ſit aliud. ſequit᷑ ꝙ nõ ẽ deficiẽs ↄfirmãte influentia manus om̃ipotentis.q̃ nullo mõ ſinit deficere q;uis liberũ babeat poſſe ⁊ velle. uueſtio. ij e ¶ Vtrũ obſtinatio tollat demonibꝰlibertatis vſum. ſic v. Li. ar. vt dicit Anſ. ẽ ptãs pᷣuãdi rectitu/ bñt nec pñt hr̃e angeli obſtinati.S ⁊c. ¶ Itez Anſcel. Poteſtas peccãdi nõ eſt libertas nec ꝑ libertatis.S peccare nullo mõ ẽ vti libertate.ſᷣ demones lib.ar. nũq; faciũt actũ qui nõ ſit pctm̃.nec pñt facere ꝓpter libere velle ⁊ neceſſariovelle ſunt oppoſita.ſed demo nes neceſſario bñt malã volütate. neceffario volũt malum. nõ libere. libere velle ẽ vſus libertatis. g ibeꝛtatis vſum. ¶ Itẽ frenctici ⁊ inſani nõ bñt libertatis vſum. qm̃ plus in eis regnat appetitꝰ fantaſticus qᷓ; rõnalis.ſed i demonibꝰ ẽ furoꝛ irrõna⸗ lis.amẽs pcupia.fantaſia ꝓterua.ſicut dicit Dyoni. 5 vẽ ꝙ amiſerũt li.ar.¶ Itẽ beſtie nõ hñt vſum li. ar. q mouent᷑ ᷣm impetũ.ſʒ dyaꝰ maioꝛi impetu moue tur ad male faciẽdũ qᷓ beſtia. s nõ bñt iibertat vſn Oꝛ autẽ maioꝛi ipetu moueat᷑ vĩ in li.xxxiij.q.q; di/ nõ hñt libertat vſuʒ. cit Aug.videmꝰ foꝛtiſſimas beſtias timoꝛe penaꝝ a maximis voluptatibus abſtrabi. ſed dya? timoꝛe pe ne nõ dimittit ſuꝑbire.S maioꝛi impetu fert᷑ ĩ malũ. diſponũt. c. Sc.¶ Cõtra. In qcũq; ẽ vſus rõnis ⁊ appetitꝰ. eſt vſus li.ar.ſed i demonibus ẽ vſus rõnis.qꝛ cõferũt e ei qd nõ hʒ vſum li.ar.nõ uimpu tat᷑ aliqͥd qd faciat.ſed demonibꝰ obſtinatis mala qᷓ faciũt imputant᷑. bñt vſum li. ar. ¶ Itẽ potẽtia in/ coꝛruptibilis nõ alligata oꝛgano ſp eſt in ſuo actu et vſu.ſed li.arin demonibus ẽ hmõi vſus.g nullo mõ põt impediri a ſuo vſu. ¶ Iteʒz nibil qdð cauſatur ab vſu li. ar. ⁊ ſine illo nõ pᷣt cauſari.aufert li.ar.vſum.ſᷣ obſtinatio ẽ bmõi.g obſtinatio nõ aufertli.ar. Pꝛia patz ꝑ ſe.qꝛ effectus ꝓpꝛius nõ deſtruit cam. Secũcla 23 patðs. qꝛ obſtinatio ẽ a mala volũtate. tẽ ꝑ qᷓ quis Pecct debz puniri.ᷣ demõ li. ar. peccauit.& in ipo de bet puniri. demõ bʒz li. ar. ⁊ cõſtat q ipᷣm nõ ẽ ocio/ ſum. bʒ aliquẽ vſum. ¶ R. dom ꝙ ⁊ ſi multis mo/ dis dicat᷑ vſus ſicut babitũ ẽ in pꝛimo libꝛo.tñ qᷓntũ ad pñs ſufficit dico ꝙ vſꝰ alicꝰ potẽtie dꝛ duplr̃. vno mõ actꝰ elicitꝰ a potẽtia.Alio mõ actꝰ elicitꝰ a potẽ tialad eũ finẽ ad quẽ ẽ. Pꝛimo mõ dicẽdo.vſus li.ar. libere velle ſiue eligere.ſecũdo mõ vſus li.ar.eſt re 35 534 ctitudinẽ ſeruare.qm ad illaʒ eſt. Dom eſt igit᷑ ꝙ ob ſtinatio demonibꝰ nõ aufert vſum pꝛimo mõ.qꝛ libe re volũt qd volũt ſᷣm vſum.ſcdᷣo mõ ſic.qꝛ eoꝝ potẽ tia ⁊ ſi in actu erat.nõ tñ in actũ oꝛdinatũ i finẽ. Rõ/ nes aũt õ demones hñt vſum lib. ar. pꝛoce/ dũt de vlu vᷣm pꝛimã viað. vñ cõcedende ſunt. Ad illud q obꝛ ad oppoſitũ de An. dom ꝙ Anb. di⸗ ſtinguit li. ar.ꝑ actũ oꝛdinatũ in finẽ qͥ ẽ ſeruare recti tudinẽ.⁊ ita q;tũ advſum ſcdᷣo mõ dictũ.⁊ hũc amit tũt demones obſtinati.lid illud qd obẽ ꝙ poteſtas peccãdi nõ ẽ libertas nec ꝑs libertatis.dm ꝙ verũ S. nũqᷓ; tñ ẽ ſine libtate.ſicut nec peccare ẽ ſine vſu li 35 bertatislſiue libere volũtatis. Ois em̃ qͥ peccat libe/ re laat; Aihec⸗ peccati vſum li.ar.nõ excludit ßö ineludit. Ad illud qð obẽ ꝙ libere velle ⁊ neceſſario velle opponuntur.dᷣm ꝙ duplex ẽ neceſſitas. Que/ onẽ ĩ malo. ꝑdiderũt libertatis vſuʒ ¶ Itẽ dam a cã extrinſeca. vtpote neceſſitas coactõnis.⁊ opponit᷑ ei qd ẽ libere velle. Quedã vᷣo ẽa Snsn trinſeca. ⁊ bec huic nõ opponit᷑.ĩmo ſtat ſimul cuz li bertate.talis ẽ in li.ar.demonũ.qꝙ ita ↄglutinant ſibi malũ vt nullo mõ velint ab eo ſcpari¶Ad illud vo qdð obꝛ de freneticis.dðm ꝙ frenetici ſic hñt vſuʒ fan taſie ꝙ abſoꝛbet᷑ vſus rõnis.⁊ magis agũtur qᷓ; agãt. demõ aũt ſic bʒ fantaſiã pꝛoteruã ꝙ vſus ⁊ actus rõ nis nõ excludit. Illa ei ꝓteruitas potiꝰẽ a li.ar.qᷓ ſit ab infirmitate nature.ſicut ponimꝰ ĩ frenetico. ¶ Ad 7 illud qð ob de beſtijs ꝙ abſtrabũtur.g minoꝛi impe tu mouent᷑.ddᷣm ꝙ illð impetu mouet᷑ qð nõ bʒ re/ trabẽs.Haberc añt retrabẽs hoc eſt duplr̃.ſ.intra ⁊ extra.impetꝰ aũt qͥ magis repugnat lib.ar.ẽ illud qdᷣ excludit retinaculuʒ interius nõ qð exteriꝰ excludit. qjm̃ igitur impetus beſtie excludit retinaculuʒ intra. qᷓ;uis poſſit retrabi ꝑ illud extra.ideo nõ babet li.ar. demon aũt habet potentiã interioꝛẽ ꝑ quã ſine aliq exterioꝛi repellente poteſt retrabi.⁊ q̃ a nullo extrin- ſeco poteſt ſuꝑari.⁊ ideo impetus demonũ in maluʒ li.ar.non repugngt ſ oſonat.⁊ ſic patet illud. ð Queſtio.iij. ¶ Atrũ confirmatio vel obſtinatio diminuat liber⸗ tatis dominiũ.Et ꝙ confirmatio minuat vr. Liberi⸗ oꝛ eſt potẽtia ⁊ magis ſuoꝝ actuũ dña qᷓ omino nul/ li ſubiacet neceſſitati qᷓ; que ſubeſt.ſed li.ar.cõfirma⸗ tum neceſſitatem habet ad bene faciẽdũ.nõ cõfirma tum vᷣo minime.ergo cõfirmatio diminuit dominiũ. Item quãto potẽtia amplioꝛ.tãto liberioꝛ. ſed cõ⸗ firmatio artat li. ar. ad bonũ.ãte vo erat indifferens ad bonũ ⁊ ad malũ. videt᷑ ꝙ liberius erat añ ⁊ ma gis dña actuũ/ ¶ Item potentia qᷓ exit in actuʒ ex ſe ipᷣa magis ẽ ſuoꝝ actuũ dña qᷓ; que exit mediãte alie no bencficio ſiue gratia.ſed li.ar.nõ confirmatum ex ſeipᷣo faciebat quod volebat. cõfirmatũ aũt qð facit implet ꝑ gram. liberius erat ante onßnnalona poſt ¶ Item bocipᷣm vꝛ de obſtinatione pᷣmo ꝑ Anb. qui dicit ꝙ potẽtia peccãdi addita li.ar.ipᷣm diminu it.ꝙ̈ mlto magis actus peccãdi.o maxime neceſſitas peccãdi. ſed boc ẽ in obſtinatione. ⁊c. Itẽ liberi? ẽ aliquid qð nulli ſubiacct ſeruituti.li.ar.in obſtinatis ſubiacet ſeruituti. ante vo minime. ⁊c. Item libe⸗ rioꝛ ẽ potentia quãto facilius exit in actũ ad quẽ eſt. ⁊ tanto minus libera.quanto difficilius ẽ ad illũ.ſed difficillimũ ẽ in angelo obſtinato velle bonũ. vide⸗ tur ꝙ in eo li. ar maxime ſit diminutuʒ. ¶ Contra.qꝙ obſtinatio non diminuat videt᷑. Dyo.de diui.no.da/ ta inquit ipᷣis ãgelis dona nequaqᷓ; mutata dicimꝰ. ſed ſunt integra ⁊ ſplendidiſſima.ergo lib.ar.fuit cis datum. ergo naturaliter. ergo nõ eſt diminutũ.¶Itẽ li. ar. dicit᷑ liberũ eo q; nõ poteſt cogi. ergo ſi libertas diminuit᷑. aliqua coactio introducit᷑& li.ar. obſtina ti nullo poteſt cogi.ergo nullo mõ põt: diminui· Ctẽ ſi diminuit᷑ per obſtinatiouẽ ⁊ peccatũ.ergo cum no ſit ifinitũ. oino poterit auferri. ergo videt᷑ ꝙ aliquã/ do perdant demones li. ar. qʒ eſt ſupꝛa impꝛobatum ¶ autem confirmatio non diminuat ſed augeat vi det᷑ per anſel.in li.de li. ar. qui ſie dicit. Qui habet 9⁸ vdecet ⁊ expedit. nec poteſt illud perdere.liberius ẽ qᷓ 36 58 qʒ poteſt. ſed li.ar. confirmatũ nõ poteſt perdere iu- ſticiam ⁊ rectitudinẽ quã ſheat ⁊ decet habere. nõ confirmatũ poteſt. c. ¶¶ Item auan to magis ali⸗ quid aſſimilat᷑ illi qð eſt liberũ in fine libertatis.tan. to liberius cſt. ſed li.ar. confirmati magis aſſimilat tüntn onon angkunſie 1 fnuft, inileenusa mice ſſicinnn uhnuntch niüiiuela lagghingtue⸗ ozimlot 1rbennldel ſeteitegutal tängemns nſbictoni⸗ iſicreihns blbiataloe magsdiſte ieideo poſppn üpoßrmte cionealperm eniceſubtnitt Pobſtnatofni lurtulan⸗ Kinene hongber Duit Feappi ſni toſeſguinrg lſch Pnn nwoni ſten Elaſch ffnrin e ninniime 2 niggtöbſ⸗ kpi um hailluias anacdod gonnalign. nühale, cguiſtei⸗ Atannelgane wdnnüiten hunlul odinnnth toninrti le nidirieinonn Ntitlrfm nonmmitdnii inkrintid iricridts baisctütn nictucnel unindki Fnöctimu. mügi mainui nmhnlbi nlianönnmn mumtui fi hini gilrzchſu pereſt. Aug. Di. deo ⁊ eius arbitrio qᷓ non confirmatum. liberius Item om̃is potẽtia q̃ habet diſpoſitionẽ eleuantem reddentẽ facilẽ ad illud ad qd c. ẽ liberioꝛ qᷓ illa q̃ caret hac diſpõe. li.ar.ↄfirmatũ ſic ſe bʒ rſpectu nõ ↄfirmati.g ⁊c. R.dm ꝙ qñ q̃rit᷑ de diminutõe ꝛo minij libertatis ar.diſtinguẽdũ ẽ in dñio.Quoddã ẽ em̃ dñiũ qð opponit᷑ coactioni.qddã qð opponitur ſubiectioni. Si aũt loqᷓmur de dñio libertatis qð op ponit᷑ ſeruituti coactõnis.ſic pꝛiuat coactionẽ.⁊ hoc dñiũ ẽ eẽntiale li. ar.⁊ iõ nõ minuit᷑ nec auget᷑. Rur/ ſus.qꝛ oẽm pꝛiuat coactionẽ eqᷓliter in oibus tam in bonis qᷓ; i malis.tã ĩ creatoꝛe qᷓᷓ in creaturis.ſicut di cit Berñ. in li. de li. ar. vbi dicit ꝙ manet libertas w lũtatis integra tã in malis qᷓ; iu bonis.tam in crcato re qᷓ; in creatura. Si aũt dicat᷑ dñiũ qð opponit᷑ ſer/ uituti ſubicctionis.ſic recipit magis ⁊ minꝰ.nec ineſt eq̃liter oibus. MHa in miſeris ſubiacct miſerie.in ma lis ſubiacet culpe.in honis liberũ.⁊ tanto liberius q̃n to magis diſtãt a malo.in creaturis ſubiacet manda tis.ĩ deo vᷣo ſupꝛa om̃e mãdatuz. ⁊ hoc mõ accipiẽto dñiũ ꝑ ↄfirmationẽ auget᷑ꝗqᷓ magis elongat a ſubie/ ctione culpe ⁊ miſerie.⁊ ꝑ obſtinationem minuit᷑.qꝛ ceruicẽ ſubmittit vtriq; Concedẽde ſunt igi᷑ rõncs ꝙ obſtinatio minuit ⁊ cõfirmatio auget.qꝛ bac via ꝓcedũt.⁊ ideo veꝝ concludũt. illud g qð obꝛ VII. pꝛimo q pᷣfirmatio diminuit᷑ ꝓpter neceſſitatẽ.dᷣim ꝙ neceſſitas immutabilitatis ad bonũ.nullo mõ re-/ pugnat li.ar.nec inqᷓntũ libeꝝ a coactione.qꝛ coactõ — ⁊iõ nõ diminuit.illa ᷣ ꝓpõ ſolũ bʒ veritatẽ de neceſ⸗ ſitate coactõnis vel ꝓmitatis ad malũ. 7 obꝛ de amplitudine.dᷣm ꝙ; potẽtiã ampliari eſt du/ plicit. Aut reſpectu eoꝝ qᷓ poſſe ẽ nõ poſſe ſ̃ ficcre. ⁊ reſpectu taliũ nõ ẽ veꝝ.⁊ tale ẽ malũ.vñ diuina po tetig qꝗᷓ ẽ ampliſſima ⁊ liberrima nõ ẽ reſpectu mali. Ad illud qð obꝛ de bñficio ⁊ gra. dom ꝙ illud ve⸗ r ẽ ſi eq̃ bñ ꝑ ſe poſſet ſicut põt cũ gra.ſ boc nõ ẽ ve rũ.qꝛ illud bñficiũ gre eleuat potẽtiã ad ea q p ſe at tingere nõ poterat.Ad lllug quod obijcitur ꝙ ob/ ſtinatio non minuit. quia integra manent data. dicẽ dũ ꝙ illud intelligitur qꝙtũ ad ſubſtantiã naturaliũ. d illʒ qd ẽ ab extrinſeco.nec inq̃ntũ libeꝝ a culpa vł miſeria. 41 42² 43 non ꝙᷓtum ad habilitates.vt melius infra videbitur ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ; libertas eſt dminium ꝓpter pꝛiuationem coact onis.ddm non diminuitur ſicut pᷣdictum eſt. illud quod obijcitur ꝙ totaliter poſſet tolli libertas.dᷣm q; xeꝝ eſt de ea que diminuitur qualis eſt libertas a culpa ⁊ miſeria. de alia vo nõ eſt veꝝ.⁊ ſic patet illud. Pa⸗ tent etiã omnia alia lr̃alia ꝑ hec dicta. BDe conſequentibus obſtinationẽ angeloꝝ maloꝝ Et licet mali angeli ⁊c. Supꝛa egit męr̃ de ↄfirma tione ⁊ obſtinatõe ãgeloꝝ.in hac ꝑte agit de ↄſeq̃nti bus ad bec. Diuidit᷑ autẽ bec ꝑs in ouas. In pꝛima agit de bis qᷓ ↄſequũtur obſtinatõem. In ſecunda de bijs ꝗᷓ ↄſequũtur ↄfirmatõem.j.di.ix poſt pᷣdicta ſu BPꝛima diuidit᷑ in duas. In pꝛima agit demonũ ſtatu poſt obſtinationẽ qꝙᷓtũ ad cognitio/ nẽ. Secũdo vo q;tũ ad vim oꝑatiuã.ibi.q̊ꝝ ſda atq; vᷣtute ⁊c̃. Et illa ſcda ꝑs duas bð. In pᷣma determiat ¶ Agit de demonü ſtatu poſt obſtinationẽ q;tum ad cognitõem.ſ.ꝙ viuacẽ ſenſum nõ ꝑdiderũt ⁊ qbꝰ mo dis ſciant. e ¶ Et licet mali ãgeli ita ꝑ maliciã ſint obdurati. viua Ccii tñ ſenſu nõ ſunt penitꝰ pꝛiuati. Nã vt tradit Jſido. eæ triplici acumine ſcie vigẽt demones.ſ.ſubtilitate na⸗ ture.exꝑientia tpm.reuelatõe ſuꝓꝑnoꝝ ſpũum.he hoc etiã Aug.ait. Spᷣs mali qdã vxa ð tpalibꝰrebꝰ noſcere ꝑmittũtur. ꝑtim ſpᷣtilitate ſenſus.ꝑtim exꝑientia tpm callidioꝛes ꝓpter tã magnã lõgitudinem viteſ ꝑtim a ſctis ãgelis qð ipᷣi ab oĩpotẽte deo diſcũt iuſſu eiꝰ ſibi reuelãtibꝰ.aliqñ idẽ nephandi ſpũs ⁊ que acturi ſunt velut diuinãdo pᷣdicũt. Agit de potentia demonũ WMAuen e poſint. f uoꝝ ſcia atq; vᷣtute magice artes exercẽt᷑.qͥbus tñ tãꝗ ſcia qᷓ; ptãs a deo data c.vel ad fallenduʒ fallaces. yl ad monẽdũ fideles.vel ad exercẽdã ꝓbãdamq; iu ſtoꝝ patiam.vñ aug.ĩ li.iij.de tri. Video inqͥt ĩfirme reſpectu creaturax gene potẽtiã demonũ releren creaturaꝝ gñalit᷑. In ſcda j.·di.viij.ſolet etiã in qõne vᷣſa vo reſpectu boim. el Bain ꝑs bʒ tres ꝑtes. In pᷣma oñdit qᷣd poſ/ ſint. in ſecũda vᷣo qualr.in tercia vᷣo qᷓntũ pmittutur Pꝛimũ facit.ibi.qꝝ ſcia atq; vᷣtute ⁊c. Scom.ibi.ncc putandũ eſt iſtis tranſgreſ.Terciũ vo facit.ibi.illud quoq; ſciendũ ẽ ⁊c̃.Et ita duo generaliter oↄtinet iſta qtuʒz ad illud 4 45 pars.pꝛimũ eſt de demonũ cognitione.ſccudũ de vir 2? ¶ riplici acumic ſcie vigent demones. 46 vf Iſido. in diuiſioꝛ ne iſta diminute ꝓce dere. qꝛ auguſti. ſuꝑ gßñ.iij. ꝗtuoꝛ modos ponit q̊s etiam męr aquci in lr̃a. Item vẽ ſuꝑflua.ph̊us em̃ nou ponit niſi duos modos.dicit eniʒ ꝙ om̃e qð qͥs nouit.di/ ſcens vł inueniẽs no uit. ¶K. dom ꝙ di⸗ uiſio Iſido.ſufficiẽs ẽ ⁊ cõſona vᷣbis aug. ſic.om̃e em̃ qð demo nes ſciunt. aut ſciunt cognitõe innata.⁊ ſic vicũtur ſcire acumie ſenſus. aut cognitöe acqͥſita.ſ cognitio ac q̃ſta põt eẽ duplr. aut de rebus qᷓ ſubſunt rõni.⁊ hec ꝑ exꝑientiã addiſcũtur.aut de rebus qꝗᷓ ſunt ſupꝛa.⁊ ſic ẽ ꝑ reuelatõem ſuꝑioꝝ ſpirituũ.Oꝛ ̊ obr̃ de Aug dm ꝙ duo modi reducũtur ad vuũ.⁊ iteꝝ aug.magis aſſi gnat modos pᷣdicẽdi futura qᷓ cognoſcẽdi. Phs aũt loqᷣtur de cognitione acqͥſita.vel ſi generalit᷑ de om̃i.tũc ſub inuentione cõpꝛebẽdit ſenſus acumẽ ⁊ exꝑientia tom. f¶ Partim a ſctis ãgelis ⁊c. Innuit mgr ꝙ de⸗ ☚. — — 2 — „ „ „ *„ —.5 2,77 „ 4 mones aliq̃ cogſcũt a ſcis ãgel q̃ ab oipotẽti deo diſcũt iuſſu eiꝰ ſibi reuelãtibꝰ ¶ Cotra. Demones ſunt inimi ci dei ⁊ ãgeloꝝ.ſi ̊ ab inimic abſcõdẽda ſunt ſecreta ↄſilia.S vi ꝙ deꝰ cis nũqꝙᷓ; reudlari faciat. Itẽ ig ſunt in 9 5 Sufficiẽtia aũt pat, tenebꝛis danatõnis. byñdũ ẽ qd dicit Iſi. ⁊ aug.ꝙ aliqᷓ pᷣciunt F cum nõ ſint idonei ad gram.⁊ reuelatio ture. vẽ ꝙ nullo mõ fiat ipis demonibus PRe' dom ⁊ pꝛo vero reuelatione ſuꝑnoꝛũ ſpñum. cuiꝰ reuelatõ nis attẽdendus eſt fi nis ⁊ modus.Finis. q; mirabilis ſapia p inimicãtes ſibi iplet wlütatẽ ſuã. vñ ſicut reuelatõ ſomnij ð ex altatione ioſeph fcãa inſidiãtibus pᷣm mi/ rabilẽ dei diſponem fecit ad eiꝰ impletio⸗ monibus. vt dum illi obuiant. aliqd valde decẽs ⁊ ↄpetẽs oꝛdi nẽ. lʒ ᷣm intentõnes illoꝝ eſſet ad impedi mentũ. ſic deꝰ ita oñ dit ꝑ ãgelos ſuos de natiſſime impleat et eliciat. Et ex hboc ptʒ pꝛimũ.qꝛ nõ ẽ ſimile. Humanñũ em̃ ↄſil uʒ 48 mõ fit reuelatio. Ali / qñ mẽtis illuſtratöe Aliqũñ vᷣo ſola pꝛedi/ põt irritari.nõ tũ di⸗ uinũ. Attendendꝰeſt etiã modꝰ. duplici ei lĩcut fiebat ſanctl ꝓ/ phetis. ⁊ hec eſt k. ccione.ſicut ho fuelat aliqñ volũtatẽ ſuaʒZ. hoc nõ eſt gfe aliqᷣ mõ pficien tis vel ele uantis nam. s pᷣt eſſc opus miſcðie ſi illui oꝛdinet᷑ ad bonũ eiꝰ celer u incremẽl S cui pᷣdicit᷑ vł iuſticie ſi oꝛdinet᷑ ad punitionẽ alicuius mali. vtpote ſi ad fallendũ fallaces. vel vtriuſq;. ſi ſiun agd vtrũq;. ⁊ ita ẽ qᷓſi ſemꝑ.qꝛ hmõi futura pᷣdicũtur demonibus ⁊ pmittũtur miracula fieri ab eis.vt boni ta — — -— — 4 cogitationi qͥd poſſit occurrere. cut.l. iſta miracla etltiö magicis artibꝰ fiãt. Mã ⁊ magi pharaonis ſpentes fe ſcconic gre nõ na cerũt ⁊ alia. illð ẽ ãpliꝰ admirãdũ quõ magoꝝ potẽ * 1. 4 — S – tia q̃ ſerpentes facere potuit. vbi ad muſcas minutiſſi mas.ſ.cinifes ventũ ẽ.oĩno defecit.q̃ tercia plaga egy ptus cedebat᷑. Ibi certe defecerũt magi dicentes. digi tus dei ẽ hic. Vñ ĩtelligi dat᷑ nec ipos qdẽ tranſgreſſo res ãgelos ⁊ aereas ptãtes in imam iſtam caliginẽ tä q; in ſui generis carcerẽ ab illiꝰ ſublimis etheree puri tatis hĩtatione detruſos.ꝑ qs magice artes pñt qͥcqᷣd poſſunt.nõ aũt aliqͥd valere pñ̃t.niſi data ðſuꝑ ptãte Dat᷑ aſit vel ad fallendũ fallaces ſicut in egiptios.et in ipos etiã magos data ẽ.vt in eoꝝ ſpũum oꝑatõe vi derẽtur aminirãdi a qbꝰ fiebãt dãnãdi.vel ad monẽ- pter qð etiã nob in ſcriptura ſunt ꝓdita.vl ad exercẽ⸗ dam ꝓbandã manifeſtãdamq; iuſtoꝝ patientiam. dũ fideles ne tale aliqd facere ꝓ magno deſiderẽt. ꝓ⸗ eptate demonũ reſpectu creaturaꝝ qualiter poſ⸗ cnec putandũ ẽ iſtis trãſgreſſoꝛibus angelis ad nutũ ſeruire hãc viſibiliuʒ reꝝ materiã.ſed deo potiꝰ a quo hec ptãs dat᷑ inqntũ incõmutabilis iudicat. ec ſane creatoꝛes illi mali ãgeli dicedi ſunt. qꝛ pil/ los magi ranas ⁊ ſerpẽtes fecerũt.nõ em̃ ipi eas crea⸗ uerũt. Oim qᷣppe reꝝ q̃ coꝛꝑalit᷑ viſibiliterq; naſcunt᷑ ₰ℳ „ ¶ de oꝛiginaliter eis indidit. Ipe & creatoꝛ ẽ oim ren qͥ creatoꝛ ẽ iuiſibiliũ ſeminũ.qꝛ qcũq; naſ cẽdo ad ocu occulta q̃dã ſemĩa ĩ coꝛꝑeis mũdi hui⸗ elemẽtis latẽt. 3 ſunt creatoꝛes qᷓ;uis ꝑ eos ma gi ranas ⁊ alia ecerint. los nrõs exedt.ex occultis ſemibꝰaccipiũt ꝓgrediẽdi hic pꝛimoꝛdia ⁊ incremẽta debite magnitudis.diſtin⸗ cnoneſcſomati ab oꝛiginalibꝰ (vt ita dicaz) regulis ¶ Sicut ergo nec pꝑẽtes dicimꝰ creatoꝛes hoĩm.nec agri colas creatoꝛes frugũ.qᷓ;uis eoꝝ extrinſecꝰ adhibitis motib“ iſta creanda dei vᷣtus interiꝰ oꝑet᷑.ita nõ ſolũ malos. nec bonos angelos fas eſt putare creatoꝛes. Sed ꝓ ſubtilitate ſui ſenſus ⁊ coꝛꝑis ſemĩa iſtaꝝ rerũ nobᷣ occultioꝛa nouerunt.⁊ ea ꝑ ↄgruas tꝑatõnes ele celerandoꝛũ incremẽtoꝝ pᷣbẽt occaſionẽs.Sʒ nec bo⸗ mẽtoꝝ latẽter ſpargũt.atq; ita ⁊ gignendarũ reꝝ ?⁊ ac O parẽtes nõ ſunt creatores filioꝝ. nec agri⸗ colc frugum. —— lioa puipendaãt in qbus ſe vidẽta dãnatis ⁊ miſeris ſupari.⁊ mali ⁊ fallaces pficiãt in penis errãtes ⁊ in erro rem mittẽtes occulto dei iudicio.tñ iudicio iuſto.vñ valde ſtultũ ẽ deſiderare facere miracula vel pᷣſcire futu ra.⁊ q̃ſi magna hec reputare cũ inimicos dei in his videmꝰ abundare. g ¶ Wec ſane creatoꝛes ⁊c̃. Innuit „ mgj ꝙ ãgeli mali imo etiã boni nõ ſunt crcatoꝛes.qꝛ nõ opant᷑ niſi exteriꝰ. Sed ↄtra.̊ nõ vĩ. r.qꝛ ſi ſolꝰ cre atoꝛ opatur interiꝰ.tũc ergo nã nibil ꝓducit. Nem creare ẽ ꝓducere aliqd de nibilo. ſed ſi demõ ꝓpꝛia vᷣtute — extraberet ſemẽ de potẽtia in actũ non de nihilo faccret. nõ eſſet creatoꝛ. ¶Be. dm e q̃dazʒ ẽ virtus que in artificis ſolũ opatur exterius amou cte interiꝰ.qꝛ ipᷣa pᷣmoꝛ —— 9 dialia qᷓ ſunt intima ꝓducit ſy emia. Uirtꝰ vo ꝗᷓ ẽ ꝑtim interiꝰ ꝑtim pꝓductione reꝝ ſolũ oꝑatur tenwa:aen q̃ ꝑfecte oꝑatur interiꝰ.qᷓdam ꝑtim interius ꝑtim exter. Ai do ſiuc iugendo ⁊ applicãdo vnã nãm cũ alia. Airtus dei opatur perfe exteriꝰ.ẽ vᷣtus natu re.q̃ extrinſecus e reſpectu rõnum ſemialiũ.s interiꝰ reſpectu pducendoꝝ ex ip̃is. Matura em̃ dũ opatur im 7 2 ☚ mittit virtutẽ ſuã vſq; ad intima paſſi.⁊ in illa immiſſione ipᷣam eẽntiã foꝛme q erat in potẽtia incopleta nõ nales rõnes facere qui igit᷑ nec pater ẽ creatoꝛ —— „₰ 7, — filij. nec agricola ſegetũ. qꝛ licet pꝛ operet᷑ interi ſicut natura.tñ o ꝓducit.ſed ꝓductã a deo ſupponit.ipᷣam tñ adiuuãdo ad actũ perfectũ adducit.ſolus igit ille põt illas ſemi põt creare.qm̃ ipᷣe nõ ſunt ex alijs ſed ex nihilo.⁊ ex ipᷣis fiũt oia qꝗᷓ naturalit᷑ ꝓducũt. patur exteriꝰ ⁊ cix⸗ aliquich ex aliquo.nõ ex nihilo.licet nõ oꝑetur aceo exterius ſicut ogricola. Opato gut demonis magis demones ñ g⸗ Auerondo ncit gol/ gechhifni morſown⸗ iloiuta Cagibisd ſeoriznin Nnitatſin keni 4 — S — Iniquus babz a ſe volũtatem malã.a deo vo poteſtatẽ iuſte toõem mẽt?. ita creatöez rey ſo 1? deꝰ? opat᷑. Iʒ creatura extri ſecꝰ ſnist. nihoc niſi qntũ deꝰ iubet.nec mali hoc iniuſte faciunt niſi qntũ iuſte ipe ꝑmittit.Ha iniqͥ malicia volũtatem ſuã hʒ iniuſtã.ptãtẽ aũt nõ.niſi iuſte accipit ſiue ad ſu qm penã.ſiue ad alioꝝ.vel penã maloꝛũ vłlaudẽ bo⸗ noꝛzum. h ¶Sicut ergo mẽtẽ nrãm iuſtificãdo ſoꝛmare nõ põt ni ſi deꝰ.pᷣdicare aũt extriuſecꝰ euãgeliũ etiã hoĩes pñt. nõ ſolũ boni ꝑ veritatẽ.ſᷣ etiã mali ꝑ occaſionẽ.ita cre ationẽ rerũ viſibiliũ deꝰ interiꝰ oꝑat᷑. Exteriores aũt opatões atq; ↄtẽꝑationes ſiue occaſiones ab angelis tam bonis qᷓ; malis vel etiã hoĩbꝰ adhibẽtur. Sʒ hec ab hoibus tãto difficiliꝰ adhibentur. qᷓntũ eis deſunt ſenſuũ ſubtilitates.⁊ coꝛpm mobilitates in mẽbꝛis ter renis ⁊ pigris. Vñ q̃libuſcũq; ãgelis vicinas cauſas ab elemẽtis ↄtrahere qᷓnto faciliꝰ ẽ.tãto mirabilioꝛes ĩ ſimilis opationi agri cole qᷓ; paterne. hbSicut g mentezʒz nr am iuſtificãdo foꝛ mare ⁊c. Contra. Si H vꝝ ẽ. tũc ſicut gr̃a eſt a deo nullo mo æz nã vel potentia creæz ta.vr c ſilit᷑ ois alia foꝛma ſit a ſolo deo. Kase⸗ creatũ nulla,z ꝛmã inducit.i/ NR: S0 ddm ꝙ btũs Augu. valde ſubtilit᷑ loquit ⁊2 veraciter ſi verba eius ſane intelligant᷑ Ault ergo vicere ꝙ hmõi opibꝰ eoꝝ exiſtũt celeritates. ſ ñẽ creatoꝛ niſi q nonrinanem naà pꝛincipaliter iſta foꝛmat.nec qᷣſq́; hoc pᷣt niſi vnus cre non potcſt niſi c eus. atoꝛ deꝰ. Aliud ẽ em̃ ex intimo ac ſummo cauſarũ car quia gratia non ẽ ex dine cõdere ac miniſtrare creaturã. qð facit ſolus crea aliquo ſed potius ex toꝛ deꝰ. Aliud aũt ꝓ diſtributis ab illo viribꝰ ac facul nihi r aſſe abire tatibꝰ aliquã opationẽ foꝛinſecus admouere. vt tune ſuyſeminales vel tũc.ſic vl ſic.exeat qð creatur. Iſta qppe oꝛiginali ſiue foꝛmarũ pꝛimas ter ⁊ pꝛimoꝛdialiter in qdã textura elemẽtoꝝ cũcta is eſſentias ſolus deus creata ſunt. ſᷣ acceptis opoꝛtunitatibꝰ poſtea ꝓdeũt. poteſt ꝓducere. als Dor , bio aut 4 1 Beotãt „ P r g at X nit 1rt⸗ e⸗ ptãte demonij qntũ eis reſpectu creaturarũ ꝑ/ Rnan abire non er⸗ da go nreluet Anguſt RM . .ùẽ “”́ỹYU uo ad deductionc ¶ VIllud q; ſciendũ ẽ ꝙ angeli mali q̃dã pñt ꝑ nature ſõ foꝛme de potentia gAlitatẽ.q tñ nõ pñt ꝓpter dei vl bonoꝛũ ãgeloꝛũ ꝓꝑhi actuʒ qua Pcat acte H beition?ẽ.i.qꝛ nõ ꝑmittũtur üla facere a deo vel ab agel onen doda wod Aug. bronis. poſſent vtiq; feciſſe cinifes ꝗͥ ranas ſerpenteſq; Roag peuctlone Du Renon po fecerũt. Quedã vᷣo nõ pñf facere etig ſi ꝑmittãtur ab illius ſeminalis rõis tuerut pꝛodu⸗ Sgelis ſuꝑioꝛibꝰ. qꝛ nõ pmittit deꝰ. vñ auguſt. in li.iij. ꝗᷓ ẽ eſſentia rei.aliter cere cinifes quu de tri. Ex ineffabili potẽtatu dei fit.vt qð poſſent ma⸗ ſe hũñs cũ eſt in potẽ/ ranas ⁊ ſerpen li ãgeli ſi ꝑmitterẽtur.iõ nõ pñt.qꝛ nõ ꝑmittũt᷑. Neq; tia Zin acttu. tes fecerũt. em̃ occurrit alia rõ cur nõ poterant facere cinifes q ra u4 quoqʒ ſcie⸗ H nas ſerpẽteſq; fecerũt.niſi qꝛ maioꝛ aderat dñatio pꝛo us 2 Snnult gr. l8 hibentis dei ꝑ ſpm̃ſctm̃.qð etis magi ↄfeſſi ſunt dicen ſiones q̃dam pñt p Exo.vij, tes.Digitꝰ dei ẽ hic.Quid aũt ꝑ naturaʒ poſſint. nec¶nature ſubtilitatẽ q pooſſint ppter phibitõem. ⁊ qͥd ꝑ ip̃iꝰ nature ſue cõdi⸗ nõ pñ̃t ꝗpter dei pꝛo tõem facere no ſinãt. homi exploꝛare difficile ẽ. immo bibitione. Contra H impoſſibile. Nouimꝰ hoĩem poſſe ãbulare.⁊ neq; hoc cc dey ſic Neai vrr poſſe ſi non ꝑmittat᷑.volare aũt nõ poſſe.etiã ſi ꝑmit/ nerrene gge⸗ tatur. Sic ⁊ illi ãgeli qdam pñt facere ſi ꝓmittãtur ab re ꝓpꝛios motus ſi⸗ ãgelis potẽtioꝛibꝰ ex imperio dei. Quedã vo nõ pñt nat ſicut dicit Augu. enfi, ſi ab eis iutretur dlte nõ ꝑmittit a quo ẽ illis vi de Se ee⸗ talis nature modus.qͥ etiã ꝑ ãgelos ſuos illa plerũ; carc vo etes no coht ʒyvoööpmittit. à cscelſt vrpomnn, 8 ren uit hron ko nõ ocbet ãgeloꝝ potẽtiã cohibere. R dm ꝙ deꝰ volũtates nõ cobibet ꝗpter legẽ libertatis qua eis ſtatuit. ? ſeg iuſto iudicio de malo in peus ruere irtutẽ reſtringit iu⸗ 5 6 Na ſec iuſto iue malo in pe us ruere ꝑmittit. ſed virtutẽ reſtringit iudicio eqᷓ iuſto.qꝛ opatio potẽtie vt fre quẽter in his ꝗ potẽtia abutũtur ẽ ad alioꝝ afflictionẽ ⁊ punitionẽ.qm̃ igit oĩs pena debet eſſe iuſta. ſi habẽs Potcictalin e affligit vel vult affligere. debet potentia cõpeſci non rõne eius qui agit. ſed rõne eius qͥ pati/ tur. niſi altiſſima dei iudicia aliud requirãt. Oꝛ obẽ ꝙ res agere pꝛopꝛios motus ſinit.nõ intelligit᷑ ꝙ nõ cõ⸗ . — peſcat vᷣutẽ ꝑ õrias ptãtes.ſed q; tantũ ſinit agere.q̃ntũ ſuã iuſticiã decet ꝑmittcre. Sg 4 „. * 1 * DOintelligentiam buius ꝑtis ſᷣm duo q̃ męr determinat. duo qᷓrũtur. Pꝛimũ ẽ de cognitõ ne demonũ. Scom ẽ de ipoꝝ virtute ſup ren irca pᷣmũ tria qᷓrũtur. Pꝛimũ vtruʒ edat in demonibus peceptio ſiue erroꝛ circa pñtia. ¶ Scum vtrũ obliuio circa pᷣterita. ¶ Lercin vtrũ pᷣcognitio circa futura. — AADueſtio.f.9 Pꝛ deceptõ cadat in demonibꝰcirca pñtia vꝛ. Ro. I.qm̃ nõ ꝓbauerũt hẽe deuʒ in noticia.tradidit illos deꝰin repꝛobũ ſenſum.hoc dicit aplus de boibꝰ.g eq̃ᷓ vel magis ſeuerꝰ ẽ deꝰ in ãgelos. vẽ ꝙ dati ſunt in repꝛobũ ſenſum.ſ̊ in om̃ibus talibꝰ cadit erroꝛ. ⁊c. Si tu dicas ꝙꝙ illud intelligitur de ſenſu in agẽdis ñ in cognoſcẽdis.Cõtra.Auguſt.dicit ſup Geñ.ad lit. ꝙ mali ãgeli intelligũtur ꝑ tenebꝛas.boni vo ꝑ lucẽ. tenebꝛa magis dicit pꝛiuatõem luminis ꝙᷓ caloꝛis. vẽ ꝙ cognitio eoꝝ ſit obſcurata.ergo ⁊ crroꝛi ſubie cta ¶ Itẽ vꝛ ꝙ erroꝛi ſit penitꝰ ſubiecta.qꝛ Oyoñ.de di. no. dicit. ꝙ in demonibꝰ ẽ furoꝛ irrõnalis.amens ↄcupia. fantaſia pterua. fantaſia ẽ pᷣncipiũ erroꝛis. S vꝛ ꝙ rõ coꝝ penitus ſit ſubiugata erroꝛi. ¶ Itez ꝑ ſimile.Homi inflicta ẽ ꝓ pctõ ignoeãtia.nõ tm̃ agen doꝝ ſᷣ etiã cognoſe e ſi nõ minꝰ pctm̃ ãgelicuʒ —. debuit puniri. ptʒ ⁊c. ¶ Item boc vꝛ ꝑ ſile. Sicut ſe bʒ affectus ad bonũ.ita intellectꝰ ad veꝝ.ſ̊ affectus demonũ adeo ẽ depᷣſſus ꝙ nõ põt moueri in amoꝛt᷑ boni.aut inoꝛdinate mouet᷑ ſi amat.& nec intellectꝰ in ſpeculationẽ veri.Si tu dicas ꝙ pctm̃ magis coꝛ⸗ rũpit affectũ demonũ qᷓ; intellectũ.Cõtrariũ vi.nam omnẽ pꝛauã electõnem pᷣccdit pꝛauũ iudiciũ.qꝛ non cligit volũtas deliberatiua niſi pcedat iudiciuʒ. g vr ꝙ pꝛima rõ deoꝛdinãdi ſit in iudicio.⁊ ita in cognitio ne. magis q; in volũtate vel eqᷓ debet eſſe punitio. tez boc ↄfirmatur.qꝛ excecatio ⁊ obſtinatio ſunt 4 pene peccati. & ſicut affectio pᷣſupponit cognitönem. ata obſtinatio qꝗᷓ eſt pena affectõnis excecatõem q̃ eſt pena cognitõnis.& cũ dyabolus ſit obſtinatus.eętiã ẽ excecatus. ¶ Itẽ bonũ ẽ diffuſiuũ ſui. ⁊ veꝝ ſimilit᷑. ⁊ magis ẽ difful ſua rone. ſi g& deus inq̃ntũ bonꝰ ſubtrahit influentiã bonitatis affectiue ipoꝝ demonũ.& inqntũ veꝝ diffu ſionẽ luminis ipᷣi cognitiue. ¶ ẽ quicqͥd ſit de ↄſer uatione lumis dati.tñ demonibus cũ ſint in ſtatu dã nationis noua tona nõ debẽt dari a deo. nihil põt aliquis addiſcere niſi xpᷣo docentc.ſicut dicit Auguſ. in li.de magiſ. ſi xpᷣs nõ debet noua dona eis dona/ re.g nec nouã cognitionẽ.g in his q̃ añ lapſum uon coguouerũt.exq̊ nõ hñt doctoꝛẽ veritatis.neceſſario errãt ⁊ decipiũtur.¶ Sʒ õ Luce.xvj.dꝛ.ꝙ filij ſeculi hbuiꝰ pꝛudẽtioꝛes ſunt filijs lucis in gĩatione ſua.lo/ quit᷑ de malis.g ⁊c. ¶ Itẽ dyo.de di.no. Data ipſis dona neqᷓqᷓ; mutata dicimꝰ ſ᷑ ſunt integra ⁊ ſplendi/ diſſima.loquit᷑ de demonibꝰ.ꝗ ſi habnerũt nale iudi catoꝛiũ illuminatũ ⁊ potẽs dirigi in cognoſcẽdis.vr yſido.de ſum.bo. Pꝛeuaricãtes ãgeli etiaʒ ſanctitate amiſſa. ſenſum ãgelice nature nõ amiſer̃t. ¶ Item petm̃ nõ ẽ õᷣ actũ ſᷣ õ oꝛdinẽ actus.ᷓ nõ ẽ ʒ cognitionẽ ſimplr.ſᷣ cognitionẽ oꝛdinatã in finem. ſi ð cognitio ſpeculatiua qᷓntũ ẽ de ſe nõ dicit cogni/ tionẽ oꝛdinatã in finẽ. patet ꝙ ꝑ petm̃ non debet de/ 52 Pzauari, KKdom q veceptio 7 erroꝛ venit ex deoꝛ⸗ ginatõnc ſiue deuiatõne iudicij. Judiciũ aũt duplex E in quolibet ronante.Anũ qð ẽ cognoſcendoꝝ.qd ẽ veri ſub rõne veri.Aliud agedoꝝ ſub rõne boni. Et ſiuũ ſui bonuzʒ qᷓ; veꝝ.qꝛ hoc habet de pꝛimũ eſt intellectus ſpeculatiui.nec ſpectat ad li.ar. ſecundũ vᷣo eſt intellectus pꝛactici.⁊ eſt ꝑs llar. Pꝛi mũ iudiciũ ⁊ ſi maneat integrũ q;tum ad ſubſtantiã potentie.nibilominus per culpam eſt in angelis ali⸗ quo modo obnubilatũ.quia errant freq̃nter in iudi⸗/ cando de multis.⁊ in multis decipiũtur. maxime cũ iudicãt de contingentibus.illud iudiciũ ẽin eis oino ſubuerſum.⁊ cᷓtum adboc excecati ſunt ageli mali. ſicut ꝙᷓtũ ad affectum obſtinati.⁊ ꝓpter iſtius iudicij ſubuerſionẽ dicũtur tenebꝛa ⁊ dati iĩ repꝛobũ ſenſuʒ. ⁊ ſic patʒ rñſio ad pꝛimũ. ꝙ eſt in demonibus ſantaſia ꝓterua.dom ꝙ fanta/ ſia dupir̃ accipit᷑.Aliqñ pꝛo vi ſenſitiua collatiua ſen ſibiliũ receptoꝝ.Aliquãdo fantaſia dꝛ apparitio pᷣm ꝙ dr a phanos qð eſt apparitio. Et pꝛimo mõ eſt in ſolis coꝛꝑibus.ſecũdo mõ in ſpiritibus. HNec aũt fan taſia ꝓterua dẽ eſſe in demonibus.qm̃ ⁊ ſi demones intelligẽtes ſint ⁊ multa vera cognoſcãt.tñ alios no/ lũt docere ſed a veritate ſeducere.⁊ ideo qꝛ non pñt niſi ꝑ apparentes ſimilitudincs.hinc eſt ꝙ ſtudiũ de⸗ monũ maxi:ne circa talia ẽ intentũ.ſicut magnus dłe ricus qͥ vellet alios ꝑalogiſare ſtuderet in ſophiſma tibus.⁊ ideo fantaſtici dicũtur ꝓpter rõnes fantaſti/ cas ⁊ apparẽtes quas inueniũt.⁊ hãc fantaſiaʒ dicit ꝓteruam.Quia cũ ſᷣm iudiciũ ſuũ veritatem cogno ſcant.tñ cognitam ſciẽter impugnãt. Ael boc ẽ ꝓter⸗ nire.ſ.veritati iutellecte obuiare.ideo habent fanta/ ſiam ꝓteruam. HMabẽt etiã concupiſcentiã amentẽ. qꝛ cũ non deberẽt appetere niſi honeſtũ ⁊ ↄferẽs.a petunt res maxime nociuas.ſicut peccare ⁊ alios in peccatũ pᷣcipitare.q;'uis hoc nõ intendãt finalit᷑. Ibi eſt furoꝛ irrõnalis.quia cũ ſolis malis debẽt ex rone iraſci.iraſcũtur ⁊ furiũt cõtra bonos. Aid illud qð obꝛ ꝙ homi inflicta ẽ ignoꝛãtia ſᷣm ſpeculatõem itel/ lectus.dm ꝙ veꝝ ẽ in poſteris.ſed ade nõ ẽ inflicta ignoꝛantia cognoſcendoꝝ.quia habuit cognitioneʒ ſibi innatã.Sic ⁊ demones quia habuerũt cognitio/ nem ſibi innatã.⁊ deus vix ſubtrahit dona ſua natu⸗ ralia.ſ.gratis data.ideo nõ inflixit ibi ignoꝛãtiam in d illud qð obẽ de dyo. intellectu ſpeculatiuo.ſed tñ ignoꝛantie pena contra ria eſt.⁊ cccitas in intellectu pᷣterito. Paruulis autẽ dicit᷑ iꝛifligere ignoꝛãtiã.nõ ſubtrahẽdo ſciam ſed nõ apponendo. Pꝛeterea moles carnis coꝛrupte aggra uat intellectus iudiciũ.⁊ iõ nõ eſt ſile. obꝛ ꝙ affectꝰ ẽ pᷣuatꝰ rectitudine volũtatis.ddm q; petm̃ magis reſpicit volũtatẽ.⁊ magis directe oppo/ nit᷑ bonitati affectionis qᷓ veritati cognitõis.⁊ iõ de⸗ mones nõ ſunt ita pᷣuati lumie cognitõis ꝑ culpã ſi/ cut bonitate affectionis. Aerũtñ ſicut pꝛius tactũ cẽ. ẽ q̊ddã iudiciũ qð ↄiũctũ volũtati ⁊ ẽ ſubuerſuʒ in malis ãgelis ⁊ excecatũ.iõ pʒ ſolutio ad alia duo ſe/ quẽtia.¶ Ad illð qdð obẽ ꝙ bonũ ẽ diffuſiuũ ſui.ddᷣm ꝙ; ẽ loqͥ de diffuſiõe boni ſimplr̃. ⁊ boni gratuiti. Si loqmur de diffuſiõe boni ſimplr̃.ad tot ſe extẽdit rõ boni ad q̃t ⁊ vcri.qꝛ vtrũq; ↄuertit᷑ cũ ente ⁊ i oibus ẽtibꝰ. Si ãt de diffuſiõe boni gratuiti ñ ẽ wx.qꝛ miti ſunt qͥ idonei ſunt ad capiendã intelligẽtiã. qͥ tñ ido nei n ſunt ad capiẽdaʒ gram. ¶ Ad iullud qd obꝛ q nõ debent eis dari bona.dam ꝙ donatio duplf̃ põt 53 54 illud q 56 ₰ accipi. ꝓpꝛie ⁊ cõit᷑. Pꝛopꝛie donũ dẽ qð ſimplir̃ aliũn de ẽ.cuiuſmodi ſunt gr̃e infuſe ſiue dona infuſa.⁊ ta lis ẽ gra gratũfaciẽs vel ad eũ habilitãs.Alio mõ dr donũ qð ẽ ꝑ adiutoꝛiũ diuinũ.nihilominꝰ tñ ꝑ acqͥſi tõem nr̃am.⁊ illud nõ dr̃ ꝓpꝛie donũ.ſ habito reſpe ctu ad h̊ qð nõ acqͥrit᷑ ſine dei adiutoꝛio.⁊ h̊ mõ deꝰ 7 hiaunin ſimgeid ifnihehn iilluriet⸗ Mirhäinint chnuttiing Uroromtnetcon anne nſhtralgae jentiregzint Unltadcen ſtobs neh Unpnctavin i ia aGoblu to gin wüͤt no Ctiop⸗ ſigclt phan llenco iſe EE flt Bagsnn lcitipring ſicinon uunipg Kumüiſn ſem fätrſician ſurinecs⸗ Nje i⸗ end ,hiri apensnen lozam Ptihznpee finnnp⸗ hlaiflitge becrſhütt gnelöne rihie f n = r E r , Se nniguf Epind ni thus hrü Sgtin ciiin iog wlarnhr aniſhi N incfui oritne mräfli usNtiti, hltinis t cgitong rtüogio enſunn meeuonet Drnisu bolun DAMGοα& Nens r niugreg NneisOn. ſisgohit pnsnan iieſtuati M nignn * dat tona bonis T malis. Quia em̃ deus dedit lumen dignitatis ab initio qdð poterat ad inqᷣſitionẽ multo/ rũ ſcibiliũ. ⁊ iᷣe nõ ſubtrabit qd dedit.nec eriã ↄpua/ tionẽ. cũ talia poſſi ine Enre cũ petõ moꝛrali⸗ iõ q̃ bʒ ꝛimũ donũ pot multiplicare.ctiað repꝛobus exns.⁊ deus d weche nõ inſpirãdo ſiue infundẽdo.ſᷣ coope-/ rando lumini dato ⁊ ↄſeruãdo illud. Exemplũ huiꝰ = de? dedit frumẽtũ auaro.⁊ dedit terrã potentẽ fru/ ctificare. cũ recolligit multuʒ de blado d bona terra deꝰ dat. nõ ita ſicut ſi ipe ſterilẽ terrã ſine actu ſemi nis faceret fructificare. boc em̃ ꝓpꝛie eſſet donũ.pᷣmo mõ ſolũ large.ſic deꝰdat dona bõis ⁊ malis.⁊ demõi/ bus ⁊ hoibus. qᷓuis ip̃is becipᷣa in mala cõuertatur. Ad es añt ꝗᷓ obijcintur ad oppoſitũ.doᷣm ꝙ intel⸗ ligũtur de iudicio ſpeculatiuo.tñ de illo nõẽ intelligẽ dũ qꝙ magis vigeat iĩ mal qᷓ; in bõis.vł etiã tãtũ ſicut ante lapſum. q; reuera qᷓuis multa dare cognoſcãt. maxime illa qꝝ cognitio eſt eis innata.rone q dicit Dyo.qꝙ bñt ſibi data integra.tñ in multis errat ⁊ fal lũtur illi nepbãdi ſpũs.qꝛ pᷣſumptuoſi ⁊ curioſi ſunt. ziõ freq̃nter iudicãt de bis q̃ eoꝝ iudicõ nõ ſubſunt. ⁊iõ a veritatis tramite in erroꝛẽ labũtur.⁊ ſic patẽt omnia obieca. (¶ Queſtio. ij. trũ in demonibꝰ cadat obliuio eirca pᷣterita.Et c ſic vi. nullus de ſapiẽte fit ſtultus niſi aliqͥd obliui⸗ ſcat᷑demones aũt de ſapiẽtibꝰ facti ſunt ſtulti.maxie lucifer. de q̊ Ezech. xxviij.tu plenꝰ ſapia.Et de q ecci. iiij. Melioꝛ ẽ puer ſapiẽs rege ſene ⁊ ſtulto. Glo. ex⸗ ponit de lucifero ſiue dyabolo.S ⁊c̃. Itẽ gr̃a repat ⁊ refoꝛmat totã imaginẽ.g ⁊ pctm̃ defoꝛmat.ſᷣ defoꝛ/ matio memoꝛie ⁊ coꝛruptio ẽ ꝑ obliuionẽ. vr̃ ꝙ pec catũ in vim memoꝛatiuã inducat in ãgelis obliuio/ nem Itẽ intelligere 1 memoꝛari ipoꝝ demonuʒ eſt cũ variatõne. in tꝑe.ſᷣ om̃e qð meſura t᷑ a tꝑe ſene/ ſcit ⁊ tendit ad coꝛruptionẽ.qꝛ tp̃s facit diſtare qð ẽ. vt dicit pᷣs. vñ ẽ pꝛincipiũ coꝛruptionis ꝑ ſe.sᷣ cum coꝛruptio circa vim meoꝛatiuã ſit tm̃ ꝑ obliuionem. patz ⁊c.¶ Itẽ ſicut ſe babzʒ intelligẽtia ad erroꝛẽc.ita meõꝛia ad obliuionẽ. in intelligẽtia ãgeli cadit de/ ceptio.⁊ in wlũtate obliquatio. in meõꝛia cadit ob liuio.¶ tẽ oppoſita nata ſunt fieri circa idẽ.ſᷣ mẽo ria ãgeli pᷣt ꝓficere addiſcẽdo.g pari rõe deficere ob/ liuiſcendo.cũ ſtatꝰ ille ſit magis aptus ad defectũ qᷓ ad ꝓfectũ. ¶ Itẽ mente hũana ſolus deꝰ ſuꝑioꝛ ẽ ſi cut vult Aug.ᷣ ↄtingit in mẽtem nr̃am cadere obli/ uionẽ. ſi par ẽ angelice.multo foꝛtiꝰ in mẽte demo/ nũ.Oꝛ aũt i mente nr̃a cadat obliuio ꝙᷓtũ ad ſuperi/ oꝛem pꝑtẽ.pʒ.qꝛ Aug.dicit ꝙ eoꝝ cognitio q̃ ſpectant ad diuinitatẽ ẽ ſuꝑioꝛis ꝑtis.ſᷣ freqᷓnter taliũ obliui/ ſcimur. ⁊c ¶ Sʒ S.qð ẽ nale ẽ indelebile.ſᷣ ſpẽs exi/ ſtẽtes i agelica mẽoꝛia ſunt ei innate ⁊ cõcreate.ergo ſunt indelebiles.ſi &̊ obliuio venit ꝑ deletioneʒ ſpẽꝝ. pʒ ⁊c. ¶ Itẽ om̃e qð recipit᷑ in alqͥ ẽ ibi ꝑ modũ reci pientis. S ſpẽs q̃ ẽ in angelica meoꝛia ẽ ibi ꝑ moduʒ recipientis.bᷣ memoꝛia agelica ẽ incoꝛruptibilis nec dependet a coꝛruptibili.nec q;ẽtũ ad ſubam nec q;tuʒ ad opꝑatõʒ.nec ꝑ ſe.nec ꝑ accñs. ſpẽs q̃ ibi recipit᷑ ẽ ſimpir̃ incoꝛruptibilis. ¶ Itẽ boc vĩ a minoꝛi. Aer-/ tibilioꝛ ẽ volũtas ꝙᷓ aliq̃ interioꝝ potentiaꝝ.S culpa ꝗᷓ adheret volũtati adheret vᷣtibiliter. ̊̈ multo foꝛtiꝰ ſpẽs ꝗᷓ ẽ in memoꝛia ẽ ĩ ea indelebilit᷑.ſi ̊ obliuio eſt ꝓter deletõem ſpẽi. pʒ. ⁊c Itẽ om̃e qdð coꝛrũpitur. agut coꝛrupit᷑ qꝛ hʒ riuz. aut qꝛ ẽ ex õrijs.aut qꝛ ẽ in Aliqᷣ ad by õriij vl ex ᷣrijs· Hec ſeripta ẽa pho. in li. VII de moꝛ.⁊ vi. ſpẽs exñs in memoꝛia demonis nullo p̃dictoꝝ modoꝝ ẽ coꝛruptibilis.g ⁊c. Item phᷣs di cit ꝙ virtus ſenſitiua nõ ſeneſcit qᷓntum eſt de ſe. ſed ſolũ rõne oꝛgani. VUñ in pꝛimo de aia dicit. Si pᷣſbit vel ſenex acciꝑet oculum pueri.videret vtiq; ſicut vi det puer.ᷓ cũ virtus memoꝛatiua ipſius demois no pendeat ex oꝛgano.non ſeneſcit nec laſſat᷑ in operan do.ergo nec in recipiẽdo ſpẽs.⁊ ita vt vẽ nec obliui/- ſcitur. ¶ Re. dom ꝙ actum memoꝛie ↄtingit accipere 5SS ⁊ per modũ habitus.⁊ iſte ẽ retinere ſpẽm.Et eſſe d per modũ actus.qꝛ continue tenet.⁊ dicit magis ſta⸗ tũ ſiue conſmumationẽ qᷓ; actionẽ. Eſt ⁊ alius actus memoꝛie qͥ eſt meminiſſe ſiue recoꝛdari. Pꝛimꝰ qui/ dem actus naturalis ẽ ⁊ nõ ſubeſt wlũtati.nec ꝑenes illũ attẽditur meritũ vel demeritũ. Scdus vᷣo actus põt oꝛdinari ad bonũ ⁊ eius oppoſituʒ.ſ.ad malum. Scdm bhũc duplicẽ modũ diſtinguendũ ẽ in obliuio ðt ne. Mã ſi dicatur obliuio ꝑ oppoſitionẽ ad tentionẽ ſpeeiei. ſicẽ deletio ſpeciei de memoꝛia. Si autẽ dicat p oppoſitũ ad recoꝛdationẽ.ſic dicit debilitationẽ q; tũ ad iſtũ actũ qui eſt meminiſſe.⁊ hoc poteſt eſſe bo/ nũ.ſ.cũ obliuiſcimur maloꝝ illatoꝝ nobis.et maluʒ cũ obliuiſcimur bñficioꝝ nobis a deo collatoꝝ.vl ob liuiſcimur eoꝝ que nobis eẽnt expediẽda ad ſaluteʒ. Contra.qð dꝛ Deutro.iiij. Cauè ne vnqᷓ obliuiſca/ ris domini dei tui ⁊cc. Si igitur loqᷓmur de obliuione pꝛimo mõ.ſic dico ꝙ non cadit in demonibus.nulla em̃ ẽ in eis deletõ ſpẽi. Si ſcdᷣo mõ.ſic dico ꝙ cadit.i⸗/ mo cecidit magna obliuio.qꝛ obliti ſunt ſue ſalutis. obliti bñficioꝝ dei.qꝛ cũ ↄuertũt᷑ ad mala.inhabiles fiũt ad recolendũ bona.boc mõ ↄcedo ꝙ obliti ſunt. ⁊ ſic pꝛoccdũt due pꝛime rõnes. Pꝛima q̃ ſumpta ẽ a ſtulticia. Secũda qᷓ ſumpta ẽ ab imagine defoꝛma/ ta. nam ꝓcedũt bac via. ¶ Ad illud qð obẽ ꝙ intel/d0 ligere cadit ĩ tꝑe.ddᷣm ꝙ cadit in tꝑe extèſo noie tꝑis nõ pꝛout ẽ motus pꝛimi mobilis menſura.qꝛ nec de monũ eſſe nec intelligere pendet ex illo. Lamẽ aliter põt dici ꝙ qᷓ;uis actꝰvt actꝰ cadat ſub tꝑe vel in tꝑe. nõ tñ actꝰ vt habitꝰ.qꝛ hʒ modũ ſube intra.nec habʒ variationẽ.⁊ iõ ſicut ſuba demonuʒ nec coꝛrũpit᷑ nec ſeneſcit in tꝑe.nec babitꝰ.ita etiaʒ nec actꝰ vt habitꝰ. ⁊talis eſt retentio ſpẽi.⁊ ꝑ boc patʒ aliud ꝙ nõ ẽ ſile de intelligere ⁊ obliuiſci.qꝛ iutelligere non tam ẽ actꝰ naturalis qᷓ; etiã cõfoꝛmabilis volũtati.⁊ ſilr errare. ß ſpẽm tenere vel amittere ẽ ex potẽtia vel impoten/ tia nali. Pꝛia rõ illa nõ valet.qꝛ cũ memoꝛia bhẽat na- turã ſpecularẽ ſiue ſpeculi.itelligẽtia nãm luminoſazs ſiue lumis.⁊ ãgelꝰ plꝰ hʒ de nã ſpeculi ⁊ de potẽtia re cipiẽdi qᷓ; de nà lumis.illa em̃ i ſolo deo eſt potiſſime vł in bis q̃ ſunt deifoꝛmes ꝑ gloꝛiã.iõ nõ valet necẽ ſile. Magis em̃ pᷣt in tenẽdo ſpẽm qꝙᷓ in recte iudicã/ do.aliqᷓ em̃ ſunt ſupꝛa iudiciũ ãgeli nõ ſic ẽ de tentõe 61 ſpẽi Ad ill qd obꝛ ꝙ oppoſita nata ſunt fieri circa oꝛ idẽ. Aen ẽ niſi alterũ nalit᷑ inſit. ⁊ nã angeli poſſibił ẽ ad receptionẽ ꝑ nãm.ad electõnẽ vᷣo mme Eich illud qd obẽ ꝙ ſolus deus eſt maioꝛ mente bumana. dom ꝙ ven ẽ qᷓ;tũ ad rõnẽ ꝑficiẽdi.tñ qꝛ mens hña/ na ex cõiũctione cũ coꝛꝑe terreſtri aliq̃s pᷣbit ꝓpꝛieta tes ⁊ defectus depꝛimẽtes.qᷓtũ ad hoc ẽ inferioꝛ men te ãgelica.⁊ iõ ſicut mens hũana impedit᷑ ab actuali ſideratõe ꝓpt᷑ depᷣſſionẽ coꝛpꝑis.ita etiã cõpellit᷑ ob/ iuiſci. intellectus aũt ãgelicus ſp ẽ in actu intclligen/ di. ⁊ ideo nõ ẽ mirũ ſi memoꝛia ſꝑ eſt ĩ acu cõſcruan- gi.⁊ ſic patent obicĩaas. 6 — ¶ Aueſtio.iij. 4 aũt cognitõ non pẽdet a re aliqᷓ.ĩmo oia q̃ nouit.ſᷣm nuntee ¶ Atrũ in demonibus ſit p̃cognitio qͥ ad futura. Et modũ ſue veritatis nouit. ⁊ qꝛ veritas ſua eſt certifſi mntin ꝙ ſic vꝛ ꝑ ſile.qꝛ aſtronomi ⁊ mathematici ꝑ curſum ma.certiſſime cognoſcit ↄtingentia vt neceſſaria.⁊ h Gtteiſu aſtroꝝ pᷣcognoſcũt ⁊ dicũt mita futura.⁊ videmꝰ meliꝰ explanatuʒ fuit in pᷣmo libꝛo.⁊ ſicut certiſſime glitien in multis vera dicũt.S ſi maioꝛ ẽ intelligẽtia ⁊ cogni nouit.ita pᷣt certitudinalit᷑ demonſtrare ⁊ reuelare.iõ fiunmmͤ⸗ tio in demonibus.v? ⁊c ¶ Itẽ hoc oñdit᷑ ab effectu. bec pᷣcognitio futuroꝝ vel dei ẽ el a deo.⁊ iõ cũ talia miſiſe qꝛ iſti magi ⁊ diuini ꝑ pacta cũ demonibꝰ mlta vera pᷣdicũtur.pᷣdictio dẽ diuinatio.qꝛ talis ẽ actꝰ diuinꝰ. chi 5p̃dicũt.⁊ nõ poſſũt niſi ꝑ rcuęlatõnem demonũ.ꝗ̊ v?ꝭ ⁊ qꝛ demones ſuꝑbi maxime deſiderant bonoꝛarivt nutu ꝙ ipi futura pᷣcognoſcũt. Itẽ vi hoc a minoꝛi.qꝛi deꝰ.maxime conatur oñdere boc in ſe hr̃e.⁊ iõ dice/ eune i tellectus agẽs in ſomnis ⁊ in extaſi multa vera futu reꝙ demones ꝑ ſeipos futura cõtingẽtia pᷣſciãt cer/ rcin ra pᷣuidet.ſicut ptʒ.qꝛ freqᷓnter ſomniamꝰ qd euenit titudinaliter.hoc ẽ eis attribuere qdð dei ẽiõ ẽ ibi infi 7mnüingeſl nobis poſt longa tꝑa.ſᷣ demones ſunt oino abſtracti delitas.⁊ ifidelitati freqᷓnter annexa idolatria.iõ di/ 65 guumſtheen a ſenſibus. ⁊c. (Re rõc vr.qꝛ aia qͥdã mõ ẽ oia.qꝛ uinatio ẽ ꝓhibita. Ouis aũt demões nõ poſſint per itonfigin in ea ẽ q̊ͥ ẽ ola fieri qntuʒ ẽ ex ꝑte intellectꝰpaſſibilis. ſeipos menra peingetla ſcire certitudinaliter. tñ fre tinmnantl ⁊ qntũ ẽ ex ꝑte intellectus agetis ẽ in ea qͥẽ oia face quęter vera pᷣdicũt.qꝛ euentũ futuroꝝ aliqͥ mõ pᷣſen⸗ tluchin re. ſi intellectus agens cſſct liber. vł paſſibilis relu tiũt. Hoc aũt ẽ q̃druplr ſicut dicit Aug.in.iij.ſup gñ. ptellpr⸗ ctus ad actũ ꝑ agentẽ. tũc nõ ſolũ eſſet in potẽtia ad ad lit.Aut em̃ ſenſus vł ingenij acrimonia. aut mul⸗ bügrüntin cognoſcendũ futura ſᷣ etiã in actu.⁊ hic ẽ in demoni / ta expientia.aut doloſa cautela.aut aliena toctrina. cepbebeti bus qͥ creati ſunt in actualitate plene cognitionis. ? Senſus acrimonia.vt q vidẽt diligẽter ⁊ cõſiderãt ſels norait q̃ꝝ intellectus agens ẽ liber a coꝛꝑe.g ⁊c. ¶ Sʒ ↄtra. ad qͥq inclinet᷑ affectio nr̃a.vel ꝗᷓ ſint inducẽtia vłre⸗ qꝙ; nõ pᷣſciãt futura ↄtingẽtia vꝛ. Quãto aliqͥd magis trabẽtia.Exꝑicntia tẽpoꝝ.qꝛ ex talibꝰvidet accidere ltuon ẽ pñs alicui.tanto certius ẽ ei.ᷣ volũtas vniuſcuiuſ/ talia.Soloſa cautcla.añ ꝓponit aliqͥd facere.⁊ pꝛedi Nrürede qʒ ſibi pᷣſentioꝛ ẽ qᷓ alij. certioꝛ ẽ ſibi qd velle dehat cit q̃ſi alius ſit facturꝰ. Aliena doctrina.qñ niſto dei ichtn alij.ẽᷣ nullus certitudinalit᷑ ſcit qͥd debeat cras vel · iudicio ꝑmittit᷑ addiſcere ab ãgeł.Et ſic pʒ ꝙ demo/⸗ carantan⸗ le vel cogitare. multo minꝰ nec alia creatura qᷓntũ nes futura ↄtingẽtia ⁊ ſi pñt Zbal ec nſeun e nö Cnäckeiten ẽ de ſe pᷣt pᷣſcire. Itẽ ois cognitio creature pẽdet a pt tñ certitudinaliter pᷣſcire ſicut oñdũt rõnes ad hᷣ 66 ſpoſouzten re ſcita.qꝛ ſcibile nõ ſe bʒ in ↄpatione ad ſcientẽ craa inducte· Ad illud q obẽ de aſtronomis ſiue ma/ ſübuußwiicn⸗ tũ ꝑ modũ paſſibilis.ſᷣ potiꝰ ꝑ modũ actualis ⁊ mo / thematicis ꝙ dicũt frequẽter vera.ddm ꝙ boc ſoluz (Goe tiui.ᷣ nulla cognitio pendẽs a cognoſcibili pᷣt eẽ ce/ cẽcõiecturãdo.ſiue ſᷣm legẽ aſtroꝝ.ſiue ſᷣm diabolica ſminwin ta de re incera.̊ᷣ futurũ cõtingẽs ẽ res incerta.& non ↄmercia. Scom legẽ aſtroꝝ.vtpote qñũ dñat ſtella ꝗ Cetuurſuee põt certitudinalit᷑ ab ãꝗgelo cognoſci. ¶ Itez ſi cogſcit hʒ impᷣſſionẽ ſuꝑ diuerſos bumoꝛes. diſponit ᷣm Bᷣ Cgerneſtuarn futura. aut & ſcia acqͥſita.aut innata. Si acqᷣſita.ſᷣů h boiem ad diuerſos moꝛes ⁊ affectiões. Scm diabo ſin cheme Pe⸗ incipit ab cxñtia rei.qꝛ a re ipᷣa generat᷑ in cogſcente. lica cõmercia.vt qñ volũt vi aſtroꝝ vltra pcedere qᷓ; fraltitesper cñ g res nõciũ ſit.nõ põt cognitionẽ eiꝰacquirere. Si ac illud ſupꝑ qdð pnt.tũc em̃ niſi dyaꝰadeſſs. ita freq̃n Pgebordiegtkd innata.g̊ non põt ignoꝛarc aliqᷓ eoꝝ q̃ futura ſunt.g ter falſum ſicut veꝝ dicerẽt.nunc aũt cũ toto auxilio tnſthihd pᷣſciuit caſum ſuũ auteq; caderet.qð ſupꝛa impꝛoba / demonũ freq̃nt᷑ fla pᷣdicũt ⁊ decipiũt᷑. Sʒ tãta ẽ dmo ſickſeman. tů ẽ tanqᷓ; impoſſibile. S ꝛc. ¶ St m ſi pꝛeſcit futura.gS nũ aſtutia ꝙ; ita ſciut occultare auc⸗ ſuã vt oñdläãat änaturno ſcit qͥs debeat vincere.vtrũ ipᷣe an is quẽ tẽptat.&̊ cũ crroꝛẽ ſiue defectũ fuiſſe ĩ aſtronomo ↄſideꝛãte.nõ in hematene ipᷣe refugiat victoꝛiaʒ bonoꝝ.nũqᷓ; tẽptaret niſi illos arte aut diablo aſſiſtẽte. In h̊ igit᷑ ſtat rñſio.qꝙ aſtro uin quos ſᷣſciret ſibi ſuccũbere.̊ᷣ alios tẽptat ſicut ptʒ in nomi de ↄtigẽtibꝰ hñtibꝰcãm fallibilẽ ⁊ idetermiatã Utlintt,ltg 64 Job. 5⁊c. ¶ N. dom ꝙ futuroꝝ ẽ triplex genꝰ. Que ñpſciũt va. niſi ex ↄiectuꝛa.⁊ dyaꝰex maioꝛi ↄicctura nnpthleckin dam em̃ ſunt futura q̃ hñt cãm determinatã ⁊ infal- illa pñtit.ñ tñ certitudialit er illð qð obꝛ de 77 tmiſtpcnnti libilẽ. vtpote ſunt illa q̃ᷓ attẽdũtur circa motũ coꝛym mag ⁊ diuis ꝙ dicũt vᷣa.dim ꝙ veꝝ ẽ. cũ aliqñ di nunmnnrict ſii ſuperioꝛũ.in qͥbus ẽ determinatio ⁊ ois impedimẽti cãt fla.pʒ ꝙ potiꝰdicũt veꝝ caſualit᷑ q; certitudialit. R . remotio.talia pñt certitudinaliter ſciri nõ ſolũ a deo. ↄiectura potiꝰ qᷓ ſcia. Qui ei ſel dicit futuꝝ i vᷣbo dñi ſiglinm H ⁊ a creatura.⁊ hoc in ſua cã.ſicut tpᷣs eclipſis ⁊ ↄſi · ⁊ñ¶ euenit.ſicut i le e dẽ. ſomniatoꝛ S.⁊ ñ ꝓpha dni. 7 aieriun miliũ. Quedã ſunt q ht cãm determinatã.ſed tñ fal iõ pᷣcipit᷑occidi.¶ Ad illð qð obꝭ de ſomnijs ĩ qbꝰ pᷣ oS mnſtl libilẽ. vtpote ſunt illa qᷓ ſunt ſm inferioꝛẽ naturam. nident᷑ futura. dom ꝙ qᷣcqͥd de hᷣ ſenſerint phi qᷣ o minene⸗ Que ideo hñt cãm determinatã.qꝛ itẽtio nature mo ſitões lõgũ ẽ retexere.qdð de eis dicit ſacra ſcripturai Anatn⸗ uet determinate ad vnũ. Ideo vo fallibilẽ. qꝛ multi gqubitãater ẽ tenẽdũ. Repbẽdit ei cos qͥ ↄfidẽtiã bñtiĩ angan plicit põt occurrere impedimentũ.vtpote ager ſemi ſomnijs. Vñ Exci.xxxiiij.ſicut ꝑturiẽtꝭ coꝛ tuũ fanta eanen natus ſi terra pingnis ẽ ⁊ bona.diſpõ ſuꝑioꝝ coꝛꝑm ſieas patit᷑niſi ab altiſſimo fuerit miſſa viſitatio.iõ in nichii, on afferet pinguẽ fructũ. ⁊ iſta pñt qdã mõ ſciri ⁊ pſciri. telligẽdũ ꝙ qͥnq; de cãis fit ſomnia. Quedã ↄtigũt Utben nli nõ tſ̃ a deo. ſe etiã a creatura ꝗᷓ nouit naturas rerñ̃ erx diſpõe coꝛpis. Quedã ex ſollicitudie mẽtis. Que⸗ llbi⸗ etn ſuꝑioꝝ ⁊ inferioꝝ.nõ tñ ita certitudinalit᷑ ſicut pᷣdi / dam ex illuſione dyabolica.Quedã ex reuelatõe ãge Lcen ſauin cta. Quedã aũt ſunt qᷓ hñt cãm indeterminatã ⁊ fal lica. Quedaʒ ex viſitatõne dina. Pꝛima duo ſomnia tii ſda libilem. ſicut ſunt ea q̃ ſunt a volũtate nr̃a.q indeter ſunt pᷣſagia futuroꝝ q̃ hñt cãm in noð.vt ſomnia q Nenurtüg minata ẽ ꝗꝓpter hoc ꝙ ẽ ad oppoſita. Fallibilis ctiY. ↄtingũt ex cãis coꝛpis ſunt ſigna ĩfirmitatis. Sõnia ig ſclgin qꝛ pnñt etiq volẽti ꝓficere occurrere młta impedimẽ qᷓ cõtingũt ex ſollicitudie mẽtis ſunt ſigna coꝝ ad q̃ lugul ſii ta. ⁊ talia nõ pñt certitudinaliter ſciri ab aliq creaꝛatu faciẽda vł deſiderãda nr̃a inclinat᷑ affectõ.Alioꝝ vo W ra in ſcipᷣa.ſed ſolũ a deo vel ꝑ reuelationẽ diuinam. nõ ſunt ſigna de ſe. immo ſi ad alia applicent᷑.potiꝰp ſceebtiiin NRõ aũ̃t huiꝰ iſta c.qꝛ cognitio creaturc pendet ex re. bent occaſionẽ errandi qᷓ pᷣciendi. Somnia qᷓ ſunt leanſtn qm igit᷑ res incerta ẽ. ⁊ in ſe ⁊ in ſua cã.ideo ercatura a dyabolica illuſione nullius ſunt roboꝛis.ſicut nec nutis nõ pᷣt certitudinalit᷑ illã noſccre aut pꝛeſcire. Oiuina dinatões auruſpicũ. Sonia vo ꝗᷓ ſunt ab ãgel wnis ta WS neſten hrufn rennatni dosbäͤt edi⸗ dueboronge ebit 1d Knn säi Mehebint aicrnn Mönddeſintg n Ahnii Aenäti utlinnann imrintänet, Ubcnin Wermn giun AGlpn ltgzrts iiciinih Mronsſten mngbei riftirtch, if ntngar; cuft⸗ iddu i Geid aluii enſcrirnin itriinon miri Aen Mfin igaaifn Fanmtl tümgiohen ighrmm! nngicch 4 Kürphice aut a deo.ſunt in nobis ſigna. ſunt vera. ⁊ ita ex boc non babet᷑ ꝙ pᷣcognitio futuroꝝ contingentiñ aliter 59 pabeat᷑ qᷓ; a dco.niſi ꝑ aliquã coniecturaʒ.¶ Ad ilö quod obijcitur ꝙ anima quodãmõ eſt omnia. dom ꝙ intellectus agens non eſt ens actu plene reſpectu omniũ.quia nõ eſt plene agens.ideo indiget iuuari a cognoſcibili ad hoc ꝙ fiat in actu.vel a deo.qui ẽ oĩ no actus reſpectu omniũ entium ⁊ veroꝝ.⁊ quia fu/ tuꝝ contingẽs nõ habʒ eſſe niſi indeterminatũ.ideo non põt intellectũ iuuare ad certitudinalẽ cognitio/ nem bñdam de ſe? laid illud ergo qð obijcit᷑ ꝙ agẽs eſt in actu reſpectu omniũ ad ꝗᷓ ꝑoſſibile ẽ in poten/ tia.ſoluendũ ẽ ꝑ interemptionẽ.non ſolũ in bomibꝰ. verũetiam in angelis.Qucdã em̃ ſunt ad q̃ tã agens qᷓ; poſſibilis eſt impotenus.quia ſunt ſupꝛa poſſe crea ture.vnde illa pꝛopoſitio non habet veritatẽ niſi de his tm̃ que ſunt infra poſſe intellectus creati.reſpe⸗ ctu quoꝝ babet intellectus ſe.⁊ in ratione agentis ⁊ aſſeilis non aũt reſpectu coꝝ q̃ ſunt ſupꝛa.⁊ ſic pa QOnſequenter queritur de ſccũdo articulo.ſ. D de virtute demonũ. e qua tria qᷓrũtur. pꝛi/ mũ eſt ⁊ pambulũ.vtrũ omnis foꝛme indu/ cundũ eſt vtrũ veraꝝ foꝛmarũ inductio ſit a ſpũ ma/ ligno.Terciuʒ eſt vtrũ miniſterio demonũ poſſit qͥs vti in huiuſmodi operibus ſine peccato. ¶ Etrum omnis foꝛme inductio ſit a creatoꝛe.an ꝙ; agens ꝑticulare ſiue creatum poſſit aliquã inducere. Et qꝙ omnis ſit a creatoꝛe videtur.pꝛimo autoꝛitate dñi in Johannc. Pater meus vſq; mõ oꝑatur ⁊ ego operoꝛ.ſed ſi res ꝓducerẽtur qtũ ad foꝛmã a natura nõ ꝓpt᷑ hoc diceret᷑ deus vſq; mõ operari.g̊ vꝛ ꝙ ois foꝛma ſit ab ipo. ¶ Item rõne videt᷑.nobilius pᷣnci/ cipiũ eſt foꝛma q; materia.⁊ magis dicit qͥd diuinũ. ergo cũ natura nõ poſſit in minus.quia nõ poteſt in ductionẽ materie.immo eſt a ſola creatõne.multo ꝛtius vẽ de foꝛma. ¶ Oteʒ pꝛincipia reꝝ ſunt incoꝛ ruptibilia.vt vult phus.̊ tam materia qᷓ; foꝛma.ſed incoꝛruptibile eſt ingenerabile.ergo tam materia qᷓ; foꝛma ẽ ingenerabilis. ſi pꝛoducitur in eſſe hoc nõ erit a natura ſed ſolũ per creationẽ. Item omnis actio creature terminat᷑ ad hoc aliqͥd.ſed foꝛma non eſt ̊ aliquid.ẽ̊ nõ terminat᷑ ad ſona 5 cũ ꝓductio naturalis ad illud terminet᷑ q ꝓducit᷑ per naturã. impoſſibile eſt foꝛmã ꝓduci ab agente creato. Nec materiã.bhoc conſtat.⁊ ofm̃e quod pꝛoducitur ᷣm ali on pꝛoducitur.ergo nihil. hean cum ꝓducit foꝛma.aut ex aliquo. aut ex nihilo. Si ex aliqͥ. ̊ om̃e quod eſt ex aliquo habet aliquid ſui cõſtitutiuũ tãqᷓ; pꝛincipiũ intrinſecũ. o foꝛma ẽ cõpoſita ex mate/ ria ⁊ foꝛna.qð abſurdũ eſt. Si ex nihilo.ſed om̃e qð ex nihilo creatur ẽ a creatoꝛc.g̊ nulla foꝛma ẽ ab agẽ te aggeo⸗ A Ren cũ foꝛma eſt in potentia marerſe aut ẽ in potentia in qua.aut a q̃.aut ex qua. Nõ ex q̃ᷓ hoc pꝛobatũ eſe; foꝛma nõ beat matentale wa⸗ cipiũ ex qua conſtet.immo ſit in ſimplici eſſentia cõ/ ſiſtens.ergo ĩ qua vł a qua. Mõ a qua.qꝛ materie nõ eſt agere.ergo ſolũ in potentia vt in qua.ſed foꝛna q̃ ſolũ eſt in potentia vt in qua.totaliter eſt ab extrin/ ſeco.⁊ nulla talis foꝛma eſt naturalis vel a natura. ergo nullũ agens creatũ põt naturalẽ foꝛmã ꝓduce rr. Contra. Oſmis res ſicut vult Dam. ppus ba ctio ſit a creatoꝛe.an alique ſint ab agẽte creato. Sc bet pꝛiam opationt.alioquin aliqͥd eſſet ocioſum in na.ſᷣ ois oꝑatõ boni alicuiꝰẽ opatrix.alioqͥn ẽ fri ſtra.& vẽ ꝙ ois res aliqͥd poſſit pꝛoducere.ſiue opari ad alicuiꝰ ꝓductõem.aut materie.aut foꝛme.ñ ma terie.ᷓ foꝛme. Itẽ vniꝰ coꝛruptio ẽ jrij gratio.nũ/ qᷓ; ei abijcit᷑ frigꝰ niſi ꝑ introductõem calon.nec ecõ/ uerſo.ᷣ ↄſtat ꝙ ages creatũ pᷣt abijcere ⁊ coꝛrũpe / riñ. pßt ſe vl ſilem ſibi iducere. Nẽ certũ ẽ cali⸗ dñ calefacit. aß nõ nouit idiget ſenſu. caloꝛ ignis generat caloꝛc.ꝗᷓ pari rõe q̃ calidũ generat calidum. ignis generat ignẽ. cũ nõ ſit minoꝛis vtut¶ Itẽ cer tũ ẽ ꝙ obiectũ geneꝛat ſibi ſilitudinẽ i ſpeculo.qð pʒ. ſi obiectũ amoueat᷑.nullo mõ reſultabit ibi ſi giünco. pari rõe ſi adſit mꝗ diſpoſita.agẽs pᷣt gñare ſibi ſi/ milem in nã. ⁊c.¶ E. dom ad h.ꝙ de eductõne foꝛ 1 me in eẽ q̃druplex fuit poſitõ.Quidã ei poſuer̃t lati/ tationẽ foꝛmaꝝ ſicut imponit᷑ anaxagoꝛe.Et illð pᷣt duplr intelligi. Aut ꝙ ipſe poneret foꝛmã actualiter exiſtere in ma.ſᷣ nõ apparcre extrinſecus.ſicut pictu ra opta pãno.⁊ iſte modꝰ impoſſibilis eſt oio.qꝛ tũc Zria ſil ponerẽt i eodẽ. Alio mõ pßt intelligi ſic.vt eſ/ ſentie foꝛmaꝝ ſint in m i potẽtia.nõ ſolũ latentes.ſᷣ entes ĩ potẽtia.vt mã hẽat ĩ ſe ſemiales oim vᷣturum foꝛmaꝝ rões ſibi a pᷣmaria ↄditõe inditas.⁊ illð con coꝛdat⁊ phie.⁊ ſacre ſcripture.⁊ ꝑ actõnẽ agẽtis edu cerẽtur i actũ. hic itellectꝰ nõ fuit huiꝰ poſitõis.ſed pᷣmꝰ fuit ſᷣm qð erpoſitoꝛes dicũt. HNec em̃ poſitõ fu it ꝙ agẽs ꝑticulare nihil agat ſᷣ tĩ detegat.Alia fuit poſitõ pᷣoꝝ modernoꝝ ꝙ oẽs foꝛme funt a crcato/ re.Et hec poſitõ pᷣt duplir̃ intelligi. vno mõ ꝙ deꝰ ſit pᷣncipalit᷑ agẽs ⁊ ꝓducẽs i omi rei ↄditõe.⁊ ſic hʒ ve ritatẽ.vl ita q; des ſit tõ cã efficiẽs.⁊ agens ꝑticulare nõ facit niſi mãm adaptare.vt ſicut ꝓducit aiam rõ- nalẽ.ita ⁊ alias foꝛmas.⁊ iſte intellectꝰ vẽ fuiſſe illoꝝ ph̊oꝝ.Et iſte intellectꝰ ẽ impoſſibilis. Quia agẽs ꝑ⸗ ticulare. aut inducit aliqͥd. aut nihil. Et ſi nibil.g ni hil agit. Si aliqͥd iducit.ᷓ vẽ ꝙ aliq efficiat diſpõeʒ. Hß 5 rone pᷣt in vnã.⁊ i alia.q̃re iſta poſitõ nõ ẽ rõna/ bil. Tercia poſitõ ẽ ꝙ foꝛme nãles fere oẽs ad minꝰ coꝛpales.cuiꝰmõi ſũt ełares foꝛme.⁊ foꝛme mixtõis. ſunt iĩ potẽtia matcric.⁊ ꝑ actõem agẽt pticulan edu cũturi aetũ.⁊ iſta ẽ põ quã vr tenuiſſe phᷣs.⁊ mõ te/ nẽt cõit᷑ dcto.ĩ phia ⁊ theologia. Sʒ Hͥ duas hbʒ vias NMã qͥdã dicũt ꝙ hmi foꝛme ſũt i mã in potẽtia rece ptiua.⁊ qͥdãmõ actiua ſiue cooperatiua.qm̃ mã ⁊ bʒ poſſibilitatẽ ad recipiẽdũ.⁊ ecẽ iclinatõeʒ ad coopan/ dũ.⁊i agẽte hmõi foꝛa ꝓducẽda ſicut i pᷣncipio ef fectiuo ⁊ oꝛigiali.qꝛ ois foꝛa ꝑ nam ſue ſpẽi recipit tutẽ młtiplicãdi ſe.vñ iductio foꝛc ẽ ab agẽte foꝛmaʒ ſuã mitiplicãte.Et ponit exẽplũ ĩ cãdela.quõ vna in flamat mitas.⁊ ab vno obiecto relucẽt młte imagies in pluribꝰ ſpecuł.⁊ hmõi foꝛme vt dicũt nõ hñt ex qͥ̊ ſint maliter.ſᷣ ex q̊ oꝛiginalit᷑.⁊ ideo dicũt᷑ create.nec dicũt᷑ eẽ ex nihilo. Illud cm̃ creat᷑ qd nullo mõ eſt.ſᷣ talis foꝛa ſic ꝓducta aliq̊ mõ ẽ.tũ rõe agẽtis.tũ rõne materie. Alia via ẽ ꝙ foꝛme ſint in potẽtia materie. nõ ſolũ in q̃ ⁊ a q̃ aliqͥ mõ.ᷣ etiã ex q.⁊ ̊ dicũt.nõ qꝛ ipᷣa cẽntia materie ſit ex q̃ res ꝓducit᷑.ſ̊ in iſßfa mate ria aliq̃d ẽ ↄcreatum ex qͥ agẽs dũ agit in ip̃ᷣm educit foꝛmã.nõ inq; ex nihilo tanqᷓ ex aliqͥ qʒ ſit tanꝙᷓ ali/ qua ps foꝛme ꝓducende.ſᷣ qꝛ illud põt eſſe foꝛa ⁊ fit 2a. ſicut globus roſc fit roſa. Et iſtã poſitio ponit q; in materia ſint virtutes oim foꝛmaꝝ ꝓducẽdaꝝ nã/ liter.⁊ cũ ꝓducit᷑.nulla qͥdditas.nulla veritas cẽntie faciat eſſe a 72 73 74 75 76 g . g &£ . 9 inducit᷑ de nouo. ſed datur ei noua diſpoſitio xt qdð erat in potentia fiat in actu. Diffcrũt ein actus ⁊ po tentia. non quia dicant diuerſas quidditates. ſed di ſpoſitiones diuerſas eiuſdẽ.non tamè ſunt diſpoſitõ nes accidentales. ſed ſubſtãtiales. ⁊ boc non eſt ma- ũ ſi eſt in potẽtia agentis creati.vt qð eſt vno mõ lo mõ.Et bec poſitõ inter om̃es pᷣdictas videtur eſſe intelligibilioꝛ ⁊ veritati vicinioꝛ. Hãc po ſitionem credo eſſe tenendãnon ſolum quia eã ſua/ deat rõ.ſed etiaz quia confirmat autoꝛitas Auguſti. ſuper Geñ.ad lit.quãꝗ magiſter allegat.ꝙ que pꝛodu cũtur a natura.ſᷣm rões ſe eminales ꝓducãtur. Quid aũt ſint iſte rõncs ſeminales videbit᷑ infra quãdo de bis erit ſermo. Scom bãc igitur poſitionẽ ſuſtinẽdũ ꝙ agens ꝑticulare educit foꝛmas/⁊ inducit.⁊ res na turales ꝓducit. ⁊ rõnes ad boc induete ſunt oↄceden de. illud ergo qð obijcitur ꝙ deus oꝑatur vſ/ q; mõ,dm q verũ eſt. quia per ſe operatur vel eum alijs. vñ argumentũ nõ valet. deus vſ. mõ operat᷑. ergo agens creatuz ei non coopatur. ¶ Ad il ud qdᷣ obijcitur ꝙ nõ poteſt in materiã. dum c non eſt ſile. quia matcriale pꝛincipiũ nõ eſt in alio vt in potẽtia. cũ ſit de ſe potentia.tũc em̃ potentia eſſet in potẽtia. ⁊ educeret᷑ potentia de potentia.qdð nõ è intelligibi/ le. ſecus ẽ in foꝛma vt viſum ẽ.⁊ ideo nõ eſt ſile. Põt etiam ſumi ratio ex parte agentis.quia pꝛoducto cre ature cum ſit agens limitatũ.eſt pꝛoductio ſimilis a ſimili. ſed conſtat ꝙ nibil agit rõe materie ſed foꝛme. ideo magis Foten in foꝛma q; in materiã. Ad illᷣ quod obijcit ꝙ pꝛincipia rerũ ſunt incoꝛruptibilia.il lud intelligi᷑ in vniuerſali.non in particulari. Aeli/ telligitur õm eſſentiam non ᷣm foꝛmã. ⁊ ideo foꝛma in particulari generat᷑ ⁊ coꝛrũpit᷑. Vel poteſt dici ꝙ eſſentia non remanct in potentia poſt coꝛruptionem ſicut ante generationẽ. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ; actio nature ad boc aliquid termiatur. dom ꝙ ſicut dicit phᷣus. ꝓpꝛie loquẽdo foꝛma non generat᷑ ſi ed cõ ponitur. Cũ em̃ ꝓducitur foꝛma non ꝓducitur in ſe nec per ſe. ſed vt in materia. ⁊ ſic facit cõpoſitũ.⁊ ad illud terminat᷑ generatio. nibilominus generatio vel pꝛoductio naturalis reſpicit cõpoſituʒ pꝛincipaliter gratia foꝛme. Ad illud quod obijcit᷑.vtrum ex ali quo aut ex nihilo.dom ꝙ hm tere fo ꝓducũtur er aliquo.ſed nõ ex aliquo matcrialit᷑ æl 9 cõſtitutiue. ſed ex aliquo oꝛiginaliter. Ael ſm terciaʒ opinionẽ fiñt ex aliquo.non ꝙ ex. dicat parteʒ. ſed qꝙ dicat conſubſtantialitatem.ſicut roſa ex globo. quia globus fit roſa. ⁊ per hoc patet vltimũ.Concedo em ꝙ foꝛme naturales ſunt in materia qᷓ;tũ ad potẽtiã. Zin qua.⁊ ex qua.⁊ a qua.ſm pᷣdictũ modũ.Et ſi tu obijcias ꝙ materia nõ agit nec conſtituit. dom ꝙ eſ⸗ ſentia materie ſolũ ſe babet ꝑ modũ receptiui.ſᷣ ſemi nariñ inditũ ſe habet quoda mõ ꝑ modũ actiui.quo daz mõ ꝑ modũ paſſiui.qin coopatur agenti. nihilo minus variat᷑ ab vna diſpoſitione in aliã vt di⸗ Dec igitur ẽ ſumma poſitionis ꝙ agẽs crea/ tum nullã quidditatem nec ſubſtantialem nec acci dẽtalem omnino pꝛoducit. ſeq entem ſub vna diſpo ſitione facit eſſe ſub alii. ¶¶ Queſtio. ij. ¶ Atrũ veraꝝ foꝛmaꝝ inductio poſſit eſſe a ſp ma ligno. Et ꝙ ſic vꝛ. pꝛimo auẽte ſacre ſcripture.Exoðd. vij.dꝛ. YFecerunt aũt malefici ſilr. ſed conſtat ꝙ virga moyſi conuerſa fuit in verũ draconem. alioquin nõ eſſet veꝝ miraculũ.ſi ᷓ malefici ſir fecerũt/⁊ hoc nõ .ddm ꝙ vᷣm terciã poſitionẽ foꝛme niſi vtutè demonũ. demones veros ſerpẽtes de vir gis facere pñt. ⁊ veras foꝛmas induccre. ¶ Itẽ in glo. br idẽ. demones diſcurrũt ꝑ mundũ ⁊ ſubito ſe/ mina afferũt.ſic qꝙ nouaſ reꝝ ſpẽs ꝓducũt.ex boc pʒ q ſpẽꝝ ſiue foꝛmaꝝ inductio ſit a ſpũ aal oee maioꝛẽ ptãs demonũ q; hoim ꝑ artificiũ.ſᷣ homines mediãte arte alchimic diuerſoꝝ metalloꝝ ſpẽs faei unt. multofoꝛtius hoc demones pñt. 5 qs ſb⸗ iacet potẽtie inferioꝛi ſubiacet ſuꝑioꝛi.ſe potẽtia de monũ ꝑ naturã ſuꝑioꝛ ẽ potẽtijs reꝝ naturaliũ.quia dẽ Job. xl. Mõ ẽ ptãs ſuꝑ terrã qᷓ ei poſſit cõpari.ſi g natura inferioꝛ veras ⁊ nouas ſpẽs pᷣt inducere ⁊ in ducit.S ⁊ potẽtia demonũ.¶ Ite foꝛme ᷣm ſemiales rõcs latẽt in mã vt bꝛ in a.⁊ pᷣdeterminatũ ẽ ſupꝛa. ⁊ ad hoc ꝙ fiãt in actu nõ indigẽt niſi extrinſeco ad/ iutoꝛio.ſi dyaꝰ ſcit modũ educẽdi.⁊ poſſe hʒ ad ad/ iuuandũ. veras foꝛmas pᷣt inducere.¶ Item oꝛdo vniuerſitatis ẽ vt ſuꝑioꝛa ꝑ nam influãt in iferioꝛa. ſicut patet ꝙ celeſtia influut i bec inferioꝛa.ſ ſpũalia multo ſunt ſupioꝛa reſpectu coꝛꝑaliũ.qꝙᷓ coꝛpalia re ſpectu coꝛpaliũ. ſi coale adeo pᷣt influere i coꝛpa- le ꝙ ſua influẽtia ⁊ vtute ⁊ actõe educit foꝛmã de po tẽtia iĩ actũ.ſicut pʒ tã ĩ actõe eloꝝ qᷓ; coꝛpm celeſtiũ. mitofoꝛtiꝰ pᷣt hoc ſpũs ſiue bonꝰ ſiue malꝰ.¶¶Con tra. Exo.vij. Abſoꝛbuit vᷣga moyſi vᷣgas magoꝝ.qdᷣ exponẽs Aug. ait ⁊ br̃ in glo. Moyſi vᷣga abſoꝛbuit vgas nõ dracones. Abſoꝛbere ei potuit qð erãt.ñ qʒᷣ no crãt. ̊ vᷣge qᷓ videbãt᷑ vᷣſe in dracones erãt vge.ñ vᷣſe in ſerpẽtes.ſi ᷓ̊ demões tũc opati ſunt ita excellẽ ter vt potuerũt.vr ꝙ ſoẽs rex nõ poſſint vere tranſ mutare aut educero ¶ Itẽ.ij. Lbi.ij. dr ꝙ, manifeſta⸗ tio antixpᷣi erit i ſignis ⁊ pdigijs mẽdacibꝰ ᷣm opa- tionẽ ſatbane.ſi ̊ mẽdacia erũt ꝓdigia ⁊ ſigna 4 nõ vere faciet qd videbit᷑ facere.ſᷣ tůc maxie opabit᷑ dy⸗ abolꝰ m poſſe ſuũ.ᷣ nõ pᷣt veras foꝛimas induccre. ¶ Itẽ ſup ilð. Immiſſiões p ãgelos malos.glo.aug. Ca q̃ mirabilit᷑ i creaturis fiũt.attribuere malis ãge lis nõ audemꝰ.ſᷣ ſubito de vᷣgis facere veros ſerpen⸗ tes ẽ miraculũ.qꝛ S ſolitũ curſuʒ nature. hoc nõ pᷣt malꝰ⸗ ãgelꝰ.¶ Ytẽ rõe vr̃ bocipᷣm ic. Om̃e qʒ dat al⸗ teri ſpẽm ⁊ actũ ẽ ens actu reſpectu eiꝰ q dat. B p/- bat pᷣs ⁊ dicit i.vij.pᷣme phie.nihil ei dat q nõ bʒz. ß ãgelꝰ malꝰ nec genere nec ſpẽ ↄuenit cũ iſtis rebus coꝛpalibꝰ. nõ pᷣt eis foꝛmas ⁊ ſpẽs dare.¶ Ite i ductione ſiue ĩ trãſmutatõe reꝝ naliũ ãgel? opatur. zut nãliter. aut artificialit. Si naliter. cñ na ſit vis inſita rebꝰ ſilia ex ſilibꝰ ꝓcreãs.tũc faceret angelos. Si artificialit. qð ẽ ab opante artificialit.ẽ artificia. tñ. 5 foꝛme qs iducit ſunt artificiales. aſinꝰ artifici alis nõ eſt aſin? vere equoce.⁊ ſilr manꝰ ⁊ oſilia. S nũqꝙᷓ inducit veras foꝛmas. Gtẽ ſii iducit veras foꝛ mas. facit vera miracula. & miracula nõ atteſt. potẽtie inc aß ſunt i robur fidei xpᷣiane. ¶ Pi dicas cp differt ab iſtis. qrit᷑ quõ vifferãt ⁊ quõ pnt diſcer⸗ ni. R.d pᷣdictoꝝ ĩtelligẽtiã ẽ notãdũ. ꝙ qñ qrit 1 vtru demõ poſſit iducere vcras foꝛmas. aut traſinu- tare de foꝛma i foꝛmã.nõ ẽ qo de foꝛma artificiali. qꝛ planuz ẽ ꝙ pᷣt facere imagies ⁊? figuras ſicut hõ. ßᷣ de ſerpentẽ veraz ra⸗ fe foꝛmis nalibꝰ. vtu.ſ.poſſit vx . nam ꝓducere.⁊ ſic de aliſe. A hãc qõem rñdẽdũ eſt ꝑ diſtinctionẽ. qm ꝙ demõ oꝛmã inducat dupir̃ põt intelligi. Aut q; vᷣtute Apꝛia. aut q virtute aliena Si intelligat ꝙ inducat vᷣtute ſpꝛia. ſic abſh dubio falſum e⸗v boc dicit ang. Si telligak ꝙ vtute aliena iszckl racit imnolſri. ſ. ſeitcutdic Glttnplerags nuitiſötagen⸗ ſcicoaſodn Urrnibllo ne teinpotitaans ſgtnschpeei. be eie n duivet ſon wne Gn Pyr awzaaurn⸗ oognummmng lhenac Metſciſnicht Mifniti. Ucfefeimtur otk uſo.ani neckinaufn lati deguce arpfiäalib⸗ ſtr hzloci ſiothicigag nelaturales p⸗ ſbet gtea⸗ lpe ſwcoſclaron ſunaed Nehöunenmn fmtftchiis kͤnn cuer⸗ Galanarne enn eſz . tan 4 8 1 mlgeſiſn Nt. Des⸗ lpend annli tvoſtönit götindenan meßnn ſenis animniſ iirtinco 1poſehzedud iri niiin. miwaschüni Mäüontiare dſtütnarichnn ecluar nie wöcnaci ſuenhſ Nbgstug: 4 Doe RrMoiſel poati ſantat poſtmm dih. dretmit snitc fie tatie i tuenninni Efens n Pernlf miwr8 me ar;) Mnt Gliß Mtaifeoſtn zn g lens W ſcilicet per virtutem rerum naturaliũ quã coniun/ git adinuicem.ſic pᷣt.ſic eſt cxemplũ in agꝛicola qͥ ſe getes mediãte ſemine iacto.⁊ terra germinate.⁊ aqᷓ irrigãte fructificare facit.⁊ hoc eſt virtute aliena. v/ tute autẽ ꝓpᷣa generat ſibi ſilem. Et ratõ buius c.qꝛ foꝛma naturalis nõ ꝓqucit᷑ niſi a cõditoꝛe nature. ii rẽ naturalẽ virtute ſibi indita ꝓducit.ſed opãdo in agꝛicultura opatur vt artifex. ⁊ iõ naturã pᷣt erpe dire ⁊ adiuuare.ſed reʒ nature nõ pᷣt † ducere.Dðʒ igit᷑ ꝙ ſpũs wolen pat foꝛmas artificiales inducẽ per virtutẽ ꝓpꝛia.⁊ foꝛmas naturales ꝑ virtutẽ alie nã.p ꝗpꝛiã ãt ñ pñt.⁊ rõ bꝰẽ.qꝛ oꝑat᷑ ꝑx moduʒ art! i h zñ p modũ nature. ñ ſic nã ñ pducit foꝛmã ar tificialẽ.ſic nec ars foꝛmã naturalẽ.Si querat᷑ ratio buius.dico ꝙ eſt limitatio potẽtie agẽtis ad taleʒ et talem effectũ ſᷣm diſpoſitõem dei ⁊ pᷣmariã oꝛdina/ 8 tõem cauſarũ. ¶ ueras rõem quare de ſic diſpoſuit. dico ꝙ oꝛdo ſapiẽtie hoc requirit. Cuzʒ em ſit triplex agẽs.ſcilicet deus.natura.⁊ intelligen tia.iſta ſũt agẽtia oꝛdinata.ita ꝙ pᷣmũ pꝛeſupponit a ſecũdo.⁊ ſcᷣm pᷣſupponit᷑ a tercio. Deus em̃ oꝑa tur ex nihilo.natura vero nõ facit ex nibilo.ſᷣ ex en/ te in potẽtia. ars ſupponit opatõem nature ⁊ oꝑat ſup ens cõpletũ.nõ em̃ facit lapides.ſed domũ de la pidibꝰ. AUnde ſicut natura non pᷣt anticipare oꝑati/ nem dei que eſt de nihilo ꝓduccre.ſic nec ars opera tõem nature. Scd tunc queres quare nõ eſt ecõuer ſo vt ars pᷣcedat naturã.dicẽdum ꝙ operatio natu⸗ ralis per naturam pꝛius eſt in eodem qꝙ; operatõ ar tis. dE pꝛeterca eſt alia rõ. Quia agẽs p naturam ꝓducit ſibi ſimilc ſᷣm virtutẽ.ſed agens ᷣm arteʒ ſi⸗ mile ſolũ ſᷣm ſpeciẽ.vłideã.vł exẽplar.quia ergo in ꝓductõe rei naturalis ſiue foꝛme naturalis agès ali qd ipꝑtit᷑ paſſo.⁊ nibil imꝑtit᷑ aliqͥd niſi id reſpectu cuius eſt in actu ᷣm virtutẽ.iõ foꝛmas illas de potẽ tia in actũ deducẽ nõ põt.niſi qd agit ꝑx modũ natu. re. In artificialibꝰ ãt nibil iptit᷑ agẽs paſſo.ſᷣ aufert vłmutat ſʒ locũ.ſic pʒ i foꝛma cõpoſitõis ⁊ figura ĩ ciſiõs ⁊ hic ẽ ꝙ agẽs ꝑ artẽ ñ pᷣt ꝑ virtutẽ ꝓpꝛiaʒ foꝛ mas naturales ꝓducere.niſi ille ſolꝰ qui eſt actꝰ le nus et ꝑfectꝰ reſpectu oim tam in cognoſcẽdo qᷓ; in opando ſcilicet ſolus deus. Dicamus igit᷑ bꝛeuiꝰ q; has foꝛmas ð quibꝰloqͥt᷑ demões pñt vere trãſmu/ tarc.nõ tamẽ virtute ſua ſ̊ nature.vnde tm̃ ſũt mi . niſtri nõ pᷣncipales agẽtes.qꝛ ſi eẽnt pꝛincipales agẽ tes.cũ non ꝓducãt ꝑ conſequẽs.noie et ſpecie ꝓdu cerẽt ſicut creatoꝛ ⁊ ita eẽnt creatoꝛes.q̊d Aug.expſ ſe negat. Ande tres rõnes pᷣme verũ concludũt.qm̃ non ꝓbãt ꝙ faciãt virtute ſua ſed virtute ſeminum 79 adductoꝛũ. 24d illð quod obijcit᷑ q virtute ppᷣa. quia potẽtia coꝝ ẽ excellẽtioꝛ.dm.qꝙ illa põ no bʒ veritatẽ niſi de virtute ꝗqᷓ̃ ꝑx oẽm modũ eſt ſupꝑioꝛ.vł ſi in alijs habet locũ. opoꝛtet intelligi in hijs ad que vtraq; virtꝰ babet ſimiliter oꝛdinari.aliter pʒ eẽ fal- ſũ. hõ em̃ potẽtioꝛ eſt aſino.nõ tamẽ pᷣt generare aſi/ 8o Num ſicut aſinus facit. qꝛ virtus eius nõ eſt ad hoc. ſimiliter intellige in ꝓpoſito. ¶ Ad illud qͥd obijcit qy foꝛme ſũt in materia ſeminaliter. dem ꝙ illa ra⸗/ tio ſeminalis valde remota eſt ab actu cõpleto. nec ſᷣt ad actũ reduci niſi multa adminiculãtia habeat. eæx quoꝛũ influentia ſibi ⁊ nature ſue cõueniẽte pfici t quouſqʒ ad actũ ꝑueniat. talis non eſt influentia ſpuũs ꝓpter diſcõuenietiã in foꝛma ⁊ natura.influere oſ ſᷣt ad motũ localẽ ⁊ regimẽ.uõ ad generationeʒ. urſus ſi queras rõem quare deꝰ Acd ulud quod obijcit᷑ ꝙ ſpũalia influãt in coꝛpaSt lia. ct ſupenioꝛa ĩinfenioꝛa. dm q influũt ſm Apoꝛ⸗ toeʒ vnius ad alterũ.⁊ ſm ꝙ cõpetit nature ſuſcipi/ entis. Aliter em̃ inſluit ſol. aliter angelꝰ. Sol pt iflu⸗ ere coꝛpalem ꝓpꝛietatẽ cõicãdo ſcilicʒ lucẽ ⁊ calor.. angelꝰnon ſic pt inſluere in coꝛꝑalia.ſed ſolũ localit᷑ mutãdo.non ad foꝛmã.ſed ad ſitũ.cũ nõ habeat cõ/ uenientiã in foꝛma ⁊ natura. d illud qð obijcit SDS ꝙ nibil vere faciũt ꝑ virgas magoꝝ.dm ꝙ veritas eſt ꝙ gloſe videntur ſibi obuiare ibidem. verũtamẽ boc magis ſonant ꝙ veros ſerpẽtes fecerũt.⁊ deno minãt ibi ſerpẽtes a materia pexiſtente.ſicut ſerpẽ/ tem moyſi vocãt virgã. licet verus eſſet ſerpẽs.ſic et de alijs intelligẽdum. 42 illð quod obijcit᷑ ꝙ an S 3 tixp̃s faciet ſigna mendaci ddm qꝙ illud intelligit non qꝛ non faciet aliqua ſigna veracia ſm trãſmu/⸗ tatõem foꝛmaꝝ.ſed non veracia habendo aſpectuz ad finem ſiuc ad intentõem.qꝛ ad hoc faciet vt mẽ/ daciũ ⁊ falſũ pſuadeat.¶¶ Ad illud qd obijcitur de 84 glo. Aug. dᷣm ꝙ Aug.non negat quin aliquid poſ- ſitdemonib? attribui.ſed ꝙ nõ omnia ſũt eis attri / buẽda.imo queqã attribuũtur bonis angelis Ad 8 5 duas ſequẽtes rões non opoꝛtet reſpõdere. veꝝ em̃ concludunt ſcilicet ꝙ angelus ꝓpꝛia virtute non pᷣt foꝛmas naturales trãſmutare ſiuc inducere vel ad- ducere de potentia in actũ.Ad illð qð vltimo ob 86 jjcitur. ſi vere equcit. vere facit miracla. miracula. non ſũt efficatia noſtre fidei teſtimonia. dʒ ad hoc ꝙ ⁊ ſi ſint vera oꝑa.nõ tamẽ ſũt vera miracula.qĩ miracula nõ ſunt ꝑ vim nature.ſed ꝑ vim ſupꝛa na⸗ — turã que eſt agentis pꝛimi.ſũt em̃ ſupra facultatem nature.⁊ idco atteſtatur oĩpotentie faciẽtis.ſʒ ope/ ra que faciũt demones.⁊ ſi miracula videãtur.quia fiunt in tꝑe nõ perceptibili.nõ tamen ſũt vera mira — tura non pht ita cito oꝑari.dom ꝙ verum eſt de hac natura per ſe.ſed taliter põt eſſe adiuta ⁊ conſita re bus cõueniẽtibꝰvt quaſi repente ꝓrũpat in effectũ. ſicut pʒ de generatõe ranarũ quas de quibuſdã fo- lijs in modico tꝑe naſci eneinie FS aut queras 8 7 quõ diſcernãtur bmõi miracula.ddm ꝙ ⁊ ſi conue/ niãt ĩ materia. differũt tñ ex ꝑte ncipał agẽtis.ex ꝑ. te miniſtri. ex pte finis. ⁊ ex ꝑte ſcti. Ex ꝑte pᷣncipa/ lis agentis. nã in miraculis diuinis opat᷑ agẽs potẽ tic infinite. ⁊ ſupꝛa naturã. In miraculis demonuzʒ opatur virtus nature multiplicit adiuta ꝑ naturas alias.Ex ꝑte miniſtri. Mã miracla fiũt p publicã iu ſticiã ſᷣm veritatem vel ̃m appentiã. Sed miracla demonũ fiũt p pꝛiuatos cõtractus et quedã archa/ na. Et hoc eſt quod vicit Aug.ꝙ boni facit miracu la ꝑ publicã iuſticiã.hoc eſt ꝑ fidem verã q vere iu⸗ ſtificat.quã veritas oibus pᷣdicat. Mali xpᷣiani per ſigna publice iuſticie. quia fideʒ habent. vidẽtur ba „ bere opa. ſed magi p pꝛiuatos contractus. ⁊ boc eſt quod dicit᷑ in Exo. p incãtatões archana quedaʒ. buius ſignũ eſt. ꝙ ibi ſũt tenebꝛaꝝ oꝑa.qꝛ qui male agit odit lucẽ. Ex ꝑte finis differũt ſimiliter. qꝛ mira cula dei fiũt ad vtilitatẽ ⁊ diuinã gloꝛiã.ſed magoꝛũ ad deceptõem ⁊ gloꝛiã vanꝗ ⁊ excellẽtiã. vnde ſunt quaſi inutilia. Differũt etiã ex ꝑte facti.qꝛ demões ciũt hmõi vilia ⁊ iutilia.miracula vero diuia val de circa necia ⁊ vtilis.vnde demones maxime faci unt ranas ⁊ ſerpẽtes.qꝛ bec de facili ꝓducũtur opa toe nature. qꝛ dineno indſts tmogis imitetn 50⸗ 4 * tis facti memoꝛiã. vndc ſicut deꝰ tempꝑat potẽtiã et aſtutiã dyabolicã. vt ſic patiat᷑ eñ peruerſe imitari vt in ipa imitatõe poſſit ſeducere malos iuxta coꝛũ merita mala. poſſint etiã depꝛehẽdi a bonis.⁊ vt fi⸗ des ſimul cũ miraculis habeat locũ. Si em̃ ſolꝰ 8s 7 eiꝰ? ſerui miracula facerẽt.quis nõ credidiſſet i deñ miraculis cõpulſus.nũc aũt cũ mali faciunt.et boni faciũt qui diuinit? illuſtrãtur. vt iter bos poſſint di/ ſcernẽ. ꝑ vera miracula adiuuãtur.et ꝑ demonũ mi raculs exercẽtur ct pbanturr.. ¶ Strũ aliqs poſſit vti miniſterio demonũ in facien/ pis hmõi miraculis abſq; peccato. Et᷑ ꝙ non videt᷑. Mõ pᷣt a demonibꝰ requiri cõſiliũ abſ. Pbeccato-er. go non recipi miniſteriũ ſiue conſiliũ.Pꝛima ꝓbat᷑ gaguẽte et exẽplo.Aucte.qꝛ leui.xx.pᷣcipit᷑ occidi qͥ ſci- ſcitat᷑ magos et ariolos.Excmplo ꝓbat᷑.iiij. Reg.j. vbi rep̃hẽdit᷑ ⁊ punit᷑ rex iſrłqͥ miſit ad ↄſulẽdũ deũ acharon. ¶ Itẽ Aug. ð doctrina xpᷣiana dic diuia/ tões eẽ dãnadas et fugiẽdas.qꝛ ibi intercidũt pacta pemonũ.ſi pl? eſt facẽ qᷓ; dicere.et pꝛimũ nõ ẽ ſine pactõibꝰ dãnabilibus.&g nec ſcdᷣm. ¶ Itẽ dyaꝰ ẽ do⸗ oſus. ⁊ ↄſtat ꝙ nullũ diligit niſi in malũ ſuũ ⁊ vt ip ſũ puertat.& ſi ſuſcipit ab eo obſequium.cõmittit ſe diſcrimini.⁊ ois talis peccat moꝛtalit᷑.g̊ ⁊c.¶ Item dyaꝰꝰ eſt inimicꝰ ihu xpᷣi⁊ dei. qͥ ſuſcipit ab eo auxi liñ vel facit cõmercin.cũ nulla ſit cõuẽtio xpᷣi ad beli gal. efficit᷑ xpᷣi inimicꝰ.ſed hoc nõ pᷣt eẽ ſine petõ.g ⁊c̃. sen hoc videt᷑ anẽte Apli.tradebat incoꝛrigi/ biles ſathãe in interitũ carnis ſic SS V. baft miniſterio demonũ ad adimplẽdã iuſticiã. n rõe pt hõ qñ indiget vti ad alia obſequia. ſi indigeo elia.nõ tm̃ a bono ſʒ a peccatoꝛe ⁊ impio poſſũ accipere et petẽ. ſi indigeo pane ⁊ vino poſ/ ſũ boc petere a demonio vt ꝓcuret ſi nõ adeſt hõ qͥ fſtatim tribuat. ¶ Ntẽ a malo uo pᷣt qͥs exigere pᷣui/ tiñ et recipcre. S ſi quis ſãctꝰ dyabolũ ſuꝑauit.pᷣt ei licite imꝑare et eiꝰ obſequiũ in ereaturis trãſmutã/ dis accipe. 3r eſto ꝙ hmõi artes ſolis caracteri⸗ ribꝰexerceãtur ſine imolatõibus et alijs cõmercijs. viget᷑ ꝙ ibi nullũ ſit peccatum.qꝛ illi caꝛacteres aut bft aliquã virtutẽ cõpellendi demones. aut nullaʒ. Si nullã.ᷓ demões nihil faciũt.Si aliquazʒ.vſᷣ om̃is = virtꝰ eſt a deo.⁊ vti aliquo ad id qͥd eſt.nõ eſt pctm̃. AAvidet᷑ ꝙ miracula iſta demonũ pñt exerceri abſq; pctõ. ¶ Itẽ ſi aliqͥs ſuſcipiat obſequiũ demonuʒ in hijs que expediñt ſibi ſiue in miraculis ſiue in alijs. bñ faciẽs quãtũ pᷣt.in quo peccat:videt᷑ ꝙ in nullo. Auia in fide nõ peccat.qꝛ nihil credidit diuinitatis eſſie in dyabolo. In moꝛibꝰ nõ peccat.g nullo mõ vt viget᷑ tẽ ſi ego amiſiſſẽ libꝛũ meũ.ñ eſſet pcim̃ ſi requirerẽ a quocũq; qͥ ſciret vbi eẽt. & ſi aliqs ami ſit cappã et ego ſcio bñ ꝙ dyaꝰ pᷣt noſſe.videt᷑ ꝙ il/ lud ſaltẽ ſine pctõ pᷣt fieri.querit᷑ ẽ̊ vtrũ hmõi artes gS vl diuinatões pñt eſſe abſq; peccato. ¶Ne.odʒ hmõi artes magice ſiue diuinatiões nõ pñt eſſe abſ-/ q; peccato. nec pᷣt a dyabolo requiri cõſiliũ vel etiaʒ gꝗauxiliuʒ ſiue miniſteriũ abſq; peccato.niſi foꝛtaſſis iĩ bhoc caſu vbi deꝰ dyabolũ ſubijceret hoi iuſto ſuo iu dicio. et ſicut de aliquibꝰ viris ſãctis audiui narra⸗/ ri.volũtario aũt cõmercio nõ pᷣt ſine pctõ.Aut em̃ ẽ ibi pctm̃ infidelitatis.vtpote ſi demonio credẽdo at tribuat diuinũ aliqͥd. Aut eſt ibi pctĩ ydolatrie.vt⸗ pote in oblatõib?ꝰ ſacrificijs. Aut inobediẽtic ſal/ 4 etiã in maieſtatẽ d rict᷑ in quo eſt pctm̃.dom ꝙ ſi aliqͥs h̊ faciat credens tem. aꝛ kacit phibitõem diuinã et ecdeſie. Roõ aut buiꝰ ꝓhibitõis eſt.qꝛ talis peccat in ſeipᷣm dũ ſe cõ/ mittit diſcrimini. Peccat i eccciam qꝛ h̊ cõmerciũ ẽ cũ illo qui ẽ oino pᷣciſus et ecdlie aduerſariꝰ. Peccat 2—207 7 — etiã in maieſtatẽ diuinãꝗ dũ recurrit ad dyabolũ.q̃ſi ñ ſit opᷣs et oĩno ſuſficiẽs et benignꝰ deꝰ xpᷣiano:uʒ. et ideo ꝓbibitũ eſt. ⁊ ſine pctõ fieri nõ pᷣt.vnde con cedẽde ſũt rönes ad hoc inducte. Sd .qð ob 89 oli ijcit᷑ ꝙ paulꝰ vtebat᷑ miniſterio dyabolico in puniẽ do malos.dici pᷣt ꝙ hoc nõ erat dyabolico ↄmercõ. ſed magis diuino iudicio.ct ipius Apli imperio cui ſubijciebtur ſpũs maligni nõ ↄfederabãt᷑.ſicut ma gis et dininis. Ael dm ꝙ illud tradere nõ crat ali/ ud ꝙᷓ exponere vexationi demonũ.(¶ Ad illð quod oo obijcit᷑ de elia qua poſſũ accipe ab impio.doᷣm qñ eſt ſile duplici ex cã. Pꝛimũ quidẽ.qꝛ et ſi mẽbꝛũ nõ ſit actualit vnitũ.nõ tamen eſt mẽbꝛũ oino pᷣciſũ ſiẽ demoniũ.⁊ pñt recipi et impẽdi ex charitate pietat officia. nõ ſic eſt de dyabolo et anglis eiꝰ quoꝝ certa eſt dãnatio.Ampliꝰ.elia quã hʒ impiꝰ.tꝑe neceſſita tis eſt viri iuſti. g vir iuſtus cũ exigit eã et recipit.qð ſuũ eſt accipit.et iõ iuſte facit.nõ ſic eſt de miniſterio vↄyaboli in faciẽdis miraculis.nunqᷓᷓ em̃ dyabolicis miraculis vel pꝛeſidijs indigemꝰ.qꝛ aut dñs ſubue/ nit ꝑ ſe.aut per angelũ ſuũ.aut ꝑ ꝓximũ nrʒ.aut tri· buit patie meritũ.p. Ad illud qͥd obijcit᷑ ꝙ dyaꝰ eſt ſeruus. dᷣm ꝙ eiꝰ ſeruitiũ et miniſteriũ nõ eſt ad h̊ᷣ deputatũ a deo niſi fiat ſpãli pᷣuilegio.ſed potiꝰ de- putatũ eſt ad tẽptãdũ et exercendu.⁊ ſic ſeruit.licet fmezht xpugnare. qꝛ de malo ſuo deꝰ facit bonum noſtrũ. ribꝰ.ↄðʒ ꝙ magnũ pct̃ eſt.qꝛ ad boc fiũt ſciliq; ad miniſterium demonuʒ unploꝛãdũ.qͥd nõ lʒ.⁊ iõ ma lo.fine fit. Ox aũt querit᷑.aut hñt virtutẽ aut nõ.duᷣ ex ſe nõ hñt virtutẽ.ſed ſolũ ex dyabolica pactõe. ſic em̃ pepigit dyaꝰcũ illis qͥ fuerũt ei familiarioꝛes. ꝙ talia ſigna recognoſceret. ⁊ ad talia ſe pñter offer ret. Oſtẽdit aũt ꝑ illa ſe cogi.vt oſtẽdat aliqͥd veri/ tatis eſſe in bhmõi artibꝰ in quibꝰ ſũt multa nephã/ da. per que abducit᷑ hõ ⁊ a fide et a cultu dei.vñ nul lo mõ crededũ eſt ꝙ tales caracteres aliqͥd poſſint. maxime ſuꝑ ſpũs.niſi ex pactione eoꝝ.⁊ iõ oia talia carmina vana ſũt et pnicioſa.nec facit dyaꝰ qꝛ in ilł delectet᷑ ſed in infidelitate faciẽtiũ. Ad ills qͥd q̃/aʒ eos habere poſſe.nec offerẽs qͥcqᷓ.peccat peccato iĩ- obediẽtie.et peccato moꝛũ.qꝛ ex hacipᷣa inuocatiõe. facit cõtumeliã deo ſuo et cetui xpᷣiano.et dũ iungit ſe ſciſmatico ⁊ mẽdaci.ſe ꝑiculo ↄmittit.ſed vix aut nũqᷓᷓ ex boc ſolo dyabolo ſatiſfacit.niſi aliqua infide litas vel ydolatria imiſceat᷑. Sicut em̃ ad diuia mi/ racula plurimuʒ facit fides recta ſic ſonãt euãgelia. ſic ad demonũ miracla fac mitũ fides peruerſa.qm̃ dyabolꝰpuerſus ẽ imitatoꝛ dei ill q̊d obijcit᷑ ↄ ꝙ nõ ſit pctm̃ querere ð ꝑditis. on q pctm̃ eſt. qꝛ cõtra phibitõem. et phibitum eſt pᷣdictis de cauſis. Potiſſima tamẽ cauſa eſt.qꝛ ipᷣe mẽdax eſt et p eiꝰ. et frequẽtiſſime veris imiſcet falſa.et ideo periculũ magnũ eſt credere ſibi.qꝛ poſſet hoiem de facili in/ ducere in erroꝛẽ et dicere ꝙ ille habet rez qui nõ hʒ. et videt ꝑ hoc poſſe oꝛiri mala. et qꝛ etiã ad ſe allicit per hmõi reuelatões ad ſuã ſocietatẽ que pernicio/ ſa ẽ valde.ad quã deſiderat dyaꝰ vt decipiat.⁊ ixeo vt boies min?ꝰc aucãt.in ſuis diuinatõibꝰquedã bo⸗ d illud qͥd querit᷑ an Zan ſit in caracte ?2 mitnihi ite hiniſi⸗ ini Meiliten cnens. ce dictdino s nigiboi⸗ poltoes no ivoce ga/ ts Nefͤctum Cgiatoeco/ ahtnsciſgi ſcygunind qppnütinco⸗ Notctſuut teponicor, ierean Afintzau⸗ li ene fri un otrikhad tadono⸗ Pporo rulla hornetgco, fnunck finq carn Mndcterco ecogttiun latbilannol icr hula ogocet. tuſfclegb Mpunrul, lurhiri, kndüihfeſiſt ungschnen imeſeenn cngtäntiig tnöſtihdnnten s.nmni ti nguein to guninn Cögcbiclene tminitnintn öuicgiaſterr CNdäi1ieint loſodeuten kumnpaßtzang Audbefühht iciitihtin rbitimiin Nüa ilogt jficinminn 1utulildi rttüirliite Nisſtmin eriamninn nan 1100 ubungni/gil i oit inoeniiis nint ſſir einiitun ZatchAnug nſitrinin ienn, Elat veſic gi⸗ Pi ₰ VIITr neſta ptdit vtpole qꝛ puero virgini ſuaſ diuiatöes matbematici ſiue qlibʒ ipie diuinteſ marxime vera oñdit.cũ tñ in occultis ad turpiſſima incitet.⁊ iõ di- hac pte . ti ultis a ti te di · dicẽtes.cauẽdi ſũt.ne cõſoꝛtio demonuʒ aiaʒ decep/ cit Augiij.ſuꝑ geñ ad Ir̃az in fine. bono xpᷣiano.ſiue tã pacto quodã ſocietatis irretiãt. ⁊ ſic pʒ totũ. che Biſtinctio.viij.De ptãte demonũ quã hũñt ſuꝑ coꝛꝑa ſimilia hãůanis. let etiã in qõe verſari ⁊c. Supꝛa egit mgr̃ de ptãte demonũ reſpectu creaturarũ coꝛpaliũ cõiter.in . agit de eoꝛũ ptãte reſpectu hoim. Diuidit᷑ añt bec ꝑs in duas. In pꝛima agit de ptãte demo nũ ſiue angeloꝛũ ſuꝑ coꝛpꝑa ſimilia hũanis. In ſcda vero agit de ptãte demonũ qua hñt ſuꝑ hoies.j. di. eadẽ. illud etiam cõſideratõe ⁊c̃. Brun ps hʒ duas. In pᷣma oetermiat qualiter ageli aſſumũt coꝛpa. In ſecũda vero incidẽter dubiã qõem Aug. inducit ꝗᷓ tãgit hc materiã. ibi. Sed vbi deñ hoibꝰ in coꝛpali bꝰ ⁊c̃. Dꝛima ꝑs hʒ duas. In pᷣma determiat modũ ꝑ quẽ angeli bñt coꝛpa ſibi cõiũcta. In ſecũda vere ermi ibi. Affinmßt gnt alſ ỹ SSi S ! In ſecũda vero de/⸗ terminat actũ.ibi. Afſumũt aut aliqñ coꝛna. 1Sir ſcdᷣa ꝑs hʒ duas. In pᷣma mouet qõnẽ.in ſecũda deter- minat. Pꝛimũ fac. ibi. Sʒ vbi deũ boibꝰ ⁊c. J nimis. Aug. ij. li. retra ctationũ.q̃daʒ loco dicit das nes aliqñ hoiʒ diſpoſitões nõ ſolũ voce ꝓla/ tas verũetiam cogitatõe con/ ceptas cũ ſigna q̃daʒ ex animo expᷣmũt᷑ in coꝛ poꝛe tota facul tate perdiſcere. Tũc rẽ dixi oc cultiſſimaʒ au/ dacioꝛi aſſertõe qᷓᷓ debui. Mam puenire iſta ad noticiaʒ demo⸗ nuz ꝑ nõ nulla experimẽta cõ/ pertum eſt. ſi vtrimq; qᷓ dam ſigna dẽt᷑ ex coꝛ pe cogitãtium illi ſẽſibilia.noſ auertentia. an glia vt ſpualia iſta cognoſcãt. aut difficile ab hoibꝰ aut nul⸗ latenꝰ pᷣt inue/ niri. 2 - cda vero determiat certa reliquẽs dubia.ibi.ceterũ h velut ¶ Determinat modũ ꝑ quẽ angeli hũt coꝛpa ſibi cõiũcta. g LOlet etiã in qõne verſari apud doctos vtruʒ angeli oẽs boni ſcilicet ac mali coꝛpoꝛei ſit.i.coꝛꝑa habeãt ſibi vnita. Qð aliqͥ putãt ĩnitẽteſ bis Au.qͥ dicẽ videt᷑ ꝙ angli oẽs añ cõfirmatõeʒ vłlapſũ coꝛpa ae⸗ rea habuerint ð purioꝛi ac ſupioꝛi aeris ꝑte foꝛmata. ad faciẽdũ habilia ñ ad patiẽdũ.⁊ angel bonis q ꝑſtiterũt talia ſũt obſeruata coꝛꝑa.vt in eis poſſin facere ⁊ nõ pati.q tate ſũt tenuitatis vt a moꝛtalibꝰvideri nõ valeãt niſi ſu⸗ ueſtiti aliqᷓ gꝛoſſioꝛi foꝛma.qᷓ aſſũpta vidẽt.depoſitaq; videri deſinũt. Ange lis vero mal mutata ſũt in caſu corꝑa in deterioꝛẽ q̃litatẽ ſpiſſioꝛis aeris. Si eut em̃ a loco dignioꝛi in inferioꝛẽ locũ.i.in caliginoſũ aerẽ deiecti ſũt.ita illa coꝛpa tenuia mutata ſũt et trãſfoꝛmata ĩ deterioꝛa coꝛꝑa ⁊ ſpiſſioꝛa.in quibꝰ⸗ pati poſſẽt in ſuꝑioꝛi elemẽto.i.ab igne.Et hoc Augu.ſenſiſſe videt᷑ ſiNm up gñ. ita dicẽs. Demones dicũt᷑ aerea aialia.qͥ coꝛpoꝛũ aereoꝛũ natura vigẽt. nec pꝑ moꝛtẽ diſſoluũt᷑.qꝛ pualet in eis elemẽtũ aptius ad faciẽdũ qᷓ; ad patiẽdũ. Ad patiẽdũ em̃ humoꝛ ⁊ humꝰ.ad faciẽdũ aer ⁊ ignis aptitud ieʒ pᷣbẽt. Trã ſgꝛeſſoꝛes vero angeli cũ pᷣncipe ſuo nũc dyabolo tũc archã gelo.nõ miruz ſi poſt peccatũ in hac caliginẽ detruſi ſũt. Neq; etiã hoc mirũ eſt ſi cõuerſi ſũt ex pena in aeriã qlitatẽ qua poſſũt ab igne pati.Cali re tm̃ ꝑmiſſi ſũt.qͥ eis q̃ſi carcer ſit vſq; ad tpᷣs iudicij. ginoſa tamẽ aeris tene⸗ Ecce hijs verbis viðẽ Aug. ita tradere qð quidã opinãtur ð coꝛpibus angeloꝝ.hoc aũt eũ alij di⸗ xiſſe aſtruũt nõ ita ſẽtiẽdo ſᷣ opinionẽ alioꝝ referen o.quod ex ipᷣius verbis diiudicare volũt. quibus ait. Oemones dicũtur aerea aĩalia. non ait ſũt. ita em̃ quidã dicebãt. De habitatõe vero caliginoſi aeris in quẽ detruſi ſũt non opinãdo ſed rei veritatẽ aſſerẽdo eũ tradidiſſe dicunt.qð ipᷣius locutõis di⸗ ſtinctio oſtẽdit. Dicũt quoq; plurimos catholicos tractatoꝛes in hoc conue⸗ vnita. niſſe atq; id cõcoꝛditer docuiſſe ꝙ angeli ĩcoꝛpoei ſint.nec coꝛpa habeat ſibi ¶ Determinat actũ ad quẽ angeli aſſumũt coꝛpa. l Aſſumũt autẽ aliquãdo coꝛꝑa deo pꝛeꝑante ad impletõem mi niſterij ſui ſibi Q deo iniũcti. eadẽq; poſt expletõeʒ deponũt. in quibus coꝛpibus hominibꝰ Aparuerũt atq; locuti ſunt.Et aliquãdo quidẽ locuti V „ ſunt ex ꝑſona dei.ſine diſtinctõe alicuius perſone.Aliquãdo ex ꝑſona patris vel filij ſiue ſpũfſãcti. Hec dubitãdũ eſt deũ in coꝛpalibus foꝛmis aparu⸗ iſſe hoibꝰ. ſicut Aug. in ſcðo ſi.ð trini.oñdit conferẽs diuerſe ſcripture teſtimonia. ex quibꝰ deũ ĩ coꝛpoꝛeis figuris homibꝰ apparuiſſe ꝓbat.⁊ aliquãdo ex ꝑſona dei ſine diſtinctõe.aliquãdo ſub diſtinctõe ꝑſonarum ſermonem eis factũ eſſe. De perplexa qõne qua ſit foꝛmata. an angeliqͥ ste erãt miſſi.⁊ ſi ipi miſſi ſũt. vyvrtrũ ſeruata ſui ſpũalis coꝛpis qualitate aliquã ſpẽm coꝛꝑalẽ de coꝛpulentioꝛi materia aſſũpſerit.an ꝓpꝛiun — exhibẽdum has coꝛpoꝛales apparitões creatura noua a¶ Deũ in coꝛpalibꝰ 1 foꝛmis apparuiſſe. Aidet᷑ ꝙ talis appa/ ritio potius ſit occa/ ſio erroꝛis ꝙᷓ veritat Deus cni carʒ foꝛma et figura in coꝛpoꝛe coꝛpoꝛeitate ſᷣm veri tatẽ. et qui credit vc opinat᷑ cõtrarium er tat. ſi & frequẽter opi namur que apparen Epe va Pkalitan 2 coꝛpus mamutanauu i hen actõͤni ſue abts⸗ e ritõ ſit error occaſio. Houer qonezz. dð ꝙ foꝛma ¶ Sʒ vbi deũ hoĩbꝰ ĩ coꝛpalibꝰimaginibꝰ apparuiſſe a / ura coꝛpalis ñ ducdi ſentt. pplexã qõnẽ ꝓponit quã nec abſoluit.q̃rẽs.vtꝝʒ ec eilakeſon23 in ilł coꝛpalibꝰapparitõibꝰ creatura aliq crearet᷑ ad il⸗ nali cuiꝰ miſterio fie lud opꝰ ti ĩ q̊ ðs hoibꝰ apparet.qn ãgeli q an erãtiita bat illa apparitõ.⁊ a mitterẽt᷑ vt manẽtes ĩ ſuis ſpiritalibꝰ coꝛpibꝰ aſſume ĩ aſcẽdẽdo pꝛiꝰ reb, rẽt ex coꝛpulẽta ĩferioꝝ elemẽtoꝛũ materia aliquã ſpe ſtractio a coꝛpali focjẽ coꝛpoꝛalẽ.quã coaptatã quaſi aliquã veſtẽ muta / ma afeura , pueni- rt ĩ qſſibʒ ſpéo corpales veras ddé. an coꝛpus ſüu p,., di den aſcẽdit mediõẽ puũ verteret in ſpẽs aptas actõibus ſuis ꝑ virtutẽ ſibi Augu. te ſpũ icoꝛpoꝛeo iõ ta a ðo datã. Ait em ita Aug.in tercio libꝛo ð tri. QAuerẽ lis apparitõ potiꝰ ſaa dũ ẽ l ilł antids coꝛꝑalibus foꝛmis ⁊ viſis.vtruzʒ ad h laẽ pducẽs ad cogni · opus tm̃ creatura foꝛmata ſit iĩ q̃ s ſiẽ tũc oꝑtuiſſe iu⸗ tocz weritzeiſ 6 dicauit hũanis oñdẽet᷑ aſpectibus.an ãgli qͥᷣ iã erãt ita e deran opina / mittebat᷑ vt ex ꝑpſõa dei loger aſumetes weene ſpe mur iteri? qᷓ apparét ciẽ de creatura coꝛpoꝛea ĩ vſũ miſterij ſui.aut ipᷣm coꝛ Ften vo ud ven pus ſuũ cui ñ ſdũt᷑ ſubditũ regũt mutãtes atq; ver ẽ ſi opinio vł rõ deſcẽ tẽtes ĩ ſpẽs q̃s vellẽt accomodatas atʒ aptas actõibꝰ —. dat ad ſeſũ ei innita ſuis.ſᷣm attributã a creatoꝛe ſibi potentia. Sed fateo: Concedẽdũ eſt tur ar ee ibne excedere vires intẽtõis mee. vtru angeli manẽte ſpini anglos miect66 erãdi. 6 poti? verita mãt ex inferioꝛibus elemẽtis coꝛpulentioꝛibus qð ſidimos 2 tẽ inqredi. b inõ coaptatũ quaſi aliquã veſtẽ mutẽt ⁊ vertãt in qualli⸗ videbit me bõ ⁊ vi.ꝰ/ bet ſpẽs coꝛꝑales ⁊ ipᷣas veras.ſicut aqua vera ĩ vinũ nuz bꝰ hĩ Exo · xxiij. verũ cõuerſa eſt a dno. An ipᷣa ꝓpꝛia coꝛꝑa ⁊ ſua trãſ⸗ lodbat ds ad mer: foꝛmarẽt in id q volũt accomodatũ ad id qð agunt. Pals ans perigutn Se quod horii ſtt,. am hõ ſu. nullo erpimento cõpae et enigmata deu vidit hẽdere valeo.ſicut angeli qui hoc agũt.Attẽde lectoꝛ r ð eodẽ moyſc. A quia qõnem ꝓpoſitã nõ ſoluit.ſed indiſcuſſa reliquit. ddðz ẽ ad boc giln⸗ vtrũ angeli qui mittebãt᷑ ſeruatis ſuis ꝓpꝛijs ſpirit⸗ autoꝛitate ſigniſiat fſibus coꝛpibus ſuꝑueſtirẽtur aliqua coꝛpuletioꝛi ſpti Siura rda, qua poſſent vider an iom coꝛpus mutaret v tranſfoꝛ: ritate. ſ ĩ duabꝰ ſedn marẽt in quacũq; vellent ſpẽm ĩ qua poſſẽt cerni. In tibe iſinuat familian quibus verbis videt Aug. atteſtani angelos eſſe coꝛ⸗ tas dei ad moyſẽ q̈tũ poꝛeos ac ꝓpꝛia ac ſpũalia habere coꝛꝛ. ad apparitões ⁊ yti ¶ Hetermiat motã qõnẽ ꝙ ðs in ſpẽ q̃ ẽ ðs nũq; mo: ad ↄtẽplatõem.iĩ qru talibus apparuit cetera relinquẽs dubia. d — a rhaaulioe Meterũ hec velut nimis ꝓfunda atq; obſcura relinq̃n/ tas appanitois notat tes.illud indubitãter teneamus. ꝙ deus in ſpẽ eſſẽtie cũ & ꝙ loqᷓbat᷑ ei fa. ſue nũq; moꝛtalibus apparuit.ſicut ĩ famulo ſuo mo- . ad fa. bitclligẽdũ ẽ in ſi dicit.ꝰ Non videbit me hõ ⁊ viuet.Et in euangelio b Exo.xxxiij ſbiecta creatura Emi Johannis legit᷑.Deũ nemo vidit vnq;. Vliſibile en c Joh.j. netia ateplatoie eum quicq; no eſt quod nõ ſit mutabile. Ideo ſba ſiue eſſe⸗ tne Roa tia dei qm̃ nullo mõ mutabilis eſt. nullo mõ ꝑ ſeipam dit. qꝛ ñ tm̃ fulgebat Viſibilis ẽ. Pꝛoindeilla oĩa qᷓ pfious viſa ſũt cũ ðs il/ viſione coꝛpoꝛali aut lis pñᷣtatet᷑.ꝑ creaturã facta manifeſtuʒ eſt. Et ſi nos imaginaria.ſʒ etiã in- latet quõ ea miſtris angelis fecit ðs.ꝑ anglłos tñ fctã tellectuali. cM eè& dicimus. Audeo & fiducialit dice. nec deũ pfeʒ. nec ſenerddd Lomn. Fbii ei⸗ nec ſpm cis q vn⸗s. id q atq; idipßm ? coꝛpus celi empyrei vi Vllo mõ eẽ mutabilẽ.ac per h̊ multo minus eẽ viſibilẽ ſibile ẽ ⁊ tñ nõ eſt mutabile. Item q̃ro ð q̃ mutatõe ĩtelligat.aut ð mutatõe ad ſitũ.aut ð mutatõe ad foꝛmã Si de mutatõe ad ſitũ.hoc nihil ẽ.qꝛ iſta nihil fac ad viſũ.Si de mutatõe ad foꝛmã.illud ſilr flim ẽ.qꝛ coꝛpoꝛa ſuperceleſtia ſũt ĩcoꝛruptibilia ⁊ inalterabilia ⁊ tñ viſibilia. JItem q̃ritur etiã de q̊ viſu itelligat.Aut eni itelli git de viſu coꝛpoꝛali. aut de viſu mẽtali. Si de mẽtali.flin ẽ. Si de viſu coꝛpoꝛali.qrit᷑ qᷓ necen itas ſit ꝙ viſi/ bile ſit mutabile. cũ ita bñ ſẽſus iſte participet coꝛpoꝛa ĩcoꝝꝛuptibilia ſic coꝛruptibilia.¶ Nꝰ dð ꝙ Aug.itelli Foh M. cſelſhnfumti ntinnſitoo⸗ ocft tnige ſertubennta (üätibeant lihoaucte? d demone iogeſimch übonorüſpin naeöen illisgcd nüͤ⸗ hepntiſgiͤre ſel i Lito; lraßinkh iri Oinb: Miafigen⸗ ßarrcopent Ueſbipntiad ihicbilonnd ftſfuetadſi Gäianohleti Crogodizno igagehiſg npſſbipnitie oporciti Ngieliſitdin ſatpon. ichlincviet ſühirkonwen 1N. ſtiii unen ii FPFPVVII AItt ve viſu omali v hoe verũ vie oẽ vinbe ẽ uutabile Mibil ſ ot vids ſeſy corpal ſine erteſiöe quã⸗ titatis.vbicũqʒ ãt ẽ extẽſio quãtitat ibi ẽ cõpoſitõ.vbi vero Opoſitõ ẽ.poſſibiłẽ reſolutõ⁊ mutatõ ad minꝰ quãtũ ẽ ð na reiſolũ eĩ ojno ſimplex ẽ imutabile ſimplicit. x iõ neceſſario ſeqͥr ꝙ ſi aliqd vf ſẽſu coꝛpeo ꝙ ſit mutabile. Ad ill g q obijci᷑ d empyreo ⁊ 8 alijs coꝛpibꝰ celeſtibꝰ.d q nec empyreũ.nec alid coꝛpꝰ cele⸗ ſte.nec coꝛpꝰ qð .vł pᷣt eẽ oino ẽ imutabile. Muis ei nõ mutẽt mutatoe qꝗᷓ ẽ eẽ i ali eẽ.ſiue de vna foꝛã in Aliã.mutata tñ ſũt mutatõe q̃ ẽð ñ eẽ i eẽ.⁊ mutabilia ſut ꝑ naz mutatõe qᷓ ẽ i ñ eẽ.⁊ hoc qꝛ ſũt ↄpoſita.⁊ iõ ñ ſũt ſuũ eẽ. Nullu ei ens ẽ ſuũ eẽ niſi ſũme ſimplex.ſic nlłũ agẽs ẽ ſuũ agẽ niſi ſũme ſimplex.⁊ ꝓpt᷑ boc ꝙ mẽdi⸗ eſſe. ⁊ ſic pʒ reſpõſio ad totum. Sitelligẽtiã bꝰꝑt: tria qᷓrũt᷑ circa aſrũptõeʒ coꝛpoꝝ ab ãgelłtã bõis q; malis. Pꝛimũ ſpe pis affũpti mo qrit᷑ vtrũ ãgeli bẽant coꝛpa nalit᷑ ſibi vnita. Se cũdo vtꝝ hẽant 8282 volũtarie affũpta. 0⸗ ueſtio..). g (Eir ageli bẽa i nt coꝛꝑa nalit᷑ ſibi vnita. Et ꝙ ſic oñ dit pᷣmo aucte Aug.viij. ci.dei.vbi diffinies demo nes dic. demones ſũt genere aialia.mente rõnalia. aio paſſiua.coꝛpe acria. duratõe eterna.ſi eadẽ eſt nã bonoꝛũ ſpirituũ ⁊ maloꝛũ.pʒ ⁊c. ¶ Itẽ gꝛego. in omelia ð epiphania. Judeis tãqᷓ; rõe vtẽtibꝰronale gial.i.ãgelꝰ nũciare debuit.ſᷣ oẽ aial bʒ coꝛpꝰ nalit᷑ ſi bi vnitn. ſi ãgelꝰ ẽ aial.ꝙᷓ æc. ¶ Itẽ berñ.cãticoꝛuʒ omel.iij. Liq̃t oẽz creatũ ſpm̃ coꝛpoꝛeo ꝓrſus idigẽ ſolatio. ſz ãgelꝰ hʒ oẽ ill qͥ naturalit᷑ iciget S ſit ſpñs creatꝰ. hʒ ſibi coꝛpꝰ naturalit vnitũ. Reéad hocẽ rõ.Quũto ſba ẽ nobilioꝛ.tãto ĩ potẽtij ẽ miti⸗ tiplicioꝛ. ãgelꝰ nobilioꝛ ſba qᷓ aia. ſi aia nata eſt viuificare coꝛpꝰ.mſto magis ⁊ agelꝰ. ſʒ hʒ illð natu rtH⸗lit ſibi vnitũ ad qð viuificãdũ ẽ nalit᷑ natꝰ aptꝰ.g ⁊c Itẽ nobilioꝛi mð viuit q̊d viuit ⁊ ifluit vitã qᷓ q̃d n iſuit.ĩfluẽtia ei ſignũ pfectõis ẽ ⁊ cõplem̃ti. ſi an gelꝰ ẽ ita nobile viuẽs ſiẽ aia.⁊ aia pᷣt aliqͥd viuifica re. ⁊ ꝗgelꝰ.ſʒ nõ pᷣt viuificare niſi coꝛpꝰnaturalit ſi bi vnitu. ⁊cc. oppoſitũ dam̃.diffiniẽs ãgeluʒ dic ꝙ ãgelꝰ ẽ ſba itelligibil. icoꝛpoꝛea. ãgelꝰ nõ hʒ coꝛpꝰ? ſibi vnitũ.qꝛ ſi hꝛet co vnitn. qꝛ ſi h 2p ſibi vnitũ nalit.ſic hõ Sr eẽ coꝛpoꝛeꝰ.ita ⁊ ãgelꝰ. 5Ge. :Syo' in piihe locis dic ꝙ ãgeli ſũt diuie mẽtes.et ſpũalia lumia.imailes ct icoꝛpoꝛei. ¶ Itẽ Bipᷣm oñdit᷑ rõnibꝰſic. Lãto ſba gſba ſpnal oiĩno carẽs coꝛpe ẽ nobilioꝛ iter ſbas cete ras. vel ẽ eã ponẽ i vniuerſo.vel i vniuerſo deficiet ducit. viij. ð ci. dei.dd q ibil apuleij.⁊ freqᷓnter circa bãc mãam plꝰ loqt᷑ pʒ alioꝝ q̃̃ m ſniam ſuã. wwyaliqᷣd eẽ aial dup opatõis aiali debite. ibi añt dẽ ãgelꝰ aial ñ rõne foꝛ⸗ ois ſpũs creatꝰ idiget coꝛpoꝛeo ſolatõ. dð ꝙ idigere coꝛpe pt eẽ dupliciter. Aut ꝗpter ſe. aut ꝓpter alios. nobis. 2 qꝛ bãc ſupplẽ ſimplr. ad tp̃s 8 Eqᷓ multiplicioꝛ ẽ ĩ potẽtijs.dð ꝙ verũ ẽ ð ill poten/ tijs qꝗᷓ ſimptir atteſtãt᷑ pfectõi.potẽtia ãt viuificandi ẽ nobilioꝛ quãto ẽ deo ſilioꝛ.ſʒ deꝰ oino caret coꝛpe. . cat ſuũ efſe aliunde. dicit bil oibus creaturis accidit eſſe.⁊ ideo per naturã ſuam omnia ſut poſſibilia ad ñ ſidet᷑ ſicut loq Math. iii. d illo q dixit. legio mihi . 0is q; ma nVomẽ ẽ.legio ei vt idẽ NRicar.dic cotiet.vj.milia.ſex- ad coꝛꝑis ⁊ ſpũs vnionẽ. Scdʒ ad coꝛ foꝛmatõez. Lerciũ ſpectat ad coꝛpiſ foꝛ mati ⁊ aſſũpti opatõeʒ. Circa pᷣmũ q̃rũt᷑ duo. Pꝛi cẽtos. lxvj.vñ ſi demões coꝛpa hfent. cũ ſuis coꝛpi⸗ bů nullo mõ poſt. et ſbitrare coꝛpꝰ ita modicũ. ꝓpter qd ſatis ꝓbabiłr dici pᷣt ñ ſolũ ñ hñt coꝛpꝑa ſibi nã liter vnita. veruetiã nec boni nec mali hñt iſepabili alligata cq;tũ ẽ lege coĩ. Hec obſtat eoꝛũ cruciatꝰ. dqꝛ2 ſicut in qrto libꝛo oñd licut in rto libꝛo oñdit᷑.ſpũs abſqʒ coꝛpe m oꝛ/⸗ dinẽ diuie iuſticie pᷣt ab igne mali Reiuiri. Cõceden de ſüt igit᷑ rões ad bãc vrea ill vo qd Aug. in/ iloqᷣt᷑ Aug.ſᷣm opinionẽ Ad illud gꝛeg. ꝙ ãgelꝰ ẽ aial. d r dicit᷑. Aut rõe foꝛme. aut rõne meſz potiꝰ rõe oꝑatõis cõſeq̃ntis. Vel aliter. eẽ aĩal dupliciter pᷣt dici. vel 'm veritatẽ. vel ßm oñſionẽ ſi⸗ ue apparẽtiã. Gꝛego.ãt loqͥt᷑ ð ſcdᷣo mõ.qꝛ ãgelꝰ ap paret eẽ aial cũ aſſumit coꝛpꝰ. ipe ãt obijcit ?ʒ pᷣmũ „9 — 17 „ dillò qd obijcit᷑ de ber̃n. è SDpũs ĩdigẽs ꝓpt ſe ẽ ſpũs bꝛutalis vel huanus. 2 de hoc ven ẽ ꝙ bʒ eoꝛpꝰ? naliter ſibi vnitũ. Spũs vo idi gẽs ꝗpter alios ẽ ſpũs qgelicꝰ.⁊ iſte nõ bʒ coꝛpꝰ ſibi naliter vnitũ. ſed aſſũptu volũtarie vt miſtret alijs. Ange befn. Angelici ſpũs ad ea capiẽda ꝗᷓ btãm fa CLuint creaturã nullo mõ ſuis coꝛpibꝰ adiuuat᷑.⁊ iõ ñ et ad tps.iõ nõ habẽt ca vnita illð qd obijcit᷑ ꝙ ſbᷣa nobilioꝛ habeẽt ea pↄiũcta ꝓpter idigetiã ſi upplẽdã i ſeipᷣis ſʒ in coꝛpꝰ ⁊ ſi qdamõ ſit ꝑfectõis.nihilominꝰ ꝓpter diũ/ — ctũ hʒ quãdãa idigẽtia ⁊ ipfectõem. ⁊ iõ ab illa ſba qᷓ Pfectiſſima eſt iter creaturas ẽ aliena. ̊ ãt ẽ ſba an/ ☛☚à2ͤúg nobiliſſima creatura.⁊ tũc vniuerſũ ẽ acephalũ q̊d ẽ Sagaruts de hac potẽtia ↄcludit ratio ſupꝛa dicta. H 2 icõueniẽs · Itẽ ſi aliqd cõponit᷑ ex diuerſis natur. Ad illð qd obijci ꝙ ifluẽs vitã ⁊ babes vitã no⸗ et altera illarũ ẽ repire ꝑ ſe. cõtingit ſilr ꝑ ſe repire ? biliꝰ ẽ qᷓ; habẽs tm̃.dð ꝙ aliqd cõicare ſiue dare vi/ rdliquꝗ.ſz bõ cõponit᷑ ex ſba coꝛpali ⁊ ſpũali. cũ ſit tã alijs pt eẽ duptr.Aut ꝑ moð efficiẽt:.⁊ G ſipł·ꝑ/ ſepire ſbaʒ pure coꝛpaleꝑ ſe. c repire ſbaʒ pure ſona ¶fcois c. ⁊ ſic ↄpetit ſoli vo. Et ꝑ moð ifoꝛmat⁊ ſicñ bom lẽ. hac ãt dicimꝰ ãgelũ.̊ ãgelꝰno bʒ coꝛpꝰ. ¶ Itẽ ꝛ ẽ ſimptr ꝑfectõis.imo ꝑfectõis cũ ipfectõe iũcte.⁊ iõ N hõ cõponit᷑ ex coꝛpe ⁊ aia.cũ peccauit factꝰẽ pᷣ aſſibi neutrũ couenit ãgelo.qꝛ ꝑfectõ ſua maioꝛ ẽ qᷓ ſit pfe lis ⁊ moꝛtal.& ſi ãgelꝰ hr̃et coꝛpꝰ ſibi vnitũ ſic et hö. ctõ viuificãtis ꝑ moduʒ foꝛme.⁊ minoꝛ qᷓ ſit ꝑfectõ vf ſaltẽ q; ãgeli qͥ peccauer̃t ſint moꝛtales.qͥᷣd ſi plae dstis vitã ꝑ modũ cae.Et loqt᷑ ð vita que ↄpetit rõ 7 fim ẽ manifeſtũ ẽ ⁊c ¶ Ry ad pᷣdictoꝛũ itelligẽtiã eſt nali lſe. Lueſtio. ij. „ Pp notãdũ ꝙ circa iſtã qonẽ dubitauerũt aliqñ magni ¶ trũ ageli aliqñ aſſumãt coꝛꝑa. Et ꝙ ſic vf. beiñ. in doctoꝛes.vtrũ ſcʒ ãgeli hẽant coꝛpa nalit᷑ ſibi vnita. ca.omel.iij.diſcurrẽ ⁊ ð loco ad le ocũ moucri ñ ẽ niſi vñ ſuꝑ h̊ dubie loqᷣt᷑ tã Aug.qᷓ; berñ.ſʒ nũc ſatl cer / coꝛpoꝝ. ſʒ agelꝰ malꝰ ad miſteriũ diſcurrit.⁊ S loco titudialit᷑ tenet᷑. ⁊ Ricar.affirmat ꝙ ãgeli ſũt nalit ad locũ venit. vlẽ coꝛpoꝛeꝰ.vł hʒ coꝛpꝰnãliter vni incoꝛpoꝛci.nec hñt coꝛꝑa naliter ſibi vnita. De h̊ tũ mer coꝛpꝰaſſuptũ.ſ. ñ mo mõ nec ſcdo.ᷓ tercio. plures dubitat. vtrũ demões hẽant coꝛꝑa ſibi iſeꝑpa Itẽ nlli p̃t ipedi hoſpitalitatis obſequʒ niſi hẽat biliter alligata i qbꝰ toꝛq̃ãt᷑.iʒ ſatis planũ ẽ ꝙ ſicut roꝛpꝰ nãliter vnitũ vlaſt Pri aglis aliqñ impẽſa udtnl boni ãgeli nõ babẽt coꝛꝑa niſi volũtarie ſumpta.ſic ſũt h officia ſicut dꝛ vlti. ad hebꝛe. ꝙ qͥdã placuerũt nec mali. ⁊ b ſignũ ẽ ſicut dicit Ricar.q; coꝛpꝰ mo/ ðSo Iglis hoſpitõ receptis. g vel habuerũt co:pa vni = dice quãtitatis ꝗ maxia mititudie demonũ aliqñ ob ta vłaſfũpta. ſndaberhe va ſter vnra. arlze⸗ gſto, n 3 Ilta ba ſppal ex ſui cõſoꝛtõ pbʒ ſolati ſeſui niſi gi Peatse coꝛpis fiat viſibil.ſy ageli freqnter pbent ol pe oꝛganico vl iſtio.S ⁊c. tiã hʒ aĩ 2p q; bẽat ãgelic exuta coꝛpꝰ ñ aſſumit. nec ſpũs agelic?.¶ poꝛtõ dʒ eẽ aſſumẽtis ad aſſũptũ.ſʒ ſpũs ãgelicꝰ eſt ͦèðä —õ ð . 6 .— S---- acia ñ ſolũmõ ᷣm ſpm̃ ſʒ etiã bʒ ſeſũ. ſicut pʒ ĩ an/ lũtarie aſſũpta. ¶ Itẽ null? ſpus pt vi bi Imoſtr ni ad mõſtratões coꝛpis niſi ſit aliqᷓ mõ coꝛpi illi cõ iñctꝰ.ſz agel? qͥ loqbat᷑ thobie viſibi poterat demo ſtrari ⁊ vere dici hͥ ẽ raphael.vel hẽ angelꝰ.ergo bè bat ſibi coꝛpꝰ illð aliq̊ mõ ↄiũctũ.ſ ñ ꝑ nalẽ coiũctõ nẽ. ꝑ volũtariꝗ aſſũptões. ¶ Itẽ nibil ẽ oꝛganũ vk iſt̃m alicximediatũ niſi imediate aſſumat᷑ ab illo.vl nãlit᷑ cõiũgat᷑ illi.ſᷣ ãgls milta exercet opa circa nos. ſiẽ loq̃ ⁊1 mãducare q̃ ñ pᷣt exercere niſi mediãte coꝛ/ Fena Wabchvene,⸗ a ronał ad coꝛpꝰ qᷓ; bẽat ãgelicꝰ ie 4 aia — 5 dino icoꝛbab⸗ ñ bʒ ꝓpoꝛtõcʒ ad coꝛpꝰ. nunꝙᷓ aſſu — . mit ill. ¶ Itẽ aut copetit agło br̃e coꝛpꝰaut n ↄpe ſi ãgelꝰ bonꝰñ fac niſi qð decet ipᷣʒ.ñ aſſumit coꝛpꝰ. Its ſi aſſumit. aut ꝓpt aliqᷣd. aut ꝓpt᷑ nihil. Si ꝓp nibhil. fruſtra. Si pr aliqd. aut ẽ bonu. aut malũ. Si bonũ. ꝑ coꝛpꝰ aſſũptũ meret᷑. Si malũ. pꝑ coꝛ p ñ aſfuptu demeret᷑. gel? dz ⁊ ptt puniri ⁊ pmia ri cum coꝛpe affnpto.qͥd ẽ inconuenieẽs ⁊ plane flm. ¶ Wtẽ vbicũq; ẽ aſfũptõ ibi ẽ aliq vnio vł i ꝑſõa yłi niãꝗ. ſic pʒ i aſfſuptoe huane naea filio dei.g ſi ãgelꝰ? af ſũit coꝛpꝰ.vnit ſibi vl in pſõa vł i nã.Sʒ ni na vnit. ꝗ: ñ̃ reſultat terciũ. Hec ĩ ꝑſõa.qꝛ ñ ẽ cõicatõ ivoma 13 tñ. nito mõ ẽ ibi vnio. nec aſfũptõ. ¶ R dð cy in giis duplex ẽ vis.ſcz ↄtẽplatia⁊ admiſtratia. Scdʒ . ↄteplatiaz ↄuertũt᷑ ad deũ.⁊ ſic ñ idigẽt ſolatio coꝛ/ pis aſſũpti. ſũpti. Scom admiſtratiax deſcẽdũt ad nos et cõdeſcẽdũt nob.⁊ vt nob cõgꝛuẽtiꝰↄdeſcẽdãt idigẽt ſolaꝰ aſſũpti coꝛpis. Indigẽt iqᷓᷓ ad aliqᷓs oꝑatõs ex ercẽdas. idigẽt ad ſeipos mãifeſtãdos. indigent ad noſmetipos glificãdos ſiue ↄfoꝛtãdoſ.⁊ io aſumũt coꝛpa ſic iſtr̃avl oꝛgaa ad oꝑãdũ.ſic ſig ad insifeſtꝗ⸗ dũ. ſit coopimta vl hitacla ad couerſadũ. Uñ coꝛp⸗ aſſuptũ ↄiũgit᷑ illł ſic iſttm motoꝛi.ſic ſignũ ſignifica 8 2 1 — 2 tõt. ſic hitaculũ ipabitatoꝛi.p̊ ãt mag exigit idigen/ tia ex ꝑte nr̃a ꝙᷓ; ex ꝑte ſua.⁊ qꝛ finis ſpoit neceſfita/⸗ tẽ hijs qᷓ ſũt ad fine.et coꝛpꝰ effigiatũ vł oꝛganiʒatũ bũana eſffigie maxie cõpetit opatõibꝰ ſpũs rõnal. et Eexpſſi ſignificat. et taq; pulcpꝛu idum̃tũ damõ de/ coꝛat. iõ ãgelꝰ aſſumit coꝛpꝰ ñ qlecũq; hũana effi gie iſ. gnitu. ⁊ cocedẽde ſũt rõcs q̊ oñdẽtes.Ad rões ĩ4 ad oppoſitũ iã pʒ rñſio.. Ad illud ei qd obijcit de 15 mit. nec hre dʒ potẽtia aſſumẽdi. ¶ Ad ills qd ol cit᷑ q; ꝓpoꝛtõ ẽ aſſumẽtis ⁊c.d q; ꝓpoꝛtõ attẽdit᷑ ⁊ gia exuta ſatis plana ẽ iñſid.ñ ei ſile.qꝛ ñ bʒ vi ad/ tniſtratiam nec vſũ admiſtrãdi. ⁊ iõ nec coꝛpꝰ aſſu/ EET qᷣd obij uenit᷑ ibi ꝑ eũ modũ ꝑ quẽ ẽ aſſũpto.Cñ ci ñ aſſũat i vnitatẽ nãe.ñ requirit᷑ ꝙ ſit ibi ꝓpoꝛtio ſic pfectiõis ad ꝑfectibile. ſufficit ꝙ ſit poꝛtõ ſic moto? ad imno bile:¶Ad illð qq qᷓrit᷑ vtrũ cõpetat ãgelo hr̃e coꝛpꝰ⸗ ⁊c.d ꝙ cõpetit hbr̃e coꝛpꝰ vt volũtarie aſſũptuʒ ad cõplẽdu miſteriũ. ñ cõpetit ad ſuu eẽ cõpletũ.ideo nec caretia generat idigetiã.nec aſſũptõ gnat idecẽ/ tiã. ¶ Ad illð qð q̃rit᷑ ꝓpt᷑ qͥd aſſumit.vtrũ ꝓpt ali-/ qgd vł. ꝓpt᷑ nibil.dð q; ꝓpt᷑ aliquid ſic pᷣdictũ ẽ.illᷣ tñ Apt᷑ quod aſſumit ñ pficit ꝑ coꝛpꝰ tãqꝙ; aia ꝑ coꝛpꝰ ꝓ Ppũ. tac; artifex ꝑ iſt:m.⁊ iõ ſiẽ iſttm ꝑ qð quis me/⸗ gelo thobie. ibitãt coꝛpa. illa ñ hñt ſp vnita.ꝭ̊ vo .(Dtẽ null? ſpuͦs p̈t viſibir ömõſtra tit. Si opetit hꝛe. vꝛ ãgli ñ ſüt pfecti qũ non bůt tet᷑ ñ remũerat᷑.ſic nec coꝛpꝰ ab oglo aſſuptũ. Ad 18 illð qd obijcit᷑ ꝙ vbi ẽ aſüpts dz eẽ vnio AE nã. d ꝙ ñ ſufficiẽter diuidit.qͥꝛ h aſſumit veſtim̃tũ cũ ſe ĩduit.ñ tñ vnit ſibi ĩ ꝑſõa necĩ nã.ſ illð loeũ b iilla aſſũptõe inq̃ ẽ vnio nfecta qualé ei deiit ſũpſit hůanã nãm.¶ Ex pᷣdictis igit᷑ pʒ qõ ꝓpoſita I 9 et rñſio ad obiecta.pʒ etiã ꝓ quãto 1 6 eñ bz odecte. to Zr ãgls coꝛpus aſſumẽ. q; ñ ſolũ ppt᷑ hoc ꝙ moueat vlł opet᷑ aliqd circa coꝛpꝰ. qꝛ ills Becii ad ſe vt i illo oꝑet᷑.vt in illo manifeſtetur. vt in illo cõuerſet᷑.⁊ qꝛ i illa cõiun ctione ſiue acceptõe coꝛpꝰ potiꝰ ſeqͥt᷑ modũ ſpũs qᷓ; ecõuerſo.qꝛ ab illa foꝛat᷑ ⁊ ↄuat᷑ ⁊ regit᷑.iõ ãgelꝰ ſe bʒ iĩ rõe aſſum̃t ⁊ bñt.coꝛpꝰ xo i rõe aſſũpti et hiti. Onſcqnter q̃rit᷑ ð ſcdo articulo.ſcʒ de foꝛ/ matõe coꝛpis affũpti.Circa qð duo ꝗᷓrũtur. Pꝛimo q̃rit᷑ ð ipo coꝛpꝑc aſſũpto qᷓtũ ad pᷣn ꝛmale. Scdo q́;tũ ad pᷣncipiũ male. Dueſtio... ¶ Etrñ illð coꝛpꝰbeat verã foꝛmã coꝛpis hũani. Et q; ita ſit u⸗ pbent cẽ coꝛpꝰhuũanũ.aut ẽ veꝝ.aut ẽ ibi erroꝛ et deceptõ.ſ̃ erroꝛ ⁊ deceptio ñ cõpetit an ita fit vf.qꝛ cũ a gel ſactis.S cũ aſſumũt coꝛpa q̃ vidẽt cẽ hana.vere bñt foꝛmã bans e ad coꝛpꝰ hũanũ nibil plore/ quifit᷑ niſi equał còplexio ⁊ debita oꝛganiʒatõ.ſic di cyut nales.ᷣ coꝛpꝰqð qgelꝰ aſſumit debitã hʒ oꝛgani⸗ Zatõcʒ. ſi oꝛganizatõ pᷣſupponit cõplexioneʒ. g vf – q; hẽat totũ q̃d ẽ ̊ veritate hũani coꝛpiſ./Itẽ ꝙ an gli vere poſſint foꝛmare coꝛpꝰ hũñanũ vr̃.Loꝛpꝰbũa nũ ſic dic Aug.ẽ i roibꝰ ſemialibꝰ ſicut et alia coꝛpa. ſ qꝛ foꝛme qrudã aialiũ vt ſpẽtiũ et hmõi hñt roes femiales diſpſas i rebꝰ iõ dicit Aug. ꝙ miſterio de/ monũ ve cducũt᷑.g ꝑi rõe vt vẽ ⁊ coꝛpa Poin Ein⸗ dicas ꝙ ñ vʒ.qꝛ maioꝛ requirit᷑ diſpoſitõ ad ꝓducẽ dũ coꝛpꝰ hũanũ.hoc ñ ſoluit.qꝛ qͥd pᷣt diſponẽ a re/ tia ifinita.poterit venire ad diſpõeʒ imediatam. q ſi qgeli pñt veloci opatõe ꝓducẽ coꝛpa aialiũ minꝰp/ fecta. & pari fõe coꝛpa aialiũ magis pfecta. ⁊ coꝛ poꝰhnanũ. ¶ Itẽ ſi aliqð agẽs idifferet᷑ ſe hʒ ad aliq ꝓduceda.q̃ roe pᷣt i vnũ.pᷣt i alteꝝ.ſʒ ãgeli ñ bñt ma ioꝛẽ cõueniẽtiã i coꝛpibꝰſerpẽtũ.qᷓ; i coꝛpibꝰhoim.iĩ/ mo magis ecõuerſo. ſi pñt auxilio nature ꝓducere motis i pᷣncipio opis ↄtinuãdo ainaglirumn fi vera coꝛpa ſerpẽtiũ. pũt auxilio nac pqucẽva coꝛpa boim. et aſſumẽ. ¶ Itẽ qd pᷣti maiꝰ pᷣt i minꝰ. ſed gia quãtũcũq; ſit modice nobilitatis excellit nobili/ enint d gmaſſettosgaoc agn ci. dei. ⁊ i alijs cmitis. cũ g miſtcrio ꝗgeloꝝ educi poſſint ⁊ edu cat᷑ aie vegetables et ſẽſibles qꝛũdãa aialiũ.mſtofoꝛ tius ꝓducere pñt vera coꝛpa hoĩm. ¶ Ad oppoſitũ ſic.eiuſdẽ virtutis create ẽ coꝛpꝰ foꝛmare ⁊ iſoꝛma⸗ re.qꝛ vis foꝛmatia ẽ ab ifoꝛmatia ſiue pfectia.⁊ nilꝰ ſpñs ãgelicꝰ pᷣt hũanũ coꝛpꝰpficẽ. ergo nec foꝛmare tẽ ageli ñ pñt opari circa creaturas niſi cũ adiu/ toꝛio nae. ſʒ nilła na pᷣt gnare coꝛpꝰhũanũ niſi illa q̃ E ſilis i ſpẽ.g ãgelꝰ ñ pᷣt foꝛmare veꝝ coꝛpꝰ hũanum niſi mediante homine.ſed hõ non pᷣt coꝛpus hũanũ educẽ niſi generãdo.& nec ãgelꝰvera coꝛꝑa foꝛmare niſi ꝑ gnãtoeʒ hois.ſʒ cũ aſſumit coꝛpꝰ ñ idiget hia no auxilio.g nũqᷓ; verũ aſſumit coꝛpꝰ hũanũ. Itẽ ſi pᷣt coꝛpꝰð nouo foꝛmare. pi rõe ⁊ coꝛruptũ reꝑa re.̊ põt moꝛtuos ſuſcitare.qd ẽ ſolius dei ꝓpꝛium. ¶ Stẽ ſi coꝛpa aſſũpta ab ãgel cẽnt vera coꝛpa hũa na.bꝛent appetitũ ad aiam rõnalẽ.ſʒ ðs ↄplet appe titũ nãe. ſtatim ifũderet᷑ eis aia rõnalis. ¶ Itcz ſi coꝛpa vera hũana aſſumerẽt.aut ſᷣm ſtatuʒ glie.aut iscigein ditampuinr aagtainta aeen tit ppetei ni i⸗ nmi nice iniui roedpe Ammnien tock dano⸗ Ninginsarn Cchatidirnade Kcasdincunr ſec gtii Amtputſie, ecuilſrweiſfin lhben Ae aliuairoban nunimuuue/ one iſtuoplant ſtuns Pamaa btoin ritunb⸗ fintittosobin Cnheinttürzn iiitdrtoſetnu hobmabomogene npnuctebigz⸗ gicntinogang nccrnoc iſtinpftcaat otönnciglẽ fnepancimni funtciggiute hiiccheſii On lcnicopercüt⸗ nsmtute i nuggtdictpbis edegialben ſtnla oinn nlociinniond Mhiſtcſeraaiue Uulenkping entciͤte nen finſtunnh Nactictg ſachnnee nunune iſctechkn Poubiantöffn unteſtnttn ſtegeoan⸗ nichec gent Turahetiiin ünmmn Culti chi gt AWige nc enaslcſe aänc Aßggiete rſſcgki ilhche Kiagllhii ſeii wüſi⸗ nenſttiii amahigri, agddoiin eiſozin Nchünä. anskünit, kinii hndichein jädiinen Phüimüthipce Nigglliſſi, ntdchrithe tchgntg,f ni abi⸗ imniff Lopii ſaretalaan iabmöibitt⸗ gtiſtane mbeite, dipeſih i igörninie, cigäitiß ihocinin ingsfntin itnithuni iaßigin isiagbhin Ginm u gügiignat iu iin i nza mti i apoittep iͦli ntiin Amne femmn , * — — = — IEnm ſtatũ vie. Mõ ſm ſtatũ glie boc cõſtat. qꝛ i vlte xius coꝛpus illò ñ eẽt coꝛruptibile. nec ab angelo ſe pabile.ſi ᷓ aſſumũt.hoc ẽ ̃m ſtatũ vie.ſʒ coꝛpa bũa na ̃m ſtatũ vie ſunt põderoſa ⁊ gꝛauia.ſiue in ſtatu nãe coꝛrupte.ſiue in ſtatu innocẽtie. nõ eẽnt habi/ ⁊20 bũana. lia ad motũ nec ad velox miniſteriũ. ſiñ aſfſumũt ꝙ coꝛpa aſſũpta ab angelis nõ ha/⸗ bẽt verã foꝛmꝗ et cõplexionẽ coꝛpoꝛuʒ hũanoꝝ.nee etiã oꝛganiʒzatõem copletã.ſed ſoluʒ effigiẽ.Et buiꝰ ratio ẽ duplex. AUna quia nõ cõpetit ãgelis tale coꝛ torpa miniſteriũ. nõ aſſumũt vera coꝛpa pus ad miniſteriũ ſicut nũc vltimo oſtenſũ eſt. Alia ratio eſt.quia nõ pᷣt educere foꝛmã naturalẽ in cſſe niſi adiutus a virtute nature.ſicut habitũ fuit in p⸗ cedenti diſtinctõe. In virtute aũt nature eſt ꝓduce re coꝛpa oim animalium.verũtamen aliter et aliter. Ad quedã em̃ educenda ſufficit cauſa vlis ſine ad/ S iutoꝛio agentis particularis ↄſimilis in ſpecie natu re.cuiuſmodi funt animalia que generãtur per pu/ trefactõem. Quedã aũt ſunt ad que non ſufficit ni/ ſi adiuuẽtur ab agente cõſimilis ſpeciei.ſicut eoꝛpo/ ra animaliũ que ꝓducuntur ſolummodo ꝑ ꝓpaga- tõem. iſtud planũ eſt ad ſenſũ.i¶ Si añt queratur rõ buius. Pꝛima eſt diuina inſtitutõ ſm quã eſt li/ mitatio in virtutibꝰ et naturis rerũ et hoc ᷣm legeʒ quã indidit eis ab initio. Ande ſicut dixit. germiet terra herbã virẽtes. nõ dixit ꝙ germiaret boiez. ho/ mini aũt dixit ꝙ ſe multiplicaret. ſic terra germinat herbam.et homo generat hoiem. Hec aũt lex ſiue ĩ- ſtitutio nõ eſt abſq; rõne. Quia quedam ſunt aialia imꝑfecta tã in oꝛganiʒa tõe q́; in duratõe.Quedam vero pfecta vtroq; mõ. Quia vero quedã coꝛpa ani malin ſũt impꝑfecta ct in oꝛganizatõe.et in cõplexio⸗ ne. igeo nõ indiguerũt agẽte tãte virtutis.ſed potu/ it virtus ꝓductiua ipoꝛũ dari terre tanq; mf̃i. ſoli tqi patri. cũ adiutoꝛio alioꝛũ coꝛpoꝛũ ſimpliciũ taʒ cłariũ ꝙᷓ celeſtiũ Quia vero ſunt impfecta duratõe. et aliquãdo pereũt.ideo opoꝛtuit bec cõicari agenti alterius nature.quia ad hoc data eſt vis generatia rebus vt dicit phũs vt ppetuentur in eſſe. Kon . trario ẽ de aialibꝰ vtroq; mõ pfeetis.et ideo virtus ꝓductiua ipᷣoꝛũ maioꝛẽ exigit actualitatẽ. ⁊ ratio ſe- „ mMinalis cũ maioꝛi difficultate ꝓfertur in actu. ideo maioꝛi indiget adiutoꝛio. Illa igit᷑ aialia ſiue coꝛpa toꝛũ que ad pꝛimũ genus ſpectat educi poſſunt ab angelis mediãte nature adiutoꝛio velociter ⁊ quaſi ſubito.vcraciter tamẽ.quia ꝑ vim nature. Sed ani⸗/ malia et eorũ coꝛꝑa que ſpectãt ad ſcom genus edu ci nõ poſſunt veraciter niſi cũ auxilio nature.et cuz diuturnitatc vite et tpis.et qm̃ aſfũptio coꝛpoꝛũ ab angelis eſt velociter et quaſi repente.ideo vera coꝛ/ 21 poꝛa hũana nõ aſſumũt.quia non poſſũt illa por ſe foꝛmare veraciter.et cũ alterius adiutoꝛio non poſ/ ſut facere ꝙ exeant in eſſe velociter. et eſto ꝙ educe/ rẽtur.adhuc nõ cõpeterẽt ſicut tactũ eſt in obijcien⸗/ do. tũ ꝓpter appetitũ quẽ haberẽt ad aiam rõnalẽ. teu ꝓpter gꝛauitatẽ.que duo repugnãat fini illius coꝛ pis. Ma ſi haberet aiam rõnalem. nõ eſſet cõpetens ſignũ ad apparẽdũ. Si babe no eẽt petẽs inſtrm ad opandũ.maxime ad motũ.nõ eſſet etiã cõpetẽs habitaculũ ad inhabitãduz. ¶ Cocedẽ de ſüt igit᷑ rões ꝓbãtes ꝙ angeli nõ aſſumunt vera coꝛpa hũana. ſiue boni ſiue mali. id illð qd obij it in cõtrariũ ꝙ eſt ibi erroꝛ et deceptõ. dðm ꝙ flin eſt. quia nõ aſſumunt illa coꝛpa vt oſtendant ſe eſſ hBojmines. 2 veros bomines. ſed vt oſtendant ſemo⸗ cam hoiĩs cõpletiuaʒ et directiuã. ſito. Bebet ven coꝛpus bois. O S mã lucis.ᷣ ð mã celeſti naʒ dʒ ↄfoꝛmari mouẽti ſiuẽ motoꝛi.ſz ãglſaſſumes coꝛpꝰ vt inſtiʒ. ẽ imutabil⁊ ipaſſibil ꝑ nam. coꝛpꝰ vVn coꝛpꝰ aſſuũptũ foꝛmat᷑ debet eẽ icoꝛruptibile 2im Oi haberet gꝛauitatẽ. nõ eẽt co⸗ . . XNII/ — nales.et qm̃ illa coꝛpa ſignãt illos eſſe rõnales.⁊ ad hoc foꝛmata ſunt finaliter. ideo vera ſunt q;uis nõ ſint vere hũana. ſicut in pꝛimo li.dictũ fuit de igne colũba. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ eſt ibi oꝛganizatio 22 et equalis cõplexio.dm ꝙ falſũ eſt. nõ em̃ eſt ibi ve r oꝛganiʒatio que cõpetit coꝛpoꝛi bũano.que qͥdeʒ eſt a virtute foꝛmatiua cũ ſ. emibus delata.ſed potiꝰ quedã liniamẽtoꝝ ptractio ᷣm illius cõfoꝛmitateʒ. et hec nõ ſupponit equalitatẽ cõplexionis.quia ta⸗/ lis ꝓtractio pt fieri ab artifice in ligno ⁊ lapide.nec quecũq;ʒ qualitas mixtõnis eſt illa que facit ad veri tatẽ hñani coꝛꝑis.ſed illa que babet veritatẽ ſpeeifi⸗ am hois cõplet ¶ Ad ills qð obij 23 cit᷑ ꝙ coꝛpus hũanũ eſt in rõnibus ſemialibus.iam patet reſpoſio.quia ꝙᷓuis ſit ibi.nũq; tamẽ educitur niſi cõcurrat virtus agetis exterioꝛis. que reſidet in lũbis viri et matriee mulieris.⁊ ideo ſine bijs nuqʒ S̃ht illa rõ ſemialis ad actũ pfectũ educi.Et ſi obijcia⸗ tur ꝙ poteſt diſponere diſpoſitõe remota ⁊c. dʒð ꝙ; illud habet locũ vbi diſpoſitio remota ſit neceſſitas ſola intẽſiõe. tũc em̃ ſufficit virtutis actiue ↄtinuatõ et intenſio. non aũt quando requiritur noue foꝛme yel alterius foꝛme ßm ſpẽm opatio.⁊ ſic eſt in ꝓpo/ te nature.ex cuius adiutoꝛio angelus opatur. ⁊ iso ſiẽ angelus ꝑ ſe nõ poteſt educere coꝛpus bnanum. ita nec rpis alicuius aialis. ⁊ ſicut natura queda poteſt faciliter. quedã cum maioꝛi difficultate. vt pᷣ⸗ us viſum eſt. ſic et angelus ipᷣius virtute adiutus ¶ Ad illud qd obijcitur ꝙ poteſt in magis nobile. 25 dom ꝓꝙ illud nõ habet ſempꝑ veritatẽ.quia homo po teſt generare boiein qui eſt nobilioꝛ. et nõ poteſt ge⸗ nerare aſinũ.maxime aũt tũc deficit quãdo res no/ bilioꝛ eſt facilioꝛis ꝓductõis.ſicut frequẽter contin⸗ git. et ſic ĩ ꝓpoſito.nã faciliꝰ educit᷑ aia vegetabikſi⸗ ue ſeſibil aialꝑ putrefactões educti.qᷓ; educat᷑ et oꝛ tzzet ve 36. ([Queſtio. ij. d coꝛpe aſſũpto ex pte hngißij mãlis.Et qrit᷑vtrũ coꝛpꝰ illð qͥd afmimit angelꝰ fiat ð mã celeſti an ela⸗ ri. Et ꝙꝙ ſit de mã celeſti vꝛ. finis ĩpõit neceffitatẽ bis füt ad finẽ.ſʒ ãgelꝰ aſſumit coꝛpꝰ ad ſuiipiꝰ oñſio⸗ ne. cũ g ageli p nam ſint lumia. dñt ᷓ aſſumẽ coꝛpa Itẽ oꝛganũ ſiue ĩſtrm ꝑ pPaſſibile. tale aut nõ ẽ niſi coꝛpus celeſte. ꝛc. ¶ Itẽ locus maxime copetẽs angelo eſt coꝛpus celeſte vt celũ.ſi g̈ angelus in coꝛpe aſſũpto locat᷑ tãq; in ba⸗ bitaculo.vr ꝙ coꝛpus ill ſit uptũ de cclo. aut non vpetit ißi angelo. ¶ Itẽ coꝛpus affuptũ aut ẽ de nã celeſti aut elari. Si de natura celeſti.habeo ꝓpoſitũ 18 elari. aut gꝛaui. aut leui.ſg ſi ẽ gꝛaui cũ diffi/ eu neace mo nel urſu. ſi lent violẽter ouer deoꝛſũ. neutruz hoꝝ ↄpetit velocitati anglice. coꝛpꝰ qd aſſumũt nõ eſt elare. ᷓ coꝛpus celeſte. tan ſi elare.aut eſt mixtũ.aut ſimplex Si ſimplex. nõ eſt aptũ ad coloꝛc.nec ad effigiẽ.nec ad oꝛganiʒatõcm. SDi mixtũ. cũ coꝛpus mixtũ ſit reſolubile ⁊ rarefa⸗ ctibile. videtur ꝙ ſicut coꝛpꝰ humanuz ex ſepatione aie fit putridũ.ſie et coꝛpus ab angelo aſſumptum. qð apꝑet eẽ flʒ.reſtat ᷓ̊ e ñ ẽ coꝛp?elare. 1c dem̃ta .Ad ülud qd obijcitur ꝙ indifferẽter ſe babet 24 angelus ad oia coꝛpoꝛa animaliũ. dð ꝙ; ⁊ ſi boc ve rũ ſit de ipo angelo in ſe.nõ eſt tamen verũ de virtu⸗ flm. celo. büüana effigie. ſ coꝛp? cẽterm viſ nec ẽ figurabile.̊ ñ videt rueb coꝛpis aſ/ tepacllcſe ae Zten Scozctafetz zriß nue ſit ſimplex ſiuę ſit mixtũ. ſi trãſeat ad regiõeʒ igniſ. videt᷑ ꝙ qᷣcqͥd ẽ᷑ i eo bumidũ ↄſumat᷑. Si vo ꝑ regio — nẽ aqᷓ.qcquid ẽ i eo igneũ extiguat᷑.ꝙ ſi boc coſtat eẽ bel⸗ ſine leſiõe ꝑtrãſit regiões elem̃toꝝ cuʒ coꝛpe aflũpto. ↄſtat illò ñ e& nã elari. ⁊ ẽ & natura elem̃tari vl celeſti. ꝛc. ¶ Ad oppoſitũ arguit᷑ ſic pᷣ⸗ mo aucte gꝛego. Ait ei ſic. nacohene ãgelos videre U potuiſſet niſi coꝛpꝰ ex aere affũpſiſſẽt.Et beda ᷣ nã rerũ Angli ad nos vemẽtes coꝛpus ex aere.ſumüt Nõe ſic Angeli aſſumũt coꝛpa maxie ꝓpt᷑ motũ ⁊ diſ curſũ.ſʒ coꝛpꝰceleſte ñ ẽ babile ad motũ rectũ ſʒ cir cularẽ. ñ ↄpetit i miſterio ãglico aſſumere coꝛpꝰ ð Itẽ angelꝰ aſſumit coꝛpꝰ ad apꝑẽdũ.⁊ boc ĩ figie. ſz coꝛpꝰ celeſte nec ẽ termiatiuũ viſus ſupti ab ãgelo tũc habile.¶ Stẽ ſi aſſumit coꝛpꝰ ce lo.cũ ñ aſſumat ð toto.aſſumit ð ꝑte.& ſeꝑat ⁊ diui⸗ dit ptẽ celi a toto.ſʒ oẽ diuiſibile ẽ coꝛruptibile.g̊ vr 7 ꝙ nã celeſtis ſit coꝛruptibilis.ſʒ hoc ẽ fim.gᷓ ⁊ pᷣmũ. Itẽ ſi aſſumit coꝛpꝰ ð celo.cũ aſſumat ꝑtẽ quam fert deoꝛſũ ſecũ. aut aliqͥd ſbitrat locuzʒ eiꝰ aut nibil. Si nihil.ergo remanet vacuũ.Si aliquid.aut opoꝛ/ tet illud de nouo creari. aut opoꝛtet coꝛpus illud ra refieri.ſed ſi bec omnia ſũt icõueniẽtia.pʒ ⁊c. ¶ Nẽ angel? ſatbane freqᷓnter ſe trãſfigurat iĩ angelũ lucj. ⁊ tũc cõſtat ꝙ aſſumit coꝛpꝰ ita pulcrũ ſicut ⁊ ãgelꝰ bon-ꝰ. ſʒ demões ñ aſſumit coꝛpa ð nã celeſti.qꝛ vſ/ q ad illã ñ ↄſcendũt.ſʒ ſolũ nã elari. ſilr viðt᷑ ꝙ 26 ⁊ angeli boni. ad hoꝛũ ĩtelligẽtiã ẽ notãdum ꝙ circa boc diuerſe fuerũt ſapientiũ opiniões.Quidã QA dicere voluerũt ꝙ angeli aſſumũt coꝛpa ex nã cla/ ri.ita tñ ꝙ ñ ex vno tm̃ ſʒ ex oibꝰſił mixtis.aliq̃ tñ eo rũ pᷣdominãte.vnde dicũt coꝛpꝰ illð ab angelo aſſũ ptũ eẽ vere coꝛpꝰ mixtũ.q;uis ñ ſit vere coꝛpꝰ hũa/⸗ nũ. llã ãt foꝛmã mixtiõis dicũt eẽ ab ãgło tãq; ap/ ppãte ſolũ.ſʒ a dño tãqᷓ;ᷓ a dãte.dãte iqᷓ; ñ ꝑ creatõ⸗/ nẽ vel ifuſionẽ ſy ꝑ itriſecã oꝑpatõez ᷣm q̊d. dictũ eſt ſupꝛa.qꝙ ididit rebꝰnam ⁊ virtutes ſemiarias.ſʒ q̃s So coopũte cũcte naleſ foꝛme ꝓducũt᷑ ĩ eẽ Sʒ cũ coꝛ pꝰ illð qſi repẽte foꝛmet᷑ ⁊ deſtruat᷑.alijs ñ videt᷑ p/ babile ꝙ ſit plena mixtõe mixtũ.maxie cũ ĩ eiꝰ reſo/ lutõe ñ appeat tꝑis lõgitudo. nec putrefactõis coꝛ/ ruptõ.⁊ iõ dixerunt ꝙ coꝛpꝰ ill& ẽ ð nã ełari ſimpli/ ci. ex qᷓ̃ dicũt illð coꝛpꝰ affptũ foꝛmari boc mõ.Hã ci elaris ex q̃ coꝛpꝰ ſibi foꝛmat ãgelꝰ ẽ aeris elm q̃d S ſui nã ẽ rarefactibile ⁊ cõdẽſabile ſi aſſit virtꝰ ꝗͥ hᷣ poſſit. vñ ſicut nũc videmꝰ aquã ſolidari ĩ criſtallũ. vel glaciẽ ex frigoꝛe. ſic cõtigit aliqᷓ virtute occulta q ñ latet ãgelos aerẽ cõdẽſari poſſe ſm plꝰ ⁊ minꝰ ad volũtatẽ ãgeli opãtis.hoc ãt coꝛpꝰ dũ cõdẽſat᷑ pᷣt ſu ſcipe figura ct efrigiẽ. ⁊ ita coꝛpi oꝛganico effici ↄfoꝛ me.pᷣt nihilominꝰ ĩ vna ꝑte cõdẽſari plꝰ.i alia minꝰ. ĩ alia minie.et ᷣm hoc bĩe i ſe diuerſos coloꝛes.⁊ ita coꝛpi bũano effici qſi i oibꝰ cõfoꝛme.q;uis ñ ſit in ſu is pᷣncipijs multifoꝛme.⁊ ita idoneũ cẽ iſtm.ſignũ. et habitaculũ.vt ab ãgelo aſſumat᷑. Sʒ adbuc quia boc difficile ẽ itelligere. quõ ex aere ſiue alteriꝰ eni cõ mixtõe fiat coꝛpꝰ ſolidũ et diuerſis coloꝛibꝰ coloꝛa/ tũ.cũ coloꝛes ꝓducereñ ſit artis niſi mediãte auxi/ lio nãe. J SDo tercia via vidðt᷑ ad hoc eẽ ꝓbabilioꝛ.ſcʒ coꝛpꝰ aſſũptũ ab angelo coꝛpꝰ elarec̃.nõ qꝛ ſit ex iiij. elemẽtis plena mixtõe cõmixtũ ſicut coꝛpꝰ con⸗ plexionatũ.nec qꝛ ſit ex puro ⁊ ſimplici ełlo foꝛmatũ Ein ãgelꝰi SFe aſſũpto cxerceat boͤcn aie vege . .ẽ „. „7 .. ,—. hhq; pncipaliter foꝛmat ex aere c ali admirte al teriꝰ ell.ſic videmꝰ i nube qꝗ̃ ñ ẽ coꝛpꝰ plene mixtũ. bʒ tñ ĩ ſe nãs pluriũ etoꝝ.pꝑ bũc modũ ⁊ coꝛpꝰab an gelo aſfũptũ pᷣncipalit ab aere ĩtelligit᷑ eẽ foꝛmatũ. cõcurrẽte ad hoc nã alic?vapoꝛis terrei vel aqueiqͥ 8 aa⸗ faciat tã ad varietatem cõdẽſatõis qᷓ; ad multi⸗ oꝛmitatẽ coloꝛiſ.hãc ãt ñ opoꝛts ãglo ð lõgiqͥ mẽdi care.cũ aer ꝓ mas ſui ꝑte ſit ↄmixtꝰvapoꝛibꝰ.⁊ hãc poſitõcʒ mediã int᷑ vtrãq; tãqʒ ex vtraq; cõſtitutaʒ ad pñs poſſumꝰ ſuſtinere. d qõnẽ igit᷑ ꝓpoſitã rñdẽdũ bꝛeuit᷑ ꝙ ãgelꝰ tã bonꝰ qᷓ; malꝰaffumit coꝛ/⸗ pꝰ ex nã ñ celeſti ſ clari.ñ ſimplici nec plene cõmix/ ta.ſʒ medio mõ.vtpote ex aere vapoꝛabili.angelꝰtñ malꝰ ex ꝑte iferioꝛi.bonꝰvo ex ꝑte ſupꝑioꝛi.ñ ich ſupi oꝛiĩ q nulla reꝑiat᷑ nã alteriꝰ eli.ſʒ ſupioꝛi cõpatioe et reſpectu ciꝰ ð qᷓ aſſumũt coꝛpa ãgeli mali.iõ cõce dẽde ſũt rões ꝙ coꝛpa ab ãgelis affũpta ñ ſint ðR nãa dill qd obijcit̃ ꝙ ãgel? afſumit ? celeſti ſʒ elari. coꝛpꝰ ad ſui oñſionẽ.dð ꝙ ãgelꝰñ tm̃m oñdit ſe pẽ ſata dignitate ſiue nobilitate ſua.ſʒ etiaʒ idoneitate ſigni et neceſſitate ex ꝑte nr̃a.Licet igit᷑ eiꝰ dignitas oĩis coꝛꝑis nobilitatẽ pᷣcellat.qꝛ tñ coꝛpus cłlare ſuit hoc ẽ idoneũ vt ſit coꝛꝑis oꝛganici mã.iõ mac cõope ad eiꝰ manifeſtatõcʒ ſᷣm qꝙ nr̃a exigit idigẽtia. ⁊ ad tit vt ãgelꝰ ð ipᷣo ſumat coꝛpꝰ qᷓ;ᷓ celeſti mãa. Ad 28 illð qð obijcit᷑ ꝙ inſtr̃m dʒ cõfoꝛmari motoꝛi.dð q; verũ ẽ qñ oꝛganũ ſiue inſtrm ẽ ei ꝑpetuo cõiũctũ.ſʒ qñ cõiũgit᷑ ſolũ ad tpᷣs.ſufficit vt ſibi ꝓ opoꝛtunita/⸗ te loci et tꝑis et oꝑis cõfoꝛmet᷑.⁊ ſic ẽ in ꝓpoſito re pire. ¶ Ad illud qͥd obijcit᷑ ꝙ angelꝰ loca in coꝛpe 29 aſſũpto tanq; in babitaculo.iã pʒ rñſio.qꝛ nõ eſt ba⸗ bitaculum debitum angelo qᷓ;tum ad excellentiam ſue dignitatis.ſed q;dtum ad indigentiam noſtre in⸗ firmitatis.⁊ qm ſtatui noſtre infirmitatis plus con⸗ foꝛmat᷑ elaris natura qᷓ ccleſtis.ideo et ſi babitacu⸗ lũ celeſte plus cõpetat angelo ad ↄtemplãdũ.tñ ba/ bitaculũ . taculũ ex coꝛꝑe elari plus cõpetit angelo ad mini ſtradũ. S ad illud quod obijcit. aut eſt coꝛpus 30 gaaue aut leue. dom ꝙ nec ſimpliciter gꝛaue nec ſim pliciter leue.tũ quia ex aere.tũ quia ex acre commix to vapori.et ideo eſt habile ad motũ ſm oẽm potẽè tiã. qð ñ eẽt ſi eẽt coꝛpus ſimplex põdeꝛoſuʒ aut le d alidð iã pʒ rñſio.quia nec oĩno ſimplex.im 3 1 mo quodã mod mixtũ vt opetat coloꝛi ⁊ oꝛganiza tioni. nec ado mixtũ ẽ vt bccrar putrefactiõi.ſed mediũ tenet vt pᷣdictũ e. illð qð obijcit ꝙꝙ pa⸗ tit᷑ a rio. dð ꝙ ſicut 4 Ntio illi? coꝛpis q;uis ſit 2 ex adiutoꝛio nature.tñ pᷣncipaliter ẽ a virtute ſpũał ſᷣe. Ipter hoc effigies llix coꝛpis plꝰ ẽ artificialis q; naturalis.ſic ⁊ cõſeruatio illiꝰcoꝛpis eſt a virtute agelica. Añ ſicut ſua virtute abſq; manibꝰ coꝛpꝰil/ lud effigiat. ſic ſua virtute ptegit et cõſeruat.⁊ ipᷣo deſerẽte redit coꝛpus ad pᷣiacẽtẽ mãm. vñ ſic eiꝰ cõ/ ſeruatõ ñ pẽdet ex ſili.ita nec coꝛruptõ fit a ↄrio. Vnſcq̃nt᷑ q̃rit᷑ ð tercio ſcʒ qͥs opatões exer/ cet ãgsg i cotpe aſſũpto.Et circa hoc duo q̃/ Arũt᷑¶ Pꝛimo qrit᷑ vtꝝ ibi exerceat opatões aie ſeu potẽtie vegetatie. Scdo vtꝝ exerceat opa/ tões potẽtie ſẽſitie. Queſtio... e tatie. Et vr tꝗᷣ ðR bõis ꝙᷓ; ð malꝙ ſic. Oc bono. Ciba ri ſiue vmedẽ actꝰ ſpectãs ad potẽtiã vegetatiuã. ſᷣ bũc actũ exercẽt angli i coꝛpe affũpto.ſic ꝓbat᷑ ex eo qð ſcribit᷑ Geñ.xviij.vbi abꝛaã expoſuit angełei⸗ — te ktc atunnuli . 1 ſbhetſhiecd⸗ Pnfenichpit di cügenerne. in eri. Gon ſismgsßchhern tice vetünpe cneletbbicyn ſiriceNonuttr zigehtiin⸗ ſſcpbt irs ſialais ſpgti⸗ ſconhpnzpipn ſingei e iganendeſts ſitlatbeisdenon cmitpheifin migeſeefmm bſtlisa ials liralatclin ſileneccaloꝛdai fulomopoſtg ſeſiodgtio ſue hcorrgzejere Aſin genontie⸗ negnamnli offil agnigletg ikain +☛ ſihechri rhte⸗ tunitgtiech Einthriſzee W eutitniu⸗ ſmm nobint agpen iii ytſbi popemt kaſcein goet nge loctzene prnſoqitt Frum datdhnt wciganmmufen tinfrnitihn cts dtittin odmiic dörigttti lobmui utane; ptaggetin igug monn mmifn ainet⸗ Nlritſgn utdipſtplt Alte Rcctgy aps bt mingmmrſi neghimfal ethechifmit dignutte tt dnn i, inn lii 9 ſ aeeuli, ametcgtis 33 baria.⁊ ſiẽ ibidẽ legit᷑ comedeĩt. ¶ IRẽ ñ decet nũci⸗ os veritatis falſis oñſionibꝰ decipẽ oclos hois ituẽ ſi angli appentes comederũt cu hijs ad q́s mitte e eantrr legit᷑ i ſcriptura.g vere cibabãt᷑.ſʒ Ptẽ ligua ↄgꝛuit iſte ẽ actꝰ vegetatie potẽtie.g ⁊c. a oge ĩ duo oꝑa nature. locutõeʒ et cibatoeʒ. ̊ angeli i aſ/ ſũptis coꝛpibꝰ ꝑ liguã vere ⁊ ꝓpᷣe loqbãt᷑. vere ci babat redit He ſc pu ſc⸗ ꝙ boni angli i affũpto coꝛꝑe vegetatie potẽtie actũ exercẽt. S demdes me ſſu er Joſepbus narrãs ill qͥq ſcribit᷑ Geſj.viij. de gene⸗ ratõe gigantiũ.vidẽtes filij dei.S ⁊c. tẽ coĩs opio ẽ ð merlino ꝙ generatꝰ fuit a vemone incubo.ſᷣ ſi . demõ icubꝰ n potuit niſi mediante coꝛpe aſſũpto.g idẽ qð pꝛis. 1 Iteʒ actꝰ oꝛdiatꝰ ad generatõem eſt ꝑ mixtõeʒ cũ ſexu femineo vł virili.ſᷣ demõ ſuccubꝰ ſe viro ſubijcit ſbiectõe ĩ q̃ ẽ effuſio ſemis.⁊ demõ icu/ bʒ mlieri icũbit.g videt᷑ ꝙ ſi poſſint coire ꝙ poſſint ctiã nerte aſſũpto coꝛpe exercẽt actũ potẽtie vegetatie. Mld oppoſitũ arguit᷑ ſic ⁊ oñdit᷑ ꝙ bo⸗/ nis anglis ñ cõpetat actꝰ cibadi.Scribit᷑ em̃ thobie vlti. et ẽ verbũ raphaelis ãgeli.videbat᷑ nobis qͥdes comedẽ ⁊ bibẽ.ego vero cibo ⁊ potu iuiſibili vtoꝛ.qg ñ vᷣe ãgelꝰ comedebat cibũ coꝛpalẽ.⁊ ſi vidẽt᷑ come dẽ. i coꝛpibꝰ affũptis ab ꝗ lit . ibi caloꝛis ↄſũptõ.g ⁊c. ¶ Itẽ vbi ẽ vera cibatio.ibi ſepatõ puri ab ipuro.h̊ at ñ fac ãgelꝰ btũs iĩ coꝛpe aſſupto. ⁊c. tio vꝛ.qꝛ genera ) ſilis i ſpẽ.ſᷣ demõ aſſumẽs coꝛpꝰ ñ aſſimilathoi ſᷣ demoni.ꝙ nõ generat hoieʒ ſ̊ gene rat enons i1 pʒ eẽ fim. ac. ¶ Iẽ ad h̊ ꝙ fiat ge⸗ veratõ.peceſſe ẽ m medicũ ꝙ ↄcurat triplex ſpus. nalis.vitalis.⁊ aialis.ʒ phᷣm triplex caloꝛ.vidclicʒ caloꝛ aie.caloꝛ celi.⁊ caloꝛ elem̃ti.gᷓ cũ demõ nec ſpi ritũ aialẽ.uec caloꝛẽ aialẽ i coꝛpe aſſũpto poſſit bᷣe. vr ꝙ nullo mõ poſſit generare. ¶ Itẽ generare ñ eſt act? aie ⁊ coꝛpis.ſʒ ↄincti.ſʒ ex demone ⁊ coꝛpe ñ fit vnũ.g nũqᷓ; pᷣt ꝑ coꝛpꝰ exire in actũ generãdi. ¶ Rꝰ dð ꝙ ſpus agelic? ſiue bonꝰſiue malꝰ i coꝛpe affũp/ to nõ bʒ opatõeʒ aie vegetatie.nec qᷓ;tũ ad cibatõez. nec q;tũ ad gencratõeʒ.qꝛ ñ hʒ viʒ nutritiuã.nec hʒ vim generatiuã.hʒ tñ aliqͥ mõ opatões hijs confoꝛ/ mes.lʒ nõ plene.⁊ G̊ pʒ ſi attẽdat᷑ nã cibatiõis ⁊ ge neratõiſ. In cibatõc ei ẽ cibi ſũptõ ⁊ ↄfũptõ.ẽ nibil/ ominꝰ ↄuerſio ⁊ vnio.⁊ qᷓtũ ad pᷣmũ ↄpetit angelo ĩ coꝛꝑe aſſũpto cibatõ ſiue ↄmeſtio nõ ſiłate ſʒ vcre. qꝛ cibũ ſibi appoſitũ vere ſumebãt ⁊ cõſumebãt.ve rũtamẽ cibꝰ affũptꝰ eoꝝ idigẽtiã vel deꝑditõeʒ ñ re ſtaurabat.qꝛ talis cibatio ex potẽtia nõ ex idigẽtia ẽ ĩ angel.bijs vero qͥ vegetãt᷑ nõ tm̃ ẽ potẽtia ſʒ etiãẽ i⸗. digẽtia.⁊ hoc ẽ qd dic Aug.qꝙ ſic alit᷑ abſoꝛbet aqduß terra ſitiẽs.ah calefacies.ſic alr ↄpetit cibatõ hoĩ.ali ker ↄpetit ãgelo.ſiue alr hoĩ viatoꝛi.alrbeato. Der hũc etiã modũ circa actũ generatõis i aliqͥ ↄfoꝛmat᷑ ſpũs aſſumẽs coꝛpꝰ.i Sõ in actu gene ratõis ⁊ ẽ ſemis ↄſtitutõ 5 neruos et virtutes.⁊ ca loꝛ tali ſpei cõpetens. ⁊ c ſemis ſic ꝑfecti trãſfuſio et ſuſceptõ Pꝛimũ ẽ ſoli illixcui ds dedit vim ꝓpaga tiuã.⁊ hoc nullo modo cõpetit demõibꝰaſſumẽtibꝰ coꝛpꝰ.ſcdʒ vero ſcʒ ſemiſ ſuſceptio ⁊ trãſfuſio pᷣt eis petẽ.pᷣmo ei ſuccũbũt viris ĩ ſpẽ mulieris.⁊ ex eis ſemẽ pollutõis ſuſcipiũt. ⁊ qdã ſagacitate ipᷣm ĩ ſua virtute cuſto qiiſt. ⁊ poſtmoqu do pmittete fint icu⸗ tẽ Bip̃ʒ oñ dit᷑ ð malis.generare ei ẽ actꝰ potẽtie vegetatie.ſed atib? corbid⸗ aſſũptis generãt.ſic diẽ᷑ rãs naturã ill ſẽéſus. ſiẽ diẽ phũs. ſʒ ã ẽ vbicũqʒ ẽ va cibatõ.ibi ẽ Sꝑditi reſtauratöõ. Feinull fit deꝑditio.qꝛ ñ & Itẽ ꝙ malo anglo ñ ↄpetat genera yVoſcit diſtãs ſic ſuſcipe. tus. angelus natus cſſet ſicut ct anima per naturaʒ vnini coꝛpoꝛi. qn nõ hfet coꝛpꝰ.nõ hbr̃et eẽ ꝑfectuʒ. vVvvIn bi. 2: vaſa mulierũ trãfmidũt. ex qᷓ tranſfuſiõe bolſes generari pñt. Hijs viſis facile rũdet᷑ ad qõnẽ ꝓpoſi⸗ tã ⁊ ad argumẽta. ¶ Ad qõnẽ. qꝛ ſimplicit᷑ ↄceditq 5 nõ habẽt oꝑa potẽtie generatie ⁊ vegetatie qᷓ ſũt ge nerare ⁊ alimeto vti.ſic oñdũt rõnes ad hoc iducte. bñt tamẽ aliqᷓs opatões hijs ↄfoꝛmes.nõ i toto ſʒ i pte. ⁊ hoc ꝓbãt rones ad oppoſitũ iducte oñdẽtes ſcʒ ꝙ; ãgeli boni comedũt.⁊ ꝙ mali gencrãt. Aerũ ẽ — etiã ꝙ boni ãgeli cibũ ſũpfeĩt ſʒ nõ ad fuã refectões ſʒ ad dãtiũ ↄſolatõeʒ.et iõ nõ crat ibi erroꝛ.nec dece ptõ.nec illuſio qtũ crat ex ꝑte ipᷣoꝝ ãgeloꝝ.lʒ igno/ nãdi ffin. ⁊ ſic pʒ rũſio ad tres rõnes pᷣmas.Conce⸗/ dẽdũ ẽ etia ꝙ demões ᷣm viã pᷣdictã ſemẽè pñt ſuſci pꝑe ⁊ trãſfudẽ ſi s ꝑmittat.ſʒ nõ pñt alimẽtũ i verũ ſemẽ ꝑ ppã virtutẽ ↄuertẽ iõ dicũt q̊dãmõ ſe⸗ genera⸗ ñdũt tres rõnes ſeq̃ntes. Attñ vltia rõ nõ co Alt. plꝰ ei generare q; coire.⁊ iõ nõ ſẽqt ſi pñt coire & muliere. ꝙ ꝓpter hoc poſſint eam impꝛegnare v· ex ea ꝓlem generare. H Queſtio. ij. f ai qgeli ĩ aſũptis coꝛꝑpibꝰpẽant opatões ↄueniẽ tes potetie ſẽſitie. ⁊ ꝙ ſic vr. Jd q; c pᷣncipiũ motꝰ et et ſeſũ. ¶ Itẽ ſi agelꝰ aſſumit corpꝰ habẽs oꝛgana apta ad motũ.ita aſſumit coꝛpꝰ habẽs oꝛgana apta ad fẽſũ.Sic em̃ coꝛpꝰ ills aſſuũptũ hʒ manꝰ 2 eckes. ita hʒ oclos ⁊ aures.ſʒ oꝛgana ſẽtiẽdi ſine feſu ſũt iu tilia. ſinõ fruſtra afſumit illa oꝛgana. vr q illa ſeſi⸗ ficet. , illa ſẽtiat. ytẽ qd bʒ opatõeʒ ↄſequẽtẽ pp Hüũ ſpei. hʒ opatõeʒ coſequẽtẽ ꝓpꝛiñ gen eris.ſz ſic p⸗/ gF . P bois ẽ riſibile.ita aialis ẽ eẽ ſẽſibile. ſi age i coꝛpc aſſũpto pᷣt nidẽ vel lugẽ. ſic ⁊ pt vidẽ et au⸗ dire. ¶ Itẽ agelꝰ natura ſua aut bʒ ſẽſũ aut nõ hy Si nõ.cũ ſẽſus ſit cognitiuꝰpticulariũ.nõ cognoſcit pticularia.qdð ẽ plane flin. Si vero ſeſus bz. cũ ſẽſus ſit potetia qᷓ mediate ſeſificãt᷑ oꝛgana coꝛpoꝛalia. pʒ ⁊c. ¶ Ntẽ ãgelꝰexñs iĩ coꝛpe aſſũpto cognoſcit hec ſẽ ſibilia. aut igit potẽtia immãli. aut potẽtia qᷓ nata ſit alligari coꝛpi. Si potẽtia imatcriali.g ita bene cog/ d. iquũ.igit᷑ ãgelꝰ qui ẽ rome audit nos loꝗntes ꝑiſiꝰ. g nõ idigẽt moueri ⁊ diſcurrẽ x-— ſi hoc ẽ fłʒ.reſtat ꝙ illa coguoſcit potẽtia q̃ ẽ coꝛpip fẽſus.pʒ ⁊cc. ¶ Gtẽ nibil patita coꝛpe niſi ſẽmũ babeat ſcipit ĩ oculo meᷣ ſimilitudinẽ. ⁊ cũ oculꝰ ille ſit coꝛ⸗ P puiũ ⁊ terſũ.vlteriꝰ & ſua ſimilitudie iudicat.boc planũ ẽ.ſi ͥ ad ſeſũ nihil plꝰ reqͥrit qᷓ receptio ⁊ iu⸗/ diciũ.vr ꝙ ſetiat ꝑ coꝛpꝰaſſũptũ. Ad oppoſitũ. Sẽ ſus pᷣſupponit vitã. ſʒ ãgelꝰ coꝛpꝰ affũptu nõ viuifi cat ſic ꝓbatũ ẽ ſupꝛa.& nec ſenſificat.& ipᷣʒ nõ ſẽtit tẽ fẽſus pᷣſupponit actũ vegetatie.ſ. zageli in aſ· ſũptis coꝛpibꝰ nõ habẽt opa vegetatic. ̊ nec opa ſẽ ſitie. Mrẽ ſi ãgelꝰ ſetiret ꝑ coꝛpꝰ.cũ ſenſus ille qͥ fic mediãte oꝛgano coꝛpoꝛali ſit nature coꝛpoꝛee alles ¶ Item ſi angelꝰ ſentiret ꝑ coꝛpꝰ. cũ ſentire ẽ actio coniũcti.ãgelꝰ ſuas oꝑatões miniſteriales cõicaret H r i. 6 deberet cõicare penã et gloꝛiq. quod flin eſt A.ce ſetire eſt pꝛin gialis. nulſi copetit ſetire ni⸗ oꝛũ poſſet ex hoc acciꝑe occaſionẽ opi gel? coꝛpi affũpto dat motũ. S —R 4 . portõnabilis vocernit deteriniata diſtatia. ſi iſta 6 coꝛpi poꝛtõnalcʒ. ſz ãgelꝰ cremat᷑ ab igne. ſi ſaus eiꝰ pᷣt pati a coꝛpe.multofoꝛtiꝰ pᷣt p coꝛpꝰ ſetire. cu,ʒ p natura magis ſit natꝰ i coꝛpꝰagẽ qᷓ; a coꝛpe penaʒ tẽ ãgelꝰ aſpiciẽs mei aſfũpto coꝛpe ſu 35 2 boiem a tergo.nec cognoſceret hoiem in o Ai. ſicui copetit eſſe aĩal.ſed hoe nullo mõ copetit ange lo.S ⁊c. ¶ INtẽ ſi ſẽtire ẽ mediãte oꝛgano coꝛporeo.g nõ cognoſceret hoiem clauſo oculo.nec tosnoſetaet in obſcuro. ꝗ oĩa cũ ſint falſa.reſtat ꝙ angelꝰ in aſſũpto coꝛꝑe nõ bʒ opa ↄpetẽtia potẽtie ſẽſitie.q̃rit᷑ igit᷑ opa ↄueni ãt vlł exerceãtur ab anglo in coꝛꝑe aſfũpto. G.ad pᷣdictoꝝ intelligẽtiã eſt notãdũ.ꝙ cũ aia vniat᷑ coꝛ/ poꝛi vt ꝑfectio et motoꝛ.quedã ſũt oꝑatões ꝗᷓ et ſe quũt᷑ ipaʒ aiaʒ in coꝛꝑe vt ẽ motoꝛ.qᷓdã vt ꝑfectio. qdã ꝑtim ſic ⁊ ꝑtim ſic. Oifferẽti ãt mõ exercet aiai coꝛpe oꝑatões que ſequũtur ipᷣaʒ vt motoꝛẽ et vt ꝑ/ fectõem. Mã oꝑatões que ſequũtur aiam vt moto/ rẽ ſic exercet ꝑ coꝛpꝰ.ꝙ illas eaſdeʒ exercet in coꝛpꝰ. qꝛ nõ ſolũ mouet alia coꝛꝑa ſed etiã coꝛpꝰ ꝓpꝛium. Oꝑpatões vero que ſequut᷑ aiam i coꝛꝑe vt ẽꝑfectõ. ſic exercet aia in coꝛpe ꝑ coꝛpus ꝙ exercet eas cum coꝛpe.ſicut pʒ.Aia clauſo oculo coꝛpꝰ aliqͥd videre non pᷣt. Tercias aũt oꝑatões exercet in coꝛꝑpe quaſi vtroq; mõ.et ideo pᷣme cõpetũt aie vt eſt hoc aliqͥd. et motoꝛ differẽs a mobili.ſcdᷣe vero vt ẽ forma iũ/ cta materie. Om̃ igit᷑ angelꝰ vnit᷑ coꝛꝑi aſſũpto nõ vt pefectio ſᷣ vt motoꝛ.ideo pᷣmas oꝑatiões exercet plene i eodẽ coꝛpe.ſas minime.tercias vero q̃da⸗ʒ mõ ſic.quodã mõ nõ.Et hoc meliꝰ pʒ ſi deſcẽdamꝰ exẽplificãdo.motꝰ ꝓgꝛeſſiuꝰ ſiue quicũq; aliꝰ ſit mẽ bꝛoꝝ exterioꝛũ ẽ ab aia in coꝛꝑe vt eſt motoꝛ vel mo trix.⁊ ideo cõpetit angelo.ſentire vero ꝑ oꝛgana coꝛ poꝛis ↄpetit aie vt eſt illoꝝ oꝛganoꝛũ pfectio.Sicut em̃ aia pficit totũ coꝛpꝰ.ita viſus ſiue potẽtia viſiua ꝑficit ocſm.ct hec non cõpetit angclo in coꝛꝑe aſſũp to. Ridere vero ẽ oꝑatio q̃ ꝑtim cõpetit aie vt ẽ mo toꝛ. ptim vtleſt pfectio. Ibi em̃ ẽ quedã coꝛdis expi laratio.et hec eſt ab aia vt eſt ꝑfcctio.Quedã gena- cõuenit angelo. ſed ſolũ rõc ſcdi. ad qõnẽ ꝓpoſitã.Si em̃ vocẽt oꝑa rũ motio.et hec eſt ab aĩia vt eſt ette⸗ pᷣmi nõ actꝰ ſẽtiẽdi ꝑ oꝛgana.ſic bꝛeuit᷑ dð ꝙ; angelꝰ ñ exer/ cet ea ꝑ coꝛpꝰ aſũptũ.Si ãt extẽdãt᷑ oꝑa potẽtie ſe ſitiue ad ea q̃ ſunt ab aia vt mouẽte. ſic cõicat ea coꝛ ꝑi. Rões igit᷑ ꝓbãtes anglm nõ ſẽſificare coꝛpꝰ aſ⸗ ſptũ ↄcedẽde ſũt. ¶ Ad illud vero q̊d pᷣmo obijcit᷑ in cõtrariũ ꝙ ideʒ ẽ pncipium motꝰet ſeſus.dðm phũs loquit᷑ in aĩialibꝰ in quibꝰ vult ꝙ coꝛ ſit pᷣnci⸗/ Ad illð qð obijcit ꝙ coꝛpꝰ illð hʒ oꝛgana facta ad ſetiẽdũ.dðʒð ꝙ ange lus nõ tm̃ aſſumit coꝛpꝰ hũanũ vt inſtriñ ad oꝑan/ dũ.ſed etiã vt ſignũ ↄueniẽs ad ſe oñdẽdũ.et qꝛ coꝛ/ pꝰ carẽs oꝛganis debitis hoi.nõ eẽt cõſcquẽter ãgeli ci ſpũs oñſiuũ.iõ corpꝰbñs oĩa oꝛgana aſſumit.non ad ipᷣoꝝ oꝛganoꝝ ſẽſificatiõeð.ſed potiꝰ ad ſuiipius IJll qʒ ↄſideratõe dig. rũ ſimiliũ. In hac pte agi hoc pʒ rñſio otẽtiẽ ſeſitie ibßpi oñſion Ad ſlud qd obijcit᷑ cõicat coꝛpi opatö⸗ nẽ cõſequẽtẽ ſpẽm.⁊c.ddm ꝙ ridẽ nõ eſt actꝰ conſe/ ð quẽs ſpẽᷣm hoĩs ꝓut dicit motũ ſolũ genarũ exterio ij.q; ſic cõſequit aiam vt motoꝛẽ. ſed ꝓut cũ hᷣ diẽ aliquẽ actũ interioꝛẽ qͥ cõſequit᷑ exñtiã aie in coꝛpo/ re vt gfeceſo hoe aũt mõ nõ cõpetit anglo.ſᷣ la Ad illud q̊d obijcit᷑ angel? bʒ ſeſũ qꝛ cog/ 9 pᷣmo. n deAeratenad ꝙ ſẽtire pᷣt accipi cõiter.ꝓpe.⁊ magis ꝓpꝛie. Cõiter ſetire ide ẽ q̃d rẽ vt pntẽ cogno ſcere.ſm quẽ modũ accipit Aug.ad paulinã in li.de vidẽdo deo. Secũdo mõò ſẽtire idẽ ẽ qð rẽ vt h ⁊ nũc cognoſcẽ.⁊ ſic accipit boetiꝰ cũ dicit.ꝙ ſẽſus eſt ꝑti/ culariũ.⁊ itellectꝰ vliuʒ.Lercio mõ ſẽtire idẽ eſt q ſpẽm exñtẽ in materia pᷣter materiã mediãte oꝛgão coꝛpoꝛeo ſuſciꝑe.⁊ ſic accipit phũs in ſcdᷣo de aia.eũ dicit ꝙ ſẽſus eſt ſuſceptiuꝰſpecieꝝ in materia pᷣt᷑ ma teriã. Pꝛimis duobꝰmodis nõ differt ſẽſus ab intel lectu re ſed rõe tm̃.et hoc mõ bñ ponit᷑ in anglo.an⸗ gelꝰem̃ ꝑ ſuã potẽtiã intellectina cognoſceit rẽ vt pñ tẽ ⁊ vt hic ⁊ nũc dirigẽdo aſpectũ ſuꝑ ipam.Tercio vo mõ differt potẽtia ſẽſitina ab iutellectia re et ra/ tõe.et illo tercio mõ ſẽſus ẽ potẽtia alligata coꝛpi.et hoc mõ ſpũi angelico nõ cõuenit.¶ Ad illud qdð ob ꝗo ijcit᷑ ꝙ ſi cognoſcat potentia ĩmateriali.tũc nihil fac̃ ad hoc diſtãtia.dom ꝙ dũ ſingularia cognoſcit ⁊ ſẽ⸗ tit.potẽtia immatcriali cognoſcit.aſpectũ tñ ſuꝑ rẽ cognitã dirigit.⁊ iõ ſi res illa nõ eſt ei pñs ſiue ime/ diate cõiũcta.neceſſe eſt vel virtutem angeli deferni vſq; ad ipᷣaʒ vel ecõuerſo.⁊ qm̃ tã virtꝰangeli q; ob iecti eſt virtꝰ finita.iõ nec cognoſcit nec pᷣt cognoſcẽ in quacũq; diſtãtia.hoc aũt nõ eſt ꝓpt᷑ virtutis ma/ terialitatẽ.ſicut eſt in ſẽſu coꝛꝑis.ſed ꝓpter virtutis finitateʒ. 1 affectꝰſpũalis ſufficit ad ſẽtiẽdũ veꝝ doloꝛẽ.ſic oſtẽ=⸗/ dit᷑ ibidẽ.¶¶ Ad illud qd obijcit᷑ recipit ⁊ iudicat. 4K2 ddðm ꝙꝙ cũ iſta duo ſint in ſenſu.videlicct receptio ⁊ iudicin.receptio eſt pᷣncipalit᷑ rõe oꝛgani.ſed iudiciũ rõe virtutis. In ſẽſu aũt corpoꝛeo ſic eſt receptio in oꝛgano ꝙ eſt receptio ꝑiter ⁊ in virtute.⁊ ſic eſt iudi ciũ virtutis illiꝰ in oꝛgano ꝙ nõ pᷣter oꝛganũ.⁊ ido tã receptõ qᷓ; iudiciũ eſt totius cõiũcti. In oclo vero angeli ſic eſt receptio in oꝛgano ꝙ nõ eſt receptio in virtute aliqua illi oꝛgano alligata. ⁊ ſic eſt iudiciu, a virtute in oꝛgano q etiã pᷣt oꝛganũ.vñ angelꝰ ita bene perciperet aliquem clauſis oculis vt apertis. et ideo nõ eſt ibi receptõ et iudiciũ ſᷣm ꝙ cõpetit ſen ſui. ac per hoc nõ eſt ibi ſeſus exterioꝛ. Hec etiã ocu lus angeli dicit᷑ oculus niſi equiuoce.et tale coꝛpus plus hʒz rõem inſtri qᷓ; oꝛgani.lic oꝛganicũ poſſit di ci ꝓpt᷑ aſſilatõez quã bʒ cũ coꝛꝑe nãali.⁊ ſic pʒ totů. ¶De poteſtate demonũ quã habẽt ſuꝑ coꝛpoꝛa h‚ünan. . Supꝛa egit męr̃ de vᷣtute demonũ et etiã bonoꝛũ ſpirituũ reſpectu coꝛpoꝝ bnano t ð vtute ⁊ ptãte demonũ reſpectu hoĩs. Diuidit᷑ ãt ̊ ꝑs i q̃tuoꝛ ꝑticlas. In pꝛima mg qꝗ̃rit. In ſcdᷣa determiat ꝑ auẽtẽ euãgelij.ibi. in hoĩes itroeãt ⁊c. In tencia vo explãat ꝑ auctẽ. genadij. ibi.ð Hh̊ aũt ngd enn et vltia illã explanat ꝑ auẽtem bede pᷣſbyteri.ibi.beda qz ſuꝑ illũ locũ ⁊ꝛc. ll Auerit vtrũ demones ĩtrẽt coꝛpa hoiʒ ſpalit an illabãt᷑ mẽtibꝰ hoĩiʒ. e z ↄſideratõe digniſſimũ videt᷑. vtꝝ mões ſiue coꝛpoꝛei ſiue ĩcoꝛpoꝛei RKtint. hoĩʒz ſbalit itrẽt coꝛꝑa.eoꝛũq; aĩabꝰ illabãt᷑.an iõ ĩtrare dicãt᷑.qꝛ malicie ſue ibi effectũ exercẽt dei ꝑmiſſiõe oppꝛimẽdo atʒ vexãdo eaſ.vli pctm ꝓp vo lflütate ſua trahẽdo. * ¶ in homies introeant atqʒ ab eis expulſi exeant. euangelium aperte de / ¶NBDeterminatio auẽte euãgelica. f 5 clarat cõmemoꝛãs demõia ĩ qͥſdã ĩgꝛeſſa ⁊ ꝑ xpʒʒ eiecta.ſᷣ vtrũ ſᷣm ſbaʒ fuerit ingreſſa. an ꝓpter mali eſfectij dicat᷑ ingꝛeſſa:ñ ad eo ꝑſpicuũ eſt. illð qͥd obijcit᷑ ꝙ patit᷑ ab igne.dð ꝙ; ꝗ1 illud nõ cõcludit ſicut meliꝰ oñdit in.iiij.ſẽſus em̃ ↄꝰ Annrae iigoifnen nül Lemmiſ ain eſif. Cunortzn Pfripoſitefenb Canſancanoſne Einiel iglccamltzi Clane Gdends na . JaAug drcetuna r Cpop hoa Nencrech, ſigealiud ucg mnöͤtzie liticockkai Lecfithe⸗ crgſeigcg, wöſiriictg⸗ mimaliͤrot ainſcoden umnagußen, Mmnſcinszdig pmnäinangor⸗ nacgſtfini ciſoſen Lon diutlcgunen Energia dicit ab en qd eſti . Explanat autoꝛitate gẽnad,. Se hoc auũᷣt gennadius in diffinitõibus eccliaſticoꝝ dogmatum ait. LPemo⸗ ab en j eſt n. nes per energiam opatõeʒ non credimus ſpᷣaliter illabi aĩe. ſed applicatione uage aden 8 et oppꝛeſſione vniri. Allabi aũt menti illi ſoli poſſibile eſt qui creauit.qui na⸗ arermeche gs tura ſubſiſtens incoꝛpoꝛeus capabilis eſt ſue facture. Ecce hic videtur inſi⸗ energia ginte⸗ nuari ꝙ ſbaliter non illabantur demones vel introeant coꝛda hoim. rioꝛ laboꝛ vl de ð HW HWM l ſcty. n ſni i ([Explanat auẽte bede. ood c cuntur energu. ¶ Weda quoq; ſuper illuʒ locum actuug aploꝛum vbi petrus ait aname. Cur mini qut mteni temptauit ſathanas coꝛ tuum. dicit. HNota dum ꝙ mẽtem hois iuxta ſbam ni veratsez end hil implere poſſit niſi creatrix trinitas.quia tatũmõ ſm opatõem ⁊ volũtat⸗ niten obſ inſtinctũ aia de hijs que ſunt creata impletur. Implet veroſ. athanas coꝛ ali detis. et aiaʒ la Nina nnt Gr. Aitgen imatmaltiantis glunnc ſctahetiiini nöckeisſuin grutmmai tänmnngit Goſeturite: d öchnimm s po GrrN mernii le iie iſiſt⸗ igupttolat⸗ n eicataen õ Mwplekthcnun tunmttüft iin giin == iiin icht Ngnͤchunt 1 ekfulh Pi fincin 0ls ſtiens, cüfng ſchers bãt᷑ aiabꝰ. Cercio vtrũ poſſint ludificare ſeſꝰ hũa Auarto vtꝝ poſſint cogitatões imittẽ. Qui to vtrũ poſſint affectões icédẽ. Sexto vtrũ poſtint ſcrutari ſecretan ä — borare wciet.· she (allida 7 fraudulent tͤ AQAiioam in effectum malitie trahens per cogitatões ⁊ incentiua vitioꝛum quibꝰ cuius non quidem ingꝛediens in eum ⁊ in ſenſũ eius.neq; introiens aditum rdis linuiclen vi s hec ſolius dei eſt. ſed callida ⁊ fraudulenta deceptiõe plenus eſt. Impleuit g ſathanas coꝛ ananie non intrãdo. ſed malitie ſue vi⸗ res inſerendo. Item ſpũs immũdns flamma virtutum de coꝛdibus ſideliuʒ Eexvpulſus.doctoꝛibus veritatis venenũ ꝑſeeutõis infundit.hijs autoꝛitati⸗ OSregee bui ptis ſex incidũt dubita⸗ K nos. Atri demões ibusnis coꝛpibs poſſint babitare. Et vĩ ꝙ ſic. aꝛ nullꝰ ſpũs eijcit᷑ de aliq̊ coꝛpe vel habita coĩqͥn ẽ.ſʒ demões ſic legit ĩ euãgelijs obſeſſoꝛũ coꝛpibꝰ fũt eiecti a xpᷣo et eꝰ aplis.g aliqñ bitauefti cis. Itẽ. A aut qꝛ demõ hʒ ĩ eis ęffectũ.aut qꝛ ſt᷑ ĩ eis ſʒ ſbaʒ.Si bñt i eis effectu. goẽsοpctõꝛes eent obſefſi a vyabo/ lo. qd flm ẽ. g qꝛ ſũt i i tst ſuis coꝛpibꝰ.¶ Itẽ nilũ coꝛpꝰ pᷣt pᷣbẽ obſtaculũ ſpũi. ſi demões ſpũs ſũt.nltũ coꝛpꝰẽ eis obſtaculũ. 1 ae d Abacuc.ij. Oñs i tẽplo ſctõ ſuo.glo.ſimulachr aſfi vẽ pᷣt imũqꝰ ſpũs.itriſecꝰ e ñ chri. mltomin? nec i coʒpibꝰbnanis.ltẽ Beda diẽ et mgfſ̃ adduẽ i la ſuꝑ illð Act.v. bilia. Dꝛimo & querit᷑ vtrũ demões habita⸗ & ꝛe rroe poſſint in huanis coꝛpibꝰ. Scdᷣo vtꝝ illa p̃t eſſe demõ. ug.8 em .ſuadẽt mir et iuiſibilibꝰ mois ꝑ illa tilitatẽ ſu⸗ onꝝ coꝛpoꝝ. boiʒ coꝛpañ fẽtiẽtiũ penetrãdo.ſi pt coꝛ popenetrare.cũ poſſit ibi qeſcẽ pt ⁊ ihabitare. Itẽ oſtãs ẽ ꝙ aliqͥ a demonibꝰ obſidẽt᷑. obſeſſi dicũt Sſic lumẽ penetrat aera vſq; i pfudũ ⁊ ibidẽ manʒ. ſic ſpũs demoniacꝰ coꝛpꝰ bũanũ ſhitrare pt ꝑ totũ. bus oſtenditur ÿ.demones non ſpᷣaliter intrant coꝛda hoĩm. ſed ꝓpter mali cie effectum.de quibus pelli dicunt᷑.cũ nocere non ſinuntur. ñ vr ꝙ ĩ eodeʒ loco pᷣmo poſſit eẽ aia et angks. ſʒ aia ĩ toto coꝛpe ſuo ſicut vult Aug. S iniła⸗ ꝑte coꝛꝑis Beỹ dom ꝙ ſicut innuit tcxtꝰ euãge 43 licꝰ et Aug.ctiã in li.de diuinatiõe demo. demones ꝑ natur ſue ſubtilitatis ⁊ ſpũalitatis poſſũt quecũ P coꝛꝑa penetrare.⁊ in eis ſine aliquo obſtaculo et impedimẽto ſbᷣſiſtere. rõe vero ſue ptãtis poſſüt es coꝛꝑa in quibꝰ ſũt cõmouerc et cõturbare. iõ demo ues quqtñ eſt de ptãte et ſubtilitate nature.pñt coꝛ poꝛa hũana intrare. poſſunt etiam et vexare niſi p/ hibeãtur a ſuperioꝛi virtute.et cũ permittũtur itroi re ⁊ vexare tunc dicũtur coꝛpa obſiderc. Dermittit 44 aũt hoc dũs ſiue ad gloꝛie ſue oſtenſionem. ſine ad peccati punitõem.ſiue ad peccãtis coꝛreptõem.ſiue ad nẽam eruditõem. licet ex qua iſtarũ cãrum deter minate permittat.latet hoc bnanaʒ induſtriã.pꝛop. ter hoc ꝙ occulta ſunt dei iudicia. hoc tamẽ planuʒ eſt ꝙ nõ ſunt iniuſta. ⁊ ido nõ pmittit talia fine ce. Cõcedẽde ſut igit᷑ rᷣes ꝙ demones poſunt huũa⸗ na coꝛpa intrare. ¶ Ad illud qð obijci᷑ ð Glo. 4 intrinſecus eſſe nõ pᷣt.dð.ꝙ eẽ intrinſecꝰ in alih hoc p̃ht cfſe duplicit. Aut ſicut cõtẽtũ reſpectu cõtinẽtig. vt aqua reſpectu vaſis. ⁊ ſie demõ bñ pᷣt eẽ intrinſe cus in ſimulachꝛis. Alio modo eſſe intrinſecus di⸗/ ctur aliquid quod inſluit in intima rei. ⁊ influendo oſtre conſcientie. diuiatõe demonũ loꝗns ð demoni . i eis ʒ ſbaʒ obſeſſi dicũt᷑. habi agẽte maiorꝭ potẽtic. vꝛ ꝙ ibi poſ⸗ doppoſitũ arguitur ſic. Suꝑ illud cõſeruat et perficit. et hoc mõ non cõgꝛuit demoni bois. 2⁊ ſic lo⸗ qð obijcitð Beda. ꝙ ũ igꝛe ð igꝛeſu in hoieʒ q̃ attẽ nec reſpectu ſimulachꝛi nec reſpectu quit᷑ illa glo. ¶¶ Ad illð dit᷑ ĩ hoicʒ. d ꝙ ñ loqͥt ex pte coꝛpis ſ̊ q attẽditex pte ſpñs rõnał bt. ſi ñ pᷣt in ſimula⸗ Cur temptauit ſa thas coꝛ tuũ. Implet ſathãs coꝛ alicꝰñ q̃de igꝛediẽs lud qð obijcit᷑ ꝙ aia cõpat᷑ ad coꝛpus vt perfectio ?ꝛ ieũ nec i ſeſu eiꝰ. ñ vñ q; demõ ingꝛediat᷑ ſm ſöuam motor ac. dom ꝙ non eſt ſimile de cõt atde ꝑ modũ coꝛpꝰ alic? hois ¶ Itẽ aia vnit᷑ coꝛpi vt motoꝛ aut motoꝛis et ꝑ modũ ꝑfectõis.qꝛ vifrrihufun ſo fectõ. qꝛ Bicie yt ꝑfectio. poſſibile ẽ i eodẽ coꝛ lac ꝑfectio.pfectõ eñ̃ appꝛopᷣat ſibi ꝑfectible ⁊ ecõ. pe ec aliã nam pficictẽ & cũ ↄinũgat᷑ vt motoꝛ. ipoſſi- miti bulec i eodẽ coꝛpe eẽ alin ſpin vt mouẽtẽ. ſig demõ ĩ long. d Ge⸗ E nec vt motoꝛ. nec vt perfectõ.S Itẽ ſicut ſupꝛa dictũ nlto mõ cõperit icos cẽ ſiti codẽ co pᷣmo. ei roe Itẽ buos ſṕ anga ucrſo.ſʒ vniꝰmobil p̃t cẽ mitiplex motoꝛ.⁊ vnꝰ mo. toꝛ mlta p̃ᷣt mouẽ. maxime quãdo illa habẽt aliquẽ oꝛdinẽ.et quia diuino iudicio anima peccatrix ſbij⸗ citur demõi obſidenti ſicut toꝛtoꝛi et affigenti. binc eſt ꝗ ſmul in codẽ coꝛpoꝛe eſſe pmt.et ꝑ h pʒ reſpon fio ad vltimũ quod obijciebat᷑ de coexſitia duoꝛum ſpirituũ. Mõ em̃ eſtſ ile ꝓ eo ꝙ illi vt ſuꝑꝛa dictũ eſt repugnat oꝛdo vniuerſitatis. bui c aũt cõſonat oꝛdo diuine equitatis. n ga aia peccatrix affligit᷑. Nec 1 repugnat oꝛdo vniuerſitatis.q; diuerſimode ad illud habitaculum coparatur. L Atrũ demões illabi poſſint animabꝰ.Et ꝙ ſic vidt᷑. uce.iiij. ecce ̊ͤ hñs demoniũ. ibi.glo.intrauerat vya bolꝰ vnde exierat xpᷣs.ſed xpᷣs no rierr de coꝛpe ᷣ 3 ſpũ. dyabolꝰ ſbintrat ſpm̃.¶ Itẽ ſi imꝑtibile ad iũgat᷑ imptibili. m totũ applicabit᷑.et qð applicat alicui m totũ.applicat᷑ ei ̃m ſuũ intimũ. illabi nõ eſt aliud qᷓ; ᷣm intimũ ꝓfũdari.gᷓ cũ demõ ſit imꝑti bilis. ⁊ obſidẽdo hoiem aie applicet᷑.videt ꝙ eidem nccio illabat. WVieé ſicut eſt oꝛdo in coꝛpꝑibꝰ.ita eſt oꝛo in ſpiritib. ſec in Soriln videmus ꝙ agens influit virtutẽ paſſo vſq; ad teraret totũ. S ni rõe ⁊ in ſpiritibꝰ.g demõ pᷣt in/ fluere virtutẽ ſi nis nõ eſt ſpnalioꝛ q;; ſubſtãtia. g videt᷑ ꝙ demõ vſq; ad intima aie illabi poſſit. ¶ Ztẽ ſicut hò effieit tem plũ dei per gram.ita efficit᷑ templũ dyaboli ꝑ pcti. ſed oino ibidẽ vbi pꝛius erat gꝛa incipit eſſe culpa.S vbi pꝛius habitabat deꝰ pᷣt habitare dyabolꝰ ¶ Con tra. Aug.de fi.ad pe.ineſt ſingulis ſpiritibꝰ natural terminꝰ quo ad ſe iuuicẽ diſtinguũtur.⁊ vnus in al- teꝛo nõ cſt. ſed aia bũana ſpũs eſt. nõ pᷣt eſſe in de/ mone.nec demõ in ea. nec illabi.S ⁊c. Itẽ ſi vnꝰ ſpũs illabit.aut alter pᷣt illabi aut nõ. Si ſic.pari ra poſſent illabi vni aĩe. quod plane fim ẽ. Si nõ pᷣt. vnus ſpũs implet totã aiam.ſed hoc eſt fim.quia imaginẽ dei nihil minus deo implere põt.ſicut dicit Aug.⁊ beda. ¶ Itẽ ſi demõ illaberet᷑ aie.eſſet inti/ mus aie. per totũ dñarct᷑ ei.S poſ pererapa? ad mala ꝗcñq; vellet. ⁊ ita aia li.ar. non hr̃et. O ſi gia li. ar.nõ pot amittere. nec demõ ei illabi pt. ¶ Itẽ ſi illaberet᷑ aie.nihil eſſet ita intimũ in aia in quo nõ eſſet ⁊ ſuꝑ quo non poſſet demõ.ſed ſicut deus illa bendo aiam rectificat et cõſeruat.ſic demõ q̃d pᷣt de oꝛdinat ⁊ depꝛauat.g ſi demõ illaberet᷑ aie.demon proſſet ſindeniſym vl volũtatẽ naturalẽ depꝛauare.⁊ 48 ad malũ inclinare.quod eſt impoſſibile:ſR.dðʒ q ? illabi aliqͥd alicui imptat ꝙ illud intimuʒ ſit ei et ꝙ intime opet᷑ in illo.nibil aũt tale eſt reſpectu anime niſi ſolꝰdeus.iõ ſolus diuinus ſpũs aie pᷣt illabi. In gia quoq; buana idẽ ẽ intimũ ⁊ ſupꝛemũ.⁊ boc ptʒ. quia ᷣm ſuũ ſuᷣmũ maxime appꝛoximat deo.ſimi/- lit᷑ ſuũ intimũ.vñ quãto magis redit ad interioꝛa.tã to magis aſcẽdit ⁊ vnit᷑ eternis.⁊ qꝛ ſolus deꝰ ſupi - oꝛ eſt mẽte hũana.vᷣm ſui ſupᷣmũ ſolꝰ deꝰ pᷣt mẽti eẽ intimꝰ. ⁊ iõ illabi ſpni rõnali eſt diuie ſubſtãtie ꝓpᷣũ Cõcedẽde ſũt igit᷑ rões oñdẽtes ꝙ aiãbꝰhũanis illa 440 bi nõ pᷣt malign⸗ ſpũs¶ Ad illud qð pꝛimo obij/ cj᷑ de glo. ꝙ intrauit dyabolꝰ ⁊c. dᷣm q; boc nõ dr de ingꝛeſſu m ſubſtãciã ſʒ ᷣm effectũ ſiue cõfoꝛmi/ tatis maliciã.vnde nõ vult glo.plus dicẽ qᷓ q; vbi fi o nit gra ibi incipit eſſe malicia. illuch. S imptibile imꝑtibili applicat᷑ m totũ.ddᷣm ꝙ aut intelligit᷑ de inctura ſituali. aut de iũctura virtuali. Si de ſituali. ſic p̃t hr̃e veritatẽ.ſic aũt nec eſt intell⸗ gere applicatõem ſubſtãtiarũ ſpũaliũ.qꝛ non ſũt ſi / ales, Si t intelligat᷑ ð applicatõe virtuali·ſic hm us virtutis. coꝛpoꝛibꝰ? ita e litudo.nõ tñ oĩimode perfecta. nec qᷓtũ ad oꝛdinem. nec qntũ ad itimitatẽ.Mõ q;tũ ad oꝛdieʒ.qꝛ oẽs ſb/ intimũ.aliter em nõ al uã vſq; ad intima aie.ſed virtꝰ demo e ⁊terciꝰ et quartꝰ.⁊ ſic ð alijs.⁊ ita oẽs ſpůs ma i d illud qð obijcit᷑ nõ hʒ veritatẽ. qm̃ in ſimplici ſubſtãcia reperit᷑ ma/ gnitudo virtutis. ⁊ m illã cõſiderari p̃t in aia ma⸗ ioꝛ et minoꝛ ro AAalnde bm acceſſũ ad oꝛiginẽ illi/ ti d illud qð obijcit᷑ ꝙ ſicut eſt oꝛdo ĩ ? n ſpiritibꝰ.dm ꝙ ⁊ ſi ſit aliqᷓ ſimi ſtãtie rõnales imediate ſũt nate ferri iĩ deũ.nec qᷓtuʒ ad hoc vna pᷣeſt alteri. boc aũt non cotingit in coꝛ⸗ poꝛibꝰ inueniri. Mõ eſt etia ſimile qtũ ad intimita/ tẽ.qꝛ quod eſt intus et extra in re coꝛpoꝛali eſt eiuſ/ dẽ nature nõ differẽs dignitate.ſed magis partium potẽtie.in aia vero quod eſt intimũ hoc eſt maxime ſupᷣmũ ⁊ deo ꝓximũ.iõ in rebꝰ coꝛꝑalibꝰ qdð pᷣt iſlu „ ere exterius magis ⁊ magis agẽdo. pᷣt peruenire ad interius et ad intimũ.nõ ſic in ſpũ vbi idem dicitur intimũ eſſe quod eſt i eo ſupᷣmũ et digniſſimũ.iid 2 illud quod obijcit᷑ ꝙ ibidẽ eſt culpa vbi fuit gra.d ꝙ verũ eſt. ſed ex hoc nõ videt᷑ ꝙ ibidẽ ſit dyabolus vbi deꝰ.qꝛ aliter gůa eſt a deo.aliter culpa eſt a dya⸗ bolo. Gfa cm̃ eſt a Zo vt pñte.⁊ iſluẽte.⁊ intime oꝑ ante.⁊ medullas affectõis penetrãte.ſᷣm qdð innuit Apls ad heb.iiij. Niuus eſt ſᷣmo dei ⁊ efficax ⁊c.ſed culpa dicit᷑ eẽ a dyabolo.ſolũ ſicut a ſuggerẽte ⁊im/ pellẽte quodãmõ quaſi exterius inſtigate.⁊ ideo nõ opoꝛtet dyabolũ habitare in intimo coꝛdis peccato ris quãtũcũq; medullitꝰ adhereat pem. Altenins . petm̃ nõ ponit aliquid ſed potius pꝛiuat.iõ ſᷣm ipᷣʒʒ nõ dicit᷑ aliquid illabi aie.ſed atie ab co aliquid coꝛrũpi.⁊ ſic pʒ ꝙ non eſt ſimile ð culpa et gratia q; uis ſint circa iceiullmm. QAueſtio. ij. ¶ Aeruz demõ . ſenſus illudere. Et ꝙ ſic videt. Super illð.Exo.vij.Fecerũt magi per icãtatiõcs ꝰ archana quedã ſimiliter. dicit Glo. Rabani. Oya/ bolicis figmẽtis ſpectãtiũ oculos illudebat. vt res i ſua ſpecie remanẽtes alie viderẽtur. ¶Itẽ in itine⸗ rario clemẽtis dicit nicheta ad petrũ narrãs pᷣſtigia ſymonis.vidimꝰcanes cqtare et imagines abulare. Coõſtat ꝙ h̊ nõ fiebat niſi virtute demonũ.ſi igit᷑ de mones hec ⁊ hijs filia plura faciunt qᷓ nullo mõ niſi miraculoſe fieri pñt. oculoſ ſpectãtiũ illudũt.max ime cũ illa facẽ vidẽtur ad q̃ ꝑ auxiliũ nature iuua/ ri nõ pñt.¶ Itez i vitaſpatꝝ legit᷑ ꝙ q̃dã adduxef̃t qᷓ'daʒ puella ad ſctim̃ preʒ ꝗᷓ vigebat᷑ eis eq̃.ſᷣ ſctũs pr̃ dephẽdit ꝙ cẽt puella.& ſi h fiebat arte dyaboli ca. apparz ; ⁊c¶ Dtẽ plꝰ ẽ decipe itellectũ q;; ſeſũ.ſʒ demones multos decipiũt ⁊ ſeducũt qtũ ad ĩtelle ctũ. g mito foꝛtiꝰ ſeducẽ vł illudẽ pñt q;tũ ad ſẽſũ. Cõtra.Sẽſ ꝑticlar ñ errat vt dic Fe ciraa ppᷣ⸗ uʒ obiectũ. ñ pꝑcipit niſi q̊d veꝝ ẽ. ſᷣ deluſio ſeſuũ ñ p̃t eẽ ſiue errore ⁊ deceptòe. ⁊c. ¶ Itẽ cũ dyaꝰ facit galiquẽ vidẽ aſinũ vł aliqͥd alið aial vbi ñ ẽ ̃m veri/ tate, necẽ ẽ qꝙ faciat ſilitudinẽ illius aialis in ocło.ſʒ illa ſilitudo ñi pᷣt generari niſi ab illo aiali.cũ ñ poſ/ ſit educi ð nibilo. vł optz ꝙ; afferat aſinũ.vł nune faciat eũ videri.ſʒ ſi aſinũ afferret ñ eẽt ludificatõ.ſi ñn affert ñ imutat. nũqꝙᷓ; pᷣt deluqẽdo imutare vłim mutãdo illudẽ. ¶ Itẽ cũ hoiem fac videre capꝛã.aut ſinitudo hominis peruenit vſq; ad oculuʒ. aut non. Si ſic. ergo cum iudicet ᷣm ſimilitudinè receptã iu- dicabit illaz eſſe hominẽ. ergo non deciperet᷑. Sinõ puenit. ꝗro impedit. ⁊ videt᷑ ꝙ nihil poſſit. Exñ te ei medio illũiato.necẽ ẽ obiectũ mitiplicari ꝑ me WNnu Gtuwoet. n aattegussn Milgrone edersboeſug⸗ nſehect ſolotbitmi oſigohiccih föfoihoſeand hreagſn ronpotſpes ſtononcjeten⸗ ſneindun Cotnttapietsn eigifneſu feſaenuidkit ſchanwon 1fonſonnuiren etmumnantmnt ſeſ udns Urtaſfanniang uſoluzle⸗ ſenſondunarr nbſenſnsſu⸗ chearſcſetre ſelopöthoemn mmnck ſſeriqigade gerepoſſcpoſe tiſatafmnci ſoninutura ſpen iletinmnin ſaluſungfarn ſn oci ſe liſſconnoi ürtiboenc, ücherrohn⸗ inhpltts nulenenat hſtuenznor⸗ bllenucun ſepetatk ii ffückracrin ſcholmgten WNN A üuei⸗ 1 . tr! tige un Ne ki nidaämen ahnngtnn, Ktücgiun, crl fa, migszmu WE lliifi hühnmn – Ladſni. a tääſtpe ninir einien Ncnikindgim npnurchgri ſartſigninns nsiſtgiertnn intinochtiegtun eis annöͤfß MG zaloteu i. luan b t⸗ umgpuͤnt e ſer , alehtiung egſuct lo modo poſſit eſſe ibi ludificatio ſenſus. Itẽ cum facit videri quod nõ eſt.aut hoc facit imutado virtu tem. aut imutãdo oculũ.aut obiectũ. Si immutãdo obiectũ.& eſt verũ miraculũ.nõ & pꝛeſtigiũ.Si imu/⸗ tãdo oꝛganũ vel virtutẽ.cum hec ſint dignioꝛa.tunc erit maius miraculũ.g falſa miracła erũt maioꝛa w ris.q ſi boc eſt falſum.redit idẽ quod pꝛius. ¶ E. ad pᷣdictoꝝ intelligentiam attendenduʒ eſt ꝙ abſq; dubio demones pñt ſenſus deludere.ſicut multiplex expientia docet.modũ aũt aſſignare eſt valde diffici le.⁊ ad hoc plures doctoꝛes conati ſunt diuerſimode. Quidã nàq; voluerũt modũ huius deluſionis aſſij re dicẽtes hoc ſupꝛa naturã eſſe. Tripliciter aũt hoc fieri poſſe. Poteſt em̃ hoc facere demon a ſuꝑioꝛi in/ fluendo.ab intrinſeco fantaſma mouẽdo. ab extrin/ ſeco ſpẽs obijciendo.A ſuꝑioꝛi influendo dicunt hoc mõ fieri poſſe.qꝛ demon ꝑ naturam ſupioꝛ eſt ſenſu coꝛpoꝛeo.⁊ qꝛ ſuꝑioꝛa nata ſunt influere in inferioꝛa. demon põt ſpẽs quas habet in ſe ſenſui impᷣmere tã interioꝛi qᷓ; exterioꝛi.q̃ tũñ minus ſunt ſpũales in ſuſci piente ꝙᷓ in dante.qꝛ quod recipit᷑ in aliquo eſt ꝑ mo dum recipientis nõ ꝑ modũ recepti. Similiter ab in terioꝛi fantaſmata mouendeo dicunt ſic poſſe accide re.ſicut accidit in ſomnis ex motu fantaſmatũ. et de fluxu ab oꝛgano excitari virtutẽ ſenſitiuam interius ⁊ fieri ſomniũ.in quo videt᷑ hoĩ ꝙ videat vel audiat veritatem. cum fantaſma rei puenit ad organnm vi ſus vel auditus.Sic ⁊ in ꝓpoſito demon pot fantaſ mata exiſtẽtia in oꝛgano interioꝛi.facere diffluere ad oꝛgana ſenſuuʒ.⁊ ſic vr̃ hbomini ꝙ videat vel ſentiat * ipᷣam rem dum ex rei fantaſmate foꝛmat᷑ oꝛganum. ⁊ intentio ſenſus ſuꝑ illud ↄuertit᷑.iudicat᷑ de ſimili/ tudine ac ſi eſſet veritas.Ab interioꝛi vo ſpecies ob/ ijciendo põt hoc modo ſenſum ludiſicare. AHnaque/ qʒ em̃ res nata eſt ſpẽm ſuam ſuſceptibili dare.Et ſi effet aliquid qdð non tm̃ ſpeciem ſuſciperet ſed etiam tenere poſſet.poſſet circũferri ⁊ alicui ꝓ veritate of/ ferri. ſicut oſtendit᷑ luna in puteo. Quia ꝙ nõ latet de monẽ natura ſpecularis.nõ ſolum ſuſceptiua ſpecie rũ ſed etiã retentiua. mediante illa põt quãcũq; vult ⁊ cuiuſcunq; rei vult ſpeciẽ ꝓ veritate ſenſibꝰ noſtr offerꝛe. quã cñ ꝓ veritate accipiunt ludiſicant᷑.Hũc igit᷑ triplicem modũ dicunt demoni eſſe poſſibilẽ. et modo vti boc modo.modo illo.⁊ modo tercio. Sed quilibet hoꝝ modoꝝ interiꝰcõſideranti habet aliq̃d impꝛobabilitatis. Mõ em̃ videt᷑ poſſbile ꝙ ſuba ſpi ritualis que bʒ in ſe ſpecies oino imateriales poſſit ſenſibus impᷣmere. cum oino ſit virtus impꝛopoꝛtio nabilis.nec etiam videt᷑ ꝙ ſpecies ab oꝛgano interio ri regrediant᷑.cũ iſte ſit oꝛdo retrogradus. Pꝛeterea. mirũ eſt valde ſi demõ inuenit ita magnũ ſpeculum in quo in magnitudine ſua ⁊ latitudine poſſit oſten/ gere vnum caſtrum ſicut pluribus aliquando ẽ oſtẽ- ſum. Mirũ eſt etiã ſi videt qͥs ita rẽ ꝙ; nõ põt videre ſpeculũ. Mirabilis eſt etiã natura talis rei coꝛpalis que põt ſpẽm ſuſcipe ⁊ tenere.cũ videamus ſpeciem ab obiecto ſenſibiliter ſeꝑari non poſſe. Ideo alius modus dicendi eſt qͥ magis eſt cõſonꝰnature ⁊ intel- ligentie. ꝙ demõ põt ludificareſ. enſus.ſiue oñdendo pꝛeſens eẽ q; nõ eſt.ſiue aliter oſtẽdendo eſt. ſiue abſcondẽdo quod preſens eſt. Pꝛimũ q̃dẽ bſcondec dẽ facit ſpe/ cies offerẽdo. ſecundũ facit ſenſum vel obiectum di⸗ uariando.terciũ vo facit impedimẽtũ pꝛeſtãqo. Pꝛi – muũ põt intelligi ſic. q fantaſmata exiftetia interius offerũt᷑ foꝛti oblatione ipſi virtuti interioꝛi. vel virt⸗ interioꝛ foꝛtiter illis intendit. ſilitucdo rei vr eſſe veri tas. Hoc manifeſtũ eſt ꝑ naturam. nam frenetico. p- pter aſcenſum fumoſitatũ ad cerebꝛũ.er modica oc/ caſione exterioꝛi videt ei ꝙ videat multa qᷓ̃ nõ ſunt ſibi pꝛeſentia. vel ꝙ audiat. Similiter p foꝛtẽ ↄuerſi⸗ onem intentõnis fantaſma videt᷑ veritas.ſicut aug. exemplificat in li. de trini.ꝙ quidã tanta ↄuerſioe re/ cogitabat cuiuſdã mulieris imaginẽ ꝙ ei carnalit᷑ cõ miſceri videbat᷑ etiã vigilando. ꝑ bunc modum de/ mon poteſt ſiue intentõnem ad imaginẽ ↄuertere.ſi⸗ ue fumos aliquos immittẽdo.ſpũʒ aialẽ imm utare. ⁊ fantaſmata diuerſimode variare ⁊ intẽtõi offerre. ⁊ ſic diuerſa homini facere apparere.⁊ hoc modo vti tur frequentiſſime.Et huius ſignũ cſt.qꝛ nunqᷓ; facit hoiezʒ aliquid ſentire cuius imaginẽ nõ habeat in in/ terioꝛi oꝛgano virtutis imaginarie. Nunqᷓ em̃ cecoſ naturaliter facit ſomniare de coloꝛibꝰ.nec ſurdos de ſonis.nec eis talia repñtat in vigilia vel in ſomnis. Eron modũñ poſſumꝰ itelligere ſic.ꝙ res alio mõ vel ſba alia diſpoſitione appeat ſenſui qᷓ; ſit naturali ter. põt ↄtingere ꝓpter variationẽ aliquã ex parte oꝛ gani.ſicut quado humoꝛ ſanguineus vel vapoꝛ igne us deſcendit ad oculos.vr̃ homini ꝙ ea q̃ exteriꝰ ſũt ſint rubea. vel ꝓpter variationẽ aliquã ex ꝑte obiecti ſicut ↄtingit aliqñ ꝙ ex poſitione candele ⁊ diſt poſiti one palearũ vident᷑ palee ſerpentes eẽ oꝑatione na turali.Simile eſt in aliquibꝰvirtutibus quarundam rerũ mineraliũ.Et qꝛ iſte modus nõ latet demões.et ſunt miniſtri veloces potẽtes q̃ neceſſaria ſunt ad H ſtatim offerꝛe.iõ ſenſus noſtros frequenter deludũt. oſtendentes rem aliter qꝙᷓ ſit.dum eam faciũt alit᷑ qᷓ ſe habeat apparere.qð quidẽ fit ꝑ variationẽ modi/ cam inducendo circa oꝛganũ vel obiectum.que qui⸗ dem variatio nõ mutat ſoꝛmã ſed ſolũ ex quadã ac- cidentali adherentia.et eſt vi/ Raio n vt paſſibilis qualitas. ¶ Cercium modũ ſic poſſumꝰ intelligere. S ʒ Res ſiquidem q̃ pꝛeſto eſt ſenſum noſtrũ ſine viſibi⸗ li obſtaculo põt dupliciter latẽ.aut impedit virt? ſen ſus ne ꝑueniat ad ſenſibile. aut qꝛ impedit ſpecies ſẽ ſibilis ne ꝑueniat ad ſenſuzʒ. ⁊ vtroq; mõ impedit᷑ ſẽ ſus ne ꝑcipiat qdð ſibi eſt pꝛeſto.vtrunq; aũt hoꝛũ ſa⸗ tis credendũ eſt eſſe poſſibile virtuti demonis.ct iðo dicit᷑ poſſe facere ꝑ hanc viam vt boiem reddat inui ſibilem. qu tñ certum nõ eſt. ſi tñ eſt. bac via poſſe fie ri nõ eſt multũ incredibile. His viſis pʒ rũſio ad q;ã nẽ ꝓpoſitam.qm terminãda eſt in ꝑptẽ affirmatiuaʒ. ptʒ etiã in ꝑte reſpõſio ad obiecta. Ad illud enim 54 qð obꝛ ꝙ ſenſus nõ erat circa ꝓpꝛiũ obiectum. dð. ꝓ boc intelligit̃᷑ quãtũ eſt de ſui natura. ſalua.ſ. media diſpoſitiõe oꝛgani.medij.⁊ obiecti. Intelligit᷑ etiã de ſenſu ꝑticulari ꝑ ſe. In hac añt deceptõe ſenſus cos ſiue fantaſia qᷓ dicit᷑ collatiua admiſcet̃ ſſul parti ⸗/ culari ⁊ iudicat eẽ alterius qð eſt ſuuʒ. ¶ Ad ill qd S5 obijcit᷑ ꝙ nulla res põt videri niſi ꝑ ſuã ſpẽm.dð. ſpẽʒ nec de nouo dat.nec de nouo offert. vᷣ illã ꝗᷓ erat in fantaſia.tã viuaciter virtuti illi interioꝛi obijcitvt credat ſe rẽ exterioꝛẽ ſenſibilr intueri.i Ad illud qd 56 obꝛ ꝙ facit hoĩem videri capꝛã.vtrũ illa ſpẽs homis deferat᷑ ad viſuʒ.dᷣ.ꝙ foꝛtaſſis ĩpedit ne ꝑueniat ad viſum vel viſus ad ca.vel ſaltem impedit ne ꝑueui at ad iudiciũ.dũ loco illius offert ſpeciẽ capꝛe quam habet in fantaſia. ⁊ ſic dũ aſpicit ad coenue Puzani i 57 tſtimnat ſe viderẽ eapꝛamn. Ites alud q querit vbi 59 60 — facit imutationẽ. vel circa oꝛganũ.vel obiectũ.vł vir⸗ tutẽ: dᷣm ꝙ põt facere ⁊ facit circa oĩa h ꝓ loco ⁊ tẽ poꝛe ſicut ſibi videt᷑ expedire.nec tñ vr̃ ꝙ ſit verũ mi raculũ.qꝛ nõ eſt ibi vera foꝛmaꝝ trãſmutatio aut in/ duuctio.ſed ſolũ quedã trãſitio ⁊ quaſi momentanea imutatio.que cñ oñdat eirca rẽ verã eẽ traſmutatio/ nem.nõ ẽ veꝝ miraculũ.ſᷣ vanũ ⁊ falſum pᷣſtigiũ. Queſtio.iiij. ¶ Ncrã demon poſſit cogitatioes imittere: Et ſic vñ pmo aucte ve.te.in võ. Immittit angelꝰdñi in circui tu ti. eũ.ſi bonꝰangelus põt imittere.cũ bonꝰ ⁊ malꝰ ſint eiuſdẽ nature.pʒ ⁊c. ¶ Ite aucte Job.xiiij. cum dyaꝰ miſiſſet in coꝛ vt traderet eũ iudas.ſᷣ mittere in cor nõ eſt aliud qᷓ; immittere.g̊ ⁊cc. ¶ Itẽ Gregĩ mo ral. Maligni ſpas in coꝛdibꝰ malignoꝝ cogitatiões immittere nõ deſiſtũt. ¶ Itẽ ſuggeſtio ẽ aculeꝰ dya/ boli. ̊ ſuggeſtio nibil aliud eſt q; pꝛaue cogitatiõis ĩ/ miſſio.ſi &̊ dyabolus põt mala ſuggerere.g ⁊ põt ma las cogitatiõcs immittere. Contra. Mat. vij. ſuꝑ illud. Mihil qð in os intrat coinqͥnat animã.diẽ glo ſa Berñ.ꝙ dyabolꝰnõ eſt malaꝝ cogitatõnũ imiſſoꝛ ¶ Gtẽ ſi põt cogitationẽ imittere.cũ in cogitatione foꝛmet᷑ acies intelligẽtie.gᷓ põt mentẽ nr̃am foꝛmare qð falſum eſt.cũ hoc dicat aug.eẽ ꝓpꝛiũ veritatis pꝛi me.¶ Itẽ nihil nobis intimius eſt qᷓ; nr̃a cogitatio. ſi dyaꝰ põt cogitatiões ĩmittere.ꝭ põt qñ vult ad i/ terioꝛa nr̃a ſpnñalia introire.ſᷣ hoc nihil aliud eſt qᷓ il/ labi. menti noſtre illabi põt.qð s impꝛobatũ eſt. ¶ Itẽ ſi põt cogitatiões imittere. pᷣt qũ vult malũ faccre cogitare.ſᷣ ie ↄtinue nobis optat malũ.̊ nũ/ ᷓ; pmitteret nos a cogitationibꝰ malis deſiſtere.qð manifeſte falſum eſt. Eſt igit᷑ qõ quãtũ poſſe habeat dyaꝰ reſpectu cogitationũ generadaꝝ in nob.vtꝝ.ſ. poſſit efficẽ vel tiñ offerre.⁊ ſi offerꝛe.vtꝝ necrio poſ ſit nos ↄpellere ad h̊ ꝙ nos recipiamꝰ oblatũ:Et q; ſic vf.qꝛ ſi aliquid pñtat᷑ aſpectui oculoꝝ noſtroꝛum necriũ eſt nos videre.⁊ ſic de alijs ſenſibus.g ſimilit vr de cogitationibꝰ.Mꝛ ſi verũ eſt.vr ꝙ a malis cogi tationibꝰnõ poſſumꝰeuadere.⁊ ꝙ; mala cogitare nõ ſit repᷣhenſibile.cũ tñ dñs repᷣhendat math.ix.Quid . Ry. dm qꝙ imiſ cogitatis mala in coꝛdibꝰvr̃is:⁊c ſio dicit actum cuiꝰeffectus terminat᷑ in eo qd intus eſt. Hunc aũt actũ duplicit᷑ põt dicere reſpectu illiuſ effectus. Aut ſicut cãe grinpali agẽtis ⁊ efficient᷑. aut ſicut excitantis vel impellẽtis. Pꝛimo mõ ꝓpꝛie accipit᷑.⁊ ſic ↄpetit ſoli deo reſpectu aie.ipᷣe em̃ ſolus eſt qͥ ꝑ modum pᷣncipalis agentis põt in eiꝰ intimis cogitationes ⁊ affectiones gignere ⁊ foꝛmare.Alio mo accipit᷑ large vł minꝰ ꝓpꝛie.qm̃ immiſfio de rõne ſui nois qᷓndã virtutẽ ⁊ auctẽ ſufficiẽtẽ reſpectu effe/ etus impoꝛtat.⁊ iõ qñ ſolũmõ dicit excitationẽ vl im pulſionẽ.large accipit᷑ ⁊ minꝰ ꝓpꝛie.⁊ ſic ↄpetit demo ni reſpectu aie.qm̃ eiꝰ officiũ ẽ ſiue ꝑuerſuʒ ſtudiũ ei/ dẽ malas cogitatiões ſuggerẽ. Et ſic pʒ rñꝰ ad rões ad vtrãq; ꝑtẽ.Mã rõnes ⁊ auẽtes ad pᷣmã ꝑtẽ indu/ cte edhe e migione einminoc coibar victa cs vo ad oppoſitũ ꝓcedũt de imiſſiõe ꝓpꝛie dicta. Ad illud vo qd q̃r vltimo. quãtũ poſſe babeãt demones reſpectu malaꝝ cogitationũ noſtraꝝ. dᷣm ꝙ fantaſ illud añt qd q̃r vtruʒ necrio mata pñt offerꝛc. Adi poſſint cõpellere.diuerſimode a diuerſis rñdet᷑.Qui dã em̃ dicũt ꝙ necrio poſſint cõpellẽ ad cogitatiões maloꝝ nõ tñ malas.Cogitatio em̃ q̃ ẽ de malo nõ eſt mala. niſi eqᷓ comitet᷑ affectio mals q ẽ in ptate nr̃a. Alijs v0o vf t pbabili ñ pñt fac qͥ facto nexrio co gitemꝰ malũ niſi in caſu.vicʒ cũ cogitatio aie nõ ẽ eir a vtilia occupata. Ci em euagat᷑ eſt ocloſa tõ pot ei dyaꝰ offerre imaginẽ turpẽ ⁊ vanã.⁊ iõ volẽti ma⸗ las cogitatiões ⁊ imaginationes effugere. ſollicite et diligẽt cauẽdũ eſt ne ↄtingat aliqñ aim a bonis ⁊ ab vtilibꝰ cogitatõibꝰreuocari.̊ tñ difficile eſt niſi ei ſolitꝰ ẽ i bonis aim cxercẽ.cui multo faciliꝰ ⁊ delecta bilius eſt in bonis verſari cogitationibus.qᷓ ſit viris carnalibus in e ⁊ turpibꝰ imaginibus. Aueſtio. v. ¶ Atrũ demones poſſint malas affectões impᷣmẽ: Et ſic v Oſce.vij. Oẽs adulterãtes ſicut clibanꝰſuc cenſus a coquẽte.⁊ glo.exponit ꝙ clibanꝰeſt foꝛnics toꝛ. ⁊ coquens dyabolꝰ.g . tẽ Berñ. ſup actu. vj. dicit ꝙ dya?ꝰ fraudulẽta ⁊ ca ida deceptiõe aiaʒd in affectũ malicie trabit. h̊ nihil aliud eſt qᷓ; pꝛauã affe ctionẽ incẽdere. ⁊c. ¶ Itẽ dyabolꝰ pᷣt carnẽ nfam cõmouere.ſicut dicit᷑ Job.vj.ſuꝑ illud.terra tradita eſt in manu impij.exponit Oꝛeg.i.caro in manu dyy boli. ſi ð carne cõmota excitat᷑ ſtimulꝰↄcupie qͥ eſt in nobis tãqᷓ; igniculꝰpꝛaue affectõis.vr̃ ꝙ dya ſit in nobis incendere affectionẽ ↄcupie. V Itẽ ignẽ incendere nõ eſt aliud qᷓ; igni pabulũ miſtrare.ſ̊ ma/ bolꝰ? poſ le imagines ⁊ exterioꝛes opoꝛtunitates ⁊ occõnes ſt fomẽta ↄcupie. vẽ ꝙ dyaꝰhunc ignẽ ↄcupie poſſit in nobis accendere. ¶ Itẽ calidũ põt calefacere.in flamatũ põt inflamare.ſᷣ dyaꝰ totꝰ eſt inſlamatꝰ im / mo ⁊ in eo ſunt flame ⁊ incẽdia vicioꝝ.ſicut dr̃ Jac. iij. et Beda dicit. ⁊ ingr dicit in lr̃a. õt dyaꝰ nos ad malũ inflamare. ⁊ incendere.¶ ¶ Ad oppoſitum Imago maxime pficit᷑ in affectione ⁊ voluntate. ſi dyaꝰ nõ hʒ poſſe ſuꝑ animã inqᷓ;tũ eſt dei imago.g̊ nõ vr ꝙ poſſit affectionẽ nrãm incẽdere. Utẽ libertaf arbitrij ↄſiſtit maxime in affectu ſiue in voluntate.ſS li.ar.eſt illud ſuꝑ q minime põt dyaꝰ. vr qꝙ mini/ me poſſit in nr̃m affectũ. ſi nõ põt intellectui cogni tionẽ immittere.g multominꝰ affectionẽ incendere. ẽ cogitatꝰpꝛeambulꝰ ẽ ad affectionẽ.ſed qð nõ põt in diſpõnẽ.nõ põt in cõplemẽtũ.̊ ſi dyaꝰnõ pot — immittere cogitatũ.nõ põt incẽdere affectũ. tez ſi põt malas cogitationes accẽdere.cũ hmõi affectio nes ſp ſint culpabiles.cõtinue poſſet nos facere pecc incendere ⁊ immittẽ:⁊ ꝓ quanto dyabolꝰ magis vñ incenſoꝛ qᷓ imiſſoꝛ. cũ ecõuerſo videat᷑.cũ multo plꝰ ſit affici q; cogitare.¶ Rꝰ*.dm qꝙ incendẽ eſt actus 61 tranſlatus a coꝛpalibꝰ ad ſpiritualia. In coꝛpalibus aũt incendere eſt nõ ignẽ generare.ſed potiꝰigni pa/ bulũ miſtrare.vel applicado ignẽ cõbuſtibili.vel cõ⸗ buſtibile igni.ſic ⁊ in ſpnalibꝰ. Ignis aũt iſte cõcupi ſcẽtia eſt ſiue libido ꝑuerſa.pabulũ iſtius ignis ſt᷑ co/ gitationes ⁊ affectiones carnales ⁊ terrene.⁊ delecta tiones fede.⁊ ita incendere in ſpnalibus nõ tm̃modo accipit᷑ reſpectu affectionũ.imo ⁊ cogitationũ.⁊ re ſpectu vtrarũq; nõ dicit actũ ſicut pꝛicipalit᷑ agentis ſed ſolũ ſicut excitantis ⁊ ſmiſtrãtis.OQñm̃ igit᷑ dIa ꝰ õt nos ad malas cogitatiões ⁊ affectiões excitare. 5 nõ poffit eas in nobis ſua ptãte efficere.iõ recte et ꝓpꝛie a ſctis ⁊ a doctoꝛibꝰ ſacre ſcpᷣture incẽſoꝛ dꝛ nõ imiſſoꝛ.et ↄcedẽde ſunt rõnes ad hoc. cui infer:ꝛe nõ pñt.in nobis em̃ eſt ſuſciꝑe eoꝝ imiſſi- d illud qd obꝛ ꝙ dyaꝰnõ põt ſuꝑ imaginẽ.nec ſuꝑ li.ar.ddᷣm ꝓ nõ pot ſicut agens ⁊ moues pᷣncipale. pᷣt tñ ſicut ſug gerẽs ⁊ iuducẽs.⁊ G̊ eſt qd dicit Dam̃.violentiã ali/ 62 ſ ſu ee iucß u tiſe necigi⸗ ſntlir lnid tod ſalthſi ſigtetun ſritrons⸗ ſenf enon ati Poicene Npenurdeſce etacſaten toininunt ſprelli rbici g ſte n tonümis aisnfzn Aun mlan aitodi⸗ kurgi Clogen ontorket totorhnn laaefii ſurnictnp⸗ dadgen ſgigegofcnen ſuueſünarvf ſgübenrie llamnans i lellensſif ſismelis⸗ hercocnoſa ſen HN. Adopoo iran, Epdſeſnti fuktic ni lenoſerii⸗ rof ſtͤſtent ngttie ſterf mn iſtenii fgenni⸗ ſkemtanf nuſin ſlaſgin iluſtti uſt ce rdtrii 4 iſialſͤi Wröfgi tügre tlii. Hainthole iſclechc ndlsiſtſi, nibus. ⸗ iabtzinine Coſrbnſt üntn unmi izi luckimiif⸗ i aniſf⸗ lltannte Pandatu Sin ge ſin = NAhllitirnägn. untucsts = = eieſe üealtrnt tot'ckatnu 1Vigar nlii eppe ge Appiun nnenttei Nitn ein müridnar ienn fidnin öendnicn nnino umnittih nifſn i fin aihri ſetrpiuntt iuihi bol nugs 7 tinc naſen al oeſol,, nftlit Bineß „ S 63 0r8. filioꝝ boim.nõ ꝙ̈ demon vel aliꝰ. 65 — eſt ſi potẽtia incẽdẽdi impoꝛtarct nerrſſitge Pebu ⁊ affectiuã ptatẽ reſpectu affectiõis pꝛaue.ſed ſicut ꝛedictũ eſt nõ dicit cãm efficientẽ.ſed diſponenteʒ. q̃ quidẽ diſpoſitio efficaciã nõ bʒ niſi nos demus ei ſic v. Demonũ officiũ ẽ accuſare ſᷣm ꝙ legit᷑ ĩ apo ca.xij. Pꝛoiectus eſt accuſ. atoꝛ fratꝝ ⁊c. da ĩiudicio arguemur de ſecretiſſimis cogi lateãt accuſatoꝛẽ nr̃ m. Se pctm̃ ẽ caracter beſtie ſm ꝙ inſinuat᷑ Apoc.xiij. ſ̃ vnuſqͥſq; cogſcit ꝓpꝛiuʒ ſignaculũ vbicũq; ponit᷑g dyaꝰ cognoſcit pctĩ vbi⸗ cunq; ſit.ſᷣ nibil è in nobis ſecretiꝰ q; ſint pctã cogi/ Ad ulud ꝙ non poſſit in cogitatõnẽ dm ο64 nẽ incendere. ſic etiã — illuc qd vlti mo obĩ ꝙ tũc poſſet facere nos peccare.dᷣm qꝙ verũ vigoꝛẽ ex noſtra negligẽtia vel cõſenſu. S Anckto v a limma⸗ m ¶ Unũ demones poſſint ſcrutari ſecreta nr̃e ↄſcie: Et tationũ nrãꝝ ⁊ affectionũ. ſi H̊ dyaꝰpõt vidẽ.ſecre/ t ad ir̃am.mali angeli cogitatiõeʒ nouert. qꝛ multa pᷣ/ dicant q̃ nõ pdicerent ſi cogitatiões nõ nouiſſent. ta ↄſciaꝝ nr̃aꝝ rimani põt. e Aug.xij.ſup Gcñ. ci 5 Itẽ boc vr̃ ꝑ rõnẽ. Hotioꝛ eſt opatio ⁊ potẽtia q; HBa. q; ꝑ cognitionẽ oꝑationis ⁊ potentie ꝑuenit᷑ ad cognitionẽ ſbe.ſᷣ ſba aie nõ põt latcre dyabolũ. nec eius oꝑatio nec virtꝰ. ſi cogitatõ ⁊ affectio ſũt acti⸗ ones aie.g nõ pñt laterc demonèẽ. ſbe ſpuales ſicut dicit dyo.p ſui nãm ſunt ſpecula. ñ ſic eſt in ſpe cut nõ põt cogitatõnẽ foꝛmare. ſic nec affectionem pꝛincipalit᷑ cauſare vel mouere.ſicut aũt põt feri tationibꝰ.vr̃ ꝙ H̊ non culo mali gan vnũ obꝛ alteri.nõ ſolũ repñtat ißm. ß etiã oẽ q ſpecula ſpnalia. vr̃ ꝙ qn demõ intuet᷑ ⁊ aſpicit aĩam. nõ ſolũ ipᷣam videat. oẽ qð eſt in ipſa.ſed nihil põt oculus meus videre in me qꝗð& nõ poſſit videre ocu/ lus alienus.ſi &̊ ſic eſt in oculo coꝛpꝑali reſpectu rei vi 9 ſibilis coꝛpalis. pari rõne ſilr erit in oculo ſpũali re ſpectu cognoſcibilis ſpnalis. ſi oculũ meũ ſpũalem nõ latet ſecretũ ↄſcie mee.pari rõe nec oculos demo/ nu. ¶¶ Ad oppoſitũ.iij. Reg.iiij. Tu ſolꝰ noſti coꝛda tẽ MHiere. xvij. Ego dñs ſcrutas coꝛda ⁊ renes.g 4 ij. Memo ſcit qᷓ ſunt hois.niſi ſpũs hois qᷣ eſt in illo.ᷣ demon nõ eſt ſpũs nr.nec eſt in nobis. nõ nouit ſe/ creta cõſcie nr̃e. e aug.in li.de eccł. dog. Inter/ nas cogitatiões nr̃as dyabolũ nõ videre certũ eſt. rõne vr.ꝙ ſi int᷑nas cogitatiões cosſceret.co gnoſceret ⁊ virtutes. ̊ bti Job ſi cognouiſſet. nõ tẽptaſſy. cñ no nec virtutẽ nec cogitatõnes eius cognouit. — atiaz coguiſſet. qd ti creature rõna a potẽtia p̃ſidet niſi diuia. ſic eiꝰ cognitiue dedit cõ/⸗ ſcie ſecretũ. cuiꝰſecreta ⁊ pfunda nõ penetrat niſi di uina ſapia. ⁊ iõ dico q niin nũciatõne. Et qm̃ pauca ſt ita ſecreta qᷓ n ꝓdeant in rclucet in ipᷣo. ſi maioꝛis cõicatiõis ſũt dns 38 coꝛda 7 ñns hoc ſibi at tribuit tãqᷓ; ꝓpꝛiũ.vr ꝙ nõ coicet dyaꝰ.¶ Itẽ.j.Coꝝ. it ſuꝑari.ſᷣ tẽptauit. Nmouit. dſRe⸗ ad pdictoꝝ è eſt nõndũ. ꝙ ſicut deus volũ/ is dedit dñiuʒ ſiue aꝛbitriũ cui nul 2.710 dico ꝙ nila creatura. nec hũana. nec angelica. pᷣt oſcie hũane noſ e ſecreta niſi ꝑ ſigna vel coiecturas.vel niſi nouerit dei reuelatiõe. aut hois de opa exterioꝛa. vl appeaãt p ſigna exterioꝛa facici.vł-p ſigna coꝛpis qd mouet᷑ diuerſimode ᷣm diuerſitatez affectionũ. binc eſt ꝙ multe cogitatiões ⁊ affectiões nre dehendi pñt a malignis ſpiritibus niſi arceant᷑ dii virtute. H̊ aũt cognitio potiꝰ eſt cõiecture qᷓ; certe * Oſt pᷣgicta ſupeſt cognoſcere ⁊c. Supꝛa egit * i. ix. de ↄſequentibꝰↄfirmationẽ angelo ẽð VIII ſcie.Et iõ cõcedẽde ſunt rõnes oñdẽtes 32 „ ndé ngelꝰ?ma lus ſecreta ↄſcie nr̃e ꝑſcrutari nõ põt. tur. qꝛ nõ deerit accuſatoꝛ ⁊ teſt .¶ Adillud qð obẽ dicit᷑ eſſe caracter. q ſcribit᷑ in fronte. hoc aũt ẽ cũ „ „ 7 d illud g o Ið obꝛ p in jri de accuſaton officio.ddm q nõ ſolu ipᷣe demon erit accuſatoꝛ. iĩmo etiã coꝛ nr̃jm. vñ ⁊ ſi de Eerxterioꝛibus ⁊ viſibilibꝰaccuſari poſſumꝰ a dyaꝰ. d M ſareets Heruictsnsneutrack phnt relinquen 67 Wpctm̃ eſt caracter dyaboli. Dm q peccatuʒ turnd peccat ſine ruboꝛe ⁊ publice.vt iã poſſit ei dici rrrons mulierꝭ meretricis facta eſt tibi.noluiſti erubeſcerc. ⁊ tunc abſq; dubio pctm̃ nr̃m cognitũ eſt a dyaꝰ.qꝛ iq nõ ẽ ſecretũ ſᷣ manifeſtũ.Ad illð qdð obẽ de aug. 7 ꝙ cogitatiões nouerũt.dð.ꝙ loqt᷑ de cognitiõe coõote⸗. cture nõ certe ſcie.¶ Ad illud qð obꝛ ꝙ; notioꝛ ẽ ope ratio ꝙ; ſa.dᷣm ꝙ; verũ eſt de oꝑatiõe extrinſeca. de intrinſeca aũt nõ hʒ ſꝑ veritatẽ. Multe em̃ res ſunt nobis note quarũ virtutes ⁊ opatiões nos latẽt. Nł 69 dicẽdũ q; hoc locũ habet in oꝑatiõe naturali.non in oꝑatiõc voluntaria. Opꝑatio em̃ nalis ᷣm ꝙ nalis ẽ. ita ſe naliter nata eſt repñtare.nec ſe occultare pᷣt.ſii necſbᷣa. imo ꝑ ipam manifeſtat᷑ ſuba. dũ pl?bʒ de růe actualitatis. ac ꝑ ̊ manifeſtatiõis ⁊ lucis. In oꝑati one ant wlũtaria ſec?eſt. Mã cũ ſba ſe nalit repntet. ſicut naturalit᷑ ẽ. ſic ſe occultare nõ pᷣt.Opꝑatio volũ taria ſicut volũtarie exit in eẽ.ita ⁊ volũtarie manife ſtat᷑.⁊ ita occultari põt.imõ nõ manifeſtat᷑ niſi bõ ve lit. talia añt ſũt ꝗᷓ latet ĩ ſecreto ↄſcie nr̃e.iõ qᷓuis dy⸗ bolus poſſit videre aiam. ꝓpꝛia vᷣtute.tñ nõ põt illam A illud qð obẽ ꝙ ſpeculũ repñtat alið 20 cõſpicere. ſpeculũ ⁊ qꝗᷓ ſunt in eo ↄtenta.dᷣm ꝙ eſt duplex ſi pe/ culũ.q̃ddã naturale.⁊ q̃ddã volũtariũ. Speculũ na le ſicut naturaliter ſuſcipit ita ⁊ naturaliter reddit.⁊ HD ita nihil occultat.iõ ſpeculũ ſibi oppoſitũ nõ ſolũ iſp,ʒ etiꝗ idẽ lucet in eo qd repñtat. Speculũ ant volun tariũ nõ eſt in actu manifeſtatiõis eoꝝ q̃ in ſe ↄtinet. niſi cũ hoc facit volũtas.⁊ tale ẽ ſpeculuʒ ſpũale.⁊ iõ nõ ẽ ſimile. ¶Ad illud qdð obẽ de oculo coꝛpali.ꝑ hãc 7 San rõnẽ ia pʒ rñꝰ.Oculus cm̃ vnꝰ coꝛpalis videt » ½ qcqᷣd videt aliꝰſi obectũ ſit vtriq; reuelatũ.ſi añt vni +☛ apit᷑ ⁊ alteri legae vn Pot videre qð nõ videt aliꝰ.qꝛ & nullus ſe ſibi nec vult nec pᷣt reuelare.qꝛ ſibi ſemp pñs ẽ.iõ oculũ ꝓpꝛiũ ſi qð in ſe eſt nõ pᷣt latere.alienũ qᷓᷓ oculũ pᷣt ſubtfugẽ. ⁊ ſe illi reuelare.qm̃ nõ ẽ ipᷣi p/ ſens.nec ſuꝑ eũ potẽs.⁊ iõ oẽz oculũ ſpũᷣalẽ pᷣt ↄſcia nf̃a latẽ. excepto ſe ⁊ illo qͥ ẽ ſu ſe.Et iõ diẽ aug.ſup Geũ ad lit.ꝙ ſicut ſpᷣe coꝛpales hñt aliq velamẽta qᷓ bʒ ſe alienis aſpectibus occultant.ſic ⁊ in bis ſpũali bꝰ ſuo mõ intelligendũ eſt.H ẽ vboꝝ ſuoꝝ ſnia.Et ſi tu q̃ras quõ p̃t h̊ eẽ vel intelligi. cũ ſbᷣa ſpuũalis ſim/ plex ſit ⁊ vnifoꝛmis ꝑ totũ.⁊ ita vr ꝙ qͥ videt modi⸗ cũ nihil latet. ⁊ cũ vnifoꝛmis ſit nõ pᷣt eẽ ibi aliqͥd oc cultãs ⁊ aliqͥd occultatũ.dm ꝙ obſtaculũ illud nõ hbyz intelligi ꝑ interpoſitiõezʒ alicuiꝰnature opace.ſiẽ ẽ in viſu nro coꝛpeo.vłobſcure vel min? clare ſ̃ ibi ab- ſcõdere idẽ ẽ qð nolle manifſtare. ⁊ licʒ nõ ſint ibi di⸗ uerſitates Pa e ↄpõne diuerſaꝝ naꝝ.ſt tñ in aia Sdqꝰpotẽtiaꝝ ⁊ ſtatuñ.ſᷣm q̊s q̃dã dicũt᷑ cẽ aic magis intima. vtpote q̃ reſpiciũt potẽtias ſuꝑioꝛes⁊ ſimpli cioꝛes ſiue purioꝛes.ſm q́s aia magis in ſeipᷣa recol/ ligit᷑ ⁊ ei qʒ ſũme eſt vnit᷑ ⁊ ſimplificat᷑. ⁊ penes bas maxime reſidet oſcie ſecretũ.⁊ ſic pʒ ſolo o op. ex q⸗ bꝰetiã manifeſtant᷑ oĩa q in l̃a dici. ꝝ bonoꝝ qᷓ;tũ ad oꝛdinũ diſtinctionen. mgfr de ↄſequetibus ad maloꝝ obſtinationẽ. in hac par- Ji 2 1 te agit de bis ͥ oſequunt᷑ bono Hoc etiã inueſtigãdũ ẽ ⁊c —,— . * — —— — — . . . — x sfirmationẽ Hee aũt ſunt duo.ſ. diſtinctioloꝛdinũ. ⁊ ſeq̃ns miniſterin. 5 ꝛima ꝑs bʒ duas ptes. In pᷣma agit de diſtinctiõe oꝛdinũ qtũ ad pꝛiã ↄditi- bec ꝑs bʒ duas. In pᷣma aaee oꝛdlinũ diſtinctiõe. In ſcdᷣa de angeloꝝ miſterio ⁊ miſſiõe.j.diſt.x. onẽ. In ſca vᷣo ꝙtũ adr minat qualit᷑ angeloꝝ oꝛdie ſit hui? oꝛdinatiõis pᷣncipiũ. oↄſiderari opoꝛtet ⁊c. : nũ angelicoꝝ faciẽda q;tũ ad gdũ. In ſe. Ad intelligẽtiã aũt con q̃ in bac pte dicũ cedẽdũ eſt viea narꝛatiõis. Scoðo tur. pmo ꝓ vo via inquiſitionis. Aia narꝛatiõis aũt ẽ difſffinitiua ⁊ diuiſiua. iõ opoꝛtet H̊ pᷣnõꝛe los.: . S. dnatioes. 1hꝛ0 c rubin ⁊ ſeraphin. Et inueniũt᷑ in iſtis oꝛdinibꝰ tria ter na eẽ.⁊ in ſinguł tres oꝛdines vt trinitat ſilitudo ĩ eis inſinuet᷑ impᷣſſa. Vñ dyoniſiꝰ tres oꝛdies angloꝝ eſſe tradit.ternos in ſinguł ponẽs.Sũt em̃ tres ſupioꝛes. tres inferioꝛes.tres medij. Suꝑioꝛes.ſeraphin.cheru bin. thꝛoni. Medij.dñationes.pꝛincipatꝰ.ptãtes. In Mõ h̊ nomẽſe raphin qñq; le⸗ Arũdã reꝝ diffinitões 2 diuiſiões. Opoꝛtet igit᷑ p videre quid ſit pierarchia. Scho vo quid angelꝰ. Lercio d ſit oꝛdo angelicꝰ. Abus p̃intellecn. ma/ xidma via pᷣſtabit᷑ nob ad ſeqntia ᷑mianda. Sciendũ igit᷑ ꝙ pᷣter diffinitionez q̃d nois bierarchia dẽ a hie/ ra qð ẽ ſacꝝ. ⁊ archos vncipatꝰ.qſi ſacer pᷣn cipatꝰ. vel oꝛdo ipſiꝰ bierarchie. beat? dyo. tres ponit diffinitões in lib. de angelica hie⸗ rarchia. quarũ pꝛima eſt H. Hicrarchia ẽ di⸗ — tionẽ.ibi. Mõndũ etiã ꝙ decimꝰoꝛdo ⁊c̃. Pꝛima ꝑs hʒ qᷓ̃tuoꝛ ꝑtes. In pᷣma der/ ¶ De angelicoꝝ oꝛdinũ diſtinctiõe q;tũ ad ꝓpꝛiã cõ/ ditionẽ.ſ.qui ⁊ quot ſinnt. NMNMſti pdicta ſuꝑeſt cogſcẽ de oꝛdinibꝰ angłoꝛũ dqd ſcpᷣtura tradat.Que ĩ plibꝰ locis.ix.eẽ oꝛꝛ: dines angeloꝝ ꝓmulgat.ſ.angelos.archãge/ los. pᷣncipatꝰ.ptãtes.vtutes.dñatiões.thꝛonos.che⸗ ferioꝛes.virtutes.archangeli.angeli. uia pulcritudo vt ſim pla. vt optima. vt ↄſũ mata. vel vt conſum/ matiua. Scda eſt hec. Mierarchia ẽ oꝛdo di uinꝰ.ſcia.⁊ actio. dei/ foꝛime inqtũ poſſibi/ le ſimilãs.⁊ ad iditas ei diuinitꝰ illũiatiões poꝛtionabiliter ĩ dei ſilitudinẽ aſcendens. Tercia eſt H. MHicrar/ chia eſt ad deũ quãtũ poſſibile ẽ ſilitudo et tiꝰ in ſuo oꝛdine accepef̃t.vt virtutes aduerſe eis ſub⸗ QQuid appellet᷑ oꝛdo.q̃lt᷑ angeloꝝ oꝛdines noĩant᷑ ⁊ ꝗᷓ ſit rõ noĩs cuiuſq; oꝛdinis. b iectis qͥ ſunt agẽda diſponũt.eiſq; ad explẽda diuina miſteria pᷣncipant᷑. Ptãtes noĩant᷑ hi qͥ h ceteris potẽ iecte eoꝝ refrenẽt᷑ ptãte.ne hoĩes tãtũ tẽptare valeãt q̃ntũ deſiderãt. Virtutes vocãt᷑ illi ꝑ qͥs ſigna ⁊ mira cula freq̃nt fiũt.Archãgeli qͥ maioꝛa nũciãt.Angeli qͥ Hec noiĩa illis nõ ꝓpter ſe ſᷣ ꝓpt᷑ nos eis da minoa dec noĩa illis ta ſunt. Qui em̃ ſibi noti ſt ↄtẽplatiõe.nob iĩnoteſcũt cognoĩatiõe.Et noĩant᷑ ſinguli oꝛdies a donis gr̃aꝝ. vnitas. ipᷣm babẽs ſcc entie ſctẽ ⁊ actõis du/ cẽ.⁊ ad ſuũ diuiniſſiꝰ mü decoꝛẽ imutabili⸗ ter diffiniẽs.quãtum vo poſſibile eſt refoꝛ/ mat ſuos laudatoꝛes Iſtarũ diffinitionum la inferioꝛibꝰcetera relinquẽtes oꝛdinibꝰ ad cognomi⸗ diſtinctio ⁊ explicatõ Pt ſic hꝛi. Quia pᷣma diffinitio ẽ hierarchie increate.due vᷣo ſeq̃n tes create. Differunt auüt. qꝛ pᷣma illaꝝ 6n. cipaliter attendit᷑ pe natõnẽ᷑.vt ſeraphin qͥ oꝛdo excellẽtiſſimꝰ eſtimat᷑ tam Mic ↄſiderãdũ ẽ qͥd apellet᷑ oꝛdo.heinde vtꝝ ab ipᷣa creatiõe fuerit diſtinctio illoꝝ oꝛdinũ: Oꝛdo angeloꝝ dr̃ młtitudo celeſtiũ ſpirituũ qͥ int ſe ĩ aliq̊ munè gfr̃e ſi milant᷑.ſic̃ ⁊ in nãliũ datoꝝ mũere ↄueniũt. Vt verbi gęra. Seraphin dicũt᷑ qͥ pᷣ alijs ardẽt charitate. Sera⸗ phin em̃ intpᷣtat᷑ ardẽs vł ſuccẽdẽs.Cherubin qͥ p ali is in ſcia eminẽt.Cherubin.n.intpᷣtat᷑ plenitudo ſcie. Thꝛonꝰdr̃ ſedes. Thꝛoni aũt vocãt᷑ (vt be.greg. ait) qͥ tãta diuinitat gra replẽt᷑.vt ĩ eis ſedeat deꝰ ⁊ ꝑ eos iudicia decernat atq; infoꝛmet.Dſiatiões vocãt᷑ qͥ pn cipatꝰ ⁊ ptãtes trãſcẽdũt. Pꝛincipatꝰdicũt᷑ qͥ ſibi ſub⸗ ꝛdies diſtinguũt᷑. In ſcda qᷓlit᷑ noiant᷑.ibi. Nic ↄſiderandũ ẽ. In tercia determiat qð ibi. Jã nũc inquirẽ reſtat ⁊cc̃. In q̃rta vᷣo ⁊ vltima determiat moduʒ.ibi. a vo ꝑs pᷣncipal q̃ incipit.nõndũ ⁊c. duas hʒ. In pᷣma detmiat de repatioe oꝛdi a vᷣo qᷓ;tũ ad nũeꝝ.ibi. Hõ em̃ iuxta numerũ ⁊c. Pꝛerea Proniſl- 9 git᷑ in ſcriptura p.n. ⁊ tũc plis numeri ⁊ neut genen. ſigt ce⸗ tũ angcloꝝ illi/ us oꝛdis. Qñ/ q; ſcribit᷑ ꝑ m. ⁊ tũc ẽ plis nu/ meri maſ. gene ris ⁊ ſigt ange/ lũ iſtiꝰoꝛdinis. vñ v. Hoc ſera phin dicaſ. ſera pbimq; hij. ſit ſeraph almꝰ?. vl aliter. Dic che⸗ rubim ſanctos cherubin ſacra ſit cherub al/ mus. Quare h nois ſint oꝛdinibus angeloꝝ datas. q nõ ſingularit ſᷣ excellent data ſũt in ꝑticipatiõe. n ——? illa em̃ celeſti curia vbi plenitudo boni ẽ.licʒ q̃dã da⸗ ta ſint excellent.nihil tñ poſſidet᷑ ſingłarit᷑. Oia em̃ in oĩbꝰſunt.nõ qͥdẽ eq̃lit.qꝛ alij alijs ſublimiꝰ poſſident. q̃ tñ oẽs hñt.Cũq; oĩa dona gꝛãꝝ ſupioꝛes oꝛdies ſub limiꝰ⁊ pfectiꝰꝑceperit.tñ ex pᷣcipuis ſoꝛtiti ſt vocabu⸗ dilectionẽ qᷓ; cognitionẽ diuinitat ⁊ cetera vᷣtutũ do⸗ na ceteris oĩbꝰſublimiꝰ⁊ ꝑfectiꝰ ꝑcepit.⁊ tñ ab excellẽ tioꝛi dono.i.charitate nomen accepit ille ſuꝑioꝛ oꝛdo. Aaiꝰem̃ donũ eſt ipᷣa charitas q; ſcia.Itẽ maiꝰ ẽ ſc / re q; iudicare.Scia nãq; infoꝛmat iudiciũ. Jõq; ſeðõᷣs Grto h Puorta 1 b Pera ſallr. hi hhep⸗ Moſ 1 „Mbw ſwbriig gtuſnn An diig Humnon t we— itel⸗ Sh⸗ hin igſnn winalcee lſn ſhadns nann zi r Ace in an Cenbintu: toabi s Aunhti⸗ tcalobs Pghor w — ocdꝛo a ſcõo dono.i.cognitiòe veritatis appellatꝰeſt.ſ. cherubin. Ita ⁊ de alijs intelligẽdũ eſt. Aſſignat᷑ q ex cellentia oꝛdinũ ſᷣm excellẽtiã donoꝝ.Et tñ ſiẽ grego. Ait.illa dona oĩbꝰſunt cõia.om̃s em̃ ardẽt charitate.2 ſcia pleni ſt.ſic ⁊ de alijs. Sʒ ſuꝑioꝛes alijs excellentiꝰ yt iã dictũ ẽ) ipa accepef̃t a qbus ⁊ noĩant᷑. Vñ gre. . In illa ſumma ciuitate qͥſqʒ oꝛdo eius rei cenſet᷑ noĩe. Queſtio oꝝꝛ quã pleniꝰaccepit in munè?. Sed oꝛit᷑ hic qõ talis. ea er verbis (Gi qs oꝛdo ab illo dono noĩat᷑ qð pleni⸗ poſſidet.tũc vo. chherubin in ſcia pemiet oĩbꝰ. qꝛ a ſcia noiat᷑. Sʒ qͥ ma⸗ gis diligit plꝰ cogſcit.Tãtũ em̃(vt tradit auẽtas)co/ gnoſcit ibi qſq; quãtũ diligit.taq; ſeraphin nõ ſolũ Explanatio ĩ charitate ſᷣ etiã in ſcia peminẽt. Ideoq; auẽtas illa illi?autoꝛita ſic videt᷑ intelligẽda vt cõꝑatio nõ referat᷑ ad om̃s oꝛ tis. Aines.ſ ad qͥſda.ſ.inferioꝛes. Ille em oꝛdo nõ pleni⸗ ſeraphin accepit ſciam in munere.ſᷣ pleniꝰalijs oꝛdini bus.q ſunt inferioꝛes. Nec nomiĩat᷑ qͥſq; oꝛdo ab oĩ re Alia demia quꝗ pleniꝰalijs accepit.ſᷣ ab aliq̃ reꝝ q̃s accepit. Vel tio eiuſdem. põt cõꝑatõ referri nõ ad ipos oꝛdines ad alia dona. nec ad oĩa alia dona ᷣ ad quedã.Siẽ em̃ hoĩes cũ pła hẽant dona.qdã alijs excellentiꝰ poſſidẽt.IJta foꝛte ⁊ angeli quibuſdã muneribus magis pollent.⁊ alijs qͥ⸗ buſdam minus. ⸗ H Setermiĩat qð ſit huius oꝛdinatiõis pᷣncipiũ.vtꝝ.ſ. oꝛdines ab initio creatiõis ita diſtincti fuerint. c ã nũc inqrere reſtat.vtꝝ ⁊ iſti oꝛdies a creatiõis ini⸗ tio ita fuerint diſtincti? & ita fuer̃t diſticti a pᷣmoꝛdio ſue ↄditiõis videt᷑ teſtimoĩo auẽtis inſinuari q̃ tradit . de ſingulis oꝛdinibꝰ aliqͥs cecidiſſe.de oꝛdine nãqʒ; ſu . . pioꝛi lucifer ille fuit.qͥ nullus dignioꝛ ↄditꝰ fuit. Apłs Eph. vj. etiã pꝛincipatus ⁊ ptãtes tenebꝛaꝝ noĩat.oñdẽs de oꝛ Dinibillis cecidiſſe.qͥ cũ ĩ malis miſteriũ exerceãt.nõ tñ penitus noibus oꝛdinũ ſuoꝝ pᷣuati ſt. Sed nõ vide tur illud poſſe ſtare. Hõ em̃ tũc charitate ardebãt.nec ſapia pollebãt.neq; ĩ eis deꝰ ſedebat.Si.n.h̊ hũiſſent nõ cecidiſſent.Mõ g tũc erãt cherubin vł ſeraphin vł thꝛoni.Ad qð dicimus.qꝛ añ caſuʒ qͥrũdã nõ erãt iſti oꝛdines.qꝛ nõdũ hẽbãt dona in qͥꝝ ꝑticipatiõibus cõ Qualiter la angel. di ueniüt. Sz qbuſdã cadetibus alijs appoſita ſunt. eiſch inibus fuii ꝗ cecideft collata fuiſſent eadẽ dona ſi ꝑſtitiſſent. J0/ ſe. qſcriptura diẽ de ſingulis oꝛdinibus aliqͥs cecidiſſe. ſcia.⁊ actio.vt oꝛdo.i.oꝛdinata ptãs rñdeat pꝛi.⁊ ſcia filio.⁊ actio ſpũiſcõ. bm memo nies egreſtuz a deo. vlti ma penes regreſſuz. licʒ vtrobiqʒ tangat᷑ vtrũq;. Pꝛia aut diffinitõ qᷓ eſt hierarchie increate expꝛi mit ipᷣam q;tũ ad trinita tẽ ⁊ vnitatẽ.ita ꝙ nec tri nitas pᷣiudicat vnitati. nec vnitas trinitati.ſed vnitas ſpectat ad ꝑfecti- onẽ trinitatis.⁊ trinitas vnitatj. AUt igit᷑ oñdatur ibi eẽ vnitas in trinitate dicit hierarchia ẽ diuina pulcritudo. Pulcritudo em̃ ↄſiſtit in pluralitate ⁊ eqlitate.ſicut dicit au/ guſt. in li. de vera reł. At aũt oñdat ꝙ pluralitas nõ pᷣiudicet vnitati dicit vt ſimpla.qꝛ ſic ẽ ibi plu ralitas vt tñ nõ tollatur vnitatis ſimplicitas. Vt aũt oñdat ꝙ vnitas non piudicetſtrinita ti ſubiñ⸗ git. vt optima. qꝛ ſic eſt ĩ deo vnitas vt tñ ſit ſum/ ma bonitas.ꝑ quꝗ ẽ pfe- cta cõicatõ.⁊ ſic ꝑſonarũ pluralitas¶ Poſtremo vt oſtẽdat ꝙ vnitas ſpe/ ctet ad ꝑfectionẽ plurali tatis ⁊ ecõuerſo ſubdit᷑. vt ↄſummata.in q̃ ſigna tur ꝙ in trinitate ⁊ vni tate ↄſiſtit oimoda ⁊ ſũ ma pꝑfectio. Secunde vᷣo diffinitiõis intellectꝰ ſic põt haberi. Diffinit em̃ ibi augelica hierarchia hm egreſſuz a deo. Egre⸗ dit᷑ at a deo ſm rationẽ imaginis ⁊ ſilitudinis ſi cut ⁊ homo. et ido in illa notificatione pᷣmo deſcri bit ipᷣam hierarchiã egꝛe dientez a deo ꝑ modum imaginis.cum dicit.Hie rarchia ẽ oꝛdo diuinus. ꝛiã.intelligẽtiã.⁊ volũta⸗ tẽ. Scdo vo deſcribit qtũ ad rõnẽ ſilitudinis.cũ ſubiũgit.deifoꝛme inqtũ poſſibileẽ ſifkans ⁊c. ⁊ tangit᷑ ipᷣa aſ ſilatio q;tũ ad babitũ. cũ dẽ deifoꝛme inqᷓtũ poſſibile ⁊c.et qꝙᷓtũ ad actũ cũ ſubinfert᷑.⁊ ad inditas eii. lumina/ tiões ⁊c. Silitudinis em̃ ſiue gre aſſilantis actus ẽ ſurſum ducẽ. ſicut eiꝰoꝛigo ẽ de ſurſum deſcẽder e.Terciaʒ gũt diffinitionẽ ſic poſ umdintelligẽ. Deſcribit᷑ em̃ vt pᷣdictũ eſt angelica hierarchia ꝑ regreſſuʒ ad deũ pꝛinci paliter. Notat᷑ igit᷑ in pᷣdicta diffinitiõe hierarcbia regreſſuz ſiue ꝑ regreſſus eiꝰ.pᷣmo qꝙtũ ad habilitatẽ.cũ dicit. hierarchia eſt ad deũ quãtũ poſſibile eſt ſilſitudo ⁊ vnitas.Scdo qᷓtũ ad actualitatẽ.cũ dicit ipᷣm habẽs ſcie ſancteꝛ ⁊ actiõis ducẽ. Tercio q́;tũ ad imutabilitatẽ cũ ſubiũgit.⁊ ad ſuũ diuiniſſimũ decoꝛẽ imutabiliter diffiniens. Quarto ad plenitudinis vbertatẽ cũ ſubinfert. quãtũ vᷣo poſſibile eſt refoꝛmãs laudatoꝛes.in hoc „ ſcʒ ꝙᷣ nõ ſolũ ſibi ſufficit. etiã ꝓpter plenitudinẽ charitatis ⁊ gr̃e potẽs ẽ alios adiu omi hierarebie lʒ nõ vniuoce ꝗᷓ talis ẽ. Hierarchia re —— 7 / 2— diffinitiõibꝰ qᷣd ſit hierarchia tã diuia q; angelica. Der qᷓꝝ intellectũ elici᷑ q̃da diffinitõ magiſtralis qᷓ ↄpetit en Seros ⁊ rõnabiliũ oꝛdinata ptãs.in ſubditis debitũ uare. Et ſic pʒ ex pdictis „ 2 retines pꝛincipatũ. Hoc aũt nõ ſolñ cõpetit hierarchie angelice.ſᷣ etiaʒ eccleſiaſtice vel humane. de qua nihil ad pꝛeſens. ſolũ de hierarchia angelica. Et qm̃ ̊ nõ põt cognoſci niſi cognoſcat q̃d ſit angelꝰ.iõ pᷣnõnde ſt 5 ⁊angeli diffinitiões. Angelꝰaũt ſic notificat᷑ a dam. Angelꝰ? ſᷣa incoꝛpoꝛea intellectualł.ſp mobilis.arbitrio libera. deo miſtrãs. gea no nã imoꝛtalitatẽ ſuſcipiẽs. Oyoni.aũt alit᷑ diffinit ãgelũ ſic. Angelꝰ ẽ imags dei. ma = 217 R —ſ — — nifeſtatio oeeulti luminis. ſp ſicut cõueniens eſt totam ſpeci tij. quod eſt in abditis. Differunt aũt notificatiões. qꝛ p lum qtum ad eẽ ſ etiã qtũ ad bene eſſe. Pꝛime diffinitionis intellectus haberi = eculũ clarũ.ſplendidiffimũ.iminaculatũ.incõtaminatũ.incoinquinatũ.ſuſcipiẽs ioſitatẽ bonifoꝛmitaiᷣ ⁊ deifoꝛmitatis.⁊ in ſe reſplendere faciẽs bonitatẽ ſilen/ ſt he due notificatiões.qꝛ pᷣma deſcribit angelũ qᷓ;tũ ad eſſe.ſcda vᷣo nõ ſo öt ſic. Deſcribit᷑ em̃ ibi an/ gelus qtũ ad ſbam. ꝙtũ ad te in ad comꝑationẽ.⁊ q;tũ ad durationẽ. Suba tangit᷑ in eo qð dꝛ.angelꝰ tus anglica. ſ. cognitiua. oꝑatiua.⁊ impatiua.Co gnitiua in boc ꝙ dẽ intel ſectualis. oꝑatiua in hoc dicit᷑ ſp mobilis.qꝛ ſi/ ne fatigatõne põt oꝑari. ſed imꝑatiua in hoc ꝙ di cit᷑ ar.li.quaʒ nõ opoꝛtet L diſing ab alijs pᷣdlictis in re.ſed ſufficit ꝙ diſtin/ guat᷑ rõne. Opatõ vᷣo tã git᷑ cũ dicit᷑ deo miſtrãs. Duratõ cũ ſubiungitur. gratia nõ natura immoꝛ talitatẽ ſuſcipiẽs. Aocat᷑ aũt hic gra nõ aliqͥs actꝰ gratis datus. gra dicit gratuita dei ifluetia. In/ tellectus aũt ſcde diffini/ tionis ſic põt haberi. Dif finit᷑ nanq; ibi angelꝰ nõ ſolũ q́;tum ad eſſe natu/ re.ſed etiã q;tum ad bene eſſe.et iõ notificat᷑ hic an gelus inqtũ hʒ dei imagi nẽ ꝑ naturã.inqtũ habʒ ſimilitudinẽ ꝑ gratiã.in/ quãtũ habet eifoꝛmita/ tẽ ꝑ gloꝛiã. Rõ aũt ima/ ginis expꝛimit᷑ qᷓtum ad duo.ſ.qẽtuʒ ad id qð ſur/ ſum eſt. ⁊ q;tum ad id qd deoꝛſum eſt. Pꝛimũ tan⸗/ git᷑ cũ dicit. Angelus cſt imago dei. Scoõm cũ ſub iũgit.manifeſtatio occul- ti luminis. Imago em̃ ẽ inqntũ dei capax eſt.⁊ ꝑ/ ticeps eſſe põt.vᷣ manife⸗ ſtatio luminis eſt inqᷓntũ illuminationes quas ſuſci pit. inferioꝛibus oſtendit. Similiter qtum nõ qꝛ fuiſſent in oꝛdinibus ⁊ poſtea coꝛruerũt.ſᷣ qꝛ ſi ꝑ ſtitiſſent. eoꝝ aliqui in ſingulis fuiſſent oꝛdinibus.qui ⁊ in nature tenuitate.⁊ in foꝛme ꝑſpicacitate differẽteſ gradus habebant ſicut illi qui ꝑſtiterũt. Alij em vt p⸗ diximus ſuꝑioꝛes.alij inferioꝛes ↄditi ſũt. Suꝑioꝛes qui natura magis ſubtiles.⁊ ſapia magꝗ ꝑſpicaces.in/ ferioꝛes qͥ natura minus ſubtiles.⁊ intelligẽtia minus pſpicaces facti ſunt.lhas aũt inuiſibiles dꝛñtias inui/ ſibiliũ. ſolus ille ponderare potuit. q̃ oia ĩ nũero ⁊ mẽ ſura ⁊ pondere diſpoſuit. i. in ſeipo q eſt mẽſura oĩ rei modũ pᷣfigẽs.⁊ numerus oĩ rei ſpẽm pᷣbens.⁊ ponduſ omnẽ rem ad ſtabilitatẽ trahens.id eſt terminãs.⁊ foꝛ mans. ⁊ oꝛdinans oĩa. Determinat huius oꝛdinatiõis modũ. vtrũ ſcʒ om nes angeli eiuſdẽ oꝛdinis ſint eqles. d ¶ Pꝛeterea cõſiderari opoꝛtet.vtrũ om̃s angeli eiuſd oꝛdinis equales ſint: Ita eſſe qbuſdã placuit.ſᷣ nõ eſt hoc ꝓbabile nec aſſertõe dignũ.qꝛ lucifer qͥ fuit de col legio ſuꝑioꝝ.ipſis etiã dignioꝛ extitit qͥ alijs excellen⸗ tioꝛes creati fuerant.Ex quo ꝑcipit᷑ ꝓ ſi pſtitiſſet.ĩ oꝛ⸗ dine ſuꝑioꝛi fuiſſet.⁊ alijs eiuſdẽ oꝛdinis dignioꝛ exti⸗ tiſſet. Sicut em̃ eſt vnus oꝛdo aploꝝ.⁊ alter martyꝝ. ⁊ tñ in aplis alij alijs ſunt dignioꝛes.ſilr ⁊ in martyri/⸗ lorum recte credit᷑ eſſe. ¶ De repatione oꝛdinũ angelicoꝝ qtũ ad gradũ. q⸗ modo.ſ.dicat ſcriptura decimũ oꝛdinẽ ex hominibus compleri. cũ nõ ſint niſi nouẽ oꝛdines. e bus alij alijs ſunt ſuperiores.ita ⁊ in ordinibus ange otandũ etiam ꝙ decimꝰoꝛdo legit᷑ de hominibꝰ re⸗ ſtaurandus. Sed cũ nõ ſint niſi nouẽ oꝛdines.nec plu res fuiſſent. etiã ſi illi qui ceciderũt ꝑſtitiſſent. mouent᷑ lectoꝛes quõ ſcriptura dicat decimũ oꝛdinẽ cõpleri ex ſubiungit. intellectualis.ſꝑ mobilis.arbitrio libera.vbi notat᷑ triplex vir/ Per ſimile oſtendit nõ omnes eiuſ⸗ deʒ oꝛdinis pares eſſe. ad ſimilitudinẽ gratie deſcribit qtũ ad duplicè reſpectum. ad ſurſum ꝑ poſitionẽ.ad deoꝛſum ꝑ pᷣuationẽ. Oꝑatio ad ſurſum tangit᷑ cũ dicit.ſpecu/ lum clarũ.ſplendidiſſimũ. vbi notat᷑ ꝙ gra deſurſum veniẽs nam ↄſeruat.naturam decoꝛat. nam ↄfirmat. qtum ad hec tria dicit.ſp „ — 9„ eculũñ.clarũ.ſplendidiſſimũ.Cõꝑatio vo ad id qð deoꝛſum eſt ꝑ modũ puatiõis no/ tat᷑ cũ dicit. imaculatũ.incõtaminatũ.incoinquinatũ.ꝑ que tria remouet triplicẽ feditatẽ ab angelo ꝗᷓ repu/ gnat gre. Pꝛimo feditatẽ⸗ tatẽ adherentẽ ſiue adueni . uet feditatẽ ↄtractã.⁊ hec eſt feditas oꝛ actiuã. 1 H eſt feditas actual Etẽ.⁊ hec eſt feditas venialis. 7 2 „ feditas actualis. et remouet᷑ ꝑ boc qð dicit᷑. immaculatũ. Scdo fedi⸗ j ⁊ remouet᷑ ꝑ boc qð dẽ.incõtaminatũ.Tercio remo litae inalgen remouet᷑ ꝑ hoc ꝙ dẽ incoinquinatum. Siliter deifoꝛmitas gloꝛie tangit᷑ pm duplicẽ cõpationẽ.ſ.ad id qð ſurſum eſt. ⁊ ad id qd deoꝛſum eſt. Ad id qð eſt ſurſum ꝑ B̊ að dicit. ſuſcipiens ſicut cõueniens eſt totam ſpecioſitatẽ bonifoꝛmitatis ⁊ deifoꝛmitatis.Cõꝑatio em̃ ad deum teifoꝛmis efficit᷑ cñ ſpecioſitatẽ a deo ſuſcipit. Compatio vo ad id qð inferius eſt notat᷑ cũ dicit. ⁊ in ſe reſie dere faciẽs bonitatẽ ſilentij. að eſt in abditis. hoc aut eſt dũ refulgetiã diuine bonitatis quã ipᷣe hʒ oñdit alijs Hanc aũt vocat ſilentiũ.qꝛ nemo pᷣt intime deo ↄiñgi qn in illo detet᷑.⁊ qͥn oĩs ſtrepitꝰ exterioꝛ qᷣeſcat.⁊ ideo vyocat ſilentiñ in abditis. Et ſic pʒ qͥd ſit hierarchia.⁊ qͥd ſit ctiã an elus. 2 Z ꝰ tificat᷑ em̃ inter vtrũq; notat᷑ in hoc ꝙ dicit᷑.ſicut ⁊ in naturaliũ donoꝝ ꝑticipatiõc cõueniũt.qꝛ melioꝛa nalia diſponiſt — +añ rarchig. 7 ¶ Tercio reſtat videre qͥd ſit oꝛdo 4 angelicꝰ. Diffinit᷑ ãt ſic a greg.⁊ i lra adducit᷑ ;̊ diffinitio a mgr̃o.Oꝛdo ẽ mititudo celeſtiũ ſpũuʒ q int ſe ali q munere F. e ſilant᷑. ſicut ⁊ ĩ nali donoꝝ ꝑticipatiõe ↄueniũt. Huiꝰnotificatõis erplanatõ in ꝓmptu F. Mo oꝛdo qᷓtũ ad ſuũ fundamẽtũ.· tũ ad ſuũ cõplemẽtũ.qtũ ad diſpõnẽ ꝗᷓ int hͥ mediu tenet locuꝰ. Fundamentũ tangit᷑ cũ dicit. Oꝛdo eſt multitudo celeſtiũ ſpnum.oꝛdo em fundat᷑ in materia.Cõplemẽtuʒ vo tãgit᷑ in hoc ꝙ dicit. qͥ inter ſe aliq̊ munere gratie ſikant᷑ oꝛdo em̃ cõplementũ hʒ a gra. Diſpoſitio media ſo. 1 nniſcnöidip⸗ franuſerrhla Tüäpens anchetüti Miihiitren Wmagtavih⸗ 2liͤiroc eſemigirs hinißͤan Uyfnicgin if 02 W⸗ 3 ede ifenitn ence hominibus. Sꝛego.nanq; ait. homines aſſumẽdos in oꝛdine angeloꝝ.quoꝝ alij aſſumunt᷑ in oꝛdine ſuꝑioꝝ qui ſcʒ magis ardent charitate. Alij in oꝛdine inferio/⸗ trũ qui.ſ.minus pfecti ſuut. Ex quo apparet nõ eſſe de hooijibus foꝛmandũ decimũ oꝛdinẽ.tanqᷓ; nouẽ ſint an⸗ geloꝝ.⁊ decimus hoĩm.ſed hoĩes ꝓ qualitate merito rũ ſtatuendos in oꝛdinibus angeloꝝ.&ρ& legit᷑ deci⸗ mus oꝛdo complendus de hoibus. ex tali ſenſu dictũ fore accipi põt.qꝛ de hoĩbus reſtaurabit᷑ qð in angeł lapſum eſt. de quibꝰtot coꝛruerunt.vt poſſet ficri deci mus oꝛdo. Pꝛopter quod apls dicit. reſtaurari omia in chꝛiſto. qᷓ in celis ⁊ que etiaʒ in terris ſunt.qꝛ ꝑ xᷣm redemptũ eſt genus hũanũ.de qͥ fit repatio ruine an⸗ gelice. tñ nõ minus ſaluaret᷑ hõ ſi angelꝰnõ cecidiſſet. ¶ De repatione oꝛdinũ angelicoꝝ qtũ ad numeꝝ.ꝙ ſq; hoĩes aſſumũt᷑ iuxta numerũ ſtãtiũ nõ lapſoꝝ. f ¶Nõ em̃ iuxta numerũ eoꝝ q ceciderũt.ſᷣ eoꝝ qui ꝑmã Quidam di cũt ſᷣm nũe/ rũ lapſoꝛuʒ angeloꝝ bo mines repa randos. Ro.iiij. manifeſtatõ ẽ duplex. vl ̃m ea q̃ eẽntialit᷑ reſpiciunt hierarchiã. ſerunt hoĩes ad beatitudinẽ admittũt᷑. Vñ greg. Su ꝓna illa ciuitas ex angelis ⁊ hoĩbus ↄſtat.ad qua cre⸗ dimus tantos humani generis aſcẽdere.quãtos illic cõtigit angelos remãſiſſe.Sicut ſcriptũ eſt in cantico Deuteronomij. Statuit tmios ploꝝ iuxta numerum angeloꝝ dei.¶ Aquibuſdã tñ putat᷑ ꝙ hoies reꝑent᷑ iuxta numerũ angeloꝝ qui ceciderũt. vt illa celeſtis ci uitas nec ſuoꝝ ciuiũ numero pꝛiuet᷑.nec maioꝛi copia regnet.Qð aug.in enche.ſentire videt᷑.nõ aſſerẽs de hoibus plus ſaluari qᷓ; coꝛuit de angelis ſᷣ nõ minus ita dicẽs. Suꝑna hierim mar nr̃a ciuitas dei. nulla ci uiũ ſuoꝝ numeroſitate fraudabit᷑.aut vberioꝛi etiam copia foꝛtaſſe regnabit.HNeq; em̃ numerũ.aut ſanctoꝝ hoĩm.aut imundoꝝ demonũ nouimꝰ.in quoꝝ locum ſuccedentes filij catholice matris. ꝗᷓ ſterilis apparebat in terris.in ea pace de q̃ illi cecidert.ſine vllo tꝑis ter⸗ mino ꝑmanebũt.Sed illoꝝ ciuiũ numerus ſiue qui ẽ. ſiue qui fuit.ſiue qui futurus eſt. in cõtẽplatiõe eiꝰ ar⸗ tificis eſt.qui vocat ea q̃ nõ ſunt tanq; ea q̃ ſunt.Ecce apte dicit non minus de hominibus ſaluari qᷓ; coꝛruit de angelis.ſed plus non aſſerit. — ad maioꝛa Stuita Ex p̃di ct notificat᷑ nobᷣ illa tria q̃ pꝛius ꝓpoſita ſũt ſᷣm de criptõnes cõuenientes. Is facile eẽt ᷣm topicuõʒ calũniari ⁊ deſtruere. ᷣ o/⸗ mittendũ eſt qꝛ valde pa rũ vtile. ¶ Poſt hoc ad diuiſiões ꝓccdendũ eſt. ſunt aũt diuiſiones tres pᷣnotande ad facilioꝛẽ ex plicationẽ diſtinctõis an gelicoꝝ oꝛdinũ. Pꝛima ẽ bec. Hierarchiarũ alia ſu pꝓceleſt.alia ccleſtis.alia ſubceleſtig. Scda hec eſt Hierarchiaꝝ celeſtiũ.a/⸗ lia ſuperioꝛ.alia media. alia inferioꝛ.ſiue qð ideʒ eſt. alia ephia. alia yper/ phia. alia ypophia.Ter-⸗ cia h eſt.ꝙ oꝛdo pᷣme hie rarchie tniplex eſt. ſ. ſera/ phin.cherubin. ⁊ thꝛoni. Oꝛdo ſcde bierarchie ſi⸗ milit triplex eſt vm btm̃ dyo. dñationes.ptãtes.⁊ virtutes. Scom grego.⁊ berñ. dñatiões.pꝛincipa/⸗ tus.⁊ ptãtcs.Silr tercie bierarchie triplex ẽ oꝛdo hᷣm dyo. pꝛincipatꝰ.arch angeli.⁊ angeli. Pꝛie di / uiſionis manifeſta eſt rõ ⁊ intelligẽtia . Om̃ enim hierarchia nõ eſt niſi ſub ſtatia intellectualis. hbee ant eſt triplex. diuina. ſ. angelica.⁊ humana.ideo triplex diſtinguit᷑ hierar⸗ chia.⁊ diuia dicit᷑ ſupce⸗ leſtis.angelica celeſthu mana aũt ſubceleſt.Se cũde aũt diuiſiõis ratõ ⁊ q̃ ſt oꝛdo.ſcia.⁊ actõ.vi ſᷣm ſtatꝰ ⁊ officia. Si pᷣmo mõ.ſic triplicẽ opoꝛtet eẽ hierarchiã.Anã penes ſciaʒ.⁊ Hᷓ eſt ſũma.Alterã penes oꝛdinẽ.⁊ H ẽ media. Terxciã vo penes actionẽ.⁊ q ẽ infima. Pꝛima.n. penes potẽtiã oꝛdinatã.tercia vo penes actioeʒ a Maã q̃dã ẽ ſtatꝰ ↄtẽplatiuoꝝ.q̃dã actiuoꝝ.q̃dã pᷣlatoꝝ ſtatũ actiuoꝝ ẽ hierarchia ifima.penes ſtatũ mediñ.ſ. ⁊ exẽplificatõ ex rõe ſcde diuiſiõis h ʒ oꝛtũ.Quia ei ſupᷣma hierarchia ſʒ vtrũq; mo hierarcbia pᷣncipalit᷑ attẽdit᷑ penes ſciam diuinã. media vo dmiſtratiuã. Si vo m ſtatũ ⁊ officia. ſic ſilr optet eẽ tres. Penes ſtatũ ↄtẽplatiuoꝝ ẽ hierarchia ſupᷣma. penes latoꝝ aſſigt᷑ bierarcbia media.Terxcie ãt diuiſiois rõ dũ accipiẽdi attẽdit᷑ i ſcia et ſtatu ↄtẽplatiõis.qͥ ↄſiſtit in ↄuerſiõe ad deũ.iõ cũ ad ↄuerſionẽ necrio reqͥrat᷑ triplex actꝰ.⁊ triplex donũ. ſcʒ intẽtiõis. cognitiõis. ⁊ dilectiõis iõ triplerx oꝛdo ad ꝑfectã cognitiõeʒ oꝛdo cherubin.qtũ ad ꝑfectã dil õis. iõ triplex oꝛdo ibi ponit᷑ Otũ ad ꝑfectã tentionẽ ẽ oꝛdo thꝛonoꝝ.q;tuʒ ectõnẽ oꝛdo ſeraphin.⁊ B̊ pʒ ex ſuis intpᷣtatòibꝰ.Quia igit᷑ tã pᷣma rõ qᷓ; ſca ↄpᷣbẽdit hᷣ tria.iõ oẽs tractatoꝛes in hac diſtictõe ↄcoꝛdãt.ſ.dyo.qͥ diſtinguit hierarchi as penes eẽntialia.⁊ greg.qͥ diſtinguit penes o ₰ fficia. Silr ſbdiuiſio ſcde bierarchie pẽdet ex duplici rõe pᷣaſſi/ gnata. Dictũ ei ẽ ꝙ ſcda bierarchia.vno mõ accipit᷑ penes oꝛdinẽ ſiue oꝛdinatã ptãtẽ.hʒ ei ſbᷣa oꝛdinari me/ diãte potẽtia. ſtẽdo. iae oꝛdo ptãtũ.Et i opando derfectõ at vtut ſiue potẽtie ↄſiſtit ĩ tribꝰ.ſ. pſidẽdo.⁊ penes h attẽdit᷑ oꝛdo dñationũ.In reſi ⁊ penes h̊ ẽ oꝛdo virtutũ.Et oꝛdinãt᷑ hi oꝛdies ſᷣm maioꝛẽ dignita⸗ tẽ ⁊ minoꝛẽ.qꝛ plꝰẽ pᷣſidẽ q; repugre.⁊ repugre ꝙᷓ ꝑ ſe oꝑari poſſc.iõ recte ſic oꝛdinãt᷑ oꝛdines medie hierar/ mediñ.ſ.pᷣlatoꝝ.ſic ſiliter tres hʒ oꝛdines ſᷣmi bus. et hi dicunt᷑ dñatiões. Pꝛcſunt etiã bonis boihꝰ.et hi dicũt pᷣncip⸗ ptãtes.⁊ ſic pʒ oꝛdo ſᷣm dignitatẽ pᷣlatõnũ.qꝛ.n.plꝰ? pᷣſidẽ anglis q; hoibꝰ A 1 chie a dyo. vt pᷣmo ponant᷑ dnatiões.ſcdo ptãtes.⁊ tcio virtutes.Si aũt ſcdᷣa hierarchia ſumat᷑ penes ſtatũ m triplicẽ pᷣlationẽ angeloꝝ. Pꝛeſunt em̃ angeli angelicis ſpiriti / et hi dicũt᷑ pᷣncipatꝰ. Pꝛeſũt etiã demonibꝰ.⁊ hi dici ⁊ bois hoibꝰqᷓ; demonibꝰ.iõ pᷣmo dñgtiones. cdo pꝛincipqtis.·⁊ tercio ptiſtos enumerant᷑ 9 greso/⁊ a berj. Diniſio autẽ tercie hierarchie du⸗ JZi 4 . ¹V—————1—2———8———— plici rõne pᷣaſſignata depõdet. Si em tereia hierarchia ſumat᷑ penes qctiõeʒ miſterialẽ.ſic triplex ẽ oꝛdo an⸗ gelicꝰ. m ꝙ trip:r ↄtingit veputari ad regimen alterius vł miſteriũ.Quida em̃ ſunt angeli oꝛdinati ad regi⸗ men pꝛincipñ.⁊ bi pꝛincipat ſunt.Quidã vᷣo ad regimẽ multitudnis.⁊ hi dicũt᷑ archãgeli.Quidaʒ ad cuſto diã pſone ſingulan.⁊ hi vicht angeli Et ſic pʒ etiã oꝛdo ⁊ ſufficiẽtia illoꝝ oꝛdinũ.qꝛ plꝰ ẽ pᷣſidẽ pᷣncipi qᷓ; vni Sep genti.pᷣnceps em̃ pᷣeſt toti genti. ẽc deputari ad cuſtodiã multitudinis.qᷓ; ad cuſtodiã pfone ſi ingulan. = p iſtũ modu diſtinguit ⁊ oꝛdinat dyoꝰ.Si vo accipiat᷑ penes oꝑationẽ vite actiue.ſic etiã triplex ẽ oꝛdo.ſᷣm qꝙ; triplex ẽ miſteriũ.Aut em̃ miſteriũ ↄſiſtit in opando.aut in ocẽdo.et i dcẽdo.aut maioꝛa.aut minoꝛa.pᷣm E vtutũ.ſecũdũ archanglorũ.tercin angeloꝝ.Et pʒ oꝛdo.qꝛ plꝰeſt facẽ qᷓ dicere.ſiue dicere ⁊ reuelare maioꝛa maiꝰeſt qᷓ; reuelare minoꝛa.⁊ penes hũc modũ ſumpſit diſtinctõnẽ fcie hbierarcbie greg. ⁊ berñ. Ex bis appet rõ harũ diuiſionũ.apꝑet etiã diuerſificatio int᷑ greg.⁊ dyo.Quia em̃ diuerſimode diſtinctionẽ hierarchiaruz 2 ↄſiderauerũt.iõ diuiſiones oꝛdinũ in ipſis diuerſimode aſſignauer̃t.ſᷣ cũ vtrũq; eoꝝ ſił nõ poſſit eẽ verũ.ſ. pᷣncipatꝰ ſit de media hierarchia ⁊ infima.⁊ ſit vtutes.qn ↄfundant᷑ hierarchie ⁊ oꝛdines.q qdð iſtoꝝ ſit ve riꝰ ⁊ cui magis innitẽdũ ſit:Et dᷣm ad G.q mag innitẽdũ ẽ dicto dyo.tũ qꝛ ipe didicit ſicut dẽ a paulo ⁊ tra didit ſicut audiuit.tũ qꝛ greg.iĩ ↄfirmatõe eoꝝ qᷓ de bac mã dicit.ipᷣiꝰauẽtẽ inducit.tũ etiã qꝛ ſicut ex pᷣdict pʒ. dyo.diſtinctionẽ hierarchiarũ ſumpſit penes ea qꝗ̃ ſt ipis angelicis ſpiritibꝰintrinſeca ⁊ eẽntialia. ⁊ iõ ſic oꝛcli nes diſtinxit. ſicut habẽt collocari in celis. Gꝛeg. vo plus penſauit opa ⁊ officia. ⁊ iõ ſic diſtinguit m ꝙ plus põt valere ad eruditionẽ nrãm.nec vnꝰ gdicit alteri.nec verbũ alteriꝰretractat.ſ aliũ modũ diſtinguẽdi aſſi gnat.tũ ꝓpter diuerſitatẽ ↄſideratiõis in pꝛincipio.tũ ꝓpter diuerſitatẽ ↄſideratiõis in fine. D intelligetiã pᷣdictoꝝ ⁊ eoꝝ qᷓ̃ mr dicit ĩ li ſa Rtera. vt vis inqſitiua ꝓcedamꝰ.circa oꝛdineʒ angeloꝝ qᷓrunt᷑ nouẽ. Pꝛimo q̃r de oꝛdinibꝰ in ↄpꝑatione ad nam ſubſtratã. Scdo in ↄpatiõe ad cãm ↄpletiuã.Tercio in cõpatiõne ad diſpõnẽ pᷣam bulã. Quarto qᷓr qᷓtum ad noiationẽ. Quinto ꝙᷓtuʒ ad reꝑationẽ.Sexto qtũ ad pᷣlatiõis euacuatiõem. Septimo q;tũ ad nũerũ.Octauo in ↄpatiõe ad ſuũ oppoſitũ. Hono ⁊ vltimo in ↄpatiõe ad diſpatũ. 9 Beon o . Oc oꝛdinibꝰangeloꝝ in ↄpatiõe ad naturã ſbſtratã vtrũ.ſ.angeli diuerſoꝛũ oꝛdinũ ſint diuerſarũ ſpẽꝝ ꝑ naturã:Et ꝙ ſic vr. Multiplicatõ angeloꝝ maxime manifeſtat diuinã potẽtiã.⁊ ſapiam.⁊ boĩtatẽ.⁊ ma ioꝛ multiplicatio ſpectat ad maioꝛẽ manifeſtatõneʒ. maioꝛ ẽ multiplicatio q̃ ẽ ̃m nũerũ ⁊ ſpẽm.qᷓ; q̃ eſt ſolũ ᷣm nũerũ.̊ᷣ in angeł repit᷑ vtraq;.g angelꝰ dif/ fert ab angelo ᷣm ſpẽm.ſ differt maxie angeli diuer ſoꝝ oꝛdinũ.g vꝛ ꝙ diſtinguant᷑ ſᷣm ſpẽm. Itẽ an/ Beſt diuerſoꝝ oꝛdinũ magis differũt qᷓ; angeli eiuſdẽ oꝛdinis in ſimplicitate qdð ẽ pᷣmũ attributũ. pari rõ ne ⁊ in ꝑſonalitai diſtinctiõe. cũ angeli eiuſdẽ oꝛdi nis differãt nũero.angeli diuerſoꝝ oꝛdinũ differunt plus qᷓ; numero.ſed maioꝛ dr̃ia q; ea q̃ ẽ ̃m numerũ nõ eſt niſi ea qᷓ eſt ̃m ſpẽm. ⁊c. Si tu dicas ꝙ diffe rũt magis aliqua dꝛñtia accidẽtali.ſicut aq̃ diuerſoꝝ fontiũ magis qᷓ; aqᷓ eiuſdẽ fontis.Obꝛ õj hoc.qꝛ ma/ gis differũt in ſimplicitate eẽntie.ſᷣ ſimplicitas eẽn/ tie nõ eſt accñs angelo.cũ nullo mõ poſſit intẽdi ⁊ re mitti in eodẽ angelo.ſᷣ eẽntialis ꝓpꝛietas.& facit eẽn/ tialiter differre. idẽ qð pᷣus. ¶ Itẽ h̊ videt᷑ a ſili.cũ ſint tria gña viuẽtiũ.ſ.vegetabilin.ſenſibiliũ.intelle/ ctualiũ.in genere eoꝝ q̃ viuũt vita vegetabili ẽ ponẽ diuerſitatẽ nõ ſolũ ᷣm numerũ ſ̃ etiã ſᷣm ſpẽm.ſicut in plant.⁊ ſiliter in genere eoꝝ q̃ ꝑticipat vitã ſenſi/ bilẽ.ſicut in aialibus.& pari rõne in his q̃ ꝑticipãt vi tã intellectualẽ.ſicut in angelicis ſpiritibus.ſi gc ibi dria ſm ſpẽm.cũ maxime attẽdat᷑ angeloꝝ dr̃ia ĩ di/ uerſis oꝛdinibꝰ.ptʒ ⁊c. ¶ Itẽ ſicut coꝛpa luminoſa ſua varietate decoꝛãt celũ.⁊ tñ ſunt oia luminoſa.ita angeli ſuo mõ decoꝛãt empyreũ.vñ dicũt᷑ aſtra matu tina Job. xxxj. celi lumiaria differũt ſpẽ nõ nume-⸗ ro ſolo.qꝛ hñt oꝑatiões ⁊ impᷣſſiões oino diuerſas ? ſpãlẽs. pari rõne ⁊ angli qͥ fũt oꝛnatꝰempvrei.iCõ tra. Omne qð ẽ ꝓcul ab oꝛigine diſpgit᷑.⁊ qd appꝛo/ ximat᷑ oꝛigini colligit᷑ ⁊ vnit᷑.ſicut pʒ in numeris.pʒ ,—„ etiã in lumie ⁊ in alijs.ſᷣ angeli ſunt ꝓximi cãe oꝛigi/ nali oim.ſ.deo.g̊ debent habere vnitatẽ.ſᷣ nõ pñt vni ri im numerũ. debent ſᷣm ſpẽm cõpletã. Itẽ cõ/ tingit reꝑire ſpũalem ſiue rõnalẽ nãm ↄiunctam ⁊ ſe ꝑatã.ſed cõiuncta nõ eſt niſi vniꝰ ſpeciei.ᷓ nec ſepa/ ta. Si tu dicas ꝙ hoc venit ex ꝑte coꝛpꝑis.hoc nibil ẽ. qꝛ nõ anima ꝓpter coꝛpus ſ̃ coꝛpus ꝓpter animã.Et iteꝝ.qͥd impediret coꝛpa ſᷣm ſpẽm diuerſa fuiſſe fa⸗ cta ab initio.ſi ↄgrueret ſpũs rõnales eẽ ſᷣm ſpẽs di/ uerſos.¶¶ Itẽ angeloꝝ multitudo facta ẽ ad illiꝰ ci‚- uitatis plenitudinẽ ⁊ decoꝛc.ſᷣ in illa ciuitate maxie attẽdit᷑ vnitas ⁊ nexus ↄfoꝛmitas. cum pfoꝛmitas vniꝰ nature faciat cõnexionẽ in charitate ip̃am ad iuuet. pter qdð etiã ſancti dicũt.deꝰvoluit nõ tĩ ho/ mines facere ſiſes.ſᷣ etiã om̃es hoĩes ex vno bomie. 8D videt᷑ ⁊c. ¶ Otẽ angelica nã eſt caput vniuerſi. er/ S . caput ſit rõne ſpẽi.nõ vniꝰindiuidui.⁊ caput ⁊ ſtatꝰ dʒ eſſe in vno ſicut archa cõſũmmata eſt in cu/ bito. &̊ maxima dʒ eẽ vnitas.ã ⁊ ᷣm ſpẽm. ¶ Itẽ rui na angelica reꝑat᷑ ꝑ hoieʒ qͥ ẽ idẽ ſpẽ.ſi g̊ cõpetent᷑ ⁊ cõgrue reꝑatur.videt᷑ ꝙ oẽs ruentes fucrũt vniꝰ ſ ciei.ſᷣ de quolibet oꝛdine ſunt lapſi.ᷣ oẽs eiuſdẽ ſpei. Re. dm qꝙ circa boc duplex ẽ opinio ⁊ vtraq; p'/6 abilis. Ana eſt ꝙ in angelis eſt diuerſitas ſᷣm ſpem ⁊ etiã ſᷣm genera ſubalterna.vt bierarchia ſit q̃i vnũ genus.⁊ oꝛdines tres faciãt ſpẽs.⁊ ad boc ponẽdum moti ſunt ꝓpter diuine bonitatis oſtenſionẽ. tũ ꝓpt ſimile in alijs creaturis.tum ctiã ꝗpter gradus reper tos in ipſis angelis.Cũ em̃ angeli eiuſdẽ oꝛdinis ali/ quo modo ſe excedant. videt᷑ ꝙ angeli diuerſoꝝ oꝛdi nũ ⁊ hierarchiaꝝ adeo ſe excedãt ꝙ etiã habeãt i ſpe cie ⁊ genere diuerſitatẽ. Alia poſitio ẽ ꝙ angeli om̃s ſunt eiuſdẽ nature.tũ ꝓpter vnionẽ illiꝰciuitatis.tuʒ VYpter vniuerſi pfectionẽ. Licet aũt vtraq; haꝝ poſi/ tionũ habeat ꝓbabilitatẽ.qꝛ ꝑ ſcripturã nõ inoteſcit nobis diuerſitas oꝑationũ.Et videt᷑ ꝙ illi qͥ aggreſ⸗ ſi ſunt hanc materiã determinare (ſicut dyoniſiꝰ) di⸗ uina inſpiratiõe cognouerint ⁊ officiuʒ ⁊ naturq.et ipi dicũt ꝙ oia q̃ ſunt cã oꝛdinũ in oibus repiant᷑.li/ cet magis excedenter in vno.videt᷑ magis theologi ca ⁊ pꝛobabilis poſitio niſi occurrat manifeſta auto ritas in ↄtrarium.ꝙ omnes angeli ſint eiuſdem ſpe/ ciei.ſicut ⁊ omnes homines.⁊ quemadmodũ in ho/ minibus ſunt gradus ⁊ oꝛdines.⁊ quo ad naturaliã. ⁊q̊ ad officia ↄmiſſa ſiue dignitateſ.⁊ q̊ ad gratuita. ſalua tamẽ vnitate ſpeciei.ſic intelligenduzʒ eſt in an gelis. Ande dcedẽde ſunt rõnes a hãc ꝑtẽ inqucte. ſorfentfof . NCrſiai moqoernit ſlefmnſitne⸗ Lofenesale trortuego tpnnscin ihesſincin ntſene⸗ piiecel erie reni ſafroniſca — tiſticznetu Eilornitſornita ſ Puſnſina rwdage ulin Sap tittcligicaame ſbtögong ſiinerordoue⸗ Nſpiroſtuei ſigeesutnn tm. Nequeri toſpe:ondn rbllſnigen fübuthge uummcdics Kkifritgieni ſͤchenchün oinſtug, Nrhdfntane⸗ trulenlecae ſint hen iſintin Auttan eplubotoi ſtitung iſatnit ſe immni NeMäzſotit maigei ſdis minin,inen mmi hca tun 1ecgshenni hendurt iit⸗ onalescifnſi, tucofamiut in la dumti itas Fanynt nchunmin cht NMrdͤi boia tnin ſckchr nn/ Mciſimn 4t. Sefrtin ſdi ifil ien Nenm irit gicnmotimg, tuciirſt thertultin Stuluphi loſni ti pergeſ loucktelnsl Anoſr tciinei, D wpilituns teftg S Se Di. 7a lud qd obi de manifeſtationé. dm q; dey n ifeſtat bonitatẽ niſi ſaluo oꝛdine ſapientie oꝛdi uantis mundum.et ſalua ꝓpꝛietate nature.ſimiliter ſalua condecentia et perfectione ciuitatis ſuperne. Quoniam igitur creatura cõpletioꝛ in mũdo dat ei conſummationem.ideo vna cſt in ſpecie. Rurſus.qꝛ ſupᷣmũ ⁊ optimũ angeli( qʒ eſt deifoꝛmis intellectꝰ) vnꝰ ẽ.nec bʒ ↄiunctionẽ cũ inferioꝛi.iõ natura ange lica debʒ eẽ vna. Rurſus.qm̃ illa ciuitas dʒ eẽ vnica ⁊ pfecte reſtaurata.iõ dʒ cẽ vna.⁊ be rõnes pñt aſſig ri ſuo mõ circa hoies.Si qͥs aũt vellet ꝑ hoc oñdere ꝙpboies ⁊ angeli eẽnt vniꝰſpẽi.dicemꝰ ꝙ angeli non cõiungũt᷑ hoibꝰ vnitate nature. obſ. gi bñficẽtie. bõ ſily angelo.qꝛ ille iſtũ adiuuat.iſte illũ repat.qð ñ eẽt ſi eſſent eiuſdẽ naturc.⁊ iõ vtrũq; ↄuenit ciuitati 8 ſuone. (A tẽſio ⁊ remiſſio ſm ꝗpꝛictates inſepabiles nõ varit ſpẽm ꝑ ſe.⁊ ſi aliqũ cõcomitẽt᷑ diuerſitatẽ ſpẽi in his foꝛmis qᷓ ↄcernũt diuerſaʒ mixtionẽ elemẽtoꝝ.q̃ at/ tẽdit᷑ ̃m q̃litates actiuas.ſicut dẽ calidũ in qᷓrto gra du differre a calido in pᷣ̊.ſimpłr tamẽ loq̃ndo nõ ha/ bet veritatẽ.qð ptz.qꝛ maioꝛ ẽ intẽſio ⁊ gradꝰ in gra tijs ⁊ pᷣmijs qᷓ; in naturalibꝰ ꝓprietatibꝰ.⁊ tñ nõ diffe rũt ſpẽ ſᷣ ſolũ accñte.nec valetſ nõ attẽdit᷑ i codeʒ. nõẽ eẽntial.ſiẽ nec de glia. ¶ Ad illð qð obi ꝑ ſilłe de alijs viuẽtibꝰ ⁊ de lũiaribꝰ ptʒ rñꝰq nõ ẽ ſile.neci re. nec in rõne. In re nõ.qꝛ illa habẽt diuerſas oꝑatões ſpecificatas.nõ ſic angeli. In rõne nõ.qꝛ illa ſunt oꝛ/ Rats ad diuerſas neceſſitates. angeli vᷣo om̃es ad vnũ pꝛincipale.Rurſus iĩ vita ↄtẽplatiua vnitas.in actiua multifoꝛmitas.⁊ habitatõ angeloꝝ eſt vnifoꝛ mis. ⁊ pterea magis iſtat ab vno eſumno ae. 2 neſtiot.i. b ue ſit diſtinctiõis oꝛdinũ pꝛincipalis cã. vtrũ.ſ. ſit natura vel a ga:Et a natura vr̃ ꝑ illud qð dicit mgf' in l̃a. Suꝑioꝛes ſũt qͥ natura ſũt mag ſubtiles a intelligẽtia ampliꝰꝑſpicaces.& ſi oꝛdo attẽdit᷑ ſᷣm ſub ⁊ S.vr̃ ꝙ oꝛdo angeloꝝ ſit a natura. E5 diſ. iij.in exoꝛdio ſue ↄditiõis alij ſuꝑioꝛes.alij inferioꝛeſ dei ſapia ↄſtituti ſũt.Fᷣ qd hũerũt ab exoꝛdio ſue ↄdi/ tiõis ẽ eis naturale. diſtinctio oꝛdinis ẽ in eis a na⸗ tura. ¶ Itẽ quecũq; deꝰfacit a pᷣmaria ↄditiõe. facit in mõ.ſpẽ.⁊ oꝛdine.ita ꝙ iſta ſũt naturalia vnicuiq;. nobiliſſimã creaturã.ſ.angelicã a pꝛincipio ſue cõ/ Aitõis debuit facere in ꝑfecto mõ.ſpẽ.⁊ oꝛdine.ſi ẽ̊ G̊ eſt a natura qð ẽ eis ab initio iditũ.pʒ ⁊c.¶ Itẽ gre gratũfaciẽtis ẽ vnire ⁊ aſſilare.ſi &̊ qð ẽ pncipiũ vniẽ di nõ eſt pᷣncipiũ oꝛdinis diſtinguẽdi.vr ꝙ diſtinctio oꝛdinũ nõ ſit a gra vel a natura.̊ ⁊c. ¶ Con obr ꝑ diffinitionẽ oꝛdis quã męr ponit in lr̃a. Oꝛdo eſt multitudo celeſtiũ ſpuuʒ qͥ int ſe aliq̊ munere gr̃e ſilant᷑.S vr ꝙ; abſq; mũere gr̃e in angelis nõ ſit oꝛdo. tẽ ſuᷣmꝰ oim oꝛdinũ ẽ oꝛdo ſeraphin.ſᷣ oꝛdo ſe/ rapbin eſt ab eminẽtia dilectiõis ⁊ charitat᷑.̊ pᷣus et pᷣcipuus oꝛdo ẽ a gra.ſi ̊ oẽs alij ex illo pendẽt.vꝛ nullꝰoꝛdo in angel ſit ſine dno gre. ¶ Itẽ thꝛoni di cunt᷑ ſicut dicit Gꝛeg.qꝛ tãta diuinitat gr̃a replẽt᷑ vt in eis ſedeat deus.ſi &ͤ deꝰnõ dẽ ſedere nec inbabita/ re niſi ꝑ grãm gratũfaciẽtẽ.g oꝛdo thꝛonoꝝ nõ ẽ niſi agr̃a. pari rõne vr de alijs. ¶ Itẽ deus nõ pᷣfert ho minẽ boĩ ꝓpter naturalia ſ̊ ꝓpt᷑ merita. ſi diſtinctio oꝛdinũ eſt ᷣm diui ₰ 10 liaß m gratuita. 9* —— Aillud q obẽ de mag ⁊ minꝰ.dᷣm qꝙ; in/ — ¶ Contra boc ſpõ ad gliam.ita bona natura eſt diſp m deus ei qui h amplioꝛẽ grãm.ãplioꝛẽ dat gloꝛiã.ꝗ̊ ei aecegeationa ns eſt m natura ßt . dðᷣ. ꝙ ſicut pʒ ex diffinitione oꝛdinis ð poſits.oꝛdo et ẽ a naturq/⁊ c a gra.ſj a na/ 8 “” RNXKX tuna tanq́; a pꝛeambula diſpoſitiõe.a gra tanqᷓᷓ a cö⸗ pletiua ꝑfectione.̊ dico de illis oꝛdinibus ſᷣm q̃s at tẽdit᷑ diſtinctio hierarchiaꝝ in ſupᷣmis ſpiritibꝰ.ſicut manifeſte apparet ex officio ⁊ actiõe ⁊ noiatiõe ipoꝝ oꝛdinũ.int᷑ s pᷣeipuus oꝛdo eſt oꝛdo ſeraphin.qͥ no/ minat᷑ ab ardoꝛe dilectiõis.q̃ nõ eſt in angelis ↄſum mata ⁊ pfecta niſi ꝑ grãm.⁊ iõ ↄcedo ꝙ oꝛdinũ pꝛin/ cipalis diſtinctio nõ põt eẽ a natura /4 illud g qð obfj in riũ de duplici auẽte mori.ꝙ pꝑ naturã alij ali/ is ſunt ſuꝑioꝛes.dd.ꝙ boc nõ ↄcludit ꝙ oꝛdines ſint a natura ſicut a cã cõpletiua.qꝛ nõ q̃libet ſuꝑioꝛitas facit oꝛdinẽ cõpletũ.ſᷣ ea ſolũ in q̃ ↄſiſtit rerũ oꝛdina biliũ cõplemẽtũ q;tũ ad officiũ ⁊ ſtatũ.¶ Ad il qð obꝛ ꝙ modus ⁊ ſpẽs ⁊ oꝛdo ẽ a natura.eq̃uocatõ eſt in oꝛdine.ipᷣe em̃ loqt᷑ ibi de oꝛdine qͥ creatura dẽ oꝛ/ dinata ꝑ ↄpationẽ iſtiꝰad finẽ.oꝛdo vo angeloꝝ attẽ dit᷑ ̃m pᷣcellẽtiã ipoꝝ oꝛdinabiliũ inter ſe.⁊ Hͥ cõple/ ta nõ eſt inter angelos natura ↄſiles niſi ꝑ dona gra tuita capacitatẽ nature eleraih Ad illud qd obꝛ ꝙ gra vnit.& oꝛdines nõ diſtinguit ſiue pficit.d.q; eſt loqͥ de gra qᷓtũ ad habitũ.⁊ q;tũ ad vſuʒ.⁊ qtum ad ſtatũ.Et ſi gra gtũfaciẽs vniat ⁊ ↄfoꝛmet q;tũ ad habitũ.qꝛ oẽs habitꝰqtuiti ſunt in oibꝰ.diſtinguit tñ ilsstũ ad vſum.⁊ oꝛdinat qᷓ;tũ ad ſtatũ ꝓ eo ꝙ vſus di⸗/ uerſificãt᷑ in diuerſis. ſtatꝰ vniꝰ? in gra eſt excellẽtioꝛ ſtatu altcriꝰ.⁊ ꝑ̊ ẽ qð facit in hñtibꝰcõſilem grãm.oꝛ dinẽ. ⁊ Sdũ.⁊ ᷓ̊ mõ eẽ in angelis intelligendũ eſt. Aueſtio. iij. — ioꝛẽ capacitatẽ naturaliũ dent᷑ a deo maioꝛa dona / tuita: Et ꝙ ſic vr ꝑ illud qd dꝛ Mat.xxv. Dedit vni cuiq; ſᷣm pꝛiã virtutẽ.ↄſtãs ẽ ꝙ loquit᷑ ibi de dono ſuꝑaddito nature. ſi ᷣim vᷣtutẽ nature dedit.vr ey ʒ melioꝛa naturalia. ſũt ⁊ maioꝛa gratuita.¶ Itẽ mar 5 diſ.iij.qui natura magis ſubtiles.⁊ ſapia plus ꝑſpi caces creati ſunt.hi maioꝛibꝰgr̃e muneribus pꝛediti ſũut.⁊ hipᷣm dicit in lr̃a. vr ꝙ maioꝛ ga.det᷑ ̃ᷣm ma ioꝛa naturalia. ¶ Itẽ ad h̊ vꝛ eẽ rõ materie diſpoſite ad foꝛmã ſᷣm ꝙ digniꝰ⁊ meliꝰdiſponit᷑.deꝰnobilioꝛc dat foꝛmã. cũ naturalia ſint ſicut diſpõnes q̃dã ad gratuita.quanto quis hʒ melioꝛa naturalia.tato deꝰ dabit ei maioꝛa dona gratuita.¶ Itẽ rõ qre deꝰ non dat hoi grãm eſt.qꝛ hõ nõ accipit.& cũ ipſe ſit ſo ꝓm. ptus ⁊ ꝑatꝰdona ſua liberaliſſime infundere. ⁊ libe/ ralitas eius ſꝑ excedat oẽm capacitatẽ.vr ꝙ de capa citate nature nibil dimittat vacuuʒ.qñ quis plene ſe ↄuertit ad deũ.⁊ ſi G.reſtat ꝙ qui maioꝛa bʒ natura/ lia.cũ maioꝛis gꝛe ſit capax.maioꝛẽ etiã hẽbit grãm. et h̊ vĩ ſonare vᷣbñ platois dicẽt.q dedit vnicuiq; be atitudinẽ inquãtũ capax erat. 4 tẽ ſicut gꝛa eſt di⸗ diſpõ ad grãm. ſed qui hʒ melioꝛa naturalia.dat maioꝛa gratuita.Si tu dicas ꝙ; nõ eſt ſile.qꝛ gratia meret᷑ gliam.nõ ſic natu ra grãm.Obijcit᷑ tuc.qꝛ q̃liſcũq; ſit cõꝑatio diſpõniſ 1 — E tñ verũ eſt. qꝛ gloꝛia pfecte cõplet natur ita æ nul lus in ea remanet appetitꝰincõpletꝰ.ſi g̊ glia implet nature capacitate.aut na magis capax mag bẽbit de głia. aut nõ erit glificata.ſi ꝗ̊ ſm maioꝛẽ capacitateʒ nature ẽ maioꝛitas glie.⁊ qᷓntitas głie rñdet qᷓntitati ge.gᷓ pᷣm maioꝛẽ capacitatẽ nãliũ attẽdit᷑ maioꝛitas Ge. Itẽ finis imponit necitatẽ bis q̃ ſunt ad finẽ. S natura facta eſt ꝓpter gloꝛiã non econuerſo.ſi ergo 1 2 5 He ippis oꝛdinibꝰqtũ ad diſpõnẽ pᷣambulã.et cũ he ſit naturaliũ capacitas ⁊ pᷣcellẽtia.eſt qõ vtꝝ ſᷣm ma minoꝛ 14 15 16 cogit. NA „ 2 Li 6* deus pꝛeſciens ⁊ pᷣdeſtinãs facit aiam ad boc & eam oꝛificet.tãtã dabit ei naturaliũ capacitatẽ.quãtaʒ ſcit ei eẽ datuꝑ gloꝛiã.aut ſi vltra tribuat᷑.faciet ali/ qͥd ſuſtra,ad IB ẽ falſum. reſtat ꝙ capacitas natu/ re ⁊ qntitas glie ſecũ cõmẽſurant᷑. redit idẽ qð pꝛiꝰ nera. ccl. j. m datũ ſuũ p̃bet illã diligẽtibꝰ?ſe. vr ꝙ diſtributio ſapie ⁊ gre nõ pẽſat᷑ ex ꝑte ſuſcipi/ entis pᷣ ex ꝑte dei ↄfereni. ¶ Itẽ poſſibile ẽ eũ qͥ meli oꝛa hʒ naturalia nihil hẽe de ga.⁊ oĩ tꝑe vite ſue ca/ rere gra.eũ vᷣo qͥ hʒ minoꝛa nalia abundare in gra.q; ſi B̊ verũ eſt. nõ eſt diſpẽſatio gẽe ſᷣm mẽſurã natu/ raliũ. Itẽ deꝰdat grãm boi ſᷣm ꝙ ſe pᷣpat.g ſi bñs a naturalia.freqᷓnter ſe meliꝰ pᷣꝑat q; bñs ma/ ioꝛa.g vr ꝙ maioꝛa ſuſcipiat dona gtuita q́;uis mio/ ra hẽat naturalia. ¶ Itẽ qͥ melioꝛa bʒ nalia frequẽt remanet in ſtatu impfectiõis.qͥ ᷣo minoꝛa freq̃nt᷑ aſ ſumit ſtatũ ꝑfectõis ſiue religiois. ſi maioꝛ ẽ gra in pꝑfectis.pʒ ⁊c. ¶ Itẽ gra in nobis nullã potentiã ita pꝛincipaliter reſpicit ſicut ar.li.̊ᷣ li.ar.equalit᷑ ẽ in oĩ⸗/ bus.g ſi maioꝛ ẽ i vno ꝙᷓ in alio.nõ ẽ a nã ſᷣ̊ mag a di ſtributiõe diuia. ¶ Itẽ diſtributio grẽ̃e dei ꝓcedit ex interioꝛibus pietatis ⁊ miſcdie.ſᷣ miſcdie eſt magis cõpati ei qͥ magis miſer ẽ ceteris ꝑibꝰ.⁊ qͥ magis in/ diget.ſi &̊ qͥ habet minora nalia mag indiget ſuſtẽta/ ri a ga ꝙᷓ qͥ hʒ melioꝛa.g vbi nulla merita vł demeri ta pᷣcedũt.deꝰei qͥ minoꝛa hʒ nalia dʒ dare maioꝛem graʒ. diſtributio ge nõ eſt pᷣciſe ṽm maioꝛẽ capaci⸗ tatẽ nature.ſᷣ ſᷣm bñplacitũ pietatis diuie.R.ad pᷣdictoꝝ intelligẽtiã ẽ nõndũ ꝙ grãʒ dare ſᷣm maio/ rẽ capacitatẽ naturaliũ pᷣt intelligi dupłr. Aut ita ꝙ; H̊ᷣ qð eſt ſᷣm dicat efficaciã cauſalitat.⁊ ſic ᷣm oẽs fal ſum eſt.qꝛ nalia nõ ſt᷑ cã gre. Aut ita ꝙ dicat diſpõez ↄgruitat᷑.⁊ ſic vbi nõ ẽ obſtaculũ ſᷣm oẽs verũ eſt.qꝛ nã hois de cõgruo diſponit ad grãz. Aut ita dicat diſpõnẽ necitat.⁊ ſic ᷣm cõeʒ opinionẽ ẽ falſũ ⁊ a do- ctoꝛibꝰrepꝛobatũ.Lñ ſᷣm aliqͥꝝ opinionẽ aliqñ po⸗ ſitũ ẽ tanq; verũ. Rõ aũt hꝰ poſitiois fuit ina. J ci ponebãt ꝙ ga nõ erat aliud q; deꝰ. ⁊ ꝙ charitas nõ eẽt aliud qᷓ; ſpũſſctũs.⁊ ꝙ intẽtio ge vel charita᷑ᷣ nõ erat niſi ᷣm melioꝛẽ depurationẽ aie ⁊ remiſſionẽ cõ/ cupie.q̃ obſiſtit ne aia poſſit ꝑfecte deo vniri.⁊ iõ cõ/ cupia oino extincta.aia tãtũ vnit᷑ deo qᷓntũ eiꝰpᷣt ele/ nari na.⁊ tãtã dẽ hẽe grãs. ⁊ iõ ponebãt ꝙ aia finalit q̃ melioꝛa hẽbat nalia maioꝛẽ hr̃et grãz. Sʒ huiꝰpoſi tiõis fundamẽtũ impꝛobatũ ẽ i pᷣ li.di.xvij.⁊ ampliꝰ impꝛobabit᷑.Dj.di.xxvj. Ipſa aũt poſitõ ð ſe impꝛoba bilis eſt ⁊ ð bonos moꝛes eẽ vr.dũ tãtũ tribuit ei qui parũ laboꝛat.parũ deo pᷣuit.quãtũ ei qͥ mag.imo plꝰ ſi minoꝛa hẽat naturalia ⁊ ꝑſeuerat in gra.qdð oino abſurdũ ẽ.⁊ ꝑ rõnes pᷣcedẽtes ipꝛobatũ.⁊ iõ ↄcedẽde ſũt rões q̃ ̊ oñdũt. Altima tñ rõ nõ cogit.qꝛi diſtri/ butiõe graꝝ nec capacitas nature nec eiꝰ indigentia pꝛincipaliter penſat᷑.ſᷣ diuine pᷣdeſtinatiõis diſpõ et mẽſura.ᷣm quã partit᷑ deus mẽſurã ſidei.ſicut dicit apls. m ꝙ in ſua pᷣdeſtinatiõe mẽſus ẽ ei. Ad ills ̊ qð obꝛ in ↄꝛiũ ꝙ dedit vnicuiq; ſʒ ꝓpꝛiã vᷣtutẽ.dð. q; ſᷣm dicit ibi folũmõ cãʒ diſponẽtẽ de ↄgruo.Et ite rũ.virtus ibi vocat᷑ conatꝰ coꝛdis qͥ nõ ſolũ dicit ca/ pacitatẽ ſᷣ etiã actualẽ pᷣpationẽ. ⁊ iõ auẽtas illa non git. ¶ Ad illud qd obꝛ de aucte mgfr̃i ſir dð. ꝙ ibi dicit diſpõnẽ de ogruo. mag cõgruaʒ diſpõnẽ circa angelos qᷓ; circa hoies.de qͥbꝰloqͥt᷑ mr. Boni cm̃ qͥ ad deũ ↄuerſi ſunt ſm bhoc plus ſe pᷣpaucrunt.ſᷣm ꝙ melioꝛa naturalia bũerũt.qꝛ quilibʒ mouebat i dauʒ —— bm totũ coꝛdis conatũ.cũ nõ habetet retardationẽ. nõ ſic aũt eſt in hboibus.eęt ideo illa auctas exponi d Sa illud qð obꝛ ꝙ materie l 7 bet. ampliari nõ debʒ. melius diſpoſite impꝛimit deus nobilioꝛẽ foꝛmã.dð. ꝙ nõ eſt ſimile.qꝛ materia diſponit᷑ ad foꝛmã natu/ ralem diſpoſitione que eſt neceſſitas.ſᷣ maioꝛ capaci tas naturaliũ nõ diſponit ad maioꝛẽ grãm diſpoſiti⸗ one neceſſitatis ſed ſolũ congruitatis.⁊ qꝛ diſpoſitio cõgruitatis multis modis pot impediri.ſiue ꝑ oppo ſitum.ſiue ꝑ maioꝛẽ cõgruitatem que poteſt ex aliq̊ gccidente ſuꝑuenire in alio.ideo illa ratio nõ conclu dit.¶ Ad illud qdð obijcit᷑ ꝙ bomo nõ habet gratiã. qꝛ nõ accipit.dm ꝙ verum eſt.ſed ex hoc nõ ſeqͥt᷑ ꝙ iõ habeat grãʒ qꝛ accipit ſicut vicit anſel.qꝛ in pꝛiua⸗ tiuis ⁊ dictoꝛie oppoſitis non tenet cõſequentia in 18 ipſo ſed ccõuerſo.⁊ ideo ſicut nõ concedit᷑ ꝙᷓ maioꝛrẽ habeat grãm qꝛ accipit.ſic nõ eſt concedendũ ꝙ ma/ ioꝛem habeat grãm ex maioꝛi capacitate.¶ Ad illð quod obijcitur ꝙ natura diſponit ad grãm. dom ſi⸗ cut dicebat᷑ ꝙ nõ eſt ſimile.quia natura nõ ſic meret gratiam. ſicut gra gloꝛiam. ¶ Ad illud vo quod ſb/ iungit᷑ ꝙ gloꝛia ꝑficit totam capacitatem nature.di/ cẽdũ ꝙ ſicut foꝛma ꝑficit capacitatẽ materie nõ ſim/ pliciter.ſed ꝓut exigit diſpoſitio ſuꝑinducta. ſic glo/ ria ꝑficit naturam nõ ſimpliciter.ſed ſᷣm ꝙ exigebat gratia qᷓ pꝛius li. ar. data erat.cum aũt ſic ꝑficit᷑.ſuffi cienter ꝑfecta eſt.qꝛ rectitudo iuſticie limitat appeti tum nature vt nõ vltra appetat qᷓ; gratia ꝓmeruit. Ad illud qd vltimo obijcit᷑ ꝙ capacitas nature oꝛ inat᷑ ad gloꝛiã finaliter. dm ꝙ ſic oꝛdinat᷑ a deo vt tñ pꝛeſupponat᷑ diſpoſitio cx parte voluntatis natu re.vnde ſicut homo qui capax erat beatitudinis.pꝛo/ garune cum plene ſufficiat qð deus ſibi retribuit. 2 1. pter beatitudinẽ ꝑfectus.ꝑ deoꝛdinationẽ voluntai deputatur eternis ſupplicijs ⁊ ꝑdit gloriazʒ.ſic bomo qui maioꝛis beatitudinis capax erat.quia non ex to/ tis viribus ſuis ſe diſponit ad gratiã.minoꝛẽ aſſequi tur gloꝛiam qᷓ; aſſequit᷑ alius minoꝛis capacitatis 4 magis ſe diſponit ad gratiam. Hec videt᷑ ꝙ aliquid ſit ibi fruſtra.qꝛ ex boc oñdit deus quantũ poſſit gra tia ſuꝑ naturam.verũtamẽ hoc in bonis angelis nõ habet inſtantiam. cum em̃ ex totis viribꝰ ſe diſpoſue runt ad gram.ſᷣm ꝙ habuerunt melioꝛa naturalia. data ſunt eis maioꝛa gratuita. . ¶ Ge oꝛdinũ noiatiõe.ſuꝑ qdð dicit grego.ꝙ vnuſqͥſq; oꝛdo ab eo denoiat᷑ qdð pleniꝰ accepit in munẽ. Obẽ añt B.qꝛ qd nõ ↄtingit cosſcere nõ ↄtingit noiare. ſᷣ angelici ſpũs ſũt nobis ignoti.S ſunt innoĩiabiles. Si tu dicas ꝙ ipſi ſe nobis notificant dũ reuelãt.tũc ex hoc ſequit᷑ ꝙ vno ſolo noie debeãt noĩari.ſic enim noiamꝰ ſicut cognoſcimus.j ſi ꝑ reuelationẽ cogno ſcimus.om̃s debemꝰnominare ⁊ dicere reuelatoꝛes. § nõ eſt ibi ponere noim diſtinctiones. Item a di gnioꝛi debet fieri vnominatio.ſᷣ charitas ẽ excellen/ tiſſimũ donũ qð ẽ in angeł.g oẽs dñt denoĩari a cha⸗ ritate.g oẽs debẽt dici ſeraphin. Et iteꝝ.oia ſt oibus cõia.ſicut dicit Greg.⁊ mgf in lr̃a.ſᷣ denoiatõ angeli coꝝ oꝛdinũ fit a donis gtuit. oia noĩa eoꝝ debet eẽ cõia quẽadmodu et dona. ¶ Item ſi vnuſqᷣq; oꝛdo denoiatur ab eo qð plenius accepit in munere.⁊ ſupᷣ mus oꝛdo oĩa dona gratiarũ plenius accepit q; oꝛdi/ nes inferioꝛes.iᷓ dʒ denoiari ab oĩibus donis.ꝗ bẽbit nomia oĩm oꝛdinũ ſicut dona.¶¶ Item ſi dicit oꝛdo enſcet⸗ ulie igion unife Schanbin dn⸗ ſtotoſuön gion wie puuguiil Guikſti 1 teltich, ſosnila i nihuimninit⸗ ſinpaui is munmn Glſebunttoi ſnichisbordu⸗ ttccctescinte ſeſie Srütde joofgentbebe glibitoie ſeſcheemden⸗ Apcuck ſeraob thepiteſen oacagiico uhoſainqus⸗ ſfathunch Nchncniütden Ntſittbeſmnen iihiaſatn dnarh ſneſcakber, oclsalr⸗ uis Doſc hüt fieſti eſeike tigkftüpin gibfrdlae duetatin ofnnnir ſtun mi niani ebe die⸗ Kuntöttt ulurgi ntig inſti u S⸗ 1 S E E n xenoiari ab eo qð pleni? accepit in munere.aut etceſ duplet exceſſus. ⁊ toni ad tonũ. ⁊ oꝛdinis ad oꝛdinẽ. cehen ſus plenitudinis notat᷑ reſpectu alioꝝ oꝛdinũ.aut re ⁊ iſtud vult dicẽ greg q vnuſqᷣſq; oꝛdo ei⸗ rei cenſet nchlouſni, ſpertu alioꝝ tdonoꝝ. Si reſpectu alioꝝ oꝛdinũ.cũ oꝛ;⸗ noie.quã pleniꝰ accepit in munẽ.pleniꝰinquã reſpcũ Nkalſnnin cio inferioꝛ in nullo dono aliquẽ ſuꝑioꝛum oꝛdinum inferioꝝ.niſi donũ illud ſit tante dignitatis ⁊ excellẽ bßnie excellat.a nullo debet denominari. Si vxo dicitur reè tie q; ab eo debeat denoiari aliq̃s oꝛdinũ ſuꝑioꝛuʒ.ſi/ iginnige ſpectu alioꝝ donoꝝx. tuc aut dong angeloꝝ erut ineq/ cut pʒ.qꝛ oꝛdo cherubin plenius accepit charitatẽ gS trgdirſ lia. aut a nullo fiet denoiatio.ſed dona grãꝝ in eodeʒ aliqs inferioꝝ oꝛdinũ.ab ipᷣa tñ nõ denoiat᷑.qꝛ cũ ſit H iſuege ſunt eqlia ſicut infra patcebit in tercio.ga nullo d donũ pcellẽtiſſimũ. excellentiſſimo oꝛdini appꝛopa᷑ e weic, noꝝ pot denoſari inferioꝛ oꝛdo.¶ Itẽ in imaginatõ· Nis viſis facile ẽ rñdẽ ad oba. Ad illd. n. qd obẽ 2 4 mideg ne refoꝛmata. dilectio adeq̃t cognitiõi.̊ ſi oꝛdo che· ꝙ nõ ſint noti.dvᷣm ꝙ verũ cſt de cognitõe ꝗᷓ ẽꝑ acꝗq wiübebagni rubin denoiat᷑ a plenitudine ſcie.crit in eo ſiliter ple itionẽ.ſ nõ de cognitiõe q̃ ẽ ꝑ reuelationẽ. qlit᷑ cog Gaie⸗ nitudo dilectiõis gratuite.Sõ nomen cherubin ⁊ ſera⸗/ uit beat? paulus ⁊ be.ioh.eugeliſta.⁊ iõ ipi potueft amlgi phin eidẽ oꝛdini angeloꝝ dʒ attribui ⁊ nõ alijs.It᷑ denoiare ⁊ alios erudire.ſicut paulꝰ erudiuit dyoni. –W cũ oꝛdo cherubin denoiat᷑ a plenitudine ſcie. aut de/ Dim tñ angeloꝝ noia ſumpta ſunt de ſacra ſcpᷣtura. imi Gn nominat᷑ a plenitudine ſcie aut reſpectu ĩferioꝝ. aut ſicut ſeraphin de Iſa. vj. cherubin de põ. ⁊ de alijs lo⸗ — reſpectu ſupioꝝ. Mõ reſpectu inferioꝝ.qꝛ talis ĩ eis cis ſcripture.thꝛoni. de dañß. vij. dñationes.ptãtes.ꝰ0 Huir. nõ eſt nobiliſſima cognitio. Denoiat᷑ a cognitione tutes. ex diuerſis locis eplaꝝ pauli.Angeli ⁊ archã/ rugin ls, reſpectu ſuꝑioꝛũ. hͥ cognitõ ẽ ſapia. denolat᷑ a ple geli tã ex no. qᷓᷓ ex veteris teſti diuerſis locis. Om̃ igi enin ſ nitudine ſapie. ſapia eſt excellẽtiſſimũ oim donoꝛũ. tur ſacra ſcpᷣtura fuit diuinitꝰinſpirata nõ hũanitus * net cherubin denoĩat᷑ ab excellentiſſimo dono.g vf acinuẽta. impoſitõ noim angeloꝝ potiꝰ fuit ex dei re NWN ſit oꝛdo ſupᷣmus.vcl ꝙ dignioꝛ oꝛdo nõ denoiet᷑ a di uelatiõe ꝙᷓ ex bana inueſtigatiõe. As ills qð obꝛ 2 5 Maumun, gnioꝛi noie.¶ Itẽ cñ angeli hant q̃dã noia ꝗqᷓ ſt eis ꝙ denoĩiatio dʒ fieri a dignio:i dð. ꝙ nõ ſolũ G̊ atten nimumnttͤſn ꝛia.quedã q̃ ſunt coia.quedã q̃ ſunt ꝓpꝛia ⁊ pnñt e dendũ ꝙ denoiatio rei fiat a dignioꝛi.ſ ctiã q nomẽ duſuhnuni⸗ cõia.qꝗᷓrit᷑ ꝗᷓ ſit iſtoꝝ noim rõ ⁊ dꝛñtia. R. ad hori lurib duenir attribuat᷑ dignioꝛi.⁊ iõ q́;uis oẽs tnitfngat 22 intelligẽtia eſt notãdũ q angeli denoiari pñt ꝑ ea qᷓ oꝛdines a cono charitat᷑ ⁊ ardoꝛis denoiari poſſeut. amüͤſtffiti ſt eis nalia.noĩari etiã pñt ꝑ ca qᷓ ſũt eis gratuita.no qꝛ tñ tonũ illud in ſumo oꝛdie pcellit. ſolꝰ ille oꝛdo uſtctinunt minari etiã pñt ꝑ alia q̃ qdamõ ſunt eis naturalia. ab eo dz denonr. Ra illð qdð obẽ ꝙ oia dona oĩibꝰ 2 G 1c,nnm dqã mõ gratuita. Si denoiant᷑ ꝑ ea q̃ ſunt eis natura ſunt cõia.dð.ꝙ ſicut õ̊ tactũ fuit.⁊ ſi ſit in donis cõi⸗ 5dusſüſmu, lia.cũ eoꝝ natura nõ innoteſcat nobis in ſingulari ß tas q;tũ ad bitñ.eſt tñ diſtinctõ.qᷓ;tũ ad ſtatũ.Deno⸗/ g in cõi.ſic habẽt noiari noibus cõibus ſumptis a nã minatio aũt nõ ſolũ reſpicit ſbᷣaʒ actꝰ.ſ etiã pcellẽtiã giccunim foꝛma cõi.⁊ hoc dupliciter.vel a cõi remoto ⁊ ſic di / ſtatꝰ.¶ Ad illð qð obẽ ꝙ oꝛdo dʒ denoiari ab eo mu 27 Mmeenmmzft cunt᷑ celeſtes eẽntie.vel a cõi ꝓpinq̊ ⁊ ſic dicunt᷑ cele nere qð pleniꝰ accepit.dð.ꝙ G̊ nõ ẽ intelligẽdũ de os⸗ riketthiet ſtes ſpũs. Saũt denoient᷑ ſᷣm dona gratuita.ſic qꝛ in eo qð pleniꝰaccepit.ſᷣ de eo qd pleniꝰaccepit et eſtin wunnin ula ſipis different habẽt ſtatũ ⁊ gradũ.⁊ ita diſtinctionẽ. ipᷣo digniſſimũ.⁊ maxime ſi ille ſit oꝛdo digniſſimꝰ.? gniſed⸗ ſic ꝑ illã hñt oꝛdies noiari noibꝰ ꝓpꝛijs.pꝛijs inquã ſi oꝛdo ſit imediate ſequẽs illuʒ dʒ denoiari ab eo G rer undt, ſiue reſpectu demonũ.ſiue reſpectu alioꝝ oꝛdinũ. ſi·uimeiate ſ. eqt᷑ pᷣcellẽtiſimũ donũ. ſic oñt deſcẽdẽddo Trümiſani cut dicunt᷑ ſeraphin et thꝛoni. Si aũt fiat denoiatio vſq; ad infimũ.⁊ ſic pʒ rñ ad ̊ ⁊ ad ſeq̃ns. qm̃ ſuß ns guind ab bis qᷓ pñt eſſe naturalia vno mõ accipiẽdo.⁊ alio mus a ſupᷣmo debuit denoiari.qꝛ illud digniffimũ eſt ſenck modo accipiẽdo gratuita.ſic coĩa pñt eẽ vt coia ⁊ p ꝛpleniſſime accepit. Infimꝰab infimo dono. qꝛ cum gumi ſin pꝛia. noia inquã cõmunia bonis ⁊ malis.⁊ ꝗꝓpꝛia b/ iĩ oĩbꝰ excedat᷑ ab alijs.nomẽ ſumptũ a dono vltima ons Mtei nis. ſicut pꝛincipatꝰ⁊ ptãtes.q̃ ſi dicant᷑ a nali Apꝛie ſibi dz relinqͥ. nõ qꝛ illud pleniꝰ alijs poſſideret. qa .otmmeopie tate cõueniũt demonibꝰ.ſi vo a dono gratuito. ↄueni alij denoiati ſunt ab eo qð pleniꝰpoſſidebãt.ex ̊ ↄſe tdou mnli unt ſpiritibꝰ ſanctis.vel cõia oibꝰ oꝛdinibꝰ. ꝓpꝛia vo quent᷑ factũ Evt infim?ꝰ oꝛ lo denoĩaret᷑ ab infimo ddod „ͥzz aliquibus.ſicut angeli ⁊ virtutes.Si em̃ dicant᷑ a na no. Et ſi obꝛ ꝙ vnũ donũ nõ ẽ excellentiꝰaltero.qꝛ do 9. turalibꝰ donis.vtpote a limpitudine ſcie ⁊ foꝛmatio/ na ſunt eqlia.dð. ꝙ ſi ſi int eꝗlia intẽſiue. niblominꝰ n mucſe ne pſonc. ſic qꝛ hec duo ſunt in oibus.oẽs pñt dici an eſt tñ in eis progatiua alicuiꝰercellẽtie.ſicut charitaſ 8 nue geli.ſ.habiles ad reuelãdũ. ofes etiã virtutes.i.fſoꝛ⸗ ab aplo dꝛ maioꝛ eẽ fide ⁊ ſpe.¶ Ad illð qð obꝛ vbi 28 geigrint tes ad opandũ. Si aũt dicant᷑ a dno ge ſᷣm ꝙ; ſunt maioꝛ eſt cognitõ maioꝛ eſt dilectio.dð.ꝙ verũ ẽ ad iut üninis ad h off cia ſpaliter deputati.ſ.ad miſteria reuelãda minꝰin gloꝛia. Añ ſicut in ſeraphin ẽ maioꝛ plenitu- Gtitii ⁊ miracula facienda.ſic ſunt qrũdã oꝛdinũ noia pꝛo⸗ do dilectiõis.ẽ amplioꝛ plenitudo cognitiõis.nec che niniith pꝛia. ¶ Ex his igit colligit denoſatio angeloꝝ q;/ rubin dicunt᷑ qꝛ ſit in eis amplioꝛ plenitudo cogniti utitn tũ ad noia ꝓpꝛia.ſingulis oꝛdinibꝰſumpta eſt a dniſ onis ſimplr b reſpectu geette⸗ oꝛdinñ. ¶ Abd ill qd 29 enin gran m diuerſos ſtatus ⁊ gradus. in quibꝰ diſtin · obĩ ꝙ donũ ſapie excellẽtiſſimu. d.q ſapia ſm ꝙ;ẽ en 2 guunt᷑ ⁊ oꝛdinant᷑ ſicut pᷣdictũ eſt. In mõ aũt accipi donũ excellẽtiſſimũ eſt dicta a ſapoꝛe nõ a ſape.⁊ ita ĩ ninc, ato endi nomina iſta tria ſunt notanda. Pꝛimũ quidem cddudit charitatẽ.ſᷣ ſapia ſiue ſcia a q̃ᷓ denoiat᷑ cherubi. tantht itn ꝙ vnum donũ dignius eſt altero.ſic charitas dicit᷑ eſ noiat cognitionẽ dei. ꝗᷓ ⁊ ſi ſit nobiliſſma cognitio n i ſe donũ excellẽs inter alia. Scoᷣm vo eſt ꝙ oꝛdo ſupi oꝛdinata ad affectiont᷑. iõ poſſit dici ſapia.nõ tñ eſt Gnn oꝛ in oibus donis excellit inferioꝛcs. Terciũ vᷣo ẽ q ita nobilis vt dilectio a qᷓ ẽ ſapoꝛ.⁊ iõ nulla rõe in no ni Inominatõ debet fieri a dignioꝛi. Scom boc igit᷑ e mine ſapiẽtie fit equocatio. Ad illud qð vltimo qᷓ hui 4 ix.ſint ſtatꝰin quibꝰoꝛdines angelici habeãt dſĩponi rit᷑ iam pʒ reſponſio ex pꝛedictis. 77 nſec hm differentẽ gratuitoꝝ pcellẽtiã.oꝛdo ſußmus en AQA0 eſtiot.v. JUMUM dicat ſibi nomen a digniſſimo vono ⁊ ſtatu mag ac. ¶ Oe oꝛdinũ repatiõe.⁊ q, vtꝝ ad ſinglos oꝛdies an⸗ n ſit cedẽte ad ſũmũ.⁊ H ẽ plenitudo ſcie.⁊ ſic de alis de· geloꝝ fiat affuptio ſaluãdoꝝ:Et ꝙ ſic v. Quia ſup Pi ſcẽdẽdo vſq; ad infimũ¶ Añ in denoiatiõe ↄſiderat illd W. Coſtitues eos pᷣncipes ſi uꝑ oem ter. dicit glo. Li. Elegit paupes vt ełaltaret ad oꝛdines celi qͥ fit ex Srasard ⁊ angelis. Itẽ ſuꝑ illud Joſue.j. om⸗ nem locũ quẽ calcauerit pes veſter ⁊c. dicit glo. Si dyabolũ vincere potuero.ſi meruero vt deus ↄterat eum ſub pedibus meis.cõſequenter locũ eius in celo babebo.ſi dyabolus fuit de excellentiſſimo oꝛdine. ſtcut ſupꝛa mõſtratũ fuit di.vj.videt᷑ ꝙ homo poſſit aſcẽdere ad ſupꝛemũ oꝛdinẽ angeloꝝ. ¶ Nez ruina angeloꝝ reſtaurãda ẽ.aut ſuꝑna ciuitas remanebit impfecta.ſed nõ reſtaurat᷑ ex angelis.qꝛ caſus ange/ loꝝ eſt irreꝑabilis. reſtaurabit᷑ ex hominibus bo/ nis. ¶ Item diſtinctio oꝛdinũ pꝛincipaliter venit ex tonis gratiaꝝ.ſed in via videmꝰꝙ aliqui aſſimilant ſeraphin vſu gratie.aliqͥ cherubin.⁊ ſic de alijs.ergo ſi deus retribuit vnicuiq; ſᷣm ꝙ meruit.videt᷑ ꝙ ad diuerſos oꝛdines angeloꝝ homines debeant aſſumi. ⁊ ex eis angeloꝝ oꝛdines reſtaurari. ¶ Cõtra.maioꝛ eſt vnitas in ſuꝑna hierim qᷓ;ᷓ in eccleſia militante.ſʒ nunc in via oꝛdo hoĩm nõ admittit intra ſui vnitatẽ diuerſum in natura.g̊ videt᷑ cum homo differat ſpe/ cie ab angelo.ꝙ ex angelis ⁊ hominibꝰ nõ debʒ fieri vnus oꝛdo. ¶ Itẽ ſicut oꝛdo notat quandã dꝛñtiaʒ inter eos q̊ ſunt oꝛdinũ diuerſoꝝ.ſic ponit ↄueniẽti/ am inter eos qͥ ſunt eiuſdem oꝛdinis.qð patet ex ipᷣa diffinitiõe oꝛdinis.ſed plus differt hõ ab angelo.qᷓ; differat oꝛdo infimus a ſupꝛemo.ſi ergo angelus ſu/ prerioꝛis oꝛdinis ⁊ infimi nõ poſſunt in eodẽ oꝛdine 4 2 collocari. multo minus de hoibꝰ ⁊ angelis ideʒ oꝛdo integrari. ¶ Itẽ coꝛpus nunqᷓᷓ ſublimat᷑ ad dignita tem ſpũs.g̊ nũqᷓ;ᷓ debet ibidem collocari coꝛpus hũa/ nũ vbi collocat᷑ ſpũs angelicus.cum ſp ſit minus di⸗/ gnũ quantũcunq; gloꝛioſum.ſi g&̊ qui ↄueniunt in oꝛ dine ↄueniunt in ſediũ collocatiõe.vr ex hominibus et angelis eundẽ oꝛdinem ↄſtare nõ poſſe.¶ Itẽ an gelus in naturali capacitate excellit aiam. ſed gratia data eſt angelis ſᷣm ſue nature capacitatẽ ſicut g̊ di/ ctum fuit ⁊ iigr̃ dicit in lr̃a.g cum nõ poſſit dari gra tia aiabus ſupꝛa ſuã capacitatẽ.nunqᷓ;ᷓ pñt aie ⁊ an/ geli in Pracke⸗ adequari. g nec ex eis idẽ oꝛdo cõſti/ tui. ¶ Read pᷣdictoꝝ intelligentiã eſt notandũ ꝙ ſi cut pᷣdictũ fuit ad ꝑfectionẽ oꝛdinis duo ↄcurrũt.ſcʒ natura ⁊ gratia. Hatura tanq́; fundamẽtũ ⁊ diſpo/ 31 ſitõ. gratia vᷣo vt complemẽtũ ⁊ cõſummatio. Et qͥa aliquid tunc dicit᷑ eſſe ſᷣm qͥd qñ eſt in ſola diſpoſitio ne.tunc eſſe ſimpliciter qñ eſt in ſua ꝑfectiõe.cum de mones ⁊ angeli in naturalibꝰcõicent.dicit᷑ aliqñ de/ mones fuiſſe de diuerſis oꝛdinibꝰangeloꝝ qᷓ;uis nũ/ plene fuerint in aliquo oꝛdine.vnde bhoc intelligit 8. nentiã gratie ⁊ gloꝛie in qua ſunt angeli eleuari.põt ex hoibus ⁊ angelis idem oꝛdo cõſtitui.qꝛ q;uis non dↄueniant in natura.aſſilant᷑ tñ ⁊ equant᷑ in bac gra/ 352 tia.⁊ px hunc modũ reꝑat᷑ angeloꝝ ruina.Et ſi tu ob/ ijcias ꝙ nõ põt eẽ ↄfoꝛmitas in ꝑfectõe vbi nõ ẽ emi nentia in pꝛeambula diſpõne.dð.ꝙ boc nõ bʒ locuzʒ in ꝓpoſito.qꝛ illud verũ eſt in diſpõne necitatis.non aũt in diſpõne ſoliꝰↄgruitatis.Cõcedẽdũ eſt S ꝙ ſi/ cut de ſingulis oꝛdinibꝰaliqͥ ceciderunt.ſic ⁊ angelici oꝛdines ꝑ hoĩes reſtaurant᷑.ſicut pᷣme rões oſtedũt. dillud qd obꝛ in ↄꝛiñ ꝙ ad vnitatẽ ecciaſticã nõ admittit hõ rẽ alteriꝰſpẽi.dð.qꝙ nõ eſt ſile.qꝛ nulluʒ aial inuenire põt hõ ſibi ſile in ↄfoꝛmitate rõnis.hõ añt ⁊ angelꝰ in ꝑticipatiõe coicant rõnis.⁊ q̊̃d plꝰeſt in deifoꝛmitate gloꝛie.⁊ iõ nõ pñt in eandẽ ſocietatẽ n quid nõ ſimpliciter. Quia vᷣo hoĩes pñt ad emi/ »- 5 —— —„77 5 2 tas voluntatũ qᷓ; facierũ.⁊ plus facit advnitatẽ pac d illud agob. 35 ⁊ ſocietatis ⁊ oꝛdinis ↄſeruandã. ꝙ plus differt hõ ab angelo ⁊c.ddðm.q; verũ ẽ de dif⸗ foꝛmitate q̃ opponit᷑ vnitati nature.ſᷣ nõ ẽ veruʒ de diffoꝛmitate ꝗᷓ opponit᷑ vnitati gre in ſtatu ⁊ digni/ tate.vnitas aũt oꝛdinis plus reſpicit hanc q; pcedẽ/ tẽ.et iõ illud nõ valet. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ coꝛ⸗ pus nõ ſublimat᷑ ad dignitatẽ ſpũs.dðᷣ.ꝙ verũ eſt. tñ ex hoc nõ ſeqͥtur ꝙ nõ debeat locari cũ angelis.Si cut em̃ in ſtatu vie ⁊ meriti aia ſeqͥt᷑ locũ coꝛpis.⁊ in terꝛa habitat cum ſit nata eſſe ſurſum.ſic ecõtra ĩ ſta tu patrie ⁊ pᷣmij coꝛpus ſequit᷑ locũ ſpũs.⁊ ibidẽ erit vbi natus eſt ipe ſpus.nõ aꝗpter ſe.ſ ꝓpter eũ cui con iungit. ⁊ iõ in eiſdẽ ſedibꝰlocat᷑ cũ angelicis ſpiritibꝰ ad qͥꝝ dignitatẽ ꝑ grãm ẽ hũanꝰſpũs ſublimatꝰ· (83 illud qð obꝛ ꝙ angelꝰbʒ capacitatẽ maioꝛẽ q aia.dð. ꝙ rõ illa caluniabilis eſt. ⁊ qtũ ad maioꝛʒ.⁊ q;tũ ad aſſumptionẽ.Ouis em̃ angelꝰexcedat aiam — in naturalibꝰ ᷣm ↄpationẽ creature ad creaturã.tñ ᷣm cõꝑatõnẽ ad trinitatẽ ſũmã cuiꝰ ẽ imago.int᷑ an- gelũ ⁊ aiaʒ nõ opoꝛtet eẽ pᷣcellẽtiã.cũ mag videamꝰ bũanã naturã exaltatã q; angelicã.Lũ ꝑ grãʒ vnio/ nis iu xpᷣo.Tũ etiã ꝑ graãm ↄpᷣbẽſiõis in vᷣgine btã. Sʒ eſto ꝙ ſi adhuc iſta ꝓpõ bꝛet vitatẽ.adhuc rema/ neret in aſſumptiõe dubietas.Cũ em̃ d ꝙ angeli ſu⸗ ſceperũt grãm ſᷣm capacitatẽ naturaliũ.nõ ẽ intelli- gẽdũ pᷣciſe ita ꝙ tãtã ſuſceperint ꝙ plꝰnõ potuerunt caꝑe.qꝛ G̊ nõ defacili poſſʒ ꝓbari.nec aucte.nec rõe. ß ita intelligit᷑ ꝙ nãlia melioꝛa hñtibꝰ.plꝰdatũ eſt de gra.q; hñtibꝰminoꝛa.qᷓuis iſti ⁊ illi plꝰpoſſent acciꝑe Et ex h̊ nõ vr ꝙ aia buana nõ poſſit ad eq̃litatẽ cum angelis aſcẽdere.imo abſq; dubio ↄcedẽdũ eſt oſſe. cũ in xpᷣo ⁊ btꝗ Aat ne = Cltto. T. De oꝛdinibus angeloꝝ Seß ad pꝛelatiõis euacuati/ nẽ.⁊ ẽ qõ vtrũ pᷣlatõ q;̃ ẽ i oꝛdine reſpectu ordis eua cuet᷑ pꝰ iudiciũ.Et ꝙ ſic vr.j.Coꝝ.xv.Cũ euacuabit oẽm pꝛincipatũ ⁊ virtutẽ.ꝗ& in die iudicij pᷣncipatꝰ et ptãtes ⁊ virtutes euacuabũt᷑.¶ Itẽ S.di. vj. et ſicut iter bonos qᷓ;diu durat mòs angeli angel.demões de monibꝰ.hoies hoibꝰpᷣſunt.ſᷣ i futuro euacuabit᷑ ois p̃latio.¶ Itẽ noia oꝛdinũ accipiũt᷑ penes officia mi. niſtrãdi vt in pluribꝰ.maxime in his q̃ ſubijciunt᷑.& cũ ceſſabit miſteriũ.ceſſabit ſubiectio.ergo ⁊ ceſſabit pꝛelatio.¶ Itẽ pᷣlatio oꝛdis ad oꝛdinẽ ẽ ᷣm actũ illu minãdi.⁊ purgadi.⁊ pficiẽdi.ᷣ pꝰiudiciũ erit ſtatꝰin cõpletõe ſcie ⁊ gre.& nõ erit vltra illũinatõ.purgatõ. ⁊ pfectio.igit᷑ nec aliq̃ in oꝛdinibꝰpᷣlatõ. a oppo ſitũ. Pꝛecellẽtia oꝛdis ad oꝛdinẽ ẽ ſᷣm maioꝛitateʒ et minoꝛitatẽ gre. ſi quantitas gr̃e in angelic ſpiriti bꝰᷣ nõ ad rauecllre oinn nõ tollit᷑ nec euacuat᷑.¶ Itẽ angeli ſtatim vt ↄfirmati ſunt.beati effecti ſunt beatitudine pfecta.& nibil remſit in eiss qð eẽt ex ꝑte.⁊ pᷣlatio oꝛdis ad oꝛdinẽ fuit in eis.̊ nõ fuit ex ꝑte.ſᷣ nibil euacuat᷑ niſi qð ex ꝑteẽ.ẽ ⁊c.¶ Gf pulcritudo cõſiſtit in oꝛdie.et oꝛdo in pᷣcellẽtia vniꝰ ad alterũ.⁊ pcellẽtia ponit pᷣlationẽ oꝛdinis ad oꝛdi/ nẽ. g ſi ab angelicis ſpiritibꝰ?tollit᷑ platõ.tollit᷑ ⁊ pul/ critudo. ¶ Stẽ ſicut ſũmꝰoꝛdo denoinat᷑ ab eo qð ẽ ſibi inſepabile.ſic ⁊ medij ⁊ infimi.ſᷣ ſeraphin nunq deſinit eẽ ſeraphi. nec pᷣncipatꝰ deſinit eẽ pᷣncipatꝰ. nũqᷓ; deſinet pᷣncipari.& nõ ceſſabit ibi pᷣlatiõis oꝛ/ do. ¶ G. ad pᷣdictoꝝ intelligentiã ẽ notãdũ ꝙ tripli 36 mnotfutpun iniitennco tihtyuin⸗ ſineſfüuu uanbitß nand tschinngtu Guͤtutcligt ſoteiriffuete turarllumin⸗ Paitpenü ſ 6bagmninifritn tiucinschpt hic pacuntron⸗ nceſabtclan Gr Utitäncpr Ficorimenie Nonelri itu dngbeen ſüffcaning⸗ fülurfiariſuntoe ſchervepaffch Meniblſtinos⸗ ſtemuniderna⸗ itſintinſtum Oenanbi potdi Etacoolitiu Agknotolcky garheröͤſegun fſinͤincttir Pluotchictich ſutowonnie nnut, Mi Chemngebpg⸗ gpnapuns ninmnit binissſige⸗ eetiönoſ ſcht gere S ſſatinno lamit Kaumgnhr iſdugmnden ngissſedag wdttoth aſehöfe Pſingeine bankocnei euenplrin Nuſftig iiſi aat: nuhi⸗ Paiiünd nien nnabenwtrin umenaumi ahiimpirn ümg in ii iogiſt Gcdgmmtn immmi ſöintt⸗ nitggtirnen Krlgepiorn iieuctien a. Cmiriscan ethtenaten an Gauk (änſſtin gNi Vumuntlis i wu fun szlißmili nnaptlcſht iiſnccil daügtſt lünnigufen S ndiiti tfnud zilrie niridrün iſ tbfinn in n⸗ Aꝗo euacuabit᷑ poſt diẽ iudicij. CH obꝛ critudo ↄſiſtit iu oꝛdine.dᷣm ꝙ veꝝ eſt.nã ſicut ab ter aliqd dicit᷑ pfemi alteri. Aut ꝑ modũ excedentis ſolũ.ſicut pᷣfert᷑ aurũ argento.Aut ꝑ modũ exceden tis ⁊ influentis.ſicut pᷣfertur celeſtis natura elem̃to. Aut ꝑ modũ imꝑantis.ſicut pᷣfertur dñs miniſtro. 37 Ad rõoem autẽ ꝑfecte pᷣlationis iſta tria cõcurrũt.vt qui pᷣfert᷑ natꝰſit eũ cui pᷣfert᷑ excedere.⁊ in ipᷣm aliq mõ inſluere.⁊ eidẽ pᷣcipere.hoc mõ eſt nũc in pᷣlatõe qᷓ̃ attendit᷑ int oꝛdinẽ ⁊ oꝛdinẽ in hierarchijs angeli cis. ⁊ etiã in hicrarchia eccleſiaſtica. In angelis em̃ oꝛdo qͥ oꝛdini pᷣfert in naturalibꝰ ⁊ gratuitis.etiam qdãmõ influit purgãdo.illuminãdo.⁊ ꝑficiendo.et etiã miniſteria cõplenda iniũgit.Cũ ꝙ qrit᷑ vtrũ ceſ- ſet pᷣlatio oꝛdinis ad oꝛdinẽ.ddm ꝙ ſi intelligat᷑ de pᷣlatione q;tũ ad pᷣmã ↄditionẽ.ſcʒ rõe exceſſus.nõ euacuabit᷑ ĩ manebit.qꝛ oꝛdo excedit oꝛdinẽ tã i gra tuitis qᷓ; in naturalibꝰ.ita poſt iudiciũ ſicut ⁊ nunc. Si aũt intelligat᷑ rõne duoꝝ ſequentiũ ſcʒ rõne pᷣſi dentie in influẽdo ⁊ in oꝑando ſic ceſſabit ⁊ euacua bitur.qꝛ illuminatio quã dẽ reciꝑe angelus ab ange lo.⁊ imperiũ.ſi qð ẽ ibi.attendit᷑ ꝑx ↄꝑationẽ ad nos qbus miniſtrãt.nõ ꝑ ↄpationẽ ad deũ in qͥ qeſcant. ⁊ btitudinis cõpletoe ꝑfecte illuminant᷑.⁊ ᷣm viam hbãc ꝓcedunt rones ⁊ auctes oñdentes poſt iudi⸗ cium ceſſabit pᷣlatio oꝛdinis ad oꝛdinẽ.Sic em̃ dicit mgr ⁊ apls.q deus euacuabit pᷣlationẽ euacuando ptãtẽ ⁊ pᷣncipatũ.dũ em̃ tollet᷑ miniſtcriũ.tollet᷑ ſub 38 lectio ⁊ imperiũ. illud g̈ qd obꝛ ꝙ p̃ᷣlatio oꝛdi nis ad oꝛdinẽ attendit᷑ in pcellẽtia naturaliũ ⁊ gra/ tuitoꝝ.dm ꝙ hec nõ ẽ tota cã.vñ ſi ex hoc arguat. 30 ab inſufficienti arguit. ¶ Ad illud qð obẽ ꝙ; angeli bti beatificati ſunt ꝑfecte.ddᷣm ꝙ licet ex ꝑte virtut cõtẽplatiue perfrctã ſint btitudinẽ aſſecuti.⁊ ex illa parte nihil ſit in eis ex parte.ſunt tñ adhuc viatoꝛes rõne miniſterij.nã q;'tũ ad illã vim vt ſupꝛa dictum fuit.ſunt in ſtatu merendi.⁊ iõ adhuc aliqͥd hñt qð dillud qd obꝛ ꝙ pul angeł nõ tollet᷑ pulcritudo.ita etiã nec tollet᷑ oꝛdo. ſ ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ nõ tollat᷑ pᷣlatio.quia pᷣlatio nõ tinmmõ includit in ſe pᷣccllentiã.ſᷣ etiam pᷣſidentiã.q̃ plus reſpicit iudigentiã vie.q; pulcritudinẽ ⁊ perfe/ fectionẽ patrie.⁊ iõ cũ tollit᷑ platio.pulcritudo non ꝗi minuit᷑.¶ Ad illud qð obꝛ ꝙ ita ẽ inſepabile ab oꝛ/ dine angeloꝝ qð ẽ eſſe pᷣncipatũ.ſicut eſſe ſeraphin. dom ꝙ pᷣncipatus ſᷣm ꝙ noiat oꝛdinẽ nõ dicit pꝛeſi dentiã actualẽ.ſᷣ donũ gre vel datũ ſᷣm ꝙ angelꝰna/ tus ẽ alijs pᷣſidere.⁊ hoc manẽ põt ablata actuali p/ latione.⁊ iõ nõ ſequit᷑ deſinit pᷣncipari.&g deſinit eſſe pᷣncipatꝰ.qꝛ pᷣncipatꝰ nõ dicit actũ.ſᷣ hitũ vel ſtatũ. — Bucnio vi⸗ GGl Peillis oꝛdinibꝰ angeloꝝ qtũ ad numeꝝ.et querit t rũ ſit ſtatꝰin nouenario.an ꝓtendat᷑ numerꝰvſq; ad denariũ.Et ꝙ ſic videt᷑.ſicut hꝛ Luce.xij.in para bola de dꝛagma.hoc intelligit᷑ ꝑ dꝛagmã decim.ſed nõ d dꝛagma decima niſi reſpectu nouerarij q̃ eſt in angelis. ſi.x.dꝛagma reinuẽta c.videt᷑ .ix.oꝛdini/ bus decimꝰ oꝛdo adiũctus ẽ. e ſi angelus nũqᷓ; peccaſſet.hõ factꝰ eſſet ⁊ ad btitudinẽ ꝑuenirct. ſee nõ aſſumeret᷑ ad reſtaurãdos angeloꝝ oꝛdines. ſi nõ careret oꝛdine.in aliq̃ͥ oꝛdine poneret᷑.ſed ſiue in vno ſiue in pluribꝰ.nouẽ oꝛdinibꝰadijceret᷑ oꝛdo vl terius.ſi &̊ ciuitas hierm per xpᷣm pfecte reſtaurata eſt. videt᷑ ꝙ non ſit ſtatus oꝛdinũ in nouerario.ĩmo ꝙ eis adijciat᷑ ſaltẽ deeimꝰ oꝛdo. ¶ Itẽ pᷣterea. ꝓpoꝛ tio reperit᷑ in numeris.et quia oia ꝓducta ſunt ſm bitã ꝓpoꝛtionẽ.oia dicunt᷑ eſte ꝓducta ſᷣm rõnes nũerales tã ab Aug.qᷓ; a Boetio. ſi ́ ciuitas ſupꝑne bierim eſt ciuitas pfectiſſima ⁊ optime ꝓpoꝛtiona/ ta.videt᷑ ꝙ numcrꝰoꝛdinũ ⁊ graduuʒ eius nõ ſtabit citra eũ numeꝝ in qͥ eſt pfectio ⁊ ſtatus.ſᷣ hic nõ eſt nouenarius ſ᷑ denanius.g videt᷑ ꝙ ſaltẽ vſq; ad de/ nariũ ꝓtendat᷑.¶ e beatiſſima virgo Maria in patria ñ erit pᷣter oꝛdinẽc.cũ & ſit ſupꝛa oẽs oꝛdines. per ſe ↄſtituet oꝛdinẽ.ᷓ videt᷑ ꝙ ſint ibi plures qᷓ; no uem oꝛdines. ¶ reducit᷑ ad aliquà hierarchiã.̊ᷣ nõ ſunt niſi tres bie rarchie.ſicut pʒ ex ſufficiẽtia pᷣus aſſignata.ſupma. media ⁊ infima.⁊ q̃libet eaꝝ ſufficient᷑ cõplct᷑ tripli nitas manifeſtat᷑ in oibus creaturis pᷣm plus ⁊ mi / ci oꝛdine.g nõ videt᷑ ꝙ debeãt eſſe plures. nus.maxie autẽ manifeſtari debet in btis.S̊ͤ numerꝰ maxime expᷣſſiuus trinitatis ẽ ille qui cõſiſtit in tri⸗ nitate ſuper ſe reflexa.ſicut ſunt tres trini.g videt᷑ q; in tali numero oꝛdineęs beatoꝝ habeãt a ſumma tri nitate inſtitui. re diſtinctio oꝛdinũ eſt pᷣm dona graꝝ.ſed nullũ tonũ gr̃e eſt in oibus qdð nõ ſit in an gelis.̊ nullũ oꝛdinẽ ↄſtituent bomies pᷣter oꝛdines angeloꝝ.ſed illi nõ ſunt niſi nouẽ. non videt᷑ ꝙ ſit ponẽ numerũ maioꝛẽ. ¶ Itẽ ſi ponit᷑ oꝛdo hoim ꝑ ſe pᷣter aſſignatos oꝛdines angeloꝝ.cuz in oĩ oꝛdine angeloꝝ ſint de hoibus. tũc bomies diſtinguẽnt᷑ vᷣm nouẽ gradus.&̊ videt᷑ ꝙ pfectioꝛis numeri ſit oꝛdo in hoibus qᷓ; in btis ſpiritibꝰ.qð nõ videt᷑.cũ ipi per naturã ſint deo ꝓximioꝛes ⁊ ſilioꝛes.ac ꝑ hoc cõſti - tui dłebeãt in oꝛdinis ⁊ numeri nobiliſſima ꝑfectõc. oom ad hoc ꝙ qꝛ rõnes pᷣdicte ſolũ ſunt con/ꝗ gr itatis. et auẽtes ſuꝑ hoc nõ inueniunt᷑ expᷣſſe.q; ſuper hoc ſunt opiniones varie.Quidã nãq; dicere voluerũt ꝙ oẽs hoics aſſumerent᷑ ad angeldꝝ oꝛdi⸗/ nes.nec eſſent in illa ſuꝑna hierlm niſi oꝛdines no/ uem.⁊ ſic cõpetebat vt eſſet expꝛeſſa cõfiguratio ad oppoſitũ arguit᷑ ſic.Ois oꝛdo ſuꝑmũdanã hicrarchiã q̃ in trinitate ↄſiſtit.⁊ ſi an⸗ geli ſtetiſſent.ad oꝛdines eoꝝ aſſũpti eẽnt ſicut nũc aſſumunt᷑. In hᷣ tñ differt. ꝙ tũc illa aſfuptio eẽt ho minũ btificatio ſolũ.nũc aũt ẽ hoim btificatio.⁊ rui ne angeloꝝ ꝑ qndã cqualẽtiã repatio. Hec obſtãt rões ad h̊ inducte.qꝛ ſolũ dgruitatis ſunt. HNec illI 8 obzꝛ de btã vᷣgine.qꝛ ſicut pᷣuilegiũ ſpãle nõ eſt re ucendũ ad legẽ cõem.ſic ſingularis pꝛogatiua qꝗᷓ ẽ in btã vᷣgine nõ ẽ numerãda cũ oꝛdinũ diſtinctõe q̃ eſt õm legẽ cõem. Et iſta opinio ſatis ꝓbabił cẽ vi⸗/ detur. Acrũtñ qꝛ text? euãgelicꝰ pᷣ ſonare videt᷑. dũ bhoiem decimã dꝛagmã vocat.⁊ Anphel.h̊̊ videt᷑ in- nuere in li. de caſu dyaboli.videt᷑ alijs magis eſſe ꝓ babile ꝙ hoies ꝑ ſe cõſtituãt cõiter vnũ oꝛdinẽ quẽ wcãt decimũ reſpectu nouẽ oꝛdinũ angeloꝝ. Hon em̃ decct vt dicũt ꝙ hoies aſſumant᷑ ad oꝛdines an- geloꝝ niſi illi q in hac vita ei ſilłes extiterũt. Hi autẽ ſunt vᷣgines qͥ nec nubunt᷑ nec nubẽt. iõ ſole virgi/ nes ad oꝛdines angeloꝝ debẽt aſſumi.⁊ ex eis ſolu,ʒ ruina angelica reſtaurari ꝓ eo ꝙ angeł multũ ẽ co⸗ gnata vᷣginitas. Sʒ h̊ poſitio nõ videt᷑ eẽ ↄueniẽs. tũ qꝛ ꝑ decimã dꝛagmã nõ ſolũmõ coꝛrupti.ſed etiã coꝛrupti młtis virginibꝰpᷣferunt᷑.vt btã maria ma⸗ gdalena ⁊ petrus apls.mltis alijs virginibꝰmaſcuł ⁊ femis abſq; dubio ſunt ſuꝑioꝛes.Et iõ tercia poſi/ tio eſt adhuc ꝙ õ oꝛdines angeloꝝ addet᷑ oaihe deci⸗ virgines hoies intelligunt᷑.tum etiã.qꝛ multi carne =D Ni. mus ex his qͥ in vita iſta nõ ꝑuenerũt ad tantã meri toꝝ excellentiã vt exaltent᷑ ad oꝛdines angeloꝝ.ſed meritis xp̃i ſaluati.decimũ tenẽt gradũ.ſicut ꝓ eoꝝ ſalute ſol iuſticie xpᷣs ꝑ.x.gradus deſcẽdit.qð ſigna/ tũ fuit i facto miraculo ezechie.iiij.Regũ.xx.Et iſta poſitio videt᷑ eẽ ſatis ꝓbabil.tũ ꝓpter imꝑfectionẽ meritoꝝ quã bñt multi in via.tũ ꝓpter ꝑfectionem electoꝝ qᷓ;ẽtũ ad numeꝝ q̃ erit in hierim ſuꝑna. Per fectio autẽ maxia in denario cõſiſtit ſicut.j.dicet᷑ qñ aget᷑ de decalogo uel de decimatõe.⁊ iõ poſitionẽ iſtã poſſumꝰ ſuſtinere.qꝛ eã ꝓbabilẽ reddit decimatõis ſignatio.⁊ decime dꝛagme inuẽtio.⁊ ſolis ꝑ.x.gradꝰ q3 deſcẽſio.⁊ ipius denarij ꝑfectio. Ad illud ð ob ꝙ q̃libet oꝛdo ẽ in aliq̃ hierarchia.dm ẽ ꝙ ſicut pꝛe ter angelicã hierarchiã ẽ nũc ponẽ hierarchiã eccle/ ſiaſticã.ſic pᷣter illas angelicas hierarchias erit intel ligere ĩ decimo ſaluari gdu ſił rõem oꝛdinis ⁊ bierar chie.hierarchie inq; ꝑ ↄpationẽ ipᷣoꝝ adiuicẽ᷑.qꝛ nõ hbpbyẽbũt oiĩmodã eqꝗᷓlitatẽ.ſᷣ oꝛdis ꝑ ↄpationẽ ad oꝛdi/ 4 nes ſugioꝛes. ¶ id illud & qd obẽ de expᷣſſa repñta tieone ſumme trinitatis.dm ꝙ ſicut vnitas addita nouenario.nouenariũ nõ ꝑimit ſ̃ ſaluat.⁊ ad perfe ctioꝛẽ numeꝝ deducit.ſic decimꝰoꝛdo ex boibus cõ/ ſtitutus repntationẽ ſũme trinitatis ab angelic ſpi ritibus nõ tollit.ſ̊ ſalua illa expᷣſſa repñtatone facit A ad ſuꝑne ciuitatis maioꝛẽ ꝑfectionẽ.· Ad illud qð ovbiꝛ ꝙ ẽ diſtinctio ᷣm dona graꝝ.dm ꝙ nõ ẽ ſᷣm do na tm̃.ſᷣ̊ pᷣm dona q;tũ ad ſtatũ.infra aũt oẽs ſtatus angeloꝝ adhuc oꝛdinẽ eſt intelligẽ magis infimũ in wWwibus. ⁊ ita oꝛdinẽ decimũ.qᷓ;uis ex diuina benigni tate ⁊ largitate ↄtingit in gr̃a hoĩes eqͥpari angelis 4A6 qbus ſunt iferioꝛes ꝑ naturã.¶ſAd Glnd a5 obꝛ q; titiic erit maioꝛ ꝑfectio in boibꝰ.dm ꝙ falſũ ẽ.qꝛ hoc nõ eſt ꝓpter maioꝛezʒ ꝑfectionẽ ſ̊ ꝓpter maioꝛẽ a deo elongationẽ.infimꝰem̃ oꝛdo int᷑ oẽs mag diſtat ab eo.ſicut pᷣmꝰmaxie appꝛopinq̃t.⁊ qꝛ bõ pluribꝰgra/ dibus natꝰẽ diſtare a deo qᷓ; angelus.licet ex diuina miſcdia factꝰſit ei magis ꝓximꝰ.iõ tenet decimũ lo/ cum.vt ſic oñdat᷑ ꝙ excellat angelꝰboiem ꝑ naturã. oñdat᷑ etiã nibilominꝰ qᷓntũ de? ſibi iuiſcerauerit ho minẽ ꝑ miſcdiã. QOueſtio.viij. h ¶ Be oꝛdinibꝰangeloꝝ in ↄꝑatione ad fuũ oppoſitũ. ⁊Zeſt qõ vtrũ in angeł oꝛdo cõpatiat᷑ ſecuʒ eqᷓlitatẽ. Et ꝙ ſic videt᷑ ꝑer dyo.Dicit em̃ dyo.qꝙ illi qͥ ſunt in vna bierarchia.ecqͥpotẽtes ſunt.ſᷣ qͥ ſunt eqͥpotentes ſunt eqᷓles.g in eadẽ hierarchia angeli ſunt eqᷓles.g multofoꝛtiꝰin eodẽ oꝛdine. Itẽ Aug.de vera reli. in oibꝰactibꝰ cõueniẽtia placct.q̃ vna ſalua.etiã pul cra ſũt oia.ipſa vᷣo cõueniẽtia vnitatẽ eq̃litatẽq; ap petit. ſi in angelicis ſpiritibꝰẽ ꝑerfecta pulcritudo. . cõueniẽtia et eq̃litas.ſᷣ nõ ẽ eqlitas inter angelos diuerſoꝝ oꝛdinũ.&̊ int᷑ angelos eiuſdẽ oꝛdinis. Itẽ q̃̊ꝝ donũ ⁊ pᷣmiũ vnũ ẽ.ipᷣa hñt eq̃litatẽ.ſᷣ donũ ⁊ pꝛe miũ angeloꝝ eiuſdẽ oꝛdinis ẽ vnũ ⁊ ſtatus vnꝰ.g vi detur ꝙ hẽant eq̃litatẽ. ¶ Ites hierarchia che⸗ maxie ẽ repñtatiua ſupᷣme bierarcbie. ſᷣ in illa oꝛdo nõ excludit eq̃litatẽ.̊ videt᷑ ꝙ in hierarchia angeli- ca debeat eẽ oꝛdo cũ eqlitate.ſᷣ nõ ẽ eq̃litas in angeł diuerſoꝝ oꝛdinũ.& in angel eiuſdẽ mgfr dicit in l̃a.ſicut in aplis alij alijs ſunt dignio/ res.ita in oꝛdinibꝰangeloꝝ credit᷑ recte cẽ. ¶ Item fectioꝛi mõ ꝑticipat rõem oꝛdinis vbi ẽ oꝛdo i oibꝰ ꝙ ybi ẽ oꝛdo in aliqͥbus tm̃.ſᷣ angeli ꝑpfectifimo mõ mnnt ceteras creaturas ꝑticipãt oꝛcdine. nõ ſolo int nis cõtingit oꝛdinẽ aſſignare. critudinẽ cũ diuerſitate ⁊ qdã di inis.Cõtra. II angelos diuerſoꝝ oꝛdinũ.ſ int᷑ angelos eiuſdẽ oꝛdi oꝛdinẽ a tẽ ſapiẽtis ẽ oꝛdi/ nare.⁊ magis ſapiẽtis magis oꝛdinare.gᷓ ⁊ maxime ſapiẽtis i eiꝰeffectu nobiliſſimo ẽ res maxie oꝛdina/ tas ꝓducere.& videt᷑ ꝙ nõ ſolũ ſit ibi oꝛdo int᷑ ange los diuerſoꝝ oꝛdinũ.ſᷣ etiã int᷑ angelos eiuſdẽ oꝛdi⸗ nis. ¶Itẽ lucifer dꝛ fuiſſe maximꝰ int oẽs angclos. ⁊ oſtat ꝙ de aliq̊ oꝛdine fuit.& angeli illiꝰoꝛdinis nõ erãt ſibi eqles.pari rõe videt᷑ ꝙ in alijs oꝛdinibꝰalij ſunt ſuꝑioꝛes alij inferioꝛes. ¶ Reꝰ.ddmi.ꝙ ſicut in ſuꝑna hierarchia ꝓpter ſummã pfectionẽ repit᷑ pul critudo ex pfectiſſima eq̃litate ⁊ ſilitudine pariũ. ſic in angelica bierarchia repit᷑ pulcritudo pfecta in ge nere creature ex ich gradatõe diſparin. In bis em̃ duobꝰ modis ↄſiſtit pulcritudo ⁊ ↄueniẽtia ſicut di/ cit Aug.de vera reli.s iĩ ſupᷣma hierarchia ex ſola ſili⸗ tudine ⁊ eq̃litate pᷣt eẽ ꝑfectiſſima pulcritudo.qꝛ in qlibet ꝑſonaꝝ eq̃ſiũ ẽ oimoda ⁊ ſũma pꝑfectio.in an⸗ gelica vᷣo hierarchia.qꝛ illi ſpũs qͥ oꝛdinant᷑ nõ bñt ſigillatim ſũmã ꝑfectionẽ.neceſſe ẽ ꝙ ex q̃dã ↄueni⸗ enti diuerſitate.in qᷓdã ꝓpoꝛtionali gradatõe.cõſur-⸗ gat q̃dã ↄueniẽtia oꝛdinata.⁊ pulcritudo ĩ genẽ cre ature ꝑfecta.⁊ iõ ſicut in ſctis intelligimꝰ ꝙ vnus eſt oꝛdo aplłoꝝ.alter martiꝝ.alter ↄfeſioꝝ.⁊ ſic de alijſ. ⁊ tñ in his oꝛdinibꝰẽ gradatio q̃dã.nec põt oimoda repiri eq̃litas.cũ de qͥlibet ſctõ poſſet dici.nõ ẽ innẽ/ tus ſilie illi q cõ.le.excelſi.ſic ſuo mõ intelligẽdũ ẽ in ſpiritibꝰ angelicis.iõ ⁊ in eodẽ oꝛdine ponẽda ẽ q̃dã gradatio ⁊ qͥdã oꝛdo.licet nõ ſit tantꝰexceſſus qᷓntꝰ reꝑit᷑ in angel diuerſoꝝ oꝛdinũ.vñ rões boc ꝓbãtes ↄcedẽde ſunt q;uis nõ ſint multũ cogentes.boc em̃ videt᷑ ſentire tã męgr in lr̃a q; dyo.in lib.de angelica hierarchia. Ad illð qð obꝛ ꝙ eqᷣpotẽtes ſũt.ddm q ꝙ eq̃litas üᷣliꝰpoſſe attendit᷑ vel accipit᷑ ̃m ↄfoꝛmi tatẽ ouerſionis.ſᷣm quã attendit᷑ diſtinctio vniꝰhie rarchie ab alijs.ſicut pᷣma bicrarchia ⁊ oꝛdines qui ſunt i illa accipiunt᷑ penes actũ ↄuerſionis ĩ deũ.nõ qꝛ oino eq̃liter ↄuertant᷑.ſᷣ qꝛ ad hoc indifferent᷑ oẽs oꝛdinant᷑.⁊ pᷣncipair ab iſto actu omnes denoiant᷑. ¶¶Ad illud qð obꝛ ꝙ ↄueniẽtia facit pulcritudineʒ. 48 ddm e ſicut ibidẽ dicit Aug.ↄueniẽtia nõ tm̃ ſurgit ex cq̃litate.S etiã ex diſpiũ ↄgruẽti gradatõe.⁊ ſic in angelis intelligẽdũ eſt eẽ. ¶ Ad illud qð obẽ ꝙ bñt qo idẽ donũ ⁊ pᷣmiũ.dm eſt q; fi intelligat᷑ de pᷣmio cõi ⁊ increato qð deꝰẽ.veꝝ ẽ.ſi aũt intelligat᷑ de btitudie creata.vel de donis graꝝ qtũ ad ſtatũ ⁊ dignitatẽ ⁊ pᷣꝛogatiuã aliquã.ſic nõ bʒ veritatẽ.ſie em̃ qͥlibet re ſpectu alteriꝰ aliquã hʒ pᷣꝛogatiuã ſᷣm plus ⁊ minꝰ. Ad illud qð obꝛ ꝙ h̊ hierarchia repñtat ſũmãꝛc. S0 dom ꝙ repñtat iniᷓtũ pᷣt.⁊ cũ in illa ſupᷣma bierar/ chia ſit oꝛdo ⁊ ꝑfecta pulcritudo i ſumma vnitate ⁊ eq̃litate. ⁊ ̊ in hierarchia creata nõ pñt ſil coexiſtẽ ꝓpt᷑ limitationẽ creature.iõ ẽ ibi D oꝛdinẽ ⁊ pul/ pitate. vt qð nõ po terat h̊ fieri ex vnitate.ſaltè ipleret᷑ ex pluriũ diuerſi tate. Et h ẽ rõ q̃re deꝰ cũ hẽat vnũ filiũ.nõ tñ ꝓduxit S 1 vnũ ſolũ angelũ.ſᷣ multos.qꝛ filiꝰpfecte implet pꝛeʒ ⁊ imitat᷑ vt dicit Aug.ſᷣ angelꝰ ꝑfecte ñ expmit erea toꝛẽ.iõ dicunt eos creari i magna mititudine vel in multifoꝛmi oꝛdine. Queſtio.ix.⁊ vltia. i ¶ De oꝛdinibꝰangeloꝝ in ↄpatione ad ſuũ diſparatũ Et eſt qõ vtꝝ alijs ſbijs rõnalibꝰ qᷓ; angel cõpetat oꝛdines diſtigui.Et qꝙ; ſic videt᷑. Sieut em̃ in ang eſt pᷣcellẽtia naturaliũ ⁊ gratuitoꝝ. ita etiã in aiabꝰ O Ptatifere ienüne unuti nnehininn leſeeind hnmnun unetecsfan epuftu ingfen leſcfahen ſtabioncbi⸗ notinton gnnete eer co itleit iGarwnoboie uſtprtsgn ſt⸗Olnd toponatnau ſtocontture fingiüt wes- iinninphents Ncnditint Rponioloen Scjitcoofin Mllrordinid ftob⸗ianc pnpcir aul gciat lai flütgenior ſſorior ſöanituſehe Wetoentiſanti ſiinopz wionchama Dinen Aeci odri Naiſi ntifrätes zn Punagoin vesci lis 9 nic,uncjn nigrlls dunt Müͤſbdiuiſto —T=—☚– . = = — Grnaiini, ertigſe nnglcitg gingicnin Egmunniß iggiiin mnigiirici wonliie ialgtgns en r vitinniͤn RR Soꝛdirphii⸗ ſttmn iſuf⸗ vi iohpi uti cnn i dülirm S = gehtnini auniſt n Minitmmombe roüt ds i voſensidi Mweiufeniß⸗ uemeii inliunn Ni grietſen Hiuptigti ulgi rinh eu ltrinnginit tiſechiſt ifnſiet du⸗ ſentſört 52 plures eẽnt oꝛdines hoim qᷓ; angeloꝝ Ela. yj. roᷣnalibꝰ. ſi penes itare oꝛdo in angelpar rõne in aiabꝰ exutis. Itẽ ſicut diuina bonitas et ſapia manifeſtat᷑ in ↄditõc angeloꝝ.ita etiã in cõdi⸗ tione ſpirituũ humanoꝝ. ſicut facit angelos in di/ uerſis oꝛdinibꝰ.ita videt᷑ ꝙ faciat hoies.¶ Itez ad reꝑatione ruine angelice.ex diuerſis oꝛdinibꝰ aſſu/ munt᷑ boĩes. eiſdẽ gradibꝰ⁊ eiſdẽ oꝛdinibꝰ oꝛdina bunt᷑ in glia.qᷣbus oꝛdinant᷑ ⁊ angeli. videt᷑ ꝙ nõ ſolũ angel ᷑ etiq̊ hoibus Gbernſ B⸗ cccleſiaſtica hierarchia ⁊ hoies varij.cũ tñ ipᷣa eccle ſiaſtica hierarchia ex puris hoibus ↄſtet. g videt᷑ q; lvies nati ſunt nhinar oppoſituz arguit᷑ ſic. Si ita cõpetit oꝛdo hoibꝰſicut copetit angel. & ſicut angeloꝝ btõꝝ.ix.oꝛdines aſſignãt᷑.ita videt᷑ ꝙ ⁊ bo minũ. ſaltẽ erũt.xviij.qð tñ nõ ponit᷑. tẽ om̃s hoĩes ex vno boie ꝓceſſerũt. videt᷑ ꝙ q̃ntũ ẽ de nã ſua ſint pares.̊ nõ videt᷑ ꝙ boibꝰcõpctit oꝛdo ꝑ na turam. O ſi tu dicas ꝙ cõopetit eis ꝑ grãmi.cuʒ gr̃a pᷣſupponat naturã.g ⁊ oꝛdo gr̃e oꝛdineʒ nature. ſi nõ ẽ oꝛdo nature.nec gr̃e. ¶ Itẽ oꝛdines ãgeloꝝ di⸗ ſtinguũt᷑ penes vim ↄtẽplatiuã⁊ vim admiſtratiuã. ſ̊ in aiabꝰexutis nõ ẽ ponẽ vim admiſtratiuã.& nec ocdinũ diſtinctionem. ¶ Itẽ ſi ponat᷑ oꝛdo in glia. dʒ poni oꝛdo coꝛrñdẽs oꝛdinatoibꝰ repertis in via. S cñ in clero ſint miti oꝛdines.in religioſis ſunt etiã multe oꝛdinũ diſtinctões.in ſctis etiã multi oꝛdines vt oꝛdo pꝛiarchaꝝ.phaꝝ.aploꝝ ⁊c.videt᷑ ꝙ mlto/ & o. y cũ ad ꝑfectã rõem oꝛdinis ↄcurrãt pᷣcellẽtia natu raliũ ⁊ gratuitoꝝ ſibi coꝛrñdentiũ.in eis ſolũ ꝓpꝛie perfecte ẽ ponẽ oꝛdinũ diſtinctionẽ in qͥbus ẽ h̊ duo ſil cõcurrẽtia reꝑire.qm in angel gra coꝛrñdet na . ture.⁊ creati ſunt i naturaliũ pᷣcellẽtia.⁊ btificati in ua. qꝛ in diſtinctione oꝛdinũ magis ↄſiderat᷑ ſtatus Frc qꝙᷓ; operatio alicuiꝰ potẽtie. Ex bis manifeſta ſunt differẽti donoꝝ pᷣꝛogatiua. bincẽ ꝗꝙ ꝓpꝛie iĩ eis oꝛdo Thierarchia.m axie cũ illa pᷣꝛogatiua ita hẽat ſtabilẽ / R etiã inueſtigandũ ẽ ⁊c. ¶ S — lNrmanẽtiã ⁊ diuiſionẽ.ꝙ nullã admittat ðfuſio nẽ. In hoibꝰ? vo et ſi ſit reperire pcellentiã in nalibus ⁊ etiã ĩ gratuit.tñ h duo vt plurimũ ſibi nõ coꝛrñdẽt. tẽ oꝛdo ẽ nũc in tñ rõ nõ cõcludit.nõ ẽ ibi nõ poterit perueni ⁊ mgf nõ videt᷑ acceptare.qᷓ;uis ſicut pᷣdictũ fuit vi qꝛ vbi melioꝛẽ nꝗ.frequẽter minoꝛ ẽ grã. ⁊ qͥ bodie minoꝛ e in merito. cras foꝛtaſſis erit maioꝛ in pᷣmio. iõ in hoĩbꝰpm ſtatũ pñtẽ nõ ẽ ꝓpꝛie oꝛdinũ diſtictio Ivm gratuita. lic aliᷓ mõ m auctes ⁊ officia ⁊ ſtat Semona oꝛdinet᷑ ecchia. Odm ẽ igit᷑ pꝛie ⁊ per⸗ ecte in ſol angeł wonẽda ẽ diſtinctio oꝛdinũ.in ᷣibꝰ vo et ſi aliq̊ mõ reperiat᷑ in pñti.reperit iperfecte et incerte. In futuro vo qᷓ;uis reperiat᷑ ſtabiliter. nõ tñ reperit᷑ vndiq;. vt ſic opoꝛteat eos qͥ pcellũt in grã.pᷣ cellere in nã. ¶ Ex his ptz rñſio ad rõnes ad vtrãq; partẽ. Rões aut ꝓbãtes ꝙ nõ ſolũ angel cõpetit oꝛ do. loquunt᷑ de oꝛdine gm q̃lẽcunq; cõpletionẽ ſiue pfecta ſiue ſemiplenã. Rões vo ad oppoſitũ oñden tes in hoibnõ ſit oꝛdo ꝓcedũt alia via.nõ em̃ cõ/ dudũt q; nullꝰſit ibi oꝛdo.ſ q; ipſa bumana natura nõ hẽat tantã oꝛdinũ diſtinctõnẽ qntã hʒ angelica. qꝛ hec hʒ ſolũmõ ꝑ qndã ↄfoꝛmationẽ ad illa. Illa ro nõ cõcluc oꝛdo per naturã.g nõ per grãm.Cũ em̃ ñ opoꝛtet grãm adeq̃ri nature.nõ opoꝛ tet oꝛdinẽ gre pᷣſi upponẽ oꝛdinẽ in natura. qᷓ;uis grã pᷣſupponat natur tqq; accidẽs pᷣſupponit ſubiectũ. ⁊ qꝛ grã nrã cõfoꝛmis ẽ gre angeloꝝ.qᷓuis natura ñ ſit eiuſdẽ ſpẽi cũ eoꝝ natura.iõ ſi q̃ in nobᷣ erit oꝛdi/ mũ diſtinctio. attendit᷑ ꝑ ↄfoꝛmitatẽ ad oꝛdines an- gelicos.ido nõ opoꝛtebit plures ⁊ nouos oꝛdines ex boibꝰec̃.niſi foꝛtaſſis decimũ qͥ ad angeloꝝ pfectões „ re. Hoc tñ qð nũc dictũ ẽ dubiũ c. deatur ſat ꝓbabile. Hec illa rõ cogit de vi miſtrati Ha. mn are zogaring ita Deat ſta que tangnnt᷑ in litera. Diſtinctio.x.de miniſterio ⁊ miſſione ang ꝛi gten ꝛũ q;tum ad angelos miniſtrantes. Supꝛa egit mꝗr de ↄſequẽtibꝰↄfirmationẽ angeloꝝ q;tũ ad diſtinctõʒ oꝛdinũ.in hac vo pte agit qtũ ad miſteriũ.Et qm miſteriũ reſpectũ hʒ et ad eũ qui miſtrat.⁊ ad eum cui miſtrat᷑.iõ ꝑs iſta duas bʒ partes. In pᷣma determinat de miſterio angeloꝝ q;tũ ad ipᷣos ãgelos i⸗ es. In ſcda vᷣo determinat per ↄpationẽ ad hoies quibꝰ miniſtrãt.j.diſt. xj. Jlud q́ʒ ſciendũ eſt ⁊c. ¶ Pꝛima ꝑs in qua q̃rit quibꝰangel cõpctit miſtrare ſiue mitti hʒ tres partes. In pᷣma ponit diucrſ. as opi/ nion es cñ ſuis ↄſirmationibꝰ. In ſcda vᷣo parte mouet dubitatões ⁊ determinat. ibi. Nic oꝛit qõ ſi oẽs mit⸗ tunt et nuncij dei exiſtunt. In tercia vo parte illas duas opiniones reducit ad quãda cõcoꝛdantiã foꝛmans quuaſi ex illis duabꝰopinionẽ vnã inter vtrãq; mediã.ibi.Alij vo dicunt tres oꝛdines ſupꝛemos ⁊c. HNarum partiũ ſubdiuiſiones manifeſte ſunt in litera. ritus celeſtes mittantur. Dañßi. vij. Ponit diuerſas opiniones cũ fuis ↄfirmationibus de hoc an omnes ſpi 9 Vc etiã inueſtigandũñ eſt. VUtrum oẽs illi celeſtes ſpũs ad exterioꝛa Nnücianda mittant᷑: Quidã putãt aliqͥs in illa multitudine eẽ qͥ fo⸗ Aras ꝓ officio exeũt.alios qͥ intꝰ ſꝑ aſſiſtunt.ſicut ſcptũ ẽ in daniele. Ailia miliũ miſtrabãt ei.⁊ decies centena milia aſſiſtebãt ei. Itẽ dyoniſi⸗ in hierarchia que ſacer pᷣncipatus dr.de pᷣlatione ſ pirituũ ait. Suꝑioꝛa illa agmina ab intimis nunq; recedũt.qm̃ ea q̃ peminẽt vſum exterioꝛis officij N.—— . . . nunq; hñt. His auẽtibꝰ innitunt᷑ qͥ angelos mitti niſi infe⸗ ioꝛes) inficiant᷑. —NOMOQbiectio contra illos b N uibus obijcit᷑ qd E aias ait. Volauit ad me vnꝰde ſeraphin. ꝗ oꝛdo ſu/ perioꝛ ẽ ⁊ excellẽtioꝛ. Ideoqʒ ſi de illo oꝛdine mittuut᷑.nõ ẽ ambigendũ qͥn etiã ⁊ de alijs mittãt᷑.Apls q; ait. Oẽs ſunt admiſtratoꝛij ſpũs ĩi miniſteriũ miſſi. His teſtimonijs aſſerũt qͥdã oẽs angelos mitti. Nec dz indignü vide ti.ſi etis ſuꝑioꝛes mittãt᷑.cũ ⁊ ulle qͥ creatoꝛ ẽ oim ad H inferioꝛa deſcẽderit. a ¶ Auia illia natu⸗ ra ſpũs ſunt.aliqñ an geli. id ẽ nuncij fiunt. Contra. cũ ñ ſint tm̃ boni angeli ß etiã ma li. videt᷑ ꝙ dednõ tm̃/ mõ bonos ſpũs.imo etiam malos mittat. Et boc videt᷑ ꝑ illu qð di. iij. Reguũ vltio. 7 iic oꝛi᷑ queſtio ſi oẽs mittunt᷑ ⁊ nücij dei exiſtũt.ůre vnꝰ tm̃ int nouẽ oꝛdines angeloꝝ noĩe cenſet᷑. Ad qð — 4 Alouet dubitationes ? determinat ſi oẽs mittunk cur vnꝰtantũ oꝛdo noĩe angeloꝝ cenſef. c 727 5 qͥdã dicũt oẽs qͥdẽ mitti.ſᷣ alios ſepius ⁊ q̃ſi ex officio iniũcto.qͥ ꝓpꝛie angeli vel archangeli noiant᷑. Alios ita.videt᷑ em̃ ꝙ deus Et aFn in p.ſuꝑ illud. par gelos malos.ibi dicit glo. ꝙ ãgeli mali mit/ tunt᷑. Et expᷣſſiſſime Mathei.viij. Mitte nos in poꝛcos.Ad op poſitũ.qꝛ cũ intentio maloꝝ angeloꝝ ſit ꝑ dere oẽs.⁊ dei inten / tio ſit ſaluare.non vi ⸗/ detur ꝙ aliq̃ modd de beat eos mittẽ. imo imiſſiones p an miſerit angelũ malũ. 2 potius ipedire. Itẽ ſi bos mittit. tũc g̊ ſunt nuncij dñi. debent dici angeli dñi. q ti non dicit ſcripturs. ¶ NW. dom ꝙ in exer plura reperies noĩa.q̃ vel vnius ſpũs ſunt ꝓpꝛia vel o rarius mitti.ſcʒ maioꝛes.cã extra cõem diſpẽſatio nẽ oboꝛta.qͥ cũ angelo:ũ miſteriũ ſuſcipiũt.etiKẽ nomẽ vbi dñs dixit ad ſpfm aſſumũt. Viñ in ps. Qui facit angelos ſuos ſpũs qͥa — do dei. Raphael med illi a natura ſpũs ſunt.aliqñ angeli.i.nuncij funt. AMichael gabꝛiel raphael de ſuꝑioꝛi oꝛdine fuiſſe tant᷑ a q buſdã ⁊ ſunt noĩa ſpirituũ ⁊ nõ oꝛdinũ. d t putãt illi michael gabꝛiel raphael de ſuꝑioꝛi oꝛdie fuiſſe. Michael inrerßtat qͥs vt deꝰ. Sabꝛiel foꝛtitu⸗ icina dei. Nec ſunt iſta noĩa oꝛ⸗ dinũ ſᷣ ſpirituũ.Et dicũt qᷣdã ſingulũ hoꝝ vniꝰ ꝓpꝛie ac ſingularit᷑ ſpũs eẽ nomẽ. Alij vᷣo ñ vniꝰ ſingularir ⁊ determinate.ſᷣ nũc huiꝰnũc illiꝰ eẽ nomẽ.ſᷣm q̃litatẽ coꝝ ad quẽ nũcianda vel gerẽda mittunt᷑.ſicut ⁊ de⸗ monũ q̃dã noia ſunt q̃ qͥdã putãt eẽ vniꝰ ꝓpꝛia.alia Ho plibus cõia.Dyabolꝰqppe q grece ita vocat᷑ ⁊ cri minatoꝛ interpᷣtat᷑ vel deoꝛſum finens.hebꝛaice dr ſa than.i.aduerſarius.Dicit᷑ ⁊ belial.i.apoſtata ⁊ abſi-· iugo.Dicit᷑ etiã leuiathan.i.additamentũ eoꝝ.⁊ alia QAuõ determinẽt pᷣdictas auẽtes q̃ vident᷑ aduer⸗ ſari qui dicunt oẽs angelos miti. e citio q̊ nos dvꝛabolus ¶ Qut aũt oẽs angelos mitti aſſerunt. pmiſſas auetes exercitat duo conſide rant᷑. ⁊ ptãs.⁊ vſus. Pitãs a deo ei collata eſt. vſus vᷣo ptãtis nõ eſt a deo pcipiente. S igit᷑ miſſio ꝓpꝛie dicit imperiũ ⁊ auctẽ.iõ de daniel ſcʒ ⁊ dyoniſij ita determinant.Dicunt᷑ ſupioꝛꝛa agmina deo aſſiſté. ⁊ ab intimis nunqᷓ; recede.nõ qu aliquãdo mittant᷑.ſ qꝛ rariſſime ad exterioꝛa ꝓdeüt. neq; tũc ab intimis recedũt. dei pñtie et ↄtẽplationi potius pmittẽte. qm̃ ſempꝑ aſſiſtunt.qdð etiã faciunt q frequẽter mittun. Ex duabus opinionibꝰpᷣdictis terciã quaſi mediẽ foꝛmat. f wones ñ vicũt pzie (¶ Alij vo dicũt tres oꝛdines ſupmos ſcʒ cherubin ſerra mitti a deo vt angeli. ⁸O potius dicũt᷑ angeli dyaboli.qꝛ a ſuo pᷣnci aũt illas auẽtes rñdẽ dũ ẽ ꝙ intelligunt᷑ ñ impatiue ſᷣ potiꝰper⸗ miſſiuee. phin ⁊ thꝛonos ita creatoꝛi aſſiſtere ꝙ ad exterioꝛa n213 exeunt. inferioꝛes auteʒ tres ad exterioꝛa mitti. tres b pe dirigunt᷑ ⁊ ei obe · vo medios int᷑ vtroſq; ↄſiſte.nõ mõ dignitate vel loo dire intẽdũt. Ad oẽs co.ᷣ etiã officio.qꝛ pᷣceptũ diuinũ a ſuꝑioꝛibꝰ accipiũt ⁊ deferunt ad inferioꝛes. Ideoq; cũ ſupmi medijs.et medij imis.atq; hi hoibꝰ pᷣceptũ dei nũcient.merito 2 —. .. . Erts vomedos atmmui mæg g modtj oluespecpeſ tumnſiaſaziontgaeeiüt ateſan ad utn elu res. Contra.ex boc videt᷑ ꝙ vnꝰan s9 mittat alterũ.cui cõcoꝛdat expoſitio Gꝛeg. in moꝝ.arguẽs ex eo g9oᷣ legit᷑ in zacha.ꝙ vnꝰangelus dixit ad aliũ.loq̃re ad pueꝝ illũ.vbi dicit Si a ꝓphetã angelꝰ angelũ mit⸗ ile p tit. ⁊ quẽ ſecũ gaudere dedero.cõiter ꝓſpicit.⁊ vcet.⁊ erudit.Hoc etiã ꝑ bus.vbi ſupioꝛes mittũt inferioꝛes.Ad oppoſitũ.ſi angeli mittunt᷑ ab angelis. ⁊ angelus ẽ miniſter angeli.⁊ angelus bʒ auẽtẽ ſuꝑ angelũ.ſi ̊ ſolus deus ẽ dei dicunt᷑ angeli miſtri ⁊ nũcij.ſicut dicit᷑ in .qͥ facit angelos ſuos ſpñs.videtu 2 ¶ E. dum ꝙ mittere dicit auctẽ.põt igit᷑ dicere auẽtẽ ᷣncipalẽ.vel põt dicere ptã . ti Si mittere dicat pᷣmã ⁊ pᷣcipuã auctẽ.ſic ſoliꝰdei ẽ mittere a ferioꝛes.totũ em̃ miniſteriũ an ſubiectã aucti pncipali. ⁊ miniſtri ſolius dei.Si autè mittere dica — eit Gꝛegoꝛius.⁊ oſtendunt autoꝛitates.⁊ ſic intelligit᷑ illud verbũ magiſtri in literna. bat᷑ tã in demonib? cq; in boĩ/ G angeli ſunt nũcij angeloꝛũ. es quẽ reſidet auctas.⁊ ſoliꝰ rꝙ a ſolo deo debeãt mitti. tẽ aliqͥ mõ.vel autoꝛitateꝰ los tã ſupioꝛes q; in- ngeloꝝ ad diuinã auctẽ ⁊ eius cõplendã voluntatẽ refert.⁊ idᷣo dicunt᷑ nuncij t autoꝛitatẽ ſcdo mõ.ſic vnus angelus ab altero põt mitti.ſicut di · — It ulofi uralaich nin n ni ſnciſti pisttitun ſacnt / s gunb alisſc uncij toftojia igloſosſps lt ptelnrnun ſahgigushin ſmdi etiuua ſennumnncige Eiſos miuunt tanitii⸗ tdcpitetſuntn Wferstpectöes rmtdieinas s Fnſnnitt roſain ii Nngaun⸗ fulnſactt. panncuifft tteffzoflüit eliameflirn iffinn, tte ſosautac nane Aangsoict woliſtpeini ſkiine Cnoninit ttgninti ll tui ſrii W — 2 . cereꝑ ſeipᷣm. ſi de nobis pñtiſſimꝰeſt.⁊ oiĩa pᷣt facẽ ſeipᷣm. gQ ad nos fruſtra mittit angeluʒ. ipſe nibij Zune facit.& ⁊c. de? pꝛ miſit filiũ ⁊ ſpm̃ſctiñ ad ꝓcurandũ nr̃am ſalutẽ.aut ꝗ̊ ſufficienter ꝓcurat᷑ ſalus nr̃a ꝑ filiũ ⁊ ſpm̃ſctm̃.aut nõ. Si nõ. ipfectꝰ mediatoꝛ ẽ filiꝰet etiã ſpũſſanctꝰ qd ꝓphanũ eſt dicẽ. Si ſe⸗ fruſtra mittit᷑ angelꝰ. ¶ Itẽ cũ angelꝰ mit⸗ titur ad nos.aut ad nos ↄuertitur.aut nõ. Si nõ.S fruſtra mittit᷑. Si ſic. cñ nõ poſſit ſił⁊ ſemel moucri diuerſis motibꝰ.ẽ deſinit eẽ beatꝰ. ¶ Htẽ videt᷑ ex H gñari angelo pᷣiudiciũ.qꝛ q̃ntũcunq; quis ſit feruẽt charitatis.feruẽtius mouet᷑ qũ mouet᷑ in deñ.qᷓ; qũ mouet᷑ in ꝓximũ. feruẽtius mouet᷑ angelꝰ cuʒ deo aſſiſtit q; cũ nobis miſtrat.ſᷣ cuʒ minuit᷑ feruoꝛ dile ſi ctionis.minuit᷑ dilectio deuotõis.gᷓ miſſio angeloꝝ ad nos ⁊ minuit ĩ eis feruoꝛẽ charitatis ⁊ delicias io cunditat.gᷓ ⁊ in piudiciũ eoꝝ.¶ Itẽ hocipᷣm videt᷑ Aia q;uis bẽat plures potẽtias.tñ qꝛ ille potẽtie in vna ſbᷣa ſimplici radicant᷑.cũ intenit vna. remittit᷑ altera. pari röne ĩ anget.cuʒ angelꝰ ſollicitat᷑ circa ea q̃ ſunt vtutis miſtratiue.minuit eiꝰ cõtẽplatio. ⁊ dilectio. angelꝰbeatꝰlocat᷑ in celo empyreo tãq; iĩ loco ſibi cõgruo ⁊ deputato.j appetit ibi eẽ. ſi egredit᷑ extra empyreñ.aliquis appetitꝰ erit in eo incõpletꝰ. videt᷑ ꝙ mifſio ĩ angel ponat incõpletio nẽ.ſi ̊ angeli bti ſunt i ſtatu oimode ꝑfectõis.videt᷑ & ad deũ. illũ. Alia etiã rõ cẽ.qꝛ qᷓ;uis vna ſ DW Heb. ſ. os angeli noĩani debẽt. Et ob id foꝛte apls ait. om̃s c¶Hi ſpũs rmittn, H Vuus adminiſtratoꝛes e: fi r mittim miſteniu. vel v eur Cbera. hocre⸗ hing oeéss nõ ſingulos oꝛdines ſᷣ de inferioꝛibꝰoꝛdinibꝰ ſin⸗ ſ⸗ Aur e ſpns mit⸗ ulos angelos cõplexus ẽ. Illud vo qͥ˖ Eſaias ait p tunt ad ſuñ officuz. ⸗ verba dyoniſij determinãt dicẽtis. Hhi ſpũs qui mit / aut ad nõ ſuũ.Si ad Eſa.vſ. tunt᷑ ꝑcipiunt hoꝝ vocabulũ quoꝝ gerüt officiũ. Vñ ſuũ. cum g denoiet a Dicunt illũ angeluʒ qui miſſus ẽ ad eſaiã.vt mũdaret ſuo:nõ dʒ ſoꝛtiri alis . tiiincenderet labia ꝓphete fuiſſe de ordine inferioruz. noann amege 1 zHH Seld i dictus ẽ forte de ſeraphin. quia veniebat in⸗ q8 alienu. boc ek 2 Ccengdere ⁊ cõſumere delicta eſaie. mmoꝛdinatii. Be donm 8 j 222ðdN dboc teputatlef anead unn⸗ Pnereraa hcunro 2 dum duplicit eſt. aut ad ſuum ꝑ veritatẽ. qꝛ ad hoc deputat? eſt. aut ad ſuũ ꝑ appꝛopationẽ. ꝛimo mõ ois e m qui mitik mitcit ad ſuũ cii i ad illud ad q ẽ idoneus. Scdo mõ mittit᷑ ale angelꝰ ad ꝑficiendũ illiꝰ , voni vſum qð ſibi nõ appꝛopꝛiat᷑ ideo nec ab illo m pᷣmã impoſitionẽ nois denoiat᷑ nihilominus tñ ſoꝛtikt nomen cõpetens illi dno. vt oſtendat᷑ ad quid mittaeckt. HMõ D intelligentiã huiꝰ ꝑtis incidit hic qõ cir- ꝙ nullo mõ cõpetat eis mitti. 1 R. vm e abſq; q . 2 tria. Dꝛima qõ vin boni angeli mittãt᷑. dubio bti angeli ad nos mittunt᷑ a deo. ⁊ ſi de ͥ po 1 Sodo q̃rit᷑ ad quid mittant᷑. Cercio qritur ſint aſſignani plurime rões.vna tñ potiſſima ſumit i ꝗqliter illud officiũ exequant᷑.Circa pᷣmũ duo qᷓrunt ex lege charitatis.Hec em̃ miſſio ↄcoꝛdat charitati U„ —DDumo qrit᷑ vta aliqui angeli mittant᷑. Scdᷣo qᷓnit᷑. diuine. et chanitati angelice. ⁊ humane. Chanitati di 4 vtꝝ oẽs mittant᷑. Aueſtio. j. a uine.qꝛ in boc manifeſtat diuina bonitas.qᷓntũ no Circa quã ſic pcedit᷑ ⁊ oñditur ꝙ angeli mittantur. ſtrã ſalutt᷑ diligat.dũ nobiliſſimos ſpñs qui ei itimæ— n Zucæ.j.Miſſus ẽ gabꝛiel angelus a deo in ci.⁊c.⁊ in charitate iungunt dirigit et traſmittit ad ꝓcurandã ſs pluribꝰ alijs ſcpᷣture locis. Se⸗ angelus nomẽ eſt ſalutẽ nr̃am. Et cõpetit etiã charitati angelice. cum ſ nuncij ⁊ officij ſicut dicit glo.ſuꝑ illud . Qui facit em̃ charitatis ardẽtis ſit maxie deſiderare alioꝝ ſa⸗ 2 ãgelos ſuos ſpũs.& ſi vere ⁊ ꝓpꝛie dicunt᷑ angeli.ve lutẽ.obquã etiam dicit dñs ſicut dixit JIſaias. Ecce d e ⁊ ꝓpꝛie ſunt nũcij. ſi nũcioꝝ ẽ mitti.pʒ ⁊c. ¶ Itẽ ego. dñe mitte me.⁊ angeli poſſint nos iuuare ꝓ eo . qnto aliquis hʒ maioꝛẽ charitatẽ.tãto ollicitioꝛ eſt Pice⸗ nos ſuo auxilio indigẽ.et malos ãgelos in/ circa eũ quẽ pᷣt iuuare.ſᷣ angeli bñt ꝑfectã charitatẽ deſinent᷑ nos ipu vare.iõ ꝙ ad nos mittant᷑ lex exi. ⸗ pñt nr̃am indigentiã ſubleuare. videt᷑ ꝙ ſint ſol· git charitat ang ice. Cõpetit etiã hoc charitati bi liati nos adiuuare.ſ hoc nõ faciũt ꝓpꝛia aucte ſᷣ dei. mane.q qm ꝑuula ẽ q́;diu ſumꝰin via. indiget foue- 19 O videt᷑ ꝙ mittãt᷑ a dño. ¶ Itẽ angeli qtũ ad ſtatũ ri. et nutniri.a excitari. ⁊ qm̃ angeli ſunt cõciues ho/ ct dignitatẽ ſunt medij int nos ⁊ deuʒ. viqet᷑ ad minibꝰ. cũ nõ ſiut eis iñcti ꝑ ſititudinẽ nature q̃ exei n deñ fert petitões nr̃as. ⁊ a deo nob reuelatões refe tat ad amoꝛc opoꝛtuit iungi ꝑ obſequiũ bñficentie. rant diuinas.s hoc ꝓpꝛiũ nuncioꝝ ẽ.g c. Contra. vñ roõnes ad voc inducte cocedẽde ſunt. ¶¶Ad illud 5 1 Fruſtra mittit qͥs nunciũ vbi ipᷣe pñs ẽ ⁊ meliꝰpᷣt fa ¶qdð obꝛ in pꝛiũ q deus nobis pñs eſt.dm ẽ ꝙ qᷓ;uis deꝛ ſit pñs.tñ ꝓpter cecitatẽ ⁊ caliginẽ intellectꝰ nr̃i in q̃ ſumꝰipᷣm cogſcimꝰvt abſentẽ.⁊ qꝛ illi ſpũs ꝓpt claritatẽ lumis et btitudinis pfectionẽ.ſꝑ vidẽt fa⸗/ cie ad faciẽ.⁊ ſunt ei pñtes quẽadmodũ illi qui ſunt᷑ in camera regis.indicãt bis qui ſunt cxteriꝰreg vo luntatẽ.et ad hoc mittunt᷑ a ſuo dño.ſic incelligẽdii eſt in ꝓpoſito. Nec valet.dñs ꝑ ſe pᷣt facere.s nõ dʒ ad hoc nunciũ mittẽ. Multa em pßt ille qui pᷣeſt ꝑ ſe facẽ.qᷓ tñ iniũgit ſᷣuo vel nũcio vt ſaluet᷑ in miſterio et actionibꝰ ecẽs ⁊ cõgruꝰoꝛdo.¶ Acd illud q obẽ ꝙ filiꝰ ⁊ ſpũſſanctꝰ ſufficienter pcurãt ſalutẽ nr̃am. dom ꝙ 2 ſi ſufficient pcurẽt qᷓntũ ẽ ex ſe.nõ tñ exclu dunt nr̃i arbitrij liberrate. Agincoe⸗ em̃ dei ſumus icut dicit apłs. ⁊ qꝛ nr̃jm arbitriũ pigrũ ẽ.⁊ nõ bene gre cooꝑat᷑.iõ indiget excitatoꝛe.ad hoc aũt nullꝰ magis idoneꝰqᷓ; ſit angelꝰ.⁊ iõ ↄueniẽs vt ad nos mittat᷑.nõ ꝓpt᷑ indigentiã ꝓcuratõis ſalutis nr̃e ee pte filij vel ſpũſſcti. v t negligẽtiã cooꝑatõnis ex ꝑte nr̃i. ¶ Ad illud q obẽ ꝙ ſi cõuertit᷑ ad nos nõ m ꝙ illud argumẽtũ peccat dupłr. Pꝛio quidẽ qꝛ nõ mouet᷑ erga nos niſi ꝓpt᷑ de.vñ motus ciꝰnõ quieſcit i nob.ſ nos ſꝑ refert ad deũj.⁊ iõ mo/⸗ tus iſte nõ aufert motũ in deñ ſ̊ potius diſponit ad 75 a. vnica potẽtia ſił ⁊ ſemel nõ poſſit ſe couertere ad diuerſa ꝑ naturã. pᷣt tñ ꝑ diſpenſationẽ diuinã ſiuc ꝑ grãm lecra cu⸗ K 3 UI . 2 — iuſmodi eſt gloꝛia. vñ angelus ſimul ⁊ ſemel ⁊ e no pbareq es tnielioꝛ ẽ oib angel nõ tm̃ inferioꝛibuis n bis cogitat ⁊ de deo. ſic cti erit in btis. p boc patẽt ¶ ſupioub. Jõ opinio ſcda p oim ageloꝛ mitti. intli duo ſequẽtia. ſc de amiſſione feruoꝛis charitatis. t¶ꝗ initit illi aucti apli. ⁊ H opinio dicit vᷣbũ apli nõ cẽ mngiint remiſſione actõis vᷣtutis agẽtis.hᷣ em̃ veꝝ ẽ vbi vna· ↄꝛiuʒ vᷣbo dyo.qꝛ dicit ſupioꝛa agmina nõ mitti.aut Priee dↄuer ſio ĩpedit alterã qd qdẽ nõ eſt in ꝓpoſito. iſtucd qꝛ nõ ita freqᷓnt mittũt᷑.aut nõ ex officio cõpetit eis 2 4 aaaftis claꝝ ẽ intelligẽ ei cape.quõ aia btificata mitti ſicut angeł inferioꝛis bierarchie. Sʒ qꝛ expoſi nnſſſft 8 ſit ⁊ ſemel intelligit mita. Ad illud qð vltio obꝛ de tio iſta vᷣbi dyo.videt᷑ eẽ valde extranea.cũ ipᷣe dicat u ſcãt loco. dm qꝙ ſicut i pcedẽtibꝰbabitũ ẽ locꝰ nõ debet Tn i exterioꝛis officij nũꝙᷓ hñt.ſj ꝓ indubitanti cre igg 4 angelo ꝓpt᷑ eiꝰ neceſſitatẽ vel indigẽtiã.ᷣ ſolũ pter c ndũ ẽ eẽ veꝝ in hac ꝑte tã vᷣbũ apli ꝙ vᷣbũ dyoni. nſuing AIndã ↄgruentiã. Hec aũt cõgruẽtia recõpenſari pt ¶ Jõ ẽ terciꝰ modꝰdicẽ , diſtinctionẽ vtrũq; verbũ ue p maioꝛc.⁊ tũc nullã ponit ipfectionẽ vel indecẽtiã ſaluãs ⁊ ad cõcoꝛdiã reducẽs.⁊ ex illis duobus ex/ linckei ſuijp̃ius abſentiã.⁊ ſic ẽ in ꝓpoſito. Plus em̃ dele· pᷣſſam veritatẽ eliciẽs.Diſtingui em̃ opoꝛtet ĩ miſſio uuart ctat᷑ angelus iplere voluntatẽ dñi ſui.⁊ adiuuando ne.Eſt em̃ miſſio exterioꝛ q̃ ẽ ad nos.⁊ ẽ miſſio inte- muuſin bhboeoiem placere o; lectet᷑ eẽ in empyreo. rioꝛ q̃ ẽ ad angelos.ſᷣ ꝓpt᷑ nos.Si de miſſiõe exterio Nefn ͦUùU—U—ẽðr Queſtio.ij. bdb ra loqmur.ſic nõ cõpetit oibꝰ angel.qꝛ nõ cõpetit ſu trikfich ¶ Aitu oim ãgeloꝝ ſit mitti.Et vẽ ꝙ nõ. Dañ.vij. Mi perioꝛibꝰagminibꝰ ſicut dicit dyo.qꝛ ea q̃ peminẽt. ſilcnntan ſlia miliũ miſtrabant ei.⁊ decies ⁊c.& ibi fit diſtinctio vſũ exterioꝛis officij nũq hñt.in qͥ ſignificat ꝙ; intel ufnftn inter miniſtrãtes ⁊ affiſtentes.ergo nõ omniũ ẽ mi/ ligit de miſſione exterioꝛi q̃ ẽ ad nos.Si aũt itelliga Niſsſot niſtrare.g nec mitti.¶ ¶ Itẽ dyo. in lib.de hierarchia mus de miſſione interioꝛi ꝗᷓ eſt ad angelos ꝓpt᷑ nos. iintbalq⸗ angelica. Supna illa agmina ab intimis nunq́; rece· ſic mitti cõpetit oibꝰ.qm ſuꝑioꝛes mittunt᷑ ad me-⸗ ei dunt.qꝛ ea q̃ peminẽt vſũ exterioꝛis officij nũqᷓ bñt dios.⁊ medij ad infimos.du reuelãdo purgãt ⁊ illu aſecinfmin Gtẽ rõe videt᷑. Plus diſtat actꝰ miſtrãdi ab actu minãũt ea qꝗᷓ nob expediũt.⁊ h̊ totũ ẽ ꝓpt᷑ nos.⁊ iõ ſi- ſacziffaned dtẽplandi S miſteriũ a miſterio.⁊ B pʒ.qꝛ penes pꝛi gnant᷑ dicit apls.miſſi ꝓpt᷑ eos.nõ inqᷣt miſſi ad eos Catttuutſic mmã dꝛiam fit diſtinctio hierarchiaꝝ.penes ſcaʒ fit Cõcedẽde ſunt rões oñdẽtes ꝙ nõ oi ineſt ad nos pleinoci diſtinctio oꝛdinũ.ſi ́̊ ſm diuerſos oꝛdines diſtincta mitti. ⁊ pʒ ex iã dictis rñſio ad xerbũ apli.¶ Ad ill 11 Ffmabanget ſunt miſteria. vt vnꝰoꝛdo miſteriũ alteriꝰoꝛdinis nõ qð obẽ de.vj.yſa.ddᷣm ꝙ angelꝰmiſſus nõ dꝛ eẽ vn⸗ Mrtti1s/ aſſumat.videt᷑ ꝙ aliqͥ oꝛdines angeloꝝ ita cõtẽpla/ de ſeraphin.qꝛ eſſet de ſupᷣmo oꝛdine.ſᷣ qꝛ mittebat᷑ oken Po tioni aſfiſtat. ꝙ ad miniſteria cõplenda nõ mittant᷑ labia eiꝰincẽdere.⁊ hec rũſio ſumit᷑ a dyo.in li.de an cſetiütaliginn nec exeãt. ¶ Itẽ maioꝛ ẽ oꝛdinatio ĩ hierarchia an/ gelica hierarchia.¶ Ad illud qð obẽ ꝙ miſſio cõpe/ 12 Iſoieſfn gelica qᷓ; ſit in eccleſiaſtica. ̊ in eccleſiaſtica ita ſunt tit filio. cuilibet oꝛdini angelico.dm ꝙ non valet leintcleena Ziginteitperblatio ꝙ nõ actioni. mſtofoꝛtiꝰ vi Miſſio em̃ aut ẽ ad redimedũ ⁊ ad ſaluadũ.aut eſt wnerintira dert᷑ i bierſin ſupna. nõ oim angeloꝝ ẽ mitti. ¶¶ Ad ad miſtrãdũ. Pꝛima ẽ tãte dignitatis ꝙ nulli alij pᷣt NaGitpoſt ooppoſitũ arguit᷑ ſic pᷣmo auẽte Hebᷣ.j.Oẽs ſunt ad cõpetẽ niſi ſoli deo. ſcda vo nõ ẽ tante dignitatis q; ſboepoſueni miniſtratoꝛij ſpũs.miſſi ꝓpt᷑ eos qͥ hereditatẽ capiũnt cõpetat agmini ſupᷣmo d ſlud qd obẽ ꝙ ange/ iherbtucini fſalutis. SS yſaie.vj. Aolauit ad me vnꝰ de ſera/ loꝝ oꝛdines oẽs reſtaurabũt᷑ ꝑ boies.dᷣm tã ad h̊ ltis Augege phin.& aliqs ò oꝛdine ſeraphbin miſſus fuit ad yſaiã qᷓᷓ ad duo ſequẽtia ꝙ reuera oes angeli ſunt nob in Wplenan Aphbetaʒ.ſ cõſtat ꝙ oꝛdo ſeraphin ẽ oꝛdo ſũmus.ᷣ adintoꝛiũ ⁊ oẽs nos iuuãt.vel mediate vel imedia/ Dg Bͤbti⸗ ſi ille mittit᷑ videt᷑ oẽs alij mittant᷑. ¶ Itẽ rõe vi te.ſiue i miſtrãdis reuelatiõibꝰ.ſiue in pferẽdis ſiue kgtina⸗ detur. Tantũ de? vilexit ſalutẽ nr̃am vt mittẽt fili’ offerẽdis nr̃is oꝛõnibꝰ.Dũ em̃ agmina ſupᷣma q̃ ſůüt it o ſn ⁊ ſpfnſctm̃. non fecit niſi qd decebat. ſi miſſio ad nobᷣ necia.inferioꝛibꝰagminibꝰreuelãt.⁊ dũ ſil cum nöͤſehzen nos nõ derogauit filio. videt᷑ ꝙ nõ deroget alicui an illis ꝓ nobis ad deũñ interpellãt.⁊ petitões nr̃as deo datgelabi⸗ gelo. g vide oibꝰ? cõpetere. ¶ Itẽ de boib? aſſumũt exponũt.nõ vt deum inſtruãt.ſᷣ vt petitiones nur̃as di pbrfiſen Qaa oes oꝛdines angeloꝝ. ſi qlibet angelꝰ dʒ reſtau igneis ſuis affectionibꝰ deo acceptas facit.ſicut ad 1 Atilai. rationẽ ſui oꝛdinis ꝓcurare.et deꝰ dʒ ad h̊ mittẽ.vi/ uocati decoꝛis oꝛõnibꝰalioꝝ cam defendũt ⁊ oꝛnãt. Siiſ,o gaetur q; oẽs angeli aliqũ ad nos mittant᷑. ¶ Item abſq; dubio.magnũ auxiliũ nob pᷣſtãt ⁊ ſic faciũt ad (aöeſtci charitas angeloꝝ eminens faeit eos ſollicitarĩ circa oꝛdinũ ſuoꝝ repatõʒ.⁊ nibilominꝰſequũt᷑ charitat⸗ kittisen ſaluteʒ nr̃am.⁊ ꝑ ̊ ad nos venire diuina iuſſione.ſi ſollicitudinẽ.⁊ efficaciꝰ nos aduuãt alij ipugnẽt. – F in ſupᷣmis oꝛdinibꝰ ẽ maxia charitas.videt᷑ ꝙ ipſi· Snſequẽter q̃rit de ſcðo articu o ſcz ad quid iidgi maxie ſalutẽ noſtrã ꝓcurãt. ⁊ eos maxie dʒ de? ad Amittunt᷑.Et ẽ pᷣma qõ vtrũ mittant᷑ ad accẽdẽ üch nos mittẽ. ꝓmptioꝛ ẽ charitas ad adiuuãdũ dum nr̃m affectũ. Scdo vtꝝ mittant᷑ ad illuminan ni ꝙ̃ᷓᷓ ſit neqcia ad nocenduz. ſi ab angel qͥ ccciderunt dum intellecoiii. Queſtio. ſ. c Lcn te oibꝰoꝛdinib pugnarnur,/multo oꝛtiꝰ videt᷑ ꝙ ab ¶ O mittant᷑ ad inflamãdũ affectũ videt᷑. Angelus qͥ nilin⸗ angelis exiſtẽtib?de ſingul oꝛdinibꝰ adiuuemur. ſi miſſus ẽ ad yſa.ſicut dicit dyo.di eẽ vnꝰe ſeraphin Kin on ad boc mittunt᷑ vt iuuet.pʒ ⁊c.¶ Nad hoc dᷣm ꝙ qꝛ miſſus ad incẽdendũ ⁊ iſamãdũ.ſᷣ inſlamatio re irenti ſicut dicit mgr in l̃a.diuerie ſunt opiniones ꝓpt᷑ di/ ſpicit affectũ.S ⁊c.¶ act? bierarchiaꝝ. ſicut vult ſiin hj uerſas auctes.qᷓ vident᷑ in hac mã ſibi Zꝛie.Eñ qͥdã dyo.de angelica hierarchia ſunt s arear re gſ ſh cct aagerẽtes qbuſdã intelligẽtes eas ad l̃am. alias vo cere.S ſi purgatio reſpicit remotoõnè ſoꝛdiũ.⁊ ſoꝛdi/ RK exponẽtes.foꝛinaucrũt ſibi opiniones varias.Qui/ datio reſpicit affectũ ꝙᷓtũ ad ocupie viciũ. videt᷑ eco niſtn dam em̃ dixer̃t ꝙ ſoli angeli vltie hierarchie ad nos trario ꝙ angelꝰmittat ad iflamãadũ affectũ p amoꝛẽ ſi wai mittunt᷑. ⁊ dicũt boc ſenſiſſe dyo.necẽ boc apim. ſctm̃ ⁊ mundũ.l( ¶Itẽ ̊ videt᷑ rõe. Bonũ ſm ꝙ bo⸗ acißf ꝛ illa diſtributio quã facit apłis intelligẽda ẽ eẽ ac / uũ ẽ diffuſiuũ ſui.pᷣ angelꝰbeatꝰ ẽ ꝑfecte bonꝰ.¶ võt comodata cũ dicit.oẽs ſt᷑ admiſtratoꝛij ⁊c.intelligit bonitatẽ ſuã diſfundẽ.ſ̊ bonũ vt bonũ reſpicit affe⸗ nſchi tdeillis qͥ ſunt de vltia hierarchia. Sʒ qꝛ iſta expoſi ctũ. videt ꝙ cñ affect?nr̃ ſᷣm ſuſceptionẽ bonitat⸗/ N tio ſenſui ⁊ intentioni apli nõ cõcoꝛdat.vult em̃ hoc bʒ ꝑfici ⁊ inſiamari.ꝙ ad hoc poſſit ⁊ debeat angel? Gah iis mitti vt nrm affectuʒ inflamet ⁊ pficiat.¶ Itse nos eentias. ⁊ eas qᷓ vñt eẽntie. diuinũ pꝑticipant radiũ. dahig wvilgem din nalibꝰ ꝙ illud qdð ẽ iſlamatũ.du alteri rei Ex hac l̃a manifeſte colligit ꝙ deus nos illuiat me⸗ Hinzni nnflamabili appꝛoximat.ipam iflamat. ſi affectus cdiantibꝰangelis. ¶ Itẽ in li. de motu coꝛdis ita diffi Eoſchchgi . angelic?ẽ igne diuini amoꝛis inflamatꝰ⁊ repletus.⁊ tur aia. Aia eſt ſa incoꝛpea. intellectualis. ea illũia H . in ſua miſſione nob appꝛoximat.g affectꝰnros infla tionũ q̃ ſut a pᷣmo. vltia reuelatõe pceptiua. & int re/ S mat. ¶ Ad oppoſitũ arguit᷑ ita. Scom affectũ nrm uelationẽ aie ad deũ cũ pcipit illũiationé. cadit ibi re RM protiſſime ↄſiſtit libertas arbitrij.ſᷣ nihil niſi ſol?ꝰ deꝰ uelatõ media. hec nõ eſt niſi reuclatõ ſbᷣe ungeltee ilaſin poõt ſup li. ar. cñ ſit ſub deo potiſſimũ. nulla creaatu & videt᷑ ꝙ aia illũinet᷑ a deo mediãte angelo. ¶ Itẽ minem mraqntucunq; nobil 2 pfecta tinflamare vel pfice angeli ſunt lu miua ſpũalia. qꝛ intellectꝰ nr̃ agens ea I aſfectũ nim. ¶ Ite im affectũ nfm marie coſiſtir lumẽ eſt. o ſe couertit ſup fantaſmata abſtrabit et icie chug iuſticia ⁊ eq̃tas.i ſticia em̃ ẽ rectitudo volũtat ꝓpt depurat. ⁊ mõ illuminat. ſi angelic? intellectꝰ mł⸗ unrin, ſe ſeruata vt dicit Anphel. ſoliꝰ? ſũme iuſticie ẽ vo / to magis ĩactu ẽ qᷓ; nr.ꝗg multo mag intellectũ nrjm ninſi luntatẽ nr̃am rectificare. ip̃ius ſoliꝰ ẽ affectũ inſla poſſibilẽ illuminare p̃t. Itẽ planũ ẽ ꝙ angeli mul pnſſumnn mare. t⸗ m recta inflamationẽ affectꝰ cõſiſtit ĩ ta nobᷣ reuelãt ſpũalia.qᷓ no ſunt nata cadẽ ⁊ recipi. lſurſ chanitate. ſi charitas vel ſpũſſanct). vel imediate nec in ſenſu. nec ſ imagine.g videt᷑ ꝙ imediate poſ n gaffemti. ſpũſctõ.inflamatio affect? nri ab aliq̊ alio nõ pᷣt eẽ. ſint intellectui nr̃o ſilitudines impᷣmẽ.ſᷣ tal impſſio ſiniingin tẽ ſm affectũ nr̃m maxie cõſiſtit aie nf̃e deifo· nõ pt eẽ ſine illũiatõe. τ (yté angel?de purgarc. Gͤttlin mital.ſi ſoliꝰ?dei ẽ deifoꝛmẽ efficẽ.ſoliꝰdei ẽ affecti illiare.⁊ pficẽ. ſi hoc ſolũ ↄueniret ei ꝑ modũ exci nisenn fmab aliqᷓ ĩſlamari. illud nõ ſpectat ad miſterin tatõnis.cu ſilr vnꝰ bo excitet alten. videl ꝙ bo dicek Wndmtu 14 ungeli. E ad pᷣdictoꝝ intelligẽtiã eſt notandũ gꝓ illniare.purgare.⁊ ꝑficere. ꝙ ſi h nõ dẽ eẽ purgatoꝛ. änenzitll affectũ nrm ifſlamari ab aliqͥ dupii põt intelligi. Aut nec Alaiacor leur angelꝰ. viget angel⸗ poſſit aiag chi eng zi⸗ ita ꝙ inflamet᷑ ab aliq̃ ſicut a pᷣncipali agente ⁊ effj/ illũiare. mito plus p̃t ꝗgelꝰ btũs qᷓ; dyabolꝰ. Gnſniſae ciente. aut ſicut ab excitte ⁊ adiuuãte. Et m iſtuz demon pti noð̃ varias cogitatões excitare ⁊ ab im Sg Wocter duplicẽ modũ intelligẽdi intellexerũt aliqͥ affetum ferioꝛi ſuggerẽ. vr̃ ꝙ angelꝰillũiatꝰ ꝑ gloꝛiã.cuz ſit᷑ wip A nr̃m ab angeł inflamari ⁊ ꝑfici.ſᷣ pᷣmus intellect? eſt aia nfa ſu ios ⁊ luminoſioꝛ.ipᷣaʒ poſſit a ſuꝑioꝛi illi niſtzifi bereticꝗ.ſcds catholicꝰ. Pꝛimũ intellectũ babueft minare. oppoſitũ. Aug. in lerrij:a. Mentẽ olnefgntt gllliqͥ phoꝝ. Poſuef̃t em̃ ꝙ aia eſſet inſtrᷣm iutellig·? dicimꝰq̃ ita ad imaginẽ dei fcã ẽ vt imediate a pᷣma bmümͤle tie. ⁊ intelligẽtia influeret ſuꝑ aĩaʒ ſicut influit agẽs veritate foꝛmet᷑.⁊ iĩ plibꝰlocis dẽ ꝙ int mentẽ ⁊ den Pohifnſ 4 215 ſup inſtrm. AUñ dixerũt ꝙ; aia k3 oꝑationeʒ. nihil cadit mediũ. cũ itelligẽtia nra attẽdit ſᷣm aie dn k aaialé. intellectualé. 1 diuinã. Mialẽ ex ip̃a. intellectua ſupᷣmũ. videt᷑ ꝙ ñ poſſit illũiari ab zgelo. ¶ Itẽ ſug liuck lem ex influẽtia angelica.⁊ diuinã ex influẽtia diui / illud . Manꝰ? tue do.fe. me.⁊ plaſ.me ⁊c̃.dicit glo. in,ullif⸗ na. Sʒ iſta poſitio ẽ ↄ veritatẽ catholicã ⁊ pis. Qui dey p ſemetipᷣm irradiat pias mẽtes. nõ vr ꝙ g an Vierapieten eñm̃ hoc poſuerũt nõ intellexer̃t li.ar.nec aie dignita gelicũ miſteriũ. ¶ Zte faciliꝰẽ pducẽ foꝛmas coꝛpe Köign tcẽᷓ. nec btitudinis ſublimitatẽ.q ſi intellexiſſent ſitut rales qᷓ;ᷓ ſit dare illiatõnes ſpuales.ᷣ angelꝰ foꝛmõ ſis Mi btũs Aug. egregiꝰ coctoꝛ qͥ poſuit aiam mediate a nalẽ no pᷣt ꝓducẽ? tacq pᷣncipale agẽs.ſᷣ ſolũ exterius ngiinendhn do cõpleri.⁊ moueri.⁊ btificari.dixiſſ ent vt beatus daroZeeſng onie llimiatione ſuͦale pot aic cdtrts n, Aug. AUñ btũs Aug. vbicũq; de mẽte loquit iſtũ er⸗ dare. ¶ tẽ ſi angelꝰillũiat aiaʒ. aut illũiat imittẽdꝰ irigticrft roꝛẽ extirpat.oñdens ꝙ ita imediate aia vßm mentẽ ei lumẽ ꝓpꝛiũ.aut creãdo nouũ.Si imittẽdo lumen iniinſi vnit᷑ deo.ſicut ⁊ mẽs ãgelica. Si aũt intelligat ſec9o Apꝛiũ.cñ lumẽ ſuũ ñ ſit extra ipʒ. ̈ angel? ilabit᷑ aie r:er mõ ſic hʒ veritatẽ.⁊ B mõ intellexit btũs dyo.in libᷣ. qdð ẽ ſoliꝰdei pꝛiũ. Si dando nouũ.aut ꝓducẽdo ex uttiolibn v aufelleahieraꝛchia. p hũc etiã modũ ab angelo aliqͥ. aut de nihilo. Si ex aliq́.qᷓro ex q́. q cũ ñ ſit da ſrnngi. di ꝓpha fuiſſe incẽſus.et ꝑ h̊ ptʒ rñſio ad duo pᷣma. ri. ſeqᷣt angeꝰ pducat ex nibilo.⁊ ita ꝙ ſit creatoꝛ nsfuck ſari 16 ¶Ad illud vo qd obẽ ꝙ bonũ eſt diffuſiuñ ſui. vðᷣm . 4 tẽ ſi ãgeldilluiat aĩaʒ. aut p mediũ. aut ſine me⸗ rani mi diffuſio duply põt cea bono. Aut ꝑ modũ mitipli· diò. Si ꝑ mediũ. qro qd ſit il mediũ deferẽs ſpna- . irleodtnl cctiõis.ſicut caloꝛ vel lumen dẽ ſe diffundere. Aut % lé illũiationẽ. ⁊ cñ H deferẽs ſpñalẽ illuiatõez ñ poſſit uiitnii modũ vtilis opatiõis.ꝑ quẽ modũ dicit᷑ hõ bonitatẽ cæẽ niſi ſpũs.int᷑ aiaʒ illiiatã ⁊ ãgelũ illiantẽ Eponẽ . Eiint lſuũ diffundere.dũ ad hoc opat᷑ ⁊ laboꝛat.vt alij loni medium. Et iteꝝ q̃rit᷑ de illo ſicut de pmo. vel enit . ſ katẽ nõ ab ipſo ſ̃ a deo ſuſcipiãt.⁊ ꝑ hũc modũ intel/ abire ĩ ifinitũ.vel nõ ẽ ponẽ mediũ.Si g imediate i . 6 ligenca eſt diffuſio in bonitate vel charitate angtica. lũinat ipam aiaʒ. ̊ vr ꝙ ſit i ia aia. ita illabit᷑ aie. nnimi 17 Ad illud q obꝛꝙ inflamatũ iñctũ inflamabilil n ¶ Itẽ ita imediatenata ferrei deñ itelligẽtiavt w Zei onẽ alicuiꝰ de mꝗ. Ibi em̃ qdð ẽ ĩ aetu.pᷣt educẽ aliqd rit illũiare intelligẽtiã. ¶ Juxta H̊ qᷓrit᷑ penes qͥd ac 18 ſue, qẽ in potẽtia. Qñ vᷣo aliqd bʒlinflamari ꝑ calon in cipiant᷑ iſti tres acto.vi illuiare. purgare. 2 pficere nnin fuſionẽ. nõ bz veritatẽ.qꝛ H̊ mõ nõ inflamat᷑ aliqd ni Ad bec dᷣm ꝙ aĩaz q̊ ad ſupioꝛẽ poꝛtõʒ rõis illũia inag ſiꝑ ↄiunctõnẽ ſui cũ pᷣn caloꝛis qd caloꝛẽ natũ ẽ in/ re.ſoliꝰdei ẽ Aꝛiũ.ſicut ĩ plibꝰloc oñdit Aug.quis nn fundere.⁊ p hũc modũ eſt inflamari in ſpnalibꝰ. vbi aliqᷓ nõ itelligetes totiꝰvitat pᷣncipia. woſuert aliuch nie, flama ẽ amoꝛ diuinꝰ.non ex ipᷣa aia ꝓductꝰ.ſᷣ potiꝰ a viczʒ intellectũ nr̃m nõ ꝑuenire ad lumẽ pᷣmũ.ß pfi⸗ iſcl u deo infuſus.⁊ iõ hũc caloꝛẽ no põt in nobis angelicꝰ ci⁊ illũiari a mo lumieꝑ lumẽ intelligetie mediũ. in ſpũs efficẽ.q;ꝙᷓ aliqͥ mõ ad eiꝰ ſuſceptionẽ poſſt nos ſ̊ ẽ ſimplicit᷑ tãq; erroneũ reſpuẽdũ.cũ i multis lo fi n citrre. DQueſtio h. d .cceiis blũs Aug.oñdat ↄꝛin.⁊ etia ſa cra ſcpᷣtura h̊ di - riing Etrũ angelꝰ?mittat᷑ ad ülũiandũ nr̃m intellectũ. Et cat.ſicut Jobj.dẽ. Erat lux vera ᷓ iliñiat c. qð qͥdẽ ickbn 4 AWYWſic vr̃.Quia ita dic dyo.in li.de anglica hierar.Oꝛ⸗ nõẽ lux crcature.hᷣ lux diuine ſapie c veritas eterna niſfn Linatio cõgrue dilucidatiõis.claritatẽ pᷣmo appentẽ in qua bec aſaduertenda ſunt. ꝙ eſt qd intelligit. et nn ⁊ in copioſis effuſiõibus excellẽtiſſimas manifeſtat qð cetera intelligere facit. ſeue Fidne:n iſto ſole materiali reſpectu ſenſibiliuz. 2 D potẽtiſſimũ ſignũ fuit ꝙ intellectꝰnr̃ in aſpectu ſummi luminis natꝰẽ btificari.nec vnq aliq̃ pᷣt eẽ cõtentꝰqͥuſq; ꝓducatur 19 ad illiꝰ clarũ aſpectũ.Animã igit᷑ ad ſupmã ꝑtem angel? nõ pt illuminare.s qᷓtũ ad inferioꝛẽ ꝑtẽ rõnis poſuerũt catbolici tractatoꝛes aias nr̃as a btis an / gelis ꝑ eoꝝ reuelatões illuminari.P aũt tripłr pᷣt in/ telligi. Ano mõ vt intelligat᷑ angelꝰinferioꝛẽ poꝛtio/ nẽ illuiare px modũ lumis irradiãtis.Alio mõ vt in/ telligat᷑ illuiare ꝑ modũ ſpeculi deferẽtł.Lercio mõ vt intelligat᷑ illuminare ꝑ modũ lingue viuacit᷑ exp mẽtis. Oẽs bi modi ⁊ ſi aliqͥ mõ ſint intelligibiles. cñ angelꝰſit lumẽ ⁊ ſpeculñ.⁊ hẽat etiã ſpũalł int᷑ta tionis ſiue locutõnis officiũ.ſuſtineri pñt.Lerciꝰ tñ mod?ꝰintelligibilioꝛ ẽ. Nõ em̃ multũ bñ apparet qñ angelꝰirradiat.nec qñ ſe offerat aſpectui aie. h̊ ſa-/ tis intelligibile ẽ qũ angelꝰpoſſit aie qd cõcepit ſug/ erere.⁊ ſieut doctoꝛ dũ exteriꝰloquit᷑ excitat intel/ ectũ.⁊ viã parat ad ——— viua ⁊ efficax lo⸗ cutio q̃dã ſua viuacitate ad itellectũ nr̃m bʒ igreſſũ dũ ſonat i aure coꝛpis exteriꝰ.rõe cuiꝰetiã libẽtiꝰ au dit hõ bonũ clericũ cuiꝰpᷣmo ẽ efficax ⁊ viuus.cũ ba/ beat aliqͥd latẽtis energie viue vocis actus vt dicit Hiero.Sic et ſuo mõ intelligẽdũ ẽ ꝙ angelꝰh̊ poſſit facẽ interiꝰ.⁊ ſic illuiare nõ lumẽ infundẽdo.nec ſo/ lum offerẽdo ſicut obiectũ vłſpeculũ.ſᷣ etiã viuacit᷑ itado ſicut toctoꝛ exterioꝛ ⁊ adhuc efficatioꝛi mõ Dis viſis pʒ rñſio pꝛo magna pte ad obiecta ad rãq; ꝑtẽ. Ma röes oñdẽtes ꝙ angelꝰnõ ppᷣt intelle ctũ nrm illuiare loquũt᷑ de itellectu q;tũ ad ſuꝑioꝛẽ poꝛtionẽ ſcʒ mentẽ.⁊ de illuminatõe que qͥdẽ ẽ ꝑ lu⸗/ minis ifuſionẽ.⁊ B ſoliꝰdei ꝓpꝛiũ ẽ ſicut p̃dictũ c᷑.vñ 21 rõnes ille cõcedende ſunt. illud vo qð obẽ de dioni. iã pʒ rñſio.dico em̃ ꝙ loquit᷑ de illumiatione 22 ſcdo mõ non pᷣmo. ¶ Ad illud qð obꝛ de illa diffini⸗ tione aie.dm qꝙ vltima vel ſca reuelatõe dẽ aia il/ luminatões a deo ꝑcipe.nõ qꝛ angelꝰcadat medium int᷑ deñ ⁊ aiam ꝑ modũ influẽtis.ſᷣ qꝛ ꝑfectiꝰ⁊ nobi/ 20 lius illuminat᷑ a deo angelus qᷓ; aia ꝑ naturã.⁊ iõ dẽ iſta illũiatio ſca.nõ oꝛdine cauſalitatis ſᷣ dignitatl. 23 illud qð obẽ ꝙ angeli ſunt lumia.doᷣm ꝙ veꝝ ſ nõ iõ dicunt᷑ lumina qꝛ lumẽ ſuũ diffundãt ex/ 24 terius ĩ alia. ̊ qꝛ intra ſe nitẽt. Mõ em̃ ẽ ſile de coꝛpo rali lumie ⁊ ſpnali. Lumẽ em̃ ſpũale ꝓpt᷑ ſui dignita/ tem a fonte lumis imediate ꝓcedit.cũ nõ poſſit hꝛe mediũ deferẽs. Lumẽ aũt coꝛꝑale ꝑ mediũ recipit᷑ ⁊ defert᷑.⁊ ſicut pᷣt deferri ⁊ recipi.ſic etiã pᷣt reddi.⁊ ſic ⁊S illuminatũ pᷣt illũiare.ſicut pʒ in lr̃a. E4 illud q obẽ ꝙ mita nob reuelãt q̃ nobis ꝑ ſenſũ nõ expᷣmũt. ddm ꝙ illud nõ cõcludit.q imediate influat in intel lectũ.hoc em̃ pᷣt fieri ſi imediate intellectui ſuggerãät. Mec adhuc illud opoꝛtet ſ̃ etiã pᷣt fieri mediãte vᷣtu te fantaſtica.ſi g̊ videmꝰꝙ ego nõ poſſum tibi aliqd oñdere niſi mediantibꝰſenſibꝰ⁊ viribꝰinferioꝛibus. qꝛ intellectꝰtuus nõ ẽ natꝰa ſuꝑioꝛi aliq̃d reciꝑe niſi a deo influẽte.cũ nihil ẽ in me adeo ſpũale.q̃n medi/ ante vᷣbo ſenſibili poſſim illud intelligẽtie tue depꝛo mere.⁊ ita tecũ loq de ſpñalibꝰſicut de coꝛpoꝛalibus. multofoꝛtiꝰpõt hoc angelꝰ facẽ in vᷣtute interioꝛi.qꝛ eleuatioꝛ ẽ q; ſenſus exterioꝛ qᷓdã ſpnali locutione ? 26 Sneatnacheratatse Pa illð qd obꝛ.ſi ſolũ poſſʒ p modũ excitãtis.tũc nõ po gelus malus. tñ ex Hᷣ nõ vid ſſet ampliꝰ q hõ vel etiã malus angelꝰ.dᷣm ꝙ ⁊ ſi nõ poſſet alit᷑ qᷓ; h vel an- adeãt᷑ in potẽtis 7 N 7 7 — 6 2 „eDſHbHee. . . . . ſehe tute expᷣmẽdi.qꝛ ꝑ eandẽ viã SZtingit bñ ⁊ meliꝰ do ultn ccere ſicut ptz. Per aures em̃ exterioꝛes addiſcimꝰ a nſbie iie ſapiẽte ⁊ fatuo.sᷣ mito meliꝰnos docet qͥ lumẽ ſapie wlen ⸗ bʒ qᷓᷓ qͥ illa caret. ſic ĩ angelo itelligẽduʒ ẽ ſe bꝛe. Et ꝑ cmg . ᷣ pateèt illa duo vltia. qꝛ nõ eſt ſile nec de boie nec de rang demone.neut em̃ pᷣt inſtruẽ ita efficacit᷑.cũ nõ hẽant nunen tantũ lumen ſapie. ¶ Ad illud qð vltio qᷓrebat᷑ quõ 27 fiat diſtinctio iſtoꝝ actuũ.dom ꝙ vnꝰmodꝰdicẽdi ẽ uil wꝙ illi tres actꝰreſpiciũt intellectũ.vt purgatio ſit in aptic n initio.illuiatio ĩ ꝓgreſſu.⁊ ꝑfectio ĩ fmino. Ael alit lnnit . vt notent ibi tria ad q̃ oꝛdinat᷑ eruditio vel toctriua adnagen q̃gelica. Pꝛimũ ẽ ad remotionẽ ipedimẽtoꝝ. Scom angiſe eſt ad cognitionẽ veroꝝ.Terciũ ẽ ad dilectõʒ btöp. t Ad hec aũt oꝛdinat᷑ ꝑ modũ excitãtis ſicut ſmo bñ ſütn ſonſot pᷣdicãtis.⁊ iõ ñ irrõnabilr bonꝰ doctoꝛ ⁊ pdicatoꝛ dẽ Hütitzu illuiare ⁊ purgare ⁊ ꝑpficere ſuoſ auditoꝛes.ſic expᷣſſe Pfitinue btũs dyo.in li.de angelica hierarchia dat intelligi. ngellippe C Anſequẽter q̃ri᷑ de tcio articulo ſcʒ qlit iniun finichemn Actũ ſibi officin exequant᷑.⁊ cũ Bᷣ faciãt diſcurrẽ liſtiant do ⁊ denũciãdo.incidit hic qõ de angeli motu ⁊ de lo bufnſſiuci cutõe.⁊ qꝛ de motu ẽ dictũ i pꝰ li.di.xxxvij.nũc qᷓren aen⸗ dũ ẽ de locutõe ãgelica.⁊ ſuppoſito ꝙ cõpetat angetł ſi Meuo loq abſq; aſſũpto coꝛpe.ſicut dicũt plures auẽtes et asegebi ſcpᷣture locutõe ſpũali qᷓ qdẽ ẽ ſine wce.circa modũ mns tiplines loq̃ndi duo q̃runt᷑. Pꝛimũ ẽ vtꝝ locutio angeli idẽ 1 ggohat⸗ ſit qd eiꝰcognitio.Scm eſt vtꝝ eadẽ locutio poſſit nieotich eſſe a doo ⁊ angeooo. ſ ueſtio.ſ. e eñſeſtein Circa quã ſic ꝓcedit᷑ 1 oñdit᷑ ꝙ ſß alis ãgeli locutio ſcinoamnn nõ ẽ idẽ qð eiꝰcognitio pᷣmo ꝑ ill qð dꝛ.j.Coꝝ.xiij. nurſleghe⸗ Si linguis hoĩim loqr ⁊c̃.ibi glo.Angeli pᷣpoſiti ſigni ngiuhin ficant minoꝛibꝰqð de dei wolũtate pᷣſentiũt.qdð fit ali ſiciigcon qͥbus nutibꝰaut ſignis.ſi &̊ nutꝰ cognitõis aliud ẽ qᷓ; dthcgtiͤcz cognitio.ꝗ̊ cognitio aliud ẽ qꝙᷓ locutio. ¶ Itẽ differt Altepzitlee in agelo actꝰ vᷣtutis ĩtellectiue ⁊ oꝑatiue. pari rõe Kiwn differt actꝰ? vᷣtutis cognitiue ⁊ interpᷣtatiue.ſi g cogi/ coligigi tare ẽ actꝰ vtutis itellectiue.⁊ loqͥ actꝰvtutis interp/ Wüirerda⸗ tatiue.̈ nõ ſunt idẽ.¶ Itẽ nõ ẽ eadẽ ↄuerſio q̃ intel Wudign lectꝰcõuertit᷑ ad ſe.⁊ q̃ ↄuertit᷑ ad alteꝝ.ſi ꝗ̊ cogitã ulattcein do cõuertit᷑ intellectꝰad ſe.⁊ loquẽdo ↄuertit᷑ ad al- biezonu terũ.g̊ cogitare ⁊ loqͥ in angelo nõ ẽ idẽ.vᷣ diuerſum 1ſoi netiͦ ẽꝑ locutionẽ ẽ manifeſtatio cogitatꝰ angelici. rfogtnton ſi ideʒ eſſet loqͥ ⁊ cogitare.quicqͥd cogitaret.alteri Suartapler⸗ maifeſtaret. nibil qð ẽ in vno ãgelo.lateret qð ect ſltanitenj in alio. qᷣcqͥd ſciret angelꝰſuꝑioꝛis oꝛdis.ſciret ille uſns⸗ qui ẽ inferioꝛ? oꝛdis. qd ẽ plane falſũ. ⁊c.¶¶ Cõtra. 28 — Dꝛeg.in moꝝ.diffiniẽs vocẽ angeloꝝ dicit.vox an l geloꝝ i laude ↄditoꝛis ẽ admiratio ĩtime ↄtẽplatio igantri nis.ſi ꝙ̊ admiratio ſiue ↄtẽplatio nõ ẽ actꝰdifferẽs a tciict⸗ 1* tcii cognitõe.g nec locutio ſiue wciferatio. Itẽ dam̃. inin nõ lingua ⁊ auditu indigẽt angeli.nã ſine mone w iain ce ꝓlato tradũt ſibi ſuas intẽtiones.g videt᷑ ꝙ aut cüintn locutio angelica nihil ſit. aut ſi aliquid ẽ nõ ẽ alið qᷓ; ifn 3 cogitare. ¶ Itẽ locutio ñ ẽ aliud q;ᷓ ↄceptꝰ maifeſta lien, tio. angelꝰ at inqᷓtũ ẽ ſa cognitiua bʒ nam lumis et iſitſui⸗ ſpeculi. lux coꝛpalis ꝑ ꝙ lucet ſe maireſtat.⁊ ſpe/ uin il culũ ꝑ h̊ ꝙ ſpẽm recipit ⁊ retinet ſpẽm repñtat. vr SS q; angelꝰbocipᷣo ꝙ itelligit.cogitatõnes ſuas vecla/ ieſen⸗ ret. ̊ cũ cognitõis declaratio ſit locutio.idẽ eſt in eo ſine n cogita?2 laruco Je⸗ loq̃ ñ ẽ alið qᷓ dicẽ.⁊ dicẽ ñ ẽ M alidð q; vbũ gignẽ ſine foꝛmare.ſᷣ cogitatio nihil allẽ i t eſt qᷓ; vbi foꝛmatio vel vᷣbi ↄceptio.ſicẽ vult Añbel. i gibe ⁊ Aug.ẽ cogitaꝰ nibil alið ẽ qᷓ itcrioꝛ locutio.ᷣ locu hing tio qᷓ ↄuenit angelo ſm ſe eſt tm̃ intcrioꝛ & idẽ eſt qd ſin cogitatio.¶ Itẽ ſi locutio differt a cogitatõc.cũ pꝛe⸗ 1 Uint 7 wgäinan pitücc gcherug ntznitt ngliſd honegei Aſ sigliat i Cot ngiin Gſorüteöfl Nichs ilij “ jufreng aliege ninmitt iiffücin dchetii Gmir lmnh uit ntſgrin ſneihetd 1 29 angelo locutio ⁊ cogitatio. lictoꝝ intell gentiã ẽ notãdũ ꝙ loqͥ dupłrẽ. Ano mõ loqui dicit ſupponit eẽ. q̃ro q̃d addit ſupꝛa iõam. Si tu dieas mihi ꝙ addit manifeſtationẽ qᷓ fit ꝑ qᷓndã ſpẽi obla/ tionẽ ⁊ trãffuſionẽ in alteꝝ qᷓ̃ſi in audietẽ.tũc videt᷑ cũ angelus ſuꝑioꝛis oꝛdinis nibil recipiat ab angelo infenioꝛis.ꝙ angelꝰ inferioꝛis oꝛdinis nõ poſſit loq alicui angelo ſuꝑioꝛis oꝛdis.qdð plane falſũ ẽ. Si em̃ p̃t angelꝰloqͥ deo.multomagis p:t loqͥ alteri angelo. s locutio ꝗᷓ differt a cogitatõne addit aliqdð ſi/ n expᷣmẽs.ſi g̊ angelꝰvult ſpẽm itelligibilẽ quã bʒ nſe alteni ãgelo manifeſtare loquẽdo.⁊ in ipo differt locutio ⁊ cogitatio.opoꝛtet ꝙ differat ſpẽs q̃ intel- ligit ⁊ ſignũ q̊ expmit.tũc q̃ro de illo ſig. aut eſt ſpẽs aut res.Si ſpẽs. pari rõne indiget alio ſigno. 2 ſil ꝗᷓrẽt de illo alio tcio.nec erit ibi ſtatꝰſicut nec ĩ pᷣmo Si aũt ẽ res.aut itelligibił aut ſenſibił. Senſibil nõ. qꝛ qcqͥd ẽ in angelo ẽ ſpũale.Si intelligibił.qᷓro q̃re magis illã appᷣbẽdit angelꝰcui fit pᷣmo qᷓ; ißaʒ ſpem ꝗ̃ẽ in itellectu angelico.⁊ iteꝝ illa res q̃ ẽin vno an- gelo nõ p⸗t fieri in veritate ĩ alio angelo.ᷓ opoꝛtet ꝙ at m ſilitudinẽ. ⁊ tũc pari rõe ſpẽs exñs i itellectu var augeie grare ſui ſilem i alio.aut ſi ñ.q̃rit᷑ qre nõ. ¶ Itẽ quõ pßt illud itelligi.⁊ qͥd ẽ ibi mediũ defe reus.⁊ q ẽ ibi lux abſtrahens. ⁊ ꝗᷓ ẽ vis vel vᷣtus exci tans ⁊ ipꝛimẽs.oia em̃ h̊ ⸗ eẽ necia ſi differt in actũ in ſe ſne intrinſecũ.alio mõ actuʒ ad alteꝝ ſine q̃dãmõ extri mere ſiue exᷣmẽ. Pꝛio mõ locutio ſiue ĩ deo.ſiue ĩ oie.ſiue i ãgelo.nõ ẽ aliud ꝙᷓ; cogitatio.ſco mõ pl? dicit qᷓ cogitatõeʒ. differt ĩ diuer. In deo em̃ loqᷓ ad alten & intellectuʒ notat effectñ ſ̃m reuelationẽ. Hõ em̃ dẽ de nob loqͥ ſolũ qꝛ ĩtelligit.ſ etiã qꝛ reue lãdo aliqͥd aliquã illuſtrationẽ in nob efficit. Unde geg.i moꝝ.Dei locutio ad nos itrinſecꝰfacta videt poti ꝙᷓ audit᷑.qꝛ dũ ſemetipᷣm ſine moꝛa ſᷣmonis in⸗ ſinuat.repẽtiua luce nr̃eignoꝛãtie tenebꝛas ilłuſtrat In boie vo nõ ſolũ addit effectũ i alteꝝ.ſ etiã actũ ⁊ ſignũ mediũ.cũ em̃ hõ loquit᷑ alteri.nõ ſoluʒ cogi/ tat.ſᷣ cogitationẽ ſuã foꝛmado wcẽ ſenſibilẽ alij int p̃ᷣtat᷑ ⁊ explicat. õ añt quare locutio bois nõ ſolũ reddit actũ ſ̃ etiã ſignũ mediũ h ẽ.qꝛ iĩ aia aliꝰẽ actꝰ ↄuerſionis ſupꝛa ſe.⁊ aliꝰactꝰↄuerſionis ad alteꝝ.⁊ in cogitatõe ↄuertit᷑ aia illud qð hʒ i ſe.in locutõe vdo offert alteri.⁊ ita oꝑtet qꝙ aliꝰſit actꝰcogitare ⁊ lo ra adit actũ locutio ſupꝛa cogitatoem ĩ hoie. Addit etiã ſignũ.qꝛ aia qdiu ẽ cũ coꝛpe nõ eſt nata ſuſcipe niſi mediate vi ſenſitiua. vñ qͥ amittunt vnũ ſenſu. neceſſe bñt amittẽ vnã ſciaʒ.iõ ad h̊ ꝙ aia cõ/ ceptũ ſuuʒ alteri expᷣmat. optet ꝙ ipᷣm voci ſenſibili oꝛgana foꝛmate. mediate via imaginaria ↄiũgat. T ſic ſilitudo itelligibił ſiuc ſignatũ itelligibile.ꝑ illↄ ſuñ ſignü ſenſibile mediantibꝰ xtutibꝰ ſenſitiuis ad intellectuʒ alteriꝰ aie aſcẽdat.⁊ H̊ cõueniẽs ẽ vt ſicut Nõ ↄpoſit ẽ ex aia ⁊ coꝛpe.ita eiꝰ locutio aliqͥd bʒ ſpi rituale.aliq̃d coꝛpoꝛale. In ſpũalibꝰaũt ſbᷣijs medio „ mõ ẽ.nã locuti ddit effee ſpectũ.ſᷣ ñ addit ſenſibile ſignũ. Reſpectũ qͥdẽ ⁊ eſfe ctũ addit ꝓpt᷑ H̊ q cogitatio ẽ de ſui nã ſecreta.⁊ ido nunqᷓ fit manifeſta niſi ipᷣe cogitãs aliqͥd tãq; audi/ enti offerat. ⁊ ſe apiendo ſe qᷓi q̃dã nutu mediante qðᷣ in ſe hʒ ad intellextũ alrslladeu ptingere qꝛ nõ esdẽ ↄuer faciat. Neceſſarisẽ etiã axt: nouu *.ad pᷣdictoꝝ intelli nſecũ. Pꝛimo mõ loqͥ idẽ ẽ qð vᷣbũ foꝛ mare ſiue gignẽ.ſcdo mõ idẽ ẽ qdð vᷣbuʒ foꝛmatũ de/ o S cogitationẽ addit effectũ ſiue re ſione ſe ſupꝛa ſe cõuertit.⁊ Z̊ alteꝝ vel ad alteu. ß tñ nõ ẽ necriu ſenſibile ſignũ.nec deferẽs mediũ.qꝛ cuʒ ipᷣe intellectꝰangelicꝰ ſine potẽtijs ſenſitiuis natꝰ ſit ſuſciꝑe.angelꝰ loquẽs ſine ſenſibili medio natꝰ ẽ ſit offerre.⁊ iõ ad loquẽdũ ſufticit ipi angelo ipᷣa ſpẽs in telligibil qᷓ ex vtute itellectiua ipſiꝰangeli ꝑ vim w/ luntat pᷣt ad alteꝝ ptendi. ⁊ ſicut illa ſtẽs dũ eã ſibi ⁊¶ in ſe cõtuebat᷑ itellectꝰerat vᷣbũ interiꝰ.ſic dũ eã ꝓ tendit ad alteꝝ efficit᷑ qᷓſi nutꝰ ⁊ vbuʒ exteriꝰ.⁊ qꝛ ta illa ſpẽs qᷓ; ite ptendèo illã ad alteꝝ. ⁊ ĩa ꝓtenſio ſpũalłẽ.iõ nõ indiget coꝛpali medio deferẽte.ᷣ qꝛ vir tus illa finita ẽ. neceſſe ẽ ad hoc ꝙ vnꝰangelꝰintelle ctũ alteriꝰangeli loquẽdo.hoc E illã ſpẽm ꝓtendẽoo excitet. ꝙ finita diſtatia adinuicẽ diſtẽt. Ex his igit pʒ ꝙ ſi nõ tm̃ differat in angelo locutio ⁊ cogitatio. Intũ differt i wie. differt tñ aliqͥ mõ.iõ rões inducte ad hãc ptẽ ↄcedẽde ſunt.¶ Ad ill qð obẽ de greg. 30 dom ꝙ greg. loquit᷑ de locutõe angeli in ↄꝑatòe ad üPud guẽ loqui cogitare ẽ.qꝛ aurẽ eiꝰnihil latet ¶ Ad illud qð obẽ de dam̃.dᷣm ꝙ quis locutio an 51. geli nõ differat a cogitatõe. ꝓpt᷑ hoc ꝙ vltra cogita⸗ tionẽ nõ dicat vocẽ ſenſibilẽ.nibilomiuꝰ tñ nõ ẽ oiĩio indifferes.qꝛ ſi nõ addat vltra cogitationẽ exterius ſignũ.addit tñ vlterioꝛẽ actuʒ atq; regulã rõne cuiꝰ ↄcernit diſtantiã finitaz. quis cogitatio ⁊ intellectꝰ ab oi giſfitia abſkrabar ſa lbe qð obꝛ de mani 52 feſtatõe lucis ⁊ ſpeculi.dm ꝙ nõ ẽ ſilłe.qꝛ lucis vel . ſpeculi manifeſtatio ẽ nãlis.vñ nec lux pᷣt noſcẽ lucẽ nec ſpeculũ ſuſciꝑe.qͥnetiã ſe manifeſtẽt.ſᷣ nõ ſic eſt d angelica cogitatõe cuiꝰmanifeſtatio ẽ wluntaria ſicut dicit Aug.ſuꝑ Geñ.ad lit. Ipſi angeli cogita/ tiones ſuas ad nutũ wlũtatis mõ occultãt.mõ cõi⸗ cant qbuſdã ſpũalibꝰobſtaculł oſitis vel remot!.ſi cut ſenſibilit videm? circa coꝛpa. Ad illud qð obẽ ʒ3 3 ꝙ nibil alidð ẽ loqui qᷓ; dicẽ.dðʒ ꝙ ſicut loq ẽ duptr. in ſe ⁊ ad alteꝝ.ſic etiã⁊ dicẽ.⁊ quis dicẽ in ſe idẽ ſit qð cogitare vel cogitando intelligẽ.tñ dicẽ ad alteꝝ vlterioꝛẽ bʒ actũ. illud qd obꝛ ꝙ ſi locutio ad ʒ 4 dit aliquid ſupꝛa cogitationẽ ꝙ tũc nõ poterit ange lus ĩferioꝛis oꝛdis loqui ad angelũ ſupioꝛis.ddim 4 . veꝝ ẽ ſi loqui addẽt influentiã veraʒ in alteꝝ.ſᷣ actꝰ locutõis ſupadditꝰ actui cogitatõis nõ dicit niſi qᷓn dã ſpei ꝓtenſionẽ ad alteꝝ.q quidẽ ptenſio nõ ẽ illiꝰ ſpẽi impᷣſſiua.ſᷣ potiꝰexcitatiua intellectꝰ andiẽtis vt Apꝛia vᷣtute ſuſcipiat ⁊ in ſeipᷣo faciat.vñ locutio ex ꝑte loquẽtis nõ ponit niſi excitationẽ actiuaʒ. ex ꝑte audiẽtis nõ niſi excitationẽ paſſiuã. Et ex hoc pʒ q̃d ʒ S ſit auditꝰ angeli.⁊ quõ differat audire et vidẽ. nã tã audire q; videreẽ in angelo intelligẽ. tũc videt cuʒ ex ꝓpꝛio motu intelligit aliquid. tũc audit qñ ꝑ ob- lationẽ ſpei intelligibil ab alio intelligẽte excitatus. ipᷣm qð pꝓfert᷑ intelligit.⁊ ſic cõpetit angelo nõ ſoluʒ eſpectu ſupioꝛis.ſ etiã reſpectu par vel inferioꝛis. q; ſic audit ſuᷣmꝰangelꝰab ifimo.ſicut mgr̃ audire .B pt a diſcipulo.ñ qꝛ ab eo ſuſcipiat doctrina ſiue illu-/ minationẽ.ſᷣ qꝛ meliꝰcogſcit eiꝰdefectꝰ p ſnijpᷣius de tectionẽ. Aülu qd obꝛ ꝓꝙ ſi locutio differt a co gitatione. ꝙ nutus differt a ſpecie.dᷣm ꝙ illud nõ ? opoꝛtet ꝙ differat re.ſ̊ ſufficit cõparatõne.Eadẽ em̃ ſpẽs eſt q̃ cõſiderat᷑ in ſe.⁊ que põt ꝓtendi ad alten. relatione differẽs.ſᷣ actus coſiderandi eazʒ in ſe(qui quidẽ ẽ ogicatio) r ncta ptendédi ad alten qui eſt locutio)eſt alius ⁊ alius.nã his actibꝰ intellectꝰ an gelicꝰcadẽ ſilitudine diuerſimode vtit᷑ita ꝙ in vno g0 ¶Airũ eadeʒ locutio poſſet eſſe a deo ⁊ angelo. Et ſic v N * ala ſiltudo ⁊ intelligibił ſpẽs d ti ſꝑẽs ⁊ verbũ.in altero vo nõ tm̃ ſpẽs ᷣ ctiã nutꝰ. Aerũtñ poſſet dici q ſicut ſpẽs q̃ ẽ in ſpeculo dũ ꝓtendit ſe ad oculum nõ eſt oino eadẽ ſᷣ ſe multiplicat.ſic etiã pᷣt intelligi ſpuali mõ de ſpẽ ꝗᷓ eſt in intellectu angelico. Si ant ꝗqrat᷑ de medio.ddm ꝙ uulla ẽ qõ.qꝛ cũ ſit actio ſpiri tualis ⁊ intellectual.nõ indiget medio coꝛpoꝛali.Si vo ꝗᷓrat᷑ de virtute ꝑ quã ſit ſiuc de luce ſpũali.dᷣm ꝙ cocurrit ibi lux intellectꝰ angelici offerentis.⁊ lux etiã ſuꝑne veritatis.vt ſicut in lucc coꝛpoꝛali ad im mutandum viſum videmꝰ?cõcurrere ⁊ lucẽ incoꝛpo ratã ⁊ lucẽ inſuꝑ influentẽ ⁊ abſolutã.vtpote luceʒ ſolis. ſic etiã ⁊ in D cognitõe duplicẽ lucẽ cõcur rere intelligamꝰ.ſm q in pluribꝰ locis innuit Aug. Bnelkio j. idet᷑. Apocal.j.loquẽs ꝑ angelum ſeruo ſcʒ Jo/⸗ hanni ⁊c.ſ̊ qñcunq;ʒ aliqͥs artifex agit ꝑ inſtrumẽtũ. xæadẽ ẽ actio agentis ⁊ inſtrumẽti.ſicut cũ qͥs incidit 3 ſecuri.cadẽ eſt inciſio.g eadẽ eſt locutio dei ⁊ ange i. ¶ Itẽ cũ loquit᷑ deus nobis p ꝓpbetã.locutio illa dẽ ee dei ⁊ ſpũſſcti.⁊ ſirr locutio illa ẽ ipius ꝓphete.vᷣ ↄſtat ꝙ nõ ẽ niſi vnica.̊ pari rõne cum deus loquit nobis ꝑ angelos. ¶ Itẽ qñ audita fuit vox illa.hic eſt filiꝰmeus dilectꝰ. Lucc.iij.ↄſtat ꝙ illa fuit locu/ tio dei.qꝛ nullus poterat h̊ vere dicere niſi deus.ſed illa locutio fucceſſionẽ habuit ⁊ variationeʒz. fuit ab aliqᷓ creatura ſpũali. videt ꝙ; vna ⁊ eadẽ locu/ tio poſſit eẽ dei ⁊ angeli. tẽ videt᷑ ꝙ nulla locu/ tio ſenſibilis poſſit cẽ dei qnetiã ſit angeli. Locutio eñm ſenſibilis fit mediantibꝰ oꝛganis. ſi deus ꝑ ſeñ põt currere.qꝛ curſus fit mediantibꝰoꝛganis coꝛpo alin nõ hʒ deus.glſiłr nec ꝑ ſeipᷣm ſenſibilit loq̃. ae ocutio ſenſibil dei. ſic ẽ dei ꝙ ãgeli. ¶ Coͤtra. Diuerſaꝝ ſbaꝝ agentiũ. diuerſi ſunt actꝰ.ſᷣ̊ deus et angelus oino ſunt diuerſi agentes.̊ diuerſas faciũt pꝛie cõuenit deo vt ſubi locutões.¶ Itẽ locutio dei nõ ẽ aliud q; vrbũ dei.⁊ verbũ angeli ẽ oino aliud ⁊ aliud. locutio dei an geli ẽ oino alia ⁊ alia. ¶ Itẽ nullus actꝰqͥ ꝑ ſc ⁊ pꝛo ſi dicat᷑ de creatura eſt idẽ ꝓut d de deo ⁊ de creatura. ſicut pʒ. aliud em̃ eſt intelligere bois. aliud intelligere dei. pari rõe alia erit locutio dei. alia locutio angeli. ¶ Itẽ cũ deus lo quit᷑ mentibꝰ nr̃is loquit᷑ aie qtũ ad ſupᷣmã ꝑtes.cũ vSo angelus loquit᷑ ſuggerit ab lafer End videt᷑ ꝙ eadẽ poſſit eſſe locutio dei ⁊ an geli. ¶ Quxta boc Iritur cũ angelꝰ appareat ⁊ loq̃t in ꝑſona dei. vtrũ ſilr poſſit adoꝛari in ꝑſona dei.Querit᷑ etiã vtrũ ap/ paritiones oẽs in ſubiecta creatura qͥbus deus ap/ 58 igs ſiniͦ eenoubaunboblatum ſcucoiunies auc 32 paruit.⁊ locutões etiã facte ſint mediantibꝰangelis ſione coꝛpoꝛali. imaginaria. ⁊ intellectuali. In viſio ne intellectuali vidct᷑ deus in ſeipᷣo lucẽs.viſione ãt Rey.dm ꝙ ſicut tripir dicimur videre deũ.ſcʒ vi/ imaginaria ⁊ coꝛpoꝛali videt᷑ deus in ſubiecta crea/ tura apparẽs.Sic etiã tripir dicimur audire.Aut ꝑ litus fuit ⁊ in veteri ⁊ in nouo teſta.Aut ꝑ aliqð ſignũ in interioꝛi ſenſu vel ĩ interioꝛi imagine foꝛma tũ.Aut ꝑ aliqð inſpiratõisverbũ nr̃is mẽtibꝰinſtil/ latũ.Et ſicut tripłr audit᷑ ita etiã tripir dꝛ loqui.ſᷣm ꝙ in nobis triplicẽ excitat auditũ.Sicut em̃ ſenſum nr̃m ad ſuijpſiꝰappᷣhenſionẽ excitat mediante ſigno ſenſibili. in ͥ apparet angelus cx ꝑſona dei. vel deus appꝑet ex miſterio angeli.mentẽ aũt noſtrã ꝑ ſemet vero qð obꝛ in ↄꝛiũ ꝙ diuerſaꝝ ſbaꝝ agen ———— ipᷣm infoꝛmat vt ipᷣm Acat cognoſcat. ſic in locu tione intelligenduʒ ẽ. Mã locutio illa q̃ deus loquit ꝑ ſignuʒ ſenſibile ſiue exterius ſiue interiꝰ.aut ſemꝑ aut frequẽter fit ꝑ angelũ. ſicut dicit Gꝛeg.in moꝝ. Ait em̃.cũ loquit᷑ deꝰnobis ꝑ angelũ.aliqũ vocẽ ſuã rebꝰindicat.aliqñ imaginibꝰocuł coꝛdis oñſis.aliqũ imaginibꝰ añ coꝛpoꝛcos oculos ex acre aſſũptis.ali/ qñ ſbijs celeſtibꝰ.aliqñ terrenis.aliqñ ſil celeſtibꝰ et terrenis.⁊ de oibꝰexẽplificat.Locutio vᷣo qᷓ deus in/ ſpirat aliq̃d coꝛdibꝰnfr̃is.⁊ ſi poſſit fieri ꝑ angelũ ex/ citantẽ ab inferioꝛi ſicut dicit Gꝛeg. ꝙ nunqᷓ deꝰbu⸗ manis coꝛdibꝰ ita ꝑ angelũ loquit᷑.vt ipſe mẽtis ob tutibꝰ pᷣſentct᷑.fit tñ pᷣncipalit᷑ ab ipſo deo. Pꝛimus igit᷑ ⁊ ſcs modꝰloquẽdi ⁊ angeli ẽ ⁊ dei.ſ dei tanqᷓ imꝑantis.angeli vo tanqᷓ; cxequẽtis.ita ꝙ ſermo ex⸗ cquentis referat᷑ ad ꝑſonã impantis. Hoc aũt pᷣt eẽ dupfr. AUel cũ angelus loquit᷑ in pſona dei.ſicut cuʒ foꝛmauit illã vocẽ Luc.iij.hic ẽ filiꝰ meꝰdilectꝰ.ſiue ſicut locutꝰẽ ad moyſen.Exo.iij. Ael cũ loqͥt᷑ vt nũ⸗ cius dei ꝑferẽs illud verbũ q̃ſi a deo.ꝑ quẽ etiã mo/ dũ dẽ dñs loqͥ per ꝓphas.terciꝰvero modꝰloquendi eſt ꝓpꝛius ipᷣius dei.⁊ ita nõ pᷣt eadẽ eẽ locutio dei et qgeli pᷣm illũ modũ.Ex his pʒ rũſio ad qõnẽ ⁊ p ma gna parte ad obiecta. Mã rones q̃ ꝓbant q; eadẽ lo⸗ cutio poſſit cẽ dei ⁊ angeli. pcedũt pᷣm eũ modũ lo/ cid hſm ꝙ deꝰ loquit᷑ ꝑ angeli miſteriũ.⁊ tũc ea/ dẽ eſt locutio.ſicut eadẽ ẽ oꝑatio.⁊ pᷣncipalit᷑ mouẽ tis ⁊ inſtri.q;uis ſit ibi diuerſa relatio.⁊ oẽs ille rõcs hac via ꝓcedũt vt pʒ.⁊ iõ ↄcedẽde ſunt. illud 39 iñ. diuer⸗ ſi ſunt actꝰ.ddm qꝙ illud intelligit᷑ de actu pᷣmo ⁊ im mediato reſpectu virtutis agẽtis. Si em̃ intelligat de ope oꝑato.ſic nõ hbʒ veritateʒ ſimplicit.maxie qñ plura agentia nata ſt ↄcurrẽ ad vnũ effectũ.⁊ ſicẽ in Poſito. Mã locutio angeli ſicẽ ab angelo vt nõ ex/ cludat ſᷣ includat oꝑationẽ dei.actio tñ dei qᷓ eſt idẽ q ipᷣe deꝰ.nõ pᷣt eẽ eadẽ cũ locutõc ãgeli.ſᷣ iſtiꝰlocu tionis effectꝰ.⁊ dei ⁊ angeli eẽ pᷣGt. ¶ Ad illud qð obẽ ꝗ0o qꝙ locutio dei nõ ẽ aliud qᷓ; vbũ dei.ddm ꝙ ſicut pᷣus dictũ ẽ.ſicut loqͥ ẽ interiꝰ⁊ exteriꝰ.ita ẽ ſermo iterioꝛ ⁊ exterioꝛ.Et ſᷣmo ſiue verbũ interiꝰnõ pᷣt eẽ idẽ cuʒ bᷣmone vel vᷣbo ãgeli.ſᷣ pᷣmo exterioꝛ pᷣt. Sermo eĩ interioꝛ dei ſiue vᷣ̈bũ eiꝰẽ ipe deꝰ.ᷣmo vᷣo exterioꝛ eſt illiꝰ vbi effect?. ¶ R aliud dᷣm ꝙ loqͥ put deus dẽ 41 loqͥ ꝑ angelũ nõ cõpat᷑ ad deũ ſicut ad ſubicctũ ſ̃ ſi- cut ad cam. Mõ cm̃ dẽ illa locutio eẽ dei.qꝛ ſit dei di ſpoſitio. qꝛ ẽ ab eiꝰimꝑio.ipᷣe aũt obijcit de locutõe interna ⁊ increata de q̃ nibil ad ꝓpoſitũ.i Ad illud ꝗ2ꝛ qdð obẽ ꝙ ex alia ⁊ alia ꝑte loqͥt᷑ deꝰ⁊ angelꝰ.dom obiectio illa ꝓcedit de locutõe ſᷣm tciũ modũ. 5 illud qð q̃rit᷑ vtꝝ ſilr cõpetat ei adoꝛari ex ꝑſona dei ſicut ↄpetit ex ꝑſona dei apꝑere ⁊ loqͥ.ddm ꝙ ſic ſer mo quẽ foꝛmat angelꝰin ſubiecta creatura duplrxp̃t referri ad deũ. aut mediate. aut imediate. Mediate cu angelꝰ ꝓnunciat tanqᷓ; ſi deꝰ ꝓnunciaret.imedia- te qñ angelꝰ ꝓnũciat vt nũcius dei.ſic intelligendũ eſt in apparitõe ſenſibili.qꝛ foꝛma illa aut pᷣncipalit ducit in angelũ qͥ ẽ nũcius dei.aut pᷣncipalx ducit in deũ.⁊ pᷣmo mõ pᷣt adoꝛari dulia.⁊ ſcdo mõ mõ põt adoꝛari latria ſicut adoꝛauit abꝛahã. Ad illud qd 44 vltio q̃rit᷑ vtꝝ bmõi apꝑitões ⁊ locutões ſenſibiles fiãt ſp mediãte miſterio ãgeli.de h̊ dubie rñdet aug. in li.iij.de trini. Męgr tñ hãc ꝑtẽ innuit ꝙ oẽs fiant mecdiante angelico miniſterio. ſiue fuerint in veteni e eetunintn Afinneeℳ Ateßſiin etaginn man intiſigenee 4 1 an fnisdu ſingoret⸗ idvingi⸗ d 4 gut 5.4 XI de teſtamẽto.ſiue in nono. Sed Gꝛcgo. expꝛeffius hoc per Gam edidit. qus circũſciptaz tꝑe per bumana . Ma aſſirmat ꝙ oẽs fiant mediate rõnali aliqᷓ creatura. verba diſtinxit. ſeg de celeſtibꝰloquens.verba ſua qᷓ öcn Ait em̃ ſic in moꝝ. Per ãgelũ loquit᷑ dñs.cũ ſuper / audiri ab homibus voluit.rationali adminiſtrante Knllnie ne reuelationis verba audiunt᷑.ſicut dicit ob. xj. ceatura foꝛmauit. De hijs autẽ apertius habitum ſlgifſgli Qanſficaui ⁊ iteꝝ clarificabo. Neq; em des qui ſine eſt in mo li. diſt. xvj. vbi habitũ ẽ de apparitõe ſiue rriſhel te vi intime impulſionis clamat.in parte vocẽ ſuũã viſibi i miſſione. JUMdUU hſſtcche iſtinctio. xj. De ange ſterio ⁊ miſſione ꝑ cõpationẽ ad hoĩem cui miniſtrant. ndtidt dq ſcendũ ceſt q angcli boni ⁊c. Supꝛa determinauit mgr̃ de angeloꝝ miniſterio q;tũ ad ipᷣos nngmü terminat angeloꝝ miſterio ꝑ ↄpationẽ ad boiem cui miſtrãt. Et Wanmfrt, om̃e officiũ ſiue miſteriũ laudabile ⁊ bonũ debet hbꝛe pᷣmiũ.iõ ps iſta bʒ duas ptes. In pᷣma deter it theni minat q̃liter angeli boibꝰmiſtrãdo eos cuſtodiũt. In ſcda qrit.vtꝝ angeli ex ipᷣo actu miſtrandi i meritoveł henſen ininin pᷣmio ꝓficiãt. ⁊ incipit ſcdᷣa ꝑs ibi. Pꝛcterea illud ↄſiderari opoꝛtet ⁊c. (Pan pars bʒ duas. In pᷣma Werſen, oñßqit ꝙ boni angeli deputant᷑ ad cuſtodiã. ⁊ mali ad exercitiũ hoĩm. In ſcda q̃rit et determinat vtꝝ ſinguli Negtgnd depnutent᷑ ad cuſtodiã ſinguloꝝ.ibi.ſolet aũt qᷓri vtꝝ ſinguli. Si ſcda ꝑs pᷣncipal duas bʒ pᷣm duas opi⸗/ mahtuüt nmnieones ſm q̊s duplr determinat qõem /ꝓpoſitaã. In pᷣma ꝑte ponit pᷣmã opinioneʒ q̃ incipit.ibi.pᷣterea illud ngſmdäicteh ↄſiderari opoꝛtet ⁊c. In ſcda ſcdam.ibi.Alij aũt dicũt a elos in ↄofirmatõe ⁊c. Subdiuiſiones aũt partiux Lir ⁊ intellect?mgfi pʒ in lr̃a.nã totał intẽtio diſtinctõis vſat᷑ circa duo.vicʒ circa cuſtodiã ⁊ eivoñtia vl ãnexa. — A ſtendit Ehont angeli deputant᷑ ad cuſtodiã.s' t aiänn mali ad exercitiũ hominn. a —RNRNfe — ALlud qq ſciendũ ẽ ꝙ angeli boni deputati ſũt M. XI D igtutin i·ad cuſtodiã hoĩm. ita vt qᷣ electoꝝ habeat è“ ifränzt — gelũ ſui ꝓfectũ nun daͤis ſnaͤliß dele r weintniti⸗ B. xviij. Gatũ. Vñ ĩ euãgelio veritas a puſi oꝝ ſcandalo phi „ nnn Nath. xv m. ers ait. Angeli eox ſp vidẽt faciẽ pfis. Angelos di⸗ ac inãquãq; aiamm ndhs Hiero. (it eoꝛũ eẽ qbꝰad cuſtodiã deputati ſunt. Sup quem a nunsrertaea⸗ lgirafnn iiiuitat hr̃e angelũ ad ſui cuſtodiã deputatũ.inqens falſum. quia cum aĩ ün Sꝛego. ita. Aagna dignitas aiarũ eſt vt ynaqueq; hẽat ab paruuli ĩ oꝛtu ſue na⸗ iniinn; dditu natiuitatis i cuſtodiã ſui angelũ delegatũ. Gꝛe/ tiuitatis nõ poſſit me fnii goꝛius q; dicit. qᷣ ᷓ; vnũ bonũ angelũ ſibi ad cu⸗ nec erehi nee isnie lldiavchprard: vnüi mald adexrerand Hx- Aſem ſie cyar biſapinne. asili oẽs angeli boni nr̃m bonũ velint.cõiterq; ſaluti oĩim us ſeoceupat circau ſtudeãt.ille tñ q deputatꝰẽ alicui ad cuſtodiã.eũ ſi bã⸗: lum pꝛo illo tpe. ſicut . Slnd den D . ℳ . — . . tei, Thob.iij,. liter hoꝛtat᷑ ad bonũ.ſicut legit᷑ de ãgelo thobie.⁊ de ſi aliqs doctoꝛ vellet niwet Acc. xij. angelo petri in actibꝰaploꝛũ.Silr ⁊ mali angeli cum erudire paruulũ va⸗ iſit⸗ er . deſideret malũ hoim. magis tñ hoĩem ad malũ inci⸗ ac ſen dien⸗ gfin tttttat 2 ad nacenci foꝛtius inſtat ille qͥ ad exercitiũ eius Aucengs Finon ac iwirant ðMU deputatus eſf. ſpm. glitene (NAQuerit ? determinat vtrũ ſingulis hoĩbus ſinguli H anen auAngeli an pluribus deputatus ſit vnus ad cuſtodiam viget᷑ ꝙ cũ in pari pi- re vel exerctium. b l MVV Aulo ſit Pyer 15 nar niiſi⸗ Queſtio ¶olet aũt q̃ri.vtrũ ſinguli ãgeli ſingul hoibe. an vn⸗ 2 e Etäg odin aß Bele pfrlibaad cuſtodiã vel a exereitiu deputat“ ſit. Sʒ cũ Tain karas oꝛtů. Zy. iüind ęlecti tot ſint q̃t ⁊ boni ãgeli ſt.ples ↄſtat eẽ oẽs ſit᷑ bo dom eꝙ ſicut dicit bie D noos ⁊? malos hoies q; boni ãgeli ſint.Et cũ tot ſint ele ronymi auẽtas.ꝙ ad imnt ii zt angeli boni. ⁊ ãgeli boni ples ſint q; mali.pleſq; cuſtodiã bominis an cn ſint hoiĩes mali qᷓ́; boni.nõ ẽ ambigẽdũ ples eẽ bonos ngintelligant entr n hoiĩes qᷓ; ſint mali ãgeli.⁊ ples eẽ malos hoĩes q; ſint een no ſolĩ neetlic⸗ atd Be'“. mali angeli vel boni angeli.Ideoq; dici opoꝛtet vnũ xx natiuitate ex vte⸗ mut ecundẽq; angelũ bonũ vel malũ pluribꝰhoĩbꝰdeputa ro. ſed etiã de natiui⸗ un niad cuſtodiã vel exercitiũ.ſiue eodẽ tꝑe ſiue diuerß tate in vtero. extunc izen R tpibꝰ. YMW aũt dicim?ꝰeodẽ tꝑe vel diuerb tpibus.qꝛ vi eñm no ante debet an⸗ i⸗ s Aetur qᷣbuſdã ꝙ oẽs hoĩes qͥ ſunt ſimul in aliqᷣͥ tꝑe.ſin Selca cufodia circa eeer guli ſingulos s gelos hfe pñt bonos vl malos.qꝛlic, decun dtanle e in i maioꝛ ſit numerus hoim cõputatis in vnũ oĩbꝰ qͥ fue addlaprnapans te⸗ nin runt ⁊ ſunt ⁊ futuri ſunt.qᷓ; angeloꝛũ.tñ quia homies ſpicit ipinitum iᷓ coꝛ decedẽtibus homibus ſuccedunt,= ideo nunqᷓ; ſimul pus. et idco nõ debet ſpãlem angelũ ad ſui cuſtodiã habere anq ſpũs infundat᷑. NMon debet etiã differre.qa cerxtũc defendere ſᷣ⸗t et adiuuare mag. tame ßm tpa diuerſa. Ou em̃ in vtero e puulus pst interimi 7 daͤna/ ri. dũ eſt extra vteruʒ ante adultã etatẽ mõt a baptiſmate impedi ri.dũ ẽ in adulta eta/ te ad diuerſa peccata t ꝑtrabi. Cõtra bec oĩa in his tribꝰ ſtati/ ſtodia ſibi deputari. vt p eã ab his malis poſſit erui.⁊ ab aduer ſario defendi. ⁊ bi effe ctus ſatis dicunt᷑ pla ni qͥ ſunt ꝑ liberatio/ nẽ a malo. Atrũ aũt paruuluſ ẽdiu caret vſu rõnis aliquẽ oc/ cultũ cffectu babeat ptũ ad habilitationẽę ⁊ directionẽ in bonũ. aſſignare ẽ difficile. b negare nõ eſt tutum. b Cõſtat itaq; om/ nes angelos in cogni tionem diuinoꝝ mi/ ſterioꝛũ ᷣm ꝓceſſum tꝑis ꝓfeciſſe. NMoc vi getur eſſe ð Gꝛego. qq dicit in dyalogo.qͥd ẽ qdð nõ videat qͥ vidẽ/ tem oia videt.ſi g̊ vi/ dent q̃ſi a pᷣnc pio tẽ/ poꝛis exemplar diui/ num. videt᷑ ꝙ in nul⸗ lins cognitione defe⸗ cerũt. Si tu dicas ꝙ; intelligit de omnibus ̃ ſunt de neceſſitate ſalutis.ſicut dicit ma giſter in litera. Obij/ citur hoc. VUnũ ſo/ lum ẽ illud qð eſt de cſientia ſalutis.g nõ deberet dicere rõne il lius ꝙ oia ſciant.q̃ſi beatitudo eſſet ĩ mul tis. Pꝛetcrea.ſi illud exemplar diuinuz eſt ratio oim.⁊ qͥ cogno/ ſcit rõnẽ rei cognoſcit ipſam rẽ.videt᷑ ꝙ an⸗/ gelus om̃es res crea/ tas cognoſcat dũ illð vnũ cognoſcit. ⁊ ſi p/ fecerunt m ꝓceſſum ſunt in hac vita. angeli vo nunqᷓ; decedunt. ſed ſimul oẽs ſunt.eſſe põt vt ſinguli hoĩim dũ in hac vita ſunt. — ſingulos habeãt angelos bonos vel malos ad ſui cu⸗ ſtodiam vel exercitiũ deſtinatos. Ceterum ſiue ita ſit ſiue nõ.nõ eſt dubitandũ vnũquẽq; habere angelum . 9 ſingularit.nec eſt mirandũ vnũ angelũ pluribꝰ homi nibus ad cuſtodiã deputari.cũ vni homini pluriũ cu⸗ ſtodia deputetur. ita vt eoꝝ quiſq; ſuũ dicat᷑ habere dominũ vel epᷣm vel abbatem. * clant in merito vel pᷣmio vſq; ad iudici’. c Querit ? rũdet ᷣm pᷣmã opinionẽ.vtrũ angeli ꝓmſi Fꝛcenen illud ↄſiderari opoꝛtet. Vtrũ angeli boniĩ bug drbd angelicacau mio vel ĩ merito pficiãt vſq; ad iudiciuʒ. i merit ꝓficiãt atq; qͥtidie magis ac magis mereant᷑ qbuſdã videt᷑ ex eo qꝛ qͥtidie hoĩm vtilitatibꝰ iſeruiũt.eoꝛũq; ꝓfectibꝰſtudent. Quibꝰ etiã nihilominꝰvidet᷑ ꝙ ⁊ in pᷣmio ꝓficiãt ſcʒ in cognitõe ⁊ dilectöne dei. Licet em̃ (vt aiunt) ĩ ↄfirmatõe biitudinẽ acceperint et᷑nã atq; pfectã. auget᷑ tñ qᷣtidie eoꝝ btitudo.qꝛ magis ac ma⸗ gis diligüt atq; cogſcunt. ⁊ eoꝝ charitas qᷓ deũ ⁊ nos diligut. ⁊ meritũ ⁊ pᷣmiũ. Meritũ.qꝛ ꝑ eã et obſequia ex ea nobis ipenſa merent᷑.⁊ in btitudine ꝓficiunt.et ipa eadẽ eſt pᷣmiũ.qꝛ ea beati ſunt.¶¶ Et ꝙ angeli ꝓfi ciant ĩ cognitõe ac ꝑ H̊ in btitudine.teſtimonijs ſctõꝝ ↄſirmãt. Dicit em Eſaias ex pſona angeloꝝ.xpᷣi aſcẽ dentis magnificẽtiã admirantiũ. Quis ẽ iſte ꝗͥ venit de edom.tinctis veſtibꝰ de boſra:Et in pᷣs. Quis eſt iſte rex glie. Ex qᷣbus apparet ꝙ myſteriũ verbi incar naei pleniꝰcognouerft angeli poſt ĩpletionẽ q; an. Et ſicut ĩ cognitòe huiꝰmyſterij ꝓfecefr̃t.ita dicũt eos in deitat cognitõe ꝓficé. O at ĩ hmõi miſterij ↄgnitõe ꝓfecerint euidẽter docet aplłs dicẽs. Que ſit diſpẽſa⸗ tio ſacri abſconditi a ſecuł in deo.vt innoteſcat multi: foꝛmis ſapia dei ꝑ eccleſiã pᷣncipibꝰ⁊ ptãtibꝰin celeſti⸗ bus. Suꝑ quẽ locũ dicit Hierony.angelicas dignita tes pᷣfatũ miſteriũ ad purũ nõ intellexiſſe.donec ↄple ta eſt paſſio xpᷣi.et aploꝝ pᷣdicatio ꝑ gentes dilatata. HPis aũt videt᷑ ↄtradicẽ Aug.ſuꝑ eundẽ locũ eple di⸗ cens. Mõ latuit angelos miſteriũ regni celoꝛũ.quod opoꝛtuno tpe reuelatũ ẽ ꝓ ſalute nra. ollis a ſeculis innotuit ſup̃ memoꝛatũ miſteriũ. qꝛ oĩs creatura non ante ſecula ̊ a ſclis ẽ. Attende lectoꝛ.qꝛ vident᷑ diſſen tire in hac ſnia illuſtres doctoꝛes. Ideoq; vt omis re⸗ pugnantia de medio tollat᷑.pᷣdicta verba Hoavymonẽ ſequentes ita determinemus.vt illis angelis qᷣ maio⸗ ris dignitatis ſunt.⁊ ꝑ quoꝛũ miniſteriuʒ illa nũciata ſunt. ex parte cognita a ſeculis ſuiſſe.vtpote familia⸗ ribus ⁊ nuncijs.Illis vero qͥ minoꝛis dignitatis ſunt incognita extitiſſe dicamꝰ.vſq;quo impleta ſuut.⁊ ꝑ eccleſiã pᷣdicata.⁊ tũc ab oĩbus angelis ꝑfecte fuerüt . cognita.? Conſtat itaq; oẽs angelos in cognitoe diui noꝛũ miſterioꝛũ ſᷣm ꝓceſſum tꝑis ꝓfeciſſe. VUñ nõ in⸗ ſibi deputatũ. ſiue pluribꝰſimul deſtinatꝰ ſit.ſiue vni Pꝛima opinio ꝙ pꝛoficiant in Pꝛime opinio nis pꝑ auctates cõfirmatio. Eſa.lxiij ps.xxiij. Hiero. ad eim opinionẽ deter minatio. Aug.õ LHiero/⸗ nimi decmina/ tionẽ apparẽs cõtrarietates. Determin atio pᷣdictaꝝ auẽtũ. cõgruenter ipſi dicunt angeloꝝ ſciam ac beatitudinẽ augeri vſq; ad futurã ↄſummationẽ.qñ in ſcientis ac ſſhenlia ilſtt⸗ gghlins. hiiegerſi⸗ niſatenechii rmnitu⸗ bepe. ifientsit ſibisſnehhnt⸗ cnelesnnan rncengdo Ailutcoti anizeif taminptale huncaenpee mnleager latmmichi Md in ebnn N ben XAX — beatitndine ita ꝑfectiſſimi erũt.vt nec augeat᷑ ampliꝰ ctpis.qᷓ vr qꝙ; eoꝝ co/ J nec minuuerrk. FfFitio ſublaceat tra5 L Rñdet ſᷣm opinionẽ ſecũdã q dicit ãẽgelloo mutationitꝑali iiaz iin quibuſdã pᷣmiſſoꝝ nõ ꝓfeciſſe. d nõ viderẽtur eſſe bi. 1 Alij aũt dicũt ãgelos in cõfirmatiõe tanta deitatis di * fe couſ⸗ OUYUWU lectione atq; noticia fuiſſe pᷣditos.vt in his vlteriꝰ nõ a nabkaetſe aos HUMUM n ꝓfecerit nec ꝓfecturi ſint. Pꝛofecerũt tñ in ſcia reꝝ ex a gra. Cognitio ver terioꝝ ſicut ĩ cognitiõe ſacramẽti ĩcarnatiõis ⁊ hmõi. que eſt a natura du mʃ‧ ſed ñ in cõtẽplatiõe deitatis.quia trinitatẽ ĩ vnitate. plex ẽ. Quedã em̃ dẽ atq; vnitatẽ in trinitate nõ pleniꝰ intelligũt ſiue intel eẽa natura. q; natu· 8 lecturi ſunt q; ab ipa confirmatiõe pceperũt. Ita etiã die nſa ta t oni i Niugt Chfanz nõ quãtũ ad numeꝝ meritoꝝ. Plura em̃ bona fecerũt deficiunt. qꝛ ꝙ'tũ ad i poſtea q̃ tunc nõ fecerãt. ſed eoꝝ charitas ex qua illa bac bñ vles ſpecies n Pceſſerũt nõ ẽ aucta. ex qua tm̃ meruerũt anteqᷓ iſta tio a natura di coni ei Quid ſit pꝛo/ adderent᷑.quãtuʒ poſtea his adiectis.Illud vero qd tio queẽ unsturakeg H 1 babilus. alijſupius dicũt ꝓbabilius videt᷑.ſcʒ ageli vſq; ad potẽtii ſiue ſit inna ⸗ n, Huic pbabilio iudicium in ſcia et alijs ꝓficiant. Quibus tñ vident᷑ ta ſiue ſit acqᷣſita. et nos ri ſenietie obui obuiare quarũdã autoꝛitatũ verba. Ait em vſidoꝛus um ngc pfere⸗ nuu ant auctes. de ſum. bono. Angeli in verbo dei oĩa ſciũt anteqʒ fi: wisg nnleichicd . tet ant.ſed nec oẽs nec oĩa ꝑfecte ãgelos ſcire dixit.et iõ periẽtiã et huſis⸗ hi ſuß Gꝛego. eos in ſcia ꝓficere non remouit.Gꝛeg.in li.dyalogoꝝ nẽ ſuꝑ bis q̃ denouo nor Elun c an det dicere ꝙ oĩa ſciant ãgeli.et nihil ſit qð neſciãt. Sʒ tio a gratia duplex ẽ· * accipiendũ eſt hoc de his quoꝝ cognitio btm̃ facit co⸗ u4 a gacls fnn. J gnitoꝛẽ.vt ſũt ea q̃ ad miſteriuʒ trinitatis et vnitatis dcta graten inen nock ptinent. 30 rlee t) eetgen en den e erc. Gicut ẽ imébug “ . EPtinerr. rMBä coꝛpalibus ponũtur 6 quedã virtutes influẽtes. quecdaz fixe. ſiue vita.quedã influẽs. quedã fixa.ſic intelligendũ ẽ et in ſpiritualibꝰ mẽbꝛis ſiue ſpiritibꝰ ãgelicis. Quia gra fixa dẽ eẽ gratia cõfirmatiõis. Cognitio ꝓcedẽs ab hac gra eſt viſio en eterne lucis in qua nec pꝛoficiũt angeli nec decreſcunt. Cognitio vᷣo q̃ eſt a gratia influente eſt cognitio reue⸗ Utionis. qᷓ ideo vocatur influens. qꝛ non ſemper reuelat deus myſteria. ſed pꝛo loco et tꝑc.ct m hanc intel ·½ i kppi⸗ in la me ſcentian.⸗ cognitio ſolius verbi adeo ſufficit angelis.ſicut ſi baberent cognitione ois rei u binun etiam in ꝑticulari.Ad illud ꝙ obẽ ꝙ vident omnem rõem. dm ꝙ ſpeculum eternum eſt ſpeculum volunta „ chnignnn e e⸗ m. Röhe⸗ 4 e Dintelligentiam huius ꝑtis circa duo incidit ſario.tanto gloꝛioſioꝛ eſt victoꝛia. ſed gloꝛioſiꝰ eſſet ieen bic dubitatõ. Oꝛio circa qgeloꝝ cuſtodiã. Se homini vincere dyabolũ per ſeipſum q́; ꝑ angelicum eundo circa eis annexa. ¶ Quantũ ad pꝛimũ ſuffragium. carentia angelici pᷣſidij auget gloꝛiaz. S querũtur tria. Dꝛimo ꝗritur vtꝝ angeli deputani de igitur ab oppoſitis cuſtodia angelica minuit noſtr?⸗ gre Nenmn buerint ad cuſtodiã hõis lapſi. Secũdo vtꝝ ſibomo goꝛia. ſed deus nihil facit qð ſit noſtre gloꝛie detn/ ſun ſtetiſſet deputati fuiſſent ad cuſtodiã homis. Certio mentum. æc. ¶ Item hoc ipᷣm oſtenditur rationi⸗ vtrũ aliquis angelus deputatus ſit ad cuſtodiã xpi. bus ſumptis a parte angeli.maioꝛ eſt qui recumbit. e e ꝙqui miniſtrat ſi angelus qui cuſtodit hominem Fing an Auenio . x- a miniſtrat. bomo viatos eſt maioꝛ angelo beato. ¶ Circa quã ſic pcedit᷑ ct oſtendit᷑ q ãgeli non debue ſi boc falſum eſt. angelus nõ miniſtrat homini.igi/ rint deputari ad cuſtodiã bõis. Et pumo oñditur ra tur angelus non euſtodit hominem. aut in cuſtoddria . tiõe ex ꝑte hominis ſic.Cui nulla pot fieri violentia. peruertitur oꝛdo. Mtem ſi angelus cuſtodit bomi / dicũt eos in charitate nõ ꝓfeciſſe poſt cõſirmationeʒ. qꝛ eoꝝ charitas poſtea nõ eſt aucta.et ſic dicũt eos nõ ꝓfeciſſe in meritis.ſed hoc quãtũ ad vim merẽdi.ſed ait. Quid ẽ qð ibi neſciãt vbi ſciẽtẽ oĩa ſciũt. Vbi vi⸗ ligit mgr̃ angelos magis pꝛofeciſſe.nõ quia apertius viderit verbũ.ſed qꝛ reuelatio aliqua facta ẽ eis a vbo. ma mundi cõſtitutio ageli non ꝓficiũt nec ne.et quãtũ ad hauc fiunt. Similit cogni / Ad illud qdð obẽ non ꝓficiunt qꝛ vident oia videndo verbũ.dð.qꝙ illud dictũ ẽ non ꝑ ꝓpꝛietatẽ.ſed ꝑ equi rium. et exemplar illudẽ voluntanie ductiuũ ideo quãtũcunq; quis in eo aſpiciat.nibil in eo videt niſi quã/ tum vult reuelare. Ad illud vero q obẽ de trãſmutatiõe tẽpoꝛis.dm.q et ſi cognitio beatitudis tꝑi nõ ſub iaceat. tamẽ cognitiones.et affectiões.et etiã cogitatiões ãgeloꝝ circa res creatas nihil Pee Variar nreta. qgel dicla ſufficiat. Dicit em̃ Aug. ſuꝑ Geñ.ad l̃am. ꝙ deꝰ ſpũalẽ creaturã mouet ꝑ tꝑa nõ per loca. et h 4 nulla indiget cuſtodia.ſed li.ar.bumanũ ad peccatũ nem. aut boc babex a natura.aut a gratia.Si a natu. nit DW non põt violentari.ᷓ non indiget ab angelo cuſtodi ra.cum eadem ſit natura in bonis et in malis.videtkt· Dui ri. fruſtra ſunt angeli ad eius cuſtodiaʒ deputati. ß ꝙ mali ſint cuſtodes hominũ. Sia gratia. cum yng 8 deus nihil facit fruſtra. ⁊c. ¶ Itez quanto aliquis anima excedat aliaz in gratia. vidctur ꝙ vna debeat i paucioꝛibus auxilijs intrinſecus tnpbat de aduer ad cuſtodiam alterius deputari. Stez boeon itit J a pte ip̃ius dei. deꝰ em̃ cuſtos ꝑpfectus ẽ jm qð dꝛ in ps.Ecce non doꝛmitabit neq; doꝛmiet ⁊c. & ſi ſuffici ens eſt diuia cuſtodia. videtur q; ſuꝑfluat angelica. aut ſi angelica ẽ neceſſaria.videtur diuina cuſtodia cſſe diminuta. Item cuſtodia ẽ ad conſeruandũ in bonum. vᷣ non minus eſt cõſeruare in bono qᷓ libera re a malo.nam nõ minoꝛ ẽ virtus qᷓᷓ q̃rere ꝑta tu eri. ſi non decuit hominẽ liberari nec erui ò ptãte dya boli niſi ꝑ dcum.videt᷑ ꝙ non debeat cuſtodiri.aut bonoꝛ diuinꝰ tranſfertur in angelũ.(¶ Sʒ cõtra Vſa. lxij.ſuper muros tuos irlm ⁊c.glo.muri ſunt apli.cu ſtodes ſunt angeli.¶ Item Ecẽ:.xvij.in vnamquãq; genteʒ pᷣpoſuit rectoꝛẽ̃.glo.i.angelos. I9tem Math. xviij. Angeli eoꝛũ ſemꝑ vident facieʒ patris mei.glo. uon ſunt contẽnendi ad quoꝝ cuſto angeli. ¶ Ex his auctibus colligit᷑ ꝙ angeli deputati ſunt ad cuſtodiã hominuʒ. n hocipm onditur ratione. Oꝛdo vniuerſi hoc exigit vt omne malũ ba. beat bonũ ſibi oppoſitum. Quod confirmatur ꝑ il lud qð dicit᷑.Ecci.xxxiij.contra malũ bonum.ſi ergo temptamur angelos malos. vꝛ ꝙ defendi Zheamꝰ bonos. lex vniuerſitatis hoc exigit.vt me/ dia reducant᷑ ad pꝛima.et poſtrema ꝑ media ad ſuũ pꝛimũ pᷣncipium.et hoc confirmatur ꝑ illud qð dicit Dioni.in li.de hierarchia ãgelica.lex diuinitatis ẽ in nullo negligere oꝛdineʒ.ſed ꝑ pꝛia media.⁊ ꝑ media poſtrema reducere.& ſi angelus beatus ſuperioꝛ eſt mine viatoꝛe.vẽ ꝙ; homo mediante auxilio angeli ad beatitudinem debeat ꝑuenire.auxilium aũt illud maximeẽ in cuſtodiẽdo.ꝗᷓ ⁊c¶ Item lex pietatis hoc exigit vt ſuſtentet᷑ indigens a potente.ſi gð homo via toꝛ fragilis ẽ et indigens ſuſtentatiõe et cuſtodiente. et angelus beatus foꝛtis eſt et potẽs.videt᷑ ꝙ bomo cõmitti debeat angelice cuſtodieiRe.dm.qꝙ cõueni ens eſt hominẽ lapſum deputari angelice cuſtodie.⁊ angelũ deputari ad cuſtodiendũ bominẽ.tũ quiaſꝛ de cet altitudinẽ diuine potentie.tũ quia decet oꝛdineʒ ſapientie.tũ quia etiã decet pulcedincʒ miſericoꝛdie. Altitudinẽ nanq; decet diuine potẽtie duplici ex cã. Ana ẽ.quia deus non ſolummõ vult honoꝛari in ſe ſ etiam iu ſuis ſcruis.vñ non ſufficit altitudini diui/ ne potentie ꝙ augeli miniſtrent ſibi.ſᷣ etiaʒ quia ad oſtenſionem exccllẽtis ſue potentie boc ab eis exigit vt miniſtrent etiã creature ſue.Alia eſt ratio.quia cũ deus habeat dyabolũ et eius demões aduerſarios. magis decẽs eſt ꝙ ipᷣe eos vincat ꝑ ſuos miſtros. vt per boc oñdat᷑ potẽtia manꝰ dei qua nõ ſolũ potens eſt in ſe. ̊ etiã in ſcruis ſuis.et vt non indebite poſſit vñs exercituũ appellari.Oꝛdinem vero ſapie ſilr de cet.nã hic ẽ oꝛdo quẽ diuina lex in ſuis operibꝰ excqͥ tur ⁊ cõſeruat.vt poſtrema ꝑ media dducat ad ſum ma.qm̃ igitur angelus tũ rõe imoꝛtalis nature. tum ctiã ratione gratie cõſummate mediũ tenet inter de um ef hominẽ lapſuʒ.decens fuit vt deus hbominem adiuuaret ct cuſtodiret ꝑ angelũ. Dulcedinẽ etiqꝗ de cet diuie mie qᷓ apuit ſinũ homi lapſo.nec i aliq̃ ei de fecit qd ſpectet ad ſalutis ſue ꝓmotionẽ.et iõ cũ ho/ mo lapſus eẽt venundatus vt faceret malũ.ei mini - ſtrauit pcium ſanguis filij ſui ꝑ quem ẽ redemptꝰ vt faciat bonũ.et quia bʒ aduerſarin impugnãtem. de/ dit ei miniſtrum cuſtodiẽteʒ vel cuſtodẽ auxiliantẽ. vt ſic ex nulla ꝑte miſeria remaneret hũana.ſine diui ne mie ſubſicio et beneficio. Cõpetebat igitur bomi⸗ -. vllapie dar exbaetniplie roe vgeſic gyſtolia Sut et alie rationes que in obijciẽdo tacte ſunt. Ratiöes ad banc ꝑtem inducte concedende ſunt qð pꝛio obꝛ.ꝙ bomini nõ p̃t fieri violentia.dᷣ m ꝙ ⁊ ſi non poſſit fieri violentia quãtũ ẽ ex ꝑte li. ar. poſſet tamẽ fieri quãtũ eſt ex ꝑte ſui.Et iterum q;uis ange lus non poſſit ſuſſicieut.li.ar.violẽtare niſi baberet coõtrariam ptãtem arcentem a deo.poſſet tñ induce/ re et circũuenire ꝙ valde pauci cẽnt quos nõ deijce- 7 ret. et ideo pneceſſaria eſt cuſtodia angelica qᷓ cõpꝛi- mat ptãtem dyabolicami ſaiq illud qdð obẽ ꝙ caren⸗ tia angelici pᷣſidij auget gloꝛiã et ttiumphũ. dom. qꝙ; verum c&t ſi ita bene triupharet hõ abſq; ãgelo ſicut cum adiutoꝛio angelico. nunc aũñt nõ eſt ita. Si em̃ ei tris deeſſet angelicũ ſubſidiũ.multo frequẽtius vinceret am mittuntur qᷓ; vinceret.et multo melius ẽ cũ angelico pᷣſidio vin/ cere qᷓ; ſine pᷣſidio ꝑdere.Et iten pᷣſidium angeli non excdudit li.ar.nec minuit de ſuba meriti vel pmij.vel de nobilitate triũphi qtũ ad id qd ẽ ſubale. Ad illð q obẽ ꝙ non cõuenit ex ꝑte angeli. qꝛ maioꝛ eſt q re cumbit ꝙᷓ qui miniſtrat.dOm.qꝙ verũ ẽ qñ miſter re/ cumbenti miniſtrat ꝓpter ſeipᷣm. ſicut ſeruus regis miniſtrat regi ppter eiꝰ dignitatẽ et imperiũ.ſ non bʒ veritatẽ qñ aliquis miſtrat alicui hbabendo reſpe/ etum ad aliũ.ſicut aliquãdo magnꝰ miles deſeruit nõ tm̃ regi ſed ctiã toti familie.nec aliquẽ abijcit nec deſpicit. vt ei nõ tm̃ miniſtret ꝓpter vtilitatẽ ꝑpſone. nec tm̃ conſiderat qͥs ẽ.ſed cuius ſeruus ẽ. ſic et in ꝓ poſito itelligengũ eſt ſe habere. Angelꝰ em homi nõ ꝓpt ſe miſtrat.ſᷣ ppter deum cuius gerit imaginem. Ael aliter dici pot ꝙ verbuʒ illud intelligit᷑ de mini ſterio ſubiectiõis non pᷣſidentie.cuſtodire aũthomi/ nẽ et ſi miniſteriũ dicat.magis tñ impoꝛtat angelum pᷣſidere bomi ꝙᷓ eẽ ſbiectũ. habeat a gratia vła natura.ddim.ꝙ ab vtroq;ʒ habzʒ. Quia em̃ de natura ſua foꝛtioꝛ ẽ homine et poteuti/ oꝛ.et ſimilit᷑ in gratia eſt excellentioꝛ et ſtabilioꝛ. adeo vt plus excedat hominẽ. qᷓ; excedit pedagogꝰ ꝑpuulũ. iðiõ conuenit angelo.et ex natura ⁊ ex gratia vt bomo ld illud qð obi ex 11 pte dei ꝙ dñs ẽ cuſtos perfectꝰ. dm.qꝙ; pfectio diui ne cuſtodie nõ exdludit vtilitatẽ ãgłice. Sicut em̃ de us opꝑatur in omnibꝰ rebus.et tñ eiꝰ opatio oꝑatio/ cõmittat᷑ eius cuſtodie et tutele nes creaturaꝝ non excludit ſᷣ conferuat et adiuuat. nec tamẽ eius opatio eſt imꝑfecta.aut opatio creatu re ſuperflua.ſic intelligendum eſt de cuſtodia. Sicut em̃ deus ꝓpter ſue bonitatis man:feſtationẽ.et oꝛdi nis ſapie oñſionem.creaturis cõicauit poſſe oꝑari.et in alias creaturas effectũ ſuũ impꝛimere.ipᷣo tamen non deſerente ſed coopãte.ſic dedit ãgelis poſſe bo/ minẽ cuſtodire.cũ tamẽ a ſcruoꝝ ſuoꝝ cuſtodia ipᷣe nunq; deſiſtat.qꝛ tale poſſe cõpetebat angelice natu⸗ re ⁊ gratie.⁊ vna iſtaꝝ cuſtodiaꝝ alteri nõ pᷣiudicat. immo diuina facit ad ãgelice cuſtodie ꝑfectionẽ.an gelica vero ad pfectionis diuine cuſtodie manifeſta- tionẽ. Ad illud qð obẽ ꝙ deus ꝑ ſeipſum debuit re 12 dimere. ſeipſum debuit cuſtodire.dm ꝙ; non eſt ſimile. Redimere em̃ eque magnũ eſt ſient condere. ⁊ ideo ſicut nullns debuit eẽ conditoꝛ niſi ſolus deꝰ. ſic nullus alius debuit eẽ redemptoꝛ. cuſtodire autẽ dicit aliquãdo eſftectuʒ beneficẽtie qui magis eſt ex· terius q interius.⁊ iõ non ẽ tantus. MNec vʒ illud qʒ obijcit᷑ ꝙ nõ minoꝛ eſt virtꝰ tueri bona qᷓ; acquirere · dicendum em̃ q; tunc illud verum ẽ qñ conſeruatio et qcquiſitio ẽ in ptte eiuſdem virtutis diülluc 7 illuc q; querit vty 10 aiſe gicrfiuns ſot nbatnlaere nunniin hoaitenulach güatetß lekcitunsin irfantitsboi Pratig mbommt iiimmernibomin, ntek⸗ ſohfelonags lilnin Gtuebeeutangci ggnimnindchuit Peigeldepuaäſan Cropezrenamur Kticchramaor ntebangdoorſe ricdicecuſodie⸗ Kich nſadlcin oiſen ſtaleu lberz nſoin nuls Mlret robinui ſſho oppcolue iſmhooſtznic Pceitclſbus i bchgeinu Noſi Egatn — — ühigechutne Mpfnucscrn kefäünche Papcirm Grämtllrir glihendu mpbcſtihe ntſtgpſtf⸗ iniglcia ſeünſi ſrigfin lugielodutb⸗ i Kngd⸗ igianne ſtifnman nginobet eſhehie gtſake lanſ eekgelr Anenſben Kſtit Orguosſid, –æꝗũ aheti mmunbi N, oͤcktag⸗ dnitis ſie⸗ ngichfſin ſiämnzin menn, igiſ⸗ nglgmice Awnegitin, maimüfn tiibtbet Dre wltele isſemkittt, Audrcirn Sfimetrein Witgen nguüntß rmneg, wrctmincn egi narrahen “ 1nſtt iidr mr finſcrocgnd uimnrolut upriitn aſatn P titnmitnti nitpſeihnic narihhtn ſr Cf Gtmmien unnſßln gi ſiu, iunnih⸗ af S =. = E S = SSeæ =S =-= = — rendũ qᷓ; ad condẽnan 14 ſunt rões ad boc inducte. 4 mo.qꝙ ãgelus dat᷑ homi ad cuſtodiã. ꝓpter ſupplen/ dos defectus. dm. ꝙ illa nõ eſt tota cã niſi large vo cetur ſuppletio defectꝰ.ſiue q;tuʒ ad defectũ qͥ ineſt. — ueſtio in b ¶ Atrũ com etẽs fuerit angelũ deputari ad homiĩs cõ/ diti cuſtodiã. Et ꝙ non vꝛ. Angelꝰ deputat᷑ ad cuſto diã homis ꝓpter ſupplẽdos eiꝰ defectus.ſed in ho/ mie ſᷣm ſtatũ nature inſtitute nulli erant defectus.g gad eius cuſtodiã nõ debebat deputari aliqͥs angelꝰ. homo ſm ſtatũ nature inſtitute nõ crat magis nus ad malũ qᷓ; vnus angelꝰ in ſuis naturalibꝰ cõ ſtitutus.g ſi angelus cõditus nullius cuſtodie ẽ cõ miſſus niſi ſoli diuine. vẽ ſilr ꝙ nec hõ in ſtatu inno centie conſtitutus.¶ Itẽ cuſtodia dicit quãdã pᷣſidẽ tiam in cuſtodiẽte reſpectu cuſtoditi.ſᷣ aia hana ſo⸗ lus deus maioꝛ ẽ niſi depꝛauetur ꝑ culpã. &g ſi bõ in ſtatu innocẽtie nulla culpa erat depꝛauatꝰ.nõ debu/ it ei ꝑ officiũ cuſtodie pᷣſidere aliqs angelus. Iteʒ ſi ad cuſtodiã homis inſtituti deputatur angelicꝰ ſpi ritus.g cum virtus hois ſit mõ ꝑ peccatuʒ multipłr deiecta.vẽ ꝙ vni homi nõ ſufficiat vniꝰ ãgeli cuc. . dia. ſi nunc vni homini lapſo ſuſſicit vnꝰ.vẽ qꝙ tũc nõ idigebat cuſtodia alicuiꝰ¶ Cõtra.ſuꝑ illð Mat. xviij. angeli eoꝝ ⁊c̃.glo Hiero. Magna dignitas eſt giaꝝ.vt vnaqueq; ab oꝛtu natiuitat ſue hẽat ad ſui cuſtodiã angelũ deputatũ.Si ergo deputatio ãgeli ce cuſtodie pertinet ad dignitatẽ aie.cum aia pᷣm ſta tũ nature iſtitute dignioꝛ eẽt qᷓ; ̃m ſtatũ nature lap/ ſe. vẽ ꝙ ſi nunc habeat ãgelũ ad ſui cuſtodiã deputa tũ.ꝙ multo magis ie Be⸗ pꝓnioꝛ eſt deus ad miſe . ſi homo in ſtatu nature inſtitute habuit angelũ malũ temptãtẽ.g multo foꝛ tius mia diuina debuit ſibi dare angeluʒ cuſtodiẽtẽ. ¶ Ntẽ ãgeli deputati ſunt nobis cuſtodes.vt ꝑ eoꝛuʒ oꝑpationeʒ retrabamur a malo.ſᷣ hõ in ſtatu innocẽ/ tie indigebat a malo retrabi cũ poſſet peccare.g de/ bebat ab angelo ðð viatoꝛ cõmitti tur ãgelice cuſtodie.vt ꝑ ſuſtentatiõeʒ et auxiliũ an/ gelicu.et ꝑ ſubſidiũ oꝑatiõis eiꝰ.poſſit ð bono i meli us aſcendere.ſᷣ hõ in ſtatu inocẽtie ꝓficere poterat. g̊ videtur ꝙ ad ipᷣius cuſtodiã ãgelꝰ deputari debe/ 13 bat. ¶ E. d8ʒ. ꝙ ⁊ ſi ãgelꝰ deputatꝰ ad cuſtodiã ho/ minis in multis ꝓſit ei vt ſubueniat.ſpẽalit᷑ tñ ad hᷣ deputat᷑ vt ab inuiſibili aduerſario defendat. Quia em̃ hõ nõ hʒ colluctatiõeʒ aduerſus carnẽ et ſangui/ nẽ.ſᷣ aduerſus mũdi rectoꝛes et aduerſus ſpũalia ne quicie in celeſtibus qui ſũt hoſtes iuiſibiles. debet ꝑ oppoſitũ babere inuiſibiles adiutoꝛes ad ſuijpᷣius defenſionẽ. Et qꝛ aduerſarius vndiq; nos ipugnat. nã rationẽ ſeducit ꝑ aſtutias.volũtatẽ allicit ꝑ blan lus ſpẽaliter ad hoc nobis dat᷑ vt hominẽ defendat ab oppꝛeſſõe ↄtra violentiã.vt hõieʒ erudiat et diri gat cõtra fallaciã.vt hominẽ cxhoꝛtet᷑ et inducat ad bonũ contra blanditias. Quia igit᷑ aduerſarius no ſter dyabolꝰ etiã homie inſtituto erat foꝛtioꝛ et aſtu tioꝛ. et in ꝓpoſito malicie ꝑtinacioꝛ.iõ cõpetebat ho mini dari agelicã cuſtodia q̃ cõpꝛimeret ptãtem ad/ uerſariã. nõ ſolũ ſm ſtatũ nature lapſe.ſᷣ etiã inſtitu te. licet magis nunc ꝙᷓ; tũc indigeret.vñ concedende Ad illud vero qdð obꝛ pꝛi ſiue etia qtum ad defectũ qͥ põt ineſſe vt nõ inſit.et licet in pꝛimo hoiĩe nõ eẽt defectus actualis.erat tñ in eo defectibilitas.⁊ ſi ex ſe non haberet defectũ. in dillud q; moueri. p̃ſidentibus et imoꝛtalibus cuſtodiri. uerſitatis hoc exigit vt cõtra malũ ſit buit babere bonũ angelũ ad cuſtodiã. S taneßeinicari poterat ꝑ ſnũ aduerſarium. a gelo pᷣſidere.tñ ꝓpꝛie non dẽ ipᷣm cuſtodire.nam ille ſolus indiget cuſtodia qui pᷣt impugnari.et ꝑ cuſto/ diã ſupare. vel abſq; cuſtodia ꝑdiere.et ille ſolus de- —— bet cuſtodire qui no pᷣt expugnari nec perdere.⁊ bic eſt ꝙ angelus põt deputari ad cuſtodiã hois inſtitu/ ti et nõ alteriꝰ ageli. nã ngelt ſimul oditi ſunt. et ſił etiã qui beatificant᷑ beati peccauerũt irrecuꝑabilit᷑ lapſi ſunt.et ideo angelus cati ſunt. et ſimul etiã qui non põt deputari ad cuſtodiã alteriꝰ angeli.qꝛ bonꝰ poſt confirmationẽ nõ indiget.malo pꝰ obſtinatio/ nẽ nõ ꝓdeſt.añ vero cõfirmationẽ et obſtinationẽ ñ erat qui poſſet defendere.nec erat qui poſſet impu/ gnare.cum oẽs eẽnt equaliter vertibiles. In homie vero viatoꝛe ſecus ẽ. Hã homo erat in ſtatu vertibi litatis et pugne in q̊ poterat amittere vel lucrari.an gelus in ſtatu beatitudis erat ĩ quo nõ poterat com ꝑ peccatũ coꝛrupta ſolus deus debet pᷣfici. dð. ꝙ ve rũ eſt de ea pᷣlatiõe q̃ habet oppoſitazʒ ſeruitutem.ſic em̃ hõ cõditus ſoli deo dicebat᷑ eẽ ſubiectus.et ſoliꝰ dei erat ſeruus non alterius.Oe pᷣlatione vero q̃ at tenditur ſᷣm excellẽtiã ſtatus.et ᷣm pᷣſidentiã reſpe/ ctu alicꝰ actus nõ hbʒ veritatem. ſic em̃ angelus pᷣeſt angelo in qͥbus nũqᷓ; fuit peccatũ.d illud qd obẽ wꝓꝙ et ſi hõ tunc habuerit angelũ ad cuſtodiã deputa/ tũ.ꝙ nunc vnus hõ debet babere multos.ddm.ꝙ il/ lud argumẽtũ nõ cogit.qꝛ effcctus angelice cuſtodie dupli põt creſcere.vel ꝓpter multitudinẽ cuſtodien tiñ.vel ꝓpter maioꝛẽ ſuccurſum cuſtodientis.et ido licʒ hõ lapſus maioꝛi indigeat officio cuſtodie qᷓᷓ in/ ſtitutꝰ.tñ qꝛ ideʒ angelus ᷣm diuerſas opoꝛtunita/ tes põt magis et mag ſuccurrere ⁊ idigẽtias releua/ re.iõ nõ opoꝛtet ꝑ augmentatiõeʒ indigẽtie in cuſto dito numeꝝ cuſtodum multiplicare. r Queſtio.iij. ¶ tu aliquis angelus deputatus fuerit ad cuſtodiã xpᷣi. Et ꝙ ſic vẽ ꝑ illud pᷣs.Angelis ſuis deus mã.de te. vt cuſto.te in oibus vijs tuis. ſi hoc intelligit᷑ de capite ſicut glo. exponit ibidẽ ptʒ. Mtem ſup illud QLu.xxij.Ecce apparuit ei ãgelus dñi confoꝛtãs euʒ. HBeda. in teſtimoniũ vtriuſq; nature et angaln euz coõfoꝛtaſſe.et ãgelus ei miniſtraſſe deſcribi it.ſi act⸗ cõfoꝛtãdi ꝑtinet ad officiũ angeli cuſtodiẽtis.vẽ ⁊c̃. na! ¶Wtem vꝛ hoc rõe.qꝛ xpᷣs ſ̃m naturã bũanaʒ maxie ditias. virtutes oppꝛimit ꝑ violentiã.iõ bonus ãäge- ſm ſtatuʒ paſſibilitatis minoꝛatus ẽ paulominꝰ ab angelis. ſi erat moꝛtalis et paſſibilis.et etiã mioꝛa- tus ab ãgelis.indigebat et cõpetebat Se ab agelis oꝛdo vni onũ. cum igit ep̃s habuit malũ angelũ ad exercitiũ et pugnã ſicut egitur Math.iiij. ꝙ temptatus eſt a dyabolo.ꝗ de/ Ptem ad di/ gnitatẽ ſpectat bane anime ꝙ committat᷑ tam no/ bili cuſtodie ſicut ãgelice. ſi aia xpᷣi fuit nobiliſſima oim̃. vr e ſibi maxie cõpetat cuſtodia qgeloꝝ. ¶ Iteʒ ſapiens dñs illud qð hʒ carius. facit cuſtodiri dili/ gentiꝰ.ᷣ deꝰ carioꝛẽ hẽbat xpᷣm ꝙᷓ aliquẽ aliũ.g vẽ ꝙ; ſi alij nõ deeſt ãgeloꝝ cuſtodia.ꝙ nec aĩe xpᷣi qᷓ inter oẽs ⁊ ſuꝑ oĩa erat deo cariſſima.(¶ Contra.xpᷣs ab in⸗ ſtanti ſue cõceptiõis fuit beatus ⁊ ꝑfectiſſime btũs. A ij ſi ergo beati potius ẽ cuſtodire ꝙᷓ cuſtodiri.vꝛ ꝙ xpᷣo ☛☚ obꝛ ꝙ ãgelus nõ deputat᷑ ad cuſtodi/S alterius ꝗgeli.dᷣm ꝙ et ſi angelꝰ poſſit alteri aan d illud qd obꝛ ꝙ mẽti humane nõ eſt 16 7 ☛ nullo tmõ cõpetat cuſtodia angelical Its s ab in⸗ ſtat 0 ſtãti ſue cõceptiõis et ſᷣm aiaʒ et õm ꝛpꝰ fuit diui⸗ nitati vnitꝰ.tanta vnione q; maioꝛ nequit itelligi. S xius.a nullo ãgelo debuit cuſt . 3 bẽat ãgelũ ad ſui cuſtodiã.qᷓro v ſi diuia virtꝰ q̃ oiĩpotẽtiſſima ẽ ꝑ oĩa ad nutũ ſue vo⸗ luntatig ꝓmpta erat.g̊ vẽ ꝙ nulla idigeret aliena cu ſtodia die tẽ qui ab alio eiker boe cuſtodit E amõ illi obnoxius.S ſi xpᷣus nu i dʒ eẽ obno/ quodãm e e de rps ex hoc incur/ rat aliq; damnũ.vłincomodũ.vl peccatũ.vel omit⸗- tat aliqð bonũ.et cũ nulluʒ hoꝝ ſit.nibil tollit a xpo 18 abſentia ãgelice cuſtodie.& nibil adducit bſicẽtia . S ſi ponit᷑ xpᷣs ab ãgelo cuſtodiri.vꝛ ꝙ; alic circa ipᷣm tus ãgelꝰ ad cuſtodiã.tũ qꝛ xpᷣs nõ in igehat eů etiã qꝛ nõ cõpetebat. Mon egebat. qꝛ aduerſariꝰ eius nec poterat oppꝛimere ꝑ violẽtiã coꝛpꝰ diuitati vnituz. nec poterat ſeducere ꝑ aſtucias intellectũ a xbo ple⸗ narie illuſtratũ.nec poterat allicere ꝑ blandicias af/ fectũ plenitudie gre cõfirmatũ.iõ xpᷣs nõ indigebat ãgelo bono.nec q;'tũ ad defenſiõeʒ coꝛpis.nec q;tum ad ſeruditionẽ rõnis.nec qᷓ;tũ ad incitatiõez affectio- nis. Mon ſolũ aũt nõ indigebat angelica cuſtodia.ſ nec etiã ei cõpetebat. Cuſtodia em̃ in cuſtodiẽte re⸗ ſpectu cuſtociti dicit pᷣſidẽtiã quãdã.etiqꝛ ãgeli xpᷣo dño ſuberãt nõ pᷣerant.iõ nec aliqͥd officiũ pᷣſidentie nullus qgelus debuit deputani ad cuſtodiẽdũ xpᷣm. sß angeloꝝ multitudo debuit deputari ad eiꝰ miſteri 19 23 ipᷣis ãgelis reſpectu xpᷣi cõmitti debebat. reea Edũ xp̃m. um illud ꝗ obẽ in ↄtrariũ de pð. Angelis ſuis de mã. de te. ⁊c.dð.qꝙ illud intelligit᷑ de capite rõne mẽbꝛop. vñ ſicut dicit Aug. dyabol? male expoſuit ſiue intellexit dũ capiti attribuit rõe ſui qd ſœiptura 20 attribuit ei rõe mẽbꝛoꝝ ¶Ad illud qd ob: ꝙ ãgelꝰ eñ cõfoꝛtabat.dð.q ãgelus nõ cõfoꝛtabat eũ ↄfoꝛtatio ne ptãtiua.ſicut cõfoꝛtat illos qͥs cuſtodit.ᷣ ſolũ mi/ 21 minoꝛatus dicat᷑ rõe pa 22 niſteriali. ſicut ↄfoꝛtat armiger ſtrenuũ militẽ. Ad uind as ob; d po zal gacdio minoꝛat vdgz c et ſ ibilitatis. nũq tñ ſic mino⸗ ratꝰ ẽ vt aliqͥs ãgelus auderet ei pᷣſidere.cũ ita bene ſit adoꝛãdus xps in cruce et in ſua infirmitate. ſicut etiã cũ in ſua apparcbit virtute. illud qd obẽ ꝙ babuit malü geli ad exercitiũ.dð.ꝙ illud exerci tiñ ſolũ fuit exterius nõ interius. nec fuit ad ip̃ius bationẽ. etiã potiꝰ ad nr̃am inſtructiõeʒ. et ad ad/ uerſarij cõfutationẽ.ex qͥ xᷣi dignitas nõ minuebat manifeſtabat᷑.S nõ ſic ẽ in officio cuſtobtẽdi.nã ſi angelꝰ ad eiꝰ cuſtodiã deputaret᷑.potiꝰ eẽt defectibi 25 litatis oñſio.qᷓ; virtutis ⁊ dignitatis manifeſtatio. vl etiã alicuiꝰ inſtructio. ſllud qd obẽ ꝙ dignita tis ẽ hr̃e cuſtodiã angelicã.vð.ꝙ qued ſunt digni/ tatis ſimpłr. qued vo ſic ſunt dignitatis vt etia an⸗ nexũ hẽant aliqͥd indignitat᷑ ſiue infirmitatis.cuſto diri aũt ab agelo ita dicit dignitatẽ i aia ſpectu illa rum creaturaꝝ que cõmittuntur angelice cuſtodie. 29 dia nũqᷓ eget. Et qꝛ aie xpi nõ ẽ attribuẽdũ aliqͥd qð deroge eiꝰ beatitudini.⁊ iõ ſi ab ãgelo cuſtodiri ali/ zn dicat dignitatẽ.nõ tñ xpᷣo dʒ irue Ai vt tñ dicat ipfectionẽ reſpectu beatoꝝ.qͥ aliẽ̃a cuſto/ b i cuſtodito quãdã iportat gfectibilitatẽ. ill qʒðᷣ obi ꝙ id qð carius ẽ.meliꝰ cuſtodit᷑.dð ꝙ veꝝ ẽ. aßllucd gd magis ẽ carũ ita indiget cuſtodia ſicut il * lud qð minꝰ.ſic aũt nõ ẽ in ꝓpoſito. Mã xp̃i aia nõ ſic indigebat cuſtodiri qᷓ peccareñ poterat. Ael alit II põ dici ꝙ deꝰ diligentius cuſtodit aiĩaʒ xpi aia cuiꝰ alteriꝰ hõis.plus em̃ facit ꝑ n hi lali faciat ꝑ ſe et ꝑ angelũ. ä Onſequẽter ð ſcdᷣo articulo ſeʒ de ãnexis an selice cuſtodie qᷓ̃rũt tria. Pꝛimo q̃rit᷑ vtꝝ an elꝰ ꝓpt᷑ nr̃aʒ obſtinationeʒ ſubtrabat cuſto/ die bencficiũ. Scdo querit᷑ vtrũ ex nr̃a beatificatiõe accreſcat ei nouũ gaudiũ.Tertio q̃rit᷑ vtrũ agelꝰ cu ſtodiẽs i danati cuſtoditi icurrat alid Ztrimẽtũ. d — ueſtio. j. Circa quã ſic peedit oait — ſubtrabat ab hoie cuſtodie bñficiũ ppter o inatiõez. ꝑ illud hie relj.curauimꝰ babylonẽ et nõ ẽ curata. derelin jm? eã ⁊c. ibi glo. Medici ſunt ãgeli.quos a nob repeli⸗ my.vu eoꝝ aſilio ñ acqᷣeſcimꝰ. Itẽ ꝑ aliq glo. oñdit illud idẽ ibidẽ. Caue nequãdo relinquat te medie. ſi em reliquerit. patʒ q; abſceſſio medi⸗ dãnatio tua ſit. ãgelus hominẽ quẽ cuſtodit aliqñ derelinquit. ßꝙh boc nõ ẽ niſi qñ obfirmat faciẽ ſuã ꝑ obſtinationẽ. ⁊c. Ntẽ Dañ. dicit ꝙ antixpᷣs carebit angelon p idio. ̊ hoc nõ ẽ niſi qꝛ ipᷣe erit obſtinatus in mnalo. F Ppᷣſidiũ cuſtodie obſtiatis ſubtrabat᷑ ab ãgelis. Itẽ agelus neminẽ inuitũ põt cõpellere ad bonñ. obſtinat? factꝰ ẽ inuitꝰ ad bonũ. fruſtra circa ipm laboꝛat ãgelus. ſi ſtultus ẽ q̃ aliquid fruſtra facit. maxie qͥ hoc nouerit.vẽ ꝙ, ꝓpter obſtinationẽ pdat bhõ ãgelicũ pᷣſidiũ.¶ Itẽ maioꝛis benignitatis et mie dey cꝙ ſit agelus. b deus ppt peccati cõmiſſiöez re⸗ linquit coꝛdis hũane habitachin. ̊ multoioꝛtiꝰ vi ꝓpt obſtinationẽ ãgelꝰ ſubtrabat miniſteriũ. Itẽ ꝓpt rebellionẽ et obſtinationẽ excõicat᷑ qͥs et chcit extra cetu fideliuz. et ſubtrabit᷑ ei oꝛõnũ ecchaſtica- rñ hñfitin. ſi tantꝰ ʒelatoꝛ iuſticie vel maioꝛ ẽ nga⸗ ᷓ ſit ecclie pᷣlatus.et pᷣlatus rebelli et obſtinato ſub⸗ trahit bñficiũ cõionis et oꝛõnis.vi ꝓ multofoꝛtiꝰ an gelꝰ ſubtrahat pᷣſidiũ cuſtoditiöis. ſhee grauiꝰ pec- cat ille cui ſuggerũt bona et facit mala.q; qͥ facit ma la ſine aliqᷓ erboꝛtatiõe bonoꝝ. et boc ꝓpt᷑ cõtẽptũ. Zobſtinat? in malo grauius peccat qᷓ; qũ cõtẽpta ex boꝛtatiõe ãgelica pſiſtit ĩ malitia.qᷓᷓ ſi eẽt oino ab an/- gelo derelict?. ſi ägelꝰ bonꝰ nõ dz aliqd facere q vᷣgat in malũ eiꝰ quẽ cuſtodit.vẽ ꝙ exq obſtinatꝰeſt. no debeat eũ ãpliꝰ cuſtodire. Cõtra. paratioꝛ ẽ bo nus ãgelꝰ ad ↄſeruãdũ in bono.qᷓ ſit malus ãgelus ad pcipitãdũ in malũ.ſᷣ malꝰ ãgelus quãtũcñũq; hõ ſit bonꝰ vſq; ad moꝛtẽ nõ deſinit ipᷣm infeſtare. ̊ vz nec bonꝰ.quatũcũq; malũ vſq; ad moꝛtẽ deſinat cuſtodire. Maioꝛ ppoſitio mãifeſta ẽ. Minoꝛ ꝓba tungꝑ illud qð dẽ in glo.thob.vj. ſup illud. appbende hꝛachiã eiꝰ. Oyabolꝰ vſq; ad crucem ſecutꝰ ẽ xpᷣm. E quto aliqͥs peioꝛ ẽ.tãto eſt pnioꝛ ad malũ. et to ꝓnioꝛ ad malũ.tãto magis indiget retrabẽte.S ſi ägekun oepmntnta d cuſtodiã ad hoc oꝛdinat᷑ vt re xrabat a malo. vẽ q; non debeat ſubtrabi obſtinato. tẽ de nemie deſperãdũ ẽ dũ ẽiĩ via. qtũcũq; qͥs ſit obſtinatꝰ? nõ ẽ deſperãdũ de co. g ſi medicꝰ nõ re/ linq̃t egrotũ niſi illũ de qͥ deſpat.vr ꝙ agelꝰ nullũ re⸗ liquat qtũcũq; gbitinat,N zrei, egritudie coꝛꝑali ſicẽꝙ q;uis aliqᷓ egritudo ſit incurabiłtñ ſi pt itẽdi. putile ẽ hr̃e cõſiliũ medici.ſi ᷓ̊ nullꝰẽ adeo obſtina⸗/ ta in hac vita qͥn poſſit in eo malitia intẽdi.vr ꝙ cui⸗ libet cõpetat cuſtodia ãgeli.ſi ;̊ agelꝰ ñ ſubtrabit cu⸗ ſtodiã ab eo q̃ ẽ iloneꝰ cuſtodiri.vẽ ꝙ nullꝰ qᷓtũcũ⸗ P obſtinatꝰ bñficio ãgelice cuſtodie q;diu ẽ iĩ via de⸗ ſer he Cphpttintcht⸗ lernenͤcoon⸗ cainhicpoſd mnie fotetode⸗ nun tonl NllejOdi ia o mema ſchifciabhu ichoenbaaans lutügnaotot irinccoptsad egtein naue ſchciccleeaute attand glßepecu⸗ ftmnddl Bond ſfüluni uſe Mhonenelzbai cinluae et htbonuod lafcintclin Wnidicti fletöu 8 ibiudin.⸗ ehnec clügdie duunleieti negepe Ntzgdic Pezinchrri chtnigu en de el nſpntuti⸗ Pſtute — =2 4 eparinii, 47 ni giizttt — alittäinnt sfignultnn le muniziſctn the Niii ufftheintr iztittng igti öſiut Cin unnitp gümgfl sgiiig t gnd toti ſchihunft mom dain uun anm ziſunffig⸗ zinii Gnatiſe Gntitth⸗ Gientie inulzcn⸗ iſccn 2g lictt nõ oino ipediati Di. 25beat deſtitui. R. ad pᷣdictoꝝ ĩtelligẽtiã notãdũ q cõiter tenet᷑ a doctoꝛibꝰ ſacre ſcripture.ꝙ angelꝰ nõ oino relinqͥt obſtinatos qᷓ;diu ſunt viatoꝛes.nec tñ adeo diligent᷑ cuſtodit ſicut cuſtodit bonos.aut me⸗/ diocrit᷑ malos.iõ cõiter dicit᷑ quodãmõ deſerit. et quodãmõ cuſtodit. Explicatio aũt hꝰ pᷣt diuerſimo de fieri. Mã aliquẽ cuſtodiri ab ãgelo h̊ pᷣt dupſir in/ telligi.vcl ſᷣm babitũ.vel ſᷣm actũ.voluerũt g aliqͥ di cere ꝙ ãgelꝰ obſtiatũ ſᷣm actũ cuſtodiẽdi relinqͥt. ꝓ/⸗ eo ꝙ ipe cuſtodiẽti ãgelo nõ obedit.iĩmo ↄtra eiꝰ mo nita faciem obfirmauit.qᷓ;'tũ vero ad habitũ nõ dᷣſe/ rit.qꝛ ſpy ꝓmptꝰ ẽ ei ſbᷣuenire.ſi q̊ mõ ipᷣm ad viã ve/ ritatis videat inclinari.⁊ hic qͥdẽ modꝰdicẽdi nõ ſuf ficit.qꝛ nullꝰ ẽ adeo malꝰ et ꝑuerſus qͥn ãgelꝰ bonꝰ poſſit ei aliq̊d bñficiũ cuſtodiẽdi largiri. 5 ſi ſp eſt ei ꝓmptꝰ facere bonũ.vẽ ꝙ; nũqꝙᷓ; ſubtrabat oẽm actũ. Et ideo ſcdᷣs modꝰ dicẽdi ẽ ꝙ duplex ẽ cuſtodic an Eg actꝰ.vnꝰ reſpectu coꝛpis.alter reſpectu ſpũs. Inꝰ? ↄſiſtit in repulſione hoſtis ne oppꝛimat coꝛpa. alter in arcẽdo ipᷣm ne ꝑuertat alat⸗ Prent actꝰ effi⸗ cacia ẽ in ãgelo.ſecũdi vero nõ ſolũ ẽ in ãgelo.ſᷣ etiaʒ in nobis.Quãtũ ad pꝛimũ actũ bonꝰ ãgelꝰ hõieʒ vſ qʒ ad moꝛtẽ nõ dereliquit.qꝛ nõ patit᷑ ißm a demõe oppꝛimi vel occidi.niſi q aliter exigit ficri ſnia diui ni iudicij. Quãtũ vero ad ſcdᷣm actũ.qꝛ actꝰ illiꝰ cffi catia nõ tm ẽ in ãgelo ſ̃ etiã in nobis.ſbtrahit cuſto/ die bñficiũ ab his circa quos videt ſe fruſtra exerce/ ri.vtpote ab excecatis ⁊ obſtinatis.qͥ nec recipiũt in ſtructiõeʒ nec exhoꝛtatiõʒ. Sʒ cũ cuſtodia mag r ſpi ciat aiaʒ q; coꝛpus.adhuc nõ videt᷑ oino ꝓpbabile q; 26 qgelus oẽm actũ cuſtodie ſubtrahat reſpectu aie.Et ideo ẽ adbuc tertiꝰ modꝰ dicẽdi ꝓbabilioꝛ pᷣdictis. ꝙ effectꝰ ãgelice cuſtodic.ct ẽ reſpectu boni.et reſpe/ ctu mali. Reſpectu boni cõſeruãdi.vel acqͥrendi.vel augendi. Reſpectu vᷣo mali deſerendi.vel euitandi. vel minuẽdi. Bonꝰ igit᷑ ãgelus obſtinatos nõ deſe/ rit q;tũ ad actũ cuſtodie qͥ reſpicit malũ.qꝛ ſp retra⸗ hit hominẽ ne labat᷑ in peius.et hoc oñdũt res pᷣdi cte ſcdᷣo inqucte.et cõcedẽde ſũt. Quãtũ vᷣo ad actũ q reſpicit bonũ obſtinatos deſerit.ct antixpᷣm nõ cu ſtodit.et ſic intelligunt᷑ tres auctes ad illã ꝑptẽ indn/ cte. Ana q̃ᷓ dicit ꝙ ãgeli nos relinquũt et nos eos re/ pellimꝰ. Alia q̃ dicit ꝙ; abſceſſio ãgeli ẽ dãnatio infir mi. Et tᷣcia Dam̃. qᷓ dicit ꝙ ãtixpᷣs carebit ãgeloꝝ pᷣ ſidio. In oibus em̃ his intelligt᷑ ãgelꝰ terecere vel abeſſe.nõ qꝛ nõ defendat ab aduerſario.vel nõ retra bat a malo. qꝛ nõ cõſcruat ĩ bono.nec ꝑducit ad bo nũ.et ꝑ hoc ptʒ rõ ſequẽs. Hõ em̃ ꝓbat ꝙ ãgelꝰ ſim plicit᷑ dercliqͥt obſtinatũ.ſᷣ ſolũ q;ẽtũ ad effectũ cuſto 27 die qͥ ẽ in echoꝛtãdo et ꝓmouẽdo ad bonũ. il⸗ lud qð obꝛ ꝙ deus deſerit habitaculũ coꝛdis ꝓpter pctm̃.dðᷣ.qꝙ nõ ẽ ſiłe.qꝛ pctm̃ pᷣuat grc habitũ ꝑ quẽ diſponit᷑ aia vt hõ ſit di babitachm.⁊ iõ efficit coꝛ ho mis ineptũ ad h̊ ꝙ in ipᷣo habitet deꝰ.Habitatio em̃ dei in eo in q̃ habitat reqͥrit dignitatẽ. Euſtodia vᷣo ãgelica a cuffodito nõ exigit dignitatẽ.ſᷣ potiꝰ reſpi - 28 ct indigẽtiã ⁊ neccſſ tatez.A ill qdð obẽ ꝙ ccclig — 2 ſubtrahit oꝛõnis bñficiũ ab cis qͥs excõicat.dʒ.ꝙ; h facit ad ipoꝝ ↄfuſiõcʒ et coꝛrectiõeʒ.ſicut ptʒ.j.cum agit᷑ de ercõicatõe. nũq tñ ſubtrahit oino oꝛõnũ be⸗ neficiũ. Sic et ĩ ꝓpoſito intelligẽdũ ẽ angeiꝰ iuſto dei iudicio nõ cõpellit hõieʒ qꝙ ambulet in inuijs.⁊ abhomiatiõibꝰ.ct ignominie paſſioõibꝰ.hm ipetũ coꝛ dis ſui. nũẽ tñ ſic ncngu mõ a malo retardet lið vero qð obꝛ ꝙ ex boc — petm̃ hõis aggrauat᷑.dd.ꝙ ſicut peccatoꝛ ex dei mia et patiẽtia theſaurizat ſibi irã.et ↄuertit miaʒ dei ad cumulũ reatus ſui.et hoc nõ ẽ a deo.ſᷣ ab ipo pecca⸗ toꝛe.Si tñ iudicio ꝑmittẽte.ſic in ꝓpoſito intelligen⸗ dũ ẽ ſe hre. Põt tñ dici ꝙ nũqᷓ ſic cõuertit᷑ pctoꝛ in malũ.qn meliꝰ ſit ſibi cuſtodiri qᷓ; deſeri.q et ſi cõtẽ⸗ ptꝰ aggrauat peccãt reatũ.tñ freqᷓntatio pctön quõ * hõ incurreret ſi ãgelꝰ doſereret.aggrauaret młtofoꝛ⸗/ tiꝰ q́; cõtemptꝰ. Credẽdũ ẽ cm̃ ꝙ; multis modis ãge li qͥ nos cuſtodiũt. et ſtudeãt pmoucre ad bonuʒ· t ſtudeãt retrabere a malo. qᷓuis H̊ nõ ꝑcipiat hbebetu⸗ do ſpũs nr̃i.ꝓpt᷑ qd multi ſuꝑbiñt.multi ſũt inãti.et frequẽter ſibi attribuũt qdð ẽ ex bñfitio ãgelico.⁊ ex Hᷣ minꝰ efficiunt digni vt dh gelie adiuuẽt. et ppt᷑ hᷣ putile ẽ effectꝰ ãgelice cuſtodie noſſe ⁊ ite ligere. Cõ 4„ 50 ſueuerũt aũt a mgr̃is effectꝰ xij.aſſignari qͥ eliciũt᷑ ex ſcripturis. Pꝛimꝰ ẽ ꝓ delictis increpare. Judic.ij. Aſcẽdit ãgelꝰdñi ad galgala ad locũ fiẽtiũ ⁊ ait Edu xi vos ð tra egypti.et pꝰ.non audiſtis vocẽ meam. Scðs ẽ a vinculis pctõꝝ abſoluerc.Actu.xij.Ange⸗ lus aſtitit.et pꝰ.ceciderũt catbene de manibꝰeiꝰ.hoc tñ intelligẽduũ ẽ diſpoſitiue.Tertiꝰ ẽ ipediẽtia ad bo nũ auferre.qð ſigt᷑ Exo.xij.vbi ãgelꝰ ꝑcuſſt pᷣmoge nita egypti. Quartꝰ ẽ demões arcere.thob.vltio de- moniũ ab vxoꝛe mea cõpeſcuit dic thob.ð̊ raphaele. Quintꝰ ẽ docere.Dañ.ix. Nũc egreſſus ſuʒ vt doce rẽ te ⁊ itellgercs. Sextus ẽ ſecreta reuclare.Geñ.x/⸗ viij.tres ãgeli miſteriũ trinitatis et vnitat expᷣſſerũt. et ibi dẽ ſeqt᷑ Num celare poſſuʒ abꝛahã ⁊c. Septi⸗ mꝰ ẽ ↄſolari.thobᷣ.vj.foꝛti aio eſto.i ꝓxio ẽ vt a deo via deducere et cõducere.thobᷣ.v.ego ducã et rfducã curreris ⁊c. Octauꝰ ẽ in via di ↄfoꝛtare.iij. Reg.xix. ſurge ⁊ comede.grãdis em̃ tibi reſtat via. Honꝰ ẽ in eũ ⁊c. Decimꝰ ẽ hoſtes deijcere.yſa.xxxvij.egreſſius ãgelꝰ dñi ꝑcuſſit in caſtris aſſirioꝝ ⁊c. Andecimꝰtẽ/ tatiões mitigare.et hic ſignat᷑ geñ.xxxij.vbi iacob uctatꝰ ẽ cũ ãgelo.vbi bñdictiõc accepta cõfoꝛtatꝰ ẽ pꝰ luctã.⁊ cinarcuit neruꝰ femoꝛis ciꝰ. Ouodecimꝰ oꝛare et oꝛões deferre.thob.vltio.qũ oꝛabas cñ la chꝛymis ego obtuli ⁊c.Hi oẽs ſũt eſrcctꝰ cuſtodic an geli. ex qͥbꝰoibꝰ tã deo qᷓ; ãgelis debemꝰ eẽ obnoxij ⁊ grati. Aueſtio. ij. e ficet᷑ gaudiũ.Et ꝙ ſic v.luc.xv.gaudiũ ẽ ãgelł di ſuꝑ vno peccatoꝛe pniaʒ agẽte.qᷓ; ſupꝛa.xcix.iuſtis.Ex textu pʒ ꝙ ex ↄuerſiõe pctõꝛis.ãglis di accreſcit gau diũ. mltofoꝛtiꝰ ᷣ beatificatiõe eiuſdẽ¶ Ntẽ agelꝰin miſtrãdo bõi aliqͥd meretur.ſ̊ ñ meretur illð qð hʒ. ſicut ꝓpbatũ ẽ ſpra⸗s merctur hñdũ.ſᷣ qð rtribuitur ꝓ merito hoc eſt gaudiuʒ.ergo meretur maius gau diũ Item angelus habet pfectam chaꝛitatem. g diligit ꝓximum ſicut ſcipᷣm.&ᷣ vbi cſt par dilectio de pari bono.ẽ par gaudiũ.ſi g̊ ãgelꝰ diligit illũ quẽ cu/ ſtodit ſiẽ ſeipʒ.tatũ gaudʒ ð eiꝰ ſaluatiõe qtũ ſua. § vꝛ eiꝰ gaudiũ duplicarii¶ Itẽ vbicũq; ẽ dſiderij cõ pletio.ibi ẽ gaudiũ ⁊ delectatio.ꝗ vbi ð nouo cõplet᷑ aliqd deſideriũ.ð nono accreſcit gaudiñ.ſᷣ ãgelꝰ deſi derat illũ quẽ cuſtodit ſaluari.ᷓ cũ ſaluat᷑ neceſſe eſt ipᷣm gaudere ð eiꝰ ſalute.̊ pᷣꝰ ð hoc ñ gaudebat.qꝛ ¶ Atu ex beatificatiõe cuſtoditi ãgelo cuſtodiẽti ãpli/ ñ erat. ᷓ vi ꝙ nouũ gaudiũ ſibi dcgeſeat ,Ne agek cuſtodiẽtibꝰ hõics creſcere pᷣt cognitio ſicut ꝓbat in lr̃a mgjr̃.ſ rõc creſcit cognitio.eadẽ rõc ⁊ dilectio.? ſi dilectio.S gaudiũ et delectatio.tẽ in co qͥ oꝛdia te gaudet. ſicut creſcit matcria gaudẽdi.ita creſcit ett gaudiũ ſ̊ in ſuꝑna inlin creuit ccſeit mi gaudij cx ppo et ei? mẽbꝛis qbꝰ miſtrãt ãgeli beati.̊ vi.ꝙ in ilł ctũ. nullũ tñ incõueniẽs eẽ vẽ ſi vceqat Zipedin o N iti creſcat gaudiñ. M ãt materia gaudij creuit.pʒ.tũ ꝓ/ ſit ipᷣius qgeli aliqð accidẽtale gaudiũ. illð melius ſnn ae pter xpᷣi exaltationẽ. tũ ꝓpter ruine ãgelice patiöeʒ3. Sclarabit᷑ ꝑ ſeqᷓns ꝓppbleem. enti iſe tũ ꝓpt᷑ bõis ꝑditi reinuetioeʒ.q oĩa affectui oꝛdiaat Sienoi⸗ ff ſwin ie ſũt mã gaudij.maxie affectui ãgelico cũ ſit maxie oꝛ/ ¶Atn ex danatioe cuſtoditi incurrat ãgelꝰ aliqð dc/ ſtetin⸗ ſft dinat?. Sy cõtra. Btitudo ẽ ſtat?ꝰ oim̃ bonoꝝ ↄgreę ttrimẽtũ.Et ꝙ; ſic vi.iij. Reg.xx.ſcribit᷑cuſtodi viruʒ mmgeih gatiõe pfectꝰ.ſ vbi ẽ ſtatꝰ ꝑfectus ibi nõ ẽ ꝓfecꝰ.g iſtũ.q ſi lapſus fuerit.erit aia tua ꝓ aia illiꝰ.ex qͥ col- nuii Kin ãagelis btis ẽ pfectũ et plenũ gaudiuʒ.̊ nõ vĩ ꝙ ligit᷑ ꝙ dñs eo pacto cõmittit ad cuſtodiẽdũ ꝙ ſi cu- huf in ex aliqᷣ ſuſcipiãt ineremẽtũ. tẽ gaudiũ ẽ de eẽntia ſtoditus amittit᷑.de manu cuſtodis reqͥrat᷑. Si ẽᷣ bõ hltanine btitudis ſicut et charitas. ſi pt in eis creſcere gau⸗ ꝓdit᷑vẽ ꝙ ãgelus ipᷣm cuſtodiẽs incurrat ſalutis ſue gmſcchi diñ.pᷣt in eis charitatis babit? ocſcere. ſ ſi charitas pericſin. ⁊ boc vꝛ dicere Oꝛig.ſuꝑ illud Mu.xxv.ini/ nhirſiſnn t creſcere.pᷣt in eis alterari. ⁊ pᷣt in eis amitti. Ite, ciati ſut beel.glo. Pꝛeeſt ãgelꝰ bonꝰ qͥ ꝓ 8lictis cul miTenninn onñ creatũ cõpatũ ad increatũ ẽ ſicut pũctꝰ ad line pat᷑.et ꝓ bñ geſtis landaeu er Vſa. xxxiij. Angeli Gtnichtt sm . & ſi ãgelꝰ beatꝰ gaudet vnoquoq; ſicut gaudẽ pacis amare flebũt. coſtat añt q nõ ficbut niſi ppter mitagtgn vdyũ c᷑.ipꝛopoꝛtionabilit᷑ plus gaudet ð deo q; gaude miſeriã ⁊ dãnationẽ hõim. ſi illis maxie cõpatiuntẽ iinnin at ð aliqͥ creato. ſicut pnctꝰ adueniẽs linee ñ auget quos cuſtodiũt.v ꝙ ð dãnatiõe eoꝝ incurrãt gemi⸗ ſtü banl lineã. ſic creatura cũ creatoꝛe ñ ẽ maioꝛ gaudẽdi mã. tũ et plactũ.et ita aliqd gaudij detrimẽtũ.i¶ Itẽ ſi op tüͤclitſt i qᷓ ipa creatrix eẽntia ꝑ ſeipazʒ. cñ ãgelus gaudeat ꝭ poſitũ ẽ cꝗ oppoſiti.⁊ ꝓpoſitũ ppoſiti. ſaluatio bo Alictig n ipᷣa veritate eterna.p ali creat nõ v ꝙ gaudi minũ cuſtoditoꝝ generat in ãgelis cuſtodietibꝰ gau⸗ sdoe⸗ um in eo == cit gaudiũ in ꝗgelo ꝓpr diũ et cõgratulatiõez. ̊ dãnatio generabit gemitũ et nibis⸗ btitudinẽ eiꝰquẽ cuſtodit.⁊ ille qͥ cuſtodit᷑ pt ixoedire cõpaſſionẽ¶ Itẽ ſicut cõplctio deſiderij dlectat ani mihon nul ſuã btitudinẽ. pᷣt ipedire gaudij ãgelici fectionẽ. mꝗ. ita fruſtratio cõtriſtat. ̊ ãgelus qͥ cupit ſaluari digliͤſehnt ꝙ ſi boc ẽ falſuʒ.cũ ſit ↄtra rõez vere btitudis.g ⁊ pꝛi eũ quẽ cuſtodit. gaudet cũ ille ſaluat᷑.qꝛ deſideriũ eiꝰ Poonttoangal 51 nn vg gauchh ngocle ceſcere. pᷣt itelligi du · iplet᷑. cũ ex ciꝰ dãnatiõe fruſtret᷑.vꝛ ⁊c¶ Iteʒ pena dueni ifte plicit. vel exteſiue. vel intẽſiue. Extenſiue dꝛ ceſcere. arrij ſemp creſcit ꝓpt᷑ multitudinẽ eoꝝ qͥs ꝑ erroꝛeʒ duuqk inii qñ qᷣs de pluribꝰ gaudet. Intẽſiue vᷣo qñ affect? ei?ꝰ ſuum trabit ad danatiõeʒ. ꝑ oppoſitũ ex nr̃a ſalua ftfilig n de aliq̃ copioſiꝰ gaudet.Si & itelligamꝰ de ineremẽ tione creſcit ãꝗgeloꝝ pᷣmiũ nos cuſtodiẽtiuʒ. ſi nos ſopaulkwging to gandij ᷣm pᷣmũ modũ.ſic abſq; dubio veꝝ ẽ.⁊ do danamur.cũ ipᷣi gloꝛaari debeãt i nobis ſiue dᷣ nob. Agrritoi ctoꝛes cõiter boc ſentiat Tibis beztis ãgel accreſcit vã qꝙ patiãtur gloꝛie detrimẽtũ. Itẽ ãgeli mali gau ſaczdblejnri gaudiũ.q;ꝛ ð pluribꝰ gaudent ſᷣm ꝙ plures ſaluant᷑ vẽt dũ pñt hominẽ ꝑtrahere ad ſupplicia.et bocẽ q; ſeNinttrbon Si aut loqmur ð cremento gaudij q;tũ ad modũ ſe hõies odiũt qͥs exercitãt et tẽptãt. ſi boni ageli dili ufnptrim 32 cũdũ.ſcʒ quãtũ ad itenſiõeʒ.ſic diſtigueneũ eſt. MHã git illos qͥs cuſtodiũt.vẽ q; doleãt ꝑ oppoſitũiõ/ iszaicri c⸗ gaugiũ duplex ẽ. Eſt em̃ audliũ in qᷣ ↄſiſtit pᷣmiñ ſb⸗/ tra. Bonꝰ qgelus ẽ btũs. btũs ẽ cui ad nutuʒ cũcta ſaneteigleft ſtãtiale. ct boc ẽ gaudiũ ð bono increato qð bʒ ãgelꝰ ſucccqũt.ei aũt qͥ hmõi ẽ nõ pᷣt aliqͥd accidere detri/ Gianinn de deo et in veo. Eſt iteꝝ gaudiũ in q cõſiſtit ᷣmium mẽtũ. vẽ ꝙ ex dãnatiõe eoꝝ qͥs cuſtodiũt nullũ de Pbärilcdu accidẽtale.et hoc ẽ gaus u qð bʒ ãgelꝰ de bono crea trimẽtũ ncbrrue Dre aͤgel⸗ bonꝰ volutatẽ ſuã di⸗ inſku to . ſiue ꝓpꝛio ſiue alicno.Fuerũt igit̃ qͥ dixerũt ꝙ in uie volũtati cõfoꝛmat.ꝗ ſi deꝰ nõ vult ſaluare niſi p⸗ Uiſoenioe agel btis creſcit vtrũq; gauciũ itenſiue.qꝛ nõdũ ſũt deſtinatos.vẽ q; nec ãgelus bonꝰ. ſi nullus pᷣdeſti/ Aſurfoiath pfecte beati ꝙᷓuis beati cõfirmati.S qꝝ opinione vꝭ natꝰ dãnat᷑.nullꝰ dãnat᷑ quẽ ãgelꝰ bonꝰ nõ velit dã Clchbtöͤrſn fuiſſe mgr.Sʒ qꝛ boenõ vrẽ ꝓbabile ſicut ſupꝛa ĩpꝛo mac. S vĩ ꝙ ex nulliꝰ dãnatiõe triſtet᷑.¶ Ntẽ doloꝛ et 1s tnlet rdinnt batũ fuit di. v. vbi agit᷑ de couerſiõe ãgeloꝝ.iõ fuert triſticia nõ ẽ ſine pena.⁊ pena nõ ẽ ſine culpa pꝛeuia. ſiencönttr, q̃ dixerũt ꝙ neutrũ gaudiũ in eis creſcit intẽſiue.ᷣ ſo f in btis ãgelis nuqᷓ; fuit culpa.æ nec fuit nec eẽ põt lneperie lui extẽſiue.ſicut charitas eoꝝ ñ ẽ maioꝛ qᷓ; fuit ab ini triſticia. ¶tẽ ãgelꝰ nõ magis meret᷑ in miſtrando intgizo⸗ tio. quis ples nũc diligãt ꝙ; tũc. Sʒ qꝛ ill ñ v ad. bono qᷓ; malo.cũ ex volũtate eq̃lit᷑ dona miſtret vtri krſia en hyuc multũ ꝓbabile ꝙ ãgel accreſcat mꝗ qͥn aliqͥ mõ q;.& ſi remũeratio penſat᷑ ᷣm meritũ.nõ minꝰ remu wifn intẽdat᷑ zguchi i g ere modꝰ dicdi ꝙ an nerat᷑ agelꝰ cũ cuſtodit pᷣſcitũ q; cũ cuſtodit pᷣdeſtia/ tütinten gelis nllo mõ accre cit gaudiũ ĩ qͥ ↄſiſtit pᷣmiũ cẽntia tũ. vr ꝙ ex illiꝰ dãnatiõe nullũ incurrat ãgelꝰ detri rf⸗ l le.q; qᷓtũ ad ill pfecte bti ſũt.S adi iqͥ̊ ↄſiſtit pᷣ⸗ meti Juͤrta hoc q̃rit᷑ vtꝝ ãgelꝰ velit illũ quẽ cuſto in min accidẽtale accreſcere pt.nõ ſolũ extẽſiue veꝝ eti dit ſaluari.cũ reuelatũ ẽ ſibi ipʒ cẽ pᷣſcitũ.Si nõ vult iani dr am iteſine. ⁊ rõe boni ꝓpꝛij.⁊ roe coiũcti.qꝛ miſtran/ ipm ſaluari.ᷓ vꝛ cũ cuſtodire inuite.Si vult. vꝛ 3 iggntf do alijs.bona oꝑa facũt.in qbꝰ pᷣmiũ accidẽtale me voluũtas eiꝰvolũtati diuie nõ ↄfoꝛmet᷑ nec ꝙ etiã im Eſichn⸗ rẽct᷑ ⁊ eti cõciues ſuos ad biſtudinẽ pducũt. ſuꝑ q; plene Btea cuſtodit pſcitũ. qro äd pᷣmi ei er boc cart bus abſq; dubio gaudẽt et cõgratulat᷑. ⁊ hec poſitio reddit. Subale nõ.cõſtat.Accidẽtale nõ.vt vẽ.qꝛ i / Eeni tercia vĩ eẽ ꝓbabilioꝛ. Et ſm banc ps rũſio ad pꝑtes lud ↄſiſtit circa ſaluatiõez eoꝝ qͥs cuſtodiũt. ſicut pʒ Abec⸗ oppoſitas. Mã rões oñdęẽtes q; ex nr̃a btificatiõe an in pᷣmio aureole.qdð hñt pᷣdicatoꝛes Gead pᷣdictoꝝ ʒ3 Duh gel accreſcat gaudiũ.cõcludũt ſolũ ð gaudio accidẽ intelligẽtiã ẽ notãdũ ꝙ circa boc diuerſimode ſenſc· nfmmun tali.qdð ẽ circa bonũ.in qͥ tñ nõ ↄſiſtit eẽntialis pᷣmij rũt diuerſi.Quidã em̃ dicere volucrũt ꝙ ãgeli bti ex mnerpjtidſt augmẽtatio. Rões vᷣo ad oppoſitũ ꝓcedũt ſiue con donatiõe eon qͥs cuſtodiũt et ſi nõ incurrãt detrimẽ luldreſtct dludũt ò gaudio ſubali rõe cuiꝰ ẽ ãgelꝰ ꝑfecte btũs. tũ gloꝛiecõcipiũt tñ gemitũ mie. Quãuis em̃ ſint ex ungſute et ꝙ rñdet quãtitati habitꝰ.et ꝙ; ẽ bonũ icreatũ. 2 ſublimitate glie ĩmoꝛtales ⁊ ipaſſibiles.nõ tñ ſũt in⸗ ſinnntz qdẽ nõ creſcit in co ſicut ille rões “ tia vo cõpaſſibiles.et hoc accipiũt er quodã verbo Berñ. W r nõ cludit ꝙ bõ poſſit gaudiũ qgelicũ ipedire.qꝛ q vi hoc dicere.ct dicũt vbũ yſaie ſupius dictũ ſic in illidn ſicut iã meliꝰ patebit.ſicut ãgelꝰ cõgratulat᷑ ð hõim telligẽdũ eẽ. Sʒ tñ illud nõ vꝛ intelligibile quõ aliqs Figelec ſalute.vt tñ nõ triſtet᷑ ð vãnatiõe.ita nr̃e ſalutis ipe poſſit cõpati et nõ pati.nec illud vẽ ile ꝙ; ãgeli tſtfrees HBlute vt tn no triſtet dangcioe. ita nie ſalutis ipe poſt cõpati et nõ pati. necillud vꝛ ꝓbabile ꝙ, ageln eictgt dunẽti nullij in ogelieo gauclio yel ᷣmio ponit defe glic pietate et mig ſiectant ad repꝛobosci ipi mati irdi euntgni * iindine ilisienriin ſini giiei⸗ geniiſſen neen hie tichsri - „ „1, Griinig Hi inen ei, iiſ iaimän nitrahede z lnb ſün ͦurikumruiß fnlnzti iiapzgn Sirürt ah = dppoſtitla , = m btimü Zwutite fi. Gii fönin tn antip Padtiifit ziübie 54 55 37 ſibi — — — — 1 . 2 ι . — me zeleẽt iuſticiã et diuinã gloꝛã. vtpote qͥ i ſũt con ſtituti in ꝑfecto ſtacl iuſticie. Pꝛopt᷑ qd dicit Gꝛeg. repꝛobos nõ hñt cõpaſſionẽ iu ſtoꝝ aie.Ait em̃ ſic. Juſtoꝝ aie et ſi bonitate nature ſue miam bñt.iã tñ actoꝛis ſui iuſticie cõiũcte.tanta rectitaudie cõſtrigunt᷑.vt nulla ad rpꝛobos cõpaſſiõe moueant᷑.de btis loq̃t᷑. Et ꝓpt᷑ hoc ẽ alia poſitio. in quadã omeł.q; ãgeli cuſtodiẽtes ex dãnatioc eoꝝ q̊s cuſtodiũt nec cocipiũt gemitũ.nec incurrũt aliqð gloꝛie dtrimẽtũ. Bemitũ nõ cõcipiũt.ꝓpt᷑ plenitudinẽ gaudij.quod adco ꝑfectũ ẽ vt nullo mõ ſuſcipiat admixtionẽ con trarij. Detrimẽtũ nõ patiunt᷑.ꝓpt᷑ ſtabilitateʒ boni adepti.nihil em̃ bñt qð poſſint amittere.nec ex ꝑte meriti.nec ex ꝑte pᷣmij.cũ ſint in gloꝛia et in iuſticia cõfirmati.Et qm̃ detrimẽtũ dicit amiſſionẽ alicꝰ bo/ ni habiti.iõ ex nullo euẽtu dtrimẽtũ aliqdð pnñt pati. et cõcedẽde ſũt rões qᷓ̃ ad boc inducunt᷑. Ad illð ve ro qð obꝛ ꝙ deꝰ reqͥret aiaʒ cuſtoditi de manu cuſto dientis. dů.q; veꝝ ẽ cũ perit ꝓpt᷑ cuſtodis negligẽti / am.Et qꝛ in btis ãgelis nulla cadit negligẽtia.iõ de manu ipoꝝ nullꝰ dãnatus veqͥrit᷑. Et ꝓpterea vᷣbũ Oꝛig.qd ſcqͥtunſi ſimplicit᷑ intelligat ẽ falſuʒ. Nul⸗ lo em̃ mõ n Helt boni culpabunt᷑ .nec in iudiciũ ad/ ducent᷑.niſi foꝛte qͥs dicat hoc debere intelligic nifeſtãdũ q; repꝛobi ex malicia ſua fũt dãnati.nõ ex ſuoꝝ cuſtodũ negligẽtia.Ael niſi qͥs intelligat vᷣbuʒ Dag. vt ãgeli dicãtur ibi pᷣlati.et ꝑ hunc modũ vᷣbũ Vſa.qð ſubſeqͥtur pᷣt intelligi vel exponi.vt ãgeli pa/ cis dicãtur ibi boni pᷣlati.Si tũ qͥs intelligit de aget btis.vᷣm vitatẽ amaritudo fletus nõ indicat vitateʒ doloꝛis.ſᷣ aliquã cõfoꝛmitatẽ indicat in ſigno vel af fectu exterioꝛi.et pᷣt illð itelligi dictuʒ ꝑ autropoſpa/ ton.ſicut d deꝰ tactꝰ fuiſſe voloꝛe coꝛdis intrinſecꝰ Beñ. viji¶ Ad illud qað obꝛ ꝙ ſi oppoſitũ ẽc ti ⁊c.dd.q iſta maxia hʒ inſtãtiã vbi alteꝝ ineſt ꝑ na turã ſiue ad modũ nature.ſicut et illa q oppoſita na ta ſunt fieri circa idẽ.et qm̃ ãgelꝰ btũs ẽ ſuſceptibilis ß nõ triſticie.iõ gaudere pᷣt de ſalute qᷓ;uis nõ . dillud qð obẽ ꝙ fruſtratio de ſiderij cõtriſtat.dð.qꝙ tũc deſideriũ fruſtratur qñ qͥs gaudi tniſti Kictet ex dãnatiõe. aliqd appetit in oẽm euẽtũ ſiue abſolute et illud nõ euenit.qñ vᷣo appetit ſub cõditiõe.et illa cõditio nõ ſtat.ſi illud qdð appetit nõ euenit. ebe nõ dẽ deſi ½ —— deriũ fruſtrari. ct ſic ẽ in ꝓpoſito. Mã ãgelus appc/ tit eũ quẽ cuſtodit btificari.ſi ipᷣe voluerit fidelit᷑ ad/ berere xpᷣo.et hoc nunqᷓ fallit qͥn eueniat.et qꝛ illeqͥ dãnat᷑ recedit ab appoſita conditiõeiõ in deſiderio ageli nullã ponit fruſtrationẽ dũ nõ ad id puenit qð elꝰ appetebat. Ad ill ꝙ obꝛ ꝙ ex nra ſalua⸗ 2- Z dis cõtinuat. In ſcᷣa diuerſas ſctõꝝ opiniões ci ſctõꝝ ⁊cc. In tertia alterã ex illis opiniõibus eligit et ex 7 vltima q̊ddã dubiuz determiat.ibi.Attẽde qꝛ bic dicit Aug.⁊c. Similit᷑ ſca ꝑs pᷣncipał in Se in ma bn . In icda deter⸗ opinionẽ plus electã inqrit qᷓtuoꝛ hʒ ptes. In pᷣma determiat q̃lit᷑ fuerit infoꝛmis et confuſa enpeter⸗ vieb? vlin miat vbi dis vyt dicit Alcuiuus. Ad illud qdð obẽ ꝙ ſi oppoſitũ ẽ cã oppoſi rca ꝓductiõeʒ m . bi fuerit locata. ibi.nunc ſupeſt qʒ ſco ꝓpõcbat᷑. In tercia vᷣo anticipãdo determiat b? diebꝰ qt fuerit diſticta.ibi.nũc ſuꝑeſt vt diſtinctiõcʒ c. Quarto vo ⁊ vltio auẽte Alcuini gür mar ibſaiea: em̃ AXII tide creſcit ãgeloꝝ pᷣmiñ. dð. ꝙ ven ẽ q; cłeſcit pᷣmi⸗ accidẽtale.nõ tñ ſequit᷑ ex boc ꝙ ex defectu ſalut in⸗ currãt ãgeli detrimẽtũ vł danũ.qꝛ detrimẽtũ vel ðã nũ ẽ reſpectu rei iã habite. Si aũt ſit reſpectu rei ha⸗ bẽde. hoc ſolũ ẽ qñ ex ipedimẽto aliqᷓ remanet indi/ getia et ĩꝑfectio in eo q ipedit᷑. Sic aũt nõ ẽ in ꝓpoſi to. Quia qᷓ;tũcũq; ille qͥ cuſtodit᷑ dãnet᷑.nihilominꝰ tñ ãgelus bʒ ſuũ pᷣmiũ ſaluũ.⁊ q;ẽtũ ad gaudiũ qð hʒ din deo et quantuzʒ ad gaudium quod habet in ſeipᷣo ſiue de bono pꝛopꝛio. Gaudebit enim de boms opi. bus q̃ circa illũ fecit quẽ cuſtodiuit. Et quãtũ etiam ad gaudiũ qð bzʒ in altero.qꝛ cuʒ vnꝰ cadit.alt᷑ coꝛo nã ſuã accipit.ſicut fuit expoſitũ in pᷣmo li. Jdo et ſi ruina icn nõ repat᷑ ex illo quẽ cuſtodit.repat᷑ tñ ex alio. Muis ppt᷑ culpã illiꝰ ne de eo gaudeat pa tiat᷑ ĩpedimentuʒ.ct ex tali tropo foꝛtaſſis dicat Oꝛi geñ.ipᷣm eẽ culpãaduʒ.nullũ tũ ex boc incurrit detri/ mernAdid ns obꝛ e ãgelꝰ malus gaudet ð dã natiõe.g ⁊c.dð.ꝙ ñ ẽ ſile. Quia ſicut nõ ẽ repire ma/ lũ oino ipmixtũ bono.ẽ tñ repire bonũ oino iꝑmixtũ malo.ſic repꝛobatio ãgeloꝝ aliq̃ͥ mõ admittit gaudi/ „₰ um Spurg glee btitudo nullũ patit᷑ ſecuʒ toꝛ mẽtũ v ach ducent᷑ in iudiciũ nõ ad ſuaʒ cõdẽnationẽ.bᷣ ad ma/ tũ vel gemitu. Ex pᷣdictis patẽt illa duo q̃ vltio qᷓ rebat᷑ ſcʒ de voluntate et pᷣmio ãgeloꝝ cuſtodiẽtiuʒ malos.Aolunt em̃ malos q̊s nouerũt eẽ pᷣſcitos vo luntate abſoluta dãnari.qtuʒ ãt in ſe ẽ vellẽt eos ſal uari. et iõ nõ cuſtodiunt inuite. Quia qᷓis ſentiãt fe fruſtra laboꝛare ad ꝑducẽduʒ eos ad ſalutẽ. tñ ſciũt ſe fructuoſe laboꝛare ĩ hoc ꝙ retrahũt ne icurrãt ma ioꝛẽ dãnationẽ. Quadruplex em̃ ↄſueuit pᷣncipał ef/ fectꝰcuſtodiẽtie aſſignari circa aias. AUnꝰẽ vt ꝓficiat aia ĩ bonuʒ gre.Aliꝰ vt nõ cadat i maluʒ culpe.Ter cius ẽ ſi cadat ꝙ poſtmoduʒ reſurgat. Quartꝰ ne to tiẽs vel iĩ tatũ malũ cadat.q̃tiẽs vel ad qtũ aduerſa/ riꝰ incitat. Poſſet tñ alit᷑ dici ꝙ nõ ẽ ãgel reuelatuz. q ex eis q̊s cuſtodiũt ſaluari debeãt vel dãnari. boc 4 „ ₰ ſuaaderc.et hic ẽ finis in alio.Sic ctiã duplex ẽ pᷣmũ ageli accidẽtalc.vnuʒ qͥ gaudet de bonis opibꝰ q̃ fe⸗ Cit.ali q̊ gaudet ſalute eiꝰ quẽ cuſtodiuit.Et quẽ⸗ admodum artifex ſi hẽt finẽ pᷣmũ et caret ſcdᷣo.nibi⸗ lominꝰ ꝑfecte dẽ he methoduʒ.ſi ex cõtingẽtibꝰ ni/ hil omilſit. ſic ãgelꝰ qͥ fidelit᷑ cuſtodiuit cum qͥ ex ſu⸗ culpa dãnat᷑.ꝓfectuʒ hʒ pᷣmiuʒ et merituʒ duʒj ðᷣ bo nis ſuis opibꝰ gloꝛiat᷑ Gaudiuʒ ãt illud qð ẽ mul⸗ tiplicatiõe bonoꝝ opeꝝ.nõ ẽ pᷣmiuʒ ſubale.cũ nõ ſit ð ſũmo bono.ſ accidẽtale.nec tñ ẽ aureola.qꝛ nõ oẽ pmiñ accñtale ẽ aurcola. illð ſolũ qð bʒ pexcellẽtiã iſtictio xi.ðᷣ coꝛpał creat᷑e ꝓductiõe q;tũ ad pꝛicipiũ materiale.⁊ hec ꝓductõ dr creatio. Ec de ãgelice cõditiõe ⁊c. Supꝛa egit mgr̃ ð cõditiõe nature ſpũalis: in hac ſcdᷣa pte agit ð cõditiõe coꝛ al. Et qm̃ creature coꝛpalis duo ſũt pᷣncipia.vicʒ male et foꝛmale.iõ ps iſta bʒ duas. In pms agit de ꝓductioe coꝛpal creature ꝙtũ ad pᷣncipiũ male. et h ꝓductio dicit᷑ crcatio. In ſeda agit de ꝓcuctiõe fp̃iꝰ qᷓtuʒ ad pᷣncipiũ foꝛmale.et h ꝓductio dꝛ diſtictio.j.di.xiij. diſtiction fu ia ps ptinet pñtẽ diſtictiõeʒ ĩ qᷓ itedit agere ð materie reꝝ coꝛꝑaliuʒ ꝓductiõe.Et qĩ gen panewer matene co⸗ poꝛał due fucr̃t ſolẽnes opiniõcs.iõ ꝑs illa duas hʒ. In pᷣma vnã ex illis eligit. In ſea materia illa tractat et inqrit.ibi.de qᷓ re puſq tractemꝰ ⁊c. Pꝛia ps bʒ quatuoꝛ pticulas.In pᷣma dict⸗ B ateric coꝛpaliuʒ cxplicat.ibi. Quidã naneg lanat. ibi. Scᷣm hãc itaq; traditiõez ⁊c. In qᷓrta ct ྠPꝛia ãt diſtictionis oꝑatio fuit ⁊c. Pꝛia ꝑs a iuxta illã opinionẽ Z In pma dicta dieö/ *% 58 39 40 tũ nõ ẽ certũ. De pᷣmio vo dð.ꝙ ſicut duplex ẽ finis artificis. vn? in ſe.et alter in alio.ſicut ptʒ in retboꝛe cuius finis ẽ loqͥ oꝛnate.et bic finis ẽ in ſe.⁊ alt᷑ alij p chec ð angelice natu BDicta dicendis contiuntaas.— re cõditiõe dicta ſufficiãt. Mũc ſupereſt de aliaꝝ quoqʒ reꝝ creatiõe .ac pꝛecipue de operum ſex dieruʒ diſtinctiõe nõnulla in mediũ ꝓterre.Cum deus in ſapia ſua angelicos cõdidit ſpũs.alia etiam creauit. ſiẽ oñdit ſupꝛadicta ſcriptura. Gñ.q̃ dicit in pꝛincipio deli creaſſe celum.i. angelos.⁊ terram ſcʒ materiam quatuoꝛ elementoꝝ adhuc confuſa et infoꝛ mem.q̃ a grecis dicta eſt chaos.⁊ hec fuit ante omnem diẽ.deinde elementa diſtinxit deus. ⁊ ſpẽs pꝛopꝛias atq; diſtinctas ſingulis rebus ſᷣm genus ſu/ um dedit.que non ſimul vt quibuſdã ſanctoꝝ patrum placuit.ſed ꝑ inter / ualla tempoꝝ ac ſex volumina dieꝝ vt alijs viſum eſt foꝛmauit. a Yllã confuſaz ma⸗ teriam quatuoꝛ ele/ mentoꝝ quã nomie terre ut Aug.ait con tra manicbeos.iõ ap pel. ⁊c. Cõtra hoc v‚ eſſe qdð dicit Hug. ꝑ terrã boc elementuʒz terre ſignari puto cũ dicitur In pꝛincipio crea.deus ce. et ter. S non vꝛ ſignare illam materiã infoꝛmeʒ in ſuua generalitate. JYtẽ ſi per terraʒ ſignatur materia infoꝛmis.cũ in illa conueniat celũ et terra.v ꝙ non bñ diſtinguant᷑ illa duo Juxta boc ẽ queſtio ꝓpter quid iſtis tti bus nomibus illa in⸗/ foꝛmis materia ap/ re.abyſſi.⁊ aqᷓ.cuʒ nõ magis eſſet ibi de ra⸗ tione terre et aque. ignis vł aeris ſint dd. ꝙ ⁊ ſi mul expoſitiones huiꝰ ðx/ bi in pᷣncipio cre.de. ce.⁊ ter.qᷓtuoꝛ tñ ſũt pᷣncipales.et ᷣm has different᷑ exponit᷑ no men terre. Ana ex/ expoſitio ꝙ ce.et ter. vnam et candem ma teriam nominant ſcʒ materiam infoꝛnmem omniũ coꝛpaliuʒ. ꝓ/ ut tamen de ip̃a de bebãt fieri duoꝝ coꝛ e um genera. icz ce eſtia ⁊ elementaria. vt ſit ſenſus. In pꝛin cipio cre. deus ce. et tcr.id eſt materiaʒ ex q̃ debebat fieri ce. et dia clemẽta. ⁊ iſta ex- poſitõ ↄfirmat᷑ ꝑ ibᷣſe (iuerhssopinionez inci pducionem mea terie coꝛpalium explicat. b ¶ Quidam nanqʒ ſanctoꝝ patrum qui verba dei atqʒ archana excellenter ſcrutati ſunt.ſuper hoc quaſi ad⸗ uerſa ſcripſiſſe vident᷑. Alij quidẽ tradiderunt omnia ſimul in materia et foꝛma fuiſſe creata. Qð Aug.ſen⸗ ſiſſe videt᷑. Alij vero hoc magis ꝓbauerũt ac aſſeru98e⸗ runt.vt pꝛia materia rudis atqʒ infoꝛmis quatuoꝛ ele mentoꝝ cõmixtionẽ atq; confuſionẽ tenẽs creata ſit. Poſtmodũ vero ꝑ interualla ſex dieꝝ ex illa materia rerũ coꝛꝑalium genera ſint foꝛmata ſᷣm ſpecies ꝓpꝛi⸗ as.Quã ſniaʒ SGꝛego.Hiero.Beda alij plureſqʒ cõ⸗ mendaãt ac ꝓferunt. Que etiaʒ ſcripture geneſeos.vñ pꝛima huius rei ad nos manauit cognitio.magis con gruere videtur. (ars ex illis opinionibus eligit et expila at les condite ſunt. . Geñ.i. quõ ꝑ interualla tempoꝛis res coꝛpoꝛs· pellat᷑ ſcʒ. nomie ter ¶Scom hãc itaqʒ traditionẽ.oꝛdinem atqʒ modũ crea tionis foꝛmationiſqʒ reꝝ inſpiciamꝰ. Sicut ſupꝛa me moratũ ẽ. In principio creauit deus celũ.i.ãgelicam naturã ſed adhuc infoꝛmẽ vt quibuſdã placet.Et ter rã.i. illã cõfuſam materiã q̃tuoꝛ elementoꝝ quã noie terre vt Aug.ait cõtra manicheos.iõ appellauit mox ſes. qꝛ terra inter omnia elementa minus ẽ ſpecioſa.et illa inanis erat et incõpoſita ꝓpter omniuʒ elemẽtoꝝn cõmixtionẽ.Eandẽ etiã vocat abyſſuʒ dicẽs. Et tene bꝛe erãt ſuꝑ faciẽ abyſſi ⁊c̃.qꝛ confuſa erat ⁊ cõmixta. ſpecie diſticta carẽs.Eadẽ etiã materia ifſoꝛmis dicta ẽ aq̃ ſuꝑ quã ferebat᷑ ſpũs dñi.ſicut ſuꝑfert᷑ fabꝛican/ dis rebꝰ volũtas artificis.qꝛ ſubiacebat bone volũta ti creatoꝛis.qð foꝛmãdũ ꝑficiẽdũq; inchoauerat.q ſi⸗ cut dñs et ↄditoꝛ pᷣerat fluitãti et confuſe materie. vt diſtigueret ꝑ ſpẽs varias qñ vellet ⁊ ſicut vellet.hec i dicta ẽ aqua.qꝛ oĩa que ĩ terra naſcunt᷑.ſiue aiĩalia. ſiue arboꝛes.vel herbe.et ſilia.ab humoꝛe incipiũt foꝛ 1 .. Auguſti. Quare illa con fuſa materies vocctur terra. abyſſus qug. mari atqʒ nutriri. hHis omnibꝰ vocabulis vocata eſt illa ĩfoꝛmis materia.vt res ignota notis vocabul inſi nuaret᷑ ĩpitioꝛibꝰ.⁊ ñ vno tm̃. Nã ſi vno tm̃ ſignifica ret᷑ vocabulo. Hh eẽ putaret᷑ qdð cõſueuerãt hõies ĩ ilo vocabulo itelligẽ. Sub his g̊ nõibꝰ ſignificata ẽ mã —J JJ— illa confuſa et infoꝛmis q̃ nulla ſpecie cerni ac tractari quẽtẽ lf̃am. Subſe⸗ poterat.i.noibus viſibiliũ reꝝ q inde future erant ꝓp⸗ nt em erxpꝛimit q̃i pter infirmitatẽ ꝑpuuloꝝ qͥ minꝰ idonei ſunt inuiſibilia Sake .rai⸗ cõpꝛehẽedere.et iñc erãt tenebꝛe.i.lucis abſẽtia.ꝰ Non pero er 3. fſ. em̃ tenebꝛe aliqͥd ſunt.ſed ipᷣa lucis abſentia. ſicut ſi/ dareroltione vaing lentiũ nõ aliqua res ẽ. ſed vbi ſonꝰ nõ ẽ.ſilẽtiũ dicit᷑. longinqua.qꝛ nomie Et nuditas nõ aliqua res ẽ.ſed in coꝛpe vbi tegmẽtũ eccli vult itelligere na nõ ẽ.nuditas dicit᷑. Sicut et inanitas non ẽ aliqd. ſed turo ſpnalẽ. nomine inanis dicit᷑ locus eẽ vbi nõ ẽ coꝛpꝰ.et inanitas ẽ ab / kre naturã coꝛpalez. ſentia coꝛpis. MVBUW⸗ e Euſus⸗ Zu pn. uoddã dubium determĩat.ſcʒ quo ſenſu rAtancmics naemr tenebꝛe dicant᷑ nõ eẽ aliqͥd et quomõ dicin et materiaʒ pꝛimã.et tur eſſe aliquid. d H hec expoſitio ↄfirma Attende qꝛ hic Augu.tenebꝛas dicit non eſſe aliquid. tur ꝑ litterã ſequẽtẽ. 4 cum alibi tenebꝛe inter creaturas ponantur que be⸗ in ſecndo die Haͤn nedicũt dnm̃. Vñ dicit᷑. Benedicite lux et tenebꝛe do tmitur. gin peiteipio 4 mio. deoqʒ ſciendũ ẽ tenebꝛas diuerſis modis acci- tempoꝛis ſi q̃ fuit p⸗ 8 pi.ſcʒ. vel ꝓ lucis abſentia.q̃liter ſupꝛa accepit Aug. ductio celi.nõ fuit ce iuxta quã acceptionẽ nõ ſũt aliqͥd. vel ꝓ aere obſcura li coꝛpalis ſᷣ ſpũalis. 4 to ſiue geris obſcura qlitate.et m hoc aliq res creata crrln ernaliti aſi lunt. Iceo ergo dicit tenebꝛas tũc fuiſſe ſup facẽ abii Aerpoſirto ante retur. ſed nõdũ lucis gratia opus ſuũ deꝰ venuſtaue⸗: giterrenu clemeru r 4 tat. q poſtea in pꝛio die foꝛmata. deii tria alia demẽ . — — qliter materia coꝛꝑaliũ ſᷣm opinionẽ ta.ꝗ ſili ſuꝑ onaetr plus electã fuerit infoꝛmis et cõfuſa. e bulecrare, eaa nc De qua re pꝛiuſq; tractem duo nobis diſcutiẽda oc⸗ bule crit erp Anbren. currũt. Pꝛimũ q̃re illa materia ↄfuſa infoꝛmis dicaX. uepodein vnaper an qꝛ om̃i foꝛma caruerit.an ꝓpter alið. Secũdo vbi mixtiõe cõfuſa circũ ad eſſe ꝓdierit.⁊ quãtũ in altũ aſcẽderit. Ad illud er⸗ quaqʒ ſuſpẽſa.q̃ eo go qð pꝛio poſitũ ẽ bꝛeuiter rũdẽtes dicimꝰillã pꝛimã 12 in altũ ptende⸗ materiã nõ ideo dictã foꝛe infoꝛmẽ.ꝙ nullaʒ oĩno foꝛ: bai Fuonſe; nüc ſũ⸗ n mã habuerit.qꝛ non aliquid coꝛpoꝛeũ tale exiſtere pt. nct Alig, ermt 1* quod nullã habeat foꝛmã.ſed iõ nõ abſurde infoꝛmez p litterq ſequẽtẽ con oppellari poſſe dicimꝰ.qꝛ in confuſione et ꝑmixtione Rran. Anaſta ex⸗ „ quadã ſubſiſtens.nondũ pulcraʒ apertãqʒ et diſtin/ poſitio que cõioꝛ eſt 4 ctam receperat foꝛmam qualẽ mõ cernimus. Facta ẽ Em expoſitoꝛes pla- ergo illa materia in foꝛma confuſionis ante foꝛmã di / nort ca irel nudn ſpoſitonis. In fſoꝛma cõfuſionis pꝛius omia coꝛpalia uenautandα⁰ kue materialiter ſimul et ſemel ſũt creata.poſtmodũ in foꝛ bitaculũ i q̊ ageli ſũt 44 ma diſpoſitionis ſex diebus ſũt oꝛdinata. Ecce abſo / creati.pꝑ terrã vo ma lutũ eſt qð pꝛimo in diſcuſſione ꝓpoſituʒ fuit. ſcʒ qua len emnni orvo re illa materia dicat᷑ infoꝛmis. ”MM uceelehin ſurt “ S r L ſtriuz. Mec expoſitio . ſeqnti e cõcoꝛdat.q̃ expꝛimit de illa materia facta eẽ coꝛpa celeſtia et elemẽtaria. Et ſi tu q̃ras ꝗre illa duo diſtiguit. plana ẽ rũſio qꝛ celĩ empyreũ cõpletũ erat ĩmutabile.et hẽbat mẽſurari euiternitate cũ ſuis cõten 4 tis. materia vᷣo illa incõpleta erat ⁊ ſubiecta mutabilitati.tã ipa ꝙᷓ ea ꝗᷓ ex ipᷣa futura erãt.et iõ debebat men . ſurari tpe. Et ꝑ boc pʒ ꝙ ſcriptura diſtinxit illa vuo valde rõabilit᷑ elegãter.cñ in pᷣmaria ↄditiõe dinerſas haberẽt mẽſuras.ſᷣm q̃s adinuicẽ differrẽt. ſiue eoꝝ differẽtie innoteſcerẽt. et ꝑ h̊ patent duo obiecta pꝛima. . 2 (Alugas q̃rit᷑ qᷓre his tribe noſp appcllata E.dðᷣ.ꝙ ⁊ ſi ad h̊ ſatis ſufficiẽt rñdeat uigf in lr̃a.pᷣt tñ dici ꝙ mUInnſinuat᷑ ipa mã iformis iſtis tribꝰnõibꝰ ſub triplici ↄditiõe ſe br̃e in cõpatiõc ad foꝛm. Ipa em̃ mã dat foꝛ ipit ſpecioſitatẽ et cõpletionẽ.et ꝑ ſe eſt quaſi tenebꝛa.ct iõ ſignat᷑ nomine abyſſi te zoſe. Ipa q̊z mã ad 3 foꝛma bʒ aptitudinẽ et inclinatiõex.et ita quãdã fluxionẽ qᷓ ſignatur nomie aque. b¶Hõ em̃ tenchꝛe aliqᷣd ſut. Cotra. Si tenebꝛa nihil ẽ.gᷓ non ẽ alicubi.&ᷓ nõ vẽ ꝙ eſſent ſuꝑ faciem abyſſi. Itez tenebꝛa nihil dicit niſi negationeʒ pᷣſetie lucis coꝛꝑalis.cũ g ab etno eſt verũ dicere ꝙ lux coꝛꝑalis nõ erat.ab et᷑no eẽt veꝝ dicere me fixione. et ꝓpt᷑ hoc appellat᷑ noie terre ꝗᷓ int cetera elemẽta plꝰ bʒ ſtabilitate. Ipᷣa ctiã mꝗ a foꝛma re- cy eẽt tenebꝛa. qd fal⸗ lum ẽ. Itẽ ſi tenebꝛa nibil ẽ. et qð nihil eſt nõ pᷣt ab alio diuidi. § nõ potuit tenebꝛa diuidi a luce.cuiꝰ cõ/ trariuʒ babet᷑ in lra geñ. Item ſi tenebꝛa nihil e. et qd nihil eſt nõ benedicit dñm. g tenebꝛe nõ bñdicunt dño. R. dom. ꝙ tene bꝛe ſe accipiũt᷑ pᷣuati ue.et qm̃ pꝛiuatio re linqͥt cõſtãtiã alicuiꝰ ſubiecti. tenebꝛa ſem per aliqͥd pᷣſupponit in obliquo.nũq;ᷓ eniʒ ẽtenebꝛa niſi ſit ali⸗ Ande q tenebꝛa nõ dicit tm̃ nõ exiſtẽtiaʒ lucis.ſᷣ etiã cum hoc addit aptitudinẽ coꝛ poꝛis illuminabilis. n tenehꝛa puatio⸗ nẽ dicit iceo dicit eẽ facta.qꝛ vo aliqͥd po nit in obliq iõ nõ eſt et᷑na. Sig alicubi di⸗ catur e ten hil ẽ. hoc dẽ q;tuʒ ad illʒ qð dicit tenebꝛã in recto. ſicut dẽ ceci⸗ tas nihil ẽ. Si vo di/⸗ latur ꝙ tenebꝛe ali/ tiõcz lumis. pꝛius it lux ꝙᷓ eſſẽt tenebꝛe. quid ſunt.vel ꝙ diui ſee ſũt. vel bndicũt dominũ. hoc dꝛ rone ciꝰ circa qd ſũt.et ſic patent obiecta. Sed adbuc poſſz obijci ꝙ babitus naturalit pᷣ/ cedit pꝛiuationẽ. & ſi tenebꝛa dicit pꝛiua/ Pꝛcterea. nox ẽ dꝛia tpis.S nõ ẽ pꝛiuatio pura. ſ̃ ſcriptura di/ quid qd tenebretur. tencbꝛa ni / NYetermiĩat vbi illa materia fuerit locata. f· Munc ſuꝑeſt qð ſecundo ꝓponebat᷑ explicare vbi ſc illa materia ſubſtiterit.et quãtũ in altitudine poꝛrige bat᷑. Ad qð ( nihil temere aſſerẽtes) dicimꝰ. Ailla pᷣ⸗ ma rerũ oim moles qñ creata S.ibidẽ ad eẽ videt᷑ ꝓdi iſſe. vbi nũc foꝛmata ſubſiſtit. Eratq; terrenũ hoc ele mẽtũ in vno loco eodẽ medio ſubſidẽs.ceteris in vna cõfuſiõe ꝑmixtis.eiſdẽq; circumquaq; in mõ cuiuſdã nebule oppᷣſſis.ita obuolutũ erat vt apparere nõ poſ ſet qð fuit.Illa vero tria in vna ꝑmixtiõe cõſuſa. cir cũquaq; ſuſpẽſa.eouſq; ĩ altũ poꝛrigebant᷑.quouſq; nũc ſũmitas coꝛꝑee nature ꝑtingit.Et ſiẽ qᷣbuſdã vi⸗ det᷑. vltra locũ firmamẽti extendebat᷑ illa moles.q̃ in inferioꝛi ꝑte ſpiſſioꝛ atq; groſſioꝛ erat. In ſuꝑioꝛi ve⸗ ro rarioꝛ atq; leuioꝛ atq; ſubtilioꝛ exiſtebat. De q̃ ra⸗ rioꝛi ſubſtãtia putãt quidã fuiſſe aquas que ſuꝑ fuma mentũ eẽ dicunt᷑.Lalis fuit mũdi facies in pꝛincipio. pꝛiuſqʒ reciperet ſoꝛmã vel diſpoſitionẽ. Anticipando determinat quibꝰ diebus vel in quot iſta materia ſiue mũdi facies in ipo piaiꝛimoꝛdio fuerit diſtincta. g ¶ Munc ſupereſt vt diſpoſitionem illam qualiter ꝑfecta ſit oꝛdine ꝓſequamur. Sex diebꝰ ſicut docet ſcriptu/⸗ ra geneſis diſtixit deus et in foꝛmas redegit ꝓpꝛias cuncta q̃ ſimul materialitet fecerat. Perfecitq; opus ſuum die ſexto.et ſic deinde die ſeptimo requieuit ab omni opere ſuo.i.ceſſauit nouaʒ creaturẽ facere.Sex enim diebus. ſex rerum genera diſtinxit. nihilq; po⸗ ſtea fecit. quod in aliquo iſtoꝛum non cõtineatur.ope ratus eſt tamen poſtea ſicut veritas in euangelio ait. Pater meus operatur vſq; nunc.et ego opeꝛoꝛ. onfirmat quattuoꝛ eſſe modos diunne operatiõis autoꝛitate alicuini. h uatuoꝛ em̃ modis.vt ait Alcuinus ſuper Geñ. de us operatur. Pꝛimo in verbo omnia diſponẽdo.Se⸗ Geñ.ij. Joh. v. cundo in materia infoꝛmi quatuoꝛ elementoꝝ de nihi lo eam creando.vñ.Qui viuit ineternum creauit om nia ſimul.Oia ſcʒ elementa.vel omnia coꝛpoꝛa mate fu rialiter ſimul creanit. Tertio per opera ſex dierũ vari as diſtixit creaturas. Quarto ex pꝛimoꝛdialib ſemi⸗ nibꝰ nõ incognite oꝛiunt᷑ nature.ſed note ſepiꝰ refoꝛ⸗ mãt᷑ ne ꝑeant. . cit q tenebꝛas appellauit noctẽ. v ꝙ falſum dicat cñ dicat ꝙ tenebꝛe non aliquid ſunt. Et ꝓ terea optet 4 diſtinguere q; tenebꝛa dupliciter pot impoꝛtare pꝛiuationẽ. Vno mõ qꝛ ſimplicit dicit lucis abſentiã.⁊ h mõ nõ ſeqnit᷑ lucem. et ſic nibil ẽ foꝛmaliter oquẽdo.ſic etiã intelligit ſcriptura ꝙ tenebꝛe erãt ſuper faciẽ abiſſi. et ſic intelligit Aug. cũ dic 7 t. tenebꝛe nõ aliqd ſũt. Alio mõ tenebꝛa dicit puationẽ lucis in vna pte cũ poſitiõe illũinatiõis in alia.et hoc mõ tenebꝛa appellat᷑ vmbꝛa q̃ reſultat ex obiecto tob opaci.⁊ ſic tenebꝛa ſi ali eſſe quo mõ ſit pᷣuatio.nõ tñ eſt pꝛiuatio pura.⁊ ꝑ hũc modũ accipiẽdo a luce d‚ ⁊ inuitat᷑ ad laudẽ creatoꝛis.⁊ ↄſequit᷑ habitũ lucis. luce dr eſſẽ diuiſa. et ſignatur noie noci Deus oꝑat᷑ pᷣmo in vbo oia diſponẽdo. Cõtra. om̃i operationi rñdet aliquis effectus. ſi de? opatun oĩ di ponẽdo in verbo.cũñ oꝑatio iſta fuit ab eterno. vi ꝗꝙ multa ꝓduxit ab eterno. Itẽ in ſapiente oꝑatoꝛe diſpoſitio pᷣcedit oꝑationẽ.g cũ deus ſit ſapiẽs in oibꝰ opi/ bus ſuis. vꝛ ꝙ nulla eiꝰ oꝑpatio debeat dici diſpoſitio. Re. dm. ꝙ alicuinꝰ indiget bic pio expoſitoꝛe. Multuz enim loquitur impꝛopꝛie dum ipſam eternam diſpoſitionem vocat operationem.ipſe enim extendit nomen operationis ad omnem ꝓductionem.ſed qm̃ pater generando et pꝛoducendo verbum. omnia in ipſo diſpo ſuit. ideo largo modo ſed impꝛopꝛi „ eip̃m ab eterno diſponendo in filio operari ditii. Aehlin rt un Pimigih nugfiii inmnicn fetän ſtib n iglfimnetis tuh fntbn tnlimmn ſnagimn ſtagatinſg tf giitinztie iret iſeAliin figginihmnn gngtaſeime eſtaplenzns ſunmi kiine ſcgnateree naobletden niſantof, nnnünenton nuſtacpict ſenpodrni ntluißni⸗ lihlifnin liaofimiͤti inſaßöge iihmmenigte (Eirca quã ſic ꝓce ,— — õ — — — — tẽ. Scvo vo circa e? quatitatẽ. Circa pᷣmũ qᷓruntur tria. Pꝛio ꝗᷓritur vtrũ materia coꝛpaliũ creata ſit in oimoda poſſibili᷑ate. Scdo vtꝝ creata ſit in pfecta 1 accctualitate. Lertio vtꝝ creata ſit ſub aliq̃ foꝛmaruz inuerſitate. 4 .— di ueſtio.j. ⸗ „ maꝝ capacitas de a ẽ.vt oꝛdinatiſſmo dei muncre cetera fonnærent᷑ ꝗᷓ foꝛmata ſũt. vẽ q; i materia ſᷣm pᷣmo cõdita fiut.fucrit ſolũ foꝛmaꝝ capacitas et tẽ Aug. in xij. li. ↄfeß.nõne tu dñe do nlla foꝛma. ¶Ytẽ Aug ,01 cuiſti me.qꝛ puſq; iſta foꝛme materiã foꝛmares atq; diſtingueres.nõ erat aliqͥd. nõ coloꝛ. nõ figura. non coꝛpꝰ.nõ ſpũs.tũ nõ oino nihil erat infoꝛmitas ſine vlla ſpẽ. Et pꝰ. Alud totũ ꝓpe nihil erat.qm̃ adhuc oĩno infoꝛmce erat.iã tñ erat qdð foꝛmari poterat.Ex bis duobꝰ? verbis expᷣſſe colligit᷑ ꝙ materia coꝛꝑaliũ ſub oimoda infoꝛmitate et poſſibilitate ꝓducta fue rit. ¶tẽ ꝙ illð ſit poſtibile Kontze e, ſne B ꝛma.g poſſibile fuitt 0 eã fieri abſq; oĩ foꝛma.: ¶ Itẽ ad reꝝ ↄditiõeʒ cõcur⸗ rit duplex potẽtia.ſc; potẽtia actiua et potẽtia paſſi ua.vłpotẽtia agẽtis.et potẽtia materie.ſᷣ poſſbile ẽ poſterioꝛi.ſᷣ matenia pᷣoꝛ ẽ omi potẽtiã agetis pcedere effectũ ⁊ natura ⁊ duratiõe. poſſibjlitas vel capacitas materie.natu poſſibile ẽ ꝙ poſſiblitas x ra ct duratiõe pᷣexiſtat oĩ foꝛme um vĩ ſic. Si aliqͥd vnũ repit᷑ in in q̃ nihil erit de actualitate foꝛme. h̊ nõ fuit niſi in m de ẽ agẽs oꝛdinatiſſinũ.& ab extrẽo in ex * 7 tremũ ꝑuenit ꝑ mediũ.ſed mediũ int᷑ oino nõ ens 7 ens in actu ẽ ens oino in potẽtia. vr ꝙ deꝰ in ꝓdu/ ctide rey pᷣus de nõ ente fecit ens in potẽtia ꝙᷓ ꝓdu⸗ xerit aliquã foꝛmãF Credo illã pᷣmã ma ſtere pt. et h iõ migt dicit in lr̃a Ea foꝛma. oẽ qd creat᷑ ſtatim p? creatiõ& ẽ. vel ẽ foꝛtma vl hʒ foꝛmã.ſi igit᷑ñ materia creata fuic. vel fuit ncipio. H 2 foꝛmata. vel huit fonnã in ſue Jbnrtüts nõ fuit foꝛma. ac ¶Itẽ phus. Impoſi leẽ mate⸗ niã ſepari ab oifoꝛma. ſi materia tpe pᷣexiſtẽt oĩ foꝛ me.poſſet ab ea ſepari. non fuit creata i carẽtia ois vnitas.bonitas.vitas.ſiue modꝰ. ſpẽs. et oꝛco. ſũt in reb) ex ꝑte pᷣncipij foꝛmalis.ᷣ ipoſſibi leẽ aliqͥd cẽ vł ꝓduci in q nõ ſit veſtigiũ creatoꝛis. carer 0 nec ba⸗ beret extẽdi.nec locari.nec ee ĩ motu.nec in qᷣete.ſ ni foꝛme. —ↄ ſpoſſibileẽ c alidd educat᷑ carẽs omi foꝛma. ¶ I materia illa caret oi foꝛma.& et oi accidẽte. — dil tale i ren natura pᷣt exiſtere. & materian in ſui oditiõe omi foꝛma arere Ht matenaa bo cip 888 &àμ ozsma. &eentialẽ hy depẽdẽtiã a fo;/ lſuz qð ẽ dẽ eẽ a foꝛma. eentialẽ RD intelligentiã hui? ptis m duo qᷓ mgr̃ dter 2 minat de infoꝛmi materia coꝛꝑaliũ. circa duo icidit dubitatõ. Pꝛio circa materic ifoꝛmita ſic ꝓcedit᷑ ⁊ ondit᷑ ꝙ materia creata ſit in oimoda poſſibilitate.ita q; nullã habuerit foꝛmã.pꝛi mo pꝑ Aug.in li.itaſimbol.qui ait ſic. Pꝛio oim foꝛ/ niuerſo qd ↄſtitu/ tñ ẽ ex plunbꝰ naturis.et alterã illaꝝ ẽ ꝑ ſe inuenire. ſilr otingit ꝑ ſe inuenire et rciiquã ad hoc ꝙ vniuerſi tas ſit copleta.ᷣ res mũdane ꝑ naturã cõponunt᷑ et foꝛmant᷑.etẽ inuenire purã foꝛmã in quã nihil eſt de ptãte materie.vtpote deũ. crit repire purã materi Hopꝑpoſitũ Hug.in li.& ſacra. ia nõ iõ dictã infoꝛmẽ foꝛc.qꝛ nullã oino foꝛmã herit. qꝛ nõ aliqd tte coꝛpoꝛcũ exri tẽ Boeti?. Oẽ eẽ 5ͤpotuit ſyheret. ipombile naturꝗ pter oẽm foꝛmã exiſtere. 41 Ad plictop itelligetia notadũ ꝙ duplr ẽ lo⸗ XII qui de materia. Aut ſcm q; exſtit in natura. aut jm Hſiderat ab aia. Si ſm ꝙ; ↄſiderat᷑ ab aia. ſic t cõ ſiderari infoꝛmis.ſiue ꝑ puatiõcʒ foꝛme diſtictc. ſiu dpuatioeʒ etiq ois foꝛme.et ſic docet Aug.xij. cõfeb. Cxentig materie itelligere. Ha materia m eẽntiã ẽi foꝛmis ꝑ poſſibilitatẽ oimodã.et dũ ſic ↄſiderat᷑.foꝛ maꝝ ipᷣꝗ capacitas ſiue poſſibilitas eſt ſibi ꝓ foꝛma. „,ʒ 7 Eſt iteꝝ loqͥ ðR materia ſᷣm ꝙy bʒ eẽ i natura.⁊ ſic nũſp Eßpten locu et tos. ſue pter qetè et motũ.⁊ mõ nen· ſolũmõ nõ ↄgruit imo etiã ipoſſibile ẽ materia infoꝛ mẽ cxiſtere ꝑ pᷣuatiõc ois fome. Et h ẽ qd dicẽ nig ct MHug.de ſctõ vict. et oẽs in h tractatoꝛes cõſenſeft illa materia ꝗᷓ ᷣmo ꝓducta ẽ ꝑ ceationẽ. non futt in oſnoda poſſibilitate ſiue in carẽtia ois foꝛme. vñ cõcedẽde ſut roões ad bac ptẽ inducte. Ad illud qd & obẽ ꝙ pꝛio facta ẽ oim capacitas.⁊ ſilr de eo qð dꝛ in xij. ofe. dð. Aug. loqͥtur de pᷣoꝛitate nature nõ du ratiõis. Scoõm em̃ oꝛdie nature pᷣus ẽ materia oimo de iĩ potẽtia. qᷓ ſit ſub aliq̃ foꝛma.et ita oimode infoꝛ mis q; aliqᷣ mõ founata. qꝛ foꝛmatiõeʒ hʒ aliũde.v I‚ͤ foꝛmitatẽ ⁊ poſſibilitatẽ hʒ ex PꝓPpꝛia natura.nõ tñ pᷣt uis ſit pꝛioꝛ ꝓquctiõe ſiue generatiõe. poſterioꝛ eſt tñ in cõpletiõe. materic.dd.ꝙ nõ ẽ ſile.qꝛ potẽtia agẽtis nõ ſic deb?é det et eõpletur p effectũ ſicut potẽtia materie depen det et cõpletur ꝑ actũ.¶ Ad illud qd obẽ ꝙ eſt rec foꝛmã pꝑ ſe. ct materia.dᷣ.ꝙ ꝓpoſitio illa nõ hʒ ne ceſſtatem ſ᷑ ſolum congruitatem. Peccatum eſt etiã⸗ nihil erit de ae . nin aſſumptione. quia foꝛma illa qᷓ cum materia facit mũdi exoꝛdio.ᷓ vꝛ materia pducta ſit ſine oim foꝛ compoſitũ nunꝙᷓ ſine materia repitur. Cuʒ em̃ dicic· deus eſt pure foꝛma. equiuocat᷑ nomen foꝛme.quia non dicitur ibi foꝛma pꝛout eſt perfectio materie ſed P foꝛma nomiat ibi eſſentia que habet eſſe in omnimno⸗ da actualitate et completione.et nullo modo poteſt peruenire ad alterius compoſitioncz. d illud q z0 obijcit de oꝛdine in pꝛoducendo.dom. ꝙ ad boc ſemuet᷑ oꝛdo in pꝛoductione. non opoꝛtet qꝙ; quiciq;ʒ habet voꝛdinem nature. habeat oꝛdinem durationis ſucceſſiue. contra hoc em innumerabiles ſunt inſtan Atrũ materia illa ꝓducta ſit ĩ pfecta actualitate. Et ſic videtur pꝛimo ꝑ tex. Geñ. ij. Iſte ſunt genera ⸗ tiones celi et terre in die qua creauit deus celum et terram ⁊ omne virgultũ agri.⁊c.ᷓ in codem die pꝛo⸗/ ductg ſunt ꝗᷓ pꝛius dixit ꝑ dierũ nũerum fuiſſe diſtin cta. Itẽ Ecci.xviij.qui viuit ineternũ creauit oĩa ſil. ſi oia ſimul ſunt Sa cornalia. Pnaliz omis coꝛpalium dr̃a.¶ Item Job. xl. ecce bebemoth qucʒ feci tecum.ſed behemoth eſt angelus pꝛimo factus. et bomo vltimo dic factus. ᷓ omnia ſimul facta ſũt. te¶ Item hocipᷣm oñditur ratione.ab agente perfe cte potentie debet exire effectus m æ magis mani feſtatiun? ſumme potentie.ſeq maioꝛis potetieẽ poſſe quã foꝛmꝗ.nec poſſibilitas niſi ꝑ aliquẽ acũilld i· ⸗ ud qð obẽ q; pꝛiꝰ pᷣt eẽ ſine poſterioꝛi.dð.qꝙ illucG nada hʒ vitatẽ qñ pꝛiꝰ a poſterioꝛi depẽdet.vel qñ ad ißun neceſſariã bʒ oꝛdinatiõcʒ. vel etiã qũ illud qð ẽ pꝛius in vna cõſideratiõe.poſteriꝰ ẽ in altera.oibus bis de cauſis fallit pᷣdicta rõ in ꝓpoſito. Materia em̃ a foꝛ ma depẽdet et ad ipᷣam bʒ neceſſariã oꝛdinatiõeʒ. et illud qd obẽ de potetia agẽtis et S ſemul omnia pducere q́; ſucceſſiue. & magis decla- ratiua diuie potẽtie ꝓductio materie cũ ꝑfecta actus litate foꝛme ſimul et ſemel ſibi collate.qᷓ poſtmodũ ex illa ſucceſſiue educte.ſi ͤ deus oꝑatur m ꝙ eius potentiã magis decet. v. ⁊c.¶ Item perfecte ſapien/ tis eſt oꝛdinate operari. ergo ſi cõfuſio repugnat oꝛ/ dinationi. videt᷑ ꝙ deus nibil ꝓduxerit cũ ↄfuſione. eum ſit perfecte ſapiens. ꝓduxit igi᷑ ſub oꝛdine. ſed oꝛdo chpponit diſtinctionẽ. S ⁊c. Item perfectus effectus atteſtat᷑ perfecte bonitati in efficiẽte.ſi de? eſt bonitatis ꝑfectiſſime.videt᷑ ꝙ ſtatim cum ꝓduxit materiã. debuit ipᷣaʒ foꝛmis plene pficere cũ ipᷣe boc poſſit. Si tu dicas ꝙ hooenõ cõcludit ꝗ ſtatim debu It pficere.ſed ꝙ ex ratiõali cauſa. et potuit et debuit differre. Obẽ contra hoc. quia natura ct ars opatur ccitius põt. et de excellentia virtutis ⁊ bonitatis eſt qꝙ officium ſuũ cõpleat velocit᷑.ſi ergo tam natura q; ars eſt imitatrix diuine artis et virtutis.videt᷑ ꝙ deꝰ cũ ſtatim cõplere botuent g nulla tẽpoꝛis moꝛa vel durationis diſtulerit. ¶ Sed cõtra pꝛimo ꝑ tex. SGeñ. arguit᷑ vbi dicitur. ꝙꝑ vj. dierũ ſpaciũ copleuit dñs opꝰ qd inchoauerat. videt᷑ ꝙ nõ ſubito materia ſit in ꝑfecta actualitate pꝛoducta ᷣm ſacre ſonipture ſen tentiã. ſi igit᷑ maioꝛ ẽ huius ſcripture auctas q; om/ nis humani ingenij ꝑſpicacitas vt dicit Aug. magis ſtandum eſt huic ſentetie.q́ᷓ omni perſuaſioni hũa/ ne. Si dicas qꝙ; rudibus loquebat᷑ legiſlatoꝛ.nec po/ euit ſib dicere qd ſil potuit deus facere.neutra iſtarũ reipõſionũ videt᷑ ſufficiẽs.qꝛ ꝓpter ruditatẽ audito ris non debet ei dare aliquis occaſionẽ deceptionis. Moyſes aũt bene nouerat ꝙ ipi verba eius ad lr̃aʒ intelligerent. ſcienter docehat eos id vnde poſſent decipi ⁊ errare.¶ Item quis ſil non potuit omia vi. cere.et opera illa expꝛimere.tamẽ potuit expꝛimere ſimul omnia facta cẽ. tem Criſ.ſuper Joh.omel. xxij. qd ſimul extitit per ſubaʒ materie.non ſmul ap/ ruit per ſpẽm foꝛme.ergo nõ videt᷑ ꝙ ſimul ꝓdu- cta ſit ſub foꝛmis.Ad boc ſunt auẽtes cõiter ſauctoꝝ et doctoꝝ. vt Ambꝛo. Joh. Hꝛego. Baſilij. Dioni. Dañ̃.et alioꝝ pluriũ tã grecoꝝ ꝙᷓ latinoꝝ.¶ Item ꝑ rationẽ videt᷑ hocipᷣm. Quãuis deus poſſet ſtati ho/ minẽ in beatitudine collocare.et vniuerſum in ea ꝑ/ fectione in qua erit pꝰ iudicium facere. maluit tamẽ oꝛdinem ſeruare.no ſolũ in mundi eriſtẽtia ſed etiã in decurſu.qꝛ efficacius ſic manifeſtatur eiꝰ ſapiẽtia. ſimilit᷑ vĩ ꝙᷓ in pꝛimario reꝝ exitu non tãtũmõ ſer/ tzauerit oꝛdinẽ quãtũ ad ipᷣm eẽ. ſed etiã qtũ ad ipᷣm ꝓducere ſiue facere. non videtur ꝙ oia ſimul pꝛo/ duxerit. ſᷣ ſucceſſiue. Itẽ diuia potẽtia non tm̃ ma/ nifeſtat in ꝓductiõe foꝛme.ſed etiam tãtũ et qpli/ us manifeffat᷑ in eductione materie materia aũt ᷣm maioꝛẽ ſui capacitatẽ magis declarat efficientis po/ teſtatẽ.ſed tãto maioꝛ ẽ capacitas in materia. quãto maioꝛ eſt in ea infoꝛmitas.ſi gᷓ ad manifeſtationẽ di/ nine potẽtie debuit materia ꝓduci capax ſᷣm ꝙ erat pofſibile. videt᷑ ꝙ deus debuit eã pꝛoducere in tan/ ta infoꝛmitate in quãta materia poſſet aliquo modo ſubſiſtere. non ſub pfeœta foma viſtinctioe. Ite impofſſibile ẽ dies materiales ſil ee. impoſñbileH intelligere ꝙ deus ſimul oia pduxerit et tñ ea pdu⸗ xit ꝑ vj. dies. opoꝛtet & m poſitionẽ ꝗᷓ ponit omia ſil E pꝛoducta ſenariũ illũ dien inteiligere ſpuialiten. et ita lucem ſpũalem et noctẽ ſpualẽ ſi becoia ſimul Sducta ſunt.in pꝛimo inſtãti diuiſa ẽ lux a tencbꝛis. II id ẽ. boni angeli a malis non fuit moꝛa inter cre⸗ tionẽ et lapſum.qð ẽ ſupꝛa impꝛobatũ.et oſtẽſum eſt ceẽ contra Aug. ¶ Item cñ ſacra ſciptura nuerat ope ra.vj.dierũ.aut oꝛdinat qtum ad oꝛdinem duratio/ nis.aut quãtum ad oꝛdinẽ nature.aut quãtũ ad on ture.gẽᷓ ꝓductio ſoł ⁊ lunc fuit añ ꝓductionẽ planeta rũ et herbaꝝ. Reſtat igit hoc eẽ dictũ quãtũ oꝛdi nẽ tꝑis ſiue duratiõis.¶ R.ad pᷣdictoꝝ intelligentiã notandũ ẽ ꝙ circa hãc queſtionẽ diuerſe ſunt ſcõꝛũ opiniones Quidam em̃ ſancti in bacqõe magis ſe/ cuti ſunt viam theologicã trahẽtes rõem ad ea q̃ fũt fidei.Quidã verolinter quos pᷣcipuus fuit Aug. ma gis ſecuti ſunt viam phᷣicaʒ ꝗ̃ᷓ illa ponit q̃ vident᷑ ma dinem dignitatis. Si quãtũ ad oꝛdinẽ dignitatis. S— cum homo ſit digniſſima creaturaꝝ. debuit eius ꝓ/ ductio attribui pꝛime diei. Si quãtum ad oꝛdinẽ na 11 gis rõni conſona.vñ et intellectũ ſcripture trabit ad rõnis cõfirmationẽ et atteſtationẽ.vñ cũ videat᷑ rõ⸗ nabilius a ſumma potẽtia omia pduci ſimul.et mo/ ra tpis interiacentis nullius videat᷑ eẽ vtilitatis vel neceſſitatis.poſuit oĩa ſimu l e ꝓducta.ſuã poſitio/ nẽ confirmãs ꝑ auẽtes ſacre ſcripture.et exponẽs il⸗ lud qð videtur ſibi cõtradicere.vicʒ de dieruʒ diſtiu⸗ ctiõe.oñdens ꝙ illi dies nõ fuerũt dies materiales potiꝰ ſpñales.qͥ oẽs ſil potuerũt eẽ.⁊ Hͥ poſitio mul tũ fuit rõnabilis.et valde ſubtilis.Aerũtñ qꝛ ad bãc poſitionẽ vi intellectus ſcripture diſtrabi et ſecun et mag meritoꝛiũ intellectũ nrm et rõeʒ oino ſcriptu re ſupponere.qᷓ ipam aliqꝗ mõ diſtrahere. Ideo cõit᷑ alij doctoꝛes et qͥ pᷣceſſerũt Aug.⁊ qͥ ſecuti ſunt ſic in tellexerũt et poſucrũt ſicut text? ilr̃a ſaqc ſenpture geñ. ſonare vi. VUñ poſuerũt oĩa materialia coꝛpa ſił æẽ creata in materia.ſᷣ ꝑ ſenariũ dieꝝ eẽ diſticta ĩ foꝛ 12 ma. Hãc poſitiõeð ⁊ ſi minꝰvideat᷑ rõnabilis ꝙᷓ alia. nõ tñ ẽ irrõnabile ſuſtinere.Quãuis em̃ rõ nõ ꝑcipi/ at huiꝰ poſitiõis cõgruitatẽ ꝓut cõſideratiõi ſue in/ nitit᷑ pcipit tñ ꝓut ſub lũie fidei captiuat᷑. Eſt em̃ bpꝰ ſucceſſiue foꝛmatiõis et diſtinctiõis rõ qdruplex. vicʒ.lr̃ał.moꝛał.allegoꝛica.⁊ anagoꝛgica. Aralis in h.ꝙ deꝰ nõ tm̃ intẽdit facere creature qð pᷣt recipe.vñ cũ poſſit dare btitudinẽ abſ qʒ meritis.vult tñ q mereamur.ſic cũ poſſit ſtatim ꝑ lit facere qð pᷣt. q;tũ etiã cõicare ficere materiã. maluit tñ ipaʒ ſub qᷓdã infoꝛmitate ficeret. et h i⸗ voluit ꝑ ſenariũ dieꝝ differe.vtig· ectiõe nueri.ſił onñderet᷑ ꝑfectõ vniuerſi. Scom em̃ Aug.ſenariꝰ ẽ nũerꝰ ꝑfectꝰ.qꝛ cõſtat ex oibꝰ ſuis ꝑti- bus aliquotis.ita ꝙ nõ oeficit.nec exeſcit.ptes aũt aliquote dicunt᷑ q̃ ſumpte Rlike reddũt totũ Ro moꝛalis ẽ vt ĩ erndiat᷑ hõ ꝙ ſicut natura coꝛꝑea ꝑ ſeipſaʒ infoꝛmis exiſtit.tũc aũt foꝛmat᷑ cũ diuia boni cas eiꝰ ifoꝛmitati tribuit foꝛmã.ſic aia foꝛnani nõ 6 ꝑ ſeipᷣaʒ.niſi deꝰ graʒ ſuã infundat. cui etiã nũer? ſe⸗ nariꝰ ateegaiartp merẽdi ꝑ vniuerſũ tpᷣs vitepᷣ ſentis. vt poſtmodũ det᷑ bõi qͥes. Quia ñ puenit ad pfectionẽ meriti. vſq; ad cõfirmatiõeʒ gre final. ptꝰ quã nulla ſeqᷣt᷑ veſpa. et iõ dies ſeptimꝰ nõ bʒ ſibi aſ ſignatũ veſpe ĩ ſcriptura. Allegoꝛica vᷣo mõ . qꝛ ſicut expᷣſſe Aug. oñdit i illa pᷣma mũdi ↄditiõe ꝗᷓ ẽ diſtin cta ꝑ ſenanũ totũ la; Scurſꝰ mũdi pñt ſᷣm.vj.eta tes pᷣſignatur.vt pᷣmus dies etati pꝛie m̃deat.ſeun- dus ſecñde.et ſic deiceps ſᷣm ane aaeer Aug. ſuper Geñ.ad litterazʒ qdð hic lon⸗ MKatio autẽ anagogica eſt vt in illa vieꝝ. viſtineihe unf ſeflariege⸗ aſet Eintn⸗ mntckincl ſobctechltut ttibnüfcke thoſtis ucn bui Aause⸗ agaicntorern inaſe ttencit⸗ ſicgteltetui is Adisd cternn 10 Nioerotz wo⸗ pm diſimctonq. ltabciopeo bowrirgo ſkcheautast (obrlennc tötis ſltat (techitbiſkeni Ertnaioispoti ch Wootenti keinpcucdedend onebicfmani ltinadictinctin ctuü anteſant gletdiuinon ſlbiungkopdit Nib tin ka ntaofol ſinunſetuipof titghſumnuni finnufifau itnoſctlitzi nſciegfenie Wrünnniſonte mglinrſti⸗ ſetnhtrin entetditt ☚ nubiecdDngil mtiſi gltufkſtlingie euain Mhna ſkſi aſnuan Ctilttue haaniinit ynrecin rnANenſt⸗ nent a uuri witcitipn tis oii e unediſnhuin dirin t Bugtieantrtt der inn rte tünn müatinfini iucjiſich r Füticrt ſeunnudin rlcſftmf fiimirt vcnaapß Seͤninei tut Gin⸗ intelligat᷑ pfectio cognitõnis in angelica nã btifica/ ta. ᷣm ꝙ plane oñdit Aug.ſuꝑ geñ. ad lr̃am quaſi ꝑ totũ.OQð iõ vocat ad lr̃am.qꝛ expoſitiõeʒ iſtã quam alij reputabãt anagogicã dixit legiſlatoꝛc intendiſſe do lr am.nihil tñ ibi aſferẽdo dicit.ᷣ ꝓteſtat᷑ ipᷣe mõ inq̃ſitoꝛio ſe ibi ꝓcedẽ. Et ſicut pʒ ex eiꝰintentõe ibi/ dem.mag volebat intellectũ ex ſcpᷣtnra elicẽ.ex quo ſcpᷣtura non poſſet a vir phicis rider ncc pte B aliqͥs nãli phia imbutꝰa fidei veritate retardari. ſiẽ ſppe aliqñ fueꝛat retardatꝰ.magis inqᷓ qꝙᷓᷓ intellectum 13 pꝛincipalẽ exponẽ.quẽ ibi hũit legiſlatoꝛ.⁊ mag intẽ dit oñdere qͥd gratũ fuerit. vel tũc potuerit.ꝙᷓ qd fa- ctũ fuerit. Et in.xij.oↄfeſ.oſtẽdit᷑ ꝙ vna ⁊ eadẽ ſcpᷣtu/ ra multipir pᷣt intelligi. ⁊ in oibꝰſenſibꝰvere.q̃ꝝ nul⸗ lus ſpm̃ſctm̃ latuit.ex cuiꝰinſpiratõne ſcpᷣtura cdita fuit. ⁊ in mãifeſte oñdit qꝙ alijs nõ ↄtradicit. Hac igit᷑ poſitõez ſuſtinẽdo ad obiecta in ↄtrariũ rñden/ dum ẽ. ¶ Ad ill em̃ qð p obr de textu geñ.dðʒ ꝙ il⸗ lud dictũ ẽ ꝑ recapitulatoeʒ.⁊ iſte terminꝰdie.ibi cõ/ fundit᷑ vt tencat᷑ ꝓ diuerſis diebꝰ.vel tenet᷑ zeuma/ tice vt reddat᷑ alijs ſinglis mẽbꝛis illiꝰrecapitulatõ/ nis. ¶ Ad illð qð obr de eccleſiaſti. xviij. Qui viuit ĩ cternũ ⁊c. dʒ ꝙp ſcpᷣtura facit vim int᷑ creare ⁊ facẽ. in h̊ ocoꝛdãt q; oia ſut ſil ꝓducta in mã.⁊ iõ oia cõce . 16 Mã creatões vocat ꝓductõeʒ ex nibilo.factõneʒ vo ipam diſtinctõnez. ⁊ bñ ſigt᷑ geñ.ij.vbi dr ꝙ ceſſa⸗ uit ab oĩ ope ſuo qdð creauerat vt facẽt.om̃s igit᷑ ſcti dũt ſił eſſe creata.b tñ nõ ſil facta.¶ Od illð qðe de Job. xl. vᷣm qꝙ greg. exponit ꝙ tetũ dicit ibi ſiml⸗ tatez nõ tpis.5 ſiltatẽ rõnis.q.d.ecce behemoth quẽ 5 illð qð obr feci tecũ.i. tibi ſiem ĩ ronis capacitate.A obir ꝙ maioꝛis potẽtie ẽ dedaratiuũ ꝓducẽ miłta ſił. dum ꝙ de potentiã ſuã magl intẽdebat manifeſta⸗ re in ꝓductõe de nõ eſſe ĩ eſſe.q; poſtmodũ in foꝛma tione. ibi em̃ manifeſtat ſapiam ⁊ bonitatẽ. ⁊ vt ſigil latim. ⁊ diſtinctim. ⁊ appꝛopꝛiatim in ꝓductõe effe/ ctuũ manifeſtaꝛet᷑ ꝑfectio potẽtie.ſapie.⁊ bonitatis. placuit diuino actoꝛi pᷣmittẽ opꝰcreatõis.poſtmodũ ſubiungẽ opꝰdiſtinctiõis.poſtremo vo opꝰ oꝛnatus 1 decoꝛatõis. Et in pᷣ manifeſtat᷑ potẽtia.in ſcdo ſapi entia. in tercio vo bonitas pfecta. lʒ oia in qlibet ho rũ manifeſtaꝛi poſſint a deo. ⁊ ideo ita bñ ſunt maife ſfata pꝰↄſummatũ eẽ rerũ illa tria. ſiẽ ſi in pꝛincipio ſtatim mã fuiſſet pducta.diſtincta.et oꝛnata.Et ꝑ hᷣ patẽt duo ſequẽtia ꝗᷓ ꝓcedũt ↄſili via.vicz de bonita te. ⁊ ſapic pfectiõe. Ille em̃ rones nõ ocludũt niſi ꝙ de? mam in infoꝛmitate nõ debuit relinꝗre.q; eſſ ↄtra oꝛdinẽ ⁊ ꝑfectõeʒ.ſᷣ dũ fecit infoꝛmẽ vt foꝛma/ ret. ⁊ impfectã vt pficeret. oñdit ⁊ ꝑfectiõeʒ ⁊ oꝛdinẽ a ſe materie dari. Et ſi tu obijcias ꝙ ad ꝑfectõeʒ oĩm hoꝝ ſpectat velociter effectũ ꝑficere.⁊ oꝛdinare.⁊ di ſtinguere. dom ꝙ illud ven eſt vbi agẽs agit ẽm to/ tum ſuũ poſſe.vbi vᷣo ↄdeſcẽdit poſſibilitati ⁊ infir/ mitati ⁊ vtilitati aliene.nõ hʒ veritatẽ.⁊ ſicẽ in ꝓpo/ ſito. Sicut em̃ deꝰſacrã ſcripturã nob tradidit qua/ ſi rudi mõ ⁊ inepto.vt quilibet poſſet caꝑe ⁊ intelli/ gere.cũ tñ in ipſo ſint infiniti theſauri ſapie ⁊ ſcie.ſic etiã in foꝛmatõne reꝝ quantũ decebat ↄdeſcẽdit mõ nature ⁊ etiã eruditioni rõnalis creature.Et qꝛ in il la vilatõne erudiebat᷑ hõ ſicut pꝛiꝰviſum ẽ.ideo pla- cuit diuine potentic. bonitati. ⁊ ſapie rerũ foꝛmas ſb dierũ ſucceſſione diſtinguere. cum poſſet cis ſubito masgiani iſtinguere 1oꝛdinare. mã elemẽtarẽ.ſᷣ ttencart⸗ ſüt d illð qd Terꝛa aũt erat inanis ⁊ vacua.ſᷣ ſi eẽ paſſio.⁊ ita gen ꝛruptio ⁊ alterat nõ erat dicega ma infoꝛmis. cn in tali ſtatu eẽnt oꝑa tiões ꝗᷓ cõpetũt foꝛmis diſtinctis. ¶ e a pᷣdi. intelligentiã notandũ ꝙ infoꝛmitatẽ illiꝰmaterie coꝛ poꝛalis diuerſimode intellexerũt diuerſi.Quidã nã- q; voluerũt dicere ꝙ materia illa diccret᷑ cahos ꝓpt foꝛmaꝝ multitudinẽ ⁊ ↄtrarietatẽ.q̃ crat in ꝑtibus materie.ita ꝙ ille ꝑtes nõ diſtinguebat᷑ adin Atꝝ materia illa coꝛpaliũ creata ſit ſub aliq̃ foꝛtnaꝝ diuerſitate:Et ꝙ ſic vr ꝑ textũ. In pꝛinci.cre.de.ce.⁊ terrã.g vr ꝙ in pᷣncipio ſue ↄditionis habuit foꝛmã celeſtẽ ⁊ foꝛmã elemẽtarẽ.Si dicas ꝙ celũ ſtat ibi ꝓ celo empyreo.⁊ terra ꝓ materia coꝛꝑaliũ.Obĩp te/ xtũ ſequentẽ.cõgregent᷑ aque in locũ vnum.⁊ appa/ reat arida. videt᷑ ꝙ tercio die terꝛa ſolũmodo mani eẽ elemẽta. ¶ Itẽ hugo de ſctõ vict. noie terꝛe hter⸗/ re elemẽtũ ſignatũ puto.ſi erat ibi elemẽtũ terc.pi rõne ⁊ alia elementa. Si tu dicas ꝙ ibi vocat elemẽ- tũ terre.nõ qꝛ iam erat.ſ qꝛ futurũ erat. Obẽ ꝑ illud qð ſubdit᷑.eratq; terꝛenũ hoc elemẽtum ĩ medio ⁊ in vno loco ſubſidens ceteris in ↄfuſione ꝑmixtis.ſi er go ꝑmixtio nõ eſt eiuſdẽ ſᷣ diuerſoꝝ.vr ꝙ ibi iã erãt viuerſe foꝛme elemẽtares. ¶ Itẽ rõne boc vr. Pꝛie foꝛme q̃ inſunt materie.ſunt foꝛme elemẽtares ſicut pʒ.qꝛ vltra illas nõ eſt reſolutio niſi ad pᷣmã mam.S ſi mã illa aliquã foꝛmã hũit coꝛpalẽ.vr ꝙ bũerit foꝛ/ pᷣme. vide tẽ ↄſtãs ẽ ſᷣm poſitionẽ ſetõꝝ ꝙ lux illa faciebat noctẽ ⁊ diẽ.Sᷣ diẽ nõ poterat face/ re niſi eẽt coꝛpus trãſparẽs ⁊ illũiabile. Noctẽ nõ po feſtata fuit nõ in ipſo cabos videbant᷑ iaʒ tur ꝙ ſil hũit oẽs. terat facere niſi eſſʒ coꝛpus opacũ qð vmbꝛã ꝓijcẽt. vr igit᷑ ꝙ in pᷣmaria ↄditiõe mã in quadã ſui ꝑte fuc rit tranſparens. in quadã opaca. ⁊ ita ꝙ in ſe habuit foꝛmas diuerſas. ¶ Itẽ nihil eſt in genere qð nõ ſit in aliq̃ eius ſpẽ. & ſi illa erat qͥd coꝛpoꝛeũ.erat igit᷑ ali qð coꝛpus. vel ſimplex vel mixtũ.ſed nõ erat coꝛpꝰ ſimplex. qꝛ nec celeſte nec elemetare.̊ ꝑmixtũ.g ba/ bebat in ſe diuerſitatẽ foꝛmaꝝ. ¶ Itẽ mã illa eũ eſſz imꝑfecta bẽbat aliquẽ aꝑpetitũ.aut ad vnã /foꝛaʒ. aut ad plures. Si ad vnã. vr̃ ꝙ cñ deꝰ ↄpleuerit ap petitũ eius ꝙ debuerit dare vna ſolã foꝛmã coꝛpale. Si ad plures.&̊ cũ multifoꝛmitas appetituũ veniat ex multifoꝛmitate diſpoſitionũ.⁊ multifoꝛmitas di/ cõdita fuerit ſõ foꝛmaꝝ diuerſitate. ¶ Sed Geñ.j. in ma foꝛma/ rum diuerſitas.nõ eẽt inanis ⁊ vacua. ¶ Item alia ſpoſitionũ ex multifoꝛmitate aner e vr eꝙ illa mã tranſlatio. mã erat inuiſibilis ⁊ incõpoſita.ſ ſi eẽt ibi foꝛma celeſtis ⁊ elementaris.eſſet ibi mã aliqͥ modo ⁊ viſibilis ⁊ cõpoſita.¶¶ N bus cN Itẽ ſi ibi foꝛme plures erãt. aut & erãt ꝑmixte.aut diſtincte.Si diſtincte.ergo nõ erat mã illa infoꝛmis. Si ꝑmixte.g vꝛ ꝙ baberet foꝛ mã mixtiõis.⁊ ita nõ erat infoꝛmis. magi foꝛ/ mata qᷓ; ſi haberet ſolã foꝛmaʒ elementarẽ. miſcibilia pᷣcedũt mixtũ. ſi ibi erãt foꝛme pmixte.ꝑ nam pꝛiꝰſunt cła ꝙᷓ illa mꝗ q̃ pᷣmo eſt ↄdita.g vr̃ oꝛ/ do pᷣpoſterꝰqñ deꝰex mã illa fecit elemẽta in ſeq̃nti- bus diebus. Tie; ſi ꝑmixte ibi erant foꝛme.̊ mã illa magis appꝛoximabat mixto pfecta mixtione qᷓ; appꝛoximet elm. & magis appꝛoximabat acd opꝰ qͥn/ te diei ⁊ ſexte. q eloꝝ diſtinctio. S vrẽ ꝙ nõ debuit pꝛo ductio illiꝰmãe determĩari in reꝝ pᷣmoꝛdio. (G En ſi erat ibi foꝛmaꝝ diuerſitas.S videt᷑ ꝙ eẽt ibi actõ ⁊ eratio ⁊ coꝛruptio ⁊ alteratio.et ita Re.ad pᷣdictoꝝ uicẽ vᷣm ☛ 8 loca determinata.nec ita ꝓpoꝛtõnaliter inuicẽ iunge bant᷑ vt ex eis reſultaret aliqd mixtũ ↄpletũ.et ideo erat ibi quedã ꝑmixtio.nõ ꝓpoꝛtõnis ᷣ ↄfuſionis.et ſicut non erat ibi ꝓportõnalis mixtio.ita nec ibi erat regulan actio.imo cuiuſdã pugne ↄfuſio.ita vt cali/ da pugrent frigidis ⁊ humida ſicc.⁊ ſic recte poſſet mã illa chaos appcllari. Sʒ iſte modꝰ ponẽdi potiꝰ eſt poeticꝰq; phicus.qꝛ mag ſequit᷑ imaginis fictõeʒ qᷓᷓ rõnem.cũ ſᷣm iſtã poſitõeʒ ponant᷑ ela illaʒ mãm ſic ꝓductã naliter pᷣcedẽ.qð nec rõni ↄſonat.nec ſa/ cre ſcripture.Et ideo ẽ aliꝰmodꝰdicẽdi rõnabilioꝛ q; mã illa ꝓducta eſt ſub aliqᷓ foꝛma.ſ illa nõ erat foꝛa ↄpleta.nec dãs materie eẽ ↄpletũ.⁊ ideo nõ ſic ĩfoꝛ/ mabat qͥn adbuc mã diceret᷑ infoꝛmis. Mec appeti/ tuʒ materie adeo finiebat.qͥn adbuc mã lias oens appeteret.⁊ ideo diſpõ erat ad foꝛmas vlterioꝛes nõ ↄpleta ꝑfectio.Et qĩ ad multas foꝛmas mã infoꝛ/ mis appetitũ ⁊ inclinatõeʒ hẽbat.ideo q;uis illa foꝛ ma nõ hĩet in ſe naturas diuerſas.tñ mã ex diuerſis ſuis ꝑtibus quandã diuerſitatẽ imꝑfectã hẽbat.nec ex diuerſis actibꝰↄpletis.ſᷣ mag ex appetitibꝰad di/ uerſa.⁊ iõ ꝑmixta dr̃ ⁊ ↄfuſa. Sicut exemplũ ponit᷑ in embrione.ꝙ actu hʒ vnã foꝛmã ⁊ figurã quandã maſſe carnis.illa tñ eſt diſpõ ad diuerſas mẽbꝛoꝝ fi⸗ guratõnes. Iſtud tñ nõ eſt oino ſile.qꝛ foꝛma illa nõ erat tante actualitatis ſicut foꝛma embꝛionis.nec in tanta ꝓpinqͥtate ad eductõneʒ foꝛmaꝝ ſequentiũ.ſic foꝛma embꝛionis ad eductõnez mẽbꝛoꝝ.Foꝛma em̃ embꝛionis ẽ viſibilis.⁊ ꝑinde ad ꝑfecta nature ↄple tionè ẽ ꝑducibilis.illa vo mã ſub tali foꝛma incõpo/ ſita erat ⁊ inuiſibilis.⁊ ad foꝛas ſubſequẽtes ſola di/ uina vᷣtute ⁊ opatõne Korengt ꝑduci.⁊ ideo ꝓpt᷑ im fectõeʒ foꝛme illiꝰmã illa dr̃ infoꝛmis.⁊ ꝓpter incet⸗ minatũ appetitũ multaꝝ foꝛmaꝝ ↄfuſa dr̃ ⁊ ꝑmix/ ta. ⁊ H poſitio ſat vĩ eſſe inelligiis ⁊ ꝓbabilis. Et iuxta hãc poſitõez ↄcedendũ eſt ꝙ mã nõ fuit creata ſub foꝛmaꝝ diuerſitate.ſicut rõues ad h̊ inducte oñ 18 dunt. ¶ Ad illud ꝙ qð p obijcit᷑ in ↄtrariũ de textu. ddm ꝙ celũ ſtat ibiꝓ empyꝛeo.Et ſi obijcit᷑ ꝙ ſcpᷣtu ra ↄñter dicit terꝛã apꝑuiſſe nõ foꝛmatã eſſe.dð ꝙ ſi cut artifex facit apꝑere effectũ ꝓducendo nõ on en do ſolũ.ſic intelligendũ eſt ꝙ deꝰ?fecit terꝛam appere nõ ſolũ ſepando elła ab inuict᷑.ᷣ etiaʒ ꝓducendo.ita Ad illud vᷣo qd obijcit᷑ ꝙ hug. dicit ꝑ terꝛã intelli- 9 terꝛe.dᷣm ꝙ B dicit nõ ꝓpter foꝛmã terꝛe ꝗqᷓ ia⸗ ineſſet illi mstelzih zmrer dnud aptitudinẽ incom letã q̃ inerat illi ꝑti mãe.ᷣ vt ꝓficeret᷑ poſtmodum oꝛma terꝛe ꝑ eñ modũ ſᷣm quẽ ↄſueuit aliqͥd appel- lari eiꝰnoĩe ad qd oꝛdinat᷑. Materia em̃ ills nõ po/ terat niſi q̃dãmõ balbutiendo deſcribi.qꝛ necdũ eſt qð ᷣmo pfecte erplicet etiã intellectꝰin imagie de/ ficit. vñ ⁊ illud qð ipſe ſubiũgit de ꝑmixtõne.nd eſt H ⁊0 dictũ ꝙ ibi fuerit vera oppoſitaꝝ foꝛmaꝝ ↄiunctio. b qꝛ nõ erat ibi ꝑfecte foꝛmaꝝ diſtinctiod d illud qð obijcit᷑ ꝙ foꝛme ełares ſunt pꝛime in ma coꝛꝑali. dom ꝙ de foꝛmis q̃ dãt mãe eſſe ↄpletũ verũ eſt. foꝛ ma vo illa quã hʒ infoꝛmis mã nõ dabat ſibi eſſe cõ⸗ pletũ.⁊ ideo tam foꝛmas ſimplices qᷓ; ↄpoſitas ꝗᷓ eẽ 21 Ppletũ tnibuũt pᷣcdebat vel pᷣcedẽ poterat.¶ ¶ Ac il lud qdð obhr ꝙ erat ibi coꝛpꝰopacũ ⁊ trãſparẽs.dð nec erat ibi ꝑfecta opacitas. nec ꝑfecta tranſpentia. erat tñ ĩ diuerſis ꝑtibꝰmãe ſᷣm q; ↄditoꝛ oꝛdiauerat æ es diuerſas foꝛas pqucere aliqs diuerſus diſpö⸗ „ TEana fuit cũ diſtinctõe.⁊ diſtincto cũ ꝓductõe. nis modus qui non ponebat diuerſitatẽ foꝛmian. ſi ⸗ in alia magis ↄpactũ ſalua foꝛme vnitate. ſic intelli⸗ gi dz in illa mꝗ q̃ foꝛmã bẽbat maxie ad multa poſſi bilem. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ nihil eſt in gĩe q ñ 22 ſit in aliqᷓ eiꝰſpẽ.dm eꝙ illud verũ eſt de eo qð eſt in gñe tanqᷓᷓ ens cõpletũ.ſᷣ mã illa nõ ſic erat coꝛporea cy eſſet ↄpleta in gñe coꝛpoꝝ.ᷣ ſic hẽbat extenſioneʒ ⁊ coꝛpoꝛeitatẽ ꝙ nõ hẽbat foꝛme actualitatẽ ſicut di ctum eſt pꝛiꝰ. end illud vo qd obijcit᷑ de diuerſita/2 3 te appetituũ.dom q; HH ſemꝑ ſequit᷑ foꝛmã ↄpletam.S etiã attendit᷑ m appetent indigentiam ⁊ aliquã diſpõnem ſemiplenã. niſi foꝛtaſſis ſit talis appetitꝰꝙ ↄſequat᷑ diſponem q̃ eſt neceſſitat:.ſᷣ tlis nõ erat in illa infoꝛmi mã.ſᷣ̊ ſᷣm quandã maioꝛẽ ſub tilitatem ⁊ raritatem in ꝑtibus materie erat diſpoſi tio longinqua ad foꝛmas alias ⁊ alias. M materie quantitate.circa quã triplex vᷣſat inquiſitio. Pꝛimũ qtum ad numerũ. Scom q;tum ad tpᷣs.Terciũ q;tum ad locum. ueſtio.j. — „ ( Circa quam ſic ꝓcedit᷑ ⁊ querit᷑ vtrũ celeſtiũ ⁊ terꝛe/ ſtrium vna ſit mã q;tum ad eſſe. Supꝛa em̃ queſitũ eſt ce vnitate materie q;tũ ad eſſentia.Et ꝙ ſit vna videt᷑ cõiter ſᷣm expoſitoꝛes noie terꝛe cũ dr. In pᷣn/ cipio cre.de.ce.⁊ ter.⁊ intelligit᷑ mã omniũ viſibiliũ citra celũ empyꝛeũ.S ſi illa vna fuit ⁊ habuit aliquã foꝛmã vt ſupꝛa viſum eſt.g vr qp celeſtia ⁊ terꝛeſtria ex vna mã qᷓtum ad eſſe ſint ꝓducta¶ Item mã il la ex qua foꝛmata ſunt coꝛpa.nec habebat foꝛmã ce leſtem.nec elemẽtaꝛẽ nec cõſequentem ad hoc.ergo ſi aliquã bẽbat foꝛmã.hẽbat foꝛmaʒ ad bos cõem ⁊ indifferentẽ. videt᷑ ꝙ ſᷣm aliqð eſſe foꝛmale ſit po/ nere celeſtiũ ⁊ terꝛeſtriũ materiã eſſe coem. ¶ Item extenſio ↄſequit᷑ nãm nõ ſᷣm ſuam eſſentiã.ſᷣ ſᷣm ali qð eſſe.cũ ſit accñs.& ſi cõiter reperit᷑ extenſio i coꝛ poꝛibus ſuꝑioꝛibus et inferioꝛibꝰ.g videt᷑ ꝙ vna ſit mã cõis ᷣm eſſe in celeſtibꝰ⁊ terꝛeſtribꝰ. ¶ Iteʒ lux eſt nã cõis reperta in om̃ibus coꝛꝑibꝰ taʒ celeſtibus qᷓ; terꝛeſtribus.ſiue ſit ſuba ſiue accñs. ſi foꝛma iſta coꝛꝑalis nõ eſt in mã niſi ᷣm aliqð effe.videt᷑ idem qð pꝛius. ¶ Item pſpicuitas eſt nã ſilr repta in om̃i bus coꝛpibus taʒ ſuꝑioꝛibꝰq; inferioꝛibꝰᷣm plus et minus.ſᷣ pſpicuitas nõ tm̃ còſequit᷑ naturã ſᷣ etiam foemã ⁊ eſſe materie nõ tm̃ eſſentiã. videt᷑ ꝙ ĩ om nibꝰ coꝛpibꝰ ſiue gee ſiue terꝛenis eſt ponẽ na turam vnã m eſſe. ¶ Item rari ⁊ denſi yᷣm eſſe po⸗ nit᷑ vna mã. pari rõne luminoſi ⁊ opaci.⁊ ſi boc.S celi ⁊ elemẽti.¶ Contra.Coꝛruptibiliũ ⁊ incoꝛrup/ tibilium ſicut vult phᷣs nateria vna. poꝛa ſuperioꝛa ſunt incoꝛruptibilia.⁊ inferioꝛa coꝛ/ ruptibilia.g 2. Item que habẽt eandẽ materiam ſunt adinuicem tranſmutabilia. ſed coꝛpa terꝛeſtria ⁊ celeſtis nõ ſunt adinuicem tranſmutabilia. ⁊c. ¶ Item materia ſubiecta pꝛiuatõni.⁊ꝗᷓ nõ eſt ſub/ iecta pꝛiuatõni differũt ſᷣm eſſe.ſed in celeſtibus ma teria nõ eſt ſubiecta pꝛiuatõni. in terꝛeſtribus vᷣo eſt ſubiecta. ⁊c̃. Wen coꝛpus celeſte ⁊ clementare nõ tm̃modo differũt foꝛma ac qualitate. ſed etiã diſ cõtinuitate. ſi g&ͤ ↄtinuitas venit ab vnitate materie . ßm eſſe.cũ iſta adinuicẽ ſint diſcontinua.qð pats.qi vnũ mouet᷑.reliquũ quieſcit.vr ꝙ ᷣm eſſe celeſtium ⁊ terꝛeſtriũnõ poſſit eſſe mã vna. ¶ . dom ꝙ cuʒ Inſequenter querit᷑ de ſcdo articulo ſc; de i nõ eſt materia vna.ſed coꝛ⸗ lintglnn ſpitinapnto Clrgſenmd ſaamtwint ſſegrcdti: ltndlfnunnd voltepnins lttvkunttrd otmitnoit tgfitnpri fungkcſanäa Piſerenotäaun niatfncſeſtng ugepccezefu ſmneſcblicren⸗ Alrcattau⸗ 1glsdta oer ſommieri Due Poriiͤſturſup⸗ toraſni ſinecn bliß quato no⸗ nt conoͤen Mlneronesoſi riieie 4 4 tim nun rienen waendepin ſatihnſchan WN ſitioſt) Ronhage hpene nüegnor uhiszff⸗ glnin nfleicse linoend — iſetſeſt nareamt rllus emid: K. „R „.. Ke ,„ eteetr n onnk 1 N „ inztnün: ri amtich riit önt Ngut iſt⸗ itrptthofi izet Emnifenin frotgion mef hill whinden⸗ Yhlütiun iu tun 1,AadeeteR Di. querit᷑ vtrũ coꝛpa celeſtia et terꝛeſtria ſint ex eadetis⸗ materia m eẽ.Sᷣ dupli põt intelligi. Aut ſm eſſe qd mã habuit añ ꝓductiõeʒ.ſic ſine dubio vna fuit ma/ teria coꝛpoꝝ celeſtiũ ⁊ terreſtriuz.qꝛ vna fuit moles bñs vnã foꝛmã incõpletã.Si ſᷣm eſſe qð bʒ materia poſt pductõeʒ qð quidẽ eſt eſſe ↄpletũ.ſic abſq; du/- bio differt mã celeſtiũ ⁊ terreſtriũ q;tum ad eſſe.tuʒ q; ſub vna foꝛma ẽ ſubiecta pꝛiuatoni.ſub alia non. ⁊B nõ ſolũ facit diuerſitatẽ in mã ᷣm eſſe ꝙtum ad actũ.imo etiã q;tum ad potentiã oꝛdinatã ad actuʒ. ꝗ̃quidẽ diuerſitas nõ ẽ in mã ſᷣm ꝙ ẽ foꝛmis elaꝛibꝰ ſubiecta. NHam ⁊ ſi mã igni ſubiecta ⁊ seri bẽat alið 2 aliud eẽ eẽntiale.tñ qꝛ vtrobiq; ſbiecta ẽ trãſmuta tioni 2 pꝛiuatõni.⁊ poſſibilis ad vtrũq; ideo dicunt᷑ bĩẽe vnã mãm ſᷣm eſſe.in celeſtibꝰaũt coꝛpibꝰ⁊ ełari/ bus nõ ↄtingit ̊ repire.Et ex bis patent obiecta ad vtrãq; ptem. Pꝛime em̃ rõnes que oñdũt ꝙ celeſtia coꝛpa ⁊ ełaria cõicant in mã ᷣm eſſe.loquunt᷑ ð mã qᷓ;tum ad illud eſſe qd habuit añ ꝓductões.⁊ qᷓtum ad ꝓpꝛietates q̃ ſequunt᷑ illud eẽ.ſicut ſunt extẽſio et ꝑſpicuitat ꝑticipatio. VUltima tñ rõ nõ ocludit qᷓ ꝓ/ cedit ꝑ ſile de raro ⁊ denſo.⁊ celeſti et elari. Mõ ei eſt ſile.qꝛ raꝝ ⁊ denſum ſunt adinuiceʒ tranſmutabilia. nõ ſic coꝛꝑa celeſtia ⁊ elaria.⁊ loquoꝛ de ptãte tranſ- mutandi vᷣm nãm.nõ ſᷣm vᷣtutẽ diuinã. Ratõnes vo ad oppoſitũ pcludũt ꝙ mã ſᷣm eſſe.nõ ſit eadem in celeſtibꝰ eeb eſor ductioneʒ.ſicut pʒ rp 26 diſcurꝛẽdo ꝑ ſinglas. ¶ Ar poſſtet dici ⁊ q̃ſi in idem redit.qm̃ q̃drupir põt intelligi eſſe vnitas in mãa.aut q́;tum ad eſſentiã.aut q;tum ad effe incõpletum ⁊ a ↄpletõne remotũ.aut ſᷣm eẽ incõpletũ ↄpletõni ꝓxi⸗ mũ.aut ſᷣm eſſe ſimpir ↄpletũ.⁊ ſᷣm h̊ diſtinguit᷑ ma teria.ꝙ quedaʒ ẽ ſubiecta foꝛme ſubali tm̃. quedam foꝛme ſubali et extẽſioni ſiue quãtitati.quedã foꝛme ſubali ⁊ quãtitati ⁊ ↄtrarictati.quedam foꝛme ſbᷣali ⁊ quãtitati nõ ↄtrarietati.ſ̊ in oibus ſuis ꝑtibꝰ vni/ foꝛmitati. Pꝛimo mõ dĩ eſſe eadẽ mã ſpũaliũ et coꝛ/ poꝛaliũ ſicut ſupra fuit oñũſum. Scdo mõ celeſtiũ et terreſtriũ.ſiue coꝛruptibiliũ coꝛpoꝝ ⁊ incoꝛruptibili um.Tercio vᷣo coꝛpoꝝ cłariũ ⁊ adinuicẽ trãſmuta/ biliũ. quarto mõ coꝛpoꝝ ſpẽ ⁊ nã ſimiliũ. Pꝛimo igi tur ⁊ ſcdo mõ eadẽ eſt mã celeſtiũ ⁊ tereſtriuʒ.ſicut pꝛime rõnes oñdũt.tercio ⁊ quarto mõ nõ.ſicut cõ/ cludunt rõnes inducte ad oppoſitum. ¶ Aueſtio.iij. 2 ¶ De infoꝛmi materia qtum ad tpᷣs ſue pductõnis.⁊ eſt qõ vtrũ ꝓducta fuerit in die.an añ oẽm diẽ.Et ꝙ añ oẽm diẽ vr̃ pꝛimo ꝑ tex.geñ. In pꝛincipio cre.de. ce.⁊ ter. ⁊c.ↄſtans eſt h̊ factũ fuiſſe añ ꝓductõeʒ lucꝭ ſicut ipa ſcriptura inſinuat.S cũ luce cepit dies.g̊ añn oẽm diẽ fuit ꝓductio infoꝛmis matcrie.¶ Itez au/ guſti. xij.ofeſ. Infoꝛmẽ mãm feciſti añ omnẽ diem. Pꝛimo mo ¶ Ieem Hug.de ſctõ Aict.in li. & ſacra. mẽto tpꝑis in qͥ creata eſt oim viſibiliũ ⁊ inuiſibilium nã.neq; nox neq; dies fuit. ¶ Item rõne vr. Quali⸗ tas tꝑis dʒ rñderi q̃litati rei ꝓducte.ſᷣ mã pꝛima nec eſt ꝓqucta oino ſub pꝛiuatõne foꝛme.nec ſub cõple/ uetst S ie cti. &añ oẽm diẽ. ¶ Sʒ ↄtra. Geñ.ij.iſte ſunt genera tiones celi ⁊ terꝛe qñ creati ſunt in die in qͥ fecit deus ce.⁊ ter.⁊ qñ deꝰfecit ce.⁊ ter.tũc creauit illã pᷣmoꝛ/ dialem mãm. in die ip̃am creauit.¶ Item creatoꝛ oĩm eſt deꝰlucis.̊ᷓ omia q̃ facit.facit in luce.&̊ ſi crea vit mam.in luce creauit.⁊ ita in die.¶ Item arguit ¶ De üla infoꝛmi mã ductio nec diei ↄpetebat nec no maniches. Si reereauic aliquidin tenebas nt in tenebꝛis. quõ babitãt lucẽ inacceſſibilẽ.ſi hᷣ̊ incõ ueuiens eſt ip̃am creaſſe in tenebꝛis.⁊ creauit inte/ nebris vel in vie. ⁊c. ¶ Item nox et dies imediate pluidũt tpᷣs.Sᷣ ma rerũ coꝛpaliũ ꝓducta fuit cũ te. F cñ nocte vel cñ die. v non cñ nocte. cũ vie. ¶ K. ? dᷣm ꝙ creatio ce.⁊ ter. ᷣm om̃s fuit añ oẽm diẽ.q; R „4 tum ad oꝛdinẽ nãe.q;tum vo ad oꝛdinẽ tꝑis ſiue da ratõnis diuerſimode ſenſerũt diuerſi. Quid ſenſe-/ rũt ꝙ nõ fuit aliq̃ moꝛa inter creatõez ⁊ diſtinctõnis inceptõez. ĩmo ſtatim cũ ꝓducta fuit illa ma.⁊ lux 5 diẽ faciebat.nec fuit moꝛula aliqᷓ intermedia.(Aliſꝰ aũt vr̃ ꝙ fuit moꝛa tꝑis interiacẽs inter terꝛe creati onẽ.⁊ lucis factõeʒ.⁊ iſtud vr maglↄſonñ ſnie expo/ ſitoꝝ.ſicut patebit in diſtinctõne ſeaueei Janc u potuit eẽ veꝝ.nec aliq boꝝ vſq;q̃q; certũ. Suſtinẽ 28 do tñ illud vltimũ.rñdendũ eſt ad pꝛimũ obiectum de tex. Geñ.qꝛ creare eqͥuoce ſumit᷑ in ſcpᷣtura.et ibi dr creatio ce.⁊ ter.vtriuſqʒ factio ſiue foꝛmatio.⁊ ſic exponit aug.ſuꝑ geñ.ad lram.v.vbi innuit ꝙ creare ce. ter. dr dupir. vel infoꝛmẽ mam facẽ.vel per foꝛ⸗ꝛ mas ⁊ ſpẽs diſtinguẽ. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ deus ⁊ 9 eſt in iuce.ddm ꝙ intelligendũ eſt dictũ eſſe lucẽ ſpi · ritualẽ nõ coꝛpalem q̃ eſt lux ſapie.⁊ in bac fecit qᷣc/ quid ꝓdi it.qꝛ oĩa in ſapia fecit.⁊ ideo qð obijcitur de tenebꝛis coꝛpalibꝰnihil facit ad ꝓpoſitũ.qꝛ nõ ma „ gis eſt deꝰin tenebꝛis in loco coꝛpꝑaliter tenebꝛoſo qᷓ; in luioſo. ¶ Ad illud qd obijcit ꝙ nox 2 dies imedi- 3⁰ ate diuidũt tpᷣs.ddm ꝙ verñ eſt vᷣm eẽ qd hñt nunc. 85 quidẽ attendit᷑ m reuolutões coꝛpoꝝ celeſtiuʒ. tũc erat ts ᷣm mutabilitatẽ qᷓ erat in materie ꝑti bus.ꝗᷓ quidẽ mutabilitas erat abſq; pũtia coꝛpis laö⸗ minoſi.⁊ abſq; vmbꝛa coꝛpis opaci.et iõ tpᷣs illð nõ erat bñs viciſſitudinẽ diei ⁊ noct añ foꝛmatõneʒ lu/ cis.Si qͥs aũt velit ſuſtinere oppoſitũ.plane poterit ad rõnes ⁊ auẽtes ad oppoſitũ rñdere ꝙ inteligan-. tur inſinuare oꝛdinẽ nature nõ tꝑis ſm quem infoꝛ mis mã omnẽ diem anteceſſit. ðẽðÿ Queſtio. iij. ₰ qᷓ;tum ad locum. Et eſt qõ vbi habuit illa mã ſitum.Et ꝙ illa mꝗ coꝛꝑalẽ habuerit ſitũ videt᷑. Hug.de ſctõ Vict. Erat terrenũ B elm in medio vno loco ſubſidẽs.ceteris in vnã pfuſionem ꝑmixtis.circũquaq; in modũ nebule opanſis.ſed nõ potuit eſſe abſq; ſitu coꝛꝑali.S ⁊c.¶ Item ꝙ re pleuerit locũ videt᷑.qꝛ celũ empyꝛeũñ ſiẽ dicit Geda. cũ ipſa mã coꝛpalium fuit cteach. enene eſt ꝙ em pyꝛeũ intra ↄcauitatẽ ſuã natum eſt omnia coꝛpoꝛa alia ↄtinere. vel erat vacuũñ.vel ab illa mole coꝛpo rea replebat᷑ ̊ nã nõ ſuſtinet vacuũ.õ videt᷑ moę les illa replet locum. ¶ Item videt᷑ ꝙ bret ſurſum ⁊ deoꝛſum.qꝛ ſummitas eiꝰſicut dicit hugo.hoꝛtſige bat᷑ quſq; nũc ſummũ creature coꝛpee ꝑtingit.ergo erat ibi circũferentia ⁊ centrũ. ¶¶ Item mã illa ſicnt mg dicit in la. in ꝑtibꝰſuꝑioꝛibꝰerat rarioꝛ.leuioꝛ. 2⁊ ſubtilioꝛ.in inferioꝛi paꝛte ſpiſſioꝛ ⁊ groſſioꝛ.ᷣ erat ibi grauitas ⁊ leuitas.ſᷣ ſ̃m bas ꝓpꝛietates coporꝝa hñt locari ſurſum ⁊ deoꝛſum. & redit idem qð pꝛiuſ. Ad oppoſitũ. Hibil eſt . ſe in celo niſi qð eſt hic 2 nñc.⁊ nibil eſt h ⁊ nũc niſi qdð eſt hᷣ aliqͥd.⁊ nibil ẽ aliq̃d niſi qd ẽ indiuiduũ.⁊ om̃e tale eſt ens ↄple- tum. a pꝛimo.nihil eſt in loco niſi qð eſt ens cõple tum. ̊ mꝗ illa nõ erat ens ↄpletũ.ꝙ in loco nõ babe⸗ bat ſitñ. ¶ Itez ꝙ, nõ replẽt loci vr. NHibil inane et — . . . . S 1 . * . V . . . vacuũ replet locuʒ. mãꝗ illa crat inanis ⁊ vacua.ſiẽ vr in geñ. g locũ nõ replebat. Reẽ , nõ hẽet dfis poſitoònis ſurſuʒ ⁊ deoꝛſuʒ vr.qꝛ iſte ſt poſitõnes ſᷣm qᷓs diſtiguunt᷑ ⁊ oꝛdinant᷑ diuerſa coꝛꝑa mdi in vni⸗ anis ⁊ vacua.dm qꝙ vacuitas loci et vacuitas mqe eſt equocè dicta. Nacuitas em loci ẽꝑ puatõeʒ coꝛ poꝛis ↄtenti.ſ̊ vacuitas mãe ẽ ꝑ pꝛiuatõeʒ foꝛmeet ↄplemẽti.Attendendũ tñ ꝙ ſicut locꝰdupłr dr vacu 34 uerſo.᷑ tũc nõ erat ibi diſtinctio nec oꝛdo.̊ nec erat us.Aut ꝓpaie.vt ꝑ pꝛiuatõneʒ oĩs coꝛpis. Aut large ibi hmõi diuerſa poſi rio raritas ⁊ leuitas ſũt ¶ m vulgarẽ modu ꝑ pꝛiuatõeʒ coꝛpꝑis ſolidi ct ſenfi⸗ Apꝛietates ↄñtes foꝛmas elares.ſᷣ in ma illa nondũ bilis.ſicut dꝛ archa vacua ꝓpter abñtiã panis.⁊ doli/ erant foꝛme clares.& nec erat ibi que nec leue.gᷓ ne um vacuũ ꝓpter abñtiã vini.ſic etiã intelligendũ eſt 4 ſurſum nec deoꝛſi u3. cuz he poſitõis dr̃ie attendãtur in vacuitate mãe ꝙ dr̃ dupir vacua.aut qꝛ nõ hʒ ali 51 m illas. ſpꝛictates. ¶ R. dᷣm ꝙ cũ mã illa cẽt mo· quã foꝛmã.⁊ ſic nunq;; fuit vacua.aut qꝛ nõ hũit foꝛ les bñs extẽſionẽ.⁊ celũ empyꝛen bꝛet ambiẽs.qꝙ ißa mã oimode pfectiuã.⁊ ſic quis eẽt vacua.tñ locum in loco erat. ⁊ cñ cẽt ſua coꝛpuleta locum replebat. poterat replere.q; erat extenſa ⁊ coꝛpea. Ad illud 5 Rurſus cũ in ꝑtibꝰdiſtinctõcʒ quãdã br̃et ſᷣm ſubti quod obijcit᷑ ꝙ nõ habebat ſurſum ⁊ deoꝛ um. quia litatẽ ⁊ groſſiciẽ.ſᷣ ſemiplenã.poſitõcs ſᷣm ſurſum et carebat oꝛdine ⁊ diſtinctõne ⁊ elari pꝛietate. Ad il/ deoꝛſum qͥdamõ ſ̃ impfecte hẽbat.⁊ iõ ↄcedẽde ſunt las duas ratões ſimiliter dm eſt. ꝙ ſicut illa tria p⸗ 32 rõnes ꝗᷓ ad iſtã ꝑtem inducte ſt. Ad illð qd pꝛi poſita nõ habebat niſi impfecte ⁊ ſemiplene ratione mo obiqcit᷑ in ↄtrariũ ꝙ nihil ẽ in loco niſi ens ↄple- cuiuſdam inclinatõnis ⁊ longinque diſpoſitõnis.ſic tum. dᷣm ꝙ; ẽ falſum ſi intelligat᷑ de ↄpletõe pfecta. et ſurſum ⁊ deoꝛſum nõ habebat pꝛie. babebat taim̃ . Embꝛio em in loco ẽ quis ſit qͥd incõpletũ. Nec va quodãmodo ſcʒ incomplete ⁊ pter quaſda⸗ʒ diſpoſi let illa deductio. peccat em̃ in Hᷣ q dicit ꝙ om̃e qð eſt tiones qᷓs bẽbat ad gue ⁊ leue dicit em̃ mgr̃ leuioꝛeʒ hᷣ aliquid ẽ ↄpletũ.̊ em̃ falſum ẽ.nã ipᷣm indiuiduũ fuiſſeĩ ſie uꝑioꝛi ꝑte ⁊ guioꝛẽ in inferioꝛi.nõ ꝙ iſtas p „ .. ⁊ foia indiuidualis bʒ eſſe ↄpletuʒ ⁊ minꝰↄpletum. pꝛietat es pfecte ꝑticiparet.S in quadã longinq et p. , 35 lld illud qð obijcit᷑ ꝙ nõ implebat locũ.qꝛ erati- ambula diſpoõne. ſic ſupꝛa oñſum eſt expſſe. inherii Diſtinctio.xiij.de ꝓductõne creature coꝛpꝑalis q́;dtum ad pꝛincipiũ foꝛmale.generale om⸗ ſiifee nibus coꝛpibus qð eſt foꝛma lucis.Et dicit᷑ hec ꝓductio diſtinctioç.Rs. . nnmnknd⸗ Riuima aũt diſtinctõnis opatio ⁊c. Supꝛa egit mgr̃ de pductõne nãe qᷓtum ad pꝛincipiũ mãle.in bac M do hpte intendit agẽ de eiꝰↄpletõne ſiueffoꝛmatõne qtum ad pꝛincipiũ foꝛmale. Et qiñ duplex ẽ infoꝛ L matio mãe coꝛpalis.queda gnalis.quedã ſpãlis.Gnalis ꝑ foꝛmã cõem oĩbus coꝛpibꝰ.⁊ h eſt foꝛa lu cis. Spãalis vo pꝑ alias foꝛmas ſiue elaris ſiue mixtonis. Ideo mgr pᷣ agit de formatõne ſiue pductõne lucis. in hbac ſcʒ diſtinctõne. Scdo vᷣo agit de pductõne cuiuſlibet alter fbꝛme coꝛꝑalis.infra dii.xiiij. dixit q deus fiat fir. ⁊c. Ael alr.vt pꝛimo agat de eo qʒd eſt gñale pꝛincipiũ diffundẽdi in coꝛpibꝰ.hoc ẽ de luce. Scoo vo de ſpalibus foꝛmis diſtingnẽtibꝰ. Pꝛimũ ſpectat ad opꝰpꝛime diei. Scom vᷣo ad oꝑa dierũ ↄſequentiũ. Diuidi ⸗ tur aũt ꝑs iſta in tres. In pꝛima determiat de lucis ꝓductõne in ſe. In ſcda in ↄpatõne ad eiꝰeffectũ ſcʒ dieʒ quẽ faciebat.ibi.Hic notandũ ẽ ꝙ dies diuerſimode accipit᷑. In erciin ↄꝑatõne ad eiꝰpꝛincipiũ.ſcʒ ad rx bum ꝑ qð fiebat.ibi. Pꝛererea inueſtigandũ ẽ quõ accipiendũ ſit ⁊c. Pꝛima ps bʒ tres pticulas. In pma termiat qñ lux illa facta fuit.qꝛ añ oĩa alia. In ſcda vo q̃lis fuerit ibi. Sʒ querit᷑ q̃lis illa lux. In tercia vo vbi facta poſita fuit.ibi.Si autẽ q̃rit᷑ vbi facta eſt lur. Sin ſcdᷣa ꝑs pꝛincipalis tres hʒ ꝑticulas. In pꝛima determiat de ipᷣo effectu lucis ſiue de die q;tum ad ſpaciu. In ſcdᷣa q;tum ad modũ diſtinguẽdi. ibi. Hicẽ na⸗ turalis oꝛdo diſtinctõnis dierũ. In tercia q;tum ad ↄplementũ.ibi.Solet aũt queri quare factꝰẽ ſol. Si/ militer tercia ꝑs in qᷓ̃ determiat de lucis foꝛmatõne ꝑ ↄpatõeʒ ad ſuũ pꝛincipiũ qð quidẽ eſt pater opans per verbũ habet tres partes. In pꝛima explanat qualiter intelligendũ ſit q; de dixit. fiat.ibi.pᷣterea inueſtigãduʒ eſt ⁊c̃. In ſcdᷣa explanat iſlud qdð dicit ſcriptura ſcʒ patrem in filio.⁊ ꝑ filium operari.ibi.Hic queri ſolet quõ accipiendum ſechn tercia vo remouet opinionem hereticoꝝ inſinuans aliam eſſe erxpoſitõnem verbi pꝛedi- cti. et hoc facit ibi. Sed dicit bereticus hac ratõne boc poſſe ⁊cẽ. NDeterminat qñ lux facta fuit.quia ante omnia alia. d QNKinma aũt diſtinctõis oꝑatio fuit foꝛmatio lud ſiẽ oñdit ſcptura genñ. XIII qↄmẽoꝛata rey infoꝛmitate.eaꝝ diſpõnem a luce inchoquit ſůdens. AIII. RZixit deꝰ. fiat lux.⁊ facta ẽ lux.⁊ diuiſit luceʒ a teneb:. Apellauitqʒ lucẽ diẽ.⁊ teneb:ꝛas noctẽ.Et factũ ẽ veſpe ⁊ mane dies vnꝰ.Congrue mũdi oꝛnatus a luce cepit.vñ cetera q̃ creanda erant viderenr. ðUMUD in MMualis facta fuerit lux illa.coꝛpalis an ſpüalis. b Si qrit᷑ qlis illa lux fuerit.coꝛꝑalis ſcʒ an ſpũalis.Id rñdemꝰqð legimꝰtra⸗ ditum. Dicit em aug.qꝛ lux illa coꝛpalis vel ſpũalis intelligi põt. Si ſpũalis Aug. . an accipit᷑.angelica natura intelligit.qᷓ pꝛiꝰinfoꝛmis fuit.ſ poſtea foꝛmata c. cũ De ſpñali luce ad creatoꝛẽ ↄuerſa ei charitate adheſit. Cuiꝰinfoꝛmitat creatio ſupiꝰ ſigniß6ß⸗ cata eſt. vbi dictũ ẽ. In pᷣncipio creauit deꝰcelũ ⁊ terrã. hic vᷣo eiuſdẽ foꝛma tio oñdit᷑ cũ ait.fiat lux.⁊ facta ẽ lux.lhec g̊ anglica natura pꝛiꝰtenebꝛe.⁊ po ſtea lux fuit.qꝛ priꝰhũit infoꝛmitatẽ ⁊ imꝑfectõeʒ.deinde foꝛmatõis pfectöeez ⁊ ita diuiſit deꝰlucẽ a tenebri.Mã vt ait aug.ſup geñ.Hhuiꝰcreature infoꝛmi⸗ Aug. tas ⁊? inpfectio fuit anteq; foꝛmaret᷑ ĩ amoꝛe ↄditoꝛis. Yoꝛmata vo ẽ qũ con Ea & coꝛpo⸗ uerſa ẽ ad incõmutabile lumẽ vbi. Si vo cotpalis fuit lux illa qð vtiq; ppa⸗ aliluce enag 5denibio wefn eſt. coꝛpus lucidum fuiſſe intelligit᷑ velut lucida nubes. qð nõ de nihilo e de le dateria foꝛmalt factũ eſt vt lux eẽt.⁊ vim lucendi hr̃et.cũ q dies dlcdufin pꝛima exoꝛta ẽ.qꝛ añ lucẽ nec Regfui nec lux.licet tps fuerit. ”MẽMB an Nr i lux illa facta ⁊ vbi poſita fueirt. t H Si aũt qi᷑ vbi eſt facta lux illa.cũ abyſſus eẽm terꝛe altitudinẽ teget?: Dici ci en põt in illis ꝑtibꝰſacta qᷓs nũc illuſtrat ſolis diurna lux. HNec mirũ lucẽ in aqs atet poſſe lucc᷑.cũ etiã nauta:ũ oꝑatõne ſepiꝰilluſtrent᷑.qͥ in ꝓfunduʒ merſi miſſo nargii, ex oꝛe oleo aqs ſibi illuſtrãt. qᷓ mito rarioꝛes fuerũt in pᷣncipio qᷓ mõ ſunt. qͥa rn iie nondũ ↄgregate fuerãt in vno loco. Facta & lux illa.vicem ⁊ locũ ſolis tene⸗ apaſäil, bat.qᷓ motu ſuo circũagitata.noctẽ diẽq; diſcernebat. bi ̊ primũ lucẽ aa ntduinn paꝛuiſſe veriſile ẽ.vbi ſol qᷣtidiano curſu circũuectꝰaparet.vt eodeʒ tramite ⸗ errdl lux circũcurrẽs ac pꝛimo ad occaſum deſcẽdens veſpam facet. deinde reuo/ eng cata ad oꝛtũ.auroꝛã.i.mane illuſtraret. ita diuiſit deꝰlucẽ ⁊ tenebꝛas.⁊ ap⸗ dirſisſe tellauit lucẽ diẽ.⁊ tenebꝛas noctem. D ” Nhwarf . e effectu lucis ſiue de die quẽ faciebat q́;tum ad ſpacium. d Metultdi UHic notandũ eſt ꝙ dies diuerſis modis accipit᷑ in ſcriptura. DNicitur em̃ dies aümfinn lux illa q̃ illo triduo tenebras illuĩabat.et dicit᷑ dies illuĩatio ipᷣa aeris. Dicit᷑ ute, QZualiter diſti· etiã dies ſpaciũ. xxiiij.poꝛap. qliter accipit᷑ cũ dici᷑. SFactũ eſt veſpe?⁊ mane nün —— dies vnꝰ. πα ita diſtingue en Henen Vake da. ðð M Loe n, ane. ⁊ ita fuit dies vnoexpletꝰ.xxiiũ.hoꝛanu uu··r· Nimi ars Epede keſamane⸗ habuit veſpam ſ no mane. AMane em a Fti 8. tpinchürhie vyvo⸗ dr finis pᷣcedent⁊ initiũ ſequẽtis diei.qð eſt aur 02. tura veſpa in eſpaz. Eginci nec plenã lucẽ nec oino tenebras hʒ. Mane & pꝛimus Contra boc videt tupb,tiei⸗ dies nõ hũit.qꝛ nec dies pᷣceſſerat qͥ ſequẽtis diei initẽõ ad ieiunij obſcruatio ſuepchint, termiaret᷑.⁊ eo pᷣcipue.qꝛ luce aparẽte.mox ſuꝑ terrã nẽoO tet einnoreri alins plenoatqʒ pclarus dies extittt. qnõ ab auroꝛa. 'apie. Sccdeue cei nocteſ. n na luce inchoauit. ⁊ mane ſequẽtis diei ↄſummatus ẽ cõgrue ſi inecbemn ⸗—. lleli Beda. Vnñ Beda ſuꝑ geñ. Decebat vt dies a luce inciꝑet.⁊ i ſieriũ re emptois eõ 4 uniin mane ſequẽtis diei tendet.vt oꝑa dei a luce inchoaſſe. putato die a veſpa in — 2 in lucẽ ↄpleta eẽ ſignificarent᷑. Reliq aũt dies mane veſpamms hord luin zin⸗ habuerũt ⁊ veſperã.quoꝝ quiſq; a ſuo mane incipis grssla cronos Sgealsn vſq; ad alterius diei mane tendebe. pꝓuxit ad luceʒ. Rꝰ. 1 mmmiähhen ¶ De die q;tum ad diſtinguendi modũ.ſcʒ de natura d ꝙ vuplicez modũ N lioꝛdine ↄputatõnis dieruʒ.⁊ de illo qui ꝓ miſterio in: ↄpułandi vie accipi ⸗· kamter toductusef. e usinſchtura. rl. inntie ¶ Mic eſt naturalis oꝛdo diſtinctõnis dierum. vt diſtin⸗ mẽin qᷓ dies pᷣce ns ns guant᷑ atq; ↄputent᷑ dies a mane vſq; ad mane. Po/ rae egne⸗ ſiea vo in myſterio factum eſt vt dies cõputent a ve⸗ ti 5 nre.. ſpera ĩ veſperaʒ.⁊ adiungat᷑ dies pᷣcedenti noeniin cõ⸗ mq ve dict mof ſfi- putatõne.cũ iux.̃ naturaleʒ oꝛdinẽ pᷣcedens dies ſejn⸗ gurabat᷑ lapſus futu WI. ti nocti adiungi debeat.quia homo a luce ꝑ peccatum mus aluce ein en; 6. coꝛruit in tenebꝛas ignoꝛantie ⁊ peccatoꝝ.deinde per bras q Aumoce Epꝑᷣ xpᷣm a tenebris ad lucem redijt. Vñ apls.Eramꝰ ali⸗ pietghe vickarterct. pov. quando tenebꝛe.nũc autẽ lux ĩ dño. Pꝛimꝰitaq; dies ſtoditõne. in q̊ nor p⸗ nõ ab auroꝛa ſed a plena luce incipiens.⁊ poſt veſpe⸗ cedens onũcrat diei P Beda ram paulatim occidente luce excipiens mane ſequen⸗ ſequẽti.⁊ B vult dcico P tis diei expletus eſt. Vñ Beda. Occidente luce pau⸗ rea veſpa in veſag. Nite latim ⁊ poſt ſpaciũ diurne longitudinis. inferioꝛes p⸗ vt Heediat * 8 kt tes ſubeunte. factum eſt veſpe.ſicut nũc vſitato cur⸗ eie autelig⸗ ſu ſolis fieri ſolet. Factũ eſt aũt mane eadẽ ſuꝑ terꝛa,z d̃o. Et qd obr deob. 2 redeũnte. ⁊ alium diem inchoante. ⁊ dies expletus eſt eruãtia leiunioꝝ. d vvnus. xxiiij.hoꝛaꝝ. Fuitq; nox illo inno ind ene wtpus leenn Znera . bꝛ:oſa. ꝗ poſt creata ſydera aliqua luce c aruitt. rKtigben 6 bbiar⸗ natone ieiunij debet fieri 'm pfoꝛmitatem ad diſtinctõnem temꝑis pꝛimi.in quo erat vnon Bclapſs Pbe mani.Et qd obijcituꝛ ꝙ non dʒ terminari a veſpa in veſpam.dðʒ ꝙ pꝛima veſpa ponit ibi inq;tum eſt noct⸗ pꝛincipiũ. ⁊ ſcdᷣa inc;ᷓ tuʒ eſt finis dici. ⁊ ita 3 nocte ? die. Eicz ãt Solet autẽ queri. * — * (Be die qtum ad ↄplementũ.ſcʒ.cur ſol factus eſt ſiiſ- Hux uüla ſufficiehoaoerg. — q̃re factus eſt ſol. ſi lux illa faciende diei ſufficiebat. Ad qð dici põt.qm lux illa foꝛte ſuxꝑpio⸗ res ptes illuſtrabat.⁊ ad illuiatõeʒ inferioꝝ ſolem fie⸗ ri oꝑtebat. Vel potiꝰideo.qꝛ facto ſole diei fulgur au- ctus eſt. Amplioꝛi em̃ multo luce radiauit dies poſtea he due diſtinctões in q; ante. Si aũt querit᷑ quid de luce illa factuʒ ſit cum b ſeptuꝛa maric eb mo non apareat. Pot dici aut de ea coꝛpus ſolis foꝛ⸗/ tur. qᷓtuoꝛ tñ modis n⸗ T* . em oluerſop pputati mMatũ. aut in ea pte celi eſſe in ꝗᷣ ſol eſt.nõ ꝙ ipſa ſit ſol. ones dies diſtigui co⸗ Fßſic eſt ei vnita vt diſcerni nõ valet. ſueuerũt. Greci ei cx ¶ Q°uõ accipiendũ ſit illud verbum qs dixit deus.ſi putant diẽ g mane in gat. an ſono vocis id deꝰ dixerit an aliter. g mane. qꝛ tũc p appa⸗/ ( Pꝛeterea inueſtigandũ eſt quõ accipiendũ ſit qð ait. eollaeee doade Bixit deus fiat, vtrüi tempaliter. velſono vocis illuch tic incipiũt ſoleni, 2, dixerit. an alio mõ: Aug. ſup Beñ. tradit nec tempali re. Aſtronomi xero a ter nec ſono vocis deũ locutũ fuiſſe.qꝛ ſi tpaliter ⁊ mu meridie in meridieʒ. tabiliter.⁊ ſi coꝛꝑaliter dicat᷑ ſonuiſſe vox dei.nec lin· qꝛ tũc ẽ ſol in maioꝛꝛ gua erat q̃ loqueret᷑.nec erat quẽ oꝑteret audire ⁊ in- Aug. vtute. Sctã cccleſia a telligere. Bene vox dei ad naturã verbi ꝑ qð omfia mmedi noere vſcg n0 facta ſunt refert᷑. Dixit & deus.ſiat ⁊c.nõ tꝑaliter.nõ c Mane diẽ greca gẽs it intꝑaliter in qͥ erat.⁊ diſpoſuit ab eterno vt fieret in incipit. aſtra ſeqntes tempe.⁊ in eo factumefff. In medio luc. Judi ¶¶ ¶Auõ accipiendũ ſit qð dicit᷑ pater oꝑari in filio.vł veſpe. ſct̊ Inchoat per filium. vel in ſpirituſancto. b rnteſi, ten (Cic guer ſolet uo accibiendu ſit as dictk parerope b¶¶ Si autẽ queritur rari in ſilio.vel ꝑ filiũ. vel in ſpũſancto. Hoc em ſcbtuu⸗· qͥd de luce illa c. au txa frequẽter nobis ꝓponit.vt om̃is in ſapia feciſti diſe Ps.ciij. de ea coꝛpꝰ ſolis foꝛa⸗ „ . tum. aut in ea pte celi eſſe in qua ſol eſt. Contra Pꝛimũ videt᷑ eſſe falſum. qꝛ nõ eſt oꝛdo de pfecto ad impfe/ ctum.ſᷣ lux illa pfectiſſima erat ſiẽ dicit Daſ.q; opa pꝛime diei pfectioꝛa ſunt. Item tex.v eſſe ↄtrariꝰ.dꝛ em̃ ibi. Aidit deꝰlucẽ ꝙ eſſet bona.⁊ aug.explanat.vidit.i.placuit volũtati dei vt ꝓ modo ſui generis manẽt.qd placuit vt fieret. adhuc manet lux illa in ſeipſa. Item ſi ſol factꝰeſt de illa luce.vñ facta ſunt alia luminaꝛia: Si tu dicas ꝙ de illa luce. tũc vꝛ ꝙ vna ꝑs illiꝰlucis coꝛꝑis ceſſit in coꝛpa lumioſa.ꝗᷓ ſunt ſupꝛa ſoleʒ.⁊ in coꝛ⸗ oꝛa luioſa ꝗᷓ ſunt infra ſolẽ. ſi nullũ coꝛpꝰhʒ moueri oppoſit motibꝰ.nullũ etiã eſt coꝛpꝰ celeſte ꝗqð na hẽat moueri motu recto.̊ oꝛbicłari.vr̃ ꝙ pꝛia luiariũ ꝓductõ fuerit ꝑ violẽtiã ⁊ pᷣter nãz. Scdm etiã vꝛ flm̃.qꝛ nõ tot eſſe in ea ꝑte in que eſt ſol. pꝛio.qꝛ duo coꝛꝑa nõ pñt cſſce ſił.ſcdo etiã qꝛ ſol ſufficieter illuiat. vẽ ꝙ lux illa q ſit ibi fruſtra.Reꝰ.ddim q cũ querit᷑ qͥq de illa luce factũ ſit.qᷓtuoꝛ modis ad h̊ ↄſueuit rñderi.q̃rũ duos tangit miagſ in Ĩa. Dꝛimꝰ?eſt.qꝛ luiaribꝰ?celi fact lux illa redijt ad pᷣiacentẽ mam.qꝛ nõ erat facta niſi ad faciendã qn- daam diſtinctõeʒ dierũ ſemiplenã. qua pfecta inde redijt vñ ſumpta ẽ. Sed h̊ poſitio eſt ↄtra ratõnem et con/ tra literã.qꝙ qñs deſtrueret opera ſex dierũ pꝛincipalia vel ꝙ ſineret perire. Scdᷣs modus dicẽdi eſt q illa lux ſimplr manet in foꝛma ſua nõ mutata. nec diſcernit᷑ qᷓtum ad ſenſum ꝓpter ↄiunctõnem ſui ad ſolem. necta/ men eſt fruſtra.qꝛ ipſius ſolis auget effectũ. Sed qꝛ difficile ẽ aſſignare quẽ effectũ habeat cũ ſole. Ideo ẽ ter/ cius modus dicendi ꝙ ex ipſa factꝰſit ſol.⁊ in ea ſaluat᷑ tanq;ᷓ in re eiuſdẽ generis. Sed qm̃ nõ videt ſcriptu/ ra expꝛimere ꝙ de poſt pꝛimũ diem ꝓduxerit nouãꝗ luceʒ ſed ſolũmodo luiaria diſtinxit. Ideo eſt quarta opi/ nio ꝙ ex illa luce facta ſunt coꝛpa luminoſa inter q̃ pꝛincipatũ tenet ſol.nec fuit ibi aliq̃ violentia.qꝛ vnaque⸗ ; creatura eñ locũ accipiebat quẽ ſibi dñs ꝑ nãm deputabat.⁊ ſic patent obiecta.qꝛ nec fuit illiꝰ lucis coꝛru⸗ ptio nec etiã violentia.ſed maioꝛ quedã ⁊ pfectio ⁊ diſtinctio. Oꝛ auteʒz dicit Dam̃.opus pꝛime diei fuiſſe ꝑ/ fectiſſimum. hoc dicit ꝑ comꝑatõeʒ ad alia coꝛpa que a luce habent recipere influẽtiam.nõ ꝑ compatõem ad luminaria ꝗqᷓ ex ipſa luce ſunt foꝛmata. c¶ Dixit deꝰfiat ⁊c᷑.nõ tempaliter.nõ ſono vocis. in vbo ſibi co⸗/ eterno. Aidet᷑ ̊ eſſe falſum.ſtatim em̃ vt dixit deꝰ.res facte ſunt.ſicut dicit᷑ in .dixit ⁊ facta ſunt. cum p/ Quctio rerũ ſit temꝑalis. dictio nõ fuit eterna. Item in dictõne eterna.nõ dicit deus niſi ſemel ſicut dẽ in pial. Semcl locutꝰeſt deus.ſed cũ pduxit opera ſex dierũ.in ꝓductõne cuiuſlibet opis dixit. illud dicere non eſt cternũ.ſiue generaꝛe fili. Si tu dicas ꝙ illud dicere nõ fuit niſi vnũ ſolus.itcrat᷑ tñ ꝓpter multos effectꝰ.tunc viget᷑ ꝙ ad dicere ſequit᷑ facere. ⁊ ſimul dixit.ᷓ ſimul omia fecit. ⁊ nõ ſimul fecit ſicut dicit ſcriptura et ſup ꝓ/ batum eſt. im ſimul dixit. Pꝛopter boc querit᷑ vtrũ diecre accipiat᷑ hic tꝑaliter xel ctemaliter. Et ſi eternali ter. quo dictũ poſtit eſſe tꝑale. Et ſi tpalitcr. quõ dicẽ tpale potuit omnẽ crcaturã pcedere. Item qõ eſt vtruʒ accipiat᷑ notoõnalr aut eentialr. Si accipiat᷑ notõnalr.quõ poncret cffecti.qut quo cffectus creatõnis quẽ de/ 6iſ. hebe, ipnn hieppanſtet olndcen Aropznif yweſtin tcenʒ hoſte nor. iffbietg ucgechiti9 tfi eſci⸗ itßffiff⸗ ilt ii etleigif et ilieihtenin ſchiugcidi han de⸗ ggingeſ, 4 ickeſcpaunt ittniͤͤ Beñ.j. d icd eſt in filio.?ꝰ In pꝛincipio id è in filio creauit de-ce⸗ us vicẽdo pduxit cõ/ Hebꝛe.. lum ⁊ ter:ã.Et illud. Per quẽ fecit ⁊ ſcla. Supꝑ illũ q Eetat toti ſainlezti 1 Ps.xxxij.· ps.locũ. Verbo dñi celi firmati ſunt ⁊c.diẽ aug.ꝙ; pf Rodinaman⸗ Ea⸗ “ oꝑat᷑ ꝑ verbũ ſuũ ⁊ ſpmſctm̃. Quõ & h accipiendũ ẽ. turã verbi qʒ ſacta DSDutauerft quidaʒ hereiici prt̃ velut auctoꝛ ⁊ artifex ſunt omia. cũ verbu filio ⁊ ſpũſctõ ĩ reꝝ oꝑatõne qſi inſtrumẽto vteret᷑.Ex dicat᷑ ꝑpſonali ſicut in pᷣdict vbis erꝛãdi occaſionem ſumẽtes.qð velut bla hꝛimo li. oñſum eſt. phhheiũ atq; ſane doctrine aduerſuʒ abijcit pia fides. BR dom ꝙ dicẽ vno 5 Nic aperit ex ·Mon ẽ itaq; intelligendũ iõ ſcpturã freq̃nt ↄmẽoꝛare alty, Kecrn ſr ſenſ ariifi prfem opari iĩ ſilio vel ꝑ filiũ. tanq; fili nõ poſſet facẽ ſi cfrectũ in babitu nö 1 velg filium ei nõ poꝛrexiſſet pr̃ dexterã. vel tanqᷓ; aliqð inſtrm fue actu. Dicit enim vno . He liut , — yY * „ — 2 5 „ „» — . RR— 2 ve E filium rit pr̃is oꝑant.S̊ᷣ potiꝰillis vbis pr̃em intelligi voluit mõ quaſi actũ exter . cuim filio ⁊ ſpũſctõ oꝑari et ſine eis nihil faceee. us. ? ſic dicẽ ẽ aliuez Remouet opinionẽ hereticã inſinuãs aliã eẽ expo⸗ tes enerin dus ſitionẽ verbipdi. 1 65 r,eere tine Sůʒ3 dicit hereticꝰ. hac rõne h poſſe dixiſſe filiũ oꝑari ꝑ creaturã pducẽdo in pfeʒ vel i pr̃e ⁊ ſom̃ſctm̃ cũ vtroq;vł ꝑ vtrũq;.qꝛ filiꝰ q̃ ſe declarat. ſiue ali H cũ pr̃e ⁊ ſpũſſanctꝰcũ vtroq; oꝑat᷑. Cui bꝛeuit rĩidet᷑.. quid inſpirãdo aie in UM H Igeo iſtud dictũ eſſe ⁊ nõ iſtud. vt in pre monſtra: et᷑ 1 votpetars ſu de. auctas. Hon em̃ pf a filio.ſ fili a pr̃e opat᷑.⁊ ſpũſſan⸗ c arc bis in ſchipru, Qus ab vtroq;. Ideoq; etiã fili p ſpmſctm̃ legit᷑ oꝑa⸗ ra.⁊ ↄnotat effectum üaai. q: i ſpüiſcto opat hocibma fllie hͦti vt onef. acruur Alio m die expoſitio P filiũ oꝑari.qꝛ eum genuit oĩm opificẽ.ſicut dicit᷑ pa,: us.nihilominꝰtñ rela ter ꝑ eum iudicare.qꝛ genuit iudicẽ. Ita ⁊ ꝑ ſpm̃ſctm̃ tum. ⁊ hoc mõ dicẽ cõ/ diclk opari ſue pater ſiue fliꝰ. qꝛ ab vtroq; pcedit ſpi Pationad verbic Joh.Criſoſ. rituſſanctfactoꝛ oim. Uñ Yoh. Criſoß. in expoſitione Zom̃ia loquit.p quẽ eeple. ad Hebꝛe. ſic ait. Hon vt hereticꝰ inaniter ſuſpi⸗ mocduʒ accipit in to. S (atur tanq́; aliqð inſtem̃ patris extiterit filiꝰ.neq; ꝑ e’ü ſemel locuthelt deus. Z pvrgater dicit᷑ feciſſe tanq; ipſe facere nõ poſſet.ſed ſicut glo.ibi. filiũ genuit in ginnnin⸗ NAAAAicik poter iudicare ꝑ filium. qꝛ iudicem genuit. ſic eri demhe diſnotnlo ſe enmini An dicit opari p ſilium. qr eum ↄſtat opicem genui/ nhabimm. ar vier im⸗ nas muii fe. Si enim cauſa eius pater eſt. m ꝙ pater eſt. multo poꝛtat diſpoſitõnem. lubumm aopqplius coauin cauſa eſt que ꝑ filiũ facta ſunt.hec de 2Z ad dupõneʒ ſequit᷑ ugtin opere pꝛime diei dicta ſunt. op?. Tercio mo vicc⸗ i e dia nrnſeck irin rit Anß. qꝛ dicẽ nõ eſt aliud ; vidẽdo intueri. ⁊ ſic qlibet pſona dicit ſe ⁊ alia. ⁊ huic dicẽ nõ rũdet vᷣbũ 100 2, Hinntſt ptũ.q; ſm hũc modũ ide pt eẽ dicẽs ⁊ victu. Quelibʒ eĩ pſona ſeipᷣaʒ videt ⁊ ſeipᷣaʒ ituet⁊ ſicñ cõnõt effectũ ufunticſ nec actũ. nec hitũ. Si qrit᷑ quõ accipiat᷑ dicẽ in re pductõe. vom ꝙ pt accipi p mõ ſq; put ↄnotat effectũi. önenctaan⸗ actu. ⁊ tũc dicẽ idẽ ẽ q. ꝓducẽ.nec ẽ ibi nugatio cũ dz. dixit de fiat. qꝛ no tm impoꝛtat ipᷣaʒ actõeʒ ĩ ſe. ᷣ etiã ꝓ/⸗ ckg lae. ut ẽ ad ipiꝰmãifeſtatõeʒ. ⁊ pᷣmittit ſepᷣtura vᷣbũ dicẽdi vᷣbo ſacicdi.vt in h̊ oñdat ꝙ deus maxima facilitate ꝓ uͤſcenpatn quxit ſingla.nõ qꝛ aliq̃ vox creata rerũ ꝓductõeʒ añcedat.Et ſic dicẽ in diuerſis diebꝰ pᷣt plurificari.nõ rõne i de Nwin⸗ vncipalis ſigti ↄnotati.ſic pʒ.qꝛ pluriũ ꝓductoꝝ plłes ſt ꝓductões pa ſſiue. ⁊ rõne ↄnotati actia dici p̃t plłfi- z inäbi caxi. Põt ⁊ nibilominꝰ accipi ſcdᷣo mõ.⁊ ſicẽ ſenſus.dixit.i.filinũ genuit in qᷓ oĩa diſpoſuit. ⁊ ꝑ quẽ oia pduxit. Pucumnf ⁊ ſic expoĩt aug.cũ dic ꝙ vox dei ad nzʒ vbi p queʒ oia facta ſt refert᷑.Et ad ill dicẽ ſeqͥt creaturã fieri.ſiẽ aq bugfag diſponeʒ ſeqͥ opꝰ.nõ imediate vt tũc ſit qũ qͥs pᷣ diſpoſuit.ſ p loco ⁊ tpe.ſicut dicent diſtõ oꝛdinauit.⁊ ſic eſt eludn in poſito. nam de) pduxit nõ tũc cũ flli genuit in à diſpoſuit. ſicut gnando fili ab etemo diſpoſuit ſe pdu N utiſir cturũ in tpe.ſic ꝓduxit in tpe. In ipa ei diſpõne dei eterna nõ ſolũ erat ꝙ res pducerent᷑ ſ etiã qñ ꝓducerẽt᷑. tin 2 5 mõ dicẽ in diuerſis diebꝰdictũ eandẽ impoꝛtat diſpõnem. ⁊ eternã in q̃ ſij diſponunt᷑ eternalj q ſucceſſi/ he deſni une pducunt᷑ ey tpe. Sic igit᷑ pᷣ ⁊ ſco mõ pot hic accipi dicẽ.ſᷣ ſcdo mõ mag pꝛie.tercio aũt mõ non videt᷑ hic gi art , accipi.qꝛ nõ conotat᷑ ibi alids effectꝰ?. nec actu. nec habitu. nec videt᷑ etiã illo tercio mõ mag ꝓpꝛie accipi actꝰ AN np dicẽdi.nã ſicut dictũ fuit in pᷣ li.di.xxvij.dicẽ ꝓpꝛie nõ eſt ſine vᷣbo.ſiẽ nec ꝓpꝛie ibi dĩ eſſe locutio vbi nullꝰẽ ſer⸗ giunn mo. Hihilomin? tercixmod accipiedi diet no vi eſſe oĩo impꝛobãdꝰ p eo ꝙ ſat rõnabilr vr poſſe ocedi qꝙ qli . u une bet pſona loquat᷑ ſe alteri. Si em̃ iſte actq eſt dicẽ ↄuenit cuilibʒ pſone create.pt ↄuenire cuilibʒ pſone incre n⸗ ſi 5 ate. vel ve vł mõ trãſſũptiuo.iſte tñ modꝰ accipiẽdi nõ opetit ꝓpoſito.⁊ pꝑ ̊ patẽt q̃ obiecta ſt. d ⸗ pn⸗ pune, ii.iĩ filio crea. de. ce. ⁊c. Cõtra.Si ei crea mutatõ c.⁊i filio nibhil mutat᷑.g i filio nihil creat᷑. Itẽ q̃rit᷑ qre iſta ac- terni ”” EE EEeeen enn, n S — 2krkk de nt⸗ gen pit. pater eſt in filio ⁊ creat in ſilio.ita ʒ h pᷣpoſitio in. refert᷑ ad verbi eẽndi ⁊ ad verbũ opandi. hec aũt nõ . Ai. I recipit᷑ pater eſt ꝑ filium. q;ᷓuis iſta recipiat᷑ pater opatur ꝑ filii. Querit᷑ etiam quã babitudinemn impoꝛtat 6 hbec pᷣpoſitio ꝑ.cum dicit᷑ de pater creat ꝑ filium.Re.dm ꝙ bec pᷣpoſitio in.põt impoꝛtare cauſalitateʒ.⁊ po teſt impoꝛtare identitatẽ. Cauſalitatẽ.vt cum dr.om̃ia ſunt in deo. Identitatẽ.vt cũ dicit᷑.pr̃ eſt in filio. Hec aũt pᷣpoſitio ꝑ.quantũ eſt de ſe impoꝛtat cauſalitatẽ. Dico igit᷑ ꝙ ↄuenienter dicit᷑ deus oꝑari in filio.⁊ ratio ne identatis.qꝛ pater oꝑans eſt in filio.⁊ ratõne cauſalitatis.qꝛ filius eſt cauſa effectꝰ ꝓducti a patre.⁊ ideo H̊ pᷣpoſitio in.cum ſuo caſuali accipit᷑ in diuinis cũ verbis abſolutis ⁊ cũ tranſitiuis rõne duplicis habitudinis ſcʒ cauſalitatis ⁊ identitat.hec aũt pᷣpoſitio ꝑ.qñ impoꝛtat habitudinẽ cauſe ⁊ pꝛincipij nò recipit᷑ niſi in illis verbis q̃ impoꝛtant aliquẽ effectum reſpectu cuiꝰfilius habet cauſalitatẽ.⁊ idco recipit᷑ ꝙ pater oꝑatur ꝑ fi⸗ „ lium. ſed tamen nõ reci hec ſufficiant. . foꝛmatõne lucis q̃ᷓ eſt opꝰpꝛime diei querun tur tria. Pꝛimũ eſt de ipſa lucis ꝓductione. Scðdm eſt de ipſiꝰlucis effectu ⁊ illuſtratone.Terci/⸗ um eſt de ipſiꝰlucis eſſentia ⁊ nã in ſe.( inea pᷣmũ duo querunt᷑. Pꝛimo querit᷑ vtrũ ꝑ illã lucem q̃ di/ citur eſſe opus pꝛime diei intelligat ſcriptura lucem coꝛpalem vel ſpuũalem. Scdo dato ꝙ intelligat coꝛ⸗ poꝛalem.eſt qõ q̃liter faciebat diẽ ⁊ noctem. Circa quã ſic ꝓcedit᷑ ⁊ oſtendit᷑ ꝙ illa lux qᷓ dicit᷑ pꝛi mo die fuiſſe creata nõ crat lux coꝛpalis. Lux coꝛꝑa lis eſt ad decoꝛẽ ⁊ ad ↄplementũ celi ſiderei ſiue fir/ mamenti.ſi &̊ qd oꝛnat ⁊ decoꝛat aliqd coꝛpꝰ nõ põt nec dzʒ ante ipᷣm fieri. cum ꝓductio firmamenti ſpe/ ctet ad opus ſcde diei.videt᷑ ꝙ pꝛimo die lux coꝛpa- lis nec potuit nec debuit fieri.⁊ fuit facta lux coꝛxoꝛa lis vel lux ſpnᷣalis.g̊ ⁊c. ¶ Itez in enũeratõne opeꝝ ſex dierũ intendit ſcriptura explicare ꝓductõeʒ illo/ rum q̃ ↄſtituũt vniuerſum ſicut manifeſtũ eſt.gᷓ vel creatura ſpnñalis vtpote angelꝰnon eſt de ↄſtitutůòne vniuerſi.vel ſcriptura rerũ ꝓductõeʒ inſufficiẽter ex- plicat ⁊ tradit.vel oꝑtet ꝑ aliquid ibi poſitum expꝛi⸗ mi.ſᷣ̊ pꝛimi duo modi ſunt incõueniẽtes.reſtat ergo ꝙ ſcriptura explicat ꝓductõeʒ creature angelice.ſed creatura angelica fuit in pꝛincipio creata ſicut oſten ſum eſt ſupꝛa.ᷣ pꝛioꝛ oĩm creata eſt ſapia.g eins ꝓ/ ductio expꝛimit ꝑ opus pꝛime diei vel ſaltem foꝛma tio.ſed opus pꝛime diei nõ fuit niſi ꝓductio lucl.g ꝑ lucẽ intelligit ſcriptura naturã ſpalem. ¶ Neʒ lux de ſpuũalibus ⁊ coꝛꝑalibus dicit᷑ ꝓprie.magis tñ pꝛo/ prie de ſpnñalibꝰq;ᷓ de coꝛpalibus. ſicut dicit Aug.ſu/ per geñ.ad lr̃am. Pꝛoprijſſime em̃ de lux eſt.⁊ q̃ ad ipᷣm magis accedũt plus babẽt de nã lucis.g in ꝓdu ctõne lucis illa crcatura debet pꝛincipaliter intelligi cui pꝛincipaliꝰↄuenerit.ſᷣ hec eſt creatura ſpnalis.ꝗ ⁊c̃. ¶ Item lux iſta coꝛpalis eſt ad fomentũ planta/ rum ⁊ animaliũ.⁊ etiã ad ſolaciũ hominum..ſi g̊ pꝛi⸗ mo ⁊ ſcdo die nõ crant plante q̃ fouerent᷑.nec aima lia nec homines quibꝰilla lux aliqð ferꝛet obſequiũ. videt᷑ ꝙ deus fruſtra feciſſet eam in primo dieruz. q; ſi deus nihil fruſtra facit.reſtat ꝙ ꝑ illam lucẽ nõ in/ telligit᷑ lux coꝛpalis ſed ſpũalis. ¶ Item lux illa que pꝛimo die creata eſt.erat lux coꝛpalis.g diẽ ⁊ nocteʒ coꝛꝑaliter faciebat.ꝗ̊ videt᷑ ex hoc ꝙ; ꝓductio ſoł fu/ erit ſuꝑflua. ¶ Item ſi lux illa fuit coꝛpalis.cum eſ/ ſet bona debuit a diuina bonitate in ſuo eſſe ↄfirma- ri. ſic em̃ onie aug. vidit deus ꝙ eſſet bonum.i.qð placuit vt fieret.placuit etiã vt in ſuo genere perma neret.g videt᷑ ꝙ ſi lux illa ꝑfecta eſſet in pꝛincipio ꝙ adbuc maneret.g ſi magne dlaritat eſſet illa.impoſſi bile eẽt ꝙ ſenſum nr̃m latẽt. ſi igit᷑ lumẽ eiꝰnõ ꝑcipi/ mus ſenſu. ⁊ vſum eius nõ capimꝰintellettu.ipſa nõ eſt.̊ nuncᷓ fuit. Sʒ ↄtra hoc obijcit᷑ ⁊ oſtenditur DBintelligentiã buius partis in qua agit᷑ de pit᷑ ꝙ pater ſit ꝑ filium. ſed bec planius dicta ſunt in pꝛimo li.di.xxxij. ⁊ ideo ad pᷣſens ꝙ lux illa corpalis fuerit ꝑ textum pꝛimo. quia ante foꝛmatõeʒ lucis pᷣmittit᷑ ꝙ tenebꝛe erant ſuꝑ faciem abyſſi.& ſi ꝑ abyſſum intelligit᷑ materia coꝛpalis.lux qᷓ facta eſt ad expulſionem illaꝝ tenebꝛaꝝ erat coꝛpo ralis. Item hocipᷣm oſtendit᷑ ꝑ multos expoſito/ res.⁊ pꝛimo per Bedam.occidente luce paulatim.⁊ poſt ſpacium diuine lucis inferioꝛes ꝑtes ſubeunte factũ eſt veſpere.ſicut nũc vſitato curſu ſolis fieri ſo⸗ let.S ſi hoc nõ põt intelligi niſi de luce coꝛꝑali.patet ⁊c̃. ¶ Item ꝙ de luce coꝛpꝑali intelligat᷑ videt᷑.Scri⸗ ptura numerat ſenarium dierum.⁊ ↄſtat ꝙ dies iſti ofſmes ſunt eiuſdem nature.alioquin non eſſent inſi/ mul ↄnumerabiles.ſed poſt foꝛmatõeʒ ſolis a quar to die inantea fueꝛũt dies coꝛpales.ſed tales dies nõ poſſunt ceſſe niſi a luce coꝛpoꝛali.g ⁊c. Item ꝙ nõ poſſit intelligi de luce ſpirituali videtur.quia diuiſio lucis ſpiritualis a tenebꝛis eſt ſeparatio bonoꝛum a malis. ſi ſimul eſt diuiſio lucis a tenebris.⁊ foꝛma⸗/ tio lucis.⁊ hoc fuit totum in pꝛime diei initio.videt᷑ ꝙ lapſus maloꝝ angeloꝛum fuerit abſq; aliquo ſpa cio temꝑis interiecto.ſi ergo hoc eſt impoſſibile ſicut ſupꝛa ꝓbatum eſt. patet ⁊c.¶ R. dom qꝙ in bac que 7 ſtione differenter ſenſerũt Aug.⁊ alij doctoꝛes.ſicut etiam in queſtõne de infoꝛmis materie ꝓductione. Augꝰ.em̃ voluit ꝙ ꝑ celum intelligeret᷑ natura ſpi/ ritualis infoꝛmis.⁊ quia lux reſpondebat celo.ꝑ cõ/ ſequens ꝑ ipam lucem ſpnalem. angelicam naturaʒ foꝛmatam nixit intelligi ad literã.ꝑ diem vo dixit in telligi ip̃am ↄſideratõnem augelicam.ꝑ ſeptenariuʒ dierum ſeptemplicem ↄſideratõnem.⁊ ꝑ veſperam diei. ↄſideratõnem creature in ſeantau a creatu⸗ ra eſt ſicut tenebꝛa.p mane vᷣo reductõnem ipſiꝰco⸗ gnitõnis creature in genere ꝓpꝛio.ad cognitiõeʒ que eſt in ſumma luce.⁊ ad laudem ipᷣius dei.⁊ quia poſt ꝑfectam ↄuerſionem a laude dei non ceffat.ideo ſe- ptimum diem in quo eſt requies cõtemplatõnis di/ xit nõ habere veſperam. ¶ Ad hanc autem poſitio/ nem manifeſtandã ſatis ſcriptura confoꝛmat᷑ ſuꝑer Geñ.ad literaʒ.vbi oſtendit ꝙ multa dicunt᷑ de illa. vj. dierum enumeratõne.que magis competũt die/ bus ſpnalibus ⁊ luci ſpirituali qᷓ; luci materiali.pꝛo/ pter qð in ꝓductõne omniñ rerũ coꝛpoꝛaliũ dr.fiat. fecit.⁊ factum.in ꝓductione vᷣo lucis non dicit᷑.niſi fiat ⁊ factum eſt. Et huiꝰ ratio eſt.quia om̃s alie res S a creatura ſpirituali habent triplicem modum eſſen di.videlicet in ſua cauſa ꝓducente.⁊ in mente ratio/ nali.⁊ in coꝛpoꝛali materia ſubſiſtente. Creatura au. tem ratõnalis non babet niſi duplicem modũ.vide/ licet in vbo ⁊ in ſe. Multa etiã ad boc adducit qͥ oñ dunt ipᷣam poſitõeʒ eſſe ↄſonam tam fidei.qᷓ; ſcptu/ re.qᷓ; etiã rãtõni.⁊ ꝑ boc veritatẽ fidei ⁊ ſepture a re cto ratõnis tramite nullatenus etiã deuiare oſtẽdit. vñ ſup Geñ.ad literam libꝛo pᷣmo habemꝰ.ꝙ ᷣm fi dem rñdendum eſt om̃ibꝰqͥ calũniari libn nr̃e ſalut⸗ e ent lon hoocg ei in i in ſtni ſerbla ſt iſan ͤp lſeſgepe ehcſef ſcsq on⸗ Ckincſfin eſiüe uun in dir dic ſti gkbibe puutoun dlctugt. Me: Hhoglig. twlptna N lhlain; Nbſtuatuid nuclcita⸗ uföhche oletwen ſeohglsat gieſenlign ſlccanick⸗ donee ittjſgign lenli uanie ſcnangqu inghi Ulio icfnenzn higniſcin ſlazfe Utickzee enliſunn Aturfi adöſen ,uig ante lofagin uls ſur entcow coſto⸗ ullemn 8ſchante sfiiſ⸗ lnc eio⸗ ngdſt ncſarit⸗ lssne alesdisſo Nng andinte bororn Potſoms inito dic⸗ Gicnoſ npüblefon nqubege wans iar e gum nmanhe⸗ atclode⸗ Hammann, ſendoden aſhtmnih inſcham ngasgenn⸗ cihmnihſh⸗ lopirocjct m1c cſt dtn nheonis⸗ cnuten Noſto formi ſpe indanigl Cnheit kimanf, celüheiil eson NktN tutfeloſn nnnocinaen Connotunh tjnant⸗ S= — affectãt. vt quicq̃d ipſi de rerũ natura veracibꝰdocu/ mentis demõſtrare potuerũt.oñdamꝰlr̃is nfis non eẽ ↄtrariũ.quicq̃d aũt de qbuſlibet ſuis voluminibꝰ bis nr̃is lr̃is.i.catholice fidei ↄtrariũ ꝓtulerunt.aut aliqᷓ facilitate aut vlla dubitatõne.credamꝰipᷣm eſſe falſiſſimũ.Otumcũq; aũt hec poſitõ ꝓbabilis eẽt ⁊ rõnabilis.catholici tñ tractatoꝛes qͥ aug.ſecuti ſunt viã aliã appꝛobauerũt magꝗ ſcʒ ꝙ dierũ diſtinctõ eſ/ ſet malis ſeu ſenſibilis.⁊ pꝛime diei oꝑatio cẽt infoꝛ matio luc coꝛpalis ꝗᷓ tres dies fecit añ ꝓductõeʒ ſo/ lis.Et qꝛ iſtã ꝓductõeʒ mag inſinuat textꝰſcpᷣture.?ꝰ maer. equunt᷑ expoſitoꝛes ⁊ illi qͥ Aug.libẽter ſecuti ſunt.iõ cit pᷣ eſſe factã.coꝛpalem lucẽ inſinuat.⁊ ↄcedende ſt 9 rõnes qꝗᷓ illud ꝓbat. Ad illud vo qð obr pᷣG ꝙ lux ẽ ad decoꝛẽ ⁊ oꝛnatuʒ celi.ddᷣm ꝙ nõ qlitercũq;.S put eſt in diſtinctõe opleta ſᷣm nũerũ ⁊ prietatẽ coꝛpoꝝ celeſtiũ.ſtellaꝝ ſcʒ ⁊ planetaꝝ.⁊ B nõ fuit añ diẽ q̃r/ 1o tum.¶¶ Ad illud qð obr ꝙ ↄditio anglice nature dʒ in.vj.diebꝰexplicari.dðm ꝙ illud nõ optet explicite dici. ſic etiã nec de lapſu nature anglice in ſcpᷣtura le git᷑ hiſtoꝛialit᷑ ſß mag allegoꝛice.Et rõ huiꝰeſt. qꝛ ſcri ptura pꝛincipalr intẽdit agẽ de oꝑibꝰreꝑatõis.ſicut dicit hug. ⁊ ſpter illa vt meliꝰexplicent᷑ agit de lapſu ⁊ↄditõne.⁊ ratõne huiꝰdetermiat de his q̃ faciũt ad hois ↄditõcʒ ⁊ ↄſeruatõeʒ.Et qꝛ in ſcriptura nõ agi tut de lapſu nec de ↄqitõnc inſtituti.aliter poſſet di/ ci.ꝙ qꝛ ſcriptura tradebat᷑ genti rudi.q̃ vᷣſabat᷑ circa ſenſibilia. ideo pᷣ in opibꝰ.vj. dierũ ↄditõeʒ ſenſibili um inſinuat.nihilominꝰ tñ pᷣbens viã ꝑ h̊ ſenſibilia ad intelligẽda ſpũalia.hec em̃ fecit ad illa inſinuan/ da. vñ nõ indocte ꝑ foꝛmatiõeʒ lucl intelligi põt foꝛ/ matio nature ſpũalis.pꝛincipaliꝰtñ inſinuat᷑ foꝛma⸗ tio coꝛpalis.⁊ ſic pʒ q̃liter ꝓceſſus ſcpᷣture qᷓuis vi⸗ deat᷑ eſſe vulgaris.tñ eſt ſufficiẽs ⁊ rõnalis. Ad il 11 lud qꝗð obijcit᷑ lux pꝛincipaliꝰↄuenit natuie ſpũa/ 12 in li. de di. no. 1 li.dm ẽ ꝙ verũ eſt qtum ad ꝓprietatẽ vocabuli.nõ — eſt tñ verũ qᷓ;ẽtum ad vſum cõem. Nominata em̃ lu/ ce niſi determiet᷑ ꝑ añcedẽtia et ↄñtia.lucẽ itelligimꝰ coꝛpꝑalem.pꝑ quã tñ ꝑducimur ad intelligendũ ⁊ ſpũ alem. qꝛ cognitio nr̃a incipit a ſenſu.⁊ ſic docet dyoꝰ ¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ lux coꝛpalis eſt ad fomentũ viuentiũ ⁊ ſolatiũ aialiũ.ddm ꝙ lux coꝛꝑalis nõ ſolũmodo hʒ iſtã vtilitatẽ.ĩmo ctia ali/ as multas ꝗᷓ foꝛtaſſe nos latẽt.quaꝝ etiã vſum po/ tuit tũc hꝛe. ſicut multe creature hñt virtutes ⁊ vtili kates qs nos ignoꝛamꝰ.⁊ tñ eas hẽe nõ dubitamus. Poſſet tñ dici ꝙ vſus eiꝰfuit diẽ ⁊ noctẽ facere.non ad aialium illuſtratõeʒ. ̊ ad diuinoꝝ operum diſtin ctionẽ.vñ ⁊ ſi tũc nõ faceret ad illuſtratiões hbumani ſenſus. facit tñ nũc ex ipa diſtictõe ad illuſtratiõʒ in/ tellect?. dñ ex illa intellectꝰ capit diſtinctõez diuino⸗ ru opern. Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ ſuꝑfluũ fuit face/ re ſolẽ. d q falſuʒ c.qꝛ ⁊ ſi lux illa pfecte illuiaret et diẽ faceret m ꝙ faciebat p illo tẽpe ad dierũ diſtin/ ctionẽ.placuit tñ deo rebꝰad maioꝛẽ pfectiõez dedu/ ctis vtpote ad oꝛnatũ lucẽ facere plenioꝛẽ.ꝗqᷓ etiã diẽ faceret clarioꝛẽ. ⁊ ꝓpter ̊ ex ipſa ctiaz luce ſiue nube lucida ſolẽ fecit in maioꝛi lumine ſicut dicet᷑ poſtea. Et ꝑ hoc pʒ illud qð obijcit᷑ vltimo ſcs ꝙ illa lux de⸗ buit manere. dom em̃ verũ eſt qꝙ manet ſᷣm foꝛaʒ ⁊ nam.p̊ nõ opꝑtet ꝙ maneat ſm illũ ſtatũ bᷣm quem paimo foꝛmata erat. manet aũt in ſole qui ex ipa foꝛ 1 ſitio iſta ſecuriꝰet vtiliꝰẽ ſuſtinẽda. Scom hãc igit᷑ poſitõeʒ.ddm ẽ ꝙ ſcpᷣtura ꝑ lucẽ illã quã di XIII matus eſt. ſicut innuũt expoſitoꝛes. et melius patet ſuper literam. Queſtio. ij. „ maſce.ꝙ faciebat emiſſionez radioꝝ ⁊ ↄtractõnem. ¶ Qusliter illa lux faciebat diẽ ⁊ noctem.Et dicit DH⸗ Ait em̃ ſic. In pꝛimis tribus dicbꝰreflexo vel cõtra⸗ cto lumine dñico pᷣcepto. dies ⁊ nox fiebat. Et baſiii us in exam̃. Tũc autem nõ ſolaris coꝛpis motu.ſed diffuſione pꝛincipalis lumis. mõ ſe ſubqucentis.mõ denuo reducentis.ſᷣm diuinã pᷣceptõnem diem faci ebat.noxq; reuertebat᷑. Beda aũt ⁊ alij expoſitoꝛes * latini dicũt diem ⁊ noctẽ faciebat ſua reuelatone. hoc habitum fuit in aucte pꝛius poſita in la.occi/ dente luce paulatim ⁊c. dum obijci᷑ ſic pꝛimo.ſcriptura dicit. diuiſit luceʒz a Contra pꝛimũ dicẽdi mo tenebꝛis. g ſimul fuerunt lux ⁊ tenebꝛe.ſed ſi lux ila faceret diẽ ⁊ noctẽ ꝑ emiſſionẽ ⁊ retractiõeʒ raciox. cñ nõ ſit ſimul emiſſio ⁊ retractio.nõ eẽt ſimul lucſis ⁊ tenebꝛaꝝ diuiſio. ¶ Item ſcriptura dicit ꝙ lux i / la faciẽdo diẽ.faciebat veſi pe ⁊ mane.ſ ſi ſola emiſſii one fieret dies.⁊ ſola ↄtractõne fieret nox.nunqᷓ; et veſꝑpe ⁊ mane.ſ̊ ſemꝑ eẽt clarꝰd ies vel obſcura nox. S ille modꝰdicẽdi non opetit ſacre ſcpᷣture. Item emittẽ ⁊ ↄtrabere radios ſunt cooꝑatões oppoſite. 8cu ſole ptãtes rõnales ſint ad oppoſita. vĩ q lux il la eẽt rõnalis ſuba.ſi ẽᷓ h̊ ẽ abſurde dicẽ.vr ⁊c.¶ ¶Itẽæ ꝙ lux illuiet.iſte ẽ actꝰnãlis ⁊ neceſſariꝰ.ſi gnlla ſꝛba 7 põt ſei lux vbi erat nõ poterat nõ illuiare. non poterat ra gios ſuos ↄtrabere. ſic. Ad hͥ ꝙ fiat motꝰ alicuiꝰcoꝛꝑis regłaris ⁊ vnifoꝛ mis.nõ ſolũ requirit᷑ virtꝰmotoꝛis ſᷣ etiã ↄgrua diſ/ pᷣam pᷣuare ſua nccia ⁊ nali opatõne.videt᷑ Contra ſcdᷣm moduʒ obijcit᷑ poſitio ex ꝑte mobilis.⁊ ex ꝑte ſpacij.g ſi adhuc non eẽt facta oꝛbiũ diſtinctio.vẽ ꝙ nulla fieret bꝰ coꝛpis reuolutio. ¶ Item mãꝗᷓ ex oĩ ꝑte ſua erat vnifoꝛmis. ſi gH mot?ꝰẽ ꝓpter aliquã diuerſitatẽ. vel ĩ eo q̊ mouet᷑. vel i eo citca qd mouet᷑.vẽ ꝙ lux nõ moucret᷑.S non faciebat diẽ ⁊ noctẽ ꝑ ſuũ motũ. Itẽ mã illa ex oĩ ꝑte erat eqᷓ illuiabilis.& ſi lux illa vbiq; illuminabat qcunq; moueret᷑.diẽ ↄtinue faciebat.ᷣ nunqᷓ; facie/ bat mane ⁊ veſpe.¶ Item ſi ꝑ ſuũ motũ faciebat di em ⁊ noctẽ.cũ illa lux añ fuerit pducta qᷓ; mota. fuit ꝓducta añ oẽm diem.j nõ erat opus pꝛime diei. Si tu dicas mihi ꝙ ſil cepit eẽ. moueri.⁊ illumiare.q̃ro vbi pꝛimo incepit moueri.aut eniz ex oꝛiente.aut ex occidente aut ex aliqᷓ alia parte celi. Si ex oꝛiẽte.er⸗ go videt᷑ ꝙ pꝛimo fecerit mane ⁊ poſtea veſperam. et hoͤc eſt vtra ſcripturã que dicit factũ eſt veſpere ⁊ mane. Si ex occidente.g videt᷑ ꝙ lux cepit in occaſu qd eſt incõueniens.Si in aliq̃ parte alia.vt in meri- die.tũc v ꝙ dies ille nõ habuit.xxiiij.hoꝛas.qdð ẽ cõ tra expoſitoꝛes.⁊ ꝓpter h̊ eſt qð vbi lux illa ſit facta ⁊ q̃liter. N. dᷣm ꝙ ſicut pᷣtactũ fuit in pᷣncipio.du⸗ plex eſt modꝰdicedi.vnꝰpᷣm doctoꝛes grecos. vicʒ Baſiliũ ⁊ greg.⁊ dam̃.alter ſᷣm latinos.Dixer̃t eniʒ baſiliꝰ ⁊ dam̃.ꝙ lux illa emiſſione ⁊ ↄtractõe radioꝝ 9„ diẽ et noctẽ faciebat.G̊ aũt dicebat eſſei — n ptãte ipſi? 14 74 lucis.nõ ꝑ virtutẽ ꝓpꝛiam ſed per pᷣceptõneʒ diuinã. ⁊ buiꝰſimile legimus in ſcriptura Exoð.x. Extendit moyſes mauũ in celum ⁊ facte ſunt tenebꝛehoꝛribi/ les in tota terꝛa egypti tribꝰdiebꝰ.Cõſtat em̃ ꝙ in il⸗ lo triquo ſol erat in emiſperio terꝛe babitabilis.⁊ in terꝛa ieſſen. ⁊ in alias habitabiles regiones radios ſue lucis emittebat.⁊ a terꝛa egypti radios ſue lucis D 5 I. ptrahebat. Sile etiã foꝛte factum eſt in paſſione dñi vbi ſol ṽ obſcuratꝰfuiſſe.⁊ G̊ totũ factũ ẽ nõ nã ſed diuio p̃cepto.⁊ ꝑ hũc modũ intellexer̃t doctoꝛes gre ci fuiſe in illo ðᷣ triduo.⁊ ꝓpterea rones pꝛiꝰ inducte de nali ptãte ĩ nullo cos ledũt. Auẽtes etiã ſacre ſcri pture nõ vident᷑ ↄtrarie.qꝛ viuiſio illa lucla tenebrꝭ nõ intelligit itum ad ſitũ localẽ.ᷣ qtum ad diſtin/ ctionẽ foꝛmalẽ.ſiẽ diſtinguit᷑ habitꝰa ſua pꝛiuatõne. ⁊ qꝛ ab ̊ habitu in pꝛiuatõeʒ ⁊ pceſſus erat ⁊ regreſ ſus. qᷓtum ad regreſſuʒ in habitu dĩ̃ feciſſe mane. q quidẽ fiebat radioꝝ emiſſione.q;tum vᷣo ad ꝓgreſſũ in pꝛiuatõeʒ dr feciſſe veſpam.qð quidẽ fiebat radi/ oꝝ ↄtractõne. Aliꝰ modꝰdicẽdi vᷣm latinos docto res q vẽ eẽ rõnabilioꝛ ẽ.qꝛ vᷣtuti nãli poſſibilioꝛ.ſc ꝙ lux illa noctẽ ⁊ diẽ facicbat ſuo motu.ſiẽ ſol ſua facit actõne. Intelligit᷑ em̃ lux illa facta fuiſſe vbi nũc eſt ſol.nam ex illa foꝛmatꝰcredit᷑ eẽ ſol.ꝓducta aũt fuit ſuꝑ eã ꝑtem ſupra quã nr̃m ẽ emiſperiũ.⁊ illð emiſ/ periũ illuiando fecit diẽ.⁊ ꝓgrediẽs ꝑueit ad occaſũ ⁊ fecit veſpe.⁊ pꝰdeinde regrediens ad oꝛtũ fecit ma ne.vũ reſpectu vniꝰ⁊ eiuſdẽ emiſpij noctẽ ⁊ diẽ faci ebat ſucceſſiue.reſpectu vᷣo emiſpij nr̃i ⁊ alteriꝰ ſil fa ciebat diẽ ex vna ꝑte.⁊ noctez ex obiectu illiꝰ nature denſe q̃ erat ĩ medio illiꝰ mae.q̃ q́;uis nõ eẽt adpuc ĩ foꝛma ↄpleta.tñ in illa ꝑte ita denſata poſſet ꝓijcere vmbꝛã.ſic in ꝑte ſupioꝛi ꝓ ſua raritate ⁊ q̃dã ſubtili⸗ tate poterat ſuſciꝑe lucꝭ influẽtiã. Et iõ vtrũq; eoꝛũ inſinuãs ſcpᷣtura dicit.diuiſit deꝰ lucẽ a tenebn qtuʒ ad exñtiã luctin vno emiſpio.⁊ tenebꝛe in alio.⁊ fa-/ ctũ eſt veſpe ⁊ mane q;tum ad receſſuʒ a nr̃o emiſpꝑe rio.⁊ q;tũ ad regreſſum.Hũc igit᷑ modũ tanꝙ ꝓba/ bilioꝛẽ ſuſtinẽdo ad pꝛimũ qð obijcitur in ↄtrarium ꝙ nõ erat ibi idoneitas ſpacij nec coꝛꝑis p quã fierz motꝰalicuiꝰoꝛbis.dð ꝙ ſiẽ ſol ĩ claritate illꝗ lucẽ ex/ cedit.ita etiã in motꝰregłaritate ꝓpter oꝛbiũ diſtictõ nẽ ⁊ ↄplemẽtũ.⁊ ſiẽ lux illa claritatẽ hẽbat ſufficiẽtẽ ꝓ illo ſtatu.ſic etiã ſuꝑioꝛ ꝑs mãe q rarioꝛ erat ⁊ pu rioꝛ.viã ſibi pbebat ad motũ habilẽ q;uis nõ eſſet in tanta ꝑfectõe in quãta nũc ẽ ctber. 1Ad ill qð ob⸗ ijcit᷑ ꝙ mã ex oĩ ꝑte vnifoꝛmis erat.dð ꝙ et ſi ex om̃i ꝑte cẽt influẽtiã lucleqliter nata ſuſciꝑe.illa tñ lux ñ Botarat woi illuiare.ſicẽ ⁊ ſol nõ pᷣt.⁊ iõ cum ex vna ꝑte illuiabat᷑.ex alia ꝑte erat obſcura.⁊ qꝛ ad lumen vnifoꝛmit᷑ erat diſpoſita.cũ nõ poſſet ſil illuiari.oꝑ/ tebat iliumiari ſucceſſiue.⁊ ita oꝑtebat fieri noctẽ ⁊ diẽ. Si tu q̃ris q̃re deꝰ nõ fecit lucẽ ita ſufficiẽtem q; vndiq; poſiet illuiare.dᷣ ꝙ ſi ſic feciſſet.ꝑ illã lucem eẽt illuiatio.ſᷣ nõ hoꝛaꝝ diſtinctio.nec tꝑalis ſucceſ/ ſio. Diuine ãt diſpõni placuit mom q̃ſi carmen pul- cerꝛimũ q̊dã decurſu tempoꝝ venuſtaꝛe.Ad illud 15 qð obijcit᷑ ꝙ ſp illuiabat. S ſꝑ diẽ faciebat.ddʒ ꝙ nõ ſequit᷑.qꝛ nõ qcũq; illuiatio dies appellat᷑ ſ illuiatõ ꝗ̃ eſt in nr̃o emiſpio.qᷓ mag dies dicebat᷑ q; illuiatio alteri?ꝰemiſꝑij.no ꝓpter illð qð tũc erat ſolũ.ſᷣ ꝓpt᷑ id 16 qð futurũ erat. ¶ Ad illð qð obijcit᷑ ꝙ añ fuit ꝓdu/ cta ꝙᷓ; mota. dò qꝙ in die nali duo ſt᷑.vic; claritas aen ſiue rei tranſpent.⁊ ſucceſſio tpis.Claritatẽ aũt faci ebat lux radioꝝ multitudie in ꝑte mãe trãſpent.⁊ q lux ſil eſt ⁊ lucet ⁊ illuiat.ſil cepit eẽ iſto mõ dies cuʒ luce. Succeſſionẽ aũt tꝑis faciebat.vel ipa mutabi- litas qᷓ erat in mã infoꝛmi añ ꝓductõeʒ luc.vel etiã ipᷣa lux mota q̃ erat nubes lucida.⁊ ita vtroq; modo ſuccefſio tꝑis vel ſił cum luce incipiebat vel añ.⁊ illa luccelſio ad pꝛimũ diẽ ſpcctabat,.⁊ iõ quocũq; modo dicat᷑ dies. foꝛmatio luck eſt opꝰ?pꝛimẽ diei.nõ qꝛ pꝛi- cum luce. Muis cm̃ mot? ſequat᷑ eſſe ſ̃m naturã.tñ duratõne põt ſimul cũ mobili inciꝑe.Et ſi qᷓ̃ras vbi incepit moueri. dico ꝙ vbi facta eſt. ̊ de loco vbi fa/ cta ẽ due ſunt opiniones. ¶ Quidã em̃ dicũt q; lux 1 illa facta eſt in meridie.⁊ rõnem huiꝰaſſignãt dupli⸗- cem. Anã qꝛ lux illa pᷣ faciebat veſpe. poſtea mane.ſi cut dicit ſcriptura. & vr ꝙ pꝛiꝰtendẽt ad occaſuʒ. qᷓ; rediret ad oꝛtũ. Alia eſt rõ.q; dei perfecta ſunt oꝑa.⁊ ideo diẽ ⁊ lucẽ fecit in ſua plenitudine.⁊ ita in meri/ die.⁊B mõ videt᷑ ſentire Beda et alij expoſitoꝛes q̃ dicũt pꝛimũ diẽ a plena luce cepiſſe.Et ſi tu obijcias ꝙ tñc a pꝛincipio diei vſq; ad maue nõ ſunt.xxiiij.ho re.rñdent ⁊ dicũt ꝙ; ſex hoꝛe buiꝰdiei pᷣceſſerant ſuc- ceſſione tꝑis ꝑtrãſeunte ꝓpter ipſiꝰmaterie mutabi- litatẽ.⁊ poſtmodũ.vj.hoꝛa q̃ ẽ in nũero ꝑfecta facta Elux q̃ eſt coꝛpꝰpfectũ in ſui nã.plena ⁊ pfecta irra- diatõe vtpote in meridie⁊ cũ eẽt tũc tpᷣs cq̃noxiale. vſq; ad occaſum fuere.vj.hoꝛe.⁊ poſtmodũ vſq; acd oꝛtũ ſequẽtis diei fuerũt.xij.⁊.vj.pceſſert añ foꝛma tionẽ luclꝑ creatõeʒ celi ⁊ terꝛe.⁊ ita factꝰeſt dies na turalis ꝑfectꝰ integer. ¶ Alia opinio ẽ ꝙ nõ fuerit moꝛa tpis interiecta inter creatõeʒ ⁊ diſtinctõeʒ. im mo ſtati pꝰ creatõneʒ celi ⁊ terꝛe ꝓduxit dñs lucẽ.ita ꝙ poſteriꝰnã.ſᷣ ſil duratõne.⁊ iſti dicũt ꝙ lux illa ce/ pit in oꝛiente.⁊ ſua reuolutõe ꝑfecta tendẽdo ab eo/ dem pũcto in idẽ fecit diẽ nãlem.⁊ G vr̃ hug. ſentire in li.de ſacra.Ait em̃ ꝙ nõ fuerit moꝛa interiecta int creatõeʒ ⁊ diſtinctõis inchoatiõeʒ qꝗ̃ incepit in lucis foꝛmatõe.⁊ illud vr̃ ſat᷑ ꝓbabile ꝙ ibi cepit lux illa ĩ pꝛimo die.vbi ↄditꝰẽ ſol ĩ die.iiij. Credit᷑ em̃ ſol.iiij. die ↄditꝰfuiſſe ĩ oꝛiẽte nõ in meridie.⁊ luna i occidẽ/ te. Et ſi tu obijcias ꝙ pꝛiꝰdebẽt dicẽ factũ eſt mane ⁊ veſpere. duᷣm ꝙ ſicut dicit męr̃ in lr̃a.mane dicit fi⸗ nẽ pᷣcedẽtis noci.⁊ ex h̊ dicit quãdã obſcuritatẽ ꝓpt B cꝙ nõ tm̃ dicit diei initiũ.imo dicit noci ↄſũmatio nẽ. Et qꝛ in pꝛia luc foꝛmatõe nõ pᷣcefferat nox.ſᷣ ſta tim lux incepit ſm ſuã totã ptãteʒ illuiare.iõ dĩ diel illa cepiſſe a plena luce. adeo ei lucebat ibi vbi cepit ſicut ſi eẽt in meridie. Mec dr̃ feciſſe mane.qꝛ nõ pꝛe ceſſerat dics. pꝛiꝰ veſpe qð eſt finis diei.⁊ poſtmo- dũ mane qd ẽ finis noci.qꝛ pꝛiꝰfecit diẽ ⁊ poſtnodũ noctẽ Et tã h̊ modꝰdicẽdi q; p̃cedẽs ſatt ẽ ꝓbabilis. nec facile diſcernit᷑ qͥs eoꝝ nlabeae veritat.⁊ iõ qᷣcũ/ qʒ iſtoꝛum modoꝛum dicat᷑ non eſt facienda magna Onſequẽter querit᷑ de eſſentia ⁊ quidditate lu⸗ cis coꝛꝑalis ĩ ſe. Et circa H̊ duo qrunt᷑. Primo rit vtruʒ lux ſit coꝛpꝰvel foꝛma coꝛpis. Scdðo arit vtrũ ſit foꝛma ſubalis vel accidentalis. (QAueſtio. ſ. c ¶ Eirca quaʒ ſic pceditur ⁊ oſtendit᷑ ꝙ lux ſit coꝛpus. Augꝰ.in li. de libe. arbi. ij. in coꝛpoꝛibus lux primum ſocum tenet.¶ Item Aug.ſuper Geñ ad literã.lib. vij. Anima omnẽ coꝛpoꝛeam materiã dignitate na/ ture pᷣcellit.per lucem tamen ⁊ aerem que in mundo pꝛecellentia ſunt coꝛpoꝛa coꝛpus adminiſtrat. Item Augẽꝰ.in epiſtola ad Aoluſiañ.iij. Homi⸗/ „* num inquit iſte ſenſus eſt nibil niſi coꝛpoꝛa valenti ⸗ um cogitare. ſiue iſta groſſioꝛa videlzʒ humo: aut hin mus. ſiue ſubtilioꝛa ſicut aer ⁊ lux. tñ coꝛpa.¶ Itẽ H vr̃ rõne. In ſpiritibꝰẽ reꝑire ſpm̃ qͥ eſt pure lux.S ſilit in coꝛpalib? vr ꝙ ſit repire coꝛpꝰ qd ſit purs lux. ma dies ipᷣam lucẽ pᷣceſſerat.ᷣ qꝛ ſimul incepit dies ſtileitaon⸗ Kenatenelan nhinlii Necroluen oia licecdiin uchi⸗ nortcdnn tltsſueſſi kalaſpſeg tinfenhtan eqgcorc ſugelac, nionsti duigefi nſenſzln ſginiefi Hafſrad, Geatchſdin ſbugolei arüne inlin einmni; Mre tirhn hin tigin epſeungtl naeuſtz; Pimſunten nntn ac gpeſtar ütſachin nmtöſinnitn löeſonti⸗ fenumetueh, enianinſen nigmiſſtninn icaßzschtnt. NN1Girotitet 1icfaiüͤſten weeimniaſtden Nincgind igiͤſet rutic:Ritig Ont ilin tikdcenk Eegfecnmätb Non. kDfimtr ittmauti mndcjiini Nhieghitil Werdiinin nguhmaN, tgisfen iiniinif rintmgi tfmuni e “ berenn ⸗ vcrihng S. Eniky vr lllud q eſt luioſum in coꝛpibꝰ ſit lux pu. vf ꝙ lux ſit coꝛpꝰ.¶ Itẽ lux in ſole ẽ in plena actua ra. illud ẽ coꝛpꝰcũ ſiẽ pʒ in ſole. S litate ⁊ ptãte multiplicãdi ſe. nõ vr ꝙ ſit ermixta poſſibilitati dſen aũt ſolẽ eſt. . coꝛpꝰ.g vꝛ ꝙ; pura lux ſit coꝛpꝰ. ¶ Itez nihil mouet᷑ localr motu dimẽſiuo ⁊ ſucceſſiuo niſi coꝛpꝰ.ſ lux illa q̃ pᷣ creata fuit ſuo motu faciebat diẽ ⁊ noctem. erat coꝛpus. d oppoſitũ. Dam̃. Lumẽ eſt qlitas nalis ipſius mgnis. nulla qlitas eſt co:pa. c; lux nõ eſt coꝛpa. q⸗ litas coꝛpis. ¶ Itẽ dicit phs ꝙ foꝛa ẽ pꝛincipiũ agẽ/ di. &O illud qð maxie ẽ pꝛincipiũ agendi.illð maxic eſt foꝛma.ᷣ lux int᷑ cetera coꝛpalia ẽ maxic actia. vr̃ ꝙ; ſit pure foꝛa. ̊ nullũ coꝛpꝰẽ purę foꝛa.cũ om̃e coꝛpꝰ 18 ue ᷣm ꝙ coꝛpꝰ.g lux nõ eſt coꝛpꝰ. 19 20 21 22 ſit ↄpoſitũ.& lux nõ eſt coꝛpꝰ. ein auß ſuxꝑ geñ. ad l̃am.Qux ẽ ſubtiliſſimũ in coꝛpe.⁊ ob ̊ aie vici/ niſſimũ.ᷣ qð eſt viciniſſimũ nobiliſſime foꝛme.illud maxie ꝑticipat rõneʒ foꝛme. g vr̃ ꝙ ipſa lux ſit pure foꝛa.¶ Item nulli coꝛpi opponit᷑ aliqͥd pᷣuatiue pᷣm ꝙ coꝛpꝰ.ſᷣ luci ̃ᷣm ꝙ lux eſt opponit᷑ tenebꝛa pꝛiuati R. dm qui dam nõ attendẽtes nec interiꝰcõſiderãtes vᷣba aug. dixef̃t lucẽ eſſe coꝛpꝰ ꝓ eo ꝙ poſuefr̃t aliqd coꝛpꝰpu/ re cẽ lucẽ.ita ꝙ in eo nihil eẽt admixtũ de tenebꝛoſi/ tate materie.ſicut ẽ coꝛpꝰſolare a qͥ cetera coꝛpa mũ di recipiũt illuistões.ᷣ cũ ſupꝛa pbatũ ſit ꝙ nita ſba ꝑ ſe exũs ſiue coꝛpalis ſiue ſpũalis ẽ pure foꝛa niſi ſo lus de?. ſat Fi ẽꝙ nullũ coꝛpꝰpõt eẽ pure foꝛma cñ etiã mullũ coꝛpꝰcarcat extẽſione.⁊ oĩs extẽſio fũ/ det᷑ ſupꝛa n ãm coꝛpaleʒ.nullũ coꝛpꝰpᷣt eſſe ſine mã. ⁊ iterũ nullũ põt eſſe pure foꝛma.ſi g lux foꝛmã diẽ. nõ põt eſſe lux ipᷣm coꝛpꝰ.ſi em̃ lux eẽt ipᷣm coꝛpꝰ.cũ lucis ſit ex ſeipa ſeĩam multiplicare.aliq coꝛp? poſ ſet ſeiᷣm multiplicare ex ſe ſine appoſitõne materie aliũde.qdð ẽ impoſſibile alicui creature.cũ mã nõ ba beat educi niſi ꝑ creatõcʒ. Et ideo alr dðm ꝙ ſic bu/ moꝛ ⁊ caleꝛ dupir accipiunt᷑. Aliqñ em̃ dicunt ꝓpꝛie tates ſiue qᷓlitates coꝛpec ſube.ſic dicũt᷑ humoꝛ ⁊ aq̃ ⁊ caloꝛ ipſiꝰignis. Aliqñ noĩant ipam ſbam ſub tali foꝛa ſic dicit aug.ꝙ humoꝛ ⁊ bumꝰſunt ela.⁊ phi di cunt ꝙ caloꝛ eſt ſba qᷓdam ſubtilis.Sic intelligẽduzʒ eſt a ꝑte lucꝭ.ꝙ lux põt dici in abſtractiõc.⁊ ſic noĩat foꝛmã coꝛꝑis luioſi ꝑ quã illud hʒ lucẽ ⁊ agẽ.⁊ ſic di cit Dam̃.qꝙ eſt qlitas ignis.Aliqñũ noiat in ↄcretiõe ipᷣam ſbam ſcʒ luioſam.⁊ ſic accipit᷑ in illa diuiſione ſcʒ ꝗ tres ſunt ſpẽs ignis.ſcʒ carbo.flama.et lux. Et buc modũ loquit᷑ aug.qñ dicit ꝙ lux tenet pꝛimuʒ ſocuʒ in coꝛꝑibꝰ.⁊ ꝙ lux ⁊ aer ſunt coꝛpa ſubtilioꝛa. Aocat em̃ ibi lucẽ qd nos vocamꝰignẽ. ſicut ex vbis ipiꝰaug.colligit᷑ expſie.Et ꝑ H̊ patẽt obiecta ad vtrã qʒ; ꝑtem. Hã auctes ⁊ rõnes qᷓ dicũt ⁊ pbãt lucẽ cor pus nõ eſſe ſ qlitatẽ.accipiũt lucẽ in abſtractõne ſiẽ Py. Aauctes vo ꝗᷓ ad oppoſitũ inducunt᷑ loquunt᷑ de luc ce ꝓut accipit᷑ ↄcretiue.rõnes vo qᷓ ꝓbant qð ali/ qðᷣ coꝛpꝰſit pure lux.nõ ſunt cogẽtes. Ad iüllud.n. qð obijcit᷑ de ſilitudine ſpũaliũ ⁊ coꝛpaliuz.nõ ẽ ſiłe. qꝛ lux ſpñalis cõis eſt creatoꝛi ceeature ᷣm analo- 8914. 7 qꝛ creatoꝛ pure act?c.ideo pot repiri in ſpnali/ bus lux in oimoda actualitate.ita ꝙ nibil habeat de poſſibilitate materle.nec de tenebꝛoſitate ignoꝛãtie. Coꝛpalis vo lux nõ repit᷑ niſi in creatura.qᷓ ad ᷣ vt ſe exiſtat.indiget ſuſtẽtari a mã. ⁊ ideo nõ põt inue niri lux pura ꝑ oimodã excluſionẽ poſſibilitat mate ic pot iñ inueniri pura lux ꝑ ercdiuſionẽ opacitatj et ſitas. fenebre. t ſic eſt in ſole.¶ Ad iulud qð obijeitur ſi lux ſolis eẽt ꝑmixta mãe fecte.dam me.maxie Ein Hle —— Eabun poſſʒ ſe multiplicare ꝑ/ ꝙ pñtia materie nõ tollit actualitatẽ foꝛ/ qñ coꝛpꝰmultum hʒ de ſpẽ ⁊ paꝝ de mã.⁊ ſtia lucis. q́;uis ſit ibi ma. nõ impe it ab actõne ſua. Ea aũt qᷓ dicunt᷑ bie lucẽ incoꝛpa tam bñt ꝑfectã ptãtem multiplicãdi ſe.nõ qꝛ lux ſit ſolũ ibi in mã. qꝛ coꝛꝑa illamultũ bñt de mã it dimẽſi cula lucid illud ꝗð obijcit᷑ ꝙ lux pᷣ creata mota e⁊ ſucceffiue.dᷣm q; lux ibi vocat ⁊2 pa nube/ a ꝗ vere coꝛpꝰerat.⁊ illa non fuit creata p eo ꝙ fuit ex pexñte ma foꝛa lucis ſibi diuinitꝰ imp⸗ ſa vel educta. Sic igit᷑ ex pᷣdictis pʒ lux ꝓprie ⁊ ab⸗ Itru lux ſit foꝛma ſbᷣalis vel ace ſubſtatialis vr. Pꝛioꝛ eſt gña int om̃s foꝛmas coꝛpales deſcribit᷑ nõ vr accñs ſᷣ ſuba.aut illa oꝑatio m foꝛa ſubalis ẽ nobilioꝛ qᷓ; accñtalis. nobiliſſima foꝛa coꝛpꝑaliũ ſiẽ in mult locdicit aug. F cũ multe alie foꝛme coꝛpales ſint ſbᷣe.vr ꝙ lux ſit for ma ſbᷣalis. ¶ Gteʒ lux int᷑ oĩa coꝛpalia maxie aſſiſDat᷑ luci eterne.ſicut oñdit dyoꝰ.de di.no.⁊ maxie tute ⁊ efficacia. ſi B̊ totu ſicteloauéde nõ eſt coꝛpꝰpᷣ᷑ foꝛma coꝛpoꝛis. Queſtio.ij. cñtalis.Et ꝙ ſit foꝛa tio ſube qᷓ; accñtl.ſᷣ lux fuiſſe creara.g uit inoꝛdinata. ſ lux ẽ in vir⸗ mag ↄpetit foꝛe ſubali qᷓ; accñtali.vẽ ꝙ lux ſit ſbᷣa. Zre nullũ accñs ẽ cã ſbᷣe. ſ lux coꝛpis celeſt eſt pꝛinci tabilẽ ⁊ ſenſibilẽ qᷓ ſt foꝛmeſ ſtantia. ¶ Item nullũ accñs vt nullũ ꝑ ſe exñs. agit.ᷣ coꝛpꝰluioſu & vr ꝙ lux nõ ſit eia nullũ accidens facit 2 „ accñs ſᷣ ſubſtãtialis foꝛa. iñ educẽdi aiam vege/ ales. & vꝛ ꝙ lux ſit ſub⸗ eſt ꝑ ſemetipᷣm actiuũ. S ſicut ꝑ ſe nõ eſt. ita etiã nec p ſe m inqᷓ;tum luioſum ẽ ꝑ ſe actiuũ. See gradũ ⁊ nobilitatem in rebꝰᷣm dr̃ias ſpecificas ꝓpter ſi nßt⸗ ꝑticipationẽ maioꝛeʒ ⁊ minoꝛem.ſed coꝛpa mũ pant de luce ſunt m ũdi ſᷣm ꝙ plus ⁊ minꝰpartici agis ⁊ min? nobilia q́;tum ad eẽ ſubſtantiale. ⁊ ſpẽ.⁊ differẽtia. ſicut pʒ reſpiciẽdo ga „ dus in coꝛpibus mũdi. Eonibi eſt lucem eeac⸗ Co cidens coꝛpi luminoſo. ntra.nihil eſt de tione accidentis niſi accidens.ſed lux eſt de ↄpoſitõ ne coloꝛis.cũ coloꝛ nõ ſit aliud coloꝛ ſit accñs.lux eſt foꝛa accñtalis. ꝑ ſe obiectũ ſenſus niſi accñs.qꝛ om̃e ſus ponit᷑ in tercia ſpẽ Aaratie⸗ ſ lux ſeipſa ⁊ ꝑcipit᷑ ſenſu viſus.⁊ tiun cide ta in qᷓ; lux incoꝛꝑata. cũ Item nibil ẽ biectum ſen⸗ illud q̊ mediãte cetera ſen/ ſicut dicit aug. ſup geñ.xij.ad lf̃am.& lux eſt ac n⸗ Ait em̃ aug ſic.viſus agit pura luce incoꝛpa/ 2 ubtiliſſimo aere. deinde lux mixta in gere cali/?5 ginoſo. deinde cum coꝛpulento bumoꝛe.deinde cum terrena craſſitudine.⁊ ſic quinq; ſenſus efficit. ¶ Item q auget᷑ in aliquo ſalua eiꝰſubſtãtia ⁊ na⸗ tura ipſum eſt ibi accidens.ſed lux auget᷑ in coꝛpoꝛi bus pᷣcipue lumioſis ſicut dr̃ Iſa.xxx.erit lux lune ſi cut lux ſolis.⁊ lux ſolis ⁊c. lux nõ eſt ſuba ſᷣ accñs. cũ ſubſtãtia nõ recipiat magis ⁊ minꝰ. ¶ rat a celeſti natura.nec Item ſi lux in igne ſpecifica differentia. Si eſt foꝛma citra vltimã. nus eſt foꝛtna perfecta ꝙᷓ foꝛma ignis Peciñca ignis nãlit᷑ lucet. ita ⁊ naturalr calet.nec maioꝛ ẽ vir tus in ipſo lucẽ qᷓᷓ caleſcere ſiue calefacere.ſed calidi tas eſt qualitas accidentsalis ipſiꝰignis.g ⁊ lumino foꝛma ſubſtantialis. aut & vltima ⁊ ↄpletina.aut citra vltimam. Si ẽ foꝛ ma vltima ⁊ completiua.gꝗ̊ non videt᷑ ꝙ ignis dife- .nec ꝙ aliqua luminoſa differane 2 5 24 „ ffoꝛma vltimo ↄpletiua ſit in re ꝑfectiſſima. non vꝛ pabiliter Scomitantis. maxime vbi eſt vebemotia lu nibniilt in igne lux ſit nobiliſſima foꝛma.ſi g& in celo ẽ foꝛa cis. illud qð obijcit ꝙ auget᷑. dom q augmẽ/ʒ Keichzs in vltima. vr ꝙ dignioꝛa ſiue nobilioꝛa ſint coꝛpa ela tum illud attendit᷑ rõne fulgoꝛis nõ rõne lucis q̃ eſt is oe rnia qᷓ ccleſtia. q ſi falſum ẽ reſtat ⁊c. ¶ Nem i crea⸗ foꝛma ſubalis. a ſerone illiattenderet᷑. adbuc ratio neubtanni, tun s qlitas ẽ imediatũ pꝛincipiũ actõnis. vñ foꝛma nõ valẽt.qꝛ qᷓuis foꝛma ſubſtãtislis ſm ſe nõ recipi/ glittn ſubalis agit tanqᷓ; mediãtibꝰ pꝛietatib⸗ accñtalib?. at mag ⁊ minꝰ.bʒ tñ intendi ⁊ remitti bm ee ipſiin eii hn g lur ẽ imediatũ pꝛicipiñ actõis. ̊ vr ꝙ lux ſit acchs. mã. hoc maxime verũ eſt in foꝛmis generalibꝰin q̃ Ninmeens0 26 ¶ Hy. notandũ eſt e in hac qõne ſapiẽtes opinan · bus magis ↄſiſtit coĩtas analogie ᷣm mag ⁊ minꝰ. hnuſfene nnr atraria ſapiẽtibꝰ. Quidã em̃ dicẽ voluert ꝙ ux⁊ pꝛius ac poſterius.q; vniuecatõnis. 1A ils a8 zd ſinniil eſt accñs coꝛpi luioſo.ſicut ſapia ſiue ſcia qᷓ ẽ lux ſpů obijcit᷑ ꝙ caloꝛ nõ ciconna ſubſtãtialis calidi.dðᷣm vnainllucft alis eſt accñs ip̃i aie.⁊ coloꝛ ẽ accñs coꝛpi termiato. ꝙnd eſt ſimile. qꝛ nõ eſt tante dignitatis ⁊ ꝑfectõnis Pitipgtgtt 4 2 caloꝛ ẽ accñs coꝛpi calido. Dixer̃t em̃ ꝙ ſic ſe habz foꝛma caloꝛis ſicut foꝛma lueis.Et hoc pʒ.qꝛ foꝛma tucluniſbe coꝛpꝰluioſum ad lucẽ.ſicut aia ad cognitiõez. ⁊ ſicut lucis plus re it a nã ↄtrarietatis. coꝛruptõis.⁊ al ſinstpenene⸗ coꝛpꝰterminatũ ad coloꝛẽ. ⁊ ſicut coꝛpꝰcalidũ ad ca⸗/ teratõnis. 7 illud qd obijcit̃ ꝙ nõ eſt foꝛma vl/ ʒ2 Gtfenho loꝛe. qm ꝑ iam decoꝛat᷑ ꝓ ipam ſentit᷑. ꝑ ipᷣas opat᷑. tima in igne. vm ꝙ ſi lux ponit᷑ eſſe forma ſubſtan⸗ aokti dis jillud ſi dicat᷑ foda nobilis. nõ intelligit qtum ad tialis cooꝝ ſpẽ diuerſoꝝ. vtpote celi ignis. neu. gentleht cẽ pꝛimũ.ſᷣ qtuʒ ad eẽ ſcm. ſiẽ ſcia ⁊ ga nobiliſſime triꝰeſt foꝛmav timo ↄpletiua.ideo ex q̊ nõ ↄcludit itunigi foꝛme ponunt᷑ qꝙuis accñtia eẽ dicant᷑.Et ſic p mazg ꝙ natura ełlaris ſit nobilioꝛ celeſti.nec ex h̊ põt etiaʒ otlvotus⸗ pte rõues euadũt. Sʒ qm̃ ſacra ſcriptura lucè int ce cludi ꝙ alia foꝛma ſit nobilioꝛ foꝛma lud.qᷓuis ſit iknt,riud teras foꝛmas pure coꝛpales oↄmẽdat.⁊ catholici tra vlterioꝛ.Foꝛma em̃ lucis nõ ponit᷑ in codẽ coꝛpe cũ ſunlicayyl ctatoꝛes.ſiẽ dyoꝰin.iiij.de di.no.⁊ Aug.in mult locł. alia foꝛma ſicut diſpoſitio imꝑerfecta q̃ nata ſit ꝑfici ſmiſkrſcknon 2 phi etiã pꝛincipatũ opꝑandi in coꝛꝑibꝰluci attribu⸗ ꝑ vltimã foꝛmã.ſᷣ ponit᷑ tanqꝙ; foꝛma ⁊ nã om̃is alte rſatiz Kont unt. iõ lucẽ mag eẽ ſubam qᷓ; accũs ſentire viden᷑. rius coꝛꝑalis foꝛme ↄſeruatiua.⁊ dans ei agendi ef/ töirctms Et ideo ẽ alia poſitio ꝙ lux eſt foꝛa ſubalis coꝛpoꝛũ. ficaciã.⁊ ſᷣm quam attendit᷑ cuiuſlibet foꝛme coꝛpa- r it Fm cuiꝰmaioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ ꝑticipatões coꝛꝑa bñt eriꝰ lis menſura in dignitate ⁊ excellẽtia. Et qdð obijcit 4 aicjri 2 digniꝰeẽ in gñe entiũ.vñn nobiliſſimũ coꝛpoꝝ ſicut ꝙ foꝛma vltimo ↄpletiua nobilioꝛ eſt. H̊ verũ eſt vbi 6 n eſt empyꝛeũ ill eſt pcipue luioſum. infimij vo ſicut foꝛma illa bʒy ↄpleri ⁊ ꝑfici ꝑ vltimã. ſcʒ vbi foꝛa cõ⸗ gucen terꝛa ẽ opacũ. intermedia vo m ꝙ ſunt mag ⁊ mi 2/ munis hʒ pfici ꝑ vltimã ⁊ ſpãlem. vel ꝙ hoc verita⸗ in 1 nus nobilioꝛa. pticipant pl?et minꝰ. Et ꝙ oĩa coꝛpa tem bhʒ vbi vtrach; foꝛma ſcʒ coĩs ⁊ vltima eſt in ſuo 6 i gt nãm lucis ꝑticipẽt h̊ ſat᷑ᷣ de plano oñdit᷑.qꝛ vix ẽ conꝛ ww iſſimo eſt. e. ſic aũt lux nõ eſt niſi in celeſti coꝛwoꝛe. . iic pus opacũ quin ꝑ multã tenſionẽ ⁊ politiõez poſſit Tüd Sobie⸗ ꝙ eſt ĩmediatũ pꝛincipiũ ope ʒʒ inn icke ęgffici luioſum.ſic pʒ cũ de cinẽ fit vitꝝ.⁊ de terꝛa car/ ra di.dm ꝙ illud non cogit neceſſario vt vẽ. Foꝛ Kurilni bunculꝰ. Atraq; aũt haꝝ poſitionũ masꝝ eſt. ⁊ qli / ma em̃ ſpaͤlis ꝑ ſe poſſe agẽ vi. Sʒ qꝛ exemplũ bꝰnõ nſluniicn bet valde pbabilis. nec defacili impꝛobari p̃t. Si at defacili inuenit᷑ in alijs.q;uis nõ irꝛonabiliter creda- erin arr interiꝰↄſiderare velimꝰ qᷓ iſtaꝝ poſitionũ ſit verioꝛ. tur in foꝛma lucis poſſibile eſſe cũ ſit maxime actia. ſſtaene Sie inuenim?ꝙ vtraq; baꝝ fundata fuit ſupꝛa aliq ve/ ↄcedi põt ꝙ quis lux interius pficiens ſit ſubſtanti⸗ algkangenne rũ. Aerũ eſt em ꝙ lux cũ ſit foꝛma nobiliſſima inter alis foꝛma. tñ fulgoꝛ le Aeorpiilud inſtrumentali⸗ — coꝛpalia ſicut dicũt phᷣi ⁊ ſcti. vm cui⸗ pticipatõz ma ter oꝑat᷑ſentit᷑⁊ deputat. ad naturã accñtis ſicut pᷣ ninſtman iſoꝛeʒ ⁊ minoꝛẽ ſunt coꝛꝑa mag ⁊ minꝰentia.ẽ ſbᷣalis dictum eſt ꝑtinere nõ indocte credi pöõt. anien foꝛma. AHerũ ẽ etiã ꝙ cũ lux ſit ꝑ ſe ſenſibilis. ſit etiä Onſequẽter querit᷑ de lucleffectu ⁊ irradia/ Pigoclrſtaſcs inſtrm̃ opandi. ſit etiã augmẽtabilis minuibil. ſal⸗/ tione. Et cirea h vuo qrunk. Paim o querit Cim ua foꝛma ſubᷣali. ꝙ ipᷣa bʒ foꝛmam nature accñtalis. Avtrũ lumen qð emittit᷑ a coꝛꝑe luminoſo ſit Urnſigantte iõ notandũ eſt ad intelligentiã auẽtum ⁊ rati / coꝛpus n q̃litas coꝛpis. Scdo dato ꝙ ſit q̃litas.eſt efpluntdi onũ.qꝙ ſicut lux incoꝛpata ẽ pꝛincipiũ coloꝛis in ipſo qõ vtru ſit ſubſtantialis vel accidentalis. ohſchtegſt coꝛpe terminato. qui quide⸗ coloꝛ ẽ accũs.⁊ paſſibi A eſtio.ſ. „ e tſtipnilir IAlitas. ⁊ ſenſu ꝑcipit᷑.ſic etiã lux ẽ pꝛincipiũ cuiuſdã ¶ Lirca quam ſic pcedit᷑ et oſtendit᷑ pꝛimo qð lumen thflliiſutcan⸗ — lIgoꝛis qͥ ad modũ coloꝛis ẽ accñs.⁊ mediãte q lu / qð exit a coꝛpe luminoſo ſit coꝛpꝰ. Om̃e qd ꝑ ſe mo⸗ ſüttimnieſi 2 minoſuz coꝛpꝰa ſenſu apphendit᷑ Et m hoc dupkr uetur localiter dimenſiue eſt coꝛpꝰ. ſed radius ſi- ſbhſlerieni põt lux accipi.no mõ djr lux ip̃a foꝛa ꝗ dat eẽ coꝛ/ ue lumen egrediens a ſole mouetur localiter vtpote Näkgſainnen poꝛi lucido. ⁊ a q luioſum coꝛpꝰ pᷣncipalr ẽ actiuũ.ſi- ab oꝛiente in occidentẽ. tam radius ꝙᷓ lumen ẽ coꝛ hnſttinſttini cut a p mouẽte regulãte. Alio mõ dẽ lux eẽ fulgoꝛ pus. Mem nihil reꝑcutit᷑ ⁊ repellitur a coꝛꝑe niſi L ſbiſeopefe gꝗᷓ eſt circa coꝛpꝰluioſum qͥ ↄſequit᷑ exñtiã lucl in tali coꝛpꝰ.impoſſibile em̃ eſt nõ coꝛpus coꝛpe moueni. fisſctflenter mãa. 1 qd etiã ẽ ſenſus obm.⁊ opꝑis inſtrĩ. ⁊ ſic patet luminis ⁊ radioꝝ fit repcuſſio ad coꝛpus opacũ. cr/ hutſiniſn rñſio ad qõneʒ ꝓpoſitã. etiam ꝓ magna pte pʒ rñſio go tam lumen qᷓ radius eſt coꝛpus. Item impoſ⸗ ldntutn ad obiecta. Roõnes em̃ oñdẽtes lucẽ eẽ ſubaleʒ fo' az ſibile eſt eſſe ↄfractõcʒ ⁊ interſecatiõe⸗ niſi coꝛpoꝛũ. iſſkie ſii . pꝓcedũt ſᷣm pꝛimã viã ſicut pʒ intuẽti. Roõnes ât ad ſed ex repcuſſone luminis ad ſpeculũ cõcauũ fit ra/ ieni 3 ptem oppoſitã ꝓcedũt via alia except᷑ quibuſdã ad ioꝛum interſecatio ⁊ ↄfractio.S videtur ꝙ tam lu/ ieit nic eſt de opoſitõe coloꝛis.dici pt ꝙ lux nõ vr eẽ de ↄpo⸗ menſionẽ eſt coꝛpꝰ.ᷣ lumen in medio bʒ trina dimẽ ice⸗ de ſitõne coloꝛis tanq; pꝛincipiũ intrinſecũ. ſᷣ tãqᷓᷓ pꝛin ſionem. qꝛ diffundit bßm omnẽ poſitiõez. nec tm ẽ in iſine⸗ am penetrat aerem vſea ad ꝓfundũ. tngs dr cipiñ effectiuũ.cũ accñtia ſimplicia ſint. foꝛma auteʒ ſupficie. imo etiam penetrat aerem f⸗ Nduau 20 ſubalis bñ̃ pot c& effectiuũ pꝛincipiũ accñtis. ¶Ad vr y lumen in mecio li coꝛhit⸗ ¶ Item eſto & nernn ² Uud qd obijcit ꝙ foꝛma ſenſibilis dom æ b no vf ſol eſſet. circa ib ſum eſſet ſpaciu vacuum. c ſol wo fiirfgat rone ſue eſſentie. v rone fulgoꝛis vel caloꝛis c inſetẽs ſit cx vtute luclabſq; adiutoꝛio extrinſeco lumẽ ant⸗ brephgfnn npss ckfnnf dtfanmſintn cciaigis ⸗ cndrd ni chnngbhi Riomluc minagngi wimimmiti Femtioſst 1 Aslods aiſbaſnrg talan. Hchten bliarcihfei eini ſifud Uan Cgheſen cis 1emah Cniinaenr incirigiti igemihi nnuinitt ſäſtmmmnnct Ylttnnath õ ſuum diffundere niſi babeat reſiſtens.⁊ in ſlo ſpacio vacuo nullã hẽat reſiſtẽtiã.ibidẽ lumẽ ſuũ diffunde/ ret.vᷣ lumẽ illud nõ eẽt in alio coꝛpꝑe ſuſtinẽte. vꝛ q eſſet ſuba per ſe ens.⁊ nõ ſpũalis.hoc cõſtat.g coꝛpo ralis. Btras põt generare coꝛpus ẽ coꝛpus.ſed lu men in medio diſtuſtenpot generare coꝛpus.ſ.ignẽ ꝑ ſui multiplicationẽ.g̊ lumẽ in medio ẽ coꝛp oppoſitũ. Phus in ſcdo de aia.lumẽ nec ẽ dergen defluxus coꝛpis. ¶ Itẽ hoc rõne vẽ ꝑ ſuũ oppoſitũ. maun eſ ophont tenebꝛa pᷣncipaliteꝛ.ſi &̊ pꝛiuatio nõ ẽ coꝛpꝑis ſᷣ foꝛme.lumẽ nõ ẽ coꝛpus ſᷣ foꝛma. Itẽ viꝑ motũ.nullũ em̃ coꝛpꝰ mouet᷑ ſubito ſᷣm locuʒ.ſᷣ lux ſubito alterat.qꝛ in inſtãti ab oꝛiente venit in oc/ cidens.g̊ lumẽ nõ ẽ coꝛpꝰ. Si tu dicas ꝙ nõ mouet ſubito ᷣ repente mouet᷑.i.imꝑceptibilitcr in aliqͥ ſpa cio.in maioꝛi ſpacio poſſet ſentiri ſucceſſio.ſicut patʒ in ſono.g̊ ⁊c̃. Sre nullũ coꝛpꝰ velocius mouct᷑ qᷓ coꝛpus mobilis pᷣmi ꝓ eo ꝙ ille motꝰ ẽ ꝑfectiſſimus oĩm motuũ.⁊ iõ velociſſimꝰ.ſᷣ lumẽ ab oꝛiẽte in occi dens mito citius mouct᷑ qᷓ; moueat᷑ oꝛbis pᷣmꝰ.quia lux in iſtanti.⁊ illud ſaltẽ.xij.hoꝛis.& lumẽ nõ ẽ coꝛpꝰ Bes nullu coꝛpꝰ ſil ⁊ ſeł mouet᷑ ad oppoſitas ꝑtes. ſ lumẽ ſił ⁊ ſeł mouet᷑ ad ꝑtes oppoſitas.qꝛ diffundi tur ſurſuʒ ⁊ deoꝛſuʒ.añ ⁊ retro.a dextris ⁊ a ſiniſtris. Onõ põt eẽ coꝛpus. em impoſſibile ẽ duo coꝛꝑpa imꝑmixta.⁊ nõ ſeſe augmẽtantia ec ſil.Sõ lumẽ cũ ae/ reẽ ꝑmixtũ ⁊ ipᷣm acrẽ nõ augmẽtat.⁊ tñ ẽ ſil.g nõ ẽ coꝛpus.M aũt impoſſibile ſit duo coꝛpa ſił eẽ.ph̊ᷣus dicit.⁊ ad hoc ſunt rõnes q̃ pñt omitti ad pñs q̃ indu cũtur in q̃rto vbi agit᷑ de penetrabilitate coꝛꝑis glio/ ſi. ¶ Itẽ nullũ coꝛpus bʒ ſuũ eẽ in fieri ↄtinue.ſᷣ lu⸗ men in aere hʒ ſuũ eſſe in fieri ↄtinue.qꝛ ↄtinue egre/ itur a ſole.ſicut dicit aug.S̊ impoſſibile ẽ coꝛpus eẽ. Item ſi lumẽ ẽ coꝛpꝰ.aut ẽ ex aliq̃ͥ.aut ẽ ex nibilo. ex nihilo.g eſt a creatoꝛe. lumẽ ẽ a ſolo deo cum ipiꝰ ſit creare.Si ex aliqͥ.q̃ro ex q̃̊. aut ex coꝛꝑe a quo cauſat᷑.aut ex coꝛpe in qͥ ſuſcipit᷑.Cõſtat ꝙ no ex coꝛ/ poꝛe in qð ſuſcipit᷑.qꝛ lumẽ nõ ꝓducit᷑ ex aere.tũc ei ibi poſſct manere recedente ſole. Si ex coꝛꝑe a q̊ cau ſatur. vꝛ 3 coꝛpꝰ lumioſum in emiſſione lumis ali quid ꝑdat ð ſua ſuba ⁊ mãꝗ.⁊ ita vẽ ꝙ iam ſol deberet eſſe ↄſumptꝰ.¶ R.dm ad pᷣdictoꝝ intelligentiã eſt notandũ ꝙ circa hoc q̃tuoꝛ ſuut opiniones. ¶ Qui⸗ dam em̃ voluerũt dicere ꝙ tam lumẽ qᷓ radiꝰ in me⸗ dio coꝛpꝰ eſt. egreſſus ipoꝝ radioꝝ ab ipſo ſole eſt. ſicut egreſſus riuuloꝝ a fonte.Sicut em̃ a fonte ꝓce qũt riuuli qͥ ſunt coꝛpa ⁊ eiuſdẽ nature cuʒ fontc. ſic dicũt eſſe in radijs ſolis.Et ſi tu obijcias eis ꝙ vẽ ꝙ ſuba ſolis ⁊ alioꝝ lumiariũ iam eſſet pene ↄſumpta. dicũt ꝙ ſicut nõ ↄſumit᷑ ſuba fontis ꝓ eo ꝙ ſicut fit emiſſio.ita fit etiã reſtauratio.ſic dicũt ꝙ nõ cõſumit ſuba ſolis ꝓ eo ꝙ ſicut exteriꝰ emittit lumẽ ſuũ infe/ rius.ſic vtute radioꝝ vapoꝛes ad ſe trahit ſuꝑiꝰ ex qͥ bus reſtaurat᷑.ſicut coꝛpa alimẽto.adeo vt nec defici at nec dec eſcat. ⁊ hoc vꝛ ſenſiſſe Señ. Poſitio tñ iſta Eẽõ phiam q̃ dicit coꝛꝑa celeſtia oĩno eſſe incoꝛpalia. Secũcda vo poſitio ẽ.ꝙ lumẽ ẽ coꝛpꝰ ⁊ ſir radij.⁊ p ceſſus ipoꝝ radioꝝ a ſole ẽ ſicut ramoꝝ a radice.ma xime ſi ita eſſet ꝙ ſtatim radix poſſet ex ſe pꝛoducere arboꝛẽ adiuta diuina vᷣtute.ſicut foꝛte fuit in pᷣma re rñ cõditione.⁊ ſicut radix nõ diminueret᷑ ſi ita ꝓdu/ ceret arboꝛẽ.⁊ tñ dicerẽtur ſemꝑ rami ab illa radice exire.nõ qꝛ de nouo cgrediãtur.ᷣ qꝛ cũ ſua oꝛigine cõ tinuãtur. ſic dicunt ⁊ in ſolis radijs ſe bre. Cum em̃ XII. deus ſolem tanqᷓ oꝛiginẽ ⁊ pᷣncipiñ lucis fecit. ſih cuz hoc ramificationẽ radioꝝ ſibi dedit.⁊ ita ſol eõtinue dr illos radios emittere.qꝛ illi radij nũq; ſetanent 4 ſua oꝛigine.S ſicut ſol mouet᷑.ſic radij circũferuntur. nõ noui generãtur.eoſdẽ em̃ radios qͥs emiſit a pᷣnci pio ſuꝑ terrã.emittit ⁊ etiã nũc.Sʒ eſto ꝙ ſol obſcu/ raret᷑ ſicut in paſſione xpᷣi credit᷑ eẽ factũ.vẽ q; opoꝛ/ teret extũc radios renouari ⁊ ita ð nouo creari ſi coꝛ poꝛa eẽnt. Tercia poſitio eſt ꝙ tã lumẽ ꝙᷓ radiꝰ i me dio coꝛpus ẽ.⁊ ꝓductio eiꝰ q;tũ ad foꝛmã a ſolec.qᷓ; tum ad mãm eſt a creatoꝛc. Dicũt em̃ ꝙ hoc ſpectat ad ꝑfectionẽ vniuerſitatis.vt ſicut ẽ aliq̃ creatura q̃ qᷓtũ ad mãm ⁊ foꝛmaʒ immediate ẽ a deo vt ãgelus. q̃dam aũt q;tũ ad foꝛmã ẽ a deo immediate.⁊ q;tum ad naturã ẽ a natura vt hõ. ſic ⁊ terciũ genus eſt qdð qtũ ad foꝛmã ẽ a creatura.qᷓtũ ad nãm a deo.Sʒ il/ lud non vꝛ ꝓbabile.cũ nũqᷓ; eſſet mã pᷣter foꝛmã ali/ quã.Lieet aũt q̃libet harũ triũ poſitionũ ſpãliter di/ cat aliqͥd impꝛobabile circa oꝛiginẽ luminis ex lumi/ ne.om̃es tñ cõiter improbãtur ꝑ boc ꝙ dicũt lumen in medio eẽ coꝛpus.tũ ꝓpter ipᷣius diffuſionẽ qᷓ ſubi/ to ẽ.tũ etiã ꝓpter exñtiam cũ aere q̃ imꝑmixta ẽ.tum etiã ꝓpter ipius ꝓductionẽ q̃ necẽ a mꝗ nec vnqᷓ ſe/ parat᷑ ab eius exñtia.immo ſicut ↄtinue ẽ.ita ↄtinue generatur.vt dicit Aug.q lumen habet ꝑmanẽtiã ꝑ cõtinuã ſolis influentia.Et ideo ẽ q̃rta poſitio ↄcoꝛs rõnm ⁊ phie.ꝙ lumẽ ⁊ radius ſi noiet᷑ illud pᷣciſe qd a luce habet oꝛtũ.nec eſt coꝛpus nec coꝛpis defluxus ſi cut rões ad hoc inducte oñdunt. Si aũt dicat᷑ radiꝰ aer illuminatus ſm diametrũ.⁊ lumẽ aer illuminatꝰ ſᷣm ꝓfundũ.ſic iſto mõ radiꝰ ⁊ lumẽ poterit dici coꝛ pus. ꝓut tñ Ai ce lumẽ ⁊ radiꝰ in medio coꝛ/ pus nõ ẽ. illud &ͤ qd pᷣmo obꝛ ꝙ; mouet᷑ localr dom ꝙ ſicut videmꝰ in ſpẽ gnãta a coloꝛe ꝙ duplici ter mouet᷑.⁊ vnꝰ motꝰ ẽ ꝑ diffuſionẽ ꝓcedẽdo a coꝛ⸗ poꝛe obiecto vſq; ad ſpeculũ.aliꝰ aũt motꝰ ſᷣm ꝙ vr moueri in ſpeculo ad motũ coꝛpis obiecti.⁊ pᷣus nõ ẽ motꝰ localis ſᷣ gãationis.ſcdo vᷣo motu nõ mouet ꝑ ſe ſᷣ ꝑ accñs.ſic intelligendũ ẽ in ꝓpoſito ꝙ motꝰ lu minis qͥ ẽ ꝑ egreſſum ipiꝰ a coꝛpe lucido.non ẽ ꝓpꝛie loci mutatio.ſᷣ magis luminis gñatio ⁊ diffuſio.⁊ peꝛ hoc pʒ ꝙ fit ſubito in ſpacio qᷓntũcũqʒ magno.Mo⸗/ tus vᷣo alius qͥ ẽ ꝑ delatõem ipᷣoꝝ radioꝝ ſuꝑ terram cũ ipᷣo ſole.iſte ẽ ſolũ ꝑ accñs.ſicut mouet᷑ vᷣtus ipſa ad motũ ſui pᷣncipij influẽtis.⁊ tñ vᷣtus coꝛpꝰ nõ c.ſᷣ intelligendũ ẽ de lumie qð ſe hʒ ad coꝛpꝰ lumioſuʒ p modũñ vtutis influxe.Añ Dam̃.dicimꝰ ꝓpt᷑ lumẽ qð ex ipᷣo ꝓuenit lucere ignẽ.⁊ nõ ponimꝰ miſteriale oꝛ ganũ ignis eẽ qð ex ipᷣo ẽ lumẽ.vᷣtutẽ vᷣo mag nãleʒ. ¶ Ad illð qd obẽ ꝙ radij repcutiũt᷑ a coꝛpe.dom ꝙ; reꝑcuſſio alicuiꝰ ab aliqͥ pt eẽ duplr.Quedã ex colli ſione duoꝝ ſibi inuicẽ obuiãtiũ.ſicut pila reꝑcutit᷑ a piete. Quedã ex ineptitudie patiẽtis ad ſuſcipiẽduʒ vᷣtutẽ agẽt.⁊ ſic repcutit᷑ radiꝰ a coꝛꝑe opaco.Sol ei ſiue qdᷣcũq; aliud coꝛpꝰ lũioſuʒ bʒ vtutẽ diffundẽdi lumẽ vſq; ad ſpaciũ aliqd determiatũ.cũ ſit vᷣtut fiui te.⁊ q;diu ſe ꝓtẽdit illa vᷣtus.młtiplicat᷑ lumẽ ſuſuſce ptibile ſit idoneũ.cũ vo añ termiatõem illiꝰ vᷣtut ob uiat aliqð coꝛpꝰ qð nõ ẽ idoneũ ad eiꝰ ſuſceptioncʒ. hbocipᷣo ꝙ lumẽ ñ poterat ſe mitiplicare i anteriꝰ.mił⸗ tiplicat ſe retroꝛſuʒ.ñ ex vᷣtute coꝛpis reſiſtẽt. ex x/ tute pᷣmi mouẽt.vñ cũ fit reꝑcuſſio radij i aq̃ mota. mouct᷑ radiꝰ.nõ qꝛ aqᷓ ſit pᷣncipiũ mouẽs.ſᷣ pᷣma vᷣtꝰ radiũ ꝓqucẽs.q̃ occaſiõe accepta ab aqua doeee ra 34 35 wpwòꝭẽ . diũ retraberè. ⁊ occaſione accepta ab eodẽ pot refle⸗/ 37 58 VVVV—— ctionẽ variare ⁊ ita radiuʒ mouere.Ox em̃ dᷣ ipoſſi i⸗ bile ẽ nõ coꝛpus a coꝛꝑe repelli.dðm ꝙ ſi ẽ aliqᷣd ita nõ coꝛpus ꝙ nõ ſit ſpns. hoc ẽ verũ. Si aut ẽ ita nõ coꝛpus qdð qdem indiget coꝛpe deferẽte.ſic abſq; du/ bio repelli põt ſicut pᷣdictũ ẽ in lumine.⁊ manifeſtũ ẽ in imagine qᷓ relucet in ſpeculo ꝓter appoſitionem plũbi cñ vitro qð eſt coꝛpꝰ opacũ. Si em̃ eẽt ſolũmõ vitrũ ꝑ fe qd ẽ coꝛpus pꝑeruiũ.trãſiret ſpẽs ⁊ nõ redi/ ret ad oculũ ſicut patʒz ſenſibile ꝑ exꝑimentuʒ;.¶¶ Ad illud qd obẽ ꝙ fit ĩterſecatio ⁊ ↄfractio radioꝝ.dððm qy boc dꝛ rõne aeris ↄiũcti.q ex vᷣtute radioꝝ ibi con currẽtiũ hʒ ſbᷣtiliari ⁊ moueri.⁊ rõne illiꝰ dicũt᷑ etiaʒ radij cõfringi.dũ ex młtiplicatõe ᷣm oppoſitas vias p ꝓgreſſum ⁊ regreſſum fit qᷓdam multiplicatio ⁊ ag gregatio lumis.⁊ ſpᷣtiliatio aeris circa coꝛpꝰ terſum. ↄtingit effectũ radij intẽdi.⁊ ignẽ ibidẽ ꝑ caloꝛis xot. acij intedi. v ign. intenſioneʒ ex aere ſic ſtiliato gñari.Zid illud qð obꝛẽ ꝙ lumẽ hʒ trinã dimẽſionẽ in medio.ddᷣm ꝙ di/ menſionẽ pᷣt hr̃e aliqͥd dupꝑlir.vel ex ſe.vel ex rõe eius in q̊ ẽ. Si ex ſe.ſic ẽ coꝛpꝰ.Si aliũde.nõ opoꝛtet. Sic 39 em̃ halvt trinã dimẽſionem alledo in ceruſa ⁊ niue q̃ ſunt albe intra ertra d illud qd obꝛ ſi circa ſo lem eẽt vacuũ ꝙ illumiaret.dm ꝙ lzʒz hoc alij dixer̃t. tñ nõ vꝛ veꝝ nec ꝓbabile.phs em̃ oriũ ſentit in.ij.de anima cũ dicit.ꝙ per vacuũ nõ ceſt videre.Et Augu. ſilr in.xij.ↄfeſ.in pᷣncipio dicẽs ſic.vbi lux eẽt ſi eẽt ni ſi ſupeſſet eminẽdo ⁊ illuſtrãdo. Ratõ ctiã eſt ð hoc. qꝛ cñ lumẽ ſit foꝛma coꝛꝑalis.indiget medio deferẽte Et ſi tu q̃ras qͥd impediat.dico ꝙ hoc nõ ẽ ꝓpter pꝛe/ ſentiã impediẽtis.̊ ꝓpter abſentiaʒ adiutoꝛij.ſicut ſi nem qð è ſbiectũ eiꝰ.g ⁊c. coloꝛ ẽ accũs iĩ coꝛpe trãſpẽti. ⁊c̃. accñs eẽ nõ pᷣt.¶ G dio. impoſſibile ẽ lumẽ eẽ accũs aeris.i¶N cũ gnatur.ex ꝓpꝛijs pᷣncipijs ſubiecti bʒ oꝛtũ.⁊ cũ re ſoluit᷑ reſoluit in ſuñ ſbᷣiectũ.ſᷣ lumẽ nec educitur ex gerc.nec reſoluit᷑ in aerẽ.gꝗ̊ lumen nõ ẽ accñs aeris.⁊ Alliqs bñs magnã famẽ ⁊ carẽs cibo nõ pᷣt comedere. 40° qne Wwlumẽ generat coꝛpꝰ.dm q; lumẽ nõ agit ꝓpꝛia vᷣ-/ tute ſᷣ̊ vtute coꝛpis lumioſi.coꝛpꝰ autẽ lumioſum nõ nõ qꝛ impediat᷑.S qꝛ nõ adiuuat᷑.¶ Ad illud qð obꝛ educit coꝛpꝰ q;tũ ad mãm ſᷣ ſolũmõ qᷓ;tũ ad foꝛmaʒ. 2 iõ cũ lumẽ ſit illud ꝑ qdð agit.nõ opoꝛtet lumẽ eſſe trũ lumen ſit foꝛma ſubalis vel accñtalis.Et ꝙ; coꝛpꝰ.ſᷣ ſufficit q ſit foꝛma coꝛpal. 4 W. ij. f ſit Enn accñtalis vꝛ. Qð aduenit iam ↄpleto in eẽ F accñtale.ſᷣ lumẽ aduenit aeri iã ↄpleto in eſſe. eſt accñtale. ¶ Itẽ qð adeſt ⁊ abeſt pᷣter ſubiecti coꝛru/ ptionẽ ẽ accñs.lux abeſt ⁊ adeſt pᷣter aeris coꝛruptio/ teʒ ſicut ſe bʒ coloꝛ ad coꝛpꝰ terminatũ.ita ſe hʒ lumẽ ad coꝛpꝰ trãſpens.ſᷣ ſitoꝝ in ſubiecto exñs ẽ accñs.⁊ reliquũ ẽ accñs.ſed obnubilatio accidit ipſi aeri.ꝭᷣ pari rõne ⁊ illumina⸗ tio. ¶ Contra. Impoſſibile ẽ duo accñtia eiuſdẽ ſpẽi eſſe in eodẽ ſbiecto.qꝛ accñs nũerat᷑ ꝑ ſhᷣiectũ in q̊ ẽ. F duo lumia ſicut dicit Dyo.ſunt in eodem aeris me cõſtat ꝙ ẽ in aere. ſi eiꝰ nõ ẽ accñs.nullius ẽ accñs. nullũ accñs trãſit a ſᷣiecto in ſbiectũ.ſᷣ radiꝰ mutat᷑ ab vna pꝑte aeris in aliã.⁊ lumen ſiłr. glumen Ité nulluz accñs manet immobile moto eo in q̊ ẽ. ̊ radiꝰ manet immobilis moto aere. radiꝰ accñs nõ ẽ.Si tu dicas ꝙ; hoc ẽ ꝓpter hoc ꝙ; lumẽ in medio bʒ eẽ ſpũale ſicut ydolũ.obẽ ̊ hoc qꝛ radiꝰ ⁊ lumẽ hʒ ibi opationem nalem ⁊ pᷣncpiũ opa tieonis nãl is. g vꝛ ꝙ ſit ibi naliter ⁊ ↄcrete.nõ ſpnalit᷑ ẽſi vnũ oppo tẽ accõs 2 zibiricte g ad5digzopintdlis is notadus * ꝙ circa hoc triplex ẽ modus dicendi.q̃n qͥlibet ſuppo nit lumẽ in medio eẽ foꝛmã ſiue q̃litatẽ aliquã. Qui daʒ em̃ dicũt ꝙ lumẽ in medio ẽ ſuba. exiſtit tñ ĩ me dio ꝑ modũ accñtis.qꝛ nõ eſt ipi aeri ſbᷣalis.⁊ hoc di⸗ cũt ꝓpter hoc ꝙ gñatio luminis a luce ẽ ᷣm viã vni⸗ uocationis. ⁊ iõ cuʒ lux ſit foꝛma ſbalis in ſuo fonte. dicũt lumẽ ſubam eẽ in medio.lʒ modũ eſſendi hẽat accñtalẽ. maxime cũ luminis ⁊ lucis nõ videat᷑ alia eẽntia ecẽ.ſᷣ ſolũmõ differre videat᷑ ꝑx modũ eſſendi.ſi ue ꝑ eſſe. Sed qꝛ lumẽ in medio.ũẽ illud qð potiſſime ſentitur ⁊ facit alia ſentire.ideo eſt ſcdᷣa poſitio q lu- men ĩ medio eſt accñs.nõ em̃ cauſat᷑ a coꝛpe lumino ſo niſi inqntũ fulgidũ ẽ. ⁊ ita ẽ accñs ꝑ ↄpationeʒ ad pᷣncipiũ a q̊. Dicũt etiã ꝙ ẽ accñs ꝑ ↄꝑationẽ ad ſbᷣie ctum in qͥ.qꝛ aducnit iam ↄpleto.⁊ pᷣt aleſſe ⁊ adeſſe p̃ᷣter ſubiecti coꝛruptionẽa ita plenã rõnem accñtis hʒ lumẽ in medio.nõ tñ ꝑ ↄpationẽ ad idẽ.Accñs ei bʒ ↄpari ad ſubam ſicut ad ſbiectũ ⁊ cãm.lumẽ xo ⁊ ſi his duobus modis habeat ↄpari ad ſbhᷣam.nõ tñ ad eandẽ.qꝛ ad aerẽ ↄpat᷑ ſicut ad ſbiectũ.qꝛ i illo. ad coꝛpus luminoſum ſicut ad pꝛincipiñ.qꝛ ẽ ab illo. Sed qꝛ lumẽ ꝓut eſt in medio exñs bʒ ſeipo ſentiri. ita q; poſitũ ſupꝛa ſenſum.ſenſum facit.⁊ iten in ea/ dem ꝑte medij hʒ ſine ↄfuſione multiplicari pm poſi⸗ tionem Dyo. Ideo ẽ tercia poſitio ꝙ lumẽ in medio nec ẽ ſuba nec accñs ꝓpꝛie.qꝛ nõ hʒ ibi eſſe nale ⁊ ma terie ↄcretũ.ſᷣ ſpũale ⁊ abſtractũ.vñ dicũt ꝙ ſicut cõ parat᷑ ſpẽs coloꝛis in medio ad coloꝛẽ exñteʒ ĩ coꝛpe obiecto.ſic lumẽ in medio ad lumẽ exñs in coꝛpe lu- minoſo.ſᷣ cũ lumẽ in medio nõ ſolũ halbeat opatõeʒ ſpuũalẽ in aĩa.ſᷣ etiã nãlem in coꝛpa nalia.nõ ſoluʒ vẽ eſſe in aere ꝑ modũ ſpũalem.ſiue eẽ ibi ꝑ modũ hitꝰ. ſ etiã aliqͥ mõ eẽ nale.⁊ ita vẽ ꝙ illud nõ ſufficiat di/ cere qᷓ;uis videat᷑ eẽ valde veriſile. Pꝛeterea intelli⸗ gendũ ẽ ꝙ om̃es modi pᷣdicti aliqͥd veritatis in ſe cõ tinẽt.⁊ ex oibus his elicit᷑ vna veritas integra.qð pʒ ſic. Lumẽ em̃ in medio dicit vᷣtutẽ actiuã egredientẽ a coꝛpe luminoſo.ſiue ꝑ quã coꝛpus luminoſuʒ agit ⁊ impmit in hec inferioꝛa.⁊ hec ẽ virtus ſubalis ipſi coꝛpoꝛi.Et ð hac dicit Dam̃.ꝙ lumẽ qð ẽ ex igne nõ aliqͥd miſteriale ipᷣius ignis vl accñtale.ſᷣ virtus ei connãlis ⁊ ↄſubalis ſicut pʒ in autoꝛitate inducta in pᷣcedenti ꝓblemate. ⁊ hec vtus nõ ẽ ſenſu ꝑceptibil. nec ſolũmõ oꝑat᷑ in ſenſu viſus.ſᷣ etiam facit ad edu ctionẽ ſenſuũ ĩ actũ ſicut dicit Aug.vij.ſuꝑ Geue.ad lit. qd hitũ ẽ in qᷓdã autoꝛitate pᷣus indueta.Sic etiã dicũt phᷣi ꝙ coꝛpꝰ celeſte mediãte ſuo lumine influit vſqʒ ad ꝓfundũ terre vbi mineralia coꝛꝑa generari bñt. ⁊ qtũ ad hoc verũ dicũt qͥ dicũt ꝙ lumẽ dicit ſb⸗ ſtantiã accñtaliter ad aerẽ ↄpatã.ſicut vᷣtus agentis ad deferẽs qdãmõ ↄpat᷑ accntalit. Mõ ſolũ autẽ lu/ mẽ dicit illã vim actiuã quã nõ pꝑcipit ſenſus.ſᷣ etiaʒ qndam q̃litatẽ ſenſibilẽ qᷓ ſenſus viſus efficit᷑ ſentiẽs in actu.⁊ illa ẽ q̃litas acentalis in tercia ſpẽ q̃litatis. ⁊ ſm boc dicit Auicẽ. in li.de ſufficiẽtia nali.ꝙ lumẽ 41 ẽ affectõ Sorhis bñtis lucẽ cũ oppoſitum fuerit illi.ſ. peruiñ.Et ſic verũ dicebat illa ſecũda opinio q̃ dice/ bat lumẽ eſſe accñs.nõ ſolũ ꝑ cõꝑationẽ ad aerẽ in q̊ recipit᷑.S etiã in ↄpatõe ad coꝛpꝰa q̊ creat᷑.qꝛ ab ipᷣo oꝛit᷑ inqtũ illud ẽ fulgidũ ⁊ hʒ eſſe obiectum ſenſus. Scm aũt vtrãqꝙ naturaꝝ iſtaꝝ i lumine reꝑtaꝝ.lu mẽ ad aerẽ ↄpat᷑ nõ ſicut ad pᷣmũ ſubiectum. ß ſicut ad deferẽs ⁊ aq mediñ.⁊ iõ ꝑ cõꝑationẽ ad ipᷣm acrẽ ifoctzacit n nolnj⸗ . Mncn N nn ggints i⸗ ni ccitan Nalicitntuit ſginlaucnwa ſthütbug fyore enr Faunn intinnmnii nionancdu W.A can Ntgend Rgnttt⸗ ſuſciſtc⸗ Auͤanepet ſſeſcgcdcz Aücgztntgle ne Gmrhügiht ſs ſcbie,. unfrt tinte emläglanftnt ſaoginiitti ohhebicſien i vidagin⸗ akeigg underisnoen ſühirr ii⸗ hrrdanönn Fitifat hrmir lilreirsſte trstunis slonmdiß girinsſblefi bnicgen luiefind Urnirtinunn ſtimiutatc gtipaun ncuan Necn elalunineiſte uamg on tgnidi⸗ iſorae i ſiiutd cht li l autinn . nð babet mocũ erñdi nalem. P modã babit?. necẽ foꝛma nãlis ſᷣ potiꝰ ſilitudo eiꝰ.ſicut ſpes in medio nõ ẽ ꝓpꝛie coloꝛ.ſ vt coloꝛ ſiue ſilitudo coloꝛis.Ma xima tñ bʒ appꝛoximationẽ ad illũ.⁊ adeo illi inniti⸗ tur vt non indigeat pᷣncipio extrinſeco ex q educat᷑. Vñ lumẽ in medio nõ bʒ pᷣncipiũ male ex q.ſᷣ potiꝰ oꝛiginale a qͥ fluit.⁊ ad qdð etiã redit cũ in medio deſi nit eſſe.ſicut dẽ de ſilitudine.Et hoc mõ dicit ↄmẽta⸗ toꝛ ſuꝑ ſcᷣm de aia.ꝙ lux ẽ hitus diaphani.⁊ ꝙ eſt in ipᷣo ſicut intentio ſiue ſpẽs vel ſiſitudo.⁊ ad boc veꝝ dicebat tercis opinio. Ex bis igit᷑ pʒ ꝙ lumẽ i medio inqᷓ;tũ dicit vim actiuã.dicit ſõam bñtẽ moduʒ acci/ dentis.inqtũ dicit q̃litatẽ ſenſibilẽ dicit accñs.ſᷣ ac cidens illud relatũ ad aerẽ.nõ hʒ plene rõnẽ accñtis nNalis.ſ ſilitudinis vel intẽtionis.q̃ ẽ ibi nõ ſicut i ſu⸗ hiecto ſuſtinẽte. ſicut in deferẽte. Ex bis patẽt rões 4² ad vtrãq; ꝑtem. em̃ obẽ qð aduenit eẽ iã ↄple to.⁊ recedit pᷣter ſubiccti coꝛruptõnem.bhoc oñdit q bʒ moquʒ accñtis ſᷣm qð ẽ in medio. ¶ M vᷣo obꝛ.ꝙ ſe hʒ ad moduʒ coloꝛis ⁊ ẽ q̃litas ſenſibilis.de lumie * 7 — . — loqtur ſᷣm ꝙ in ſe bʒ nãm accñtis. Rones vo ad op⸗ poſituʒ qᷓ ꝓbant ꝙ nõ ſit accñs.qꝛ nõ numerat᷑ nie⸗ ratione ſubiecti.qꝛ nõ mouet᷑ ad motum aeris.qꝛnõ cauſat᷑ ab aere.nec reſoluit᷑ in aerẽ.cõcludũt ſoluʒ p nõ hʒ ibi plene rõem accidẽtis nãlis.qd cõꝑpat᷑ ad il lud in qͥ ẽ ſicut ad ſbiectũ ⁊ cãĩm. ⁊ qd etiã ſuſtinet᷑ ⁊ dependet ab eo in qͥ ẽ pᷣncipaliter ⁊ ei ↄiungit᷑ inſepa bili vinculo. boc ant nõ ẽ in ꝓpoſito.qꝛ lumen qᷓuis ſit in aere cauſat᷑ a coꝛpe lumioſo.⁊ ab illo pᷣncipalit᷑ dependet.nec ẽ in aere ſicut in ſuſtentãte.ſed ſicut in deferẽte. ⁊ iõ durationẽ ⁊ mutatõem ⁊ nueratõem po cius recipit a lucido influẽte ꝙᷓ; ab aere ſuſcipiente.⁊ ob hoc dicit Dyo.plura lumiĩa cẽ in eodeʒ medio in/ cõfuſa. ⁊ ↄuelli ſiue ſepari abinuiceʒ pᷣm abſentatio⸗ nem coꝛpoꝝ illuminãtiũ. Diſtinctio em̃ illa ẽ pꝛopt continnationem luminũ cum ſua oꝛigine a qua pꝛo⸗ cedunt naturaliter. ⁊ virtute eius agut quis in me⸗ dio ſiut quodãmodo ſpũñaliter ⁊ abſtracte. ⁊ ſic cete⸗ ra circa hoc queſita iam patent. AQiſtinctio.xiiij.de pꝛoductione ſimpliciũ ⁊ inſenſibiliũ continentiũ. Vrit quoq; deus. fiat firmamentũ ⁊c. Supꝛa egit męr̃ de ꝓductione illiꝰ foꝛme ꝗᷓ ẽ q̃ſi generale pᷣnci iñ diſtinguendi ceteras coꝛꝑales foꝛmas.i hac ꝑte agit de ꝓductõc reꝝ qᷓ‚tũ ad foꝛas ſpãles.Et qm̃ opinionẽm.ibi.Quidam vo celũ ⁊c̃.Et qᷣdã res ſunt ſimplices.qᷓdam mixte.ſiue q̃dã ſũt iſenſibi 4 les q̃dã ſẽſibles.iõ ꝑs iſta bʒ duas. In pᷣma asit mgr de ꝓquctiõe ſimpliciũ ⁊ inſenſibiliũ. In ſcda vᷣo de ꝓductõe mixtoꝝ ⁊ ſenſibiliũ.j di. xv. dixit etiam deꝰ. ꝓduca quedã cõtenta.ideo ꝑs pꝛima bʒ duas.in pꝛima agit de ꝓductione ⁊ diſti aqᷓ reptile ⁊c. Et qm̃ coꝛpa ſimplicia ſiue inſenſibilia ſunt in duplici dria.q̃dã em̃ ſunt ↄtinẽtia. „ nctione coꝛpaliũ qᷓ;tũ ad res ↄtinẽ/ tes.in ſecũda vo qtũ ad res cõtentas.ibi.ſeqᷣtur dixit deus cõgregent᷑ aqᷓ ⁊c̃. Hꝛima ꝑs in q̃.ſ.agit᷑ de rebꝰ cõtinẽtibus vt cũda tangit moueatur. note de celis ⁊ celoꝝ diſtinctione bahet qᷓtuoꝛ ptes. In pꝛima determinat celoꝝ naturã. In ſe onẽ de figura. ibi. qri etiã ſolet cuius figure. In tercia qrit de motu. ibi.q̃rit᷑ etiam ſi ſtet aut quarta vᷣo remouet qndã dubitationẽ.ibi.poſt bec q̃ri ſolet qᷓre ⁊c. Om̃es be ꝑtes remanẽt in diuiſe pᷣter pꝛimã.q̃ diuidit᷑ in duas.J n brnna determinat naturã celoꝝ ſᷣm veritatem. In ſcda ᷣm q̃rũdaʒ 1 Beca pceluz eterminat celoꝝ naturã ſᷣm veritatem. Ixit quoq; deus.fiat firmamentũ iu medio aquarũ.⁊ diuidat aq̃s ab aqs.Diuiſitq; aq̃s q erant ſub firmamẽto ab his q̃ erãt ſupꝑ fir / c bꝛeuiter tria inquirit mgr i bac ꝑte. celoꝝ naturã.figurã.⁊ motũ. a mamentũ.Sciẽdũ ẽ ꝙ illius celi deſcribit᷑ hic creatio.ſicut ait Be dicit creari. da ſuꝑ Geñ.in quo fixa ſunt ſidera.cui ſuppoſite ſunt aq̃ in aere ⁊ in terra. Pſal.ciij. ⁊ ſuꝑpoſite alie.de quibus dicit᷑. Qui tegis aquis ſuperioꝛa eius. In me⸗ De qua mate gio ergo firmamẽtũ eſt.i.ſidereũ celũ.qð de aquis factum eẽ credi poteſt. factũ ſit c⸗ Criſtallinus em̃ lapis cui magna eſt firmitas ⁊ ꝑſpicuitas de aqͥs factus ẽ. QAuö aaue pĩe Si quem vo mouet. quomõ aqᷓ nature fluide ⁊ in ima labiles ſuꝑ celu poſ/ eñe ſup celuz ? ſint ↄſiſtere.de deo ſcriptũ eẽ meminerit.Cui ligat aquas in nubibus ſuis quales ſunt ile Qui em̃ infra celũ ligat aq̃s ad tpᷣs vapoꝛibꝰ nubiũ retẽtas.põt etiã ſuꝑ ce Squc. li ſer narnranoertenuitote ſen glaciali Pigidete J aqs ſuſpendere ne labãtur.Quales aũt ⁊ a di⸗ D te ſint.ipᷣe nouit qͥ ↄdidit. Ecce oñſuʒ ẽ his Rcs qs 2 DReagliaaita 1 celi factũ ſit.ſ.illud in quo ſunt fixa ſidera.i.qð exce / Comem Er hoe vide dit aerẽ.⁊ de q̃ materia.ſ.de aqͥs.⁊ q̃les ſint aq̃ qͥ ſuꝑ tur ſupponere aqᷓ illud celũ ſunt.ſ.vt glacies ſolidatte. üllle ſint de ſe põdero⸗ Peremie⸗ celoꝝ naturã ſᷣm quoꝛũdã opinionem ſe.⁊ ꝙ ibi teneãtur putãt celũ illud eẽ ignee nature.qͥbus ↄſentit Augu violentiã ſoliditatis QAM½Quidã v̈o celũ qð excedit aeris ſpacia ignee nature aqs illas cõpat e. Augu. ſuper dicuũt aſſerẽteſ ſuꝑ aerẽ purũ ignẽ eẽ.qͥ ðꝛ eẽ celum.de ditati.nõ ꝓpter gra Gene. quo igne ſidera ⁊ lumiaria facta eẽ ↄiectãt. Quibus unitatẽ ß Ppt᷑ ↄtinui ⸗ Aug.oↄſentire vf. Utꝝ vo noĩe firmam̃ti celũ qð exce tatẽ ⁊ ſtabilitatẽ qꝛ m it aerẽ an ipe aer hic ĩtelligat᷑.idẽ aug.qrit nec ſoluit ſluũt.nec refluũt.nec Aagis tñ appꝛobare vr̃ celũ illud hic accipi qð ſpa⸗ dorſum deſcẽdunt. cia aeris excedit.Aq̃s aũt q̃ ſuꝑ illud celum ſunt dicit vapoꝛaliter trahi.⁊ leuiſſimis ſuſpendi guttis.Diceut n 2 celũ minutioꝛibꝰ gut tis ⁊c. Cõtra.ſi hocxe pdpſſint gutte aqᷓ ema nare. etiã illud eẽ alterabile. ſi ſuſcipit nare vapo⸗ pegrinas impᷣſſiões. ¶¶Tangit queſtionem de figura celi. gerẽ eleuat aqᷓs.vult ſunt coꝛpales A „ rũ ẽ.vꝛ firmamentuʒ poꝛoſum eẽ. cũ ꝑ illð b ¶ Sup ills leuius aer iſte nubiloſus exaltatõe fre aqs vapoꝛalit trahit. ⁊ ⅛ ſubtiles minutias ſuſpẽdit.⁊ poſt coꝛpulẽtiꝰ ↄglo batas pluuialiter refundit. Si ergo põt aq̃ᷓ ſicut vide mꝰ ad tãtas minutias ꝑuenire vt ferat᷑ vapoꝛalit ſuꝝx gerẽ aqs naturaliter leuioꝛẽ.cur non credamꝰ etiẽs ſu b per illud leuiꝰ celũ minutioꝛibꝰ guttis ⁊ leuioꝛibꝰ ima nare vapoꝛibꝰ. v qͥqͥ mõ ibi ſint.ibi eſſe nõ dubitamꝰ. Cc. dom a h ꝙ ñ vult ¶ Queri etiã ſolet cuiꝰ figure ſit celũ. Sʒ ſ.ſ.q;uis auto rũt.ſ̊ ꝑ ↄpationẽ na/ jſia minoꝛi arguerc firmitatẽ vł terminũ aq ꝙ diuia vᷣtus aqs ſu pꝛa firmamentũ ſin e dicere ꝙ aq̃ᷓ mõ ꝑ ſb/ Eena ie .B3 ll GPue mliarone ori⸗ ter res nĩi ſciuerint. ꝑ eos dicere noluit.niſi qð ꝓſit ſaluti traſecãt celũ ſidereus. Querit de motucelii CC...— qꝛ nũq; illuc aſcende ¶ QAQuerit᷑ etiã ſi ſtet an moueat᷑ celũ: Si moueat᷑ ingt ··· P. quõ ẽ firmamtũ: Si ſtat quõ ĩ ea fixa ſidera circũeůütꝛ: ture q mõ vſq; ſup Sʒ firmamẽtũ dici poteſt nõ ꝓpter ſtationeʒ ſed ꝓprt gare diczt intraſrroſſihil &Si git QAuare dicatur rmit ũ aqꝝ intraſgreſſibilẽ. Si aũt ſtat. firmamentum. nihil impedit moueri ⁊ circũire ſiheeer. amenti ¶ Remouet dubitatõnẽ q̃re tacuit ſcriptura in opere nature p̃iudicio po/ ſecñde diei quod in alijs dirit. e „ tuit ↄſtituere cũ i ſu ¶ Poſt hoc q̃ri ſolet q̃re hic nõ ẽ dictũ ſicut iĩ alioꝝ dieꝝ gis coꝛpꝰ ſubtiliare. c ¶Põ em foꝛtaſ. ⁊c. biate cemage ma. ovibe. vidit des e eetbonũ. Sacfm alias hicomeda turt Ideo em̃ foꝛtaſſis nõ ẽ hic dictũ.qð tñ ſicut i alis c £ Contra. vẽ iſta rõ ita fcm̃ c.qꝛ binariꝰpꝛĩcipiũ alteritatis ẽ ⁊ ſignũ diuiſiõis. bñ eẽ ad oppoſitũ ſicut ad ꝓpoſitũ.cũ binarius plus accedat ad vnitatẽ ꝙᷓᷓ aliqs alius nũe . Rñdenduũ eſt 4 h lis.Et qᷓrutur hbic tria. Pꝛimo q̃ritur de celis õtũ ad naturã. Scðda qõ eſt de eis q;tum ad figuram.Tercia qð ẽ qᷓtum ad motoꝛis influentiã. ꝛimũ qᷓrunt᷑ duo. Pꝛimo qrit᷑ de natura celi Circa l r. PHamoa criſtallini. Secũdo de natura celi firmamenti. ¶ Htrũ criſtallinũ celũ ſit de natura aqᷓ Et q; ſic v ꝑ anutoꝛitatẽ ſcripture Gene.j.fiat firmamentũ in me dio aquarũ ⁊ diuidat aq̃s ab aqͥs.q̃ aũt ſola diuiſio/ ne diſtingntur ſunt eiuſdẽ nature. ea qᷓ ſunt ſuper firmamẽtũ ⁊ q̃ ſub firmamẽto ſunt eiuſdem nature. Si tu dicas ꝙ firmamentũ ibi vocat᷑ nõſſolũ ſidereũ ſed aer. obuiat textus ſeqns vbi dicit ꝙ ſtelle En⸗ ſunt in firmamẽto.obuiat etiã illud qdð ſcribit tur. Bñdicite ſol luna dño.j aqꝗ ille ſunt ſuꝑ ſolem 2 luuã. Si tu dicas aqs illas eẽ ſpnales. obuiat ills að dꝛ in ps.extendẽs celũ ſicut pellem.q tegis aquis ſupioꝛa eiꝰ.ſᷣ ccluʒ extenſum ẽ coꝛꝑale. aq̃ qᷓ̃ tegunt e unt coꝛpales.¶ Itez boc vẽ autoꝛitate doctoꝝ. Aug. ſuꝑ Geñ.ad lit.l· ꝙ ſint ibi aq̃ ſed tñ nõ mãales ſed ſpũalcs. hoc dicit HBaſilius.aquã illã intelligamꝰ aqua eẽ verã.g vẽ q vere aꝗᷓ ille bñt ſpẽm ⁊ nãm aq̃. ſi tu dicas ꝙ foꝛ⸗ mã hñt aꝗᷓ.ſed tñ nõ ꝓpꝛietates.Contra boc ẽ verbũ Begęe.qdð adducit mgr in Ira.qͥ infra celuʒ ligat aqs ad tp̃ᷣs vapoꝛibus nubiũ retentas.põt etiã ſupꝛa celi ſperam no vapoꝛabili tenuitate.ſed glaciali ſolidita⸗ te aquas ſuſpendere ne labãtur. ¶ Item rone vide⸗ añ. iij. Bñdicite aꝗ̃ qᷓ ſuꝑ celos ſunt dño.⁊ poſtea ſubdi atoꝛ ei indi viuiſione aquarũ quedaʒ poſite ſunt ſupꝛa firmamẽ tũ.quedã ſub firmamento.ita naturale ẽ illis eſſe ſu-/ E pꝛa firmamẽtũ.ſicut iſtis eſſe infra firmamentũ.ergo eſie eas nõ dubitamꝰ.maioꝛ ẽ em̃ huius ſcripture au ſicut entibus ſupꝛa firmamentũ ſtultũ eſſet dubitare toꝛitas qᷓ; ois bani ingenij ꝑſpicacitas.Si tu dicas ns de aquis.q̃litercũq; ſint ibi.ibi ag boc.ꝙ iſta rõ mgr̃i ẽ allegoꝛica.vera tñ ẽ. Quãuis em̃ binarius int᷑ nñeros minus ab vnitate recedat. pꝛi- mo tñ bʒ roõnem receſſus in ſe.⁊ ꝓpt h̊ ꝑ ipᷣm intelligit᷑ diuiſio magis ꝙᷓ ꝑ alios nũeros.⁊ receſſus ab vnitate virrtutis ⁊ pfectionis. Alia tñ rõ lralis ẽ.quã facit mgr in hiſtoꝛijs.qꝛ ſecũdo die notat᷑ facta eẽ diſtinctio aqᷣꝝ ab aqͥs.ꝗᷓ diſtinctio ⁊ ſi inchoata fucrit in ſecũdo die.fuit tñ ↄſummata in tercio.cũ d ↄgregentur aq̃ in locũ vnũ.Et qꝛ diuia viſio ſignat appꝛobationẽ poſt ꝑfectio leven Et qꝛ diuia viſio ſignat appꝛobationẽ poſt nẽ.hinc ẽ ꝙ ſcriptura tacuit ſecũdo die verbũ vidẽdi. Diintelligentiã huiꝰ ꝑtis incidit hic qõ de ce ins tur.oꝛdo partiũ in microcoſmo ſiue in minoꝛi mũdo reſpondet oꝛdini partiũ in maioꝛi mũdo.ſed bic vide mus in natura coꝛpis bumani ꝙ ſupꝛa coꝛ quod eſt calidũ ⁊ ignec nature.ponit᷑ cerebꝛũ qʒ eſt frigidũ ⁊ ggquee nature.g in maioꝛi mũdo ſupꝛa ſolẽ ⁊ alia coꝛ poꝛa calefaciẽtia erit ponere naturã aqueã. ¶ Itẽ aq̃ᷓ de ſui natura ẽ ꝑpſpicua.⁊ ꝑ boc apta ad ſuſceptionex luminis.g ↄfoꝛmis ẽ nature celeſti.g apta ẽ vt de ad poſſit aliqdð celũ fieri. ſi aliqd celũ babet fieri ex aq̃. cuũ nullũ ſit infra firmamẽtum.celũ aqueũ vꝛ ꝙ ſit ſu pꝛa firmamẽtũ.(¶ Nẽ ꝙ illð ſit poſſibile vꝛ pꝑ ronem. quã facit Aug.ſuper Geñ.ad lit.Aqua ꝑ ſui ſubtilia tionẽ põt eleuari vt ſit ſupꝛa aerem.&̊ maioꝛi ſubtilia tione poterit amplius eleuari. ſi om̃e coꝛpus diui/ ſibile eſt in infinitũ ſi aſſit potẽtia diuidentis.poterit ꝗqua tm̃ diuidi ⁊ ſubtiliari.ꝙ ſupꝛa firmamentũ na/ turaliter poterit conſiſtere. ⁊ ſi hoc.ergo ẽ aliqð celũ aqueũ e elud eſt naturale vnicuiq; qdð cre a pꝛima conſtitutione.ergo ſi in pꝛima vtrũ aque poſſint eſſe infra firmamentũ.ſic nobis en tibus infra firmamentũ ſtultũ eſt credere eſſe incõue niens ſupꝛa firmamẽtũ eſſe celũ aqueũ.¶ Ad oppoſi⸗ tiũ arguitur ſic. pꝛimo autoꝛitate Auguſt. xiij. confeſ. ſunt alie aque que ſupꝛa firmamentũ ſunt immoꝛta/ les ⁊ ab ofi coꝛruptione ſecrete. vꝛ ꝙ celũ aqueuz nõ ſit de natura iſtius aꝗ. ¶ Item coꝛpus hñs ſpem Qqqᷓ per naturã ẽ ponderoſum. ſi aliqdð celũ ẽ aquee nature illudq ẽ poõderoſus.ſed põderoſum nõ opvitet ploctnit ſtponae tptnr. impunn batilen Gntbet ntuaren⸗ tniutſini ſenetitti ſſtchen .* ſot gchet meewien⸗ camunan Nncpnig ſchgactce hien, icnisnee⸗ Caltcendn hognitualüf Nchidpoſten lenigreicd bscitterpen Hotu debetſſe niſ cprerail opirinftzin lll eontaa elltonipin Cioſaneſunti Uigciſicßig 1Aidntdidne utncigude ſirdohltuinin uti miene: ſitcigwcne clrengſcnn gnliͤſcintssn ſpufimunan apgles tlepe ſsſat nalbusgſeri fmmneniti hneteAug liſrinnchie baaklgiren hndne lid anmheht Mterfinn⸗ Mugngthnnn hnloniͤei inieorſeze Anxcin frmmgnr. ns fist nitateftltr Ceſſus btngte. ntidimi Eli ſen ns it tünliſi wagatet itifihd muler u wii nutſicn iniſn Pefeidn iniigi ſceſignhn⸗ ullütn at ii ſrapsdr n agink giaigtie ggioaſmmn tlidi muih nte ſe ei tollocari niſi deoꝛſum p naturã. vẽ e inoꝛdinatuʒ ſit ponere ꝙ aliquod ſit celũ aqueum qð ſit ſurſum. Item coꝛpus mũdi oꝛdinat᷑ ſᷣm maioꝛẽ nobilita/ tem ⁊ minoꝛẽ.⁊ coꝛpus qð nobilius ẽ ſuꝑpius locat᷑. 5 ſi aqua minus nobilis ẽ qᷓ; firmamentu.ergo nũqᷓ; locãda ẽ ſupꝛa firmamentũ. ¶ Item coꝛpa mũdi oꝛ dinãtur ſub ⁊ ſupꝛa ſᷣm maioꝛẽ ſubtilitatẽ ⁊ minoꝛẽc. ⁊ ̃m maioꝛẽ raritatẽ ⁊ minoꝛc.ſᷣ aer ſubtilioꝛ ẽ qᷓ; aq̃ ⁊ rarioꝛ.⁊ ſimiliter ignis.ergo nũq; aqua adeo pote/ rit rarefieri vt ſit ſubtilioꝛ aere ⁊ igne.ergo nunqᷓ; vr ꝙ poſſit cõueniẽter ſupꝛa ignẽ ⁊ aerẽ collocari. Itẽ babentiũ eandẽ naturã idẽ ẽ locus.qꝛ em̃ eadẽ ẽna⸗ tura glebe ⁊ totius terre.idem eſt locus glebe totiꝰ terre.ergo idem ẽ locus huiꝰ aque ⁊ totius aque.j ſi aliqua aqua naturaliter ẽ iuxta terraʒ.ergo ⁊ omnis aqua.ergo vẽ ꝙ nullñ ſit celuʒ aqueũ. Si tu dicas ꝙ nõ eſt querenda bic rõ nature.qꝛ boc fit virtute dine otentie.Hac rñſionẽ refutat Auguſ.ſuper Geñ.ad it.inquiẽs.nec quiſqᷓ; dicat hec om̃ipotẽtia dei fieri. qualiter em̃ deus naturas f ecerit q̃ritur.nũqͥd vt de bis ꝑ miraculũ ſue potẽtie operetur. ad quid poſite ſunt ibi aq.Si ad refrigerandũ calo/ rem igneũ.qð quidẽ vꝛ ꝓpter hoc ꝙ ſaturnusqͥ ſu/ mus c inter planetas ⁊ velociſſime mouetur.⁊ ita ex motu debet eſſe calidioꝛ.tñ frigidiſſimꝰ eſt.⁊ hoc non niſi ꝓpter aqs illas vt v?. Obꝛ contra boc.quia aque ille pñt infrigidare caloꝛẽ ſolis ⁊ alioꝝ o⸗Par. ergo ita aliqam eadẽ rõe pñt ab cis calefieri.ergo ⁊ ↄſumi.⁊ ita al. totaliter coꝛrũꝑẽtur.qð ẽ inconueniens. Querit᷑ g̊ cuius nature ſunt ille aqᷓ.⁊ pꝛo quãto celũ illud dica tur aqueũ.ſi em̃ ꝓpter naturã ſlenitatie ſ omne celũ debet dici aqueñ. Kad pᷣdictoꝝ intelligentiaz ẽ notandũ.ꝙ in hac q̃ſtione abta diuerſitatẽ poſitõ nũ ⁊ debilitatẽ rõnũ.vix poteſt aliqͥd certuʒ dici.ſᷣ ex quadã ꝓpꝛietate ⁊ ↄiectura ex diuerſis poſitõnibus põt eligi vna quedã ſobꝛia.q̃ inter fidem ⁊ rõnem in cedat quaſi quadã media via. Pꝛopter qð notãdũ ẽ ꝙ aliqͥ ſeqᷓntes viam rõis ⁊ mũdane phᷣie.dixerũt q; ſupꝛa firmamentũ qð eſt celuʒ ſidereũ.nulle ſunt aqᷓ coꝛpales.⁊ ſcriptura ſacra intelligi debet de aqͥs ſpũa libus.Oꝛ ſi alicubi in ſcriptura legat᷑ de iſtis aqͥs ma terialibus ꝙ ſint ſupꝛa firmamctũ eleuate.tunc noie firmamẽti intelligit᷑ aer.⁊ vtrũq; hboꝝ dictoꝝ eliciũt ex verbis Aug. Pꝛimũ ex hoc qð dicit.xiij.ↄfeſ.ꝙ il⸗ le aqꝗᷓ ſint immobiles. Scom vᷣo ex hoc qdð dicit ſuper Beñ.ad lit.ꝙ hoc põt intelligi de aquis q̃ ſuſpẽdunt᷑ in nubibus.Sed iſtã poſitioneʒ impꝛohat Baſilius in exam̃.repꝛobat etiam ipſe textus qͥ̃ dicit ſtellas eẽ poſitas in firmamẽto.ꝑ qð firmamentũ dixerat ſu/ pꝛa aquas ab aquis diuiſas.ſi &̊ firmamentũ illud ẽ celũ ſidereñ.⁊ aque ille ſunt materiales.poſitio pᷣdi/ cta nullo mõ videt᷑ poſſe ſtare. Et ideo alij innitẽtes textui ſacre ſcripture ᷣm ꝙ vẽ ſonare dixerunt. ꝙ ali qð celũ ſurſum ẽ aquee nature.qð diuina diſpoſitio ſurſum poſuit ad refrigerandũ ardoꝛẽ etheris.Et ad om̃es rões ad oppoſitũ rñdent ꝑ hoc ꝙ deus in oꝛdi natione mũdi plus cõſiderat finis vtilitatẽ qᷓ; foꝛme qualitatẽ. ⁊ ideo ſicut in minoꝛi mũdo poſuit cerebꝝ ſurſum ad caloꝛẽ coꝛdis mitigandũ. ſic ſupꝛa celũ ſi/ dereum poſuit celũ aqueum. ⁊ ibidẽ aq̃ᷓ ille quieſcũt ⁊ ſuſtẽtant᷑.vła ſua ſoliditate ſicut vꝛ Beda dicere. vel ſua ſubtilitate.vl etiã dei virtute q̃ ſic oꝛdinauit. Sed qꝛ credendũ ẽ opificẽ ſummũ coꝛpa mũdi opti mo oꝛdine oꝛdinaſſe.nõ ſolũ videt᷑ ꝙ ioꝛdinãdo cõ/ ¶ Htem quero — ſiderauerit finis vtilitatẽ etiã pfectõnis dignitatẽ. ideo nõ vr̃ verũ elementũ aq̃ ſup firmamentũ collo/ caſſe.cũ ꝑ naturã ſit minus nobile. Et iõ ẽ terciꝰ mo dus dicendi.ꝙ ſupꝛa firmametuʒ ſicut dicit ſcriptu- ra ſunt.aq̃ q̃ tñ ñ bñt nãm ⁊ ſpẽm aq elemẽti cẽſent᷑ tñ aq noĩc ꝓpter ↄuenientiã in aliqᷓ ꝓpꝛietate Ande notandũ ẽ ꝙ aqᷓ iſta tres bʒ ꝗpꝛietates.bʒ em̃ ꝑſpicu itatẽ. hʒ frigiditatẽ. hz nihilominꝰ grauitatẽ.tum ad naturã pſpicuitatis be aque ⁊ ille ↄueniunt.eo ꝙ; — hñt natura receptiuã luminis. ⁊ q̃dammõ retẽtiuã. ſicut exꝑimẽto pʒ in aliqͥbꝰ lapidibus de nocte nõ vident ꝑ ſe niſi ponãtur in aq. Mtũ ad naturã gra/ uitatis ſimplr̃ differũt.ille em̃ aqᷓ nullo mõ ſunt gra⸗ ues.nec appetũt eẽ deoꝛſum. Otũ vo ad nãm frigi/ ditatis ptim ↄueniũt. ptim dĩnt. Cõueniũt em̃ ĩ ꝙ vtreq;ʒ ſunt frigide effectiue.drnt aũt in h ꝙ iſte ſunt frigi foꝛmalit᷑.ille o mime. Et p̃m boc patet ꝙ no men aqᷓ triolr̃ accipit᷑ in pᷣmaria reꝝ diſtinctõne.Ali qn ꝓ ifoꝛmi materia. vt ibi. Spũs dñi ferebatur ⁊c. iqn natura trãſparẽti ⁊ lumis retentiua. vt ibi. fiat firmamẽtũ in medio aq̃ꝝ. Aliqñ ꝓ ipſo elemẽto aqo.vt ibi.ↄgregẽtur aq̃ in locũ vnũ.⁊ ſic ptʒ ꝙ ſuꝑ firmamẽtũ vere ſunt aꝗᷓ ſicut dicit ſcriptura.⁊ auto/ ritates ſctõꝝ illud intẽdũt ꝑſuadere. Ptʒ etiaʒ qꝙ nõ ſunt ibi aqᷓ elares ſiue eiꝰ nature cuiꝰ ſunt aque iſte. nec q;tũ ad coꝛruptibiitatẽ.nec q;tũ ad grauitatem. nec ne ignobilitatẽ. nec q;tũ ad groſficiẽ.nec qᷓ; tũ ad trãſfundendi poſſibilitatẽ.ſicut oñdũt rões ad oppoſitũ adducte.Hãc aũt viã terciã ſatis ſuſtinere poſſumꝰ ꝓbabilit᷑.cũ nihil videat᷑ ſibi obuiare. Hoc aũt pᷣcipue attendendũ ẽ ne in incerta materia aliqͥd certitudinalit᷑ aſſerat᷑.meliꝰẽ em̃ pie dubitare qᷓ;ᷓ ali/ qͥd temerarie diffinire. Ad illud vo qð vlterius q̃ ritur.ſ.qre noie aq̃ꝝ cenſeat᷑ celũ illud. cum nõ ſit de natura aqꝗᷓ iam pʒ rñſio.Hoc em̃ dictũ ẽ ꝓpter cõue nientiã nõ ſolũ in ꝑſpicuitate.ſᷣ etiaʒ in frigiditate.ſ in ꝑſpicuitate foꝛmaliter.in frigiditate effectiue.Et ſi tu obijcias ꝙ firmamentũ ↄuenit ſilr in ꝑſpicuitate. arguis ab inſüfftetenti. Orꝛcteren non cõuenit eo mõ firmamentũ cũ aq̃ in ꝑſpicuitate.pᷣm quẽ modũ celũ aqum credit᷑ ↄuenire.Aqᷓ em̃ hñt ꝑſpicuitatẽ qᷓ non tmmodo ẽ lumis ſuſceptiua ſicut ꝑſpicuũ acris.ſed etiã qdammõ retentiua.ſicut ꝑ exꝑientiã oñdit᷑.cuʒ § metallũ aliq ponit᷑ in fundo vaſis in tenebꝛis.ſup fuſa aq̃ liqda videbit᷑ ſub luce retẽta ab aq̃. Sic etiã dicũtur ꝓbari rubini qͥ ꝑ ſe nõ lucent de nocte.Cõue nit etiã cñ aqᷓ in frigiditate. effectiue ſicut dicit Ba ſilius.nec tñ ex hoc vẽ ꝙ poſſit calefieri vel ↄſumi.ſi⸗ cut nec ſol qᷓ;uis calefaciat hʒ foꝛmalit᷑ infrigidari.ſᷣ ſolũmõ ꝑ frigiditatẽ ei oppoſitã põt effectꝰ eiꝰ repꝛi mi.⁊ ſic patent omn ia ꝗſita circa illius celi aquei na turam. Queſtio.ij.§. b MMVMV ¶ De natura firmamẽti.⁊ẽ qõ vtrũ ſit eiuſdẽ natu/ re cũ igne elemẽto.Et ꝙ ſic vꝛ.pᷣmo ꝑ auẽteʒ ſcriptu re q̃ nullã facit mentionẽ de ꝓductione ignis.& ſi ipᷣe ẽ nobiliſſimũ elm.eiꝰ ꝓductio non debuit pᷣtermitti. ꝓpterea vẽ ꝙ ſaltẽ intelligat᷑ noie celi Itẽ h̊ vẽ au⸗ toꝛitate Aug.qͥ ſuꝑ gñ.ad lit.⁊i li.de ci.dei dicit t̃ qᷓ tuoꝛ eẽ coꝛꝑpa mũdi.ſ.humoꝛ ⁊ humus. aer ⁊ lux.ſi 4 firmamentũ ẽ aliqdð de coꝛpibꝰ mũdi. ⁊ nõ ẽ fra. nec aqᷓ.nec aer. ẽ ignis.tẽ Husg.de ſcõ.vic.exponẽs illud. In pᷣncipio crc.de.ce. ⁊ ter. dicit circa pᷣncipiuzʒ libꝛi de ſacra.nãq; tra erat ipᷣm tre elin.⁊ celũ erat le uis ⁊ mobilis circũfuſio reliqͥꝝ triũ q̃ in circuitu me- Mn 3 * dio iacentis terre ſuſpenſa ferebat᷑ ⁊ ilud opus oĩim coꝛpm ſiuc celeſtiũ ſiuc terreſtriũ foꝛmandoꝝ mam cõtinebat. ex boc vꝛ ꝙ firmamentũ ſit denã alicuius clemẽti. ¶ Itẽ boc vꝛ roe. tm̃ qᷓtuoꝛ ſunt qlitates pꝛi me. 5 qtuoꝛ debẽt eſſe coꝛꝑa qᷓ ſunt de conſtitutione mũdi pᷣmaria.S vel firmamentu ẽ coꝛpꝰ mixtũ.vl eſt de natura alicuius qᷓtuoꝛ eloꝝ.ᷣ nõ ẽ mixtum.nec de nã triũ eloꝝ inferioꝝ. ẽ de natura ignis.¶ Itẽ tri/ plex ẽ ſpẽs ignis.ſ.ignis carbo.ignis lux.ignis flama. ỹ natura firmamẽti ẽ vt natura lucis. vꝛ ↄtineri ſbᷣ tercia ſpẽ ignis. ¶ Itẽ caliditas ineſt igni in ſũmo. ſi aliqͥ ĩ maxime calefacit.ill hʒ naturã ignis.ſᷣ coꝛ/ poꝛa celeſtia maxime calefaciũt inferioꝛa ſicut ptʒ in ſole. bñt igneã naturꝗ Eid oppoſitũ ẽ auctas p hi in li. de ce.⁊ mũ.qͥ pᷣter H̊ qᷓtuoꝛ coꝛpa ponit eẽ coꝛpꝰ v. ¶ Nem bocipᷣm rõne oñdit᷑.coꝛruptibile ⁊ incoꝛ/ puptibile ꝑ naturã nõ hñt eandẽ foꝛmã ↄpletiuã.ſed firmamentũ ẽ incoꝛruptibile.ignis elm nalit coꝛrũpi tur. nõ ſunt eiuſdẽ nature. ¶ Utcʒ coꝛꝑm bñtiũ di⸗ uerſos motꝰ nales diuerſe ſunt nature.bᷣ firmamen/ tũ ⁊ ignis hñt diuerſos motus nales.qꝛ ignis naliteꝛ mouet᷑ motu recto.firmamentũ mouet᷑ naliter mo/ tu oꝛbiculari. ignis ⁊ firmamentũ ſunt alteriꝰ ⁊ al/ terius nature. Si tu dicas ꝙ ille motꝰ nõ ẽ nalis fir/ mamẽto.Obꝛ q hoc.qꝛ ſi aliqͥs motꝰ ineſt alicui coꝛ poꝛi nõ nãlis.ẽ repire aliqd coꝛpꝰ cui ſit nalis. ſi h eſſet ven.tũc eſſet ponere aliud coꝛpꝰ cui mag ↄueni ret moueri oꝛbicularit᷑ qᷓ firmamẽto. qð falſum eſt. ſi firmamentũ eſſet ignee naturc.& naliter in/ flamaret coꝛpa ſibi maxime ꝓxima. cũ igit᷑ ſit maxie Intitatis. vẽ ꝙ ſtatim totũ acrẽ abſoꝛberet. Si tu di⸗ cas ꝙ a deo repꝛimit᷑ hoc nõ vꝛ.qꝛ ↄditoꝛ nature ſic res quas ↄdidit adminiſtrat.ſicut dicit Augu.vij. de ciui. dei. vt eas agere ꝓpꝛios motꝰ ſinat. Pꝛeterea ſi poc ven eſſet.tũc mũdus nõ ſubſiſteret naliter.ſᷣ mi raculoſe. ¶ Item nobiliꝰ coꝛpꝰ qð nõ hʒ orietatez ꝙᷓ coꝛpꝰ qdð pʒ Zrietatẽ. ſi ponere ẽ coꝛꝑa hñtia õᷣri etatem.erit ponere coꝛpꝰ a Irietate immune.ſ̊ hocñ E niſi coꝛpꝰ celeſte.S firmamentũ nõ babzʒ priũ. nõ erit de nã eius. ¶ Itẽ ſi aliqᷓ diuerſa rcducantur ad ocoꝛdiã ꝑ aliqd.v⁊? ꝙ illud nõ habeat nam alicuiꝰ il lon.ſ q potẽs ſit ſuꝑ oia.ſᷣ firmamentũ ſua influẽtia facit eła Sria ↄcurrere ad coꝛpa mixta. non ẽ de nã alicuiꝰ Aernatt. E. bic notandũ ẽ ꝙ in huiꝰ q̃ſtõis determiatione vidẽtur ſancti ⁊ expoſitoꝛes ſacre ſcri pture zdicere phᷣis. Cõiter em̃ phi pter qᷓ̃tuoꝛ ela po ſuerũt eſſentiã qͥntã. quã dixerũt eſſe coꝛpꝰ incoꝛru/ ptibile ⁊ eleuatũ a Zrictate,⁊ ꝑ hoc eẽ pᷣncipiũ conci iatiuũ ⁊ ↄſeruatiuũ.Sancti vo non vidẽtur ponere niſi ſolũmõ qᷓtuoꝛ coꝛꝑa.⁊ ſentire vident᷑ nãm firma menti eẽ igneã.ſ cũ recta rõ ſatis euidẽter pſuadeat firmamentũ eſſe alteriꝰ nature qᷓ ſit aliqd elm.tũ ꝓ/ pter motũ qui nõ latet ſenſus nros.tũ etiã ꝓpter cf/ fectus varios.tũ etiã ꝓpt᷑ vniuerſi ꝑfectionezʒ.nõ ab/ ſurde credi põt phos in bac ꝑte ven ſenſiſſe.⁊ docto/ yes veritatiz ab eis in ſenſu nõ diſcrepaſſc.q;uis vo/ cetenus videãtur Sire. Sicut em̃ patz ex vᷣbis Aug. in pluribꝰ locis ipe Aug.elm ignis denoiat a pfectio ne lucis.nales eĩ phi maxime ignẽ notificãt ꝑ ꝓpꝛie tatẽ caliditatis.⁊ qm̃ nã lucis repitur ⁊ i coꝛpꝑe qͥnto. ⁊ in igne elo.iõ ipᷣm firmamentũ ⁊ ignẽ dixit coꝛpus vniꝰ nature eẽ.nõ inqᷓ; vniꝰ qꝛ habeãt vnã foꝛmãꝗ ſpe ciei ſpecialiſſme.ᷣ qꝛ nam lucis ꝑticipãt m qᷓndam roõnem gnalogie. qꝛ vo illud coꝛpusſ.firmamentum ſubleuatũ ẽ a ha orietatis. ⁊ lucem participat in qu⸗ dam puritate.ignis vo nam habʒ prietatis.binc ẽ ꝙ phi dixerũt igneʒ ⁊ firnamentũ alteriꝰ ⁊ alteriꝰ eſe nature. In cuiꝰ teſtimoniũ adducũt ꝙ ignis qꝛ õria tur terre.mouet᷑ directe motu ↄtrario.ſ.ſurſum.celũ vo qꝛ ↄtrarietatẽ nõ hʒ mouet᷑ oꝛbicularit.ðis em̃ ſo/ lus mot? ẽ ſimplex qͥ caret ↄtrarietate.⁊ in hoc verũ vixcrũt.⁊ ſanctisvt pᷣdictũ ẽ nõ ↄtradixerũt.vñ rões oñdentes firmamentũ ⁊ ignis eim nõ ſint eiuſdẽ nature. ↄcedende ſunt.¶ Ad ulud ꝗ̊ að obꝛ ꝙ ſcriptuꝰ ra nõ facit mentionẽ de igne.dᷣm ꝙ ſilr nõ facit mẽ/ tionẽ de aere.in ſeꝑatione aũt aq a terra intelligen da ẽ diſtinctio eloꝝ facta fuiſſe. ſicut infra meliꝰ pate bit ¶ Ed illud qð obẽ de bugo.pʒ rñſio.iõ em̃ celũ cõ ð pᷣhendit᷑ ſub igne ꝓpter ↄfoꝛmẽ lucis ꝑticipatõnem. AVmñ ſicut dictũ ẽ ſupꝛa ꝙ celũ criſtallinũ cæſeri pᷣt no/ mine ad.qꝛ aliquã ꝗpꝛietatẽ eiꝰ in ſe bʒ.ſic ⁊ in ꝓpoſi to intelligi pᷣt. Lriplex cm̃ ẽ ignis ꝓpꝛictaſ.ſicut dictũ cẽ de aqᷣ.vna luminoſitas.altera caliditas.⁊ tercia le/ uitas ꝓ quaʒ mouet᷑ motu qͥ ẽ ſurſum. In ꝓpꝛictate pꝛima ignis ⁊ firmamentũ coueniũt.in tercia ignis ⁊ firmamentũ ſimpir̃ dr̃nt.in media vo ꝑtim drnt p/ tim conuenlũt.Cõueniũt vtiq; in hoc ꝙ; tam ignis ꝙᷓ firmamẽtũ ẽ calidũ effectiue. drnt vo in hoc ꝙ ignis eſt calidus foꝛmaliter. firmamẽtũ vo mime. ſi em̃ bʒ caliditatẽ infoꝛmantẽ. bret vtiq; ↄtrarietatez.¶ Ad 9 illudiq obẽ qꝙ tm̃ qᷓtuoꝛ ſunt pꝛime qlitates.dom ꝙ ven è de q̃litatibꝰ actiuis ⁊ paſſiuis ᷣm ↄtrarietatẽ. ⁊iõ nõ ſeqtur ꝙ oĩa coꝛꝑa qꝗᷓ ſunt in pᷣma oↄſtitutõne mũdi hẽant aliquã illaꝝ qᷓlitatũ.ſᷣ ſolũmõ illa qᷓ bñt ↄtrarietatẽ.Ad cõſtitutionẽ aũt mũdi nõ ſolũ h coꝛ poꝛa reqͥrũtur. etiꝗ aliud qʒð ſit ſupꝛa H. ſcut pꝛius oñſum e.¶ Ad illud qð obꝛ ꝙ lux ẽ ſpẽs ignis.ddðᷣm l qꝙ nõ q̃cunq; lux ẽ ſpẽs ignis.p illa q̃ ẽ in mã trãſmu tabili.⁊ hec ꝗᷓ hʒ caliditatẽ annexã infoꝛmantẽ eãdẽ mãm.bmõi nõ ẽ lux coꝛpis qnti.quis aliqͥ mõ ſit iſti cõfoꝛmis. Ad illud qð obꝛ qꝙ coꝛpꝰ qͥntũ calefacit l rũdet᷑ ꝙ coꝛpꝰ.v.nõ calefacit ꝑ nam caliditatis quã in ſe hẽat.ſ per vin lumis.⁊ hoc apparet cũñ ex ↄcur ſu ⁊ reflexione radioꝝ circa ſpeculũ cõeauũ generat᷑ ignis. Et ſi obijcias ꝙ nihil dat altcri qð non hʒ. ſi celũ nõ habeat i ſe nãm igneã.nõ magꝗ gñabit ignẽ q gerem. Rũdetur ꝙ illud hʒ inſtantia in gãatione cqᷓ uoca.ſicut pʒ qñ aliqͥd calefacit a motu.ſic ⁊ in ꝓpoſi ve to intelligit᷑ eẽ. Et ſi tu dicas qᷓre mag generat ignem qᷓ; aerẽ.cũ nõ halxat cũ ipᷣo ↄfoꝛmitatẽ i foꝛma.ddm ꝙ; ⁊ ſi nõ hẽat ↄfoꝛmitatẽ i ſoꝛma vltia.tñ ignis ma/ xime accedit ad eiꝰ nãm. Pꝛeterea cũ aliqͥd bʒ ptãtẽ educendi multa q̃ ſunt in potẽtia in mã.eſto ꝙ ſit ad illa indifferẽs. magis educit qð nobilius ẽ. Natura em̃ ſemper deſiderat qð melius eſt.⁊ ideo cũ ignis ſit nobilioꝛ. magis educit ignẽ. Sed adbuc manet qᷓſtio ¶ ? ſi coꝛpa celeſtia calefaciũt ꝑ naturã luminis.vñ ẽ he ꝙ luna humectat ⁊ ifrigidat.ſᷣ de hoc foꝛtaſſis aliqd dicet᷑ infra. Ad pñs autẽ tm̃ ſufficiat ꝙ; generatio ca loꝛis a coꝛpe celeſti in his inferioꝛibꝰ vel eſt ꝓpter ra dioꝝ aggregationẽ a intenſionem ex qᷓ ſubtiliat᷑ aer ſuſcipiẽs illuminationẽ.vel ẽ ab aliqᷓ vtute diuinitꝰ ei data a pꝛima ſui cõditione totã ſpẽm cõſequente. ſicut ponit᷑ in adamãtis vᷣtute.ꝗᷓ ⁊ ſi nõ faciat coꝛpa celeſtia foꝛmaliter calida.qꝛ ſua materia nõ ẽ ad foꝛ- –— „ „ mã ↄtrarictatis apta. influens tñ in hec inferioꝛa in- flamat ea cũ ſint tranſmutabilia ꝓpter diſpõnem re⸗ ban Sini ſhiſin uſtalni ſertononcfan ientectial ſtgoinocon iiinluſi inhiaͤſtnide⸗ (Na rfoncran ſſckrorincitn tifin ſornobiaul ltinalaſc⸗ fjſeicschtiti (ſnata adca Ncckfiram aſinicape — ſoton ezati finc rigalit ſfcurlemann huniniin noliecnon⸗ ſnätlnsfign tiriͤepbeip, tciſrrſol rimutiönme mnapineypctte hueberüttnage eiaßife wangantmuit bennohccin iihinetoo⸗ uvenpfrare ketutſoltiniin Ptſöſtapiu ltfmnniniſß ſtsginſͤefiiar Narttentad intneiti ſbinecuit WNN Mozipi⸗ tplttmen Cytnegtian Mhrfln ftor un⸗ htfmnichne ffſchlcrtts Schigſei⸗ Wiälan Eumitcin Nnfnnat 4 mnöcßttii Eehrehnien. Aiinirn⸗ hlctinpe Pnſardii Urantale in Ainn üinacige egend, mwudagen mninlai- zmamſ mneiſtum isfinzr. Ningen inn tnidtihüh⸗ ſtipubluner krißieͤſint Bisiinirifm i zeuitüͤft Binatin inchirnig Nrrä Anpnntß, ng inii ninginima wulern go Gicheuſpen tiſmud — —☛n9A fifiigen cͤniitpen nnäͤch aMn nimna iutpen S,SE = Se⸗ - ☛ = — =-= 6úR — 1 =— S= — =— = = ☛ = mn 1 17 S= E = circa hoc q̃rũtur duo. Pꝛimo qritur vtrũ ce lli babcãt figurã oꝛbicularẽ. Secũdo q̃ritur vtrũ habeãt dextrũ ⁊ ſiniſtrũ. aueſtio. j. c ¶ ꝛ babeãt oꝛbicularẽ figurã vꝛ. Et pᷣmo exꝑiẽtia ſenſus. Mã in quãcũq;ʒ ꝑtem fre vl aqᷓ qͥs videat.ce/ lũ ſp vr eq̃liter diſtare a terra.hoc aũt nõ eſſet niſi ha beret oꝛbicularẽ figurã.gᷓ ⁊c·¶ Item videmꝰ ſenſibi/ liter moueri circularit᷑.ſᷣ motꝰ circularis non cõpetit niſi figure oꝛbiculari.g celũ ẽ oꝛbicular figureſ Itẽ ſimpliciſſimo coꝛpoꝛi ſimpliciſſima debet᷑ figura.ſed celũ ẽ ſimpliciſſimũ inter coꝛpa.cũ ſit ſubtiliſimuʒ. ſimpliciſſimã debʒ hr̃e figura.ſᷣ hec eſt figura circula ris.g cc. ei coꝛꝑi qdð ẽ maxime ↄtentiuũ debe/ tur figura capaciſſima.ſᷣ celũ ẽ ↄtentiuũ oim ſicut di nifeſte ↄuincit rõ ⁊ ſenſus.g ⁊c. mo debet᷑ ꝑfectiſſima figura.ſᷣ celũ ẽ ꝑfectiſſimũ oim. ⁊ figura oꝛbicularis ẽ ꝑfectiſſima oim figurarũ.ſicut ꝓbat᷑ in alia ſcia.maxime cũ i ea reꝑiat᷑ gfectio ſena rij.ſexies em̃ tãtũ reꝑitur in circũferẽtia.q̃ntũ ẽ a cir/ cũferentia ad centrũ. ⁊c. ¶ Item coꝛꝑi vxlociſſimo debet᷑ figura maxime ad motũ ydonca.ſ celũ ẽ velo/ ciſſimũ coꝛpꝰ.figura aũt maxime apta ad motũ ẽ oꝛ/ bicularis.& ⁊c. Nad oppoſitũ arguit᷑ pꝛimo ꝑ illud ps.extendẽs celũ ſicut pellẽ.alia traſiatio.ſicut came ram.ꝙ vẽ ꝙ celũ ſe habeat ad modũ tentoꝛij.⁊ ita vẽ eſſe figure ſemicircularis.¶¶ Itẽ rõe vr.qꝛ in vniuer/ ſo nihil ẽ ſuꝑfluũ.ſᷣ oia facta ſunt ꝓpt᷑ boĩem. nihil ponendũ ẽ qd nõ valeat ad hois vſum. ſ ſi celũ eſſet ſemicircularis figurc. ſufficeret ad tegendã tram in/ cit Dam̃.⁊ figura oꝛbicularis ẽ capaciſſima ſicut ma Ee coꝛpi ꝑfectiſſi/ hbabitatã ab boibꝰ.g vẽ ꝙ ſuꝑfluat aliꝰ ſemicirculus. tẽ celi ſunt ſolidiſſime firmati. ſicut dꝛ in Job. ⁊ hoc innuit ipᷣm nomẽ octaue ſpere qꝗᷓ d firmamẽtuʒ. g maxime ↄpetit cis figura ᷣm quã maxime ſtabiliũ tur. hec aũt magis ẽ ſemicircularis qᷓ; circularis.& ⁊c 1; ¶Btẽ ſi celũ ẽ figure oꝛbicularis g aut aliq̃ ꝑs ccli erit vacua.aut multo plus diſtabit coꝛpus xpᷣi ab aliqͥbꝰ beatis.qᷓ; celũ a terra.⁊ ab vna circũferẽtia ad aliam cũ fra i medio oſiſtat. ſi nõ ẽ cõgruũ ponere ꝙ aliq̃ pars empyrei vacua ſit a cõtinentia btõꝝ.nec pone/ re tantã diſtãtiã int᷑ xpᷣm ⁊ alia coꝛꝑa bta.vẽ empi reñ nõ ſit oꝛbicularis figure.⁊ ſi hoc. nec criſtallinũ nec firmamẽtũ.¶R. ddm ꝙꝙ ad iſtã qoem ſᷣm phiam ſatis planũ ẽ rñdere.q;uis expoſitoꝛes ſacre ſe- cripture de ea videant᷑ loqͥ dubie.hoc em̃ faciũt ꝓpt ipiꝰſacre ſcripture reuerẽtiã.nõ audẽtes erplicare ꝙ illa dina diſpõne voluit ſubticere.vel hoc faciũt ad reᷣmẽdaʒ nr̃am curioſitatẽ.volẽtes nos ĩ his ꝗᷓ dicũtur i lege ⁊ Aphis ↄtẽtos cẽ.⁊ nihil vltra ̊ inqͥrere.Quia tñ cu/ rioſoꝝ inſtantia nõ deſiſtit.necrio hñt doctoꝛes ſacre ſcripture multa determiare.qᷓ ſine ſalutis diſpendio Pſſent defacili ꝑtrãſire. Pꝛopt᷑ qd ad pᷣdictã qõem rũdent. ⁊ iuxta rõnis ⁊ ſenſus atteſtatõeʒ dicũt celũ bfe figurã oꝛbicularẽ.⁊ hãc maximce ſibi cõpetere.tũ rõe ſimplicitatis.tũ rõc capacitatis.tũ rõe ꝑfectõis. 14 tũ rõne mobilitatis.ſicut patz ptractãtii Ed illud & extenſum vł ſicut camerã.dem ꝙ ſcriptura cõdeſcẽ/ dens puitati ſimpliciuʒ mõ vulgari freqnter loqͥt᷑.⁊ io cũ loqt᷑ de celo loquit᷑ de ipᷣo ᷣm ꝙ apparct ſenſui urᷣo·⁊ dicit ad modũ pellis vel camere extenſuʒ qᷓtũ adufm emiſperiũ.¶ Ad illud qð obꝛ q; ꝑs inferioꝛl EFmifperij nõ ẽ vtilis aq vſum buanũ.dom ꝙ falſum EOnſeqnter qrit de celis qtũ ad figuram. Et XIIII eſt. immo ẽ neceſſaria ſi celũ debet ſuper nos moueri circulariter. ⁊ vna pars ſeruit nobis de die.alia bᷣuit de nocte.¶ Ad illud qd obẽ qꝙ; celi ſolidimmi ſunt fir 5 mati.ddm ꝙ firmitas illa non excludit mobilitatem quãcũq;.S ill ſolũ qᷓ aliquid mouet᷑ ſurſum ⁊ deoꝛ ſum ſᷣm motũ rectũ.vñ firmũ dꝛ celũ.qꝛ nõ mouetur ad locũ.nihilominus tñ ẽ mobile.qꝛ mouet᷑ circa lo⸗ cũ vel in loco.⁊ tali diſpõni cõpetit figura oꝛbiculan magis q; aliqua alia. Ad illud qð qrit᷑. quõ empy reum ſi circulare ẽ.vndiq; ſanctoꝝ eoꝛpibus replebi tur.dm ꝙ ⁊ ſi nõ ſit certũ q̃liter ibi ſancti ⁊ ꝑx quem modũñ locent᷑.tñ quocũq; mõ locãt᷑.ſiue ꝙ ſint i vno ſemicirculo empyreo.ſiue ꝙ in toto.nihil iedit vtrũ qʒ poni.Si em̃ in toto ſunt.virtuteʒ viſiuã habebũt adeo potentẽ ꝙ xpᷣm videre poterũt vbicũq; ſit.ſi vᷣo in media pte celi.altera nec ẽ vacua nec ſuꝑſua.ſicut magnũ palatiũ nõ eſt vacuũ qñ ẽ vnꝰ magnus inha/ bitatoꝛ q;uis nõ impleat omnẽ ꝑtem. magnitudo ei curie ⁊ ſpacioſitas ⁊ ſi non impleat᷑ totaliter.facit tñ ad oñſionẽ regalis magnificentie.ſᷣ hoc meliꝰ ſciemꝰ qñ videbimus. . ¶ Atrũ in coꝛpe celi ſit ponere dertrũ ⁊ ſiniſtrũ. Et ꝓ ſic vĩ ꝑ illud qð dicit phᷣus in ſecũdo de ce.⁊ mun. Ait em̃ ſic.eſt oꝛbi ꝓculdubio virtꝰdiuerſa.ſ.dextra ⁊ ſiniſtra.qm ſunt H inceptionis ⁊ ſtatus ex oꝑere factionis ſue. ¶ Itẽ oñdit᷑ ꝑ rõnem ſuã ibideʒ. omis motus finitus habet pᷣncipiũ a qͥ incipit.ſᷣ cuiuſſibet celi reuolutio ẽ finita. ̈ habet aliquẽ ſitũ a qͥ incipit. ſed dextra dĩ in coꝛꝑibꝰ vñ ẽ motꝰ pꝛin cipiũ.ſiniſtra ad quã ẽ motꝰ finis. cũ celi ſint mobiles.celi habẽt dextrũ ⁊ ſiniſtrũ.¶ Gtem dextrũ ⁊ ſiniſtrũ ſunt termi latitudinis.ſicut ſurſum ⁊ deoꝛſum termini longitu⸗/ dinis. ⁊ ante ⁊ rctro termini ꝓfunditatis.ſed omne coꝛpus ↄpletũ ⁊ terminatũ habet tres dimenſiones ⁊ terminos cit i aũt celi ẽ hmõi. g̊ vr cy habeat dextrũ ⁊ ſiniſtrũ. mouent᷑ coꝛꝑa celeſtia qᷓ; infe tionẽ motus alia habent dextrũ ⁊ ſiniſtrum.ergo mi⸗ to foꝛtius coꝛpoꝛa celeſtia. ¶ Contra.ſicut dicit ppᷣs em perfectioꝛi motu in ſecũdo de celo ⁊ mũdo. in plãtis nec eſt dextra nec ſiniſtra.ſed multo magis plante accedũt ad diſtincti onẽ oꝛganiʒationis qᷓ; celũ. vẽ ꝙ celũ nõ hẽat dextꝝ ⁊ ſiniſtrum. ¶ Nein dextrum ⁊ ſiniſtrum cauſantur in nobis vt dicit cõmentatoꝛ ſuper lib. de celo ⁊ mũ/ do.a qualitatibus actiuis ⁊ paſſiuis.ſcʒ ab abundã/ tia caloꝛis naturalis pꝛocedẽte a coꝛde.⁊ ſpũum plꝰ Aueſtio.iij. 9 ioꝛa. ſed ꝓpter cõple⸗ — vigentiũ in parte dextra qᷓ ſiniſtra.ſi igitur boc nõ eſt reperire in celeſti natura.videtur ⁊c. ¶ Item dextrũ ⁊ ſiniſtrum pᷣſupponũt ſurſum ⁊ deoꝛſum.ſicut lati tudo pꝛeſupponit longitudinem. ⁊ babet ſecum an/ nexa ante ⁊ retro.in celo autem nõ eſt ponere ſurſuʒ 1 deoꝛſum cum bec ſint contraria.non eſt etiam po/ nere ante ⁊ retro.cum ante dicatur vbi eſt ſunſum.ſi/ cut dicit phus. videtur ꝙ nõ ſit ibi dextrum ⁊ ſini⸗ ſtrum. ¶ Item nibil qð babet extra ſe pꝛincipiũ ⁊ fi 6 nem ſui motꝰ habet dextrũ ⁊ ſiniſtrũ.ſᷣ coꝛpꝰ celi eſft 4 rars AI Priactar bymõi.cũ motoꝛ eiꝰ ſit ſepatus.ergo nõ hʒ dextrũ⁊ ſi⸗ qð obĩ de ſacra ſcriptura.qᷓ dicit cclũ ſicut pellem eẽ niſtrũ. ¶ mtem dextrũ ⁊ ſiniſtrũ ẽ vnũ pᷣncipium mo tus.ſed vna parte circuli mota mouẽtur om̃es.crxo non magis incipit motus ab vna parte circuli q;ᷓ ab alia. ergo in circulo vel quelibet pars erit dextra vel nulla.ſed celum eſt coꝛpus circulare qꝛ mouct᷑ circu⸗ lariter. ergo ⁊c. ¶ Item ſi aliqd coꝛpus habet dextrũ ⁊ ſiniſtrũ:illa ꝑs q ſemel ẽ dextra ſꝑ ẽ dextra q̃litercia MUn 18 19 20 qʒ coꝛpꝰ illud mouet᷑ localiter ſi celũ bʒ dettrũ ⁊ ſi — mõ in alio loco.ſᷣm regioneʒ celi. derxtra celi aliqũ oꝛiens.aliqũ occidẽs.qð nullo mõ cõcedi poteſt. dinis. ⁊ ſurſum ⁊ deoꝛſum longitudinis.⁊ añ ⁊ retro pꝛofunditatis.nõ tñ nõĩat terminos illos ſuimpir.ſ ꝑ ↄpꝑationẽ ad motũ.vñ in nullo coꝛpe ponit᷑ pꝛopꝛie dextra ⁊ ſiniſtra.niſi qd diuerſimode ſuſcipit motoꝝ influentiã.ita ꝙ; pᷣmo in vna pte qᷓ in alia.vñ dextrũ ⁊ ſi.nõ ponit᷑ ee nec i lapide nec i plãta.nec etiã in ſta tua ponũtur niſi ſiłitudinarie.qꝛ nõ hñt moueri loca liter a motoꝛe ſufficente.in eis vo coꝛꝑibꝰ qᷓ mouent ad locũ.⁊ magis i vna ꝑte qᷓ in alia ſuſcipiut moton influẽtiã.pꝛopᷣe ponit᷑ dextra ⁊ ſi.ſicut i aialibꝰq̃ mo uent᷑ motu ꝓgreſſiuo.⁊i qͥbꝰ vᷣtus coꝛdis ⁊ motoꝛl mag viget in ꝑte dextra.cuiꝰ ſignũ ẽ maioꝛ foꝛtitudo aialiũ i pte illa. ꝓpter q; ⁊ ꝑtem illã ppᷣmo mouẽt qñ incipint ambulare.ſm b̊ intelligẽdũ ẽ ꝙ cũ coꝛpꝰ ce leſte qddã habeat moueri ab oꝛiẽte i occidẽtẽ vł ecõ/ uerſo.ſicut firmamentũ ⁊ oꝛbes planetaꝝ.q̃ddaʒ vᷣo mimẽé.ſicut empyreũ.ꝙ dextra ⁊ ſiniſtra celis ↄpetũt ſatis ꝓpꝛic.nõ tñ vlit᷑. ↄueniũt em̃ oꝛbibꝰ mobilibꝰ.hᷣ nõ oꝛbi imobili. Attendendum aũt ẽ ꝙ cũ ĩ aialibꝰ in celo ponat᷑ dextra ⁊ ſiniſtra ᷣm rõem cuiuſdã con foꝛmitatis.ſ.ꝓpter influẽtiã motoꝛis.differẽter tñ ac cipiũtur ꝓpter diuerſam ↄpationẽ mobilis ad moto rem.Quia em̃ aialia mouentur a motoꝛe ſibi vnito. iõ dextrũ ⁊ ſiniſtrũ dicit diſtinctõem ĩ ꝑtibus aialiũ. ita ꝙ illa ꝑs qᷓ mõ ẽ dextra nũq; ẽ ſiniſtra.qꝛ vnifoꝛ/ miter oꝑatur ad ipᷣiꝰ motoꝛ influentiã. ꝓ co ꝙ ipᷣm hʒ ſibi vnitũ.⁊ nũq; ab eo maꝗ elongat᷑.coꝛpꝰ vo ce leſt e motoꝛẽ bʒ ſeꝑatũ.cũ nõ ſit coꝛpꝰ aiatũ.ſicut po ſtea videbit᷑ ⁊ iõ motoꝛ ſᷣm dei diſpoem pᷣnciꝑalit᷑ in fluit ex aliqᷓ̃ ꝑte celi.⁊ credit᷑ ꝓbabilit᷑ ꝙ in ea ꝑte ex q̃ motus coꝛpꝑm celeſtiũ pᷣmo nobᷣ apparet.vtpote in oꝛiente.cũ oia coꝛꝑa facta ſint ꝓpt᷑ hoiem.⁊ qꝛ motoꝛ ex illa ꝑte influit vnifoꝛmit᷑.q̃cuũq; ꝑs ibi veniat ime/ diatius ⁊ ꝓpinqͥus.ſuſcipit motoꝛis influentiaʒ.⁊ iõ ſp ẽ ibi dextra.nec mutat᷑ cũ ꝑtibꝰ mobilibꝰ ꝓ eo ꝙ nõ ẽ diſpõ abſoluta.ſ̊ relata ad motoꝛis influentiaʒ. — eẽ immobilis ꝓpt hoc ꝙ dicit ſitũ relatũ ad centrũ ⁊ circũferẽtiã mudi q̃ nũq;ᷓ pñt moueri.Ex pᷣdictis ptʒ qð ꝓpoſita.pʒ etiã rñſio ad obiecta.Concedendũ eſt em̃ ꝙ in celo ſit dextra ⁊ ſiniſtra.Et rõnes ad hoc in- ducte ſilr ↄcedende ſunt.qꝛ ven ocludũt.lʒ tercia rõ5 Mrnptaa dimẽſiõnibꝰ ꝓcedat ab inſuffcienti. C illu facit pᷣncipalit᷑ membꝛoꝝ diſtinctio.hoc em̃ accidit ⁊ freq̃nter ↄtingit q eiuſdẽ diſpõnis ẽ aial in ꝑte dex ⁊ ſini.ſᷣ hoc facit influẽtia motoꝛis pᷣncipalioꝛ.⁊ minꝰ pncipalis ſuſceptio.ſᷣm ꝙ attẽdit᷑ inchoatio motus ⁊ termiatio. ⁊ ſic repit in celo. ld illud qd obꝛ q; dex.⁊ ſi.in nob ẽ a ꝗᷓlitatibus actiuis paſſiuis iã ptʒ reſponſio ex pꝛedictis.quia dex.⁊ ſini.in animalibus ↄcernũt ꝑtes deteriatas ꝓpt vnionẽ motoꝛis ad mo bile.nõ ſolũ ꝑ moduʒz motoꝛis.ſᷣ etiam ꝑ modũ per fectionis.⁊ iõ ad hoc ꝙ vna ꝑs mag ſuſcipiat influẽ tiã motoꝛis reqͥritur diſpõ alia ⁊ alia.qᷓ qͥdẽ fit ꝑ q̃li- tates actiuas ⁊ paſſiuas.in celo aũt nõ ſic ẽ ſicut oſtẽ 21 ſumẽ ſupꝛa. Ad illud qð obꝛ ꝙ dex.⁊ ſi.pꝛeſuppo/ e⸗ nile i poté R.dZm.qꝙ q;uis dextrũ ⁊ ſi.dicant termios latitu q̃ ſp manet fixa.⁊ pꝑ hunc modũ locꝰ cuiuſlibet rei dꝛ vo qd obꝛ in Sriũ.ꝙ planta nõ hʒ dextrã ⁊ ſini ſtram q;uis ſit oꝛganica.ddm ꝙ dextrã ⁊ ſiniſtraʒ nõ 1 tr. nüt ſurſum ⁊ deoꝛſutm.rñderi pᷣt ꝙ veꝝẽ ꝓut ſurſuʒ niſtrũ. illa ꝑs qᷓ ſemłẽ dextra.ſꝑ ẽ dextra.ſᷣ nõ ẽ dare aliquã ptẽ celi qᷓ mõ nõ ſit in oꝛiente mõ in occidẽte. ⁊ deoꝛſum dicũt terminos dimẽſionis.nõ aũt ẽ veꝝ ꝓut dicũt inchoatõeʒ ⁊ minũ alicuiꝰtrãſmutatõis. Scdm em̃ ſurſum ⁊ deoꝛſum opꝛie attendit᷑ augnæzæ tum ſiue motus ad locũ.ſed m dex.⁊ ſini.attendit motus in loco.⁊ ſi in celo ponat᷑ ex.⁊ ſini.nõ tñ opoꝛ tet ſic poni ſurſum ⁊ deoꝛſum.Aliter poteſt reſpode ri magis ſᷣm opinionẽ phi ꝙ ĩ celo eſt ponere ſurſuz ⁊ deoꝛſum. ⁊ añ ⁊ retro.ſicut ponitur dex.⁊ ſini.non quia dicũt terminos diuerſoꝝ motuũ.ſed quia in eo dẽ motu cõſiderat᷑ vltima triũ dimenſionũ.licẽt ma gis ꝓpꝛie dex.⁊ ſini.Et hoc patʒ.ad hoc em̃ ꝙ celũ re uoluat᷑ neceſſe ẽ ponere duos polos.quoꝝ vnus hʒ rõnem ſurſum.⁊ alter rõnem deoꝛſum. Eſt etiã pone re duo emiſperia.quoꝝ vnũ habet rõnem añ.⁊ alteꝝ habet rõneʒ retro. Neceſſe ẽ etiã ponere ꝙ in emiſpe rio vna pars ſit ex qua celeſtia coꝛpa pꝛimo appare⸗ re incipiãt.altera vᷣo pars ex qua deſinãt.⁊ boc totũ defacili ẽ imaginari.ſi quis imaginet᷑ hominẽ qui p- des babeat in wolo artico.⁊ caput in polo antartico. ⁊ habeat faciẽ verſam ad nr̃m emiſperiũ.ſtatim ima ginatur harũ differẽtias poſitionũ.Ad illud quod obijcitur ꝙ celũ habet extra ſe pꝛincipiũ ſui motus.⁊ ita nõ habet dex.⁊ ſini.dᷣm ꝙ illud veꝝ eſt qñ dex.? ſini.nominãt partes determinatas.ſᷣ quando nomi/ nant oꝛdinẽ mobilis ad motoꝛis influentiaʒ non ha bet veritatem.nihil em̃ facit ad boc vtrum ſit motoꝛ intra vel extra. Ed illud qd obr̃ ꝙ vna pte circuli mota mouẽtur om̃es.dom ꝙ veꝝ eſt. ſed tñ ex hocñ ſequitur ꝙ eq̃ pꝛimo recipiãt motoꝛis influentiã.qð patet cũ aqua mouet rotã. pᷣmo mouet illam parteʒ quã a a vltimũ qð obr ꝙ pars dextra ſp eſt dextra.iam patet rñſio.qꝛ hoc intelligitur de illo dextro ⁊ ſiniſtro qdʒ dicit diſpõnem partiũ in cõpara tione ad motoꝛẽ cõiunctũ.ſic ẽ in animalibꝰ.hoc aũt mõ nõ ponitur in coꝛpibꝰ celeſtibꝰ ſicut pꝛiꝰ tactũ ẽ. OEnſeqnter q̃rit᷑ tercio loco in cõpatione ad C motoꝛis influentiã.Et circa boc duo q̃ruut᷑ Pꝛimo q̃ri᷑ vtrũ pꝛimuʒ mobile moueat᷑ a deo immecdiate tm̃.an mediãte aliq̃ vᷣtute creata.Se cũdũ ẽ vtrũ moueat᷑ ab igeneiaan Apꝛia foꝛ/ ma. . o.ſj. e ¶ Oꝛ celũ immediate moucat᷑ a deo oñdit᷑ pꝛimo p 25 14 phm.qͥ in li.de ce.⁊ mũ.dicit.cã pᷣma mouet cauſat“ pꝛimũ.cã aũt pꝛima nõ ẽ niſi deus.g ⁊c. Zte Boe tius de conſoł.loquẽs ad dñm.ſtabiliſq; manẽs das cũcta moueri.g vr̃ e maxime moueat illud qð ẽ pꝛi/ mũ mobile.hoc aũt ẽ celũ.̊ ⁊c. Item rõne vr. Pꝛi mi mobilis motoꝛ debet eſſe pꝛimꝰ.ſ̊ pꝛimꝰ motoꝛẽ immobilis omnino.quia nunqᷓ eſi ſtatus niſi in im/ mobili.ſed nibil eſt omnino pᷣmũ imobile niſi ſolus deus. g motꝰ pꝛimi mobilis ſolus ẽ deꝰ pꝛincipium. Itẽ ex motu ⁊ influẽtia celeſtis coꝛꝑis ẽ ↄſeruatõ oim coꝛpm viuentiũ. ex motoꝛe eius erit conſerua- tio omniũ ſpirituũ viuificantium.quia ſicut ſe habet mobile ad mobile.ſic ſe habet motoꝛ ad motoꝛem.pß ſolus deus eſt ille qui eſt cõſeruatoꝛ ⁊ viuificatoꝛ ſpi rituũ.ergo ſolus ipᷣe mouet pꝛimũ celũ.i Sed con/ tra.immenſitas potẽtie ⁊ ſapiẽtie ⁊ bonitatis hocre quirit.vt deus cõmunicet virtuti create actũ quẽ illa eſt nata ſuſcipere.ſed actus qui eſt moucre ſᷣm locuʒ quodcũq; coꝛpus natus ẽ ↄuenire vᷣtuti create. vꝛ ꝙ deꝰ nullũ coꝛpꝰ moueat abſqʒ virtute alicuiꝰ crea turc. ¶ Itẽ virtꝰ motoꝛis debet ꝓpoꝛtionan mobili. gintiefite Peuilili n itnnu hin⸗ lifmueklc⸗ Gttintiͤfnie iee nmnotir forümmnut netnimnndre mmnmn ſumibloig⸗ ſitcligoruen timerinme⸗ Sthapbtue heinthen dwot ſtſtthaciina edia norid nitcpliaſrye Geſun O/ lutelta do ne linmatareſtat lhi noucr ien ſeile hico n tcianſimulc̃ nimnsoenn. nitchnoi Perſtſſvcchioni Midöctautur fünoblenoncrn AUumnobligac iussäignonben ideſbodahe leitgniniebe ſeeßpontitut glininni lſant inon deet miſatponn uhitouceſan nerotolicf iatlcocureft tüſfijenlig ontpünnrünn lieng lunoitr in gnonanit bſ ulnlottet⸗ ſiuſiſin ſimſaiu Ringinehiet ltäſtnn op gt n Etgie Mantilte grgnnenipe naan, Krith iantiie ngahanni Aie ghüiinnge⸗ uafati fanden nfluarisund un. xeytunln g Nial ſalkicni wrsinfurni move iunpn, Giemam rintar rlo mmrinchhn Aumibett Pſanghmii wnhrtote faboeoqu⸗ ncbienelet jmun runn puie „ . 4 Wtütt iry groug allii Nhe ig tonodu glulchepi Pmnnen Psganm tnn Itnsniſtt S iitin anle bcui gtutt = ſed virtus celi finita ẽ. virtus autẽ dei infmita ẽ. ᷓ ad hoc ꝙ ſaluet᷑ in mũdo ꝓpoꝛtio debita vr ꝙ inter den mouentẽ ⁊ celũ motũ ſit ponere aliquã vᷣtutẽ creatã 2 Knitzi ote phs dicit ꝙ ſi tãta virtꝰ mouet in tãto tpe.⁊ maioꝛ in minoꝛi.⁊ maxima in minimo. ⁊ infini ta in nũc. ſi deus infinite vᷣtutis ẽ.⁊ ipſe immediate mouet celũ.vr ꝙ in inſtanti reuoluat ipᷣm ab oꝛiente in occidẽs.qdð manifeſte falſum ẽ. Si tu dicas q; deꝰ in mouẽdo nõ exercet totiꝰ virtutis ſue effectũ.quia cũñ ſit mouẽs volũtariũ.pᷣt mouere ⁊ cito ⁊ tarde.tũc redit pᷣma obiectio.qꝛ cũ actus iſte.ſ.mouere ſucceſſi ue.ſit virtutis finite, erit natꝰ ↄuenire creaturc.ltẽ ea q̃ ſunt immediate a diuina potẽtia ꝓcedũt in eſſe bᷣm curſum mutabilem.vt patʒ in creatõe ⁊ iuſtifica⸗ tione ⁊ miraculoꝝ oꝑatione. ſi celũ immediate mo netur a deo. motꝰ eius ẽ mirabilis nõ naturalis.ꝙ ſi 25 naturalis.nõ ẽ &̊ a deo immediate. R.ad pᷣdicto/ atõe deꝰ opa/ rũ intelligentiã ẽ notandũ ꝙ in om̃i 4 tur intime ⁊ immediatc.cũ dei volũtas ſieut dicit au —„ 1 quis aliꝗᷓ non neceſſario cogant.¶A illud xe obꝛ de pho dici poſſet ſatis ꝓbabilit᷑ ꝙ ph̊s nõ intel guſtinꝰ. ⁊ habitũ ẽ in pᷣmo li.ſit pꝛima ⁊ ſumma cau/ fa oim ſpẽꝝ ⁊ motionũ. In aliqbus autẽ ſic oꝑat᷑ vt ipᷣe ſit tota cã.in aliqbus ſic oꝑat᷑ ⁊ mouet vt virtutẽ agendi ⁊ mouẽdi cõicet creature.pᷣma qͥdem dicunt᷑ mirabilia.ſcda vᷣo naturalia vł voluntaria q́;tum ad egreſſum. Oñ g qrit᷑ vtrũ motꝰ pᷣmi mobilis imme/ diate ſit a deo.nõ ẽ qõ vtrũ vᷣtus diuina intime oꝑet ⁊ immediate ſit a des ad illã mutatõnẽ exercendam. qꝛ nihil moucet᷑ ſic niſi iſe moueat ⁊ cooꝑetur vᷣtuti motiue. ſᷣ ẽ qõ vtũ motus pᷣmi mobilis ſit a deo tãqᷓ; a tota cã.an ſimul cũ virtute diuia mouente moueat aliq̃ virtus creata. Et ad iſtã qõem ſatis de plano rñ deri p̃t.qꝛ cũ motꝰ ille ſit natus ↄuenire vᷣtuti finite Apter ſui ſucceſſonẽ.⁊ dina bonitas ad ſui manifeſta tionẽ cõicet creature qð ipᷣa nata ẽ ſuſciꝑe.qꝙ deꝰ pꝛi mũ mobile mouet mediate aliqᷓ vᷣtute creata. ſicut ⁊ alia mobilia. ⁊ ↄcedende ſunt roõnes ad boc inducte. illud vo qdᷣ lexit ꝙ pꝛimi oꝛbis motoꝛ ꝑ modũ efficiẽtiſ eẽt deus. ipᷣe em ponit vᷣtutẽ motoꝛis adeo ꝓpoꝛtionari mobi li.ꝙ ſi minimũ vel modicũ coꝛpus apponeret᷑ coꝛpi laſſaret᷑ virtus motoꝛis in mouẽdo.ſicut dicit in lib. de ce.⁊ mũ.ſed ponit ꝙ; deus moueat pᷣmũ cauſatum methaphoꝛice. ſicut finis ⁊ deſideratũ. aut ſi ponit gmoueat ꝑ modũ efficiẽtis.nõ ponit ꝙ ipᷣe ſolus mo/ ueat ſed coopante vᷣtutemnobili ꝓoꝛtionata. AUnde verbũ ſuñ pt intelligi eſſe dictũ ꝑ ne epeies 2q obꝛ de Boetio.ꝙ deus cũcta mouet. dom ex il ⸗ la autoꝛitate nõ ↄcludit᷑ ꝙ ſolus deꝰ cũcta mouet. ſᷣ wWnõ mouẽt᷑ abſq; diuie vᷣtutis influentia. Nulla ei virtꝰ? alicuiꝰ motoꝛis pᷣt vł modicũ oꝑari ſine bñficio 2⁊ auvlio eiꝰ qͥ penitꝰ ẽ immobilis.ſicut i pᷣmo li.oſtẽ ſum fuit. in ſeqᷓntibꝰ oñdet᷑ cũ qᷓrit᷑ vtruʒ ois actio 28 ſit a deo. ¶ Ad illud qd obẽ ꝙ motoꝛ pᷣmi mobilis pꝛimꝰ ⁊ immobilis.dᷣm ꝙ nõ opoꝛtʒ motoꝛẽ pami mobiligs eſſe om̃imode pᷣmũ vł oimode immobilem.,. ſed ſufficit q ſit pꝛimꝰ reſpectu alioꝝ motoꝝ ſiue Nn. nem ⁊ pꝛimariã influentie ſue infuſionẽ. tutũ mouentiũ.⁊ ꝙ ſit immobilis ſᷣm cũ modum per quem mouet. Mõ em̃ opoꝛtz eſſe ſtatũ in motoꝛe pꝛi mi mobilis ſimplr. ſed in genere creaturap. Omnes 9 nec ꝑfectus ſtatus. dut creature defectiue ſunt ⁊ reducũtur ad ibpᷣm de’. „ qui ẽ pꝛimũ ⁊ finis ojm citra quẽ nec eſt ꝑfecta quies Pillud qð obẽ ꝙ ſicut inſuẽ leuitate ⁊ virtute poteſt ſurſum aſcei a ꝓpꝛia foꝛra ⁊ nã. ¶ tia motoꝛis ðᷣſeruat meilia. ita influentia motoꝛis motoꝛes alios.ddm ꝙ illud non opoꝛtet.qꝛ nõ ẽ cõ/ ſimilis ꝓpoꝛtio. ꝓ eo ꝙ oꝛdo eſt in coꝛpoꝛibus mũdi hm tantã pꝛedominantiã ⁊ excellentiã ꝙ vnũ poteſt influere in alteꝝ.ſpũs vo ratõnales qui ſunt viuifica toꝛes ⁊ motoꝛes coꝛpoꝝ ſic hñt gradũ ⁊ oꝛdin em.vt tñ ſᷣm ſuũ ſupᷣmũ a deo immediate ꝑficiãtur ⁊ foꝛmẽ tur.⁊ hoc ẽ ꝓpter rõnem imaginis ꝑ quã immediate ſunt ipᷣius dei capaces. Bueſnon. ff ¶ Atrum motus celoꝛum ſit a pꝛopꝛia foꝛma vł ab intelligentia. Et ꝙ ſit a pꝛopꝛia foꝛma videtur.ſicut vult philoſophus.natura eſt pꝛincipiũ motus ⁊ qui⸗ ctis in eo in quo eſt. ergo omnis motus eſt a foꝛma i crinſeca.ſed motus celi eſt naturalis ſicut pꝛobat phi loſophus.ergo eſt a pꝛopꝛia forma Itam leue ſua virtut eſt ſun idere nullo im/ Pellonere⸗ ſimiliter graue deſcendere abſq; aliq̃ intel i ligentia mouẽte. ſi ergo foꝛma celi pfectioꝛ eſt ꝙᷓ; ele/ mentaris.⁊ figura eius aptiſſima ad motũ circularẽ. videtur qꝙ; moueri poſſit a ꝓpꝛia foꝛma abſq; om̃i in⸗ telligentia. ¶ Nem plus ẽ mouere ſeipᷣm exeũdo lo⸗ cũ ꝓpꝛiũ qᷓ; non exeũdo.ſed virtus lucis ẽ ſe diffunde re ꝑ coꝛꝑa alterius nature.⁊ etiã diffundẽdo redire. ergo vꝛ ꝙ coꝛpꝰ celi multo foꝛtiꝰ ꝑ naturã lucis poſ/⸗ ſit ſe in ſuo oꝛbe mouere abſq; influentia alicuiꝰ ſpi/ ritualis ſubſtãtic.¶ Item motus animaliũ ẽ a foꝛ/ ma ꝓpꝛia ⁊ intrinſeca.g vel celũ nõ mouet᷑ ab intelli gentia.vel intelligẽtia ẽ ipᷣius cceli ꝑfectõ ⁊ foꝛma.ſed intelligentia aliq̃ nõ eſt ꝑfectio celi ſicut dicit Dam̃. ij. li. c. v. celi ſunt inanimati ⁊ inſenſibiles.S ⁊c.¶ Itẽ nullus motus neceſſarius pendet a volũtate creatu re tanq; a pꝛincipali motoꝛe.ſed motus celi ẽ vnifoꝛ mis ⁊ neceſſarius ſᷣm ſanctos ⁊ phos.̊ nõ ẽ a volũ tate alicuius angeli vel intelligẽtie. 4 Item vᷣtus il ⸗ di lius angeli vl intelligẽtie ẽ finita.ſed virtus finita in mouendo recipit fatigationẽ ⁊ laboꝛc. maxinc cum mouet illud quod nõ eſt ꝑ ſe mobile.aut g celum mo uetur ꝗꝓpꝛia foꝛma. aut ſi mouet᷑ virtute intelligẽtie neceſſe ẽ illã laboꝛare ⁊ laſſari. ¶ Contra.om̃e quod mouet᷑.ab alio mouet᷑.ſ celũ ſᷣm ſe totũ mouet᷑.g vzꝛ cꝙ pᷣter naturã ⁊ foꝛmam eius ſit ponere aliqͥd a quo moueat᷑.boc aũt nõ eſt niſi angelus vel intelligẽtia.S ⁊c. Item ois motoꝛ eſt in actu reſpectu mobilis.⁊ totũ celũ ẽ mobile.ᷣ nihil idẽ ẽ ſimł in actu ⁊ poten/ tia. celũ nõ pᷣt moueria ſe ſiue ꝓpꝛia vᷣtute. ¶ Ptes ois motoꝛ ſufficiẽs diſtat a mobili.cũ &̊ illa foꝛma ex tenſa diſtat a mã. nulla foꝛma extẽſa pᷣt eẽ motoꝛ ſuf/ ficiẽs.ſᷣ foꝛma celi ẽ foꝛma coꝛpalis ⁊ extẽſa.⁊ motus ciꝰ cũ ſit pᷣcipuꝰ int᷑ alios.motꝰeiꝰ ẽ a motoꝛc ſuffici- ente. 5 nõ pt eẽ a virtute ꝓpꝛie foꝛme.¶ Itẽ naãliter mouet᷑ ad locũ aliquez. ſi mouet᷑ ab illo loco mouet᷑ pᷣter nãm.S ſi celũ mouet᷑ nãliter ab oꝛiẽte in ẽom̃e q occidẽs.ab occidẽte in oꝛẽs.nõ mouet᷑ ꝑ naturaʒ. vẽ ꝙ celũ habeat motoꝛẽ aliũ qᷓ; foꝛmã ꝓpꝛiam Aſotẽ omne quod moucet᷑pꝛopꝛia foꝛma.mouet᷑ ꝓpter ꝓ/ pꝛiam indigentiã.natura em̃ foꝛme nõ mouet niſi ꝓ pter appetitũ rei q̃ naturalit᷑ idiget. celũ ſicut dicut ſcti ⁊ phi nõ mouet᷑ ⸗ indigẽtiã ꝗꝓpꝛiã.g̊ nõ mouet᷑ Soẽ qð mouet᷑ a ꝓpꝛia foꝛma naturalit᷑ mouẽte nuqᷓ; qͥeſcit niſi violent.ipſo exñte in eadẽ diſpõne.ſed celũ qtum ad naturã ſue foꝛme ſemp crit in eadem diſpõnc.aut ergo nõ mouet᷑ a p⸗ pꝛia foꝛaa natura. aut nũỹ geſcit. vcl ſi eſcit. violet qeſcit.ſi ů̊ cclũ aliqñ qetabit᷑ ⁊ nõ violent.gᷣ motꝰciꝰ g. 0 nð eſt a virtute foꝛme intrinſece. vom iy in bae q̃ſtione due ſunt poſitõnes ꝓbabiles.cõcoꝛdes rõni ⁊ ſcripture.pᷣter illã terciã viã quã quidã phᷣi poſuiſ ſe vidẽtur.ſ.ꝙ celi h̃ent animas.⁊ ꝙ celum eſſet ma gnũ animal. ⁊ moueret᷑ a ꝓpꝛia foꝛma pfeetiua ſi⸗ cut mouet᷑ animal.⁊ hãc animã motricẽ poſuerũt re i 2 dirigi a deo mediante intelligentia.ſᷣ hec poſitio lſa eſt ⁊ erronea. Sicut em̃ dicit Dañ.celi ſunt in/ animati ⁊ inſenſibiles.⁊ ꝙ dicũt᷑ deũ aliqũ benedice re.hoc ẽ dictũ ꝑ ꝓſopopeiã.⁊ iſta ẽ ↄueniẽs ſentẽtia ſanctoꝝ.⁊ ideo Aug.retractat ill verbũ qð dixerat in li.de immoꝛtalitate anime.ꝙ mũdus animat᷑.⁊ ſi aliqͥ ſancti videãtur hoc dicere ſicut hiero.ſuꝑ Eccł. hoc totũ intelligendũ ẽ dictũ methaphoꝛice. Hõ ſolũ aũt hec poſitio ẽ contra catholicos doctoꝛes.ſ̃ etiaʒ contra philoſophicos tractatoꝛes.qui ponũt qꝙ ſuba intellectualis nõ vnit᷑ coꝛpi niſi mediãte vegetabili ⁊ ſenſibili.⁊ ita ſi cclũ ꝑficeret᷑ a ſubſtãtia ſpũali.ha⸗ lvret ſentire ⁊ vegetari.⁊ ita naturaliter poſſet coꝛrũ pi. ⁊ ppter hoc iſta poſitione omnino reiecta intelli/ gẽdũ ẽ ꝙ duplex ẽ hic modus ſatis catholicus.Qui⸗ dam em̃ dicũt ꝙ celum mouetur a ꝓpꝛia foꝛma hoc mõ.celũ habet qᷓntitattm ⁊ figurã.⁊ ꝑ hãc ẽ ad motũ habile. habet nibil ominꝰ lucis ꝑfectionẽ ⁊ foꝛmaʒ qᷓ inter ceteras foꝛmas coꝛꝑales ẽ maxime actiua.⁊ q/ ſiviã mediã tenens iter foꝛmas ſpũales ⁊ coꝛpales. ⁊ p virtutem huiꝰ foꝛme mouent᷑ coꝛpa celeſtia oꝛbi culariter mito ſufficiẽtius q; clemẽta moueãtur mo/ tu recto.nec opoꝛtet ad motũ celi adhiberi miſteriuʒ angeli vel anime ſicut nec ad motũ cuiuflibet elemen taris nature. Mec obſtat illud ꝙ mouens debet eſſe aliud a mobili.quia ſicut aimal ᷣm aliud ſui mouẽs Gm aliqͥd ſui ẽ mobile.⁊ tñ totũ è mouens ⁊ mobile. ſic ⁊ in celo intelligendũ ẽ ꝙ eſt mobile ꝑ naturã qᷓn/ titatis ⁊ figure.⁊ mouẽs ꝑ naturã lucis actiue. Hec obſtat illud ꝙ recedit ab eodẽ loco ad quẽ mouet᷑.ce lum em̃ pꝛopᷣe nõ halvt moueri ad locũ.ſᷣ potius cir ca locũ.nec pars q̃ ẽ in oꝛiente mouet᷑ ad occidẽs.qꝛ illũ ſitũ intendat determinate.ſᷣ qꝛ intẽdit moueri oꝛ biculariter.qui ẽ motus cõpetens ſue nature.AVñ ſi/ cut dẽ in radio ꝙ pꝛoccdit ⁊ retrocedit ꝑ virtutẽ ſuã cũ fit reꝑcuſſio ad aliqð coꝛpus ſplendidũ.ſic ẽ in p/⸗ poſito.⁊ per hoc rñdent ad om̃es obiectõnes.Difti/ cile tñ eſt ßm bãc poſitõem ſuſtinere quõ celũ moue/ tur a ꝓpꝛia foꝛma ⁊ naturali.⁊ illa pmanente qͥeſcat p̃ter violentiã. Difficile ẽ etiã intelligere quõ nõ mo⸗ ueatur ꝓpter ꝓpꝛiã indigentiã ſi appetitꝰ ille ẽ i foꝛ ma intrinſcca.⁊ iõ iſti ↄpellũtur ad hoc redire vt di cãt ꝙ ad motũ ccli non ſuſticit virtus ꝓpꝛie foꝛme.ſᷣ ſimł cũ ea reqͥritur iſluxus diuine potẽtie pᷣm ꝙ celũ habet moueni ⁊ qeſcere. Sʒ tũc remanet q̃ſtio qͥd ſit ille influxus. vtrũ dicat qͥd creatũ vel increatũ.⁊ ſiue hoc dicat ſiue illud. nõ ẽ facile explicare q̃re deꝰ illũ motũ exerceat ſine miniſterio ſpnalis creature.cum illis ſit natꝰ cõuenire. Mec tñ defacili põt hoc impꝛo bari ſi quis hoc dicat ꝙ defectum iſtius creature coꝛ poꝛalis velit deus per ſemetipᷣm ſupplere.vt oñdat ſec eſſe deũ celi ⁊ terre.⁊ ita dicat᷑ celu moueri virtute 2 1 pꝛopꝛia.p ſi aliqͥd deſit ſibi ad mouẽdi ſufficientiax. ſuppleatur ab ipᷣa virtute diuina.⁊ ſic ſuſtniẽdo bãc poſitõnem. rñſio ad obiecta ſatis ẽ plana. Alia vo po ſitio ẽ ꝙ deus mouet mediãte intelligẽtia crcata.ſiue mediãte angelo.⁊ hboc ↄpetebat oꝛdini quẽ deus con ſtituit vniuerſo.de quo dicit augu.ſuꝑ Geñ. ad lit.q; deus ſic mũdũ oꝛdinauit vt ſpm̃ pᷣficeret om̃i coꝛpoꝛi. ⁊ ideo ſicut ↄgruũ ẽ angelos deputari ad miſteni ho minũ.ſic ctiã cõgruũ ẽ ipos deputari ad motũ ⁊ regi men celoꝝ.cũ in hoc etiã miniſtrent homini viatoꝝꝛ. ⁊ diuine ſubſeruiãt maieſtati.⁊ boc videtur Auguſ. ſentire in.iij. de lib.ar.loquẽs de angelica natura de qᷓ dicit.qꝙ non ſua maieſtate cõtinet omnia.ſed inberẽ/ do illi maieſtati ⁊ eius imperijs deuotiſſime obtpan⸗ do.a quo.⁊ per quẽ.⁊ in quo facta ſunt omnia.⁊ bec poſitio magiſtroꝝ eſt tam in theologia q;; in phia.qꝛ concoꝛs pietati fidei ⁊ rationi plurimũ eſſe videtur. Si igitur hãc poſitionem ſuſtinere velimus. defacili poteſt ad obiecta in cõtrariũ reſponderi. Ad illud t qdð pꝛimo obijcitur ꝙ; motus ille naturalis eſt. dᷣm ꝙ motus ille per cõparationẽ ad pꝛimũ mobile.na/ turalis eẽ dicit᷑.quia natura eius ⁊ figura illi motui oↄcoꝛdat.nec opoꝛtet ꝙ om̃e quod ẽ naturale ſit a pᷣn cipio intrinſeco ſicut a tota cauſa.ſed ſufficit ꝙ vᷣtus intrinſeca cooꝑetur virtuti actiue.Ad al Tanod 32 obijcitur de graui ⁊ leui.dᷣm ꝙ ad motuʒ grauis nõ ſufficit ſolũmodo grauitas ſiue qualitas pꝛopꝛia.im mo concurrit virtus loci attrahentis.⁊ virtus loci ex pellentis.⁊ virtuſ coꝛpoꝛis qͥnti.pꝛopter illa duo mo uẽtia que ponit philoſophus.ſ.graue ⁊ leue.⁊ remo/ nens pꝛohibens.⁊ quia hec ad motũ celi nõ poſſunt ene.dBone ꝙ cõcurrat virtus ſpũalis ſubſtã- re. illud quod obijcitur de diffuſione lucis.di/ cenduʒ ꝙ ille non ẽ motus localis.ſed magis motus 33 alteratõnis.vnde ſicut ignis poteſt caloꝛẽ ſuũ diffun dere deoꝛſuʒ.tñ vᷣtute ꝓpꝛia nõ ſe mouct de loco ĩdq ẽ.ſic etiã i celeſti coꝛꝑe itelligẽdũ ẽ eẽ. 19 illud qd 34 obẽ ꝙ ad ↄpletõem motꝰ facit ꝙ aliq̃d moueat᷑ a pn cipio intrinſeco.dm ꝙ G̊ accidit.nõ em̃ hoc ẽ ꝓpter vnionẽ motoꝛis ad mobile.ſᷣ ꝓpt ſufficiẽtiã motoꝛ/ qᷓ qdẽẽ ſuba ſpũalis diſtãs a ma. vñ diſtãtia motoꝛ⸗ q̃ qdẽ ẽ a mobili ⁊ ↄpletio motoꝛ illa ẽ q̃ fac ad mo toꝛis ꝑfectõnẽ.hoc aũt mſtomag repit᷑ i motu celi mouct᷑ ab ãgelo ſiue ab intelligetia ſepata ſᷣm ſubaʒ,ʒ vnitã ſᷣm vᷣtutẽ.q; ſi moueret᷑ a ꝓpꝛia foꝛma. 55 illud qð obꝛ ꝙ neẽcriũ nõ pẽdet a volũtario.ddm q; veꝝ ẽ de volũtate vᷣtibili.q;uis autẽ volũtas ãgeli ſit P nam vᷣtibilis.tñ ꝑ gliam oino inuertibilis efficit᷑.⁊? talẽ ſbᷣam intelligẽdũ ẽ cẽ motricẽ celi.q vt dicit aug. ſumme maieſtati incõtinẽti inhereat ꝑfecte.Et q ta⸗ lis ſuba ſit motrix celi oñdit ipᷣiꝰ motus nobilitas ? vnifoꝛmitas ⁊ neceſſitas.oñdit nibilominꝰ qͥes futu ra.cũ ꝑſecta erit ſuꝑna ciuitas.ad quã fruendã fina liter oꝛdinat᷑ ãgelica iriir 2 illud qð obẽ 36 cñ ſit vᷣtutis finite laſſat᷑.dðᷣm ꝙ laſſatõnem nõ facdcit finitas ſ᷑ impꝛopoꝛtio motoꝛis ad mobile. vl örietas vel ineptitudo ex ꝑte mobilis.q̊ꝝ nullũ ẽ ii pꝛopoſi/ to. ⁊ ſic patẽt queſita. DSe pꝛoductione inſenſibiliũ contentoꝝ. D ¶ Beqtur dixit deꝰ ↄgregẽt᷑ aq̃ in locũ vnũ. Supꝛa egit mgr̃ de ꝓductione inſenſibiliũ cõtinẽtiũ.in hac ꝑte agit de ꝓductione inſenſibiliũ ↄtẽtoꝝ.⁊ qꝛ bec ſunt i duplici dria.Quedã ci intra celos ↄtinẽt᷑.vt malia reſpe ctu gñandaꝝ reꝝ ſicut ſũt ela. Quedã vo vt actiua ſicut ſũt celeſtia lũiaria. Jõ ꝑs iſta hʒ duas. In pᷣma agit de diſtinctöe celoꝝ. inctõe celoꝝ. ꝗu ſcda de ꝓducõc luiariũ. ibi. Seqᷣt dixit deꝰ fiãt luminaria.¶Pꝛia P duas. In p⸗ ma tertiat vitatẽ. In ſcdᷣa ſoluit dubitatõem.ibi.Si ãt qᷓrat᷑ vbi ↄgregate ſint aq̃. duas. In pᷣma ↄpat pductõʒ lũiariũ opibꝰalioꝝ dien. J Silr ſca gs pᷣncipal n ſcda vᷣo deteriat ꝓpt᷑ qᷣd ſint fcã.ibi.ꝗᷓ iõ fcã ſũt vt ꝑ ea illuſtret ⁊c. Et ſic duo ↄtinent᷑ iĩ ꝑte iſta.vʒ diſtictio eloꝝ.⁊ H ſat plana eſt q;‚tũ ad pñtem mam ꝑtinet. Scum ãt ẽ foꝛmatio lũiariũ circa qð pla ↄcurt dubitabilia.vt textꝰ ſacre ſcripture plane intelligatur. öcnst ſeinenuzl⸗ rorech eltaſiuntma/ mſuni ſefalenic iiiſtien , ſcmigtits⸗ cceitrlisa izöicoeqde imi rgelgus tüigttenite ſoiſfoend Netteneſczi⸗ ſehem dim antainwn leniogttrie ſelöſerdii huigunergt xoſtngünenin lſttffseuntt ſennenn mfatmnihri teajgt euinfmun fotseſulee .grprimun ſgartlbent Amid iri nmnshüsſo rnidutuaso; –– wrinanalg ueiſß nuim 4 cn e ipitbihſt aghis XIIII — — H Agit de diſtinctione celoꝝ determinãs veritat qñ a Congregeut a]d in aꝗᷓ cõgregate ſunt in vnũ locum,. f ocuʒ vnũ ⁊ appa- A GSedqtur. dixit deus Cõgregẽtur aq̃ in locũ vnũ 2 ap⸗ eat atida. Cötra. v? De opè tercie pareat arida.Tercie diei opꝰ ẽ ↄgregatio aq̃ꝝ in vii me groeienlo⸗ diei. locũ.Cõgregate ſunt em̃ oẽs aq celo inferioꝛes ĩ vnã an motus ad locẽ Beda matriceʒ.vt lux q̃ pᷣterito biduo aq̃s clara luce luſtra⸗ eſt entis cõpleti. aqᷓ uerat.in puro aere clarioꝛ fulgeat ⁊ appareat terra qᷓ nõdũ erat ꝓducte. coopta latebat.⁊ q̃ aqͥs limoſa erat fieret arida germi male dixit. in locum b bus apta? Eodem em̃ die ꝓtulit terra herbã virente vnu cogr cerr. Itan lignũq; faciens fructum. . vor abpreen ¶ Soluit dubitationẽ vbi ↄgregate ſunt aj. g iũ ſimplr ẽ coloꝛatũ. Siĩ aũt q̃rat᷑ vbi ↄgregate ſint aq̃ q̃ totum texerãt ſpa Sterra nõ põt appa/ ciũ vſq; ad celũ. Potuit fieri vt terra ſubſidẽs conca / rere.male & diat. ap⸗ uas ptes pᷣberet vbi ſluctuãtes aqs reciꝑet. Põt etiaz pareat arida. Itẽ cũ credi pꝛimarias aq̊s rarioꝛes fuiſſe q̃ ſicut nebula tege unt duo alia elemen irtrst terras.ſᷣ ↄgregatione eẽ ſpiſſatas. ⁊ iõ facile ĩ vnũ nei ie.⸗ Zã om̃es 1 poſſe rdigi locũ.Cũq; multa ↄſtet eẽ maria ⁊ flumia. ptura q̃ nibil de eoꝝ It in vnu laj in vnũ t locũ dicit ads ↄgregatas ꝓpter ↄtinuatöem diſtinctonce explicat. multa ſent ma⸗ olm aqn qᷣ in terris ſunt.qꝛ cũcta flumina ⁊ maria ma Juxta hoc qrit q̃re ra ⁊ flumina. gno mari iũgunt᷑. Ideoq; cũ dixerit aq̃s cõgregatas Aana t es antat nmnn vnü loci. deinde dicit pluraliter. cõgregatões aqdy bem. elisgulotlter ꝓpter multifidos ſinus eaꝝ quibus om̃ibꝰ ex magno tu dicas ꝙ boc ẽ ꝓpt mari pꝛincipiũ eſt. ł—3— aãjruʒ diſꝑſionẽ. tũc vẽ ꝙ male dicat. cõgregẽtur aq̃ in locũ vnũ. Item q̃rit᷑ q̃re eiin terre pꝛimo wcat aridã ⁊ poſtea wcat terrã. cũ añ ſitpictũ. In pncipio creauit deꝰ ce.⁊ ter. ⁊c. Item cũ elm aq ſit inſipidũ ꝑ naturã.⁊ maria ſint falſa.nõ vẽ ꝙ ↄgregatõnes aqᷓꝝ debeãt appellari maria.R.dðm ꝙ ſcriptura diſtinctõem elłoꝝ in bis verb valde expli cat elegãter ſi qͥs attẽdat.qꝛ ei motꝰ ad ſitũ nõ ẽ niſi rei ↄplete ⁊ bñtis foꝛmꝗ.nec aliud fuit aq̃s cõgregari in vnũ.q; ipi elo aq̃ dando ſpẽm vnã ⁊ indinationẽ ad locũ ſpẽi ſimul debitũ ym exigẽtiã foꝛme ⁊ inclinatõnis ad ſitu dare locũ ↄgruũ.⁊ qꝛ locus aq̃ ẽ immediate eẽ circa terrã.dũ aq̃ ↄgregat.ab elementis ſuꝑioꝛibus.ſ. aere ⁊ igne ſepꝑat᷑ g in ↄgregatõne aqꝝ tangit᷑ ꝑ ↄſeqns diſtinctio alioꝝ duoꝝ eloꝝ. Rurſus qꝛ aq ſunt nate circũdare terrã. ⁊ ſi ex omi pꝑte circuiret terrã. ad inhabitandũ nobis ⁊ aialibꝰapta nõ eẽt.iõ ſic diſtinxit vt in ſupioꝛi ſuꝑficie arida apperet. Rurſus ſi terra eẽt ab aq̃ oino ſeꝑata. ad germinandũ nõ eẽt apta.⁊ iõ deꝰ ſic gr xefecit terre ſuꝑficiẽ. vt tñ ip̃iꝰ radicẽ aqᷓ implẽt.⁊ ꝑ decurſum fluuioꝝ etiã irrigaret.Et ꝓpter hoc tria dicit ſcriptura. Pꝛimo ꝓpter eloꝝ diſtinctionẽ.ↄgregẽtur aꝗᷓ in locũ vnum.Secũdo vo ꝗpter ſupꝑficiei terre denu dationẽ. ⁊ appareat arida. Lercio ꝓpter irrigationẽ quã ab aqͥs ſuſcipit vt germiare poſſit dic.vocauit aridã terrã. ogregatõneſq; aq̃ꝝ appellauit maria. Ex bis patẽt obiecta. Qð em̃ pᷣmo obẽ de vᷣbo ↄgregãdi nõ valet. qꝛ nõ ſecit deꝰ aqs congregari ſicut pᷣus exñtes.vᷣ ſicut dans eis foꝛmã ⁊ naturã ꝑ quã ſint apte nate in vnũ locũ ↄcurrere.Silr pʒ illud qd obꝛ de apparitõe terre.qꝛ terra q̃ apꝑet nõ ẽ elm mixtũ.Silx᷑ pʒ illð qð obijcit dæ diſtinctõne alioꝝ eloꝝ.qꝛ in his duobꝰ q̃ ſunt maxime ſenſibilia ⁊ tractabilia.claudit᷑ illoꝝ diſtinctio ꝗᷓ ſũt ſenſibꝰ nr̃is occulta. Silr patz qᷓre aquã wcat pluralit᷑.⁊ terrã ſingularit᷑.ꝓpt᷑.ſ.eaꝝ diſpõem.humidũ em̃ p/ pꝛio termino ẽ male termiabile. qꝛ ſiccũ de ſui nã termiabile ẽ.iõ terrã vocat ſingtr.⁊ pus vocat eã aridaʒ.⁊ poſtea terrã.qꝛ pᷣmũ nomẽ dicit ꝓpꝛictatẽ elemẽti.vicz ſiccitatẽ.ſcᷣm do nomẽ dicit eiꝰvſum ſiue vtilitatem quã bʒ ꝑ ↄmirtõem aqᷓ vt poſſit coli ⁊ fructificare.iõ dẽ terra q̃ſi trita.Sil᷑ pʒ de illo qd obꝛ de aqs.appellat᷑ em̃ maria.nõ qꝛ amaritudo ſit pᷣma qᷓlitas aꝗᷓ.S qꝛ ↄſeqͥ᷑ aquã i ſua ↄgregatõe ꝓpt᷑ groſſiciẽ ꝑtiũ q̃ remanẽt fſ⸗tilioꝛibus eleuatis ſurſum vel penetrantibus in terre pꝛofundo ex qua ſubtiliatione dulceſcũt. b ¶ Eodẽ em̃ die ꝓtulit terra berbã virentẽ.vẽ ꝙ factũ ẽ inoꝛdinate.ſi em̃ firmamẽtũ pꝛius factum ẽ qᷓ terra pᷣus debuit oꝛdinari qᷓ; terra. Item cũ mineralia coꝛꝑa ſint ex terra ita bñ ſicut ligna.vꝛ ꝙ inſ̃ ufficiẽter deter⸗ minet ſcriptura ea qᷓ̃ vᷣtute diuina ꝓducũtur ex terra. Itẽ q̃rit᷑ vtꝝ tũc terra geꝛminauerit tribulos ⁊ ſpinas. ſi em̃ tũc nõ ꝓduxit.vẽ ꝙ poſt pctm̃ fuit terra fecũdioꝛ ⁊ nouã recepiſſe potẽtiã ad ꝓducẽda talia.ſi vo tũc ꝓ duxit.vẽ ſcriptura inſufficiẽs.qꝛ nõ expᷣmit.vꝛ etiã ſibi Zriari dũ in.iij.Geñ.dicit illa in penã hbois germinari. maledicta terra ⁊c. R. dom ꝙ ſcriptura oꝛdinate expᷣmit.deꝰ oꝛdinatiſſime fecit.dũ eodẽ die ̊ terra ꝓducta E ex ea berbas ⁊ ligna ꝓdire fecit.tũ ꝓpter erroꝛis remotõnẽ.vt dicit Baſiliꝰ.ne crederet᷑ ꝙ ſol eẽt cã pᷣncipa lis terre naſcentiũ.ſicut dicit phᷣs.ꝙ terra ẽ mr̃ ꝑlataꝝ.⁊ ſol pi.tũ qꝛ plãt. ſunt radicitus affixe trabẽdo ex ipa fomẽtũ ⁊ oꝛiginẽ.nõ ſic aũt ẽ ĩ oꝛnatibꝰ alioꝝ triũ.ꝑ hoc pʒ pmũ obiectũ. Ad illud vo qd obꝛ de coꝛpibus mineralibꝰ.dᷣm ꝙ; qꝛ ꝓut recedũt a nã terre.q; latent ſub terra.nõ curauit ſcriptura ſpalit᷑ exᷣmere.Ad illud qð obẽ de ſpinis ⁊ tribulis.dᷣm ꝙ tũc ꝓducte ſunt ꝓ eo qꝛ ꝑfecta fecundi tas data ẽ fre.⁊ nulla herba ẽ tã vilis q̃ nõ ſit alicuiꝰ vtilitatꝭ ⁊ vᷣtutĩ.⁊ iõ cũ alijs virẽtibꝰ herbis ⁊ lignis fru/ ctiferis itelligẽdũ ẽ iſta ꝓduci.⁊ ſcpᷣtura ſᷣ illoꝝ gnalitate ↄpᷣhẽdit.Et qð obꝛ ꝙ gñata ſunt ĩ penaʒ pcti.dom ſne⸗ ⁊ tribulũ gñari vbi ſemiat frumẽtũ Bẽ ĩ penã pcti ⁊ ex maledictõe tre.q cũ colit᷑ vt det fructũ vñ hj —— ter. wti? ꝓqucit vñ o cruciet. Oꝛ anñt ĩ loc mit generet ſpina ⁊ tribnlꝰ.hoc nõ ẽ pena naturs. lãte ⁊ berbe ſüt q̃ſi cõnãles terre dum ci 59 40 41 42 aut ſicut ſpeculũ. qd W II. 2 e cFunt luminaria ¶ Agit de ꝓductione luminariũ ↄꝑans ea oꝑibꝰ alio in firmamento celi. rũ dieꝝn. bb“ “ QAuerit᷑ ꝗ ſint iſta lu Srau Dini deus Fiãt luminaria in firmamẽto ce: Deopꝑe quante vii Ditn die lu.? diuidãt diẽ acnoctẽ. In pcedẽti triduo diſpoſita ?ꝭ dieiii. ptura eplirat. fecit Vniuerſitatis huiꝰ mũdi machina ⁊ ꝑtibus ſuis diſtii deus duo luminaria buta. Foꝛmata ei luce pꝛia die qᷓ vniuerſa illuſtraret. magna ꝛc. vi eſſe in duo ſeàntes dies attributi ſunt ſupᷣme ⁊ iſime ꝑti mũ/ ſtatia. Dꝛimo.qꝛ iſa i firmamẽto.ſ.aeri terre ⁊ aq. Naʒ ſecũda die firma⸗ 5 rmar⸗ mentũ deſupꝑ expanſum ẽ.Tercia vᷣo aq̃rũ molibꝰ int to· Se umnare receptacha ſua collectis. terra ẽ reuelata. atq; aer ſere⸗ magnũ. cũ iudicio ſa natus. Quatuoꝛ aũt mũdi elemẽta illis diebꝰ ſuis lo⸗ pientuz multe ſtelle cis diſtincta ſunt ⁊ oꝛdinata.Tribꝰ aũt ſeqntibꝰdiebꝰ ſint maioꝛes.Lercio oꝛnata ſunt illa q̃tuoꝛ elemẽta. Quarta eĩ die oꝛnatuʒ Bon luna ns vre S firmamẽtü ſole ⁊ lune ⁊ ſtellis. Quinta aer in volati pus opaci u ſui in. libus. 7 aque in piſcib'oꝛnamẽta acceperũt. Sexta ac terpoſitione ſolẽ fa cepit terra iumẽta ⁊ reptilia ? beſtias. poſt qᷓ oĩa factꝰ cit edipſari. Si tu di E hõ de terra ⁊ in terra.nõ tñ ad terrã nec ꝓpter terrã. cas ꝙ luna dĩ lumia Fſ ad celũ ⁊ ꝓpter celũ.Quia & celũ ceteris elemẽtis p re. no qꝛ ex ſe luceat. ſtat.pꝛiuſqʒ; alijs factũ ẽ.iõ añ alia oꝛnat᷑ in q̃rto die qͥ Ante ani e qꝛ cũ luna ſit de natu Determinat qre lumiĩaria celi facta ſunt. i eſt. en ra qnte eſſentie ſicut ue iõ facta funt vt ꝑ ea illuſtret᷑ inferioꝛ ꝑs ne eſſet ⁊ ſol. vẽ ꝙ ita debeat habitãtibꝰ tenebꝛoſa. Infirmitati hoim ꝓuiſum ẽ vt lucere ſicut ſol. Itez circũeunte ſole potirẽt᷑ hoĩes diei noctiſqʒ viciſſitudi⸗ ſi lumẽ recipit. aut ſi ne ꝓpter doꝛmiẽdi vigilãdiqʒ neceſſitatẽ.⁊ iõ ne nox cut coꝛpuſ trãſpens. indecoꝛa remaneret ſ̃ luna ac ſideribꝰcõſolarẽt᷑ hoĩes ut alt ter minar quibus in nocte oꝑandi neceſſitas incũberet.⁊ qꝛ qdã animalia ſunt que lucem ferre non poſſunt. ptim bʒ nam termia imalia ſunt que lucem fetren un “ ti. ⁊ pꝑtim tranſpentis.Si recipit ſicut trãſpens.tũc v? ꝙ nõ obijciat ſe viſui ꝑ ſe.⁊ ꝙ etiam nõ poſſit occultare ſolem. Si ſicut terminatũ. tũc duplex oꝛit᷑ incõueniẽs. Pꝛimũ ꝙ cũ coꝛpus terminatũ nõ ẽ niſi mixtũ.nõ põt boc non ſol 43 luna eſſe coꝛpus terminatũ. Scom vᷣo ꝙ tũc nõ illuminabit᷑ niſi in ſuꝑficie. vẽ ꝙ parũ de lumine ſuſcipiat ⁊ parũ refundat. nõ debet dici lumiare magnũ.Si vo recipit ſicut ſpeculũ tũc ſimilit duplex ẽ inconueniens. Pꝛimo ꝙ in luna debemꝰ videre imaginẽ ſiue ſpẽm ſolis ſicut vꝛ in ſpcculo.Aliud ꝙ tũc non debet luna illu⸗ minare oẽm partẽ.ſicut nec ſpeculũ imaginẽ offert ſm oẽm ꝑtem. Pꝛopter boc igit᷑ ẽ q̃ſtio qᷓre luna dicatur 7 eſſe luminare magnũ.⁊ q̃re magis lucet de nocte qᷓ; d die.⁊ qre magis lucet dũ a ſole elongat᷑ qᷓ; cũ ei appꝛo/ 7 „ pinquat.ↄtrariũ em̃ debet eẽ ſi ab ipo recipit lumẽ.Ne.dm ꝙ circa luminaria celi qͥdam ftngularẽ tenẽt opi- nionẽ. dicẽtes ꝙ coꝛpa celeſtia ſunt ex qtuoꝛ elemẽtis p̃dominãte in eis nã ignis ſiue celeſtis coꝛꝑis qdð dicũt eſſe nature ignee.p̃dominãte inqꝙᷓᷓ nõ ſolũ ſᷣm q̃litatẽ.ſ etiã m qntitatẽ.⁊ ſᷣm ꝙ in eis magis pᷣdnat᷑ illa natu 7 ☛ ra. ̃m boc hñt loca magis ⁊ magis ſupᷣma.⁊ qm̃ in luna ꝗᷓ nob pꝛoximioꝛ ẽ minime dñatur natura ignea int cetera luminaria. ⁊ plus repitur in ipᷣa de natura luminis ſi uſceptiua. hinc eſt ; luna parũ ꝑ ſe lucet. ⁊ ex pꝛe/ ſentia ſolis multũ ſuſcipit lumẽ adeo vt mereat᷑ dici luminare ⁊ magnũ lumiare.ꝓpter magni effcectũ lumis quẽ bʒ in terris. In ſue aũt poſitionis fulcimentũ adducũt hoc ꝙ luna vr eẽ coꝛpus termiatu coloꝛatuzʒ. ⁊ ideo int᷑ nos ⁊ ſolẽ poſita radios ſolis nob occultat.⁊ ſoli oppoſita dũ ex ea ꝑte qᷓ nob opponit᷑ lumẽ ſuſcipit 2z iuferioꝛa illumiat. Sʒ ̊ poſitio ẽ ↄ cõem viã phoꝝ.⁊ ð cõem viã ſctõꝝ. Cõtra phᷣos naq; ẽ.qꝛ pbi dicũt ꝙ mixta ex quatuoꝛ elementis ſunt coꝛruptibilia.⁊ ad hoc ꝙ ſit conueniens mixtio opoꝛtet 7 plus ſit ibi de na⸗ tura grauiũ ſm quantitatem. ⁊ ita luminaria celi ᷣm banc poſitioncm ⁊ eſſent coꝛruptibilia ⁊ eſſent grauia. ſi tu reſpõdeas ꝙ illa ſublimata ſunt a natura coꝛruptibilitatis? grauitatis. ſicut coꝛpoꝛa bominũ gloſa. kitquia non queritur hic quid faciat deus per gratiam ⁊ gloꝛiam. ſed qualia ſunt illa luminaria condita per naturam. Contra õmunẽ viam ſanctoꝛũ eſt. quia ſi coꝛpoꝛa illa ſunt mixta nobili valde mixtio ne mirxta ſunt.⁊ ſi hoc.ergo ſunt nata perfici ab anima.⁊ ſic ſunt animalia. ⁊ boc eſt cõtra Dañm̃. qui dicit ce/ los eſſe inanimatos ⁊ inſenſibiles. Hoc etiam eſt contra Hiero.adeo vt dicere aſtra eſſe animata dicat here/ ticũ. Ande hoc enumerat inter bereſes Oꝛige. Auguſti. autẽ retractat. quia dixerat in libꝛo de immoꝛtalitate anime. non tamen omnino tanqᷓ falſum condẽnat. Ait enim ſic in libꝛo retractationũ.animal eſſe mundũ ſi/ pter bec ⁊ bis ſimilia bic modus nõ vẽ appꝛobaãdus. Scdᷣo mõ põt dici ßm phᷣm ꝙ lumiaria ꝓducta ſunt ex agsregatõne lucis vl ſuoꝛum oꝛbium.ſicut em ſi caloꝛ diſperſus in vnũ colligeretur fieret intenſioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ. cut plato ſentit alijq; plurimi non ratione certa indagare potui.nec diuinarum eienroen autoꝛitate ꝑſua/ deri po ũ us. temere dictũ repᷣben deri poſſe cognoui. Ande tale aliquidia me dictũ quo accipi poſſit q; animal ſit m „ — do. nõ qꝛ boc eſſe falſum cõfirmo.ſed qꝛ nec veꝝ eſſe cõpꝛebendo. Oꝛ ſi tu dicas illa eſſe cõplexionata nontn — animata.quomõ verum eſſe poterit.oeũñ nobis cõ lexio ſit ad ſuſcipiendum animã pꝛoxima diſpoſitio. Pꝛo/ = — — , – –— — — uant lunmeeñ Pyerelogq tuach⸗ Gecihoscondun⸗ anizanuagls⸗ Gpt P Ntſlogouininin ſerotihlaniaß⸗ papſeiͤuat fornatunwunn ltidlurneſus fandſteninaſe n 1Mereſgl⸗ fagnüboco die ſoge weri iſuui dang — ahaclitcoor nſaninem W Pmnſttadn nrgnglii rſiapeuttl napkifirf, 9 ſunſz, de dlne nen cag ſaegiſch a⸗ ntöwaaler rümuritchu Cincnumok. umwalui⸗ rntn dan gtzchim hiniſ tsnbgd itlunn ,anigauir larta, gicfcilni itarun iluni ſtint eßpnn gsſthan aedorg Abmnifi intamnn phülkumn R gun poꝛaà lumiaria Di. XII ſic dum natura lucis in oꝛbibus repta virtute ſui opiticis in vnũ colligit. luminare zſtituik. m hoc lumia/⸗ re maius ⁊ minus eſt.ſm ꝙ maioꝛ eſt in eo lucis aggregatio.⁊ qm̃ luna inter coꝛpa celeſtia magis eſt nobis pꝓ pinqua ⁊ eius oꝛbis.hinc eſt ꝙ tã ipſa ꝙᷓ; eius oꝛbis minus ꝑticipat de ꝑfectiõe lucis.qꝛ tñ multũ ẽ nature lu/ cis cõfoꝛmis. obiecta ſoli mltũ illuminat᷑.⁊ qꝛ hʒ denſitatẽ in partibꝰ.iõ radijs ſolis ꝑpuia nõ eſt.⁊ ꝓpt᷑es radi os q̊s ſuſcipit refundit ex ea ꝑte ex qᷓ ſoli ſe obijat.⁊ cũ ſit nobis ꝓpinqua multũ nos illũinat.⁊ ꝓpterea ſacra ſcriptura vocat ſolẽ ⁊ lunã duo lumiaria magna.⁊ hec poſitio ſatis eſt pbabilis.nõ tñ Wen 3in ſi naiaene. QAuð ſunt ¶ QAð aüt ſubdit᷑. Et ſint in ſigna ⁊ tꝑa ⁊ dies ⁊ an⸗ greggtigc⸗ denſztioe in ſigna ꝛtennos. quõ accipiẽdũ ſit queri ſolet. Ita em dictũ vider par teeni quaſi quarto die cepiſſent tꝑa.cũ pᷣus triduũ ſine te at ad luminoſitatẽ ſo nõ fuerit. Ideoq; tꝑa q̃ fiũt ꝑ ſidera nõ ſpacia moꝛaꝝ lis.vr ꝙ de ſe debẽt lu ſed viciſſitudinẽ aeree q̃litatis debemꝰacciꝑe.qꝛ talia cere.ñ tm̃ ex lũis ſola. motibus ſiderum fiunt.ſicut dies ⁊ anni quos vſitate ris ſuſceptõne.qd ad nouimus. Sunt em̃ in ſigna ſerenitatis ⁊ tẽpeſtatis. ? culũ patet cẽ falſum ed d en iſii, riz m 5 anni P Et iõ ẽ adhuc tercius in tꝑa. qꝛ ꝑ ea diſtiguimꝰquatuoꝛ tꝑa anni.ſ.ver.eſta⸗ modus dicẽdi pᷣm ſã⸗ tẽ.autũnũ.hyemẽ.Vel ſunt in ſigna ⁊ in tꝑa.i.in di / ctos.ſ.dam̃.⁊ baſilij. ſtinctionem hoꝛarũ.qꝛ puſqᷓ; fierẽt.oꝛdo tempoꝝ nul- ꝙ luminare nõ tm̃ di lis notabat᷑ indicijs vel meridiana hoꝛa.vel qualibet cit lumen.ſed lucis x Hoꝛa. hHec quarta die facta ſunt. biculũ ⁊ lucis vaſcu. B W En. Ppeer qð Ecci.xlvj ę , fddN3Zz oie dicit. vas admi rabile opus excelſi.vnde ſicut lucerna qᷓ̃ d vehiculũ lucis habet in ſe duplicem naturã.ſ.lucis q̃ vehit᷑.⁊ coꝛ/ oꝛis qð vebit.ſic voluerũt dicere de luminaribꝰceli. Ait em̃ baſiliꝰſic. Hoc ſolare coꝛpꝰ effectũ eſt vehiculũ il ipᷣmogenito lumini.ſicut em̃ aliud eſt ignis.aliud lucerna.ſic illi luci vehicula lumiaria ꝑpata ſunt. Itẽ dam.,. ZLumiaribus illis pᷣmũ clarũ lumẽ ↄditoꝛ impoſuit.nõ vt impotẽs dare eis aliud lumẽ. vt nõ vacãs illð re maneret.Luminare em̃ eſt nõ ipᷣm lumẽ ſ lumis receptiuũ.Scm igit᷑ baſiliũ ⁊ dam̃.lũiaria ſunt ↄſtituta erx illa pꝛima luce q̃ facicbat diẽ ⁊ noctẽ.et ſui oꝛbis natura quadã aggregatiõe.diuia manu ad modũ vaſis ⁊ re ell⸗ ceptaculi lucis coadunata. Munc igit᷑ modũ ſuſtinẽdo ꝓpter ſctõꝝ reuerentiã.⁊ qꝛ ſecuriꝰeſt vbis eoꝝ innitit in hac mã in qua Bus ꝓcedit᷑ ex ↄiectura qᷓ; ex rõne certa.dm ꝙ luminaria inq;'tũ ↄſtituunt᷑ ex oꝛbibꝰ ſuius aggregationẽ plꝰhabẽt idoneitatẽ ad ſuſcipiendũ q; ad diffundẽdũ.ꝙ vᷣo lucẽt hoc hñt ex lucis pᷣmo create pfectiõe.⁊ iõ illud luminare cui deus multũ dedit de illa luce.maxime lucet.ſicut ſol iſte.cui minus dedit. mi nus.⁊ illud cui minime.minime lucet ex ſe.s ſi lucet hoc eſt ex ſuſceptiõe ſolaris influẽtie. Et iõ voluerũt alij dicere nõ tm̃ lumia oẽs ſtellas a ſole lumẽ wae. Quicud añt ſit de alijs ſtellis.tñ de luna ſatis plane appa ret ꝙ ꝑ ſe nõ lucet.Et rõ buius eſt.qꝛ ad ſui cõpletionẽ modicũ fuſcepit de illa luce pᷣ creata.qꝛ vo eſt aggregs tuũ ex natura ꝗᷓ multũ eſt apta ad ſuſcipiẽdũ lumẽ.cũ ſit coꝛʒpus magnũ ⁊ denſum ⁊ nobis ꝓpinquũ.bincẽ ꝙ multũ de lumie ſuſcipit ⁊ multũ refundit qñ ex ea ꝑte illuminat᷑ qua ſe nobis opponit.hoc aũt eſt qñ eſt in P⸗ fecta diſtantia a ſole.ita ꝙ ſol eſt in vno emiſpio. ⁊ luna in alio.et bec eſt rõ q̃re ſcriptura appellat luiare ma gnũ.⁊ quare ſol pᷣpoſitus ẽ diei.⁊ luna pᷣpoſita eſt nocti.Et ꝑ h̊ pʒ rñſio ad obiecta.Oꝛ em̃ dꝛ luna eẽ lumiare magnũ.hoc nõ dicit᷑ ꝙ luceat ex ſe vel ꝙ ſit maius ꝙᷓ ſtelle.vᷣ qꝛ magis nos illũiat.Quare aũt magis illũiat d nocte ꝙᷓ de die rõ iã dicta eſt. Ad illud vo qdð querit᷑ quale recipiat lumẽ. vtrũ ſicut trãſparẽs.vel terminatũ. 44 vel ſpeculũ. Ddm ꝙ luna nec nãm pfecte opace.nec pfecte tranſꝑentis.nec pfecte bʒ naturã ſpeculi. ꝑticpat tñ aliquid de quolibet hon. Maturã tranſparentis qdãm pticipat cñ ex natura qnei copoꝛis cõſtet. ům vᷣo opaci in eo ꝙ partes ille ita denſant᷑ vt nec radijs nec viſualibꝰ ſolaribꝰpᷣbeãt trãſitũ. Naturã vo ſpecui bʒ in hoc ꝙ ſic recipit vt etiã reddat.nõ tñ oino reddit ſicut 13 eculũ.qꝛ nõ eſt coꝛpus terſuʒ ⁊ politũ.ſicut pꝑtʒ aſpicienti ipᷣm coꝛpus lunare cũ eſt illũiatũ.ſpeculũ aũt reddit imaginẽ.qꝛ eſt coꝛpꝰpolitũ qð nõ eſt radijs ꝑ/⸗ uiũ.hec aũt magis ↄiecturãdo dicta ſunt qᷓᷓ aſſerẽdo.vt aliquis intellectꝰſanꝰ haberi poſſit de eo qð dicit ſcri ptura. fecit deus duo luminaria magna ⁊c̃. O vo obꝛ ꝙ nõ ſunt poſita in firmamẽto ⁊c.dᷣm ꝙ firmamẽét,n in ſcripturis Nlianiccilk large.aliqũ ſtricte.aliqñ em̃ vocat᷑.viij.ſpera in q̃ poſite ſunt ſtelle.⁊ ſic ꝓpꝛie accibDi tur ibi. ⁊ poſuit i ellas in firmamẽto celi.aliqñ accipit᷑ large ꝓ natura qͥnti coꝛpꝑis qᷓ̃ diuiſit aq̃s ab aqs. ⁊ ſic Ernarini firmamẽtũ in medio aquarũ.et poſt . fiat luminaria in firmamẽto ceeil. cvr tuc vr ꝙ añ ſolẽ ⁊ lun tꝑa nõ fucrũt.vel ſi in tꝑa.q̃r quare plłr dicta ſunt tꝑa cũ nõ ſit niſi vnũ tpᷣs. Itẽ qᷓrit de ſufficiẽtia iſtoꝝ qᷓtuoꝛ q̃ enumerat.in ſigna ⁊ tpa ⁊ dies ⁊ annos.qꝛ ſiy ſũt in menſes ⁊ ſeptimanas. Si tu dicas ꝙ daudũt᷑ ĩ his duobꝰ.ſ.dies ⁊ annos.̊ñ ſoluit.cũ ſilr dies ⁊ ãni claudi pñt in h̊ dicit ſig et tpa.Re dom ꝓꝙ illug vᷣbũ duplr hʒ exponi ᷣm ꝙ duplex eſt vſus ſigni. Signum em̃ ⁊ eſt ad ſignandũ.⁊ eſt ad diſtin/ 46 guẽdũ. Si pᷣmo mõ accipit᷑ ſignũ.tũc eſt ſenſus.ꝙ illa lſiaria facta ſunt in ſigna.i.in ſignificationẽ futuron.⁊ variationẽ tpm.⁊ dieꝝ ⁊ annoꝝ.vt variatio tẽpoꝝ attẽdat᷑ in mutatiõe qᷓ;tũ ad caloꝛẽ acris frigus. varia tio dierũ qᷓtũ ad lumẽ ⁊ tenebꝛas.variatio annoꝝ qtũ ad renouationẽ hoꝝ duoꝝ.⁊ ſic dicunt᷑ coꝛpa celeſtia eẽ in ſigna nõ q̃rũlibet ſnenren eoꝝ q̊ꝝ ipᷣa ſunt qͥdãmõ cã ſicut imbꝛiũ ⁊ ventoꝝ.⁊ ſic exponit dam̃.vł etei,=,- coꝝ Ea pᷣſignãt diuia puideutia.ſicut eoꝝ aduenir n iudicio ᷣm illud Luce.xxj.Erũt ſigna in ſo.⁊ u ſtel. Alioꝝ vᷣo ꝗᷓ ſunt a ii.ar.nõ ſũt ſigna ex inſtitutione diuia ſᷣ potiꝰad illa ſignãda traxit bũana fixio ⁊ fal lacia dyabolica. Si aũt ſcdᷣo mõ accipit᷑ vicʒ ab actu diſtinguẽdi.tũc eſt ſenſus.ſint in ſigna quaſi diſtinctiö»“es· cepoꝝ ⁊ dierũ ⁊ annoꝝ.Hec aũt expõ diuine ſcripture vr eſſe magis cõſona.qð patʒ ꝑ añcedẽtẽ lr̃aʒ vbi v. ¶ Et ſint in ſig. ⁊ ta. ⁊ dies ⁊c Cõtra.ſi ſunt in ſigna.nõ vidẽt᷑ peccare qͥ ꝑ illa pᷣnoſticãt futura.⁊ ſi in toa 45 —— 5 . „ . — — a Fiant luſninaria in firmnamẽte celi ⁊ diuidãt Ma ſocte. Hupler enim eſt motus lumiarius. AUnus qͥ eſt ad motũ vltime ſpere ſuꝑ polos pꝛincipales ad oꝛientẽ in oꝛiẽs ꝑ occidẽs.qͥ motu reuoluunt᷑ ſemel q̃libet nali die. ⁊ m hunc modũ diuidũt diẽ ⁊ noctẽ.ſicut dẽ in ꝑs.fecit ſolẽ in ptãtẽ diei.lu.⁊ ſtel.in po.noc.Aliẽ motꝰ Apꝛius quẽ bñt nãlit᷑ in circulo obliqſ. in Ʒodiaco in q̃.xij.ſigna deſcribũt᷑.⁊ ſᷣm motũ planetaꝝ in illis ſignis ⁊ maxime ſolis.fit ſignatio ⁊ diſtinctio tẽpoꝝ ⁊ dierũ ⁊ annoꝝ. Diſtinctio tẽpoꝝ fit.qꝛ quatuoꝛ ſunt tpa an⸗ ni.ver.eſtas.autumnus.⁊ hyems.q̃ diſtingunt᷑ ꝑ motũ ſolis in Ʒ»odiaco ꝓut ad nos accedit ⁊ a nobis elögat Diſtinctio vᷣo dieꝝ fit ſilr ꝑ eũdẽ motũ.qꝛ mõ dies creſcũt.mõ decreſcũt.Aliqñ dies ſi ſt maioꝛes noctibꝰ.ali/ qñ minoꝛes ſᷣm ꝙ ꝑ illũ motũ dupir accipit ſolſticiñ.ſ.eſtiuale byemale. ⁊ duplex eq̃noctiũ.ſ.vernale au/ tũunale. Sunt etiã motus in diſtinctiõe annoꝝ ſᷣm fuationẽ illiꝰmotus ſolis in obliqͥ circulo. Siliter ſuo mõ luna eſt in ſignifieationẽ tẽpoꝝ ⁊ annoꝝ ⁊ dieꝝ.apud iudeos maxime ꝙᷓtũ ad ſolennitates. ſicut apud xpᷣia/ nos eſt ſol.ſicut dẽ Ecci.xliij.A luna ſignũ diei feſti. Si aũt qᷓ̃rat ꝗre eccia magis accepit feſta ſua ſm ſoleʒ qᷓ Fm lunã exceptis duobꝰ.ꝓlixa eſt huiꝰqonis determiatio.et plane inueniri põt in li.aug.ad ianuariũ.hoc q́; tũ ad pñs ſufficiat.ꝙ qꝛ ſinagoga in tenebꝛis noctis ambulat ⁊ minuenda erat.iõ a lũiari qdð nocti peſt. 2 q minuit᷑ in ↄjſummatiõe accipiebãt ſuarũ ſolẽnitatũ diſtinctionẽ.qꝛ vᷣo ecclia iã ambulat in lumie ſicut de ipa dꝛ Apoca. xij. Mulr amicta ſole ⁊ luna ſub pe.eiꝰ.iõ mẽſes cõputãt ⁊ dies ſolẽnes magis ᷣm motuz ſolis qᷓ lune.excepto ſolo paſchate.⁊ ꝑ ↄñs pentechoſte. Paſchal em̃ ſolẽnitas nõ ſolũ celebꝛat᷑ in cõmemoꝛationeʒ reſurꝛectionis pᷣterite. etiã in pᷣfigurationẽ reſurꝛectiõis future.⁊ in ̊ eccłia q̃dãmocdo eſt ↄfoꝛmis ſynago⸗ ge. vñ feſtiuitatẽ illã obuat a luna nõ iudaiʒãdo.ſᷣ potiꝰillã futurã ſolẽnitatẽ quã expectat ſᷣm ꝙ ſibi cõpe/ tit pᷣſignãdo.Hec aũt dicta ſunt ꝓpter illud qdð dicit ſcriptura. et ſint in ſigna ⁊c. Et ꝑ h̊ pʒ rñſio ad obiecta. O em̃ dr̃ eẽ in ſigna.̊ eſt vel in ortcentton⸗ imbꝛiũ ⁊ ventoꝝ.vel in diſtinctõeʒ tẽpoꝝ.⁊ iõ dicit tꝑa płr pt᷑ variationẽ tẽpoꝝ in q̃tuoꝛ tꝑibꝰanni ſᷣm q̃tuoꝛ eło qlitates. ſubiungit dies ⁊ annos. vt ſicut ꝑ tpa nõbat᷑ vagriatio.ſic etiã ꝑ dics ⁊ annos poſſit notari motꝰilli terminatio.ita q; dies dicit terminationẽ mot? ᷣ mo⸗/ uet ſol motu firmamẽti. ⁊ annus terminationẽ motꝰ qͥ mouet᷑ in obliquo circulo.Et in h̊ patʒ ꝙ nõ dʒ poni menſis ⁊ ſeptiana.qꝛ nõ tãgit᷑ ibi noua variatio nec noua termiatio. Et ꝑ G̊ patẽt oĩa qᷓ ſũt queſia. / ſ. Sar oĩa luminaria celi locẽt᷑ ĩi vno coꝛpoꝛe ↄtinuo. mamento ccli ⁊c. Sr hoc videt᷑ rõne. Quecunq; coꝛꝑa diſtinguun mouet totũ qd infra ipſam eſt ab oꝛiente in occidẽs. bus ſm ſuũ totũ eẽ ↄtinna.ᷣ oꝛbes plãetaꝝ ſicut di nõ eẽt ſi coꝛp? illud in nuũ. ⁊c. ¶ Itẽ ſi olal pe ſita ita ꝙ in vno coꝛpe ↄtinuo.tũc omnes ſtelle eẽnt fixe et nulle erraticc.ſi alie dicũt᷑ fixe.alie crratice. 4 pꝛijs. Lercio vtrũ motꝰcopetat alicui celo ſiue ſtell. tũ eſt vnifoꝛme.⁊ iterũ nõ eſt coꝛpus bñs termiataʒ minaria ad oꝛnatũ celi.ſed vnuz eſt corpus aeris qðᷣ nui.ſ oꝛbes planetaꝝ dicunt᷑ eẽ.vij:tã a nalibus ꝙᷓ; a D intelligentiã huiꝰ ꝑtis omiſſa diſtinctöne pᷣdictoꝝ intelligentiã eſt notandũ ꝙ ſm cõem opini qN elemẽtoꝝ.Circa ꝓductõʒ luiariũ duo q̃rũt᷑. onem loquentiũ circa hbanc materiã.ſiue naturaliuz * Pꝛimo de ip̃ᷣis lũiaribꝰ ꝑ ↄpatiõeʒ ad coꝛpꝰ in q loumd deipio in⸗ banoe ad ea ĩ qᷓ opant᷑ (Nitrca pᷣmũ triaqjronk. Pamo q̃r vtrũ luminaria poſita ſint in eodẽ coꝛꝑe ↄtinuo.an i diuerſis. Scoo vtrũ moueant᷑ motu coꝛpis cõtinẽtis.an motibꝰ p/ ſiue mathematicoꝝ.luminaria locant᷑ in diuerſis oꝛ bibus. hec aũt diſtinctio ſiue diuerſitas oꝛbiũ pᷣm me lius intelligẽtes nõ venit ex diſtinctiõe foꝛmaꝝ.ſicut diſtinguunt᷑ aer ⁊ aq̃.nec venit ex diſcõtinuatiõe ſu⸗ perficiei. ſicut diſtinguit᷑ lapis a lapide.S venit ex di⸗ uerſitate motuũ.diuerſitas aũt motuũ nõ tollit cõti ¶ Queſtio.ſ. nifeſte apparet in aq̃.quõ ſᷣm diuerſas ſui ꝑtes ad di uerſas mouet᷑ poſitiões.⁊ ſimilit᷑ in aere.ex boc taſñ nõ diſcõtinuat᷑. Scom bhanc igit᷑ poſitionẽ doᷣm ẽ lu minaria celi poſita eè in pluribꝰoꝛbibꝰ. in coꝛꝑe taĩ vyno ↄtinuo.qdð ſcriptura vocat noie firmamẽti. ⁊ iõ dicit oĩa lũiaria poſita eẽ in firmaimẽto celi.vñ rões ad banc pꝑtẽ inducte ſunt ↄcedẽde. Ad illud quod obꝛ ꝙ numerus eſt ex diuiſiõe ↄtinui.dm ꝙ vcrũ ẽ de illo numero in qͥ nũerant᷑ coꝛpa eiuſdẽ nãe in ge/ nere entiũ.ſ̃ᷣ nõ eſt verũ de nũero numerant᷑ in ge⸗ nere mobiliũ.ad bunc igit᷑ nũerũ faciendũ ſufficit ſo t ꝙ; ſic vr ꝑ tex.ſacre ſcpᷣture qͥ dicit oia lumiaria i binuicẽè. diſtinguunt aut foꝛma. aut ſupꝑficic.ſed coꝛpus celi a luna vſq; ad celũ ſtella ſugficiẽ. gᷣ impoſſibile eſt iᷣm halvre pluralitatẽ ſiue dels drigi oĩa luminaria ſita ſunt in eodẽ con poꝛe. ¶ Itẽ ſi aliqna coꝛpa ſunt diſtincta abinuiceʒ. ad motũ vniꝰ non ſeqͥ᷑ motꝰ alteriꝰ.ſᷣ vltima ſpera g neceſſe eſt totã nãm celeſtẽ eẽ vnũ coꝛpꝰcõtinuũ. pecõtinuñn. ob: ꝙ oꝛbes planetaꝝ mouent᷑ cõtrarijs motibꝰ ſpe ẽ ſicut aues ſunt ꝓducte ad oꝛnatũ aeris.ita lu re vltime.g diſcõtinuant᷑.dðᷣm ꝙ nõ ſeqͥt.hoc cm̃ nõ habet veritatẽ niſi in coꝛpoꝛe ſolido.in coꝛpoꝛe enim ſubtili ⁊ raro ſicut ẽ aqua ⁊ aer manifeſtã bʒ inſtãtiã In his em̃ diſtinctio põt venire a virtute moter ſal ua cõtinuitate mobil ꝓpter hoc ꝙ eſt maxime obe⸗ diens motoꝛi. nec habẽt ſupficiẽ ſic terminataʒ ſicut vꝛnat᷑ oibꝰauibꝰ. pari rõne vnũ ceꝛpus celi qð oꝛ⸗ nat᷑ oibus luminaribꝰ. ¶ Ad oppoſitũ arguit᷑ ſic. nu merus venit in coꝛpoꝛibꝰ eiuſdẽ nae ex diuiſiõe cõti - mathematicis.g ſunt diſcõtinui.igit᷑ luminaria celi nõ ſunt in eode coꝛpe cbtinuo. 4 Ne im oſſibile eſt npoſ . ae flant in aera.ita ; vnus deſuꝑ.⁊ alt᷑ ſbt. duo coꝛꝑa q̃ mouent᷑ diuerſis oino ⁊ diſpatis moti ⸗ Ad illud qð obꝛ de dam̃.ꝙ celũ planetaꝝ diſtigui tur firmamẽto.dð.ꝙ diſtinctio celoꝝ plꝰ attẽditur runt aſtronomi mouẽt ᷓ vltimã ſperã. à impoſſibi · EGm diuerſitatẽ ppꝛiã ⁊ motuũ qᷓ attẽgat ᷣm diſcon le ẽ adinuicẽ ↄtinuari.¶ Itẽ dam̃.in nueratõe celoꝝ tinuationẽ coꝛpoꝝ. Iicet vtroq; mõ poſſit attẽdi. Añ diſtinguit celum ſeptẽ planetarũ a celo ſtellaꝝ.ſᷣ hoc et rabanus in diſtinctiõe celoꝝ celũ ſidcreũ ⁊ ccum ſunt planete ⁊ ſtelle eẽt cõti· planetaꝝ ſub eodẽ celo cõpᷣbendit. ¶ dillud qued ſiaria cẽnt in fimamẽto po/ obẽ ꝙ ſi planete ſüt in firmamẽto ge nulle ſt ſtelle er⸗ tatice. dom &ꝙ nõ ſequit᷑.qꝛ in codẽ coꝛpe pñ̃t ↄtenta diuerſimode collocari.ita ꝙ vnũ aligar inſepabilit᷑. vr ꝙ poſite ſint in aliqͥ alio coꝛpoꝛe. Juxta bhoe q̃ri · treliquũ vᷣo minime.Et ſtelle dicunt᷑ fixe imediate po tur quare deꝰ plures fecit ſtellas qᷓᷓ fecerat blnerae⸗ ſite in. viij. ſpera cuiꝰmotu mouent᷑. planete vᷣo ſunt ſiue q̃re plures ſunt ſtelle fixe ꝙᷓ erratice: ¶ Hyo. ad in coꝛpoꝛibus q̃ mouẽt᷑ motu alio.iõ aſxectui noſtro la motuũ diſtinctio.⁊ ſic in woſeo. ¶ Adillqa 1 . 48 nuitatẽ in eo qð eſt ſubtile ⁊ ad motũ habile. ſiẽ ma babent coꝛpoꝛa ſolida.et illud ptz plane cũ duo ven *2 4 1 ſo ant. 2 nuie eti : ſvtniun, ne iͤubinn aͤtiritmeßel blein men Ctitutſtdun tornmoſeli flomiu jigtettsothii Cegrtonium ſiupflemma lliſtnitre ir hlorirqruonat etretunetat ſonitenons 3 ſbebetotunmu ſünnnſc Gülanintune mbefg ot plonmenit⸗ ſnelaninruirca li geernotlü ltobmnorintuor rfſctopongs Ctuordifat itatnonoſc finntrcötnupen tate lbn ſhicifouemni ne ſiccoſclotune⸗ RS Armnicheit toncst Nſiene osfaͤpaſſceini GlsSine Nocnhrcitenc⸗ uutnnitplanen aitcoroi, iſriihnohie⸗ Mo gridtinrun ſg ficginaloghn Klöhlfutiatn ckypdrönongr⸗ unninnn ſpenpönone uimnſui Nnſenfn Alkiiun etnn dtori ie⸗ dengife ſitccn. fügfnöng miſienm oeani idine ſtisobiſt⸗ nctöeſonuti tdiſcötinntit widesttn notvi höin motübml veſesſigti in man thbair troeſmnmd nmivallfiſs muwoii Nailk trn immmnlitt⸗ (Mo l titboechis ncdetlin Uinte noint Ucͤmmuneit⸗ eomiugi Nning 54 dunt. „ erratice vident᷑ dum ↄtra viam ſupioꝛis oꝛbis ince d illud quod querit᷑ quare in vltima ſpe/ ra luminaria multa poſuit deꝰ.ad boc aſſignat p tres rõnes.Et pᷣma rõ eſt.ꝙ ſpcra octaua maxime ẽ cã vite inferioꝝ p ceteris ſperis.⁊ hoc nõ põt cẽ niſi diuerſum lumen in diuerſis ſtellis. Secũda rõ eſt. qꝛ nã tꝑauit vt daret inferioꝛibus ſperis que plures babent motus ſtellã vnam.⁊ ſuꝑioꝛi que hʒ paucio/ res ſtellas multas.TLercia ratio eſt qꝛ motus influit a ſuꝑioꝛibus oꝛbibꝰin inferioꝛes.qꝛ in infiuente dʒ eſſe pꝛedominantia. vt oꝛbis ille ceteris pcelleret in- ferioꝛibꝰ qͥs mouet.abundauit in coꝛpoꝛũ lumiariuʒ multifoꝛmitate. Inter has aũt media rõ vr eſſe pꝛo babilioꝛ in qua oñdit᷑ diuia ſapia q̃ multifoꝛmitateʒ ad vnitatẽ reducit. et iõ illi ſpere q̃ plꝰaccedit advni⸗ foꝛmitatẽ motus dedit multitudinẽ coꝛpoꝝ.illis vᷣo q̃ habẽt motuũ ultifoꝛmitatẽ dedit lũiariũ vnitatẽ Aucnoi hb 9 ¶ Atrũ luminaria mou eant᷑ in oꝛbibꝰſuis motibꝰpꝛo ꝛijs. Et ꝙ ſic vr. Aues em̃ qᷓ ſunt ad oꝛnatum aeris motu ꝓpꝛio mouẽt᷑ in illo. ⁊ piſces in aquis.& ⁊ pari rõne luminaria in celis.¶ Itẽ motꝰ oꝛbiũ nõ ponit niſi ꝓpter motꝰ lũiariũ.qꝛ circũſcripto coꝛpede ſe eqᷓ liter habent influere ſiue moueant᷑ ſiue ſtent.ſed nꝗ non facit ꝑ plura qð põt facere ꝑ paucioꝛa. nec facit cum maioꝛi difficultate qdð poteſt facere cũ minoꝛi.ſi idẽ facit motus ſideris qd facit motus totiꝰ oꝛbis. vr nature cõſonũ ponere ꝙ ille ſtellc moucant᷑ ꝓpꝛijſ motibꝰ. ¶ Itẽ ſi luminaria mouerent᷑ motu ſuoꝛuʒ oꝛbiũ.cũ moueant᷑ motibꝰdiſpatis ⁊ quaſi in oppo/ ſitũ celo ſtellato.tunc vr ꝙ fiat ibi obuiatio 7 retar/ datio.cũ illud in qͥ mouẽt ſit vnũ coꝛpꝰ cõtinnũ. te manifeſte videmꝰ ad oculũ in planetis eẽ ele uationegs ⁊ depſſiones.⁊ ꝓgreſſones ⁊ retrogreſſio- poſſet eẽ niſi ꝗꝓpꝛijs motibꝰmoueri bẽant.ẽᷓ duo ri ⁊ ita coꝛrupi.ſed qĩlibet hoꝝ eſt manifeſte impoſ- ſibile. ¶¶Nẽ nã nõ deficit in neẽrijs. maxime circa ea qᷓ̃ ſt i ipſa nobilioꝛa. & ſi in his ꝗᷓ mouent᷑ motu pꝛo pꝛio ꝓuidit inſtrumenta. vtpote pedes ⁊ alas vl pé/ nas. vi ꝙ in celeſtibus coꝛpibꝰ debuerit dare iſta. S iſta nõ habent ſicut pʒ ad ſenſum. vel natura i eis deficit. vel nõ mouent᷑ motibꝰ ꝓpꝛijs. ¶ Itẽ ſtelle in octaua ſpera nõ mouent᷑ niſi motu illi pere. ſi ita collocat᷑ vnuſquiſq; planeta in ſuo oꝛbe ſicut ſtellei rae Serk ꝙ nullũ lũiare ꝓpꝛio motu bẽat mo ueri. ſi luminaria aliqua mouent motu ꝓpꝛio ad faciendũ ꝓsreſſionẽ vel retrogradationẽ.impoſ- ſibuͦe eſt motũ celi eẽ vnifoꝛmẽ.ſi ͤ motus eſt vnifoꝛ mis ⁊ ppetuus.vr ꝙ nihil ſit planetas moueri moti/ de bac qõne cõtrouerſia fuit inter nãles ⁊ i maticos. Mathematici aũt marime ↄſiderãtes ap⸗ paſetiã vt illa poſſent ſaluare ſil cũ motꝰ ppetuitate 7 vnifoꝛmitate poſuerũt ecẽtricos ⁊ epyciclos.⁊ pla netas moucri motibus ꝗpꝛijs in epyciclis.⁊ m bec ſaluata motus vnifoꝛmitate.aliqn ↄtingit planetaʒ dpmi.aliquando eleuari pᷣm moiũ ip̃ius planete in cpyciclo.⁊ epycicli in ecentrico.⁊ ecẽtrici circa centꝝ bus ꝓpꝛijs.⁊ aliqñ retrocedere aliqũ rc. Re ꝛiũ q eſt er centꝝ mũdi.Ad obiectionẽ aũt natn raliũ de coꝛpoꝛis illius cõtinuitate rñdẽt diuerſimo/ dicetes ꝙ nõ eſt incõueniens ſi coꝛpꝰillud ſcindit᷑ nes. 76. 5. Si motibꝰ ꝓpꝛijs mouent planetc. gFvl o coꝛpꝑa crũt in codẽ. vel nece eſt eẽ vacuã viã ꝑxr qua tranſit planeta.vcl neceſc eſt coꝛpus celi rarefie ſil põt eẽ cũ alio coꝛp e. Poſitio vᷣo naliũ eſt ſicut ari motu planete. qꝛ eſt nature igneè. Alij dicũt q; coꝛpꝰ illud nõ ſcindit᷑ ⁊ planete ꝑtranſeũt. coꝛpus em̃ lůuis ſto. ⁊ cõmẽtator.ꝙ plancte nõ mouẽt᷑ niſi motu ſuo rũ oꝛbiũ.ſicut clauus fixus in rota mouet᷑ motu ro-/ te no ꝓpꝛio.⁊ hoc ponũt ꝓpter illius coꝛpis incoꝛru ptibilitatẽ ꝓpter quã nõ põt ſcindi.nec tranſitũ pᷣbe re alij coꝛpi. Ponunt etiã centrũ eſſe idẽ oꝛpiũ ſupe/ E noꝛũ ⁊ inferioꝛũ.ſ.ccntꝝ mũdi ꝓpter rotunditatẽ ꝑfe ctam oꝛbiũ ipſoꝝ qͥ circulariter mouent᷑.ita ꝙ vnus nõ ſubintrat alterũ. Ponũt ctiã cũ hoc maioꝛẽ ⁊ mi⸗ gradationes.mõ ꝓgreſſiones.qꝛ cũ vnũ coꝛpꝰ mul/ — tũ pᷣcedit alterũ ſua velocitate.alterũ vr retrocedere Et hec oia vident᷑ valde ↄſona rõni.Et iõ lʒ poſitio mathematicoꝝ ſm iudiciũ ſenſuũ videat᷑ eſſe verioꝛ. q hm illã viã. pꝓcedẽdo ⁊ iudicãdo nõ fallũtur circa motus coꝛpoꝝ ſuꝑioꝝ ſᷣm rem.tñ nõ opoꝛtet eẽ veri noꝛẽ velocitatẽ in oꝛbibus.et ex boc babere mõ retꝛo us.qꝛ falſum eſt frequenter via inueniendi verũ.ſe.d rõnabilius videt᷑ pcedere ⁊ ponere nalis phs.iõ ſi il lam poſitionem ſuſtinere velimus põt reſpõderi ad ea q̃ obijciunt᷑ in oppoſituz. A illud cin qð obꝛ ꝙ aues in aere ⁊ piſces in aquis motibꝰ ꝓpꝛijs mouẽ tur.dð.q nõ ẽ ſile.qꝛ tã aer q; aq̃ ſt coꝛꝑa qᷓ pñt rare fieri ſiue ↄdẽſari.Et p̃terea iſta ela nõ ſt᷑ ſic nata mo ueri vt coꝛꝑa qᷓ ad eoꝝ oꝛnatũ ſpectant. q̃ ĩoꝝ mo/ tu ſuſſicienter poſſint tranſmutari localiter pᷣm q; ex igit decoꝛ vniuerſi. Pꝛeterea ipᷣis aĩalibꝰ cõpetit mo⸗ tus pꝛogreſſiuus. ꝓpter ſui indigentiã.⁊ qͥ eſt ad aſſe quendũ aliqð delectabile. ⁊ hoc in lumiaribꝰ celi nec cõpetere põt nec debet. e illud qd obꝛ ꝙq motus oꝛbiũ eſt ꝓpter motus lũiariũ.ddm ꝙ vcruʒ eſt. tñ cx 56 boc nõ ſequit᷑ ꝙ ſola luminaria debeaut moucri.nõö em̃ ſic ſaluat᷑ integritas coꝛpꝑis quinti ſi ſtelle mouẽt᷑ motibus ꝓpꝛijs.ſicut ſi moucant᷑ oꝛbibꝰ ſuis. q;ꝛ iobd p talẽ motũ coꝛpo:ũ celeſtiũ nõ fit aliqua mutatio de loco ad locum ſ̃m totalitatẽ mobilis circa locuzʒ. nec alicuius coꝛpis diuiſio.et hoc totũ ꝑfectõ ⁊ icoꝛ ruptibilitas celi exigebat.( Ad ueret᷑ motu oꝛbiũ vr ꝙ ſit retardatio ⁊ obuiatio.dð. ꝙ nõ eſt obuiatio niſi qñ directe ᷣm lincam candem coꝛpoꝛa mouẽtia ſibi obuiãt.hic aũt nõ eſt ſic.qꝛ oꝛ⸗ bes inferioꝛes ſunt ſub ſuꝑioꝛibus.ideo motus coꝛũ eis nõ repugnat.nec etiam retardat ꝓpter maximã mobilis ad motoꝛis obedientiã. ſAd illud aũt qd obꝛ de illis retrogradatiõibus ⁊ ꝓgreſſionibus.dðʒ. ꝙ ſicut tactũ ẽ ꝙ ⁊ ſi videant᷑ fieri ad ſenſuʒ. nõ eſt niſi ꝑ maioꝛc ⁊ minoꝛẽ wlocitatẽ ipoꝝ oꝛbiuzʒ.quã ſi quis bene ſciret explicare.hac via vnica poſſet ſalua re illud ad qð ſaluãdũ mathematici ponũt circuloꝝ ⁊ cẽtroꝝ mititud 7 2 AWueſtio. iij. ¶ Atrũ cõueniat alicui oꝛbi moueri abſq; ſtellis:Et q; nõ vr.qꝛ celũ empvreũ ponit᷑ a ſanct imobile Apter ſui vnifoꝛmitatẽ.ſᷣ̊ celũ qð vłit᷑ caret ſtellis ẽ vnifoꝛ⸗ illud qd obꝛ ꝙ ſi mo 57 inẽ.ſj h̊ ad aliã ſciam ſpectat. me. nullũ celũ qdð caret ſtellis ẽ mobile. tẽ vdi⸗ cunqq; eſt motꝰ ibi ẽ ↄtinuitas ⁊ variatio.ᷣ ↄtinuitaſ ̃ eſt in motu eſt a cõtinuitate magnitudinis. pi rõ ne variatio motus ẽ a varietate mobilis.ᷣ coꝛpꝰcele ſte qd caret ſtellis.nõ hʒ in ſuis motibꝰ varietatẽ.er-⸗ go nec mutabilitatẽ.¶ Itẽ ois motus eſt ꝓpter ali quã indigẽtiã ſupplendã.vel in ipſo mobili. vel ĩ ali quo inferioꝛi.ſᷣ celũ qʒ caret ſtellis nõ põt moueri ꝓ pter ſui indigentiã.cũ nulla in motu illo eius indigẽ Oo 2 7 tia compleat᷑. nec ꝓpter ſupplendã indigentiã in in/ ferioꝛibꝰ.qꝛ ita bene influit qᷣeſcẽdo ſicut mouẽdo.cet vnifoꝛmiter.g vr ꝙ nullo mõ abſqʒ ſtellis celeſti coꝛ poꝛi moueri cõpetat. SIte mot?ꝰ celi eſt gfectiſſimꝰ oĩim motuũ.⁊ iõ eſt oim motuũ regula. ſi ꝑ motuʒ mẽſurant᷑ oĩa qꝗᷓ ſt in genere illo.aia mẽſurat oẽs mo tus per motum primi mobilis. ergo motꝰ pꝛimi mo bilis maxime notus eſt ipᷣi anime.ſᷣ nullius coꝛpoꝛis motus ẽ notꝰipi aie niſi ꝗqd hẽat aliqð iumiare.qꝛ nõ depᷣbendit᷑ mot ꝰoꝛbis niſi ꝑ motũ luiaris. vr ꝙ nõ ſit poſſibile aliquẽ oꝛbẽ moueri qͥ caret oĩ luminari. pᷣcipue cũ motus lateat ſenſum nr̃m.⁊ ſacra ſcriptu/ ra vnifoꝛmis oꝛbis reticeat motũ.⁊ ſic videt᷑ ponẽ q aliquẽ oꝛbẽ moueri ſupꝛa firmamẽtũ qdð eſt ocułno⸗ ſtris ↄſpicuũ ſit temerariũ.¶ Contra. Ois multitu⸗ do reducit᷑ ad vnitatẽ.g̊ motꝰ coꝛpis młtifoꝛmis re/ ducit᷑ ad motũ coꝛpoꝛis vnifoꝛmis.ſᷣ vnifoꝛme nõ ẽ qʒ caret oi lũiari. vr ꝙ vltra iſtos oꝛbes in qͥbꝰ fũt luiaria ſit aliq mobile celũ.¶ Itẽ mot? ille qͥ ẽ mẽ/ ſura oim motuũ eſt ille q eſt ab oꝛiente in oriens ꝑ occidęes.qͥ eſt motus dici nalis effectiuus.⁊ cõpletur xxiiij.hoꝛis.ᷣ dies nalis oĩ tꝑeẽ vnifoꝛmis. iſte mo tus.g mobilc. ⁊c. ¶ Itẽ ſi eſt recta oꝛdinatio medij ad extrema.nece ẽ mediũ ꝑticipare qͥdãmõ naturaʒ vtriuſq; extre mi.ſ ccũ criſtallinũ ẽ mediũ int᷑ empy/ reñ ⁊ firmamẽtũ.cũ ꝗ̊ empyreũ ſit vnifoꝛme ⁊ imobi le.⁊ firmamẽtũ ſit multifoꝛme ⁊ mobile.vr ꝙ criſtal linũ ſit aut mitifoꝛme ⁊ imobile.aut vnifoꝛme ⁊ mo/ bile. ̊ mitifoꝛme ⁊ imobile eẽ nõ pᷣt.cũ varietas mo/ bilis a ad motũ. nece ẽ ꝙ ſit vnifoꝛme ⁊ mo bile. ¶ Itẽ qñcũqʒ aliq plura ↄcurrũt ad ↄſtitutõeʒ glicuiꝰ.nccc ẽ ꝑ vᷣtutẽ alicuiꝰilla ↄiũgi. qncũq; plu/ ra mobilia ↄcurrũt ad effectũ vnũ ↄfoꝛmẽ ꝑ ſuã iſlu ciitiã. necc eſt ꝙ ↄiũgant᷑ ꝑ alicuiꝰ mobilis vnifoꝛmi tatẽ.ſi &̊ vt planetaꝝ ⁊ ſtellaꝝ ↄcurrit ad ꝓductõeʒ efſfectun in his inferioꝛibꝰᷣm quandã ↄfoꝛmitatem. necce ẽ vltra illa eſſe aliq mobile ꝑ qd piũgãt᷑.qdð qͥ Aẽ hẽat in toto ⁊ in ꝑtibꝰvnifoꝛmitatẽ.⁊ ita alicui oꝛ bi abſq; ſtellis cõpetit moueri. Eſt igit᷑ qõ qͥs ſit ille oꝛbis.⁊ ꝑ quã naturã ↄpetit ei moueri:Si em̃ qꝛ ce Iũ ẽ ⁊cc.g empyreũ erit mobile.Si qꝛ celũ qd ẽ nõ tm̃ ptinens.ſᷣ etiã ↄtẽtũ.obr tũc de celo igneo ⁊ ethereo. Iꝗᷓ qͥdẽ ↄtinẽt ⁊ ↄtinẽt.⁊ tũ nõ mouent᷑ oꝛbiculariter Pur Hᷣ qr de ſufficientia ⁊ numero celoꝝ.⁊ cũ nã ce/ leſtis diſtinguat᷑ ab clari.quõ aliqᷓ dr̃ie celoꝝ ſumũt᷑ penes cela: Si tu dicas ꝓpter nãʒ pſpicui i eis reptã. tũc cũ ꝑſpicuitas ſit in aqua.elm aqᷓ debẽt dici celuʒ. 59. miariũ ⁊ ſtellarũ varictate.⁊ ẽ celũ aqucũ ſiue cri- ſtallinũ.ad cuiꝰcognitionẽ ⁊ ſi pauci phᷣi ꝑuenef̃t.qꝛ coꝛpꝰillud latet ſenſux.rõcinãdo tñ ꝑuenerũt aliqʒ.et illi qͥ puenerũt poſuerũt ipᷣm moueri.ſicut q̃dã aſtro G. ddᷣm ꝙ eſt ponẽ aliqdð celũ moueri qð caret iu nomi niſi ſunt ꝓbare.Cõiter tñ ad cognitiõeʒ exi/ ſtentie huiꝰceli puenerũt om̃es tractatoꝛes catholici . auẽcte ſacre ſcpᷣture diuinitꝰilluſtrati.q̃ ipiꝰexñtiã ex- p̃ſſe declãt. motũ tñ eiꝰvel qͥctẽ ñ explicat.ſᷣ doctoꝛes theologie rõnibꝰ ſuffulti cõit᷑ ponũt illud celũ moue⸗ ri.⁊ int᷑ illas rõnes potiſſima eſt illa rõ qᷓ ſumit᷑ ex ꝑ/ fectiõe vniuerſi. ex q etiã diſtinctio celoꝝ ⁊ nũerꝰ ro/ nabiliter pᷣt inueſtigari. Et h̊ pʒ ſic.celũ em̃ de ſua cõi acceptõe dic aliquã nãz pſpicuã ⁊ ↄtẽtiuã. de ſua vᷣo Apꝛia acceptiõe noiat naʒ pſpicuã ↄtẽtiuã ſupꝛa Sꝛie 60 tatẽ eleuatãꝗ. Scoᷣm pᷣmã acceptionẽ ccloꝝ. diſtiguũ tura rabano.vij. celi. Matura em̃ ꝑſpicua ⁊ cõtẽtiua aut ẽ lũis datiua.aut receptiua. Si eſt datiua.aut ẽ II — „ „ ———E— — . vhifoꝛinis nõ mota ⁊ ſicẽ empyreũ. aut ẽ multifoꝛ⸗ mis ⁊ mota ⁊ ſic ẽ ſidereũ.aut ẽ vnifoꝛmis ⁊ mota ſic eſt criſtallinũ.quarta dꝛia eẽ nõ põt.ſ.ꝙ ſit multi foꝛmis nõ mota.pt᷑ ̊ ꝙ motꝰeſt paſſio ↄſequẽs nã liter ad multifoꝛmitatẽ coꝛpis. Si aũt na pſpicua eſt luis receptiua.aut ſcpabilit᷑.aut iſepabilit. Si iſepa/ bilit.aut ſᷣm circulũ ſuꝑion ſuꝑficici ⁊ ſic ẽ igneũ.aut ſm circulũ inferion ſupficici in qᷓ coicat acri ⁊ tũc eſt olimpiũ.qð qͥdẽ dꝛ olimpiũ ꝓpter olimpi mõt appꝛo ximationé. Si aũt ẽ receptiuũ ſepabilit᷑ ſiẽ ẽ aer ꝗ il/ lũiat᷑ ex pñtia lũioſi coꝛpis.⁊ obtenebꝛat᷑ ex eiꝰabſen tia. B ẽ duplłr. aut ſm ſuꝑioꝛẽ ꝑtẽ ⁊ ſicẽ etbereũ. aut hm iferioꝛẽ ⁊ ſicẽ aereũ.⁊ i hac diſtinctiõe cõphẽdũt᷑ oia coꝛpa mòi pᷣter trã ⁊ aquã.Terꝛa em̃ nõ pᷣt cõp/ hendi noie celi.qꝛ caret tã ꝑſpicuitate qᷓ; ambiedi ca pacitate.Aqua ctiã ſilr caret.qꝛ qis bẽat Pſpicuita tẽ.nõ tñ ambit vndiq;.⁊ ſic ex iſta ſufficiẽtia ccloꝝ in qᷓ oñdit᷑ ſapia ↄditoꝛis ⁊ ꝑfectio vniuerſitat᷑. manife ſte appet ꝙ opoꝛtet ponẽ aliquẽ oꝛbẽ ſine luiariũ mł tifo: mitate moucri. illud ꝓpꝛie dicẽdũ ẽ pᷣmũ mobi le. Pꝛeterca diſtinctõ ⁊ ſufficiẽtia ſũpta ẽ pᷣm enũera tionẽ rabani qͥ ceclos nũerat ſᷣm cõem acceptiõeʒ celi ꝓut noĩat nãz ꝑſpicuã ⁊ ↄtẽtiuã.ſic em ↄphbẽdit nãʒ celeſtẽ ꝓpꝛie dicta ⁊ ełarẽ lʒ nõ oẽm. Si aũt celũ vpe dicat᷑ n celeſt.ſnã ꝑſpicua vndiq; ↄtẽtiua.ſic di 1 guit᷑ a qbuſdã phis p.viij.oꝛbes qͥ dixerũt. viij.ſperã vltim.Alij ant ampliꝰ illiati in hac mã vltra. viij. ſperã poſuer̃t nonã.Tercij ꝑfecti illũinati venef̃t ad fectã oꝛbiũ diſtinctionẽ vt poncrẽt. x.ſperã in qᷓ eſt q̃es ⁊ vita ſempiterna.vicʒ celũ einpyren.de qͥ ⁊ ſi an guſ. vix aut nũqᷓ; loqt.beda tñ ⁊ rabanus ipᷣm eẽ expᷣſ ſe teſtant᷑.hoꝝ aũt nũerũ et ſufficiẽtiã poſſumꝰſume re ſic. Diſtinctio em̃ celorũ aut eſt ꝑ diuerſitatẽ pꝛia rũ foꝛmaꝝ.aut ꝑ diſtinctionẽ motuũ ⁊ lũiariũ coten toꝝ.Si ꝑ diuerſitatẽ foꝛmarũ.ſic diſtinguimꝰtres ce los. Aut em̃ viget in eo nã ꝑfecte lũinoſitatis. ⁊ ſic ẽ habile ad ſtatũ gloꝛie.⁊ ideo qͥetũ.⁊ ſic ẽ empyrcum. Aut viget in eo nã ꝑfecte ꝑpſpicuitaſ. ⁊ effectiue frigi ditatis. et ſic ẽ celũ criſtallinũ ſiue aqueũ.qdð qͥdẽ fa- cit ad ↄſcruationẽ reꝝ coꝛꝑaliũ.⁊ iõ habile eſt ad mo tũ. Aut viget in eo nã ꝑſpicuitatis vel lũinoſitat et cffectiue caliditatis. ⁊ ſic eſt celũ ſidereũ.qdð qͥdẽ facit ad tranſmutationẽ reꝝ inferioꝝ.iõ ẽ multifoꝛmie et mobile. Si vo fiat diſtinctio celoꝝ penes diſtinctiõʒ luiariũ. ſic eſt diſtinctio oꝛbiũ. Aut em̃ orbis ↄtinet multitudinẽ ſiderũ. aut vnitatẽ. Si multitudinẽ. ſic eſt cclũ ſtellatũ. Si vnitatẽ.cũ.vij.ſint plancte.ſᷣim q; regit᷑ vniuerſitas tẽpoꝝ qᷓ in ſeptio dieꝝ claudit᷑vij ſunt oꝛbes.⁊ ſic terciũ cclũ ſua miłtifoꝛmitate ↄtinet viij.ſperas ſiue oꝛbes.⁊ duo ſũt pᷣcedentes.⁊ita ſt x. vt ſic ꝑfectiõi ꝑtiũ vniuerſi. rñdcant ctiã ꝑfecti nũeri ſcʒ denarij. Ex pᷣdictis igit᷑ pʒ ꝙ q̃litercũq; ſumat᷑ ſuf ficiẽtia celoꝝ.ſiue ſub ꝓpꝛia appellatõe celi ſiue cõit᷑. ponẽ ẽ celũ criſtallinũ moueri.qð qͥdẽ caret ſtell. Et õ ad qõnẽ ꝓpoſitã rñdendũ ꝙ abſʒ ſtellis pt aliqs oꝛbis moueri.ſ.celũ aqueũ qð ẽ pmũ mobile.⁊ quod vnifoꝛmiter mouet᷑ ab oꝛiẽte in oꝛiẽs ⁊ ꝑ occidẽs.et illiꝰ vtute trabit᷑ firmamẽtũ ⁊ om̃s oꝛbes inferioꝛes. vt vno die nãli.ſ.ſpacio.xxiiij.hoꝛaꝝ ab oꝛiẽte in oꝛi⸗ ens reſoluat᷑.quis nr̃o ſenſui nõ appareat.⁊ aliqui phi h̊ ſenſer̃t ꝙ firmamẽtũ ſit pᷣmuzʒ mobile.Aliqͥ tñ phi dep̃henderũt ꝙ ipᷣm firmamẽtũ mouet᷑ motu ꝓ Pao ia gi cẽtũ annis ꝓcedit vno gradu. Siue autẽ ſit verũ ſiue falſũ.̊¶ tenẽdũ ẽ qð coĩt doctoꝛes teo logie ponũt.ꝙ ẽ celũ aliqd mobile vltra firmamẽtũ. 3 ZRMN — — 61 roſe 64 us bmii unthinun gtltiu Abrnl ftionnunn ienunen ii nint hiriin etetißf ,ſhiutoel ctoonf wifronst. lcpoteqynon lileuotud eiſteotnot Piaolune iifeniipſol⸗ getiadſpaan Uſſeinciatb 4e Aallat⸗ bicis. Onſegiu end Puinogrtnit coni Gj Loooqrma Pror. –— zin flattut bo⸗ Feun Cöterai Uſsserlntdi⸗ Mtmusſalſatn iceprigfäi Gegtnmäͤſn ſe Nirans Ciomaiſitüie Plsſolisdeſtan Xſeoniepr (hoſtöelue. af Pplur talbzr⸗ umiduntslin as pegzin ictiſak en n Mhünain ſcrnlchei nnatböfldi Ari; mbi Ebirhaie iingtorn nitn nn⸗ Kfneinit biznini ihniſncie uict echopdüttt —-2 nGnit gnſ zotcitrüi baenälrnti llüinndint uethoiinie räidt Wanusintii daiefin Kodininen otii:liriitn lüdins i:ttimmnn inn 1chnt, Nigz ölch npnbüinſt ſnippita Gitulnint nnlini Nchchetier Tulmnciſ tginoring — R di imittr e ims 1nſt nrcüͦgictun tniginti 4 luirlii iiartt 1, 66 Ng Cfti⸗ ninti iggutst Gabeintt Atbetinhan nti il ieuci ne, mirill inerin frnanem „ 62 33 ſcit. dom ꝙ falſum eſt.ſi em̃ quieſceret non moueret 2. . 4 prus ſolis de ſua nã eſt luinoſum. luna vo quantũ eſt 64 Di. 1 ſtellis. Et cedẽde ſunt rõnes boe oñdentes. h abeat vnifoꝛmitatẽ p carentia diuerſitatis ꝑti⸗ um.hʒ tñ diuerſitatẽ ſᷣm rõnẽ dextri ⁊ ſiniſtri ꝑx com/ pationẽ ad influentiã motoꝛis.⁊ h̊ diuerſitas ſufficit ad faciendũ motũ.Et ꝑ h̊ pʒ reſpõſio ad ſcᷣm ꝙ; nõ eſt talis variatio in illo motu pmi mobilis qᷓ exigat diuerſitatem lũis in ꝑtibꝰ.q̃n potiꝰcõcoꝛdat vnifoꝛ/ mitati. Mã ⁊ ſi motꝰdicat᷑ variatio reſpectu quietis. motus tñ pᷣmi mobilis reſpectu alioꝝ ẽ vnifoꝛmis. Ad illud qð obᷣr ꝙ eq̃liter influit cũ mouet᷑ ⁊ qᷣe- oꝛbes inferioꝛes ſuo motu. nũc aũt cum mouet᷑. vis motiua ab ipᷣo deſcendit in coꝛpa inferioꝛa. ¶Ad il- lud qðò obꝛ ꝙ motus ciꝰdebet eẽ notiſſimꝰcũ ſit regu la alioꝝ motuũ.dm ꝙ nõ opoꝛtet eẽ notũ ſenſui in ctis.A ſe. 5 ſuſſicit ꝙ notificet᷑ in effectu ſuo.ſicut etiam nõ pcipimꝰ reuolutionẽ. viij.ſpere ab oꝛiẽte in oꝛiẽtẽ ma nifeſte niſi ꝑ ſolẽ ⁊ alia liaria.p hũc modũ vnifoꝛmi tas q;tũ ad ſpaciũ hoꝛaꝝ nobis motũ celi vnifoꝛmis expᷣſſe indicat.hunc tñ ꝑcipimꝰ ꝑ varietatẽ diei ⁊ no d illa vo q̃ vltio querebant᷑ iã pʒ ſolo ex pᷣ- dictis. c SOnſequenter querit᷑ de ipᷣis luiaribꝰin ↄꝑa/ Dione ad ca in q̃ agũt.Et circa h̊ q̃runt᷑ tria. Pꝛimo qᷓr vtrũ in luiarib diuerſis ſit diuerſitas ꝑfe ctionũ.Scðdᷣo q̃r vtrũ habeãt diuerſitatẽ impᷣſionũ. Texrcio q̃r vtꝝ ex eoꝝ impꝛeſſionibꝰ cauſet᷑ diuerſi⸗ tas moꝝ. ſ ucſtio.eſ. K trũ luiaria diuerſitatẽ habcant pfectionũ. Et ꝙ ſic vf. ſicut vult ph̊s.ſol nõ eſt nomẽ indiuidui ſ̃ ſpecici ſit᷑ ⁊ luna. Cõſtat aũt q ſol ⁊ luna ſunt impoſita di/⸗ uerſis.g ea ſunt diuerſa ſᷣm ſpẽm. ẽ nõ põt eſſe niſi vnus ſol.ſicut dicit phs.ꝙ ſol eſt ex tota ſua mã. ſ ſi ſol ab alijs lũiaribꝰnõ differt niſi ſolo nũero.non eẽt ex tota mã ſua. differt ampliꝰq; nũero. differt ſpẽ. ¶ INtẽ coꝛpus qdð ẽ naliter luioſuʒ. ⁊ coꝛpꝰ qdð ex ſe ẽ opacũ.ſũt alteriꝰ⁊ alteriꝰ nature ᷣm ſpẽm.vᷣ coꝛ/ ſe opacũ coꝛpus eſt. qd pʒ in eclipſatiõe ſolis ex in 65 ſpẽ nõ ſint diſticta. noõnadũ ꝙ cõis poſitio phᷣoꝝ terpoſitiõe luneę. ſol ⁊ luna differũt ſpẽ.pari rõne ⁊ alij planete. ¶ Ite terꝛa oꝛnata eſt diuerſis lapidibꝰ ⁊ planti ⁊ aialibꝰ ſᷣm ſpẽm.j pari rõne vr q celuʒ ſit oꝛnatũ diuerſis luiaribꝰ ſm ſpẽm differentibus. ¶ Sed õ. coꝛpis ſimplicis nõ bñtis admirxtionẽ alte rius coꝑis ꝑtes ſunt omogenee ⁊ ad totũ ⁊ inter ſe. ſ̃ celũ ſicut ꝓbat ppᷣs eſt coꝛpꝰſimplex nõ mixtũ.⁊ ſi miiliter luiaria. nõ babẽt foꝛmas ſᷣm ſpẽm diuerſas ſicut vult phs in li. de ce.⁊ mũ.ſ̊ maioꝛ ꝗ tèʒ luiaria ſunt ex aggregatione lucis ſui oꝛbis. minoꝛ nõ facit diuerſitatẽ m ſpẽm. ſolũ m nũeꝝ. & luminaria celi nõ pficiunt᷑ dꝛuerſis foꝛmis ſᷣm ſpe ciẽ. ¶ Itẽ flama maioꝛ ⁊ minoꝛ nõ differt ſm ſ peciẽ muis ſit in vna maioꝛ aggregatio lũis qᷓ; in alia.& ſi ſic vr̃ cſſe circa lumiaria celeſtia. v q no differãt foꝛ ma ſpecifica. ¶ Iẽ nobiliſſima foꝛma qꝗᷓ fit in ſole ẽ ſipſius lux.⁊ nobiliſſima foꝛma in vnaq̃q; re ẽ foꝛma vltima.ꝙ lux eſt foꝛma cõpletiua ſolũ in ſpẽ ſua.vᷣ in luce ↄuenit cũ oib alijs liiiarib⸗. igit vꝛ ꝙ lumia celi B z Paicton intelligẽtiã eſt ndũ ꝙ cõis poſiti it ꝙ int luia celi eſt re pire diuerſitatẽ qtũ ad ſpẽm ⁊ foꝛmam.⁊ iſtud ↄcoꝛ . 2* at ſatis rõni recte. qᷓuis nõ oino recta moueat ratõ ſdã ad ponendũ diuerſitatẽ ſ̃m ſpẽm in luiaribꝰcc d illud vᷣo qð obꝛ in Sriũ ꝙ; ẽ vnifoꝛme.ddm ꝙq; gregatio et li. Poſuerũt eñ aliq ꝙ luiaria ſm ſpt erat nexrio diuerſa. ꝓpter hoc ꝙ nõ habent nãm trãſmutabilez. ⁊vnũqdðq; erat ex tota ſua ma.ſᷣ h eſt ratõ falſa ⁊ va na.⁊ pᷣncipiũ erꝛoꝛis.⁊ occaſio fuit aliqͥbꝰ ponẽdi in omnibꝰboibꝰ aiam vnã.ſicut meliꝰ patebit infra.vñ ꝙ trãſmutabilitas materie reqͥrat᷑ ad varictatcz ſᷣm nũerũ.hoc nõ eſt generalit᷑ verũ. vtpote in diuerſita⸗ te ſm nãm q̃ attendit᷑ in aliqᷣbus pᷣm ſimultatez ſue ꝓductiõis. ⁊ ſᷣm imediatũ egreſſum a Pme opifice.S in his ſolũ hʒ veritatẽ qͥꝝ vnũ generat᷑ ex alio. Et iõ bac rõne pᷣtermiſſa põt ſumi rõ diuerſitat illoꝝ luia/ riũ ex ꝑte qᷓdruplicis cãe. Et pᷣmũ cx ꝑte finis accipi⸗- tur rõ. Sunt em̃ ꝓducta ꝓpter diuerſas influẽtias ĩ bis inferioꝛibꝰ faciẽdas.⁊ ꝗpter oꝛnãdã celeſtẽ naãm. et io copetebat diuerſas habere ſpẽs ⁊ virtutes.vt ex diuerſarũ rerũ ↄiũctiõe reſultaret ꝑfectio in effectu. ⁊ex diuerſaꝝ ſpẽꝝ comꝑatiõe pulcritudo ↄſurgeret ₰ in oꝛnatu. Sumit᷑ etiã ro ex ꝑte cfficiẽtis.qͥ ſᷣn ſuam potẽtiã ⁊ ſapiam ⁊ bonitatẽ diuerſa ꝓducit ſᷣm ſpeci em ⁊ foꝛmã.vt qdð dari nõ poterat vni ſoli ꝑ ſe.daret diuerſis in ſpecie. Sumit᷑ etiã rõ ex ꝑte mae.Sic eĩ in mixtis ma ipᷣa m diuerſitatẽ mixtionũ aptat᷑ ad ſuſceptionẽ diuerſarũ foꝛmaꝝ.ſic in coꝛpoꝛibꝰſimpli cibꝰpᷣm maioꝛẽ raritatẽ ⁊ dẽſitatẽ in ſuis ptibꝰad di/ uerſarum foꝛmarum aptat᷑ ſuſceptioneʒ.ſicut patet in elementis q̊ꝝ mꝗ pᷣm maioꝛẽ raritatem ⁊ denſita/ tem ſuſcipit foꝛmam terre.dum aũt rarefit.ᷣm plus ⁊ minꝰdiſponit᷑ ſuſceptioni ad foꝛmas alioꝝ cloꝛuʒ. Der bunc modũ eſt intelligendũ in celo. Cum em̃ in celeſti nã ſit repire rarũ ⁊ denſum. ſicut dicit᷑ in li.de ſbᷣa oꝛbis.ↄtingit pᷣm maioꝛẽ raritatẽ ⁊ denſitatẽ.ma teriam diuerſaꝝ foꝛmaꝝ eſſe ſuſceptibilẽ. Aliter tñ ẽ õʒ rarũ et denſum in materia elemẽtari ⁊ natura celeſti In elementis em̃ cauſant᷑ a frigido ⁊ calido diſſol/⸗ uẽte ⁊ ↄſtringente ꝑ res mac. In celo aũt cauſant᷑ ſo lũmodo ſᷣm diuerſuʒ ptiũ ſitũ. In denſo em̃ ſunt par tes ꝓpinqoꝛes. in raro aũt mag diſtãtes.qꝛ in denſo ſunt cõpꝛchẽſe ⁊ magis vnite.in raro ſparſe. Sumit᷑ etiã rõ ex ꝑte foꝛme.lux em̃ eſt vna foꝛma cõis reper- — ta in oibus luiaribus.⁊ ſᷣm cuius Pricipationt maio rẽ ⁊ minoꝛẽ.ſunt magis ⁊ minus nobilia.ct ideo cuʒ iſtam foꝛmã diuerſimode participant. diuerſos ha/ bent gradus completiõis.ideo etiã diuerſas foꝛmas cõpletiuas.Còcedendc ſunt igit᷑ ratiões oſtendẽtes luminaria celi ᷣm ſpẽm eſſe diuerſa.qᷓeuis illa rõ pa⸗ rum valegt ꝙ ſunt ex tota ſua materia. ſicut iaʒ oſtẽ/ ſum eſt. ddm ꝙ ſimplicitas coꝛpis tollit diucrſitatẽ q̃ oꝛtũ bʒ ex mixtione in foꝛmis pficientibꝰ mixtũ.ſed nõ tollit itllam diuerſitatẽ que venit ex diuerſitate foꝛm arum ſimpliciũ tm̃.ſicut pʒ.ꝙ qᷓ;uis elementũ ſit coꝛpꝰ ſim plex.nõ tñ oia elementa ſunt vniꝰ ſpeciei. Ad illʒ o 9 quod obijcit᷑ ꝙ ſunt ex aggregatiõe lucis.dm q; nõ ibi tota rõ tangit᷑.ſed ſolũ tangit᷑ diſpoſitio ad diuer ſitatẽ.iõ ſequẽs ratio nõ valet d flama maioꝛi ⁊ mi/ noꝛi.plus em̃ differunt luminaria qᷓ; flama maioꝛ et minoꝛ.ſicut colligit᷑ ex ſuis virtutibus ⁊ oꝑationibꝰ cõſ. Equetibus. e 8 cõpletiua.dm ꝙ; hoc eſt verũ reſpectu foꝛmarũ que diſponũt ad ipᷣam.lux aũt potius eſt foꝛma pficiẽs il las foꝛmas coꝛpoꝛales.qᷓ; ad eas diſponens.cum ſᷣm eius ꝑticipationẽ maioꝛem et minoꝛẽ.foꝛme coꝛpa/ les ſiut magis ⁊ minus cõplete. Ael dicẽduʒ ꝙ lux ẽ nobiliſ nma ſoenin co: Paliiſ co ſauc ſunt. ei eẽnee. 2?282o z Ad illud vo q obẽ ꝙ eſt coꝛpus ſimplex. 68 d illud qð obꝛ ꝙ foꝛma vltima ẽ 70 71 faci guſt. in. v. de ciuitate dei. 5 ſed nõ eſt verumn de foꝛtnis luminariutn celeſtiuz in quibus virtus eius ⁊ natura complete ſaluat᷑. diueria luminaria habeant diuerſas impꝛeſ ſiones ſup coꝑalia: Et ꝙ ſic videt᷑ pꝛimo aucte au/ Pon vſq; quaq; abſurde po teſt dici ad coꝛpoꝝ drũtias afflatus valere ſidereos. ſicut in ſolaribus acceſſibus ⁊ receſſibus videmꝰipᷣi- us anni tꝑa variari.⁊ luminaribus incrementis ⁊ de trimentis augeri ⁊ minni quedã genera reꝝ.ſicut mi m aſtronomi dicũt ꝙ qᷓ⸗ * rabiles eſtus occeani. Itt dam ſtelle calefaciũt. quedam infrigidant. queda bu mectant.⁊ quedam deſiccant.⁊ hoc oſtendũt per ſen ſus exꝑientiã.igit᷑ videt᷑ ꝙ coꝛpa celeſtia impꝛeſſio/ nes diuerſas habeant ſuꝑ coꝛpalia. ¶ Item ad di/ uerſitatẽ foꝛmaꝝ ſequit᷑ diuerſitas vututuʒ.⁊ ad di/ uerſitatẽ virtutũ ſequit᷑ diuerſitas impꝛeſſionũ.& lu minaria celeſtia differentia ſpecie ⁊ natura.diuerſas efficiunt impꝛeſſiones ſuꝑ hec inferioꝛa. ¶ Item ſi diuerſas impꝛeſſiones ⁊ virtutes non haberet.vide- tur q; ntuerſeae in eis fruſtra eſſet.ſed nõ eſt fruſtra Sτ. (Lontra obijcit ꝑ ſcripturã. Dicit᷑ em̃ Geñ. I. ꝙ ſint in ſigna ⁊ tꝑa ⁊c.ſed aliud eſt ſignuʒ.⁊ aliud eauſa ſigni.ſi igit᷑ luminaria nibil pñt niſibᷣm ꝙ deus inſtituit.videt᷑ ꝙ nibil habeant in bis inferioꝛibꝰ ef/ ficere ſed ſolum ſignare. ¶Item Ham nos aũt dici mus ꝙ ipſa nõ ſunt cãꝗ alicuiꝰ eoꝝ que fiunt.neq; coꝛ ruptiõis alicuius coꝝ q̃ coꝛrumpunt᷑.& videt᷑ ꝙ nõ habeant in his inferioꝛibus efficere aliquam impꝛeſ ſionẽ.¶ Gtẽ ꝙ nõ babeant diuerſam impꝛeſſionẽ.vi det᷑.qꝛ aut impꝛimũt foꝛmã quaʒ habent. ant foꝛmã quã nõ habent. Yoꝛmã quã nõ babent non poſſunt impꝛimere.qꝛ agens debet eſſe in actu reſpectu paſſi ui. Si impꝛimũt foꝛmam quam babent.aut g foꝛmã in qua cõicant.aut foꝛmas in quibꝰ differũt. Si foꝛ mas in quibus differunt. videt᷑ ꝙ luna generet lu nam.⁊ ſol ſolem.et hoc eſt falſum. Si foꝛmaʒ in qua ↄueniunt. videt᷑ ꝙ oia luminaria candẽ babeãt im pꝛeſſionẽ in his inferioꝛibus. ¶ Ntẽ ſol calefacit pt᷑ ſuum motum ex emiſſione radioꝝ.⁊ ita mediãte lu/ mine. ſed oia luminaria celeſtia comunicat in luce et in radioꝝ emiſſiõe ⁊ in motu. videt᷑ ꝙ oĩa habeant calefacere. nihil eſt illud dicere ꝙ quedã calefaciũt. quedam nõ. ¶ Item ſol habet virtutẽ illuminandi ⁊ calefaciendi bec inferioꝛa.ſi ergo ſol plus cõicat de virtute ſua lune qᷓ; alicui coꝛpi inferioꝛi.videt᷑ ꝙ lu⸗ bebent eaude impꝛeſſionẽ licet minus intenſam. „ tem ignis inter omnia elementa maxime acce⸗ „—. dit ad naturã celeſtem. ̊ omnia lumiaria celeſtiaĩplꝰ cõicant cum igne.q; cũ aliqͥ elemẽtoꝝ. videt᷑ ꝙ ma xime habeant effectũ ſupꝛa ignẽ ⁊ eiꝰqualitatẽ. vi⸗ det᷑ ꝙ oĩa in ſui actione ⁊ dñio qualitatẽ ignis inten dant ⁊ foꝛtificent.⁊ ita videt᷑ ꝙ oia deſiccent ⁊ cale⸗ aciant. nulla infrigidẽt. . lumiaria celeſtia impᷣſſionem habent ſuꝑ elemẽta ⁊ elemẽtaria coꝛpo ra· impꝛeſſionẽ inqu nõ vnicã tm̃ ſed multimodaʒ. Ratio aũt quare ſupioꝛa in hec inferioꝛa agunt ⁊ im pꝛimunt. ⁊ rerũ qualitates intẽdũt eſt.qꝛ ſunt coꝛpo ra nobilioꝛa ⁊ pᷣcellentia in virtute. ſicut pᷣcellunt in ſitu. ⁊ igeo cum oꝛdo vniuerſitatis ſit vt potentioꝛa ⁊ ſuperioꝛa influant in inferioꝛa ⁊ minus potẽtioꝛa. oꝛdini vniuerſitatis competit vt lũinaria celeſtia in/ fluant in elementa ⁊ coꝛpa elcmẽtaria. Status etiaz oꝛdinis hoc reqrit. ꝙ ſicut in motu locali venitur ad „ev vnũ tmouẽs imobile.ita motu alteratiõis pᷣm quali/ tatẽ neceſſe eſt venire ad vnum alterans nõ alterabi le ſm eaſdẽ qualitates.⁊ ideo cũ elemẽta ⁊ ex elemẽ⸗ tis cõmixta ſint m pꝛimas qualitates alterantia et alterabilia. recte diſpoſuit diuia ſapia coꝛpa ccleſtia. vtpote lũiaria q̃ inferioꝛa alterarẽt ſua influẽtia ᷣm qualitates pᷣmas.ita ꝙ ipſa taʒ qualitatibꝰ qᷓ altera. tionibꝰ illaꝝ eſſent carẽtia. Rõ vᷣo quare diuerſa im 72 pꝛimunt a quibuſdã ſumit᷑ ppter diuerſitatẽ quali/ tatũ.ſicut ſcribit᷑ in li.de ſbᷣa oꝛbis.ibi em̃ ſᷣm quoꝛũ/ dam opinionẽ dicit᷑ ꝙ lũinaria ccli.⁊ qualitates ha/ beant ꝓpꝛias.ſed nõ habent eas oino vniuoce cũ q̃li tatibus elementaribus.ꝓ co ꝙ ᷣm illas agere pñt in bec inferioꝛa.ſed adinuicẽ pati non pñt. Sed iſta rõ5 nõ videt᷑ cõöueniens.ſi em̃ eſſent equiuoce.tunc effe/ ctus coꝝ nõ concoꝛdaret qualitatibꝰclementaribus et ideo melioꝛ ſumit᷑ rõ ex ꝑte diuerſitatis virtutuzʒ. Quia em̃ conditoꝛ mundi coꝛpa ecleſtia incoꝛupti⸗ bilia poſuit ad regulandũ ⁊ regendũ coꝛruptibilia qᷓ ſunt viuerſa ⁊ multifoꝛmia. dedit eis virtutes ↄñtes ſuas ſpẽs.ſᷣm quas diuerſa luminaria aſpectũ babe⸗ rent ad diuerſa elementa.⁊ ad diuerſa coꝛpa minera lia. Vnde qꝛ luna ex virtute ſibi indita cũ adiutoꝛio lũinis aſpectũ hʒ ſuꝑ humoꝛẽ.iõ ꝑ ſuã influẽtiã hũi⸗ duʒ augmẽtat.⁊ ad eius pꝛeſentiã cxcreſcũt maria. ⁊ quaſi exeſtuant ⁊ effluunt.ad abſentiã vᷣo in ſinum ſuum colligunt᷑ ⁊ refluũt.ſic etiã intelligẽdũ eſt et in alijs luminaribus.Cõcedẽde ſunt igit᷑ rõnes oſtẽdẽ⸗ tes ꝙ luminaria in his inferioꝛibus babent diuerſas d illud vo qð obꝛ ꝙ nullaʒ babẽt 75 impꝛeſſionẽ.qꝛ ſunt ſigna tm̃.dom ꝙ ſcriptura nõ di cit ꝙ ſint ti in ſignificationẽ. qꝛ ⁊ ſunt in ſignificati⸗ onẽ.⁊ ſunt in efficaciã.magis tũ expᷣmit q ſint ſigna q; ꝙ ſint ſigna cãc.p eo ꝙ nec cauſant ſufficient.nec cauſant ncceſſario.⁊ ideo magis atribuit eis rationẽ ſignoꝝ.⁊ ꝑ boc pʒ rñſio ad illud Oam̃.cũ dicit ꝙ; nõ ſunt cauſa in his inferioꝛibꝰ.nõ vult em̃ negare quin babeant influentiã. ſed ↄoc vult dicere ꝙꝙ nec ſüt pᷣn/ cipia inferioꝛa ſufficiẽtia. nec ſunt necria. opant᷑ em̃ vt cauſe vniuerſales.ꝗᷓ ꝑ pticulares indigẽt adiuua/ ri ⁊ pñt impediri. 24 munt qð habent.aut qð non babent. dom ꝙ pꝛimo influũt vtutẽ ſuã quam habent.⁊ ꝑ illã generãt ⁊ au gmentant foꝛma ⁊ ſpeciem quã no habent.Et cũ di cit᷑ ꝙ nihil dat foꝛmã quam nõ habet.ddᷣm qꝙ babe/ re dicit᷑ duobus modis.vel virtualiter vel foꝛmalĩ. ⁊ad h̊ ꝙ impꝑtiat᷑ aliqͥd alicui ſufficit ꝙ hẽat virtua liter. nõ opoꝛtet ꝙ babeat foꝛmaliter.ſicut mouẽs im mobile dat motũ.q;uis ipᷣm nõ moueat᷑. ſic intaligẽ dum eſt in ꝓpoſito. Pꝛeterea cũ ponunt᷑ coꝛpa cele⸗ ſtia impꝛimere in hec inferioꝛa. ⁊ diuerſas qualitateſ generare.boc nõ eſt intelligendũ ꝙ eis dent ex ſe.ſed educũt illud quod ẽ in potẽtia in actũ. Preterea nõ eſt relligengd ꝙ dent ꝑ ſe ſolum.ᷣ adiuuãdo virtu tem nature inferioꝛis.hoc aũt faciũt.tum ꝑ virtutexs lucis in qua eõicant.tũ ctiã pter virtutes ꝓpꝛias pᷣm qᷓs agunt in hec inferioꝛa.no vt ꝓducãt ſibi ſilia. ſeeld litates ⁊ naturas cale⸗ facere.rñderi põt ꝙ; motus ⁊ lumẽ nõ eſt ſufficiẽs cã caloꝛis.ſᷣ cã motꝰcñ wlocitate.⁊ lumẽ cũ radiorum multiplicatione.⁊ qꝛ bec nõ ↄcurrũt in oibꝰ lumiari⸗/ bus.iõ nõ pñt oia calefacere. Poſſet etiã ad h̊ reddi vt influẽdo u intedãt reꝝ inferioꝝ q̃/ rõ alia.q; boc nõ tm facit mot?⁊ lſinoſitas.s ctiÜs illud qð obꝛ tercio.aut imp 74 Ad illud qð obꝛ ꝙ oim ſit cale⸗ 74 bekate tauf eli uißln ngtnut gictich Oſe nſen nluck luſtucti bllunen unmnit⸗ ohtolth finnbusckl cncnit Amnerenn ſchaicen ſißältndut ſicaarötin zuircke gocyiglen ſtaſyecti tt ataſronon aͤgeincſea Paterrhion Dernicarent Oürimr ledilaſce Fifckfenen niſtsnegnen dalidint⸗ gſtoteigus⸗ mmoͤſt rpen tigfticktst ſtoſotnathn Nkizegtuun eKmeſten ckenenu⸗ Pogeöngcno ſuunniſaibor ninutt biknuze lechin . raſſinn 1 frutifan giofez: nyſnus⸗ ihfecintdick fſtiönaing Unbeſen prinnifl gloſtie neſtſtin ec ahrche tannrbs tredenen amti Mntis ihrit⸗ Cücnnen tütſülii iantä Neniennin Entmetr türsigien Prrgißg rörtcsln Mdi dan Aechnenn rgriß⸗ tänn id Ginpnun r Diun Apnim mhäd⸗ 4ng te Irhrni gitrimn ei ſenn — rister ucl ie ri imnen e ernnl , die u ee W cini ve facit virtus pꝛia ßm qua ſtella vel planeta cale⸗ faciens.aſpectum habet ſup igneã naturã pꝛinciplr. 76 1 illud qð obꝛ ꝙ; ſol magis cõicat virtutẽ ſuã lu 14 cqᷓ; alicui inferioꝛi.dom ꝙ ſicut dicit phs.actꝰacti/ uon eſt in patiẽte pᷣdiſpoſito.Et boetius.oẽ qð rec pit᷑ eſt in recipiente ꝑ modũ rccipiẽtis et nõ recepti. Am̃ igit᷑ inferioꝛa ſunt receptiua lũis pariter ⁊ calo luna nata eſt illuminari.ſᷣ nõ eſt nata calefieri.hinc ẽ Ya ſole lumen recipit ⁊ rcfundit. caloꝛẽ vo non reci pit nec refundit. ¶ Ad iliud qð obꝛ ꝙ natura ignis plus cõuenit cũ natura celeſti.dm ꝙ de celeſtibꝰlu⸗ minaribus eſt loqui dupliciter.ſ.q;tum ad naturam in qua cõueniũt.vicʒ q;tum ad naturam lucis.⁊ qᷓtũ ad hanc verũ eſt dicere ꝙ vliter magis cõfoꝛmantur igni q; alij elemẽto. Eſt ctiã loqͥ q;tum ad virtutes — 7 ſibi ſpãliter datas ᷣm ꝙ deputant᷑ ad regimẽ inferio rũ.et qꝛ nõ tm̃modo habẽt regere ignẽ ſᷣ ctiã alia coꝛ poꝛa.hinc eſt ꝙ ex ſua inſtitutiõe pᷣmaria aliqᷓ ex cHis mnagis ꝙᷓ ignẽ inſpiciũt ela alia.⁊ qꝛ ois actio attẽdit᷑ ſm aſpectũ vᷣtutis agentis ad patiẽs.ſicut dicũt me/ dici ⁊ aſtronomi. hinc eſt ꝙ quedã luminaria magis ch igne in effectu cõicant.qᷓdaã vo diſcoꝛdãt.dũ pꝛinci paliter aſpiciunt elemẽta ⁊ alia. Aſpectus aũt ipoꝛũ eterminare a eſeentie. AQueſtio. ijj. möumᷣ ¶ Ntrũ ex impꝛeſſionibus illoꝝ lũiariũ cauſet᷑ in hoĩ- bus diuerſitas moꝝ.Et ꝙ ſic vr. Boe.in li.de ↄſola. Fatũñ eſt rebus mobilibꝰinberẽs diſpõ.p quã ꝓuidẽ tia ſuis queq; nectit oꝛdinibus.Siliter etiam aug.in v. de ciui.dei dicit ꝙ fatũ eſt vis poſitiõis ſiderũ.qua exiſtente.qũ quis ↄcipit᷑ vel naſcit᷑.cognoſcit᷑ q̃tis fu turus ſit.Ex pꝛima auẽte hr ꝙ fatuz vere cſt. ex ſcda hĩ ꝙ fatũ eſt vis ſtellaꝝ.ẽ ſi totũ regimẽ vite oſiſtit i fato ſicut dicit boe.⁊ fatũ ẽ vis poſitiõis ſiderũ. ſicut dicit Aug.tunc regimẽ vite ⁊ diuerſitas moꝝ pẽdet ex virtute ſiderũ. Ite phs in li. de eloꝝ ꝓpꝛictatibꝰ dicit ꝙ regna vacua facta ſunt.⁊ terre depopulatce ſt apud cõiunctionẽ duap magnaꝝ ſtellaruz. ſ. iouis et ſaturni.ſed hoc nõ eſſet niſi bella ⁊ lites hoim ex aſtij penderent.ẽ ⁊c. ¶ Itẽ bocipᷣm vr p ſacrã ſcripturaʒ Math.ij.magi cognoucrũt oꝛtũ regis ꝑ apparitiões ſtelle. Et in ꝗohᷣ.ᷣdicit dñs.nõdũ venit hoꝛa mca. ſili ter Johᷣ.viij. Memo appᷣbendit eũ.qꝛ nõdũ venit ho ra eius.ſi g̊ natus fuit ſub ↄſtellatiõe.⁊ hoꝛã tꝑis ex- pectauit in ſua paſſiõe.vr̃ ꝙ; multo foꝛtius om̃es alij boies regi ⁊ gubernari habeant ⁊ diſponi p̃m ſtella⸗ rum virtutẽ. Seiiznn vr̃ exꝑientia. In moꝛtibꝰ em̃ regũ vt dicũt aſtronomi ⁊ mathematici de mult reqſiti m aſtrologie iudiciũ multa pᷣdicũt vera. boc aũt nõ eſſet niſi moꝛes ⁊ affect boſn diſponerentur ym virtutẽ ſtellaꝝ.̊ ⁊c. ¶ Itẽ hocipᷣm vf rõne certa Ad vniuerſitatis oꝛdinẽ ſpectat ⁊ ad pfectionẽ regi minis vt nihil caſu fiat reſpectu diuine puidentie. ̈ ſi deus regit ignobilia p nobilia. et coꝛruptibilia ꝑ in coꝛtuptibilia.⁊ inferioꝛa ꝑ ſuꝑioꝛa.vr ꝙ nihil in bis inferioꝛibus fiat qdð a ſtellaꝝ vᷣtute ⁊ influentia nõ ꝓp cedat.⁊ ſi hoc ic. diuerſitas moꝝ cãt᷑ a virtu te Slellaclanl.. ic itra. Deut.iiij. Solem ⁊ lunaʒ ⁊ omnis aſtra celi creauit dñs deus in miniſteriũ cũ⸗ ctis gentibns que ſub celo ſunt.ſᷣ qdð eſt creatũ in mi aliter em̃ eẽt creatũ in dñiuz. nõ in miſteriuz.ſi igitur aſtra celi ſunt creata in miniſteriũ S ex eis nõ pẽdẽt niſteriũ hoĩs nõ pᷣdominat᷑ ei in regimine ⁊ virtute. pꝛincdipaliter moꝛes bominũ.¶ Itẽ boc vr autoꝛita etiã moꝝ te ipſius ptolomei maximi aſtronotmi qᷓ dicit è ſapi. ens homo dñabit᷑ aſtris.ſed hoc nõ eſſet ſi mo mimũ cauſarent᷑ ex impꝛeſſioniboſtellan.S c. · JItẽE bocip̃m vr̃ ratione oñſiua.qd recte oꝛdinatũ ẽt hmõi.nõ tẽdit niſi ad rectũ.v celũ cũ ſuis ſideribus a bonos moꝛcs. aut bonitas moꝝ nõ cauſat᷑ cx poſiti/ one ſiderũ. ¶ pima ↄditiõe rectiſſime oꝛdinatũ ẽ.& nũqᷓ; niſi ad bo-⸗ a lui⸗ 4 nos moꝛes ⁊ rectos tendit.ꝗᷓ aut om̃s hoies babent ris.hinc eſt ꝙ ſol nõ tm̃ illũiat ſᷣ ⁊ inflamat.Auia vo tẽ G̊ vx ꝑ rõnẽ ducentẽ ad impoſſibi le.ſi em̃ diuerſitas moꝝ cãt᷑ a poſitõibꝰ ſideꝝ. cũ mo⸗/ tus eoꝝ ſi eẽt nalit᷑ ⁊ necrio. nec erit li.ar. nec valebit cõſiliuʒ. nec mexritũ erit. nec laus. nec vitupiũ.ſi h̊ igit᷑ ẽ maxi mi incõucniès. impoſſi ibile ẽ diuerſitas moꝝ cau⸗ ſet᷑ a poſitionibꝰſi iderũ. R.dm qꝙ moꝛes bim : euentus futuroꝝ a ſideribꝰ cauſari dupłr põt intelli. t nalis ⁊ neceſſariꝰ.diuerſitas moꝝ ĩ hoibꝰ Aut necrio et ſufficienter. aut diſpoſitiue ⁊ ↄtingent Si pᷣmo mõ dicet᷑.ſic nõ tiñ eſt falſum. imo ⁊ hereti⸗ cũ ⁊ dyabolicũ figmẽtũ.qꝛ repugnat xpᷣiane religiõi. repugt ſenſui.⁊ repugt etiã rõni. Chꝛiſtiane religiõi repugnat dũ eſt veritatẽ fidei ⁊ honeſtatẽ moꝝ.ve erꝛoꝛe nõ põt ſaluari.duʒ em̃ poit ritas em fidei in H oia a ſideribꝰnecrio euenire.tollit meritũ ⁊ oↄñter tol lit hmiũ.tollit etiã grãm.⁊ p ↄñᷣs gloꝛiam. Honeſtas noꝝ ꝑ hunc er:oꝛẽ piudiciũ patit᷑.dũ culpa pec cant in ſidera refũdit᷑. ⁊ licẽtia male faciẽdi ſine repᷣ⸗ benſione ↄcedit᷑.⁊ hõ ad adoꝛandũ ⁊ colendũ ſidera incuruat᷑. Et iſte ẽ finis hꝰerroꝛis peſſimi.qꝛ ad ydo⸗ latriã ꝑpducit.⁊ in ̊ pʒ ̊ eẽ cõmerciũ dyaboli q ma xime ad hoc intẽdit hoiem ꝑtrabere vt faciat ſe ado⸗ rari ⁊ coli. Senſui etiã reput.qꝛ ſenſibili exꝑiẽtia in eadẽ ↄſtellatõe ↄceptos ⁊ natos videmꝰdiuerſificari in moꝛibꝰ. ⁊ euẽtibꝰ.⁊ nãlibꝰ ꝓpꝛietatibꝰ.⁊ iſtud ma⸗ nifeſte appet in iacob ⁊ eſau.qͥ ſi ↄcepti ⁊ nati.⁊ tñ ĩ oibꝰhis ſunt diuerſificati. Appet etiã.qꝛ in oſtel latõ⸗ ne eadẽ naſcit᷑ filiꝰregis ⁊ filiꝰruſtici.naſcit᷑ ctiã hõ ⁊ aſinꝰ.naſcit᷑ feia ⁊ maſculꝰ.q nec cõicãt in moꝛibus. nec in euentibꝰ.ec in nalibꝰ ꝓpꝛietatibꝰ. et hip̃m ꝓ bat greg.in omel.ephie ſic. YFateri mathematici ſolẽt qꝛ ſi qͥs ſub ſigno aqrij naſcit᷑. piſcatoꝛis in bac vita miſteri ſoꝛtiat᷑. piſcatoꝛes vo gethõ vt fert᷑ nõ bʒ. qᷣſ Fdicat ꝙ; nemo ſłᷣ ſtella aq̃rij naſcit᷑.vbi piſcatoꝛ oi/ no nõ hf: Dicũt ctiã ꝙ qͥ ſo ſigno libꝛe naſcũt᷑ trape zete futuri ſt.in muli añt locis ſub libꝛa multi naſcũ „* tur vbi traplʒete penitꝰ i noꝛant᷑. Repugt nihilomi norecte rõni.dũ ſuꝑioribꝰpᷣponit inferioꝛa.⁊ in ſe im plicat ria. Suꝑioꝛibꝰnãq; pponit inferioꝛa.dñ boi pᷣponit aſtra.qᷓ ẽ creatura digniſſima. ſic phs teſtat᷑. Trecta rõ hoiem eẽ finẽ oim q̃ ſũt.Et iõ diẽ greg. TNi tã qppe hoim ſolꝰqͥ ceauit ↄditoꝛ admĩiſtrat. nõ.n. ꝓpter ſtellas hõ.ſᷣ ꝓpt᷑ hoiem ſtelle facte ſt.vũ igit hH erꝛoꝛ moꝛes hoim aſtij ſubijcit.inferioꝛa ſuo ſupioꝛi. ⁊ ignobilia nobilioꝛibus pᷣponit. Mõ ſolũ aũᷣt h̊ rati oni repugnat.p etiã qꝛ in ſe oppoſita implicat. Dicit em̃ ꝙ qꝛ moꝛes hoim pendẽt ex aſtris ⁊ ↄſtellatõibꝰ. iõ aſtra ſunt venerãda. ⁊ ↄſtellatiões obſeruãde.⁊ H̊ eſt poncre duo rontn Ant em̃ nece eſt euenire hoi m ↄſtellatões ſideꝝ.aut nõ.Si nõ. nõ ſũt fata me tuenda. Si ſic. ̊ nõ ſunt aſtra veneranda,. dũ g poit fata eſſe metuenda.⁊ aſtra veneranda. poit duo con traria. Itẽ aut euenit hoi ſm ꝙ ↄſtellatõ in ſuo oꝛtu exigit. aut nõ. Si ſic. fruſtra ſunt ↄſeruande ↄſtella tiões in actibꝰſuis.cũ ſᷣm pᷣmã ↄſtellatõnẽ nece ſit ei bõa vł nꝛala enenire. Si nõ ĩ pma pↄſtellatiõe. pi rõ ne nec in ſeãntibꝰ.igit᷑ nulle ſt obᷣuaqe. Dume,0 9 4 — — bic ervoꝛ ponit ↄſtellationes effectum babere.⁊ po/ nit ↄſtellationes obſcruandas eſſe poſt bominis na/ tiuitatẽ. aperte videt᷑ ſibijpſi cõtradicere.et ſic iſte er⸗ roꝛ repugnat ſenſui ⁊ fidei ⁊ rationi.Noc aũt triplex incõueniẽs quod dictũ eſt colligit᷑ ex verbis dam̃.et grego. ⁊ aug. Scom igit᷑ hunc modũ dicendi.ſcʒ mo xres boim ⁊ euentus futuroꝝ a ſtellis neceſſario ⁊ ſuf ſficienter cauſari. falſitas incurrit᷑ ⁊ bereſis ꝑiculoſa. Si añt dicant᷑ moꝛes hoĩm a diſpoſitionibus ſiderũ variari diſpoſitiue ⁊ ↄtingenter.ſic põt habere veri/ tatẽ.qꝛ nec rõni nec fidei repugt. Planũ ẽ.n.ꝙ diſpõ coꝛpis varia multũ facit ad variatõneʒ affectionũ ⁊ monꝝ aic.vt plimũ.n.aia ↄplexões coꝛꝑis imitat᷑.vñ colerici ſunt iracundi. ⁊ ſanguinei ſũt benigni. ⁊ melã colici ſunt liuidi. ⁊ flegmatici ſunt pigri. hoc aũt non eſt necrio.aia em̃ ſuo coꝛpoꝛi dñat᷑.maxime qñ eſt ad iuta ꝑ grãz. multos em̃ videmꝰ coler icos màſuetos. ⁊ melancolicos benignos.OQm̃ igit᷑ virtꝰ coꝛpoꝝ cele ſtiũ oꝑpat᷑ ad mixtionẽ ⁊ qualitatẽ cõplexionũ.hinc ẽ ꝙ; ꝑ cõſequẽs oꝑat᷑ qͥdãmõ ad q̃litatẽ moꝝ.valde tñ de longinq̊.plus em̃ facit ad qᷓlitatẽ cõplexionis vir/ tus nature inferioꝛis.qᷓ; virtus ſideris. Ande Augꝰ. v.de ciui.dei in ſolutiõe cuiuſdã qõnis de fratribꝰ du obus q ſil infirmabant᷑ ⁊ curabant᷑.vñ hoc eſſet:ma gis cõmẽdat rõnẽ ypocratis phᷣici qᷓ; aſtronomi.ypo cras em̃ rñdit ꝙ hoc erat ꝓpter ſilitudinẽ cõplexiõis. ⁊ aſtronomꝰrũdit ꝙ erat ꝓpt᷑ idẽtitatẽ ↄſtellatõnis. Meliꝰ em̃ rũdit phicus.q;ꝛ cãm reddit magis ꝗꝓpꝛiã 2 magis ꝓpiquã.Si g b mõ quereret᷑ vtrũ impᷣſſiões ſiderũ aliqͥ mõ diſponãt ad varietatẽ moꝝ.rñdendũ cẽt ꝙ ſic.verũtñ nõ diſpõne necria ⁊ ꝓxima ⁊ ſufficiẽ tcc. ſ diſpõne remota ⁊ ↄtingẽte. Si aũt querat᷑ vtrũ ſit cã ſufficiens.Rendẽdũ ẽ ſilit᷑ ꝙ nõ.qꝛ ↄꝛiũ dicẽ ẽ he reticũ ſic pᷣꝰoñſuʒ ẽ.¶ Ad illud ̊ qdð obꝛ de fato.dð. ꝙ de fato alit loqͥt᷑ boe.⁊ alit᷑ aug. Boetiꝰem̃ loqͥt᷑ de fato pꝓut eſt aliqͥd ᷣm veritatẽ.⁊ ſic fatũ noiat oꝛdi/ nẽ in rebꝰmobilibꝰad diuinã ꝓuidẽtiã relatũ.oꝛdinẽ inaquã nõ ſolũ ſᷣm nãʒ ⁊ cãʒ necriã.ſᷣ etiã ſᷣm liberta/ tcxcxẽẽ volũtatis ⁊ ↄtingẽtiã.Dicit em̃ ſic in li.de ↄſo.ꝓui dẽtia cũcta ꝑiter.q;uis diuerſa.qᷓ;uis ifinita ↄplectit᷑. fatũ vo ſingula dirigit in otſi oct fots⸗ tpibus diſtributa. Et h̊ tꝑalis oꝛdinis explicatõ in diuie mẽ tis adunata ꝓſpectu puidẽtia ẽ.eadẽ vᷣo adunatõ di geſta atqʒ explicata tpibꝰ fatũ vocat᷑.⁊ ſic ptzꝭ ꝙ boe tius fatũ accipit generalit᷑ ad egreſſũ ⁊ decurſuʒ oim ren.ſiue volũtariaꝝ.ſiue nãliũ.ſiue necariaꝝ.ſiue cõ tingentiũ.Aug.vo in.v.de ciui.dei accipit fatũ ſᷣm ex timationẽ phoꝝ.qͥ vocãt fatũ vim poſitiõis ſideruʒ ⁊ ↄſtellatiouũ pm quã cũcta necrio eueniũt in his in ferioꝛibꝰ.⁊ ſic fatũ nihil eſt.Et oñdit ipſe ꝙ nihil ſit.⁊ ita ceqͥuoce accipit fatũ boe.⁊ aug.⁊ ꝓpter hoc nõ fit aſſi umptõ ſᷣ medio.ſᷣ magis equocationis acceptio. Vpter quã tollẽdã de medio dicit Aug.in.vj.de ciui. Wei. ꝙ ſi qͥs fatũ wcat oꝛdinẽ cãꝝ quẽ de? inſtituit.cũ B; ſit verũ. ſniam teneat ⁊ lingu coꝛrigat.qꝛ ſᷣm cõeʒ vſum accipit᷑ ſicut mathematici accixe ↄſueuerũt. Aã illud qdð obꝛ ꝙ bella cãnt᷑ ex coiũctiõe ſiderũ. Irxrit etiã deu S= ¶Diſt. xv. de ꝓductiõe rerũ mixtaꝝ ⁊ ſenſibilium. .ꝓducãt aque reptile ⁊c. Supꝛa egit magiſter de rer au enenwul. um. in hac pte agit de ꝓductiõe mixtoꝝ ⁊ ſenſibili vt aialiũ.Et qm ad aialiũ ꝓductionẽ facta ẽ vni⸗ uerſitatis còplłetio.et ad cõpletionẽ ſequit᷑ ab oꝑe ceſſatio. Idco iſta ꝑs babet tres. In pꝛima agit de Hm & illud vᷣbũ phᷣi nõ tribuit aliud ſideribꝰqᷓ qᷓn dã diſpõnẽ ad tales effectꝰ ex qᷣbꝰbella generant᷑. Ex motiõe em̃ alicuiꝰhũoꝛis põt aliqᷓ affectio in aia exci dñari ſeipos ſubijcit.hinc ẽ ꝙ miti ſe ſubijciũt im/ tari quã tũ nõ neceſſe ẽ ponẽ.qꝛ aia põt eã repꝛime re.ſ qꝛ multi ſt inſecutoꝛes paſſionũ.⁊ eis quibꝰpñt pCᷣ̃ſſionibꝰaſtroꝝ.⁊ ideo frcq̃nt᷑ aſtrologi wra pᷣdicũt.S t maxie circa hoies aialiter viuẽtes.circa vo ſpũaliter ſapiẽtes q̃ͥ dñant᷑ paſſionibꝰ pauca pñt vera pᷣdicẽ. imo ſiẽ dicit enaſrono n Prholoment Jnis hõ dñabit᷑ aſtr.¶ ↄſtellatõne.dᷣm c fim̃ eſt. nec appꝛobauit ſtella ſub cuiꝰregimie naſceret᷑.nec in patiẽdo expectauit hoꝛã fatalẽ.ſ̊ i natiuitate appuit ſtella vt ſignũ.in paſſiõe vo tpᷣs expectauit ſibi a deo pᷣdeſtinatũ ⁊ figur lega⸗ libꝰpᷣſigtũ.Et ſi q̃ras.vñ h̊ ꝙ magi ꝑ illã ſtellã cog uerũt regẽ.dᷣm ꝙ h̊ nõ ſolũ hñana inuentiõe fuit.&ᷣ ſue ment attẽtõne ⁊ diuia reuelatõne. Pꝛeterea illa ſtella nõ fuit cũ alijs ſtellis creata.ſ̃ i natiuitate dñi fuit pꝓducta.nec motũ hũit aliaꝝ ſtellaꝝ. ſicut dicit Crib.nec fuiſſe credit᷑ in oꝛbibꝰaliaꝝ ſtellaꝝ.ſ longe inferiꝰadeo vt directe apꝑeret ſuꝑ domũ. ill qd obᷣr ꝙ mita vera pᷣdicũt.⁊ maxie h̊ apꝑet i ſtella cometa q̃ apꝑet ex moꝛte regũ.dð ꝙ in bis q̃ ↄſide/ rant᷑ circa motũ celęſtiũ coꝛpoꝝ infallibilit᷑ pnñt vra pᷣ̃dicẽ ⁊ ꝑ artẽ.ſiẽ de eclipſi ſolis ⁊ lune. In his vo q̃ ↄſiderant᷑ circa effectũ reꝝ inferioꝝ qᷓ eis ſbᷣſunt.p⸗ babilr ⁊ ꝑ artẽ pñt vera pᷣdicẽ.nõ tñ ſꝑ ſic circa tẽpe/ ſtates ⁊ ſerenitates ⁊ bmõi. In his vo q̃ ſt li.ar.fre/ quẽter ita dicũt falſa ſic ⁊ vera.⁊ ſi aliqũ vera videã⸗/ tur dicẽ.Bᷓ eſt vel caſu vel dyabolico inſtinctu. Naxʒ dyaðĩ ſic dicit aug.ſe libẽter imiſcet in hmõi diuinatõ nibꝰ. Hec valet id qð obijcit de ſtella cometa.qꝛ put ſignificat moꝛtẽ reg nõ fit nã.ſᷣ dino iuſſu vt diẽ R maſce.Si em̃ naliter fit.nõ vẽ rõ qᷓre mag appareat in moꝛte pꝛincipis qᷓ; in moꝛte ruſtici.niſi foꝛtæe tu di⸗ cas ſiẽ volũt aliq̃ aſtrologi dicẽ.qꝙ ſtella aliq pᷣeſt pᷣn cipi qᷓ in eiꝰmoꝛte diuino iuſſu ad ſe trabit ꝑtes cele ſtes ꝗᷓ erãt in eiꝰcoꝛꝑe.quibꝰabſtractis a coꝛpe gnat᷑ diſſolutio in eo qd remanet.⁊ dum ſurſum trabunt ⁊ ſtelle appꝛoximãt faciũt comã.Sed tũc manet q̊o quare ſimiliter nõ fit circa ruſticũ: Ideo ſecurius di ci poteſt ꝙ cometa aut nõ ſignificat moꝛtẽ pꝛincipis ſed ſolũ hoc accidit ꝙ moꝛiat᷑ in ciꝰ apparitiõe.Aut ſi ſignificat. hoc fit diuino iuſſu quo magis eius moꝛ tem pᷣnunciat.tum qꝛ eſt ꝑſona cõis.tũ qꝛ ex hoc põt frequenter oꝛiri ꝑturbatio regni.in cuiꝰ cuſtodia ma eis ſollictant᷑ angeli dũ bonũ cõe pᷣponũt bono ſpe⸗ illud qð regit᷑ ꝑfecte ſubijciat᷑ regenti.dvᷣm ꝙ boc v rum cſt vbi regens aliquid regit ꝑx modũ dñantis nõ ↄ modũ miſtrantis.vñ qꝛ bumani actꝰ regunt a di/ uina ꝓuidentia ſicut a dominante.nibil euenire põt pᷣter ipſius ꝓuidentie intentionem ⁊ cognitionecʒ.et ita nihil caſu.qꝛ vo ab aſtris dirigũt᷑ ſolumõ ꝑ modũ miniſterij.iõ nõ opoꝛtet ꝙ ꝑ oia ſubdaut᷑ eis.nec hoc exigit ꝑfectio vniueiii. ductiõe reꝝ ſimpliciũ ⁊ inſenſibili⸗ ſernſibilium ꝓductione. In ſecũda de diuinoꝝ operum ꝑfectione.ibi.oibus aũt creatis atq; iſn itis ⁊c. In terca agit de ſeptimi diei requietionc.ibi. Jã de ſeptime dici reqᷣe alidd nos cod opoꝛtet ⁊c. Pꝛima ꝑs bʒ Ad ill qdð obᷣr ꝙ dñs natꝰfuit ſbᷣ Sa d illud qd obẽ ꝙ de ꝑfectione oꝛdinis eſt ꝙ S4 te t ſolerde⸗ matöthe gcnciait fnutuus, grüibii Neche hn⸗ eN ge⸗ . Uennsteton ſonuaant Coriisra Neitcbfmbe⸗ ſeginaniaſ oltcudi tilchen:e cinnſbgen ſomninlun⸗ Nun Arim — ſcs⸗ einnockingin ſun on NN lagemickt Knoendariii ſiknedſeinm ntſaſunt lſonitie unne ninuhu llgenirs Kiiliglign elutimmne⸗ iinn⸗ ſune i ulu nfiie ukſdat⸗ ſarles liſclicn nntdeflt⸗ Perui lmuer N l ſardin wiſnd ebneiſc ginneiſ flbimne e ti abing iltaut sdoiklt iiten tuütund anng wiͤſaſnid eng iniſrun ichniitf rbr ol sNs pirnntmi Sagtienne Pyluneg mums mt gynti, mscion zgaborhe baſodun innn, ne NAnoc R iingtt Deoge aͤn⸗ Di. X duas. In pꝛima deterininat de pductione aialium eł aquis. In ſeda de pductiõe aialiñ ex ter:a. ibi. Seqt di xit deꝰ. ꝓducat terra ⁊c. In ꝗᷓ ꝑte pᷣmo determinat veritatẽ.deinde ſoluit dubit ſolet de venenoſis.Aliã ibi.Oe q̃buſdã etiã minuſ᷑. matiõc hʒ duas. In pᷣma oñdit qualiter in ꝓductiõe hois facta ẽ 2 ↄſummata ca eandẽ diſtinctionẽ explicat diuerſas ſnias catholicoꝝ tractatoꝝ.ibi. In hac em̃ reꝝ diſtinctione catholici tractatoꝛes ⁊c̃. ¶ Similiter tercia ꝑs habet duas. In pᷣma vcritatẽ explicat. In ſcda qõnẽ monet ⁊ determi nat.ibi. Sed querit᷑ quomodo ſeptimo die dicat᷑ deus ꝛc. XVa te diei. Pe ope ſex⸗ * Determinat de ꝓductiõe animaliũ ex ada. a Ixrit etiã deus. Pꝛoducãt aque reptile aĩe vi uẽtis ⁊ volatile ſuꝑ terrã ⁊c. Opus qnte diei eſt foꝛmatio piſciũ ⁊ auiũ.quibus duo elemen ta oꝛnant᷑.⁊ de eadẽ mã.i.de aquis piſces ⁊ aues crea uit. volatilia leuãs ĩ aera.⁊ natatilia remittẽs gurgiti. ¶ Determinat veritatẽ de ꝓductiõe aĩaliũ ex tra. b Seq̃tur dixit deus. Pꝛoducat terꝛa aĩam viuẽtẽ. iu⸗ menta et reptilia ⁊ beſtias terꝛe ſᷣm ſpẽs ſuas ⁊c᷑. Se⸗ xte diei opus deſcribit᷑.cũ tra ſuis aialibꝰoꝛnari dicit᷑. MQAuerit vtrũ poſt peccatũ venenoſa anĩalia noxia facta fuerint.an ꝓpter pctm̃ nocere ceperint prius fa⸗ cta innoxia. —C 1C ¶ QAueri ſolet de venenoſis ⁊ ꝑnicioſis aĩantibꝰ.vtruʒ poſt pctm̃ hoĩs ad vindictã creata ſint.an potius cre/⸗ ata innoxia pctõribus nocere ceperint? Sane dici po⸗ teſt.ꝙ creata nihil hoĩ nocuiſſent ſi nõ peccaſſet. Pu⸗ niendoꝝ nanq; vicioꝝ ⁊ terrendoꝝ.vel ꝓbande vłꝑ⸗ ficiende vel ꝑfruẽde virtutis cã nocere ceperũt.Fuer̃t creata innoxia. ꝓpter pctm̃ facta ſunt noxia. atiões duas. Anã ibi. Queri iliter ſcda ꝑs in ꝗᷓ determiat de operũ diuinop ↄſum diſtinctio reꝝ. In ſcda vo cir a ¶ Pꝛoducãt aqᷓ repti- le aie viuẽtis. Contra.re ptilia ⁊ natatilia diuerſa rum ſunt ſpẽꝝ. cũ ꝓdu cta ex aqͥs ſint natatilia. nõ debent dici reptilia. Itẽ cñ reptilia ſpectẽt ad oꝛnatũ terꝛe.nõ videt᷑ ꝙ ſpectẽt ad oꝛnatũ aque. Itẽ videt᷑ hic eſſe nuga⸗ tio cum dicit reptile ani⸗ me viuentis.ois em̃ aia eoipᷣo ꝙ eſt anima viuit. Re. dom ꝙ in aialibꝰ dif fert motus rependi a mo tu gradiendi. Motꝰ em̃ rependi attendit᷑ pᷣm tra ctionẽ.anial em̃ qd repit anteriꝰaliquã ꝑtẽ ꝓten/ dens. etiã cum illa aliqᷣd appbẽdẽs.coꝛpus trabit totũ ſuũ poſt ſe.ſicut ptʒ in vermibus. motus vo gradiendi eſt ꝑx impulſio onẽ.quantũ igit᷑ ea q̃ na tant ſe trahunt ⁊ ꝓtẽdũt anterius.⁊ extendendo ſe ad anterius. quaſi tenẽdo ſe ad ſoliditatẽ el groſſiciẽ aqᷓ trabunt totum coꝛpꝰſuũ. ſicut patet in natantibus. hinc eſt ꝙ oia natantia dicunt᷑ reptilia.⁊ ſi ptingat ea aliquando gradi ſicut eſt in cocodrillis ⁊ aliqbus que verſant᷑ in aquis ⁊ in terꝛa.denoiant᷑ tñ a motu qͥ eſt petit eis ̃m habitationem in aquis. Aolatilia aũt nõ dicũtur reptilia quis vid ſces in aquis. Eſt cnim diuerſus modus mouendi. quia impulſu magis mouen volat. claudit᷑ aer in cõcauitate alan.et dũ ale applicãtur ad coꝛpus. rioꝛi tractu. ⁊ ex illo impulſu coꝛpꝰ auis ꝓcedit anteriꝰ.et ideo volatilia ſub rep etiam ſub genere greſſibilium.qꝛ nõ mouent᷑ virtute pedum.ſed virt eis magis naturalis.ſ.qͥ com eant᷑ ſe ferre in aera.ſicut pi⸗/ tur q́; tractu. Dum em̃ auis violenter acr ꝑpellit᷑ ex ꝑte alaꝝ poſte- tiliũ noie cõpꝛehendunt᷑.ncc ute alarum. AUnde poteſt ſic ſumi diui/ ſio animalium q́;tum ad motum. qꝛ aial aut mouet ſe anterius trabẽdo.⁊ ſic eſt reptile. ſiue ſit in aquis ſiue in terra.Aut impellendo.et hoc dupliciter. Aut pedibus ⁊ ſic eſt greſſibile. Aut alis ⁊ ſic eſt volatile.⁊ ſic ptz S nne iſces dicunt᷑ rept e.immo eſt in plus pliciter. Ano modo quod ſetrabit vi oꝛis ſicut vermes.Alio mõ qð ſe trapit vi cio modo qð ſe trahit vi penulaꝝ vt piſces.Quarto modo dicit᷑ tẽ coꝛpis applicat terre.q;uis habeat pedes.ſicut lacerte ilia. ⁊ falſum eſt illud quod pᷣmo ꝗponit᷑ꝙ reptile diſtinguit᷑ contra aquati/ d illud quod obijcit᷑ ꝙ reptilia ſpectãt ad oꝛnatũ terre.dᷣm ep reptile dici᷑ quadru/ coſtarũ ſicut ſerpentes.Ler t reptile large qð in mouẽdo ſe magnam par ⁊ ſtelliones.⁊ ſic m diuerſas acceptiões reptile pᷣt ꝑtinere ad oꝛnãdũ diuerſa elementa.Ad illud quod querit᷑ quare dicit᷑ aic viuentis.dᷣm ꝙ vita manifeſtat᷑ maxume ꝑ ſenſum ⁊ motumiõ aia viuens appellat᷑ que viuit vita manifeſta tum ⁊ ſenſum.talis aũt nõ eſt in plantis.ſed in aialibus.⁊ ideo ad dꝛñtiam plan reptile aie viuentis.quaſi in plantis ſit aia virens.⁊ in aimalibus ſit aia viu illa vo minime. tinentur:? Pe. O ⁊ hec eſt illa que dat coꝛpi mo⸗ tarum dicit. ꝓducant aque ens.quia hec mouent᷑ ⁊ ſentiunt. b ¶ Producat terra animã viuentem iumenta ⁊ rept⁊c. Aidet᷑ ibi eſſe ſuꝑfluitas.qᷓa m ꝙ terra inter cetera elementa minus eſt decoꝛa.ideo magis indiguit decoꝛari.Et iteruʒ. 2 quuuia ipa maxime pꝛeſtat pabulum aialibus inter cetera elementa. hinc eſt ꝙ plures animalium differentie oimne animal bꝛutum beſtia eſt. Si tu dicas ꝙ beſtia vocat᷑ animal bꝛutum qꝛ nocet.tunc ſuꝑſtuit dicere re/ ptilia. Item in f. non ſolummodo enumerant᷑ iumenta ⁊ beſtie ⁊ reptilia.ſed etiam pecoꝛa.ergo videt᷑ hic eſſe diminutio.querit᷑ igit᷑ de hoꝛum trium differentia et ſufficie dque ſunt in mari contineaut᷑ ſub vna differẽtia animalis que eſt reptile. ſiliter vyna difſferentia animalis.que cſt volatile.quare non ſimiliter omnia animantia ntia. Qucrit᷑ ctiam cum omnia animantia omnia animantia geris ſub terre ſub vna differentia cõ repiuntur in illa.oẽs aũt ille dꝛñtie reducuntur ad has tres differentias.quaꝝ numerus ⁊ ſufficientia poteſt accipi dupliciter. vel ex parte motus ipſoꝛum aialiũ.vel ex pte finis Ex uetur. aut mouctur tractu.⁊ ſic eſt reptile. Aut impulſu.⁊ ſic greſſibile. natum bſuire.aut manſueſcere. tis cõpꝛehendunt᷑ pecora. Ex ꝑte mot?ſic. Om̃e enim aial qd mo Et hoc eſt dupliciter. Aut eſt animal PHꝛimo modo dicitur beſtia. ſecundo modo dicitur iumentum.⁊ ſub iumen/ ꝑte finis ſic. Aialia em̃ facta ſunt ppt᷑ hoĩem.aut igit᷑ ſũt oꝛclinata ad bois iu⸗ * 5 . £ rrarar iramẽtũ.ſic ſunt iumẽta quaſi iuuantia.aut ſunt oꝛdinata ad bois exerci/ ciũ.⁊ hoc põt eſſe duplr. qꝛ aut exercent n manifeſte. ⁊ ſic ſũt beſtie quaſi vaſtie.aut occulte nocent ⁊ ſic ſũt reptilia qᷓ occulte nocẽt ⁊ inſidian calcaneo.hos aũt fines ⁊ ſi nõ baberẽt ſi hõ nõ ꝑec caſſet in actu. habẽnt tñ in aptitudnie. et ex ipſa aptitudine melius erudi ret᷑ tũc hõ in ſtatu inocẽ/ tie qᷓ; erudiat᷑ nũc ex actu in ſtatu culpe.⁊ ſic pʒ ho rũ triũ dꝛñtia ⁊ ſufficien/ tia.⁊ pʒ rñ ad obiecta. c hac em̃ reꝝ diſti. catho.tract.diſ.vt õ̊ dix. inueniũt᷑.Cõtꝛa.cũ nõ ſit deus diſſenſiõis ſ̊ pacl. ? ſcpᷣture ſint in eodeʒ ſpũ expoſite q̊ fuerũt ↄdite.ſi cut dicit grego.vr ꝙ nul/ latenus poſſint diſſenti/ re. Itẽ verũ vero nõ op/ ponit᷑. ſi catholici tra/ ctatoꝛes diſſcentiũt. vnꝰ bicit vcrũ ⁊ alt᷑ falſũ.ſed intellectꝰſcpᷣture nõ pᷣt cſ ſe niſi verꝰ. g cũ diſſenti/ unt.neceſſe ẽ alteꝝ ißoꝝł depꝛauare ſcpturaʒ.⁊ ita nõ erit catholicus tracta toꝛ.ſᷣ potis hereticꝰ. Reꝰ. dð.c& vis faciẽda eſt in H qꝗð dicit mgt diſẽtire vi⸗/ dent᷑.videt᷑ em̃ aliqñ qð eſt.⁊ vr aliqñ qð nõ ẽ. et hbᷣm hunc duplicẽ moduzʒ pᷣt intelligi vbũ mgr̃i.vt catholici tractatoꝛes i ali quo videant᷑ diſſentire ⁊ diſſentiant.in aliquo vi/ deantur diſſentiꝛe. non tñ diſſentiãt. Aliqd eni,s dicunt aſſertiue.⁊ aliq̃d dicũt opinãdo. tũ ad illud qð aſſertiue dicunt in hoc nõ diſcoꝛdãt.quia quod aſſerunt.ꝑ reuela/ 7 — 9 tionẽ ſanctiſpũs di – Querit vtrũ minuta aĩalia tũc creata fuerint. d ¶ BZe quibuſdã etiã minutis aĩantibꝰ qõ ẽ.vtrũ ĩ pᷣmis cõditionibus creata ſint? an ex rebus coꝛrupt poſtea oxꝛta ſint: Pleraq; em̃ de hũidoꝝ coꝛpoꝝ vicijs.vłex⸗ alatõibus terꝛe.ſiue de cadaueribꝰgignũt᷑.QAuedã ecẽ de coꝛruptiõe lignoꝝ ⁊ herbaꝝ ⁊ fructuuʒ.⁊ deꝰ autoꝛ oĩm cẽ. Põt aũt dici ꝙ ea q̃ de coꝛꝑibus aĩaliũ maxime moꝛtuoꝝ naſcũt᷑.cũ aĩalibus creata nõ fuerit. niſi po⸗ tẽtialit ⁊ mãlit. Ea vo q ex terꝛa vł ex ads naſcũt᷑ vel ex eis qᷓ terꝛa germinãte oꝛta ſunt.tũc creata fuiſſe nõ incõgrue dici poteef. .. etmĩat de operũ diuioꝝ ↄſũmatiõe.oñdẽs q̃lit in ductiõe hoĩs facta ẽ ⁊ ↄſũmata diſtinctõreʒ. e taq; dñs et poſſeſſoꝛ.qͥ ⁊ oĩbus pᷣferẽdus erat.vñ ſeqᷣt᷑ Vidit deus ꝙ eẽt bonũ et ait. Faciamꝰhoĩem ad ima ginẽ ⁊c̃. Sed anteqᷓ; de hoĩs creatõe tractemus.qð ſu pꝛa bꝛeuit tetigimus pleniꝰ vᷣſa ntes clarius faciamus Ervlieet diuerſas ſnias catholicoꝛuʒ tractatoꝝ de . eadẽ rerũ diſtinctione. f ¶ In hac em̃ reꝝ diſtinctõne catholici tractatoꝛes diſſẽ tire vt ð diximus inueniunt᷑.Alijs dicẽtibus res crea⸗ tas eẽ atq; diſtinctas ſᷣm ſpẽs ſuas ꝑ interualla ſex di erũ.Quoꝝ ſnie.qꝛ lr̃a geñ.magis inſᷣuire videt᷑. atq; ibꝰaũt creatis atq; diſpoſit nouiſſime factus ẽ hõö Quare pt⸗ omnia fact? E hõ. BGeñ.j. catholica eccia magis appꝛobat.iõ hactenꝰſtudioſe do cuimus quõ ex illa cõi mã pᷣus infoꝛmiteꝛ facta.poſtea coꝛpꝑaliũ rerũ genera ꝑ ſex dierũ volumina diſtinctim ſint foꝛmata.Alijs aũt videt᷑ ꝙ nõ ꝑ intualla tempoꝝ facta ſint.ſʒ ſi ita foꝛmata ad eẽ ꝓdierũt.Qð aug.ſu⸗ per geñ.pluribus modis nitit᷑ oñdere.dicẽs ela qtuoꝛ ita foꝛmata ſic mõ apparẽt ab initio extitiſſe.⁊ celũ ſide ribꝰ oꝛnatũ fuiſſe. QQuedã vo ñ foꝛmaliter ſᷣ malit tũc facta fuiſſc. Que pꝰꝑ tꝑis acceſſum foꝛmalit diſtincta ſunt.vt herbe.arboꝛes.⁊ foꝛte aĩalia. Oia & in ipᷣo tẽ⸗ poꝛis initio facta eẽ dicũt.ſᷣ quedã foꝛmalit᷑ ⁊ ſm ſpẽs q̃s habere cernimus.vt maioꝛes mundi partes.que⸗ dam vo materialiter tm̃. Sed vt dicunt. moyſes lo/ quens rudi ⁊ carnali plo.locutiõis modum lꝑauit te deo loquẽs a ſili hoĩs qͥ ꝑ moꝛas tẽpoꝝ oꝑa ſua perfi⸗ it. ci ipe ſimul ſua opa fecerit. Elñ aug. Ideo inquit moyſes diuiſim refert deũ illa oꝑa feciſie.qꝛ nõ potuit ſilab hoĩe dici qð a ðo ſil potuit fieri. Itẽ potuit diui / dẽ ſcpᷣtura loq̃ndi tꝑibꝰ.qð ᷣs oꝑandi tꝑibꝰ ñ diuiſit. Illi q his auẽtibꝰ⁊ alijs hmõi ihentes dict q̃tuõ elem bꝰ mũduũ in mãꝗj et foꝛma ita fuiſſe ſil. alijs vᷣo ꝑ in fualla tẽpo rũ et dieruz. hm q̃ expoſi tio pꝛemiſſa bucuſq; de ducta eſt. cũt.q̃ nõ eſt ſibi cõtrarius.in eo vᷣo in qͥ opinant᷑.diſſentire poſſunt. ⁊ aliqñ diſſentiũt. quis opinio venit aliqñ ex ꝓbabili ↄiectura rõis in q̃ hõ frequent᷑ decipit᷑ deceptiõe potiꝰ q̃ ẽ pena qᷓ; culpa.a qua vix aliq̃s tractatoꝝ catholicꝰimmũis fuit.⁊ iõ talis diſſenſio repᷣhenſibilis nõ eſt.q;uis em̃ diſcoꝛdẽt aliq mõöõ iudicia. cõcoꝛdãat tñ deſideria. oẽs.n.catholici tractatoꝛes veritatẽ dicere volũt. Et ſic pʒ rñꝰ ad illud qð obr. Aliter poſſet dici ſicut ſupꝛa tactum fuit.ꝙ et ſi diſſentire videant᷑.non tamen diſſentiũt.qꝛ nõ dicũt quid fu erit in re.ſed quid congruum eſſe potuerit.nec dicunt quid legiſlatoꝛ.ſ.moyſes in illo verbo intellexerit.ſᷣ ma gis quid ſpirituſſanctus intenderit qui eum illuſtrauit. et quoniam diuerſi modi pꝓducẽdi ſiue ſimul ſiue ſuc iue congruere poſſunt diuine potentie.⁊ ſpũſſanctus in eadem ſcriptura multa ſimul intclligit.et facit ex poſi cis tenuit viam alioꝝ ſan Ssf⸗ ——.—èð E » toꝛes intelligere.ideo ⁊ ſi diſcoꝛdia videat᷑ inter doctoꝛes ᷣm exterioꝛẽ faciem littere.nõ tamen eſt viſcor a ſm veritatem. et ideo ſignanter dicit᷑.diſſentire vident᷑.nõ diſſentiin . nt. nõ dif it. vñ aug.in libꝛis ſuis in multis lo⸗/ ctoꝝ.ex quo patet ꝙ nõ erat eis cõtrarus. pnsgi che⸗ Se⸗ Apein. 0N Mrp omiaf 4 d. 1 beſi. 1 R ſe 1R ug ed ſe 1 füfem e näkſ. ie Uiwri 7 . . —⸗ * 8 *. „ *. . ⸗R „ . * . . . . —„ . 2 — . . . aiauauaaa atq; celi luminaria ita foꝛmata ſimul eẽ ⁊ habuiſſe JZJÿẽ Apoc.iiij. Zoh. v. liter. ptim cauſaliteer. Erplint yveritatẽ de ſeptime diei reqe. ¶ Gã de ſeptime diei reqe aliqͥd nos eloq opoꝛtet. Scqi⸗ ptũ eſt. qꝛ cõpleuit de die ſeptimo opꝰ ſuuʒ.⁊ reqeuit die ſeptio.ab vniuerſo oꝑe qð patrarat. Reqeuiſſe dr dey⸗ die ſeptimo.nõ quaſi opando laſſus.ſᷣ ab vniũſo ope reqeuit.qꝛ nouã creaturaʒ facere ceſſauit. Reqᷣe⸗ ſce em̃ ceſſare dici᷑. Uñ in apoca. dr. Nõ habebãt req em dicẽtia. Sctũs ſctũs ſctũs.i.dicere nõ ceſſabãt.Re quieuiſſe ̊ deus dr̃.qꝛ ceſſauit a facie q; mõ oꝑat᷑ ⁊ ego operoꝛ.illud vniũſe creature ↄtinuã Ammiſtrationẽ oñdit. Die g ſeptimo reqeuit. vt nouã creaturã vlteriꝰnõ faceret.cuiꝰmateria vel ſimlitudo non pceſſerit.ſed vſq; nũc oꝑat᷑.vt qð cõdidit.cõtine/ rx ⁊ gubernare nõ ceſſet. Scdm aliã hãzʒ nihil ibi Eqõnis quãõ ſcqt᷑ aug. Aueſtionẽ mouet ⁊ determiat. qualit accipiẽdum ſit qð dicit᷑ de cõpleſſe opꝰſuũ ſeptimo die cũ tũc req⸗ euit ab omni opereſuo. „— ESzʒz qir quõ ſeptimo die dicat᷑ de cõpleſſe opaſuũ. cuz ab oi ope illo die reqeuerit.nec aliqð genus nouũ reꝝ fecerit.Alia trãſlatio hʒ.Cõſummauit deus die ſexto ba ſua q nihil qonis affert.qꝛ manifeſta ſunt q̃ in eo facta ſunt.⁊ oim ↄſummatio eo die gfecta ẽ.ſicut ſcri / ptura oñdit cũ ait. Vidit deꝰcũcta q; fecerat ⁊ erãt val de bona. ola quidẽ naturalit bona erant.nihilq; in ſui illos ſex dies qͥs ſcriptura cõmemoꝛat. ſex rerũ gene/ ra.i.diſtinctiões appellãt.q̃ ſimul facte ſunt. ꝑtim foꝛ⸗ ndis generibus geature.qꝛ vltra nous nõ ↄdidit. AUſq; nũc tñ vt veri tas in euã gelio ait. opat᷑ pf cñ filio.ſ.ammiſtratione,ʒ eoꝛũdẽ generũ q̃ tunc inſtituta ſunt. Creatoꝛis em̃ vir tus cꝗ ſubſiſtẽdi eſt oĩ creature. g dr. Pat meꝰ vſ/ „ 8 – . / . . 8 Mouã cresturz face re ceſſauit. Contrariũ d Hiere.xxxj. Nouũ faciet vj. In xpᷣo em̃ ieſu neq; circũciſio aliqͥd valet ne qʒ; pᷣputiũ ſ̊ creatura no ua.Re.doᷣm qꝙ nouũ dici tur duplr. Ano mõ dicit nouũ õ antiqͥtatẽ curſus nature.⁊ cõſuetudinẽ rõ nalis creature.⁊ ſic deꝰ ñ ceſſauit in.vj.diebꝰ face re nouã creaturã.immo multa facit miraculoſe 2 mirabilit᷑ ↄtra ſolitũ cur ſum nãe ⁊ ↄſuetudis hu/ mane. Et iſta noua dici pñt.Alio mõ dẽ nouũ cu ius nulla ſilitudo p̃ceſſit nec etiã aliq pncipium creatũ qð eẽt ipiꝰ ſemia ſito ꝙ nouã creaturã fa/ cecre ceſſauit. et dĩ etiam Ecxẽs.j. Mihil ſbᷣ ſole no⸗ uũñ. Mihil em̃ ꝓduxit cu. riñ.et ſic dicit mgr i po⸗ ius nõ fecerit aliqᷓ mõ ſii mile. vel cuiꝰnõ pduxe-.,. itt pᷣncipiũ ſeiale ĩ oꝑRib ſerx dierũ. ⁊ ſic pʒ ꝙ nõ odictio aliq. Alit᷑ poſſet dici reqͥeuit facerc no/ uã creaturã ꝗᷓ qͥdẽ ſit de neceſſitate ꝑfectiõis vni ⸗ uerſi. pductio aũt xpᷣi cx cedit vniuerſi ꝓplemètĩꝗ. ⁊ iõ pure gfe eſt.⁊ dꝛ de·e·· ullin nnstura vicij hñtia.⁊ ſunt bona q̃ adidit deꝰ etiã ſingu i pure ofecſ. 79: ve la. Sil vo vniuerſa valde bona.qꝛ ex oĩbꝰ cõſiſtit vni ſedch mnlic ac 6 ann erſitatis ammirabilis pulcritudo. in qᷓ etiaʒ illud qdcit viin Kat malũ dr̃.bene oꝛdinatũ ⁊ loco ſuo poſitũ eminẽtiꝰ cõè/ el¶IVllũ añt diem ſancti· c medat bona. vt magis placeãt ⁊ laudabilioꝛa fint du ficaſſe ⁊ bñdixiſe dꝛ . hHicrefit ohank malis. Sexio die facta Eoperũ conſũmatio. S Kücmdcketene za- Aa qõnẽ pie i miſſa oꝛi᷑ qõ quõ dicat de die ſeptimo opꝰ ſuũ cõ de iar tp̃us. nõ magia poſitz. ſcz j pleſſe. q hebꝛaica veritas habet. in qͥ tñ nihil nouum dʒ benedici dies ſeptinmnꝰ· mõ verũ ſit creaſſe dr. niſi foꝛte dicat die ſeptimo cõpleuiſſe opus ꝙᷓ; ſcs. Itẽ cũ ſanctiſca den gmo ſuũ. qꝛ im bñdixit ⁊ ſciſfcauit ſic ſpijcit ſcptura. Bñdi tio reſpiciat crcatura rö⸗ ppns aum. Kit diei ſeptie ? ſcificauit illũ. Opꝰem̃ ẽ bidictio ⁊ ſan nalẽ da eſt as vicit æ ltö5 . Qlliſicatio.ſic ſalomõ aliqd opis fec cũ tẽplũ dedicauit cacauit ron SS- 2 eęeIllu aut dieʒ ſctificaſſe ⁊ benedixiſſe dr. qꝛ miſtica Smieatioſit beneopan linlinüti d frſreauieſccre. videt q ma⸗ n⸗ aſe Aſexto. in gu ovat eſt. diei. vij.in q̃ reqeuit.Reꝰ.dm ꝙ ſicut dies dicit᷑ eſſe malꝰ nõ ratione ſui.ſed quia ꝰ o menſura eſt actionis male. ſicut dicit apls Epb.v. Redimentes tempus qm dies mali ſunt.ſic dies dicit ben alhDedictus 2 ſanctus. quia eſt mẽſura alicuius oꝑationis in qua eſt benedictio ⁊ ſanctificatõ.Et nibil aliud efſt·· a ff Diem aliquem benedicere ⁊ ſanctificare. qᷓ; diem tali actioni vt menſuram deputari:.Quoniam igitur deꝰ om e nig fecit ꝗpter hominis inſtructionem. vt bominem non ſolum verbo ſed etiã opere erudiret. ſicut ſex diebꝰ uu ta dedit homini licentiã opandi ⁊ intendendi rebus inferioꝛibus.et ſicut ſeptimo die ab omni opere ceſfauit. i zuin ſic voluit eꝙ ſeptimo die homo ab omni opere ceſſaret. et ei per contemp ationem inbereret. et inberendo qͥe ſend ſceret. et qꝛ in hac inbeſione bomo obtinet a deo ampliationẽ bñdictõis ⁊ ſcitatis.ideo dies ſeptimꝰ d a deo. Goniec benedict ſanctificatꝰ. nõ rõne ſui/ rõne ũli?að dñs deputauit in illo fieri: Et ſic patet reſpõſio ad obicets. 7 0 8 —;—— — patet etiã quantũ deo placet ꝙ bomo ſibi ſoli intendat ⁊ in eo reqeſcat.dñ talẽ vacationẽ ſiue req̃etationem benedixit ⁊ ſanctificauit. ꝓpterea in lege frequẽtiſſime iterat inter oig mãdata de obſeruantia ſabbati. 6 f MNutmerando dies vſq; ad. vij. ꝓcedimꝰ. Querit cũ ſtatus eſſe nõ debeat niſi in aliqua ꝑfectiõe.⁊ ſenariꝰ potiꝰ dicat ꝑfectionẽ qᷓ ſe eptenariꝰ. vel etiã denariꝰ. vr̃ ꝙ aut infra. vij. debemꝰ ſtare. aut vltra. rit᷑ etiã quare gentiles qui ſacrã ſcripturã nõ recipiũt.i ↄputatiõe dic er q; ad ſe H̊ ẽ ꝓpt ſeptenariũ planetaꝝ.tũc ñ vr oꝛdo rectꝰ.q;ꝛ mars no ſeqᷣt᷑ imedi ß ceteris benedictione ⁊ ſanctificatiõe eũ donauit. vñ in lege dicit. Memẽto ſanctificare diẽ ſabbati. Et in⸗ Benedictio et de eſt ꝙnumerando dies.vſq; ad ſeptimũ ꝓcedimꝰ: 7 dicimꝰ ſeptẽ eẽ dies qͥꝝ repetitõe oẽ tpᷣs agit᷑.nõ qͥn alius ſit ab illis dies octauus ⁊ nonus ⁊ ſic de ceteris. ß qꝛ in ſex diebus rerũ genera diſtincta ſunt. ⁊ in ſepti mo licʒ nõ fuerit nouũ genꝰrerũ iſtitutũ.fuit tñ ĩ eo qſi qͥdã nouus ſtatus ſanctificatiõis operũ ⁊ requietiõis opificis. Poteſt etiã ſic exponi illud. Compleuit deus die ſeptimo opus ſuũ.i.cõpletũ ⁊ ↄſummatũ vidit. lune.Reꝰ.dðd. nume· rus dieruzʒ pᷣfigit᷑ m diuerſitatẽ mẽſurato/ rũ qͥbus ipſa mẽſura appꝛopꝛiat᷑.Qm̃ igit nuc dies ñ H ad aliquẽ ſpalẽ effem̃. ſolũ in pᷣmaria rerũ cõditione in qua reꝑi tur diſtinctio ᷣm. vij. ideo numerus dieruʒ ſm illũ numerũ ſemꝑ terminat᷑.nõ ꝓpter ꝑ/ fectionẽ numeri vłtẽ aut vlcra peedere. Que ẽ ꝓcedũt: Si tu dicas ꝙ f ſanctifica/ tio ſeptie diei. poꝛis qd claudit᷑ in ſeptenario. ꝓpter pfectionẽ diuini oꝑis ⁊ qͥetis accipit᷑ ſic numerus Gentiles aũt nume rum dierũ accipiũt penes dñium.vij.planetaꝝ.ſᷣm qs regi babet ⁊ diſponi ts.et qꝛ ſaturnus eſt pꝛimus in/ ter planetas.dicunt q dñat᷑ in pꝛima boꝛa diei ſabbati. et ſequẽs planeta in da die. ⁊ ſic vſq; ad ſeptem bo/ ras.poſtmodũ fit regreſſus ad pꝛincipiũ.⁊ ſic eſt pꝓcedendũ.et poſtmodũ eplanet qͥ dñat᷑ in. xxv. hoꝛa.il/ le eſt pꝛincipiũ ſequentis diei.⁊ ab illo denoĩiat᷑ dies illa. ⁊ ſic deinceps ꝓcedẽd denoiant ſeptẽ dies. quaſi ſe ptẽ planetas. et hoc patet ↄſiderãti oꝛdinẽ planetarũ. qͥ ordine ſeruato in enumerãdo qñ ſaturnꝰ dñat᷑ in p⸗ ma boꝛa diei.ſol dominat᷑ in pꝛima hora ſequentis.et luna in pꝛima boꝛa tercij. ⁊ ſic ꝓcedẽdo vlterius. Hũc aũt modũ denoĩandi dies nec oino tenemus ne videamur elemẽtis mũdi ſcruire.nec oino relinquimꝰ ꝓpter ↄſuetudinẽ.vnde dñicã diem noiamus a nobis.ſabbatũ eccleſia tñ loco illoꝝ noĩm ponit ſcda feria.tercia feria. Diintelligentiam buius partis incidit bicᷓ/ 8 ſtio circa duo. Et pꝛimo querit᷑ vtrũ ſenſibi/ lia ſiue aimalia facta ſint. Scoo querit᷑ q̊ͥ oꝛ dine facta ſunt. ¶ Circa pᷣmũ querunt᷑ tria. Pꝛimo querit᷑ vtrũ ſenſibilia qtũ ad aiam ſi int ꝓducta ex ali quo vł ex nibilo.Scdo querit᷑ q;tũ ad coꝛꝑa.vtrum ꝓducta fint ex quatuoꝛ elis an ex vno. Tercio queri tur vtrũ in eaꝝ cõpoſi itõe.actiua pᷣdñent᷑ paſſiuis.an econtrari. AQueſtio.ſ. à ſend ibiliñ ſiue irrõnabiliũ anime ꝓducte ſint ex liq̃ oſtendit᷑ pᷣmo ꝑ textũ ſcripture qͥ dicit. Produ/ cant aque reptile aic viuentis ⁊c. Et paulopoſt.ꝓdu cat terra aiam viuentẽ.ſi em̃ qd creat a ſolo deo ᷑. cũ aq̃ accepit ptãtẽ ꝓducẽdi reptilc aie viuẽtis.nõ vide tur ꝙ aial Im aliqð ſui pꝛincipiũ ſit ex nibilo. ¶¶ Itẽ p auctẽ phᷣi in li.de aialibꝰ.xvj.ſolus intellectꝰ? intrat ab extrinſcco. ſi aie bꝛutoꝝ fuiſſent ꝓducte ex nibi⸗ lo. tunc eſſent a ſolo deo.⁊ intrarẽt ab extrinſeco. ¶ tẽ bocißm vf rõne. qꝛ ex eo res ꝓducit᷑ in qd et reſolnit᷑gᷣ nõ eſt aliqd qð nali reſolutiõe reſoluat᷑ in nihil. igit aĩie bꝛutoꝝ aialiũ nõ ſunt in nihil reſolute qñ aliqua aĩalia fuerunt coꝛrupta. nõ ꝓducte fue- rũt ex nihilo. ¶ Itẽ ex eodẽ eſt aĩa iſtiꝰ bꝛuti qd nũc eſt ⁊ pᷣmi bruti ꝑ ↄfoꝛmitatẽ.ſᷣ aia illius bruti gene⸗ rati ꝑ naturã nõ eſt ex nibilo.qꝛ tunc a natura nõ poſ ſet ꝓduci.et ſic ſequeret᷑ ꝙ natura nõ onk et facẽ pe⸗ dieulupn quod cum nõ videat᷑ ꝓbabile.⁊ planũ ſit ſi cut ex pᷣcedentibus apparuit ꝙ natura no pot a iq̃ᷣ ex nibilo ꝓducere.reſtat ꝙ iſte aie bꝛutoꝝ aialium non fuerunt ꝓducte ex nibilo. ¶ Item anima rati⸗ onalis quia ꝑ creationem ceducit᷑ in eſſe eſt immoꝛ/ talis ⁊ incoꝛruptibilis.eius em̃ ꝓductio nõ pendet ex coꝛpe.ſ̃ ex pꝛincipio effectiuo.ſᷣ aie bꝛutoꝝ ꝑ nam funt coꝛruptibiles. ẽ nõ ſunt ex nibilo ꝓducte. It trefactionẽ a iudeis.in alijs diebꝰ ſ. eruam? cõſuetũ moꝛẽ gẽtiliũ. ſic deinceps.⁊ ſic pʒ reſponſio ad obiecta. opus oꝛnatus pᷣſupponit opꝰdiſtinctiõis.⁊ pᷣſuppo- nit opꝰcreatiõis.ſi igit᷑ in diſtinctiõe coꝛpoꝝ nõ fuit noua creatio ſᷣ ꝓductio ex aliq̊. multofoꝛtiꝰ vr̃ ꝙ in 2. oꝛnatu. ſi coꝛpus aialiũ ⁊ aie ad oꝛnatũ ſpectẽt.vi/ det᷑ ꝙ nõ ſint ꝓducte ex nihilo ſ ex aliq. Contra. Si ex oucke ſũt ſenſibiliũ aie in pᷣmoꝛclio.qro de illo ex àᷣ ꝓducte ſunt vtrũ illud ꝓductũ ſit ex aliq̃. vel ex nibilo: Si ex aliq.ſiliter querat᷑ de illo. ⁊ ita vlł erit abire in infinitũ. vdl erit poncre ꝙ ülud ex q ꝓdu cta eſt aia ſenſibil. ab initio pductũ fuerit er nibilo. v q rone illud ꝓductũ fuit ex nibilo. cadẽ roe ⁊ aia ſen ſibilis. vr ꝛc.¶ Itẽ ſi anime ille pducte ſunt ex ali- quo.illò aliqͥd aut erat ſpũale aliqd.aut coꝛꝑale.Si coꝛpale.õ.ex coꝛpe nũqᷓ; põt ficri ſpũs.ſicut dicit au⸗ guſ. ſupꝑ geñ.ad lit.Si ſpuale.tũc qr de illo. aut viuc⸗ bat. aut nõ viuebat. et quẽ vſum habebat. Et iterum ſi ſpñale.quare ex illo nõ poterat fieri aia rõnal: Si F ad h̊ nõ ↄtingit ronabiliter rñdere ſicut inuit aug. ſup Geñ.ad lit.ad boc incõueniẽtia ducẽs. ſequit e HB ꝙ pꝛie amime ſenſibiliũ ex nibilo ſint ꝓducte te ſi fuiſ ent ꝓducte ex aliqᷓ.cũ talis modus pdu co petat virtuti nali.vr̃ tũc ꝙ cũ iaʒ eent coꝛpa ſupcele⸗ ſtia agẽtia ⁊ mouẽtia.⁊ mixtõnẽ opantia. ꝙ aialia virtute nãe pñt. ducere. pᷣmaꝛia oꝑa no eẽnt pꝛia diuie potẽtie.qð ẽ incõueniens. cu ipe ſit ſolꝰ vniuer ſi ↄditoꝛ ⁊ pfectoꝛ¶ Itẽ videm?ꝰ nuc qda aĩalia igno bilia ꝑ putrefactõnẽ gencrari.q̃ro igit a q̊ cducat eo rũ aia: ⁊ vr ꝙ nõ poffit a nã. cũ nã ſit vis inſita rebꝰ lijd ex ſilibus ſilia ꝓcreans.vr̃ etiã ꝙ; non poſſit virtute — coꝛpis celeſtis.qꝛ minꝰ nobile nõ põt ucere maius nobile. ſuba aũt ſpũalis vt dicit aug. nobilioꝛ eſt om ni coꝛpe. 5̊ opoꝛtet ꝙ educat᷑ a creatoꝛe imediate. S5 qʒ ſic educit.hʒ educi ex nibilo.ꝗ illoꝝ aialiũ ꝗᷓ p pu her. generant᷑ aie creant᷑. ̊ multofoꝛti? aialiũ tẽ pmo factoꝝ. ¶ Itẽ nos videmꝰ in alalibꝰ anuloſis ate lunã.& nõ dʒ ſeq̃ dies mari pꝰdie Antutfn, irhloftliͦ ineesſnpt inerodianten ſonerſchenoe⸗ dnddhage ninisditnnuton figle oſe o⸗ irhurgn teinkinßei ſfcis 4ban liuͤttmtaudaä Onultunn il Nnlere glcöaap ſef ſcta Aauͤrnie Pusaſenärin Küſerintrades Aictuetatüas cpllsniulbe ſoegtebuter⸗ Uinelt Mäter nlingnuihn trcoeciteße ngiſtoiniuſt titiccitguun manrftang m Seftoizde ifnnugin lhigtaroder⸗ muſagftii pipegtien topntüigün Neſuennune⸗ lihiniani ſſtliſhinie llecin til eltiitiia Wonigtdin Monnfieſn unum ſhumninir N Marſt edne Nre. nd e An i Berstüͤtſee wumnscknuns ſeſiglinn⸗ iktam un neſcedes t gſeun iiiß cclideſenbe ino eimir Ncoſociwiini doben dirnufft inhinfel umaiftf⸗ S leoeital Gk ducte fuerint i naliter. qꝛ mã illa nõ pexiſtit an q8 ex eo pducẽdũ ẽ.s cũ illa cõcreat᷑ ⁊ cũ illa deſtruit. ⁊ — ———————è—́Dñ & ad diuiſioſem coꝛpoꝛis remanet aĩa in ꝑtibus di uerſis.S illa nõ põᷣt eſſe aia pᷣmo qꝗᷓ erat vna ſola.nec a nã ꝓducta. cũ ſtatim ſit in qlibet pte.oꝑatio autẽ nature fit cñ ſucceſſione. videt᷑ ꝙ ille ꝑtes aient creatõe.ᷓ multofoꝛtiꝰ⁊ ſenſibilia ĩ pᷣmaria ꝓductoe — tẽ q bꝛutũ gnat bꝛutũ.aut traſfundit aiaʒ aut nð. Si trffundit. cñ aia nõ ſit diuiſibił. dabit aiam ſuã totã. in gñatõe moꝛiet᷑. Si nõ trãſfundit.cum cefſy eivopatio ĩ ſemis deciſione. neceſſeẽ ponẽ alið genꝰpꝑ qð aia educat᷑ hoc aũt nõ pᷣt eẽ femina.cũ ſit magis Hncipium paſſiuũ q; actiuũ.ſicut vult phus. nec aliud pᷣncipiũ actiuũ creatũ. ĩmediate ꝓducũt᷑ a deo.⁊ ita ex nibilo.igit᷑ multofoꝛtiꝰ videt᷑ ꝙ ſic pꝛo Ry. ad pᷣdictoꝝ intelli gentiã ẽ notãdũ ꝙ circa pductionẽ aĩiaꝝ aialiũ bꝛu/ taliũ diuerſi diuerſa opinati ſunt. Quidã em̃ dicere vyoluerũt qꝙ aie bꝛutoꝝ ꝓducte fuerũt ex nibilo.quia .. n pᷣmoꝛdio. F nõ ex aliq̃ maliter. nec ex aliqͥ ſeminalit᷑. Mõ ex aliqᷣ mãliter. qꝛ ſunt foꝛme pure. Mõ ex aliqᷣ ſeminalit. qꝛ nõ habuerũt aliqd pᷣexiſtẽs. ⁊ iõ dicũt in pᷣma ꝓdu/ ctione eas ſimpłr fuiſſe creatas.ſ̊ deinceps in paga tione nõ dicunt eas creari. potiꝰtraduci.nõ ꝑ deci- ſionẽ ⁊ ſepationẽ ꝑtis aie.ſ ꝑ mltiplicationẽ. Sicut em̃ candela exqͥ accenſa ẽ pᷣt ſe multiplicare ſine lu/ „ „ X . inis diminutione. ſic imo multofoꝛtiꝰdicunt ſbaʒ ſpũalẽ poſſe. Scda poſitio ẽ buic directe oppoſita. ꝙ aie bꝛutoꝝ ꝓducte ſunt ex aliqᷓ malit᷑ ⁊ ſeminalit᷑. Materialr inq̃ᷓ qꝛ ſunt h aliqd.cũ qlibʒ eaꝝ ſit mo toꝛ ſufficiẽs.⁊ iõ ex mã ⁊ foꝛma dicunt eas cõſtare. — % illã añt materiã dicũt eẽ ſpũalẽ inſepabiliter iunctã coꝛpoꝛali nature. vñ ſicut ex coꝛpoꝛali nã pꝓducunt᷑ coꝛpoꝛa aialiũ.ſic ex mã ſpũali ſibi anexa vt dicut fit ꝓguctõ aian. ⁊ ſic fecit a pᷣmoꝛdio.xſi ic etiã facit nũc nꝗ. Illa aũt mã cũ pᷣexiſtat foꝛme.ſeminariũ eſt iius. ⁊ ſic dicũt aias illas ꝓduci nõ tm̃ mãliter ſed etiã ſeminalr. cũ eis pᷣeriſtat mã ſpũalis.⁊ heat in ſe — aliquã potentiã actiuã ad ̊ vt ex ea fiat aia. ſicut ? ãad ̊ ex ea fiant coꝛpoꝛa.Tercia poſi tio ẽ ꝙ aie bꝛutoꝝ ꝓducte ſunt ex aliq̊ malit᷑ ̊ nõ ſe⸗ minalit. Mãliter inqᷓ qꝛ õſtãt ex ma. nõ aũt ſemi/ coꝛpalis bi dicũt oẽs aias ſenſibiles non folũ a pᷣmoꝛdio.ſ ed etiã nũc eẽ a creatoꝛe. nec tñ incoꝛruptibiles.qꝛ ipſe creatoꝛ dat vnicuiq; durationẽ ſᷣm ꝙ cõpetit eiꝰna⸗ ture. Sʒ qm̃ oẽs be poſitões aliqͥd dicũt ipꝛobabile Mã pᷣma dicit ꝙ aia ſeip̃am mitiplicat ⁊ trãffundit ita tñ ꝙ aia nõ bẽat aliqͥd ex q fiat. ⁊ B ẽ ponẽ ꝙ foꝛ/ ma nãlis poſſit aliã foꝛmã ↄſifem ex nibilo ꝓducere qð ẽ ipꝛobabile.⁊ S ipꝛobat ẽ di.viij. Scda vᷣo poſi tio ponit aliquã maãm ſpũalẽ aie pᷣexiſtẽ ex q̃ educat᷑ aia vtute nature. ⁊ B ſatis eſt male intelligibile.quõ 0 - „ ſit aliqᷓ ſpnalis mã qᷓ non viuat nec vſum haat. quõ etiã ſit aliq̃ ſpnalis mã et ex illa aia rõnalis fieri nõ valet. et iten vbi e illa foꝛma ſpũalis.qꝛ nõ videt᷑ cẽ in ſe. ſi aũt ẽ cũ mã coꝛpoꝛali.tũc videt᷑ ꝙ mã educa tur de mã. q nibil videt᷑ eẽ dictũ. Silr tercia poſitio ponit ꝙ mã aie ſenſibil ſibi concreat᷑ ⁊ ꝙ ſiml cũ ills ☚ deſtruat. Bautẽ ponẽ eſt ig auẽti phᷣi ⁊ rõni. mam icui?ereature i nibil oino cedẽ. Si emñ ma coꝛ. poꝛalis ingenita ẽ ⁊ ineoꝛruptibil. multofoꝛtiꝰ videt ſqʒ; alicuiꝰcreature ĩ nih ꝙ ſpnalis qᷓ dignioꝛ ẽ ⁊ nobilioꝛ m ꝙ ẽ ſub tali eſſe Et ideo ẽ qrtus modꝰdicẽdi ꝙ aie ꝗᷓ ſunt pure ſenſi biles. pducte ſunt er aliqͥ ſeminalit. no malit. Se⸗ ſike ex ſi ſtit foꝛme tanq; ſemẽ ei qð —, — „ — minaliter inq;. qꝛ foꝛtne ſunt gñabiles ⁊ coꝛruptibi/ les ꝑ nãm. et iõ ſicut alie foꝛme nales non ex nihilo ꝓducunt᷑.ſ cuʒ aliqᷓ potẽtia actiua in mã ex q funt taãch ex ſe eminaria. Bie etiã intelligẽdũ ẽ in aialibus ſenſibilibꝰ? qᷓ ſunt foꝛme tm̃.cuiuſmodi ſunt ĩ bꝛutis aialibꝰ. Et iõ ↄcedendũ eſt aias ſenſibiles ſiue aias bꝛutoꝝ eẽ ex aliq̃.nõ inq; mãliter ſ̊ ſeminalr.qꝛ cuʒ aia ſenſibilł ſit foꝛma.nõ bʒ mãm ptẽ ſui.ſ ſolũ fit ex — „ „ „ . potẽtia materie actiua qᷓ ab agente excitat᷑ ⁊ ſic ꝓfi cit quſq; fiat aia.ſicut globꝰ ꝓficiẽdo fit roſa.Aliter tñ nũc ꝓducunt᷑ ex illo ſeminario.⁊ alit᷑ in p᷑ moꝛdio Quia nũc ꝓducũt᷑ ex ſeminario pᷣexiſtẽte ym ſuffici entẽ actualitatẽ. in pᷣmoꝛdio vᷣo pducte ſunt ſil cum illo ſemĩario. vel ſeminariũ illud aliq̃ mõ pexiſtit añ diẽ qntũ in qͥ facta ẽ aialiũ ꝓductio.in die vᷣo qnto eſt ad cõpletã rõeʒ eductũ.ita ꝙ data ẽ vtus actiux nature vt poſſet deinceps aialia q; tũ ad coꝛpꝰ⁊ q;tũ ad aiam ꝓpagare ⁊ mu tiplicare.Et qꝛ q̃dã ſunt aia- lia maioꝛis pfectõis ⁊ oꝛganizatõis.qdaã vᷣo minoꝛ.. iõ diuina diſpoſitio rectiſſime oꝛdinauit vt q̃dã aia- lia pducerẽt ex ſuo pᷣn ſeminario ᷣm maioꝛẽ actua ſae. dipot ſunt illa q̃ gĩant᷑ ꝑ ꝓpagationeʒ.ita q i. iſta ſunt aĩalia .—— vᷣo vᷣm „ — minoꝛẽ. vtpote illa qᷓ giant᷑ ꝑ putrefactioneʒ. qꝛ em̃ impfectioꝛa ſunt. minoꝛi indigent adiutoꝛio ⁊ vtute vt ꝓducant᷑ ad eẽ Hec aũt poſitio rõnabilioꝛ ẽ ⁊ fir mioꝛ. qꝛ cõcoꝛdãt in ᷣ tã Aug. qᷓ; phᷣs. Ait em̃ Aug. ad oꝛoſiũ ſic. Semẽ cuiuſlibet arboꝛis q̃ndã vim hʒ t. deinde ramnibilomin?ꝰ cũ ſtipite dilatet᷑ i fron dibus. deinde in eiſdẽ floꝛibus decoꝛata fructificet. Ita ẽ ĩ coꝛpe vt ita dicã quoddã ſeminariũ. vñ ſuo tpe creante ꝓuidẽtia dei gli gña aialiũ oꝛiant. Et boc idẽ bꝛĩ ſuꝑ Geñ.ad lr̃aʒ plane ⁊ diffuſe. HNoc etiã vult phus in. xv). aialiũ. vbi oñdit ꝙ vegetabilis et ſenſibil pᷣus ſunt i ſemine in potẽtia ꝙᷓᷓ educant᷑ in eẽ 2 ibi videt᷑ innuẽ ꝙ illð qdð foꝛmat mẽbꝛa nõ ẽ aliud ₰ q&ᷓ ipᷣa aie vtus.⁊ illã aiam vocat potentiã actiuã in- trinſecã ipſi ſemini.ꝗᷓ cñ coꝛpꝰex ſemine ꝓductũ eſt ⁊ oꝛganiʒatũ vt poſſit ab eadẽ ꝑfici ꝓdit in actuʒ et efficitur pfectio coꝛpoꝛis phiſici oꝛganici. Aut certe illud qdð foꝛmat mẽbꝛa potius ẽ vᷣtus aie pꝛis ⁊ ma/ 7. tris.ex cuiꝰoꝑatione in bꝛutis aialibus ducit᷑ in eſſe aia plis. ſecus aũt eſt in hoibus.vt.j. videbit᷑.⁊ hoc ꝓbat ibidẽ pᷣs ex multis cõiecturis ⁊ argumẽtis. ſõ dicit ꝙ res coꝛpales plene ſunt vᷣtute aic.⁊ B mul tũ cõcoꝛdat vbis Aug.qᷓ dicit. terra pᷣgnãs ẽ ſemibꝰ nõ tm̃ reſpectu arboꝝ. etiã reſpectu ialiit Haãe igit᷑ opinionẽ ſuſtinẽdo. duᷣm ẽ aias ſenſibiliũ in pꝛi⸗ moꝛdio nõ eẽ creatas ex nihilo.ſicut rões ad boc in- ducte oñdũt.habuerũt em̃ ſeminariũ p̈ncipiuz ex qᷣ ꝓducte ſunt ⁊ nũc ꝓducunt᷑. ¶ Ad ſllud vo qð pꝛi S mo obẽ ꝙ aie ſenſibiliũ pducte ſunt ex alic. ꝙ nlud ſilr ꝓductũ ẽex alio.vdim ꝙ nõ opoꝛtet. ſeminał em̃ rõ ſiue potẽtia actiua ipᷣius materie eſt ipſi materie concreata. nõ ex aliqᷓ ꝓducta. illa vᷣo ꝗᷓ ex illo ſemine oꝛiunt Erens eti dici creari. ¶ Ad uls 33 qrit᷑ ſi eſt ex aliq̊ illud ẽ aut ſpñale aut coꝛ ale. dom ꝙ ñ eſt mã ſpũalis.nec ẽ mã coꝛpalis.e q̃dã potentia ſpũalis indita a creatoꝛe ipſi materie coꝛꝑali.⁊ ei in- nitens. ⁊ ab ea dependẽs. ⁊ ꝓpt erea aia ſenſibilis in bꝛutis gñat᷑ ⁊ coꝛrũpit᷑ ꝑ traſmutationẽ coꝛpoꝛalis nature. Et ſi tu obijcias ꝙ aia ſenſibilis ẽ motoꝛ ſuf 2. op «sèͦůͦůL —— aia fenſibilis nõ dẽ eẽ motoꝛ ſufficiẽs:quia ipᷣa pᷣmo moueat coꝛpꝰqd pficit. qꝛ coꝛpꝰtotũ qð ẽ hoc ali/ qͥd vᷣtute aie q̃ ẽ foꝛma eiꝰmouet ꝑtẽ.⁊ mouẽdo ꝑtẽ ſuã mouet totũ.ſicut pʒ in gdientibꝰ.Et q illð ven ſit apꝑet.q; ſi aĩa ſenſibil poneret᷑ i coꝛꝑe qð nõ hĩẽet pꝑtẽ mobilẽ niſi motu totiꝰſicut i lapide.nuniꝙᷓ illud mouẽt. Ael alit᷑ dici pᷣt.ꝙ ad hoc q aliqͥd ſit motoꝛ ſufficiens. nõ opoꝛtet ꝙ diſtet a mobili.ita ꝙ ſit ſba altera differẽs ꝑ mãm ⁊ foꝛmã.ſ ſufficit ꝙ illa ſit foꝛ ma in genẽ ſbe carens extẽſione ꝑ ſe ⁊ ꝑ accidẽs.⁊ H foꝛma ſic ẽ in vna ꝑte tota ꝙ tota ẽ in alia.⁊ ideo ſie vnit᷑ iſti pti nmonet ꝙ etiã diſtet ab ea.⁊ ̊ diſtã tia ſufficit ad h̊ ꝙ poſſit mouẽ eã. nec reqͥrit᷑ ꝙ bẽat aliq mam. ⁊ ſic ẽ in aia ſenſitina in bis aĩalibꝰ q̃ hñt 10 buic oꝑationi oꝛgana apta. ¶ Zid illud qd obẽ ꝙ ñ poſſit eã educere. dm ꝙ falſũ ẽ.qꝛ añqᷓ; pᷣcipet dñs aquis ⁊ dicẽt.ꝓducãt aqᷓ ⁊c.aut ſeminariũ illud ſen ſibiliũ aiaꝝ ⁊ ꝓducẽdaꝝ nõ erat.aut ſi erat nõ erat in tãta vtute ꝙ poſſit ad ꝑfectionẽ venire.nõ em̃ pᷣt creatura qͥcqᷓᷓ niſi ̃m ſtatũ ⁊ pᷣceptũ ſibi datũ a crea toꝛe. vñ cũ pᷣus eſſet vñ fieri poſſet.pꝰ factũ ẽ diuino 11 iperio vt eſſet vñ fieret¶ Ad illud qd obẽ de aialibꝰ q̃ giant᷑ ꝑ putrefactõeʒ. dm q ⁊ ſi ſint varij modi ſoluẽcdi.qꝛ qͥdã dicũt ꝙ ẽ a celi motoꝛe.qͥdã ꝙ a crea tione.pᷣt tñ ſᷣm phicã poſitionẽ plane rñderi.qꝙ ſicut bumoꝛ fit ſemẽ ꝑ potentiã giatiuã. poſtmodũ fit coꝛpꝰoꝛganicũ i matrice.ita ꝙ aĩa illa ſenſibil q erat in potẽtia. educit᷑ ad actũ ꝑ vᷣtutẽ agẽtis pticularis. ⁊ adiutoꝛiũ coꝛpis celeſtis.ſic etiò in Poſito intel ligendũ t.qꝙ cũ in terra iſta eſſet aliq̊ mõ ſeminariuʒ illud.cõcurrẽtibꝰelemẽtis ⁊ adiuuante coꝛpe celeſti vt genẽt᷑ caloꝛ viuificus.fit quoddã ſemẽ.ita ꝙ po/ tentia illa actiua q̃ pus latebat. adiuta ex actõe cele ſi copis Hfici ⁊ venit ad ꝑfectionẽ ⁊ cõplemẽtũ. ita ꝙ nec celũ nec motoꝛ celi dat ſibi foꝛmã vltimã. 5ỹß ſolũ adiuuat ⁊ excitat vt ꝓficiẽdo ad ſpẽm ↄpletã pyueniat. Et ꝑ hunc modũ intelligendũ ẽ etia ĩ alijs terre naſcentibꝰ. Et ſi tu obijcias ꝙ aia qᷓ ẽ in poten tia nõ hʒ ſpẽm nec actum cõpletũ a ſe.nec pᷣt bꝛe ab gAliq̊ qð nõ ſit ita nobile ſicut ipᷣa.⁊ nullũ tale ẽ coꝛ⸗ poꝛale.Odm q eẽ talis ſpẽi ẽ in mã.ſᷣ in potẽtia illa eſſentia ẽ ita deterioꝛata ad foꝛmã talis ſpẽi ꝓducẽ dã qꝙ nõ pt ex illa eẽntia ſine rõne ſeminali alia edu⸗/ ci.⁊ cũ in actũ educta ẽ.hʒ eẽ.⁊ bʒ tale eẽ. Oꝛ autẽ ſit in actu h̊ hʒ ab extrinſeco agente qð erat ens ĩ actu. ⁊ ꝙᷓtũ ad ̊ nobiliꝰẽ ipſa q erat in potẽtia. Oꝛ aũt ſit talis ſpẽi h; hʒ ab eo q huiꝰfoꝛme eẽntiã indidit ma/ terie.alioqᷣn nunqᷓ; na ip̃am ad eẽ ꝓducẽt.niſi deus nõ opoꝛtet ꝙ educẽs illã foꝛmã in actũ ſit nobilius illa foꝛma educta. ⁊ bmõi exẽplũ i multis p̃t poni ſi⸗ 12 cut in nalibꝰ ⁊ in multis terre naſcẽtibꝰ.Et ꝑ hoc pz rſio ad duo ſequẽtia.nã qð obijcit de diuiſione coꝛ poꝛis anuloſi i apxtũ ẽ.qꝛ em̃ coꝛpanuloſũ ẽ modi/ ce oꝛganizatõis ⁊ qſi ↄſilis in ptibꝰ⁊ in toto.iõ in qᷓ libet ſui pte ẽ aia in pxima ſui diſpõne ad G q; ſit in ctu.⁊ iõ facta diuiſione.vᷣtute pᷣoꝛis foꝛme.⁊ bene/ ficio coꝛpis celeſtis. ſubito inducit foꝛma.plures ãt ſunt modi alij dicẽdi circa h̊. Quidã em̃ dicũt ꝙ aĩa multiplicat᷑ cũ ſit ſpnalis.ſicut punctꝰ aq diuiſionẽ linee. ⁊ ſpecies ad diuiſionem ſpeculi.verũtñ in neu cro hoꝝ intelligendũ ẽ illud idẽ qð fiat vnum fiat 13 plura. ⁊ iõ pcedes via eſt magj plana.¶¶ Aa vltimũ ſiir ptʒ rpſio.ꝙ cũ aial giat᷑ ab aiali per ꝓpagationtẽ. f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f f “”s“äs gut mixtio nõ ẽ quſq; cõcurrãt.iiij.elemẽta ⁊ ſi non decidatur anima ab anima. ficut coꝛpus de⸗ cidit᷑ a coꝛpoꝛe.qꝛ nõ ẽ aia diuiſibil vt coꝛpoꝛa.deci dunt᷑ tñ cũ ipo coꝛpe ſpũs ⁊ caloꝛes.⁊ virt?etiã aialł qᷓ adiuuat cũ vtute matricis ↄtinẽtis.vt illa potẽtia actiua ꝗ erat ĩihumoꝛe ſeminario.ad actum copletũ pueniat.⁊ ex h nõ ſequit᷑ ꝙ aia ꝓducat aliã aiam ex nihilo.nec ꝙ ꝓducat ex aliq̃ ma.nec etiã q; ꝓducat ex ſeipſa. J . Aueſtio. ij. b ¶ Atrũ coꝛpꝑa aialium cõpoſita ſint ex qtuoꝛ elemẽtis an ex vno. Et ꝙ ex vno videt᷑ pᷣmo ꝑ ſcpᷣturã q̃ dicit ꝓducãt aqᷓ reptile ⁊c. ⁊ ſirr ꝓducat terra anima vi⸗ uentẽ.ſi igit᷑ ſeptura ſufficient᷑ expᷣmit aialiũ mam. cñ nõ expmat niſi ſimplicia elemẽta.pʒ ⁊c̃. Ztem foꝛma dʒ ꝓpoꝛtionani materic. ⁊ coꝛpꝰaie foꝛma aialiũ ẽ ſimplex. ⁊ coꝛpa debẽt eẽ ſimplicia. nõ ſt ex qtuoꝛ elemetis. ̈ c. ¶ Itẽ qnto aliqd ad nãm ↄwſitõis magis accedit. tãto minꝰeſt pfectũ.qd em̃ ſimplici?c potẽtius ẽ ⁊ ꝑpfectiꝰ.ſi igit᷑ aia ſenſibil eſt foꝛmna valde potẽs ⁊ nobil.ẽ dʒ eẽ pfectio coꝛpoꝛis ſimplicis ⁊ nõ ꝑmixti ex. iiij. elemẽtis. ¶ Itẽ coꝛpa ad oꝛnatũ celi ſpectãtia nõ ſt᷑ facta alia mꝗ q celũ qd oꝛnãt.g pari rõe ſi q̃dã aiĩalia oꝛnãt terra et qdã js. qdã ſunt ex ſola tra. ⁊ qdã er ſola aqᷓ. ¶ Ite ſi coꝛpa aialiũ oſtat ex.iiij elemẽtis.tũc videt᷑ q; cũ ele mẽta ſperas hẽant diſtinctas.qꝙ elemẽta cõſtituẽtia coꝛpꝰaialis ſint ĩ vnũ iũcta ꝑ violẽtiã. ſi § violẽtia ẽ nam.ↄſtitutio cuiuſlibet coꝛpis aialis njm.qd eſt ſecsven Es rgn ex eiſdẽ aialia ſũt ꝓducta tũc ex qbus. pducunt᷑ nũc.ſᷣ nũc nõ pñt elemẽtavirtute nature coadunari. nõ pñt coꝛpa aialiũ ex.iiij.elem̃ tis ꝓduci. Maioꝛ ꝓpoſitio ꝑ ſe manifeſta ẽ. Minoꝛ ꝓbat᷑.qꝛ nõ ẽ in ptate nature ignẽ facẽ deſcẽgẽ. ſi em̃ deſcendẽt.cũ mediũ interſticiũ aeris ſit frigidiſſimũ. necio hĩet ibi extingui.⁊ alia pła ſeq̃rent᷑ incõueniẽ· — tia. 5 ⁊c.¶ Ad oppoſitũ arguit᷑ ſic. Sẽſus ẽ opatio aie ĩ copẽ ᷣim cõfoꝛmitatẽ oꝛgani ad obiectũ. qdli bet aial bʒ actũ q eſt ꝑceptibiliiij.q̃litatũ q̃ radicat in.iiij.elemẽtis.qᷓ qdᷣlibet aial cõſtat ex.iiij.elemẽtis. Itẽ om̃e aial aliqͥ motu ẽ mobile.vł ꝓgreſſionis. vel ↄſtrictõis.vel dilatatõis.ſ̊ nullũ elemẽtũ deſeẽ ſic mobile. neceſſe ẽ aial ↄſtare er plibꝰelementis. Itẽ qnto foꝛma ẽ ſpñalioꝛ tãto ẽpluriũ opationũ pᷣncipiũ.ſᷣ aia ſenſibiliũ ẽ foꝛma valge ſpũalis. eſt pncipiũ multiplicis opatõis.ſᷣ coꝛpꝰ datũ ẽ ad ſub/ miniſtrãqũ ei. neceſie ẽ ꝙ coꝛpꝰſit aptũ ⁊ idoneuʒ ad diuerſas opatões. nõ eſt aptũ ad diuerſas opa⸗ tiones niſi ꝑ diuerſas vᷣtutes.nec ad diuerſas virtu tes niſi ꝑ diuerſas nas.nec hʒ diuerſas nas niſi qͥa ex diuerſis ẽ cõpoſitũ. ꝛc.¶ Itẽ qnto foꝛma poſte rioꝛ ⁊ vlterioꝛ tãto nobilioꝛ.ꝓ eo ꝙ; anterioꝛa ſt mꝗ lia reſpectu poſterioꝝ. nobilioꝛ eſt foꝛma mixti qᷓ; foꝛma elemẽti.ſi g aia ſenſibilł cuʒ ſit foꝛma nobil dʒ hꝛe coꝛpꝰnobile. coꝛpꝰaĩalis nõ tiñ ẽ coꝛpꝰſimplex H oſtat ex diuerb elementis./ N. dm q; abſq; du⸗14 bio coꝛpa aialiuʒ bũñt in ſe nãm.iiij elementoꝝ ſicut oñſu ẽ p.iiij.rões.tũ ꝓpt᷑ h̊ ſint idonea ad ſenſũ.tũ Apt h̊ vt ſint idonea ad motũ.tũ ꝓpt᷑ hoc vt ſint ido nea ad multiplicitatẽ oꝑatõis.tũ pt h vt i ſe heant dignitatẽ cõplexionis.ꝗᷓ oĩa cõpetũt illi coꝛpi q pfi/ citur aia ſenſibil.⁊ Ipt᷑ h̊ dẽ bꝛe aliquẽ graqũ pfectũ mixtõis vbi nõ tm̃ ſit mixtio ſᷣ etiã cõplexio. fecta ꝗei cñ ſit ſubtilioꝛ terra i decupla poꝛtõe penetrat ptes certe.vᷣ nõ ꝑfecte ꝓ eo ꝙ aliquã hẽat groſiciẽ. Aer· Clutio. Pti⸗ inmt nlepſenven ühzenin Utztugituc anstpofic ſitsiſfip h ictnaitlui teſautplun hin tablomitbi pistorbenoue inbolataso⸗ titannos ſa Ghigltcenan: Pligdieiznen finadueſſsfoen ratͤaichten⸗ ſſakmcrgeein töücelngerre ipotirnnern moanaiuſter lenenet ſtmmitocenir NexA terki ſernt gactone niltsthajtift gdeohsſ ſnitnippert itipoertciſib lehasftnito⸗ Warönnei. Wamilän Gaalisuntä iolaligfi Uſßznige fibſhlän ſarnieht⸗ fiiſeuärn Geges elſehge ſlitäppene fenfupeneic⸗ ſilefin A in u hͤͤf miittiin Sailigizing Nitonnne Niinligiitĩ mnittin Nſrililſ Cinini⸗ richr werüsc leſſ optſens ni nutni r hülsf iinlib⸗ ntitichaz uaſpce⸗ Nunſeoninn sſslin inn Menonktn fbem nng tſemuctiß jigine ngien Mmont andeii gwttih Prittan Hapſp, Getge enge⸗en ap gesſing Di. vo qͥ ẽ ſubtilioꝛ in cẽtupla ꝓpoꝛtõe adbuc intimius ſe ꝓfundat. ignis qͥ ſubtilioꝛ ⁊ rarioꝛ ĩ milleſima ꝓpoꝛtõe. ſubtilitate ſua penetrat vſq; ad itima. ⁊ ſic * alteratio plena uſq; ad minima ⁊ mixtio ꝑfecta. qꝛ miſcibilia ſũt pfecte alterata.⁊ ſic pʒ ꝙ talit᷑ debet 15cõponi coꝛꝑa ꝑficiẽda ab aia ſenſibili. Ad illð vᷣo obẽ de auẽte geñ.dm ꝙ illud dictũ ẽ ꝑ qᷣndã pᷣ/ inãtiã ſiue appꝛopationẽ.ſicut meliꝰ patebit.j. dillud q obꝛ ꝙ foꝛma dʒ. poꝛtionari materie. ddm ꝙ ven ẽ in cõditõibꝰqᷓ ↄpetũt magis ipᷣi foꝛme gia aũt cũ ſit ſimplex in ſvᷣa multiplx ẽ in vtute.⁊ io nõ ↄpetit vt coꝛpꝰei aſſilet᷑ i ſimplicitate ꝓ eo ꝙ ſim plicitas coꝛpalis repugnat mitiplicitati vᷣtutis.et ꝑ 17 boc pʒ ſolutio. Ad illud qð tcio obꝛ ꝙ qnto aliqᷣd ↄpoſitiꝰtãto min pfectũ.dð.qꝙ⁊ ſi hẽat vitatẽ i ſpi ritibꝰqᷓꝝ ꝑfectio attendit᷑ ꝑ acceſſũ ad ſũme ſimplex nõ tũ hðʒ veritatẽ in coꝛpibꝰin q̃bꝰ magnificat᷑ vᷣtus ex ꝑtiuʒ magnitudine.ſicut magis vꝛit magnꝰignis qᷓ; ꝑuus.⁊ plurificat᷑ ex ꝑtiũ miłtitudie.ſicut maioꝛis vᷣtutis ẽ ſirupꝰcõpoſitꝰqᷓ liquoꝛ impmixtꝰ.⁊ iõ hõ qᷓ int᷑ cetera aialia ẽ ꝑfectiſſimꝰ. int᷑ cctera ẽ ↄpoſitiſſi / 18 mus ſicut planiꝰvidebit᷑ inferiꝰ. d illud qꝗð obĩ de coꝛpibꝰ oꝛnãtibꝰcelũ.dom ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ illa nec ꝓꝛijs motibꝰmouent᷑ nec ſpẽalibꝰ ꝑficiunt᷑.qͥbꝰde/ beat᷑ mitiplicitas oꝑationũ.vel diuerſitas ꝑtiũ ↄpo 10 nentiũ ⁊ oꝛganoꝝ ſicut potẽtia in aiabꝰ.¶Acd illud qð obꝛ ꝙ ſit elemẽtoꝝ violẽtatio.dom ꝙ nõ ẽ intelli gendũ ꝙ dñs i pᷣmoꝛdio cũ coꝛpꝑa aialin ↄpoſuit.ele/ mẽta ex diuerſis ſperis ↄcurrẽ fecerit.̊ em̃ nõ opoꝛ tebat.qꝛ tã aq̃ qᷓ; terra nõ ſũt elemẽta pura.ſᷣ alijs ꝑ/ mixta ſᷣm eaꝝ ꝑtẽ ſᷣm quã facta ſunt ex eis aialia.tũ etiã qꝛ ſi eẽnt pura ⁊ ſimplicia.iĩ vno elemẽto ſuut ce ters i potẽtia.⁊ ex vno pnt fieri oia ſi aſſit vtus alte/ rans ⁊ actiua ſine aliq mutatõe locali.ac ꝑ hᷣ ſine ali ⁊0 ꝗ̊ violẽtatione.Et ꝑ h̊ pʒ rũſio ad vltimũ.qꝛ ſit qñ fit mixtio elemẽtoꝝ.na nõ facit ignẽ qͥ ſurſũ ẽ deſcen dere vel aerẽ. eũ ignẽ vel aerẽ.q vel ẽ in tra.vcl ge- nerat᷑ ꝑ actionẽ alicuiꝰagẽtis.facit venire ad ↄſtõeʒ aialis.⁊ B q̃ͥ dẽ fit ꝑ nãm.nõ ꝑ violẽtiã.qꝛ em̃ nã ſᷣm ꝙ dicit phs.ſpꝑ deſiderat qð meliꝰ ẽ.mã qꝗᷓ ẽ ſub foꝛa elemẽtari appetit eẽ ſub foꝛma mixti.⁊ q ẽ ſub foꝛa mixti appetit eẽ ſub foꝛma cõplexõis.iõ cũ ex diuerſ elemẽtis fit mixtio in vnũ.appetitꝰ nature cõplet᷑.⁊ violẽtia nõ infert᷑. Queſtip. iij. c tꝝ coꝛpa aialiũ magis ↄſtent ex elemẽtis paſſiuis ꝙᷓ actiuis.an ecõuerſo.Et ꝙ; magis ex elemẽt pafſi/ uis.illud vr̃ p ſcpᷣturã q̃ dicit ea facta ex tra et aq̃.Rᷣ aũt nõ ẽ dictů ꝙ qdðlibet illoꝝ elemẽtoꝝ ſit alioꝝ aia liũ ſenſibiliũ tota mã. dictũ ẽ ꝑ pᷣdominãtiã. Itẽ ſicut vult phᷣs ex eiſdẽ oſtant aialia ex qᷣbꝰnutriunt᷑ H aialia maxie nutriunt᷑ ex aq̃ ⁊ tra ꝑ cibũ ⁊ potum. S ⁊c. ¶ Itẽ ex eis maxie ↄſtituunt᷑ coꝛꝑa in qͥbꝰ ma gis req̃eſcũt.qꝛ qcs attendit᷑ penes appetitũ.⁊ appe titus intẽtio penes qᷓntitatẽ pᷣdñantis.ſi ego alia cle mẽta maxie reqᷣeſcũt i aq̃ vel i fra.vr̃ ꝙ ex eis maxie ſint ↄſtituta. Itẽ in ↄpoſitõe coꝛpis aialis mẽbꝛa officialia fiũt ex ↄſilibꝰ.et ↄſilia ex humoꝛibꝰ.ſj ĩ bu/ moꝛibꝰ maxie dñat᷑ nã aquea.⁊ iĩ mẽbꝛis ſolidis ma/ rime dñat᷑ fra. ſi elemẽta nõ veniũt ad ↄſtitutõeʒ coꝛpis aialis niſi ꝑ humoꝛes ⁊ mẽbꝛa.vfr̃ ꝙ oia aia/ lia ex his duobꝰelemẽtis ſint ↄſtituta.Ad oppo/ ſitũ arguit᷑ ſic.ſicut ph̊ᷣs vult vita maxie ẽ ꝑ calidũ/⁊ humidũ.j ſi oia aĩalia viuũt.in eis abundat ⁊ pᷣdo/ minat᷑ calidũ et bumidũ. illud elemẽtũ cui h pꝛin⸗ cipalit᷑ inſunt.hoc aũt elemẽtũ ẽ actiuũ.ſcʒ acr.g̊ ⁊c. Itẽ ſicut vult Aug.ſuꝑ geñ.ad lit.li.iij.⁊ de aĩa et ſpũᷣ.lux ẽ id q mediãte coꝛpꝰvnit᷑ aie.⁊ aia regit coꝛ/ pus.g ſi lux pcipue reꝑit᷑ in igne.vr̃ ꝙ i coꝛpe cuiuſli bet aialnã ignis debeat pᷣdñari. ¶ Itẽ aia ſenſitiua ſicut ẽ pᷣncipiũ ſenſus.ita ẽ pᷣncipiũ motꝰ. aialium coꝛpa nõ tm̃ ad ſenſũ.vᷣad motũ debẽt eẽ habilia. ſᷣ aĩialia guia ſunt mime ad motũ habilia.⁊ hec ſũt ele mẽta paſſiua.g vr ꝙ aialium coꝛpa magis oſtent ex actiuis qᷓ; paſſiuis. Itẽ nobili pfectõni dʒ rñdere nobile pfectibile.ſᷣ aia ſenſibilẽ pfectio valde nobilł. coꝛpꝰilliꝰmaxie ex his dʒ elemẽtis ↄſtitui q̃ ſũt no bilioꝛa int᷑ coꝛꝑa ſimplicia.hec aũt ſunt elemẽta acti ua nõ paſſiua.& ⁊c. Si tu dicas ad h̊ ꝙ aialiũ coꝛpa plus ↄſtituũt᷑ ex elemẽtis actiuis qᷓ; paſſiuis ᷣm qn titatẽ vᷣtutis nõ molis.obꝛ j hoc.qꝛ motꝰſeqͥt᷑ nam p̃ᷣdñant ſᷣm q̃ntitatẽ.ſᷣ aues mouent᷑ ſurſũ.gᷓ vr in eis m qᷓntitatẽ pᷣdñecnt᷑ elemẽta q̃ ſunt nata ferꝛi ſurſũ.h̊ aũt ſũt actiua nõ paſſiua.vt ignis⁊ aer.⁊c̃. ¶ Itẽ volatilia ſũt ad oꝛnatũ aeris.ſᷣ oꝛnatꝰ ꝓpꝛie ⁊ debite collocat᷑ in eo qd oꝛnat᷑.nullũ aũt coꝛpꝰ ꝓpꝛie ⁊ debite oꝛdinat᷑ in aere niſi in q̊ dñant᷑ elemẽta acti ua.& ſi auiũ coꝛpa ibi oꝛdinãt᷑ vt iᷣm oꝛnãtia.vr̃ ꝙ in eis pᷣdñant᷑ actiua elemẽta.qꝙ ſi nõ ꝓpꝛie ibi locãt qꝛ ibi nõ reqͥeſcũt ſ̊ mag in tra.vr ꝙ potiꝰdebeãt di ci volatilia ad oꝛnatũ tre qᷓ aeris.cui ſcpᷣtura ᷣdicit. R'. dom ꝙ ſᷣm ꝙ duplex ẽ qntitas vicʒ molis et vtutis.ſᷣm hoc pᷣt dupłr attẽdi elemẽtoꝝ pdñantia. vicʒ q;'tũ ad molẽ ⁊ q;tũ ad vᷣtutẽ.Si em̃ loqmur de pᷣdñantia qᷓ;tũ ad molẽ.ſic ĩ coꝛpibꝰaialiũ pᷣdñantur elemẽta paſſiua.⁊ iõ ex eis maxie dicũt᷑ cẽ facta. Si aũt loqmur qᷓ;tũ ad quãtitatẽ vᷣtutis.cũ coꝛpꝰcom/ plexionatũ ſit natũ regi ab aia mediãtibꝰ elementis actiuis.ſic pᷣdñant᷑ ĩ eis elem̃ta actiua. Nõ aũt huiꝰ ſcʒ ꝙ elemẽta actiua ⁊ maſ⸗ hm hãc duplicẽ q̃nti n vtutis ſc ⁊ molis viciſſim pᷣdñant᷑ ſumit᷑ ex pte finis.finis em̃ iponit neceſſitatẽ bis qᷓ ſũt ad finẽ tatem vᷣtutis ſcʒ ⁊ mo 2 1 22 finis aũt coꝛꝑis cõplexionati aia ẽ inq;tũ dat ei vitã et ſenſũ ⁊ motũ.ad vitã aũt coꝛpꝰillud nõ eſſet habi le ſi pᷣdñarent᷑ ibi elemẽta paſſiua qᷓ;tũ ad qntitateʒ ⁊ vᷣtutẽ. pt᷑ ſui groſſieiẽ ⁊ ſoliditatẽ.ſicut ſũt coꝛpa mineralia. Silr nõ eſſet habile ſi pᷣpñarent᷑ ei elemẽ ta actiua qᷓ;tũ ad vᷣtutẽ et molẽ.qꝛ ſtatim ↄſumerẽt᷑ elemẽta paſſiua.nec eſſet qð poſtet vegetari ab aia. ⁊ita opoꝛtuit qꝙ ex q̃dã mutua pᷣdñantia ↄſurgẽt q̃ dã mutua ꝓpoꝛtio ⁊ ↄcoꝛdia.ex q̃ coꝛpꝰillð eẽt aptũ ad vitã ſuſcipiendã.⁊ animã q̃ eſt q̃ſi q da armonia ad ſenſũ.Silr idoneũ nõ efſʒ niſi pᷣdñaret᷑ nã elem̃ti paſſiui qtũ ad molẽ.qꝛ tactus ẽ pᷣmꝰ int oẽs ſenſus gialis in q̊ ſenſu pᷣdñat᷑ fra.⁊ ita ſi nõ pᷣdñaret᷑ terra in coꝛpe.nõ eſſet idoneũ ad tactũ.g nec ad aliquem ſenſũ. Silr opoꝛtet ꝙ ad h̊ ꝙ ſit idoncũ ad ſenſuʒ pᷣ/⸗ vñetur i eo ignis q;tũ ad vtutẽ ſiue caloꝛcẽ.Caloꝛ em̃ et ſpũs ſunt inſtr̃a vᷣtutis ſenſitiue.⁊ hoc eſt qð dicit Aug.ſupꝑ geñ.ad lit.li.iij.tactꝰqͥ ẽ qͥntꝰin ſenſibꝰt᷑re/ no elemẽto magis cõgruit.pinde ꝑ totũ coꝛpꝰ aian⸗ tis.q maxie ex tra ẽ.tacta ſentiunt᷑.⁊ pꝰ aia cui ſen tiendi vis ẽ (cũ coꝛpoꝛcea nõ ſit)ꝑ ſubtiliꝰ coꝛpꝰ agi tat vigoꝛẽ ſentiẽdi.inchoat nãq; motũ in oibꝰ ſenſi bus ꝑ ſubtilitatẽ ignis.Et ita ex hoc pʒ ꝙ; ad hoc coꝛpꝰſit idoneũ ad ſenſũ.neceſſe ẽ actiuoꝝ elemẽto/ rum⁊ paſſiuoꝝ eẽ mutuũ pᷣdominiũ.Sili ad hocq ſit idoneũ ad motũ.neceſſe ẽ q elementa actiua vir⸗ tualit᷑ pdominẽt᷑.mediãtibꝰ qͥbꝰ aie vis motiua ad mẽbꝛa pꝑtingat.neceſſe ẽ etiã ꝙ dñentur paſſiua pᷣm qntitatẽ molis ex qbus cõſtituant mmeheſolich ad -Pp 2 mouẽdũ idonea. Et bocẽ qð vicit Augꝰ.iij.ſup geñ. ad lit.ignis oĩa penetrat, vt motum in eis faciat.Et poſt. Jõ aũt caloꝛis pᷣuatõe cũ coꝛpꝰnimis frigeſcit obtundit᷑ ſenſus.qꝛ motꝰ pigreſcit qͥ ex caloꝛe ineſt coꝛpoꝛi.ſic igit᷑ pt᷑ motũ neceſſe ẽ eẽ mutuã actiuoꝝ ⁊ paſſiuoꝝ elemẽtoꝝ in coꝛpoꝛe aialis pᷣdñantiã.vt mẽbꝛa ſint mobilia.ita q; vigoꝛẽ hẽant ⁊ agilitatẽ ex aere etigne.ſoliditatẽ vᷣo hẽant ex dñio aque ⁊ terre ſ̃m quãatitatẽ.Aqᷓ igit᷑ ⁊ terra in oibus elemẽtaribꝰ ᷣm quãtitatẽ molis pᷣpñant᷑.Sicut em̃ aliqͥs artifex miſcẽdo terrã cuʒ aqᷓ facit lutũ.⁊ ex illo cõponit ſta⸗ onaucus tre miſcet᷑ fit humoꝛ.et dũ tuã.ſic dũ liquoꝛ aque ille coagulat ꝑ nãm fit coꝛpꝰ oꝛganicũ. Duplxr ãt pᷣt intelligi H̊ cõmixtio.aut ita ꝙ aq̃ pᷣexiſtenti fluxibili imiſceat᷑ fra.aut ecõtra.vt terra pᷣmũ ſit q̃ſi arida.⁊ꝛ 23 ad ſuaꝝ ptiũ ↄtinuationẽ cõmiſceat᷑ aq. Et his due bus modis ꝓducta ſũt aialiũ coꝛpa.et iõ qᷓdã dicũt᷑ eſſe ex aq̊s.qdã ex tra facta. Hoc aũt nõ ẽ dictũ.qa 1 I Onſequẽter querit᷑ q̊ oꝛdine aialia ſunt pdu⸗ cta. Et circa hoc qᷓrunt᷑ tria. Dꝛimo querit᷑ de oꝛdine ꝓductõis ex ꝑte finis. Scdᷣo cx ꝑte tꝑis.Cer cio vᷣo eſt ꝑte ꝓductionis ⁊ quictis. .ð Queſtio... „ UAtrũ oĩa ſenſibilia facta ſint videt᷑ pᷣmo ꝑ ſepᷣturã Geñ.j.dñamini piſcibꝰmaris ⁊ volatilibꝰ ce.⁊c.Et poſt manui nr̃e traditi ſunt.⁊ om̃e qd mouetur 2 viuit. S oia ad vtilitatẽ hois facta ſunt. Itẽ apls.j.Coꝝ. iij. Oia nr̃a ſunt.hoc dicit viris iuſtis.S pter viros illa qᷓ facta ſũt ex aqͥs plus hẽant de aqᷓ q;tũ ad ſba,ʒ q́; de terra.cũ oẽ coꝛpꝰaiantis ad ſui ↄſtoem plus re cipiat de fra qꝙtũ ad ſvᷣam.tũ ꝓpt᷑ hoc ꝙ ipᷣa ẽ q̃ pbet alijs ſoliditatẽ ⁊ ſtabilitatẽ.tũ etiã qꝛ ipſa hʒ as de 3 ſpẽ.⁊ multũ de ma.ſᷣ ꝙ dictuz ẽ aliqᷓ ex aq̃ eẽ dico nõ qtũ ad pᷣdniuʒ actiue q̃litatis vel paſſiue.S cta. H eſt qꝛ magis in eis qᷓ; in alijs dñat᷑ nã aquea.hoc aũt iuſtos oia qᷓcunq; facta ſunt.ſunt pducta. ⁊ aialia ſenſibilia. ¶ Itẽ phs.hõ ẽ finis dãmõ oim coꝝ qᷓ ſunt. ͤ et ſenſibiliñ. ¶ Gtez oia bona optant nõ qd/ cunq; ſ̊ ſummũ.ſicut vult dyo.et phᷣs.ſᷣ int᷑ creatu/ ras inferioꝛes ſolus hõ natꝰeſt imediate ad deũ per tin gere. alie ereature oꝛdinant᷑ in finẽ mediãte ho mine. ᷣ qdð in finẽ oꝛdinat᷑ alio mediãte ẽ ꝓpter ille. goia ſenſibilia facta ſunt Ppe hoiem. ¶¶ Sʒ Z. Tãte dignitatis ẽ eſſe rerũ finẽ ſicut eſſe pᷣncipiũ.h̊ᷣ ſenſibi lium aialiũ ſolus deus fuit pᷣncipium ita ꝙ nõ bõ.S eorundẽ finis eſt nõ bõ ſ̊ deus.. Item quedã ſunt agialia ꝗᷓ nõ valent boi niſi ad eſum. q̃dã non valent niſi ad veſtimẽtũ. ſi hõ ſtetiſſet his nõ indiguiſet. qtũ ad aliquã cõfoꝛmitatẽ nature ꝑ quã illa qᷓ ex ad 24 ꝓducta ſüt in aqͥs magis delectãt᷑ eẽ. Et qm̃ humoꝛ aqueus ẽ in duplici dꝛia. vicʒ in rõe humoꝛ fluctua tis.⁊ i rõe vapoꝛis exalantis.iõ aq̃ ẽ pncipin duplic generis aialiũ.ſcʒ nataliuʒ et volatiliũ. HNataliũ vᷣm rõem humoꝛis.⁊ iõ illa remãſerũt in aqͥs. Aolatiliũ rõe vapoꝛis.⁊ iõ cũ ille vapoꝛ ſit cõmixtꝰaeri ⁊ ferat ſurſũ.volatilia ĩ aere ſubleuãt᷑.⁊ eouſq; pñt aſcendẽ qᷓuſq; inueniãt aerẽ humidis exalationibꝰpingueſcẽ tẽ.Et h ẽ qʒ dicit Aug.iij.ſuꝑ geñ.ad lit. Iſte ĩferioꝛ acr qͥ excipit exalationes humidas maris ⁊ tre ⁊ ad aues ſuſtinẽdas qͥdãmõ craſſat᷑.nõ uiſi ex aqͥs acci/ pit aialia. Qð em̃ eiꝰpumidũ ẽ h̊ poꝛtat alitũ coꝛpa q̃ ita vtunt᷑ pennis volãtes quẽadmodũ piſces qui buſdã ſuis alis natãtes.ꝓinde ſciẽt᷑ ſpũs dei ex aqͥs dicit eẽ ꝓducta volatilia. Aqrũ em̃ na biptitũ locũ ſoꝛtita ẽ. inferioꝛẽ ſcʒ in vnda labili.ſupioꝛẽ vo in au ra flabili.illũ deputatũ natantibꝰ.iſtũ volãtibꝰ.ſic q̊ elemẽto cõgruos etiã duos ſenſus aialibꝰdatos vi demꝰ.olfactũ exploꝛãdisvapoꝛibꝰ.guſtũ exploꝛãdis liquoꝛibꝰ. EEx pᷣdictis igit᷑ pʒ rñſio ad qõem ꝓpoſi tam.pʒ etiã rñſio ad obiecta.qꝛ in coꝛpibꝰ aialiũ p/ dñant᷑ elemẽta paſſiua qᷓ;tũ ad q̃ntitatẽ molis.ſicut oñdũt rõnes ad ꝑtẽ pᷣma inducte.pᷣdñant᷑ nibhilomi nus ⁊ actiua q;tũ ad quãtitatẽ vᷣcutis.ſicut oñdunt Ad illud vo qð obz 25 rones q̃tuoꝛ in Zꝛiũ adducte. q̃nto ꝙ in volatilibꝰpᷣdñet᷑ aer ᷣm quãtitatẽ.qꝛ aer mouet᷑ ſurſũ.dm ꝙ cũ dẽ ꝙ motꝰſeqͥt᷑ nãm pᷣdñan tis. B ven ẽ de motu nali qͥ debet᷑ coꝛpoꝛi rõe ſui pun deris.nõ tñ ẽ veꝝ de motu aialis q̃ ẽ de vᷣtute ipſius gie.coꝛꝑa aũt auiũ nature ſue relicta nũqᷓ; aſcendẽt in aera bᷣ deſcẽdũt ad trã.q' aũt aſcẽdãt hocẽ ꝑ vim aie ſuffragantib? ſibi pẽnis ⁊ ſpiritibꝰinterioꝛibus ⁊ 26 vapoꝛibꝰ ĩ gere eleuatis.¶ Ad illud qð obẽ ꝙ aues oꝛnãt aera. dom q; nõ dicunt᷑ oꝛnare aera.qꝛ ibi ma gis qͥ eſcant q́; in fra.hoc em̃ ẽ falſũ.in fra em̃ qͥeſcũt — ⁊ ab ea recipiũt alimentũ.ſ̊ rõ huiꝰ ẽ qꝛ auiũ actꝰ eſt motus maxime in volatu.⁊ qꝛ illũ exercent in aera. ideo dicunt᷑ aerea decoꝛare ⁊ oꝛnare. Dotiſſimũ em̃ actum ſuum ibi exercent. & hbmòi aialia.aut facta eſſent fruſtra.aut nõ ſunt fa cta ꝓpter hoiem. Si tu dicas ꝙ deus ea fecit quia pᷣ/ uidit hoiem eſſe lapſurũ.tunc videt᷑ ꝙ in voluntate hois et ptãte cõſiſteret vtrũ illa aialia fruſtra eſſent qd falſum ẽ. ¶ Itẽ ſi aialia facta ſunt ꝓpter boiem. & nulla debent eſſe facta ↄtra hoiem.ᷣ multe beſtie homini ſunt nociue.g non debuerũt fieri in ᷣmaria eñ.ix.oẽs piſces maris pter boiem. Et q ſic. rerũ cõditione.aut certe fruſtra facte ſunt. Si tu di - cas ꝙ beſtie nõ pñt nocere ſi hõ nõ peccaſſet.tũc vi detur ꝙ poſt pctm̃ hoĩs fuit noua potẽtia eis tradi/ ta. ¶ Ite ſi aialia facta ſunt ꝓpt᷑ babitationẽ homis decoꝛandã.cũ in ſtatu innocentie nõ deberet habita tio fedari.videt᷑ ꝙ nõ debuerũt coꝛruptibilia aialia fieri q̃ ſuis coꝛruptionibus ⁊ exalationibꝰinficerent gerẽ. Si tu dicas ꝙ nõ coꝛrũperent᷑.hoc eſt ð Aug. ſupꝑ geñ.ad lit. li.iij.qᷓ dicit tunc facta eẽ aialia viuen tia de rapina.Ait em̃ ſic.q̃dam refectionẽ coꝛpis ſui ex alioꝝ qᷓrunt coꝛpibus.vbi loqͥt᷑ de beſtijs. RẽE cjs ſit de boc ſiue moꝛiant᷑ ſiue nõ moꝛiant᷑.vi/ etur ꝙ aialia q̃ alia deuoꝛãt hois habitationẽ deho neſtent.cũ ea deſtruat q̃ ad ipᷣius faciũt decoꝛẽ ⁊ oꝛ natum.¶ R. ad pᷣdictoꝝ intelligentiã eſt notandũ ꝙ finis ad quã res oꝛdinant᷑ duplex eſt. Quidã em̃ eſt finis pꝛincipalis et vltimus.quidam eſt finis ſub fine.Si pᷣmo mõ loquimur de fine.ſicut omniũ crea turarum tam rationaliuʒ q; irrationalium finis eſt deus.quia om̃ia ꝓpter ſemetipᷣm creauit altiſſimus. omnia em̃ fecit ad laudẽ ſue bonitatis.Si autem lo quamur de fine nõ pꝛincipali qͥ eſt finis quodãmo/ d. ct finis ſub fine.ſic om̃ia ſenſibilia alia facta ſunt ꝓpter hominẽc. Et hoc inſinuat ph̊s cũ dicit. ſumus finis nos quodãmõ omniũ eoꝝ que ſunt. Inſinuat etiã ſcriptura multo excellẽtius cũñ dicit.faciamꝰbo/ minẽ ad ima.et ſimi.no.⁊ pᷣſit piſ.maris ⁊cc.quia em̃ bõ rõnis capax eſt.ido bʒ libertatẽ arbitrij.⁊ natus eſt piſcibꝰ dñari.quia vo ꝑ ſilitudinẽ natusẽ in deũ tendẽ iniediate.iõ oẽs creature rõnales ad ipᷣm oꝛ/ dinant᷑.vt mediãte ipo in finẽ vltimũ pducant᷑. xt ſic concedende ſunt rationes oſtendẽtes animalia Apter hominẽ facta cẽ.¶ Ad diſſolutionẽ aũt rõt inqucunt᷑ in Sꝛiũ notandũ ẽ ꝙ alit᷑ oꝛqinant᷑ aia Ad diſſolutionẽ aũt rõnũ ſitheb inſhui Ghinrii Sl rt iui panan⸗ un . irion minmn ſotunet Ctobrltu. tigtont libctendi doceidt ſͤiſcitfi Ntecrc scon ſttennn teſonto ſsdin hoceit hüpotenti hoſeamiſi ſein, Pbesioen ſchrcig fotirde⸗ huiede ſaoni ſaſini ſliſce⸗ Mefſi bo⸗ alinedi len Anühe htnne; bboiih linita nodadg ctan anne wnin tfrun N Win Pea nbene mingſchin 1 Khige⸗ emmni, Gcheapien gteuftüii ltinienenr vuagur tkiten, riiai rſil inchüßee nlgtͤ Zmgit un ͤmn bisſiite S= = = E = fuſten anttüit =6ärꝛͤ Aseſtgi ce gun ilufn cnſun gyhin Riminirttft i iniinnn win d⸗ iuuirtien⸗ Uupmrtncond⸗ tnhtninebons — = müer Cneli iit Atinifffem aind uniniayei Pr is Nt eminid, btnininh ütdtN mückwnd ſck Qiii unckfeft Eeſatornide. nimn ii Cetitiit 460 mt ſnsgnii ulufni ai da in ve⸗ it)⸗ narlun rsti awim, nnpiſer sttine, ſaccn im nini n OGiei = ☛ 7 29 Planũñ ẽ etiã ꝑ ̊ illud qð obẽ in ꝛiũ. - lia ad hoĩem vm ſtatũ innocẽtie.alit᷑m ſtatũ natu/⸗ re lapſe. Scom ſtatũ innocẽtie oꝛdinant᷑ ad hoĩem fFm rõnẽ qdruplicẽ. DPꝛima rõ ad manifeſtandum eiꝰ imperiũ qdð manifeſtarẽt dum ei ꝑ oia obedirẽt. Scda ad decoꝛandũ hois habitaculuz. ꝑpulcrũ em̃ erat hitaculũ hois aialiũ multiplicatõne nõ ſolũ ar- boꝝ decoꝛari. Tercia ad excitandũ hois ſenſũ.vt in ipſoꝝ aialiũ naturis diuerſis.vidẽt hõ multifoꝛmi/ tatẽ ſapie cõditoꝛis.Quarta ad moderandũ eiꝰ affe ctũ.vt dũ hõ vidẽt aialia ᷣm rectitudinẽ ſue nature currẽ. ⁊ amare illud ad qdð nalit᷑ facta ſunt.ex h exci taret᷑ ad amandũ deũ. Et ꝓpt᷑ has rõnes nõ ſolũmõ fecit de?iumẽta.ſ etiã beſtias ⁊ pecoꝛa. oia em̃ faciũt ad bois vtilitatẽ m rões pᷣdictas. Scom ſtatũ na- ture lapſe oꝛdinant᷑ iſta aialia ad vtilitatẽ boĩs. ſed alit᷑ beſtie.⁊ alit᷑iumẽta. Jumẽta em̃ ⁊ pecoꝛa oꝛdi/ nant᷑ ad releuandũ hoĩs indigentiã qtũ ad cibũ.et qꝙtũ ad veſtimentũ.⁊ qᷓ;ẽtũ ad obſequiũ.ſicut ſunt ed ⁊ aſini.⁊ q;tum ad ſolaciũ.ſicut q̃dã aues ⁊ catuli ? ſilia. ⁊ ſic facta ſunt ꝓpt᷑ boiem rõne q̃druplici. Silr aialia ſiue beſtie noxie oꝛdinant᷑ ad hoiem ſm q̃dru plicẽ rõem et vtilitatẽ quã ponit Aug.ſuꝑ Geñ.ad lr̃am li.iij.dicit em̃ ꝙ aut penalr ledunt.aut ſalubꝛit exercẽt.aut vtilit᷑ pbant.aut ignoꝛãter docẽt.Et ſic pʒ ꝙ tã beſtie qᷓ; reptilia ⁊ iumẽta facta ſunt ꝓpt᷑ ho minẽ.ſiue in ſtatu innocẽtie.ſiue ĩ ſtatu nature lapſe d ülð em̃ qð obꝛ ꝙ eẽ finẽ ẽ magne dignitatis.ddim ꝙ veꝝ eſt fine pncipali qꝗͥ ẽ finis carens fine.nõ aũt ẽ veꝝ de 30 fine qͥ ẽ finis qdãmõ.¶ Ad illud qð obꝛ de aialibꝰ ñ valentibꝰ ad eſum ⁊ veſtitum. Rñderi pᷣt ꝙ illa fecit deus qꝛ puidit hoĩem lapſurũ.eſto tñ ꝙ nõ laberet nõ tñ erũt fruſtra.hẽent em̃ pᷣter releuationẽ indigẽ/ 51 tie qᷓdruplicẽ vtilitatẽ.ſicut det᷑minatũ ẽ S.Acdil/ lud qð obẽ de beſtijs qᷓ ſunt ð hoĩem.dom q; bomie ſtante nulla aialia ipᷣm offenderẽt.ᷣ oĩa ſibi mãſue/ ta eſſent.ſicut aliqñ diuino imꝑio fere crudeliſſime ſctis dei mãſuete facte ſũt.vt leones danieli.ꝙ autẽ noceãt vel offendũt h̊ eſt ꝓpt᷑ pctm̃ hoĩs.nõ ꝓpt᷑ no/ uã potentiã eis datã.ſᷣ ꝓpt᷑ dignitatis pᷣſidentiã ab boie amiſſꝗ.vñ ſicut oculꝰſanꝰa ſole nõ ledit᷑.ſᷣ cum efficit᷑ lippꝰſtatim offendit᷑.nõ ꝓpt᷑ mutationẽ factã 82 in ſole.s i oculo.ſic ⁊ in ꝓpoſito itelligi pᷣt.¶ Ad ills qd obijcit᷑ ꝙ hoĩe ſtante nõ debuerũt fieri animalia moꝛtalia. dicendum ꝙ ſicut animalia ſua vita babi/ bitationẽ hoĩis decoꝛãt ⁊ oꝛnãt.ſic etiã moꝛte ſua ex ſucceſſione faciũt ad vniuerſi decoꝛationẽ.⁊ ſiẽ aĩa/ lia ſeinuicẽ iuuãtia ſunt rõ ſapie excogitãde.ſic etiã aialia ſeſẽ offendẽtia.⁊ de carnibꝰalioꝝ aialiũ nutri/ mẽtũ ſumẽtia.qꝛ illa coꝛuptio aerẽ hois nõ inficẽt. eius odoꝛatũ offendẽt. ſ̊ potiꝰ qdã ſucceſſione et oꝛdine dũ aialia ſibi ſuccederẽt.vniuerſuʒ decoꝛarẽt tãq́;ᷓ pulcerrimũ carmẽ in qͥ ſillaba ſuccedit ſillabe. Silr dũ beſtia aliud aial comedẽdo occidẽt in hoĩs bitatione diſcoꝛdiã nõ facẽt.ſ̊ potiꝰ occaſionẽ erudi tiõis hoi pᷣberet. Et h̊ ẽ qd dicit Aug.iij.ſuꝑ geñ.ad lit.nimirũ alie beſtie cibi ſunt alioꝝ.nec recte poſſu/ mus dicẽ ꝙ nõ eſſent alie qbꝰ alie veſcerent᷑. hñt eñ oĩa qᷓ;diu ſunt mẽſuras.numeros.⁊ oꝛdines ſuos.q̃ ciũcta merito ↄſiderata laudant᷑.nec ſine occulta ( ꝓ cer. Prin corpis mmriruginte dedith ꝓduci. cñ em̃ coꝛpꝰeius ſit cõpletiſſimũ inter cetera coꝛpa. ⁊ quãto aliqͥd pletius tãto poſteriꝰ.poſt oĩa fuo genẽ) moderatõe pulcritudis tꝑał ex alio i aliʒ trãſmutant᷑.⁊ certe oĩibꝰtalibꝰiferioꝛis creature mo tibus pᷣbent᷑ hoi ſalubꝛes ãmonitões.deinde planiꝰ exẽplificat.Et ex his pð rũſio ad obiceta. (Ducſtio⸗h. 2- ¶ Be oꝛdine pductõis ſenſibiliũ qntu eſt ex tte tpis. et bꝛuta. ¶ Itẽ pᷣncipal dz pmo fieri. h cpaliꝰopꝰfuit diei ſexti.gᷓ debuit añ fieri qᷓ fierẽt ſer ſibilia ſiue bꝛuta.qð ẽ õ oꝛdinẽ ſacre ſcpᷣture.¶ Itẽ AX . . — “H””DMR Et dicit ſcpᷣtura q; volatilia ⁊ natatilia facta ſunt in vno die ſcʒ. v. greſſibilia vo cũ hoie facta ſunt die al tero ſcʒ. vj. KLona iſtũ oꝛdinẽ obꝛ ſic pᷣmo ex ꝑte ipᷣoꝝ aialiñ ſenſibiliũ ĩ ſe. Scdo vᷣo in ↄpatõe ad ho minẽ.¶¶ ¶ðtra pᷣmũ obꝛ ſic. Uno die fuert oĩa elem̃/ ta diſtincta.nõ ſolũ aer ⁊ ignis.S etiã aq̃ ⁊ terra.igit pari rõe a ſũmo opifice debẽt fuiſſe oꝛnata.igr i vno die debuit fieri oꝛnatꝰ aeris ⁊ aq̃ ⁊ re. Btboichin⸗ ctio dieꝝ fit penes diuerſitatẽ opationũ. ſi tria ſũt clementa que oꝛnant᷑ ex aialibus.et tria ſunt gene/ ra aialiũ.ſcʒ volatilia ⁊ natatilia ⁊ greſſibilia.videt᷑ q;/ ꝓduci debuer̃t ſaltẽ in tribꝰdiebꝰ.¶ Itẽ tra pꝛioꝛ oibꝰ ꝓducta cẽ.g̊ pᷣoꝛ oibꝰdʒ eẽ oꝛnata.& illa q̃ terrã oꝛnãt pᷣus ꝓduci debuerũt qᷓᷓ illa qᷓ oꝛnant aquã vel gerẽ. ẽcñ ꝓducũt᷑ aialia oꝛnatia elementa.aut ꝓducunt᷑ ſᷣm oꝛdinẽ dignitatis vt incipiat᷑ a ſupꝛe/ mo.aut ſᷣm oꝛdinẽ aſcẽſionis.vt incipiat᷑ ab ĩfimo. Si pᷣmo mõ.j debẽt pᷣus fieri oꝛnatꝰ ignis qᷓ; geris. Si ſcdo mõ.& pᷣus debẽt fieri oꝛnat? terre qᷓ; aqᷓ.q̃ꝛ vtrũq; repugnat ſacre ſcpture.⁊ oꝛdinatõi ꝓductio nig us det minate qᷓ;tũ ad ꝓductionẽ ipᷣoꝝ aialiũ. Htẽ obꝛ oꝛdinẽ ꝓductòis aialiũ in ↄpatione ad hoĩem.õ em̃ plus cõuenit cũ angel ꝙ; cũ beſtijs. magis debuit ꝓduci eodẽ die cũ angelis.q; eogẽ die ciũ beſtijs.S uctio hois ⁊ beſtiaꝝ nõ recte facta ẽ in eodẽ die. Itẽ plus cõuenit irrõnale cũ irronali qᷓ; cũ hoĩe ſiue rõnali.g& magis cõpetẽs fuit in eodeʒ die ꝓducẽ oia aĩalia irrõnabilia.qᷓ; ſi ꝭꝓducẽ hoiem Si⸗ pᷣncipaliꝰopus dʒ pᷣmo fieri.ſᷣ hõ pᷣir poſteriꝰmagis indiget pᷣoꝛi qᷓ; ecõuerſo.ſᷣ bꝛuta aia/ lia magis indigebãt hoie.qᷓ; ho indigẽt eis ſᷣm illum ſtatum. g& añ debebat hõ ꝓduci qᷓ illa in eſſe ꝓdirẽt. dum q; in ꝓductõe ſenſibiliuʒ duplex attẽdit᷑ ʒ ʒ oꝛdo.vnꝰſcʒ ſᷣm diſtinctionẽ diei a die.alius ſcʒ ſᷣm oꝛdinẽ eoꝝ qᷓ eodẽ die pducta ſunt. Pꝛimꝰ aũt oꝛdo attendit᷑ ᷣm exigentiaʒ finis et materie.⁊ qꝛ volati⸗ lia ex aqs ꝓducta ſunt put aqᷓ cõiter accipit᷑ ad bu/ moꝛẽ ⁊ vapoꝛẽc.⁊ ſũt ad oꝛnatũ nature pcucided ſacra ſcptura dicit ea eẽ facta vno die. Quia vo greſ ſibilia ñ ſolũ rõnalia ̊ irrõnalia ad oꝛnamẽtuʒ terre ſpectaãt.⁊ ex eadẽ mꝗ ſũt ꝓducta ſcʒ terra.iõ ñ eodẽ diẽ ß̃ alio a pᷣdictis facta ſunt.ita ꝙ ſicut vno die oꝛ/ nata ẽ nã celeſtis ſcʒ q̃rto.ſic vno die oꝛnet᷑ na elem̃ tar ꝑſpicua ſcʒ q̃nto.⁊ alia terra ſcʒ ſexto.⁊ ſicut nã celeſtis pᷣcedit elemẽtarẽ ꝑſpicuã.⁊ ꝑſpicua opacã. ſic naꝝ baꝝn oꝛnamenta ſunt oꝛdine tpꝑi coꝛrñdente ꝓducta. Scs aũt oꝛdo qͥ ẽ inter ea qᷓ ꝓducta ſunt eodẽ die attẽdit᷑ ᷣm pᷣcellentiã ꝑfectõis nature.pᷣus em̃ ꝓducit᷑ qd ipfectũ ẽ.⁊ deinde qð pfectũ.qꝛ nõ eſt oꝛdo vt a magis cõpleto ꝑueniat᷑ ad minꝰ cõpletũ. ⁊ iõ ſcpᷣtura pꝛiꝰdicit ccẽ ꝓducta natatilia die qͥnto. q ſunt minꝰ ꝑfecta qᷓ; volatilia.⁊.ſiłr i ſexto die pꝛiꝰ dicit eſſe ꝓducta irrõnabilia ꝙᷓ; hoiem. qᷓuis multi/ plex poſſit aſſignari rõ q̃re hõ poſt creaturas ẽ ꝓdu/ ctus. Occurrit ãt triplex rõ ad pñs q̃re pꝰoia pdu/ ctus ẽ hõ.ſc ꝓpter ꝑtiũ coꝛpis młtitudinẽ. ꝓpter aie coꝛpis diſtantiã.⁊ ꝓpter totiꝰ cõpoſiti ꝑfectioneʒ. Pꝛopter ꝑtiũ coꝛpis multitudinẽ debuit h vltimo Sacernt. Dronter gien coꝛpis diſtãtia debuit ieri poſt cetera.qꝛ em̃ diſtat aia a coꝛpe.et nõ ſolum ſicut foꝛma a mã. etiã ſicut ſpnale a coꝛpali.⁊ ſicut pꝑpetuũ a coꝛruptibili.iõ magna diſtãtia cgn debuit b9 5 interuenire inter ꝓductionẽ boĩs q;tũ ad mãle pꝛin cipiũ ⁊ cõiũctionẽ ſuaꝝ ꝑtiũ.vt ꝑ diſtantiã tꝑis in/ telligeret᷑ diſtãtia pᷣncipioꝝ ↄſtituẽtiũ.Et ꝓpt totiꝰ cõpoſiti ꝑfectionẽ.poſt cetera debuit hõ ꝓduci.quia em̃ de ſua dignitate ⁊ cõplemẽto finis ẽ oim coꝛpo/ raliũ.iõ poſt oĩa erat ꝓducẽdus.vt ſua ꝓductõe fini ret ⁊ Slarc oĩa pᷣcedẽtia.tanꝙꝙᷓ finis cõplet qd ad ꝛinari bʒ. ⁊ ſic pʒ ꝙ diuina ſapia ĩ ſalua ipᷣm o 35 ſenſibiliũ bᷣuauit oꝛdinẽ ↄueniẽtiſſimũ. Ac illud S qð pᷣmo obꝛ ꝙ elemẽta ſil ſunt diſtincta.dðm ꝙ ñ eſt ſile.qꝛ diſtinctio nõ ẽ i vno elemẽto niſi reſpectu alteriꝰ.iõ nõ pᷣt vnũ elemẽtũ diſtingui ab alio q̃ͥn al terũ diſtinguat᷑ ab eo.nõ ſic aũt ẽ in oꝛnatu.oꝛnatꝰ 36 em̃ vniꝰelemẽti nõ necio reſpicit alteꝝ.¶ Ad illud q obꝛ ꝙ tria ſt᷑ elemẽta q̃ oꝛnant᷑.S ⁊c.ðdim ꝙ et ſi tria ſint.oꝛnatꝰtñ duoꝝ ſcʒ aeris ⁊ aq̃ nõ reſpicit il/ la vt duo ſũt. ſᷣ vt i vno cõicãt ſcʒ i nã aquesa ſicut S determinatũ cẽ.⁊ iõ duoꝝ oꝛnatꝰ ad cãdẽ diẽ ſpectat. 2 pꝓductio aialiũ q̃ illa duo elemẽta oꝛnãt ĩ vno die 57 eſt facta. Ac illud qð obẽ ꝙ tra pꝛioꝛ eſt ꝓducta. dõom ꝙ fal 1S in FEn geñ.tfra nõ accipit᷑ ꝓ elemẽ 38to ſ ꝓ mꝗ. ¶Ad illò qð obẽ de igne ꝙ qꝛ ẽ pcipuus int᷑ elemẽta debẽt pᷣus oꝛnari.ddm ẽ ꝙ; ꝓpter q̃litatẽ actiuã nõ pñt ĩ eo viuẽ aialia.⁊ ꝓpt᷑ nimiã diſtantiã ꝗ nobis nõ eẽnt vſui hois apta.⁊ iõ nõ detminat᷑ eiꝰ 59 oꝛnatꝰ? nec pᷣus nec antea.Terre vᷣo oꝛnatꝰ oꝛdinãt᷑ poſtremo /ꝓ eo ꝙ ipᷣa ẽ infima ⁊ obſcura.⁊ iõ maioꝛi indiget oꝛnamẽto. ⁊ ꝓpt᷑ ̊ oꝛnat᷑ plant et aialibꝰet mineralibꝰ.⁊ in eiꝰoꝛnatu cõſiſtit totiꝰoꝛnatꝰcõple/ mentũ q'tũ ad biem q ẽ pcipuus int᷑ oia alia aialia 40 illud vo qð obẽ ꝙ bõ debuit ꝓduci cũ angelis cũ qͥbus mag cõicat.ddin ꝙ et ſi mag cõicat qntũ eſt a ꝑte aie.nõ tñ qᷓntũ ẽ a ꝑte coꝛpis.Similr᷑ ad ſc/ quens dm eſt ꝙ qᷓ;uis greſſibilia ⁊ volatilia magis cõicẽt i foꝛmali ꝑfectõe.n tñ tãtũ cõicãt qᷓntũ ad ele/ mentũ ex q̊ ᷣnepalr ↄſtituunt᷑ ⁊ qd oꝛnat.qdð qͥdẽ ẽ 4A clemẽtũ tre.Ad illud qð obꝛ ꝙ pᷣncipaliꝰopꝰdʒ eẽ pus.dm ꝙ falſũ c.qꝛ in eis q̃ ꝓducunt᷑ pᷣus ẽ minꝰ pfectũ q; magis ꝑfectũ ſm oꝛdinẽ gñatõis.quis ma 42 gis pfectũ ſit pᷣus ſᷣm oꝛdinẽ dignitatis.¶ Ad illud dqds obr ꝙ poſteriꝰindiget pᷣoꝛi.dm ꝙ ven ẽ qñ ali oꝛdinant᷑ ita ꝙ int᷑ ea cadit oꝛdo eẽntialis.qñ vo e oꝛdo ſoliꝰcõgruẽtie ſicut ĩ ꝓpoſito.nõ ẽ neceſſe ꝙ ba beat veritatee. 2 Queſtio. iij. f oꝛdine ꝓductõnis aialiũ ad quietẽ. Et q̃rit᷑ vtꝝ deðppᷣuſq;ᷓ aialia pduxit ab oĩ ope qeuerit. Et ꝙ ſic vr ſcpᷣturã Geñ.ij.reqͥeuit deꝰdie.vij.ab oi oꝑe qð pa rarat. aialia ꝓducta v. ct. vj. &Q poſt eoꝝ ꝓdu ctionẽ ſeq̃t̃ qetatio. S oĩis opatio q̃ ꝑuenit ad cõpletionẽ hʒ qetẽ ſubſequẽtẽ.ſ. ꝓductio creaturaꝝ coylet in ꝓductõe aialiũ.⁊ maxie hois.ẽ vr̃ ꝙ poſtq de? die.vj.alia ꝓduxit.ꝙ deinceps reqͥeuit. e di ſtinctio dieꝝ ẽ ad nr̃aʒ iſtructionẽ.b.vj.diebꝰ pmiſit de? hieſ opari.ſeptio pᷣcepit qͥeſcẽ ⁊ ceſſaẽ ab oi ope. ſis illud mãdatũ rõeʒ bʒ ex pmaria reꝝ er ꝙ aialiũ pductionẽ ſubſecuta fuerit qes. ¶ Itẽ ois creature ꝓductio finẽ bʒ et fminũ.& ſilłr dies oĩs in 3 lija auat hʒ xſperã..vij.diei pᷣm ſcpturã nõ aſſignãt᷑ veſpe. pꝰ ſeptimũ diẽ n ſa dnt ꝓducta. ⁊ in.vj.die ꝓducta ſt᷑ aialia.g 2 ſc ra. Joh. v. pꝛ meꝰ oꝑat᷑ vſq; mõ.⁊ ego oꝑoꝛ. ſi vſq; mõ oꝑatꝰ eſt. vr ꝙ. vij.die nõ ceſſauit ab oꝑe. ¶ tẽ. vij. dies. aut ẽ nouus dies pᷣter dies pᷣcedetes.aut nõ. Si nõ. Fnõ dʒ alijs cõnumerari. Si ſic. ⁊ illũ fecit deꝰ.ᷣ cõ/ ſtat ꝙ nõ reqeuit ab oĩ oꝑe poſtꝙ; ꝓduxit aialia.Si numerat᷑.eadẽ rõe ⁊ octauꝰdebẽt nũerari. Ac illucd qjeſcit. oĩs igit᷑ agẽs ꝑfect — . MEI * Herg Ern⸗ . 13 E re⸗ quies aut cõnotat aliquẽ effectũ aut nullũ.Si nullũ ↄnotat.g ab eterno reqͥᷣeuit.igit᷑ añ reqͥeuit qᷓ aliq̃d Si cõnotat aliquẽ effectũ.⁊ iſte effectꝰnõ fuit ĩ diebꝰ pᷣcedẽtibꝰ. aliqᷣd nouũ ꝓduxiti die.vij.nõ reqͥe⸗ uit ab oiĩ oꝑe ſuo poſtq; ꝓduxit aialia die.vj. Iteʒ deꝰ creat qͥtidie nouas aias ⁊ infundit coꝛꝑibꝰ.crea- re aũt ẽ opꝰſoli deo ꝓpꝛiũ. nõ videt᷑ ꝙ ab opatione rartpyvie d Ge⸗ aialia q̃dã ꝓducũt᷑ ꝑ putre factionẽ.̊ᷣ ↄſtat ꝙ illa nõ ſunt ꝓducta in ſex diebꝰſi⸗ 5 ctione nouaꝝ ſpẽꝝ i genẽ aialium. Itẽ qᷓdã aialia gñant᷑ ꝑ cõmixtionẽ. ſicut mulꝰex eqᷓ T aſino.hec aũt in ſex diebꝰnõ fuer̃t facta.nec in eẽ idiuiduali.nec in pꝛias ⁊ nãs. vr ꝙ poſt.vij.diẽ nõ ceſſauerit a pdu tu dicas e dies ille nõ viffert a p̃cedẽtibꝰniſi Sm nu men. ſic differt. viij. ⁊. ix. ſic deinceps. Bar⸗ ꝓducẽt. ꝑenes reqͥ etationẽ nõ dʒ accipi aliqͥs dies cut dicit Aug.iij. ſuꝑ geñ. ad lit. et hmõi bñt ſpẽs p- ſua ſxẽ.ᷓ pꝰſextũ diẽ nõ ceffauit a ꝓductõe.non ſolũ qtũ ad indiuidua.ſᷣ etiã q;tũ ad ſpẽs ⁊ genera. ad dtcton itclligeni noranſct arti ex pfect?. opus inchoat vt ad ꝑfectionẽ ꝑducat. ⁊ ſi cut intẽdit ita facit ſi ꝑ oĩa ſufficiẽtia vᷣtutis agentis ſibi ſuppetit.cũ aũt ad pfectionẽ deduxcrit.hʒ qdð in- tendit.oẽ aũt opans pt᷑ a obtento eo ꝓpt qð agit cũ igit᷑ de ſr ggens pfectiſſimꝰin pducẽdo ipᷣm vni⸗ uerſum. neceſſe ẽ & ipᷣm aliqñ qᷣeſcere.S cũ duplex ſit agẽs.qͥddã qdð mouet᷑ ⁊ laboꝛat in ſua oꝑatõe.q̊ddã vo qð nec mutat᷑ nec variat᷑.illud qdð pᷣmo mõ agit ꝗeſcit ꝑ qͥetationẽ.qᷓ quidẽ ẽ puatio motꝰ⁊ laboꝛis. ſicut ẽ agẽs creatũ.illud vᷣo qdð ſcdᷣo mõ agit ⁊ qͥeſcit q̃etatione.nõ qᷓ ſit laboꝛis vel fatigatõis pᷣuatio.ſ q̃ eſt ceſſatio ab ope ꝓpt᷑ iius ꝑfectionẽ.⁊ ſic dꝛ deꝰab oi ope qᷣeuiſſe cũ vniuerſũ ꝓduxerit ad eẽ ꝑfectũ.et .D ſicdeuit cũ ad pfectũ eẽ dqurit. Dꝛopt qd noõnd ep 44 duplex ẽ ꝑfectio vniuerſi.vna ⁊ pᷣcipua ſᷣm eẽ pma/ nẽs.alia ẽ m ipᷣius eẽ decurrẽs. Pꝛima attendit᷑ in cõpleta exiſtentia pᷣncipioꝝ.⁊ cõpleto nũero ſpẽn. ᷓ q̃dẽ ſpẽs nãm gencris ꝑticipãt ſᷣm rectã ⁊ oꝛdinatãa intẽtionẽ nature. Scda vᷣo ꝑfectio ↄſiſtit ĩ pductõe eoꝝ q̃ ꝑ tpa decurrũt ⁊ ſibijpſi ↄñter ſucccdũt.ex cu ius ſucceſſionis oꝛdinatõe reſultat qᷓdã vnitat pul⸗ critudo ⁊ ꝑpfectio. OQm̃ igit᷑ ᷣm pᷣmã pfectionẽ deus vniuerſũ i ſex diebꝰad eẽ ꝓduxit ſcʒ qtũ ad cõpletã exiſtẽtiã pꝛicipioꝝ.⁊ q;tũ ad cõpletũ numeꝝ ſpẽꝝ.iõ dẽ reqᷣeuiſſe ab oi ope qd patrarat. Quia vo ↄtinue 45 opat᷑ ad reꝝ ſucceſſionẽ ꝑ ꝓpagationẽ ⁊ idiuiduoꝝ — mttiplicationẽ.iõ dꝛ oꝑari vſq; mõ.⁊ ex hbis pʒ rñſio ad qõem ꝓpoſitã.¶ Cocedendũ ẽ em̃ ꝙ ad ꝓductio 45½ ſic opat᷑ vt aliqñ qeſcat. nẽ aialiũ maxie hois ſecuta ẽ qͥes in die.vij.nõ quia facta ſit laboꝛis fminatio.ſᷣ qꝛ facta ẽ opis inchoati cõpletio.⁊ cõcedẽde ſũt rões Epbantez Ad ills qð obꝛ in ↄꝛiũ de Joh̊.v.p meꝰopꝑat᷑ ⁊c.i pʒ rñſio. obijcit em̃ de illa opatõe q̃ ſpectat ad oꝑationẽ vni/ uerſi m eẽ decurrẽs. nõ ym eẽ pmanẽs.Ac illud 406 qð obꝛ ꝙ fecit diẽ.vij.ddm qꝙ dies.vij.no fuit alius ſxẽ a pᷣcedẽtibꝰdiebꝰ.imo q̊dãmõ iã erat i alijs pdu/ ctus.⁊ iõ ad pᷣmũ ↄplemẽtũ vniuerſi nibil addebat rõe ſui.⁊ iõ eiꝰ ꝓductio nõ repugnabat quieti ſᷣm q; q̃es dicit ceſſationẽ a ꝓductõe coꝝ q̃ ſunt de pꝛinci- pali vniuerſi ↄſtitutõe.enumerat᷑ tñ cũ pᷣdictꝭ diebꝰ magis qᷓ; dies.viij.vel.x.pt᷑ ceſationẽ ab oꝑe cõſti/ tuendi vniuerſũ.ſᷣm quã nõ attendit᷑ nũeratio die- pʒillij enũerat᷑ dies nonꝰ.p fit regreſſus ad pꝛicpiũ ꝙ nõ hñt tminũ.⁊ iõ.vij.dies nõ dẽ hꝛe veſperã.ne . E Papema aioe oĩ uufit nii luqn denſutifu toſitpcl Nſtot alleeatbes Aloünaniott ſeigimöſun Am hepune Poan hungtupd ſeſonhcde ventnn dogteytn tdi Ghek ſbiinge⸗ San elhu eßne ſonecanclnni tagcinug Pa ſhon ceo leſeſ 8 aliensn Cucten Mmrialſuin Ggilot gocthaem⸗ leſtein „ neßipfohed . ien 4 (Ad ulud qdobi ꝙ requieſcẽ ab ope aut Sͤnotat Pducl bi fectĩ alique. aut nullũ. dom e hm A feadte Vgduei hñt. ſieut Ermes pducunt᷑ ex bumano coꝛpe eggnte gertts erens 5c Bmama t cöõtẽplationẽ ſibi inberẽdo qeſcẽ. vel qͥeſcẽdo ſibi i foꝛma degenerare.et iõ nõ opoꝛtuit H̊ in Wi berere. Scom aũñt alios ſctõs viã ibi in· ſe. nec ĩ ſuo ſili ad pꝛi et 5 uõ owꝛtuit Hpdac in Miig⸗ cit effectũ nõ qᷣ ſit iĩ di 82 viã coõem qͥeſcere di tñ ſunt ſupflu⸗ pꝛimariã ↄſtitutõem vniuerſi.nec NNkſd it i die ſabbati. ſᷣ qͥ pᷣceſſit. vñ deꝰ d?ꝛ decoꝛã ua. qꝛ vniuerſũ q́; te es dii SfS ni S d rg ondc vefn Eddcnoninsadt dacnue erdti ria r gierrſtoe, S0 de . ac om̃e opꝰſuũ i die.vij.nõ quia tũ ucunt. qda fuerũt ĩ pꝛima reꝝ diſtinctõ 7 * keenn 8 w ebͤſuͦmatu onit. ( Ad fle ctionẽ a tũc deſcen cunt᷑ p caténé. vi nobſte ro. aie roales ꝗᷓ ſe; pdu agen 45 oñdit..¶ Ad illud qð obꝛ de creatione ꝓducte ſũ né. iõ nõ bñt rõem ſeminalẽ. in ſilti ff atck aaesmn Ecn crenn nũc ai Leenz ꝓducte ſũt qũñ pducta fuit aia ade alẽ. in ſili tñ koen iap. dom cq cu creant nuc zie ron ales nõ creat᷑ no nõ ꝓducit᷑ no ucta fuit aia ade.pꝰcuiꝰ ꝓductõ niſn ua ſpẽs.̊ nouũ indiuiduũ.̊ aũt indiuiduũ nõ ẽ de 5 ꝓducit᷑ noua ſpꝑẽs.qᷓ;uis pducant᷑ n Panctoe, Ræj oↄſtitutõe vniuerſi pꝛimaria. ⁊ iõ . iduñ nõ ẽ de dua. Quedã ſunt ꝗᷓ ꝓducte ſũ ucant᷑ noua indiui⸗- nütifi, eeeevne⸗enan iõ ꝑ qetationẽ in ſab- ad rõem ſeminalẽ Pducte ſũt in pꝛimis diebꝰ ꝙᷓtũ Until 49 excludebat᷑ aiaꝝ creatio. ill q; obr trefactionẽ inalẽ. nõ in ſili.ſicut ea q̃ giant᷑ ꝑ pu itiii panctot eoꝝ qᷓ ſũt ꝑ putrefactionẽ ⁊ cõmixtionz ſi efactionẽ. ⁊ ꝑ diuerſaꝝ ſpẽꝝ cõmixtionẽ.O Ppu- giündei q̃ ſunt noue ſpẽs.dm ꝙ tã illa qᷓ gĩant᷑ ꝑ putrefa unt qᷓ ꝓducta ſunt ⁊ in rone ſeminali et in necam iliri ctionẽ qᷓ illa qᷓ giñant᷑ ꝑ diuerſaꝝ ſpẽꝝ cõmixtione plante et bꝛuta aialia q ꝓducunt᷑ ꝑ ꝗꝓpa ſcr P Jgiane dineniav ie em ad i tris reꝝ gña pñt cunt᷑ ꝑ ꝓagationẽ.Et punchenn ꝓducta ſunt i ſuis pꝛincipijs ct ronibꝰſeminalibus f 6n ñt reduci oia ꝗᷓ fint. 2 ptrrea nõ irg quis nõ ſint ꝓducta ĩ ſini ᷣm foꝛmã pꝛincipia enim a veug, ucẽ aliqᷓ de nouo m qd dr̃ pte hran pqucca i ſin rin fonnd painQpia enin FRabenbr r ,1,2Ers. . ni⸗ miigeeng eoꝝ ſunt de ↄſtitutõe pꝛimaria vniuerſi.vtpote ſpẽs t ib ſole. dr̃ ab oĩ ope requieuiñ. . ſile. cõplete ⁊ rões ſeminales.ſ iſtaꝝ ſpẽꝝ actualł pes 1 ucit qd pꝛius nõ fuerit. vel in ſili ſpẽ ſe. qꝛ nibil cnigta adpꝛünaris oſtituti ſtan ſpẽn actual erntia ſeminali.qᷓ tũc erãt de pꝛimari ill ſẽ. vel in rõne Krinum namari oſtitutionẽ vninainõ heceat. a: ſeg x ſic cerqt de pꝛimaria oſtitutone vniuerſi ſ 4 “ ſunt degenerãtes.⁊ q̃ſi.ꝑ qndã gñationẽ iarnt anatone pducrongin die ſorto ſenuis Niniii Dilſ.xvj.de ꝓductõne creature ↄpoſite ex ſpũali ⁊ coꝛp. cifin. pꝛincipium effectiuum. reↄpoſite ex ſpũali ⁊ coꝛpoꝛali ſq; de homine in ↄpatione ad – — Ja ra nſs ſenn⸗ F hois creatõe ⁊c. Terminat⸗ ouaboptmis ptib bů̃ umtieſ Morn ature ſpũalis ⁊ coꝛpal diuiſim. Hic ſeqt tcia ps in qᷓ demi⸗ i qbꝰmgr detminauit de cõ⸗ i Aqucti E Katae Badſe⸗ Zät ps iſta Wadeere no 8 äeene de pquetoe arurwre woſſte Mlins a aai ad ꝑmanẽtiã ⁊ durationẽ.j. di.xix. S Et blura oõni inat de hoie qᷓtũ ad ipius pꝓ anigtitt In pꝛia agit de ꝓductõe bois ĩ ↄꝑatõe ad pꝛi .di.xix.Solẽt plura q̃n de pᷣmi bvis ſtatu. Pꝛia ꝑ bs rn dil. xvij. Hic de oꝛigine aie pła qri pꝛincipiũ effectiuũ. In ſcda vo pte ĩ ↄpatõ u. Pꝛia ꝑs hʒ duas ifniij I. dil. xvij. Hic de oꝛiginc aie pła qri ſolent.¶ Pꝛia ꝑs ſpectat ad pñtẽ d 0 pte i ↄpatõe ad pꝛicipia ↄſtituti mitſei PS veritatẽ narrat.ſcʒ qlit᷑ deꝰ ꝓduxerit boleʒ a a cent ad pñntẽ di.Et diuidit᷑ ĩ duas ꝑtes. In pꝛi iua nuiſti⸗ a vo pte vitatẽ erplanat. ibi. ili? vo pꝛie i ꝛaginẽ ſuã i q ſiſitudinẽ bʒ ad pꝛincipiũ ſt Fen e. A a cta dicẽdis. In ſcda vᷣo auẽtẽ o ꝓpꝛie imago dr. ¶ Pꝛia ꝑs hʒ tres pti piũ ſuñ efficiẽs. In Nchtcrind⸗ cõper ibi. n ſcda vᷣo auẽtẽ ſacre ſcpᷣture iducit in ꝗᷓ ondi hʒ tres pꝑticulas. In pꝛia ↄtinuat mgr di⸗ Haana et᷑ ibi.in geñ.legit᷑.faciamꝰ . ucit in ꝗᷓ ondit᷑ ꝑ quẽ modũ hʒ S Diia deinuat ingf vi⸗ hufneehtn iiyſ. legit᷑faciamꝰ. In tcia ꝑte ſubdit illiꝰauct expoſitõʒ.ibi ꝓductꝰad ſuũ effectiuũ pꝛicipiũ Rmmmi chhda c&a& ps pꝛicipal hʒ tres ptes. In pꝛia em ponit er expoſitõz. ibi. Ymago añt ⁊ ſilitudo in h̊ loco⁊c̃. Ncrninfi ſioné pte 'm opinione pꝛia.ibi. verutñ h diſtinctio ⁊c. In tcia ð ucte auctis m alioꝝ opinionẽ. In ſe muſtul eſemnane e Eriomhmataer isbisonitBeNigmt. Zuſe iit en lin.. a toti tis bꝰ ↄſiſtit ĩ h ſc oñdẽdo ꝙ h factꝰ nifinund W JIs excurſis q̃ ſu de hoĩs ct dicendis. a4a i. SVI gßuiſt atq; oꝛdine eAplnafeni⸗ ſufeoin pmiſimꝰ effectui mancipre e 1 ſch planare nuc ſuſcipim. vbi hecſiderãda videt aſiciam lvieza?. —K de qlit ſit bn creataſit hõ et qliter inſtitut.et qlis cus ſact Päet Aerican. a incre apſus. poſt „ e e e . uõ factꝰ*. Dein = erit de rõe quam guin, poſra,l. vam o,isegaot ꝗᷓ ſit reꝑatꝰ.Hoꝝ autẽ pᷣmo et ſcdõᷣo reddit męgr —— inuſi facultatis tractauimꝰ Jõ e ⁊ modũ inſtitutõis ſuꝑius ꝓ modulo nf̃e In eo q dicit facia⸗ ¶ Inducit auẽtẽ ſ. cnneſt ar vł quõ factꝰ ſit diſcutiamꝰ. aane Pü deidscg binſitn 4 parer ad ſuũ cfectiui peincipidi. Rait p que modũ hõ ꝓductus còᷣ ndſantaſtnt opa, d Aĩ ¶In geſ. legit᷑. Faciamhoĩeʒ ad imaginẽ ⁊ ſilitudi ʒ aris. t tres ꝑpſone iA YYdicit faciam. vna opatio triũ pſo ginẽ ⁊ ſilitudinẽ nr̃am ⁊c. In eo ita opate ſint ſim'oix· ini 4 ginẽ ⁊ ſilitucinẽ nrãm. vna i ꝑpſonaꝝ oñdit᷑.in h̊ vo ꝙ dicit ad ima alia ſicut fecert hie,z Saamß etnkittidk TEnadNe Pae möfrar Erbſo⸗ eric queadroclz: Cai, ad fliü et ſpmnſanctu. Hon angelis vt qd putät. ncheuas ats wbere. e Itẽ qrit᷑ q̃re i „„„ . ..ð e e.. icii bcc eret Gic Ze ibnen in ꝓductõe hoĩs vtit᷑ legiſtatoꝛ verbo pꝛime pſone ſcʒ faci Ddiec in pducõt aliox r inckenicn done ðòðð G veſtigio.ſed etiã ᷣm imaginẽ.iõ emẽti.Reꝰ.dᷣm ꝙ; in ꝓductione bois nõ tm̃ erat ma ifr ſtatio erinlalte an iiten acruio e zn in acinæ l tripus nſonis plutat arenbulf boj zcetae aterl enittioun r gi, vRoonegrorlagataienön gecetnans ur aclerengntaftiten Ris is ungasnsnss onene inh, us vtit᷑ verbo pꝛime ꝑſonc.⁊ iterũ qꝛ bec creatura Pcellit aas in gradlu et dignitate.i „e n re lu et dignitate.ideo ꝓductionẽ hois diſtinguit a pꝓductione beſtiaꝝ.licet ꝓpter cõuenientiã in oꝛnando er N . „ „ „ ente⸗ terrq in opus vnius diei cõueniãt. ⁊ ſic patet rñſio ad queſita. ſio ad queſi p 4 N. 2z eadẽ imagovel ſiſitudo. b vei angeloꝝ nõ ẽ vna TMadcrionsEnnovo id . b Dei⸗ angrlop n Subdlit pdicte auẽtis exp p. . Contra. a eſt vna ⁊c. Con S is diuerſimode. c ipit hic a diuerſis diuerſim lus ſit imago tudo accipit᷑ hic a diuerſi uũ uS lit wic csſormat an⸗ elo p oñs cfoꝛmat Ehõ. vel creata in q fa nitatis eẽntia ad qu factꝰẽ hõ. vel creat .i.trinita üũt ⁊ ſilitudo in H̊ loco vel increata . 34 ncreatã em imagi⸗ a⸗ hõ. ⁊ ipſi hoĩ cõcreata. Incres no ee vnů ina⸗ “” hifnen te oues bo einſj hoice Beda cũ dicit ſonis nõ angek Netic geli imago dei. J t de ẽE intellexiſl iũ ꝑſonaꝝ.⁊? iõ ꝑſoni o relatuue Cſnlimd⸗/ Pnüopus ee ginẽ dei hor 1 mag r l envo go tciati fa 4 mn. engelted vare etib ſenn Zinpꝛobaifi erit ad dsdapaitanaun. eadẽ imago. Re. d3. lor emd/, uame gerit 7 ae dinẽ pᷣferebat. 2 eade HaSoe Nde fſi il ud dr cuioſilitudinẽ. ſius ſilitudinẽ pfe d qð gelduluc emiEimg ad ẽ. ſicut imago ce ꝛope at imago dr id ?ex nẽ ad illue finẽ 1 o; ccta cẽ̃. dã „ ñtabat. P ſumit᷑ ex aliqͥ.⁊ ex go tanch im ipßm qdãmõ repñtabat ꝛie dñ qð ſumite iſiue al gaemealaricftun. ißm ad Sicut exẽplũ ꝓp t iñ ? aliqu abuſiues nnpitim inẽ imediatũ. n/ gliud fit. ſumit᷑ aliqd. Poni ipit imago eſſentia egeta ic poffibile ſit deñ 2 an⸗ ̊ ſumit᷑ ali ꝛie accipit᷑ imago eſt. rt eae⸗ panencisreiebné emplar exq ſun X minꝰ ꝓpꝛie accipit im lligif. hintis PAS ß. einplal a ointelligit. nſghuto SFelñ Auſqe vltimũ. terũ p altero. ita vn imaginis in h loco int ionẽ. dð potitudi imegliatuʒ ⁊ vltin initati. ſi tñ ea noĩe imaginis ſm alioꝝ opionẽ. i- inncoiſtmn. ſpoſſibile ẽ eandẽ ima trinitat. ſi tñ ean. iducte auẽti ſᷣm a atu de tri⸗/ nngoſfomn. n5 onit explan⸗ fis dr ſicut s in iſtinxerũt vt igk is egeatwr. PHon pꝛie imago pfis dr ſicut? ita diſtinxerũt fliſte 2 2 m * . 6 filiũ.hoĩ „. 6G „ og G aoe e von nnagenein loeo intelligenet apls dicẽs ? . Eimaginẽ in ̊ loco in ũ dicerẽt. q̊s refellit ap ſ5 j. Cox.xj. lm gelo eſt a deo. sſi eẽ imaginẽ in H loe factũ dicerẽt. s refel o.i.hõ cũ j. ſitiſeiuin eeEn oons nẽ. 5 ad imaginẽ factũ .Hec nãq; imago non Hanfaſaif leey ec va ginẽ. gamagin ⁊ glia dei. HHec nãe lioqn non lapkeiiddin ⁊ ãgeli ⁊ dei. . ſi ir qdẽ imago ⁊ glia d d filiũ dr fieri. alio i fili⸗ alty tiiimpn let lllud qd o ngela lir qe imaginẽ nõ q̃ſi ad filiũ rãm dicet᷑.cũ filiꝰ Iterũ alioꝛum nicline aliqͥs repñtat angelũ F fieri ad imaginẽn Quõ em̃ nrãm icacius B tra Iteri . Chmiomue aliqs repñtat an F„ pf S ne nr̃fam. üut ⁊ alij ꝓſpicacius ⸗opinio. RES. p ↄñs repñtat den.qᷓ; icet᷑ ad imagi , ſt aũt ⁊ alij ꝑſp niſctm̃ itelli⸗: obpinio nupnſterie BS Ren rrt denek dicet ad imas o ſit. Fuerũt aũt dinẽ ſpmſctm̃ itelli ckihmeddnn Ties repñta ãates qͥ p imaginẽ ſiliũ.⁊ ꝑ 5 plalit putauert d rifirzcig raatura epntat ctates q p imaginẽ ſi 2 filij. Et iõ plalit . nẽ vo int repñtat den erared e E εpris 7ni.Ete ad imagi ngnimrton fteten⸗ tñ pᷣt in/ gerẽt. qꝗ mrugot nin dne ei din Eeẽ. et ad iirn ferri ꝙ repſentet im⸗ ci nram. id refe Emeã.hoĩem vo et rüt. imaginẽ Mirifeo negintc. intelligedũ eẽ meꝗ.ho ſſe tradiderũt.⁊ ima. ziitlefie C (Fucr̃t nõnulliꝛc. unagine ilitu älitudinis. inionẽ. M rdere unenister dixerin tij. (ſ omt explanga 1o licet rep:obabil pe anat. cõgru ſtugnnrin Aug e ve oz anmn k diit⸗ rlernönanrken In qbus conſi Bnd qs pdgeitin ginis fi⸗ qꝛ de m SSð 02 filitu 5 ie inẽ ſᷣm mẽtẽ. Acrat᷑ imago ⁊ ſent ſinn mes fieri imag oꝛ ein ipo hoĩe imago ⁊ ſilit ei ⁊ ſilitudinẽ ſi ꝛi 2 i⸗ derat do. ſtin⸗ nest entiin ipo hoie d imaginẽ dei ⁊ ſilitudin Soꝛiã ⁊ i⸗ ſmilitu Pütnd z rntee 4 act'ẽ g ho ad i q imagine 'm mẽoꝛi 2 näwhif teat intelligi vi ie⸗ da. Fac ilib?añcellit. Sʒ ad imag E ſᷣm innocẽtiã iweneni . q̃ irrõnabilibꝰañcellit. Ad ſilitudinẽ ſm in oſide⸗ Wante Aut ocheara ant guron 7 dilectionẽ. Ad ſilitt. t. Uel imago ↄſide⸗ Pſrhinin ſtat p re creata. ꝛo re telligentiã ⁊ dil nali nälit ſunt. Ptutis. vel erine uat Pre iuſticiã ã in mẽte rõ is. ſiſitudo ĩ amoꝛex npeuin eincest . veritatis. ſiłitude et imoꝛtal ⁊ in⸗ ſenmimnai ceata. idè ẽ i a. kin cognitõe v ſititudo ĩ eẽntia.qꝛ ie. Aia facta q Uinriſaz achm⸗ Poer ad wrago nuinli einttl oean “ — Sifinnd mt nl d 2 imoꝛtalẽ ⁊ indiſſolu ãm. Fact'eſt &hõö6 uintttin &ß illa nõ ẽ niſi filiꝰ. ſilis deo.qꝛ ĩn ꝛmꝗ. ſilitudo ad ns 6 pfis vel filij vł “ Nofſig . ergaila gogs kntadnenreriimaänna evaahen Aus in xw ib. a ſit recta. pt h ũ qᷓs pm animã ad ims ltatis. ita 7 m aĩaʒ tabul 7 pi Aug. in e. ſrechſer iſtaꝝ expoſitionũ qᷓ ſſſcti ſᷣ totiꝰtrinitati Sicut imago dr ⁊ tabi la . S , ni 3 at ſit ſpũ . eo Eẽ. Sicu Eſimul ⁊ tabu if inde mgr i Ir̃a dei. qꝛ imago dei ĩ icturã ꝗqᷓ in ea ẽ ſimul?t. tiã Rerdici ouplexẽ mod? expo⸗ ctura q ine ta pprer unaginẽ trinntanse Reſ nenckile Anhr ck goAranagonoi⸗ Gciecinſioe correlarii:. t ciam/bo. c vndintel illud in etmiata ↄcludit ↄcluſio⸗ ñi ad imaginẽ..·· eniſeti iam . un. igta ocludita. o ñ ad imagin e ligẽdo de imagine lit ¶ Ex vitate dermi inẽ. filiꝰimago ñ llisgũt ima⸗ lſtiä⸗ ceata. alt vo intelli⸗ hõ dr̃ imago⁊ ad imaginẽ.filiꝰi. inẽ.filiꝰaut im . cgti cee denmaeinecraa hòd/ rea o ⁊ imago dr endesecins einulo 19. k. vnꝰẽ vt imago o nõ ad imagi 121 ñ genit?.nõ parilitat e tri. ugfenund . Micnevn⸗ referat᷑ ad Snnnnitha creatꝰẽ a deo ei. Vñ Aug.in li. vij. d dinẽ age idẽ. ſcʒ ad us qdã ſilitue lamholez a tribꝰ pſonis. Sc eñ.legit᷑. Faciam mog?ẽ vt imago ⁊ ſi⸗ In geñ. nrãm. Faciamꝰ ⁊ noſtrã pluralr dixit.⁊ niſi ex relati / militudo referat᷑ ad uis accipi nõ opoꝛtet vt facè intelligant᷑ pater ⁊ filiꝰ? idẽ.ſcʒ ad ꝑſonã filii. ſpũſſanctꝰ.ad imaginẽ pris⁊ filij ⁊ ſpũſſcti vt ſubſiſte Terciꝰmodꝰ expon/ d iet hõ imago dei. Sʒ qꝛ nõ oĩno eq̃lis fiebat illa ima diẽ vt imago referaf go tãq; nõ ab illo nata ̊ ab eo creata.iõ ita imago dẽ n de ad imaginẽ. qꝛ nõ eqt parilitate. accedit dã ſi ſancu⸗ went ias militudie. Filiꝰaũt ẽ imago.ᷣ nõ ad imaginẽ.qꝛ eq̃ giſter qͥs tñ nõ appꝛo Oꝛ hͥ ⁊ in coꝛ pfis.Dictꝰ ẽ &̊ hõ ad imaginẽ ꝓpt imparẽ ſilitudinẽ. bat. licet ſuſtineri poſ- po p̃t dici factꝰ Et iõ nr̃am.vt imago trinitatis eſſe hõ intelligat᷑.nõ ſint. Pꝛimum em̃ ar⸗ ad ſimilitudi / rrinitati eqlis.ſicut filiꝰpr̃i.Ecce oñſũ ẽ ſᷣm qͥd hõ ſit suit de ipꝛopetate.qꝛ nem dei. ſilis deo ſcz fm aiam. Sʒ ⁊ in coꝛpe q̃ndã ꝓpꝛietatezʒ duena certis no 5: hʒ qͥ hec indicat.qꝛ eſt erecta ſtatura ſᷣm quã coꝛpꝰaie filfitate e ſlno ent . qð dicit ꝙ hõ non eſt imago ſᷣ ad imaginẽ.TLerciũ arguit de incertitudine.qꝛ auctẽ ex ſcpᷣtura nõ bʒ.Ali?ꝰmodꝰexponẽedi ẽ de ima/ gine creata.⁊ iſte ẽ triplex. AUnꝰ qͥ ſicexponit.vt imago pᷣcedat ſilitudinẽ.⁊ dicit imago ẽ ĩ nalibꝰ⁊ ſilitudo in gtuitis.Scds qͥ ſic exponit.vt ſi. ilencho cõcomitet᷑ imaginẽ.⁊ iſte ẽ q; imago ſit in potẽtia cogſcẽdi.ſilituto 4 in potẽtia diligẽdi. Lerciꝰmodꝰqͥ ſic exponit.vt imago ſeq̃t᷑ ſilitudinẽ ſᷣm rẽ.⁊ iſte dicit ꝙ ſilitudo ẽ in mꝗ. ⁊ imago ĩ foꝛma. Oẽs hos modos appꝛobat męf ⁊ ſuſtinet.⁊ ſatis vr pbabile ꝙ ſcpᷣtura de imagine creata in⸗ . telligat.iᷓuis etiã poſſit intelligi de increata. Aeꝝ ẽ em̃ ꝙ bõ pᷣdeſtinat?ẽ vt cõfoꝛmet᷑ imagini filij dei.nec iõ 2 magf illã poſitionẽ redarguit ꝙ hoc nõ ſit veꝝ.ſᷣ qꝛ illa imago nõ ꝓpꝛic ppᷣ˖hft dici nr̃a.vel etiã qꝛ nõ ſolũmõ filiꝰẽ i imago nõ ꝗpꝛie pᷣt dici nra.vel etiã qꝛ nõ ſolũmõ filiꝰẽ imago.ſ etiã bõ cuiꝰↄꝛiũ dicebat᷑ i illo mõ exponẽdi. Ad illud vo qð obẽ ꝙ imago ñ pᷣt ſtare ꝓ creata imagine. dom ꝙ imo.qꝛ imago accipit᷑ ĩ abſtractõe.⁊ ſic põt P dici hõ fieri ad imaginẽ. ſicut tabula dr fieri ad imaginẽ qñ ſibi impᷣmit᷑ imago berculł.hincẽ ꝙ bõ nõ tiñn eſ᷑ 4 kin imago. etiq ad imaginẽ.qꝛ nõ ſᷣm oẽ qdð ẽ imago.imo differt ab imagine.filiꝰvo ᷣm oẽ qd ẽ eſt imago pꝛis. 1 et iõ ſolũ ẽ imago.nõ ad imaginẽ. d i oĩno eqᷓlis fiebat ⁊c. Contra.qð creat᷑ nõ ẽ ꝑ nãm ſᷣ ꝑ artẽ.ſᷣ̊ q; ꝗʒ e eſt ꝑ artẽ nõ vniuocat᷑ cuʒ eo qð ẽ ꝑ nam.imo eqᷣuocat᷑. eqͥuoce dẽ imago de filio dei et hoie. R. dom eſt q; . imago de filio dei et hoie.nec dẽ eqͥuoce.nec dꝛ vniuoce.ſᷣ analogice ᷣm pᷣus ⁊ poſteriꝰ. QOg obꝛ eꝙ illud q; S creat᷑ ẽ ab arte. dom ꝙ qᷓdã ẽ ars cuiꝰoꝑatio ↄſequit᷑ nãm. ⁊ opꝰ iſtiꝰ artis ſic ẽ artificiale ꝙ nõ ẽ nale.⁊ ideo opus iſtiꝰartis cũ oꝑe nature i eodẽ noie faciũt equocationẽ.ſic hõ pictꝰ⁊ hõverus.Quedã ẽ ars q̃ ẽ funda/ mentu nature.⁊ opus illiꝰartis bñ ẽ nale.qꝛ fabꝛicat ipᷣm nã.⁊ talis ẽ ars cuiꝰopus eſt creare.⁊ iõ nõ opoꝛte bit eẽ equocationẽ. Ael dm q iõ ẽ eqͥuocatio q dẽ bõ pictꝰ⁊ bõ verꝰ.qꝛ boc nomẽ hõ pᷣmo ⁊ pᷣncipalr im/ ponit᷑ hoĩ vero.⁊ iõ cũ dẽ de hoie picto alia ẽ acceptio ⁊ alia ſignatio.nõ ſic imago pᷣmo et pᷣncipalr imponit di filio. ſed omi ei ꝗð exrpᷣſſe repᷣſentat altern. ”ä D itelligẽtiã bꝰ ptis circa duo incidit h̊ qõ. cuiꝰq̃ plꝰẽ diſcõueniẽs qᷓ; ↄueniẽs.cũ ẽ oĩs creatura ꝛio qrit᷑ qlit᷑ bõ ſit imago ſᷣm ↄſideratio⸗ plꝰſit deo diſſilis q;ᷓ ↄſilis.ſicut dicit Augꝰ.xv. de tri. nẽ abſolutã. Scdo q̃lit᷑ ſit imago ᷣm ↄſide/ igit᷑ nulla pᷣt eẽ expſta dei ſilitudo. nulla pᷣt eẽ ima⸗ — rationeʒ relatã. Circa pᷣmũ q̃runt tria. Pꝛimo q̃ri᷑ go ẽ vbicũq; ẽ imago ibi ẽ figuratio.umago em e ihkii Vtrnũ ſit imago dei vere. Scdo vtꝝ ſit imago dei natrr attẽdit᷑ iĩ figura. ſᷣ diuia eẽntia nullo mõ ẽ igurabil. and Xexcio vtꝝ ſit imago dei pꝛie. ¶ Dõ. j. a SF nullo mo ẽ ꝑ aliquã imaginẽ repñtabilis.g nulla fnna O bõ ſit imago wivereonit geñ.j.faciamꝰ ho.ad creatura ẽ imago dei.¶ Itẽ differt imago a wſtigio. ima. ⁊c.hoc nõ ẽ niſi vᷣbũ trinitat.g ⁊c.¶ Itẽ Ecci. qꝛ veſtigiũ repñtat ſᷣm ptẽ.imago aũt ᷣm totũ.fed xvij. dede tra creauit hoĩeʒ ⁊ m ima. ſu. fe.il.ſi igit nullũ finitũ pᷣt repñtare ifinitũ ſm totũ.cũ igit᷑ deus boõ factẽ ſm imaginẽ dei. vᷣ ẽ imago dei. as ẽ ſit ifinitꝰ.et q̃libet crcatura finita.nulla creatura pt maxie natũ vniri alteri.maxie natũ ẽ ei cõfigurari et eẽ imago dei. ¶ Itẽ q̃libet creatura diſtat a deo ĩ in⸗ Pfe oꝛmari.amoꝛ em̃ qꝛ vnit tranſfoꝛmare dꝛ amantẽ finitũ.deꝰem̃ qdlibet finitũ ercellit ĩ ifinitũ. ſi ifini⸗ in amatũ.ſicut dicit Aug.ſ cũ creatura rõnalł vt hõ. ta diſtãtia nõ ẽ maioꝛ.vna creatura nõ diſtat magis maxie nata e vniri deo.⁊ in ipᷣm intẽdere ꝑ amoꝛẽ.–Sꝛ ; alia. ſil nec vna magis appꝛopinq̃t ꝙᷓᷓ alia.̊ vel mnaie nat ẽ ei cõfigurari ⁊ aſſilari.ſi igit᷑ imago die ois creature ẽ imago vel nulla.ſ nõ ois eſt imago. F— liticudinẽ expſt. 3. pʒ ⁊c. ¶ Itẽ qdð vere repñtat aliqd nulla ⁊c.iſ Reꝰ.ad pᷣdictoꝝ intelligẽtiã ẽ notadũ.q; G 6 y eiꝰnobilẽ actũ.⁊ ſm diſtinctõʒ et oꝛdinẽ.vere eſt imago dicit expſt. ꝗᷓ ſilitudinẽ. neceſſe ẽ aũt oẽm crea ei imago.ſᷣ hõ vere repñtat deũ pᷣm eiꝰ nobiliſſinũ turã qqᷓmõ aſſilari deo.neceſſe ẽ etiã aliquã ad ↄple zw. Actu qᷓ e intelligẽ ñ ſolũ em̃ repñtat deũ inqtũ ẽ ens mẽtũvniuerſi expᷣſſe afſilari deo.⁊ iõ oĩs creatura bʒ ⁊ viues.ſ eti inqtũ ẽ itelliges.⁊ iteꝝ repñtat diſtin rõeʒ wſtigij. ſᷣ aliq hʒ rõeʒ imagis. illa vicʒ q̃ aſſi=a,fß ctione et oꝛiginẽ q ẽ iĩ pſonis qtũ ad meðꝛiã et itelli expᷣſe.H̊ ant ẽ rõnal creatura vt bo.⁊ iõ ↄcedẽdũ ẽ gentiꝗ et wlutatẽ. g ho vere ẽ dei imago. Montra. bo ẽ imago dei.qꝛ ẽ eiꝰexpᷣſſa ſilitudo.¶ Ad qð itelli 7 nihil illð q fit ad ſeipᷣm. ho factꝰẽ ad imaginẽ dei gendũ notãdũ ẽ ꝙ qᷓdã ẽ ſilitudo ꝑ ↄueniẽtiã oimo. ⸗ ſicut dẽ geñ.. lo ñ ẽ imago. ¶ Iẽ vbicũq; imago dã in nã.et ſic vna pſona in trinitate eſt alteri ſiiss. ibiẽ ſilitudo. vbicũq; E ſilitudo ibi ẽ idẽtitas aliqug. Quedã ꝑ pticipationẽ alicuiꝰnature vnibił ſicut höõ vbicũq; at ẽ idẽtitas ibi ẽ ↄueniẽtia i aliqͥ fcio.ſi igr et aſinus aſſilant᷑ in aiali. Quedã vᷣo ᷣm ppoꝛtiona⸗ x geatura aliq̃ fcio ñ ↄueuiũt.creatura ñ pᷣt eẽ litatẽ.ſicut nauta ⁊ auriga ↄueniũt ſᷣm ↄpationẽ ac ſilitudo dei. ita nec imago. ¶ Iẽ ñ q̃cũq; ſilitutdo ẽ illa qᷓ regũt.Quedã eſt ſilitudo ꝑ ↄueniẽtiã oꝛdinis imago. ſilitudo expſra.b̊ mala ẽ ſilitudo expſſis ali- ſic exẽplatũ aſſiłat exẽplari. Dꝛmiſ ei duob?modis —-2- 5 —, 10 Li. nulla creatura p̃t deo aſſiłari.ſcdᷣis duobꝰmodiſ oĩs creatura aſſiłat᷑. illa qᷓ̃ aſſifDat᷑ magis de longinq̃ bʒ rõeʒ veſtigij.illa vo q de pximo hʒ rõeʒ imaginis.ta lis aũt ẽ creatura rõnal vtpote hõ.Et B̊ pʒ ſic pꝛimo de cõuenientia oꝛdis.deꝰem̃ vniuerſa ꝓpt᷑ ſemetipᷣm opꝑatꝰeſt.ita ꝙ cũ ſit ſũma ptãs ⁊ maieſtas.fecit oia ad ſui laudẽ.Cũ ſit ſũma lux.fecit oia ad ſui manife ſtationẽ.Cũ ſit ſũma bonitas.fecit oia ad ſui cõica/ tionẽ. Mon ẽ autẽ ꝑfecta laus niſũ aſſit q appꝛobet. Mec ẽ ꝑfecta manifeſtatio.niſi aſſit qͥ itelligat. Nec pfecta cõicatio bonoꝝ.niſi aſſit qͥ eis vti valeat. Et qm̃ laudẽ appꝛobarc.veritatẽ ſcire.dona in vſũ aſſu mere.nõ ẽ niſi ſolũmõ rõnalis creature.nõ hñt ipſe creature irrõnales ĩmediate ad deũ oꝛdinari.ſed me⸗ diante creatura rõnali.ipᷣa aũt creatura rõnał.qꝛ de ſe nata ẽ ⁊ laudare ⁊ noſſe ⁊ res alias in facultatem volũtatis aſſumẽ.nata ẽ oꝛdinari in deũ imediatce.⁊ qm̃ q̃nto aliqͥd imediatiꝰ oꝛdinat᷑ ad aliqͥd tãto ma/ gis cõuenit cũ eo ↄueniẽtia oꝛdinis.⁊ aia rõnalis et qᷓlibet rõnał creatura co ꝙ capax dei ẽ ⁊ pticeps eſſe põt.imediate oꝛdinat᷑ in iᷣm.maxie cõuenit cum eo ↄueniẽtia oꝛdinis.⁊ qꝛ tãto maioꝛ ẽ ↄueniẽtia q̃nto expᷣſſioꝛ ẽ ſiſitudo.hbinc ẽ ꝙ qᷓ;tũ ad G̊ genꝰſilitudinis rõnalis creatura ẽ ſilitudo expᷣſſa.⁊ iõ imago ẽ.⁊ hoc eſt qd dicit Aug.de tri.xiiij.ꝙ eo ẽ aia imago dei q̃ͥ ca paxẽ ⁊ ꝑticeps eẽ pᷣt.qꝛ em̃ ei imediate oꝛdinat᷑iðo capax eiꝰẽ vel ecõuerſo.⁊ qꝛ capax ẽ.nata ẽ ei cõfigu rari.? ꝓpt᷑ h̊ fert i ſe a ſua oꝛigine lumẽ vultus diui / ni. ⁊ iõ qᷓtũ ad ſilitudinẽ q̃ attendit᷑ ad cõuenientiã oꝛdinis ꝑfecte dꝛ imago dei.qꝛ in h̊ ei aſſilat᷑ expᷣſſe. ſilr in ſilitudine ꝗᷓ attendit᷑ in cõueniẽtia ꝓpoꝛtiona- litatis vel ꝓpoꝛtionis.expᷣſſe aſſilat᷑ deo creatura rõ/ nal.⁊ iõ ſʒʒ eã recte dꝛ imago.OQð pʒ ſic.Cõueniẽtia em̃ ꝓpoꝛtõis attẽdit᷑ ᷣm ſir ſe hꝛe.Silr ãt ſe hꝛe G̊ pt eẽ duplr.vel in ↄꝑatione ad extrinſeca.vel i ↄpatõe ad intrinſeca.tũc aũt ẽ ſilitudo expᷣſſa qñ nõ tm̃ ẽ ſi⸗ milis modꝰſe hñdi in ↄpatione ad extrinſeca.ſ ĩ cõ/ ꝑatione ad intrinſeca.Cõtingit aũt cõꝑare diuinaʒ eſſentiã ad creaturã.ↄtingit etiã ↄꝑare ꝑſonã ad ꝑ/ ſonã.ois autẽ creatura aliquã ↄpationẽ hʒ ſᷣm quãꝗ aliq̃ͥ mõ ↄfoꝛmat᷑ deo m ꝙ ẽ cã creature.ſic eſt ↄꝑa/ tio illa qᷓ ẽ ad effectũ ꝓductũ.Sicut em̃ deus ꝓducit ſuũ effectũ.ſic ⁊ agẽs creatũ.licet nõ oino. Creatura vo rõnał nõ ſolũ ſic ↄuenit.ſ̊ᷣ etiã qtũ ad itrinſecaꝝ ſuaꝝ potentiaꝝ oꝛiginẽ ⁊ diſtinctionẽ.in q̃bꝰaſſilat illi diſtinctõi ⁊ oꝛdini q̃ ẽ in diuinis ꝑſonis intrinſe/ ca diuine nature.Et h̊ oñdit Aug.in li.de tri. hoĩem eẽ imaginẽ dei.⁊ B explanatũ fuit i pᷣmo li.vbi oñſuʒ eſt ꝙ in aia rõnali ẽ vnitas eẽntie cũ trinitate poten tiarũ adinuicẽ oꝛdinataꝝ.⁊ q̃ſi ↄſiſi mõ ſe hñtiũ. ſic ſe bñt ꝑſonei diuinis.⁊ iõ eſt ibi expᷣſſa ſilitudo ꝓpoꝛ tionis.⁊ ꝓpt᷑ G̊ ronalis cearuta E hõ ẽ imago dei. His viſis ptz rñſio ad qõem ꝓpoſitã.⁊ etiã ad obie/ cta. Cõcedendũ eſt em̃ ꝙ hõ vere eſt imago dei.ſicut oñdunt rões ad h̊ inducte. Ad illud qð obꝛ ꝙ hõ eſt ad imaginẽ.g ⁊c.ddᷣm ꝙ nõ ſeqͥt᷑.qꝛ cũ dẽ factꝰad imaginẽ.imago accipit᷑ abſtractiue.cũ dꝛ imago dei imago accipit᷑ cõcrctiue.qꝛ ẽ imagine dei inſignitus. ſic tabula in q̃ depicta ẽ imago.⁊ imago pᷣt dici ad imaginẽ.ſic et in ꝓpoſito. NAd illud qð obꝛ ꝙ nõ eſt aliqᷓ idẽtitas dei ad creaturaʒ. nec ſilitudo.dm q; ſilitudo q̃ ẽ in imagine nõ attendit᷑ ꝑ idẽtitatem aut eiuſdẽ nature pticipationẽ.ſᷣ ꝑ cõueniẽtiã in oꝛdine ⁊ ꝓpoꝛtione.qᷓ ſilitudo nõ exigit cõicantiã i tercio.qꝛ in cõuenientia oꝛdinis vnũ ẽ ſilitudo altcriꝰ.in cõue II nientia ꝓpoꝛtõis nõ ẽ ſilitudo ĩ vno ſ̃ in duabꝰcõpa tionibꝰ?. ¶Ad ill qð obẽ ꝙ imago ẽ ſilitudo expᷣſſa. 1 1 iã pʒ rñſio.qꝛ et ſi ma& ſit diſſilitudo ĩ ꝓpꝛietatibꝰab ſolutis.multũ tñ magna ẽ ſilitudo i imediatõe oꝛdis ⁊ cõꝑatione ꝓpoꝛtõis.ex qͥbꝰ⁊ in qͥbꝰ duobꝰ expᷣſſio ſilitudinis ↄſiſtit.qᷓ imaginẽ facit. ill̊ qd obꝛ 12 . de cõfiguratõe.ddm q; imago coꝛꝑalis exigit cõfigu rationẽ coꝛpoꝛalẽ.imago vᷣo ſpũalis cõſiguratõne ⁊ effigie ſpũali cõtenta ẽ.bec aũt ↄſiſtit nõ in qᷓntitate molis.ᷣ in qᷓntitate vᷣtutis ſcʒ in potẽtijs.ita qꝙ ſicut figura triangularis hʒ tres minos ⁊ tres lineas. ſic etiã i imagine ſpũali.potẽtie ſunt ad modũ ᷑minoꝝ. ⁊ egreſſio vniꝰab altera q;tuʒ ad actum ſe hẽant ad moũ linee ↄiungẽtis.. Ad illud qð obẽ ꝙ imago 1 3 repñtat ſᷣm totũ.dm qꝙ illud ẽ veꝝ de illa imagine q̃ hʒ oimodã ꝑfectionẽ.⁊ ſic ſolꝰfiliꝰdei ẽ imago pa/ tris.de alia nõ ẽ veꝝ ꝙ repñtet m totũ ſimpłr.repñ tat aũt q;tũ ad aliquã totalitatẽ.qꝛ cm̃ rõnał creatu r ⁊ intellectꝰqͥdamõ ẽ oia.⁊ oia nata ſunt ibi ſcribi ⁊ impmi.oimq; ſilitudines depingi.iõ ſicut totũ vni uerſũ repñtat deũ in q̃dã totalitate ſpũali.q̃libet ãt alia creatura irrõnalł repñtat eũ ſolũ in ꝑte.qꝛ ſᷣm ſe tm̃. cũ nõ ſit nata alia i ſe ſpnalit᷑ cõtinẽ. ita ꝙ nihil ſit qd nõ ſit nata cognoſcẽ.hoc dico ꝓpt᷑ aiam ſenſi⸗ bile.qᷓ ⁊ ſi cognoſcat aliqᷓ.nõ tñ nata ẽ cognoſcẽ oia. ed illud qdᷣ obẽ ꝙ qᷓlibet creatura diſtat a deo in 14 infinitũ.dðm ꝙ veꝝ ẽ & üla diſtatia qᷓ opponit᷑ ꝑti⸗ cipationi ⁊ adeq̃tioni.Cũ em̃ de? ſit infinitꝰ.nihil pᷣt ci adeq̃ri. Cũ ſit ſimplex.nõ pᷣt aliquã nãm terciã cũ gliqᷓ creatura ꝑticipare. ⁊ penes has ſilitudines nul lo mõ attẽdit᷑ rõ imaginis i boie.s penes aliã dupli- cem.ſcʒ oꝛdinis et ↄſilis hitudinis.ſᷣm quã rõnalis nõ diſtat i infinitũ a creatoꝛe ſ valde appꝛopinqᷓ̃t ei ſicut ſupꝛa oñſnm ẽ. QAucſtio. ij. b ¶ Atrũ hõ ſit imago dei naliter. Et ꝙ; ſic vr. QOð ineſt alicui a pᷣma ſua oꝛigine ineſt ei nalit.ᷣ eſſe imaginz dei cõuenit homini a ſua pᷣma ↄditõe. ineſt ei nalr. Vtẽ qð ineſt oibꝰcõiter ⁊ inſeꝑabiłr.illud ineſt nã liter. & imaginẽ ↄuenit hvniuerſalr ⁊ inſeꝑabilr. ⁊c. ¶ Ntẽ qð cõuenit alicui ſᷣm nales eius pꝛieta/ tes ↄuenit ei nalit᷑.õ̊ eẽ imaginẽ ↄuenit hoi ſᷣm itrin ſecas potẽtias ⁊ nales.& cõuenit nalit᷑.Itẽ eẽ ima ginẽ dei nõ ẽ boi accñs.ſᷣ potiꝰſhᷣale.ſicut cẽ veſtigiñũ nulli accidit ereature.ſi ò hõ nõ ẽ imago dei nalis.– nõ ẽ res nalis.ᷣ artificial.ſi &̊ boc ẽ plance falſũ ſcʒ - hõ ſit artificiał.& nõ ẽ imago artificial.ſᷣ nalis. ⁊c. ¶eẽ aſinꝰartificiał nõ ẽ aſinꝰ verꝰ.g imago artifi/ cialis nõ ẽ imago vera.ſ̊ hõ ẽ imagovera.g nõ ẽ ima go artificiał. ⁊ & artificialis vel nalis. ⁊c. ¶ Cõtra. 1 5 Hyl.in li. de ſynodo diffiniẽs nalẽ imaginẽ dicit.ima go ẽ eiꝰrei ad quã imaginat᷑ ſpẽs indifferes.ſᷣ bõ nõ eſt ſpẽs indifferẽs ipᷣiꝰdei. no ẽ imago nalis.¶ Itẽ Aug.de. x. coꝛdis.ſicut di ert imago imꝑatoꝛis in fi⸗ lio ⁊ in nũmo. ſic differt imago ĩ filio dei ⁊ in boie.ſi igit᷑ imago in filio imꝑatoꝛis ẽ nãlis.in nũmo ẽ arti ficiał.videt᷑ ꝙ ſolus filiꝰdei ſit imago nalis.hõ vero ſolũ artificialł.¶ tẽ hocipᷣm vf̃ rõne.ſicut ꝓpꝛiũ eſt pſone filij eẽ filiũ. ita ꝓpꝛiũ ẽ eẽ imaginẽ. ſola pꝓſona filij ẽ filiꝰ nãlis ⁊ nõ bo. pari rõne ſola ꝑſona filij ẽ imago naãlis ⁊ ñ hõ.¶ Itẽ qd ẽ a wlũtate nõ ẽa na. Hſ ꝓductio hois ẽ a volũtate dei. ñ ẽ a nã.ſᷣ ab oo hʒ eẽ imaginẽ a qͥ hʒ⁊ ꝓduci.ſi igi᷑ aia hois ñ ꝓducit a deo m nam ſ m voluntatẽ. ñ erit imago dei nãlis ſed voluntaria. Ite nnag⸗ dicit imitationẽ ⁊ lili⸗ tudinẽ. ſi aliqᷣd ẽ imago alicuiꝰ nalis.aſſitat᷑ cũ co flaßtt g inag⸗ 4 tpituc ſemituin ſotieß⸗ r laltulo⸗ itling igirnin itinnaſi ct i ſtiͤſcuim⸗ iitpchnen ſttinezoſl Nlud oo igiönäli. o inten uleß qtüa Utcß nün inenit ſein ligſolo⸗ Atoñ map utinagintn ulndſforiin Mftiqntüen Neragiiden ſuflſton ltnniſcidiin ſeryctnnaisn fiſteiggftnn Piegtanaur. nſöntümeg eftägann Pocitttün whüinnetcin ſbitnhinn uiha olitnsf⸗ Etdeiten Can gii nanehe ſpnitiur D Werclinirft lher tlg, iennlge⸗ lbtſui ſbifftie ſeninn Meigagge⸗ hirgi fnunitfh ſinleni tz nduhſin luhafi Pietedq h luic abſariſ Rlbegci ccteifn rce wnnihrtre⸗ wlhgſa imolnes ſe mmüͤtning. mſebintal diging . Alumane Wiimg Wſnki chtömkarn mmfunbiſtt öfartä eßin iei ſüngeafrt kͤn ngnll gindi⸗ untami umntumn ziuienigs . AMrainnnnlt Uilintmia “ sti⸗ ngi in NX ſiiceingn Kiesickane Giktlpit⸗ uugun rtuifnin lareeſtn gurſiiiig zan ötusgt N. nnitiniiin uniuſin 1360 iis lotn S 3 26 imago nalis. ſo vom cũ imago dicat᷑ ab actu m in hã. ho cñ deo in na affilari nõ pßt. nõ pot eis eſſe repntandi.naʒ imago refert ad/ ꝓthotipum.vt dicit dam̃.⁊ repñtatio duplr poſſit cõuenire alicui.vel ꝑ ſoꝛmãꝗ nalẽ.vel ꝑ foꝛmã artificialẽ.iõ duplex eſt ima go.nalis ſcʒ ⁊ artificiał.⁊ cñ hõ nõ repñtet ꝑ foꝛmꝗ artificialẽ. ꝑ ſuã formã nãlẽ. ⁊ potentias ei nãliter 12 inditas. iõ ho nõ ẽ imago artificial ſe nlis. Differt 18 imaginẽ cõnalẽ.nõ nãlẽ.i aũt dicẽ imaginẽ nalẽ et cõnalẽ. Nã imago nalis eſt q̃ repñtat ꝑ id qd hʒ a nã.ſiue cũ illo qð repñtat cõ/ ueniat in nꝗ ſiue nõ. Imago vo cõnãlis dꝛ qᷓ imitat ⁊ refert᷑ nõ ſolũ ꝑ id qð bʒ a nꝗ.ſ p ↄueniẽtiã iĩ eadẽ na.⁊ is ſi eẽ imaginẽ cõueniat bõi.eſſe tñ ima inem cõnalẽ nõ cõuenit hoĩ.ſ ſoli filio dei. Cõcedẽ ſunt rõnes oñdẽtes ꝙ hõ nõ ẽ imago artificialſ nã lis. Ad illud vᷣo qd obẽ in Sꝛiũ.dm ꝙ; Hyl.diffinit dillud qð obẽ de Aug. dom ꝙ nõ intendit ponẽ ſilitudinẽ qtũ ad nãle ⁊ ar tificiale. qtũ ad cõuenientiã et diſcrepantiã in nã. Sicut em̃ nũmꝰcũ imꝑatoꝛe in nã uõ auenit. ᷣ filiꝰ 19 eicõuenit. ſic in ꝓpoñito intelligendñ ẽ. ¶¶Ad illud qð obꝛ q; ſola pſona filij eſt nalis filiꝰ.ddm ꝓ nõ eſt ⁊20 uenientia nature. 21 ducere. 4 Ad il obẽ ꝗ imago dicit ſilitudinẽ in nꝗ. dem ꝙ h̊ determinatio nãlit᷑ addita alicui ter ſile. Alit em̃ accipit᷑ naic ꝓut adiacet filio.alit᷑ ꝓut adiacet imagini.nõ em̃ differt dicẽ filiũ nãlẽ ⁊ conã⸗ lem. ſicut differt i imagine. Et rõ huiꝰcẽ iſta. qꝛ filius dicit vt a q̊ q̃ntũ ẽ de ſuo pᷣncipali intellectu. imago dicit vt ad quẽ ideo nale dictum de filio ſignificat ꝙ egreſſus filij ſit ꝑ modũ nature.et ita ꝙ cũ pie cõue niat in nã. cũ dꝛ imago nalis.ſignificat᷑ q illa rep⸗ ſentatio eſt a nali pᷣncipio ſiue ꝓpꝛietate.et ꝓpt B nõ dat intelligi ꝙ ſit int᷑ imaginẽ et eiꝰcuiꝰ ẽ imago cõ⸗ Ad illud qdð obꝛ ꝙ eſt a volun/ tate nõ a nã. dm q veꝝ ẽ ex ea ꝑte ex q̃ eſt a volun tate. xñ cũ creatura a deo ꝓducit᷑ voluntarie.nõ dx ab eo exire nãliter ſᷣ voluntarie.ex h̊ tñ nõ ſequit᷑ q — volũtarie repũtet.imo ẽ ibi accidẽs. M uis em̃ deus volũtarie ꝓduxerit hoieʒ.tñ hʒ opationes nales.qꝛ diuina volũtas fabꝛicauit et fecit ipſã nãm.no ſic ãt eſt de volü 2 d illud qð obẽ ꝙ imago dicit ſilitudinẽ mino qͥ quidẽ dicit hitudinẽ vt a q̃nõ vt ad quẽ. am biguã reddit locutionẽ.qꝛ pᷣt dicẽ hitudinẽ vt in röe cauſe vel in rõe finis.vñ h̊ ẽ duplex.iſte nãlit᷑ aſſikat illi. vcl vt intelligat᷑ foꝛmalr qꝙ; amlat᷑ in eo qð hʒ a Ua. vel vt intelligat᷑ foꝛmalr vt affilat᷑ in ipa natura PDuꝛimo mõ accipiẽdo h ẽ vera. hõ nãlit᷑ afiłat᷑ deo. ſcdᷣo mõ falſa.⁊ pᷣmo mõ ſequit᷑ ad hãc.bõ naliter ẽ imago dei. alio vᷣo mõ nõ. eſtio. iij. c Atru eẽ imaginẽ cõueniat hoĩ ꝗpꝛie. ita ꝙ nulli alij Et “ ſic vr. In ſoliꝰhois ↄditõe dictũ E.faciãꝰ hoicʒ ad imaginẽ ⁊c.ſᷣ hbec ẽ nobiliſſima ↄditio.q̃ ſi daret glijs.nullo mõ debẽt pᷣtmitti.ꝙᷓ vr̃ qᷓ nulli alij qᷓ; hoĩ eẽ ad imaginẽ ſuã ded egerit. qʒ ſi pᷣtermiſit & alijs. 2ꝛñ de hoie.ctũc eſt qõ q̃re ſcpᷣtura fecit. CAug.i hmone de imagine.Ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ ſuã deꝰ itlũ creauit.loquit᷑ de hoie qð nulli alij creature de/ dit. Ire ᷣ videt᷑ ꝑ ronẽ.qꝛ qd p ſupabundãtiã dẽ. vni ſoli cõuenit.ſᷣ imago dicit ſilitudinẽ expᷣſſiſtimã in genẽ creature. opoꝛtet ꝙ conueniat vel vni ſoli ſpẽi.vel vni ſoli indiuiduo. Itẽ eoipᷣo hõ eſt ima/ go dei. qꝛ imediate tendit in deuʒ. ſi ᷓ̈ vniuerſum eſt oꝛdinatũ pᷣm oẽm ſui ptẽ. ipoſfibile eſt ꝙ aliq̃ creatu te diuerſ. rü ſpep oꝛdinent deũ ex eq̊ et imediate.S e igit te artificis creati qͥ nalẽ foꝛmã nõ pᷣt ꝓ äsl õü p vel boa angelug erit eiuſdẽ ſæi. vel e? imaginẽ cot uenit ſoli wi. ¶ Itẽ hõ eoipſo ẽ imago dei ẽ finis oim alioꝝ.ᷣ hoc nõ pᷣt plibus diuer ſpẽ cõuenire.et planũ ẽ ; angelo no ↄuenit. videt᷑ ꝙ eẽ imaginẽ cõueniat ſoli vi. ¶ Itẽ qꝛ bo eſt imago dei fuit vni⸗ bilis diuine nature. vc aũt ẽ eius ꝓpꝛiũ. pꝛiuz eſt hoi eſſe deiimaginẽ. angelus ẽ imago dei. m anifeſtatio occulti lu minis. ¶Itẽ aia eo ẽ imago dei q̊ capax dei ⁊ pꝑticeps eſſe põt. z̊ hoc cõpetit angclo ſicut aie. nõ ſoli hoi con/ uenit eſſe imaginẽ. ¶ Itẽ iſta ẽ nobiliſfima oim con ditionũ naliuzʒ. vicʒ eñe imaginẽ.g nobiliſſima oim cresturaꝝ bmõi ꝗꝓpꝛietatis nõ debuit eſte exps.ſi igr creatura angelica ẽ hmõi. ptz ⁊c. ¶ Nẽ imago ineſt aie ſm ſupioꝛẽ partẽ.ſicut in pᷣmo li.oñſumè. ſeg in illa ꝑte ho ⁊ angelus hñt Susmerel⸗ videt᷑ ſilr q in ounrdmD. I g eſte imaginẽ nõ eſt pꝛium ſoli?homis .dom ꝙ ꝓpꝛiũ dꝛ duplr Eſt em̃ ꝓpꝛiũ ſimpltr᷑.et pꝛiũ alicui. Pꝛopꝛiũ ſimpii eſt qd cõuenit oi ct ſoli. pꝛiũ alicui eſt qð cõuenit oi cõtento ſub illa ſꝑẽ.ita ꝙ qᷣbuſdã alijs cõuenit. qui/ buſdã vᷣo mime. ſicut eẽ bipedẽ pꝛie cõuenit hoi re ſpectu q̃drupedis.nõ reſpectu volatiliũ.dom ẽ igit Concr vyo de di. 10.dicit e 22 ꝙ ſicut eſſe rõnale vel intellectuale nõ eſt ꝓpꝛiũ hoi ſimplr.:qꝛ cõuenit in hoc cũ angelo. eſt ꝓpꝛiũ reſpe⸗ ctu rerũ coꝛwꝛaliũ.ſic eẽ imaginẽ ꝓpꝛie couenit boĩ reſpectu bꝛutoꝝ.nõ tñ reſpectu angeloꝝ. imo cõiter cõuenit hoibus et angel.ſicut oñdunt röes ad ̊ in- qucte. ¶ Ad illud ẽ qd pᷣmo obr in Sꝛiũ.dom ꝙ ſcri ptura nõ determinat cõditionẽ angeli expᷣſre.iõ nõ ẽ mirũ ſi nõ determinat eiꝰmodũ.nec dicit eã ad ima/ ginẽ eſſe factã.Si aũt q̃ras q̃re nõ determinat. hoc 23 Eterminatũ ẽ ſupꝛa di. xiij¶ Ad aliud Aug. dom ꝗy Aug.non exdudit creatur ee Rer viſibiles.qñ dicit ꝙ nulli alij crcature decit. Itẽ hoc dicit pt aliquã ꝓpꝛietatẽ repꝛeſentaʒ tionis quã deus dedit hoi. nõ alij ſi Pnᷣali creature.wxl coꝛpoꝛali.nõ ꝓpter rõnẽ imaginis pᷣncipalẽ q̃ conſe euenarurrrale aſE illud qd obꝛ ꝙ ẽ ſil tudo expᷣſſſſima.dᷣm q; ſi platiuꝰ dupirpt exponi. vno mõ ꝑ ſuũ poſitiuũ cũ hoc aduerbio valde vt al biſſimũ.i.valde albũ.⁊ ſic intelligit᷑ cũ dꝛ ad imagi⸗ necr no ohoꝛtet iom angelũ ſupponi.Aliqn ſupia⸗ tiuus intelligit reſpectiue. tũc dicit erceſrum reſpe bus. et ſic nõ accipit᷑ in ꝓpoſito.¶ Ad üllud q obz. eoipo qͥ eſt imago ẽ finis.dm ip iſta nõ ẽ tota rõ. imo qꝛ ſic eſt imago in aia ꝙ er ꝑte coꝛpis cũ oibus coꝛpoꝛalibus hʒ qndã cõuenientiã.et iõ ſolus hõ dẽ ois creatura. et oia ꝓpter ipᷣm q̃dãmõ fieri ⁊ ad ipᷣm referri.¶ Ad illud qd obẽ de vnione. dom ꝙ et ſi rõ imaginis ſit diſpoſitio ad vnionẽ.nõ tñ E diſpoſitio ſufficiẽs de ſe mii cõpetat h̊ pſonali Apꝛietati.⁊ cul- pabili infirmitati.⁊ h̊ eſt repire in hoie nõ in angelo ſicut.j.meliꝰ patebit in tercio. Ad pñs añt ſufficiat ꝙ quicqͥd ſit de vnibilitate.imago tñ vlr cõſequitur ronalẽ creaturq ita ꝙ ois creatura rõnalis ẽ imago dei veracit᷑ ⁊ nalit᷑. Et rõ buiꝰc cxpſſio ſilitudis chtũ ad ↄueniẽtiã oꝛdis q̃ ᷓ in pᷣnꝰ qõis explanata fuit. Anſequẽter q̃rit᷑ de imagine m ↄſiderationẽ relatã. Et circa hoc qᷓrunt᷑ tria. Pꝛimo qᷓritur vtrũ rõ imaginis pᷣncipali? repiat᷑ in angelo q; i aig. Scðo vtrum pᷣncipaliꝰin viro ꝙᷓ in femina. Lercio vtꝝ pᷣncipaliꝰ reperiat᷑ in cognitiua ꝙᷓ; in affectius ctu oim ad ꝗ cõpat᷑.⁊ boc mõ e ſpnũales.ſed creaturas 2 25 . „* 26 Utrũ roõ imaginis pncipalius repiat᷑ in angelo ꝙ in „ culũ ſckitudinis. Bꝛes. Into ſubtilioꝛ eſt nã. tanto in ſapiens artifex in nobilioꝛi tabula nobi nobilioꝛi mõ imago diuinitatis inſcribi dʒ in ange lo qᷓ in aĩia. tẽ ex eo dẽ creatura rõnalis imago uinitatis ẽ eminẽtius impᷣſſa.⸗⸗ eo imago diuinitatis ſilius inſinuat unptn 2. (Ité bit picturã.ſi igi᷑ imago in creatura ẽ q̃ſi qdã pictu ra tabule impffa.ſicut migf dicit in l̃a. ꝑfectioꝛi et dei q̊ capax dei ẽ.ᷣ angelicus ſpũs ca xd. nge acioꝛ eſt qᷓᷓ hu⸗ manus.cũ ſit vtuoſioꝛ ⁊ ex itioꝛ. in eo imago di in memoꝛia. intelligẽtia. ⁊ volũtate.v memoꝛia ꝑfe/ ctioꝛi mõ bʒ actũ ſitũ in angelo q; in hoĩe.ſilr intelli gentia ⁊ volũtas.memoꝛia em̃ ei?tenet ſine obliuio ne. ⁊ intelligẽtia intelligit ſine inq̃ſitione.⁊ volũtas omra i repntat ſummã trinitatẽ qð re/ pᷣſentat nõ ſo 5§ . dirigit ſine retardatõe.q̊ꝝ oppoſita ſunt in aia. SF ?2c. — — ſtinctionẽ. qꝛ in hoĩeẽ ꝑſonał diſcretio ꝑ oꝛigindʒ.in angelis aut nõ. expᷣſſius repñtat trinitatẽ bõ q; an Fes in q̊ eſt expᷣſioꝛ repntatio ẽ expᷣſſioꝛ imago Itẽ euidẽtius imitat᷑ alteꝝ qð imitat᷑ qtuʒ aa ſbam ⁊ modũ exiſtẽdi.qᷓ qd imitat᷑ ſolũ qtuʒ ad alteꝝ. aia repñtat trinitatẽ ſummã.⁊ ꝓut ẽ ĩ ſeiᷣa. ⁊ ꝓut ẽ in rebus.vt ſic in qlibet ꝑte coꝛpoꝛis ſit tota fſicut ſumma eẽntia ẽ in creatura. expᷣſſius imitat imagine inſignit. S ⁊c. ¶ S rum.ꝙᷓ qð altero mõ tm̃.ſed hõ repñtat deũ nõ ſolũ deũ q; angelus.ſᷣ qd expᷣſſus imitat᷑.excellẽtius ſua qð repñtat ipᷣm nõ ſolũ in ſe.ſ ſm ꝙ ẽ pᷣncipiũ alio- vt ens ẽ in ſe.ſed etiã vt eſt pᷣncipiũ alioꝝ.qꝛ ſicut ex 9 vno deo oiĩa.ita ex vno homie om̃s hoics.ſicut vult glo. ij. Coꝝ. xj. ſi qd expꝛeſnus repñtat roõnẽ imagi 9 „ „ 7 nis. ꝑticipat eminẽtius.pʒ ⁊c. ¶ Itẽ plenius repꝛe/ ſentat aliqͥd qd repñtat deuz ꝑ maioꝛẽ acceſſum ad ſuã totalitatẽ.ſed hõ repñtat deũ inqᷓtuʒ eſt exẽplar ⁊ ſpũaliũ et coꝛpoꝛaliũ.angelus aũt altero mõ tm̃.SF in boie excellentioꝛi mõ reꝑit᷑ imago. ¶ Item qnto exemplũ magis innitit᷑ exeplari.tanto magis cõfoꝛ⸗/ vterq; oꝛdinat᷑ in deũ imediate. qtuũ vo ad illud qð mmatur ei.⁊ qᷓnto magis natũ ẽ vniri.tãto magis na⸗/ tiũ eſt cõfoꝛmari.ſed nã bumana vnit᷑ diuine in vni/ tate ꝑſone.qð quidẽ nõ facit angelica. ̊ expᷣſſioꝛ ẽ in ercellentioꝛi Mit angelus. . imago dei in hoie q; in angelo repitur ex. imagin Si extenſiue. ſic di ea imago qeᷓ ſit in angelo. ſi optimũ in vno genẽ eſt meliꝰoptimo in alio genẽ. eſt ſimplir boc illo meliꝰ. xp̃ᷣs qͥ eſt optimꝰ int hies oꝛi mõ inſignitꝰ ẽ imagine dei qᷓ; optimus ccllentius. ¶R. ad p̃dictoꝝ intelligentiã ẽ notãdũ ꝙ quidã voluerunt dicere ꝙ creaturã magis eſſe ad 7 xerũt ꝙ bõ magis repñtat deuzʒ qᷓ angelus.qꝛ in pluribꝰrõne coꝛpoꝛis ſibi vniti vtpo/ te in ſpũalibꝰ⁊ coꝛpoꝛalibꝰ.⁊ in mõ exiſtẽdi in rebꝰ. ⁊ ᷣm etiã modũ ꝓ 4. 5 moo ducendi res. ⁊ ſic dicũt ꝓcedere rõnes ad pᷣmã ptẽ. Si aũt dicat᷑ vna creatura magis eẽ ad imagiueʒ qᷓ alia intẽſiue.qꝛ expᷣſſius repñtat.ſic dicũt angelũ ma gis eẽ ad imaginẽ dei q; ſit hõ.ſicut oñdũt auẽtes et rões ad oppoſitũ. Et hᷣ inſinuat Oꝛeg.cũ dicit.qᷓnto ſubtilioꝛ nã. tãto in ea imago trinitatis ſilius in/ la. Et eꝙ ſic videt᷑.ſuꝑ illud Eʒech.ᷣxxviij. tu ſigna⸗ p E imago coſiſtit entat nõ ſolũ qtũ ad ſbe vnitatẽ. etiã ꝙtũ ad di/ ſtinctionẽ ꝑſonaꝝ.ſᷣ hõ expᷣſſius repñtat pſonaꝝ di/ tẽ expᷣſſius repñtat deuʒ boc angeli pᷣcellũt.qꝛ n gente pᷣpoſuit rectoꝛes. glo.i.an tẽ ꝑ ↄſiderationẽ phi. nẽ dei dici põt duplr. vel extẽſiue. vel intẽſiue. röones .Maã qð de xpo obẽ nõ va et. illuch cem̃ ẽ ſingulare pᷣuilegiũ.nec eſt nature potius gre. ſinuat᷑ imp̃ſſa.⁊ tõnes etiã cõſequẽtes oñdunt.q ſi⸗ cut excellentioꝛ eſt na angelica. e 4 excellentioten ca. ſic excellentioꝛes bʒ potétias. maioꝛẽ h capacitatẽ.⁊ dignioꝛi mõ ẽ in imagine dei inſignita. ⁊ m bãc viã plana ẽ rñſio ad qõem ꝓpoſitã ⁊ ad obiecta.Sed licet iſte modus di cendi ꝓbabił videat᷑.nõ tñ modicã bʒ calũniã rõne vtriuſq; ꝑtis diſtinctõis. Ox em̃ dicat᷑ imago mag⸗ eſſe in hoĩe extẽſiue ꝙᷓ in angeł.hoc vᷣbo Aug. nõ coõ ſonat. qᷓ rem imagin is dicit eſſe in aia pᷣciſe ſᷣm ꝑtẽ ſupᷣmã. ſicut pʒ in.xiiij.⁊.xv.de tri. Silr ꝙ dicat᷑ vlx expᷣmioꝛ eẽ imago dei in angelo ꝙᷓ; in aia ꝓpt᷑ maioꝛcẽ dignitatẽ nature.boc nõ videt᷑ cõſonare glo.q̃ dicit ſupꝑ illud.ij.ad Heb.ei qui modicũ minoꝛatus ẽ ab angelis. ibi dicit go. ꝙ nã mẽtis bumane qᷓlem xpᷣs aſſumpſit ſolus de?maioꝛ ẽ.Et Augꝰ.hoc innuit in pluribꝰlocis.⁊ pie credit᷑ ⁊ cõiter ſentit᷑ ꝙ virgo ma ria magis int᷑ oẽs angelos accedit ad n. Pꝛopte/ rea ẽ alius modus dicẽdi.ꝙ cũ expᷣſſio imaginis cõ⸗ ſiſtat in cõueniẽtia oꝛdinis ⁊ ꝓpoꝛtionis.intenſio di- gnitatis imaginis cõſiſtit õm intẽſionẽ cõuenientie vtũ ad ꝓpoꝛtionẽ vel oꝛdinẽ. Attendendũ aũt ꝙ cõ ueniẽtia crcature rõnalis ad deũ im oꝛdinẽ qda eſt te eẽ imaginis.⁊ q̃dã de bene eẽ. e eẽ imagis eſt creatura ĩmediate oꝛdinet ad deũ. de bene eẽ vo eſt ꝙ creatura q̃ ẽ imago pᷣponat᷑ alijs q̃ tenẽt rõem ve ſtigij. ⁊ ꝙ alia oꝛdinent᷑ in ipaʒ tãqꝙ in finẽ. Et ſic tri 28 plex eſt oꝛdo in creatura rõali ᷣm quẽ ↄfoꝛmat᷑ deo. Pꝛim?ꝰe imediate nata ẽ deo cõiungi.⁊ B ẽ eſſentia⸗ le imagini.⁊ in H̊ angelꝰ⁊ aia equipant᷑.qꝛ vtriuſq; mens imediate ab ipᷣa pᷣma veritate foꝛmat᷑. Scðs eſt q̊ pᷣponit atarura imago alijs creaturis.⁊ in ſolũ beſtijs. etiã hoibꝰ re/ ctoꝛes ſunt deputati.ſᷣm illð Ecci.xvij.in vnaquaq;ʒ os. ⁊ iſte ẽ oꝛdo q̊ creatura irrõnalis regit᷑ a deo mediãte rõnali.Ler⸗ cius ẽ oꝛdo q̃ creature irrõnales ad rõnalẽ oꝛdinãt ana in finẽ ꝓpt᷑ quẽ ſunt facte. ⁊ mediate illo ĩ vlti⸗ mũ finẽ pᷣncipalẽ. ⁊ m hunc oꝛdinẽ magis cõuenit bõ cũ deo qᷓ; angelus.magis em̃ facta ſunt ⁊ coꝛpoꝛa lia ⁊ ſenſibilia ꝓpt᷑ hoiĩes q;ᷓ ꝓpt angelos.et ſic ptz ꝙ rõ imaginis put attendit᷑ in cõueniẽtia oꝛdinis qtũ ad id qd ẽ de eſſe in boĩe ⁊ angelo reꝑit᷑ eq̃liter.quia eſt de bene eẽ ſcʒ qᷓtũ ad oꝛdinẽ reſpectu creaturaꝝ ſe bñt ꝑ modũ excedẽtis ⁊ exceſſi.Angelꝰem̃ magis cõuenit qᷓ;tũ ad oꝛdinẽ ſub rõe regimis.bõ vo mag Ißtũ ad oꝛdinẽ qͥ attendit᷑ in rõe finis Conſili mõ re ⁊29 perimꝰ eqlitatẽ ⁊ mutuũ cxceſſũ in expᷣſſione ima- ginis ꝗᷓ attendit᷑ m ↄueniẽtiã poꝛtõis. qꝛ qdã eſt ↄuenietia bitudinis qᷓ ẽ de eẽ imaginis.q̃dã de bene eẽ. Illa ẽ de eẽ q cõſiſtit in ↄpatione ad intrinſeca. ſi cut ad potẽtias.⁊ in hac hõ ⁊ angelꝰ adequũt᷑.qꝛ ita bñ ẽ diſtinctio ⁊ oꝛigo ⁊ eq̃litas ⁊ cõſbalitas in wotẽ⸗ tijs aie in memoꝛia ſcʒ intelligẽtia ⁊ volũtate. ſicut in potẽtijs angeli. Illa vo ↄueniẽtia hitudinis ẽ de bñ eẽ qᷓ akeeuck in ↄꝑatione creature rõnał ad ali⸗/ qd extrinſecũ.vtpote ad coꝛpꝰqð ẽ ipᷣa inferiꝰ. HMec aũt duplr põt eẽ expᷣſſioꝛ.vel pꝛinatiue.vel poſitiue. Si poſitiue.ſic aia ẽ imago expᷣſſioꝛ.q in h ꝙ cõiun/ gitur coꝛpi ita ꝙ p illud pncipiũ alioꝝ.⁊ p illud to tũ inhitat.magis repñtat deũ ꝗ e nah oim.⁊ qui vnꝰẽ in oibꝰ. Si aũt pᷣuatiue.ſic angelꝰmagis repꝛe ſentat deñ. qꝛ de?ẽ ſpns pur? oino impmixt⸗ inde⸗ pendẽs a creaturis oibꝰ. ⁊ bec repntat angelicſpus .— Gelſfnno inegtittun itchtbene günabmuan⸗ iniu⸗ teqſckinns gtneellͤg⸗ nnerlutclie ſscad imags ſſitin picttt bitudſnetiun inoinlbrbſc tudinefatoki⸗ anehitaw ſtmnagsinupo bfoo doppol ſtſoneftiuu ſrlrifichiſin tglan annoaiguigt rnnile ſickogwanc⸗ anömwaeps RNränngeie beſt ctecliton Paliggdonüdi Pnatnsneyſg plor nide lanißcuntſe gletſepatire HRr gſcſiſ inn tnhsſehrpi Paltſckimne⸗ biemgr Ncinſgnken gniziinn Venbkenede ulvcnie Mteim Diyukigtar ſſtpichhte hkfnalt, nlolnaffen mutſhn ſuniſffg nuhln mödn gii Rpoiti, amifiin Cikmmin, –— Krimagyn öri clefnge Ranckff naugi mini nng,i Mat emn terignon WW Nrrsinſon üßnacnite Qünmzt kärnie fipim in Büzrinbind ifngiſmi cngtkilatn cendn Ginrgel Ntsfitobtn imummmnn nustſtinh üürinie Bnninlieti Niteüürllit rinizbi⸗ äfrrurtan rmnc i nun, witaſenc gilinc horn cunmt 30 Se N aliqͥd donũ diuinitꝰ ſi ¶ Atrũ vͤncipali⸗ ſi nẽ. vnihil nae diuie.5 magis pũẽ a coꝛpe ᷣm actũ ⁊ aptitudinẽ ſepatꝰ. p tãto di cit᷑ eſſe ſubtilioꝛ a gee. ⁊ in eo imago diuinitatis eſſe expꝛeſſioꝛ. ⁊ ſic pʒ ꝙ q;tũ ad cõueniẽtiã ꝓpoꝛtõis que eſt de eſfẽtia imagis inter boiem ⁊ angim pᷣt eẽ equa litas. q;tũ vero ad illã q̃ ẽ de bene eſſe ſe hñt ſic exce dẽtia ⁊ excefſa.Ex pᷣdictis igit᷑ pʒ rñſio ad qõnẽ ꝗꝓpo/ ſitã. Cñ em̃ querit᷑ vtrũ pꝛincipalius vl expꝛeſſius ſit imago dei in angto q; in aia. rñdẽdũ ꝙ q́tũ ad aliqᷣd eſt eq̃ pᷣncipalit᷑.q;tũ ad aliq̃d macis pncipalit᷑.qtũ ad aliqd minus ſicut explanatũ eſt.⁊ in hor ; rñſio ad rõnes ad vtrãq; ꝑtez ꝗᷓ ꝓcedũt ᷣm diuerias vias veritatẽ pnt cõcludere.qꝛ nõ bñt oppoſiti/ cip̃t ꝙ nõ cogit. angelꝰ em̃ capacitatẽ gr̃c bʒ in ↄꝑa/ tõe ad ſurſũ.in qua cõꝑatõe nõ excedit nãm mentis byũane. ꝙ aũt nã angelica dicat᷑ excedere banã. hoc eſt in cõpatõe ad coꝛpꝰ ad qð nõ bʒ inclinatõem ßm aia. ⁊ is maioꝛitas dignitatis in nã anglica reſpe/ ctu aie nõ facit ad excellẽtiã imagis ſiue illiꝰ capaci/ tatis ꝗᷓ eſt in nà hane mẽtis ſᷣm ꝙ aĩa eſt capax dei. Silr nec ill qð ſequit᷑ cogit.qꝛ maioꝛ viuacitas me moꝛie vel intelligẽtie potiꝰ facit ad intẽſiõeʒ ſi ilitudi nis q; ad imagis maioꝛẽ expᷣſſionẽ. Silitudo em̃ cõ/ ſiſtit in ꝓpꝛietatibꝰ nalibꝰ.imago vero in oꝛigie ⁊ ba πα 5 bitudine.et quis potẽtie in angel ſint viuacioꝛes qᷓ; in aĩalibꝰ. ⁊ iõ ſilioꝛes deo.cũdẽ tñ hñt oꝛdinẽ ⁊ babi tudinẽ ſicut oſtẽſũ eſt ſupꝛa.vñ magis ꝓpꝛie cõcedit᷑ angel? ſit deo ſilioꝛ q;; bõ. qᷓ; poſſit cõcedi ꝙ; angis ſit magis imago. ⁊ hoc vult dicere auctas gꝛe. Eo⸗ nes vero ad oppoſitũ ꝓcedũt ⁊ cõcludũt maioꝛẽ ex/ pꝛeſſionẽ qntũ ad illud qð eſt accñtale imagini.cxce/ — pta illa qᷓ füdat᷑ ſupꝑ vnionẽ.ad quã dòᷣ.ꝙ nõ cogit ꝓ co c ſba cſt vnius capax ge ꝑ nam.pᷣt effici magis capax pꝑ aliquã graʒ gꝛatis datꝗ.ꝗqᷓ diſponit ⁊ ampli⸗ at capacitatẽ nae ad ſuſceptõem gĩe gꝛatũ facientis. vñ eſto ꝙ nã angelica eſſet magis capax gre qᷓ; hũa/ na nã ᷣm nalẽ potẽtiã.ſic videt rõnabilit eſſe ponen dũñ vt nã angelica ſit excellẽtioꝛ.⁊ excellẽtioꝛi nãe de/ beat᷑ excellẽtioꝛ potẽtia ⁊ capacitas.nihilominus tñ bi datũ gꝛatis. p̃t eleuari ca/ pacitas aie vſq; ad capacitatẽ angeli.⁊ quodãmodo aqmplioꝛẽ.nã donũ gre gꝛatiſdate diſponit ad gꝛatiã gꝛatũfaciẽtẽ. ⁊ ſic poſſibile eſt fuiſſe in xpᷣo ⁊ btã vir/ gine. ⁊ ſic patẽt bieera ad vtrãq; ꝑtẽ. L Aucſio⸗ e imago in maſculo qᷓ; in femia. Et ꝙ ſic vꝛ.ſ.Coꝛ.xj.vir ẽ imago ⁊ glia dei. H autẽ vt di/ cit apłs.ſepat virũ a muliere. igit᷑ aut mir nõ ẽ ima/ go. aut ſi eſt imago noõ eſt ita expſſa ſic vir ¶ Ite glo. ibi dic ad imaginẽ dei factꝰ ẽ vir nõ mulicr. iᷣ h nõ ẽ ₰, dictũ niſi młr nllo mõ ſit ad efea facta. dictuzʒ ẽ ꝙ minꝰ ẽ ad imaginẽ q; vir. ¶ Itẽ qꝛ bõ ẽ ad imagi/ ſculino qᷓ; femineo. magis eſt imago vir qᷓ mulier. ¶ Ntẽ aꝛ bõ ẽ imago dei oibꝰ ẽ plat? ſiue ppoſitꝰ. Fʒ qð innuit᷑ in textu geñ.j.fa.bo.ad ima ⁊c.⁊ ſditur. 2 pſit piſcibꝰ ⁊c. ̊ pᷣſidere ſi ñ ↄuenit hoi in ſexu femi neo ᷣ maſculino.vr ꝙ imago excellẽtioꝛi mõ ſit ĩ ma ſculio ſexu ꝙᷓ i femineo. ¶õtra. geñ.. creauit ve. ho. àd ima.⁊ ſi.ſcʒ maſculũ ⁊ fe.creauit illos.ſi igit᷑ mlier creata ẽ ad imaginẽ dei ⁊ ad eꝗlitateʒ viri ſic innuit Doumato eiy d latere. ⁊ tõ etiq qre foꝛmata ẽ cñ vicit. tgciainꝰ adiutoꝛin ſite ſibi. vr igit g in viro 2 mliere d ülò tñ qd obijcit᷑ de maioꝛi capacitate.di it vnibił in ſexu ma/ XxVI eqlit᷑ repiat᷑ rõ imagis. e⸗ imago attẽdit᷑ in boĩe Fn ad ſupᷣmũ aiĩe.ſᷣ in ſupᷣmo aie nõ ẽ diſtinctõ aliq̃ m ſexũ. ſiue hõ ſit młicr ſiue vir equalit᷑ ẽ imago. ¶ Itẽ ſexus nõ variat ſpẽm. vir ⁊ mlier ſũt eiuſcd ſpẽi.b imago cõſequit᷑ hboĩiem ꝙᷓtũ ad foꝛmã ſpẽi. nõö tũ ad foꝛmã indiuidui. eqlit᷑ ẽ in viro ⁊ muliere. ẽ imago creatõis nõ oꝛdiat᷑ ad imaginẽ recrea tõis ſiue gꝛatificatõis.ſᷣ imago q̃ cõſiſtit ĩ gra ⁊ virtu imago creatõis in qᷓ cõditus ẽ bõ. tibꝰ ita excellẽter pᷣt eẽ in mliere ſic i viro.& pi rõe et Re ad pᷣdictoꝝ z1 itelligẽtiã ẽ notãdũ ꝙ ſic ex pᷣcedẽtibꝰpʒ.imago qtũ ad ſun eẽ pᷣncipalit᷑ cõſiſtit iĩ tia ⁊ eiꝰpotẽtijs.⁊ i bijs potiſſime ꝓut hñt ad deũ cõuerti.⁊ q;tũ ad hboc non ẽ diſtinctõ maſculi ⁊ femine.vᷣui ⁊ liberi.iõ imago qʒ tñ ad id qð ẽ de cõplemẽto eiꝰ⁊ de eiꝰcẽ nõ magis re ꝑit᷑ in viro qᷓ; in muliere. Mtũ ãt ad bñ eẽ ſiue ad da rioꝛẽ expᷣſſionẽ cõſiſtit magis in aia ſm ꝙ ad coꝛpus habet oꝛdinẽ ⁊ habitudinẽ. ⁊ quatũ ex ꝑte coꝛꝑis eſt ſexuũ diſtinctio.⁊ ſᷣm ſexuũ diſtinctõem maioꝛ eſt re pᷣſetatõ qtũ ad rõem pᷣſidẽdi ſiue qstũ ad rõem pᷣn/ cipiãdi.qꝛ virẽ caput mulieris.⁊ vir ẽ pᷣncipiũ mulie ris.⁊ non vir ꝓpt᷑ mulierẽ.ſᷣ mlier ꝓpt᷑ viru.qʒtũ ad bũc vtiq; modũ excellentioꝛi mõ reꝑit᷑imago in ſexu maſculio q́; feminino.nõ rõne eius qð ẽ de eẽ ipius . cxreatõis.ſᷣ imago refoꝛmatõis ꝗᷓ qͥdẽ ẽ gra pᷣncipaliꝰ in eo pᷣncipalit᷑ pſiſtit res in quo cõſiſtit eiꝰ f. imagis.ſ rõne eiꝰ qd adiacet. Et ᷣm hoc ſatis plane pᷣt rũderi ad obiecta. Rõnes em̃ oñdẽtes ꝙ non ma gis ẽ imago vir q́; młlier ꝓcedũt de imagie qstuʒ ad ſuũ pᷣmũ cẽ.ſic intuẽti pʒ. Rõncs vero ad oppoſituʒ — cecdũt de imagie q́ʒtũ ad aliquã accidẽtalẽ ꝓpᷣeta- tẽ ſiue ꝑ relatõem ad coꝛpꝰ. m a 9. ¶¶ Ad ille aũt quod diẽ ʒ2 apls ⁊ glo.ꝙ vir ẽ imago ⁊ glia dei.dð.ꝙ vir accipit methaphoꝛice. ꝓ ſuꝑioꝛi ꝑte rõnis.⁊ mlier ꝓ ĩferioꝛi. ſic exponit Aug. xiij.ð tri.Et ſi tu obijcias ꝙ apls lo/⸗ quit᷑ de viro ⁊ miiere ad lr̃am. dðʒ ꝙ loquitur ðᷣ eis nõ ym ſe. ̊ ᷣm ſignificatõem. Air em̃ qꝛ foꝛtis ẽ ⁊ p/ ſidet młieri.ſupioꝛẽ rõnis ꝑtẽ ſignificat.mlier vo ife/ rioꝛẽ. Inde etiã ẽ ĩ mrionio ꝙ vir ſignificat ñ.⁊ mu lier ſignificat eccliam ſiue aiam. B aũt ẽ rõne ſtabili/ tatis ex ꝑte vna. ⁊ infirmitatis ⁊ fragilitatis ex alte/ ra. ꝗᷓ nõ reſpiciũt imaginẽ m ſe. rone coꝛꝑis anne xi. ⁊ ita nõ cẽnalit᷑ ſ̊ gccñtaliter. NcEed ditne⸗ dueſtio. iij. f ¶ Strũ imago pᷣncipaliꝰ ſit ĩ cognitia q; i motiua ſiue affectia.Et q; pᷣncipaliꝰ ſit ĩ cognitia vr̃ ꝑ illð qð diẽ Aug. imago ẽ i potẽtia cognoſcẽdi.⁊ ſilitudo iĩ potẽ/ tia diligẽdi. hoc nõ ẽ dictũ ꝙ oino ſit ĩ potentia co/ gnoſcẽdi. dictũ ẽ qꝛ pᷣncipaliꝰ ẽ ibi. ¶ Gtẽ imago pᷣ mo ⁊ pᷣncipalit᷑ ↄuenit ipᷣi vᷣbo eterno.ʒ eißneitlte magis cõuenit qd illi verbo eterno rñdet.hᷣ aũt ẽ ip⸗ ſa itelligẽtia qᷓ ẽ in ipᷣa potẽtia cognitia. SD ⁊c. ¶ Item imago ↄſiſtit in memoꝛia intelligẽtia ⁊ volũtate.ſed due iſtaꝝ potẽtiaꝝ ſcʒ memoꝛia ⁊ intelligẽtia tenent ſe ex ꝑte cognitie. imago plꝰ ſe tenz ex ꝑte cogni/ tie qᷓʒ affectic. He⸗ imago dic quãdã cõfiguratõeʒ q diſtinctõcz. ſᷣ affectie ẽ vnire.⁊ cognitie diſtiguere. 5 imago pᷣncipaliꝰ reſidʒ penes cognitiuã qʒ penes affectiuã. ¶ Cõtra. imago refoꝛmatõis.rñdʒ imagini — „ ẽ in affectia q; in cognitia.̊ ct imago creatõis Dee pncipalit Putit rent ti nẽ tũ.vᷣ imago cõplet᷑ in volũtate. et volũtas ſe tenzʒ ex pte affectie. ⁊c ¶ Itẽ imago ẽ nobiliſſimũ in aia. S conſiſtit penes id qð hi aia nobſiimiiind ligt ind 4 e e 8 enn r r ee e en , 2 ——,,,C — — * — 2* — „2 4 — volũtas ẽ nobiliſſimũ qd ẽ in aĩa. S bncipalit cõſiſtit ¶cognitie ſcz fides. Itnago em̃ pᷣncipalit reſpicit oꝛigi imago penes rlue Lolgener. hoc aũt pꝛincipalit nẽ?z habitudinẽ. babitudo aũt ⁊ oꝛigo attedit inter Gnitteri Itẽ ſilitudo ẽ in plus ſit memoꝛiã ⁊ intelligẽtiã ꝑ modũ ꝑentis ⁊ ꝓlis.et int lcuuh o ex reſpicit affectiuã.g ⁊c. litu ⸗ ellige 4 i imago.nõ em̃ quelibet ſilitudo ẽ imago.ſᷣ ſilitu bec duo et volũtatẽ ſᷣm modũ donatõis ſiue pceſno atenennun pꝛeſſa in zunda cõſtgn ace ꝛunieatſoe S vybicũq; ẽ nis. Inter ſiraſcibilẽ vero ⁊ ↄcupiſcibilẽ nec eſt talis ſoiufi imago.ẽ ⁊ ſilitudo. ſilitudo nõ ẽ pꝛincipalit᷑ penes oꝛdo nec oꝛigo. cũ motꝰ iraſcibilis poſſit eſſe ſine co⸗ cnch cognitõeʒ ſᷣ penes affectõem. cũ ſilitudo ſit in gꝛatui cupiſcibili et ecõuerſo. motꝰ aũt volũtatis nõ pᷣ̃t eſſe ſerin tis ꝗᷓ maxime reſpiciũt affectiuã. pari rõneimago. ſine motu intelligeẽtic pᷣuio. nec actꝰ ſiſr intelligentie untſieti⸗ Juxta hoc querit᷑ que ſit drña inter imaginẽ ⁊ ſi⸗ ſine actu memoꝛie. in bijs dico qᷓ ſũt de rõne imagis. nindtor⸗ militudinẽ. cũ em̃ plꝰ ſit ſiſitudo q; imago. ſic onñ dit iõ in aſſignatõe imagis duo ſumũt mẽbꝛa ex ꝑte co Ang. in li. lxxxiij.q.et ſuꝑius nõ debeat gnũerari ſuo gnitie.⁊ vnũ ex ꝑte affectie.hoc em̃ exigit oꝛdo ⁊ oꝛi inferioꝛi.vr̃ ꝙ male Rr bõ factꝰ ad ima.⁊ ſi. Dtem go ⁊ diſtinctio. ⁊ ꝓpterea imago pᷣncipaliꝰẽ in cogni cñ due ſint potẽtie ex pte affectõis.ſc; iraſcibilis ⁊ ca tia iᷓᷓ in affectia. ſilitudo vero p̈ncipaliꝰcõſiſtit ĩ vni⸗ cupiſcibilis. et due ex ꝑte cognitõis. ſcʒ memoꝛia ⁊ one aie ad deũ ꝗᷓ quidẽẽ ꝑ gram. Et qñ vnio et gFa – telligẽtia. qõ eſt q̃re in rõe imagis potidaccipiut᷑ due vncipalit᷑ reſpiciũt affectiua. binc ẽ ꝙ ĩ imagie recrea 3 potẽtis ex pte cognitic. ⁊ vna ex pte affectie. Af ei tõis qᷓ quidẽ eſt in gꝛatuitis due ſit virtutes qᷓ reſpi⸗ i⸗ ꝙ potiꝰ debʒ eſſe ecõuerſo.cũ tres virtutes theologi ciũñt affectiu a3. ſc ſpes ⁊ charitas.penes duas vires ce qᷓ refoꝛmat aiam ad imaginẽ ſic in ea ponãtur vt ſcʒ iraſcibilẽ et cõcupiſcibilẽ. vna vo qꝗᷓ reſpicit cogni Niopers due ſint ex ꝑte affectie. ſcʒ ſpes ⁊ charitas.quaꝝ vna tiuꝗ. ſcʒ fides qᷓ̃ reſpicit rõnalem.qᷓuis ⁊ ſpes reſfoꝛ/ ſyntoſht eſt in iraſcibili. et altera in cõcupiſcibili. ⁊ vna ex pte mãs iraſcibilẽ. p cõſequẽs refoꝛmat memoꝛiã cũ cõ⸗ lufu⸗ 33 cognitie ſcʒ fides que cõit᷑ ponit in rõnali. ¶ dõᷓ ueniãt in actu eſt tenere. m hoc igit᷑ planũ è rñge⸗ ſdeii de pᷣma nois impoſitiõe differt imago et ſilitudo. re ad qõnẽ ⁊ obiecta.Cõcedẽdum eſt em̃ de plano ꝙ Imago em noĩiat cõfoꝛmitatẽ in quãtitate. ſilitulo imago pᷣncipalit reſpicit cognitiuã. ↄcedẽde ſũt etiꝗ vo cõueniẽtiã in qualitate. Ymago noĩat quãdã con roõnes que hoc pbãt./ Ad illud vero qd obijcit᷑ de 34 figuratiõem. 2 ſta impꝑtat figurã que eſt quatitas in imagine refoꝛmatõis.d ꝙ nõ valet.qꝛ imago refoꝛ litate vel qualitas in quatitate. ſilitudo vo dicitur matois potiꝰ eſt ſimilitudo quedã qᷓ ſit imago. ¶ S ren viffererin eadè qualitas. Ex bac qt pꝛimania dif: em̃ Ipꝛie eſſet imago. eſſet capax dei ⁊ eſſet immꝛta feretia tripler cõſueuit aſſignari modꝰ diſtinguẽdiĩ/ lig. nuc añt nõ eſt ſic. ⁊ ideo qꝛ imago recreatõis po/ ter in aginẽ 2 ſilitudinẽ cũ dicit᷑. faciamꝰ ho.ad ima. tis eſt ſimilitucdo ;ᷓ imago. magis pꝛincipaliter reſpi ⁊ ſi. Dum?eſt quẽ dic hugo ꝙ ſilitudo reſpicit nam. cit potẽtiaʒ affectiuã q; cognitiuq. qᷓuis refoꝛmat tq imago reſpicit figurã. qꝛ ſilitudo dic ↄueniẽtiã ĩ q. cognitiuã ꝙᷓ; affectiuã. ¶ Ad illd q obijcit ꝙ cõple 3 5 litate nali. imago vo Pueinena idiſtictõe figurali. ag mẽtũ magis eſt in volũtate. do 2 ſi volutns vltia modũ cuiuſdã triãgli.i q̃ ũt tres termi ⁊ tres linee. ſit in imagie. nõ tñ ſe hʒ ꝑ modũ coplemẽti ĩ rõe ima qꝛ tres ſt potentie quaꝝ quelibet babitudinẽ bʒ ad ginis.imago em̃ dic oꝛdinẽ ⁊ oꝛiginẽ in potẽtijs ſicẽ llti quũlibet.⁊ ſilr tres pſõe.⁊ potẽtia vel pſõa tenʒ röe, in pſ. onis.⁊ quẽadmodũ tercia pſona ñ ponit᷑ aliarũ termi. hitudo vo vl imago tenʒz roõeʒ linee Scds mo coõpletiua nec alias cõplere. potius ab eis recipere. dus diſtinguẽi eſt ꝙ imago ẽ in nalibꝰ. ſilitudo in ſic volũtas ꝓut ẽ ꝑs imagis.potius ↄſiderat᷑ in rõne gꝛatuitẽ.q ſilt hʒ oꝛtũ ex illa pᷣma dꝛia. Oꝛ em̃ imago egꝛedicntis i in roõne cõplentis. ⁊ quia pꝛima rõ oꝛi diẽ cõſiguratõez. ⁊ illa attẽdit᷑ ex pte naliũ potẽtiaꝝ ginis eſt ꝑx modũ nãe.que quidẽ conſiſtit in oꝛtu in gie. ſcʒ memoꝛie.intelligẽtie.⁊ volutat .binc ꝙ ima telligentie ex memoꝛia. hinc eſt imago pᷣncipalius go eſt in nalibꝰ.qꝛ nec ſilitudo dic cõueniẽtiã ꝗᷓ oꝛtũ reſpicit cognitiuã qᷓ affectiuaʒ. Ad ill q̃q obijcit᷑ ʒ6 bʒ a qualitate. ⁊ qualitas in qua aia ſilat̃᷑ deo bec efſt ꝙ imago cõſiſtit penes nobiliſſimũ in aia.dð qꝙ nobi gii gra.iõ ſilitudo in gꝛatuitis dicit᷑ eſſe. Terciꝰ modus liſſimũ in aia duplicit᷑ p̃t accipi.Lel ſᷣm diſtinctöenm diſtinguẽdi ẽ ꝙ imago eſt in potẽtia cognoſcẽdi.⁊ ſi⸗ potẽtiaꝑ ſcʒ affectiue ⁊ cognitic. vel ſm cognitiöem militudo in potẽtia diligẽdi.. iſte modꝰ ſitr hʒ oꝛtu, ſtatuũ.ſcʒ ſi uꝑioꝛis poꝛtõis ⁊ inferioꝛis. Cũ ꝙᷓ dicit᷑ Ex drna pᷣma.Quia em̃ imago cõſiſtit in conueniẽtia imago ↄſiſtat penes nobiliſſimũ.hoc intelligit᷑ qᷓtus Hʒ ↄfiguratõcʒ. et ofigurat attẽdit᷑ ĩ oꝛigie.hitudie. ad ſtatũ in ſupioꝛi ꝑte nõ qᷓ;tũ ad potẽtias.qꝛ imago Naſen ⁊ potẽciaꝝ diſtictõe.⁊ h̊ oꝛigo et hitudo pᷣncipaliter ↄplectit᷑ tã affectiuã q; cognitiuã.cũ vtreq; nate ſin reſidet ex pte cognitie.iõ imago pᷣncipaliꝰ ponit᷑ ĩ co im mediate ferri ad deũ. Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ ſi⸗ 37 gnitia. Silitudo vero dic cõueniẽtiã i qualitate.⸗ qꝛ militudo eſt in plus qᷓ; imago.dðᷣ ꝙ ſimilitudo ſi ac· qualitas in qua pᷣncipalit᷑ aſſimilat᷑ aia deo eſt in vo cipiat᷑ in ſua gen eralitate in plus ẽ.ſi vero acccipiat lutate ſiue affectõe. hinc eſt ꝙ ſiſtudo ponit᷑ pᷣncipa ꝛie ſicut accipit᷑ in ꝓpoſito nõ eſt in plus. immo di lit᷑ in potẽtia affectia. ⁊ inde ẽ ꝙ in imagie creationis koritab imagie.ita ꝙ ⁊ ſi verãq; tã affectiuazʒ q; co due ſũt potẽtie ex ꝑte cognitie ſcʒ memoꝛia ⁊ intelli gnitiuã rethitat. ag⸗ tñ pꝛincipaliꝰ reſpicit cogni gẽtia. ⁊ vna ex pte affectie ſcʒ volũtas. Ecõtra vᷣo in tiuam. ⁊ ſimilitudo affectiuam. ⁊ ratio iam dicta eſt. imagie recreatòis.q̃ quia conſiſtit in gra.due vᷣtutes ⁊ per hoc patet reſponſio ad illa duo que quereban ſut er parte affectie ſcʒ ſpes et charitas. 2 vna erptee oerrr. irj. lincno.Xvi,3 pꝓductõe hois qtũ ad pᷣncipia cõſtitutia.ſ. coꝛpus ⁊ aiam. pᷣmo viri. Ic de oꝛigie aie plura q̃ri ſolẽt ⁊c. ¶ Supꝛa egit mgr̃ ð ꝓductõe hois in cõpatõe ad Bncipiũ cxera. Pad vero pte agit ̊ ꝓductõe ciꝰqᷓtũ ad pꝛincipia cõſtitunia ſcʒ qtũ ad coꝛpꝰ⁊ aiam. Diuidit᷑ aũtiſta eos in duas. In pꝛima determiat ð ꝓductõe viri. In ſcda vo ð pꝛoductiõe mulier ex viro.j.di.xviii. lyr, quoq; paradiſo mulierẽ foꝛmauit ac in pꝛicipio. Daima ps hʒ duas. In pᷣma determiat de hois albe. In ſcda de hois foꝛmati locatõe ibi. hoſem at ita foꝛmac ꝛc· Pꝛima ꝑs hʒ duas. In pᷣma de· 6 e 4 4 NN ül ☛£ f — — — —— — — — mmpeninun Nini ieſfen lpmkfie Whtiſtütpfii Michiniiftn nmni ieſil ugenientin tistpceftiee, Nris mniinſe tmapimit ani gimpfnepli⸗ ſaighe⸗ ſminin dont Ainntici winahiuͤn ens ifdet weinligki tins gfna iͤfmianmint ltcddickg zalniimhl Gilwwonaii ckugusinnn ciechcch ,ntpbennienf. gnogrtrmn Anpücnt ,dülttt NN AtM mmirrhei Pind — terminat de hois foꝛmatõe. In ſcdᷣa de hois foꝛmati locatõne.ibi.hoĩem aũt ita foꝛmatũ ⁊cẽ. ¶ Pꝛima pars babet duas. In pꝛima deter nat de ꝓductõe aie in ſe. In ſcdᷣa vero in relatõe ad coꝛpus.ibi. Sed vtrũ in coꝛꝑe.an extra coꝛpus ⁊c.¶ 3 ars aũt illa in qua determiat de ꝓductõe aie in ſe hʒ duas. In pᷣma determi/⸗ nat veritatẽ. In ſcda remouet erroꝛẽ. ibi.putauerũt em quidã heretici ⁊c. ¶ Silr illa ꝑs in qua determĩat de ꝓductõe aie in cõꝑatiõe ad coꝛpꝰ hʒ duas. In pᷣma vetermiat vtꝝ ðs creauit aiam in coꝛpe. an extra coꝛpꝰ. ir ſcda qᷓrit vtrũ ðs fecerit hoiem in etate ꝑfecta.ibi.ſolet etiã q̃ri vtrũ s hoiem repẽte.¶ Silt ꝑs illa in qᷓ determiat ð locatõe hoĩs iã foꝛmati bʒ duas. In pꝛima determiat ð loco eiꝰ in ſe. In ſcda vero determinat i cõꝑatõe ad cõtenta.ibi.in boc aũt padiſo erant ligna ⁊c. — ñ coꝛpoꝛeis inſtrumẽtis foꝛ maſſe vł ſuffla/ ſſe Zs dicit. eñ.ij. .— R Bererminat veritatẽ de ꝓductõe aĩe in ſe.vtꝝ de aliquo facta ſit an nõ.⁊ quãdo facta ſit.⁊ quã gram habuerit in creatõe. 9 SIc de oꝛigine aie plura queri ſolẽt.ſcilicet vnde creata fuerit.⁊ qñ.et quã grom habuerit in creatõe.Sicut hoĩs foꝛmatio ſᷣm coꝛpꝰ deſcri⸗ it cũ dicit᷑. Foꝛmauit ðᷣs hoĩeʒ de limo terre.⁊ ita eiuſdẽ ſᷣm aĩaʒ fa⸗ ctura deſcribit᷑ cũ ſpᷣdit᷑. ⁊ inſpirauit in faciẽ eius ſpiraculũ vite. Coꝛpꝰ em̃ ð limo terre foꝛmauit ðs cui aiam inſpirauit. Vel ſᷣm aliã lr̃am flauit vel ſuffla uit.nõ ꝙ faucibus ſufflauerit.vl manibus coꝛpoꝛeis coꝛpꝰfoꝛmauerit. Spũs em̃ ðs eſt.nec lineamẽtis mẽbꝛoꝝ cõpoſitus.Hõ & carnalit putemꝰ deũ coꝛ⸗ poꝛeis manibus foꝛmaſſe coꝛpus.vłfaucibus inſpiraſſe aĩaʒ.ſᷣ potius hoĩem de limo terre ſᷣm coꝛpus foꝛmauit iubẽdo.volẽdo.i.voluit ⁊ verbo ſuo iuſſit vt ita fieret.⁊ iſpirauit in faciẽ eius ſpiraculũ vite.i.ſbᷣam aie in q̃ viuerʒ crea uit.nõ de materia aliq̃ coꝛꝑali vł ſpũali.ſᷣ de nihilo. ¶ Kemouet quoꝛũda hereticoꝛũ erroꝛẽ qͥ putauerũt aiam eẽ ð ſba dei. b utauerũt em̃ quidã heretici deũ de ſua ſbᷣa aiam creaſſe vᷣbis ſcripture ꝑti⸗ nacit ſherẽtes.qbus ðr.ĩſpirauit vł inſufflauit ⁊c. Cũ flat inquiũt vłſpirat. Reſponſio. Eſa.lvij. Opinio Augu. Alioꝝ ſẽtentia hõ ð ſe flatũ emittit.Sic ̊ cũ ðr deꝰflaſſe vł ſpiraſſe ſpiraculũ in faciẽ homis ex ſe.ſpm̃ hoĩs emiſiſſe intelligitur de ſua ſõa. Qui h̊ dicũt ñ capiũt tropica locutõe dictũ eẽ ſufflauit vl flauit.i.flatũ hoĩs ſcʒ aiam fecit. Flare em̃ eſt fla⸗ tũ facere.flatũ facẽè eſt aiaʒ facere. Vñ dñs ꝑ Eſaiã.Oẽm flatũ ego feci. Nõ ſũt ꝙ̊ audiẽdi qͥ putãt aiam eẽ ꝑtẽ dei. Si em̃ h eẽt.nec a ſe nec ab alio decipi poſſet.nec ad malũ faciẽdũ vł patiẽdũ cõpelli.nec in meliꝰ vł deteriꝰ muta/ ri. Featus & qͥ hoĩem aĩauit factus ẽ a deo.nõ de deo.nec de aliqua materia. ſed de nihilo. r eterminat de ꝓductõe aĩe in relatiõe ad coꝛpus vtrũ deus creauit aĩaʒ in coꝛꝑe vł extra coꝛpus. o “́́ß ¶ Sed vtrũ in coꝛꝑe vel extra coꝛpus etiã inter doctos ſcrupuloſa qõ ẽ Aug. em̃ ſuꝑ geñ.tradit aĩaʒ cũ angelis ſine coꝛꝑe fuiſſe creatã.poſtea vero ad coꝛ pus acceſſiſſe.neq; cõpulſa ẽ incoꝛpoꝛari.ſed naturaliter illð voluit.i.ſic crea ta fuit vt vellet.ſicut naturale nobis eſt velle viuere. Male aũt velle viuere. nõ nature ſed volũtatis eſt puerſe. Alij vero dicũt aĩiam pᷣmi hoĩs in coꝛpoꝛe fuiſſe creatã.ita exponẽtes verba illa. Inſpirauit ĩ faciẽ eius ſpiraculũ vite. id eſt aĩam in coꝛꝑe creauit que totũ coꝛpus aĩaret.faciẽ tamẽ ſpaliter expꝛeſ ſit.quia hec pars ſẽſibus oꝛnata eſt ad intuẽda ſuꝑioꝛa.Sed qᷣcqd de aia p⸗ mi hois eſtimet᷑.ð alijs certiſſime ſentiedũ eſt ꝙ in coꝛꝑe creẽtur.Creãdo em̃ infüdit eas deus.⁊ infũdendo creat. Dicẽdũ eſt etiã aĩam illã nõ ſic eẽ crea⸗ tã.vt pᷣſcia eſſet oꝑis futuri iuſti vel iniuſti. Exo. vi. MAuerit vtꝝ ðs fecerit hoĩem in etate ꝑfecta. d ¶Solet etiã queri vtrũ deus hoĩem repẽte in virili etate fecerit.an ꝓficien⸗ do ⁊ etates augẽdo.ſicut nũc foꝛmat in mr̃is vtero: Aug. ſuꝑ geñ. dicit. adãa in virili etate cõtinuo factus eſt.⁊ hoc ſᷣm ſuꝑioꝛes nõ inferioꝛes cauſas. id eſt m volũtatẽ ⁊ potẽtiã dei.quã nature generibus nõ alligauit.qualiter et virga moyſi conuerſa eſt in draconem. Mec talia contra naturã fiunt niſi nobis quibus aliter nature curſus innotuit.deo autem natura eſt quod facit Non ergo contra diſpoſitõem ſuã illð fecit deus. Erat enim in pꝛima creatu rarum conditõe ſichoĩem poſſe ſieri.ſed non ſibi erat neceſſe vt ſic fieret.hoc QààNqr. d ôM 5 EE — “”ͦ”èùẽʒ —õ 5 2 ” = R — 5 —w—— a ¶ In bñplacito cre atoꝛis cuiꝰ c. Innu. it mgr̃ ꝙ volũtas dei necemitas eſt. Cõtra. ex hoc ſequit᷑ neceſſa- riũ futuꝝ eſt qd vult et pᷣſcit. ꝙ ſi verũ e. cu 8s velit oĩa bona fu/ tura.nullũ bonũ futu rũ euenit cõtingẽter. perit libertas arbi. Pꝛeterea falſũ videt᷑ dicere in hoc ꝙ ſbiun git. multa etiã ᷣm in. ferioꝛes cãs futura ſt ſz in pᷣſciẽtia dei futu/⸗ ra nõ ſũt.q̃d em̃ futu/ rũ eſt erit. qͥd nõ ẽ ſu⸗ turũ in pᷣſciẽtia dei noõ erit. ſił idẽ erit et nõ erit. R* dð ꝙ; pᷣmũ vᷣ⸗/ bũ intelligẽdũ ẽ ð ne⸗ ceſſitate nõ ↄſequẽtꝭ. ſed cõſequẽtie.qꝛ ne/ ceſfario ad velle di ſe quit᷑ ip̃m volitũ ee vl futuꝝ eẽ. Scom aute verbũ intelligẽdũ eſt ita ꝙ ꝑ boc ꝑticipiuõ futuru ſignificet oꝛdo effectꝰ ad cãs no eue- tus. vt ſit ſẽſus. Mul ta m inferioꝛes cãs futura ſũt.id eſt oꝛdi/ nata fieri que im ve⸗/ ritateʒ vel pᷣſciẽtiã nõ „ —. ſũt futura quia no eueniũt. bů 0. bomo extra padiſũ creatus. em̃ nõ erat in cõditõe creature. ſed in bſplacito crea⸗ toꝛis. cuius volũtas neceſſitas eſt. hoc em̃ neceſſario futurũ eſt quod vult ⁊ pᷣſcit. Multa vero ſᷣm inferio⸗ res cauſas futura ſũt.ſed in pꝛeſciẽtia dei futura ñ ſũt. Si aũ ibi aliter futura ſũt.potius futura ſůt ſicut ibi ſũt.vbi pꝛeſcit ille qui nõ poteſt falli. Sic ergo factus eſt adã non ſm inferioꝛes cauſas.quia nõ erat in rerũ cauſis ſeminalibns vt ita fieret.ſed ſᷣm ſuꝑioꝛes.non ↄtra naturã oꝑantes. quia in rerũ cauſis naturalibus erat. vt ita poſſet fieir. ⸗ʒ“ . hoĩs foꝛmati locatõe in ſe.qui extra padiſũ crea tus.in paradiſũ poſitus eſt.⁊ q̃re ita factũ ſit. e ¶ Hoiem aũt ita foꝛmatũ tulit deus.vt ſcriptura docet . et poſuit in ꝑadiſo voluptatis quẽ plãtauerat a pꝛin/ cipio. Hijs verbis aperte moyſes inſinuat ꝙ homo cxtra padiſũ creatus:poſtmodũ in ꝑadiſo ſit poſitus. Quod ideo factũ dicitur.quia non erat in eo ꝑmanſu rus.vel vt non nature ſed gꝛatie hoc aſſignaretur. In telligitur aũt paradiſus localis ⁊ coꝛꝑslis in quo ho/⸗ mo locatus eſt. Tres em̃ generales de paradiſo ſentẽ⸗ tie ſunt. Vna eorũ qui coꝛꝑaliter intelligi volunt tm̃. Alia eoꝛũ qui ſpũaliter tm̃.Tercia coꝝ qui vtroq; mo do ꝑadiſũ accipiũt.Terciũ mihi placere fateoꝛ.vt ho⸗ mo in coꝛpoꝛali paradiſo ſit poſitus.que ab illo pꝛinci pio plãtatus accipi poteſt. quo terrã omnem remotis aquis herbas ⁊ ligna ꝓducere iuſſit. Qui ⁊ ſi pꝛeſẽtis eccleſie vel future typũ tenet. ad literã tamẽ intelligẽ// dũ eſt eſſe locũ ameniſſimũ fructuoſis arboꝛibus mag nü.? magno fonte fecũdum. qð dicimus a pꝛincipio. Tres ſñie ð pa radiſo ſunt ⁊ q ſüt. A quo pᷣncipio ſit plãtatus. poſtmodũ in padiſo ſit poſitus. Cõtra. cu em̃ ꝑadiſus eſſet locus habitatiõis debitꝰ hoi m ſtatũ innocẽtie.⁊ locus cõgꝛuus generatõi ⁊ ꝓductõi.viðt᷑ q; bomo debuit ꝓduci in ꝑadiſo Itẽ cũ tota terra eſſet tũc fructifera ⁊ ger trãquillus.videt᷑ ꝙ tota erat con gꝛua vt inhabitaret᷑ ab boie. ſi bomo extra padiſũ eſt ꝓductus.videt᷑ ꝙ extra ꝑadiſũ ad habitãdũ debuit relinqui. Itẽ ſi tota terra ꝓducta eſt ꝓpter hoiem. videt᷑ ꝙ ſi hõ ſtetiſſet. alia Bar terre a ꝑadiſo ſuꝑflue/ 2 ret. ppter hoc eſt hic qõ quid vocetur bic ꝑadiſus in qua homo eſt poſitus. notadũ ꝙ ficut dicit m& tres fuerũt de padiſo ſẽtentie. Quid em̃ dixerũt qᷣ hõ crat locus coꝛpalis.qui ꝓpt᷑ ſuã amenitate padiſus dicebat᷑.nec eſt alia ꝑadi ex dei amoꝛe ⁊ cognitõe ⁊ fruitõe e In hu luce. xxiij. Hodie mecũ eris in padiſo Et illd qd vr del poſitio ꝙ eſt padiſus ſpũalis. eſt ꝑadiſus coꝛpalis. ad pᷣdictoꝝ intelligetiã eſt adiſus illa ĩ qua erat poſitus ſus niſi coꝛpalis. Alij vᷣo at/ tendẽtes ꝙ; beatiſficatio hboĩs eſt in ꝑadiſo que cõſiſtit in dei fruitione. nõ in coꝛꝑali amenitate. dixerũt hanc ꝑadiſũ nõ eſſe locũ coꝛpalẽ. ſed ſpnalẽ. ⁊ oĩa illa ꝗᷓ dicũt de padiſo in geñ.dicta eſſe metbaphoꝛice.vñ bomo i foꝛmatõe ſui poſitus dicit fuiſſe in padf u. nõ qꝛ fuerit localiter mutatꝰ. ſed qꝛ in ſpũali amenitate ⁊ delicijs poſitꝰ. In huius aũt ſentẽtie aſſertõe adducut ills qð dici᷑ ve latrone ucifero Eʒe. xxiij. In delitijs padiſi dei fuiſti. Tercia ẽ aradiſus ſpũalis dicit ſtatũ vel quietẽ ⁊ amenitatem deliciaꝝ ſpũñaliũ. ⁊ iſte pt eſſe ᷣm duplicẽ ſtatũ. ſcz eccſie triũpbãtis.⁊ ecclie militãtis.Eñ ꝑadiſus ſpũal du⸗ plex eſt ſiue dupliciter dicta eſt. Ana eſt in ecclia militãte. altera in ecchia triũphãte. Vñ illa qᷓ ſũt dicta i geñ. de padiſo ſpũali.pñt exponi metaphoꝛice. Paradiſus aũt coꝛpalis locꝰ?cſt deliciarũ ⁊ amenitatis.⁊ hec ẽ du plex ſir ſᷣm duplicẽ ſtatũ.ſ pfectũ.⁊ imꝑfectũ. Sedm ſtatũ ꝑfectũ padiſus eſt empyreũ. Scom ſtatũ impfe n ctũ padiſus eſt locus quidã amenus in ptibus oꝛictis de quo dicit am̃. Diuina ꝑadiſus eſt dei manibꝰ in edem plãtatus gaudij. ⁊ exultatõis vniuerſe ꝓmptuariũ. In hocaũt loco decuit hoſem poni vt eſſet ei faci/ 5 litas pueniẽdi ad patriã. ⁊ vt deꝰ hoĩ oñderet beniuolẽtiã. cui locũ ameniflimũ ad inbabitãdũ pᷣꝑauerat.vt ſic amenitas exterioꝛis bitaculi coꝛrñderet delicijs interioꝛibꝰ. q́l es habet aia ꝗᷓ eſt tẽplũ dei.⁊ bebat aia pᷣmi boĩs. Extra aũt hũc locũ debuit bõ ꝓduci.vt meliꝰ cognoſceret dei bñficiũ.dũ ſe videret quaſi aliunde addu q ctũ. ⁊ vt etiã oñdcret ꝑ boc ꝙ bõ nõ crat ibi fact? ad eternalit habitadũ.ᷣ tpoꝛalit᷑ ꝑegꝛinãdũ.Et qꝛ ds pᷣſcie/ — bat bois caſũ.in padiſo voluit eũ collocare.vt p eiꝰeiectõe ð loco voluptatis cognoſceret ſeſibilit᷑ quãta bo na ſpũalia amiſiſſet ꝑ culpã.cognoſcẽt etiã nihilomin? quata eẽt dria inter eũ qͥ oño obedit hũilit.⁊ eũ qͥ pʒ Etemnit. Et ꝑ hoc pʒ rñſio ad obiecta.Loc? em̃ padiſi cõueniẽter factꝰ fuit pꝛoppt᷑ boĩem inſtitutuzʒ.⁊ alia ꝗ ðo N— *“Rr 53cäs „ — = = =2 — Aleſti⸗ e Dlti, bieiſt. na ſchtitſe di ttallg le i. . ln 141 Nnbü. d P 3D . 4 ui üu niſchetüai, Näiſäüffnai Uffulniei falhienmf ſifine ſchtattd giglin ſgitigufne intetu isenpt WE = = S. = = = = . = - S. S= E; — — = S⸗ ☛R S = = = S=.- = E. == Plslinng iigctüſk Cgtneuc Atbritütti rlaubipte, nr uleic uorims s Aiotr e oithane ont fibae Citue Ndcl G Ncikene nihu tinmdnn tigsfitn Hiſunuin α E ⸗Intiqua trſlatio dicit ad oꝛiẽtẽ. Vnde volũt in oꝛiẽ tena ↄaueniẽt fuit fi/ Aualis ſit locꝰ tali ꝑte eſſe paradiſũ longo interiacẽte ſpacio vel ma⸗ cta ꝓpt hoieʒ quẽ s adiſi 2 ybi. ris vel terre regionibus quas incolũt hoĩes ſecrete. et uiderat ee lapſurũ. ⁊ qꝛ ſił etiã vidrat ho in alto ſitũ vſq; ad lunarẽ circulũ ꝑtingẽtem. VUñnec α0να úabn virat viliuijillucpuenerſiut. oikchius a De loco padiſi qtũ ad ↄtẽta. q ſũt ligna ꝑadiſi ine poſtmoduʒz rediturꝰ. ge erat lignũ vite.⁊ lignũ ſciẽtie bõi ⁊ mali. f· Mec tñ ſi hõ ſtetiſtet. ¶ Inh at ꝑadiſo erãt ligna diuerſi generis.int qͥ vnuʒ alia ꝑs mdi ſupfluẽt. erat qdð vocatũ ẽ lignũ vite.alteꝝ vo lignũ ſcie boni ? beſtijs buiẽtibꝰ ho Quarẽ vocatũ nec vlla infirmitate vłetati imbecillitate ĩ deterius v? ſiẽ magna platea dco ſirlignum ſa i occaſũ laberet᷑.Cignũ ãt ſcie bõi ⁊ mali.ñ a natura h̊ rat palatiũ.⁊ ſiẽ aula tieboi 2 mali. Nomẽ accepit.ſᷣ ab occaſiõe rei poſtea ſecute.Arboꝛ eĩ (Ablait ioals parte . üllla ſ erat mala. ſcie bõi ⁊ mali iõ dctã ẽ.qꝛ po ꝓhibi⸗ pa cc nnuit mer ſlo tõeʒ erat in illa trãſgꝛeſſio futura.q̃ hõ exꝑiẽdo diſcẽet cũ padiſi ĩ alto ſitũ et Ig eẽt ĩt obediẽtie bonũ.⁊ int ĩobediẽtie malũ.Nõ ꝙ vſq; ad lunarẽ circłʒ ð fructu qͥ naſceret᷑ inde poſitũ ẽ illð nomẽ.ſᷣ ð re trãſ⸗ ptigẽetẽ.vr̃ hᷣ eẽ flin.pᷣ greſſionẽ ſecuta.Cognouit eiĩ hõ pᷣuſq; tãget h̊ lignuz mo qꝛ int lũarẽ circłʒ bonũ ⁊ malũ.ſ bonũ ꝑ pꝛudẽtiã ⁊ expiẽtia.malivo p azebe ſpera Pis. ſi ᷣmi ꝑn/ pꝛudẽtiã tm̃. Qð etiã ꝑ exꝑiẽtiã nouit vſurpato iig⸗ poſſe viuẽ. Itẽ aer in tes ñ peccaſſẽt. no vetito.qꝛ ꝑ exꝑiẽtiã mali didic qd ſit int bonũ obe ſua ꝑte ſuꝑioꝛi ẽ tãte ñido min? ſice diẽtie ⁊ malũ iobediẽtie. Si vo pᷣmi ꝑẽtes obediẽtes ¶ſſᷣtilitat ꝙ ibi nõ pñt bo e lis eẽnt.nec ↄtra pceptũ peccaſſẽt.ñ iõ tũ minꝰ dicet᷑ lig aues viuẽ.ſic dic Au. decſet · mü ſcie bõi ⁊ mali:qꝛ ex eiꝰ iactu accidet ſi vſurpare 66 vaali Peus ſet tur. A ligno àhõ ꝓhibit? ẽ q malũ ñ erat. vt ibpa öp⸗ Tiviuc boͤ bnc coꝛp⸗ Aug ſup Geñũ. ceptiↄſeruatõ bonũ illi eẽt.trãſgꝛeſſio malũ.Nec me aiale. Pꝛeterea ſi aʒo llis oſiderat᷑ quatũ malũ ſit iobediẽtia q́; ̊ mõ. cũ ſcʒ cxt ille locꝰeleuatꝰ.cũ iiõ reꝰfactꝰeẽ hõ ĩtelligit᷑.qꝛ ꝓhibitꝰ rẽ tetigit.quã ſi ñ maxie appꝛopiq̃rʒ ſo Pbibit tetigiſiet. nec peccalſz nec penãa ſeſiſſʒ. Si em li inregt venenoſa herbã ꝓhibittetiger.pẽa ſeqᷣt᷑.⁊ ſi nẽo ꝓ/ ns ex b eoterta ect in⸗ mali.Lignũ ãt vite dictũ ẽ ſiẽ docet Beda ⁊ Strabꝰ qꝛ diuĩtꝰ accepit hãc vim.vt q̃ ex eiꝰ fructu comedet. coꝛpꝰ eiꝰ ſtabili ſanitate ⁊ ꝑpetua ſoliditate firmaret᷑. hibuiſſz. ſilr ſeqret᷑. Si etiã ꝓhibet᷑ res tãgi q̃ ñ tãgẽti pꝛa aqu. ſupꝛa ae/ rxẽ. (äe qp ſiẽ do tm̃ ſᷣ ꝓhibẽti obeſt.ſic aliẽa pecunia.iõ ꝓhibitũ ẽ pec⸗ mi hitaclm pᷣbẽt.⁊ hi taclʒy ſua inferioꝛitate excellens oñdẽt.⁊ ſua magnitudie dᷣcoꝛarʒ. catũ.qꝛ ꝓhibẽti ẽ danoſũ.Cũ vo tãgit᷑.qð nec tãgẽti ctoꝛeſdicũt ꝑadiſi coꝛ obeſt ſi ñ ꝓhibet᷑.nec cuilibʒ ſi tãgat᷑.iõ ꝓhibet᷑ vt ꝑ ſe ꝑatłſitꝰ eſt valde em i bonüũ obediẽtie ⁊ malũ iobediẽtie mõſtret᷑. Sic pᷣimnꝰ nẽs ⁊ altꝰ.⁊ iuxta cq hõ a re bona ꝓhibit penã ĩcurrit.vt non exre mala.s eergcrgenai. ex ĩobediẽtia pẽa eẽ mõſtret᷑.ſiẽ ex obediẽtia palma. Eſt at tãte altitudis vt illucñ oſcẽdãt vapoꝛcs ĩ aẽ eleuati.ſ fit ibi aer ms ⁊ purꝰydoneꝰſtatu ibi cẽ ↄtẽperãtiã calor.et qꝛ ſecꝰ eq̃noxia ẽ ibi magna tẽpies tꝑis.ꝛ g i ꝑpetuitatis.⁊ ꝓpt᷑ puritatẽ aeris d vſq; ad lunarẽ circ̊ ꝑtigẽ G̊ ñ ẽ dictũ bʒ ſitũ.̊ m quãdã ꝓpetatẽ.ſiue qꝛ ↄfoꝛmat᷑ i raritate.⁊ lũioſitate.⁊ trãqᷣllitate.ſiue qꝛ vapoꝛes qͥbus dñat᷑ lña illuc ñ ptigũt.Et ſic pʒ ill. d n h̊ qt padiſo erãt ligna diuerſi generis ⁊c. Querit᷑ ꝓpt᷑ qͥd duo ex ipis lignis noiat ⁊ ñ plura. Itẽ cñ lignũ iſið ð q̃ facta ẽ ꝓhibitõ ñ fuerit ſcie bõi ⁊ mali.niſi ꝓpt᷑ trãſgꝛeſſioneʒ Age.i vẽ ꝙ ſic debuerit a ſui pᷣncipio noiari. Itẽ cũ lignũ vite illũ effectũ viuificãdi ñ habuerit.vẽ ꝙ; aut fru/ ſtra fuerit. aut ab illo effectu noiari ñ debuerit. Rñdẽdũ ꝙ vniuerſalitas lignoꝝ ſpᷣ tribꝰ differẽtijs cõphẽdit Fʒ ꝙ ad triplicẽ vtilitatẽ hoĩs poterat oꝛdiari.aut ex pte coꝛꝑis.aut ex ꝑte aie.aut ex ꝑte piũcti. Si ex ꝑte coꝛ is. ſic erãt ligna fructifera qᷓ pbebãt ei alimẽta ad coꝛpis ſuſtẽtacõʒ. Si ex ꝑte aie.ſic fuit lignũ ſcie bõi ⁊ ma Rs ogiabat ad obedittie bois ꝓbatõeʒ. Si ex pte ↄiũcti.ſic erat lignũ vite qd faciebat ad vite hũane ꝑpe/ tuatõeʒ. De bijs ãt lignis duo noiata ſũt ꝓpt᷑ ſpeales effectꝰ. pt᷑ q̃d ⁊ dñs illa duo lig collocauit i medio ꝑa diſi. ⁊ vnũ poſuit iuxta alterũ.vt ex vno ↄciꝑet hõ affcctũ amoꝛis.⁊ ex alio affectũ tioꝛis.⁊ vt q̃ſi oppoſita in/ xta ſe poſita eluceſcerẽt.⁊ faciẽdo abſtinẽtia ab vno.bẽe mereꝛct᷑ refectõeʒ ſufficiẽtẽ ab altero.Et h̊ ẽ qð dicit Aug.ð ci.dei.loquẽs ð pᷣmis pẽtibꝰ.Statꝰimoꝛtalitatis eis ð ligno vite qͥd in medio padiſi cũ arboꝛe vetita ſimul erat dei mirabil gra mõſtrabat᷑.tñ ⁊ alios ſumebãt cibos pᷣter vnã arboꝛẽ q̃ fuerat intdicta.Et ſic ꝑʒ qᷓ ſit᷑ illa duo ligna ſpẽalit᷑ noĩiant᷑.vnũ ãt ſcʒ lignũ vite noiat vt ab effectu ñ quẽ fec.ſ̊ᷣ ad quẽ oꝛdinat᷑.Aſið vo — . fſczʒ lignũ ſcie ab cuẽtu.⁊ vtrũq; ſatis ↄgꝛuit.qꝛ tã ille effectꝰ Fe euẽtꝰ valde notables erãt.Lʒ ãt lignũ vite it d5em. pmũ effectũ ñ habuerit iĩ actu.habuit tñ i hĩtu.nec tñ fruſtra fuit.qꝛ qᷓuis ex ipᷣo pᷣmꝰhõ ñ acccpit refectõem. eiꝰ tñ poſteri recipiũt ĩſtructõeʒ.dũ ꝑ illð lignũ itelligũt xp̃ʒ. e¶ Aligno ; hõ ꝓhibitus cſt qð malſn⸗ crat. ———— — ñ””ð Cõtra.videt᷑ ꝙ deꝰ incõueniẽter fecerit pᷣmũ.qꝛ ſicut ꝓbibere malũ eſt bonũ.ita phibere bonũ eſt maliũ. vr ꝙ deꝰ fecerit male dũ ꝓhibuit illiꝰ ligni vſũ. Itẽ bñ ſciebat dñs ꝙ ipᷣi ꝓhibitõeʒ ſuã ñ huarẽt. ſi ſine lla p⸗ bibitione poterat eſſe ſalus.vr ꝙ nõ fecerit aliud ꝙᷓ laqueũ cis inijcere dñ pbibuit. Itẽ ſi oĩa facta ſut ꝓptex hoiem. lignũ illò erat hois.ſᷣ nulli dʒ ſpᷣtrahi res ꝓpꝛia abſe bsce ꝙ deꝰ iiuriat? fuerit boĩ.1 cũ puni 8uerit phibẽdo qͥd ſuũ erat.in quo tñ nulla culpa pceſſerat. põdẽdũ qꝙ deꝰ hoi illð lignũ ꝓhibuit ꝓpter obediẽtie meritũ acqrẽdũ ex ꝑte hois.⁊ ꝗpt᷑ oñdẽdũ ſue iuriſdicõis dñiuʒ qð hẽbat in hoie.qꝛ ꝓbibuit ꝓpter obediẽtie meritũ vt illð meritũ eẽt purũ ⁊ plenũ.⁊ bñ a tali re ꝓhibuit a q̃ nõ debẽt ceſfari niſi ſoliꝰ obedien tie intuitu. ⁊ iõ a re bõa. Itẽ qꝛ ꝓhibuit ad oñdẽdũ ſue iuriſdiciõis dñium.iõ a tali re debuit ꝓhibẽ a qᷓbõ ñ debẽt retrabẽ manũ niſi ꝓpt ſoliꝰ dei imꝑiũ.⁊ hͥ quidẽ fuit res bõa.⁊ ꝓptereaillð mãdatũ or̃ eẽ mãdatũ diſci plic.qꝛ ad h̊ nõ obligat᷑ ex ſe ſiue aliqͥ rõis nalis dictamie.ſ ex ſola diuia pᷣceptõe. Muis ⁊ alia poſſit reddi rõ ꝙ datũ ſit illð mãdatũ diuinũ vt ꝑ hoc diſceret cui deberet eẽ ſpiectꝰ. ⁊ quãtũ etiã diffeꝛret int eñ qui do obe dit ⁊ eũ qͥ ↄtẽnit eiꝰ imꝑiũ. Mulla igit᷑ fiebat ex hoc hoi iniuria.iĩmo fiebat vtilitas dũ pᷣcipiebat᷑ ad eiꝰerudi tõem ⁊ meriti amplificatõem.ꝙ ſi Zriũ euenit hoc fuit ex culpa ſua.ex q̃ ↄuertit ſibi bonũᷣ in malũ.ſic impijs ⁊ pctõꝛibꝰbõa ↄuertũt᷑ ĩi mala. Pꝛopt iſtiꝰtñ euẽtꝰpᷣuiſionẽ ñ debuit dᷣs dimittẽ dare tale mãdatũ.qꝛ oꝛdo et decoꝛ qͥ attẽdit᷑ in oꝑibꝰ dei ᷣm regulã diuie ſapic.nõ dʒ intermitti ꝓpt᷑ incõmodũ alicꝰ ſpãlis creatuꝛc. Pꝛe terea ex illo malo inde ſequẽte poterat s ⁊ ſciebat multo maius bonũ clicẽ. Et ꝑ boc pʒ m̃ſio ad obiccta.ex. cepto pꝛimo.qꝛ nõ ẽ ſiłe.ꝓbibẽ em̃ malũ bonũ eſt.qꝛ nõ pᷣt aliqs malũ ꝑpetrare ſine culpa.ſᷣ ꝓbibẽ bonũ ñn ẽ ſta malum.qꝛ abſtinẽ pᷣt hõ abſq; culpa.abſtinere em̃ a bono cõmodi cadit in genere boni boneſti Alia ſatis patẽt ꝑ iã dicta. ctiõe hois qtum ad duo. ꝛimo qᷓꝛit᷑ Z p dvuctõe ipᷣiꝰquãtũ eſt ex ꝑte aie. Scdo quan/ tũ eſt ex ꝑte coꝛpis.Circa pᷣmuʒ querũt᷑ tria. Pꝛimo q̃rit᷑ vtrũ aia pᷣmi hois ꝓducta ſit ð dei ſba. Scdo q̃ rit᷑ vtrũ aͤucea fuerit ex aliq̃ cã. Lercio q̃rit᷑ vtruʒ ꝓducta fuerit añ coꝛpꝰ don auei come an extra. eſtio... a Maia hñana ſit ex dei ba oſtendit pᷣmo auẽte geñ. j. Inſpirauit in faciẽ eiꝰ ſpi.vi.ſᷣ iſpiratõ ẽ ꝑ egꝛeſſũ alicuiꝰ ab intrinſeco. ſic ſpũſſactꝰ qui ẽ eiuſdeʒ nãe cũ ſpirãte.ſic hũanꝰſpũs qͥ fuit inſpiratꝰa do ẽ de nã dina. Si tu dicas ꝙ inſufflatio vl inſpiratõ pᷣt eẽ rei diuerſe ꝑ nãm. Obijcit᷑ qꝛ glo.dic ſuꝑ illʒ Joh.In⸗ ſufflauit in eos ⁊ dixit eis acci.⁊c.Aug.ic ibi ꝙ in h oñdit ex ſe ꝓcedẽ ſpm̃ſãctũ.ſi &̊ deꝰ inſufflauit in fa⸗ ciez hois ſpiraculũ vite.vr ꝙ ſpm̃ hois ꝓduxit ex ſe Itẽ Eccs.vltio. Donec puluis reuertat᷑i terrã vñ 7 „27 — ‚7 7 grat.⁊ ſpũs redeat ad deũñ qᷓ dedit illũ.ſi igit᷑ ſpũs re/ dit ad deũ ſicut puluis redit ad terrã.ſic bõ qtuz ad carnẽ eſt fra.ita vr q; q;tũ ad ſpm̃ ẽ ð dei ſba. Itẽ Actu.xvij. Genꝰem̃ dei ſumꝰſic quidã ꝓpharũ nrfoꝝ dixeft. ̊ que ſũt eiuſdẽ generis ſut eiuidẽ nae. nos et deꝰ ſumꝰ eiuſdẽ nãe.vᷣ nõ qᷓ;'tũ ad coꝛpꝑꝰ. q;tũ ad aiam. aia eſt & dei ſba. (S rõe videt᷑. Oia coꝛpa lia ꝓducũt᷑ ex aliqᷓ mã ꝗᷓ in oibꝰcoꝛꝑalibꝰ vna.g pi rõe ſpũalia ꝓducũt᷑ ex aliq̃ ſpuᷣali nã q̃ in oibꝰ ſpiri/ tibꝰ ſit vna.̊ ſpũalis ſba in oibꝰ repꝑta ꝑ idẽtitatẽ ñ ẽ niſi diuia.igit᷑ aia facta ẽ ex dei va Alze⸗ ſolꝰ de? eſt imoꝛtal ꝑ nam. nulli ↄuenit imoꝛtalitas ꝑ nãm ni - ſi jd eſt vel s vel ex deo.nlli ãt ↄuenit eẽ imaginem dei niſi cui cõuenit eẽ immoꝛtalẽ ꝑ nam.ñ cim̃ imago exẽt ſicẽ̃ dicit Aug.ſi moꝛtis termio clauderet᷑.ſi g aia rõnalis nãaliter ẽ lnge F nalit᷑ eſt imoꝛtalis.g&̊ de dei ſbᷣa pducta fuit. Itẽ deeſt lux ſpñalis qꝗᷓ ẽ fõs oĩs illũinatõis ſpnalis.ſicut ſol eſt fons illũiatois coꝛꝑa⸗/ lis.̊ coꝛpa lũioſa ſũt ciuſdẽ nãe cũñ luce ⁊ cñ ſole. ꝑphi Ioe pſs naliter loſi ſt eiuſd nac ci fote luc ſpua lis. qcqd eſt eiuſdẽ nae cũ deo. vłẽ deꝰ vel deo⸗ ⁊c. ¶ Cõtra. geñ.j.Faci.ho.ad ima.⁊ ſi.no.boc ñ ei dictñ ᷣm coꝛpꝰ.gᷓ ſm aiam.igit᷑ aia hois facta c.⁊ cir caà diuinꝗ nam nõ cadit factio vł mutatio. nõ eſt ex tẽ ſi aia ẽ ex dei nã.cũ aia ſit ꝑs hbo- mis.dei nã venit ad cõſtitutõeʒ hois.ſ̊ ꝑs ẽ minꝰno/ diiis . tot. deꝰ ẽ min? nobilis q;ᷓ ho hocẽflin 2 a D intelligẽtiã huiꝰptis incidit hic qõ ðg pdu „ —„ 21 „ ⸗ „ 2 impiũ dicere.̊ ⁊c. ¶ Itẽ ſi aia ẽ ex diuia nã. aut ᷓbʒ aliquã foꝛmã ſuꝑinductã illi nãe ex qua ẽ.aut nullaã. Si nullaʒ. ̈ nõ vẽ eẽ nec facta nec a deo diuerſa.Si gliquã. diuia nꝗ ẽ ̃ius aie mã. qͥd eſt male pᷣnci⸗ piũ alicuiꝰ eſt minꝰ cõpletũ ⁊ imꝑfectũ. deꝰ ẽ incõ/ pletꝰ ⁊ impfectꝰ ꝑ nãm.qdð ẽ blaſphemia¶ tẽ ſi aia eſt ey dei ſba.⁊ aia depꝛauat᷑. ↄtingit diuinã ſbam depꝛauari.⁊ ſi ↄtingit dei ſbᷣaʒ depꝛauari.& deꝰ ñ eſt ſũme bonꝰ.cũ igit᷑ ronalis ſoũs peccare poſſit.ſic pʒ. rõnalis ſpũs ñ ẽ ex deo. Itẽ ſi aia ex deo.aut igit pꝓ gnatõeʒ.aut ꝑ ſpiratões. Si pᷣmo mõ. tũc aia nihil glið ẽ qꝙᷓ verbũ.Si ſcoo.tũc aia nõ ẽ aliud qᷓ; ſpũs.ſic igit᷑ ois hõ eẽt deꝰ. ¶ Itẽ ſi aia hois cẽt ex deo.aut ð toto deo.aut ð ꝑte.Si ð ꝑte.& deꝰẽ ↄpoſitꝰ.⁊ hʒ ꝑtẽ ⁊ ptẽ.q̊d ẽ oĩno flʒ.Si ð toto.ſᷣ ds ẽ imẽſus ⁊ ifinitꝰ. oipotẽs.q̊d nullꝰdubitat eẽ flim. poſitio fnit qꝙ; itellectꝰ hũanꝰ nõ erat alið q; itellectꝰ diuinꝰ.ſᷣ diuinꝰ itellectꝰ dicebat᷑ put ↄſiderabat᷑in ſe. hũanꝰ vero ꝓut ꝑficiebat coꝛpꝰaliqͥd. ſᷣ cũ ds nul⸗ &c?libʒ hois aia ẽ imẽſa hoc. qͥlibʒ hõ ẽ liꝰ ſit ꝑs ↄſtitutia ꝓpt᷑ ſuã ſũmã ꝑfectõeʒ ⁊ abſolutõ/ nẽ.poſitio hec fuit ſtulta ⁊ erronea.( Eſt ⁊ alia poſi⸗o tio nõ minꝰ ſtulta ⁊ ipia manicheoꝝ videlicʒ ꝙ ſpũs rõnab ſit dei ſᷣa ⁊ na.dicũt em̃ ꝙ in hoieẽ duplex aia ſicut recitat Aug.in li.ð duabꝰ aiabꝰ.quarũ vna icli⸗ nat ad bõa.⁊ alia icliat ad mala.⁊ illa q̃ fac mala nũ⸗ qᷓ; p̃ᷣt facẽ bõa. ⁊ illa q̃ icliat ad faciẽdũ bonũ ẽ de dei na.ſ̊ Hᷓ̊ poſitõ multipir a veritate ẽ aliena. Pꝛimũ.qꝛ ponit deũ eiuſdẽ nãe eẽ cũ creatura.⁊ alicuiꝰ creatu- re eẽ maz. cũ Hont creaturã fieri ex dei ſba.⁊ bãc po/ ſitõez ſequũt inumerabilia icõueniẽtia.⁊ B pᷣcipuũ ẽ. q2 iplicat ĩ ſe duo oppoſita.dũ põit aiazʒ a do ec factã cã eẽ & diuia ſbᷣa. Deuiat etiã a veritate i h̊ ꝙ põit iĩ nobis duas aias.ᷣ huiꝰ ipꝛohatõ meli? tãget ifra. Et iõ tercia poſitio ẽ vᷣa ⁊ catholica.qꝙ aia nõ ẽ ꝓducta ð dei ſᷣa. s ei ad creaturas ſe hʒ ĩ rõe efficietis. ⁊ foꝛ/ mal. 2 finis.ſ̊ nllo mõ pᷣt ſe hr̃e in rõe mal qᷓntũcũq; creatura ſit nobił. ⁊ iõ rõcs B ꝓbtes cõcedẽde ſũt. Ad illð vo q̊d obijcit᷑ ꝙ inſpi.in fa.⁊c.ddin ꝙ iſpi 11 rare idem eſt ibi quod ſpiritum facere.⁊ factum coꝛ poꝛi inſinuare. ſimilit᷑ ⁊ iſufflare eſt flatum hotninis facere. ⁊ factum corpi infũdẽ. Vndęe ſic qñ ðs res p/ duxit vᷣbo ñ fuit ibi vox mãalis. ſic q iſuffiauit ñ fuit mediãtibꝰ faucibꝰ ⁊ iſtrumẽt coꝛpalibꝰ.⁊ iõ ñ valet illg ſite & Job. xxij.ad lr̃am ſufflauit. T illa iſofflatio 3 *vd ꝙ aliquoꝝ 9 tenicht al noncnien⸗ ia Nri, wen tvoetl nagl Göcl. ſn pomtitück icmw. ldeñ nichen llo⸗ futierbocn uiſi hlun do qhti Itltue gin hpruatoczo ineſuedicitg wootmane liſſoner tini iidaneuiti Pgfiſteölcen ſwiaͤſtſogle lauenm Cüitt Eligeriaiän pkuenini keincligitüinn⸗ upansaͤg⸗ riärcondleid cumporſtſn ſgnie. Enaz ppong ſtuolſii gie⸗ ſiononkan dailſhtogin gniz votnit, Ghllti⸗ Daltiien Miincteen⸗ D lelteutn WIN iſ mni e hirgtbeiif rcEmätnige ilpoſticlis ainkeiigte Pichni leſn enicrigtanhe plsgeneh ſoagcbiane, us bbiheiſte berci Juſr igduitiante⸗ den aa dodtg nüsticktürn ungſcrisih niſci zerngdnniſe ani 1 ſiigue Böetiun itbiilitid musta ewwt niz ſbe ſtztii 1 Gwonar = Ni glrt ictküin igictet me Cttnug Cn idiſi outwinggi int ni ti eliiflnuni ifiiden⸗ inmn hinig AOee i wche iänbiche ſtüßtchetn⸗ uegtinbaſe ͤteltigif⸗ agnnii⸗ iſeche 1 1 ur ei S pb bn ni EE — = = S — S= =S = 1 14 pbũ apl vno. rñd ãat ex deo. illð em̃ vnũ ex qᷓ fiũt coꝛpalia eſt ens in po tẽtia reſpectu illoꝛũ.deꝰ aut reſpectu nulliꝰpᷣt eẽ i po 15 diuia nã. nt 16tdan Di. 12 erat peeſſiõis ſpũs ſcti ſigẽtio Nco. Ad illud q obijcit᷑ ̊ Ecẽs.⁊ ſpũs redeat ad dũ ⁊c.dð ꝙ ſicut coꝛ pis reſolutõ ſtat cũ ꝑuetũ ẽ ad terrã. ſic mutabilitas gie tũc mũ ſtat qñ piũgit᷑ ei ʒʒ quẽ fœtã ẽ. In ſolo ei ðo iuenit ꝑ ſpm̃ quietẽ. Et iõ nõ vult ſapieus dicẽ q ſpũs redeat ad deũ ꝑ coꝛruptõem ſicut coꝛpꝰ in ter/ 13 rã. 5 eſt ſiſitudo q;tũ ad quietatõeʒ. IAd ille q̊d ob ijat᷑ ꝙᷓ genꝰ dei ſumꝰ.dð ꝙ genꝰ duplr accipi poteſt. Vno mõ ꝓpe.⁊ ſic dicũt᷑aliqͥ ↄuenire in genere.q̃ cõ ueniũt in aliqua foꝛma ⁊ nã cõi.Alio mõ accipit᷑lar⸗ ge.⁊ ſic dicũt᷑ aliqua cõuenire in genere in quibꝰ eſt aliqua cõueniẽtia ſpãlis ᷣm hitudinẽ analogie. ⁊ ſic dicit Aug.xij. tri.ꝙ aja cognoſcit in quada luce ſui gener.⁊ vocat illã lucẽ lucẽ icreatã quã dic eẽ ſui ge — hoc ꝙ eſt ſpũalis ſicut aia.⁊ ſic intelli it a illo qd obijcit᷑ ꝙ coꝛpalia ſunt ex aliqᷣ ẽdũ eſt ꝙ hoc nõ ↄcludit ꝙ ſpũs rõnales fi/ tẽtia.⁊ iõ ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ Pales ſbe ꝓducãt᷑ de illð qͥd obijcit᷑ ꝙ ſolꝰ deꝰ eſt imoꝛta/ lis ꝑ nãm.dð q;tũ ſufficit ad pñs.qꝛ infra habebit ð imoꝛtalitate. ꝙ; imoꝛtalitas ꝑ nãz dicta de deo intelli gif᷑ ꝑ pꝛiuatõeʒ ois grc.ſiue gr̃a dicat aliqd ſuꝑaddi tũ nae.ſine dicat gꝛatuitã inſluẽtiꝗ ꝑ quã cõſuat᷑nã. qꝛ de? ſeipo ꝑmanet.aia aũt ⁊ ſi ſui nã ſit ad ꝑma/ nẽdũ ydonea.tñ nũq; ꝑmanẽt niſi cõbuaret᷑p gꝛatu/ 16 1ita dei ueria A ills qd obijcir; s ẽ lux ſpũ̃al dð ꝙ ñ ẽ ſile ᷣ luce ſpnali ⁊ coꝛꝑali oino. Fux ei ſpũa lis qᷓ ðs ẽ cũ ſit ſipliciſſima.ñ pᷣt eẽ ꝑfectio reꝝ diuer. ſaꝝ naturaꝝ. Cũ ãt ſit oĩpotẽtiſſima.pt pducẽ ⁊ face rekcs creatã aliq̃ mõ ſibi cõfoꝛmẽ.q̃ tñ ſibi ñ ſufficit poſtq; ꝓducta ẽ.niſi aſſit ei ſũma lucis influentia.Et ſic intelligẽdũ ẽ in aia hbnana ꝙ ipᷣa bʒ lucẽ ꝓrſus cre atã ꝑ qua cõplet᷑.q̃ a luce eterna ⁊ pducit᷑ ⁊ cõßuat. lux at coꝛꝑalis ĩ diuerſis coꝛpibꝰ pᷣt reꝑiri vt ꝑfectõ. cum non ſit foꝛma omnino ſimplex.ſed ſit nata con- iũgi mae. Queſtio.ij. b ¶ Atruz aia Ade pducta fuerit er mã. Et ꝙ ñ v pmo p ph̊ᷣm q̃ dicẽ qꝙ; foꝛma ẽ ppoſitõi ↄtingẽs ĩ ſimplici eſ ſetia ↄſiſtẽs.Si igitaia ronalł ve foꝛma ẽ.g ſimplex ẽ ñ ↄponit᷑ ex ma ⁊ foꝛma. Otẽ ph̊s i pᷣncipio tercij Z aialibꝰ.dic ꝙ itellectꝰ ẽ ĩpmixtꝰ Eamvl goe qð bʒ mũs. potẽtiã bʒ paſſiuã. ſba itellectia ñ hʒ mãz. Itẽ mgĩ i la.ſbam aiei q viuẽt creauit s ñ ma aliqᷓ coꝛpali vl ſpũali.̊ nibilo.¶ Nẽ Bipᷣm vñ rõne Subſtãcia itellectia nibil cognoſcit niſi abſtrabat᷑ a mã.g i actu cognoſcendi fit afiłatõ cognoſcẽt ad co oſciblłe ⁊ ecouerſo.& ſi ad ̊ ꝙ itelligatnccẽ ẽ q ab AKirabit a mã. ⁊ ad H̊ ſha tcllit necẽ ẽ ꝙ ſit ꝑ nun a mã ſeꝑata. ͤ aia Ade fuit hmõi. ⁊c. ¶ Itẽ q̃n to foꝛma nobilioꝛ tãto ſimplicioꝛ. ſ aia int᷑ om̃es Pe mas ẽ nobiliſſima. ſimpliciſſima.ſᷣ alie foꝛme ñ cõ⸗ ponunt᷑ ex mã ⁊ foꝛma. g multo foꝛtiꝰ nec rõnałaia. Itẽ oẽ qð hʒ mãʒ ⁊ foꝛmã vt ꝑtes ↄſtitutias eſt ̊ aliqd. ⁊ ẽ copletũ. nibil ãt qð ẽ h̊ aliqͥd ⁊ ↄpietũ in ſe venit ad ↄoſtitutõenn tercij. aia rõnalł venit ad cõſti tutõeʒ tercij.ita ꝙ ex aia ⁊ coꝛpe fit vnũ p eẽntiam. aia ñ ẽ h̊ aliqd.g vłẽ mã vłfoꝛma pura.ñ mãꝗ. S§ ſor nã mna2. Sed 2. in tercio ð aia dic ph̊s ꝙ ſi in oi mã efficiẽs.ſic in aia ẽ intellectꝰ qͥ ẽ oia fieri.⁊ intelle⸗ ctus qᷣ ẽ oĩa facẽ.ſi igit potẽtia paſſiua ẽa mã.ꝛ⁊ eſt Ste in ix. pme phie dic phs ꝙ ſiẽ ma ẽ ſbicetũ foꝛmaʒ ſbaliũ.ſic ↄpoſitũ ẽ ſoiectũ accñtis. aia rõnał eſt ſbᷣm ſciaꝝ ⁊ virtutũ.etiã ſm ſe ↄſira⸗ ta. ᷓ ↄpoſita ẽ ex mã ⁊ foꝛma Ephs i. viij. metba iſice. o alið niſi gt᷑ maz. & phiſice. opans ⁊ gnans nihil fac alis niſi tn 18s fac aiazʒ qᷓ ẽ alið qᷓ; ipe.necẽ ẽ ꝙ mãa vl ſit in deo vel ſit in aia.ſᷣ ñ ẽ in So.& ẽ in aia. vm ꝙ agit. ⁊ q̊ agit.ſᷣ aie m ſe coſiderate debet᷑ ppᷣa oꝑatio. vr ꝙ ñ ſolũ ſit foꝛma.qꝛ tuc ageret ſcipᷣa.& bʒ aliqͥd ð ma⸗ e Eoẽ illð qͥd ſᷣm ſui mutatõeʒ ẽ ſuſceptibile Zᷣrioꝝ? ſe exñs in genere.⁊ oẽ tale ↄpoſitũ ẽ ex mã ⁊ foꝛma.ᷣ gia m ſui mutatõcʒ ẽ ſuſceptiua gaugij ⁊ triſticie. Sæ ia rönalie tẽ aia rõna nõ ſolũmõ vitã pᷣbet coꝛpi.S etiã ipᷣa viuit. aut igitur ſua vita. aut ñ. Si ſic. ñ differt in ea viuẽs. ⁊ qᷓñ vi uit. Et iten ſi ẽ ſua vita.ñ viuit ꝑ ꝑticipatõcʒ.ᷣ ꝑ eẽn tiã.qᷓ duo ſũt Boetiũ ⁊ Aug. ponere ẽ in aia hm aia rõnalis ↄpoſita ẽ ex mã ⁊ foꝛma. ſe coſiderata aliqd qͥd det vitã. ⁊ aliqͥd qͥd recipiat. et ſi H. eſt cõpoſita ex mã ⁊ foꝛma B pñt adduci rões q̃ adducte ſũt ſupꝛa ad oñdẽ angelũ eẽ cõpo ſitũ ex mã ⁊ foꝛms.¶ Rꝰ.ad p̃dictoꝝ inte ligẽtiã eſt „ . notdũ ꝙ circa h̊ diuerſi diuerſa opiati ſũt. Quidaz vixer̃t nllã aiaʒ nec rõnalẽ nec bꝛutalẽ hꝛe maz. qꝛ ſpũs ſũt ſimplices.aiaʒ tñ rõnalẽ dixerũt hic cõpoſi⸗ tõem ex q ẽ. Aqd ẽ.qꝛ ipᷣa ẽ boc aliqͥd. ⁊ nata ẽ p ſe et in ſe ſᷣſiſtere. Sʒ cũñ planũ ſit aiam rõnialẽ pati poſſe ct agere.⁊ mutari ab vna ꝗpꝛietate in aliã. ⁊ in ſeip̃æ ſbſiſtere.nõ vr q illꝭ ſufficiat dicere ꝙ in ea ſit t̃ cõ ronalẽ. bꝛutalẽ etis ex mꝗ ct foꝛma cõpoſitã ecẽ.cuʒ vtraq; ſit motoꝛ coꝛpis ſufficiẽs.ſᷣ qꝛ aia bꝛutal ꝓpꝛiã opꝑatõeʒ nõ habet. nec eſt nata ꝑ ſe ſſiſtere.nõ vidt babeat mam intra ſe. Et ideo eſt terciꝰ modꝰ dicẽ di tenẽs mediũ inter vtrãq; ſcʒ ꝙ aia rõnalis cuz ſit B aliqͥd. ⁊ ꝑ ſe nata ſbᷣſiſtẽ. ⁊ agẽ ⁊ pati.mouẽ ⁊ mo⸗/ ueri. ꝙ habet intra ſe füdamẽtũ ſue exiſtẽtie. et pnci piñ male a quo habet exiſtere. ⁊ fomalea quo habet eſſe. De bꝛutali aũt ñ optct illð dicere ipa fundet in coꝛꝑe.cũ igit᷑ pncipiũ a quo eſt fixa exiſtentia croz ture in ſe ſit pᷣncipiũ mãle.cõcedẽdũ eſt aiam bũanã mãm bre.illa tamẽ mã ſbleuata eſt ſupꝛa eſſe extẽſio nig⁊ ſupꝛa eſſe pᷣuatiõis ⁊ coꝛruptiõis. ⁊ iõ dicit᷑ mqᷓ ſpypũ alis. Et ꝓpterea. illi qui locuti ſũt ð mali pᷣncibio chtũ ad eſſe extẽſionis.⁊ ꝓut habet eſſe ſo pꝛiuatiõe. dixerunt aiam rõnalẽ nõ habere mam. nõ intẽdẽtes 8 mã in ſua generalitate. ſed ꝓut ad eã ſtat reſolutõ .. phica.ſicut dictũ eſt de ſi mplicitate angeli. Ande co⸗) cedende ſſt rationes boc oſtẽdentes. iliud qd 18 obijcitur ꝙ om̃is foꝛma eſt ſimplex. ddin q; qÿ autoꝛ il/ le diffiniens foꝛmã loquitur de foꝛma illa quecẽ foꝛ. ma tm̃.non de cea quc eſt ſoꝛma et boc aliquid. vnde vel diffinit ibi foꝛmã accidẽtalem. vel diffinit foꝛmã vult dicere ꝙ aia nõ hẽat mãm. ꝙ nõ habeat immãm piacẽtẽ.huiꝰaũt ratio habebit infra.ſcʒ.quare aia nõ Hud q& 2 1 . ꝓdueta nec ꝓquait ex pᷣſaceti ma⸗ 4¾% tẽ hocipᷣm v rone.oẽ creatũ cui gbet tet⸗ oꝑatõ hʒ duo diuerſa. ſi pure foꝛma eſſect oc aliqͥd ⁊ ſa p 1 . poſitio ex q̊ eſt ⁊ q niſi addatur in ea eẽ cõpoſitis mãe et foꝛme. Ideo fuerũt alij qͥ dixerũt ñ ſolũ aiaʒ vlem. ¶ Ac illud quod obijcitur ꝙ intellectus ẽim 1 9 paſſibilis ⁊ impmixtus.dm ꝙ phs remouet ab in cellectu mãm ſᷣm ꝙ conſideratur ſub pꝛiuationc et ſe potentia ad trãſmutatiõem pᷣm eſie.non remouet materiã vniuerſaliter imo ponit.cũ dicit ꝙ ĩ intelle/ ctu eſt natura qua eſt faccre et qua eſt fieni. Ad il-20 lud quod dicit magiſter in litera. dicẽdũ ꝙ mg non obijcit᷑ a intellectia nibil cognoſcit niſi abſtraba tur mã. d ꝙ boc ñ facit ꝓpter hoc ꝙ ipa ſit oino imã lis.ſed ꝓpter hoc ꝙ res nõ pᷣt ei vniri ᷣm veritatem. optet ꝙ vniat᷑ m ſilitudinẽ quaʒ aia abſtrabit a re. Alia eſt etiã rõ.qꝛ intellectꝰ ꝑ ſilitudinẽ quã intclli/ git. debet fieri in actu intelligedi. illð aũt qͥd facit re⸗ cẽ in actu ſpẽs ẽ ⁊ foꝛma.iõ aia nõ cognoſcit rem niſi ſpẽm eiꝰ ⁊ foꝛmã ſibi impmat.⁊ hoc nõ pt eſſe niſi il⸗ la abſtrabat᷑ a mã. nec ex hoc ſeq̃t᷑ q aia careat mã. res em̃ abſtracta a mã ꝓpꝛia bñ pßt fieri in re alia que ſuã habet ꝗꝓpꝛiã mam et foꝛmã. ſicut ſilitudo coloꝛis 22 in ſpeculo. illð q̊d obijcit᷑ ꝙ quãto foꝛma no/ bilioꝛ tãto ſimplicioꝛ eſt. dð ꝙ illð bʒ locũ in bijs ꝗᷓ ſũt pure foꝛme.aia aũt nõ tm̃ eſt foꝛma.ĩmo etiaʒ ẽ h aliqͥd. ⁊ iõ ſi cõpet᷑ foꝛma aie ad alias foꝛmas.abſq; dubio ſimplicioꝛ erit qᷓ; alie foꝛme. Ipᷣa añt aia cum ſit rõnalis.cũ ſit ꝑ ſe exñs.aliquã cõpoſitõem bʒ quã alie foꝛme nõ ſũt nate ꝑ ſe hr̃e.dũ nõ ſũt nate ꝑ ſe exi ſtere.nihilominꝰ tñ ipᷣa aia ſimplicioꝛ alijs foꝛmis di 23 ci p̃t. Eſt em̃ multiplex genꝰ? ſimplicitatis ſm quod ⁊ multiplex eſt genꝰ cõpoſitõis ptiũ. Sũt em̃ ꝑtes ſbᷣa lers. ⁊ ſũt ptes quatitatiuc.⁊ cõpoſitio ex ꝑtibꝰ ſbᷣali/ pus. ⁊ ↄpoſitio ex ꝑtibꝰ quãtitauis.Et ſic ſimplex di cit᷑ duplicit᷑. Aut qͥd caret ptibꝰ cõſtitutis.aut qdð ca⸗ ret ꝑtibꝰ qnatitatis. Muis igit᷑ aia ñ ſit alijs foꝛmis ſimplicioꝛ q;tũ ad ꝑtes cõſtitutias.qꝛ tales ꝑtes be ſpectat ad cõplemẽetũ ⁊ ꝑfectõem.hoc em̃ facit rẽ eſſe ꝓ ſc.ſimplicioꝛ tñ eſt q;tu ad puatõem ꝑtiũ quãtitati uaꝝ.ipa em̃ nec hʒ extẽſionẽ ꝑ ſe.nec hʒ extẽſioneʒ ꝑ accñs.nec qtũ ad ſam.nec ꝙᷓtũ ad actũ ꝓpꝛiũ.Alie tñ ꝑ accñs pñt habere extẽſionẽ ⁊ ꝑtibilitatẽ.vel ſᷣm id ꝙ ſũt.vel ſᷣm id ꝙ oꝑant᷑.⁊ iõ qᷓtũ ad ̊ aia ⁊ maxi 24 me rõnalis eſt foꝛma nobilioꝛ. 2 illð qd obijcit̃ ꝙ cõpoſitũ ex mã ⁊ foꝛma.eſt ens ↄpletũ.⁊ ita nõ cõ uenit ad cõſtitutõem tercij.dð ꝙ hoc nõ eſt veꝝ gnã lit᷑.ſᷣ tũc qũ mã termiat oẽʒ appetitũ foꝛme.⁊ foꝛma oẽm appetitũ mac.tũc eſt appetitꝰ ad aliqͥd extra.et ita nec poſſibilitas ad cõpoſitõem q̃ pᷣexigit in cõpo/ fitõibꝰ appetitũ ⁊ inclinatõeʒ.licet aut aia rõnal cõ/⸗ poſitõem bẽat ex mã ⁊ foꝛma.appetitũ tñ hʒ ad ꝑfici endũ coꝛpalẽ mam.ſicut coꝛpꝰ oꝛganicũ ex mã ⁊ foꝛ ma cõpoſitũ eſt. ⁊ tñ bʒ appetitũ ad ſuſcipiẽdũ aiaʒ. WRD— Aueſtio. iii. Cc. ¶ Str̃ aĩa Ade ꝓducta fuerit añ coꝛpꝰ.vel poſtea.Et wꝙañ videt᷑ꝑ textũ geñ.j.aciamꝰbo.ad ima.⁊c.hoc dictũ eſt. vj. die. poſt. vij.ſbdit᷑. YFoꝛmauit deꝰboiex de limo terre.igit᷑ pma foꝛmatio ad aiam refert᷑.ſcdᷣa ad coꝛpꝰ. pꝛiꝰfuit fctã aia q; coʒꝰ.¶ Itẽ hoc viðt rõne. Sicut hõ ex pꝑte coꝛpoꝛis coicat cũ aĩalibꝰ bꝛu/ tis.ita ex pte aie coicat cũ angelł.g ſicut coꝛpꝰ hois ꝓ ductum eſt codẽ die cum aialibus bꝛutis.ſic ſpũs eiꝰ rõnalis debuit pduci eodẽ die cũ angeł.g ⁊c. tem aĩa Ade ſe bʒ ad coꝛpꝰſicut euiternũ ad tꝑale.⁊ ſicut cuñ ad tp̃s.ſ euũ eſt pꝛiꝰ tꝑe.⁊ euiternũ pꝛiꝰ tꝑali.S dat vniri. Itẽ ſba ſpualis a coꝛpe nõ depẽdẽs qtũ ad eſſe.nõ depẽdet q;tũ ad ꝓductiõem. ſᷣ ſpis rönal Ade ab eiꝰ coꝛpe no depẽdebat qᷓ;tũ ad eſſe.& nec qᷓ; tuz ad ꝓductõem.coꝛpꝰ aũt a ſpũ depẽdebat.qꝛ ſine illo pmanere ñ poterat. g ſi abſolutũ eſt añ depẽdẽs. pꝛiꝰ debuit ꝓduci aia qᷓ; coꝛpꝰ.( ¶ Itẽ maioꝛ ẽ diſtan tia inter ſpnale ⁊ coꝛꝑale qᷓ ſit int᷑ coꝛpa miſcibilia.ſ coꝛꝑꝗq miſcibilia pꝛiꝰ ꝓducta ſũt ſeꝑatim ꝙᷓ ſint ad ĩ/ vicẽ ad cõſtitutõem tercij mixta.g aia pꝛiꝰ debuit ꝓ pꝛiꝰ videt᷑ Bal pꝓduci aia Ade q; corpꝰ cui debe II duci qᷓᷓ coꝛpi vniri. nõ eſt cceata in coꝛpe ſed extra. tè tãto aliqͥd pꝛiꝰ dʒ ꝓduci quãto magis appꝛo pinquat pᷣmarie rerũ oꝛigini.ſᷣ aia plus appꝛopinqᷣt ad deñ qui eſt pᷣncipiũ oĩm qᷓ; coꝛpꝰ hũanũ.cũ ſit ei ſi milioꝛ ⁊ ſimplicitate ⁊ ſpũalitate.ꝗᷣ ⁊c. ¶ Cõtra. geñ. ij. Foꝛmauit deꝰ ho.de li.ter.⁊ inſpirauit in faciẽ eiꝰ ſpiraculñ vite.OQð exponit᷑.id eſt ſpm̃ fecit.ᷣ ſpiracis luʒ vite ſpirare.nihil alid eſt q; aiam hois creare. ſi ſi pꝛiꝰ creauit coꝛpꝰqᷓ; ſpiraculũ inſpiraret.pꝛiꝰigitur ꝓduxit coꝛpꝰ ꝙᷓ; aiam. Itẽ aia nalit᷑ eſt foꝛma coꝛ⸗ pis.ſᷣ nalis foꝛma aut ſil ꝓducit᷑ cuʒ mã. aut ſeqͥtur mãm.igit᷑ aut aia nõ ẽ foꝛma nalis.aut ſic foꝛma nã ꝓducta eſt poſt coꝛpꝰ.vl ſił cũ coꝛꝑe.ñ igit᷑ añ.(t quãto foꝛma nobilioꝛ eſt.tãto vltimioꝛ.ſᷣ aia rõnalis nobilifſima ẽ inter oẽs foꝛmas nales.i vltia.g pdu/ ci debuit poſt vegetabilẽ ⁊ ſẽſibilẽ. ¶ Itẽ oꝛcdliata ꝓ/ ductio ꝓcedit ab imꝑfecto ad ꝑfectũ.ſi & ꝑfectõ oim operũ facta eſt i hoie.⁊ maxie q;tũ ad aiam.vr q ibõ qᷓtũ ad aiam ꝓduci debuit vltio poſt oia¶ Itẽ ſi aia ꝓducta eſſet añ coꝛpꝰ.cũ hr̃et vſũ li.ar.nibil eẽt im/ pediẽs nec retardãs.g̊ vr ꝙ añ vnionẽ ad coꝛpꝰ me/ ruiſſet vel demeruiſſet.g coꝛpꝰñ eſſet ꝑticeps oĩis me riti ipius aie.nec aia deberet renumerari in coꝛpe.q; ſe ꝓductã. Itẽ ſi aia Ade añ coꝛpꝰ eẽt ꝓducta.aut appetiuiſſet vniri coꝛpi.aut ñ.Si ñ.g̊ vnio eiꝰ ad coꝛ pꝰ nõ cſſet nalis.nec vnio eiꝰ ad coꝛpꝰ fieret ꝑ nãm. Si ſic.appetebat igit᷑ coꝛpꝰ q̃̊d nõ hẽbat.ſi g̊ coꝛpus ſi boc fum lSrsſi eſt aiam Ade añ coꝛpꝰſuũ ñ fuiſ⸗ ci deferebat᷑.ipᷣa in appetẽdo affligebat᷑g pena erat ei añ culpã.¶ E.dð ꝙ quis circa iſtã qõnẽ videat᷑ 2 dubitaſſe egꝛegiꝰdoctoꝛ Aug.qꝛ vtraq; ꝑs viðt᷑ poſ/ ſe ſuſtineri ꝓbabiliter.⁊ oꝛdo cõgꝛuꝰpᷣuari vtrobiq;. tenẽdũ tñ eſt tãqᷓ; veꝝ ⁊ magis cogꝛuũ ꝙ aia Ade p/ ducta fueꝛit ĩ coꝛpe.nec ds eã ꝓduxerit añ coꝛpis foꝛ matõeʒ. Licʒ em̃ videat᷑ ſatis rõnabilit᷑ poſſe dici q; 8s añ coꝛpꝰaiazʒ eiꝰ ꝓduxerit.vt oñdẽt eã a coꝛpe nõ depẽdẽ ſ̃ ꝑ ſe ſpᷣſiſtẽ. vt etiã cũ H̊ ꝑit᷑ oñdẽt ↄfoꝛmita tẽ eiꝰ ⁊ nae anglice.taʒ in rõis capacitate ꝑ quã ẽ aia imago.qᷓ;ᷓ in btitudine ad quã aia ⁊ angelꝰ hñt oꝛdia ri. Lõge tñ rõabiliꝰvr̃ ponẽ ꝙ aia ꝓducta ſit ſtatim iĩ coꝛꝑe.tũ qꝛ aia vnit᷑ coꝛpi vt ꝑfectio nalis cui nãliter appetit copulari.ado vt ſine illo pena ſit ei eẽ ⁊ ab iſ lo ſeq̃ſtrari.tũ qꝛ etiã vnit᷑ ſic᷑ motoꝛ mobli.ita ꝙ ſine ipᷣo ñ pᷣt mereri nec dmereri.⁊ iõ ñ debuit añ coꝛpꝰꝓ duci.ne añ clpã pũiret᷑.⁊ ne abſq; coꝛpe merẽt᷑ vł de mẽt᷑.Muic ãt poſitõi ñ tm̃ ↄcoꝛdat rõ.imo etiã ſcrip- ture ſufrragat᷑auctaſq̃ dic pꝰ ꝓductõeʒ ⁊ foꝛmatõeʒ hois. du ſibi vite ſpiraculũ iſpiraſſe. Huic igit᷑ ꝑti tã⸗ qᷓ; ꝓbabilioꝛi ⁊ ſecurioꝛi adberẽdo ↄcedẽ poſſũꝰrões hac pꝑtẽ aſtruẽtes 4 8 textu. d ꝙ alten coꝝ ẽ dictũ ꝑ recapitulatõeʒ. xel pmũ ẽ vicku b ãticipatocʒ.meliꝰtñ ẽ dicẽ ꝙ ſoiptura illò recapitulet vt addat. oꝛ pꝰ ſił ꝓductũ ẽ cũ bꝛutis. ⁊c.dð ꝙ ñ ẽ ſile.ꝓductio ci coꝛpis ſic ↄcoꝛdat ꝓductõi bꝛutoꝝ aialiũ. vt pdu/ ctõ ronal ſpũs ñ diſcoꝛdet. imo potiꝰ illoꝝ ipfectões ſua dignitate cõpᷣuet.ꝓductõ vᷣo ſpũs ſi ieer p- ductioni angeloꝝ.vt minime cõcoꝛdʒ ꝓductioni coꝛ poꝛũ hũanoꝛũ.qui quidem ſpectat ad terre oꝛnatuʒ. 9 cyius oꝛnatus pꝛoductio. ſpectat ad diem ſextum. Aaulud quod obijcit᷑ de cõparatiõe euiterni ad 28 tꝑale. dom ꝙ et ſi ſba euiterna ex parte poſt ſe plus extẽdat qᷓ; tpalis.vtpote qꝛ caret finc.nõ tñ oꝑtʒ ꝙa ꝑte ante. maxime ſi ſit talis ꝙ ſui ꝓductõe appetitũ dill vo q̃d pᷣmo obijcit᷑ ĩ Zriũ 26 dillð qͥd obijcit᷑ ꝙ coꝛ/ 27 blrnitin == = — —- „ — = —₰ S= = nnlode Geiſneätgon omnntti ppr⸗ Pn mindtſyr ichpetitfute ſitöain Ade Olnur, eupo lint mi ſcnicccfi ſ rdenicenatn orincöpenoneee Dop'epane⸗ ſſe Voolitneß⸗ iähuei gpadiͤsfutäin lenicch z Nto Faintönake iimonſblecer iuclalocaitbt tcli gichis A dmncap/ia no⸗ pdericlcti Ahnagt ntture ſugerorcgis ſüüllgortl ihirlicgeni⸗ fechettnggrrnse netznttigbn Nenkolizd fnalgftnnoͤcf⸗ necapendfec, Kepbrricich entſoſnis ginſn = r = =S =- Sr kſcctcop, inn tclilaßdg ſfnitſge⸗ lengacin tcrſgth ſelepee 14. 4 4 ——, — = = = — SS= = — Se Se S. = tgi mäultſeinn tſefnmi i as ütöfels uſen Rorup, lsdirdefn in d aſ in idlicin⸗ ece ſagccgobor ummmincoe ticpifinn wWer orunt i ce ompforyin, Uritn chr ennt taitifüiiti, ngp int mmiahuſ Ehir g ichtiagen mngguin ugaalſtini brdzaitit lanithl nalal iii⸗ nzf imoeiſe⸗ igtimi ueigilti⸗ 29 pus trãſmutabile. by tpe mẽſurarii coꝛpꝰde nã celeſti. ⁊c. rei tpalis bẽat terminare.⁊ ſic fuit in aia Ade.Et pᷣ/ terea ſi illð poſſt eẽ verũ de cuiterno qͥd pure hʒ ro/ nẽ euiterni.nõ tñ bʒ veritatẽ de eo qͥd ſic hʒ rõeʒ eui/ terni ꝙ etiaʒ tꝑalis.aia enim rõnalis inqᷓtũ aiat coꝛ cit᷑ ꝙ aia nõ depedet a coꝛpe qᷓ;tũ ad eẽ. dð ⁊ ſi nõ depẽdet a coꝛꝑe tãq; indigẽs eo ad ſui cõpuatõeʒs.de pẽdet tñ ꝑ appetitꝰ ſui incliatõem quã hʒ ad ipᷣm ſic mã ad foꝛma. ꝓpꝛiꝗ. ⁊ ido ſicut foꝛma ꝓducit᷑ in mã. ʒ0 ſic aia Ade ꝓduci debuit in coꝛpe ꝓpꝛio.⸗ qð obijcit᷑ de coꝛpibꝰmiſcibilibꝰ.ddð q; ñ eſt ſile.quia ela q̃ miſcẽtur nõ depẽdẽt adinuicẽ.et vnũ pᷣt hre eẽ Ad illud — cõpletũ ſine altero.nõ ſic aũt de aia ⁊ eiꝰ coꝛꝑe.quoꝝ 51 vtrũq; ab altero depẽdet.¶ Ad illð qͥd obijcit᷑ ꝙ aia oꝛigi pᷣme magis appꝛoximat.oð ꝙ cuʒ ðs ſit alpba ⁊0.pᷣncipiũ ⁊ finis.⁊ rõnalis creatura in vtraq; hitu vine ſit ei ꝓpinqua. ꝓpꝛie tñ loquẽdo anglica nã piꝰ ei appꝛopiquat in rõe pᷣncipij.⁊ hnana plꝰ in rõne fi 7 nis.iõ inter oẽs creaturas pꝛioꝛ oim creata ẽ ſapia ſi ue creatura angelica ⁊ dignitate ⁊ oꝛigie.⁊ pꝰ oia ꝓ/ ducta eſt aia hnana tãqᷓᷓ finis oim ⁊ conſuatio. et iõ qᷓuis multũ appꝛoximet do inq;tũ tenet rõeʒ oꝛigis. non minꝰ tũ appꝛoximat deo quantũ bʒ rõeʒ finis.⁊ iõ cõpetẽtiꝰ fuit eãẽ ꝓduci poſteriꝰ q; pꝛiꝰ.¶ Nec di/ cta ſut ò aia Ade. na ð alijs aiabꝰ ifra loco ſuo q̃ret᷑. Onſequẽter querit᷑ de ꝓductõe pᷣmi hois ex c te coꝛpis. Et circa h̊ querũt᷑ tria.¶ Pꝛimo erit᷑ vtrũ coꝛpꝰpᷣmi hois ꝓduci debuit pu pure de nꝗᷓ elemẽtari. ¶ Cercio querit᷑ vtrũ cõditu fuerit in e ali aut inequali. re de na celeſti. rAia vtrũ ꝓductuʒ fuerit SScaz Adte Queſtio.j. d Mꝛ coꝛpꝰ Ade ꝓdu re de nã celeſti o Kae Mobiliſfime foꝛme dʒ dari nobiliſſima mã.ſʒ nobiliſſima inter foꝛmas eſt aia rõnał innocẽs ⁊ ab les ẽ nã celeſt.g ⁊c· ¶ Itẽ motor ad moble dʒ eẽ ꝓ. poꝛtio.ſᷣ aia rõnalẽ motoꝛ incoꝛruptibil.g debuit ei dari impaſſibile coꝛpꝰ. ¶ Itẽ finis imponit neceſſi/ qʒ pctõ q̃lis fuit aia Z F nobiliſſia int᷑ nãs coꝛpa/ tatẽ hijs ꝗᷓ ſũt ad finẽ.ᷣ totꝰ Adã factꝰẽ ad ꝑceptõe,ʒ btitudis.locꝰ añt btitudis ſpũalis eſt ipᷣe deꝰ.coꝛpalł eſt celũ. ſi ſvnñs Ade nõ quieſcit niſi in deo.ſic debu it ei dari coꝛpꝰ qͥd nõ quieſcit niſi in celo. Hoe ãt eſt Itẽ ſpũs rõnalis ꝓut abſ. culpa cõditꝰ fuit maxie erat potẽs ⁊ ydoneꝰ ad agẽ/ dã. ⁊ pfectꝰ erat cognitõis lũie.⁊ iõ ydoneꝰ ad cogno ſcẽdũ.liber erat volatate ⁊ rectitudie.⁊ ido facilis ad tẽdẽdũ in ſui optimũ. debuit ei dari coꝛpꝰ cui maxi me cõpetit agere ⁊ ad cognitõem diſponẽ.⁊ qͥd mini me bʒ retardatõeʒ. hoc ant ẽ lux ⁊ nã celeſt.g coꝛpꝰ Ade pure ꝓduci debuit de celeſti coꝛꝑpe.(Sʒ õ.aia ronalis qdammõ eſt oia.ſi igit᷑ coꝛpꝰdʒ ꝓpoꝛtionari gie. coꝛpꝰ eiꝰ dʒ br̃e cũ oibꝰ ↄueniẽtiã.ſᷣ hoc ñ br̃et ſi eſſet pure de nã celeſti. ⁊ ñ coiĩcaret clemẽtis.eꝛgo ⁊c. Itẽ ala rõnalis qᷓ;uis ſit ſimplex in eẽntia.tñ ẽ mł/ eiꝰ hẽat varietatẽ ĩ ꝑtiũ cõpoſitiõe ⁊ oꝛgãiʒatõe.ſᷣ ñ br̃et ſi eẽt coꝛpꝰ pure celeſte.ẽ ⁊c. ¶ Itẽ vegetabil et ſeſibil diſponũt ad rõnalẽ.⁊ mag ad ipam appꝛo⸗ inqᷓnt q; nꝗ alicuiꝰ coꝛpis.nec alicui coꝛpi vnit᷑ rõ/ Panss potetia abſq; vegetabili ⁊ ſẽſibili nullũ igit coꝛ us ẽ habile ad actũ vite rõnalis.niſi pꝛiꝰfuerit babi lę ad actũ vite vegetabilis.tale aũt coꝛpꝰeſt cbabile. et bmõi nõ pt eſſẽ pure coꝛpꝰ celeſte. ⁊c. ¶ Nie coꝛ a uld qd obij⸗ quã in oibus ſuis oꝑibꝰ ſꝑ ſuat ſapia diu ¶ ci debucrit pure de nã celeſti oñ⸗ tiplex ĩ effectu.& ſi coꝛpꝰ ei dʒ coꝛrñdẽ.neceſſe ẽ q; co2ꝛ XVII — poꝛi ſimplici debet᷑ vnꝰ motꝰ tm̃.ſiue illᷣ coꝛpꝰſit ce ſte.ſiue ełare.coꝛpi aũt qͥd mouet᷑ ab aia debet motꝰ· in oẽm driam. cñ aia ſit motoꝛ ſuſficiẽs. coꝛpꝰ Ade· nõ potuit eſſe oino de nã coꝛpis ſimplicis. nec pu- re d nã celeſti. vdð ꝙ coꝛpꝰ Ade ñ fuit pure foꝛ matũ de nã cele Reqre- „ bat em̃ h̊ oꝛdo hois ſiue in ſe.ſiue ad creat ᷓ infcri- oꝛẽ. ſiue ad creatur parẽ.ſiue ad deũ finẽ.Oꝛdo ipᷣiꝰ hois in ſeipo hoc requirebat.qꝛ em̃ hõ cõditꝰ fuit vt natꝰ multa cognoſcere.nõ ſolũ cognitõe intellectiua ſed etiã ſẽſitiua.iõ debuit ei dari coꝛpꝰmultifoꝛme.vt diuerſa oꝛgana diuerſitati ſẽſuũ deſeruirẽt ad diuer· ſa obiecta cognoſcẽda. Quia vo cõditꝰ fuit in verti/ litate li. arbi. vt potẽs viuere in iuſticia ⁊ moꝛi ꝑ cul/ pã. dari debuit ei coꝛpꝰ qͥq ñ eẽt tm habile ad viuẽ- dũ.S etiã qdð poſſʒ fieri habile ad coꝛrũpẽdũ ſiue mo celeſte.ſᷣ elare. Oꝛdo etiã bois ad creaturã inferioꝛẽ cte ſut vt deuirẽt creature rõnali.ſicut ſupꝛa oſtẽſuʒ fuit. facte ſũt etiã vt mediãte illa qdammõ pducant᷑ in finẽ.binc eſt ꝙ debuit fieri rõnalis creatura taliter leſti ſicut innuit text? geñ. qui dicit euʒ H foꝛmatuʒ de limo terre. nec debuit purc de na celeſti foꝛmari.imo de nã ełlari.hoc exigẽte oꝛdie gꝛuẽtia riendũ. ⁊ ita oꝛdo hoĩs ipiꝰ reqͥrebat vt coꝛpꝰ darck boi multifoꝛme.⁊ ad coꝛruptõem poſſibile.⁊ iõ non requirebat. Quia em̃ coꝛpales nature inferioꝛes fa cõpoſita ꝙ obſequiũ inferioꝛũ creaturaꝝ eſſet ei vti le.⁊ mediãtce illa crcatura nature infcrioꝛes qdam mõ ꝓducerẽtur ad beatitudinẽ. ⁊ ideo vt nature in⸗ ferioꝛes poſſẽt homini deſeruire.⁊ in boĩe qdammõ gloꝛificari. debuit hõ tã ex natura ſuperioꝛũ coꝛpoꝝ ꝙꝙᷓᷓ ex natura elemẽtoꝝ conſtitui. Oꝛdo etiã ad crea2 turã parẽ.id eſt ad angelũ hoc requirebat. Sicut em̃ facta eſt vna rõnalis creatura ꝓpe deũ.⁊ in loco ſuß mo.vt i empyreo.ſic debuit fieni alia rõnalł creaturai loco infimo ſcʒ terra.⁊ iõ coꝛpꝰ eiꝰ ↄſtitui debʒ ex nãa tali hitatõi ↄueniẽti.⁊ iõ magis ex nã ełari qᷓ; celeſti. Oꝛco etiã ad deũ finẽ hoc reqͥrebat.debebat ei bõ ſbö ijci. vt ꝑ bũilitatẽ ſiectõiſ aſcẽdẽt vñ ãgls ceciderat ꝑ ſlimitatẽ elatõis.et iõ debuit ſibi daꝛi coꝛpꝰ cõſti/ tutũ nq inferioꝛi.vt ſeipᷣm puluerẽ reputãs.deo ꝑ oia ſbiacẽt. Vñ ⁊ ſcriptura maluit eũ dicẽ ð limo ter re ꝓductũ.vt ex h̊ hõ ꝓficẽt ⁊ aſcẽdẽt ꝑ hũilitat: me⸗ ritu. Et iõ cõcedẽde ſut rões q̃ ad ̊ inqucte ſũt Ad ʒ2. ill vo qͥd obijcit᷑ in ↄriũ nobilitate foꝛme.ddin q nohilitas mãe venit ex oꝛdie ad foꝛmã. Om̃ igit᷑ coꝛ pꝰ magis erat oꝛdiable ad aiam qͥd erat cõſtitutũ ex varietate nãe.q; coꝛpꝰqͥd eẽt pure celeſte.hĩic ẽ ꝙ; ⁊ ſi illð ſit nobiliꝰ in ſe.tñ in relatõe ad foꝛmã coꝛp? cx di uerſis elemẽtis ↄpoſitũ magis ẽ nobile.Eid illð qð obijcit᷑ ꝙ moton ad moble dʒ eẽ ꝓpoꝛtõ.dð ꝙ quis aia ſit imoꝛtal moꝛte nãe.qñ tñ creata fuit.moꝛi potu it moꝛte cłpe.Et qꝛ coꝛpꝰdatũ ẽ ei ñ ſolũ ad viuificã⸗ dñ. ̊ etiã ad meredũ.iõ ñ ſolũ dari debuit coꝛpꝰaptũ eiꝰ ĩmoꝛtalitati.̊ etiã aptũ eiꝰ vᷣtibilitati.⁊ iõ ñ ſoluʒ necm ad ꝑpetuitatẽ.ſᷣ etiã poſſible ad moꝛtalitatcʒ. onẽ.dð ꝙ ⁊ ſi factꝰẽ ꝓpt᷑ btitudine.ita tñ vt illic ꝑue niret ꝑ merita ⁊ bõa opa.⁊ ita pꝛiꝰ eẽt viatoꝛ qᷓ; cop/ hẽſoꝛ. ⁊ qꝛ pꝛiꝰ oꝑtuit eñ traſie p viã q pueniret ad patriam. ideo in pᷣmania ſui cõditione debuit ei dari coꝛpus conueniens ſ̃m ſtatũ vie.Et qꝛ locꝰſibi depu tatꝰ ad merẽð erat locꝰ i ferioꝛ ſcʒ padiſus terreſtri. inde ẽ ꝙ cõpetebat coꝛpꝰ ſu nã terreſtri aſſumi⸗ 35 ¶ Ad illð qd obijcit᷑ ꝙ, bõ factꝰ ẽ ppt᷑ btitudis pcepti 34 5 de cõſtitutõe pᷣmi bois fuerit nã celeſtis. — Sncipalit᷑ de celeſti. Cũ ãt aſſumet᷑i gloꝛia. tũc coꝛpis cius diſpoſitio erit variata.ſicut declarabit᷑ in q̃rto. 5 vbi agit᷑ de dotibꝰ coꝛpoꝝ gloꝛificatoꝝ illð qðᷣ obijcit᷑ ꝙ aia illa erat potẽs ad agẽdũ ⁊ ad cognoſcẽ dñ ⁊ ad tẽdẽdũ i deũ.dð ꝙ ⁊ ſi erat potẽs ad actiõeʒ. nõ tñ ita pfecte potẽs erat qͥn eſſet poſſibilis ad defe — ctũ.⁊ iõ nõ ſequit᷑ ꝙ deberet ſibi ad hec cõplẽda da/ ri coꝛpꝰ celeſte qð eſt incoꝛruptibile.ſed magis ełare q̃d ex bona diſpoſitõe.⁊ cõplexiõe equali.et ydoneũ ad agẽdũ.⁊ nihilominꝰſi bõ peccaret eẽt poſſibile ad patiẽdum. ¶ Queſtio.ij. e ¶ Atrũ coꝛpꝰ ade ſiue coꝛpꝰ pᷣmi boĩs cõſtitutũ fuerit de nã pure ełari.aut ſilł cũ nꝗ ełari.ad eiꝰcõſtitutõem curreret nã celeſtis.Et ꝙ ſil cũ elłari cõcurrit nã ce/ eſtis ad coꝛpis hũani cõſtitutõem vr̃ velle Aug.ad literã ſuꝑ geñ.qͥ dicit ꝙ aia mediãte luce coꝛpꝰ viuifi cat ⁊ admiſtrat.Et eadẽ eſt rõ Auicẽne. ſi em̃ coꝛpꝰ hũanũ ſic ↄditũ eſt vt natũ eët ab aia viuificari.vꝛ q; ad eiꝰ cõſtitutõem cõcurrerit nã lucis.⁊ hec eſt nã ce leſtis.S ⁊c. ¶ Itẽ phs in.xvj.li.de aĩalibꝰ dicit ĩ no/ bis eſt caloꝛ igneꝰ.⁊ caloꝛ celeſtis.qͥ q̃dẽ eſt caloꝛ vi/⸗ talis.ſᷣ nõ eſt accñs ſine ſbᷣa.g de coſtitutõe coꝛpoꝛis noſtri eſt celeſtis nꝗ. Geẽ impoſſibile ẽ cõtraria ve nire ad cõfoꝛinitatẽ ⁊ vnitatẽ niſi ꝑ vnũ tũ a cõtrarietate.qꝛ ſi illud hꝛet grietatẽ.potiꝰ diſcoꝛ itatẽ niſi ꝑ vnũ qdð ſit eleua/ diã faceret qᷓ; ↄciliaret. ſi igit᷑ nã coꝛpalis a pᷣrietate cleuata nõ eſt niſi nã celeſtis.etiã in coꝛpe viuificabi li.nccẽ eſt ↄria elemẽta cõciliari.maxime igit᷑ vidðt᷑ q t om̃e coꝛpꝰ mediãte aia rõnali q̊dãmõ hʒ btificari.ſᷣ nõ ꝑ/ tingũt ad btitudinẽ mediãate aia niſi q̃ ei vniũt᷑.nłla tñ coꝛpa ei ↄiũgũtur niſi q̃ ſũt de cõſtitutõe ſui coꝛpo ris.vfr igit᷑ ꝙ corpꝰ pᷣmi hois nõ tm̃ cõſtitutũ ſit ð nã ełari.verũetiã de na celeſti. Zte in qͥlibet oꝛgão cu iuſlibet ſẽfus dñat᷑ aliq̃d coꝛpꝰſimpliciũ ſicut oſtẽdit Aug.ad lr̃am ſuꝑ geñ.cũ igit᷑ qͥnq; ſẽſus ſint in hoie. vr ꝙ q̃ͥnq; coꝛpa ſint de eiꝰcõſtitutõe.g nõ ſolũ natu ra eclemẽtaris ſᷣ etiã celeſtis Itẽ oꝛdo eſt in aſcẽdẽ/ do ⁊ in deſcẽdẽdo.ita ꝙ ab infimo ꝑuenit᷑ ad ſußmũ ꝑ media.⁊ ecõuerſo. ſba ſpnalis maxima diſtãtia di ſtat a nã coꝛpea ⁊ opaca.⁊ minus a nã ꝑſpicua.⁊ ad/ huc minꝰ a nã lũioſa q̃ eſt nã celeſtis.& vr̃ ꝙ nec coꝛ/ “c èͤt niat ad cõſtitutõem coꝛpis nõ ad ↄſtitutõe, coꝛpꝑis pꝛimi hoĩis. Itẽ nihil venit ad cõſtitutiõem pus aie nec aia coꝛꝑi vniri debeat niſi nã lucis inter ueniẽte. vr & ꝙ coꝛpꝰ pᷣmi hois nõ tm̃ de elari.ſ etiã de celeſti na cõſtitutũ fuerit. ¶ Cõtra. Ex nilis coꝛpi⸗ bus oↄſtituit᷑ coꝛpꝰ vnicũ niſi qᷓ pñt adinuicẽ agere ⁊ pati.hec aũt ſola ſũt habẽtia orietatẽ.cũ igit᷑ nã q̃nti coꝛpis talis ſit ꝙ nõ habeat ↄrietatẽ.nõ videt᷑ ꝙ ve/ is mixti. & nõ ad ↄſtitutõeʒ mixti niſi coꝛpꝰ qð eſt miſcibile.miſcibile aũt non eſt niſi coꝛpꝰrarefactibile ⁊ ↄdẽſabile.⁊ oẽ tale eſt coꝛru ptibile.nã aũt qͥnti coꝛpꝑis eſt incoꝛruptibilis. ñ po/ tuit venire ad cõſtitutõem hũani coꝛꝑis.i Gtẽ coꝛpꝰ bũanũ ſᷣm ſe totũ eſt ꝓpagabile.g m ſe totũ eſt gene rabile ⁊ coꝛruptibile ꝑ nam.ſ nꝗ qͥnti coꝛꝑis nõ reci pit gnãtõem nec coꝛruptõem.ᷣ non videt᷑ eſſe de cõ⸗ S ſi ẽ Z cõſtitutiõe.qᷓro vñ ſtitutõe hñani coꝛpis. . ſũpta ſit illa nã.aut em̃ de celo.aut de terra. Si ð ce/ lo. videt᷑ ꝙ ab ipᷣ celo fiat aliquarũ ꝑtiũ ſequeſtra tio cñ generat᷑ bõ. Si de terra.cotra. nihil eſt ð terra qð ñ ſit natũ ex ipᷣa ꝓduci.Sẽ na qᷣnti coꝛꝑis nõ ẽ nata n. duci ð nã alicniꝰ elemẽti. nec ð celo nec detena pt ſumi illa nã. ñ ẽ ð ↄſtitutiõe coꝛpis bũani.Si tu dicas ꝙ de celo venit ꝑ radioꝝ immifſõem.boc ñ v conueniẽs.q; ipoſſibile eſt radiũ ſeparari a ſua oꝛigi⸗ ne.impoſſibile eſt etiã venire ad alteriꝰ ↄſtitutiõem. cũ lumẽ in medio ſit ꝑ modũ ſpẽi ⁊ ydoli q̃ nullo mõ veniũt ad ↄſtitutõem alicuiꝰrei naturał.¶ Itẽ ſi na tura qnti coꝛꝑis venit ad ↄſtitutõem coꝛpis hois.qᷓ; ro qͥd fiet de ea qñ coꝛpꝰ hũanũ reſoluit᷑. aut em̃ ten dit ſurſũ.aut in ꝓpꝛia natura manet deoꝛſũ. aut coꝛ. rũpit᷑ in aliqð eim. Sed ñ pᷣt cedere in aliq̃d elm.cuʒ . ſit ꝑ naturã incoꝛruptibil. Deoꝛſũ in ꝓpꝛia natura ñ ↄuenit ſibi manere.cũ eiꝰ ꝓpꝛiꝰ locꝰſit eẽ in circumfe rẽtia.non in cẽtro.Si ſurſu tẽdit. vr̃ ſpaciũ oꝛbiũ ce leſtiũ aliqñ ãpliari aut ↄdẽſari Oꝛ ſitu dicas ꝙ cedit in ↄſtitutõem alteriꝰcoꝛpis.nec bʒ corrũpi.cum & ex coꝛꝑe hoĩs generãt᷑ vermes atq; buffões ⁊ ſerpẽtes. ponẽt᷑ natura qnti coꝛꝑis eſſe de ↄſtitutiõe vermiuʒ ſicut de oſtitutõe hoim. t de oſtitutõe h⸗ tẽ quero ꝗpter qͥd natu ra qnti coꝛꝑis veniat ad ↄſtitutõeʒ huani coꝛꝑiſ.aut em̃ ꝓpter ↄmixtõem.aut pꝛopter aĩatõem.aut ꝓpter ſéſũ.aut ꝓpter intellectũ. Si ꝓpter ↄmixtõem.tunc S eſſet de cõpoſitõe cuiuſlibet mixti.Si ꝓpter aiama tõem. tũc eſſet de natura cuiuſlibet plãte.Si ꝓpter ſẽ ſificatõem. tũc eſſet de nã cuiuſlibet bꝛuti.Si & venit boc eſt ꝓpter intellectũ ſolum. Scd j. Intellectus nulliꝰ ꝑtis coꝛꝑis eſt actꝰ.ᷣ quãtũ ẽ de ſe ñ mag cxi/ git coꝛpꝰſuũ cõponi de nã celeſti qᷓ; de elari: R.ad ʒ36 pᷣdictoꝝ intelligẽtiã ẽ notãdũ ꝙ circa hᷣ ẽ triplex mo dus dicẽdi. Quidã em̃ dicẽ voluerũt ꝙ nã celeſtis nit ad ↄſtitutõem hũani coꝛpis ſic elm. ꝓ eo ꝙ nã ce leſtis ñ eſt alia q;; nã ignis.⁊ iõ cũ ↄſtet ignẽ ad coſti- tutõem hũani coꝛpis venire.dicũt coꝛpꝰ hũanum er nã celeſti conſtitutũ eẽ.bec ãt nã ignis et ſi put alijs ꝑmiſcet᷑ hẽat agere ⁊ pati.⁊ coꝛrũpi ⁊ gnari.⁊ G̊ ꝓut eſt hic inferiꝰ. ꝓut tñ cſt in ſpera ſua trãqͥᷣllitatẽ ⁊ qͥ tẽ babet. nec ſuſcipit corruptões.nec ꝑcgꝛinas imp̃ᷣſ- ſiones. Et iſtã ſuã poſitõem ꝑ verba Aug.muniũt. qᷓ negat eſſe quintũ coꝛpꝰ ꝓpter quatuoꝛ coꝛpa mũ/ di. Sʒ hec poſitio vie phice ⁊ coĩ apte repugnat.que pᷣter quatuoꝛ coꝛpa mũdi ponit eſſẽtiã quintã ſupꝛa oẽm contrarietatẽ eleuatã.qð valde rõnabile eſt.ſic oſtẽſũ fuit ſupꝛa di.xiiij. Nec huic repugnat ſẽtentia Aug. ſi recte intelligat᷑ ſicut ibi expoſitũ eſt. ¶ IYdeo aliter voluerũt alij dicere ꝙ nã celeſtis venit ad con ſtitutõem hũani coꝛꝑis.nõ ſicut vnũ ex elemẽtis.ſed ſicut mediũ ligãs oia elemẽta ⁊ illa conciliãs.⁊ B di⸗ cũt exigere dignitatẽ ↄplexionis bũane.ꝑ quã coꝛpꝰ hũanũ in ſua pᷣma conſtitutiõe habuit ela in optima coõciliatõe.habuit etiã ydoneitatẽ ad hoc vt poſt me/ riti conſeruatõez inhabitaret in celeſti mãſione.⁊ ſic debuit habere nam celeſtẽ et elarẽ de ſui cõſtitutiõe. Elarẽ ſpee ſtatũ vie in qͥ cõpetebat ipᷣm hĩe coꝛpus paſſibile. Celeſtẽ ꝓpter ſtatũ patrie in quo cõpetebat ipᷣm habere coꝛpꝰ clarũ ⁊ impaſſibile.⁊ quẽadmodũ in ſtatu vie nã elemẽtaris pᷣdñat᷑.ſic in ſtatu pꝛie erit eõrio. Hoc aũt ⁊ ſi videat᷑ ſatis ꝓbabile eſſe dictũ.tñ non modicã habet calũniã qualiteꝛ nã illa quinti coꝛ poꝛis cũ ſit incoꝛruptibilis ⁊ carẽs contrarietate ve/ niat ad cõmixtõcʒ cum alijs elementis. Et iterum.ſi venit. vnde venit.⁊ in quid cedit.difficile eſt aſſigna/ re. ¶ Et ido eſt tercius modus dicẽdi ꝙ duptr ẽ loqͥ 37 ð nã celeſti.aut ꝑ ꝓpꝛietatẽ.aut ꝑ cõfoꝛmitatẽ. Per ctnicte luſemurie cſcetniu Colttinbun ſſifrifnin Nofu tnen nit nienti Iirinck ich hni tar ni⸗ uſbinttetirl imnmnrtptie ſcopsstienns Geto pro belitt ſfeuniendtan ſtkcininieon earu Cicſine Utotctbarmons⸗ ſsclna his⸗ ci 1doeaa Kirpeſuepacſen ſcohifn fentt Utgnisnit grt Noltrifnfentn eſoſitricnea Caneſepintit; Nenogzreponi⸗ ngnicſt apen nbbinniloguürden hrblis tinute⸗ blonkcorſis hiintuae pen niniſthennim kagnnis piedic wenon sfnſi⸗ ſucſeſeppſan hoobick delced enalircregnſt fhiztbaecfllil ſeritrale om e Dagtortch Ufiſenläſio acnindzig um lihini lidchicidn aititu iſvobee Cheſttice ſenicre gli atimn ſ 6 nku agulbiͤr tat üßüdh ihääcke cgſenn annſi n enniͤccnas r miunn Wltckincfante hüohi⸗ npgat aniganze Gunfictſchin Nebunirfen, Ean glrn bianictga miima Doegzmmnicnm enmn Songin dapae Zagi Ababuti Sefnt Gaz. tds ſtüedeſeſinit Käecinit garcabemhtn uanitqgnidcee sſchn voui cgtargenec dicitcptinn rniigsſt orin tgnihf darſuriſieiſ esggnri, gtets Npmui. er unmnati ieg necſni nmriſnn nllniniiecfſi nityrlmt Glick en ths elt l mig aniti iulluth dint glian intengin in tacin uuciniu ſainnͤiimi enccſen uan iileiſeuſin iiſck e linn s i mrzb ini giiceil chm 1 41 intra. ſed ſufficit ad c mau imflues extra. ¶ Ad il. lud qð obijcit de btificatõe. dð q; coꝛpa dicũtur btiſi b qꝗ2 coꝛpe hũano. ¶ . Di. Pßetatẽ na celeſtis r eẽ nã nti coꝛpis. ſic pfetã? ſua foꝛma. vt nlto mõ hẽat appetitũ ad aliã foꝛmatõ neʒ.ſic eſt actiua ꝙ nullo mõ pᷣt pati et corũpi.⁊ ſic ẽ nã oꝛbiũ.⁊ ſtellaꝝ.⁊ firmameti.bec aũt nõ venit ad conſtitutõem bũani coꝛpis ſᷣm ſbam 2 veritateʒ. ſed ſolũ venit m virtutẽ. qꝛ virtus ſtellarñ ⁊ oꝛbiũ ifluẽ do faat elemẽtoꝛũ cõciliatõem. que veniũt ad hani coꝛpis conſtitutõem ſ̃m rẽ.dũ actio elemẽtoꝛũ regi/ mẽ et directõem bʒ ab influeutia coꝛpoꝝ ſupioꝛum. Alio mõ dicit᷑ nã celeſtis ꝑ confoꝛmitateʒ. ⁊ ſic large accipit᷑ et vocat᷑ nã celeſtis illud qð eſt ↄfoꝛme celo. ⁊ in ſilimitate. ⁊ in claritate. ⁊ in quadã ſplimatõe a cõtrarictate.⁊ ꝑ hũc modũ ſpũs ui ſunt de cõſtitu⸗/ tõe coꝛpis viuentis.⁊ maxime hois.dicũtur eſie nꝗe 7 celeſtis ꝓpter ſbᷣtilitatẽ ⁊ lũioſitatẽ.⁊ Apter hoc etiaz ꝙ ſoleuatöõem babent a nã Cõtrarietatis.dũ conſur/ guũt er cõmixtõe elemẽtoꝛũ in quadã harmonia ꝛcõ⸗ ſonantia. Et qm in coꝛpe bũano ſicut infra patebit maioꝛ eſt harmonia qᷓ; in aliquo coꝛpe mixto. hincẽ ꝙ eius caloꝛ.et ſpũs.⁊ lero magis cõfoꝛmãt᷑nãe celeſti. ⁊ hoc mõ accipiẽdo nãm lucis ſiue nãm cele ſtẽ large ſiue ꝑ cõfoꝛmitatẽ intrat conſtitutõem hua ni coꝛpis. m veritatem magis qᷓ hßm conſtitutiõem alterius mixti. ꝓpter bũane cõplexionis equalitatẽ 2 vignitatẽ. ᷣm veritatẽ tñ tã ſpus qᷓ caloꝛ qͥ dicũt᷑ nje celeſtis ſũt de nã elari.qꝛ deꝑqũtur ⁊ reſtaurãtur.m ꝙ expꝛeſſe phᷣi dicũt. Juxta bãc viã que ꝓbabilioꝛ ẽ et planioꝛ pʒ reſponſio ad obiecta. Hã rones oñdäö tes ꝙ nã qnti coꝛpis nõ venit ad conſtitutõem coꝛ⸗/ poꝛis hũani loquũt de nã celeſti pꝛie dicta. que ẽ in coꝛruptibilis. ⁊ inalterabił.et imiſcibil. ⁊ ideo nõ eſt miſcibilis ad conſtitutõem tercij. Rationes vero ad oppoſitũ inducte ꝓcedũt vel de nã celeſti dicta Pc,. foꝛmitatẽ.ſic due pꝛime auctes. vel ſi cöcludũt dena qᷣnti coꝛpis ꝗpꝛie dicta.nõ oſtẽdũt ꝙ veniat ad cõſti tutõem coꝛpis ſm ſbᷣam.ſed ſᷣm veritatẽ.alit᷑ nõ con J ʒ8 dudũt.ſic pʒ diſcurrẽdo ꝑ ſingulas. Mã ad ill ad 5 mo obijcit᷑ de luce. dð ꝙ; eſt lux qnti coꝛpis. ⁊ lux ig⸗ nea.⁊ lux ex equalitate cõplexiõis generata ſiue con ſurgẽs.⁊ hec eſt illa lux que facit coꝛpus eſſe ſuſcepti Lile vite.alie vero minie. d ills qð obijcit de ca⸗ loꝛe.dðᷣ ꝙ caloꝛ celeſtis nõ dr qꝛ ſit in nꝗ celeſti ſicut in ſbecto.qꝛ neq; illa calida neq; frigida eſt. ſed qꝛ ẽ a nã celeſti ᷣm debitã Poꝛtõem.ita ꝙ facit ad cõſer H ,— uatõcm. ⁊ talis caloꝛ in coꝛpe bũano eſt. ſed ex boeñ ſequit᷑ꝙ nã celeſtis veniat ad cõſtitutõez coꝛpis hũa de conciliatiõe iã pʒ reſpõſio.qꝛ non 2ciliat veniens cõciliãdũ influẽs extra. (Adil, cari mediate aia rõnali nõ ꝑ veritatẽ ſed ꝑ confoꝛmi tatẽ. ⁊ iqeo ex boc non ſequit de cõſtitutiõe huani coꝛpis ſit nã celeſtis ſᷣm yeritatẽ.ſed ſufficit ꝙ ſit vm confoꝛmitatẽ.ita ꝙ aliqͥd ei confoꝛme reſpondeat in e huan illð qdð obijcit de qnq; ſeſibus.· dð ꝙ ſicut idẽ Aug.dic vnũ elemtũ dñatur i duob?. ſicut aqua ſub rõne vapor dñatur in olfactu.ſbᷣ rö⸗ * 7 ſit excelſioꝛ inter coꝛpa ſimplicia ſᷣm ſe conſiderata . non tamẽ excellit in gꝛadu in cõpatõe ad vlterioꝛem foꝛmaʒ ſuſcipiẽdã.ſed is eſt oꝛdo ꝙ foꝛma elarꝭ vni anime mediãte foꝛma mixtõis. ⁊ foꝛina mixtiois di 7 alia mẽbꝛa ĩ quibus regnat XyvVII ſponit ad foꝛmã cõplexionis. Et quia cũ bec in equsꝛ litate harmonia ↄfoꝛmatur nqe celeſti. ivo habilig eſt ad ſi uſceptõem nobiliffime influcntie ſcz vite. ⁊ ſic in vnione aie ad coꝛpus rectꝰ ſeruat᷑ oꝛdo. Wagna etiã eſt dignitas hũani coꝛpis ꝗꝓpter magnã harmo niam et ꝓpoꝛtõnabilẽ coniñctionẽ ſuarũ partiuʒ. ob quaʒ in ſtatu viatoꝛis confoꝛimis fit nature celeſti. in ſtatu autẽ cõpꝛehbenſoꝛis ꝑficietur a deo.nõ tm̃ vt ſit confoꝛmis.ſed etiã vt ſupꝛa celeſtez nam ſit exaltata et ſublimata. vt ei congꝛuat potiſſime babitatio celi empirei. — Queſtio. iij. erñ coꝛpꝰ pᷣmi bois ↄſtitutũ it er elemẽtis ĩ cöple⸗ xioe ⁊ põe equali. Et qꝙ ſic videt᷑.quãto cõplexio et poſitõ mag accedit ad equalitatẽ. tato nobilioꝛ ẽ. ⁊ quato nobilioꝛ eſt.tãto nobilioꝛis foꝛme ſu. cepti ua. ſed cõplexio coꝛpis pꝛimi hois fuit ſi uſceptibil'no biliſtime oꝛme ꝑ nam. q̃ etiaʒ non eret depꝛauata p culpã.æ fuit cõplexio maxime nobilis.et ſi hoc.maxi me equaliter. Stn tãto res cõplexionata ad du rãdum habilio quõto eius cõplexio eſt equalioꝛ.in⸗ equalitas em̃ miſcibiliũ eſt via in coꝛruptõcm.ſ̃ coꝛ/⸗ pus Ade habile erat ad duradũ in ſempiternũ quã/ — „ tů eſt er ſua pꝛima conſiitutõe. videtur ꝙ in pfecta Mu ſen te cõplexionis = cõpoſitiõis fuerit conſtitu Itẽ vbi eſt inequalitas cõplexionis ibi neceſ ſario eſt pugna.vbi vero pugna eſt. foꝛma nõ poteſt ſic gubernare mãm. ſicut ſi eſſet ibi pax tranquilli/ tas.vbi autẽ hoc eſt ibi eſt aliqua penalitas. aut in coꝛpoꝛe pꝛimi hois ꝑfecta fuit eloꝛum equalitas.aut ante petm̃ fuit in eo aliqua lalitas.ſed nllo modo pena pꝛeceſſit culpã.ãᷓ ⁊c. Yt coꝛpus Ade debu/ it fieni ꝓpoꝛtõnabile aie. ⁊ co q;qiu aia fuit immu⸗ nis a moꝛte culpe. coꝛpus eius fuit immune a moꝛte nature.g pari rõne ꝙdiu aia fuit equalis in volũta⸗ * te. coꝛpus fuit equale in cõplexione. ſed in aia pꝛimi hois nulla erat obliqtas iuſticie i pꝛima cõſtiti tiõe. imo pfecta innocentia.& nec in coꝛpe erat al iqua ine dualitas. ſed concoꝛdia ⁊ amicicia pfecta. I Bed cõ⸗ tra. vita eſt ꝑ calidũ 2 bumidum. et ois operatio aie in coꝛpoꝛe eſt per caloꝛẽ ſicut dicut nales medici.ſed i coꝛpoꝛe Ade aia babebat editas opatiões. ergo ia cal magna erat ibi abunqãt aloꝛis. g pꝛedñabat᷑ cali dum. ⁊ ſi hoc. ergo non erat ibi ꝑfecta equalitas coni plexionis.¶ Itẽ ⁊ ſi cõplexio bois eſt deterioꝛata. tñ̃ itutoõ hug non eſt tota iter coꝛrupta. ſed nos videmus ꝙ coꝛ P go ni m ſbam.ſed ſolũ qꝙ influat. Ad ills qð obijci- „ nam eſt calidiſſimũ.⁊ epar ſimiliter. et quedam ſunt . gma et melancolia. S et tunc ita erat. Si ergo in coꝛꝑe Ade erat pꝛedñatio humor. pari rõne 2 qualitatũ eloꝛuʒ. ergo non erat ſbi ꝑfecta adequatõ miſcibilin. ¶ Item ſt eſſet ibip.· mixtio ᷣm oimodam equalitatẽ. tm̃ eſſet ibidem Gaui qutum de leui.ergo coꝛpus illud eſſet indiffe rens ad gꝛauitatẽ ⁊ leuitatem.ergo ⁊ ad motũ ⁊ qui⸗ etem. ſi igitur nec eẽt natũ moueri.nec quieſcere. nec MW ſurſum. nec deoꝛſũ eſie. ergo non eſſet coꝛpus natu/ „rale. Item ſi coꝛpus illud eſſet conſtitutũ ᷣm quã ne hũoꝛis dñatur in guſtu. ſicut ipe dic. iij. ſ.t uper gef. ba qð obijcit᷑ de oꝛdie.dd ꝙ et ſi na celeſtis dam equalitatẽ.tunc quãtũ vnñ elm agerct. tãtũ re- iquũ reſiſteret ⁊ iᷣm repelleret. ergo vnũ virtuten ſuã et actõem in alterũ non ꝓfundaret. ⁊ſi hoc. non. eſſet ibi alteratio.nec tranſmutatio. ac per boc nec mixtõ. aut igitur coꝛpus Ade non fuit mixtum. aux- ſi mixtũ.nõ fuit in ꝑfecta equalitate oſtitutũ. tẽ — ſi corpus Ade eſret cõſtitutũ in pfecta equalitate. S ignis ſiue caloꝛ in eo non conſũpſiſſet.igitur alimẽto non indiguiſſet.ſed cõſtans eſt 'm ſanctos. et maxi/ me bm Aug. ꝙ alimento indiguit. in equalitate mi ſcibiliñ iõm coꝛpus conſtitutũ non fuit. Item cũ Adam peccauit. non fuit ei ablatũ aliqui quod eſ/ ſet ex parte coꝛpoꝛis.ergo ſi pꝛius erat compoſitꝰ cõ plexione eꝗ̃li. poſtea fuit ſilr. ergo poſt petiñ nlla fuit in coꝛꝑe eiꝰ pugna. nec infirmitas nec moꝛtalitas. A4 ꝙ ſiboc falſũ cſt. reſtat. ⁊c ¶ . ſicut diſttnguũt na/ les ⁊ medici duobus modis dicitur equalitas miſci/ biliũ in mixto. ſc a põdere.et a iuſticia. Equalitas a põdere vt dicũt nõ eſt poſſibilis in rerũ nã. Equali- tas cm̃ a põdere p̃t dici tripliciter. Ano mõ dicit᷑ eã litas a põdere qñ miſcibilia adequãt᷑ ⁊ q;tũ ad quã/ titatẽ molis. ct qᷓtũ ad quãtitatẽ virtutis.et bec duo ſũt imcõpoſſibilia nõ ſolũmõ ßm rẽ. etiã ᷣm intelle ctuʒ. Et boc intellecto ꝙ elim qð plus hʒ i nã minus habet de ſpẽ. et ecouerſo. Sicut eĩ impoſſibile eſt ꝙ verũ aurũ equet᷑ argto in quãtitate ⁊ valoꝛc. ſic im poſſibile eſt ela actiua ⁊ paſſiua equari adinuicẽ eq· litate põderis aliqua mixtõe.Alio mõ pt dici equali cilicet ebet he que a diſcoꝛdia ⁊ repugnatia miſcibiliũ erat aliena iĩ tas a põdere ſm adequatõem miſ. cibiliũ in quũtita te molis ſolũ. ⁊ adhuc eſt impoſſibilis. Pꝛimũ. quia coꝛpus illud non eſſz durabile. ela em̃ actiua ſtatim paſſiua ↄſumerẽt. ſi em̃ adequarẽtur in ſba.ado acti ua excederẽt in virtute vt potius eſſet cõſumatio q; miryxtio. nec tĩ coꝛpus illð nõ eſſet durabile imo etiã nec eſiet leue nec gꝛaue. cũ motꝰ grauis vel leuis ſe⸗/ quit᷑ pᷣdñans qtũ ad equalitatẽ molis.⁊ ſi non eſſet durabile. nec leue.nec gꝛaue.nõ eſſet de nae intẽtiõe. nec nãe poſſibile. Lercio mõ dicit᷑ equalitas a põde dere. equalitas a quãtitaie virtutis.⁊ ſic adhuc dicũt talẽ equalitatẽ nõ eſſe in nã poſſibilẽ. Pꝛimo. qꝛ ſi eſ ſet oimoda equalitas virtutũ. virtus vnius tin reſt⸗ ſteret quãtũ virtus alterius ageret.⁊ ſic nõ eſſet ꝓfũ atio et cõfractio vſq; ad mima.ac ꝑ hoc nõ eſſet mi xtio. Re ſi eſfet. coꝛpus illð careret oꝑatõc cali/ di et frigidi ⁊ aliaꝝ qualitatũ elariũ.igit᷑ fri er diuerſis conſtitutũ.tale igit᷑coꝛpus nec eſt nature pofſibile qꝛ repugnat nãe mixtois. nec etiã eſt ex in⸗ tentõe nãe. quia carẽt debita ſt ibi oꝑatõe. Et ſic quo/ cũq; mõ accipiat᷑ equalitas a põdere.nõ potuit eſſe nec debuit in coꝛpe Ade.⁊ hoc ſatis apparet cuʒ coꝛ. 2. õä ſtinctio. xviij. de ſoꝛmatõe mulier ð̊ viro. codẽ quoq; paradiſo ⁊c. Supꝛa cgit ma⸗ eaiſter de foꝛmatiõe viri. bic agit de foꝛmatioe dmulieris de viro. Diuidit᷑ aut iſta ps i duas ptes. In quarũ pꝛima deteꝛmiat de pductõe mulie ris ex pte co:pis. In cda er pte aie. ibi. quẽadmodũ ꝛima ꝑps habet quatuoꝛ ptes.· mulieris coꝛpus. ¶ Pꝛin bet qua In pᷣma pte determiat ve ductõc coꝛpis mulieris æx viro in cõpatõe ad cam finalẽ. In ſcda vero in co patõc ad cãm mãalem.ibi. ſolet etia quen vtrũ de co/ — ſta illa ⁊c. In tercia vero in cõpatõe ad cãm efficien tẽ. ibi. illuq etia ſciri c. In quarta vero in cõpatiõe ſtra eſſet . pus Age magis eſſet gꝛaue ỹlee magis eſfet ydo⸗ neũ ad agẽdũ qᷓ ad patiẽdũ igit᷑ nõ babuit equalita⸗ tẽ miſcibiliũ.nec qtũ ad quãtitatẽ molis.nec qtum ad quãtitatẽ virtutis. ⁊ ita nõ babuit equalitatem a põdere. Ande cõcedẽde ſũt rõnes hoc oſtẽdẽtes.qm̃ pcedũt iſta via ſicut patet cõſiderati. Eſt ⁊ alia equa itas a iuſticia. et hec eſt equalitas ꝗᷓ attẽdit᷑ in cõmẽ ſuratõe miſcibiliũ hᷣm poꝛtõem debitã. ⁊ ᷣm exigen tiã foꝛme introducẽde.⁊ hec equalitas reꝑit᷑ in hoĩe. quia nobilioꝛ debet eſſe in eius coꝛpꝑe ꝓpoꝛtio ⁊ bar/ monia miſcibiliũ ʒ q, diſponit᷑ ad nobilioꝛẽ foꝛmã. hec añt equalitas nõ eſt equalitas pũctalis. ſed lati/ tudinẽ babet ⁊ gadus. ⁊ boc ̃m diuerſos ſtatꝰ. Eſt em̃ ſtatus glie. ⁊ eſt ſtatus miſerie. eſt ſtatꝰ innocen tie. Scom ſtatũ glie qui eſt pfectus vebet᷑ coꝛꝑi ha no equalitas a iuſticia.equalitas inquaʒ ꝑfecta.in qᷓ nec cadit diſcoꝛdia nec repugnãtia.nec actu.nec po/ tẽtia. Scom ſtatũ miſerie qui ẽ ſtatus impfectus de⸗ betur coꝛpi bois equalitas. ſed dimmuta.que pmi⸗ ſceri babet inequalitati ⁊ diſcoꝛdie.nõ ſolũ poſſibili⸗ tate.ſed etiaʒ quadã neceſſitate. Scom vero ſtatum mediũ ſcilicet innocẽtie debet᷑ hoĩ equalitas media actu ꝑ adiutoꝛiũ intrinſecũ aie gubernũtis.⁊ p adiu⸗ toꝛiñ extrinſecũ alimẽti nutriẽtis.erat em̃ hec equali tas poſſibilis ad inequalitatẽ. ſiue ob defectũ virtutꝭ cõtètiue. ſiue etiã ob defectũ alimonie.nullꝰ aũt boꝝ defectuũ eſſe poterat in hoiĩe ſi ĩnõ pᷣceſſiſſet trãſgꝛeſ⸗/ ſio inobediẽtie. Et ſic patet ꝙ coꝛpus pᷣmi bois con- ſtitutũ fuit in equalitate a iuſticia.quaſi media inter equalitatẽ que nũc eſt in miſeria.⁊ equalitateʒ q̃ nũc eſt in glia.ſᷣm c ſtatus aie exigebat. Et bãc cqualita tẽ ꝓbãt in coꝛpꝑe fuiſſe pᷣmi hois rões inducte ad af- firmãdã ptẽ iſt. ⁊ ideo cõcedẽe ſũt. verũ conclu⸗ vyüt. Si em̃ ex eis velint cõcludere oimodã equalita⸗ tẽ a põderc. rõnes ille ñ valerẽt. qꝛ illa equalitas ad nobilitatẽ nõ ſpectat. Si aũt velint cõcludere equa/ litatẽ oimodã a iuſticia. adbuc nõ ↄcludũt. qꝛ et ſicoꝛ pus haberet nobiliſſunaz foꝛmã.nõ tñ adbuc erat in ſtatu ſuo nobiliſſimo ſicut erit iglia. ãt ſolũmõ cõ/ ludũt ꝙ ibi erat tãta equalitas a iuſticia.ꝙ nõ erat ibi miſcibiliũ actualis repugnãtia.et hoc quidẽ ẽ ve⸗ rũ. Et ita pʒ rñſio ad totũ. ad cãm foꝛmalẽ.ibi·ſed querit᷑ an rõ quã deus pᷣmis opibus cõcreauit. Silr ſcdᷣa ꝑs pᷣncipalis bʒ qua/ tuoꝛ ꝑticulas. In quaꝝ pᷣma ponit opinionẽ quãdã erroneã de ꝓductõe aic mulieris. In ſcda vero ſub⸗ iũgit aliã opinionẽ nõ minꝰ falſã.ibi. Alij aũt puta/ ueꝛt ⁊c. In tercia vero ponit veritatẽ catholicã. ibi. catholica aũt ecclia. In quarta aũt ⁊ vltima falſita⸗ tẽ ipugnat.⁊ veritatẽ ↄfirmat auẽcte Hiero.⁊ Augu. ibi. Dñ in eccleſiaſticis dogmatibꝰ ⁊c. Et ſic duo de/ 7 — termiant᷑ in ꝑte iſta.quorum pꝛimũ eſt foꝛmatio mu lieris. Scom eſt ꝑfectio q;tuʒ ad aiam. ¶ De foꝛmatõe coꝛꝑis mulieris ex viro in cõꝑatõe ad cauſã finalẽ. ꝗ . ———————— 5 ES eodem quoq; paradiſo mulierem foꝛmauit deus de ſba viri. ſicut poſt plãtatũ ꝑadiſũ hoĩemq; in eo poſitũ.⁊ pꝰ vniuerſa aĩalia ad eũ ducta. ſuiſ; noĩbus vᷣſignata. Gnecnit ſcriptura. Immilit ðs ſopoꝛẽ BGeñf. ij. in adã.Cũq; obdoꝛmiſſet.tulit vns de coſtis eius.⁊ foꝛmauit eõ ĩ mlierẽ. ——2ſf — — — — — nc eren1 i incdlonfni, hücis ſedlat⸗ duaſcsſte. E ckſtathinnocn ndct chhibin ennhgſecnin; tanerntl. ſerce tningfemsd Cummnngregn⸗ nie öſcüfdi e Sehnenim iNicninsten 1tichläctnian zegdanutst nasanchhagt ſechrinin alinenenbüte eſinoitti⸗ gccregnihel) engendi ſcutuninifi prbfüle wsfsinndrn agwiond ” rigugnittt Pcircͤcnlgren⸗ i nätheſt — mincikunn iihahäinnd iiſtii id õ E =r☛a moͤide⸗ zigloͤh Ge Arten lih Nint nnianli gmtfin . n nmn nin = = . S. S== E SS 6 == — == 1 4 7 — =nr2,—d = £ — S= S= = — – — — =— =SSe = De ſacramẽto Quare pꝛius creauit virũ et poſt mulierem Hic attendendũ ẽ quare non creauit ſimul virũ et mulierẽ. ſicut ãgelos.ſed pꝛius virũ.deinde mulierẽ de viro. Ideo ſcʒ vt vnũ eẽt generis humãi pꝛin piũ.quaten⸗ in hoc et ſuperbia dyaboli cõfunderet᷑.et hõis humilitas dei ſimilitudine ſublimaret᷑. Syabolus quippe alið a deo pꝛincipiũ eẽ cõcupie⸗ rat. ideoq; vt eiꝰ ſuꝑbia retunderet᷑.hoc hõ in munere accepit.quod dya⸗ bolꝰ ꝑuerſe rapere voluit.ſed obtinere nõ potuit.Etꝑ hoc imago dei in ho mie apparuit.qꝛ ſicut deꝰ omnibꝰ rebꝰ exiſtit pꝛincipiũ creatiõis.ita homo Quare muu de latere cres⸗ Quare doꝛmi⸗ enti viro coſta omnibus homibꝰ pꝛincipiũ generatiõis. Ideo etiã ex vno homie om̃s eſſe voluit deus. vt dũ cognoſcerẽt ſe ab vno eẽ om̃s.ſe quaſi vnũ amaret. Cũ aũt his de cauſiis facta ſit mulier ð viro.nõ de q̃libet ꝑte coꝛpis viri. ſed latere eiꝰ foꝛmata ẽ.vt oñderet᷑.qꝛ in ↄſoꝛtiuʒ creabat᷑ dilectionis.ne foꝛte ſi fuiſſet de capite facta.viro ad dñatiõneʒ videret᷑ pᷣferenda. aut ſi de pegdibus ad ſeruitutẽ ſubijciẽda. Quia igit᷑ viro nec domina nec ancilla pa * rabat᷑ ſed ſocia.nec de capite nec de pedibus.ſed de latere fuerat ꝓducẽda. vt iuxta ſe ponẽdã cognoſceret.quã de ſuo latere ſumptã didiciſſet. n ſine cauſa doꝛmiẽti q; viro potius q; vigilati detiacta ẽ coſta deqᷓ mulier in adiutoꝛiũ generatiõis viro eſt foꝛmata. ſed vt nullaʒ in eo ſenſiſ⸗ ſe penã monſtraret᷑.et diuine ſimul potẽtie opus mirabile oſtenderet᷑.que homis doꝛmiẽtis latꝰ aꝑuit.nec eũ tñ a quiete ſopoꝛis excitauit.In quo eti am ope ſacrm̃ xpi et eccleſie figuratũ ẽ. Quia ſicut mulier de latere viri doꝛ mientis foꝛmata ẽ.ita eccleſia ex ſie acramẽtis que ð latere xpᷣi ĩ cruce doꝛmiẽ⸗ tis ꝓfluxerũt.ſ.ſãguĩe et aqᷓ qᷣbꝰ redimimur a pẽis atq; abluimur a culpis. ¶ De toꝛmatiõe coꝛpis mulieris ex viro in comparatiõe ad cauſam materialẽ?́. Hb —— ¶Solet etiã queri vtrũ de illa coſta ſine adiectione rei extrinſeca facta ſit mu ex qᷓ ceata 9 °-5% lier. Quod quibuſdã nõ placuit. Ceteꝝ.ſi ad ꝑficienduʒ coꝛpꝰ mulieris de⸗ us extrinſecũ augmentũ addidiſſet.maius illud eẽt qᷓ; ißa coſta. Ideoq; po tius ð illo addito qᷓ; de ipa coſta mulier facta ðberet dici.ð quo plures acce piſſz ſubſtãtie ꝑtes. Reſtat g vt ð ſola ipiꝰcoſte ſpſtatia ſine oĩ extriſeco ad⸗/ ditamẽto ꝑ diuiaʒ potẽtiã i ſemetipa mitiplicata mu⸗ à Mulieris coꝛpus lieris coꝛpus factum dicatur. eo ſane miraculo quo factũ dicat᷑.⁊c. Aide poſtes de quinq; panibus ieſu celeſti benedictiõe mul enn ni or⸗ niplicatis quinq; milia hominũ ſatiata ſunt. nt miraculoſa. ?2 gra ¶ De foꝛmatione coꝛpis mulieris ex viro in tia buins poſſet itro⸗ Ccoypmpatione ad cauſa efficientẽ. c duci q̃ſtio de miracu ¶ Illud etiam ſciri opoꝛtet. ꝙ cum angeloꝝ miſterio fa lis.ſᷣ ꝓpter ſuã ꝓlixi Qaa ſit mulieris foꝛmatio.nõ c eis tũ tribuẽda creatio / tatẽ. ⁊ qꝛ paꝝ ptʒ ad nis potentia. Angeli em̃ nullã poſſunt creare naturã. ergo nec formare coſtam in mulierem.nec carnis ſup/ creetur. ſed non ideo creatoꝛes ſunt.ſicut nec agricole ꝓpoſitũ.omittẽda ẽ dqad pñs.hoc tñ ſolum dixiſſe ſufficiat. ꝙ iõ victũ ẽ mulierẽ de co plementum in locũ coſte.nõ ꝙ nihil agant vt aliquid ſta miraculo eſſe fa/ ſegetum vel arboꝛum. Solus deus.i.trinitas eſt crea ctam. non qꝛ factum toꝛ. Facta eſt ergo femina a deo.etias ſi coſta miniſtra ſit cera ſolitum gur ta ſi pen angellles. un n ama faer ¶ De foꝛmatione coꝛpoꝛis mulieris ex viro eſt virtute diuia ope innn compatione ad cauſam foꝛmalẽ. dO De caiaren la potentia et diſpoſitione ab eterno fuit. Et he dicunk pꝛꝛimoꝛdiales caule.quia iſtas alie non pcedunt, b iſte tius diſputat ſciendum eſt omnium rerum cauſas in deo ab eterno rante ſupꝛa naturã. ¶ Sed queritur an ratio quam deus pꝛimis oꝑibus cõ⸗ Si quis autem q̃rat creauit id haberet vt ſᷣm ipᷣam ex viri latere Ecinain vempoc orue ſup fieri neceſſe foꝛet.an hoc tãtũ vt fieri poſſet. Ad quod rzto ſibi virtute an gelica. rñdet Aug.ſu per geñ. ad litterã li. ix.ita inquiẽs. Qua⸗ lxc miſteniuʒ exhibuc⸗ Ry eſſe. Vt enim homo ſic fieret vel equus et hmõi. in di .2 —ä „ re ãgeli in illa foꝛma/- tione mulieris. quis audeat aſſignare.cer tiſtſime tamẽ dixerim ſupplementum illud carnis in coſte loco. ipſius femie coꝛpus et animam. cõfigura tionẽq; membꝛoꝛu;. omia viſcera.ſenſus omnes. et quicquid quo ea creatura ⁊ bo mo ⁊ femina erat.nõ niſi illo opere dei fa⸗ ctum. qð deus nõ ꝑ angelos ßᷣ ꝑ ſeipſum oꝑatus eſt. Ratio ãt potiſſima quare deꝰ ita foꝛmauit eſt. tů qꝛ mogdus ille foꝛmãdi erat ſupꝛa poteſtatẽ nature. tum etiam vt Mm homo in vtroq; ſexu ĩmmediate in euʒ tẽ- deret. et ex ſe toto eũ diligerz. a quo ſe noſ⸗ ſet immediate eſſe fa ctum. Ratio autez qᷓ rc ex vno homine de us omẽs pꝛoducere voluerit.licet in alijs generibus animaliũ boc non fecerit. ſumi poteſt ex oꝛdinc.⁊ cõ nexione.et ukien⸗ tione. Ex oꝛdine ve/ ro duplr. Pꝛio ex oꝛ/ ine coꝛpoꝛis ad ani mã.vt ſicut oẽs anie ronales imediate p/ cedũt ab vno pꝛinci/ pio.ſic oia coꝛpa bũa na imediate exirent ab vno. BZecundo ve ro ex oꝛdine totiꝰ cõ/ iuncti ad alias crea/ turas. Quia em̃ ho/ mo mediũ teuet int naturã ãgelicã ⁊ bꝛu talẽ.cum ãgeli ſingu lati a do ꝓducti ſint. et creature bꝛutales in duplici ſexu. in ma ſculino ſcʒ et femini/ medio mõ.et ſic femi na ex viro.Ex cõnexi one ſimilit᷑ duplex ſu mitur ratio. Pꝛimo reſpectu totiꝰ ſpeciei vlr. vt omnis diligat omnez hominez tan quam fratreʒ. Secij⸗ re talis fructus et hmõi.Et he alias q̃ ſunt cauſe cauſarum. Cunq; vnũ ſit diuia po/ tẽtia diſpoſitio ſiue volũtas.et ideo vna omniũ pꝛin⸗ cipalis cauſa.tamẽ ꝓpter effectus diuerſos pluraliter dicit Aug.cauſas pꝛimoꝛdiales omniũ reꝝ in ðo eſſe inducens ſimilitudinẽ artificis.in cuius diſpoſitione eſt.qualis futura ſit arca. Ideo ⁊ in deo vniuſcuiuſq; rei future cauſa pᷣceſſit. In creaturis vero q̃rundã re⸗ rum ſed nõ omniũ cauſe ſunt.vt ait Aug. Quia inſe⸗ ruit deus ſeminales rõnes rebꝰ. ſᷣm quas alia ex alijs ꝓueniunt.vt de hoc ſemine tale granum.de hac arbo fe uoq; dicunt᷑ pꝛimoꝛ⸗ diales cauſe.et ſi non adeo Pbne. hi babet⸗ ameſe cauſam eternaʒ.que ꝓpꝛie et vniuerſaliter pꝛima eſt. Ylle vero ad res aliquas dicunt᷑ pꝛime que ſcʒz ex eis ꝓueniunt. Ideo etiã pꝛimoꝛdiales dicunt᷑.qꝛ in pꝛia rerũ conditiõe rebus a deo inſite ſunt. et ſicut creatu⸗ re mutabiles ſunt.ita et he cauſe mutari poſſũt. QAue auũt in imutabili deo cauſa eſt. mutari nõ pöt. mniũ ergo rerũ cauſe in deo ſunt.ſed quarũdã cau ſe in deo ſunt et in creaturis. Quarundã cauſe in deo tm̃ ſunt.⁊ illaꝝ reꝝ cauſe dicuntur abſcondite in deo. quia ita eſt in diuina diſpoſitiõe vt hoc vel illud fiat. qð nõ eſt in ſeminali creature ratione.Et illa quidem q ᷣm cauſam ſeminalé fiunt dicũt᷑ naturaliter fieri. qꝛ ita curſus nature hominibꝰ innotuit. Alia vero pter naturam.quoꝝ cauſe tm̃ ſunt in deo.hec autem dicit Aug.eſſe illa que ꝑ gratiã fiunt.vel ad ea ſignificãda non naturaliter ſed mirabiliter fiunt. Inter que mulie ris facturã de coſta viri ponit ita dicens. Vt mulierẽ ita fieri neceſſe foꝛet.non in rebus cõditũ. ſed in ð ece ene ſed in ðo ab ſconditum erat. Omnis creature curſus hʒ naturales leges.ſuper hunc naturalẽ curſum creatoꝛ hz apud ſe calſe que in eo ſuut pꝛopꝛie dicunt ᷣmo⸗· diales. quare pluralit᷑ dixit. O nõ oim̃ q̃ f unt cauſe ſunt in creatun. O cãe etiam ſunt iĩ creaturis licʒ ipꝛopꝛie tñ dicunt᷑ pꝛimoꝛ diales. Alia rõ q̃re di/ cunt᷑ pᷣmoꝛdia lle. Cauſan qjdam . in des ⁊ in cres turis.q̃dã i So poſſe de omnibus facere aliud q́; eoꝛum naturalis rõ habʒ. vt ſcʒ virga arida repẽte floꝛeat.fructũ gignat. et in iuuentute ſterilis femina.in ſenectute pareat. vt aſina loquatur et hmõi. ¶ Dedit auteʒ naturis vt ex his etiam hec fieri poſſent.nõ vt in naturali motu ha berent. Habet ergo deus in ſe abſcõditas quoꝛũdam futuroꝛum cauſas quas rebus conditis non inſerutt. eaſq; implet non opere ꝓuidentie quo nature ſubſi/ ſtüt vt ſint. ſed quo illas adminiſtrat vt voluerit.q̃s vt voluit cõdidit. Omniũ ergo que ad gratiã ſignifi⸗ candã nõ naturali motu reꝝ ſed mirabiliter facta ſũt. abſcondite cauſe in deo fuerunt. quoꝛũ vnum erat ꝙ mulier facta eſt de latere viri doꝛmientis. Non habu⸗ it pꝛima reꝝ cõditio vt femĩa ſic fieret.ſed vt fieri poſ/ ſet. ne contra cauſas quas deus voluntsrie inſtituit. mutabili voluntate aliquid facere putaretur. Ponit opinionem quoꝛundam erroneam » de pꝛoductione anime mulieris. e De getmio oße pꝛouidentie. Auemadmodũ mulieris coꝛpus de viri coꝛpoꝛe tra . ductum fuit. ita putauerunt aliqui ipius animã de vy Nnanume ꝓpogats/ et ommnes animas p̃ᷣter pꝛimamde Ditdiget ſthecucki onulent Apccioiſpist gigoſfnnd mifnſemn Sheterif⸗ ccſrd 8oſninls Giotgenn nkanmn defſocznve lecknipen lümnaren ſtögnmiorran tſeſlornn inkmatſei mgtpmm galtſäſionn hunftort —— — — == = — Se = — — See =— — = — =SG⸗ SE S. = S = = = +☛ͤ☛ SS E =2 = ☛ S S=P= E E == S = 2 = = == = = ☛ ☛ =2 „W E =- —— — — E = 2 — — —— = =. – S- . e Micun den 4 i OOVM — ——ð — = 5 traduce eſſe ſicut coꝛpa. = ubiungit aliã opinionẽ nõ minꝰ falſã. f Alij aũt putauerũt ſił oẽs aĩias ab initio creatas. (Sonit veritatem catholicã. ¶ Catholica aũt eccleſia nec ſil nec ex traduce factas eẽ gnimas docet.ſed in coꝛpoꝛibꝰ ꝑ coituʒ ſemiatis atq; foꝛmatis infundi.⁊ infundẽdo creari. ((Falſitatẽ impugnat et ↄfirmat veritatẽ au tftoꝛitate Hiero. et Aug. h ¶ Ande in eccleſiaſticis dogmatibꝰ. Animas hoĩm nõ eẽ ab initio inter creaturas intellectuales natas. nec ſimul creatas (ſicut Oꝛigenes ſingit) dicimꝰ.neq; in coꝛpibus ꝑ coitum ſeminari.ſicut luciferiani et cyrillꝰ et quidã latinoꝝ pᷣſumptoꝛes affirmant.Sʒ dicimus coꝛpꝰ tm̃ ꝑ ↄiugij copulã ſemiari.creationẽ vero ani⸗ me ſolũ creatoꝛẽ noſſe.Eiuſq; iudicio coꝛpꝰ coagula xVII do vo reſpectu vxo⸗ ris ſpecialiter. pꝛopt᷑ quodq vinculum rcli quit homo patrem ⁊ matrem.⁊ adherebit vxoꝛi ſuc.et ſunt duo in carne vna.Ex ſig⸗ plex ſumitur ratio. Pꝛima cex ſignifica/ tione allegoꝛica.qua intelligimus per viꝝ et mulierem xpᷣum ⁊ eccleſiam. Secunda per anagogicaʒ. qua per virum intelligi/ mus deum qui fuit pꝛincipium omniuzʒ rerum. ri in vulua et compingi atq; foꝛmari.ac foꝛmato iam coꝛꝑe animã creari atq; infundi vt viuat in vtero hõ ex aĩa conſtãs et coꝛꝑe.et egrediat᷑ viuꝰ ex vtero.ple nus hũana ſubſtãtia.hiero.etiã anathematis vincu ps. xxxij. lo illos condẽnat qͥ aias ex traduce dicunt.inducens autoꝛitatẽ ꝓphete.Qui finxit ſigillatim coꝛda eoꝛũ. hoc ſatis inquit innuit ꝓpheta ꝙ non ipam animo de aĩa facit deꝰ.ſed ſigillati aias de nihilo creat. D intelligentiã aũt buius ꝑtis circa duo inci ſ dit bic queſtio. Dꝛimũ ẽ circa ꝓductionẽ coꝛ poꝛis mulieris ex latere viri.Secundũ eſt cir/ ca ꝓductionẽ ſpñs ſiue anime eiuſdez mulieris. et ꝑ oſequẽs oim̃ aiaꝝ qᷓ ſunt in poſteris.Circa pꝛimũ q; runt᷑ tria. Pꝛimo qᷓrit᷑ vnde mulier foꝛmata fuerit. Scdo qꝗrit᷑ vtrũ ſᷣm ſeminalẽ rõeʒ coꝛpꝰ mulieris in coſta pᷣceſſerit.Lertio querit᷑ quid ſit õm rem ipᷣa ra tio ſeminalis. Queſtio.ſ. e Iñ fuerit ꝓpductum coꝛpus mulieris. Et dicit mgỹ in la.et tractum ẽ de ſecũdo gñ.q mulier foꝛmata ẽ de viro.et non de quacũq; bres de coſta ex qua mu- lier eſt de viro doꝛmiente foꝛmata.et ſic tria tangũ/ tur in foꝛmationeę mulieris.ſcʒ ꝙ facta ẽ de viro.et ð viro doꝛmienteet nõ de quacũq; ꝑte ſed ð coſta ciꝰ ct oſſe. Contra pꝛimũ obꝛ ſic. geñ. . Fecit deus ho/ minẽ ad ima. et ſimili.ſu.maſcu.et fe.crea.eos.Si igi tur deꝰ in pᷣmaria cõditiõe maſculũ et feminã ſimul creauit.nõ vẽ ꝙ; mulierẽ de viro ꝓduxcerit. teʒ ſe xuum diſtinctio ſpectat ad ꝑfectionẽ ſpẽi.ſᷣ alie ſpẽs aialium in qͥbus ẽ diſtinctio ſexuũ ſimul et ſemel p/ ducte ſũt. ̊ ⁊c. ¶ Itẽ qð ſe babet p modũ materialis ad alteꝝ.minus ẽ cõpletũ qᷓ; illud qð ex ipᷣo ꝓducit᷑. ſi vir hʒ cõpletionè reſpectu mulieris.nõ mulier S viro. ecõtra ᷣ mliere vir ꝓduci ðbuit Cotr obꝛ ſic. Somnꝰ vel ſopoꝛẽ qͥes aialiũ virtutũ cũ itẽ/ ſione naturalium.ſᷣ in Adã nõ erãt ſenſus fatigati. nec virtutes aiales. vẽ ꝙ ſomnus ille nõ fuerit ade naturalis.ſi g̊ nihil debuit ficri circa Adaʒ niſi quod eius nature cõgrueret.v ꝙ deus in eũ nõ debuit ſo⸗ poꝛẽ mittere vt de coſta eiꝰ ꝓduceret mullcre Core tñ. in ſepatiõe illiꝰ aut fuit aliqua leſio ⁊ afflictio.a Di ſic.O̊ Adam añ paſſus ẽ penã qᷓᷓ cõmitteret cul/ pã.Si nõ.& ita bene potuit fieri de latere vigilantis ſicut ð latere doꝛmiẽtis¶ Itẽ maioꝛi potẽtie atteſta tur ſepare ꝑtè a toto ab homie vigilante ſine doloꝛe q; doꝛmiente.magis igit᷑ eẽt manifeſta dei potẽtia ſi abſq; doloꝛe ꝓduxiſſct mulierẽ de latere Ade vigilã tis ꝙᷓ; cum ꝓduxerit de latere doꝛmientis. Itẽ con⸗ tra rercium obꝛ ſic. Sexꝰ muliebꝛis ẽ infirmioꝛ qᷓ; ſe/ xus virilis ꝑ naturã. de ꝑtibus eius infirmis debu it fieri. nõ g de oſſe ̊ potiꝰ de carne.tẽ in textu po ſtea ſubiungitur. Hoc nũc os ex oſſibus meis. ct ca ro de carne mea.̊ nõ tantũmõ de coſta Ade facta ẽ. ß etiã de carne la en coſta illa erat neceſſaria Ade aut ſuperflua.Si neceſſaria.&̊ debuit alia coſta reddi Ade pꝛo illa.Si ſuperflua. coꝛdus Ade non fuit in pꝛima ſui pꝛoductione ꝑfecte foꝛmatũ.cuʒz ad Uenor ſpectet nihil hr̃e ſuꝑfluuʒ vel diminutum. tem ſi ſuꝑflua erat.g non opoꝛtebat carnẽ reple/ ri ꝓ ea.Eſt igit᷑ qᷓſtio quare mulier de viro.et ſi de vi ro quare magis de doꝛmiẽte qᷓᷓ de vigilãte.et ſi ᷣ doꝛ miẽte quare magis de coſta qᷓ; de carne fuerit pꝛodu aNac pᷣdictoꝝ intelligentiã ẽ notandũ ꝙ cum ſapia dei admirabilis et laudabilis oñdat᷑ in oibus operibꝰ ſuis.potiſſime tñ manifeſtat᷑ in foꝛmatione creature rõnalis.Hoc aũt clarius apparet ſi cõſide/ ret᷑ oꝛdinis cõgruẽt:a.quam ſeruauit diuina ſapien/ tia dũ ꝓduxit mulierẽ ð latere viri. Cõgruũ erat em̃ mulierẽ ſic ð viro ꝓduci.tũ ꝓpter oꝛdis habitudinẽ q̃ attendit᷑ int᷑ virũ et mulierẽ in hũana ſpecie.tũ eti. am pꝓpter habitudinẽ ꝗᷓ attendit᷑ inter ea qui ꝑ virũ et mulierẽ hñt ſignari. Vir em̃ et mulier ſᷣm ſuoꝝ ſe/ xuuʒ et ꝓpꝛietatẽ et naturã ſic facti ſunt vt inuicem cõiungeretur.⁊ ex hoc vnꝰ in altero quictarct᷑.⁊ vnꝰ ab altero ſuſtentaret᷑. Quia igit᷑ foꝛti vinculo et ſin/ gulari mulier cõiũgit᷑ viro.⁊ ccõuerſo.ideo vnꝰ ſexꝰ ꝓductꝰ ẽ de altero.qꝛ vero iſta cõiũctio dat viro qͥe/ tationẽ.iõ ꝓducta ẽ de viro doꝛmiẽte.Rurſus.qꝛ dat mulieri foꝛtitudinẽ et uſetatone hine Eꝙ muli r 2 nificationc etiam du er dicit᷑ eſſe facta ofſe. Et qꝛ in oibus bis ẽ q̃dã eq;/ litas mutue ſocietatis.iõ foꝛmata ẽ mulier ð oſſe nõ quocũq; ſ̃ de coſta et eiꝰ latere.Et ſic ptð quõ modꝰ⸗ formatiõis rñdet ꝓpꝛietatibꝰ illiꝰ mutue cõiũctiõis ꝗᷓẽ inter virũ et mulierẽ ᷣm rẽ. Cõſonat etiã nihilo⸗/ minꝰ his ꝗᷓ ſignãtur ꝑ mulicrẽ et virũ. Per virũ nãa/ q;ʒ et mulierẽ ſignat᷑ deus et aia. xpᷣs et eccleſia.ſupe⸗ rioꝛ poꝛtio rõis et inferioꝛ. Pꝛime ſignificatiõi cõpe/ tit foꝛmatio mulien ex viro ſm modũ pᷣdictũ.Quia em̃ oẽs ſpũs rõnales imediate ꝓducunt᷑ a do tanqᷓ a pᷣmo pᷣncipio et imcdiato.et deus in eis reqͥeſcit et quaſi ſopoꝛat᷑ dum delitic ſue ſũt eẽ cũ falijs hoim. et — rõnalis ſpũs a diuio ſpũ inhab:tãte cõfoꝛtat᷑ ⁊ robo rat᷑.optia cõſonãtia ↄfoꝛmat᷑ ſignũ ſignato ſᷣm ꝙ ꝑ virũ ⁊ mulierẽ ſignificat᷑ deꝰ⁊ aia.Silr coꝛrñdet vᷣm ꝙ; ꝑ virũ et mulierẽ ſignificat᷑ xpᷣus et ecclia. Ecclia em̃ ex xpᷣo foꝛmat᷑.dũ de latere xpᷣi doꝛmiẽtis in cru/ ce ꝓfluxit ſanguis ⁊ aqᷓ.ex qbus in ſacris ecclie redũ dauit efficacia ꝑ q̃ ſacramẽta fundat᷑ ecclia.et ſic vir rñdet xpᷣo.doꝛmitatio rñdet moꝛti. ablo coſte aper/ tioni lateris.Cõcoꝛdat etiã foꝛmatio hec ſignificatio ni. pꝓut ꝑ virũ et mulierẽ ſuꝑioꝛ poꝛtio rõis et inferi⸗ oꝛ hʒ ſignari. Sicut em̃ vir ẽ foꝛtioꝛ ⁊ mulier ẽ infir/ mioꝛ.ſic ſupexioꝛ poꝛtio et inferioꝛ.et ſicut mulier ex viro. ſic inferioꝛ poꝛtio eſt ex conuerſione ſpiritus ad hec inferioꝛa.dum autem ad hec inferioꝛa ↄuer- tit᷑. ceſſat a vigilãtia tẽptationis.⁊ q̊dãmõ efficit᷑ in/ firmioꝛ ſemetipᷣo.et tẽdit ad molliciẽ mulieris/et iõ q̃dãmõ ſepari dicit᷑.et os ei auferri.et exinde mulier foꝛmari.Et ſic pʒ ꝙ magna fuit ↄgruẽtia oꝛdis obꝰ uata in bꝰ foꝛmatiõc mulieris.ſiuei ſe.ſiue in ſigna/ to ꝑ ip̃am. His viſis de facili rũdet᷑ ad obiecta.D? em̃ pᷣmo obꝛ de textu geñ.dð. ꝙ illud dictũ ẽ qtů ad ¶ ꝓductiõcʒ aie ᷣm quã nõ ẽ foꝛmata mulier ex viro. iliud vero qd obz de alijs ſpẽbus pʒ rñſio.nõ em̃ ẽ ſimile ꝓpter legem B ex nihilo.ſicut infra patebit mr̃imonij qᷓ nõ ita attẽdit᷑ in beſtijs ſicut in hõibns. ꝗ illud qð obẽ ꝙ vir ẽ muliere foꝛtioꝛ.dð. q; ma/ Ta minꝰ ẽ nobile qᷓ; illud qð ex eo ꝓducit᷑ ß᷑m id q; ẽ materiale.vir aũt nõ fuit materia mulieris ſm ſe totũ.ᷣ ſᷣm aliqͥd ſui.ſcʒ; ſᷣm coſtã.et iõ q;uis vir ẽ no/ bilioꝛ. potuit tñ ex eiꝰ coſta coꝛpꝰ mulieris foꝛmari. Mã nõ ẽ tãta ꝑfectio in vna coſta viri quãta ẽ i vno coꝛpe mulieris.M ſi qᷓras q̃ᷓre m vir. qᷓᷓ vir de muliere.dð ꝙ hoc aliqñ futuꝝ erat. ſicut in ſcdᷣo Adã ſcʒ xpᷣo.et iõ vt ꝑfecta eent dei oꝑa.debuit eæẽ ſilr et taliter de ſolo viro. Sic em̃ ſunt ipleti ſicut dicit Anb.qᷓtuoꝛ modi eductiõis hõis in eſſe. AUnus q ẽ de viro et muliere quẽ mõ obſcruat natura. Aliꝰ qẽ nec de viro nec de muliere qͥ fuit in ꝓductiõe pꝛi mi hõis.Tercius qͥJ ẽ de viro tm̃.et hic fuit in foꝛma/ tioni Eue. Quartꝰ? qui ẽ de muliere tĩ abſq; viro.⁊ hic fuit in ꝓductiõe xpᷣi de vᷣgine.Tũc aũt magis cõ gruebat mulierẽ educi de viro.vt oñderet᷑ ꝙ vir ca⸗/ put ẽ mulieris.et ꝙ nõ vir ꝓpt᷑ mulierẽ ̊ mulier ꝓ/ pter virũ.et alia plura qᷓ pꝛius tacta ſi unt. 3 B obijciunt᷑ de ſopoꝛatiõe.dð.ꝙ ille ſopoꝛ non fuit ex laſnitudine.ᷣ fuit ex diuia imiſffiõe.ſicut dicit textus. nec tñ fuit cõtra naturã.qꝛ ſi Adã ſtetiſſet eſſet vtiq; in illo ſomnꝰ.non ꝓpter debilitatiõeʒ potẽtie ſenſiti ue.̊ ꝓpter vigoꝛationem ꝑticule vegetatiue.qm̃ et vtrãq; harum viriũ cõtingeret in Adã laſſari.tñ qñ vna ceſſabat ab operatiõe.cõtingebat alterã vigoꝛa/ ri.dũ tota aia contra accũ vniꝰ vtutis itẽqit. Immi/⸗ ſi qras qᷓre magis mulier ð viro d illa qᷓ II 2 „ ſit añt deus ſopoꝛẽ in Adã nõ ppt᷑ boc q; non poſſet ſepare coſtã a vigilate ſine doloꝛe et hoꝛroꝛe.bᷣ ppt᷑ ſignificatiõeʒ.⁊ ꝓpter etiã mẽtis Ade ſubleuatiõcʒ. qꝛ ſicut dicũt ſancti Adã in illo ſopoꝛe młta pᷣuidit. Vñ ſtatim cũñ euigilauit ꝓphetice locutus ẽ. et in h multũ oñdit᷑ dei oipotẽtia q̃ ſic potuit ſepare coſtaʒ. vt natura no amitteret quietẽ ſuã.Ex hoc patẽt illa obiecta de ſopoꝛe. Pꝛimũ nõ valet.qꝛ ibi ñ erat ſom nus ex laſſitudine. Scom ſilr nõ valet. qꝛ nõ ẽ factũ ꝓpter leſionẽ hõis occultãdã.Lerciũ etiã nõ valet. qꝛ ita bene manifeſta ẽ dei potẽtia dũ non excitauit doꝛmiẽtẽ a ſomno.ſicut mãifeſta eẽt ſi foꝛmaſſet eaʒ de latere vigilãtis ſine doloꝛe aliquo. Ad illa qᷓ obij ciunt᷑ ꝙ non debuit fieri de oſſe. dð.ꝙ nõ tãtũmodo mulier facta ẽ de oſſe ſiue de coſta.ſ etiã aliq̃ pticu/ la fuit ſumpta ðe carne Ade. ſicut ſeq̃ns lr̃a innuit. Hoc nũc oſ.et ca.ð car.mea. Magis aũt fit denomi natio ab oſſe.ſiue qꝛ illa fuit ꝑs pᷣncipalioꝛ.ſiue quia vir mulieri confert robur.et mulier ꝑ viri conſoꝛtiũ vigoꝛat᷑.vir aũt ꝑ mulieris cõſoꝛtiũ emollit᷑ et iõ dẽ caro repleta ꝓ coſta.qꝛ vir dat foꝛtitudinẽ ⁊ ſuſcipit infirmitatẽ. ſiue etiã qꝛ coſta illa locũ carnis occupa⸗ bat. nõ em̃ facta fuit in Adã vt in eo maneret. ſᷣ vt ea foꝛmaret᷑ mlicr.Et ſic patẽt illa tria obiecta. Pꝛi/ mũ em̃ nõ valet.qꝛ mulier ⁊ ſi debilis ſit in ſe.tñ a vi ro hʒ roboꝛari.et iõ magis dẽ eẽ facta de coſta qᷓ; de carne. Scdm nõ valet.qꝙ em̃ mulier dẽ eẽ facta de co 10 ſta nõ intelligit᷑ pᷣciſe.ita ꝙ; nõ de carne.Tertiũ non valet.qꝛ ſi illa coſta ſuꝑflua erat Ade inquãtum erat indiuiduũ.erat tũ opoꝛtuna inquãtuʒ erat mulieris pꝛincipiñ.ot iõ reſurget in muliere non in viro.ſicut planiꝰ explicat᷑ in qrto. 5.ij. b Atu mulier foꝛmata ſit de coſta viri m ronẽ ſemi/ nalẽ.Et ꝙ ſic vꝛ pᷣmo ꝑ textũ.Cõſummauit deus die vj.om̃e opus ſun.Si & foꝛmatio mulieris fuit pꝰ di- em ſextũ ſicut ſcriptura innuit.& aliq̃ mõ in illis ope ribus.vj.dieꝝ mulier cõdita fuit.ſᷣ nõ erat niſi in co/ ſta. & in coſta erat vñ fieret mulier. ſᷣ qʒ ſicẽ i aliquo dẽ eẽ in eo ᷣm rõeʒ ſeminalẽ.& geñ.ad lr̃am.Oia q̃ cõſequẽtibus erãt euoluẽda tè/ poꝛibꝰ.pꝛimitꝰ deus ſil creauit cũ faceret mũdũ con ẽAug. vj. ſup ſũmata quidẽ.qm̃ nihil hñt illa in naturis ppꝛijs q/ bus ſuoꝝ tẽpoꝝ curſus agũt.qdð nõ iſtis cauſalit᷑ fa-⸗ ctũ ſit.inchoata aũt.qm̃ quedã erãt ſemia futuroꝛũ. Sſiłr poſtea ꝓducèeda erat. ſemẽ mlien pᷣexiſtebat. Hſ nõ niſi coſta. ̊ ⁊c̃. ¶ Itẽ vir dẽ eẽ imago dei qꝛ ex ip ſo fiunt oẽs hoies ſicut oiĩa ſunt ex deo.ſᷣ nulla crea⸗ tura ẽ ex deo materialit᷑.& ſi recta ẽ aſſimilatio.ne/⸗ ceſſe ẽ ꝙ vir reſpectu mulieris nõ ſolũ hẽat habitudi ex materiali ⁊ actiuo pᷣncipio ẽ ſᷣm rõeʒ ſeminaleʒ.S ⁊c¶ Itẽ vir ꝓductus ẽ de limo et mulier ð viro.aut igit᷑ ẽ maioꝛ habitudo ⁊ cõueniẽtioꝛ coſte ad mulic- rẽ q; viri ad limũ.aut nõ.Si nõ.g nõ magis attinet nẽ pᷣncipij materiał̃ etiã actiui.ᷣ qð eſt ex aliqͥ ſicut mulier viro qᷓ; vir limo.Si ſic. vltra rõcm paſſibił fuit ibi aliquo mõ ratio actiui. ſi & hec ẽ rõ ſemialis. gpparet qꝙ; ſᷣm ròeʒ ſemialẽ ex coſta fuit foꝛmatũ coꝛ pꝰ mulieris.¶ Itẽ cũ deus ꝓduxit coꝛpus mulieris de coſta.aut hoc fuit m naturã.aut ↄtra.Si ſᷣm na turã.cũ natura qͥcquid facit faciat pᷣn rões ſemina-/ les.vẽ ꝙ ſemialit᷑ de coſta mulier ꝓducta ſit. Si con tra naturꝗ. Cõtra. conditoꝛ nature vt dicit Aug. non facit cõtra naturã.et idẽ ſuꝑ geũ.ad lr̃am. Mõ facit deus cõtra cauſas qs bonas cõſtituit. qꝛ cõtra volj ⸗ lfrdalene ebonituonhon cenneura niinnfn Gutictntnnis agtägzeleqe ohnnöct es pöͤſenmns ficnsteigcri⸗ Uian Nſaneo lonon nolengn PCoſlavonarrr ugnorriinu⸗ hoſieiini taciizuegwi Poft oauanecde⸗ ſcioneneatmuce Uitcblaus cua⸗ ſtegaruesi tkel in gener mno Noſtnüfte Mkucinicas minliſöed ſcifnſfütscich roherogiann lifurinnic nngſctinleif ihltr ut wü inni enogfipcdih nliuie emtrt ͤi — den drdri eie unfil hunzii utſoe Eeni Cbiietin Aa aniiſe hcäſöet⸗ dnmnanin lmntſte o Ahi⸗ Wgtöti iainn irfin Mncging lahtüignie brmnirſi manse nonman tnhin) dcisſtiſin kſmnilil nlinniiſfn ecnelmi Ce. N 7 muetard P iosfug)N gicüiig Eir alift jünntinin mg ,e iisallih⸗ hnifnnn. naßaltt. wgn wönlacen iſinind , ikirhhin aöchgifſn tmigöftnt no 1 S ißͤbin⸗ tcopls Wükmmnn 1221. tatẽ ſuã nõ facit.̊ ſi foꝛmatio Eue nõ potuit eẽ con/⸗ tra natura.fuit igit᷑ ſᷣm naturã.ſi hoc fuit.ẽ ſᷣm rõeʒ ſeminalẽ ee ſi ꝓductio illa fuit cõtra naturã.̊ foꝛ matio mulieris fuit miraculuzʒ.ſᷣ Aug.ſupꝑ geñ.ad lit terã dicit ꝙ; deus in reꝝ cõditione nõ vtit᷑ rebus ad miraculũ ſue potẽtie.ſᷣ pᷣm q; ꝓpꝛie cõpetit ipaꝝ reꝝ nature. & ſi miraculũ nõ faciebat.ſᷣ opabatur pᷣm ꝙ; natura exi j lẽ rationẽ ſi eaʒ ꝓduxit ſᷣm exigẽtiã nature.Cõtra. magf dicit in lr̃a et eſt auẽtas Aug. Illa q̃ ſᷣm cãʒ ſe minalẽ fiũt dicunt᷑ naturaliter fieri. quia ita curſus nature homibus inotuit.ſi S ꝓductio mulieris ð co ſta nõ eſt ſm nature curſum. nõ erit ᷣm ſeminaleʒ atiaeRen mgr in lr̃a.coꝛpus mulieris de coſta factũ dẽ eo ſane miraculo q̊ de quinq; panibꝰ quiq; milia hoim ſaturati ſunt.ſ illud nõ fuit ̃ᷣm ſemialeʒ rationẽ. ⁊c ¶ Itẽ boc vi ratione.ſemẽ dicit pᷣncipi⸗ um actiuñ et intrinſecũ.vñ non dicit᷑ ſemen hõis bu moꝛ quicũq;.ſ ille qͥ deciſus eſt a lumbis paternis.ſ in coſta nõ erat vis actiua ad mulieris ꝓductiõeʒ.g nec rõ ſeminalis.¶ Itẽ ſemen bʒ in ſe rõneʒ totius ⁊ ptiũ eius rei qᷓ ex ipo ꝓducitur.vñ Aug.v.ſuꝑ geñ. ad lr̃am. In ſemie omia ꝓducta ſunt et fuerãt pᷣmi⸗ tus.non mole magnitudinis.ſ̊ in potentia cauſali.ſᷣ in coſta illa non erat virtus ad ſingula mẽbꝛa foꝛmã da. nõ erat ibi mulier ſᷣm rationẽ ſeminalẽ. tem impoſſibile ẽ aliquid creſcerep virtutẽ creatã.niſi ꝑ rarefactionẽ.aut appoſitionẽ.ſ̊ coꝛpus mulieris de illa coſta ꝓductũ ẽ q; erat ĩa maius.nõ ꝑ coſte ra refactionẽ.nec extrinſece materie appoſitionẽ. ſicut dicit męr̃ in lr̃a.g̈ pductio illa ex s non fuit bᷣm virtutẽ creature.ſᷣ ſolũ creatricis eẽntie.ſᷣ ſeminalis ratio dicit virtutẽ creatã.nõ em̃ dicunt᷑ in deo res eẽ ſeminaliter.g̊ bec ꝓductio mulieris ex coſta nõ fuit bm ſemiales atones P bᷣm ſemiales rões atten dit᷑ reꝝ ꝓpagatio et generatio.ſᷣ p̃m eductiõeʒ coꝛ/ poꝛis de coſta nõ fit ꝓpagatio in bumana ſpecie.g ꝓductio alicꝰ coꝛꝑis hnani ex coſta nõ eſt pᷣm rõnes ſeminalẽ. ¶ Pꝛopter hocẽ queſtio.cũ mgr dicit aliqᷓ fieri ſm rões cales.aliq ſ̃m rões ſemiales.qᷓ ſit dria inter hec duo.Si tu dicas ꝙ illa fiunt ᷣm rões cau/ ſales qᷓ fiunt m rões incõmutabiles vł eternas. illa hm rões ſeminales q̃ ft pm exigentiã et virtutẽ po tẽtiaꝝ inditaꝝ ipᷣis crcaturis.Obẽ ↄtra hoc ꝑ Aug. dicit em̃ Aug.in vj.ſuꝑ geñ.ad lr̃ajam. Mibil bñt res in naturis ꝓpꝛijs qdð nõ in pꝛimis diebꝰ cãlit᷑ factuzʒ . Et iten. Cauſales ille rones q̃s mundo indidit cũ pꝛimuʒ creauit.quõ inſtitute ſunt merito queri põt. Et paulopoſt. In illis pᷣmis reꝝ cauſis quas mũdo Pꝛimitus creatoꝛ inſeruit.non tm̃ poſuit ꝙ de limo foꝛmaturꝰ? erat bominẽ. ̊ quẽadmodũ ꝓductur⸗. rõnes cauſales nõ dicũt qͥd increatũ ſ creatũ. ¶ Ite⸗ ipe Aug rõnes cauſales q́s dicit inditas pᷣmis rebꝰ. diſtingit contra incõmutabiles rões tã in v.ſuꝑ geñ. ad ſr̃am q; in vj. Querit᷑ etiã qᷓ dꝛia ſit inter rõncs ſemiales et naturales.et vẽ ꝙᷓ nulla.qꝛ Aug. dicit q; ch arboꝛ germinat.de ſemine qͥtidie ẽ ꝓpagatio m rationẽ ſemialem in fi.v.ſup geñ.ſᷣ hboc idẽ ẽ ᷣm rõcʒ naturalẽtem opatio ꝗᷓ eſt a vi ſeminali aut ẽ na⸗ turalis.aut ẽ volũtaria.cũ em̃ non ſit a cauſa ꝑ acci- dens.ct ſit a cauſa creata.neceſſe ẽ ꝙ ſit a natura vel ab intellectu.ß non ẽ ab intellectu. a natura. om̃e lit ſeminalit fit naturalit. Dari ratione cũ natu/ aſit vis ꝓpagatiua.et ꝓpagatio fiar mediãte ſemi — at.vẽ ꝙ mulierẽ ꝓduxerit m ſemina — ne. omne qð fit naturaliter. vẽ fieri ſeminalif. Re. 12. ad pᷣdictoꝝ intelligentiã ẽ notãdũ ꝙ cũ de bis rõni/ bus ſeminalibus egregiꝰ doctoꝛ Aug. in.v.et.vj.ſu⸗ per geñ.ad lr̃am ambigue loquat᷑.et ab ipo potiſſi/ me babemꝰ boꝝ nominũ vſum.nõ ẽ facile int᷑ bhmõi vocabula recte diſtinguere. Ipe em̃ rones cales mõ dicit rebus fuiſſe inſertas.mõ dicit q;tum ad aliqua in diuina volũtate fuiſſe ſeruatas.poſſumꝰ tñ quan tum ẽ de vi vocabuli dr̃iaʒ aſſignare in hunc modũ. Cauſa em̃ cõis ẽ ad pᷣncipiũ intrinſecũ et extrinſecũ. ſimilit᷑ et ratio calis qᷓtum ẽ de vi nomis.ſemẽ vero dicit ᷣncipium intrinſecũ.et ita rõ cauſalis ſe exten- dit ad rões creatas.quãtũ ᷓ ẽ de vi nomis vnũ ẽ cõo⸗/ mune reſpectu alterius.inquãtũ aũt adinuicẽ diſtin guũt᷑ et cõnumerant᷑.ſic cauſa et cãlis ratio accipit quãtũ ad pᷣncipiũ increatũ.ſemẽ vero et ſemialis rõ ſpectat ad pᷣncipiũ creatũ. Differũt aũt cã ⁊ rõ cãlis. qꝛ cꝗᷓ dicit pᷣucipium ꝓductiuũ.ᷣrõ vero cãlis dicit re gulã dirigentẽ illud pᷣncipiũ in ſua oꝑatione. Silr ꝑ 1 5 bunc modũ differt ſemẽ et rõ ſeminalis. Regula aũt agentis increati ẽ foꝛma exemplaris ſiue ydealis.re⸗ gula vero agentis creati ẽ foꝛma naturalis.et ita rõ/ nes cauſales ſunt foꝛme ydeales ſiue exemplares.ra tiones vero ſeminales ſunt foꝛme naturales.Et ᷣm hoc pʒ ꝙ ratiões cãles et pᷣmoꝛdiales idẽ ſunt re.dif ferẽtes ſola rõne. Pꝛimoꝛdiales em̃ dicunt᷑ ꝑ pꝛiua/ tionẽ pꝛioꝛis.ſᷣ cãꝗles ꝑ poſitionem poſterioꝛis.et pꝛi moꝛdiales inquatũ reſpiciũt deum vt pꝛincipiũ pꝛi/ mũ.cãles inquãtum reſpiciũt deũ vt finẽ vltimũ q̃ ẽ cauſa cãꝝ.Similit᷑ naturales rões et ſemiales re idẽ ſunt.ratione vero differũt.qꝛ em̃ ſemẽ dicit vt ex qᷓ̊. et natura dicit vt a quo.rõ ſeminalis attẽdit᷑ inqua/ tum dirigit potẽtiã nature vt ex aliquo fiat aliquid. naturalis vero vt ab aliquo fiat aliquid. Ael rõ ſe/ minalis reſpicit inchoationẽ et itrinſecam virtuteʒ. quia mouet et oꝑatur ad effectus ꝓductioneʒ.natu ralis vero concernit ꝓducentis ad ꝓductuʒ aſſimi/ lationẽ.et modi agendi aſſuetudinẽ.vñ appꝛopꝛiate loquẽdo cũ magi ex vᷣgis fecerũt ſerpentes.hoc fuit — m rões ſeminales.cuʒ vcro ſerpentes generãt. bo fit pᷣm rões naturales.licet vtreq; naturales et ſemi nales cõgrue dici poſſint. quis effectus fiat m rõnes cauſales aut ſeminales. rñdendũ ẽ ꝙ aut ſicẽ a deo ille effectus ꝙ creatura non hʒ in eo potentiã aliquam.aut ſi habet.hʒ ſolaʒ potentiam obedientie.vtpote cũ mundus ſit de ni/ hilo. vbi nulla ẽ potentia creature.vel cum multi pa nes multiplicãt᷑ ex pane vno.vbi ẽſola potẽtia obe⸗ dientie.et hec fiunt ᷣm rões cãles quas deus ſerua/ uit in ſua voluntate.qꝛ nõ fiunt ſᷣm exigentiã creati re. ſᷣm exigẽtiaʒ diſpoſitiõis eterne.Si aũt ſic ꝓdu citur effectus ꝙ ẽ in potẽtia nature.non ſolũ obediẽ tie.ſᷣ etiã potentie ad actũ ꝓducere.ſic dicit᷑ fieri ſpᷣm rõnes ſeminales.ſicut ptʒ cũ hõ generat᷑ ex homine. vł arboꝛ ex arboꝛe. Sed attẽdendũ ẽ ꝙ illa potẽtia nature ad effectus iſtos aut ẽ ꝓpinqua ⁊ ſufficiens. ſicut ẽ in ſemine deciſio a lũbis ad generationẽ bũa⸗ ni coꝛpoꝛis.et ſic dicit᷑ ꝓpꝛie habere in ſe rõcʒ ſemia/⸗ lem. Aut ẽ remota et inſufficiẽs.ſicut ẽ in pane vłin alimẽto vt ex eo fiat hõ.et ſic minus ꝓpꝛie dicit᷑ eſſe ibi rõ ſeminalis. Mõ em̃ dicit᷑ in pane eẽ ratio ſemia lis reſpectu hõis ꝓducẽdi.niſi valde large accipiat᷑. Oð at ẽ ſc in remota diſpõe reſpectu eſtectꝰ. aut ꝑ⸗ ducit᷑ ad illũ effectũ mediãtibꝰ illis ad qᷓ bcbae oꝛcli⸗ WM igit᷑ querit᷑ vtrũ ali/ iꝗ . et ſucceſſtue in maria generatiõe. ſilr et dat vitnũ l9 ilini nẽ imediatũ. aut mediate. Si mecdlate .tũc põt dici effectus ille ſit õm rõez ſeminalẽ.vtpote ſi panis co ꝙᷓ tñ cecũ reducit ad viſuʒ.nec moꝛtuũ ad vitq. Si ntonn medat᷑ et digerat᷑ et cõuertat᷑ in humoꝛẽ.et poſtmo/ den ſua virtute h elnceruegllricero Aec a ilumn dvu in lübis ouertat in ſemẽ veinde in boies. Si t tuat. et moxuo vitã tũc dici facere cõtra naturi n imediate ꝑducat᷑ ad effectũ.vtpote ſi de pane ſtatim cotra ſolitũ curſuʒ nature.et tũc dicit᷑ miraculũ D gtgnent foꝛmaret᷑ coꝛpꝰ hõis.ſic nullo mõ dicit᷑ eẽ factũ im vero deꝰ facit aliqͥd cuiꝰ ſile natura facere non öter . fumtd rões ſemiales v hᷣm rões cãles. qᷓ;uis em̃ ibi eẽt alii’ ad qð natura nõ bʒ oꝛdinẽ ſᷣm ppꝛiã vᷣtutẽ ſient = ungaitt potẽtia actiua ad boc ꝙ inde fieret coꝛpus ꝑ multa deꝰ factus ẽ hõ vel qñ coꝛpꝰ moꝛtale factũ ẽ glo n niftgieſ intermedia. tñ ꝙ imediate fieret hoc hũit in ſola He⸗ ſum. tũc facit ſupꝛa naturã.⁊ illud opꝰ ꝓ e leten inug nit tẽtia obediẽtie.Cũ querit᷑ vtꝝ coꝛpꝰ mulieris fue 2nirabile.nõ miraculũ.Oñ i git in dpibns * ur. img tilin rit in coſta ſeminałr. v. ꝙ ſi ꝓpꝛie accipiat᷑ rõ ſemi nature reꝝ nondũ erãt cõdite. nec curſus ea dderer⸗ uitins nalis.nõ. Si aũñt accipiat᷑ large ꝓ quacũq; potentia minati.iõ tã in ꝓductiõe mulieris ex coſta vin ï i . maalusht actiua exñte in materia. ſic pᷣt dici in coſta rõ ſemina ꝓductione aliaꝝ reꝝ oꝑabat᷑ ſupꝛa naturã.nõ in If — lis. Rurſus ſi querat᷑ vtruʒ mulier facta ſit de coſta et iõ oꝑa illa mirabilia non miracla dici debebit Et mn ſi Em roes ſemialcs.rñũdendũ ẽ ꝙ nõ.qꝛ coſta reſpectu boc ptʒ m̃ſio ad vltimũ obiectũ.qꝛ non fuit ppꝛi uſ ie talis modi ꝓducẽdi.et reſpectu tãti coꝛpis ex ea foꝛ cõtra naturã.nec ẽ miraculũ dicendu. Patet eiz re⸗ ni gſt mandi abſqʒ additione nõ habuit niſi ſolã potẽtiam ſpõſio ad illud qd ↄſueuit q̃ri q̃ dr̃ia ẽ inter mire ⸗ immmt Oobediẽtie.vñ concedẽde ſunt rõnes ad hoc inducte. lIi et mirabile.et in qᷓ differt facere aliqͥd cõtran in 1 mant 15 ¶ Ad illud aũt qd pᷣmo obꝛ in cõtrariũ ꝙ nibil no rã et ſupꝛa. Poſtremo qliter ven ẽ ꝙ; Pranthi act ane enan uñ fecit deus vltra diẽ ſextũ. dð. ꝙ illud argumẽtum cotra natura.et tñ miracula aliq mõ ſunt cõtra nat gibmmr deficit dupix. Duo. qꝛ ct ſi fozmatio muiieris po diẽ ri.· Datet etia ᷓ diia ſit int röen moꝛdiales cales. uthlin ſerxtũ narret᷑.nõ eſt tñ credẽdũ ꝙ tã lõgo tʒe viri foꝛꝛ ſemiales.et naturalas. Duo em̃ pᷣma mẽbꝛa icv. = matio pceſſerit. ꝙ die ſexta de latere vin pꝛoducta maoꝛdiales rões et cãles differũt roe. Gilt duo vitn. ſnene ſit. Illð aũt qð ſubdit᷑ intelligẽdũ ẽ ꝑ recapitulatio ſcʒ rõecs ſemiales et naturales. Duo vero mnénedis lngfͤſen nsẽ. recapitulat em̃ ſcriptura vt addat. Deficit etiem ſcʒ rões cãales ⁊ ſemiales vno mõ ſe hñt ſicut geners ſrnen in boc ꝙᷓ deus nõ dicit᷑ facere nouũ.non ſolũ in ̊ͥ q le et ſpeciale. alio mõ ſi fiat appꝛopꝛiatio.cãles ſũt qᷓ inno oia ꝓducta ſint in rõe ſeminali.̃ qꝛ ꝓducta in ſuo ſi ſeruate ſũt in mẽte diuia. ſemĩales vero ꝗᷓ ũt rebꝰ n iit mili. et hoc neceſſariũ ẽ dicere ꝓpt creationẽ aie q ñ ſerte. Et bincẽ ꝙ Aug.cles rões dicit eẽ rões ad ea r exit in eẽ ſm ſeminalẽ rõeʒ.Et ꝑ hoc ptʒ rñſio ad lſſe qꝗ̃ fiunt miraculoſe et naturaliter. dicit etiã quaſdam ſa quẽs.qꝛ foꝛmatio mulieris nõ fuit de cõſequẽtibus rões cãles in mẽte dinia reſeruatas.qſdã aũt eẽ rcbꝰ lgictanab⸗ ad oꝑa vj.dien.vel ſi fuit. cauſalit dicit᷑ fuiſſe facta. inſertas.vj.ſuꝑ geñ. Et ſic ptʒ ꝙ nulla ẽ ↄtrari 8 mniümmae⸗ qꝛ pceſſit potẽtiã obediẽtie in coſta. vel etiax aliqᷓ rõ “ ptʒ ꝙ nulla e oeraniecas. Eftewänri ſeminalis longiqua. licet ſm illã mulier nõ ſit fama Duenio iij. c uinitüͤſan 16 ta. m potẽtiã diuinã Ad̃ ills ad obꝛ ꝙꝙ vir ẽ ima ¶ Quid ſit ro ſemialis m eentis et c coſtet eñ eẽ foꝛ⸗ ſkäk ii go dei. qꝛ pᷣncipiũ oim̃ hoĩm.ddᷣ.q; nõ ẽ oimoda ſili mã.ẽ qð vtꝝ ſit foꝛma vlis.an ſingulan. Et ꝙ ſit foꝛ tfmiſgant tudo.deus em̃ ẽ pᷣncipiũ ſufficiẽs rſpectu oim. vir ãät ma vlis videt᷑ pᷣmo 1 pbm n. vot de aialb vbe de⸗ fatn nõ ẽ ꝑ ſe pᷣncipiũ ſufficiẽs reſpecu hoĩm. aliqͥ tũ mõ cit ꝙ pꝛiꝰ ẽ eß i;̈ bo. natura pducit foꝛmam ſpẽi ſecrinfn tenet rões pᷣncipij.et hoc facit ad maioꝛẽ expᷣſſonem mecdiãte foꝛma generis.ſ illa ẽ rõ ſemialis medliãte ſeunſikl inmaginis.ad cuiꝰ expſſionẽ aliqͥ mõ plificandã non natura puenit ad vltimũ cõplemẽtũ. rõ ſemialis ſinungi 1 ſolũ facit aſſilatio pfecta.ſ etiã aſſſato modica.d nõ ẽ aliud ꝙᷓ foꝛma vlis. tẽ quãto ẽ aliqͥd ſimpli/ mtinttenr illud qd obẽ ꝙ maioꝛ erat cueniẽtia coſte ad mulie cius tãto pꝛiꝰ.ſ foꝛma qnãto vlioꝛ tãto ſimplicioꝛ.Sẽ nſmiliu rẽ qꝙᷓ limi ad virũ. v ꝙ coſta duplr pt aſidrari. aut tãto pꝛioꝛ. in ꝓceſſu oꝛdinato id q; pꝛiẽ deueni nlwuihe⸗ in ſe.aut inquãtũ fuit ꝑs viri. In ſe quidẽ ita bñ di/ tur ad id qð poſteriꝰẽ g natura poedes ad genera⸗ untmlnlni ſtabat a foꝛmatiõe coꝛpoꝛis mulieris. ſicut limus a tionẽ foꝛme ſingularis puenit ad ibam mediate vli. lnpnnhlnscſe foꝛmatione coꝛpous viri. Si autem cõſideretur in · rõ ſemialis ẽ illa medite qᷓ huenit ad effectũ cople nnaiglmi quãtuzʒ ẽ ꝑs viri.ſic qꝛ vir et mulier ſũt ꝑſone in qui/ tũ.ꝗgᷓ cc. ¶ Itẽ intellectꝰſi verꝰ ẽ intelligit ſicut ẽ in re. iggefmi bus ſᷣt eẽ affnitas et attinẽtia.tal foꝛmatio faciebat alioqͥn ſi nõ m̃det ei ita in re ſicut intelligit falſus ẽ ⁊ rimminen 18 quoddã maius vinculũ attinetie eẽ int virũ ⁊ eilemẽ vanus.ſ tq rönalis phus qᷓ etiã methapbiſicꝰ dicit kunſmmn * tũ tene. ¶ Ad ill qd obẽ q ꝓductio mulieris ᷣ co vẽias extrabi de potẽtia generis. optet ꝙ ita ſit in ſiffnnmmenn ſta nõ fuit ↄtra naturã. d ꝙ dupli dicit᷑ nata. Ano re ſcʒ ꝙ foꝛme minꝰ vles exeãt in eẽ a foꝛmis magis gotetet mõ dicit᷑ natura ofe illud qð cõpetit rei a ſuas natu vlibus. aut cõſideratio logici et pᷣi ẽ oino vana.ꝙ ſi Mhinfingi tali oꝛigine et ſic cõpetit creature vt ex ea ꝓducatur H ẽ incõueniẽs. reſtat q foꝛme vles ſunt ille median- Plamgt onmne qs veꝰ vult. Opꝰ em̃ reſpectu ſui artificis by tibꝰ qͥbus educunt᷑ ſingulares in eẽ.ſ hmði ſut rões ii in ſe potentiã ꝑfecte cũ ꝑ oĩa ſubiacet eiꝰ volũtati.pꝓ ſemiales. ⁊c tẽ foꝛma pticulan dicit ens in actu 4 filltie pter qd dẽ ꝙ ſpns dñi ferebat᷑ ſuꝑ aqs. et ↄtra banc cõpleto.qꝛ nulla p̃t vlterius fieri additio.materia ve funtngen naturꝗ deus nũq́; facit. imo quicqͥd facit de creatu / ro dicit ens oino in potẽtia.ſ inter ens oino ĩ actu ⁊ ſtptn na vm hãc naturà facit.⁊ ᷣm bũc modũ accipiẽdi na oino in potẽtia cadit mediũ ens qd ẽ ptim in actu⁊ ringin cuvziller dcaſtan Efoꝛmata cõtra naturã. Alio prtim in potẽtia. bmõi aũt ẽ foꝛmma vlis qᷓ fſpectu ma titſmn mõ dicit natura Hpaie vis inſita rebꝰ m q́s res na terieẽ ens in actu. reſpectu vlterioꝛis foꝛme ẽ ens in utigi turales ꝑagũt curſus ſuos et motus ſolitos.et H̊ mõ potẽtia.igit᷑ ſi nõ puenit᷑ ab extremo in extremũ niſi reninnigi accipiẽdo naturã aliqñ des facit cötra naturã. aliq̃ p mediũ materia nõ pducit ad acrũ cpleru niſi me iiieſe⸗ ſupꝛa naturã. Tuc facit cotra natur qñ facit alidd diãcibo fonmis vlibe ros ſemiales ſut le meglian kaenune cuiꝰ ſile in natura et a natura ꝓduci bʒ.tñ alio mõ tibꝰ qͥbꝰ puenit᷑ ad actũ cõpletũ. tc. Itẽ ex boie ge ientniti oino diuerſo. vt pty in hoc g naturg dat alicui viſu nerat᷑ hõ nõ aſin?. H at no e niſi ppter aliquã cõne ſüianun ininän inmiisi nni NSd dmhitſregn yrſemnagf iloirt Bdesdateigu nalta datigi rs iuit cgli rs mrüacziͤtrüt⸗ mingln in mguut imn liinſniont lniiffin Pgivititt nniriipli 31, ſ 8 —— — . 9* nistiã ᷓ inter boiez et hoiez. et nõ inter böies ? aſi⸗ nũ.illa ant cõueniẽtia nõ ẽ niſi in foꝛma vlłi. rõ qua re hõ 6 erat bõem ẽ foꝛma vlis.ſᷣ illa ẽ rõ ſemialis. S ⁊c·¶ Itẽ boc vꝛ ꝑ deductiõeʒ ad ipoſſibile. ex eo in cipit generatio in qd terminat᷑ coꝛruptio.et ecõuer/ ſo. ſi igit᷑ natura nibil ꝓducit ex nibilo. coꝛruptione naturali nulla foꝛma naturalis cedit in nibil.cũ igit eyv aere fit ignis.foꝛma aeris nõ coꝛrumpit᷑ in nibil. nec materia. qꝛ materia nõ erat aliqͥd de eẽntia ipᷣiꝰ foꝛme.coꝛrũpit᷑ & in aliquã foꝛmã.illa g̊ foꝛma aut ẽ vlis.aut ſingularis.Si ſingular.aut g ẽ foꝛma ignis gut foꝛma alia ab igne. Mõ alia ab igne.qꝛ in igne ge nexrato nõ ſũt due foꝛme ſingulares ſ̊ vna tm̃. Si ẽ fonma ignis. foꝛma aeris ⁊ ignis ſũt vna foꝛma nu mero.qð ẽ ipoſſibile. Reſtat igit᷑ cuʒ nõ poſſit eẽ foꝛ/ ma ſingularis ꝙ ſit foꝛma vlis.ſi g̊ bʒ incipi genera⸗ tio ad qd terminat᷑ coꝛruptio.generatio vuiuſcuiuſ qʒ rei naturalis incipit a foꝛma vli.ſed a quo genera tio incipit ẽ generatio ſemialis.g generatio ſemialis nõ ẽ alið qᷓ; Pamna vlis ? öͤtra p , in li.& aia. Ani uerſale aut nihil ẽ aut poſteriꝰ.⁊c.ᷣ rõ ſemialł ſp pꝛi oꝛẽᷓ. rõ ſemialis nõ pᷣt eẽ foꝛma vlis. mialis no tẽ vleẽ ſp ct vbiq;.ſ̊ rõ ſemialis reſpicit hãc materiã in q̃ fun/ dat᷑ detcrmiate.g rõ ſeminalis nõ pᷣt eẽ foꝛma vlis. ¶ Ntẽ rõ ſeminalis non pᷣ̃dicat᷑de eo cuiꝰ ẽ ſeminalis rõ.nõ cm̃ pᷣt dici ꝙ hõ ſit ſemẽ.vel ꝙ coꝛpus hõis ſit embꝛio.ſᷣ vle pᷣdicat᷑ de ſingulari.g rõ ſemialis nõ pt eẽ foꝛma vlis. Itẽ ois opatio nature terminat᷑ ad hoc aliquid.et ẽ circa boc aliqͥd. hoc aliqͥd autẽ dicit foꝛmã cũ materia.vle aũt dicit foꝛmam tm̃.g foꝛma vlis hm c; bwoi nec ẽ oꝑatiõis pᷣncipiũ.nec ẽ oꝑatio nis tmin & rõ ſemialis nõ pᷣt eẽ foꝛma vlis⸗ ſecei:Si foꝛmã generis.g in hõie ẽ ratio ſemialł re 4 l ſtit in materia qᷓ; ſit res cõpleta in actu.& añ erit foꝛ/ ma hũanitatis in mã qᷓ ſit res cõpleta. hᷣ ẽ falſuʒ non intelligibile ꝙ foꝛma hũanitatis ſit in aliqͥ et illl non ſit res cõpleta. non ẽ ponere ꝙ foꝛma vlis di⸗ cat rationem ſeminalem¶ Item ſi foꝛma vlis reſpe⸗ ctu particularis eſſet ratio ſeminalis.cuʒ g bec albe do dicat ſingularem foꝛmam. et albedo dicat foꝛmã ſpeciei.et coloꝛ foꝛmã generis.ct qualitas ſenſibilis adhuc foꝛmam ſupꝑioꝛis generis.et qualitas coꝛpa/ lis adpuc foꝛmam magis vleʒ.et qualitas adbuc foꝛ mã vliſſimam.tunc natura in ꝓductione huius al/ bedinis pueniret mediantibus omnibus pᷣdictis.er go pꝛius faceret qualitatẽ q; qualitatez coꝛpalem.et qualitatem coꝛpoꝛalem pꝛius qᷓ; qualitateʒ ſenſibilẽ. et qualitatem ſenſibilem pꝛius qᷓ; coloꝛeʒ.quod non 20 eſt intelligibile. ¶/Rad pꝛedictoꝛum intelligentiam eſt notandum ꝙ cum ſatis conſtet rationem ſemina lem eſſe potentiam actiuam inditam materie.et illã potentiam actiuam conſtet eſſe eſſentiam foꝛme. cu,ʒ ex ea fiat foꝛma mediante opatione nature que non pꝛoducit aliquid ex nibilo.ſatis rationabiliter poni/ tur ꝙ ratio ſeminalis eſt eſſentia foꝛme pꝛoducẽde. differens ab illa ᷣm eſſe completum et incompletũ. ſiue m eẽ in potẽtia et eẽ in actu. Atꝝ ãt illa foꝛma ſiue potẽtia actiua quã dicimꝰ rõʒ ſemialẽ ſit foꝛma vlis h̊ nõ ẽ ita planũ.diuerſi em̃ ſũt mõi dicẽdi ſᷣm di uerſas poſitiões qᷓs hñt diuerſi de foꝛma vli. Qui⸗ dã em dicere voluerũt ꝙ cũ vlia nõ ſint fictiões rea/ Cuius ſignum ꝑ ſe.ᷣ rõ ſemialis dicit opatiõis pncipiũ. “ l fe 1 Gesi rõ ſemial vicit foꝛmã vleʒ. aut igit᷑ foꝛmã generis.aut foꝛmaʒ pectu aſini. Si foꝛmã ſpẽi. bũanitas ẽ ratio ſemia is huiꝰ hõis.ſ illud ẽ ratio ſemialis alicꝰ qd añ pᷣexvi — liter et em veritatem non ſol ſint in anima ſec eti in natura.et quia omne quod eſt i natura habet fun dari in materia.tam foꝛme vles q; ſingulares in ma gularis per abſtractionem a materia et concretio/ teria habent eſſe. et ita non differut foꝛma vlis et ſin neʒ in materia.ſed differũt ꝑ additioneʒ vnius ad al teram.et per mags completuʒ et minus completũ. .quia in cooꝛdinatione generuʒ et ſpecieꝝ foꝛma ſpeciei eſt cõpletiſſima et compoſitiſfſi ma.foꝛma vero generis reſpectu illius eſt ens in po/ tentia.et ſic magis in actu ꝑ differentiam ſibi addi/ tam. et ita cum ratio ſeminalis dicat foꝛmam ratiõe incompꝑleta. dixerũt nihil aliud eſſe rationẽ ſemina/ lem q; foꝛmaʒ vlem. Hec autem poſitio pꝑuipenden- da non eſt. magnoꝛꝝ enim eſt et concoꝛs eſſe videt᷑ et aucti.et rationi.et ſenſui. Autoꝛitati.quia ipe comen tatoꝛ dicit ſuꝑ metha.in.c.qñ autem in fundamẽto. foꝛma ſuſcipit foꝛmas ſingulares mediantibꝰ foꝛ⸗ mis vlibꝰ. Roi etiã ↄcoꝛdat.qꝛ cũ ſingłare dicat ens in actu.et materia ens in potẽtia.et foꝛma vlis qͥdã/ mõ dicat ens in actu ⁊ qͥdãmõ in potẽtia.rectũ vẽ et ↄgruũ ꝙ materia ꝑducat᷑ ad foꝛmã cõpletã mediã/ tibꝰ foꝛmis vlibꝰ. Sẽſui etiã cõcoꝛdat.qꝛ ſicut vult ph̊ᷣus in pᷣncipio phicoꝝ. Pꝛogreſſus nr̃e cognitio/ nis aſſilat᷑ ꝓgreſſui nature in ſua oꝑatiõe.ſᷣ nobis in nata ẽ via ab vlioꝛibꝰ ad minꝰ vlia.& ↄſilit᷑ erit in na tura.Si q̃ͥs ãt poſitiõcʒ hãc ſuſtinere velit.poterit ð cliare rões ad oppoſitũ adductas.dicens ꝙ loqᷓnt᷑ & vli p̃m ꝙ bʒ e abſtractũ in aia. et ſic pᷣdicte poſitioni nõ obuiãt Alioꝝ vᷣo poſitio ẽ ꝙ vle foꝛma ẽc. nõ q̃ᷓ libet foꝛma ꝓpꝛie vle ẽ.eſt em̃ foꝛma ptis ⁊ foꝛma to tiꝰ.et vłe nõ ẽ foꝛma ꝑtis.ſ̊ foꝛma totiꝰ. AHia em̃ ñ dẽ 21 eẽ vle reſpectu vniꝰ bõis ſ potiꝰ hõ. Illã ãt dicũt e foꝛmã totiꝰ.q̃ qͥdẽ dat eẽ toti.⁊ H̊ dꝛ eẽntia rci.qꝛ to/⸗ tũ eẽ cõplectit᷑.⁊ hãc foꝛmã cõſiderat methaphiſicꝰ. foꝛmaʒ vo ꝑtis q̃ in genere nõ bʒ eẽ niſi ꝑ reductiõʒ nõ ẽ dicere ꝓpꝛie vlłez. pᷣt tñ dici aliq̊ mõ vlis vadica tiõe. cũ illa ẽ idns ad mita q pñt fieri ex ipᷣa.ſicut ca dẽ eẽ vlis qꝛ pᷣt in mlta.et ſic illa potẽtia actiua q̃ ẽ in mã q̃ dicebat᷑ rõ ſemiałp̃ᷣt dici vlis.ñ ppe vᷣm ꝙ vle ↄſiderat᷑ a methaphiſico. large vt dicat qndã pᷣnci pij indr̃iaʒ quã etiã oſiderat phᷣs.et h poſitõ magno rũ ẽ et młtoꝝ.et mag eã appꝛobat via cõis.nec ime rito.qꝛ cõcoꝛdat rõi.auẽti.⁊ ſenſui.Rõi qͥdẽ.qꝛ necei ſeẽ ponere vles foꝛmas ꝓpt᷑ cognitiõeʒ ⁊ pᷣdicatõis vnionẽ.ſi igit᷑ nõ ẽ itegra cognitio niſi totũ eẽ rei co/ gnoſcat᷑.et ñ ẽ cognitio niſi ꝑ foꝛmã.neceſſe ẽ aliquã oꝛmam eſſe q̃ cõplectat᷑ totũ eſſe. hanc añnt dicimꝰ eſſentiam. et hec eſt vlis foꝛma vt dicit Auicenna Dicit em̃ ꝙ eẽntia nibil aliud eſt q; qdditas rei vlis. Silr nõ ẽ vera vniuocatio niſi qñ aliqᷓ in vna foꝛma 22 cõmuni realit᷑ aſſimilant᷑ ꝗqᷓ ipᷣis eẽntialit᷑ p̃ᷣdica᷑. foꝛma aũt in qua plura aſſilant᷑ nõ pᷣt eẽ niſi foꝛma vlis.q̃ vero eẽntialit᷑ pᷣdicat᷑ de illis nõ pᷣt eẽ uiſi foꝛ⸗ ma totũ cõplectẽs.Foꝛma igit᷑ vlis nõ ẽ aliud qᷓ; foꝛ ma totius.q̃ cũ de ſe nata ſit eẽ in multis vlis ẽ.pti/ culat᷑ ant non ꝑ additiõez vlterioꝛis foꝛne. ꝑ coiũ/ ctionẽ ſui cũ materia.ex qua cõiũctione materia ap/ pꝛopaat ſibi foꝛmã ⁊ foꝛma materiã.ſiẽ dictũ ẽ ſupꝛa. Et qꝛ nunqᷓ; ẽ foꝛma hec ſeꝑata a materia.nũqᷓ; ẽ foꝛ ma vlis ſine ꝑticulari.q;uis autem vnũ non ſit ſine altero.differt tñ vnũ ab altero. q́;uis em̃ albedo nõ oſſit eẽ ſine coꝛpe.differt tñ a coꝛpe.vnde iſeparabi Heiano vonitientatéomnimodi Aconditetian bec poſitio auẽti.dicit em̃ phᷣus ꝙ cuz dico celũ dico Li. foꝛmã.cũ dico boc celũ dico materiã. indiuiduũ ſu per foꝛmã vlłem nõ addit aliquã foꝛmã ſed ſolũ ma/ teriã. Dicit em̃ Boetiꝰ.ꝙ ſpẽs ẽ totũ eẽ indiuidui.& foꝛma vlis ꝗᷓ ẽ ſpẽs eſt foꝛma totius qꝗᷓ cõplectit᷑ totũ cẽ. et qᷓ ẽ ſufficiens ratio cognoſcendi ꝙᷓtum ad eẽ ſſᷣ ſtãtiale. et hoc melius tactũ ẽ ſupꝛa di.iij: Concoꝛdat etiã ſenſui.alius eſt em̃ oꝛdo et modus in egreſſu ſpe cieꝝ a genere.⁊ in eductiõe foꝛmaꝝ de potẽtia mate rie. Maturał em̃ dicit ꝙ materia pꝛiꝰ ſuſcipit foꝛmã ełarem.⁊ mediãte illa venit ad foꝛmã mixtiõis.⁊ me diãte illa venit ad foꝛmã cõpletionis.qꝛ cõſiderat il/ lã potẽtiã materie ᷣm quã ꝑ oꝑatiõeʒ nat᷑e bʒ ĩ effe ctũ ꝓdire. Methaphiſicus vo qͥ cõſiderat vles foꝛ/ mas ſine eẽntia in qͥbꝰ res ſingulares hñt aſſuari po nit magis vle et minus.ſᷣm ꝙ plura vel paucioꝛa ha bẽt aſſilari in illo. et illud in qͥ eſt pꝛia afſimilatio di/ cit eẽ genus generaliſſimũ.illud vero in quo ẽ ꝑfecta affilatio dicit eẽ ſpẽm ſpecialiſſmã. et ꝓpterea dicit ſpeciẽ addere ad genus.et hoc totũ inuenit in re.tdi cit etiã genus ſimplicius ſpᷣe in pluribꝰ reꝑiri.⁊ hinc Eẽ ꝙ genus in aliqͥ aſſilat᷑ deo mag qᷓ; ſpẽs in aliqͥ ecõ uerſo.Deꝰ em̃ qꝛ nobiliſſimꝰ ẽ in fine totius nobili/ tatis.ſimul hʒ in ſe oẽm ꝑfectionẽ. ita ꝙ ipᷣe ẽ ſimpli ciſſimus et oino incoꝛruptibilis. Eſt etiã ꝑfectꝰ ⁊ in oĩmoda actualitate cõſtitutꝰ.creatura vᷣo vᷣm ꝙ põt ſemiplene aſſilat᷑ deo.et quãtũ ad rõeʒ ſimplicitatis et incoꝛruptibilitatis magis aſſiłlat᷑ ei qd ẽ mag vle. quãtuz ad rõez actualitatis mag aſfiłlat᷑ minus vle. Darũ qt duaꝝ poſitionũ q̃ ſit ꝓbabilioꝛ ⁊ verioꝛ dif ficile ẽ videre ſtanti in ipᷣa cõi cõſideratione.deſcen/ dẽti vero ad ꝑticulares oꝑationes nature videbitur cõſideratio phᷣi ⁊ methapbiſici diuerſificari.nec poſ/ ſe bñ ſimul ſibi coꝛrñdere.alit᷑ em̃ diffinit᷑ albedo..ſi⸗ cut pꝛius tactũ cẽ.aliter a natura ꝓducit᷑. Diffinitur em̃ ꝑ genus ſuũ qð ẽ coloꝛ.et coloꝛ ꝑ genus ſuꝑius. et ſic vſq; ad ſummũ generis ſui.S̊ natura in ꝓducẽ do ñ ſeruat bũc oꝛdinẽ.ſᷣ ſic ꝓducit᷑ albedo ſicut exi/ git oꝑatio qualitatũ elariuʒ cũ virtute lumis.et ido poſitio vltimo dicta cõioꝛ eſt et intelligibilioꝛ ⁊ ſen/ ſui vicinioꝛ.Hãc igitur iuxta viã cõmunẽ ſuſtinẽdo rñdere poſſumꝰ ad qõnem ꝓpoſitã.ꝙ ſi foꝛma vlis dicatur ꝓpꝛie ᷣm quã res eſt oꝛdinabilis in genere quã methaphiſicꝰ bʒ cõſiderare.ratio ſeminalis nõ eſt foꝛma vlis.Si autẽ dicat᷑ foꝛma vlis foꝛma exñs Fm cẽ incõpletũ in materia.et indifferens ct poſſibił ad multa ꝓducẽda.ſic põt dici ratio ſeminalis foꝛ/ ma vlis.Et ſᷣm hoc ꝑʒ rñſio ad obiecta qtũ ad vtrã q; ꝑtem. Ratiões em̃ qᷓ ꝓbãt ꝙ rõ ſeminalis non ſit foꝛma vlis loquũt᷑ de Fis ponetgeisen vero ad op/ poſitũ adducte loquũt᷑ oꝛma vli m aliã acceptio neym. ᷣm quã foꝛma vlis dicit᷑ quecunq; foꝛma exñs 24 25 26 dαaut nunq, uin ſit indiuidu. in potentia.ſiue ſit foꝛma totius.ſiue ſit foꝛma ꝑtis. et hoc patet diſcurrẽdo ꝑ ſingula.¶ Mam illud qð pᷣ mo obijcit ꝙ; pꝛius ẽ animal qᷓ; hõ.non cogit ꝙ rõ ſe/ minalis ſit foꝛma vlis ꝓpꝛie dicta.nã hõ et aial et qᷓ/ cunq; alia vlis foꝛma nõ dicit᷑ eẽ niſi ꝑ eductiõeʒ ali cuius ſingularis.vũ autoꝛ.vj.pᷣncipioꝝ dicit ꝙꝙ natu ra in his occulte oꝑati Ad illud qdð obijcit vle eſt ſimplicius pʒ rñſio.verũ ẽ em̃ ꝙ vle eſt ſimpliciꝰ ᷣm cam viã ſᷣm quã hʒ cooꝛdinationẽ ad id qð eſt minꝰ vle.ſcʒ ſᷣm eẽ diffinitiuũ.ſᷣm aũt viã generatiõis non hʒ cooꝛdinatiõeʒ.niſi ſolũ ꝑ accidens. accidit em̃ ꝙ operationẽ nature pꝛius ſit aliqũ genꝰ qᷓ; ſpẽs. ſpe dills qò ob; — p cõſiderationi phᷣice aliquid rñdet in re d. q; ven e. vera em et realis ẽ ſilitudo inter petrũ et paulũ.et ita neceſſe eſt ponere aliquid terciuʒ in quo aſſilant᷑. ſimilit᷑ inter bõieʒ et aſinũ realis ẽ ſimilitudo. et io cõſideratio phᷣica nõ ẽ vana.nec tñ optet ita eẽntias rerum pꝛodud ſicut hñt cognoſci. ſuſficit em̃ ꝙ ſic ſe habeãt ad eẽ ſicut ſe bñt ad cognitioneʒ. ſᷣ nõ optet ꝙ ſic ſe habeãt ad ꝓductionẽ.i⸗ ma ꝑticularis dicit ens in actu cõpleto. dʒ. qꝙ illud quo mediãte ꝑuenit᷑ ab ente in potẽtiã ad eẽ cõple/ tũ eſt quodãmõ ens in actu. quodãmõ in potentia.Gᷣ B nõ ẽ quocũq; mõ ens in potentia. illud qdð bʒ oꝛ⸗ dinationẽ ad hoc.et hoc eſt potẽtia materie actiua. que rõeʒ vlis nõ hʒ cũ ſit foꝛma ꝑticularis quis ſit q̊ dãmõ in actu.qdãmõ in potentia⸗ Aanud q obꝛ 2 ꝓ bomo generat hõieʒ nõ aſinũ.dð. ꝙ boc nõ ẽ ꝓpt oꝛmã bũanitatis.ſᷣ hoc ẽ ꝓpt᷑ vim dataʒ illi nature ad ꝓducendũ ſui ſiteAa⸗ em̃ ꝙ potẽtia illa actiua nõ ẽ foꝛma ſingularis nec ig nis nec aeris.ſ ẽ indrns ad vtrũq;.et iò ex illa q̃libet eaꝝ põt educi.et in illã q̃libet eaꝝ bʒ reſolui.⁊illa di ci pᷣt rõ ſeminalis. vltimũ pʒ rñſio.concedo Skucte qᷓritur ſcdᷣo articulo ſcʒ de pꝛo ductiõe aie ipᷣius euc.et ꝑ ↄſequẽs ois alteriꝰ adie ab aia Ade.Et circa boc tria q̃runt᷑. Pꝛi/ mũ ẽ vtꝝ aie oim hõim ſint vna ſuba vl diuerſe. Se⸗ cũdo dato ꝙ diuerſe.q̃rit᷑ vtꝝ ſil vł ſucceſſiue ſint in eſſe ꝓducte.Tercio dato ſucceſſiue.q̃ritur vtrum gia ſit ex traduce. Sr d irca quã ſic ꝓcedit᷑ ⁊ oñdit᷑ ꝙ aie omniũ hõiʒ ſint vna aĩa nũero nõ diuerſe.Omne ꝙ indiuiduatur et multiplicat᷑ ad alteriꝰ multiplicatiõeʒ et indiuidua⸗ tionẽ ſubalit᷑ dependet ab illo.ſᷣ aia intellectiua non depẽdet ſupᷣaliter a coꝛpe.cũ poſſit eẽ ſubalit᷑ ſine il⸗ lo. non indiuiduat᷑ nec multiplicat᷑ ̃ᷣm indiuidua — in cõplexiõe ⁊ nat᷑a duoꝝ hoĩm coꝛpa qᷓ eiuſdẽ coꝛ⸗ poꝛis mẽbꝛa diuerſa.vt caro mea carni tue.qᷓ; os me um carni mee.ꝗ ſi aia vna põt eẽ viuificatiua diuer⸗/ ſoꝝ mẽbꝛoꝝ vniꝰ coꝛpis.ita ꝙ i illa mẽbꝛa diuerſas hʒ ifluẽtias pᷣm eoꝝ diſpões varias.vẽ multofoꝛtius ꝙ vna aia poſſit eẽ ꝑfectio duoꝝ coꝛpoꝝ ſibi ſimiliũ. ¶ Gtẽ mitiplicatio ĩ indiuiduis eiuſdẽ ſpẽi attẽdit᷑ p- tionẽ coꝛpis vel multig lcntiez gius aſſilant̃ pter cõſeruatiõeʒ.vt ꝑpetuet᷑ eẽ in pluribꝰ qð nõ po terat ꝑpetuari in vno.ſᷣ aia rõnalis ẽ icoꝛruptibil.ſiẽ infra patebit. vẽ ꝙ in ea nõ ſit multiplicatio ᷣm nu meꝝ.igit᷑ in diuerſis hõibꝰ ñ nũerat᷑.ſ ẽ eadẽ nũero. eri aia itellectiua indiuiduaret᷑ ſm coꝛpꝰ.ꝑ cõſe quẽs qð reciꝑet᷑ in illa indiuiduaret᷑ ſᷣm exigẽtiã coꝛ ꝑpis.ſᷣ aia itellectiua ſuſcipit foꝛmã vlez vt ẽ vlis.ẽ ſi foꝛma exñs in aia nõ idiuiduat᷑.pari rõe nec aia ꝓut ẽ in hoc ae idiuiduari pᷣt ¶ Rtẽ ad boc ꝙ aia rõna lis aliq̃d itelligat.neceſſe ẽ ꝙ ex ſe ĩtelligẽte et intelle cto fiat vnũ.ſᷣ ↄtingit aias diuerſoꝝ hoim oino ideʒ itelligere. ↄtingit vnũ et idẽ eis vniri. q̃cũq; vni ⁊ cidẽ ſũt eadẽ.inter ſe ſũt eadẽ aie pluriũ boim ſunt vna et eadẽ ſuba nũero. Itẽ actꝰ et officiũ ſube ſpi/ ritualẽ regere ⁊ mouere ſubaʒ coꝛpaleʒ. g ſi nibil eſt ocioſuzʒ in natura.nũꝙ; ẽ ponere ſubazʒ ſpnalẽ q̃ non moucat coꝛꝑalẽ.ſ ſi diuerſe eẽnt ſube in diuerſis ho mibꝰ.cũ ↄtigit eas ſeꝑari a coꝛpibꝰ ꝓpꝛijs. Sbenge⸗ ret eas aliq ab actu ceſſare.et ita ocioſas eẽ.ꝙ ſi ẽ incõueniẽs.i⸗ Sucniẽs ẽ plłes hõies diuerſas animas rõnales bielEot a. ſicut dicit phs. ꝓpꝛiꝰ actus bz illð qd obẽ ꝙ foꝛ/ 27 29 i naritit eceſtietofn itdiuctstes⸗ ſripoſtbierc toͦcenpcin ſtiſzprbnsp⸗ Neporümmnct nüchenocint Nigptarigfber Fifcifaucänan iveiclinin ind nioſetütec⸗⸗ ſtriguradir ſchaliſutinba Petögcnitudbet Ullefent fni⸗ Errücrstttto ſthiünnain niiotäcignd Noitfelacpung GciRicrund bigaticeitche fonofnt Piug⸗ ſdeaida dln Nnübiumn gorn Cintlai giiß lloitciſcgd bulnnisfomse hiſtriſinn nblsgtonti⸗ Waiß Gie ſſonwrisngi ſfenennrn 1 Punſtgunb nſibſſictg ſlkicſtiti arſirin ,) guem ii nmeg mnden⸗ Nicgigciai inuindang ſtaiſitinl Reisti ncaiſign/ manaege ninietin iil nau dirt⸗ nis fituintns cyr iinii⸗ nimgfi⸗ iimnpptlſ Mianſnn giadiin uett nifnei kuang ubeg uit :nntui finihiz NTAWʒèʒ fieri in ꝓpꝛia materia.̊ aia rõna ẽ actus ⁊ endeli - chia coꝛpoꝛis humani.ergo cum diuerſa ſunt coꝛꝑa bumana. diuerſe crunt anime rõnales illoꝛum coꝛ poꝛuz bfoctiuc te⸗ pfectiõez et ꝑfectibile neceſſe eſt adin uicez c ſi igit᷑ aia rõnalis eſt perfectio coꝛꝑis hũani. illa aia rõnalis qᷓ ẽ ꝑpfectio iſtius coꝛpis nõ ẽ ꝑfectio alterius coꝛpis.et ita ipoſſibile ẽ ꝙ ꝑficiat aliud coꝛpꝰ¶ Ite ab codẽ eſt eẽ ⁊ eẽ vnũ ſiue eẽ diſtictũ.ſᷣ vnũqðq; hʒ eẽ a ſua pfectiõe.& diſtictiõeʒ.ſi igit᷑ hõ ab hõie diſti/ guit᷑ & et ꝑfectio vnius hõis a ꝑfectiõe alteriꝰ.ſᷣ pfe⸗ ctio hois ᷣm ꝙ; ẽ hõ ẽ ipᷣa aia ronalis.ñ tm̃ bꝛutalis. Sc. tẽ boc ip̃m vꝛ ꝑ dductiõcʒ ad ipoſſibile mul tiplex. Quoꝝ pꝛimũ c.qꝛ ſi eadẽ ſit aia in multis ho/ mibꝰ.cũ vnꝰ ſit ſciẽs alter ignoꝛãs. vnꝰ bonꝰ? alt ma lus.vnꝰetiã odiat alteꝝ.ſeq̃t᷑ tũc ꝙ duo ↄtraria erũt in eodẽ ſubiecto ᷣm numenꝝ et in ca dẽ ꝑte.cũ nõ ha/ beãt diuerſas ꝑtes.et idẽ ipᷣm cõtrariabit᷑ ſibijpi. ſi bocẽ ipoſſibile.reſtat ꝙ ⁊ illud ex qͥ ſequit᷑.ſcʒ vnã et eãdẽ aiazʒ cẽ in pluribꝰ hõibꝰ.itẽ ſi vna et eadeʒ gia ẽ in pluribus pꝰmoꝛtẽ.nihil plus hʒ iuſtus qᷓ; im piꝰ.g bonũ manet irremuneratũ.et malũ ipunitũ.g mũdꝰ ẽ inoꝛdinatꝰ.et deꝰ ẽ iniuſtꝰ.⁊ ſtultus ẽ qͥ facit aliqð bonũ.& ſi hoc ẽ adeo ipoſſibile vt nõ tm̃ ſit cõ/ tra fidẽ ſᷣ etiã cõtra rõcʒ rectã.ipoſſibile ẽ plures ho/ mies eãdẽ aiaz rõnalẽ hre. tẽ ſi vna aia rõnalis ẽ in diuerſis hbõibus.̊ pꝰ moꝛtẽ nõ ẽ magis beatꝰ vnꝰ ꝙᷓᷓ alter.ſi igitur ad btitudinẽ nõ ꝑuenit᷑ niſi ꝑ virtu/ tẽ.et multi ſunt qͥ in hac vita nõ hũt virtutes. mlti ſũt qͥ nõ ꝑueniũt ad btitudinẽ.ſi igi᷑ cadẽ ẽ oim aia. nulli btificant᷑.S fruſtra fctũs ẽ hõ.fruſtra factꝰ ẽ eti/ am totꝰ mũdus.Kt ſi hoc ẽ oino falſuʒ et impiũ. falſũ et iĩpiũ vnã aiaʒ cẽ in pluribꝰ. ad pᷣdictoꝝ intel ligẽtiã ẽ notãdũ ꝙ in hac qõe multi phantes multa dixerũt falſa ct vana.Quidã cm̃ phᷣi cree i ſerũt non ſolũ eãdẽ eẽ aĩaʒ in oibꝰ hõibus. etiã in oibꝰ aiali/ bus.crediderũt cm̃ aiaʒ nõ eẽ aliud qᷓ; deũ.et hꝰ poſi tionis fuit Pitagoꝛas et Varro.ſicut dicit Aug.in li.de ci.dei.de Narrone.Maxie aũt hoc putauerũt de aia huana ꝓpter ſui dignitatẽ et ſpnalitatẽ q;tum ad intellectũ agẽtẽ.qtũ vero ad intellectũ poſſibiles crediderũt eẽ idẽ qdð vle.qꝛ aia põt recipere oĩa.et ita denudata ẽ a foꝛmis oibꝰ.hoc aũt ponere nõ ẽ phia. mãifeſta inſipiẽtia.Cũ em̃ aia ſit variabilis et trãſ/ mutabilis.et bonitatis et malicie ſuſceptibilis.oino de eẽ nõ pᷣt. Cũ iteꝝ ſit foꝛma nobiliſſima int᷑ natu/ rales fonnas dãs actũ et cõplemẽtũ coꝛpi.et diſticta ab alijs foꝛmis naturalibꝰ.yle eẽ non pᷣt. ¶ Atij aũt glit᷑ opinati ſũt ꝙ aia hũana ſiue itellectualis ſᷣm qð intellectualis ẽ.vna ẽ in oibus.nõ ſolũ qᷓ;tũ ad intel/ lectũ agẽtẽ.ᷣ etiã q;tũ ad intellectũ poſfibilẽ.Et rõ q̃ mouit ad hoc ponẽdũ fuit ip̃ius aie imaterialitas et icoꝛruptibilitas.Oꝛ em̃ imaterialis ẽ.et a coꝛpe noen depẽdẽs.p coꝛpꝰ nõ pᷣt indiuiduari.cũ nec ſit coꝛpꝰ nec virtꝰ in coꝛpe vt dicit phᷣs.Cũ ſit icoꝛruptibilis nõ indiget multiplicari.cũ vna nũcro cõſeruari poſ- ſit. Et hec fuit poſitio cõmentatoꝛis.ſuꝑ li.ð aia quã etiã vult iponere Ariſto.et trabere ex vbis ſuis.tum qꝛ ponit mũdũ eternũ.et ita hõies innũerabiles pꝛe/ ceſſerũt.tũ etiã qꝛ ponit ꝙ nulla ſit ſuba ſpnalis q̃ ñ hẽat coꝛpus mouere.ꝙ ſi diuerſe aĩe eẽnt in diuerſis hbõibus. aliqñ ceſſarẽt ab actu mouẽdi cũ ſepãt᷑. eẽnt etiã infinite actu.cij motꝰ celi nõ habucrit pᷣncipiuʒ e ꝓpoꝛtionabilia. nec perfectibile excedit perfectionẽ.nec perfectio ipſuʒ perfectibile. O ſm phᷣm.Ad vitandas aũt obiectiões in ↄtrariũ ad quctas diſtinguit cõmẽtatoꝛ tres pꝑtes in hũana aia. cuius vᷣba ſunt hec ſuꝑ.iij.de aia.Opinãdũ ẽ ꝙ i aia ſunt tres ꝑtes intellectus.qꝝ vna ẽ intellectꝰ recipi/ ens.ſcda aũt efficiẽs.tertia aũt factũ.et due illaꝝ ſũt eterne.ſcʒ agẽs et rcipiẽs.tertia ẽ generabił et coꝛru⸗/ ptibilis. Aniaʒ ãt terciã quã dicit generabilẽ ⁊ coꝛru ptibilẽ vocat intellectũ paſriuũ.et illud dicit ꝙ nibil aliud ẽ q́; imaginatio. Vñ poſtmodũ ſubiñgit. Intel lectus boſſin⸗ E coꝛruptibilis.et abſqʒ hoc nihil intel ligit. Per intellectũ ãt paſſiuũ intelligo vtutẽ imagi nariã.vñ vult dicere.q; ſicut in viſu ẽ coloꝛ.et ẽ lux.?⁊ ẽoculus vidẽs.ſic in intellectu ſe bʒ ꝙ ſpẽs imagina rie ſũt ſicut coloꝛ.intellectꝰ agẽs ẽ ſicut lux.intellectꝰ paſſibilis ẽ ſicut oculꝰ.et ſicut ex curſu illoꝝ triũ effi cit᷑ viſus.ita ex curſu illoꝝ triũ efficit᷑ intellectꝰ.Et ſi cut ex diuerſitate vel defectu coloꝛis cauſat᷑ diuerſi- tas vel defect actus videndi.ſic ex diuerſitate exrñte in ſilitudinibꝰ imaginarijs vel imaginatione cauſat᷑ diuerſitas in intellectu pluriũ.et defectꝰ etiã actꝰ in/ telligẽdi in eodẽ hõie.qꝛ nibil intelligimꝰ niſi in fan taſmate.ect ꝓ tãto dicit phᷣs coꝛrũpi ĩtellectũ quodã interius coꝛrupto.intellectũ inq; nõ quẽlibet.ſᷣ̊ ade⸗ ptũ.⁊ ꝑ hec q̃ dicta ſũt nitit᷑ declinare incõueniẽtia qᷓ̃ ad hac opinionẽ ſequunt᷑.Quãtũcũq; ãt bãc opi/ nionẽ coloꝛet.peſſima ẽ et heretica.Eſt em̃ otra xpᷣia nã religionẽ dñ aufert meritoꝝ retributionẽ.q̃ non eẽt ſi oim aia vna eẽt.Eſt etiã cõtra rectã rõnesʒ.Pla — “ nũ ẽ em̃ ꝙ aia itellectiua ẽ ꝑpfectio hõis ſᷣm ꝙ homo. Si g hõies nõ ſunt diuerſi ſolũ ſᷣm ꝙ aĩalia ſᷣ ſᷣm q hõies.nõ ſolũ hñt diuerſas imaginatiões et aias ſen ſibiles.ĩmo ctiã diuerſos intellectꝰ et aias rõnales. Eſt eti ↄtra ſenſibilẽ expientiã.qm diuerſi hõies di uerſas hñt et cõtrarias cogitatiõcs et affeciiões.O? ſi tu dicas ꝙ hoc venit ex diuerſitate ſpẽꝝ exñtiuʒ in imaginatiõe.hoc nihil ẽ.qꝛ nõ ſolũmõ diuerſificant᷑ in his itelligibilibus q̃ extrabunt᷑ a ſenſu.imo ctiã in his qᷓ ſi Hreiuepnaon imaginationẽ.ſicut ſũt vᷣtutes q̃ intelligunt᷑ ꝑ ſuã cẽntiã.nõ ꝑ ſpẽm imaginariã.ſi/ cut etiã ẽ ipᷣe deꝰ quẽ q̃dã diligũt.qͥdã cõtnũt.Hãc igit᷑ poſitionẽ repudiado tanq́; hereticã ⁊ falſaʒ.dð. ẽßm fidẽ et veritatẽ ꝙ diuerſi hõies diuerſas habẽt aias rõnales.et cõcedẽde ſũt rões hoc ꝓbãtes.Ad illud ãt qdð pᷣmo obẽ in cõtrariũ q; intellectus nõ de/ pẽdet a coꝛꝑc.igit᷑ ab eo nõ pᷣt indiuiduari.dðᷣ ꝙ in/ tellectus indiuiduat᷑ p̃m coꝛpis indigẽtiã.nõ tñ eiꝰ * indiuiduatio ẽ a coꝛpe ſᷣ a ꝓpꝛijs pᷣncipijs.materia ſcʒ et foꝛma ſua.q̃s ð ſe hʒ ſicut in ſe ſubſiſtit.ſicut deo terminatũ eſt ſupꝛa. ¶Ad illud qd obẽ ꝙ vna aia pᷣt ꝑficere diuerſa mẽbꝛa.dd.ꝙ non ẽ ſunile ꝓ eo ꝙ oia 34 mẽbꝛa cõtinuant᷑ et reducunt᷑ ad vnũ pᷣncipalc mẽé/ bꝛum in coꝛꝑe.mediãte quo ẽ defluxus.motꝰ.et ſen⸗ ſus ad alia mẽbꝛa.vt ptzʒ in coꝛde.diuerſoꝝ ãt hoim coꝛꝑa nõ ↄtinuãtur nec reducunt᷑ ad vnſ membꝛũ. et iõ non pñt habere vnã ꝑfectiones.Ad illud qd obꝛ ꝙ multiplicatio nũeralis fit ꝓpter cõſeruationẽ ſpeciei.dð.ꝙ ſicut in pᷣcedentibus dictũ ẽ.hec non ẽ tota cauſa nec pᷣcipua.iĩmo pᷣncipalis rõ ẽ ad manife ſtationem bonitatis diuine.et hec pᷣcipue ẽ in aiabꝰ q̃ multe ſunt.vt eis diſtribuat᷑ gratiaꝝ dei multifoꝛ mitas.et cõpleatur illius ſuꝑne ciuitatis integritas et numeroſitas ſid illud quod obijcitur ꝙ anima recipit foꝛmã vniuerſalẽ vt ẽ vniucrſał.dð.q ⁊ ſi illa quã aia recipit ſit vlis per indifferentiam ga multa 36 „ „ — ſingularia cognoſcenda. tñ reuera illa ſpẽs ꝗᷓ ẽ in aia eſt quoddã accñs ſingulare qᷓ qualificat et diſponit ip̃am animã ⁊ in diuerſis aiabus diuerſificat᷑.ſicut ſciẽtia ꝗᷓ in diuerſis cognoſcẽtibꝰ ẽ alia et alia.q;uis 3y ſit de re vnica. Et p hoc patet rũſio ad ſequẽs qñ di/ cit᷑ ꝙ ad actũ intelligẽdi requirit᷑ ꝙ ex intellecto ⁊ in telligẽtie fiat vnũ.boc intelligit᷑ q̃tũ ad ſpẽm qᷓ vnit intellectui.nõ q'tum ad ipᷣm obiectũ extrinſecũ.illa aũt ſpecies ꝗᷓ intellectui vnit᷑ hʒ cõpationẽ ad intel/ —— lectũ in quo ẽ.et ad obiectũ ad qd c.et qð repᷣſentat. cet q́;uis in cõparatione ad obiectũ habeat vnitatem q̃damõ in diuerſis cognoſcentibꝰ.qꝛ ad idẽ inquãtũ eſt ratio et ſimilitudo eiuſdẽ.tñ in cõꝑatiõe ad aniaʒ in qua ẽ habet diuerſitatẽ.Et põt poni exempluʒ de ſpeciebus receptis in duobꝰ ſpeculis.vel in duobus 38 oculi illud qd obẽ ꝙ ſube ſpũalis officiũ ẽ mo uere coꝛpus.dð.ꝙ illud argumẽtũ duplicit᷑ deficit. Pꝛimũ quidẽ qꝛ ꝓpter hoc nõ eſt ſuba ſpũalis pᷣnci paliter facta.ceſſabit em̃ omis motus.qdð ignoꝛauit phᷣs. vñ vana ẽ rõ ſua qñ affũpſit nũcꝝ motoꝝ vᷣm numeꝝ mobiliuz ⁊ motuũ.mlto em̃ ſũt płes ãgeli qᷓ; ſint oꝛbes ꝗᷓ mouent᷑.nõ em̃ facti ſũt ad h.ſ ad fruẽ dũ deo. Deficit etiã in hoc ꝙ et ſi aia ſepet᷑ a coꝛpe. reſumet tñ aliquãdo coꝛpus ſuũ ꝑ reſurrectionẽ qð phs etiã ignoꝛauit.et iõ non ẽ mirum ſi in hmõi de/ ‚/ * fecit. neceſſe eſt em phantẽ in aliquẽ erroꝛẽ labi. niſi adiuuet᷑ ꝑ radium fidei. Queſtio.ij. e ¶ Vtrũ anime omniñ fuerũt ſimul pducte. Et ꝙ ſic vi der Job. xl. Ecce behemoth quẽ feci tecũ.g Job fa/ ctus eſt ſimul cuʒ lucifero.ſᷣ non ẽ factum coꝛpus.g facta aia. anima Job facta ẽ ſimul cũ lucifero.g pari rõe et alioꝝ aie hominũ ꝓducte ſunt in pꝛimoꝛ dio ¶ Item ãgeli ſimul ꝓducti ſunt et coꝛꝑa celeſtia ꝓptẽr imoꝛtalitatẽ et incoꝛruptibilitatẽ.ſi &̊ anie rõ/ nales ſunt hmõi.vi.⁊c. ¶ Itẽ anime om̃s equalis ſũt durationis cũ ãgelis ex pꝑte pꝰ.g pari rõne vẽ ꝙ ðbe/ ant eẽ cqualis duratiõis ex ꝑte ante.g̊ oẽs ſimul cuʒ angelis fuerũt create¶ Iteʒ non ẽ anima ꝓpt᷑ coꝛpꝰ ſ coꝛpus ꝓpter animã. potius coꝛpꝰ deberet foꝛ⸗ mari ᷣm exigentiã anie q; aia ꝓduci ſᷣm exigentiam coꝛpoꝛis. illud ad cuius exigetiaʒ fit alterũ pꝛiꝰ eſt. G qꝙ; om̃s anie anteqᷓ; ſua coꝛꝑa ſint ꝓducte fuer̃t. tem repimus ſpũm qui ꝑ naturã ſuã ẽ oino ſeꝑa tus. et ſpm̃ qui ꝑ naturã ſuã ſemꝑ eſt coniũctꝰ.ꝗ vr ꝙ ſit repire ſom̃ qui ſit natus eẽ ſeꝑatꝰ et ↄiũctus.ta lis ãt nõ ẽ niſi aia hũana.j̊ ſi aia huůana ð ſua natura ₰ 56 ſeꝑata. vꝛ ꝙ ſepatim a ſuis rorpoite⸗ debueft ſaret en ſil. facte iunt ſigillatim et ſucceſſiue ſicut et coꝛꝑa cręeate ſimul oppoſitũ arguit᷑ ſic in ps. Qui inxit ſigillatim coꝛ.e.glo.exponit id ẽ animas die te⸗ Aug.in li.de eccłvog.Lenendũ ẽ ꝙ animę nõ ſunt ¶ Item boc vr ratiõe. Si aie eẽnt create a natura.aut baberẽt vſuʒ rõnis.aut nõ.Si nõ.que⸗ ro quid impediret.et cũ nõ ſit dare. reſtat ꝙ ſi ſimul condite fucrunt.ſtatim habuerũt vſum rõnis.⁊ ſi h. g merucrũt vel demeruerũt.quoꝝ vtrũq; eſt contra EPyr NRo · ix. Anteq́; boni vł mali aliqͥd egiſſent.⁊c. tẽ ſi anime fucrũt ſimul create.aut volũt venire ad coꝛpus.aut nõ. Si volunt. cum coꝛpa illa ſint in/ fecta et penalia. ſunt impic et ſtulte cũ veniãt volũ tarie ad cõtrahẽdã culpã et penã. Si nolũt et mittũ tur in coꝛpa. cum ſint innocẽtes fit eis iniuria. duʒ Ante infligit᷑ pena q́; omittãt culpa ¶ Itẽ aia qdiu eſt in coꝛpe.mole coꝛpis grauat᷑. melius eſt ei et ꝑp/ fectius ẽ eẽ extra carnẽ qᷓ; in carne.ſᷣ nõ ẽ oꝛdo ſ per/ uerſio ꝓcedere ad ſtatũ minus ꝑfectũ a ſtatu magis pfecto.ſi igĩ᷑ deus et natura oꝛdinate facit quicquid facit.nec oꝛdine nature nec puidẽtie diuine decʒ ani mas ſimul creari et poſtmodum coꝛpoꝛibus vniri. Ad hoc etiã faciunt rationes q̃ ſupꝛa dicte ſunt de anima Ade.vbi oñditur ꝙ anima creata fuerit i coꝛ poꝛe et non antc. ¶ R.ad pᷣdictoꝛũ intelligentiaʒ eſt notandũ ꝙ circa hoc triplex eſt modus dicẽdi. Anꝰ m eſtimationẽ aliquoꝝ ph̊oꝛum.alter ſᷣm inuentio nem quoꝛundã hereticoꝝ.tcrcius ſᷣm inſtructioneʒ ſanctoꝝ et doctoꝛum. Pꝛimus modus dicendi eſt ꝙ anime fuerunt ſimul create in ſtellis cõpibus.⁊ poſt foꝛmatis coꝛpoꝛibus ſibi ydoneis ad hec coꝛpoꝛa vi⸗ uificanda deſcendũt per lacteum celum et alios oꝛ⸗ bes planetarũ.et poſtmodũ coꝛruptis coꝛpoꝛibus il luc reuertunt᷑.et poſtmodũ loco ſuo et tẽpoꝛe iteruʒ deſcendunt.et cum deſcendunt obliuiſcunt᷑ pꝛiꝰ co/ gnitoꝝ.et cum aſcendunt obliuiſcunt᷑ maloꝝ que in coꝛpoꝛe habuerunt.Hec autẽ poſitio Platonis fuit et ſuoꝝ ſequacium.et hanc multuʒ nitit᷑ appꝛobare Macrobiꝰ explanãs ſomniũ Scipionis.Sed vere iſta poſitio plus eſt ſomniũ q; aliquod dictũ autenti cum. Pꝛimum quidem qꝛ talis creatio et deſcenſus 59 ct aſcenſus nulla omnino põt habere certitudinem. cum nemo poſſit hoc conuincere ratiocinando. ne- mo etiam ſit qui poſſit dicere ſe taliũ recoꝛdari.Se/ cundũ vero qꝛ manifeſtã cõtinet abſurditatem.quia dum ponit talẽ animaꝝ circulationem.ponit ꝙ ani/ ma nõ ſit vera coꝛꝑis pꝑfectio.cũ pᷣmꝰ actꝰ in ꝓpꝛia materia hẽat fieri. Ponit etiã ꝙ nulla poſſit eẽ btitu do. cũ illa ñ ſit vbi nõ ẽ ꝑpetuitas ⁊ certitudo.ſiẽ oñ⸗ dit Aug. de tri. xiiij. Scos modꝰ dicẽdi ẽ ꝙ aie hũa⸗/ ne ſił fuerũt create in celo cũ ãgel.vtpote qꝛ ſũt eiuſ/ dẽ nature.et poſtmodũ ad ſuggeſtionẽ dei tenebꝛaꝝ peccauerũt.et merito illiꝰ peccati in coꝛpa ſũt detru ſe tanqᷓ in carceres vt ibi purgent᷑.et cũ purgate fue rint ad celeſtẽ patriaʒ reuocent᷑.Hec aũt poſitio eſt hereticoꝝ qui dicunt᷑ manichei.et nõ ſolũ ẽ cõtra fi/ dem catholicã.ſ etiã cõtra phiaʒ.et etiã ſenſibilẽ ex/ periẽtiã. Contra fidẽ catholicã ẽ cũ ponat aias ante peccaſſe qᷓ; coꝛpibꝰ ent vnite.cũ dicat aplus de Ja⸗ cob.⁊ Eſau Ro.ix.Anteqᷓ; aliquid boni et mali egii/ ſent. Ponit etiã nullã animã danari finalit.et ita ti/ moꝛẽ dei aufert de coꝛde. Contra phiaʒ ẽ duʒ ponit aias circuire diuerſa coꝛpa.cũ ꝓpꝛia foꝛma in ꝓpꝛia materia hẽat fieri.dũ etiã ponit ꝙ coꝛpus cõpat᷑ ad aĩaʒ nõ ſicut ꝑfectibile ſᷣ ſicut carcer.ꝙ ſi veꝝ eſt. hõ non ẽ vᷣa ſpẽs.cũñ ex aia et coꝛꝑe non fiat vnũ.Cõtra rõeʒ et ſenſibilẽ exꝑientiã ẽ.quia videmꝰ aiaʒ quãtũ cũq; bonã nolle a coꝛpe ſeꝑari.ſᷣm ꝙ dicit Apls. No lumꝰ expoliari ſ̊ ſuꝑueſtiri.qð mirũ eẽt ſi ad coꝛpꝰ naturalẽ aptitudinẽ et inclinatiões nõ haberet ſicut ad ſuñ ſodalẽ.ſ̊ ſicut ad carcerẽ. Nidemꝰ etiã q ni/ hil nouimꝰ niſi ea q̃ pꝛiuſqᷓ; nati ſumꝰ didicimus.qð nõ ect ſi aie nr̃e a pᷣmoꝛdio create fuiſſent.⁊ ĩ celo pec caſſfent.multa em̃ alia ſcirent. Oꝛ ſi tu dicas ꝙ mole coꝛpoꝛis oppꝛeſſe obliuiſcũtur.quero tunc quare in ꝓceſſu tpis nõ recoꝛdant lig. Terciꝰ modꝰ dicẽdi E ꝙ aie ñ ſũt ſil creatc.ſ̊ᷣ ſucceſſiue ꝓducũt᷑ i ſuis coꝛ/ pibꝰ.⁊ i h oſẽſerũt oẽs catholici tractatoꝛes.⁊ adeo certũ ẽ ꝙ ñ licz alicui dubitare de aĩabꝰ alioꝝ hoim ab Adã. Mã ð anima Ade vꝛ dubitaſſe Aug.ſuper sunſ 4 atnhe le he orbne,n ͦgnis nii ii ultf ltint ſe mbignen Eemenfrq litnmii tſt Maraitoe iiti ge⸗ nAtciinco⸗ iutideitsl gunfißſirgt idcem o tiltſerchen Pttolaſenti nbcon i vige clocnik n⸗ ſi.ſtcligunt Norcetpisſas it nhjeliet ildetgapic ſhnut cop uneq̃tos o⸗ Niftantſimi N bddt lul urri hieiſdenei⸗ figipiſtſimla kpenͤttiain — öſteſcnon hetſdst püiſin gtitcnui⸗ — = Mticſsan niegannhan iitfininnöitni bleſtlien kſtiaſt üimni⸗ e . ſcetcit cſhctgnig w chuigi, Auiſninlrg eit n ni chnisn citinmnn w mſi⸗ jig gaeſtut gitäneui „9 Guc iliin⸗ — = = enilſta Giimmriun tünuprN , Ehnmaii, Mun itlicint⸗ rmbimmi Fuſemnh eg ansck r gir nfrfuh⸗ nceoine nec deliberatio veniẽdi vł nõ veniẽdi ad coꝛpꝰ.Alia geñ. ad at.vtrũ fuerit ante coꝛpus vel in coꝛpoꝛẽ creata.de iſtis ant nõ dubitat.ĩmo impꝛobat ꝙ; ante coꝛpus ꝓducte fuerũt duplici roe mouẽte circa aias alioꝝ boiʒ.quaꝝ nulla repit᷑ in aia ade. Pꝛia ẽ ꝙ aie cũ coꝛpibus vniunt᷑.oꝛiginalẽ culpã cõtrabũt et infi ciũt᷑ ita ꝙ nullã hñt culpã actualẽ. in eis nec meri⸗ tũ nec meritũ potuit pᷣced. nec liberi arbitrij vſꝰ. vero rõ c.qꝛ aienr̃e a ſua pᷣma oꝛigine ſũt ignoꝛãtes. nec nouerũt iſta q̃ ꝑ ſenſus addiſcũt.nõ em̃ addiſce-/ reẽ reminiſci.vt ꝓbãt ſcti et phi.et iõ aie noſtre bach duplici de cã nõ pñt dici ante coꝛpa paucte en Poc ignoꝛãtiã.tũ ꝓpter oꝛigialẽ culpa.q̃ꝝ neutra aia Ade qñ in coꝛpꝰ fuit infuſa.⁊ iõ magis de illa du bitauit qᷓ; de iſtis. Pꝛobabiliꝰ tñ ẽ de illa dicere ſicut 4⁰ 41 ſupꝛa onſuʒ fuit ꝙ fuerit creata in coꝛpe.de iſtis aũt nõ ſolũ debemꝰ opinari pbabilit ᷣ etis cogimur cre dere fideliter. ꝙ an coꝛpus create ũ fuerũt. ⁊ boc om nes catholici ſentiũt tractatoꝛes. ⁊ ſic qũ inuenit᷑ au toꝛitas eoꝝ q̃ videat᷑ aliud ſonare.pie intelligẽda ẽ. qꝛ vei loquit᷑ ̃m alioꝝ opinionẽ.vel ſi pᷣin ꝓpꝛiã lo quit᷑.itelligunt ꝙ aia pꝛiuſq;; coꝛpi vniat᷑ creata ſit. non oꝛche tpis ſed nature.et ſic intelligẽda ſunt vᷣba — Hꝛeg. naʒã eni.et vba Dam̃.⁊ vᷣba Aug.ĩ li.ð aia et ſpñ.qᷓ dicit ꝙ cupiditas et iraſcibilitas pᷣus inſũt aie i ipa vniat . oibus em̃ iſtis mag notat᷑ oꝛ do nature q; tꝑis Cõcedẽde ſũt igit᷑ rões oñdentes ꝙ aie nõ fuerũt ſimul create. illud qd obẽ pꝛi- mo de Job dð.ꝙ tecũ nõ dicit ibi aſſociationẽ qtuʒ ad ſimultatẽ duratiõis.ſᷣ dicit cõfoꝛmitatẽ ĩ ꝑticipa/ tiõe mõis.qſi diceret. feci tecũ.i.ſleʒ tibi. Ad illʒ qð obĩ ãgeli ſũt ſimul creati qꝛ incoꝛruptibiles.dd.ꝙ iſta nõ ẽ rõ tota.ſᷣ 4 ſunt incoꝛruptibiles ſᷣm q; non 42 ʒy ſuccefſued 44 cedat in itẽtione. hʒ tñ ſcqͥ in cxecutiõe. bñt indinatiõcʒ ad alicuiꝰ alteriꝰ rei ꝑfectionẽ. ania vo cũ ſit ꝑfectio coꝛpis.naturalẽ bʒ inclinationeʒ ad coꝛpus.et io quis ſit incoꝛruptibilis et a coꝛpe ſepa/ bilis.dʒ tñ tũc ꝓquci qñ facta ẽ foꝛmatio coꝛpis ᷣm exigẽtiã indinatiõis a coꝛpus quã non ẽ ponere in ggelis.Qui aũt hãc inclinatiõeʒ negat eẽ in aiabꝰ in diget fan Adiluda obẽ ꝙ ois aie duratio a ꝑte poſt ẽ eq̃lis duratiõi ãgeli. et a pte añ.dð.ꝙ nõ ẽ ſi- mile. qꝛ duratio euiterni a ꝑte pꝰeſt infinita.et infini tũ infinito nõ ẽ maius.et io nulla ſuba ſpñalis incoꝛ ruptibilis pᷣt aliã excedere qtũ ad durationeʒ ex pte .q;tum aũt ad duratiõeʒ ex ꝑte añ ẽ finitas.⁊ ex il a pte põt e exceſſus.et excedit duratio angeli dura tionc aie ꝓpt᷑ naturꝗ aie ꝑ quã bʒ vniri ꝓpꝛio coꝛpi vt hfeeritl E qꝛ coꝛꝑa nõ decuit ſil eẽ ſᷣ ſuccemiue ꝓduciſpũs ſit humanos oꝑtuit nõ ſimul pduci ſᷣ d illud að obẽ ꝙ coꝛpꝰ ẽ ꝓpt᷑ aiaʒ. dy. ꝙ verũ cẽ. tñ nõ oꝑtet ꝓpter hoc qꝙ ania pᷣcedat ym rem. b ſolum ſm intentiõeʒ e ne 5. ill ꝗ obẽ q deberet eẽ ſpũs qͥ mõ ſit ſepatꝰ mõ cor iunct?. dðᷣ.q illa cõbinatio ñ ẽ ↄgrua. NHec dz eẽ pꝑ naturaʒ. ſpns em qui naturalit᷑ oiungit᷑ coꝛpi nunq natus ẽ a coꝛpe ſepari. Nec r penã peccati.cũ em̃ ſit ico2 ruptibilis m naturalẽ inſtitutiões.dʒ ei aptari coꝛ/ Pus incoꝛruptibile. cũ ñ poſſit ab eo ſepari abſq; do oꝛe.et ideo illa tercia dꝛa ſpũs nõ dʒ naturalit᷑ repi- ri. Poſſet tñ dici ꝙ cõpetẽtius ẽ animã manere poſt coꝛpus qᷓᷓ qte.qꝛ icoꝛruptibile neceſſario excedit coꝛ/ ruptibile duratiõe ex pte pꝰ.ſj cõmetiri ſe põt dura⸗ tione ex ꝑte ante.et hoc quidẽ deccbat eẽ in aia ⁊ ooꝛ it in per deductionẽ ad incõueniẽs.aut em̃ —. ta põt eẽ. dhe.cñ ꝓpoxtio debeat eẽ pfectiõis ad pfectibile qus⸗ ¶ Suppoſito ꝙ aie ꝓducant᷑ ſucceſſiue. vtu aia röéna ſit ex traduce. Et ꝙ ſic vꝛ geñ. xlvij. Oẽs gie q̃ egreſ- ſe ſunt de femoꝛe Jacob lxxij. Si tu dicas ꝙ aia non ſtat ibi ꝓ ſuba rõnali ſᷣ p vita carnali ſiue boie exte- rioꝛi. Obꝛ de geñ.ij. ꝙ in foꝛmatiõe mulieris nũqᷓ; dꝛ ꝙ deus inſpirauerit in eã ſpiraculũ vire. g vꝛ ꝙ tota mulier deaam ducta fuerit qtũ ad aiaz et qᷓtuzʒ ad co us Ytẽ ae Eph.ij. Maſcimur oẽs natura i lij ire.ß nõ ſumus filij ire ex ꝑte carnis ᷣ ex ꝑte anie. nec ſumus filij ire. niſi qꝛ ſumꝰ filij Ade. aia nfa pꝓ cedit ex aia Adeiſtẽ bocipᷣm v rõe.acrus genersn diẽ entis cõpleti.tũc em̃ vnũquodq; cõpletuʒ ẽ cbuum p̃·ht generare tale qᷓle ip̃m ẽ.ſ̊ aia humana inter omẽs foꝛmas naturales ẽ pfectiſſima. ſi alia foꝛma natu ralis hʒ potẽtiã multiplicãdi ſe in diuerſis materisss. ſicut vna flãma in diuerſis candelis. multofoꝛtiꝰ? B v eẽ in aia rõnali. vis generatiua pꝛincipal=ꝛre ſidet penes aiazỹ. g ſi hõ generat bominè. cñ genera/ tio cõſiſtat in pductiõe ſimił pᷣncipalius ꝓducit ani mã ꝙᷓ carnẽ. ſi caro Eex carne.multofoꝛtiꝰanima ẽ ex traducetẽ eque magna vel maio: congruẽtis eſt homis ad hominẽ qᷓ ſit bꝛuti ad bꝛuth.et ꝑfectiooo eſt vis generatiua in homie ꝙ ſit in aliquo bꝛuto ani mali. ſi ̊ bꝛutum totaliter pot ꝓducere bꝛutũ.⁊ qu"’ũãa tum ad animã. et quãtum ad coꝛpus.non eſt neceſſe animã bꝛutoꝝ creari.multofoꝛtiꝰ vẽ q; anima rona lis poſſit traduci.et ꝑ coitũ ſeninan Pin hoc vẽ duen nima röna?ß eſt ꝑ ꝓpagationem.aut ꝑ creationẽ. Si p. ꝓpagatio nem. habeo ꝓpoſitum ſcʒ ꝙ ſit ex traduce.Si p crean tionem.cum deus cuiꝰ ẽ creare nibil poſſit vel debe⸗ at inoꝛdinate facere. vẽ ꝙ ſicut adultero nõ dat gra tiam q immediate ꝓcedit ad ipᷣo.ſic etiam coꝛpi er adulteriũ generato nõ debeat ifundere animã.q; ſi infundat. vꝛ eſſe repᷣhẽſibilis et acceptare coitũ a. uil terij./QÆtiontra. yſa. lvij. Omnẽ flatum ego feci.con ſtat ꝙ de flatu coꝛꝑali non intelligit. gᷓ de flatu ſpiri tuali qui eſt anima rationalis. ſi ſolus deus inſuf flauit in faciem Ade rdeun vite.ita cxeat animagz cuiuſlibet homis· Itẽ lus intellectus intrat ab extrinſcco.ſ̊ ſi traduceretur non intraret ab extrinſeco.g anima rõnalis non Eex traduce.¶Gtem rõne vẽ. omne qd ẽ per naturã pꝛo⸗ pagabile.eſt ꝑ naturam coꝛruptibile.ſᷣ anima ratio/ nalis ſᷣm phos.⁊ ſm etiã omes leges et ſectas eſt in coꝛruptibilis.g̊ non eſt ꝑ naturã ꝓpagabilis.g non eſt ex traduce. Se ſi anima ẽ ex traduce.aut Fani ma eſt ex carne.aut anima ex anima. Ex carne eẽ nõ poteſt. qm impoſſibile eſt ex coꝛꝑe ficri niſi coꝛpus. anima autem eſt non coꝛpus.ſicut multiplicit᷑ ꝓbat phᷣus et Aug. Si ex anima. aut eroc toto. aut ex p te.Ex ꝑte non.quia anima ẽ ſimp i ex toto.e go cum aliquis generet aliquẽ cum det ci totã ani⸗ mam ſuam deſinit babere animã.⁊ deſij it viuere q; ſi boc eſt manifeſte falſum. patet 4t anima ra tionalis cum ſit ſubſtantia per ſe exiſtens et incoꝛru⸗ ptibilis habet materiam et foꝛmam.ſicut ꝓbatum ẽ ſupꝛa. cum ergo pꝛoducitur. aut ꝓducitur ex mate- ria pᷣiacẽte.aut ſimul cũ ip̃a ꝓducit᷑ ſua materia. Si ſi cũ ipa ꝓduci᷑ ſua materia. neceſſeẽ vt ꝓducat pbᷣs in. xvj. de anialibꝰ. So⸗ ex. Si ex toto. err2· ex nibilo. a ſolo deo. Si ꝓducit᷑ ex materia Sacne R Ali. 2 êòõẽſꝭ —— alau dignitatẽ. qꝛ cum aia ſit imago vei et nata ime⸗ xx q̃ro & illa materia. aut ẽ coꝛpalis. aut ſpnalis. S¶ diate ferri in deũ. et btificari in ipo diligẽdo eñ exto erPalis⸗er ea nõ pt fieri aia. Si ſpnalis.aut bʒ foꝛ/ to coꝛde.totũ ſuũ eẽ imediate dᷣbuit ab ipo bꝛe.vt ip mna aut no. Si no quõ pot eẽ in rep natura ſine foꝛſuʒ ex toto coꝛde teneret diligere Decuit etia boc p ma. cn oẽ eẽ ſit a foma. Si bʒ. S vel ent agelus. ve pter aiaꝝ imoꝛtalitatẽ.cũ em ſolus ven ſit beat vl⸗ Puſn Aaia. Mõ ãgelus cõſtat. 5 aia. ex eodẽ nõ fit idẽ nu/ tã in ſemetipo.et vitam indeficiẽtẽ. ſolus ẽ q pᷣt ꝓdu ſn/ine Mero.ẽ ex ea nõ pt fieri aĩa¶ Itẽ ſi aia rõnalis ect ex cere pᷣncipiũ vite ꝑpetuũ.cum igit᷑ res incoꝛruptibi/ amn fuft traduce. neceſſario opteret tuc veſcindi qñ deſcindi᷑ lis ſubſtatificari non poſſit in materia trãſmutabili. ctennt ſemẽ.S multa ſemia ſũt q̃ nunqᷓᷓ ꝑpueniũt ad oꝛgani ⁊ opatio creature ſit ſuꝑ materiã trãſmutabileʒ. im⸗ Ptinnt Satiões imo plura efindunt᷑ ad foꝛmã ꝓducat᷑. poſſibile ẽ aliquã creatur aiarn ronalẽ pducerc ct tin S vel eẽnt aie rõnales ſine coꝛpibꝰ.vel piret taà nobi iõ eius Dauctigez de ſibi ſoli debuit reſeruare.Cö/ Cofenfit iſis foꝛma. quoꝝ vtrũq; abſurdum ẽ dicere et impiũn. cedẽde ſunt igit᷑ röões ꝓbãtes ꝙ aie rõnales non ſint etrtner A5 BBe. ad ßdictom int. ligẽtiã ẽ notãduʒ ꝙ circa bo ex traduce. a creatoꝛe¶ Rid illud qð obẽ i cõtrariũ 46 eoſte⸗ Iinriplex ẽ modus dicẽdi.Quidã nãq; dixerunt ꝙ ani de textu geñ. dð. ꝙ aia ibi accipitur ꝓ hbõie.et hõ dici nihimd man pductio ẽ mediãte intelligẽtia. vt ſicut copus tur egreſſus de coꝛꝑe rõe ꝑtis coꝛpalis. HNec valet il⸗ ler on celeſte ad ꝓductionẽ facit bumani coꝛꝑis.ſic etiã in- lud qð cõtra hoc obijcit ꝙ nõ dicit᷑ in ꝓductiõe aie nmuti telligẽtia ad ꝓductionẽ aie. et boc plures ſenſerunt¶ Eue. inſpirauit in faciẽ e ⁊c.qꝛ cũ idẽ modus ꝓdu unto ppi. ⁊ ſenſiſſe vẽ autoꝛ i libꝛo de cais. Rõ autẽ qᷓ mo cẽdi eẽt aiaʒ eue et anima enobratitrn 47 31 nit eos ad boc ponenduʒ fuit et diuia vnitas qᷓ non illud qð obz omes naſcimur natura filij ire. dð. ibß⸗ patiebat᷑ vt deꝰ imediate ꝓduceret multa.et diuina ẽ qꝛ aia cum vnit᷑ carni infecte. ſtatim inficit et cõtra i nios imutabilitas qᷓ nõ patiebat᷑ vt deꝰ ꝓduceret noua. hit culpã oꝛiginalẽ.nõ q; ia traducat᷑S qꝛ traduci Wodime 5pᷣ h̊ tãq;ᷓ beretica abijciẽda ſũt et onſa ſũt eẽ falſa. ↄ. caro cui vnit᷑.quõ aũt hoc fieri poſſit infra determia na B vi Zinb ill 8 cãis taqᷓ bereticum ẽ reſpuẽduʒ. bit᷑ cu aget᷑ de peccato oꝛiginali.. Ad üllud q obꝛ 49’,8 niſi qͥs intelligat ꝙ aia dicat᷑ creari ab intelligetia in & actus generãdi ẽ entis copleti.dð. ꝙ nõ ẽ cuiuſli i hoc ꝙ aliquã illumiationẽ ſuſcipit mediãte ila. In/ bet entis cõpleti. eiꝰ rei q̃ hʒ naturã trãſmutabileʒ telligẽtia em̃ ſᷣm phᷣm excedit aiaʒ in claritate cogni ex qua pᷣt ꝓduci.Et qꝛ aĩa nõ hʒ talẽ materiã.nõ pᷣt ſei⸗ e tiois. et iõ dicit quidã ppᷣs ꝙ aĩa rõnalł creat᷑ in vm/ alia ꝓducere iuis ſit foꝛma cõpleta. illud qd 49 M 4) bꝛa intelligẽtie. et ſenſibilis in vmbꝛa rõnalis.hoc ãt obẽ qꝙ; vis generatiua pncipaliter reſidet penes aiaʒ. dictũ ẽ.qꝛ vna deficit a ꝑfectiõe alterius.non ꝙ vna dð.c et ſi ncipaliter reſpiciat aiaʒ ꝑ modũ mouent HpVgucat᷑ ab altera. Eſt et aliꝰ modꝰ dicẽdi ꝙ aiarum et agetis pncipalit᷑ tñ reſpicit coꝛpus tanq; illud ex n Hhaoductio ẽ ꝑ traductiõeʒ.vt aia traducat᷑ ex aia ſiut q̊ ꝓducit. et qm̃ deciſio põt fieri a coꝑe non ab aia. . caro ex carne.⁊ ſiẽ ab vna cãdela accẽdũt᷑ multe.ſic binc ẽ ꝙ oꝛdinat᷑ ad pquctionẽ coꝛpis hũani.nõ ad ab vna aia ꝑ ſui multiplicationẽ abſq; diminutione ꝓductiõeʒ aie rõnalis. Ad illð ꝙ obꝛ ꝙ bꝛutũ p̃t ꝓ g0 viuificant᷑ multa coꝛpa.et de boc aliqũ dubitauerüt ducere bꝛutñ. d. q nõ ẽ ſile. qꝛ aia bꝛuti eñ ſit fomna chatholici tractatoꝛes. ⁊ Aug. maxie ſicut pʒ in li. ſu tm̃.et foꝛma coꝛruptibilis.pᷣt de potẽtia materie eclu per geñ. ad lr̃aʒ. in li. li.ar.et in li.ftractationũ ybi ci. aia vo rõnalis cũ ſit hoc aliqͥd incoꝛruptibile. nec eti dicit ꝙ nõ potuit ꝑuenire ad certitudinẽ iſtius educat᷑ de materia iacẽte.neceſſe ẽ eã ex nibilo edu gqõnis. Ro aũt qᷓ potiſſime fecit eñ dubitare fuit traſ ci et ita creari. O aut nõ poſſit pduci ex materia pꝛe gyrniituch fuſio oꝛiginalis peccati.verũtñ ipᷣe Aug. poſitionem iacẽti multiplicit᷑ oñdit Aug ſuꝑ Geñ.ad lr̃am.li.x. wancdi . bãc expꝛeſſe repᷣbendit in li. de eccł.dog.cuiꝰ auẽtem q; illa materia pᷣeriſtẽs nec poſſit eẽ coꝑalis nec ſpi- “ h. . mgf ponit in lra. ⁊ ipe iſtũ eundẽ modum impꝛobat ritualis. Kd illud qd obꝛ ð generato ꝑ adulteriũ. S4 liſe⸗ uu ſupꝑ geñ. ad lr̃aʒ. Oſñ ſi ꝓpter oꝛiginale peccatũ ani/ Ddð.ꝙ in hoc oñdit potius laus diuie bonitatis qᷓ re nn cugoſt ma trãſfundit᷑ ex aia. Aut aims xpi nõ eẽt de genere pꝛebẽſio.qꝛ beneficiũ qð diſpoſuit ſeruare ſiue conti odſatn aliaꝝ aiaꝝ.aut habuiſſet peccatũ oꝛiginale.q vtrj nuare.pꝓpter peccata bominũ nõ mutat vel interrũ⸗ “ utear q; falſuʒ ẽ et impiñ. Et ideo eſt tercius modꝰ vicẽdi pit.vnde cũ aia) infundit nõ ↄſiderat vitiũ.s cõſide- ſtmultin catholicus et verꝰ ꝙ aie nõ ſemiant᷑.ſᷣ foꝛmatis coꝛ;⸗ꝛ rat naturã. Mec ẽ ſue de gratia qᷓ nõ reſpicit naturã Nruchlern poꝛibus a deo greant᷑. et creado infundunt᷑. et inun Sbm ꝙ naturg eſt. magis :m ey ad deũ cõuerſa ẽ. Et uuntimn dẽdo ꝓducunt᷑ aiaꝝ em̃ crcationẽ deus ſibi ſolum hoc patʒ rñſio ad obiecta.patẽt ctiã ea ̃ dicuntur le Nczen debuit reſeruare.tũ ꝓpter eax imoꝛtalitates tñ ppt uin litter. ſunbid . lnetio xix. de hominis duratioe et cõſeruatiõe quãtũ ad imoꝛtalitaten. uinthun lent queri plura de pꝛimo hois ſtatu ⁊c. Supꝛa egit mgr̃ ð hõis ꝓductiõe.i hac ꝑte agit 8 bois du . Giri ratione et cõſeruatiõe. Et qm̃ bõ dupir bʒ in eẽ conſeruari.ſcʒ in ſe. et in ſuo ſili. in ſe x vitã et diuturni — tatẽ. in ſili vo p filioꝝ ꝓcreationẽ.iõ ꝑs iſta hʒ duas. In pꝛima determiat de bois ĩmoꝛtalitate. In ſe ig turen cida determiat de filioꝝ ꝓcreatiõe.j. di. xx. poſt bec videndũ ẽ qliter c. Pꝛima ꝑs hbʒ duas. In pꝛia deter⸗ 4 meitionn minat veritatẽ. In ſcda difſoluit dubitatiões.ibi. Solet bic q̃ri cã pꝛimꝰ bõ ⁊c. Pꝛia ps hʒ duas. n pmap/ elreuwunio te veritatẽ narrat. In ſca veritatẽ explanat. ibi. In pᷣmo ſtatu fuit coꝛpus hõis aiale ⁊c. Similit 8 ſcda bʒ ttunn, vyuas. In pᷣma mouet vcterminãdã qõeʒ circa hõis imoꝛtalitatẽ. In ſcda vᷣo mouet aliã dubitatide que bʒ umcunih oꝛtũ cx illa. t illã determiat ᷣm opinioes diuerſas.ibi.Sed adbuc q̃rit ſi non ect pᷣceptuj 3½ mgeiinng Z vunnat Vriat de hrie hois ſiatu ane aſe ſi . peccatũ ſcʒ qlis fuerit m coꝛpꝰ et m aiaz.: aõ 1 Uceickem⸗ Olent qͥri plura ð hominis ſtatu ante pctm̃.ſcʒ qualis fuerit homo DI. xix –M P 1 1 pꝛiuſq̃ᷓz peccaret.⁊ in coꝛpoꝛe ⁊ in anima.moꝛtalis an immoꝛtalis. luccdoiͤini⸗ Nuur phöghii opls hantt Nkin gin gaüitinals eguktam hnmmnfiiit we nddcizat mihe Aiug wur o; Neri ntii in guopernzidg rien bit bgfigtmiſt, rntrunumt ilmumgtuu Athiigtili amon hsüft üngin usgi ilbl n. Augge, paſſibilis an impaſſibilis. De tmino inferioꝛis vite = de tranſitu ad ſuꝑioꝛẽ.de mõ ꝓpagatõis filioꝝ.⁊ alia te eius ſᷣm coꝛpus.⁊ mõ ꝓpagationis filioꝝ.⁊ de aliss maʒ põt ⁊ debet dici Ouõ bõõ ĩ ᷣmo qᷣbuſdã inſpiciamꝰ. Pꝛimꝰergo hõ ſᷣm naturã coꝛpis animale. ſed coꝛpus ſtatu.ſ.añ pec terreni.⁊ immoꝛtalis fuit quodãmõ ſᷣm aliqᷣd.qꝛ potu gloꝛioſuin ẽ hmõi.er catum fuit hjm̃ it nõ moꝛi.⁊ moꝛtalis quodãmõ qꝛ potuit moꝛi. In il⸗ Po aiale dici pt.Qua Hepus mota lo nãq; pꝛimo ſtatu habnit poſſe moꝛi ⁊ n poſſe moꝛi esrigupinen en lis. In ſccdo Et hec fuit pꝛima hũani coꝛpis immoꝛtalitas.ſ.poſſe dicas q aia noiat ibi vero ſtatu fuit nõ moꝛi. In ſcdᷣo vo ſtatu poſt pctm̃ habuit poſſe mo⸗ vitã camalẽ ſicut di⸗ moꝛtal ⁊ moꝛ ri.⁊ nõ poſſe nõ moꝛi.qꝛ in hoc ſtatu moꝛiẽdi ẽ neceſſi cit᷑ Jo.pxij. Qui amat ni. * tas. In tercio ſtatu habebit poſſe nõ moꝛi ⁊ nõ poſſe dian Ganaeradg ſtatu ent oino mld a utii garemn Piinet moꝛiẽdi impoſſibilitas. benſbale emo vf r immoꝛtal.i.nõ ꝗð ex gra erit no ex natura tale coꝛpus nõ ↄpete potens moꝛi. xplanat veritatem pdictam. . b frt ſtatui innocentie. a ¶ In pꝛimo ſtatu fuit coꝛpus hoĩs aĩale.i.egenſ alino ¶ R. doᷣm ꝙ nomẽ Quõ dr hõ fa / monijs ciboꝝ. Vñ ⁊ hõ factus ðꝛ in animã viuentem eneris aliqñ appꝛo/ ctus in animã nõ ſpũaleʒ id ẽ in aiam coꝛpus ſenſificantẽ.qð adhuc piatur ei qʒ ꝓ ſui in vyiuentem. erat aiale. nõ ſpũale.qð egebat cibis vt ꝑ aiam viue/ nlertone vad und⸗ iiitt. Factus ẽ ergo in aiam viuentẽ.i.vitã coꝛꝑi dantẽ men ſpãle. vnd ſicut b tiũ ꝑ ſuſtẽtamẽta ciboꝝ.⁊ tũc erat coꝛpus moꝛtale ⁊ i: aial appꝛopꝛiatur qͥ⸗ mottale. qꝛ; poterat moꝛi ⁊ poterat ñ moꝛi. Poſt pctm̃ dammoõ bis qͥ babet Ro. viij. c o factũ ẽ moꝛtuũ.ſicut dicit aplus Coꝛpꝰ ꝓpter pec ctnrannlir⸗ CcLatũ moꝛtuũ ẽ.id ẽ neceſſitatẽ moꝛiẽdi in ſe hʒ. In re⸗ ecorpus saedeſt appꝛopꝛiat᷑ beſtijs. pus conſimilis beſtijs in hoc ꝙ indigebat refici cibis.qtum ad mentẽ vᷣo erat in h multa q̃ nõ inutiliter ſciũturlʒ aliqñ curioſe q̃rat᷑. At pꝛiuſq; ad animi q̃litatẽ ꝑtinẽtia ꝓſeqᷓmur.de qualita ſurrectione vo erit ſpũale.ſ.agile ⁊ cibis nõ egẽs.⁊ ĩ⸗ moꝛtale.nõ ſicut in ſtatu pꝛimo fuit.ſ.ꝙ poſſit nõ mo⸗ ri.ſᷣ etiã ꝙ nõ poterit moꝛi. Vñ Aug.ſuꝑ Geñ. Apls a ¶ In pꝛimo ſtatu fuit coꝛpus hominis aiale Cõtra. aiale de⸗ noiĩatur ab aia.crgo om̃e coꝛpus hñs ani⸗ coꝛpꝰalimonijſ egẽs. ⁊ iſte modus dicẽdi attendit᷑ vᷣm ꝙ aiale ait. Coꝛpꝰ quideʒ moꝛtuũ ẽ ꝓpter pctm̃ ⁊c᷑. Pꝛius de venit ab aima.Et pʒ limo terre foꝛmatũ ẽ coꝛpꝰ aĩale nõ ſpũale cũ q̃li reſur reſpõſio ad obiecta. gemus. Renouabit᷑ em̃ a vetuſtate non in coꝛpꝰ aĩale Miio mñ poſſz dici li le fuit. ſ in meliꝰ.i.ſpũale.cũ hoc moꝛtale induet im: aſale venibt ab hoe moꝛtale in qð mutãdus erat adã.niſi moꝛtẽ coꝛpoꝛis. ꝙ ẽ aial.⁊ cũ animal diceretur coꝛpus animale id eſt beſtijs ſimile.erat aũt adã in ſu a cõditõne qtum ad coꝛ onoꝛe ⁊ beſtijs diſſimilis. ſed quia cum in bonoꝛe eſſet nõ intellexit immo peccauit. ideo cõpatꝰ ẽ iumẽtis inſipi.⁊ ſi.fac.ẽ illis.vt ⁊ nõ ſolũ ipᷣe ⁊ eius poſteri beſtijs eſſent ſimiles indigentia cibi.ſed etiã in beſtialitate tet pꝛo quãto dicitur adam habuiſſe coꝛpus animale.⁊ quõ diuidit᷑ contra ſpũale. 2 b ¶ Tunc erat coꝛpus moꝛtale ⁊ immoꝛtale.Contra.cũ em̃ moꝛtale ⁊ immoꝛta oppoſita ſimul ⁊ ſemel ineſſent eidem. Item aimal eſſentiali diuiſione diuiditu 79 ppetitu mentis.Et ſic pa le ſint oppoſita.videt᷑ q duo rper moꝛtale ⁊ immoꝛtale.ſi cut per rationale ⁊ irrõnale.ſi ergo impoſſibile eſt animal ſimul ⁊ ſemel eſſe rõnale ⁊ irrõnale.impoſſibile eſt eſſe moꝛtale ⁊ immoꝛtale.i/ R.dðm ꝙ immoꝛtale duplir̃ dicit᷑. Ano modo pꝛou iendi. ſic dicitur immoꝛtale quod non eſt potens moꝛi. ⁊ boc modo directe le. ⁊ impoſſibile eſt eſſe circa idem. Alio modo pꝛout pꝛiuat actum ſolum. ⁊ tunc moꝛi t pꝛiuat actum ⁊ aptitudinẽ opponitur ei quod ẽ moꝛta dicit᷑ immoꝛtale.id eſt ptẽs non moꝛi.⁊ hoc modo moꝛtale ⁊ immoꝛtale non habent oppoſitõneʒ. qm̃ potentie rõnales ⁊ ille que rõnali bus ſubijciũtur ſunt ad oppoſita.⁊ ideo licct actus ſint oppoſiti.potentie tamen non ſunt oppoſite.Et ſic pa tet reſponſio ad illa obiecta.pꝛocedunt em̃ ſᷣm q; immoꝛtale pꝛiuat potentiam. Et ſi tu obijcias potentie z diſtinguũtur per actus. ⁊ ita ſi actus ſunt oppoſiti.⁊ potentie ſimiliter. dom ꝙ illud habet locum in poten⸗ tijs naturalibus puris.vel ſi in alijs potentijs locum habet.intelli „ 9% git᷑ de actu qui circũ plectitur totam potẽ⸗ tiam.cum autẽ potentia eſt ad oppoſita.vnus illoꝛum actuum potentiam totam non circũplectitur. 4 c ¶ Coꝛpus pꝛopter peccatum moꝛtuũ eſt. Cõtra.moꝛtuũ ⁊ viuũ opponũtur pꝛiuatiue.ergo ſi coꝛpus Ade poſt peccatum viuebat.falſum eſt dicere ꝙ moꝛtuum erat.Si tu dicas hoc eſſe dictum quia neceſſitati moꝛi endi erat aſtrictum.pari ratione cum haberet neceſſitatem ad putrefactionem deberet dici coꝛpus Ade eſſe putrefactum. ¶ R. dum ꝙ ſicut dicit Auguſtinus in.xiij.libꝛolde ciui.dei.moꝛtuum poteſt eſſe nomen vel ꝑpti cipium. ᷣm ꝙ eſt participium ſic ſignat moꝛtem infuiſſe.quia eſt participium pꝛeteriti tempoꝛis.⁊ tunc dici tur eſſe aliquis moꝛtuus in quo moꝛs pꝛius fuit.ſᷣm autem ꝙ eſt nomen ſic denominat aliquem non ſolum a moꝛe que infuit.ſed etiam a moꝛte que ineſt.ſicut dicitur aliquis albus ab albedine que ineſt.Et qm̃ moꝛs nibil aliud dicit qᷓ tẽ immo neccſſe ẽ ſimł cſſe cum vita pꝛeſen ti.⁊ idco ſignanter ꝑ animalis peccãdo meruiſſet.Nõ ait apłs.coꝛpꝰ moꝛ⸗ dentiam ad non eſſ tale ẽ ꝓpter pctm̃ ſed moꝛtuũ.Illud em̃ añ pctm̃ moꝛ o n renct ogd tale ⁊ imoꝛtale erat.qꝛ poterat moꝛi ⁊ nõ moꝛi. Aliud lapſum. binc ẽ q cõo ut ẽ nõ poſſe moꝛi.Aliud poſſe non moꝛi. Jðo factũ tinne eſt in moꝛte. ? Eꝑ pctm̃ nõ moꝛtale qð erat.ſed moꝛtuũ qð non fieret ideo continue poteſt niſi peccaret.Aĩale em̃ nõ ẽ hoc coꝛpus ſicut pꝛimi ho oici moꝛtuus.⁊ ideo mis fuit.ſed iã deterius eſt.Habet em̃ neceſſitatẽ mo⸗ dicic apoſtolt coꝛ⸗ riendi.Ecce hic euidẽter aꝑit Aug.ꝙ coꝛpꝰ hoiĩs ante bus noeumn A Ppecti. moztale ? immoꝛtale fuit. 5 nõ qliter fiet in reſur vbiſcit ꝙ moꝛ rectione.de hoc eodẽ Beda ſuꝑ geñ.ait. Hõ ẽ creden tuñ ⁊ viuũ oppnun dum añ pctm̃ ita fuiſſe moꝛtua coꝛꝑa ſicut mõ.Ait em̃ tur. dᷣm ꝙ verum ẽ apls. Coꝛpus ꝓpter pctm̃ moꝛtuũ ẽ.ſᷣ lʒ fuiſſent ania m ꝙ moꝛtuum ſim · lia nõdũ ſpũalia.nõ tñ moꝛtua.q̃.ſ.neceſſe eſſet moꝛi. s om qg vieit eruag Aouct determinãda qõem circa immoꝛtalitatem. lem ſeparationem ſi Vtrũ immoꝛtalitas quã habuit añ pctm̃ eẽt de cõditio ue terminũ coꝛruptoõ ne nature an ex gratie beneficio. Cc. nis. quando autẽ di ¶ Golet hic q̃ri cũ hõ pꝛimꝰ moꝛtale ⁊ imoꝛtale coꝛpꝰha cit oꝛdinem ad ilum buerit. vtrũ ex cõditiõe nature ipᷣius coꝛꝑis habuerit nnde eda⸗ VIriũq;. an alterũ bñficiũ eẽt gratie.ſ.immoꝛtalitas.i. kone rütcn poſſe nõ moꝛi. Ad qð dici pt. qꝛ alteꝝ hẽbat in natura dinat. q; oꝛdinat ad coꝛpis. i. poſſe moꝛi.alteꝝ vo.ſ.poſſe non moꝛi erat ei oppoſitum vite. ⁊ ſi ex ligno vite.ſ.ex dono gre. Vñ Aug.ſuꝑ geñ.Quo⸗ ſimul poſſunt ſtare. dammõ creatꝰ eſt hõ imoꝛtalis.qð erat ei de ligno vi⸗ te.nõ de ↄditione nature. Moꝛtalis erat de cõditione coꝛpꝑis aialis.imoꝛtalis bñficio ↄditoꝛis.õ em̃ imoꝛ icipiuz buius verbi klale erat ꝙ omnino moꝛi nõ poſſet. qð nõ erit niſi cum mnorior, anafz fuerit ſpũale. Apꝑte dicit ꝙ nõ natura.ſed ex ligno vi⸗ nec tenet foꝛmatio/ te hẽbat poſſe nõ moꝛi. Pꝛopter h̊ aliqͥ dicũt ꝙ niſi il/ nem alioꝛum partiei lo ligno vite vteret᷑.nõ ſꝑ viueret.qꝛ peccaret. Pecca pioꝛum pꝛeteriti tꝙ ret em̃ ſi illo ligno nõ vteret᷑.qꝛ pᷣceptũ erat ei vtome⸗ boägans⸗⸗ dicit Au ¶geret de oĩ ligno ꝑadiſi.niſi de ligno ſcie boni ⁊ mali. Sicut ergo peccauit ↄmedẽdo qð erat ꝓhibitum.ita etiam peccaret ſi nõ ↄmederet quod erat iuſſum. Aouet aliã dubitationẽ q̃ hʒ oꝛtũ ex illa.vtrum ſi nõ foꝛet pᷣceptũ vt de Sm opiniões diuerſras. — ¶ Sed adhuc q̊̃rit᷑ ſi nõ eſſʒ pᷣceptũ vt de ligno vite ederet.⁊ alijs ⁊ nõ illo ve ſceret᷑.nũqͥd poſſet nõ moꝛi:? Si ſꝑ viueret nõ vtẽs de ligno illo.nõ erat ei ex illo ligno poſſe nõ moꝛi.Si vᷣo nõ poſſ ſꝑ viuere.id erat ei ex illo ligno poſ ſe. Aliqͥ dicũt ꝙ ſi nõ fuiſſet ei pceptus veſci de illo ligno.⁊ alijs ⁊ nõ illo ve⸗ ſceret᷑.viueret ſemꝑ. Sic determinãtes illud qð ſupꝛa dixit Aug.erat ei de ligno vite nõ de ↄditione nature tm̃.ſ.q̃ſi nõ ex ↄditõne nature ſolũmõ erat ei.ſed etiam ex illo ligno. Alijs aũt videtur ꝙ ex ligno vite erat ei poſſe non moꝛi.nõ ex natura. Ideo em̃ ðꝛ potuiſſe nõ. moꝛi.quia poterat vti illo ligno de quo edens non moꝛeret.De hac vo hois immoꝛtalitate q̃lis fuerit Aug. ſupꝑ geñ. q̃ſtionem mouens ſic ait. Querit᷑ quõ iĩmoꝛtalis factꝰ ſit hõ pᷣ alis aĩantibus.⁊ quõ cũ illis cõem acceꝑit alimonisq. Sed alia eſt immoꝛtalitas carnis quã in adam accepimus.alia quã in reſurrectione ſperamus ꝑ xpᷣm. Ille factus eſt homo immoꝛtalis vt non poſſet moꝛi.ſi nõ peccaret.morere⸗ tur auteʒ ſi peccaret. Filij vo reſurrectionis nec poterunt vltra peccare nec mori. Caro noſtra non tunc egebit refectione eboꝛuʒ.quia nulla poterit eſſe defectio. aro ade ante peccatum ita immortalis creata eſt.vt ꝑ alimoniaʒ gadiuta eſſet mortis ⁊ doloris expers. Sic ergo imm ortalis ⁊ incorꝛuptibi⸗ lis condita eſt caro hominis.vt ſuã immortalitatem ⁊ incoꝛruptionem per Coꝛpus bomi⸗ nis ante pctm̃ moꝛtale ⁊ im⸗ Nñſio.qꝛ dꝛ al teꝝ ſuiſſe de cõ ditione nature poſſe moꝛi. alten ex gratie dono. ſ. poſſe ñ mou. Aliqui dicũt ꝙ ſi non vteretur Acdam de ligno vite nõ ſemper viueret qꝛ pec/ Odpinio qꝛudã Alioꝝ opinio. Opinio Aug. quõ immoꝛta- lis fact? ſit bõ. n bein ſcatenoſm netis ie — — —— — ʒ—GN —ð — — — NVruehitgr Weitntentu. nabtlanusne toatterpon tan ueon⸗ i Gerioyy Auttius idin nidi innnet nnmnſeſmnn acan Migtnon ſueiin filgzo, ſnn bonf ichfiſe loninrd XN. obſeruantiam mandatoꝛum dei cuſtodiret. In qbus d Sumeret deli⸗ 5 mangdatis hoc continebatur. vt de illis lignis cõceſſis gno vite quo perfe/ manducaret ⁊ ab interdicto abſtineret. Per hoꝛũ edu cte immoꝛtalis factꝰ liũ immoꝛtalitatis dona conſeruaret. donec coꝛpoꝛali dii glinn onte Vlter. bus incrementis perductus ad etatem que conditoꝛi dabeck wogcer⸗ d placeret multiplicata pꝛogenie ipo iubẽtedſit umeret de mptible non poteſt Cputpi ligno vite.quo perfecte immoꝛtalis factus cibi alimẽ dare incorruptoem. engg, ta vlterius non requireret.Ecce his verbis videt᷑ Au ſed fructꝰ illius ligni motle in, guſti.tradere ꝙ caro pꝛimi hominis immoꝛtalitatẽ in Rire erat coꝛruptibt⸗ nn ſe habuerit.que per alimoniam ciboꝛum conſeruaret᷑ aalir no po e na vſq; ad tempus ſue tranſlationis in melius.quando go non poterat bo⸗ H de ligno vite comederet ⁊ fieret omnino immoꝛtalis. mini pbere pfectam Mon omnino ita vt non poſſet moꝛi. Ideo aliqui dicũt ꝙ immoꝛtali immoꝛtalitatez. Jtẽ fieret bomo im tatem de natura habebat qua poterat non moꝛi.q̃ ali aut ille fructus ↄuer moꝛtalis niſwi x oꝛum lignoꝛum eſu poterat conſeruari. ſed non pote / tebatur in coꝛpꝰ bu⸗ ticipato ligno, rat cõſummari niſi per aſſumptionẽ ligni vite. QAuod mmanuz aut ñ. Si nõ. vite. Rſ ECOI. 4 B — 113 ergo nõ fficiebat nec vie⸗ videtur Auguſti. ſentire ſuper Geñ. dicens. Hoc quo- ſuſtentabat. Si ſi⸗ 5 q; addo talem cibum illam arboꝛẽ pꝛeſtitiſſe. quo cor erat eiuſdem nature pus hominis ſtabili ſanitate firmaretur. non ſicut ex cum carne reliqua. S gi alio cibo ſed inſpiratione ſalubꝛitatis occulta. Hhic in⸗ videtur ꝙ immoꝛta- tiiſtni nuere videtur ꝙ cum alijs cibis poſſet coꝛpus ſuſtẽta⸗ litatem pᷣſtare nõ po ſum ri. hoc cibo indeficiẽte ſanitate firmaretur. Ex quo cõ onahie denc ul Pen ſequi videtur. ꝙ ſicut in natura ſua habuit moꝛtalita⸗ botuiſſepꝛeſtarcpe⸗ ci teuſin quãdam ſcʒ aptitudinem moꝛiendi. ita aliquꝗ im fectam immoꝛtalita 1 mMoꝛtalitatem in natura ſua habuit. id eſt aptitudineyʒ tem. non quia ex p- qua poterat non moꝛi. cibis adiutus. ſed ſi perſtitiſſet pꝛia vᷣtute poſſet coꝛ immoꝛtalitatis perfectio eſſet ei de ligno vite. Sed qͥ pus homene facere mii hocttadũt. quõ ſupiora pba Augu. dbus dicit æcrat ſieſolihs votemaen’ ſmwfmni immoꝛtalis ex ligno vite huic ſentẽtie nõ contradicãt uine. ſed qs vinute ſi Aumdie Diiligenter inquirant. ” bi data habebat ac pienoſent H Mã hoc diſponere. ⁊ diui uerqed na virtus alli ligno tanq; ſacramento aſſiſteret. immoꝛtalitatem perficeret. Et ꝙ lignũ vite hanc poſſet ba⸗ e. bere virtutem vt ad immoꝛtalitatem diſponeret. ſatis patz in multis ſimilibꝰ.multa em̃ ſunt aromata vt mir ra ⁊ balſamus que coꝛpus bominis diu a putrefactione conſeruant. Oꝛ vo ratione diuine virtutis aſſiſten⸗/ tis diceret᷑ coꝛpoꝛibus illis immoꝛtalitatem pꝛebere.ſimile habetur in ſacramentis que dicũtur cõferrc gra⸗ tiam.ꝙᷓuis non ipᷣam gratiam creent.ſed diuina virtus ipᷣis aſſiſtens.ſicut melius in quarto lib.explicari ha⸗ bet. Sic ⁊ in pꝛopoſito intelligendum ceſt.cum lignum vite eſſet pꝛimis hominibus in ſacramentum.ſicut di/ cit Auguſtinus. H MẽH J́JUDUD H gniid id Dintelligentiaz huius partis in qua agitur ſoli deo conuenit per naturaʒ.anime bomis vᷣo non de bominis immoꝛtalitate ſᷣm ſtatum inno/ cõuenit per naturam ſed per gratiam. Contra. gra- Acentie.circa tria conſiſtit dubitatio. Et pᷣmo tia non repugnat nature.nec naturam variat ſed po Aqueritur de immoꝛtalitate bominis qᷓ;tum eſt ex pir tius conſeruat.ſi ergo moꝛtalitas ineſt omni crcatu Nr hn⸗ ttc anime. Secũdo quãtuʒ eſt ex parte coꝛpoꝛis.Cer re per naturam.immoꝛtalitas que eſt conditõ oppo cai vᷣ0 quantũ cſt ex parte cõiuncti.Circa pꝛimũ que ſita nulli creature ineſt per gratiam. ergo nec anime runtur duo. Pꝛimo vtrum anima rationalis per ¶ tem Damaſce.omne.quod a verſione incipit.in naturam ſit immoꝛtalis. ¶Secũdo queritur vtru,ʒ v ſionem tendit. ſed anima rationalis a verſione i/ mnn⸗ omnis anima quantũ eſt de pꝛima conſtitutione na c pit cum ſit creata vt oſtenſum eſt ſupꝛa.ergo tẽdit ̃ Eioe ture fuerit incoruptibilis. verſionem.igitur non eſt immoꝛtalis.Si tu dicas ꝙ; teunudit quantũ eſt de ſe. ſed tenetur ⁊ ſuſtentatur ma- nu conditoꝛis. Contra hoc eſt illud Aug.vij.de ciui. dei. Sic res quas cõdidit admiſtrat.vt eas agere pp pꝛios motus ſinat.loqͥtur de deo. ſi ergo de ſe ad coꝛ ruptionem tendit. diuine manus potentia non obſi. ſtit. ¶ Item per autoꝛitatem philoſophi. Intellect⸗ „ Dueſtio.oſ. .— Eirca quã ſic pꝛoceditur t oſtenditur ꝙ anima ra tionalis non ſit naturaliter immoꝛtalis.pꝛimo p au toꝛitatẽ Apoſtoli.j.Chim̃.vlti.Qui ſolus habet im/ talitatem. loquitur de deo. ergo immoꝛtalitas nõ cõ⸗ usnit alicui creature. Si tu dicas hoc eſſe dictum qꝛ — — coꝛtũpitnr quodam interius coꝛrupto. ſed non coꝛ rumpitur intellectus niſi a coꝛuptione anime ratio nalis. gᷣ̈ anima rationalis non eſt immoꝛtalis. ¶ It hocipfum videtur ratõne. anima patitur in coꝛpoꝛc p nãm. ſicut planũ ẽ.ſ paſſo mag ⁊ mag facta abij cit a ſuba.a qᷓcunq; aũt ſba fit aliq abiectio fit etiam aliqᷓ coꝛruptio ꝑ quã aliqua inde coꝛæũpũtur.⁊ omis talis ſubſt antia eſt coꝛruptibilis.ergo anima ratõna lis eſt coꝛruptibilis. 6 em anima rõnalis condo/ let coꝛpoꝛi patienti.ergd magis patienti magis con/ dolet.⁊ maxime patienti maxime compatitur. ergo videtur ꝙ moꝛienti cõmoꝛiatur. ¶ Item ſi ſubſtan tia eſt incoꝛruptibilis.⁊ operatio coꝛreſpondens illi ſubſtantie.quia nũqᷓ; ſubſtãtia pꝛiuatur pꝛopꝛia ope/ ratione.ergo ſi deſtruitur ⁊ leditur operatio.deſtrui/ tur ⁊ leditur ſubſtãtia.ſed ad leſionem coꝛpoꝛum le/ ditur ⁊ impeditur actus ſubſtantie rationalis qui eſft intelligere. ergo videtur ꝙ; ledatur ⁊ ipſa ſubſtantia. ergo ſubſtantia ẽ coꝛruptibilis ⁊ moꝛtalis.(Ed op/ poſitum ſunt innumerabiles autoꝛitates.⁊ philoſo/ pboꝝ ⁊ ſanctoꝛum.⁊ ideo oſtendamus hoc rõnibus At autem ſufficienter anime oſtendatur immoꝛtali/ tas.attendendũ eſt ꝙ anima habet coſiderari in oꝛ/ dine.habet conſiderari in ſe. In oꝛdine.reſpectu vni uerſe creature.⁊ reſpectu diuine iuſticie. vel reſpectu finis qui competit pꝛopꝛie natnre.Et in ſe q;tum ad virtutem.q;tum ad actum. ⁊ Ferran obiectũ. ⁊ ſic ſex modis conſiderari habet. ¶ Et pꝛima cõſideratõ eſt m oꝛdinem quẽ habet inter cæaturas vniuerſi. ⁊ m hanc conſiderationem oſtenditur cius immoꝛ talitas ex duplici ratõne. Pꝛima ẽ hec.in oꝛdine cre/ aturarum vniuerſi reperimus pꝛimam materiam ? vltimam foꝛmaʒ.⁊ eque vel magis eſt de complemẽ to vniuerſi vltima foꝛma ſicut ⁊ pꝛima materia.ſi igi tur pꝛima materia eſt incoꝛruptibilis.ergo ⁊ vltima foꝛma.S hec eſt anima rationalis.ergo ⁊c. Item alia ratio ad idem. Ad hoc ꝙ vniuerſum ſit completum neceſſe eſt reperire creaturarum differentias ſm per fectam cõbinationem. ſed contingit reperire in vni/ uerſo ſubſtantiam habentem magnitudinem exiſté/ tem incoꝛruptibilẽ. vt coꝛpus celi.⁊ contingit reperi re ſubſtantiam incoꝛruptibilem que nec eſt magnitu do nec coniũcta magnitudini.ergo contingit reperi/ re ſubſtantiam mediam incoꝛruptibilem que non ſit magnitudo.ſed coniũcta magnitudini.ſed hec ẽ ani/ ma rationalis.ex perfectione igitur oꝛdinis vniuerſi . — tatis colligitur animã eſſe immoꝛtalem. Ex ſecunda conſideratione ſcilicʒ ex oꝛdime diuine iuſticie oſten ditur ſic. Nullum bonum eſt irremuneratum.⁊ nul/ lum malum impunitum eſt apud euʒ qui iuſte iudi/ cat. ſed multa bona remanent irremunerata.⁊ mul/ ta mala impunita m pꝛeſentem vitam.ergo eſt po/ nere aliam vitam qᷓ; hanc.ſed bec nõ eſſet niſi anima remaneret poſt coꝛpꝰ.ergo ⁊c̃. Si iu d.cas ꝙ hoc nõ cogit.quia ſicut ſuſcitatur coꝛpus.ita poſſet aima ſu ſcitari.non eſt conueniens talis inſtantia.cum enim anima erx nihilo ſit creata.ſi coꝛrũperetur in nihil tẽ deret.ergo non ſuſcitaretur ſed alia anima de nouo crearetur. ¶ Item ad viuinam iuſticiam ſpectat q; nibil bene ⁊ iuſte factum debet vergere in maluʒ exi⸗ tum.ᷣ pᷣm moꝛalem philoſophũ ⁊ ᷣm legem diuinã ⁊ ᷣm etiã omnes ſectas potius homo debet patimoꝛ tem qᷓ recedere a veritate vite ⁊ a veritate iuſticie. ſi omnino ꝑimeretur anima.ꝑimeretur omnino in⸗/ ſticia que eſt in ipᷣa.ergo talis moꝛtis ꝑpeſſo que iu/ ſta eſt ⁊ quã laudat omnis ratio recta. malũ haberet ſimpliciter exitum.quod eſt contra diuinaʒ iuſticiã. colligitur igitur ex oꝛdine iuſticie animã immoꝛtalẽ efſe. Ex tercia conſideratione ſcilicz ex oꝛdine ipſius anime ad pꝛopꝛiũ finem oſtenditur ſic. Remoto vl⸗/ timo fine qui pꝛincipaliter mouet.omnes alij fines caſſi ſunt ⁊ vani.ſed finis vltimus omnis operatiois rationalis eſt beatitudo perfecta.ergo ſi illa non eſt. omnia quecũq; facit anima facit fruſtra. ſi ergo boc eſt inconueniens.neceſſe eſt illum finem ponerc. ſed beatitudo eſt ſtatus omniũ bonoꝝ congregatione ꝑ fectus.vbi autem hoc eſt.neceſſe eſt eſſe immoꝛtalita tem.igitur anima per naturam eſt apta nata ad icoꝛ ruptionem ⁊ immoꝛtalitatẽ. rationalis naturaliter appetit beatitudinem.ſed ni/ bil eſt ocioſum in fundamento nature. ergo ois ani⸗ ma rationalis nata ẽ ad beatitudineʒ peruenire.vbi autein beaticudo ibi perfecta ſecuritas.⁊ vbi pfecta ſecuritas ibi immoꝛtalitas.vbi em̃ moꝛs poteſt acci dere neceſſe eſt timere. colligitur ergo ex oꝛdine ipᷣiꝰ anime ad ſuũ finem ipſam babere inmoꝛtalitatem. Et bec triplex conſideratio ſumpta eſt ſᷣm triplicem oꝛdinem ipᷣius anime.ſcʒ ad finem pꝛopꝛiũ.ad diui⸗ nũ iudicium.ad totum vniuerſum.Ex quarta cõ/ ſiderationc ſcʒ ipius anime q;ẽtum ad pꝛopꝛiam vᷣtu- tem arguit᷑ ſic. Nulla virtus malis ⁊ coꝛruptibilis nata eſt ſuper ſe reflecti.hec per ſe manifeſta eſt. ani/ ma rationalis ſᷣm actum pꝛopꝛiũ nata eſt ſuper ſe re flecti cognoſcendo ſe ⁊ amãdo.ergo virtus anime ra tionalis non ẽ matcrialis ⁊ coꝛruptibilis.ergo ẽ im⸗ materialis ⁊ incoꝛruptibilis.ſcd ſi virtus eſt incoꝛru ptibilis ſubſtantia. ergo ⁊c. ¶ Item omnis virtus qᷓ per receſſum ⁊ impermixtionem cum coꝛpoꝛe coꝛru- ptibili foꝛtificatur ⁊ potentioꝛ efficitur eſt incoꝛrupti bilis per naturam. anima rationalis eſt hmõi. ſicut patet.quia tanto magis releuatur ſpũs ⁊ homo inte rioꝛ.quãto magis moꝛtificatur homo exterioꝛ.virtꝰ igitur aimc rationalis eſt incoꝛruptibilis.⁊ ſic ex ſua virtute colligitur anima rationalis eſſe immoꝛtalis quinta coſiderationc ſcʒ qᷓtum ad opationem arguit ſic. Cuiuſlibet ſubſtatie rõnalis 'm eſſe ⁊ du⸗ rationem pendentis ex eoꝛpoꝛe opatio pẽdet ex coꝛ⸗ poꝛe.⁊ anima rationalis pꝛopꝛiam operationem ba bet ᷣm quã non pendet ex coꝛpoꝛe ſcʒ intelligere.qꝛ nullũ oꝛganum ſibi appꝛopꝛiat.ergo duratio anime non pendet ex coꝛpoꝛe. ſed ipa de ſe coꝛrũpi non ba/ bet cum nullam contrarietatem habeat. ergo de ſeẽ immoꝛtalis ⁊ incoꝛruptibilis.¶ Item cuiuſlibet ſub ſtantie coꝛruptibilis oꝑatio antiquatur ⁊ ſeneſcit in tempoꝛe.ſed aime rationalis oꝑatio nec ſeneſcit nec antiquatur in tempoꝛc.ergo iuueneſcit.quia in anti quis eſt ſapientio. ⁊ in multo tempoꝛe pꝛudentia. ex pꝛopꝛia ergo operatione colligere poſſumus animaã rationalem eſſe immoꝛtalem. Ex ſexta cõſideratio ne ſcʒ per comꝑationem ad obiectum pꝛobatur ani/ ma rationalis immoꝛtalis eſſe ſic. Meccſſe eſt pꝛowꝛ tionem eſſe cognoſcentis ad cognitum ſiue potentic ad obiectuʒ.ſed anima rationalis nata eſt cognoſce/ re ⁊ intelligere veritatem.veritas aũt ẽ incoꝛruptibi/ lis ſicut pꝛobat Aug.in ſolil.cũ ſit talis nature ꝙ ipa negatio veritatis veritatẽ ponat.igitur anima rõna/ lis cuʒ ſit veritati ꝓpoꝛtionabilis ẽ immoꝛtalis.Hec gutem ratio non ſolũ concludit animã cẽ immoꝛtalẽ ſtem omnis anima ſuſtceuct abettiutee eblilai 1mps n Ninnfun helm olggetwan iut cberutionen. innie Pttefeinnor⸗ Nigonteſuen Aprehica orasftid pbatomns pnotaltatisa nnodoſncꝛm Nuonienclinein ſsdböcnodn niniainli e⸗ nitteecſttaton ſtoſpponend ulofuuutad Hocoñ atco uraisnul ſbtotCrtſin Gebentigeurbe Cbobetpotckam inetawerand Cſeckicmraſ⸗ Caſtoonun fotnitnsapn MMonmiuscican ſifuackudo⸗ ſitulſtofunn ſögſtngner Peſeciaſimiat porcknonstn tlligtore Cockonmnaſue Uſnlifelcht ui⸗ hlſnnnugn tnogtiügiatt fllunseten Aenmügnen ſclifdleͤͦc lchnctanninn S =— = =ͤ S=S = = ,—–— = ck,onntzefi dmnsgn Baggaſlln rfnſnien nnngtge fäidin tckupunnin Zemonnonn derttucnneniz narurr edeni Wnezemnntt ntis ttii dichnos racdcr olit, rinmmnien npakfn ſie Gn Ers Fm knnn E ☛ = üstut Nerſelnmichcitz Mrünnckirtt aptnnn ſumnerme WACX, unnckitengt nnusckbri ſde mrſistdothin Uborochainen ummhlstüti Crtiscſe iträle. Gnnascnnna ? mwyninentn velziudir Dprto ne Mihintt, ſrier otrei mngiſirit 1 Nennr:C ancer n mer) n ean eſuchtn Vrutgtfbten gimnim snunckahn Gnianſe ſtn slnnte tiemninſ iticinne - = ☛ ö= 2 =☛ quo eſt anima ſiue foꝛma tante digni N 1 4 e n i 4 Di. per veritatem intelligentie ſiue conſcientie.ſed etiaʒ xper veritatem miſericoꝛdie ſiue iuſticie.de qua ſapiẽ. I.iuſticia eſt perpetua immoꝛtalis.ac per hoc aima que eſt iuſticie capax. Item omnis virtus coꝛru/ ptibilis ledit᷑ ab obiecto impꝛopoꝛtõnabilit᷑ excellẽti. ⁊ magis nata ẽ delectari in medio q; in extremo.ſed anima rationalis intelligens maioꝛa ⁊ maxima non Apter hoc peius intelligit minoꝛa. ⁊ mag delectat᷑ in cognitõne ſumme lucis.⁊ ꝑceptõne ſapie deiqᷓ in co gbgitione alicuius creati. Ex cõpatõne igitur ad obie ctũ colligitur anima rationalis eſſe immoꝛtalis.ſi igi tur ſubſtantia cognoſcitur per virtutem. ⁊ virtus ꝑ operationem.⁊ operatio per obiectuʒz. cum m hanc triplicem conſideratonem ipᷣius anime oſtenſum ſit ipam eſſe immoꝛtalem. omnis anime conſideratio ſi ue in oꝛdine ſiue in ſe aſtruit anime immoꝛtalitatem R.ad pꝛedicta dm eſt ꝙ anima rationalis eſt im moꝛtalis ſᷣm ꝙ dicit fides catholica. cui ↄcoꝛdat pbi loſophia ⁊⁊ omnis ratio recta.licet aũt in cognitionẽ imm oꝛtalitatis anime rõnalis multiplici via poſſe/ mus deduci ⁊ manuduci.potiſſimus tamen modus txdeueniendi in eius cognitionẽ eſt ex conſideratõne fi nis. ⁊ hũc modum pꝛecipue appꝛobat Aug. in xij. de trini.⁊ in li.de ciui.dei. Nec immerito.quia finis im/ nit neceſſitatem bis qᷓ ſunt ad finem. NHec igitur po/⸗ ſitio ſupponenda ẽ tanq; veꝝ ⁊ certum.ꝙ anima rõ/ nalis facta ſit ad participandã ſummã beatirudinẽ. hoc em̃ adeo certum eſt ex clamoꝛe omnis appetitꝰ naturalis ꝙ nullus de eo dubitat niſi cuiꝰrõ eſt oino ſubuerſa.Certiſſimũ em̃ eſt nobis ꝙ omnes volumꝰ eſſe beati. ſi igitur beatus eſſe non poteſt qui bonum qð babet potcſt amittere. quia hocipo iam habet vñ timeat.⁊ vñ etiam doleat.⁊ ita vnde miſer exiſtat ne ceſſe eſt igitur ꝙ ſi anima facta ẽ capax beatitudinis ipᷣa ſit per natur immoꝛtalis. Et colligit᷑ eius im moꝛtalitas ex parte cauſe finalis. colligitur etiam ni/ bilominus cõſequẽter ex parte cauſe foꝛmalis.quia em̃ facta eſt ad participandã beatitudinem q̃ conſi/ ſtit in ſolo ſummo bono. facta eſt capax dei. ⁊ ita ad ipᷣius imaginẽ ⁊ ſimilitudineʒ.ſed ſi eſt imago dei.ex- pꝛeſſe ei aſſimilat᷑.hoc aũt non eſſet ſi moꝛtis termio clauderet᷑.ergo cum de natura ſua ſit imago dei.non poteſt moꝛtis termino claudi. ¶ Ex.boc etiam babe tur ⁊ colligitur ratio ex parte materie.quia em̃ ipſuʒ itatis ẽ vt ibßam animã reddat dei imagine inſignitam.q̃ eſt conditio nobiliſſima. materia ꝗᷓ huic foꝛme vnitur tanto appe titu ei coniũgit᷑.⁊ ita eius appetitus in ipᷣa terminat ꝙ nullatenus queat aliã foꝛmã appetere.cũ optima colligantia iũgantur adinuicem. Deniq; ex pte cau/ ſe efficientis colligit. QOm̃ qð bona rõne iũctum eſt. diſſolui velle nõ eſt dei. hinc ẽ ꝙ deus qui fuit anime actoꝛ.eſt continuus anime conſeruatoꝛ. Et ſic patet „ 6„ ratio immoꝛtalitatis anime ex qᷓdruplici genere cau ſe.q;uis pꝛincipaliter ſumatur ex fine. ⁊ iſte ſunt ratõ nes oſtendentes nõ ſolũmodo quia eſt immoꝛtalis/ ſed etiam ꝓpter quid ẽ immoꝛtalis. Rationes vᷣo ſu perius inducte oſtendunt qꝙ; anima eſt immoꝛtalis.2 7 verũ concludũt.⁊ ideo concedende ſunt. id g qð pꝛimo obꝛ in contrariũ de Apoſtolo. dom q; apo ſtolus dicit ſolum deũ habere immoꝛtalitatem. quia ſolus deus poteſt ſumme ſe perpetuare ſine alterius iuuamine.anima aũt ⁊ ſi ſit õm ſuã oꝛigineʒ ydonea ad immoꝛtalitatem.nõ tamẽ poteſt ſufticiẽter ſe con „ titum. nẽ. dom qꝙ; tendẽtia illa nõ ẽ p aliquẽ appetitũ vtutl. ginale pᷣncipiũ alicuiꝰ lem. ſi leſionẽ factã interiꝰ in oꝛ tinuare in eſre niſi conſeruct᷑ a ſummo autoꝛe.⁊ illa conſeruatio eſt a gratuita dei bonitate. nec repugnat nature ipᷣius anime qtum ad pꝛincipia ex quibꝰ con ſtituitur. ſed potius conſeruat illoꝝ pꝛincipioꝝ appe illud qð obꝛ de Daſ.qꝙ tendit in xerſio ſß potius pꝑ defectũ vanitatis qᷓ creatura ẽ ex nihilo. Hic aute defectũ ſumma veritas ⁊ ꝑtãs ſua pñtia ⁊ manutenẽtia excludit a creatura. Et quia ſic pñs eſt aie rõnali quãꝗ fecit vt eã nũq; deſerat qͥn ſit in ea per potẽtiã.pñtiã.⁊ eſſentiã.iõ aia rõnalis nuqᷓ; pᷣt coꝛrũ pi. Mec valet inſtãtia quã obijcit de vbo Aug. Aug. em̃ intelligit de motibꝰ qᷓ ſunt a nã ſᷣm ꝙ nã dicit oꝛi al⸗ ectꝰ?. nõ m ꝙ dicit defectũ. ⁊ ſic intelligẽdũ ẽ etiã ꝙ grẽa nam pficit ⁊ ei nõ repu/ gnat. ⁊ hoc meliꝰ explicatũ ẽ in li.. i.viij. ¶ Ad illð qð obꝛ de pho.q intellectꝰ coꝛrũpit᷑ ⁊c.dom ꝙ illud vᷣbũ phᷣi debet piñ hĩe intellectũ.nõ em̃ credendũ ẽ ꝙ phᷣus wlucrit dicere intellectũ eſſe coꝛruptibilẽ. cum oſtea ꝓbet ipᷣm impaſſibilẽ. incoꝛruptibilẽ.⁊ imoꝛta icut i tercio de aia expᷣſſe pʒ. ᷣ vult dicere qp opa tio intellectꝰ quã hʒ in coꝛpe impedit᷑ ꝓpter aliquaʒ rius vᷣtutis ſenſibilis. ⁊ qᷓtũ ad hoc veꝝ dixit. ſicut pʒ ⁊ manifeſtũ ẽ ſenſui.¶¶ Ad illud qb obẽ ꝙ aia patit᷑ rũderi pᷣt duplr. Dꝛimu qͥdem. qꝛ paſſio eiꝰ nõ ẽ per ipius leſione ſ ꝑ ↄpaſſionẽ reſpectu coꝛpis leſi.⁊ loc nõ ponit aliqd de ſuba eiꝰ abijci. de ſuba cui bʒ vni ri.Alit᷑ põt rñderi ꝙ aia nõ ſolũ in coꝛpe ſᷣ etiã extra coꝛpꝰ hʒ pati.nec tñ ſeqͥtur ꝙ habeat coꝛrũpi.nõ em̃ eſt illa coꝛruptio ꝑ partis adeptõem. ſed ꝑ quietis ⁊ pacis ↄtinua impeditõem.hoc aũt in q̃rto plae terminatũ cſt cũ agit᷑ de penis aiarũ dãnataꝝ.¶Cd illud quod obẽ ꝙ aima coꝛpi cõdolet.ddm ꝙ; illa cõ⸗ paſſio nõ ẽ niſi ſalua cõiunctiõe aie ⁊ coꝛpis.Et qi moss ſeꝑat illã ↄiunctõem.iõ nõ opoꝛtz ↄpaſfioneʒ moꝛtis cõicare.qꝛ illa ↄſeq̃ntia nõ tenet niſi manẽte cauſa. Pꝛeterea illa ↄſeq̃ntia nõ tenet.ſi aia maxime ↄpatit᷑ coꝛpi maxie patienti.q ↄmoꝛiat᷑ moꝛiẽti.aia em̃ cñ ſit capax leticie.ẽ capax ⁊ doloꝛis.ſᷣ cum ſit ca pax vite.nullo mõ ẽ ſuſceptibilis moꝛtis. d ills qð obꝛ ꝙ opatio aie ledit᷑ vł impedit᷑.ddim ꝙ boc eſt p accñs ſoln.qꝛ em̃ aia magna inclinatõe inclinat᷑ ad coꝛpꝰ.⁊ coꝛꝑi ſuas oꝑatões cõicat.⁊vtutes ſenſitiue ipi vᷣtuti intellectiue imediate ſubmiſtrat.inde eſt ꝗ leſis oꝛganis coꝛpoꝛeis.⁊ impeditis viribꝰſenſitiuis. opatio intellectꝰ qdiu ẽ in coꝛpe hʒ impediri ipᷣo in/ tellectu nullatenꝰ in ſe leſo.qdð ex boc pʒ. ꝙ ſtatim cũ a coꝛpe ſepatur bʒ ſuũ S ↄpletũ.⁊ hec ſuſficiãt ᷓ tũ ad ꝓpoſitũ. Aueſtio. ij. ¶ VAtrũ oĩs aia vtpote bꝛutalis nõ ſolum rõnalis ex pꝛima ↄditione fuerit imoꝛtalis.Et ꝙ ſic vꝛ Eccs.ij. And ẽ interitꝰ hoĩs ⁊ iumẽtoꝛũ.ſᷣ hoies ⁊ ſi intereat q;tũ ad coꝛꝑa.nõ tñ intereũt qtũ ad aias. pari rõe nec bꝛuta aialia. hrem Sap.j.Deꝰ moꝛtẽ nõ fecit nec delectat᷑ in ꝑditõe viuoꝝ.igit᷑ moꝛs non ẽ intro/ ducta niſi ꝓpter pctm̃.g ſi hõ nõ peccaſſet.nec moꝛe/⸗ ret᷑ ipe.nec moꝛeret᷑ bꝛutũ aial.ſᷣ hoc non ecẽt niſi aie bꝛntoꝝ ecnt immo:tales.gᷓ c. ¶ Item boc v rõe. p bato ꝙ aia petri ſt imoꝛtalis.ꝓbat᷑ ꝙ ois aia ſit im- moꝛtal ꝑ ypotheſim.nõ ẽ maioꝛ rõ de vna qᷓ; de alia. loqndo de aiabus rõnalibꝰ.g pari rõe loq̃ndo de aiʒ bus ſenſibilibꝰ.ſi vna aia ſenſibilis eſt immoꝛtalis.& ⁊ om̃cs.ſᷣ aia ſenſibilis hũana ẽ ummotalle g nuqᷓ; 6 5 8 gano imagimatõis.vł alte- 11 12 * 5 . i 1 * eſt rönalis ſiue ſenſibili. ergo cum in hac cõicet bõ cũ bꝛutis. anima ſenſibilis bꝛutoꝝ aĩaliũ ꝑ naturam eſt im moꝛtalis. Sten oĩs anima qᷓntũcunq; parũ ba beat de nobilit ate excellit om̃e coꝛpus.ſicut vult Au guſti. ergo magis accedit ad dei ſimilitudinem. aliqᷓ coꝛpa per naturã ſunt immoꝛtalia. ſicut Aee cele 13 ſtia.· ergo multofoꝛtius aic bꝛutoꝝ aialiũ. ¶ pꝛimuũ. ¶ Itez ſi . ergo deberẽt om̃ia coꝛpoꝛa bꝛutoꝝ redire ſicut ⁊ coꝛ/ tẽ ſub⸗ ſtantia cuius virtus ⁊ oꝑatio nõ ſeneſcit in tꝑe.non coꝛrũpitur in tempꝑe. ſed aia ſenſibilis ẽ hmõꝛ. quia ſi cut dicit phus.ſi ſenex aecigerr oculun iuuenis.ita videret ſicut iuuenis. ⁊c. ¶ Item qꝛ hõ ſeruit deo ẽ dignus remuneratione. ⁊ ideo neceſſe ẽ ponere ani/ mã cius immoꝛtalẽ vt remuneret᷑ poſt moꝛtẽ. pari rati ne cũ bꝛuta animalia ſeruiãt homini. ⁊ per hoc ceo in homine. vẽ ſimiliter ꝙ ipa debeãt remunerari rtannl foꝛma ẽ ſepabilis a coꝛpꝑe niſi qᷓ habʒ o ationem ꝓpꝛiam pꝛeter coꝛpus.ſed nullus ſpiritꝰ bꝛutalis ẽ hmõi.ergo ⁊c. Maioꝛ manifeſta ẽ.tum qꝛ phus dicit. tum etiã qꝛ nulla eſt ſubſtantia qᷓ om̃i ca reat oꝑatõc.cũ nulla ſit ocioſa. Sca manifeſta ẽ ad ſenſum. ¶ Item omnia bꝛuta aimalia facta ſunt ꝓ- pter vſum hominis.ſed vſus bominis ẽ in veſcendo cis ⁊ veſcitur eis dũ ea occidit.ergo facta ſunt ad hoc vt nõ tm̃ ſeruiãt homi ꝑ vitaʒ ſed etiã ꝑimoꝛtẽ.ſᷣ hoc non eſſet ſi aie eoꝝ eẽnt immoꝛtales. ergo ⁊c.¶¶ Itẽ anime immoꝛtali debet᷑ coꝛpus immoꝛtale quatũ eſt ex inſtitutione pꝛima.ergo ſi anime bꝛutoꝝ erãt im/ moꝛtales.habebãt coꝛpoꝛa immoꝛtalia. ſed cõſtat q bꝛuta nõ peccauerũt.ergo debyrẽt adbuc eſſe immoꝛ talia. Ox ⁊ ſi hoc conſtat eſſe falſum.patet etiam ꝙ ⁊ ¶ Iteʒ ſi anime bꝛutoꝝ eſſent immoꝛtales. poꝛa hominũ.ſed ſi hoc. eſſet impoſſibile ꝙ oĩa eſſent in terra. cũ innumera beſtiaꝝ multitudo ⁊ animaliũ cõtinue ſibi ſuccedit.ergo incõueniens ẽ dicere bꝛu⸗/ toꝝ aias eſſe immoꝛtales. ¶ R.ad pᷣdictoꝝ intelligẽ tiam ẽ notandũ ꝙ aliqui dicere voluerũt bꝛutoꝛum aias eſſe immoꝛtales.ꝓ co ꝙ cedem anime ſunt que viuificant coꝛpa bꝛutoꝝ ⁊ coꝛꝑa hominũ.tñ merito peccatoꝝ ſuoꝝ de coꝛpe ad coꝛpus circũcundo per/ tranſeãt. Et hec poſitio quoꝛũdã phᷣoꝝ ⁊ bereticoꝝ fuit ſicut dictũ eſt ſupꝛa ⁊ iam impꝛobata ẽ ſupꝛa ta- ꝙᷓ; heretica.⁊ pꝛoꝛſus abijcienda eſt iſta poſitõ tanqᷓ vilis ⁊ derogãs dignitati creature rationalis.dũ po/ nit rõnales ⁊ beſtias eſſe pares.in hoc em̃ indicat ꝙ ſui inuentoꝛes ⁊ defenſoꝛes ſunt bomines beſtiales. dũ aias ſuas credũt vel beſtiarnm fuiſſe. vel futuras eſſe. Yuerũt ⁊ alij qui dicere voluerũt ꝙ anime bꝛu/ toꝝ nec ſunt adco coꝛruptibiles ſicut alie foꝛme que bñt ↄtrarietatẽ.ſed qᷓntuz eſt de ſui natura nate ſunt cõtinue durare niſi inpedimentũ ſue duratõnis ba/ beant ex coꝛpoꝛe ſine quo nõ pñt ſubſiſtere.huiꝰ aũt impedimentũ durationis introductũ eſſe dicũt ĩ coꝛ poꝛa bꝛutoꝝ ꝓpter pctm̃ hoim. ſi em̃ Acdam nõ pec⸗ caſſet. nullũ aial bꝛutũ decederet. Ande ſicut merito peccati bumani q̃ ad eius obſequiũ facta ſunt deteri oꝛata ſunt.ſic ⁊ bꝛuta aialia facta ſũt moꝛti obnoxia Sed iſtud pꝛima fronte obuiat ei qʒ dicit Auguſti. ſuꝑ Geñ, ad lr̃am li.iij.q ſi bomo nõ peccaſſi.nihilo minus eſſent animalia viuentia de rapina.ꝗᷓ ad ſuaʒ vitam ſeruandã alia interficerent aialia. Repugnat NKeizin rõni.cũ nulla ratio dicat congruũ eſie ouẽ in/ erfici ꝓpter hoc ꝙ homo peccauit.cum nullo modo ei in peccato cõicauerit. nec pctm ſuũ in ouẽ traſtu⸗/⸗ R derit. Repugnat etiã imaginationi ſenſibili. vbi em̃ cẽnt tot aialia qᷓ multiplicata eẽnt ſuꝑ terrã ab initõ mũdi vſq; ad finem.ſi nulla eẽnt moꝛtua.Oꝛ ſi tu di cas ꝙ nõ eẽnt multiplicata ſi hõ non peccaſſet.quõ ctiã verũ eſſet qð dꝛ eis Geñ.j.Creſcite ⁊ mult.⁊ re. aquas.Qð ſi dictũ ẽ de piſebuscur nõ intelligendũ ẽ dictũ eẽ de alijs aialibꝰ. iſta tanq incõueniens reſpuenda ẽ. Et idco dom eſt tercio mõ ꝙ nulla alia aia niſi rõnalis immoꝛtalis ẽ. ⁊ rõ huiꝰ apparet ſi aſpiciamꝰ ad finẽ ꝓpter quẽ cre ature facte ſunt.exqͥ fine ponit᷑ in rebꝰ ꝑpetuitas vł coꝛruptibilitas ſᷣm eaꝝ exigentiã.Cũ aũt oẽs creatu re facte ſint ꝓpter deuz iuxta illud. vniuerſa ꝓpter ſe⸗ metipᷣm oꝑatus ẽ dñs.ſola creatura rõnalis facta ẽ ad fruendũ deo.⁊ vt btificetur in ipᷣo q̃ ſola ẽad ima ginẽ. Alie vᷣo creature ꝗᷓ ſolũ tenẽt rõnem veſtigij. fa- cte ſunt vel ad manifeſtatõem diuine bonitatis.vel ad obſequiũ creature rõnalis. Manifeſtatio aũt di⸗ uini exemplaris ⁊ bonitatis dei ẽ in ꝓductõe vniuer ſi.qd ẽ quoddã exemplatũ cõplete repñtãs illud ex/ cmplar. ⁊ ꝓpter repñtationis cõpletionẽ.cõpletã de/ bent hr̃e ⁊ ꝑpetuã durationẽ. Aniuerſum aũt dupli 14 citer hʒ ec. vicʒ. decurrẽs ⁊ ꝑmanẽs. Eſſc decurrens nõ põt eẽ ꝑpetuũ.qꝛ neceſſe ẽ ꝙ aliqñ ſit qctum. Eſſe vo ꝑmanẽts ẽ ꝑpetuum. Ille igit᷑ partes qᷓ reſpicũt vniuerſum q;tũ ad cẽ pꝑmanẽs.ſicut ſunt oꝛbes celo/ rũ ⁊ eloꝝ ꝑpetuitatẽ hñt. Ille vo q̃ reſpiciũt qꝛtũ ad eſſe decurres. vtpote ꝗᷓ cõſiſtunt in gencratõnc ⁊ coꝛ ruptõne.q̃lia ſunt mineralia.plãte.⁊ aialia bꝛuta.nõ debẽt hr̃e eẽ ꝑpetuũ ᷣ terminatũ.qᷓ qſi qdã tranſitu ſuo.⁊ qᷓdam inueteratõne ⁊ innouatione.moꝛte ⁊ vi uificatone decoꝛãt vniuerſum. Et ſic patet ꝙ bꝛuta aialia q;tũ ad coꝛpus ⁊ aiam coꝛruptibilia ſunt ꝑ na turã.inctũ facta ſunt ad repñtandũ diuinã bonita tem ⁊ ſapiam.Et hec rõ ſumpta eſt a fine pꝛincipali. Eſt ⁊ alia rõ ſumpta a fine nõ pꝛincipali inq;tũ.ſ.cre ature in qͥbus ẽ ſola rõ veſtigij facte ſunt ꝓpter crea- turã rõnalem.ſ.hoicm.Quedã em̃ facte ſunt ꝓpt᷑ hk minẽ ſᷣm oẽm ſtatũ ſiue vie ſiue patrie.q̃dam ſolum ſm ſtatũ patrie.⁊ cũ ſtatus pꝛie ſit pꝑpetuꝰ debẽt eſſe ppetua.⁊ talia ſunt qᷓ integrãt hbomis habitaculũ.ſi/ cut cclũ ⁊ q̃tuoꝛ cla. Illa vo q facta ſunt ꝓpter homi nẽ m ſtatũ vie.cũ ille ſtatꝰ ſit ꝑtrãſitoꝛiꝰ ⁊ hẽat finẽ. debẽt eẽ coꝛruptibilia.talia aũt ſunt aialia bꝛuta que fctã ſũt ad ſupplẽdã coꝛpis indigẽtiã ſᷣm eũ ſtatũ i q̃ iudiget cibis ⁊ alimonijs. Et ſic ↄcedẽde ſunt rõnes oñdętes aias bꝛutales eẽ moꝛtales ex ſua pᷣma ↄditi one. Ad illud q pᷣmo obr̃ de Ecẽs.ꝙ vnꝰ ẽ interi !ð 1. tus ⁊c.ddm ꝙ loqͥtur q;tũ ad exterioꝛẽ intelligẽtiã. ⁊ ꝓpterea ſbiũgit.Quis nonit ſi ſ.ſ.Adam a fur.q.d. Hõ nouit hõ qͥ ãbulat ſᷣm intellectũ carnalẽ,qͥᷣ ca ſo/ la ↄſiderat q̃ exteriꝰ apparẽt.bõ aũt ſapiẽs nouit q illud attẽdit qd ipᷣe Eccsi fine dicit. Scito ꝙ ꝓ om̃i errato adducet te de i iudiciũ.¶ Ad illud qð obꝛ de 16 li. Sapᷣ.doᷣm ꝙꝙ loqͥtur vł de moꝛte dãnatõis eterne. vł de moꝛte tpali in eo cui moꝛs ẽ pena.tale aũt ẽ ſo/ lũ aial rönis capax.qð ſicut ſolũ natuʒ ẽ eẽ miſeꝝ. ſic ſolũ natũ ẽ pᷣmiari.ſolũ natũ ẽ puniri.qꝛ ſolũ ipᷣm eſt cui data ẽ vis diſcretiua int᷑ bonũ ⁊ malũ.veꝝ ⁊ fal/ ſuʒ. Vñ ⁊ ſi beſtia woleat cũ occidit᷑ vł ledit᷑.nõ tñ pu nit᷑ mõ em̃ ẽ capax miſerie. ſolus em̃ illeẽ miſer qᷣ vel ſcit ſe miſerũ.vł ſcire debʒ cũ malũ hʒ. ai obzꝛ ꝙ aia ſenſibilis hois ẽ imoꝛtalis. ddin ꝙ nõ ᷣ ſile ealijs aialibꝰ. nũqͥd ꝓpter culpã hois fa- cta ſunt fecũdioꝛa.qᷓ oĩa ſi incõuenientia ſunt.poſitõ illud q; 17 gugite⸗ Prpauaſckaat Aunitttinn ſatngeta Cnoebieönece ftiorbofeton Chne tamn Ctegranfcs. mpupeincn ltmwingon toſgote⸗ fſohabehrt ttabardff Ptickuni Ufupiunornn nhrzqp lardyoati⸗ to ain nn ſni en ioten cnſöhn⸗ W nmmn ilsſgi Enpnſlghen wuſmhenſchi, Nunraltugtt Dmiſnhi in anieriun ““ mnisGnI tiguiſting lekmajti DW Hõü Neiwiſtiiſi funtincponte 1gäetiiml Bnnormrmen in Ceerytu monmuiryn imivi eucktirgunl. niinzie iurint tn ücieſnr irpmriint inshlelid janurguhe müm irii Eiriilugt Getifnitti l lsaluimn teg Mim mewebthan ilunff tr̃ iN H i 4 4 = = — — = = = — E — —— E = —=— ☛ = Se — = = — = — — ESN — — — — == 185 19 20 non peccaſſet coꝛpus eius diſſolui potuiſſet.tali rõe. centie ꝑmanſiſſet. Di. ſeuſibile em̃ in bomine nominat potentiã.ſ. aie röna lis. ſicut ifra patebit. ſenſibile vᷣo in bꝛutis nominat foꝛmã ꝗᷓ ſubſtãtificat᷑ i materia trãſmutabili.⁊ quia ¶ Ad illud adð obẽ ꝙ aia ſenſibilis ẽ nobilioꝛ om̃i coꝛ ꝛe. dᷣm ꝙ maioꝛ nobilitas ⁊ minoꝛ nõ facit ad ma ioꝛem durationẽ creature.magis cm̃ nobilis ẽ etiam m ſtatũ nature lapſe hõ q; ſit lapis.tñ lapis plꝰ du/ rat mõ.ſed hoc facit pꝛiuatio coꝛrũpẽtis cauſe.⁊ hãc habet aia ſenſibilis ꝓpter hoc ꝙ fundat᷑ ⁊ pendet ex coꝛpe ↄpoſito ex orijs.ſupꝛa quã ↄrietatẽ ſbᷣlimata ẽ natura celeſtis. ne eius in quo radicat᷑.ſ.rõne coꝛpis.rõne cuiꝰ ctiaʒ habet coꝛrupi.⁊ hoc ex ↄditione ſua pꝛimaria. illud qð obẽ qꝙ; bꝛuta ſeruiũt hoibus.dom qꝙ ſeruitiũ remunerabile non eſt niſi illud qdð eſt laudabile.ſola añt potentia rõnalis ⁊ deliberatiua in qua cõſiſtit ar bitrij libertas è in qua cadit laus ⁊ vituperiũ.⁊ ideo quantũcũqʒ obſequiũ ſit magnũ ⁊ vtile.nõ eſt diguũ remuneratione niſi factũ fuerit ex arbitrij libertate. iasen decet remũerani animas bꝛutoꝝ.Et ſic patet Onſeqnter q̃ritur q;'tũ ad ſecũdũ articulum de immoꝛtalitate Ade ex parte coꝛpoꝛis. Et circa hoc q̃runtur duo. Pꝛimo ꝗᷓritur vtruʒ 5pcccãte poſſet coꝛpus ade diſſolui. Secun Aueſtio. j. c. vite in vita ppetuari. o.j. r ꝙ etiam ſi Adam Circa quã fic ꝓcedit᷑ ⁊ oñ do queritur vtruʒ ipᷣa Bcr per eſnm ligni Adam in ſtatu innocentie habebat coꝛpus moꝛtale. ſicut męr dicit ⁊ Aug.in lit.ergo coꝛruptile.ſᷣ omne coꝛruptibile ð neceſſitate coꝛrupetur.ſicut vult ph̊s. qᷓ;uis nõ om̃e generabile de neceſſitate gencret᷑.ergo coꝛpus Ade coꝛruptum fuiſſet.eſto ꝙ in ſtatu inno/ tez ↄtrarietas ẽ cauſa pugne. ⁊ pugna in copoſito cauſa diſſolutionis.ergo in il/ lo ſtatu in quo põt eſſe contrarietas.põt eſſe diſſolu/ tio.ſed coꝛpus Ade etiã ſ̃m ſtatũ innocentic ex ↄtta terat habere diſſolutionẽ. ¶ Item cuicũq; ſtatui cõ/ rijs habebat cõpoſi ne ſtatu illo manẽte po/ petit reſtauratõ.cõpetit deperditio.ſed coꝛpoꝛi Ade in ſtatu innocentie cõpetebat reſtauratio ꝑ ſumptio nem ciboꝝ.ergo ⁊ eidẽ coꝛpoꝛi ſm ſtatũ innocentie inerat deperditio.ſed cuicũq; ineſt deperditio ineſt ⁊ cõſumptio.⁊ in quocũq; ponitur cõſumptio ponit᷑ ⁊ coꝛruptio.ergo coꝛpus Ade in ſtatu innocentie ꝑſi ſtens diſſolui poterat ⁊ coꝛrũpi.nulla culpa interue/ niente⸗ Item cõſtans eſt ꝙ Adam nõ poterat vi/ uere niſi comederet.cũ haberet coꝛpus animale. ſed poterat nõ comedere.crgo poterat abſq; vllo pecca to coꝛpus ęius deficere. Si tu dicas ꝙ peccaret i nõ comedendo.qꝛ tenebat cenadere i trans ſemꝑ tenebat᷑ comedere.qꝛ ſignemus aliquã hoꝛã in q̃ te- nebat᷑in illa hoꝛa aut Adam eſuriret.aut nõ.Si eſu riret.ergo pateret᷑ anteq;ᷓ peccaret. Si nõ eſuriret.S natura nõ indigeret.cũ natura bñ diſpoſita tempo/ re neceſſitatis cibũ appetat.S nõ teneret᷑ tũc comede re.nec alias.̊ nnqᷓ;ᷓ. ¶ Item ſi Adam ſtetiſſet. aliqͥs & fllijs eius poterat peccare.ponat᷑ ergo ꝙ peccaſſʒ ſed poſſibile ẽ virũ iuſtũ a peccatoꝛe inſidiãte interfi ci abſq; ſua culpa.ſicut Abel interfectus ẽ a Cayn.ꝙ poſſibile eſſet Adam ſaltẽ doꝛmientẽ ab eo iugulari. endet ex illa q;tum ad eſſe.coꝛrũpitur illa coꝛrupta Ad illud qd obẽ ꝙ aima ſenſibilis nõ ſeneſcit.dm ꝙ verũ ẽ quãtũ ẽ ꝑ ſe.ſeneſcit tñ rõ/ culpa fuiſſet p̃ambula. ⁊ ſic iugulatꝰ interiret.culpa ſua nulla interueniẽtt. Itẽ impaſſibilitas ẽ dos coꝛpoꝝ gloꝛificatoꝝ.ſed 929 ade in ſtatu innocẽtie glificatũ nõ erat. in ſta tu illo pſiſtẽs impaſſibilitat nõ bẽbat. ꝑſiſtedo in ſtatu illo.moꝛi ⁊ nõ moꝛi poterat. coꝛpus ade erat diſſolubile aia nõ peccante.¶ Sed õ. Iſido.de trini. dicit. Si hõ in paradiſo innocẽter viueret.nec ignis en vreret. nec aqua mergeret.nec abſentia aeris ſuf-/ focaret. nec oia q̃ nocẽt moꝛtalibus impedirent. vẽ ꝙ ipo ꝑmanentc in ſtatu innocentie coꝛpus eiꝰ non erat reſolubile. 6 oꝛdi niſi ꝑ culpam. nulli g põt ineſſe nec pena. nec moꝛs.nec coꝛruptõ.ni ſi cui pꝛius ineſt culpa.igit᷑ aĩa nõ peccãte impoſſibi⸗ le fuit diſſolui coꝛpus Ade.¶ Item ad boc ꝙ debite coõſtituat᷑ aliqd cõpoſitũ neceſſe ẽ materiã ⁊ foꝛmaʒ ꝓPoꝛtionari adinuicem.ſi igit᷑ aia vt foꝛma ⁊ ꝑfectio vnita ẽ coꝛꝑi.impoſſibile erat coꝛpus illud reſolui ?⁊ coꝛrũpi.niſi aliq coꝛruptio pꝛius incideret ex ꝑte aie. ß coꝛruptio qᷓ pot incidere ex ꝑte aie nõ ẽ niſi culpe.g impoſſibile fuit coꝛpus Ade reſolui ⁊ pati niſi in aia up et pambu em ſtatus innocẽtie me dius erat inter ſtatũ gloꝛie ⁊ ſtatũ miſerie.ᷣ diſſolu/ tio corꝑis oino opponit᷑ ſtatui gloꝛic.cum igit᷑ ſtatui cſolubile. IYtem moꝛs ẽ pena peccati.ᷣ om̃is pena ẽ oꝛdinata.pena aũt nõ oꝛdin gloꝛie nõ opponeret᷑ directe ſtatꝰ innocẽtie. Adam iĩ ſtatu innocẽtie pſiſtẽte coꝛpus ciꝰ nõ fuit reſolubile. tem ois paſſio ẽ ab aliqͥ repugnãte ⁊ pᷣdñantc.ᷣ Adam in ſtatu innocentie exñte.vel oia ↄcoꝛdarẽt ci vel ſubiacerẽt.igitur nihil poſſet coꝛpus eius ledere. nec aliquã paſſionẽ inferre.ergo coꝛpus eius nõ eẽt paſſibilc nec diſſolubile.¶ Itẽ impoſſibile ẽ ſtãte re⸗ ccitudine alicuiꝰ ipᷣm obliqri.ſᷣ rectitudo oĩs ↄſiſtit ĩ ſubiacẽdo deo ⁊ pſidẽdo alijs creaturis tã coꝛꝑi ſuo q; etiã bꝛutis. ſpũ rõnali ſtante in puritate innocẽ tie ⁊ obediẽtie.impoſſibile fuit coꝛpꝰ ab eiꝰ volũtate recedere.ſᷣ aia ſemꝑ appetit vniri coꝛꝑi.g̊ impoſſibi/ le fuit coꝛpus in tali ſtatu diſſolui. K pᷣdictoꝛũ intelligentiã ẽ notandũ.q; quẽadmodũ iuxta vbum phᷣi bec ẽ duplex.aliquid ẽ nũc immoꝛtale.qꝛ aduer⸗ bium põt determinare hoc qð ẽ immoꝛtale rõe actus moꝛiendi.vel rõne potẽtie.ita ⁊ locutio pᷣcedẽs.vtrũ coꝛpus hominis eſſet diſſolubile ſiue poſſet diſſolui ipᷣo nõ peccãte.diſtingui debʒ. Illi ei ablatiui abſolu 21 ti pñt determiari hoc vᷣbũ poſſet. vel hoc vᷣbũ diſfſol ui. Si hoc verbũ poſſet determinãt. veritatẽ hʒ locu⸗ tio.Eſt em̃ ſenſus ꝙ adã dũ exiſteret i ſtatu innocen⸗ tie poſſe hẽbat vt coꝛpꝰ eiꝰ diſſolucret᷑. Si aũt abla/ tiui illi referantur ad actuʒ qͥ eſt diſſolui.ſic locutio ẽ falſa.Eſt em̃ ſenſus ꝙ adam poſſet diſſolui in ſtatu i nocentie.ita ꝙ ſimul cſſet innocẽtia ⁊ moꝛt ſiue coꝛ⸗ ruptionis pena.⁊ hoc eſt impoſſibile pꝛouidẽte oꝛdi⸗ ne diuine iuſticie.que nullam inoꝛdinatõnem in vni uerſo ſuſtinet.Si ergo pena deoꝛdinata ẽ niſi pꝛece/ dat culpa.⁊ coꝛpoꝛis diſſolutio non poteſt aie pure ⁊ innocenti nõ eſſe pena. incõueniẽs vꝰ ⁊ oꝛdinẽ di/ uine iuſticie ꝙ coꝛpꝰ hois diſſolueret᷑ i ſtatu innocẽ/ tie.⁊ B ſcti dicũt.⁊ rõnes ad boc inducte oſtendũt.⁊ iõ ↄcedende ſunt.qꝛ vx ↄcludũt Ad illud qdð pꝛi mo obꝛ ꝙ om̃e coꝛruptibile neceſſitate coꝛrũpetur. 22. dom qꝙ phᷣus loquit᷑ de illo coꝛruptibili cuiꝰ regimẽz nõ ſbᷣiacet volũtati ſ̊ ſoli ytuti naturali.⁊ illud de ne ceſſitate habet coꝛrũpi.quia habet cauſam coꝛruptõö nis intra ſe.coꝛpꝰ aũt ade ⁊ ſi eẽt moꝛtale ⁊ coꝛrupti bile, tñ volũtati mb gcchat croꝛ lue diuſein ce. 2 3 23 ſtatu manente mutuo nõ repugnarent.⁊ ideo ꝓpter illam compoſitionẽ coꝛpus illud diſſolui neceſſe nõ 24 75 76 27 ⁶ — iõ niſi wlũtas deoꝛdinaret᷑.coꝛpꝰ ills nũq; coꝛrũpet᷑. Ad illud qd obẽ ꝙ componi ex cõtrarijs ↄpetebat coꝛpoꝛi ᷣm illũ ſtatuů. dom ria in cõpoſitione coꝛpoꝛis vᷣm ſtatũ naturel⸗ ter m ſtatũ nature inſtitute. Scom ſtatũ cm̃ nature lapſe non ſolũ agunt in aliqdð extrinſecũ ſed ctiaʒ ad/ inuicem mutuo agũt ⁊ patiũtur.nõ ſolũ in ipa cõſti/ tutione.ſed etiam poſt conſtitutũ eſſe. In ſtatu autẽ innocentie taliter cõmixta fuerũt ⁊ ꝓpoꝛtionata ĩ pꝛi ma cõpoſitione.⁊ ad tantã concoꝛdiã educta.vt illo crat. M illud quod obijcitur cr voſt ſtatñ innoce⸗ tie in illo coꝛpoꝛe fiebat deperditio.ddᷣm ꝙ ſicut na/ tura vniuerſalis patit᷑ elemẽta coꝛrũpi ſᷣm partẽ.ſed nullo mõ patitur coꝛrũpi m totũ.ſic ⁊ natura bñ ĩ/ ſtituta in bomie regulata ab oꝛdine iuſticie ⁊ pꝛudẽ/ 2 tie admittebat deperditionẽ fieri in bomine ſᷣm aliq; partem ꝓpter ſtatum animalitatis in quo erat. nul 8 modo patiebatur coꝛruptionẽ fieri in toto. Sicut em̃ fiebat coꝛruptio ⁊ deperditio.ita etiam fiebat re/ ſtauratio. ⁊ ideo non cõſequebatur diſſolutio.¶Ad illnd quod obijcitur q; Adam a cibo potetat abſtine re. dem qꝙ nõ poterat abſtinere a comeſtione.quan/ do eſſet locus ⁊ tempus.tum quia ſibi expᷣſſe pᷣceptũ erat vt comederet de lignis paradiſi alijs a ligno ſcie boni ⁊ mali.tum etiã qꝛ ſi dñs non pᷣcepiſſet.natura bene inſtituta dictaret que dictat nullũ debere manũ ſibi inijcere. Mec valet illa obiectio quã obijcit de fa me. debebat em̃ famẽ pꝛeuenire.⁊ ipᷣe bñ ſciebat holꝛa ⁊ indigentiã ſue nature.quã ſi ptranſiret cõmitteret ⁊ peccaret. ¶ Ad illud quod obꝛ ꝙ peccatoꝛ põt oc/ cidere innocentem. doᷣm ꝙ verum eſt m ſtatum na ture lapſe in quo omnis homo merito peccati oꝛigi⸗ nalis ẽ moꝛtis debitoꝛ. VUñ permittere innocentem occidinon eſt contra oꝛdinẽ diuine iuſticie ᷣm ſtatũ pꝛeſentem.in ſtatu autẽ illo qꝛ nulla culpa pᷣceſſerat. nem adinittere nõ debebat. Terd ilud quod obꝛ q; impaſ ibilitas ẽ dos coꝛpoꝝ g oꝛificatoꝝ. dom ꝙ ve rum eſt ſᷣm ꝙ impaſſibilitas pꝛinat ⁊ actum ⁊ poten tiaz paſſionis ?m omnẽ ſtatũ.illa aũt impaſſibilitas coꝛpoꝛi Ade non incrat niſi m ſtatuʒ determinatũ. ⁊ ideo perfecta non crat.nec dos dici debehat. ¶ Dueſtio.i. „ ¶ Atrum Adam peccante coꝛpus eius poſſet ppe/ tuari ꝑ eſum ligni vite.Et ꝙ ſic vꝛ. Pꝛimo ꝑ textum BGeñ̃.iij. Mũc igitur ne foꝛte ſumat de ligno vite ⁊ vi- uat ineternũ.hoc dictũ eſt de Adam poſt peccatuz. SF ſi poſt peccatũ ſumpſiſſet.ineternũ vixiſſet. ⁊ coꝛpus eius perpetuũ fuiſſet. Utem hocipᷣm vr ꝑ Richar. de ſancto victo.qui de Adam ait ſic.Habuit añ pec⸗ catũ coꝛruptionẽ᷑.poſt peccatũ coꝛruptionẽ.ſed vtro qʒ mõ ꝑ eſum ligni vite potuit ſuſtentari. ¶ Itẽ boc pꝛobat᷑ per exꝑimentũ.Enoch em̃ ⁊ Helyas ſicut di cũt glo t autoꝛitates ſanctoꝝ in padiſo cõſeruant᷑ ꝑ eſum ligni vite vſq; ad antixpi aduentũ.ſed qua rõe vſq; ad illud tẽpus cõſeruari pñt.eadem rõne ⁊ dein ceps. pari rone ⁊ coꝛpus Ade. ¶ Item nõ fuit ma ioꝛis efficacie lignũ ſcietie boni ⁊ mali ad coꝛpꝰ per/ dendũ q; lignũ vite ad coſeruandũ.ſed ꝑ eſum illius ligni coꝛpus hois factũ eſt diſſolubile. pari rõne ꝑ eſum alterius ligni poterat coꝛpꝰ coꝛruptibile ſolida ri ⁊ ꝑpetuari.ſicut ecõtra alteriꝰligni comeſtio e⸗ alio mõ ſe habent ↄtra m ſtatũ nature lapſe. ali . at. minus diſſolui neceſſe eſſet. oꝛdo diuine iuſticie talem deoꝛdinationẽ vel punitõö — ſanu ⁊ ſolidũ reddidit diſſolubile ⁊ infirmũ. E poſt peccatum ſi ſpns hominis iungeretur fonti vite diſponcret᷑ ad perpetuã beatitudinẽ ⁊ vitã immoꝛ/ talem. ergo ſi lignũ vite coꝛpale ſic ſe habebat ad coꝛ pusſſeruandũ.ſicut lignũ vite ſpnale ſe babet ad ſpi⸗ ritũ.v⁊ ꝙ ſi homo penituiſſet.⁊ de ligno vite guſtaſſʒ. q coꝛpus eius eſſet factũ indiſolubile.¶¶ Item ho⸗ mo bene cõplexionatus ſi nõ habet impedimentum extrinſecũ viueꝛe pᷣt vſq; ad ↄſumptõeʒ radicalis bu migdi.ſi igit᷑ illud humidũ poſſet reſtaurari.poſſʒ coꝛ hus eius imperpetuũ incoꝛruptũ ſeruari.ſi ergo illꝭ liguũ vite ſicut dicũt doctoꝛes habebat vim reſtaurã di humidũ radicale.videtur ꝙ ſi bomo de illo come/ diſſet.q coꝛpus eius ineternuʒ poſſet durare.etiam poſt cõmiſſionem culpe.Sed ↄtra. Ro.vj. Stipẽ dia peccati mo:s.ergo ſi poſtq; homo peccauit neceſ ſarium fuit ipᷣm peccaſſe.neceſſariũ fuit iᷣm moꝛi.Sẽ neceſſarium fuit coꝛpus eius diſſolui.igitur nõ pote rat perpetuari ꝑ eſum alicuius ligni. Etem ſent⸗ tia data fuit Geñ.iij.Quacũq; die co.⁊c. Si igit᷑ illã ſententiã nulla vᷣtus creata pᷣt infirmare.quãtũcũq; homo comederet de ligno vite neceſſe erat ip̃ᷣm moꝛi iij. Puluis es ⁊ in pul.⁊c. Item homo ꝑ peccatũ ſimilis factus ẽ iumentis inſipientibus.ſed iumenta ſi comederent de ligno vite nõ ꝓpter hoc coꝛpoꝛa eo⸗ rnm fierent indiſſolubilia.ergo ſi homo qᷓ;tum ad cõ ditionem moꝛtis iumentis ſimilis effectꝰ eſt per cul pam.quantũcũq; de ligno vite comederet.coꝛpus eiꝰ diſſolui neceſſe eſſet. ¶ Item non minus eſt de moꝛ tali immoꝛtalẽ facere qᷓ; de moꝛtuo viuũ.ſed moꝛtuũ ⁊ coꝛpus eius reſ. dnui oe dicit alius textꝰgeñ. ſuſcitare hoc eſt virtutis ſolius dei ⁊ virtutis infini/ te.ergo coꝛpus diſſolubile ad indiſſolubile reducere boc eſt ſolius virtutis diuine.ergo ſi homo poſt pec- catum de illo ligno comederet. coꝛpus eius nihilo/ dom ꝙ eadem qua diuina iuſticia non patitur innocentem puniri ⁊ moꝛi.non patitur etiam malum remanere impuni tum.⁊ ideo diuinũ decretum fuit vt ſi bomo manda tum dei tranſgrediendo peccaret.⁊ ipᷣi actoꝛi ſuo in/ obediẽs exiſterct.ſpiritus carnis dominiũ amitteret. ⁊ ſicut volũtas a deo receſſerat.ſic anima in vita coꝛ/ pus ipſum deſereret.⁊ diſſolutũ in ſuam oꝛiginẽ vñ ſumptum erat rediret. Et quoniaʒ diuinũ decretum erat inuiolabile.hinc eſt ꝙ poſtq; homo peccauit.qᷓ; tumcũq; de ligno vite ederet.coꝛpus eius non fieret indiſſolubile.ita ꝙ moꝛtem poſſet euadere.ideo con cedende ſunt rationes boc oſtendentes. ¶ Ac illud quod obijcitur in contrariũ de textu.ddᷣm ꝙ eternuʒ nõ dicit ibi vite interminabilitateʒ. ſed vite quandã diuturnitatex. ſicuti ſepe conſueuit loqui ſcriptura. cꝓuis autem lignum vite illud coꝛpus non poſſet ꝑ petuare.poterat tamen adeo naturã ipᷣius adiuua/ re ⁊ vigoꝛare vt diutius viueret.Ex hoc ptʒ rñſio ad ſe juentia.ſ.ad verbũ MRichar.⁊ ad illud gquod obꝛ de Enoch ⁊ Helya. Vtrũq; em̃ nõ cõcludit vite inter/ minabilitatem.ſed ſolũ quandã diuturnitatẽ.quã ⁊ ſi liguũ vite poſſet homini lapſo ↄferre ꝑ ſibi diuini/ tus collatã virtutẽ.nõ tñ poterat ineternũ ↄſeruare. qꝛ diuinũ decretũ infirmare nõ poterat.⁊ coꝛpꝰ hois peccãt᷑ ad h̊ poſt pctm̃ habile ñ crat.⁊ illò lignũ i ſolo eo ꝙ diſpõʒ hẽbat. ad eiꝰ effectũ efficaciã hebat. Ad illud qð obꝛ per ſile de ligno ſcie boni ⁊ mali.dᷣm q; 30 ctonini⸗ eciurgidu nngigi hel Gnpitnuſ unantbumd⸗ ſfcotertetnn tſurumnature loeſetetun ſotttittäisd nentiangot Opeong dſon O onnioqt do Pn teſerbominana Unnse Uuregonola (Quc tundainme ganummricci hoſenatcttcino fotlierepenens rüchnc Cnn(Donness aanatn uborinlteſen ſtentbonnoenn Ouni Gcrrinnegst hocfonlie ſctihoeti finn Miugigonnr llttapipen ſgnmnig⸗ miſe locſepcht⸗ monanritnn fohrunn honsfuebonick icfiannun faſA ſäippnü ſlpeganie erlletmngf tznliontni Kiauft Wgtadlen, oge N iemans i ſcnßze Ninpelineun cngialob noßc ſnmiſopith Uinrctaurz fadunne gan n enſ⸗ Gnoggtantſch üfüfnmi, ſuigmtͤze NaKGßel RZõ naſtatin Naklinmn. 3 niu dinne Prdrannt⸗ Pfbewimg miscifi EcNNCNe nnonminscket nortd ui t mui iusn:umdsi⸗ Ciuddttt,ae Cawihmte⸗ nancls hlr Amtenmoeitpon irttibonenu õ Snmimint i un agen nuniniin wopacuuri/ * ſet taugtinen mmWne us. iettnuni otoan n D ncmi ne⸗ mar urii r lihhiii — Rlud ſile deficit duplr. Pꝛimo qꝛ illl lignũ ſcie boni ⁊ mali nõ fecit coꝛpoꝛa illa eſſe diſſolubilia.ſᷣ ſolũ ho minis culpa ⁊ diuina ſentẽtia. Secũdo vo qꝛ coꝛpus Ade anteq; peccaret nõ habebat neceſſitatẽ ad ꝑma nendũ.nec neceſſitatẽ ad coꝛrũpendñ.ſᷣ poſtq homo peccauit coꝛpus eius ſubiectũ fuit neceſſtati moꝛiẽ/ di.⁊ ideo ꝑ eſum ligni vitẽ nõ poterat leruan dich illud qð obẽ de coniũctione ſpũs ad fontẽ vite ſpũa/ lis ⁊c.ddðim ꝙ illud ſimile deficit dupliciter. ꝛimuʒ quidem qꝛ voluntas facilius vertit᷑ ⁊ reuertit᷑ qꝙᷓ; na tura. Secũdo vᷣo quia fons vite ſpũalis multo potẽ tioꝛ eſt ſupꝑ animã qꝙᷓ illud lignũ eſſet ſuꝑ coꝛpus.⁊ iõ non ſeqͥtur ꝙ ſi diuinus ſoũᷣs recreat ⁊ viuificat ani mam.ꝙ lignũ vite refoꝛmet ⁊ conſolidet coꝛpus ĩ ſta 32 tum pꝛiſtinũ Ad illud qð obijcitur ꝙ lignũ vite re ſtauraret humiduʒ radicale.dᷣm qꝙ ⁊ ſi per ſui eſum ſufficienter reſtauraret humidũ in coꝛpoꝛe bominis m ſtatum nature inſtitute.nũqᷓ; tamẽ in ſtatu natu/ re lapſe ſic reſtauraret quin ſemꝑ aliqua deperditio fierct.⁊ ita qᷓuis diutius conſcruaret.nihilominꝰ ta men aliquando illud radicale humidum deficeret.⁊ coꝛpus ad diſſolutionem perueniret. Onſequenter querit de immoꝛtalitate pꝛimi bropmis qᷓ;tũ ad coniũctũ.Et circa hoc q̃runt᷑ duo. Pꝛimo q̃ritur vtruʒ illa immoꝛtalitas ineſfet bomini a natura vel a gr̃a. Sccũdo q̃rit᷑ vtꝝ illa immoꝛtalitas cſſct eadem ꝑ eſſentiam cũ immoꝛ talitate gloꝛioſs. MMMM ((AQueſtio.eſ. n . AEe illa immoꝛtalitas eſſet a natura vel a gra t ꝙ a natura videt᷑. Illud ẽ nobis naturale qd no⸗ bis innaſcit᷑ ⁊ cũ quo nati ſumus.ſᷣ homo cũ illa im/ moꝛtalitate ꝓductus ẽ.⁊ illa immoꝛtalitas indita ẽ homini a ſua conditione.& fuit ei naturalis vel a na/ tura. ¶ Item moꝛs nõ poterat ineſſe bomini niſi p/ cedent᷑e culpa.ſicut pꝛobatũ ẽ ſupꝛa.ſᷣ culpa nõ pote/ rat homini ineſſe.niſi deoꝛdinaret᷑ natura.ſi &̊ moꝛs inerat homini ↄtra naturam.immoꝛtalitas inerat ei p. naturã. Prem ꝑ hoc homo crat immoꝛtalis per qð erat innocẽs.ſᷣ innocẽs erat ex cõditione nature. eſto em̃ ꝙ nullã haberet gram.nibilominꝰ tñ habe/ ret innocẽtiã.g̊ immoꝛtalis erat ex cõditõne nature. nõ ex bñficio gre. ¶ Item immoꝛtalitas aie cõſiſtit ĩ ↄtinua ↄiũctione aie ⁊ coꝛpoꝛis.cõtinua aũt ↄiũctio anime ⁊ coꝛpis ẽ ꝑ continuũ appetitũ vnius ad alte rũ.ſᷣ aia habet continuũ appetitũ ad coꝛpus.⁊ ccon⸗/ mini ꝑ naturã.¶ Otem idẽ eſt pꝛincipiũ ꝑ quod dat res eſſe ⁊ per qð in eſſe cõtinnat᷑.ſed aia ronalis q̃ eſt uerſo ꝑ naturãꝗ gra.g̊ immoꝛtalitas inerat ho/ foꝛma ꝑ natura immoꝛtalis ⁊ incoꝛruptibilis coꝛpo ri dabat naturaliter ſui eſſe ↄplementuũ. ⁊ ipius coꝛ poꝛis ſiue homis eſſe naturalit᷑ ↄtinuabat.ſed a quo ineſt ei continuatio.ab eodẽ eſt immoꝛtalitatis ꝑpe/ tuatio. ⁊c. ¶ Item naturalc eſt bomini comedere ea qᷓ ſibi apponũtur.ſᷣ homo ꝑ eſum ligni vite ⁊ alio rũ lignoꝝ paradiſi vitã ſuã poterat perpꝑetuare ſicut dicit Aug.⁊ magiſter.g videt᷑ ꝙ om̃is ꝑpetuatio ine rat homini ꝑ naturã. ¶ Ged ↄtra.Augu.ſuꝑ Geñ.? mgr dicit in Iſr̃a.Creatus ẽ homo immoꝛtalis quod inerat ei de ligno vite.nõ de ↄditõc nature.moꝛtalis 7 * — erat ↄditione coꝛpis aialis immoꝛtalis bñficio cõdi toꝛis. Et iten ipe Aug.expᷣſſius dicit.ꝙ ſicut pᷣſcituʒ ſuit filijs iſrabel ꝙ in.xl.annis veſtimenta eoꝝ nõ x XN. — W teraſceret. ita pſituz fuit Ade vt nõ moꝛeret.¶ Itẽ ſuꝑ illud Lu.x. Expoliauerũt cuʒ ⁊ plagis impoſitis ⁊c. Glo.exponit de pꝛimo boie quẽ dicit expoliatum fuiſſe gratuitis.⁊ vulncratũ in naturalibꝰ. ſi moꝛ/ talitas nõ fuit vulnerata ſᷣ ſimplr̃ ablata ipi bomini p culpã. nõ inerat ei a natura ſ̊ a gra. ¶ Item hoc vẽ ronc.pꝛietates naturales non derelinquũt ſubie ctũ ꝓpter culpã.ꝗ ſi immoꝛtalitas inerat homi a na- tura.uon vr ꝙꝙ debuerit eñ relinquere ꝓpter culpã. qꝙ ſi eã amiſit. ptz ⁊c. ¶ Item impoſſibilc ẽ duo oppo/ ſita ineſſe eidẽ p̃m endã pᷣncipia naturalit᷑ cauſantia q̃ nõ inclinãt ad oppoſita.ſᷣ hõ per naturã ſuã pote/ rat moꝛi.aut ergo imoꝛtalis non crat.aut ſi erat.non erat ꝑ naturã ſed per gr̃am ſolũ.ꝗ e naturã ꝓpꝛiã erat nobiliter cõplexionatũ.ᷓ mol/ es ⁊ teneras carnes habebat.ſed naturalit᷑ molle ce Ntèm coꝛpꝰ? Ade dit duro.igit᷑ ꝑ naturã coꝛpꝰ ade vulnerari poterat ⁊ ſecari.̊ ꝑ naturã Adam nõ erat imoꝛtalis. ¶ YIte ignis naturaliter ↄſumit coꝛpus ex elementis qtuoꝛ conſtitutũ.⁊ coꝛpus aiale ꝑ naturã indiget aſpiratio ne ⁊ reſpirationc.ꝗ ſi hõ caderet in aqua vel in ignẽ. ⁊ nõ moꝛeret᷑.hoc nõ eſſet p virtutẽ nature.ſed potiꝰ contra vel ſupꝛa.nõ ergo eſſet a natura ſed potius ex gra ¶ E. dum ꝙ ſicut dicit mgf in lit. circa boc mul⸗ 35 tiplex ⁊ varia fuit opinio. Quidam em̃ dicere volue rũt ꝙ immoꝛtalitas pꝛimi hominis eſſet a natura.q/ dam ꝙ eſſet a gra.vtraq; aũt harũ opinionũ habuit galiqua efficacẽ růnem mouentem.⁊ vtraq; habet ali quid vritatis.licet vna plus habeat qᷓ; altera. Sicut 4 em̃ cũ dꝛ homo ẽ beatificabilis duo tangũtur.⁊ apti tudo ⁊ diſpoſitio.ita etiã cũ dicit᷑ homo ẽ immoꝛta⸗/ lis. VUnðò ſicut h quodãmõ poteſt dici beatificabilis poſito. Pꝛout em̃ hoc quod eſt beatificabile impoꝛ/ tat aptitudinem ſic ineſt bomini per naturam. homo enim a natura ſua habet aptitudinem ad beatitudi/ nem.ſᷣm autem q; impoꝛtat diſpoſitionem ſufficien tem ⁊ pꝛopinquam per quam quis venit ad beatitu dinem ſiue ſufficientem oꝛdinem ad actum. ſic ineſt homini nõ per naturã ſed ꝑ gratiam. per quã ſuffici enter diſponitur ad gloꝛiam.nec ſine illa poteſt ſuffi cere natura. Sic ⁊ in ꝓpoſito immoꝛtalis q;tum ad per naturam. quodammodo per gratiam.ſic in ꝓ ſtatũ innocentie dici poterat homo per naturam.im moꝛtalis etiam per gratiam.quia a natura habebat aptitudinem. ſed a gratia habebat cõpletionem. Et hoc patct ſic. Tripliciter enim poteſt moꝛs homini contingere.aut per elementoꝛum pugnam ⁊ diſſolu tionem.aut per bumidi conſumptionem.aut per ex/ trinſecam lceſionem. Jmmoꝛtalitas ergo dicit pꝛiua/ tionem huius triplicis modi moꝛiendi quantum ad actum⁊ potentiam in beatis.qui dicuntur immoꝛta lcs.quia non poſſunt moꝛi.q;tum ad actum vᷣo ſolũ in hominibus inſtitutis.qui dicuntur immoꝛtales quia poterant non moꝛi hoc triplici genere moꝛien⸗ i. habebant em̃ aptitudinem cuadendi boc triplex genus moꝛtis per id quod habebant a natura. Maʒ coꝛpus valde bene erat complexionatuʒ.⁊ anima de ſe incoꝛruptibilis erat que illud coꝛpus regebat ⁊ cõ ſeruabat.⁊ ita ydoneus erat pꝛimus homo ex his eõ ſtitutus ꝙmnunqᷓ deficeret ter elementoꝛum pugnã. ſed tamen illud non ſufficiebat.hoc enim non poſ/ ſet linima peccatrix facere ſi poneretur in conſimili coꝛpoꝛc.Et idco datum fuit illi anime donum gratie p quũ poſſet coꝛpoꝝ pᷣſidere.⁊ illud agere.⁊ elcmẽta quaſi in quadã amicitia cuſtodire.⁊ hoc qᷓdiu vellet ſuo actoꝛi ſubiacere. Hoc aũt donũ gre vocat Anſel. iuſticiã oꝛiginalẽ.Et ſic patet ꝙ qᷓtum ad immoꝛtali tatem cõtra pꝛimũ genus moꝛiẽdi aptitudinem ba bebat a natura.ſed cõplemẽtũ a gratia.Similiter q; tum ad ſecũdũ genus moꝛiendi qð eſt ꝑ humidi con ſumotionem.vis em̃ nutritiua potens erat ad ↄuer tendũ alimentũ ſibi ſufficiẽs.⁊ elemẽta efficacem hba bebãt virtutẽ ad nutriendũ.⁊ ex boc hõ ydoneꝰ erat vt cõſeruaret᷑ in eo ſinc coꝛruptione naturale humi/ dum.ſᷣ qꝛ bumidũ radicale paulatim conſumit᷑.nec põt reꝑari ꝑ qdᷣcũq; alimentũ.ideo data ẽ virtus ſrx cialis cuidã ligno qð dictũ ẽ lignũ vite.p cuius ſumͦ ptionem reparetur bumidũ radicale. ⁊ hoc quidem nõ fuit ex ↄditione nature.ſᷣ ex bñficio conditoꝛis.ſi p̃cauẽda.nec babebat nociua cxtrinſeca.⁊ iõ ydonei tatez habebat vt ꝑ nullius leſionẽ incurreret moꝛtẽ. verũtamen ꝙ beſtie ⁊ ſi qua animalia ſunt qᷓ nocere poſſent.ipᷣm minime lederent.nec in ſomno.neci vi/ cut dicit Aug. Similiter etiã q;tũ ad terciũ genꝰ qð 37 aᷣdem fit ꝑ extrinſecã leſionẽ. Adam em̃ foꝛtis ⁊ po- tens erat ad repellendũ nociua. ſapiẽs ⁊ diligens ad gilia. hoc non erat a natura.ſed a dei ſpãli pꝛouiden tia. ꝗᷓ ita eũ cuſtodiebat vt ſub pedibus eius oia ſub iacerẽt. vt nihil cuperct ipᷣm offendere.⁊ ſi cupet non valeret.Et ſic patʒ q immoꝛtalitas qᷓ fuit in ſtatu in nocentie qᷓ;tũ ad aptitudinẽ fuit a natura.q;tum ad coõplementũ fuit a gra.⁊ per hoc ꝓ magna parte ptʒ rũñſio ad obiecta nes em̃ que pꝛobant ꝙ nõ fuit ſimolr̃ a natura. cõcedende ſunt.quia veꝝ cocludũt. 38 0 A id vo qdðᷣ obꝛ ꝙ fuit a naiura.qꝛ fuit ei innata. ddm ꝙ nõ omne qð ineſt homini a pncipio ſue nati uitatis naturale ẽ.niſi extendat᷑ hoc nomẽ naturale. multa em̃ bona gratis data cõcreant᷑ ⁊ dant᷑ cũ na/ 39 tura. ſicut planũ eſt. ⁊ ideo illud nõ valet. ¶¶ Ad ills – quod obꝛ ꝙ moꝛs non poterat interucnire niſi puia culpa.ddᷣm ꝙ nõ erat ſolũ pꝛopter naturam.ſed pꝛo pter beneficiũ gratie qd erat nature ſupadditũ.quia em̃ oꝛiginalis iuſticia faciebat naturã immoꝛtalẽ eẽ. ⁊ hãc non poterat perdere niſi per culꝑaꝗ. ideo moꝛs 40 nõ potcrat interuenire niſi per culpã. ¶ Ad illud qB obꝛ ꝙ innocentia erat a natuꝛa. & ſimiliter immoꝛ/ talitas.dm ꝙ innocẽtia duplicit᷑ pᷣt dici. Ano mõ pꝛiuatiue.quia pꝛiuat culpã.Alio mõ poſitiue.quia ponit iuſticiã ↄtrariã. Innocentia aũt nõ erat cauſa immoꝛtalitatis ſᷣm ꝙ dicit puram pꝛiuationẽ.ſᷣ ſᷣm qꝙ impoꝛtat oꝛiginalẽ iuſticiã merito cuius erat i aia . àꝗi vis totius coꝛpis contentiua.¶ Ad illud quod obf ꝙ cõtinuatio vite eſt ex coniũctione anime ⁊ coꝛpis. ddm ꝙ ad cõiunctionẽ vite nõ ſufficit appetitus.ſi/ cut ad beatificationẽ nõ ſufficit appetere beatitudi/ nem.ſed neceſſaria ẽ vlterius virtus ad ſatiſfaciẽdñ appetitui.oĩs em̃ natura appctit eſſe ⁊ durare.nõ ſo/ lum boim.ſed etiã bꝛutoꝝ.nõ tñ in oibus ẽ immoꝛta litas.⁊ ideo nõ ſeqͥtur ꝙ ſi a natura ſit cõtinuatio ap 42 petitus.qꝙ a natura ſit ↄtinuatio immoꝛtalitatis.Et per boc patet rũſio ad aliud qð obꝛ ꝙ; ab eodẽ eſt da tio eſſe.⁊ cõſeruatio.ddᷣm em̃ ꝙ ſi illud ſit veꝝ de cõo⸗/ ſeruatione qᷓ̃ ẽ ad tempꝰ.nõ tñ ẽ veꝝ de ꝑpetuatone. multa cm̃ ſunt q̃ pñt eſſe dare ⁊ tñ nõ pnñt ꝑpetuare. ¶ Ad illud qð obẽ ꝑ eſum ligni vitc alioꝝ lignoꝛũ poterat in eſſe cõſeruari.dm ꝙ iſta nõ erat tota cꝗ. immo neceſſaria erat diuina virtus ꝓtegens.⁊ ꝓhi / bens nociua.⁊ interioꝛ virtus cõſeruans ⁊ conciliãs I. — cõtraria. Pꝛeterea ꝙ lignũ vitẽ talem effectum balẽ 44 ret ſpeciale donũ erat dei.ſicut etiã ꝙ tanto tempoꝛe veſtimenta ⁊ calciamenta populi iſrahel potuerunt ſibi pꝛebere obſequia.Et ſic patet illud. Weſtio. ij. f ¶ Mrum eadem eſſet immoꝛtalitas innocentie per eſſentiam cum immoꝛtalitate gloꝛie ſi homo ſtetiſſet Et ꝙ ſic videtur.Auguſti.de vera religio. Per xm recuperamus quod perdidimus in Adam. ſed illa i⸗ moꝛtalitas quã recuperamus per chriſtũ eſt immoꝛ talitas gloꝛioſa.ergo ⁊c. ¶ Item potentia materie diſpoſita.eſt eadeʒ per eſſentiam cum ſeipᷣa indiſpo/ ſita. ſed immoꝛtalitas innocẽtie ⁊ immoꝛtalitas glo- rie ſic ſe hbabent ſicut potentia indifferẽs ⁊ potentia diſpoſita diſpoſitione quc eſt neceſſitas.cum igituri ſtatu innocentie poterat moꝛi ⁊ nõ moꝛi.in ſtatu glo rie neceſſe habeat non moꝛi. ergo ⁊c. ¶ Nem li. ar. confirmatum ⁊ non confirmatum eſt idem per eſfſen tiam.ſimiliter ⁊ charitas.ergo pari ratione ⁊ immoꝛ talitas.ſ̊ ſicut ſe habet hec moꝛtalitas ſic ⁊ illa. ⁊c. Item moꝛtalitas in ſtatu innocentie non eſt alia a moꝛtalitate in ſtatu miſerie.quia non eſt poſt pec- catum data noua potentia.nec ablata. ergo pari ra.- tione in ſtatu innocẽtie ⁊ in ſtatu gloꝛie non eſt alia ⁊ alia immoꝛtalitas.i¶ Item ſi homo ſtetiſſet tranſ ferretur ad immoꝛtalitatem ita ꝙ nullius pꝛopꝛieta tis nobilis in eo fieret deperditio. ergo cum immoa/ talitas in homine diceret conditionem nobilẽ.ſi trãſ ferretur. illa immoꝛtalitas nõ amitteretur. ſed non ſunt in eodem homine due immoꝛtalitates ſimul et ſemel.ergo immoꝛtalitas innocentie ⁊ immoꝛtalitas glorie nõ differrent.¶ Sed cõtra.quod babet aliud ⁊ aliud pꝛincipium pꝛoximũ differens per eſſentiam eſt differens per eſſcntiam.ſed immoꝛtalitas in ſta/ tu innocẽtieę ⁊ in ſtatu gloꝛie habẽt aliud ⁊ aliud pnn cipium differens per eſſentiam.quia illa eſt a gloꝛia. iſta eſt a gratia gratis data.ergo differunt per eſſen/ tiam. ¶ Item non eſt tranſitus ab eodem in idem. ſed tranſitus eſt ab immoꝛtalitate innocentie ad im/ moꝛtalitatem gloꝛie.ergo illa immoꝛtalitas ⁊ iſta nõ ſunt eadem. ¶ Item quoꝛum oppoſita ſunt diucr- ſa.ipᷣa ſunt diuerſa.ſed immoꝛtalitas ſtatus innocẽ/ tic non opponitur moꝛtalitati cum ſimul ineſtent ei dem. Adam enim ⁊ moꝛtalis erat ⁊ immoꝛtalis.ſed immoꝛtalitas gloꝛie opponitur illi.ergo non eſt ea/ dem cum illa immoꝛtalitate ¶ Item licet vita Ade eſſet vna ⁊ continua ſi ſtetiſſet in via ⁊ patria.ſtatus tamen vite ⁊ conditio eſſet alia ⁊ alia.qꝛ conditõ ani malitatis ⁊ ſpũalitatis non habent idẽtitatem ſ̊ po tius oppoſitionem ⁊ diuerſitatem.ergo cum immoꝛ talitas non dicat ſolum vitam ſed potius conditio/ nem vite ſᷣm ſtatuʒ animalem ⁊ ſpũalem.videtur immoꝛtalitas ſit alia ⁊ alia. SFen hocipᷣm videk per illud quod dicit in littera. Aia eſt immoꝛtalitas quã amiſimus.alia quꝗ in reſurrectione ſperamus. Et hac auẽte expſſe colligit᷑ ꝙ alia ſit imoꝛtalitas vie · ⁊ alia patrie.:N.ad pᷣdictoꝝ intelligentiã ẽ notan/ gs dũ ꝙ cũ idem ſit ſignatum in pꝛincipali ⁊ deriuatiuo ſiue in abſtracto ⁊ concreto.idem eſt ſignatum buiꝰ quod eſt moꝛtale.⁊ eius quod eſt immoꝛtalitas. m moꝛale autem dẽ quod ẽ aptum natũ ſiue potẽs nõ moꝛi.imoꝛtalitas igit᷑ idẽ ẽ qd potẽtia ſiue aptituldo ad nõ moꝛiendũ.⁊ hec potẽtia ad nõ moꝛiendũ non oet⸗ ſrut hfrͤtif legttmittui lieupchtuel⸗ ſeodit ſieſteſetpin finpmmuß AAtt usdian Gnuincnians Göwtaceſun Arvtlugeſen ſpltztuclecſ arPincpit Gialudaald porentincotentl Plnanut Mbenidan tde paren dhengnone ittita nnien ſngaſedd Nhſdüragsbe Ntamwns nalaounfii Ninſtifzi⸗ ihnnl nn 7 aliud qᷓ potentia anime in regẽdo ⁊ ↄtinuãdo coꝛ n⸗galiter diſpoſita. binc gra. inde vo = illud qd 47 u pus vt nũꝙ; deficiat nec ab ea ſepctur.bec aũt poten obꝛ ꝙ nõ eſt tranſitus ab eodẽ in idẽ. dm ꝙ tranſi⸗ tia cõſequit᷑ ipm liar. ⁊ ei ↄfoꝛmat᷑. Añ ſicut in ſta tus ab bac immoꝛtalitate ad illã ẽ ꝑ diuerſiſcationẽ tu innocentie bõ poterat peccare ⁊ nõ peccare.ſic aia ſtatuũ.qꝛ ẽ traſitus a ſtatu i ſtatũ.⁊ iõ ſicut qd moue⸗ poterat coꝛpus cõtinere ⁊ nõ cõtiner. ⁊ hõ poterat tur a ſtatu impfectõis ad ſtatũ ꝑfectõnis nõ dẽ aliud Nlreo. moꝛi ⁊ nõ moꝛi.Quia vo in ſtatu gloꝛie impoſſibie ẽ ⁊z aliud.ſ̊ ſtatus di alius ⁊ alius.ſic ĩ pꝛopoſito intel⸗48 mern li ar peccare impoſſibile eti aiam coꝛpus deſerere ligendũ. (¶Ed illud qd obꝛ ꝙ vñt diuerſa oppoſita. rhen .“ Et quia in ſtatu miſerie neceſſe babʒ peccare.⁊ aliqm ddm illa diuerſitas oppoſitionis venit ex rõne ſu/ ntter in peccato eſſe.ſaltẽ in ſua oꝛigine.ideo impoſſibilc ẽ peraddite diſpõnis. ſicut intelligit᷑ i lilertate arbitrij iicn, aiam coꝛpoꝛi vnitã ↄtinuare quẽadmodũ ipᷣius lib. ꝗᷓẽlibertas a coactiõe.a culpa.⁊ a miſeria.Libertas tunn ar. potẽtia in ſtatu innoeẽtie ⁊ gloꝛie ẽ eadem ꝑ eſſen eñm̃ a culpa ſuꝑaddit aliquã diſpoõnem. l. gram. liber⸗ *R tiã. differẽs ſolũ ßm Karn vdiſßonen ſuꝑadditã.ſic tas aũt a miſeria ſuꝑaddit aliq diſpõnem.ſ.vel inno rli illa potẽtia cõtinuãdi ⁊ regendi coꝛpus qᷓ dꝛ immoꝛ centiã vel gliam. rõc q̃rũ diſpõnũ hʒ opponi diuerp. „ 4 talitas. ꝑ eẽntiã ẽ cadẽ. differẽs ſola ſuꝑaddita dipo Sic ⁊ immoꝛtalitas glie ſupaddit vltra imoꝛtalita- niganet ſitione.Et iõ cũ q̃rit᷑ vtrũ immoꝛtalitas innocentieæ tẽ innocẽtie. ſicut diſpõ q̃ ẽ neceſtas ſupꝛa diſpoem Vanmin gloꝛie. ſiue vie ⁊ patrię ſit eadẽ.rñderi põt ꝙ eadeʒ ẽ qᷓ ẽcongruitas. id qð obr̃ ꝙ imoꝛtalitas dicit 49 H Munſeg Ftũ ad potentiã. alia qtũ ad diſpõem ſupadditaZ. ↄditõem vite ſiu ſati vom ꝙ veꝝ ẽ.ſ̊ nõ pᷣncipalit c Ael vt ꝓpꝛius dicamus.vna ⁊ eadẽẽ.s altera ſiue aa immo pᷣncipalius dicit potentiã coꝛꝑis cõtentiuã ſi⸗ Cnhmiß tcrata. ſicut coꝛiſcus albus ⁊ niger idẽ eſt. ſ alteratꝰ. cut pᷣdictũ c. ⁊ iõ rõ illa nõ cogit. ¶ Ad vltimũ.ſ.au/ 50 unketim Et iõ ↄcedende ſunt rõnes oñdentes ꝙ hbec immoꝛ/⸗ toꝛitatẽ mgr̃i iã patʒ rñſio.qd em̃ dr q ſit alia alia. Z Vletluft qb talitas ⁊ illa ꝑ efſentiã eſſent vna Ad rönes vo ad aut intelligitur hoc eſſe dictũ quia eſt altera ⁊ altera. ammcklit oppoſituʒ facile eſt rñdere. Mam ad illud qð ptima aut intelligitur cſſe alia ⁊ alia.nõ qᷓtum ad ipam po nnaee obijcit ꝙ pꝛincipiũ ꝓximũ huiꝰ immoꝛtalitatis ⁊ il · tentiam quã pꝛiucipaliter impoꝛtat ipſa immoꝛtali⸗ mn luius é aliud 2 aliud plana ẽ rãſio. q; pᷣnipiuz pcipuũ tas.ſed ᷓtuin ad diſpoſitionẽ ſupadditam. Et ſic pzy inn ſeʒ potentia cõtentiua eſt vna ⁊ eadẽ.licet ſit aliter ? reſponſio ad qᷓſita. 3 oſtenſan “ ”U H inc ¶Diſtinctio. xx. de hominis duratione ⁊ ↄſeruatõne qtũ ad filioꝝ ꝓcreationem. dld ſt bec videndũ qliter pꝛimi parẽtes ⁊̃. Supꝛa egit mgr̃ de duratione immoꝛtalitatis. in bac parte glirrwinit igit de ꝓcreatione poſteritatis. Acl alit᷑ ⁊ in idẽ redit. Supꝛa egit de cõſeruatione indiuidui. hic agit etimeng ↄſeruatione ſpi.qᷓ quidẽ ẽ ꝑ filioꝝ ꝓcreationẽ. Diuidit᷑ aũt cspare in tres ꝑtes. In pma deter⸗ ttlia minat qjliter pꝛimi parẽtes filios pcreaſſent. In ſecũda determinat q̃les filij naſcerẽtur. ibi. Si vo q̃nt᷑ q̃es wehnn ſinon peccaſſet ⁊c̃. In tercia bꝛeuiter epilogat q̃ pꝛimo determiata ſunt. ibi. Calis erat bois inſtitutio ante wwſhhun petĩ. ¶ Pꝛima ꝑs habet duas. In pᷣma determinat de mõ generatõnis. In ſecũda de tpe tranſlationis.ibi. hnitpnſi Determino vo tꝑis quo tranſferrẽtur ⁊c̃. Similit᷑ ſecũda ꝑs pꝛincipalis habet duas. In pꝛima determinat udtnlit ꝗles naſcereutur filij qᷓtum ad coꝛpus. In ſecũda quales naſcerẽtur en ad animã.ibi.⁊ cũ de coꝛꝑe buma e ʒo von ſit abſardũ ⁊c. Aliaʒ ꝑtiũ ſubdiuiſiones ⁊ continentia manifeſta ſnnt in litter. — ðDMU e erminat de mõ ꝓcreatõnis fil ioꝝ ſi nõ peccaſſent pꝛimi par ẽtes ⁊ q̃⸗ rultuot riö les naſcerentur filij. ”MB H L tnginti „ „ „ Oſt hec videndũ ẽ q̃liter pꝛimi parẽtes ſi nõ peccaſſent filios prre nulirſore Opio q̊eundã. aſſent.⁊ quales ipᷣi filij naſcerẽtur. Quidã putãt ad gignendos fili/ min ? os pꝛimos homines in paradiſo miſceri non potuiſſe niſi poſt pcetm̃ nunad Dicentes concubitñ ſine coꝛruptione vel macula non poſſe fieri. Sed añ pec Pmif (catũ nec coꝛruptio nec macula in homine eſſe poterat. quoniam ex peccato Gontie .co gerz q, Pec conſecuta ſunt. Ad quod doᷣm eſt ꝙ ſi non peccaſſent pꝛimi homines.ſi⸗ Eumte Raſ nera , ne omni peccato ⁊ macula in paradiſo carnali copula ↄueniſſent.⁊ eſſet ibi panin dan opiniςe. thozus immaculatus. 7 ↄmixtio ſine ↄcupiſcentia.atq; genitalibus mẽbꝛis nns ſicut ceteris imperarent.vt ibi nullum motum illicitũ ſentirent. ⁊ ſieut alia in in r membꝛa coꝛpoꝛis alijs admonemus.vt manuʒ oꝛi ſine ardoꝛe libidinis,. ita eiet⸗ Augu. ſuper Senitalibus vterent᷑ mẽbꝛis ſine aliquo pꝛuritu carnis.Hec em̃ letalis egri — Su ibꝛo, tudo mẽbꝛis hũanis ex peccato inheſit. Senuiſſent itaq; filios in paradiſo nniati Hi Hd:o xx,. per coitum immaculatum ⁊ ſine coꝛruptione.Cur nõ credamus pꝛimos ho * mines ante peccatum genitalibus membꝛis ad pꝛocreationeʒ imperaſſe vo Aiumnum tuiſſe.ſicut ceteris in quolibet oꝑe ſine voluptatis pꝛuritu vtũtur: Incredi ſmin bile enim non eſt deum talia feciſſe illa coꝛpoꝛa.vt ſi non peccaſſent.illis mẽ ni bꝛis ſicut pedibus imperarent.nec ctum ardoꝛe ſeminarent. vel cum doloꝛe ſe joti n, gerẽt.ſʒ poſt pctm̃ motũ illũ meruerũt quẽ nuptie oꝛdinãt.ↄtinẽtia cohibʒ. 1aà (Infirmitas em̃ pꝛona in ruinã turpi tudinis.excipit᷑ hone ſtate nuptiali. Con/ tra. ex boc videt᷑ ꝙ ñ poſſit actus ille ſine peccato ⁊ turpitudi/- ne exercrei. Sed con tra boc ẽ.quia omis . . . . — — - . õ S . SS = –— . —-——- ₰△ — — Infirmitas em̃ pna in ruinã turpitudinis. excipitu a honeſtate nuptiali.⁊ qð ſanis ẽ officiũ.egrotis ẽ rene diũ. Emiſſi quidẽ de paradiſo cõuenerũt ⁊ genuerũt. ſedꝰ potuerũt in paradiſo eis eſſe nuptie honoꝛabiles b 7 thoꝛus immaculatus.ſine ardoꝛe libidis.ſine labo⸗ uare in paradiſo non coierunt duobus modis ſoluit. b actus qui eſt in pꝛe·¶¶ Cur ergo non coierũt in ꝑadiſo. Quia creata muliere cepto poteſt fieri ſine peccato. ergo ⁊ coitꝰ Pe. dom eꝙ bic nõ di citur de turpitudine ſonat in culpã. ſed que magis ſonat ĩi pę nam. vel ſi de illa itel ligitur. tũc nuptie ita cxcipiũt pꝛonitatem carnis ꝙ; act? ille abſ q; omni peccato pot leri. vñ qdᷣ dicit ma/ giſter ꝙ nuptie oꝛci / nant actũ illum. non eſt intelligendũ rõne oꝛdinationis ꝗᷓ fit in actu illo. ſed qͥ ineſſet niſi eſſet mr̃imoniũñ. & hoc autem diffuſi⸗ us agetur in quarto in tractatu e matri · 2 b Potuerſt in p⸗ mox traſgreſſio facta . ⁊ eiecti ſunt de padiſo. Ul q: nondum deus iuſſerat vt coirẽt. ⁊ poterat diuina ex, c pectari autoꝛitas vbi cõcupiſcẽtia nõ angebat. Deus ðo nõ iuſſerat.qꝛ caſum eoꝝ pᷣſciebat.de qbus hõ ꝓp/ pagãdus erat. Ecce expᷣſſe habes de modo ꝓpagatõ nis filioꝛum. Beterminat de tꝑe tranflationis.vtrũ natis filijs ꝑ ſucceſſiones an ſil oẽs trãſferẽdi cſſent. ¶ De termio vo tꝑis quo trãſferrẽt᷑ ad ſpũalẽ celeſtẽq; vitã certũ ailqͥd ſcriptura nõ tradit. Et iõ ambiguũ / vtu petes genitis filijs. pfectaq; hũani officij iuſtica. ad melioꝛẽ ſtatũ trãſfeꝛret᷑ ſ ꝑ moꝛtẽ ſ ꝑ alquã mutati onẽ.an pꝛẽs ĩ aliqͥ ſtatu vite remanerẽt.ligno vite vtẽ tes. donec filij ad eũdẽ ſtatũ puenirẽt.⁊ ſic ipleto nue/ ro oẽs ſił ad melioꝛa trãſferrent᷑ vt eẽnt ſicut ſcti ãgeli i celis. de quo Aug. ambigue diſſerit ſuꝑ Gñ. ita ingaui Aug. ens. Potuerũt pꝛimi hoies ĩ paradiſo filios gignere. noõ vt moꝛiẽtibꝰ pfibus ſuccederẽt filij. b in aliqͥ fome ſtatu manẽtibus. ? de ligno vite vigoꝛem ſumẽtibus. radiio eis eſſe nnptie bonoꝛabiles. Cõtra. videtur ꝙ ſimiliter ſint honoꝛabiles in ſtatu ecclcſie cum ſit ſacra/ mentum masgnũ.ſicut dicit aplus Epbe.v. cum etiam appꝛobẽtur a iure naturali.Si tu dicas ꝙ bonoꝛabili⸗/ tms nuptiaruſm attenditur eYtum ad actum illum tunc queritur quare magis actus ulc honeſtun ⸗ caſtus fit cum pudoꝛe q; alius actus in quo eſt culpe deoꝛdinatio.magis em̃ verecundatur quis de actu illo honeſte ? — caſte facto.qᷓ; de alio actu inoꝛdinato. vtpote cognoſcere vxoꝛem qᷓ percutere ſeruñ.R.dm ꝙ eſt loqui de nu ptijs qtum ad ſignatum.⁊ q;tum ad fructum.⁊ qtum ad actum.⁊ q ☚2 tum ad bec tria honoꝛabiles erant ĩ pa radiſo.in ſtatu vo miſerie qᷓuis ſint bonoꝛabiles qtum ad ſignatum? fructum. habent tamen pudoꝛem an/ nexum qᷓ;tum ad actum.quia omnis homo vtens ratione actum illum erubeſcit exercere coꝛam alijs. etiam 7 3 cum pꝛopꝛia vxoꝛe. Rationem autem buius aſſignat Auguſtinus in.xiiij.de ciui.dei.quia cum ratio deberet dominari coꝛpoꝛi. magis crubeſcit ꝙ ipᷣa ſubijciatur alicuĩ parti coꝛꝑis.⁊ q aliqua pars coꝛpoꝛis dominetur n gi inosdinate vorminctur ei ideo magis verocdatur de ardoꝛec libidinis qᷓ eſtin actuilloc e gprur batione furoꝛis que eſt in conuiciãdo ſeruo. . 7 Mondum deus iuſſcrat vt ooirent. Hoc videtur eſſe falluz. uia dicit Geñ. . Creſcite mul.reple tena Conſtat ꝙ boc dictum eſt qtum ad actum generatiue.ergo ⁊c. Juxta boc queritur. ſi mandatuʒz illud om̃es obligat ꝙ ſi ſic. ergo videtur ꝙ tranſgreſi ſunt auia non coiernnt in ſtatu innocentie. Si non. ergo videt ꝙ poterant cõtinue ſeruare virginitatem. J fem quero vtrum illud mandatum maneat adhuc.ꝙ ſi manct.er/⸗ go non licet alicui ſeruare virginitatem quod eſt contra apoſtolũ qui dicit. Coꝛinth. viij. Aolo vos omnes eſre ſicut ego ſum. loquitur de caſtitate. Si non obligat modo.quero.quando reuocatu⸗ eſt. ANidet᷑ etiam ꝙ — mogo ſint melioꝛis conditionis bomines qᷓ; tunc.quia modo poſſunt ſeruare virginitatem.tunc autem non poterant. G. dom ꝙ illud mandatum vatum fuit viro ⁊ mulicri in ſtatu innocentie. ſed cum eſſet mandatuz affirmatiuũ non obligabat ad ſemper.ſed pꝛo loco ⁊ tempoꝛc.determinatio autem tempous dependebat ex reuelatione diuine voluntatis. qu quia deus nondum eis reuelauerat.ideo dicit magiſter ꝙ nondum iuſſe⸗ rat. Ad illud quod queritur vtrum illud mandatum fuerit rcuocatum. doᷣm ꝙ; aliter obligabat tempoꝛe na ture inſtitute.aliter nunc.tunc enim omned ee n cratt gat omnes pꝛo eo ꝙ ſunt multi qui ſufficiunt illud implere alijs conſilium vi tunc enim omnes obligabat.quia omnibus erat in officium. nunc autem non obli ginitatis ſeruantibus. hoc aut conſilium competit ſtatui nature lapſe. non autem nature inſtitute. quia tunc cum nulla eſſet pꝛonitas.non 7„ . * 9 eſſet maioꝛ virtus conti — ſiet maioꝛ virtus continere q; nubere. ⁊ omnes ad cultum dei generarent. nunca opt arquitatem oennino continere magne vinutis eſt ⁊ dignitatis Et ſicpatent ca quc obijcutur. tez pꝛopter difficultatem Orlgrie⸗ pebei i = inanns. biyno T ſtigvop⸗ Phripattra; Pit diſti⸗ con⸗ — —ꝑ— pi R„ xxx d ?filij j50 . mero ſine netigene⸗ ſtatũ. donecvimpleto nu⸗ t in q̃ oĩno regẽti ſpũi coꝛpoꝛa in aliã q̃li pleto nu⸗ d (myletol ſine coꝛpoꝛeis e deſeruirẽt. ſol 4 itatẽ traãſirẽt. ro⸗ Blet nume/ 5 filijs cedere Sr ner iuae Ela puũ viuificante tio eẽ iget hec poſi ra trafferrent. no ſiani officij iuſticia. adn i n eic pentihſi tã⸗ hic habe nõ ꝑ moꝛtẽ ſ ꝑ ali iuſticia. ad melio/ wegtia con diner „N. mꝰode trãſi . P aliqua muta 2— 10/ retur q̊ 02 differ . 7 oꝛa. ſᷣ̈ „Ecce numer?ꝰ i u3 Dete . tru ſimul trãffera d4. incertũ nobᷣ e impleret᷑.Et Determinat qle fferant an x ſucceſſi nob iterũ ſi ſpes q t.Et pfectioneʒ ſte q̃les naicerẽt᷑ filij qᷣntũ iones. affligit aia ᷓ differt Qual Pmus fl 5 katureer vſum mẽb jqntũ ad coꝛpꝰ. vt in eis eſſe videtur ales naſ. us fuit cond ꝛoꝝ h po. vty ficti et al Dunleonaſt⸗ i do ai⸗ ncns. d. abeintes alo do mernsenon ia⸗ tyi quales ſi nõ peccaſſet hõſ hõ merus elccton nn⸗ coꝛpus. rũ vicʒz ſicut i peccaſſet h , 1s electoꝝ futu/⸗ e ſito tri P⸗ cuncta f. . * ecti exiſt 5 ilij in ¹ paciũ cõ s Pa. tripartita facẽ poſſent. Rñ lerẽt. qᷓ amb né tineri. hoc . ſubücit diſti 5 naſci opoꝛteb⸗ nt. Rñder „ ulare et 6 videt᷑ eſſe. 8 erent. an puuli ⁊ i nẽ ſtature ⁊ mẽ 6. Sed abſq; a tranſferrẽtur . . 1 1⁊ in minoꝛi e mẽbꝛoꝝ vſum bſq; alijs 2 glificarẽ e/ mẽbꝛoꝝ offi ninoꝛi etate cõ ris ri ſum ha⸗ cur. hoc nõ Sincare i fit Penecktone Kan p interualla nnnn vti poſſent erntegse e cõ⸗ gui 1 de autoꝛibu tature ⁊ vſum mẽb eo mõ quo nunc tudinẽ dei ſi magi 6 (A *7 8D diffinitũ nõ h ꝛoꝝ recepturi eẽnt nes ſi pectat om er. nbigua Auguſtini abemus.. eẽnt. ſic ſimul gloꝛificari. nuere ꝙ filij guſtini verba 2 . cut faciet in die iu E filij ⁊ puuli ponit. vbi tñ videt i cij in reſurrectõ iudi d t ſuꝑ hoc Aug⸗ ipoſent mẽbꝛoꝝ vti ueß Pier in⸗ alt Et vandt ge. 4 2 * l be 2 K Ede hoĩes nõ pe ſeg loquit᷑. oanerne e ter ꝙ iſta ſca o pints — mna q nec lingua aſſeiir vefrales ſnoseſſent ba babuidꝛ k: o d S ꝓpter vteri! nec manibus.nec pedi eſſent ha⸗ te rönes oſtendunt. tninteh naſcl. Sed uis neceſſitateʒ foꝛte necheelbeptereur ner obſot ſeart⸗ — hoc paruulã eigna ne coꝛpis ſit Neerat Punlo mnultate glonkegto⸗ n raroiporau òè al niſuneg⸗ vt hoc omittã. pot ox nate ius filios pote⸗ nem coꝛpoꝝ ctio/ mim n t hocomittã. poterat certe eii. tos grandes coꝛpoꝝ (quã de- mnmmnetn libus pſſtitit. qn pull arcertk eis Pſiareqů s fact. Sz vaitadinle i⸗ prer ſcunt qͥꝝ pulli quis ſint paruuli multis aĩa btitudinis t Muanſunnin nt᷑ currut ? matrẽ ſeq int paruuli. tñ 8aia⸗ bui? dinis collatönẽ gannuͦ niin ad inceſſu atrẽ ſequunt. Econtra.l mox vt na igrõ erpſſius babe d inceſſum pedes contra.h tur ſius habe Retirße pedli pabiles: viurn eqnn negauenaeal e in arro in tracta⸗ Pen Wgilcg.r nuti⸗ ſe magnis omhor ſaltẽ ad ſcal e Ee nrerar. utlti mentis cogmun he Slugete oeccgiatmain renlfüeas Logede“ Gm op fte r inſinuari ꝙ filij eti⸗ as carnis. His x irmitati tu ulis pꝛimoꝝ pen/ airen buti, n abſurde placu ſicije membroꝛj wgeeer ge⸗ 0ticn rentur. ? per acceſſi urde placuit ꝙ filij .⸗ pcede verbu Aug. gan Sed cũ Aug.ſu et vicio imputan⸗ in alijs ſicut kozlcatt mentig on gane vöoõnabilite g. ſub aſſertione d putanduů. f rgrruit iᷣ neltes ca bisu mn . les uros paruos.ac dein it pꝛimoꝝ parentũ fi nõ ir⸗ mana i natura hu⸗ – ege qua ⁊ nũc natiui indep interualla tẽ ũ filios na bilio⸗ arcrtloꝛ in inninht ſtature incre tiuitatẽ humanã a tẽpoꝝ eadem q̈ bꝛutal. et . ſemnen in illis ex membꝛo⸗ linatãà cernimꝰ ſtatim qñ aliũ fet? e ſo ſicut mõ ecpectaret᷑ etas ad vſum recce ſtatim qñ naſcuntt —R icut mõ in nobi as ad ambulandũ pturos. vt pärambular tur eim ß conditioni is.qð vtiq; nõ eſſet ndũ ⁊ loquendu Priunviderun mito⸗ Valcbat nect rure ſcut actbo aonine imputandi. boim Beibon Tn c tñ illud erat ex vici inere penitꝰ non giſter nullã iſta ene cio. b ex nã cõditi , monn intenaikaf t1 onis. 2 dubiñ eſt vt afferẽ velſicefet., mibo ſic ſic eſſet. nibilomi viuere ſine oohia Valentium pbare eos poſſ eos poſſe nus tñ banc opinio nem appꝛobat tanqᷓ Ttc ꝓbabilioꝛem que di/ cit paruulos paulati ue ꝓficere et creſcere ad vſum membꝛoꝛũ. Mec hoc dicit ſine ra tiõe. Leneritudo em̃ membꝛoꝝ debet᷑ ꝓli hominis pter boni/ tatem cõplexionis et congruentiaʒ nature que ꝓcedit a debilio/ rum complexione ad foꝛtioꝛes.vnde ꝑuuli habent tenerioꝛa mẽ bꝛa qᷓ; adulti.ꝓceſſus autez in incremento nõ eſſet miraculoſus ſed naturalis.etiã tẽ/ pvꝛe nature inſtitute. ⁊ ido rõnabiliter ma giſter hunc modũ di/⸗ cendi magis appꝛo/ bat. Uerbum autem ”M 1 — 1ʒ1 —————————= Ad hoc autẽ opponit᷑ ita. Si nõ peccarent nõ moꝛe⸗ rentur. nõ peccarrnt ſi nõ comederent. Poterãt igi⸗ tur ſine alimonia viuere.Ceteꝝ ſicut ſup diximus nõ ſolũ peccarent ſi deligno vetito ederent.ſ etiã ſi con⸗ ceſſis non vterent᷑.quia ſicut erat eis pᷣceptũ non illo ligno vti.ita alijs veſci. Pꝛeterea cõtra naturalem ra tionc facerẽt q̃ intelligebant de illis eſſe edendũ qð et naturalit᷑ appetebant. EE pena peccati.ſi nõ peccarent.famẽ nõ ſentirent.ſᷣ ſine fame ſuperſluũ videret᷑ comedere. Vñ putant quidã eos cibis nõ indiguiſſe ante pctm̃.quia non poterant eſurire ſi nõ peccaſſent.Ad qð dici põt.ꝙ fames vere defectus ẽ ⁊ pena pcti.Eſt em imoderatus appetitus edendi.cui nõ ſubiacuiſſet hõ ſi non peccaſſet.ſᷣ ꝓcul/ dubio peccaret niſi hũc defectũ cibo pᷣueniret. Habe/ bat em̃ naturalẽ appetitũ ⁊ modeꝛatũ cui ita ſatiffaci/⸗ endũ erat ne defectũ famis ſentiret. Sicut g̊ nõ ex vi / cio ſᷣ ex nature cõditione erat ꝙ ante pctm̃ hõ cibis in Aug.pᷣcedens intelli gitur de infantia ra/ tione incõmodoꝝ cõ comitantiũ eam.non rationc imꝑfectionis membꝛoꝝ. Ad illud qð obijcit᷑ de illis ge⸗ neribus animaliũ nõ valet.quia alterius ſunt cõplexionis ⁊ oꝛ ganiʒationis. f¶ Per interuallum tpis in ſenſu ⁊ cogni/ tione ꝓficere ⁊c.Cõ/ Et cũ de coꝛpoꝛe humano nõ ſit abſurdũ vel incõue/ niens hoc exiſtimare.queri ſolet.vtrum de ſenſu aĩie ? cognitione veritatis eodeʒ mõ ſentiendũ ſit.vt ſcʒ hi digebat.ita nõ ex vicio eſſet ſᷣ de natura.ſi hoĩs cõdi tio in pncipio ſuo.i.in pᷣmo ꝑente a ꝑfecto inchoata in ſubſequẽti ꝓpagatione a modico ad maioꝛa ꝓficeret vt ſcʒ per interualla tẽpoꝛis.ſtature coꝛpoꝛee incremẽYæę— ta vſumq; membꝛoꝝ ſuſciperert. luales naſcerent᷑ filij ;tũ ad animã. Vtrũ ſicut ſtatura coꝛpoꝛ ita etiã ſenſu mẽtis paruuli naſcerẽt᷑. ⁊ per acceſſum tꝑis ꝓficerent ſenſu ⁊ noticia veritati. an ſcʒ mox nati in his eſſent ꝑfecdit. h qui ſine pctõ naſcerent᷑.ſenſu ⁊ intelligẽtia mẽtis im/ tra. videt᷑ falſum qB hic dicit de puulis.cũ em̃ anima rõnalis ſe neſcit in tpe nõ vide/ tur ſᷣm conditionem tꝑis alterari.ergo vi/ detur ꝙ ꝓpceſſu tẽpis nõ efficeretur magis ſciens.cũ nõ haberet in ſcientia ꝑ tꝑa alte/ rari. Item deus fecit animã ade perfectaz ſciẽtia. ergo pari rõe feciſſet animã filioꝛũ ſi ipſe ſtetiſſet. Rꝰ.di/ cendũ ad hoc ꝙ h̊ eſt ꝓbabilioꝛ poſitio ꝙ gliquo mõ ꝑ interual la tempoꝝ in ſenſu et cognitõne pfeciſſent. Anima em̃ duz eſt in coꝛpoꝛe cõplcxionem coꝛpoꝛis imitat᷑. Et qm̃ infantia eſt mol/ lis.⁊ fluida cõplexio cerebꝛi.ideo non põt ibi eſſe foꝛtis impiſio em̃ ex duplici natura cõpactus ẽ hõ,.ita illi duo bona ¶ De hois tranſlatione in melioꝛẽ ſtatũ.et de duobꝰ perfecti exiſterẽt.⁊ ꝑ acceſſuʒ tꝑis in his ꝓficerẽt vſq; ad ꝑfectionẽ.an mox cõditi pfectionè ſenſus 2 cogni⸗ tionis ꝑciperẽt.Ylli qui ſentiũt ꝑuulos natos in ſtatu ra coꝛpoꝛis ⁊ vſu membꝛoꝝ per acceſfum tꝑis ꝓfectu⸗ ros.nõ diffiten eoſdẽ in exoꝛdio natiuitatis ſenſu im perfectos exiſtere.⁊ gnitione ꝓficere vſq; ad perfecttum. d ug ſententia opponunt quidi. i Ad quod quid owponũt dicẽtes. Si mox nati nõ ha erent perfectioneʒ ſenſus ⁊ intelligentie.ignoꝛantia in eis eſſj.ignoꝛãtia autẽ peccati eſt pena.Sed qͥ hoc dicunt nõ ſatis diligent cõſiderant.quia non oĩis qui aliquid neſcit vel minus ꝑfecte aliqᷣd ſcit:ſtatim igno rantiã habè ſiue ĩ ignoꝛãtia eſſe dicẽdus eſt.qꝛ igno⸗ rantia nõ dicit᷑ niſi cũ id qdð ſciri ⁊ non ignoꝛari debet neſcit᷑. Caliſq; ignoꝛantia pena pcti ẽ cũ mens vicio obſcurat᷑.ne cognoſcè valeat ea q̃ ſcire deberet. bonis.altero hic dato.altero ꝓmiſſo. k ¶ Calis erat hoĩs inſtitutio ante pctm ſᷣm coꝛpoꝛis cõ⸗ ditionẽ.De hoc autẽ ſtatu tranfferẽdus erat cũ vni⸗ uerſa poſteritate ſua ad melioꝛẽ dignioꝛẽq; ſtatũ.vbi celeſti ⁊ e᷑no bono in celis ſibi parato frueret᷑. Sicut ẽopponit᷑.Cuʒ fames ſit per interuallũ tꝑis in ſenſu ⁊ co⸗. m. Slaodo ltio crca f Quõ ignoꝛan/ tia dicit eſte in “ Nümnui wled — Kuuret ntoci ed caiſumi⸗ keptnefuetegut hobiſgdiun goſeotebnian Gonuſevnd ſs prnüti geundonchene ollirchiir⸗ cougne uukigtpfon Mbnuslbicveg ichelbaor Antdebitn (inhegnefuiſe ſuchtitanecſe Cpriin lucin Aionmmnin Gfmianuie tbninninuiie a tcngeſnieen Muunigatu uktknani ſaprneni ianifi kinn lntni acqi ReH zudakcet cceptum de comeſtione. Scdo modo ſic. At quoddã pᷣceptũ reſpiciat coꝛpus.⁊ hoc 7 7 1 — Feckeg ke foꝛtis cõuerſio ſuꝑ illas. AUnde ſicut facies nõ relucet in aqua mota.ſic paruuli nõ eſfent ydonci ⁰. i. XX — ſtatim ad vſum cognitionis.Qð 5 obꝛ ꝙ aia nõ alterat᷑ in tpe.veꝝ eſt qᷓntũ eſt de ſe.ᷣ rõne coꝛpoꝛis cui con iungit᷑ qd creſcit ⁊ in tꝑe foꝛtificat.Ad illud vᷣo qð obꝛ ꝙ haberet habitũ.dom ꝙ ⁊ ſi hꝛet ſciaʒ ꝙtũ ad habi tum.nõ tñ hiet qᷓtũ ad actualẽ ↄſiderationẽ ꝓpter oꝛgani ineptitudinẽ.ſicut etiã nõ babẽt doꝛmiẽtes. AUnde ſicut ꝓnuli baptiʒati dicunt᷑ hᷣe virtutes in munere.nõ in vſu vel in actu.ſic intelligendũ eſt paruulos illos ſciam habuiſſe. ⁊ poſt mDocdu coplexione fa- conditoꝛ a pꝛincipio pparauit vnũ tẽpoꝛale. alteram cta habili ad conſide. . HS r en 7 1 randuz ſtatim eſſent eternum. vnũ viſibile. alterũ inuiſibile. vnũ carni.al⸗ in actu pſiderationis terum ſpiritui.Et quia pꝛimũ eſt qð eſt animale.dein ſine penuria ⁊ latvꝛc. de qð eſt ſpũale.tẽpoꝛale ac viſibile bonũ pᷣus dedit. ⁊ potiſſime veꝝ eſſet inuiſibile autẽ ⁊ eternũ ꝓmiſit. ⁊ meritis querenduʒ in cis illud vrbũ phi Oꝛ rõem nalẽ ¶Ppoſuit. Ad illius aũt cuſtodia quod dederat. ⁊ ad i q vicit g in ſecedho 2 ceptũ d'dit lud ꝓmerẽdũ qd ꝓmiſerat naturali rationi in creatio pmudls ꝛ ſciens cum Ens bon dobͤ ne anime hominis indite qua poterat int bonũ ⁊ ma⸗ fſeſſio ⁊ uves dicatur q acceperat ee lum diſcernẽ vpceptũ addidit obediẽtie.ꝑ cuiꝰ obſer/ tra motũ ⁊ fluxibili pmerendũ qq uantiam datũ nõ ꝑderet.⁊ ꝓmiſſũ obtinèt.vt ꝑ meri: tatem complexionis. pmiſſum erat. tum veniret ad pꝛemium. 4Pacecpii addi- dit obediẽtie.Querit q̃re dñs addidit pꝛc-⸗ ceptũ ſuꝑ pꝛeceptũ.⁊ q̃re tot fuerunt pᷣcepta que bomini dedit.et iterũ quare pᷣceptũ obedientie ſiue diſcipli ne potius fuit negatiuñ qᷓ; affirmatiuũ. Reſpondendũ eſt ad boc bꝛeuiter ꝙ tria dñs fecit eis pᷣccpta in pꝛin/ cipio. Anũ ſcʒ qd fuit. Creſcite ⁊ multiplicamini.Aliud fuit.De ligno paradiſi comedite.Lercin fuit.De li gno ſcientie boni et mali nolite comedere. Numerus autẽ ⁊ ſufficientia iſtoꝝ pᷣceptoꝝ põt ſumi dupliciter. Ano mõ ſic.Quoddã em̃ eſt pᷣceptũ qd oꝛdinat ad deũ.⁊ iſtud fuit pꝛeceptũ obedientic. Quoddã qð oꝛdi/ nat ad ꝓximũ.⁊ illud fuit pꝛeceptũ de multiplicando genere.Quoddã qdð oꝛdinat ad ſeip̃m. ⁊ hoc fuit pꝛe/ eſt pꝛeceptũ de comeden/⸗ do. Quoddã reſpiciat animã. et hoc eſt pꝛeceptũ de abſtinendo qð eſt obedientie meritũ. Quoddã cõiunctũ et hoc eſt pꝛeceptũ de conſimili multiplicando. Pꝛeceptũ autẽ diſcipline fuit negatiuũ.vt facilioꝛ eſſet eiꝰob ſeruantia. et hõ non poſſet de tranſgreſſione vel omiſſione habere excuſationẽ. Et in hoc terminat᷑ total illa pars huius libꝛi que eſt de bominis conſtitutione. D intelligentiã huius ꝑtis que eſt de pcrea tione liberoꝝ in ſtatu innocentie quedã inci aunt dubitabilia.Et pᷣmo querit᷑ vtꝝ in ſta tu innocentie fuiſſet ſexuũ cõmixtio. Scðdo vtruʒ in illa cõmixtione eſſet ſeminũ deciſio. Lercio vtruʒ in illa ſeminis deciſione eſſet delectatõis intẽſio.Quar to vtrũ in illa cõmixtione eſſet integritat coꝛruptio Quinto vtrum in omni coitu eſſet ꝓlis generatio. Sexto vtrũ equalis eſſet ꝑ generationẽ maſculoꝛuʒ „ et feminarũ multiplicatis. „ RDU Auechn . a S ¶ Circa quã ſic pceditur ⁊ oñditur ꝙ et ſi hõ ſtetiſſet facta eſſet ſexuũ cõmixtio. Pꝛimo ꝑ textum. Geñ.j. Faciamus ei adiutoꝛiũ ſimile ſibi.ſed vir nõ indige bat adiutoꝛio mulieris niſi qtũ ad actũ generatõis. nec poterant ſimul aliquẽ generare niſi ſimul com/ miſcerent᷑. ⁊c̃. Aug. xiiij. de ciui. dei. Quiſqs dicit nõ coituros.nõ genituros hoics niſi peccaſſẽt. qui aliud dicit niſi pter numeroſitatẽ ſanctoꝝ ne ceſſariũ fuiſſe Pecm. 460 boc eſt incõueniens ponere. ctiã ſi homo nõ peccaſſet vir ⁊ mulier ꝑ cõmixtionẽ ſexuñ generarent. ¶ Itẽ diſtinctio ſexuũ non eſt niſi IApter gencrationẽ.ſᷣ in pᷣmaria ſui cõditione diſtin⸗ ctio fuit in humana ſpccie ſicut in alijs.& ſi ſexus di 9 idet᷑ ꝙ ſi bᷣ ſtetiſſet vir et mulier cõmixti eẽnt. AIter vir habuit vim generatiuã.ſed planũ eſt Plem intra ſe cõcipere nõ poterat.nec cũ baberet lo cum in quo fetus vegetaret᷑.nec viã ꝑ quã egredere tur.ergo videtur ꝙ ad hoc ꝙ generaret neceſfariuʒ moꝛi. nec mulieri poterat cõmiſceri. ꝗ ſtincti ad vnũ officiũ non cõcurrunt niſi cõmiſcean/ erat ſibi cũ muliere cõmiſcere ⁊ cõuenire. Ser 3. Aug.de bono cõiugali. Nuptie nõ niſi moꝛtaliũ eſſe poterunt.cõſtat hoc dictũ eſſe q;tũ ad cõmixtionem ſexuũ.ſi g&̈ manente ſtatu innocentie hõ non poterat ẽ dam̃. Poterat deus genus hoc abſq; generatione multi- plicare ſi hõ mandatũ ſuũ ſeruaſſʒ vſq; in finẽ.ergo videt᷑ ꝙ ſi hõ ſtetiſſet.ꝙ vir mulicri cõmiſceri nõ ba/ beret nec filiũ ꝓcreare. em ad hoc data eſt vis generatiua vt que nõ poſſunt cõtinuari in ſe conſer- uentur in ſuo ſimili.S̊ homine ſtante imperpetuum cõtinuari poſſet. ̊ nõ videt᷑ ho generaret. ¶Iteʒ cõmixtio ſexuũ eſt opus carnale.ſed pᷣmi pent᷑es cũ eſſent ſpũales nõ erant dediti oꝑibus carnis.nec im pediebant᷑ a quiete cõtemplationis. non videt᷑ ꝙæ natura ſtante haberẽt inſimul cõmiſceri dicẽ dum qꝙ in ſtatu innocentie abſq; dubio hõ haberet generari ex hoĩe.et hoc atteſtat᷑ auẽti ſcripture ⁊ iu/ dicio rõnis recte.idicit᷑ em̃ hominibꝰin ſtatu inno/ centite ſicut ſcribit᷑ Geñ.j.Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊ replete terrã.Et alius textus dicit mulierẽ in ad/ iutoꝛium viri eſſe factã. Rationi etiã recte hoc con/ ſonat que dicit potentiã generandi ſpectare ad com pletionẽ nature. vſum vᷣo generationis ad comple mentũ et ꝑfectionẽ ciuitatis ſuperne.Et quia in ſta tu innocentie natura ꝑfectioꝛ erat q; in ſtatu vic.et ſi hõ ſtetiſſet.ſuperna ciuitas ſuoꝝ ciuiũ numeroſi tate nequaqᷓ; fraudata eſſet. ponendũ eſt ꝙ homo in ſtatu innocẽtie gencrarc poterat et genuiſſct. Et quia nec vir ꝑ ſe nec mulier ꝑ ſe ſuffeciſſet ad gene-/ Tt 2 10 eſſet generatio ⁊ ſexuũ cõmixtio. Ai. randutn. ideo p cõmixtionẽ fieret iunetio vni? ad alterũ. ⁊ mutuũ ſibi pᷣberent auxiliuʒ in ꝓcreatione ꝓlis ad multiplicandũ genus bumanũ.Et ideo cõ/ cedende ſunt rationes oſtẽdentes ſi bõ ſtetiſſet ꝙ qd pꝛimo obijcit᷑ in cõtrariũ de verbo Aug. vin li. de bo. cõiu.ddᷣm ꝙ moꝛtale nõ vocat᷑ ibi qʒd habet ne ceſſitatẽ in moꝛiendo. ſᷣ moꝛtale dicit᷑ generalit᷑ pꝛo vita animali in qua ſola põt fieri generatio.quia in ea ſolũ põt fieri eciſio ⁊ reſtauratio.⁊ quia bec im/ moꝛtalitas eſſe poterat in ſtatu innocentie q;uis nõ 11 in ſtatu gloꝛie.io patet illud. ¶ Ad illud qð obijcit dæ verbo dam̃. dm ꝙ dam̃.non vult dicere ꝙ non eſſet generatio ſi hõ ſtetiſſet.ſed ꝙ nõ eſſet ꝑ eũ mo/ dum ꝑ quẽ eſt modo.ſcʒ cũ libidine⁊ feditate. Pꝛete r. gisl nõ dicit quid deus faceret.ſed qͥd facẽ poſſʒ. 12 (2 illud qð obijcit᷑ ꝙ ideo data eſt vis generati / ua ꝙ ꝑpetuentur coꝛruptibilia.dᷣm ꝙ illa nõ eſt ra tio tota.immo rõ pᷣcipua ⁊ ᷣm fideʒ quã ignoꝛauit pbus eſt ꝓpter multitudinẽ numeri electoꝝ.qð deꝰ ſſic diſpoſuit facere ſucceſſue ꝓpter cõgruentiã mul/ tiplicem. ſicut ſupꝛa tactũ eſt.tũ videlicet ꝓpter diui ne generationis manifeſtationẽ.tũ etiã ꝓpter homi num maioꝛẽ cõiunctionẽ vt magis adinuicẽ ſe dili/ gerent.tũ etiã ꝓpter vniuerſi decoꝛẽ ⁊ ꝑfectionẽ.que nõ ſolũmodo attendit᷑ ſᷣm eſſe ꝑmanens.immo etiã pm eſſe decurrens.decurſus autem in rebus irrõna⸗/ libus debet eſſe ᷣm oꝛdinẽ ⁊ gentia ad res rõna/ 133 les ꝓpter quas facte ſunt. ¶ d illud qd obijcit᷑ ꝙ, cõmixtio ſexuum eſt opus carnale.dam ꝙ carovno mõ ſonat in vicium.ſicut illud Gal.v.Caro cõcupi. aduer.ſpi. Alio mõ caro dicit naturam ſicut illud Eph. v. Nemo carnẽ ſuã odio babuit.Et ſic carna/ le poteſt dici dupłr. Ael a carne ſᷣm ꝙ dicit naturã. vel a carne gm ꝙ dicit viciũ.⁊ hoc vltimo mõ in pꝛi mo ſtatu ſexuũ cõmixtio nõ eſſet carnale opus.eo ꝙ nõ eſſet ibi vicioſitas.eſſet tñ opus carnale ſᷣm ꝙ ca ro ſonat in naturã.⁊ nihilominus eſſʒ ſpuale opus. ⸗ Queſtio.ij. ¶ Nrum in illa cõmixtione eſſet ſeminũ deciſio. Et ſic videt᷑.generare eſt de ſbᷣa ſua aliquẽ ꝓducere.ſed nemo ꝓducit aliquem de ſbᷣa ſua niſi det ei partẽ ſiſᷣe quia natura ⁊ opus nature.cõcoꝛda t ſpñi ⁊ grstie. ſbᷣe nõ dat niſi decidendo a ſe.ergo ⁊c̃. Itẽ filius a patre ⁊ matre generat᷑ nõ tm̃ effectiue ſed ctiã mate rialiter.S̊ qñcunqʒ aliqua duo ſunt materia vniꝰ.ne/ ceſſe eſt adinuicẽ vniri ⁊ cõmiſceri ſᷣm ſe tota.vxel ſᷣm aliquid ſui.illud autẽ in quo vniunt᷑ nõ ſoluʒ babet rõem materialis.ſed etiã effectiui.⁊ tale vocamꝰ ſe/ ſue.cũ dare totũ nõ ꝑoſſit niſi ſolus deus.partẽ autẽ 6 men. igit᷑ ſi bõ ſtetiſſet. generatio nihilominus efſet p cõmixtionẽ ſeminũ. ¶ Itẽ vir ex ſuo coitu mulie/ rem fecundaret.ſed hoc nõ eſſet niſi aliqͥd imparti/ retur mulieri.ſed ↄſtat ꝙ nõ impartiret᷑ neceſſariũ. quia nã illud ſibi reſeruat.g̊ impꝑtiret᷑ alimẽti ſuper/ fluum. ⁊ hboc eſt ſemen.ergo fieret ſeminũ cõmixtio. tem a pᷣmaria cõditione habuerũt vir ⁊ mulier vaſa ſuſceptibilia⁊ idonea ad bumoꝛis ſeminarij ge nerationẽ ⁊ deciſionẽ ⁊ ↄmixtionẽ.⁊ illa ſunt qᷓ ſunt oꝛgana virtutis generatiue. in giatione ꝓlis na nitatis nutritiue. turale eſt ſemen deſcindere.g ſi bõ generarct tũc m qd cõpetebat nature.in ſtatu innocẽtie fuiſſet com/ mirtio ſeminũ. ¶ Sed anen eſ ſup gul nutri⸗ menti. vbicunq; aũt eſt ſuꝑſluitas ibi eſt vicioſitas. illud autem tur ꝙ in generatione ſemen nõ emitteret. ¶ „IHI ſed in natura inſtituta nõ erat vicioſitas. nec ſu/ fluitas.igit᷑ nec humoꝛ ſeminarius. ¶ Itẽ ſemen eſt ſuꝑfluitas tercie digeſtionis.ſed ſi hõ ſtetiſſet nõ eẽt in co ſuperfluitas ſcòe digcſtionis.vtpote ſtercus ct vꝛina.̊ nec ſuꝑfluitas tercic. Pꝛima patet ꝑ pᷣm. ſcda manifeſta eſt.qꝛ ille ſuꝑfluitates nunq ſunt ſi⸗ ne feditate ⁊ ignominia.& ſi feditas ⁊ ignominia nõ ſunt in homie niſi ꝑ culpa. nullo mõ eſſet in eis talis ſuꝑfluitas. ¶tẽ ſi eſſet in eis ſemen.aut eſſet con/ ueniens ꝓpꝛie cõplexioni.aut nõ. Si nõ.&̊ nõ videt᷑ ꝙ de co deberet vel poſſet ples generari. Si ſic. ſed nã nãaliter tenet qð eſt ſibi cõoueniens.⁊ ſi expellit.h̊ᷣ nõ eſt ꝑ naturã ſed ꝑ violentiã. ſi in ſtatu innocen- tie hõ hominẽ generaret non violent᷑ vᷣ lſeride . * 7 7 em * actualis deciſio partis a parte eſt via ad coꝛruptõʒ. hõ in ſtatu innocentie ad coꝛruptionem nõ tende bat. generãdo ſemen nõ deſcindebat. ¶ R. dom 14 ꝙ cũ generatio ꝓlis quatũ eſt de oꝛdine ⁊ ptãte na- turc habeat fieri ꝑ cõiunctionẽ et cõmixtionẽ duoꝝ ſexuũ in boibus.g reſpectu ꝓlis ſe habẽt x modum materialis et efficientis.ita ꝙ rõ mãilis plus reſidet penes mulierem.⁊ efficientis vel actiui plus reſidet benen virũ.neceſſe eſt ad generationẽ aliquas ꝑticu 4 sD tã a muliere ꝙᷓ a viro decidi.in q̃bus eſſct virtus ⁊ rõ ſeminalis reſpectu coꝛpoꝛis pꝛopagandi. Quia igit᷑ hic eſt oꝛdo nature nõ ſolũmõ lapſe.ſᷣ etiã inſti- tute.ideo dᷣm eſt ꝙ in ſtatu innocentie 7 vir ⁊ mu / Ad illud q 1 lier ꝑ deciſionẽ ſeminũ generaſſent. obijcit᷑ in ↄtrariũ de ſeminis ſuꝑfluitate.ddin ꝙ eſt ſuꝑfluitas reſiduitatis.⁊ eſt ſupfluitas impuritatis. Supfluitas reſiduitatis eſt in ſemine.⁊ hec ſuꝑflui⸗ tas neceſſitatẽ nõ excludit.immo idẽ ipᷣm qð neceſ/ ſariñ eſt.eſt ſuꝑfluũ.ſed neceſſariũ ſpeciei.ſuꝑfluũ in diuiduo.neceſſariũ virtuti gencratiue.ſᷣ ſupſuũ nu-/ tritiue. ⁊ bec ſuꝑfluitas nõ repugnat bonitati ⁊ com plexioni nature.qꝛ nõ ſonat in viciũ ſᷣ in cõplemẽtũ Efſt ⁊ alia ſuꝑfluitas impuritatis.ſicut ſtercus ⁊ vi na. defluxio reumatis. ⁊ emiſſio ſudoꝛis.⁊ cõſimilia. ⁊ hec eſt in duplici differẽtia.Quedã venit ex debili⸗ tate virtutis cõtentiue ⁊ cõuerſiue.ſicut ſudoꝛ ⁊ reu ma. ⁊ talis non fuiſſet in adã.pterea quia virtutes nales in ipſo erant in ſuis operationibus efficaces. Alia vo eſt que enit ex nutrimẽti qualitate.⁊ nutri menti puritate. ⁊ hec fuiſſet in adã.q̃lis eſt ſuperflui tas egeſtionis ⁊ vꝛine.que ſunt ꝓpter ſepation᷑ pu/ ri ab impuro.vt illud qð purũ ⁊ ydoneñn eſt afſuma tur in alimentũ.illud vo qð eſt minus ydoneũ abij/ ciatur cxterius.licet nõ cũ tanto fetoꝛe ⁊ feditate ſi⸗ cut nũc. ⁊ hoc ſatis indicant vaſa ⁊ inteſtina ⁊ voꝛa⸗ mina q̃ ſunt homini a ſua pᷣma cõditione naliter de putata. ¶Et bos patet rñſio quaſi ad oia obiecta. Mã pꝛimũ qð obijcit ꝙ vbi eſt ſuꝑfluitas ibi eſt vi/ cioſitas nõ valct. quia nõ habet veritatẽ de ſupflui- tate reſiduitatꝭ q́lis eſt ſuperfluitas ſeminis. Sc⸗ cundum aũt qð obijcit ꝙ ſuperfluitas ſcde digeſtio nis eſt cum feditate ⁊ ita cũ pena.ſimiliter nõ valet. quia quis illa ſepꝑatio puri ab impuro ſit in nobis cñ feditate.in iſtis eſſet ſine aliqua fetoꝛis coꝛruptio ne. in atteſtationẽ virtutis potentie cõuerſiue.⁊ pu/ quia ſemen cũ ſit ſuperfluũ nutritiue.eſt neceſſaniu,ʒ generatiue.⁊ nõ cõuenit cũ natura vt ſaluans ipᷣam in ſe. ſed vt ſaluans eam in altoro.⁊ ideo natura nõ iliter terciũ nõ multũ co git Sen Günnuſenint Gicgſenn tſpeftientt ſotiüvdenite iocerdipoſti Vnsn utn⸗worthall ſfotnioꝛet leomaioreſſe Weoratoe ienientiſenin neeſeincon, woſuminimnn iuanenna re penirharcnn Amnriniceſert fupeg eimoco enaplieogane ickiſciotfacl ſeisgunmin GCesciſetune ictetntonsinte Atadetinaan Nicens ngokaatacne⸗ beſet Aateis⸗ aiſetmnorden Augbiit ali galtlgyplan nuumnscnirn Hutnodiahi lincitaull Wenronsiron Nintonangi ſifiſrginin nſthtnsdhir Ntrtcheetn Myſrurniut nnloet⸗ intütkii chmfnmin⸗ ſtüatndi chitſnlet fbecktizeeh puntiapunr cletiinſenin ſinmgnäͤne uſchſnenen 4 unconmit 6 Krgligeni Crihtnr; ncnalteſten, ocfiii nan Sſeſ eng aſ enlih lin keninnn Narßain i mirnt. de ſwun mn; ian ſſceel H ltuiſin kuͤnisie — mlinsgen Ciiridecſefnn unoleigitt mnocent:ninn ſenr. ſdllg litkr det Pfluitzsimins ſenine Mirti mſpeniiiit nantirigtit dnutdri nmcifichi Lsaeſangt⸗ Hcns iſtin Dutifmig iulnrütetn urinis Wuudin 1 ulendhn ibitgneii Prlytn⸗ ugin nsſnän oneiſtne rinfinnten dnortdi indeu . in guſtu ⁊ tactu appoſito ſibi cõueniẽti apßpetit ſibi illud retinere.ſed in alterũ tranſfundere. ⁊ q;uis nõ cõueniat nature generãatis in ſe vt ſic eſt. cõuenit tñ nature generati. Similit᷑ vltimũ nõ cogit qð dicit ꝙ deciſio eſt via ad coꝛruptionẽ.hoc em̃ lo/ cum babet vbi eſt deciſio ꝑtis neceſſarie cum quadã violentia.⁊ vbi eſt deciſio ſine reſtauratione.hoc au tem nõ eſt in ſeminis deciſione ſicut oſtẽſum eſt. Et ita omnia obiecta poſſunt ſolui ꝑ diſtinctionẽ pꝛius factã. ⁊ alia etiam plura media que ad boc poſſent adduci. Queſtio. ij. Atrũ in illa ſ⸗ emi nis emiſſione eſſet delectationis in tenſio.Et ꝙ ſic videt᷑. Matura bene diſpoſita deſide rat ſuperſluũ emittere.g̊ melius diſpoſita magis de/ ſiderat illud emittcre. natura inſtituta multo me- lius erat diſpoſita qᷓ; natura lapſa.̊ vis generatiua multo magis deſiderabat ſemen emittẽ qð eſt ſuꝑ/ fluum.ſᷣ vbi maius cſt deſideriũ ibi in completio ne mito maioꝛ eſt delectatio. ergo in ſeminis deciſione multo maioꝛ eſſet tũc delectatiõis intenſio qᷓ ſit mõ. delectatio eſt ex cõiunctione cõueniẽtis cum cõuenienti ⁊ ſenſu eiuſdẽ.⁊ ivᷣo dicunt nales delecta tionẽ eſſe in coitu ꝓpter tranſituʒ humoꝛis ꝑ locum neruoſum in qͥ maxime viget ſenſus. ſi g tanta erat tũc cõuenientia vel maioꝛ qᷓ; ſit mõ.⁊ ſenſus tũc ma gis vigebat qᷓ; mõ.videt᷑ ꝙ in ſeminis deciſione ma loꝛ tunc qᷓ; nũc eſſet delcctationis intenſio. ¶¶ Item vnaqueq; virtus cognitiua delectat᷑ in facilitate et cõplemẽto ſue oꝑationis.hoc ꝑ ſe ven ẽg qᷓnto ma ioꝛ eſt cõpletio ⁊ facilitas.tanto maioꝛ eſſet delecta⸗ tio.ſᷣ vis gñatiua in q̃ viget ſenſus tactus.facilius ?ꝰ cõpletius exiſſet tunc in actũ ſuũ qᷓ; nũc.g̊ maioꝛ eẽt ver cõuerſione ſuꝑ delectabile.in ſtatu aũt nature inſti/ ibi delectationis intenſio. ¶ Itẽ oculus ade pᷣus delectabat᷑ in aſpectu lucis.⁊ auditꝰ in auditu cantꝰ ſonoꝛi.qᷓ; aſpectus vel auditꝰhois lapſi.g i röne m beret delectari.̊ cũ cognouiſſet vxoꝛẽ vel cũ come/ diſſet. maioꝛẽ delectationẽ babuiſſet. ¶ Sed conta. Augꝰ.vicit de ciui.dei.q ſi hõ nõ peccaſſet.ſic mẽbꝛa genitalia applicarent᷑ adinuicẽ.ſicut mõ applicatur manus oꝛi.ſ in applicatione manus ad os.aut nul/ la aut modica habet᷑ delectatio.g̊ pari rõne videtur ꝙ nec in cõtactu illoꝝ mẽbꝛoꝝ. ¶ Itẽ ſi tanta eſſet delectationis intenſio tũc q̃nta eſt nũc.cũ mõ ſit de⸗ oꝛ dinatio in actu gñandi ꝓpter delectatõnis intẽſio⸗/ nẽ.tũc fuiſſet giatiua deoꝛdinata.g nõ eſſet genera/ tiua inſtituta ᷣ deſtituta. ¶ Itẽ ſi in actu illo natu ra ſtante eſſet delectationis intenſio.cum foꝛtificata vna virtute minoꝛat᷑ vſus alterius.videtur ꝙ ſicut nunc in illo oꝑe abſoꝛbet᷑ vſus rõnis.ita ⁊ tũc.ſᷣ bo oꝛdinata. inoꝛdinata ⁊ ſubuerſa. Item ſi tanta eſſet tũc delectatio in pñtia ⁊ cõiunctione ſexuũ q̃n- ta eſt nũc.g ſimilit᷑ tantus eſſʒ apꝑetitus in abſentia qntus eſt nũc.ſᷣ vehemẽtia ⁊ deſiderij appetitus ex/ citat pꝛuritũ.⁊ pꝛuritus vchemẽtia facit mẽbꝛa illa inobediẽtia rõni repugnantia.& in ſtatu ante lapſũ eſſet pugna ⁊ cõtrouerſia.qð eſt ↄtra oẽs ſanctos.⁊ cõtra fidẽ ſinceram. Reſtat g ꝙ tpe nature inſtitute A⸗ commixtione nõ erat delectatio intenſa. nõ poteſt cẽ ſine bois buair rnand eautr 6 ¶K intelligendũ eſt bic duplicẽ modũ eſſe dicẽdi. Quidã em̃ dicere voluerũt q; tanta vel maioꝛ erat delectatio tunc qᷓ; nũc.⁊ tamè non erat immodera/ ta.Tanta erat ꝓpter nãalis virtutis ꝑfectõnẽ.imode to plꝰ?ba- –R „* XX rata nõ erat ꝓpter inferioꝝ vᷣtutũ ſubiectionẽ. Rõ em̃ dominabit᷑ illi delectationi ⁊ eã deferebat in ſuũ finem.ideo nõ abſoꝛbebatur nec erat ibi repugnan/ tia.Et per hoc volunt ſoluerc obiccta. Eſt et alius modus dicendi qui magis concoꝛdat verbis Augu ſtini.⁊ pꝛobabilitati rõnis.ꝙ in deciſione ſeminũ.et cõmixtõe ſexuũ.tꝑc nãe inſtitute aliqua fuiſſet dele/ ctatio. moderata tñ ⁊ mẽſurata ᷣm ꝙ exigebat hoĩis rectitudo. ⁊ ſ̃m ꝙ eã volebat tꝑare ratio hois.⁊ ido non erat tãta quanta eſt mõ. Nũc em̃ qꝛ virtus illa maxime cxiuit rõis imꝑiũ.dũ ratio amiſit oꝛiginalis iuſtitie vinculũ ⁊ retinaculũ.ꝑ qd imꝑabat viribꝰDin ferioꝛibus.ideo laxatis habenis toto impetu ⁊ cona tu ſe pᷣcipitat in delectabilc ſibi oblatũ.nõ ꝓpter intẽ ſionem virtutis mouẽtis.ſed ꝗpter defectũ virtutis retardãtis. Ande ſicut equus laſciuꝰrupto freno v locius currit ⁊ impetuoſius qᷓ; cũ infrenatur ⁊ deti netur a ſuo ſeſſoꝛe.licet non habeat maioꝛẽ virtutẽ. ſic ⁊ in ppoſito intelligẽduʒ eſt ſe habere.et boc ẽ d dicit Aug.dð ci.dei. Nuptie ille digne felicitate ꝑidi ſi (ſi peccatũ nõ fuiſſet) ⁊ diligẽdam ꝓlem gignertt. et pudẽdam libidinẽ non baberẽt. Et ido cõcedẽde ſũt rationes oſtendẽtes ꝙ nõ eſſet tunc tãta delecta tionis intẽſio quãta ⁊ nunc.cuʒ mõ tanta ſit vt mo/ dum ⁊ oꝛdiem debitũ non obſeruet. illů & q 17 obijcitur in contrariuʒ ꝙ natura deſiderat emittere ſupfluitatem. d ꝙ verũ eſt. ſed illud deſiderium bʒ terminũ ⁊ limitem.⁊ in natura inſtituta illuʒ termi: num non exiuit. nũc aũt exit.⁊ ratio pꝛius tacta eſt. ¶ Ad illud qdð obijcit᷑ ꝙ delectatio venit ex cõiun⸗1 8 ctione conueniẽtis cũ conueniẽti.et ſenſu eiuſdẽ.dd ꝙ non tm̃ venit ex coniũctione.ſed etiaʒ ex virtutis — tute ⁊ ſi eſſet coniũctio conueniẽtis cũ conueniẽti ⁊ ſenſus.non tamẽ tãta eſſet virtutis incuruatio ⁊ in- clinatio quanta ⁊ mõ.⁊ ideo nõ eſſet tam impꝛoba et tã intenſa delectatio. Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ vir I¶ · tus delectat᷑ in cõpletione ⁊ facilitate ſui actus.ddʒ ꝙ verũ eſt.ſed tamẽ adbuc iſta delectatio terminuʒ pꝛefixuʒ debet habere.⁊ haberet vtiq; ſi hõ ſtetiſet. Et qm̃ illũ merito peccati egꝛedit᷑.hinc eſt ꝙ ampliꝰ delectat᷑.qᷓ;uis delectatõis mã non ſit maioꝛ. 20 illud qð üelsg amplius delectaret᷑ bõ in ſenſu vi ſus ⁊ auditus.dd.ꝙ verũ eſt de delectatione nãli.ſʒ non eſt verũ de delectatõc curioſitatis. Mec eſt ſimi le de delectatione q̃ eſt in viſu ⁊ q̃ eſt in tactu.qm̃ vi ſus delectat᷑ in obiecto quod eſt nobile.⁊ magis ac cedit ad nãm ſpũalem.ſimiliter ⁊ auditus.⁊ ideo iu beatis delectatio viſus potiſſime intẽdetur.tactus vero delectatur in re magis gꝛoſſa ⁊ mali.⁊ ideo in/ tenſio ſue delectatõis magis repugnat ſtatui ſpiritu ali. ⁊ magis reddit boiem carnalẽ ⁊ aialẽ qualis eſt hõ in ſtatu miſerie.Et ſic pʒ ꝙ illud non eſt ſile. jueſtio.iiij. d ¶ Atrũ in illo coitu eſſet integꝛitatis coꝛruptio.Et q; non videt᷑ pꝛimo ꝑ Aug.xxiij.ð ci.dei.Sine vlla coꝛ ruptione integꝛitatis infüderetur maritus gremio mulieris. videt᷑ ꝙ ſi hõ ſtetiſſet.nulla eſſet integꝛi⸗ tatis coꝛruptio. Been⸗ vbi coꝛruptio eſt integrita tis in re habente ſenſum eſt paſſio ⁊ doloꝛ.quia do/ loꝛ eſt ſenſus diuiſionis partium.ſicut dicit philoſo phus.ſi ergo i actu illo fuiſſet integritatis coꝛruptio cum eſſet in re habente ſenſum. nibilominus eſſʒ ꝑ cõſequens doloꝛis paſſio.ſed hec paſſſo potea t 5 . . „ 1 *° 2 õũ cſte in natura ſtante. ergo nec integritatꝭ coꝛruptio. nuam dauſam hoc 21 tem vbi eſt coꝛruptio integritatl ibi eſt amiſſio virginalis dignitatis.ſed ſi homo ſtetiſſet.in actu nõ fuiſſet alicuius dignitatis amiſſio.ergo nec integri/ tatis violatio. Srern coꝛruptio integritatis ẽ pꝛin cipium veſtructionis ⁊ diſpoſitionis ad moꝛtẽ.imoꝛ talitas em̃ integritatẽ dicit ⁊ pꝛiuat coꝛruptionem. ſi ergo ſtatu illo manente tam vir qᷓ; mulier erãt im moꝛtales.ergo integritatẽ per coꝛruptionẽ aliquam nõ poterant ꝑdere. contra. Impoſſibile eſt ſemen ſuſcipi ⁊ emitti niſi ꝑ apertionẽ viarũ.ſed in actu gñationis fuiſſet ſeminũ cõmixtio.ergo fuiſſet ⁊ viarum apertio.ſi igitur in apertione viarum inte gritatis virginalis eſt violatio.igitur ⁊c.¶ Item q⸗ uis naturalia ſint deterioꝛata.nõ tamẽ ſunt ablata. ergo ſicut modo cõmiſcet᷑ maritus vxoꝛi.ita ⁊ tunc. ſed nunc nõ poteſt miſcen ſine coꝛruptione inte/ gritatis.ergo nec tunc. ¶ Item ꝙ aliqua virgo con cepit hoc eſt miraculum.? ꝓpꝛium ſolius matris xp̃i. ſi ergo miraculum eſt ſupꝛa naturã.videt᷑ ꝙ natura ſtante nulla mulier poſſet cõcipere virginitate ma/⸗ nente ⁊ coꝛpoꝛis integritate. ¶ Item mulier non poſſet parere ſalua vxoꝛis integritate.quia fetus nõ poſſet niſi ꝑ apertam poꝛtam exire.exire em̃ per ia/ ſolius ꝓpꝛium xpᷣi et nature impoſſibile.ſi g eſſet integritatis coꝛruptio in partu. pari ratione in conceptu. ¶ E'. dicendũ ꝙ ꝓpoſita queſtio plus habet curioſitatis qᷓ vtilitatis.quia ta men habet oꝛtum ex verbis Auguſtini. ideo intro/ duucta eſt maxime ꝓpter erplanationem illius verbi 22 qð dicit ꝙ maritus cõmiſceretur vxoꝛi ſine vlla coꝛ⸗ ruptione integritatis.qð quidẽ nõ videt᷑ eſſe intelli/ gibile.ſi em̃ mulier ꝑmaneret integra.nunqᷓ; eſſet vi⸗ ri ad mulierẽ carnis commnirrio. opeer qð intelli gendum eſt ꝙ integritatis coꝛruptio tria dicit. ſcili/ cet dauſtroꝝ apertionẽ.penalẽ paſſionẽ.⁊ fedam de lectationẽ.pꝛimũ eſt nature.ſcm eſt pene.tercium vo eſt coꝛruptionis vicioſe que tenet mediũ int᷑ cul/ pam ⁊ penam. Si igit᷑ vir cognouiſſet vxoꝛẽ in tem poꝛe nature inſtitute.fuiſſet ibi clauſtroꝝ apertio.ſi/ cut oſtendunt rõnes ſco inducte.non tamẽ fuiſſet ibi penalis paſſio ac feda delectatio.quia vis genera tiua nec eſſet coꝛrupta nec eſſet infecta.immo obedi rent rõni illa membꝛa.ſicut dicit Augꝰ.ſicut obedi/ unt os.manus.⁊ lingua.vnde ſicut manus aperit᷑ clauditur. ⁊ os aperit᷑ ⁊ clauditur.nec eſt ibi paſſio Yel pena.nec delectatio feda.ſic fuiſſet in natura in/ ſtituta.nec turpius fuiſſet tunc loqui de iſtis mẽbꝛis ꝙᷓ ſit loqui de alijs.nũc em̃ turpc eſt loqui ꝗpter hoc ꝙ natura hoꝛret ⁊ erubeſcit actũ illum röne fedita/ tis que in ipſo conſiſtit. Et ſic patet reſponſio ad ra- tiones ad partẽ oppoſitam.oẽs em̃ ꝓcedunt de coꝛ ruptione ſᷣm ꝙ coꝛruptio ſonat in violentiã ⁊ pena/ litatem. ⁊ in delectationẽ ⁊ in feditatem.⁊ ſic minuit vignitatem viene hoc patet pertractanti ſin ulas. (Birum in qualibet cõiunctione viri ⁊ mulieris eſſʒ ꝓlis gencratio.Et ꝙ ſic videt᷑. Matrimonium pꝛo tempoꝛe innocentie erat ſolum in officiũ nõ in reme dium. ſed officium conſiſtit in pcreando plem.ergo ſolum ad boc erat.ſi ergo vir ⁊ mulier nò coniunge⸗ bantur matrimonialiter.niſi ꝓpter qd erat matrimo nium. videt᷑ ꝙ nunq;; cõiuncti eſſent quin ꝓlem ge-/ tẽ qui debitũ petit in ſtatu nature la- — — pſe pter neceſſitatẽ plis pcrcande peccat ſaltem venialiter.ergo ibi nunqᷓ; vir peteret debitũ p̃ter ne ceſſitatem pꝛolis pcreande.aut ſi peteret peccaret ⁊ caderet a ſtatu innocentie. ergo illo ſtatu manente nũqᷓ; cognoſceret vxoꝛẽ quin ex ea ſuſciperet ꝓlem. cum ibi actus nõ eſſet pᷣuatus debita intentione.nec intentio debito fine. pᷣuatio em̃ intentionis recte nõ eſt ſine culpa.pᷣuatio vero vtilitatis intente non eſt ſine pena. quoꝝ neutrum erat in natura inſtituta. tẽ nunqᷓ; homo comediſſʒ quin ex illa comeſtio ne ſumpſiſſet refectionem.nec vnqᷓ; nutritiua in ſuo actu pꝛiuata fuiſſet ꝓpꝛio effectu. ergo pari ratione generatiua in ſuo actu nunqᷓ; caruifz debito fructu. ſed fructus eius eſt ples.ergo ⁊c. ¶ Itẽ nunqᷓ bo/ mo ſeminaſſʒ terrã quin ex ea collegiſſet fructũ tꝑa/ neum.ſterilitas em̃ nõ fuit in terra niſi ꝓpter homi⸗/ nis culpam.ergo ſi venter mulieris ita erat alienus a ſterilitate ſicut terra tꝑe nature inſtitute. igik nũq; mulierẽ cognouiſſet quin ex ea debitum fructũ ſum pſiſſet. ¶ Sed contra.vis nutritiua ſemen admini/ ſtrat generatiue.ergo cũ bomo cõtinue nutriret᷑ hu⸗ moꝛ ſeminarius adminiſtrabat᷑.ergo vel opꝛtebat hominẽ extraoꝛdinarie pollui.vel naturã grauari ex tentione ſeminis.vl aliqũ mulierem cognoſcere qñ nõ eſſet apta gñare.vtpote qñ ꝓlem haberet in ven⸗ tre.ſi ergo pᷣma duo membꝛa ſunt incõuenientia.re/ ſtat ergo terciũ ſcʒ q; vxoꝛẽ aliqñ cognouiſſet quan/ do ꝓlem nõ generaſſet. ¶ Item ſicut comedere eſt actus naturalis.ita etiã ⁊ coire.ſed homo naturalit appetit comedere nõ ſolũ in ſtatu nature lapſe.ſed etiã inſtitute.ergo pari rõnc naturaliter appetebat coire.ſed hõ tẽꝑe nature inſtitute debebat appetitui nature ſatiſfacere.cũ natura eſſet oꝛdinata.⁊ oꝛdina te appeteret.alioquin penam ſentiret.ergo videt᷑ ſiue mulier poſſet cõcipere ſiue nõ.vir pᷣter neceſſita tem ꝓlis generande aliquãdo mulierẽ cognoſceret. ponatur ꝙ adã cognoſceret vxoꝛẽ ſuã pᷣgnan tem.quero aut peccaret.aut nõ. Si nõ.igit᷑ non crat neceſſe ꝙ in omni coitu generaret. Si ſic. Cõtra.ſan ctius erat tunc matrimoniũ q keose nature lapſe.?⁊ eque magne ⁊ maioꝛis efficacie.ſ ꝓpter bonũ matri⸗ monij excuſatur coitus a culpa.etiã quãdo nulla eſt ꝓlis generande neceſſitas. ergo videt᷑ ꝙ multofoꝛ/ tius tunc. ¶ Itẽ nõ erat maioꝛ inoꝛdinatio in con/ tactu illoꝝ membꝛoꝝ q; in admouendo manum ad os.ſʒ manus admoueri poteſt ad os ſine aliquo pec- cato ⁊ pᷣter neceſſitatẽ.ergo videt᷑ ꝙ adam potuit co gnoſcere vxoꝛẽ ſuam abſqʒ peccato pᷣter neceſſitatẽ ꝓlis generzuae e dicen dum ꝙ vir in quolibet 23 actu quo cognouiſſet vxoꝛẽ ſuſcepiſſet ex ea plem. Et ratio buius eſt.quia ↄgruentia oꝛdinis exigebat. ⁊ pfectio virtutis ad hoc ſufficiebat.Exigebat nãq; hoc cõgruentia oꝛdinis duplicis.ſcs virtutis genera tiue A Frartione vtriuſq; ad ſuum finẽ. Ais em̃ ge/ neratiua oꝛdinẽ habebat ad rationẽ.oꝛdinẽ inqᷓ per- fecte ſubiectionis.⁊ ideo in actũ nõ exibat niſi ᷣm ꝙ; ratio dictabat. ratio autẽ recta⁊ oꝛdinata dictat nul la re eſſe vtendum niſi ad id ꝓpter qð eſt.⁊ quia vis generatiua data fuit homini ad ꝓlis multiplicatio/ nem.ideo recta ratio nunqᷓ dictaret.⁊ vis generati⸗/ ua nunq exiret in actũ niſi ꝓpter ꝓlis giationẽ.boc em̃ cõgruentia oꝛdinis exigebat. Perfectio aũt vir/ tutis aderat que ad hoc ſumciebat. Quia em̃ vis . naratiua in viro ad generandũ erat potens ⁊ ſum/ caglen⸗ gtnune rnitogten Pnkſ engfuieb ſen nocienepo igtüninina a hae noocke etmmieeutnafe diäigummit aifii ntl lui Nsognnon ſatoneſimiss Ghotbusdten Menneisadcnt unnck lyetöckſeie fohinsnrite torgorin Steqltugonia = ſ̃ptagprolalned eaun Uerſöpetortqui mumoſticcgon 0teineriten ſclecinauerr ecnarucaͤſsi ſolctäintenetin „Ueiggaml,⸗ hitbimaierd osdöng ungtnihor lannmt⸗ cocteun hanelinmrs ſante M lini iͤtie neuingi de nennn nalinefmn mnem iſi nntrllent, nchnuninn ccn puiſe niſizinfin nunt unſrfuig nnii gete, dsc AS nuſttuteigii Wnfiitg Nnſenenmgi Honnenmnti pg nmigu, mncgln ienerin nagreuiegn⸗ miunt tnun ett urgwur mrer mun ſedmn ali enepntg rztuſt nuciggeſr, emnibisge Gͤigimmet C inrnunle! Sperwninin ehell nuigmnir Gartpih, hbnmn vſuenog uumptc⸗ Pie un erhnscngin ibnmg n dertrcſſe Di. ciens. nec babebat impedimẽtũ. ſimilit᷑ in muliere p ſuo loco ⁊ tꝑe.ido cũ oꝛdinate cognoſcẽt vir vxoꝛẽ᷑. ſemp ex ea ꝓlem ſuſcipet ꝓpter exigentiã duplic/ oꝛ 24 tes cõcedende ſunt. dinis. ⁊ ſufficientiã duplicis virtutis.ſcʒ gñantis. et cõcupiſcẽtis.ſiut pᷣdictũ eſt. Añ rõnes boc oſtẽden/ illud g& a; pᷣmo obijcit᷑ in ptꝛaniũ ꝙ nutritiua ſemꝑ deſeruiret giatiue.dᷣm q; ita eſſet natura ade oꝛdinata vt nunq; de cibo ſume ret niſi adeo temꝑate ꝙ ſuꝑfluitas tercie digeſtõnis que quidẽ dicit᷑ ſemẽ nõ eſſet ſufficient᷑ coadunata onn veniret hoꝛa debita generãdi.Adam em̃ in 25 atu innocẽtie poſſe nature ſue cognouiſſet.⁊ ſuffi cientiã alimẽti.⁊ tẽpus ⁊ hoꝛã qñ gnare debuiſſet.et ita viuere modeſte ⁊ ſobꝛie ꝙ nec ad ſuphabundan/ tiam.nec ad indigentiam dedlinaret. illud qð obijcit᷑ ꝙ naturaliter appetẽt coire ſicut comedẽ. di cendũ ꝙ nõ eſt ſimile.quia actus comeſtionis eſt oꝛ Qinat? ad ſalutẽ indiuidui in qͥ ↄtinue fit deꝑditio. actus vᷣo gnationis ad cõſeruationẽ ſpeciei ⁊ multi/ plicationẽ ſimilis que nõ opoꝛtet continue fieri. ſed tẽpoꝛibus determinatis.⁊ ideo nõ ſic eſet appetitꝰ naturalis ad coitũ ſicut eſt ad cibũ.nec ita cõtinuus nec ita frequẽs. Si em̃ in viris caſtis etiã tpe nature lapſe nõ eſt ſic inclinatio ad coitũ ſicut ad cibũ.mul to minus nec in adã erat.Oꝛ aũt ita intendat᷑ appe 26 titus vis generatiue. hoc potius ẽ coꝛruptõnis natu re qᷓ; inſtitutionis pᷣmarie. illud qð obijcit ꝙ ſi cognoſceret pᷣgnantẽ nõ peccaret.dᷣm ꝙ pᷣgnans nõ cognoſci ſine deoꝛdinatione.vel que ſit.vel q̃ videt᷑.Et quia in ſtatu innocẽtie deoꝛdinationẽ ti⸗ mere nõ poterat.quia nõ erat ibi titillatio nec pꝛuri tus.ido ſi tũc cognouiſſet. ſi ſciuiſſet ſe inutiliter co⸗ gnoſcere inoꝛdinatus fuiſſet.⁊ ideo peccaſſet. Nec ẽ ſimile qð inducit de matrimonio in ſtatu nature la⸗ pſe.quia nũc nõ ſolũ eſt in officium ꝓcreande ꝓlis. ſed ctiã in remediũ vitande foꝛnicationis.ſicut me/ 27 lius in quarto li.patehit. ¶ Ad illud qð obijcitur ꝙ; nõ ect ibi maioꝛ deoꝛdinatio qᷓ; in admouẽdo manũ ad os.dm ꝙ ſimilitudo illa attendit᷑ qᷓtum ad boc ytrũq; mẽbꝛoꝝ rõni ſubiacebat.⁊ vtrũq; concu/ iſcentie pꝛuritia ⁊ ardoꝛe carebat. in hoc tñ diſſimi itudo eſt. quia magis opoꝛtebat actũ illũ ad finẽ de/ Qe bitum oꝛdinare.qꝙᷓ qualecunq; motũ manus vel pe⸗ qis. nter determinationẽ vſus illoꝝ membꝛoꝝ ad ꝓductionẽ ꝓlis.vſus autẽ manus vel pedis nõ eſt ita determinatus. ⁊ ideo nõ opoꝛtet cũ tanta delibe/ rtione exercei. — Duaſio. Tvleima. f 2 ¶ Etrã equalis fieret multiplicatio viroꝝ ⁊ mulierũ. caſſet. Et ꝙ ſic videtur. Natura ſic ꝓcederet in gñando ſi⸗ cut deus eam inſtituit.ſᷣ deus cũ ꝓduxit naturã hu/ manã.ꝓduxit maſculinã ⁊ femininã in pari nume/ ro.ergo ſimiliter ⁊ natura in pari numero multipli/ (S generatio hominis nõ poterat conti/ nuani niſi ꝑ maſculinũ ⁊ feminũ.⁊ ita neceffaria eſt ad generationẽ mulicr ſicut ⁊ maſculus. ergo videt᷑ ꝙnatura equaliter intendẽt vtrũq; ſexũ.ſed ſicut in tendebat ita multiplicabat.ergo ⁊c. ¶ Itẽ ſicut vir intendit ſe ſaluari in ſimili ſcʒ in viro queʒ generat. ſic ⁊ mulier in cõſimili ſcʒ in muliere. 5 natura eque bene eẽt oꝛdinata in muliere ſicut in viro.ergo ſi vir nõ fruſtrat᷑ ſua intẽtione.ſilr nec mulierigit᷑ qᷣt con Aeret maſculos ad conſeruationẽ ſexus virilis.tot conciperet feminas ad ↄſeruatiouẽ ſexus mulicbꝛis. intẽ viriiqᷓ; mulieres. ſigderarcet. plures pduceret viros qᷓ; mulieres. ;‚— tẽ in ſtatu innocẽtie ſicut quilibet comedẽt. ita „ pꝓlem multiplicaret.cũ omnibꝰ eff⸗ et dictũ. Creſcite ⁊ mitiplicamini ⁊c̃. quilibet habẽt vxoꝛẽ. ſi ergo matrimoniũ requirit ꝙ ſint duo i carne vna. tot eſſent viri qᷣt mulieres.nec plures nec paucioꝛes ed cõtra. ſicut dicit phs in li.de animalibꝰ. Fe/ mina eſt vir occaſionatus. videt᷑ eſſe pᷣter nature tẽtionẽ. tꝑe nature inſtitute cũ natura eẽt recta. nihil ꝓduceret᷑ p̃ter intẽtionẽ ipius. videt nul/ la mulier generaret᷑.vel ſaltẽ pauce.igit᷑ plures eẽnt Itẽ ſicut vult phᷣs. MHatura ſem per deſiderat qd meſins ẽ.ſ ſexus virilis ꝑfectioꝛ eſt ⁊ melioꝛ qᷓ; ſexus muliebꝛis. natura magis deſide⸗ rat gnare virũ q; mulierẽ.ſi g ſic ꝓduceret ſᷣm ee⸗ tẽ gñatio maris eſt ꝓpter vigoꝛẽ virtutis generantis ⁊ ſeminis deciſi. ſicut dicunt nãles ⁊ medici.ſ in ſtatu nature inſtitute virtus generatiua ⁊ ſemen deciſi um completã ⁊ ſufficientem haberet virtutẽ. ſe emp xel pluries maſculos gñari cõtingeret. Beẽ cũ ſemen viri p̃ᷣdominat᷑ ſemini mulieris.tunc ad ꝓpꝛiã natu⸗ ram trahit ⁊ cõuertit. ſ̃m oꝛdinẽ nature maſculus potẽtioꝛ ẽ femina. natura ſtante ſemꝑ vel pluries „ vinceret ſemẽ virile.g ꝑlures generaret natura ma- ſculos q; mulieres.ſ/ N. dom ꝙ ſi b ſtetiſſet. equa 2 & liter natura multiplicaret viros ⁊ m ulieres. Ratio- uem aũt huiꝰfacile ẽ acciꝑc a parte finis ad quẽ. ſed difficile ẽ acciꝑe a ꝑte pᷣncipij a q̊. Aꝑte nãq; finis ad quẽ.rõ eſt in ꝓmptu.Cũ em̃ diſtinctio ſexuũ eſ⸗ 5 ꝓPter multiplicationẽ generis humani ⁊ cõpletõnẽ numeri electoꝝ.⁊ illa mitiplicatio ad oẽs ſpectaret. ⁊ hoc ſolũ ſᷣm legẽ matrimonij ĩ q̃ t̃ vna erat vniꝰ. neceſſe eſt ſi nã ſecifi et tot fuiſſe mulieres q̃t viros. cũ nulla mulier careret viro.⁊ nullus vir carẽt vxo⸗ re.nec vna eſſet pluriũ.nec plures vniꝰ. Rõnẽ aũt a ꝑte pᷣncipij effectiui aſſignare ẽ difficile. põt tñ ſic in- ueſtigari.deſcendẽdo ad pᷣncipia alteriꝰſcie ſcʒ nalis 2 medicine qᷓrũ vtraq; famulari hʒ thcologie. Ma⸗/ gna ẽ em̃ q̃ſtio apud nales ⁊ medicos de diſtãtia ge „ nerationis maris ⁊ femine.⁊ cũ q̃rit mõ maſcu lus mõ femina gñatur.triplex rõ reddit᷑ a diuerſis. Vna a ptc vaſis ſuſcipiẽtis.ſi em ſuſcipit᷑ in ꝑte dex tra.dicũt qꝙ ibi gñatur vir. ꝓpter foꝛtẽ caloꝛẽ qui ibi viget.ſi in ꝑte ſiniſtra.ſic gnari hʒ mulier. Scda rõ redditur ex ꝑte cõmixtionis vtriuſq; ſexus ſcʒ viri ⁊ mulieris. Si em̃ pᷣdominat᷑ ſemẽ viri.tũc trabit᷑ ad nãim viri ⁊ giat᷑ maſ culus.ſi vᷣo ſemẽ mulieris tũc trahit᷑ ad ſuꝗ naturã ⁊ gñat᷑ ſexus femineus. Ter/ cia rõ reddit᷑ ex ꝑte virtutis ſeminis virnilis. Si em̃ ſemẽ virile fuerit vᷣtutis foꝛtis ex concurſu triplicis caloꝛis ⁊ ſpũs in ipſo exiſtẽtis.tũc fit foꝛtioꝛ coagu/ latio ⁊ cõplexio.⁊ gñat᷑ ſexus vigoꝛoſus.i.maſculus Si aũt fuerit vᷣtutis debilis.tũc fit coagulatio mol/ lioꝛ ⁊ fragilioꝛ. ⁊ generat᷑ ex eo ſexꝰ ifirmioꝛ ſcʒ femi neus. Hec aũt ratio f̃cio dicta pᷣncipalioꝛ ẽ int᷑ iſtas tres. nec alie bñt cfficaciã niſi ad iſta. Mã ſicut vult phᷣs.pᷣncipalr mouẽs in generatõe ſiue marꝭ ſiue fe mine ẽ ſemẽ virile.⁊ iõ nec ſoemẽ mulieris ꝓpꝛie hʒ ſe mini viri pᷣdñari.niſi H̊ dicat ꝓpt᷑ debilitate ſeminis virilis q̃ accedit ad cõfoꝛmitatẽſ. eminis muliebꝛis. Mec locus matricis facit ſexuũ diuerſitatẽ pᷣncipalr ſicut pᷣncipalr mouẽs.ſ̊ ſicut coopans pᷣncipalr mo uenti.que quidẽ eſt foꝛtitudo vel debilitas in vtute 4 29 virilis feminis. Si autẽ querat que at tari diuer⸗ 30 — —— ſitatis in debilitate 2 virtute virilis ſeminis.ð triplex etiaʒ rõ poteſt reddi. Ana eſt ꝓpter caliditatẽ ⁊ bo⸗ nitatem mẽbꝛi a quo fit ſeminis generatio.⁊ per qd fit ſeminis tranſfuſio.ita ꝙ; nec excedit in caliditate. nec declinat ad frigiditatẽ.tunc em̃ ſemen qð ab illo membꝛo tranffundit᷑ eſt foꝛtis virtutis ⁊ vigoꝛis.ſi autem membꝝ ſe babet oppoſita diſpoſitione. tunc eſt virtutis debilis. Alia ratio poteſt ſumi ex parte exterioꝛis adiutoꝛij.vtpote alimenti et venti ⁊ tem/ poꝛis.que multũ faciunt ad vigoꝛationẽ vel debilita tionem virtutis. Boꝛeas em̃ ſuo flatu virtutẽ vigo/ rat dum ea recludit interius.ſed auſter debilitat dũ eam exalare facit.ſic etiã facit cibus ⁊ tẽpus.⁊ q ex terioꝛes diſpoſitiones cõcurrunt.que virtutẽ habẽt vigoꝛare tunc ſemen eſt foꝛtis virtutis.quando vᷣo ſunt in cõtraria diſpoſitione.tunc ſemen eſt virtutis debilis. Lercia ratio ſumit᷑ ex parte anime. AVis em̃ generatiua multũ confoꝛmat᷑ accidẽtibus anime et imaginibus ſᷣm ꝙ experimentũ patet. Mam ex me/ moꝛia delectatiõis frequẽter fit excitatio pꝛuritꝰ car nis.⁊ ex imaginatione foꝛti in ſomnis.ſit effuſio ſe/ minis ſicut fit ad pᷣſentiã mulieris.⁊ vis foꝛmatiua que eſt pᷣcipua virtus in ſemine multuzʒ adiuuat᷑ ab imaginatiua.ſᷣm ꝙ exempla ponunt᷑.⁊ ſunt in ſacra ſcriptura.⁊ etiã in medicina.vt patet in ouibus Ja- cob geñ.xxx.⁊ narrat᷑ pꝛo exẽplo ꝙ mulier que gna num aſpiciebat.que a viro cognoſcebat om̃es filios gnanos cõcipiebat. Inter has autẽ rões cũ omnes ſint bone et faciant ad ſeminis vigoꝛationẽ ſᷣm ſta/ tum nature lapſe.pᷣcipua tñ ſumit᷑ iam ex parte cõ/ plexionis membꝛi.alie due ſunt ſicut ammiculãtes ſolũ vel impedientes.ſed tẽpoꝛe nature inſtitute in qua coꝛpus ſubiectũ erat anime.pᷣncipalis ratio ſu/ mitur generatõnis maris ⁊ femine a parte virtutis animalis moucntis ⁊ imaginantis.¶ũ em̃ vir inten deret ⁊ vellet generare viruʒ tunc vigoꝛaret᷑ virtus naturalis eius in agendo.⁊ eſſet ſemen maioꝛis vir tutis.⁊ generaretur ſexus vigoꝛoſus ſiue maſculus. qñ vo vellet ⁊ imaginaret᷑ generare ſexũ femineum. tunc minus foꝛti impꝛeſſione ageret in naturã infe/ rioꝛem coꝛpoꝛalem.⁊ tunc ſemen eſſet minus foꝛte. ⁊ generaretur ſexus femineus.⁊ ideo in tempoꝛe na ture inſtitute generatio maris ⁊ femine ſubeſſet vo/ luntati rõnali.Et qm̃ ratio dictaret omnia facienda eſſe oꝛdinate.⁊ tot ꝓducere mulieres quot viros.vt quilibet vir haberet adiutoꝛiũ ſimile ſibi ᷣm exigen/ tiam legis matrimonij.ideo tunc viros et mulieres ꝓduceret in numero equali.nunc aũt quia genera/ tiua nõ omnino ſubeſt virtuti animali.i.imaginarie II — — nec etiã rõnali. licet ei aliquo mõ cõſoꝛmet᷑ſ magis variatur penes diſpoſitionẽ mẽbꝛi ⁊ exterioꝛis adiu toꝛij.binc eſt ꝙ nõ eſt certa det᷑ninatio numeri.nec in viris nec in feminis generãdis.imo qñ credit ge,/ nerare maſculũ generat feminã.⁊ qñ credit genera⸗ re feminã generat maſculũ.⁊ aliqui plures babent feminas.aliqui plures maſculos.Sic igit᷑ patet ꝙ ſi hõ ſtetiſſet.in equali numero fieret multiplicatio vi⸗ roꝛum ⁊ mulierũ. AUnde rõnes hoc oñdentes conce dende ſunt.¶ Aa illud qd pꝛimo obijcit᷑ ꝙ femina ʒ dicit᷑ vir occaſionatus.dm ꝙ; płᷣs non vult dicere qꝙ; femina ſit pᷣter nature intentionẽ.ſᷣ ꝙ virtus na⸗ ture aliquẽ defectũ habet in ꝓductione mulieris re/ nature ſicut ꝓducunt᷑ in eodẽ coꝛpoꝛe quedã mem bꝛa magis foꝛtia quedã minus.ſic ꝓducunt᷑ in eo/ dem.quedã indiuidua vnius ſexus.quedã alterius. ⁊ ideo licet ille defectus qui oꝛdinẽ nature coꝛrũpit. ſpectu ꝓductionis viri.ille autem defectus nõ reu gnat oꝛdini nature potiꝰ ſaluat. Scᷣm em̃ oꝛdinẽ vtpote eſt ille qui eſt cauſa defectus mẽbꝛi vel bone cõplexionis.ſit pᷣter nature intentionẽ.generatio tũ mulieris nec eſt pᷣter naturã.nec cõtra naturã.ſ ſᷣm naturã. cſſet ita ſufficienter ſalus nature in ſolo virili ſexu ſi cut eſt in virili ⁊ muliebꝛi.⁊ derat vtrũq; qᷓ; alterũ ſolũ. la rõ debet ſane intelligi ad hoc ꝙ valeat.ꝓpꝛie enim loquendo nunq; ſemen mulieris pᷣdñatur ſemini vi ri.̊ ido dicit᷑ p̃dominari ſemen mulieris.quia ſemẽ ¶ Ad illud qdð obijcit᷑. natura ſemꝑ deſide/ rat illud qð melius eſt.vdm ꝙ nõ intelligit᷑ ꝙ ſempꝑ deſideret melius ſimplłr. ̊ melius in oꝛdince.licet aũt ſerxus maſculinus melioꝛ ſit in ſe qᷓ; femineus.nõ tñ ideo natura magis deſi⸗ P̈ alter Ad illud qð obijcitur 3 qꝙ ſemen viri pᷣdominat᷑ ſemini mulieris.ddm q il/ viri adeo eſt virtutis debilis ꝙ magis eſt ydoneum ad ꝓductionẽ ſexus muliebꝛis qᷓᷓ virilis.hoc autem potuit eſſe in ſtatu pᷣmo ſicut pᷣtactũ eſt.Et ꝑ boc pa tet rũſio ad illud qð obijcit᷑ de foꝛtitudine caloꝛis et virtutis.gradus em̃ ibi fuiſſent pᷣm oꝛdinẽ rõnis.et ſm exigentiã finis.ita ꝙ vir aliqñ oꝑaretur actione magis foꝛtiſicata in ꝓductione viri.aliqñ minus foꝛ tificata in ꝓductõe mulieris.Si qͥs autẽ vellet dicoꝝ re ſicut aliqui eſtinnant ꝙ mulier ſemꝑ gemellos cõ ciperet. ita ꝙ dextra pars attraberet qð eſt maioꝛis virtutis de ſemine ad generationem ſexus virilis.? pars ſiniſtra qð eſt virtutis magis debilis ad gene- rationem ſexus feminei.tũc facile eſſet ad ea que ob iecta ſunt reſpondere. Hoc autẽ nec defacili ꝓbatur. nec etiã repꝛobatur certitudine rationis.⁊ ideo mo dus ſoluẽdi phabitus videt᷑ eſſe magis rõnalis. iſtinctio.xxj.De hominis lapſu ſeu peccato pꝛimoꝝ parentum ⁊ eoꝝ temptatione. E Igens aũt dyabolus hbo. ⁊c. Cerminata pᷣma ꝑte pᷣncipali huiꝰtotalis libꝛi in qᷓ̃ egit mgr̃ de hoĩs cõ/ v* letope⸗ſeg ſcdᷣa ꝑs pᷣncipalis in qᷓ agit de lapſu.Et qm̃ lapſus hois eſt ꝑ pctm̃.⁊ pctm̃ bois ẽ tri plex. Quodcdã in q̊ ſan⸗ coꝛrũpit nam.⁊ hoc fuit pctññ homis pᷣmi.Quoddã in qͥ nã coꝛrũpit ꝑſo/ nã.⁊ hoc ẽ oꝛiginale.Quoddã 11 pᷣ ma determinat mgjr̃ de pctõ pᷣmoꝝ ꝑentũ. In ſcdᷣa vo determinat de pctõ oꝛiginali qdð ab illo futt cauſatũ. l.diſt. xxx.in ſuꝑioꝛibꝰinſinuatũ ẽ ⁊c̃. In tercia vo de pctõ actuali.j.diſ.xxxiiij.poſt pᷣdicta de pctõ actuali ⁊c̃. ꝛima ꝑs in qᷓ determinat de pctõ pᷣmoꝝ ꝑentũ hʒ duas. In pᷣma determinat modũ trãſgrediẽdi. In ſcda vo vt ondat᷑ hois culpa oñdit᷑ ꝙ h habuit potentiã reſiſtẽdi. Siue in pᷣma detminat de culpa ꝑ qu cecidit. in ſcdᷣa de potẽtia ꝑ quã ſtare potuit.ſ.diſ.xxiiij.nũc diligẽter inueſtigari opoꝛtet ⁊c̃. Et qm̃ culpa ſiue pctin ade cõꝑationẽ hʒ ad dyabolũ tẽptantẽ.⁊ ad boiem cadentẽ.⁊ ad deũ ꝑmittentẽ.iõ pᷣma ꝑs bʒ ge ptee. S pᷣma determinat de dyaboli tẽptatõe. In ſcda determinat de hois trãſgreſſione.j.diſt.xxij.hic videt᷑ diligẽter inueſtigandũ ⁊c. In tercia vᷣo determinat de dei ꝑmiſſione.j.diſ.xxiij.pᷣterea q̃ri ſolet ⁊cc. ¶ Pꝛima ps conti vo in q̊ pſona coꝛrũpit ſeipam.⁊ hoc ẽ actuale. Jõ pꝑs iſta habʒ tres ꝑtes. In net pñtẽ di. ⁊ põt diuidi in tres ꝑtes. In pᷣma migr determinat q̃re pᷣmi pentes fuerũt tẽptati. In ſcda vᷣo de fminat gñalr modos tẽptãdi.ibi. Poꝛro ſciẽdũ ẽ duas cẽ ſpẽs tẽptatõis. In tcia vᷣo cõcludit ꝓpt tẽptatõcm en fe ginſprus ve Qrreiglin ſomwont. Nru Uigrm Ane diens ſſoponsaa⸗ licans Alinanubus, 4 ne ginen Conemit, matene ſͤm rchli Porqulän ſcpcaniine dgbctien mmentne r . snihith nnegn änmii enaunſnr oinclegt gin iusioteltae ſeäfningti reinſoonle vnaturimne Adiludginer, imuligns dn Galer an noöcin hu nagsc en SösN ewicksr türindirant ira/ ennaipininzf Sesuuteni rapwndr6 Grccktmims mlnosriiis hisd ⸗ ſendamc tnnontnn rni iblin . niucnit i atztenu * — cambulã remiffbilitatz buthani pecrati ibi Haotno ergo ſola erterioꝛ tẽptatione. Duab vltimis parti s rqmanẽtibus indiuiſis. pꝛima ps bʒ tres pꝑtes. In pᷣma determinat te tẽptatione pᷣmi bois qtũ ad mo/ tiuũ. In ſcda vo q;tũ ad inſtrumẽtu.ibi.Sed qꝛ illi ꝑ violentiãæc. In tercia vo determinat qᷓ;ẽtũ ad ꝓgreſffũn. ibi.Lẽptatio ãt boc mõ factac. Et ſic in ꝑte iſta tria determinant᷑.ſcʒ modus pᷣme tẽptatõnis in ſpali.modi cti cuiuſlibet teptationis in generali.poſtremo vᷣo qualitas ⁊ quantitas peccati bumani.ibi. Homo ergo qui ſola exterioꝛi tẽptatione vc. 6ròM eterminat de tẽptatione pᷣmi hominis qntũ ad motiuũ. a Idens igit᷑ dyabolus hominẽ per obediẽtie humilitatẽ poſſe aſcen dere vndgeipleper ſuperbiã coꝛruerat inuidit ei.⁊ qui pꝛius per ſu⸗ erbiam dyabolus fuerat.id ẽ deoꝛſum lapſus.ʒelo inuidie facuus ẽ ſathan.id eſt aduerſarius. VUntdle ⁊ mulierẽ tẽptauit in qua minus q; in viro rationẽ vigere nouit. Eius em̃ malicia ad tẽptandũ virtutẽ timida.huma/⸗ nam naturã in ea parte vbi debilioꝛ videbatur aggreſſa eſt. Vt ſi foꝛte illic Allllliquatenus pᷣualeret.poſtmodũ fiducialius ad alterã (que robuſtioꝛ fuit) Quare ad fe- pulſandã vel potius ſubuertendã accederet. Pꝛimũ & ſolitariaʒ feminã ex / minã pꝛius ve ploꝛauit.vt in ea pᷣmũ oẽm ſue tẽptationis vim experiret᷑. nie. ¶ Determinat de tẽptatione pᷣmi hominis qntũ ad inſtrumentt. Quare i aliena ¶ Sed quia illi per violentiã nocere nõ poterat.ad fraudẽ ſe cõuertit.vt d o⸗ foꝛma venit. lo hominẽ ſupplantaret.quẽ virtute ſuperare nequiret. Ne auteʒ fraus illiꝰ nimis manifeſtaret᷑.in ſua ſpecie nõ venit.ne aperte cognoſceret᷑ ⁊ ita repel⸗ leretur. Iteꝝ ne nimis occulta foꝛet fraus eius que caueri nõ poſſet.⁊ homo ſimul videretur iniuriã pati ſi taliter circũueniri permitteèt eum deus vt pie cauere nõ poſſet.in aliena quidẽ foꝛma venire permiſſus eſt dyabolus ſed in tali in qua eius malicia facile poſſet depꝛehendi. Vt ergo in ꝓpꝛia foꝛma nõ veniret.voluntate ſua ꝓpꝛia factum eſt. Vt autẽ in foꝛma ſue malicie cõ gruenti veniret.diuinitus factũ eſt. Venit ergo ad hominẽ in ſerpente.qui foꝛte ſi ꝑmitteret᷑ in columbe ſpecie venire maluiſſet. Sed nõ erat dignum Vt ſpirit malignus illam foꝛmã homini odioſaʒ faceret.in qua ſipũſſanctus Diene vo nin ahppariturus erat. /Mon ergo niſi per ſerpente temptare pmiſſus fuit dya tis accefſit. bolus. vt ꝑ illud qð foꝛis erat. aſtuciã tẽptatis animaduerte femina quiret. Quare dictus dyabolus em̃ per ſerpentẽ tẽptabat in quo loquebat᷑.¶¶ Jo ſerpẽs dictus ẽ eſt ſerpens cal eæẽ callidioꝛ cunctis animantibus terre. Quia vt ait Auguſtinꝰ. Mali ange lidioꝛ cunctis li licct ſuꝑbia deiecti.natura tamẽ ſunt excellẽtioꝛes omnibns beſtijs ppter animantibus. eminentiã rationis.qis ſerpens non rationali anima.ſ ſpiritu dyabolico poſſit ſapientiſſimus dici. Hon eſt ergo mirum ſi dyabolus ſpiritu ſuo im/ plens ſerpentẽ ſicut vates implebat.ſapientiſſimũ reddiderat omniũ beſtia rum.quẽ tamẽ ad temptandũ nõ elegit dyabolus.ſᷣ per qð animal ꝑmiſſus Aug. fuit temptauit. Vnde Auguſtinꝰſuꝑ geñ.Hõ eſt putandũ ꝙ dyabolus ſer pentem per quẽ tẽptare elegerit.ſᷣ cum decipere cuperet nõ potuit.niſi per qð animal poſſe ꝑꝓmiſſus eſt. Nocendi em̃ voluntas ineſt cuiq; a ſe. ptãs a deo. Sic aũt loquebat᷑ dya/ 2 oaucbatur dya z bolꝰ ꝑ ſerpentẽ ignoꝛantẽ.ſicut ꝑ energuminos vel ꝑ bolus per ſepenrein phanaticos loquit᷑. Serpẽte em̃ velut oꝛgano ẽ vſus Geosinos. Eban, frrrra. dyabolus mouet Z üecrnerguminos me⸗ diante virtute ſenſibili.ergo videtur ſimiliter ꝙ mouerit ſerpentem ad foꝛmandum locutionẽ mediante ſen ſibili virtute. hoc autẽ non videtur poſſibile.quia imaginatio ſerpentis non erat capax ſermonis ⁊ locutio⸗/ nis. ergo illa mediante non poterat vox articulata foꝛmari. Juxta hoc queritur a qua virtute ſit illius lo/ cutionis foꝛmatio pꝛincipaliter. et vtrum data ſit noua poteſtas ſerpenti.vtrum etiã fuerit miraculuʒ ſicut fuit in locutione aſine ad balaam.Reꝰ.dicendum ꝙ ad locutionis foꝛmationem iſta tria concurrunt. pꝛimo inſtrumentoꝛum aptitudo et conuenientia.ſecundo modo virtus motiua.⁊ tercio mõ virtus directiua cu⸗ ius regimine ſeruatur wx articulata.et hec tria ſunt in bomine complete a ſui ſatura.in bꝛutis vero anima libus reperiuntur incomplete. HNabent enim quedam animalia oꝛgana apta. licet non complete ad voꝛ- cis foꝛmationem. Habent etiam vim fenſibilem motiuã. Habent etiam vim excogitatiuam ſiue imagina⸗ . tiuam. rne cuius erudiunt᷑ ad aliquas voces pnunciandas. nõ tñ eſt in ete cõplete. ſed cum adeſt vis rõna lis qᷓ poſſit ⁊ regere ⁊ mouere.tunc illa potentia incõpleta ad actũ habet reduci.⁊ ſic fuit in illa pᷣma tempta tione.Mã dyabolus excitabat vim motiuã.⁊ adiuuabat ⁊ dirigebat.vt poſſet illas voces articulatas foꝛma re.ita ꝙ ſerpenti nõ eſt data noua ptãs.vᷣ ptãs ſuꝑioꝛ aſſiſtebat.vñ ꝓpꝛie miraculũ nõ crat.licet qͥs rõnabilr admirari poſſet cũ eſſet ſupꝛa ptãtẽ irrõnalis creature talia verba foꝛmari. Licet igit᷑ maioꝛ ſit aptitudo in energuminis rõne vis motiue ⁊ oꝛganoꝝ in loquẽdo qᷓ; in ſerpente.qꝛ tũ virtus pᷣncipalr mouẽs vtrobiq;. ⁊ dirigẽs infoꝛmãdo eſt virt?demonis.ido dicit mgr̃ eodẽ modo locutũ eſſe dyaboluz ꝑ ſerpentẽ quõ loqui tur p hominẽ demo/ niacu.Ad illud quod obijcit᷑ ꝙ imaginati/ ua vis ſerpentis non erat capax locutiõis. dom ꝙ ven eſt de lo⸗ cutione qᷓ;tũ ad ſigni ficationẽ.ſᷣ uõ eſt eꝝ qᷓ;tũ ad vocis expᷣſſio nem. Ael poſſʒ dici ꝙ q́;uis motꝰ ſerpentis cooꝑaret᷑ ad moduʒ lingue.ñ tñ ↄgnitiua cooperabat᷑ ad vocis eArticulationẽ. ⁊ ꝑ hoc patẽt ea que queſita ſunt. 2 b Callidiſſimus tñ eſt dictus ꝓpter aſtu⸗ ciam dyaboli.Cõtra. ſi hec eſt rõ quare ſer- pens dictus eſt calli/ diſſimus.pari rõne ſi dyabolꝰ aliud quod/ cunq; animal aſſum/ pſiſſet callidiſſimum diceret᷑. ergo nõ eſſet ratio quare magis il/ lud animal aſſũpſiſſʒ iᷓ aliud. Rꝰ.dicendũ ꝙ calliditas attendit᷑ in cognitione oꝛdina ta ad nocenduʒ ⁊ ſe ducendum. Et quo/ niam duplex eſt no/ cumentum.videlicet ſpirituale ⁊ coꝛpoꝛa/ le. duplex poteſt eſſe calliditas.aut in no/ cendo coꝛpoꝛalit.aut in nocendo ſpiritua/ liter. Calliditatem in nocẽdo coꝛpoꝛaliter homini. habet ſerpẽs nature ſue induſtria. loquendo ſaltem ſᷣm ſtatum nature lapſe. Calliditatẽ vo nocen di ſpũalr nõ bʒ a ſe. H a dyaboli pñtia.et de loquit᷑ Aug. ⁊ ma⸗ giſter i litera.Et quia 4 mouens naturam eius ad expꝛimendum ſonos ver / boꝛum ⁊ ſigna qbus ſuã monſtraret voluntatẽ.Ser/⸗ pens ergo nec verba intelligebat.nec ronalis ẽ factꝰ. vcallidiſſimus tñ eſt dictus ꝓpter aſtutiã dyaboli.Lo cutus eſt aũt ſicut aſina balaam.ſᷣ hoc dyabolicũ.illð angelicũ fuit.boni em̃ ⁊ mali angeli ſiir oꝑantur. hic queri ſolet qᷓre mulier nõ hoꝛruit ſerpentẽ. Quia cuʒ nouerit creatũ eſſe.ipᷣm etiã officiũ loquendi a deo ac⸗ cepiſſe putauit. b . Nume.xxij. Quare mulier nõ hoꝛruit ſer⸗/ pentem. ¶ Determinat de tẽptatione pᷣmi hoĩs q;tum ad pio greſſum vel tẽptationis modu. ¶ Cẽptatio autẽ hoc mõ facta eſt. Stans coꝛã femina hoſtis ſuꝑbus.nõ audet ĩ verba ꝑſuaſionis exire me/⸗ tuens depᷣhendi.ſᷣ ſub interrogatione cã aggreditur. vt ex rñſione colligeret q̃liter in malicia ꝓcedere poſ⸗ ſet. Cur inquit pᷣcepit vobis deus.vt nõ comederetis de ligno ꝑadiſi?:Qui rñdit mulier.De fructu lignoꝛuzʒ que ſunt in ꝑadiſo veſcimur.de fructu vdo ligni qð eſt in medio ꝑadiſi pᷣcepit nobis deus ne comederemus 2 ne tangeremus.ne foꝛte moꝛiamur.In quo verbo dedit locũ tẽptandi cũ dixit ne foꝛte moꝛiamur.vnde mox dyabolꝰ dixit ad mulierẽ. Nequaqᷓ; moꝛiemini. ſcit em̃ deus ꝙ in qͥcunq; die comederetis ex eo.ape/ rientur oculi veſtri.⁊ eritis ſicut dij ſcientes bonum ⁊ malũ.Attende oꝛdinem ac ꝓgreſſum humane ꝑditio nis. Pꝛimo deus dixerat. qcunq; die comederitis ex eo moꝛte moꝛiemini.Deinde mulier dixit.ne foꝛte mo riamur. nouiſſime ſerpens dixit nequaq; moꝛiemini. Deus affirmauit.mulier quaſi ambigẽdo illud dixit. dyabolus negauit.Que ergo dubitauit ab affirman receſſit. ⁊ neganti appꝛopinquauit. ui ad ſuã ꝑſuaſionẽ pleniter ſuffultiendã.i.vt ma⸗ lum qð intendebat libere ꝑſuaderet.⁊ malum qð mu lier tinuit negando remouit.⁊ repꝛomiſſionem addi⸗ dit.Et vt eius perſuaſio citius reciperet᷑.ꝓmiſſioneʒ duplicauit. Vnã nempe comeſtionẽ ſuadens.duo in pꝛemio ꝓpoſuit.ſimilitudinẽ dei.ſcientiãq; boni ⁊ ma li ſpondens. Vbi tribus modis hominẽ tẽptauit.ſcʒ gula in ꝑſuaſione cibi cũ dixit. In quocũq; die come⸗ deritis. Inani gloꝛia in ꝓmiſſione deitatis cum dixit. Eritis ſicut dij. Auaricia.in ꝓmiſſione ſcientie.ſcien⸗ tes bonũ ⁊ malum.Gula eſt immoderata cibi auidi / tas. Vana gloꝛia amoꝛ pꝛopꝛie excellentie. Auaricia immoderata habendi cupiditas.que nõ eſt tm̃ pecu/⸗ nie.ſed etiam altitudinis ⁊ ſcientie cum ſupꝛa moduʒ ſublimitas ambitur. rogatione exoꝛ ſus eſt 4 Auare ab int⸗ * ba ſapetis Rñſio mulien. Agddit ſerpens nactus fiduciã ex vᷣbis mulie⸗ ris ꝓmiſſio falſam. ne De vᷣſutia dya boli qͥ vt faciliꝰ ſuaderet malũ remouit. ⁊ bo/ nũ in pollicito duplicauit. Quõ ho tribus moglis tẽptatꝰ eſt. Hula. Va/ na glia. Auari⸗ . Aeleemi grtirrne goft eletyt⸗ ſoinmone N ſ rütenone geiaroſolütit ttopicantu neteptatons AAmeriui tia lir a ſhenalin goliſavona ſſliger novio⸗ Clltenti Nitimgintn hAſobrp ciontgoin Inpütnckeng lumtic galtgutßi Pafuringe bollackitnii —— = = = S= Hguriͤſcke fobunmgn Nanntondlaaue tbanſtack Wponengritt ruglppl Aueggonece utmſer unoin ſalbaeſni Zenitin nnncſfe . — . . ”ä „ „ linn Detertninat generales modos tẽptandi qui duo ſpñ alia debent ſigniit⸗ mnchrfn unt. d ᷓðU avri ꝑ coꝛpoꝛalia ſibi ugi l 4ðdUD Gatced cä les ſt ine peroſrſend ſj eſꝭ dj »ſpeëg tptatianta ntont ex ſe babeat callidita Ddaieſt atei. Bonno ſciend eſt duas eſſeſpes teptarioni inteni ctebobetalldia 3 E ſit e rem ſcz et exterioꝛẽ.Exterioꝛ tẽptatio eſt qũ nobis ex⸗ angdi coꝛpoꝛalitcr. cõ⸗ aao eatio cta trinſecus malũ viſibiliter ſuggeritur verbo vel ſigno gruñũ fuit ꝑ ipᷣm dya⸗ quo nt. aliquo vt ille cui fit ad cõſenſum peccati declinet. ?⁊ ta bolum erxerccre calli- Que ſit tepta lis tẽ ptatio tm fit ab aduerſario. Interioꝛ vo tẽpta / itatẽ ſuã contra ho/ oſia. o eſt. qñ inuiſibiliter malũ nobis intrinſecus ſugge⸗ nene noretal ſpi⸗ quo fiat. ritur. ?⁊ hec teptatio aliquado fit ab hoſte. aliqñ acat⸗ tieutliter evin hunc 9 ne. Mam 7 dyabolus inuiſibiliter mala ſu ggerit, ⁊ ex telligi põt ſctura. Püneg carnis coꝛruptione ſuboꝛitur motus illicitus ⁊ titilla e Qem tio pꝛaua.ideoq; temptatio que fit ex carne non eſttiiii··· nenit ne peccato. Que autẽ eſt ab hoſte niſi ei conſentiatur 44 n e ona 5 àA . S — „ „R 1. .„ 8„ „ — „ . „ „ temptatio nõ eſt niſi eierſoene ad culpã perducit niſi mediante interioꝛi.ergo nõ videt᷑ ꝙ abinuicem babeant diſtingui. te ſudiuidit interioꝛẽ in eam que eſt ab hoſte.⁊ in eã que eſt a carne. videt ꝙ diuiſio illa ſit inſufticiens. quia nõ ſolũ tẽptatio eſt ab hoſte ⁊ camne ſed etiã a mundo.ſ̃m illud. 1Job j. Hmuc qg eſtin mundo aut 1 Ant eſt cõcupiſcentia carnis ⁊c. Querit᷑ ergo de ſufficientia hoꝝ mẽbꝛoꝝ. Et cũ alibi legant᷑ plures alie diſferen⸗ Wwing tie teptationis. querit᷑ quõ diſtinguunt᷑ ab illis. R.dom q tẽptatio quinq; modis cõſiderari põt.ſcʒ q;tum t. e ad motiuũ.q;tũ ad inſtrumentũ.q;tũ ad effectũ.q;tũ ad gradu.⁊ qᷓ̃tũ ad modũ.Etũ ad motiuũ. vel genera liter vel ſpecialiter. Si generaliter ſic diuiditur tẽptatio in eã que cſt ab hoſte. a carne. ⁊ a mundo. vt dicit in quadã ſequentia. mundus caro demonia. diuerſa mouent pꝛelia. Et ſpãliter vt dicat᷑ motiuũ qð ſe offert dn õ ſolũ per modũ obiectiſed etiã ad iuducit ⁊ excitat o modũ impulſiui. ſic eſt illa diuiſio quã ponit mag? j ng ſter in litera. ꝙ teptatio alia eſt ab hoſte.alia a carne.quoꝝ vtrũq; habet ad malũ incendere. Si autẽloqua- 47 mur qtũ ad inſtrumentũ. ſic dupliciter põt conſiderari. aut generaliter. aut ſpecialiter. Si generaliter.ſic eſt llla diuiſio Gꝛego.qꝙ tẽptatio quedã eſt per vicia.quedam per flagella. Si ſpaliter.ſic eſt illa diuiſio tẽptatio/ nnẽ eſcam abhominata eſt ⁊c. vbi dicit ꝙ multiplex ẽ tẽptauo.Qua Aim .Uis quã ponit glo. in pſal. ſup illud. Or – mum pꝛima eſt emoꝛ ſiue neſcientia vie veritatis. Scda difficultas vincendaꝝ cocupiſcentiarũ. Tercia tediũ 1 gizi nl⸗ boni. Quarta tẽpeſtas ſeculi. Si tercio mõ ſcʒ q;tũ ad effectũ cõſideret᷑ ipſa tẽptatio.ſilr du põt ↄſiderari. riſng aut gñaliter aut ſpãliter. Si generalit.ſic ẽ illa diuiſio ꝗᷓ ponit᷑ in glo.ſuꝑ illud.j.Coꝝ. eptacio vos non n B. 2c. vbi d in glo. ꝙ teptatio alia dyabolica. alia ẽ humana. Et differunt. q; ſicut ibi e innuit᷑ tẽptatio dyx acn bolica eſt qᷓ malũ hʒ exitũ.⁊ que terminat᷑ ad mostale petm̃. Cẽptatio vᷣo humana dẽ ꝗᷓ exitũ piculoſum nõ hʒ. quia vel ibi eſt pctm̃ veniale.vel nulla ẽ ibi culpa.ſm ꝙ oñdit᷑ in glo.vbi dꝛ ꝙ tribus modis bʒ fieri tẽpta tio bumana. Si ſpaliter. ſiceſt illa Aug. de toctrina xpiana. ꝙ dyabolus tẽptat. aut vexando carnẽ.aut vul t nerando nãlia. aut expoliando gratuita. bic em̃ onunt ſpaliter effectus teptationis dyabolice. Si aũt qᷣrto mõ conſideret᷑ tẽptatio.ſcʒ qtũ ad gradũ.boc põt eſſe dupłi.aut generalit.aut ſpãliter. Si gñaliter.ſic ẽ illa qua ponit mgf in litera. tẽptatio alia eſt exterioꝛ alia interioꝛ. Si ſpãliter. ſic eſt illa quã ponie Gꝛego.⁊ babeę tur in glo. ſuper illud Jacobi. j. Anuſquiſq; tẽptatur a cõcupiſcẽtia ⁊c᷑. ꝙ tẽptatio tripir perficit᷑. ſuggeſtio⸗ ne. delectatione. cõſenſu. vbi notant᷑ gradus in pgreſſu teptationis explicite.qui ponebant᷑ in diuiſione pᷣus habita implicite. Der teptationẽ em exterioꝛẽintelligimꝰ ſuggeſtionẽ per interioꝛẽ intelligimus illa in quæ eſt delectatio vel conſenſus. Et per hoc patet reſronſio ad illud qð pꝛimo obijcit ꝙ illa mẽbꝛa adinuicẽ non Neiſtun diſtinguunt cum vnũ oꝛdinetur ad alterũ. Si autẽ quinto modo conſideret᷑ tẽptatio ſc qtum ad modum Miitfcg d teẽptandi.hoc ſimiliter aut erit generaliter. aut ſpãliter. Si generaliter. hoc põt eſſe vel explicite vel implicite. ru· Si uplictte ſiceſt lla que wonit in glo ſuper t. Qui habitat in adiutoꝛio. vbi dicit q; queda eſt teptatio le. mu / uis 2occulta. qued grauis ⁊ occulta. qucd leuis t manifeſta. qued gramis 1maniieſta. Si autẽ explicite. ün lin ſic eſt illa quã ponit Berũñ.per ſeptẽ membꝛa. Quarũ pꝛima eſt impoꝛtuna.ſcʒ que pcaciter inſiſtit. Secũda an cie e; iud aim vubietatis nebula inuoluit. Cercia eſt ſubita ſc que iudici ronis uenit. Quarta occmi ta que ſcʒ xeliberationis oꝛdinẽ pterfugit. Quinta violenta que vir es noſtras tranſcrẽdit. Seyta frauqulen⸗ DMe ta. que ſcʒ animũ ſecucit. Septima perplexa. que varijs vicijs impet it. In hac em̃ diuiſione explicant᷑ dini nbinl cultates 2 gratuitates teptationum ſiuc modoꝝ tẽptanchi. v latentie que in pꝛioꝛi diuiſione implicite clau buantur. erutamen tam bec diuiſio ᷓ pcedens moclis tẽptationis in ſua generalitate conſideratur. S aute conſideret᷑ ſpãliter tẽptatio ꝓut contrabit᷑ ad tẽptationẽ dyaboli.ſic modi cius poſſunt dupir aſſigna⸗ n ri. Ael implicite.⁊ ſic diuncke Aug.in quodã ſermone. yabolus tẽptat vt leo.tẽptat vt dꝛaco. Vel explicite 4 ⁊ ſiceſt illa diuiſio Gꝛego. ſup Job. xl.ſuꝑ quẽ locũ dicit Gꝛego.ſic.Yideli famulo dũs cunctas hoſtis calli di machinationes inſinuat.ſcʒ ꝙ; op ꝛimendo rapit.inſidiando circũuenit. minando terret.ſuadendo blan ditur. deſperando frangit. ꝓmittendo decipit. In bac autem diuiſione explicantur modi quos Auguſtinus clauſerat ſub his duobus verbis. ꝙ temptat vt leo.temptat vt dꝛaco.Et ſic patet ratio aſſignandi diuerſas diuiſiones temptationis. m diuerſas eius conſiderationes.patet nidilominus reſponſio ad obiceas. Li. I R 4 d ¶ Teptatio autemn Teẽptatio aũt carnis interioꝛ difficiliꝰvincit᷑.qꝛ inte⸗ d· eſunin carnis ⁊c. Contra. c rius oppugnãs de noſtro cõtra nos roboꝛat᷑. nn dyabolus poſſit car / ¶ Concludit ꝓpter tẽptationeʒ pambula remiſſibili pnaft⸗ ne mouere ie, tatem humani pecca. e DS ”l Aukmii tẽptatio qᷓ eſt ab bo/ ¶ hõ & q ſola exterioꝛi tẽptatõne pulſatus cecidit.täto vri ſellt ſte ſine peccato eẽ nõ grauius plectẽdus erat.q̃nto leuioꝛi impulſu fuerat neehenin⸗ poſſit. Item cũ nõ ſit ꝓſtratus. Et tñ qꝛ aliqusẽ licet modicã cadendi occa⸗ itn in noſtra poteſtate tẽ ſionẽ habuit.idcirco ꝑ dei grãm iuuari potuit ad ve⸗ nurſta bar e e niã. vt qͥ ꝑ aliũ ceciderat.ꝑ aliũ erigeret᷑. Qui & inci⸗ netthol ſens Onalin nobis tationẽ habuit ad malũ.nõ iniuſte repatoꝛem habuit geerbonic⸗ culpam niſi ei conſen ad bonũ. Dyabolus vo qꝛ ſine alicuiꝰ tẽptatione pec ſtstopet tiatur. ficut ergo ten cauit. ꝑ aliũ vt ſurget iuuari nõ debuit.nec ꝑ ſe potuit englnſuc⸗ tatio boſtis cui nõ cõ et iõ irremediabile pctm̃ eiꝰ extitit. petm̃ vo hoĩs ſicẽ lniſtuie ſentiur eñ materia paliũ huit initiſ ita p alii no icogrue hut remedil. Oareps gructu d de virtutis. tn Pꝛeterea angelican atura qm nõ tota pierat.ſᷣ ex par QAuan eb non bemrac riedeen bor eit le perſtiterat nõ redepta. pumana vo tota perierat. genpens. Anmm mni queſtio quare tenta- ⁊ ideo ne penitꝰperderet᷑.ex parte ẽ redẽpta.vt ince iinpentaven tio carnis eſt magis ruina ſuppleret᷑ angelica. Uñ Aug. in ench. Placuit ¶ Aug. in Eych. ileugtd ſemper cũ peccato ᷓvniuer ſitatis creatoꝛi ⁊ moderatoꝛi.vt qm̃ non tota d in tee ogmunck . hg hoſtis. R. di multitudo angeloꝝ deũ deſerẽdo perierat.ea q̃ perie ainiſen cenda e tenatio ar rat in perpetua perditione remanet. Que aũt cũ deo neihun ſallentis gue conſue illa deſerẽte perſtiterat. de ſua certiſſime cognita ſem⸗ tilt otat uimus appellare pꝛi⸗ per felicitate gaudet. At vo creatura rõnalis q in ho fltifucnotuu⸗ mum motũ. et qm̃ in minibus erat.qm̃ pctis atq; ſupplicijs tota perierat. neytol it⸗ illo impulſu ſenſuali ex parte poterat reparari. AUnde angelice ſocietati ſputalgnii tas mouet᷑ inoꝛdina. ſuppleretur qð ruina illa minuerat.hoc em ꝓmiſſum Unurin⸗ ten pꝛerer guſs dral eſt ſanctis ꝙ erunt equales angelis dei. ́è́”èMƷMdẽe unituai to carnis nnnc 7 in (ud etiã notandũ ẽ ꝙ nõ ſoli viro pceptũ videt᷑ eſſe ¶Oꝛ nõ ſoli vro ttnmun nobis quin ſie in no⸗ datü cũ ipſa muller teſtat᷑ ſibi etiã eẽ mandatũ dices. Pacrebiuin fuit tünrint bis aliqua inoꝛdina -⸗ Pꝛecepit nobis deus ⁊c. Supᷣ tñ legit᷑ ante factã mu datum. efumnaninied tio. ita aliqua venia lierẽ deũ dixiſſe viro. De ligno ſciẽtie boni ⁊ mali ne ſan haggir lis culpa. Centatio comedatis.Hõ dixit.ne comedas. Foꝛte ꝗꝛ facturus Aug. ſuꝑ Geñ. ſuunſpnuen nobaſtsonnie eſ erat mulierẽ de viro. ſic cepit. vt per virũ ad mulie⸗ Pamen ne aliqnn vilectione remn perueniret mandatũ. qꝛ mulier que ſubiecta viro ulntaſn inoꝛdinata in nobis fuit.nõ niſi mediãte viro diuinũ debuit accipere pꝛe/ . nütſnn exiſtente. ⁊ ideo dictt ceptum. VUñ aplus. Si qd diſcere voluerint.domi vi⸗ j.Cox.xiiij. itotiönau magiſter ꝙ tentatio ros ſuos interrogent. Si q̃rit᷑ quõ loqui potuerũt v-· Quõ loqui po⸗ ſi miensor boſtis poteſt eſe ſine loquentẽ intelligere qui nõ didicerãt inter loquentes tucrũc loquYs iimelm peccato. tentatio vo creſcendo vel magiſterio. dicimꝰquia deus eos tales tem itelligere. Muntiugin etiam poſſy reddi rö. cerat qͥ poſſent loqui ⁊ diſcere aba ijs ſi eſſent. kn, quoniã eſt in potefta· SSSSͦ«ͦůĹ MVMM Uncettögte te noſtra. ed̊ poſuun ä 6 Aiene mus ad libitum noſtrũ domare ideo potius imputatur nobis in culpã carnis impulſio qᷓ dyabolica ſugge/ thinn io. Ouomno⸗l autẽ carnis impulſus ſiue pꝛimi motus debeant dici eſſe peccatum.j.ſuo loco magis expſſe nngiͤe Pintelligentia huius partis circa tria inci· ia videtur pꝛimo per ſllud qð dici᷑ Sap̃.·ij. Inut / nkn a. dit bie queſtio. Pꝛimo querit᷑ de tentatione dia dyaboli moꝛs introiuit in oꝛbem terrarũ.introi⸗ mniut imoꝝ parentuũ. Secundo querit᷑ de diuer· tus autẽ moꝛtis fuit per tentationẽ ⁊ ſeductionẽ ho flönhin nun ſitate tentationum. Zercio vero incidit bic queſtio minis. ergo 3 tentandũ bominẽ inuidia dyabolu, rinzen circa quantitatẽ et qualitatẽ peccati qd ex illa tenta cõmouit. ¶ Itẽ Gꝛegoꝛius in moꝛal. In paradiſo ptnigzie tione eſt ſecutũ Circa pꝛimuz querunt᷑ tria. Dꝛimo dyabolus inuidens homini ſupꝑbie vulnus inflixit. ſittgin ite queritur de tentatione pꝛimoꝝ parentũ ꝙẽtũ ad mo· xexrgo cum vulnus inflixenit per tentanone. tentatio ettic tiuum. Secundo qᷓtũ ad inſtrumentũ.Lercio ꝙẽtũ fuit inuidia.¶ Itẽ dyabolus tentando hominẽ fa/ olnt W ad oꝛdinem et ꝓgreſſum. ius eſt bomicida. m ꝙ dicit Jaco. viij. Ylle bomi Ganczi (((Qucſtio.o../ a— cida erat ab initio.ſed bomicidiũ pꝛocedit ex odio. niuuten 3 ¶ Circa quã ſic ꝓceditur.⁊ quenit᷑ quid mouerit dya ocgdium autẽ peedit er inuidia agc⸗ pꝛincipio ten/ N in — bolum pꝛincipalr ad tentanduũ hominẽ. Et ꝙ inu/ tatio hominis in qua dyabolus fuit homicida pꝛo/ lentn Qnrthim 1. Muſtp 1,. Ehs K Du l N 1 8 me N ho ai ceſltt ek inuidia. ¶Jtem qui deſiderat caſumn alteri⸗ ſine ſuo fructu nõ mouet᷑ ex amoꝛe cõmoditatis pꝛo pꝛie.ſed ex odio felicitatis aliene.ſed dyabolus caſũ bominis deſiderabat. ⁊ abſq; ſuo fructu ſicut cõſtat. ergo mouebat᷑ odio felicitatis humane ad temptan dum hominẽ.ſed tale odiũ nõ eſt aliud qᷓ; inuidia.er go ⁊c. ¶ Ged ↄtra.⸗ ris vel ſuperioꝛis.ſᷣm ꝙ dicit Grego. ſupꝑ ill reputationem.ſed dyabolus nõ reputabat hominez ſuꝑioꝛem ſibi.ergo videt᷑ ꝙ ei nõ inuidebat.q ſiim temptabat.hoc nõ erat ex inuidia. ¶ Item inuidia ẽ reſpectu boni qð qͥs aliquo modo põt acquirere.ſed vyabolus nõ poterat venire ad eternam beatitudi/ nem.qꝛ lapſus erat irrecuꝑabiliter. ᷓ videt᷑ ꝙ ꝓpter ¶ Item inuidia illius acq̃ſitionẽ nõ inuidebat boi. ui eſt reſpectu boni quod deſiderat᷑.nullus em̃ inuidet alicui de aliquo.niſi cum illud amat ⁊ cupit.ſed dya/ bolus nec cupiebat mandatis dei obedire.nec ad ſu- ſui deſperationem. ergo videt᷑ ꝙ hoc in bomine non inuideret.̊ ⁊c. ¶ Itẽ inuidia nõ eſt niſi reſpcctu eiꝰ quod natum eſt diminuere bonuʒ ꝓpꝛium.ſed beati⸗ tudinis acq̃ſitio nullius bonum poteſt diminuere.g nõ eſt aliquid quod ab aliquo inuideri poſſit.̊ vide tur ꝙ ſi dyabolus aliquo appetitu cadere fecit.ex in/ uidia motus nõ fuit. ¶ .ddm ꝙ ſicut pꝛetactum fuit iſta duo peccata ſunt que maxime poſ ident mẽ tem dyaboli. ſupbia ⁊ inuidia. AUnde ſicut habitũ fu/ it ſupꝛa.⁊ aug.dicit.Ex his duobus qͥ pꝛuus erat luci fer. dyabolus factus eſt. ⁊ ſunt quaſi bec duo inſepa/ bilia. ita ꝙ vuũ cõicat᷑ ad alterẽ. Suꝑbus em̃ amat excellentiam. ⁊ ita nullum vult habere parem: ac per hoc ſtatim appetit excellentiã ſingulariter poſſidere. et ideo ſtatim vel actu vel habitu inuidet.cum nolit bonum conſimile bono quod appetit ab alio cõmu/ nicari. Mens igit᷑ dyaboli ab his duobꝰ vicijs poſ/ ſeſſa. vicʒ ſupbia et inuidia. videns hominẽ in ſtatu quo poterat cadere ſub dyabolicam poteſtatem.⁊ in quo poterat aſcendere ad ſuꝑnam felicitatẽ ex q̃ ip̃e ceciderat.⁊ ex ſupbia motꝰ eſt ⁊ ex inuidia ad ipᷣm tẽ ptandũ.Ex ſuꝑbia nanq; vt ipᷣm ſibi ſubijceret.ex in uidia vᷣo vt ipᷣm a ſupna felicitate impediret. Et ſuꝑ bia fuit mouens pᷣmũ.inuidia vo ſicut mouens ꝓxi mũ et immediatũ.Eſto enim ꝙ non poſſet dminiũ ſuꝑ hominẽ acquirere.adhbuc ſtuduiſſet ipᷣm a ꝑadiſi gaudijs impedire. Mam ſcriptnra dicit ⁊ eius expo/ ſitoꝛes dyabolũ ad tẽptandũ homiem ex inuidia mo tum eſſe. Et cõcedende ſunt rõnes hoc oſtendentes. Ad illud quod pᷣmo obijcit᷑ ꝙ inuidia eſt reſpe/ ctu ſupioꝛis vel paris.dom ꝙ nõ ſolum eſt reſpectu ſupioꝛis qui eſt ſupioꝛ.ſed etiã eius qui poteſt eẽ qᷓ; uis ant dyabolꝰin ſtatu illo nõ reputaret hoiĩem ſu/ fimaret ad ſtatum gloꝛie. in quo ſtatu ipᷣm ſuperioꝛẽ ſe nõ dubitaret. Põt etiã dici ꝙ tunc reputabat ipᷣm ſupioꝛẽ ſe in h̊ ꝙ poterat ꝑuenire ad illã gliaʒ ad quã 7 dyabolus aſcendere non poterat. OEd illud quod cuis illud quod põt obtinere.ſed etiã illud quod na inuidet alijs viſum ⁊ ꝓgreſſum.licet aũt dyabolꝰ nõ tus eſt baberc qᷓuis nõ poſſit.ſicut truncatꝰ ⁊ cecus poſſit ad beatitudinẽ guenire.tñ habebat ad boc na ed ↄtra. Omnis inuidia eſt feſpecto a- Paoruulũ occidit inuidia.ſuꝑioꝛis inquam ſaltẽ pᷣm mentum mediũ. Et dicit᷑ in geñ.i erioꝛem ſe.inuidebat tamen ne merito obediẽtie ſbᷣ obijcit q inuidia eſt reſpectu boni quod põt acquiri Rendẽdũ eſt ꝑ interemptionẽ.qꝛ nõ ſoluʒ inuidet ali — reſpectu boni deſiderati. Odm ꝙ inuidia non tm̃ ve⸗ nit ex deſigerio alicuius boni pꝛiuati.imo ex odio bo ni alieni.Quia tñ deſideriũ boni ꝓpꝛij videt᷑ eẽ pꝛinci pium omnis pcti.ideo poteſt aliter dici ꝙ inuidia nõ ſolummodo eſt reſpectu eius boni quod deſiderat᷑pS etiam reſpectu eius boni cuiꝰobtentu minuit᷑ hnnu, deſiqeratum. vel eſtimat᷑ minus.Et quoniã dyabolꝰ deſiclerat ſingulariter efferri. iõ exaltationẽ hois eſti⸗ mabat ſuũ bonũ impedire.et ideo inuidebat.⁊ ex in-/ turalẽ aptitudinem. Ad illud qð obẽ ꝙ; inuidia ẽ S uidia oppugnabat.Et ꝑ boc pʒ rñſio ad vltimũ.qꝛ ⁊ 9 ſi hois gloꝛificatio ⁊ exaltatio ſᷣm veritatẽ alicuiꝰ bo nun nõ diminueret.tñ ſᷣm extimationẽ falſaʒ credi po tuit eſſe alicuiꝰboni diminutiuuzʒ.⁊ ex illa extimatio ne oꝛiri inuidia. Affectiones em̃ nõ tm̃ oꝛiunt᷑ ex iu- dicijs certis.ſed etiam ex ſuſpicationibus ⁊ extimati onibus fallis. — bedire. ‚(Me temptatione pꝛimoꝝ parentũ q;tum ad inſtru/ pernam patriaʒ aſcendere.nec amicus dei eſſe ꝓpter 6 Z entut ij. ꝙ dyaboltẽpta⸗ uit hoiem ꝑ ſerpentem. Et ꝙ iſte modꝰ nõ fuerit cõ/ ueniẽs oſtendit᷑ pꝛimo ſic. Oto temptatio eſt occul- tioꝛ.tanto eſt ad decipiendũ efficacioꝛ. ſi & dyabolus q́;to maioꝛi calliditate poterat hominẽ decipe cona/ bat᷑. videt᷑ ꝙ ipᷣm debuiſſet temptare ſpũali tempta/ tione abſq; alicuius coꝛpis aſſumptione. Itẽ tan to temptatio eſt efficacioꝛ q;to temptãs eſt in ſugge⸗ rendo effabilioꝛ.ſed actus locutionis ꝓpꝛie debet᷑ hu mane effigiei. videt᷑ ꝙ dyabolꝰ ad temptãdũ maꝗ debuit aſſumere effigiẽ hoĩs qᷓ; bꝛuti animalis.cũ bꝛu tum animal ſaa locutione potius ecẽt ad terroꝛem qᷓ; ad ꝑſuaſionem. ¶ Item q;to temptãs magis ſimu⸗ lat ⁊ induit ſpeciem ſanctitatis.tanto magis pᷣualet in tẽptando.ſed multa ſunt animalia que magis ſu/ is ꝓpꝛietatibus ſanctitatẽ pꝛetendunt qᷓ; ſerpens. ſic columba ⁊ agnus. vr̃ ꝙ illa magis debueꝛit aſſume re dyabolus ad tẽptandũ.¶ Itez inſtrumentũ ſiue oꝛganũ debet ↄfoꝛmari exercitio ꝑ ipᷣm facto.ſᷣ tẽpta tio erat ad decipiendũ.g dyabolus debuit aſſumere aial maxime doloſum ⁊ callidũ.ſᷣ plus eſt de doloſita te in vulpe qᷓ; in ſerpente.̊ magis debuit aſſumere vulpẽ qᷓ; ſerpentẽ. oppoſitũ ſunt rõnes.ᷣ qm̃ verũ cõcludũt pñt claudi in rñſione.Reꝰ.Ad pᷣdicto rũ intelligentiam eſt notandũ.q; modus ille tẽptan- di nõ tm̃ fuit ex dvyabolica clectione ſicut dicit Aug. ſ etiam ex diuina pꝑmiſſione.nõ em̃ licuit dyabolo tẽ ptare oino quo vellet ⁊ poſſet.ſᷣ eo mõ q̊ dñs ꝑmitte ret.Conceſſit aũt diuina ſapia q̃ omnia oꝛdinat ⁊ gu bernat ⁊ ꝑmiſit ꝙ dyabolus temptaret hominẽ in ef figie aialis bruti.⁊ nõ c e erpentis. ſic enim exigebat cõgruentia oꝛdinis. em̃ homo tempta/ ret᷑ a dyabolo in effigie bꝛuti animalis cõgruuʒ erat. tum reſpectu opꝑis.tũ reſpectu finis intenti.tũ etiam gie aialis bꝛuti. Reſpectu finis intenti ſimiliter ↄgru um erat.qꝛ ad boc oꝛdinabat᷑ temptatõ vt homo effi ceret᷑ ſilis aiali bꝛuto.cũ ↄtẽpto bono incõmutabili. adhereret bono commutabili ⁊ ibi quieſceret.ct ivo ad bec inſinuandũ in ſpecie animalis bꝛuti debuit tẽ ptari.Reſpectu diuini iudicij etiã congruuʒ fuit.qm̃ dñs iuſtus ⁊ fidelis nõ pmittit boieʒ temptani vltra qð poſſit.⁊ ideo ſic patit dyabolũ in teupentene la⸗ V ☛☚ reſpectu diuini iudicij. Reſpectu opis.qꝛ homo natꝰ eſt inclinari ad bonũ vt nunc. maxime ex ꝑte ſenſibi/ li bꝛutali.⁊ ideo cõgruũ erat ipᷣm temptari in effi/ ₰ 1 N 5 W tere. vt nibilominus poſſit ab bomine depꝛebendi.? dyaboli. ⁊ ꝙ; etiam debeat a deo hmitti. oꝛdo em̃ de/ nlrudni ideo nõ paſſus eſt ꝙ dyabolus boĩem temptaret om ſtructionis cõtrarius eſt oꝛdini coſtructõnis.ᷓ enim nnln nn nino in ſpecie cõſimili.⁊ ꝑ hoc nõ in ſpecie vel effigie ſunt vltima in componẽdo.ſunt pꝛioꝛa in reſoluẽdo. fteretn te bumana.ſed potius bꝛutali. Triplex igitur congru/ ſeo mulier fuit vltimo facta ⁊ foꝛmata.ergo videt᷑ allo: 1 t⸗ entia oꝛdinis exigebat. vt bomo a dyabulolo in bꝛu / via defoꝛmationis ⁊ coꝛruptionis a muliere debuit agg – 12 tali effigie temptaret᷑. Hac etiã triplici congruentia babere exoꝛtum.ergo temptatoꝛ debuit cã pꝛius ag/ nnt exigente ꝑmiſſus eſt homo tẽptari a dyabolo.non in gredi.¶ Iẽ tẽptatio cxterioꝛ debet ofoꝛmari interio ſioen nt tohi quolibet aiali bꝛuto.ſed in ſerpente. Pꝛimũ rõne o ri.ſᷣ in tẽptatione interioꝛi ꝑctm̃ aſcendit a ſenſuali- no . 5 ris.qꝛ em̃ tẽptatio fiebat ꝑ ſuggeſtionis ingreſſum qᷓ tate ad ſuꝑioꝛẽ partẽ mediãte inferioꝛi poꝛtione rati ncenui b intrat ad coꝛ ad modum ſerpentis.⁊ ibi virus pecea onis.ſi ꝗ̊ ſuꝑioꝛ poꝛtio eſt vir. inferioꝛ ẽ mulier. ſicut utſehnleef ti diffundit. ex quo homo habet ſpñaliter moꝛi.ido vt tẽptatio interioꝛ ꝓcedit ad virũ mediãte muliere.ſic S erxterioꝛ effigies opi reſponderet interioꝛi. cõgruũ fu ¶⁊ tẽptatõ exterioꝛ. tẽ cautus pugnatoꝛ citius ag ſin ſu it hoiem a dyabulo tẽptari in effigie ſerpentis. cuius Feclitu⸗ in bello illum quem poteſt expugnare faci/ dunangni eſt ſerpere ⁊ venenũ diffundere.⁊ diffundendo homi lius. ſi & mulier facilius poterat expugnari q́; vixr. ttigtpentbel neum interimere. Reſpectu etiam finis intenti cgru vidct᷑ ꝙ ꝓgreſſus tẽptatonis pucnire debuit ad vi/ iu uicenudiß um erat.qꝛ em̃ intendebat dyabolus faciẽ bois et caa rum mecdiate muliere. ¶ Item facilius eſt alicui ex- ingzudbeeindu put ⁊ ſuꝑioꝛẽ mẽtẽ cõuertere deoꝛſum.⁊ totũ ꝓſter· pugnare foꝛtem inimicum ꝑ domeſticum qᷓ; etimm ꝑ ſtiemunge nere.et ſic ꝓſternẽdo ad malũ finẽ deducere. ꝓponẽ/ nſeipſum.ſed vir erat foꝛtis ⁊ ſpnali mente pꝛeditus. Afaonu onnl do ſibi pꝛemiũ aliquod delectabile.ideo ꝑmiſſus eſt ergo nõ videt᷑ ꝙ dyabolus auſus fuerit eum tẽptare Peglggrſeni tẽptare in ſerpente.qͥ pᷣm totum coꝛpus ſuũ hʒ terre ſeipſum ſed ꝑ ſuum domeſticũ. ergo mediante mu uckincohecon in ſuo inceſſu adberere. Congruũñ etiaʒ erat reſpectu liere temptatio ꝑuenit ad virũ. ¶¶ Sed contra. Pec Aedblitatsconn diuini iudicij.qꝛ em̃ ex illa tẽptatõne.diuino iudicio catum nõ tm̃ eſt in carne.ſᷣ ⁊ in dei imagine.ſ.aia.ſed faqtancancſen inter temptatũ ⁊ temptaãtẽ debebat inimicicia cxoꝛi· mulier ⁊ vir equaliter ſunt ad imaginem dei.quia in Egtenatnenin ri.iõ temptatio hois in ſerpente debuit fieri quẽ pt? anima non eſt diſtinctio ſexus.ergo vr ꝙ tẽptatõ nõ ſhcurataa malut lapſum maxime exboꝛret.⁊ qͥ maxime ſua calliditate magis debuit inchoari a ſexu muliebꝛi q; a virli. nocgt. Aduu inſidiat᷑ hominẽ ledere.Et ſic patet multiplex cõgru Itẽ mulier nullam babebat pꝛonitatem ad pecca buitogboe gnta egeentia quare dyabolus pmiſſus eſt hoieʒ temptare in ti ſicut nec vir.⁊ ita erat recta ſicut vir.nec caro eiꝰ ttboeſauit ghꝛe 13 effigie ſerpentina. ¶ Ad illud gQ quod pᷣmo obꝛ ꝙ tẽ aliquo modo animam incuruabat. ergo videt᷑ ꝙ ita ſabartannin ptatio tãto eſt efficacioꝛ q;'to occultioꝛ.dð.qꝙ ⁊ ſi dva difficile erat mulierẽ ſicut virum eijcere.nulla igitur Huſßeeu alissti bolus ſe manifeſtaret exterioꝛibus in effigie ſervent. ratio videt᷑ eẽ ob quam tẽptatõ dyaboli magis incipe fnquotnamie. nihilomin? tñ in illa manifeſtatione plus ſe occulta / ret a muliere. ¶ Item vitupabilius eſt vinci a muli/ Cbuncattor. (G bat q; manifeſtabat.vnde mulier nõ credidit eum qᷓ ere q; a viro.gloꝛioſius eſt vincere virũ qᷓ; muliereʒ. tttnanmlaet loquebat᷑ in ſerpente eſſe aduerſariu.ſed etiam poti - ſi ergo dyabolus maxime refugit vituꝑium ⁊ auidiſ⸗ Pnenocktnuie us bonũ cõſiliariũ.⁊ ideo ita occulta erat illa tenpta me querit gloꝛiam. videt᷑ ꝙ magis tẽptatõnẽ a viro Plucuntoſucunb tio.ſicut ſi dyabolꝰ loqueret᷑ ad coꝛ interius.Alit᷑ re qᷓ; a muliere inchoauerit. Itẽ natura audacium ẽ Cayrotimehune⸗ ſponderi poteſt ꝙ iuſto iudicio dei nõ eſt ꝑmiſſus tẽͤ libenter foꝛtibus occurrere.ſed dyabolus eſt audaciſ 1bügutchtutnte pptare interius.qꝛ nõ habebat poſſe ingredi interius ſimus ⁊ ꝓcaciſſimus.⁊ maxime pᷣſumens de ſuis vi⸗ Mbict gucaast niſi hõ pberet ſibi aditũ.⁊ ideo temptauit ab exterio ribus.& videt᷑ ꝙ dedignatus fuerit pᷣmo aggredi mu glucpenunckt ri ꝑ ſenſum.⁊ voce ſenſibili magis ꝙ, voce ſpirituali. liebꝛẽ ſexum.nõ igit᷑ vix ꝓbabile ꝙ pꝛius tẽptaue loittötſickan 24 non em̃ debebat aliter pmitti. ¶ Ad illud de maioꝛi rit mulierẽ ꝙᷓ virum. ¶ W'. dom qꝙ ſicut dicit ſeptu/ 17 lletiotme abuffabilitate iã patet reſponſio.verũ eſt em̃ ꝙ ſi fuiſfſet ra ⁊ magiſter dicit in lr̃a.non eſt dubitandum quin alinanpotusc⸗ in effigie bumana affabilioꝛ fuiſſet.ſ̊ᷣ diuina puiden temptatio dyaboli a muliere inchoauerit.⁊ ꝑ eaʒ p/ hniſhithhnſian tia nõ debuit hoc ꝑmittere.ſᷣ cautelã dyaboli debuit uenerit ad viruʒ. Ratõ autẽ huius ſumit᷑ ex parte ſa griſ glenen e tꝑare.⁊ ideo cõceſſum eſt ſibi coꝛpus ſerpẽtis qð tñ̃ prientie dei.et ex parte aſtutie dyaboli.Ex pte ſapiẽtie brotcte bii⸗ habebat faciem virginis.ſicut dicit Beda.⁊ reliquũ dei.dominus em̃ tali oꝛdine ꝑmiſit dyalolum tẽpta/ Dlanan coꝛpus erat ſerpentis.vt ſic ex vna parte poſſet late- re.tum ꝓpter viri exercitatõnẽ.tũ etiaʒ ne mulier ha n nods 15 re:ex altera dephendi. Ad illud qð obijcit᷑ de amica beret excuſatõnẽ. tum etiam ꝗpter eruditõnẽ noſtra. Ouctairmn bilitate iam ptʒ reſponſio.qꝛ ſic debuit ꝑmitti oſten / Pꝛopter viri exercitatõnẽ.qꝛ ipᷣe adeo foꝛt erat ⁊ ſpi tonſetan⸗ di effigies amicicie.vt poſſet depꝛebẽdi writas inimi rituali mẽte pꝛeditus ꝙ non ſolum poterat reſiſtere ſuoregechihhe cicie. nam temptatoꝛ q; effigiem amicicie pᷣtendebat. ſerpẽtis tẽptatõni.ſed etiam ſuggeſtioni mulieris.⁊ ſcigatenen m veritatẽ inimicus erat.ideo huic oꝑi animal ma ideo foꝛtioꝛi tẽptatõne ꝑmiſſus eſt tẽptari. Pꝛopter pniiccobe xime competebat qð baberet aſpectũ humanũ.coꝛpꝰ mulieris vo remouendã excuſatõnem pᷣmo debuit Ciuteagi⸗ vo eius aialis qd natuz eſt homini eẽ maxime inimi ab ipſa temptatio incipere.nam ſi vir pᷣmo peccaſſʒ. ametihtn 16 cum. (Ad alud qð obꝛ vltimo de calliditate.ddm cum vir ſit caput mulieris ⁊ dominet᷑ ei.non cẽt mul nenanen G ꝙ ⁊ ſi ſiut aliqua aialia callidioꝛa ⁊ pꝛudẽtioꝛa.tamẽ tum mirandum ſi mulier ei conſentiret. immo ma- ilinne tant in n ocẽdo ⁊ inſidiando hoi ſerpens ceſt animal calli / gnum haberet excuſatõnis coloꝛem. Pꝛopter noſtrã iſtnin diſſi mũ.Et qꝛ calliditas temptantis erat ad hominẽ eruditõnem etiam hoc permiſſum eſt.in illo em̃ mo/ ae offendẽdũ.hinc eſt ꝙ inter cetera aialiaB magis ꝑmiſ/ ndo temptandi ſenſibili cognoſcimus nos modum æ Cuii Au ſus eſt temptare ꝑ ſerpentem. DPpVprngreſſum temptatõnis inuiſibilis.⁊ ſicut ille a ſer rz ſeſt —AAueſtio. iij. c te venit ad virum mediante muliere.ſic iſte a ſenſus lfnſnc e temptatione pꝛimoꝝ parentũ q;tum ad oꝛdineʒ litate peruenit ad ſuperioꝛẽ poꝛtõnẽ ratõnis median negn etln 2 ꝓgreſſuz. ⁊ dicit ſcriptura ⁊ magiſter in litera ꝙ tẽ te inferioꝛi.Ex parte ſimiliter aſtutie dyaboli poteſt 4 W ellt ptatio incepit a muliere.⁊ ꝑ mulierẽ venit ad viruʒ. ſumi ratõ. Dyabolus em̃ attẽdebat mulierẽ eẽ mino een ſolenu Et videt᷑ ꝙ bic modus ꝓgrediẽdi competat aſtutie ris ſapiẽtie.⁊ debilioꝛis ↄſtãtie.⁊ importunioꝛis ad ekighe ii berentie.QAuia minoꝛis ſapiẽtie.erat facilioꝛ ad ſedu Wnitſii cendum. ⁊ ideo dyabolus ſeductoꝛ ꝑ eam voluit ſibi mniga facere tranſitum ac viam. Quia debilioꝛis conſtãtie. Erictt facilioꝛ crat ad puertenqũ. ⁊ ideo dyabolus expugna täin⸗ toꝛ aggreſſus eſt hominis ciuitatem ex ea parte ex qᷓ mmin erat aditus minus munitus. Quia vo importunio⸗ ackrſig ris erat adberentie. oogitauit dyabolus ꝙ ſi ipſa pꝛi inutann mo vinceret᷑.nõ quieſceret quouſq; ꝑuerteret viruzʒ. fminlain Ande dicit᷑ Ecẽs.vij.de mulere que laqueꝰ eſt vena ürnln toꝝ.⁊ ſagena coꝛ eius.vincula ſunt manus illius.p/ Nncin 4. raea atolnu alentns ſinpaldor incepit a ſexu fe/ nergute mineo. Et ſic patet ꝙ ſicut dicit ſcriptura ꝑ omnem – modum congruũ fuit temptationem incipi a mulie urmitg re.tũ qꝛ boc dyaboli aſtucia expetebat. tum qꝛ hoc di discktin uina ꝓuidentia diſponebat. Ande concedende ſuut er ang, 18 rõnes ad boc inducte. ¶ Ad illud aũt quod pᷣmo ob un ijcit in ↄtrarium ꝙ q;tum ad imaginem nõ eſt ſexuũ — differentia. dom ꝙ licet in viro ⁊ muliere repiat᷑ ma uuen go eque expꝛeſſe quãtũ eſt de nã ipſiꝰ aic.qꝛ tñ aia q; ſ pin diu eſt in coꝛpe complexionẽ coꝛpis imitatur ex rati- amde one debilitatis compoſitionis ⁊ ſexus. cõtrabit ani⸗ mnluh ma quandam cffeminationem. ⁊ ꝓpterea quantũ eſt nnd gu ex ꝑte nature niſi ſit foꝛtitudo maioꝛis gratie faciliꝰ Ganchunß incuruat᷑ ad malum ſexus femincus.⁊ pterea illud muihii Nl 19 nõ cogit.¶ Ad illud qd obijcit᷑ ꝙ mulier nullam ba- Apntum buit ad hoc ꝓnitatem. dom ꝙ verum eſt. non tamẽ 1ſarpt gan ex boc ſequit᷑ ꝙ haberet equalex ſtabilitatẽ.q;uis em̃ bargedign nõ haberet curuationem in affectu.nec deceptionem mahcgnlan in aſpectu. facilius tamen poterat in boc incidere qᷓ ödntnuent vir.in quo ⁊ natura erat foꝛtioꝛ.⁊ gratia credit uid⸗ –B ⁊0 ſe abundantioꝛ.¶ Ad illud qdð obijcit᷑ ꝙ vitupabile mnmrminlan. eſt vinci a muliere ⁊c.dðᷣm ꝙ verum eſt.verumtamẽ itmin uid⸗ gloꝛioſius eſt mulierem luctando ſi upare.qᷓ; cum vi/ wthnititid ro luctando ſuccumbere. Et quia dyabolꝰ ſi incepiſ/ uun uini ſet a viro.timebat ne viriliter ſibi reſiſteret. ideo ma⸗ nhrsctu 21 ioꝛi cautela ſtuduit gloꝛiam adipiſci. ¶Ad illud qd riinabdiisf obijcit᷑ ꝙ audaces libentiꝰ aggrediunt᷑ foꝛtes.doᷣm l q illud verum eſt vbi eſt audacia ſine aſtucia.dyalo- blgnipihn lus aũt nõ tm̃ eſt audax ⁊ ꝓcax.immo etiam aſtut? 2 eiatnitiſt! fallax.⁊ ideo temptando nõ aggreſſus eſt viam diffi 6ntendin fi cilioꝛem. H potius efficacioꝛem. Pꝛeterea nõ pmitte⸗ RK bat᷑ ſibi totam ſuam exercere potentiã.cũ em̃ nõ vin sinitntt cat niſi volentem. eſt debilis in pugnando.⁊ ideo nõ ibrinin a foꝛtioꝛi ſed a debilioꝛi ſuã inchoauit temptationẽ. R Onſequenter querit᷑ circa ſecundum articu ingumlon lum de modis temptationis in generali. Di⸗ 5 inti uidit aũt magiſter temptationem in eazʒ que * iß eſt ab boſte. ⁊ in eam que eſt a carne.ſed cum de tem⸗ i ptatione que eſt ab boſte aliqualis poſſit haberi no⸗/ namn,. ticia ꝑ ea que determinata ſunt ſupꝛa de poteſtate de Ethn nunn monũ.ideo hic querit᷑ de temptatone que eſt a came girnſ Et circa hoc poſſũt queri tria. Pꝛimo querit᷑ vtrum ſtnenonn carnis ſit tẽptare. Secundo querit᷑ vtrum temptati/ nin⸗ ken onem carnis a temptatione dyaboli contingat ſepa/ S LTercio queritur cui iſtarum temptationum diffi⸗ onm iman, cilius ſit reſiſter. . n mon ueſtio. ſjſ. nckn . ¶ Circa pꝛimũ ſic pceditur ⁊ oſtendit᷑ ꝙ carnis ſit tẽ⸗ n ptare YJaco.j. Anuſquiſq; temptat᷑ a cõcupiſcentia 1sinl ſua abſtractus ⁊ illectus.ſed concupiſcẽtia que ma⸗ ulintn rime abſtrabit ⁊ illicit eſt coõcupiſcentia carnis. 5 ac᷑. itnu 22 Caſſiodoꝛus diffiniens temptationem. di/ ninill, cit ꝙ temptatio eſt aſſimilatio boni ad fallendum.ſᷣ mniun gppetitus carnalis facit bonum vt nunc.credi eẽ bo tingit ſpiritum temptari a carnali appetitu. ergo nulla caro temptat. — nũ ſimpliciter.⁊ hoc decipit ⁊ fallit ſpiritum. ergo co afnan: FItem temptatio dyabolica nõ cſt aliud q; ſuggeſtio.ſed ſi / CLut dyabolus ſuggerit bomini mala. ita ⁊ carnis pu gentia que eſt deo inimica. ſi dyabolus dicit᷑ tẽpta⸗ re cum ſuggerit mala. eadem ratione ⁊ caro cum ſpi ritum trabit ad carnalia. ¶ Itez dyabolus impugtt nos temptãdo.nec eſt aliud dyaboli tẽptatio qᷓ eius impugnatio.ſed ſicut impugnamur a dyabolo.ita ?zd a carne impugnamur et impellimur. videt᷑ ; ſiut temptamur a dyabolo.ita vere ⁊ ꝓpꝛie temptemur a carne. BZSed õ. Hugo de ſancto victo. Temptare 23 eſt callide expiri. et quaſi quibuſdam blandis conati bus ꝓbare.ſed expimentum ſumere hoc eſt ſoliꝰ ſb⸗-⸗ ſtantie rationalis.g non videt᷑ eſſe carnis. tẽ tt6⸗ ptans differt a temptato.nullus em̃ temptat ſeißm.,. ſed qͥ temptat᷑ eſt bomo carnalis.cuʒ igit᷑ homo car nalis a carne ſua nõ differat ꝑ ſubſtantiam. videt̃ nullus homo temptet᷑ a carne ſua. nec ab alia ↄſtat. Item ꝑſuaſio oꝛdinata ad decipiendũ potius eſt ſoppiſticatio q; temptatio. temptatio em̃ eſt ꝑſuaſio oꝛdinata ad ſumendũ expe rimentum.ſed caro vicioſa directe inclinat ad malũ. ⁊ ſua inclinatione ſeducit ſpiritum.gᷓ carnis ꝓpulſa⸗ tio potius debet dici ſophiſticatio q́; temptatio. tem qñcunq; aliquis actus de aliquibꝰſubiectis dicit᷑.dicit᷑ im aliquod commune in eis reptũ.ſᷣ deꝰ temptare dicit᷑ in ſcriptura.⁊ dyabolus.⁊ homo.⁊ ca ro.g ſᷣm aliquod commune debet dici.ſed caro nõ vi det᷑ aliquo modo cõmunicarc in aliquo cũ deo ⁊ cuz ſpũ angelico.ergo videt᷑ ꝙ ei nõ poſſit cõpetere tem/ ptatio.aut ſi competat hoc erit equiuoce ⁊ m aliuz modum dicendi. ſi ſic eſt.tunc eſt q̃ſtio m quẽ mo dum dicit᷑.et qualiter illa carnis impulſio temptatõ appellat: Aon hoc vocabulũ tẽptare mul/ ⁊ 4 tas habet acceptiones.ſicut dicunt illi qui ſignificati ones vocabuloꝝ ſtudioſe rimati ſunt.ſi tamen veli/ mus eius pꝛincipalem ⁊ pꝛccipuam ſignificationem acciꝑe.temptare ꝓbare eſt. vnde temptatio dici põt quidam tactus quo illud quod tangit᷑ ꝓbat᷑.ſicut ce cus dicitur temptare quando ſuo tacto vult aliqua, certitudinem habere de aliqua re quam tangit. Per bunc modum in ſpiritualibus temptatio dicit᷑ qui⸗ dam tactus ad ꝓbandum oꝛdinatus. Hoc auteʒ po 25 teſt eſſe quadruplicitcr. Aut quia ille qui pulſat intẽ dit ꝓbare ⁊ appꝛobare ſiuc ꝓbatuʒ oſtendere.⁊ boc modo temptat deus.ſᷣm ꝙ dicit᷑ Sap¶p̃.iij. Deus tem ptauit illos.⁊ inuenit illos dignos ſc. Aut ille qͥ pul/ ſat intendit pꝛobare ⁊ repꝛobare ſiue repꝛobum fa/ cere.et ſic temptat dyabolus ſᷣm ꝙ dicit᷑ Actuum.v. Cur temptauit ſathanas coꝛ tuum mentiri ſpiritui/ ſancto.Aut qꝛ ille qui pulſat intendit ſolum pꝛoba/ re ⁊ experimentum ſumere de co quod eſt in homine. et ſic tptat homo cautꝰ.et de hoc Ecci.xxx. Ex mul/ tis loquelis temptabit te.⁊ ſubridẽs interrogabit te de abſconditis tuis.Aut quia et ſi pulſans nihil intẽ dat.ad eius tamen pulſationẽ ſequit᷑ approbatio vel repꝛobatio hominis.⁊ ſic temptat caro vel carnalis cõcupiſcentia. De qua Jaco.j. Anuſquiſq; tempta/ tur a concupiſcentia ſua abſtractus ⁊ llectus.A car ne em̃ ſiue a carnis concupiſcẽtia homo pulſatur ⁊ q̃ ſi tangit᷑.cui tactui ſiue pulſationi ſi conientiat ꝓba/ tur ⁊ repꝛobatur.ſi vo diſſentiat ꝓbat᷑ ⁊ approbatf᷑. ⁊ ſic recte ⁊ ꝓpꝛie carnis unnpulſſto tenpratt⸗ dici po⸗ „?4 paeEarms! renppra X 1 teſt. Ande ationes boc oſtendentes cohcedende 26 ſunt. Ad illud quod obijcit᷑ in contrariuʒ ꝙ tem/ R7 ſpũalis cſt ⁊ diuine legi ſubicctus. 28 29 mus ſopbiſticus. alius temptatiuus.¶A ptare eſt exꝑiri. Odm ꝙ illa rõ ab Hug. nõ aſſignat niſi ꝓpꝛie de temptatione dyaboli. ſi autem quis ge/ neraliter velit eam intelligere.vt ſe extendat ad om/ nem temptationem que ad malum indlinat. tunc di cemus ꝙ intelligit᷑ ꝑ cauſam.vt ſit ſenſus ꝙ ꝑ tẽpta/⸗ tionem fit exꝑientia ⁊ ꝓbatio.vt cum homo dignus ſit appꝛobari. ⁊ hec tm̃ non fit a dyabolo.ſed etiaʒ a carne. Si aũt velit dicere hoc eſſentialiter eſſe dictũ. tunc dicemus ꝙ nomine carnis nõ intelligit᷑ coꝛpus ſolum ſed ratio carnalis.⁊ ideʒ ipſe homo ſᷣm ꝙ car/ nalis eſt ⁊ ad carnem ↄuerſus ſeipᷣm temptat ᷣm ꝙ ¶ Ad ulud quod obijcitur ſecundo ꝙ temptãs differt a temptato ᷣm ſubſtantiam. Od.qꝙ ſicut iudicare ⁊ iudicari ſũt actꝰ diuerſarum perſonarum. nibilominus tamen eades perſona ᷣm aliam ⁊ aliam ſurꝛeptionem põt ſeipſaʒ iudicare.ſicut ſemetipᷣm homo iudicat.⁊ ſuꝑioꝛ poꝛ/ tio inferioꝛem iudicat.ſic etiam intelligendum eſt ꝓ ſpũaliter ipſa ſenſualitas temptare põt rationem.ſi/ ue homo exterioꝛ interioꝛem.⁊ ita cuʒ caro temptat ſpũm non idem temptat᷑ a ſe.ſed alius ab alio.illa ta men reperiri habent in eadem ꝑſona.Ad illud qð obucit᷑ ꝙ ꝑſuaſio oꝛdinata ad decipiendum potius ẽ ſopbiſticatio q; temptatio.dici poteſt ꝙ tẽptatio lar ge dicta compꝛehendit ⁊ ſophiſticationem ⁊ tempta tionem ꝗꝓpꝛie dictam. Sophiſtica enim perſuaſione M bomo de alio expimentum ſumere.⁊ ita nõva tt illa obiectio. qꝛ temptatio pm ꝙ hic accipit᷑ cõtra deceptionem ⁊ ſopbiſticationem non diuidit᷑.Aliter tamen poſſet dici ꝙ temptatiõis nomen magis trãſ- latum eſt a temptatione materiali in qua eſt quedaʒ pulſatio ᷣm ꝙ cecus dicit᷑ temptare.qᷓ; a temptatio⸗ ne illa que eſt in ratiocinationibus.p quem modum diuidit᷑ ↄtra ſophiſticationem.vt dicat᷑ alius ſilogiſ/ d vltimuz patet reſponſio ex Prediceis allquod enim cõmũe re xerit᷑ in omnibus ill di.vicʒ tactu quodam pulſare.ad quem conſequitur pulſanti pꝛobatio.⁊ hoc pᷣus explanatum eſt. 9 ¶ Verum ↄtingat temptationem carnis a temptatiõe dyaboli ſepari:Et ꝙ ſic videt᷑. Quecũq; diuiduntur ex oppoſito vnũ poteſt eſſe ſine altero ſiue ſeꝑari po teſt ab altero.ſed temptatio carnis diuidit᷑ cõtra tẽ/ ptationem hoſtis.ergo ⁊c. 6 Item dyabolus tẽpta⸗ unit hominem pꝛimñ.⁊ temptauit chꝛiſtuzʒ.ſed nec ca ro chꝛiſti nec caro hominis pꝛimi ad malum impelle bat. neuter a carne temptabat᷑.ergo cuz temptarẽé tur a dyabolo.temptatio que eſt a dyabolo ſeꝑatur a temptatione que eſt a carne. ¶ Item eſto ey dya/ bolus nunq; nobis mala ſuggereret.nihilominꝰ ſen ſus uoſtri ad malum ab adoleſcentia pꝛoni eſſent. omni temptatione dyaboli circumſcripta. adhuc ho mo temptaretur a carne ꝓpꝛia. ¶ Item aliud eſt in/ quinamentum carnis.⁊ aliud inquinamentum ſpiri tus.ſed dyabolus impellit ad peccata ſpiritualia.ca/ ro vo ad peccata carnalia.ergo cum peccatum ſpiri tuale poſſit eſſe ſine carnali.et ecõuerſo.videt᷑ ꝙ tem ptatio carnis ſequeſtrari habeat a temptationc dya/ boli. ¶ Item quecunq;ʒ duo ſic ſc habent ꝙ vno con tingit mereri ⁊ alio demereri.illa ↄtingit ab inuicem ſeꝑari.ſed temptatio hoſtis eſt materia exercẽde vir is de quibus dicit᷑ actus temptã tutis teinptatio vo camnis ſemper eſt a eulpt vel cñ culpa.ſicut dicit magiſter.ergo vna iſtaꝝ ſequeſtrari babet ab altera. tem temptatio carnis ⁊ hoſtis differunt ſicut dicit magiſter in litera. ſicut temptatꝭ exterioꝛ ⁊ interioꝛ.ſed quod eſt exterius ſequeſtrari habet ab eo quod eſt interius.ergo ⁊ temptatio car/ nis ab ea que eſt a dyabolo.M ſi tu dicas ꝙ tempta tio que eſt ab hoſte eſt ita interioꝛ ſicut temptatio q̃ eſt a carne.per hoc non effugit᷑.qꝛ cum deus fidelis nõ pmittit bominem temptari ſupꝛa id quod poſſit. ct alter iſtoꝛum modoꝛum ad exercitandum ſuſſici/ at.nec homo ſimul poſſit eſſe intentus circa diuerſa videt᷑ ꝙ alio ⁊ alio tempoꝛe fiat circa nos temptatõ carnis ⁊ temptatio dyabolica.Sed contra.qꝙ tem ptatio carnis habeat eſſe ſine temptatione boſtis vi / detur.ſuper illud cõ. Diuerte a malo ⁊ fac bonũ.glo. hicro. Mala omnia ab inſtinctu dyaboli pcedunt. ſicut bona ab inſtinctu dei.ergo nullum peccatuzʒ fit in quo dyabolus non interponat partes ſuas.ſi ergo temptatio carnis via eſt ad peccatum. videt᷑ ꝙ non poſſit eſſe ſine temptatione dyaboli. ſtrumenti non eſt ſine motu pᷣncipalis motoꝛis.ſed caro eſt ſicut iuſtrumentum in temptando reſpectu dyaboli. ſicut dicit᷑ ſuꝑ illud Job.ix. Terra data eſt in manus impij.id eſt caro in manus dyaboli. ergo titillatio carnis non eſt abſq; impulſione dyaboli.ſi tem et ſi nõ ſit ponere pꝛimum maluʒ qd non ſit ab alio. eſt tamen pouere malum quod eſt initiu omnis mali. ſicut di citur Ecci.x. Initiuʒ omnis peccati ſuperbia. Si igi igitur hec eſt temptatio.patet ⁊c. tur dyabolus rex eſt ſuꝑ omnes filios ſuperbie.⁊ pa ter omnis mendacij.videtur ꝙ nullum ſit peccatum quod aliquo modo non ꝓcedat ab ipſo.et ita ad nul lum malum impellit caro abſq; dyabolo.ergo tẽpta tio carnis non ſeꝑatur a temptatione hoſtis.¶ Itẽ ꝙ temptatio hoſtis non ſcꝑctur a temptatione car/ nis ſimiliter oſtenditur. Gai.v. Manifeſta ſunt ope⸗ ra carnis.que ſunt foꝛnicatio.adulterium.contentio nes.emulationes.ire.rixe.inuidie ⁊c.ibi enumerant peccata carnalia ⁊ ſpiritualia. ergo videtur ꝙ om̃ia peccata pꝛocedant a carne.igitur ad nullum malum inclinat temptatio boſtis abſq; temptatione carnis Item generatio tranſtert᷑ a coꝛpalibus ad ſpiri/ tualia.ſed in coꝛpoꝛalibꝰ impoſſibile eſt generari ali quid a patre ſine matre. ergo nec in ſpiritualibus. ſʒ pater omnis peccati dicitur eſſe dyabolus.mater vᷣo caro ſiue cõcupiſcẽtia.ergo ⁊c. Pꝛima ꝑ ſe patet.ſe/ cunda manifeſtatur ꝑ illud qdð dicit᷑ Ezech.xvj. Pa ter tuus amoꝛreus ⁊ mater tua cethea. Per amoꝛre um em̃ necigie dyabolus.per cetheã vᷣo cõcupiſcẽ tia.Et expꝛeſſius dicit Gꝛego.ſuꝑ Leuiti.xix.¶oncu piſcentia eſt mater omnis peccati. et dyabolus pat᷑. ergo ⁊c. ¶ dyabolus non poteſt temptare bo/ num angelum nec malum. neq; ſpiritum ſeꝑatum. ſed ſolum ſpiritum carni coniunctum. ergo videtur ꝙ aditum non babeat ad mentem niſi per carnem. ergo abſq; carne non temptat.ergo non contingit te ptationem dyaboli a temptatione carnis ſeꝑari. ¶ W.. dom e cum dicimus temptatõnẽ eſſe a crne vel ab hoſte hoc dupliciter poteſt intelligi.Aut ſicut a mouente pꝛimo.aut ſicut a mouente pꝛoximo ⁊ im mediato.Si ſicut a mouẽte pꝛimo.ſic temptatõ car-/ nis nunc poteſt eſſe abſ; temptationc hoſtis. quia. omnis carnis temptatio eſt ex eius coꝛruptione que tẽ motꝰ in⸗ uttht potiſinett 7 ſein c ſenbig liuee ſtckſepnn. tnekeſenc⸗ o Ginrtiſce Uunnteſcltn. uminn. fnmignaaie ilaradslus üchiumnn cundifantat Prabolusti lintcaro.9 ſeſftoylanon (nis teptati nconcodendun thinter vnamm Mnpoſtteſeſt aintzgliir turinotuni notor onino. ſtcſealbeanra anochapen⸗ Ptoucſatintn, hnererten ſumtunctonpt drenin tneſtichnnna Cemmegädee ſantittrunenen notobebeten 1 (Alndros opnomid Dihchiuminne Clgantepereri fünliggerer onnemli ſ nurzene di Cnagſentune Konnmnaſennn ſonngtchmnn iumengt eegte tht fareßiitliee lartofafe hewoeha, omorehhſsft entiehnige nelaiet, Dulunggangſt emeſugſc, nn di gi l Zinct ahlls netgtsſ enpunte ſchen boir Londts munus djabol o mpulicvedphel (Nnc ſrot ſtabalorcttann onnnisal. ſont Ctſirta sfüics apchen uulomſtaumn udihch NeNwervi nmngti Curten lemiin Alin Nidttihiane pA runhnna doprMN timnuii KlchmN cufmintsß dꝛtñ habuit a pꝛima hoſtis temptatione. temptatio potiſſime quado is tẽptat᷑ in quo non eſt carnis coꝛ ruptio.ſicut fuit in adam ⁊ in chꝛiſto.vel quando ex illa tẽptatione nulla oꝛitur incuruatio. Quando/vo temptatio boſtis ad peccatũ ptrahit.cũ nullũ pecca- tũ ſit in nobis quod non habeat oꝛtũ ex concupiſcẽ tia aliqua.ſic temptatio dyaboli a tẽptatione carnis nõ poteſt ſepari. ſic igitur iudicandũ eſt ſᷣm q; tẽpta/ tio dicit᷑ eſſe a carne vel ab hoſte tanqᷓ; a mouente pᷣ ⁊ pꝛopꝛie ſicut accipit magiſter in litera.ſic ſequeſtra mo. Si autẽ ſic dicatur eſſe ſicut a mouẽte pꝛoximo tur. ⁊ diſtantia foꝛmali. ⁊ diſtantia temꝑali. Diſtãtia bolus.⁊ ad aliud viciũ impellit hec.⁊ ad aliud ille.⁊ pꝛincipium mouens eſt aliud ⁊ aliud. Sequeſtrant᷑ etiam diſtantia tempoꝛali. quia aliquo tempoꝛe ve/ xat dyabolus ⁊ inſtigat ad aliquod vicium ad qð nõ inclinat caro.⁊ aliquando poteſt eſſe econuerio. Et ſic iſto vltimo modo accipicndo ꝓpꝛie tẽptationem carnis ⁊ tẽptationẽ hoſtis vt accipit magiſter in lite ra.concedendum eſt eas ab inuicem ſepari.vt nõ ſo lum inter vnam ⁊ alteram ſit differentia. ſed etiam 0 tiones. p⸗ 5 ijqcitur in ↄtrariũ q; omne ſtinctu dya⸗ boli. intelligendũ eſt ſicut a mouente pꝛimo.nõ ſicut g motoꝛe 52 ( tiones que hoc pꝛobant. vna poſſit eſſe ſine arel concedende ſũt ra/ al alũ eſt ab inſtinctu dya/ pximo. Nam abſente dyabolo pecca:ũ o teſt eſte a libe. ar. vel voluntate ꝓpꝛia.vel attrahente carnis concupiſcẽtia.¶ Ad illud quod obijcit p ca ro mouet ſicut inſtrumentũ.dᷣm ꝙ hoc verũ eſt qñ dyabolus vexat carnẽ.⁊ vexando carnem verxat ſpi/ nittutm. ⁊ tunc temptatio carnis ⁊ dyaboli non ponũt in numerũ. Cõtingit tamen carnem mediante ſenſu alitate ſibi coniuncta ſpiritum noſtrum ad malũ in/ dinare etiã dyabolo nõ mouente. ⁊ tunc non mouet ſicut inſtrumentum ſed ſicut mouens pꝛimuʒ. ⁊ hoc modo habet ſequeſtꝛari a temptatione dyaboli. illucd quod obijcitur ꝙ pctm̃ dyaboli eſt initi/ um omnis mali.ddm ꝙ hoc nõ eſt intelligendũ ꝙ; ſit pꝛincipium immediatũ reſpectu cuiuſlibet peccati. quia ante peccatũ eius nõ fuit aliud. ⁊ ipſum fuit in- itium illius peccati oꝛiginalis. ex quo eſt initium ad ta ſunt a carne.dom ꝙ caro ſumit᷑ ibi large ꝓ omni omne malũ.¶Ad iũllud qð obijcit᷑ ꝙᷓ omnia pecca/ concupiſcentia que inheſit anime ex coniunctiõe ſui temptatio dyaboli nõ poſſit eſſe abſq; temptatione ad carnem.⁊ ſic nomine carnis intelligitur concupi ſccentia que eſt mater omniũ maloꝝ.et ſine hac dy 34 bolus non generat in nobis aliquod peccatum. Et ꝑ boc patet reſponſio ad ſequens obiectum de genera tione ſpirituali. accipit᷑ em̃ ibi caro ⁊ concupiſcentia large. ſicut oſtenſum eſt. Ex illo tamen non ſequit᷑ carnis.non enim omnis temptatio dyaboli eſt pec⸗ ſequit᷑ culpa. ¶ c illud qd obꝛ ꝙ nõ temptat niſi hominẽ carna n. dᷣm ꝙ boc nõ eſt qꝛ tẽptatio dya cati generatio. frequenter enim temptat. ita ꝙ nulla 1 boli pendeat a tẽptatione carnis.ſcd qꝛ nõ poteſt ali quem temptare niſi quando habet vertibilitatem li. I roboꝛa re quãꝗ diffieilius eſt vincere. ⁊c. Mulla peſtis efficacioꝛ q; familiaris inimicus.ſed in⸗ imicus carnis eſt multo familiarioꝛ qꝙ; dyabolꝰ.ergo Ad illud quod pꝛimo ob te tioni que eſt ex carne. ar. ⁊ eſt in ſtatu merendi vel demerendi.⁊ in quo po. teſt ſeduci. et boc ſolum eſt quando Pirieus rationa lis eſt coniunctus carni moꝛtali. Ex illa tame non concludit᷑ ꝙ caro in tẽptatione dyaboli ſit cau/ NAſpꝛecipua.ſed ſolũ cauſa ſine qua non. a tamen ratöe Si aũt intelligat᷑ comꝑatio fieri reſpectu degaſernz . v tamen hoſtis põt eſſe abſq; tẽptatione carnis. tunc ¶ Cui iſtarum temptationũ ſit difficilius reſiſtere: Et Vtemptationi carnis videtur ꝑ illud quod magiſter dicit in r̃a. Cemptatio carnis interioꝛ difficilius de⸗ interius oppugnans de noſtro contra nos ſed illius temptationi difficilius eſt reſiſte/ em Seneca. „ eius temptatio crudelioꝛ ⁊ periculoſioꝛ. ac ꝑ hoc ad vincendum difficilioꝛ. ¶ Itẽ quanto temptatio eſt ad nocenqũ efficacioꝛ. tanto difficilius eſt reſiſtere tẽ iſtantia f .Diſt ptationi.ſed temptatio carnis efficacioꝛ eſt ad nocen foꝛmali.quia alio modo teunege caro.⁊ alio mõ dya dum q; temptatio hoſtis.qꝛ cum temptatõ boſtis ſit exercende virtutis materia. tẽptatio carnis nunqᷓ; ẽ ſine culpa.ergo ⁊c. Item tanto diſficilius eſt reſi⸗/ ſtere alicuius ꝑſuaſioni quanto ille qui pſuadet ma/⸗ gis amat᷑.ſed homo multum diligit carnẽ. multuʒ odit dyaboluʒ. g multo difficiliꝰeſt ei reſiſtere impui⸗ ſioni carnis.qᷓ; ſuggeſtioni dyaboli ſiue temptationi. Montra. quanto impugnans eſt foꝛtioꝛ.tanto cius impugnationi difficilius reſiſtit᷑.ſed dyabolus ẽ ho/ ſtis foꝛtiſſimus.ſicut dicit᷑ Job.xl. Mon eſt poteſtas ſuꝑ terꝛam que ei poſſit comꝑari.ergo difficiliꝰeſt eiꝰ temptationi ſiue impugnatõni reſiſtere.qᷓ; ei tempta em quanto temptans cſt verſutioꝛ ⁊ callidioꝛ tanto difficilius eſt eius laquc⸗ os ⁊ cautelas cuadere.ſed dyabolꝰeſt veriutiſſimus. ergo difficilius eſt eius illaqueationi ſiue temptatio/ ni reſiſtere q; temptationi carnis. tẽ qᷓ;to inimi/ cus eſt oraatio: tanto minus põt hõ eiꝰ impctũ de/ clinare.ſed dyabolus eſt hoſtis ſpnalis ⁊ occultꝰ.ca⸗ ro vᷣo eſt hoſtis manifeſtus.ergo temptatio ſiuc pꝛe- maioꝛi igitur difficultate ei reſiſtit᷑᷑. ¶ Itẽ faciliꝰſupe rat᷑ quod eſt in noſtra poteſtate qᷓ; qd nõ ẽ in noſtra lium dyaboli maioꝛis eſt piculi e s carnis.cũ poteſtate.ſed caro in noſtra poteſt ate eſt. naʒ ipſam poſſumus moꝛtificare ⁊ cum vicijs ⁊ concupiſcẽtijs crucifigere.dyaboluʒ vo minime.& multo facilius eſt reſiſtere cius temptationi qᷓ; ſit reſiſtere temptatio/ ni dyaboli. ¶ Item ſpiritus magis adheret bon o pꝛio qᷓ;ᷓ bono carnis.ſiue bono interioꝛi qᷓ; bono in rioꝛi.ſed dyabolus ſuggerit ⁊ inclinat ad bonum in/ terius dum temptat de pctis ſpũalibꝰ.caro vo ad bo num inferius dum temptat de peccatis carnalibꝰ. ſi ergo difficilius repellit᷑ quod eſt maioꝛis adherentie. difficilius repellit᷑ temptatio boſtis que eſt de pecca-⸗ to ſpñali.q; temptatio carnis que eſt de peccato car⸗ nali. ¶ Item difficilius eſt reſiſtere violentijs ꝙᷓ blã gicijs.quia violentum importat de ſua ratiõe impoſ ſibilitatẽ ſiue difficultatem reſiſtendi.ſed dyabolꝰ tẽ ptat violentando ſicut dicit Hug. caro aũt temptat blandiendo. difficilius ſuꝑat᷑ dyabolus ꝙᷓ; ſuꝑctur caro. ¶R. ad pꝛedictoꝝ intelligentiam notandũ ẽ 36 cum querit᷑cui temptationi ſit difficilius reſiſtere. vtrum temptationi carnis vel hoſtis:dupliciter põt iutelligi. Aut reſpectu eiuſdem peccati. aut reſpectu alterius.Si reſpectu eiuſdem peccati.vtpote peccati carnalis.ad quod inſtigat caro.inſtigat ⁊ dyabolus. tunc reſ⸗ pongenaumelfch temptatio carnis eſt diffi⸗ cilioꝛ ꝓpter coniunctionem carnis ad ſpiritũ ob quã magis incuruat animam. ſic intelligit magiſter in litera.et rationes ꝓbant ad pꝛimaʒ partem inducte 3 57 58 59 ”l 1 6⁶ 1 — * peccatoꝛum.vtpote temptatio carnis iutelliga? reſpe⸗ etu carnalium. ⁊ temptatio hoſtis reſpectu peccato⸗ Du⸗ ſunt qui mag ni ad peccata larna la elpote ad luxuriã qᷓ; ad ſupbiã. ⁊his difficilius eſt reſiſtere temptationi carnis qᷓ; tẽ/ ptationi hoſtis.Quidam aũt ſunt qui pꝛonioꝛes ſũt ad peccata ſpiritualia qᷓ; ad carnalia.vtpote illi ꝗ¶ ma gis deſiderant honoꝛes qᷓ; voluptates.⁊ his vifficiliꝰ eſt reſiſtere temptationi hoſtis q; temptatiõi carnis. Si quis aũt ſit indifferens ad vtrunq;.⁊ equaliterꝓ nus quantũ eſt de ſe. ci quodammodo temptatio car ptatio carnis erit difficilioꝛ ꝓpter maioꝛem ⁊ magis intrinſecam ⁊ magis cõtinuãa adherentiam. tempta- rio vo hoſtis difficilioꝛ ꝓpter maioꝛem boni ꝓmiſſi apparentiã.⁊ ꝓpter latẽtioꝛem inſtigantis fallaciaʒ. Sicut em̃ Grego.in Omel.oſtendit.boſtis antiquꝰ multa que ſunt vicia ſᷣm veritatem palliat ſub ſpecie virtutum.Si igit᷑ querit᷑ que harũ temptationuʒ ſit ad vincendum difficilioꝛ.⁊ ſi reſpectu eiuſdẽ peccati intelligat᷑.rñdendum eſt ꝙ temptatio carnis.ſi reſſ- ctu diuerſoꝝ. ſic ſe babent ſicut excedentia ⁊ exceſſa. ſicut oſtenſum eſt.⁊ ſic ꝓcedunt rões ad vtrãq; par/ tem. Si gũt querat᷑ que earũ magis excedat alteraʒ. ddðm ꝙ omnis caro coꝛrupit viam ſuaʒ.et homines ex maioꝛi parte carnales ſunt.⁊ deſiderijs carnis ob/ ſequunt᷑.ꝓpter quod difficiliꝰeſt reſiſtere temptatio/ ni carnis qᷓ; hoſtis.Et ad rationes illas que obijciũt in oppoſitũ ꝙ hoſtis ille eſt foꝛtioꝛ ⁊ aſtutioꝛ ⁊ occul tioꝛ.facile eſt reſpondere.qꝛ nõ ꝑmittit᷑ temptare ſᷣm totam ſuam potentiam ⁊ aſtutiã.immo repꝛimit᷑ po teſtate diuina.Ad illud vo quod obijcit᷑ ꝙ caro ẽ in noſtra poteſtate.dom ꝙ ct ſi in noſtra ſit poteſta/ te ᷣm oꝛdinem nature.tñ ꝓpter ꝑpuerſitatem cõcupie in multis ⁊ regnat ancila.⁊ ſeruit dña.nimiꝰ amoꝛ carnis facit ventrem deum eſſe bois.⁊ ideo non ẽ in noſtra poteſtate quouſq; liberemur de poteſtate coꝛ poꝛis huius adiuuante gratia dei ꝑ ieſum chꝛiſtũñ do/ minũ noſtrũ.Lanta cm̃ eſt vis amoꝛis.vt amantem amato quodãmodo ſubijciat. Ande ⁊ ſi filius ſit in poteſtate patris.nõ eſt tamẽ patri facile occidere wl affligere filium.ſic in ꝓpoſito intelligendum eſt.quia nemo vnq; carnem ſuam odio habuit. ſed nutrit et fouct eam. magis adheret.ddm qꝙ et ſi magis adhereat ſpiritui bin ſeis eſt.non tamen magis adberet ſ̃ᷣm ꝙ car/ nalis e lud quod obꝛ ꝙ dyabolus temptat violentijs.dðm ꝙ nulli infert violentiam ſimpliciter.violẽtare tamẽ dicik quodammodo ꝗpter immiſſionem aliquaꝝ tri bulationũ que nõ ita mouent affectũ ſicut carnis in/ citamenta.niſi caro ibi interponat partes ſus. Nn nſequenter qᷓ;tum ad tercium articulum c querit᷑ de quantitate peccati pꝛimoꝝ ꝑentũ. 3 Et circa Gquerunt᷑ tria. Pꝛimo querit᷑ vtrũ pꝛimũ peccatũ potuerit eſſe veniale. Secundo que/ ritur vtrum fuerit remediabile ſiue remiſſibile.er cio querit᷑ vtrum inter cetera genera peccatoꝝ fue/ rit magis grauce. AQueſtio. j. ¶ ANtrum pꝛimum peccatum hominis fuerit vel potu rit eſſe peccatum vcniale: Et ꝙ ſic videtur. In egreſ rum Puſenalifi ſeſe habent vt excedentia ⁊ exceſſa. dam enim bomines ſunt qui magis ſunt pꝛoni gu tio car peccato moꝛtali. uis eſt difficilioꝛ.quodãmodo temptatio hoſtis.Lẽ= peccare venialiter. d illud quod obꝛ ꝙ bonum interius t. nunc aut fere omnes homines carnales ſt. nec ꝑmauet ſpũs dei in homine.qꝛ caro eſt.Ad il/ —— „ èòè ſua rectitudine pꝛius curuar aliquid in paruia obli⸗ quitate qꝙ; magna.ſed obliquitas magna eſt cã moꝛ talis.⁊ parua eſt culpa venialis.ergo cũ cecidit a ſta tu rectitudinis innocentie. ꝑ veniale tranſit ad moꝛ tale.ergo pꝛius peccauit venialiter q; moꝛtaliter. em conenſum uuegect it appeti tus.nibil em̃ eligimus niſi pꝛius illud appetamus.Sᷣ ante conſenſum pꝛimi hominis fuit appetitꝰ.ſed ilie appetitus erat ad illicitum. ergo erat peccatum. ſed Item conſenſum ſiue electionem p non moꝛtale.quia nihil eſt moꝛtale citra conſenſum. » tem contingit aliquid dili ergo veniale.pꝛius Gian peccauit peccato veniali inoꝛdinate ⁊ ſupꝛa igit᷑ ab extremo in extremum ꝑuenit᷑ ꝑ medium.pᷣuſ dilexit homo aliquid inoꝛdinate ſub deo qᷓ; ſupꝛa de/ um. ſed pꝛimũ eſt moꝛtale.ſecundum veniale. ac. Si tu dicas ꝙ homo in pꝛimo ſtatu exiſtens non po tuit peccare vełnialiter. oſtendit᷑ q ſic. Pꝛimũ.qꝛ ve bum ocioſum eſt peccatum vcniale quantum eſt de genere ſuo cũ non ſit ↄtra aliquod mandatũ.ſᷣ adam potuerat verbum ocioſum dicere ⁊ cumvxoꝛe ſua io cari.g potcerat in ſtatu illo venialiter peccare.¶ Jtẽ quod poteſt in maius poteſt in minus quod eſt oꝛdi natum ad illud.ſed adam poterat peccare moꝛtalit᷑. ſed peccatum moꝛtale eſt maius q; veniale.cũ igitur adam potuit pꝛimo peccare moꝛtaliter. potuit pᷣmo etne⸗ ſtatum comprehenſoꝛis.et ſtatum in quo peccare venialiter. vtpote ſtatum viatoꝛis.et ta tum in quo contingit peccare moꝛtaliter ⁊ nõ venia liter. ſicut ſtatum angeli lapſi.ergo erit ponere ſtatuʒ in quo contingeret peccare venialiter et non moꝛta/ liter. ſeg hic non eſt ſtatus niſi hominis inſtituti.er/ go ⁊c. Sed contra. Peccatum veniale.veniale eſt Apter impulſionem ⁊ pꝛonitatem quam homo babʒ ad illud.ſed pꝛimus homo nulluʒ habuit impulſuzʒ. ergo non potuit pꝛimo committere veniale peccatã. Mem in pꝛimo bomine nullus erat motus bꝛuta lis.ſed quilibet erat ſᷣm deliberationem rationis.ſed peccatum committere cum deliberatione ratõis vwbi nulla eſt pꝛonitas non poteſt eſſe niſi moꝛtale.& c. ¶ Mtem regnum anime a deo oꝛdinatum erat.ſicut dicit Aug.ꝙp ſi ipſa ſeruaret oꝛdinem ſub deo.nihil ex iret eius imperium.ergo impoſſibile fuit hominẽ pec care niſi pꝛius a deo ſe auerteret. ſed hoc eſt per moꝛ/ tale.ergo ⁊c̃. em angelus ꝓpter dignitatem ſui ſtatus non ſolum peccauit moꝛtaliter. ſed etiam irr mediabiliter. ergo ſi ſtatus innocentie excedebat ſta tum miſerie in magna pꝛecellentia.videt᷑ ꝙ illud qGqd in nobis eſt modo modicum ⁊ leue.in ſtatu illo eſftet magnum et graue.nulla igitur eſſent ibi leuia ⁊ mi eccata.ſed omnia eſfent grauia ⁊ moꝛtalia. nuta pecca nia eſſent gra omne peccatum aufert innocentiam. ſᷣ ꝗqð gquferebat homini innocentiam auferebat immoꝛta- litatem.et quod auferebat immoꝛtalitateʒ inferebat moꝛtem.et quod inferebat moꝛtem erat moꝛtale.er go a pꝛimo.nullum peccatum poterat eſſe in pꝛimo homine quodq non eſſet moꝛtale. ¶ Item ſi adã pꝛi- mo commiſiſſet veniale.quero vtrum potuiſſet pꝛni tere. an non: Si non. ergo fuiſſet irremediabile. Si ſic.ergo pꝛopter veniale peccatuʒ doluiſſet.ergo pai . eum. contingit etiam iulgde, ligere oꝛdinate et ſub deo.ſed inter bec duo cadit me dium. vicʒ diligere aliquid ſub deo ſed inoꝛdinate. ſi 5 Mtem eſt ponere ſtatuz in quo nõ poteſt peccare aliquis venialiter. nec moꝛtaliter. Ckſatden Guttecrre ſchorſelona Itcnbin ſoſuarevnt Cöctolaaur⸗ Ptergopt⸗ Ptorociun hunntten ttiisiuſ Glipeioriq auniectbe Ba taegnmin Ruſeioenen guratnen Pochrnner⸗ füngituht lunnlun paonrnin iliacfec ehrbrntdor topetgaut nranaecſe, Gncscbeborott mgnuoch umomnn hiunnlun⸗ hanggue ioiſnn nfandcs Unciicelen, eerir mtumng Memntrit wrzammin⸗ — Umimscuchdrn Mrfunt õ mun gtinn tpatzid scimni “ etnntn emmim tit owatporni 4 onimns itnt mWüeis rmunhn Azocbuett nun wae Asenmn n nit aud Auimas mnodle Niihetiil Ngurtſt iig Aeinn ute ltut atiniit Cor iiant uulm nmmmnu, uſctuin⸗ Gtiinge rinen itenH rant. ( E 1 “ 2 ſwilis factus eſtet et ſi paſnbilis. ergo et moꝛtalis. cũ eadem eſſet in eo ratio paſſibilitatis ⁊ moꝛtis.ergo moꝛtale.vel eſſe irremediabile.vel ꝙ aliquid eſſet x niale ⁊ inferret moꝛtẽ.que duo ſimul ſtare non pote· ead paedictoꝝ intelligentiam eſt notanda runt ꝙ adam pꝛimo peccato peccauit moꝛtaliter. co tuiſſet tamen peccare venialiter.non tamẽ omni ge- nere venialis. Quoddam enim eſt veniale ex genere actus.ſicut dicere verbum ocioſum ⁊ mendacium io coſum.vel cxire in vſum diſſolutum. et boc eſt veni / ale non ſolum cum pꝛcuenit rõnis iudicium.ſed eti am cauſa ſubſequitur.⁊ hoc peccato dicunt Adaʒ pᷣ⸗/ mo peccare potuiſſe. Eſt et aliud genus venialis ecc cati quod dicitur veniale a veniendo.qꝛ venit ex ſur/ 4ꝗo ones que hoc oſtendunt. 41 tebat eſſe ſanum. vel moꝛtuum. 4 nem oꝛiginalis iuſticie.quo inferioꝛ potentia ita ſub debat᷑ ſuperioꝛi ꝙ nibil appeteret abſq; eius imperio et dictamine.et hec poſitio ſatis fuit pꝛobabilis.Ve⸗ runtamen cõmuniter non ꝗꝑpꝛobant eam doctoꝛes theologie.nam impꝛobabilitatem habet ſi quis attẽ dat ad perfectionem ſtatus.et regulam rectitudinis in qua erat.a qua etiam cum nullum haberet impel⸗ lens exire non poterat.niſi ↄptemnendo diuinam iu / ſticiam. et fedando ſuam innocentiam. et corumpẽ do naturam ſuam. que omnia faciunt pꝛimam cul/ pam ade non venialem ſed moꝛtalem fuiſſe.nec po⸗/ tuiſſe aliter eſſe. Et ideo eſt cõmunis opinio quaʒ ho die appꝛobant doctoꝛes.ꝙ in ſtatu innocẽti tum veniale eſſe potuit. Ande concedende ſunt rati ndunt. (Ad illuq ergo quod obij citur ꝙ pꝛius eſt peruenire dpornain obliquitateʒ q; ad magnam.dm ꝙ verũ eſt vbi eſt curuitas pau latiua ⁊ per ſucceſſonem.ibi autem potius fuit fra/ ctio ꝙᷓ curuatio. vel ſi curuatio dici debet. ergo ince pit in conſenſu qui fuit moꝛtale peccatum. et ita int rectitudinem ⁊ illam obliquitatem nõ intercedit me dium. Et ſi tu queras vnde hoc: dico q boc non fuit pter immediatã oppoſitionẽ rectitudinis ad pctm̃ moꝛtale.ſed quia i. . vel ſecundum qᷣ obijcitur ꝙ appetitus pꝛecedit co S8m . verum eſt. ſed appetitus qui pꝛeceſſit conſenſuʒ pꝛi⸗/ moꝛum parentum non fuit libidinoſus. ſed natura/ lis. extunc autem incepit eſſe libidinoſus. quando voluntas deliberatiua conſenſit. et tunc incepit etiaʒ „ eſſe moꝛtalis. et ita nõ ante cepit peccatum eſſe qᷓ eẽ moꝛtale. TAd illud quod obijcitur ꝙ mediuz eſt in Z ter diligere oꝛdinate ſub deo et inoꝛdinate ſupꝛa deñ. doin ꝗꝙ et ſi ſit medium comꝑando ſtatum ad ſtatũ impliciter. comparando tamen ad hominem illum non cadebat medium. Ratio autem buius erat pꝛo⸗ pter magnam appꝛoximationem ad deum. ob quam nibil poterat inoꝛdinate diligere quin per lvc deo in⸗ iuniain faceret. ac per boc ſupꝛa deum viligeret. uae obiſcitur poterat dicere verbuz noluz quod eſt veniale. dom ꝙ verbum ocioſum ei iſſet mrrale pꝛogeer ſtatus pfectionem. Ande q3 2 Agdillud ocioſuʒ quo dicitur aliquod peccatum eſſe moꝛtale generaliter ſi 4 iu q̊ nõ poſſi bet homo i ct quod omni caret excuſatione non eſt dignum re miſſione. remiſſionem eſt irremiſſibile. ergo peccatum eſt ire t de c in ſtatu tie pꝛimo peccato peccauit moꝛtaliter.nec pꝛimum eius pecca n nauanſe q̃dẽ vel opoꝛ ſenſum. Hm ꝙ — uæ d gelere ſui gctus. hoc intelligenduʒz eſt reſpecua nature lapſe. Ad illud quod obijcitur. quod põt 4 in maius poteſt in minus.idm ꝙ illud non eſt vo rum. quia nõ eſt bominis potentia aliquando ita oꝛ/ H dinata ad minus ſicut ad maius.vnde maius eſt o minem moꝛi qᷓ; febꝛicitare.facilius tamen poteſt ali quis alicui inferre moꝛtem qᷓᷓ febꝛe m. ſic et bomo pꝛi · mus citius potuit ſe occidere qᷓ deliberare.id eſt pꝛiꝰ moꝛtaliter q;ᷓ venialiter peccare. ¶ Ac illud qd obij⸗ citur ꝙ quartus ſtatus eſſe deberet in quo poſſet tm̃ venialiter peccare.dᷣm ꝙ illum ſtatum nullo modo couenit eſſe. Oꝛ enim aliquod peccatũ ſit veniale ali cui hoc eſt ꝓpter magnam pꝛonitatem quam habet ad peccandum. difficultatem quam babet ad bene HS faciendum. ⁊ vbi bec ſunt eſt facilitas ad moꝛtale. et Jo. qꝛ? x 1 ita nunq eſt ponere ſtatum in quo peccet venialiter reptione ⁊ pꝛonitate nature coꝛruptc.et hoc pꝛeue nit non ſubſequitur iudicium rationis.et tali pecca⸗ to dixerunt adam peccare non potuiſſe ꝓpter oꝛdi- 9 t peccare moꝛtaliter. ẽ tamẽ ponere eco uerſo ſtatum.iſ.in quo contingit peccare moꝛtaliter · non venialiter ꝓpter defectum penitentie. huiuſmo⸗ di autem eſt ſtatus demo num. — ¶ Nrum peccatuùm quod pꝛimo ſecutum eſt ex tẽpta⸗ tione illa fuerit remiſſibile vel irremiſſibile: Et ꝙ ir⸗ H remiſſibile videtur. Aug. de mirabilibꝰ ſacre ſcriptu· re.loquens de angelo dicit ꝙ; reſurgere non potutt. auia de ſublimiſſimo ſtatu cecidit.ſed homo cecidit nobiliſſimo gradu ⁊ ſtatu quem potuit habere in via. ergo ſi enang reſurgere demon.pari ratione nec homo. em peccatum ad quod nullam ha/ inationem nullam babet excuſatönes. ſed peccatum quod omnino ineptũ eſt ad miſibile quod fit ſine aliqua indinatione. ſed tale fu it peccatum quod conſecutum eſt ex pꝛima tempta⸗ tione. ergo ⁊c. inficit eſt incuràbilis.quia omnino ſanitatem ⁊ pꝛin n morbus qui totam naturam cipium ſanitatis expellit. ſed peccatum quod ex pꝛi - maria temptatione ſubſecutum eſt totam naturam humanaʒ infecit. videtur igit᷑ ꝙ fuerit moꝛbus inceu· adam anteqꝙᷓᷓ peccaret non ſolũẽ ba-⸗ rabilis.¶ Itei buit naturalia.ſed etiam gratuita.ſicut oſtẽditur in/ fa.· ⁊ hoc innuit glo. Luce.x. vbi dicit ꝙ bomo vuine ratus fuit in naturalibus.et expoliatus gratuitis. a ta ſed ſoluʒ naturalia. ſi· gelus vo non habuit gratuita ſed ralia. ſ cut oſtenſum fuit ſupꝛa. ergo maioꝛem coꝛruptione, fecit peccatum hominis in bomine q;ᷓ peccatum an-/⸗ geli in angelo. ſed peccatum quod magis coꝛrumpi minus eſt aptum ſanari. ergo ſi peccatum angeli fu it irremediabile. multo foꝛtius peccatum bominis. Seg contra. Penitentia eſt via ad veniam. ö pꝛi⸗- mus parens poſteꝙ; peccauit. potuit penitere.qd oↄ. quia doluit ⁊ penituit.ergo potuit veniam : Item vignum hominis eſt remiſſibile.S ⁊c. „ bominis totamnaturã bumana infecit: ſi irremnii ,⸗ ſibile fuiſſet. tota humana natura damnata fuiſet.k diuina ꝓuidentia ⁊ diſpoſitio qᷓ bominẽ fecerat pp beatitudinem fuiſſet fruſtrata. ⁊ ita eſſetñ anan. eni miſeri· cordiam ienenne Speccatum eius fuit remiſſibile. Item vi ſt ꝙ qui ab alio deiſcitur ab alio adiuuetur. ſed homo cum peccauit alio temptante deiectus eſt. ergo debuit ipſum babere pꝛeſidiũ et aaiad iutoꝛium ad feui ſer gt babito peccatum Gtez peccatum bmi : — 2 Ntem non eſt maioꝛis ſtabilitatis culpa q gratia. obijcit᷑ ꝙ bomo nullam habuit inclinationem. dom nii⸗ nec demeritum qᷓ meritum. ſi culpa age fuiſſet ire et ſinõ habuit inclinatiuum interius. habuit ta enptue miſnbilis. gratia pꝛecedens fuiſſet inamiſſibilis. ergo men impulſiuũ exterius.ratõne cuius aliquo modo nruͤneennt ſi gratiam potuit amittere.pari ratione votuit a cul · fuit petm̃ eius excuſabile.eſto tñ ꝙ excuſabile nõ eẽt tntiotenhte pa reſurgere. Queſtio eſt igi ꝓpter quidl remiſſibile in ſe.nibilominus excuſabile factũ eſt qũ bomo ince⸗ lcnotence fuit peccatum bumanũ.no angelicum: ¶ R.dom pit de ſua tanſarellionewlere e illud qð obꝛ ꝙ 48 nnun ) pꝛimũ peccatum hominis qð ex temptatione dya tota nꝗ ẽ coꝛrupta.dð.ꝙ ⁊ ſi coꝛrupta ſit tota qẽtum n egpal⸗ boli ſubſecutuz eſt remiſſibile fuit. Et ſi querat᷑ rsꝛtio ad totã poſteritatẽ que ſemialit ex adã ꝓcecdit. nibi nuc l buius. dm ꝙ; ex tribus rationibus. vna poteſt ra lominus tñ remanſit ipſi ade ſemen in quo benedi/ ermfie tio ſufficiens colligi. Remiſſibile nanq; fuit peccatũ ccte ſunt omnes gentes.i.xpᷣs in quo nulla fuit coꝛru⸗ unge ftdis pꝛimi hominis.quia erat in carne moꝛtalis.in volũ/ ptio.immo mẽbꝛũ ſaniſſimũ fuit.⁊ ideo ſua cauteri/ in ſutcs cate vertibilis. in tranſgreſſione excuſabilis. Carnis ʒatione cetera mẽbꝛa a fece peccati curauit. Reman ſnn⸗ rnüpe moꝛtalitas faciebat remiſſibilitatem. potuit enim di ſit etiam in homine aliqua naturalis rectitudo.vtro z n uina iuſticia ſeueritatẽ et equitatem ſui iudicij in b⸗ te ſinderiſis que nõ fuit in eo extincta.qua mouente n mine exercere pꝛeter eternam damnationẽ in boc 2 inſtigante. potuit peccatũ deteſtari.⁊ deteſtãdo ad uug catun hominem peccatoꝛem moꝛti tradidit. ⁊ hominis in/ deñ reuerti.⁊ reuertẽdo curari. illud qð obꝛ ꝙ 49 nunſoh nini⸗ nocent moꝛteʒ ꝓ ſatiſfactione ſuſcepit.vt ſic exerco hõ hũit naturalia et gratuita qñ peccauit.DOdm ꝙ ⁊ aul ret᷑ in bomine ſeucritatis vindicta ꝓ culpa ꝓpetra ſi aliquod donũ amiſerit in peccando qð lucifer non ue ta. vt quẽadmodum homo voluntarie peccando de prerdidit. quia non habuit. tamen rectitudo non eſt ſan enck um deſeruerat. ⁊ ſeipᷣm moꝛte culpe occiderat. ſic ſpi adeo obliquata in hominc ſicut fuit in dyabolo.⁊ nõ iaupi iitus inuitus deſereret coꝛpus.⁊ moꝛs exigat᷑ in p- tam impꝛobe ⁊ ꝑtinaciter adbeſit ei quod appetijt ſi ſgettucin na.ſicut commiſſa fuerat in culpa. Angelus autem ꝑ cut angelus qui nullum babuit retardatiun. ſatg muim naturam immoꝛtalis erat.nec moꝛi poterat niſi moꝛr ¶ Queſtio. ii,j. i te eterna.non enim erat alia via exercendi in ipſum ¶ Atrum peccatum quod ex illa tem ptatione ſubſecu iuſticie ſeueritatem.niſi ꝑ moꝛtez damnationis eter tum eſt. fuerit grauiſſimũ oim peccatoꝝ:?Et q ſic vi ne.⁊ ſic carnis moꝛtalitas multuʒ facit ad hoc ꝙ ꝑec det᷑.Aug.xiiij.de ciui.dei. Magna fuit in pꝑccãdo in, catum hominis eſſet remiſſibile. Aoluntatis vertibi iquitas. vbi tanta fuit in nõ peccando facilitas.Ex q̊ᷓ litas ad hoc nibhilominus faciebat.qꝛ enim bomo cõ verbo clicitur tale argumentũ. Abi maioꝛ eſt ad ob- ditus eſt in vertibilitate arbitrij que non tm̃ debebat diendum facilitas.ibi maioꝛ eſt culpa in ↄptemnẽdo. es Pypuiman eſſe in co ad momentum ſed etiam ad tẽpus diutur- ſed pꝛimo homini obedire fuit facilimũ.ergo in trãſ hhauulte bi num.qꝛ longo tempoꝛe debebat eſſe viatoꝛ. binc ẽ q greſſione illa fuit peccatum maximũ. (Renm Aug. ogeuter dr ſicut gratia adueniens eius volũtati nõ abſtulit vᷣti / ibidem. obedientia ſecundi hominis eò eſt pꝛedicabi Puninquelberp bilitatem ad malum. ſic culpa ſuꝑueniens nõ abſtu/ lioꝛ quo factus eſt obediens vſq; ad moꝛtẽ.Ex q̊ ver chalinaundee⸗ lit potentiã reuertendi ad bonum.⁊ ſicut potuit tũſ/ bo poteſt elici tale argumentũ.ſicut qui eſt obediens unllnderigton redi ita potuit conteri. ⁊ ſicut ꝑ culpaʒ peruenit ald vſqʒ ad moꝛtẽ habet maximũ meritum in obediẽdo ckiniicnd rram diuinam. ſic per penitentiam redijt ad gratiaZ3. ⁊ eſt maxime laudabilis ſicut fuit filius dei. ſic qui ſic Ctavgluntuen NHoc aũt angelus nõ habuit. ſicut oſtenſum fuit ſu/ eſt inobediens vt etiam nõ deſiſtat ꝓpter timoꝛẽ moꝛ eſertet S pꝛa diſt. vij. ꝓpter bꝛeuitatẽ ſpacij merendi poſtq vo tis maxime culpabilis eſt et vituperabilis.ſed talis Dupoppgren luntas eius vertibilitatem habere non poterat.ſicut fuit inobedientia pꝛimoꝛũ parentum qui cõminati/ ibidem oſtenſum eſt. Excuſabilitas etiaʒ in culpa fa one moꝛtis nõ timuerũt tranſgredi diuinũ manda/ cicbat ad peccati hominis remiſſibilitates;. Quia emf tũ.g vr ꝙ illud pctm̃ fuerit maximũ. ¶ Itẽ tãto gra NXII aulio ſuggerente cecidit. dignum fuit per alium ſuble uius eſt pctm̃ qᷓ;to magis coꝛrũpit.qꝛ peccatũ eſt coꝛ Drſtonacſ uari. ideo competebat ſibi mediatoꝛẽ habere.⁊ qͥa ruptio modi. ſpecici.⁊ oꝛdinis.ſed peccatum pꝛimo/ . ul lapſus nõ poteſt reſurgere ſine manu ſubleuante. et rum parentũ fuit maxime coꝛruptiun.qꝛ non ſolum an 3 inimicus nõ poteſt reconciliari ſine mediatoꝛe inter· ipſos coꝛrupit.ſed etiã totum genus bumanũ. fuit “ eſt ᷣ ueniente. binc eſt ꝙ peccatum bominis fuit remiſſij oim pctoꝝ maximũ. ¶ Itẽ tanto grauiꝰ eſt petiñ q⸗ itie bile.non peccatũ angeli.quia homo ꝑ alium cecidit. to maioꝛ pena punit᷑ ꝑ iuſtũ dei iudiciũ.ſed peccatũ aglium debuit babere adiutoꝛem ⁊ releuatoꝛem. ange pꝛimoꝝ parentũ fuit pena moꝛtis ⁊ exhereditatiõis ius vo non. quia cecidit ꝑ ſemetipſum. et hec eſt ra in ſe ⁊ in ſuis poſteris. ⁊ hec maxima eſt oim penaꝝ. tdti quam magiſter reddit in litera. Et ſic patet ꝙ tri· ergo illud peccatũ fuit maximũ. Wes cõtra. Mi/ h plex eſt ratio quare peccatum hominis remiſſihile fu nus eſt petm̃ remiſſibile ꝙ irremi ibile. ſed peccatu ti. et iſte tres concurrentes reddunt vnam rationem illud fuit remiſſibile.vt ſupꝛa pꝛobatum eſt. multa ntegamnterbes tamen pꝛecipua eſt ratio ꝗᷓq me aut peccata ſunt irremiſſibilia ergo ac.¶ Nem gra⸗ io loco poſita cſt. ſ. vertibilitas voluntatis poſt la uiꝰ ẽ petm̃ qdð nullo mõ ẽ excuſabile q; qd aliquã bʒ pſum. per quam homo ſuſceptibilis erat penitentie. excuſationẽ.ſed pct̃ pareut pꝛimoꝝ aliquã habet 4 mediante qua ad veniã poterat ꝑuenire. Conceden excuſationẽ in hoc ꝙ factum eſt ad alienam inſtigati Peignie Ael ſunt igit rationes oſtendẽtes petm̃ hois qð ex pꝛi oneʒ.peccatũ autẽ in ſpiritumſanctum coloꝛez excu Aiela A46 ma temptatione ſecutũ eſt fuiſſe remiſſibile. Ad ſationis nõ habet. ergo pe m̃ illud nõ fuit pctm̃ gra- tecſinide, illud quod obijcit᷑ cecidit de nobiliſſimo ſtatu.vö. uiſſimũ. Item tanto grauius eſt pctm̃ ito ex ma lun nulire qꝙ qᷓ;uis bomo eſſet in ſtatu ſublimi.nõ tñ ſic dicit᷑ de ioꝛi libidine cedit.ſed in pꝛimis pentibus regnauiet fulae ſublimiſſimo ſtatu cecidiſſe ſicut angelus. Angelus minime libido a voluntatis impꝛobitas cun coꝛuy i Ecj pꝛoximus erat gloꝛie.adeo ꝙ vno ſolo motu con natura eſſet munda ⁊ ſalua.g videt᷑ ꝙ illa tranſgreſ/ uerſionis ad deum poterat effici gloꝛioſus.non ſic fu ſio ex inobedientia non fuerit maxima. ¶ Itez gra⸗ 47 it de bomine. ⁊ ideo non eſt ſimile. ¶/Ad illud quod uius eſt peccatũ qð eſt õ naturã ⁊ rõnẽ ⁊ inſtitutõeʒ ticſee u dine⸗ stigndſ kaaſcleni ictcibenett igſchfn nſttzgin ir dobenet⸗ wonllafitgen, oſn aug, Mann enn lsfuinlen⸗ ncn guunute 1ſäco W cant Qnngt Mhoclackerton nnntugovonck endwo.rn⸗ Kagulnpenti mrm. Utngtanencinien aum Cgſen aſutn tihi⸗ NCandofuclts Abiminckrtk kalpanomnid. tiacliniapunt mni ſud Nninsgiftte, iormmtihi iim gifintan õ itiusmilecni ſingonntiaſn mamnis ſei Paumdichnitn cu uninn iee G ” Gushmmni⸗ ngur ctoan, i uti tstchenlund mackcinpo n SN viuinatn q; quod ſolum eſt contra diuinum manda tum.ſed peccatum pꝛimoꝛum parentuʒ quod ex illa temptatione ſecutum eſt nec fuit omnino contra na turq nec ↄtra rationem.ſed ſolum ↄtra diuinaʒ inſti tutionẽ.naʒ nec natura nec ratio ꝑ ſe dicebat de illo ſunt contra naturã ⁊ rationẽ ⁊ inſtitutionẽ diuinazʒ. que nos Ppiamus peccata contra naturam.ergo non videt᷑ ꝙ illa pꝛimoꝛũ parentũ tranſgreſſio omni 5So um peccatoꝝ fuerit maxima.¶ E. dᷣm ꝙ cũ mult! modis poſſit dici peccatũ vnum grauius ⁊ maius al tero.ad pꝛeſens tamen attendendũ eſt ꝙ tribꝰ mo/ dis dicit᷑ vnũ peccatũ eſſe grauius altero. Aut ꝓpter maioꝛem libidinẽ.aut ꝓpter maioꝛẽ ingratitudincʒ. aut ꝓpter maioꝛẽ coꝛruptionẽ. Si pᷣmo modo loqua mur.ſic peccatum illud nec fuit maximum ſimplici/ ter.nec maximũ omuis peccatoꝝ.ex maioꝛi em̃ libi/ dine dyabolus peccauit.et etiã multi filij adã ex ma ioꝛi libidine peccant qᷓ; peccauerit pꝛimꝰ parens. Si vᷣo ſecundo modo dicatur peccatũ maius.ſ.q;tũ ad ingratitudinẽ.ſic peccatum ade nõ fuit maximũ ſim pliciter. maximum tamen fuit omniũ humanoꝛum. tres. In pꝛima determinat de genere pꝛimi peccati generaliter. In ſecunda vo de gener (S ſtinctio. xxij.de hominis tranſgreſſione. Ic videt᷑ diligenter inueſtigandum ⁊c. Supꝛa egit magiſter de lapſu hominis in compatiõe ad dya/ bolum temptantem.in hac vo partc agit q;tũ ad bomi 2 —a Maximũ nanq; ſimpliciter non fuit. quia dyalolus ex maioꝛi ingratitudine peccauit.cuʒ plura bona in ſua creatione perceperit. ⁊ de ſublimioꝛi ſtatu lapſus fuerit. fuit tamen maximũ omniũ bumanoꝝ.quia in nobilioꝛi ſtatu ⁊ altioꝛi erat qᷓ; aliquis poſteroꝛũ ſuo rũ qui lapſus fucrit in peccatũ.et ideo maxime iudi/ catur fuiſſe ingratus. Si aũt dicat᷑ tercio mõ pecca⸗ tũ maius altero ratione maioꝛis leſionis.ſic quodã/ modo fuit maximũ omniũ ⁊ quodãmodo nõ. Ma/ ioꝛ em̃ leſio dupliciter poteſt intelligi et eſre.ſ.inten/ ſiue.⁊ extenſiue. Intenſiue loquẽdo peccatũ ade nõ fuit maxime leſionis.quia nõ adeo depꝛauauit volũ tatẽ ſuã ſicut multa peccata depꝛauãt Extenſiue vo loquendo peccatñ illud maxime leſionis fuit.qꝛ nul⸗ ſurn pece tu eſt quod tot pſonis nocuerit. ⁊ in tot ꝑ tranſcat.ſicut illud peccatũ quod ꝑpetratũ fuit ex tẽ ptatioe pꝛimaria.⁊ ita quodamodo fuit grauiſſimũ. quodãmodo non.Ex hoc patet reſponſio ad ratio/ nes ad vtranq; partem adductas. vtreq; em̃ ſᷣm di⸗ uerſas vias verum concludunt.ſicut aſpicienti ſatis planum eſt. olpletantt igtm „ nẽ tranſgredientẽ. Diuidit᷑ aũt pars iſta in du zzs partes. In pꝛima determinat de peccato pꝛimoꝝ parentũ qtum ad genus. In ſecunda vo qtum dQng radicẽ. vtrũ.ſ.fuerit ex induſtria.an ex ignoꝛãtia.ibi.His aũt oppõi ſolet hoc modo. Dꝛima pars babz eccati viri ⁊ mulie ris ſpccialiter. ibi.Et talis quidem elatio in mente mulieris. In tercia vo determiat quis coꝝ peccauerit ma gis grauiter.ibi.Ex quo manifeſte animaduerti poteſt ⁊c̃. Quelibet aũt harum partium diuidi põt in duas. Mai in qualibet pꝛimo determinat veritatem. In ſecunda remouet dubitationem. ¶ Scda vo pars pꝛin/ cipalis in qua determinat de peccato qtum ad radicẽ diuidit᷑ in tres partes. In pꝛima Inquirit vtrum pecca tum illud ex ignoꝛantia ꝓceſſerit et ꝑ illam excuſari babeat. In ſecunda vo querit vnde pꝛoceſſerit pᷣmi ⸗ . cati malicia.ibi. Solet etiam queri cum ſine vicio eſſet natura ⁊c. In tercia vo inquirit cũ peccatum illu ec erit a voluntate.vtrum pꝛimo ante voluerit q́; peccauerit. ibi. Si vo querit᷑ vtrum voluntas peccatuʒ illud pꝛeceſſerit ⁊c. Subdiuſiones partium ⁊ intellectus ſatis apparet.pꝛimo em̃ magiſter determinat de ipſa cul/ pa pᷣmoꝝ parentum in ſe.ſcdᷣo vᷣo ꝓut comꝑari habet ad radicem ignoꝛantie. B XXII Opinio quoꝛan daʒ qui dicunt elationẽ pᷣceſſiſ/ ſe in aio hois. dũ ꝙ hõ dẽh Beterminat veritatẽ de genere pꝛimi pcti generalirt. 9 Ic videt᷑ diligẽter inueſtigãdum eẽ qͥ fuerit oꝛigo ⁊ radix illiꝰ pcti: Quidã putãt quãdã elationẽ in aĩo hoĩs pᷣceſſiſſe.ex q̃ dyaboli ſug geſtiõi oſenſit. Qð videt᷑ aug.innuè ſuꝑ geñ.ita inqdens. Mõ ẽ putã jcet᷑ niſi pceſſiſſet in eo q̃dã elatio cõpmẽda.vt ꝑ humilitatẽ pctĩ ſciret q;falſo de ſe pᷣſũpſerit.⁊ ꝙ nõ bñ ſe hʒ natura ſi a faciẽte receſſerit. Itez in eodẽ. Quõ vbis tẽptatoꝛis credet mulier deũ ſe a re bona ⁊ vtili phibu⸗ iſſe.niſi ineſſet eiꝰmẽti amoꝛille ꝓpꝛie ptãtis.⁊ de ſe ſuꝑba pᷣſũptio.q ꝑ tem⸗ ptationẽ fuerat ↄuincẽda aut ꝑimẽda.Deniq; nõ ↄtẽta ſuaſiõe ſᷣpẽtis aſpe/ xit lignũ bonũ eſu.decoꝝ aſpectu.nec credẽs ſe inde poſſe moꝛi. foꝛte puta/ uit deũ alicuiꝰcã ſignificatiõis illa dixiſſe iõ mãducauit.⁊ dedit viro ſuo foꝛ taſſis cũ aliqᷓ ſuaſiõe quã ſcpᷣtura intelligẽdã reliqt. vel foꝛte nõ fuit ſuaderi nece cũ eã moꝛtuã eẽ illo cibo nõ videret vir. Sicut ̊ nõ eſt ꝑmiſſus dyabo Aug. ſup gene. Oꝛ aliter locu⸗ tus eſt dyabo/ lus in muliere ꝙ; in ſerpente. dei ꝑ virũ venit ad mlierẽ.ita dyaboli tẽptatõ ꝑ mlierẽ trã d v- muliere vo q̃ rénal erat nõ ipe ẽ locutꝰ vt ĩ ſerpẽte.ſᷣ ꝑſuaſio eiꝰ.quis inſti/⸗ ctu adiuuaret interiꝰ qð ꝑ ſerpẽtẽ gerebat exteriꝰ.Ex pᷣdictis tẽptatõis mo⸗ dus atq; ꝓgreſſus inſinuat᷑.necnõ etiã qð pᷣdiximus innui videt᷑.ſ.ꝙ tẽpta lus tẽptare femina niſi ꝑ ſerpẽtẽ.ita nec virũ niſi ꝑ feminã. vt ſicut pceptum — ſiret ad virü. In tionẽ pꝛeceſſerat aliqua elatio ⁊ pᷣſumptio in mẽte hominis. ¶ memouet dubitationẽ an elatõ pceſſerit in mente hos. b ſi ita fuit.non ergo alterius ſuggeſtione pꝛius peccauit.cum eautoꝛitas tradat ideo peccatum dyaboli incurabile eſſe. quia nõ ſuggeſtiõe ſed pꝛopꝛia ſuperbia cecidit.hominis vᷣo curabile.quia nõ per ſe ſed ꝑ aliũ cecidit.⁊ ideo per alium reſurgere potuit. Quocirca pꝛedicta verba Augꝰ. pium ac diligentem lectoꝛem efflagitãt.que ſic intelligere ſane quimus. MNõ deüceret᷑ homo in actum illius peccati.vt ſcʒ lignum vetitũ ederet.⁊ in has miſerias per temptationem dyaboli.niſi elatio compꝛimenda pceſſiſſet.-non vtiq; temptationem ſed opus peccati.Talis em̃ fuit oꝛdinis ꝓceſſe us. Dya/ bolus temptando dixit.Si comederitis eritis ſicut dij ſcientes bonũ et ma⸗ lum.quo audito ſtatim menti mulieris ſurrepſit elatio quedam ⁊ amoꝛ pꝛo⸗ Quomodo in- telligenda ſint verba h di illa 7 Aige temptati onis oꝛdinem. pꝛie poteſtatis.ex quo placuit ei facere qð dyabolus ſuadebat ⁊ vtiq; fecit. Suggeſtione igit᷑ peccauit.qꝛ temptatio pᷣceſſit.ex qua in mente eius oꝛta ẽ elatio quã peccatum oꝑis ſecutum eſt ⁊ pena peccati. ¶ Beterminat veritatem de genere pcti viri et mulieris ſpãliter. c Ertanie quidem elatio in mente mulieris fuit ꝓ certo qua credidit ⁊ voluit habere ſimilitudinem dei cum equalitate quadam.putans eſſe veruʒ qu.od dyabolus dicebat.Et ideo ſpecialiter mulierem cõmemoꝛat Augꝰ.inquiẽs Quomodo crederet mulier dyabolo niſi eẽt in mente eius ſuperba pꝛeſum⸗ QAue fuit elatõ ptio.Et quod ibi ſequitur.ſcʒ que ꝑ temptationẽ fuerat cõuincẽda vel peri:· “ menda.ad mulierem referendum eſt. vt intelligat᷑ que mulier non elatio fue rat ꝑ temptationem ⁊c̃. ”Ʒ”cR ¶ Remouet dubitationem que fuit elatio viri.an crediderit vel voluerit uod mulier. dW tio menti eius ineſſe ilico poſt temptationem ex qua voluit lignum vetitum experiri.cum mulierem nõ videret moꝛtuam eſca illa ꝑcepta. Vñ Aug.ſuꝑ Geñ.Cum apoſtolus adam pꝛeuaricatoꝛem fuiſſe oſtendit dicens.In ſimili tudinem pꝛeuaricatiõis ade.ſeductũ tamen negat vbi ait.Adam non eſt ſe⸗ ductus ſed mulier. VUnde ⁊ interrogatus nõ ait.mlier ſeduxit me.ſed dedit mihi ⁊ comedi.Mulier vᷣo dixit.Serpens ſeduxit me. Hhanc aũt ſeductio/⸗ nem ꝓpꝛie vocauit apis ꝑ quã id quod ſuadebat᷑ cũ falſum eẽt verum puta tum eſt.ſ.ꝙ deus lignũ illud ideo tangere ꝓhibuerit.quia ſciebat ceos ſi teti⸗ giſſent ſicut futuros deos.tanqᷓ; eis diuinitatẽ inuideret.qui eos homĩies fe⸗ cerat. Sed et ſi virũ ꝓpter aliquam mentis elationem que deũ latere nõ po terat ſollicitauit aliqua expiendi cupiditas.cũ muliereʒ videret accepta illa eſca nõ eſſe moꝛtuã. nec tamen eũ arbitroꝛ( ſi iã ſpũali mente pꝛeditus erat) vllo mõ credidiſſe quod dyabolus ſuggererrt. Neterminat veritatẽ quis eoꝝ peccauerit magis grautter. e. ¶Ex quo manifeſte animaduerti põt.qs eoꝝ plus peccauenit.adã.ſ.vel eua: Plus em̃ videt᷑ peccaſſe mulier que voluit vſurpare diuinitatis equalitatẽ ⁊ nimia pᷣſumptione elata credidit ita eſſe futurum. Adã ⁊o nec illud credi/⸗ dit.⁊ de pnia ⁊ dei miſericoꝛdia cogitauit.dũ vxoꝛi moꝛẽ gerẽs eius ꝑſuaſio ni conſenſit.nolens eam contriſtari ⁊ a ſe alienatam relinquere ne ꝑiret.arbi tratus illud eſſe veniale non moꝛtale delictum. Vnde Aug. Apoſtolus ait. adam non eſt ſeductus. Qð vtiq; ita accipi poteſt.vt intelligat᷑ nõ eſſe ſedu ctus pꝛioꝛ.ſ.vt in eo in quo mulier.vt.ſ.crederet illud eẽ verum.eritis ſicut dij. ſed putauit vtrunq; poſſe fieri.vt vxoꝛi moꝛẽ gereret.⁊ ꝑ penitẽtiam ve niam haberet.Minꝰg peccauit qͥ de penitentia ⁊ dei miſericoꝛdia cogitauit Poſtq; enim mulier ſeducta manducauit eiq; dedit vt ſimul ederent. no⸗ luit eam contriſtari quam credebat ſine ſuo ſolatio contabeſcere. et a ſe let queri vtrum illa talis elatio ⁊ amoꝛ ꝓpꝛie poteſtatis in viro fuerit ſi⸗ cut in muliere: Ad quod dicimus.quia adã non fuit ſeductus eo modo quo mulier. non enim putauit eſſe verum quod dyabolus ſuggerebat. in eo ta⸗/ men fuiſſe ſeductus credi poteſt ꝙ commiſſum veniale putauerit quod ꝑem ptoꝛium erat. Sed nec pꝛioꝛ ſeductus fuit.nec in eo in quo mulier.vt credet deum illud lignũ ideo tangere ꝓhibuiſſe.quoniam ſi tangerent ſierent ſicut dij. Veruntamen pᷣuaricatoꝛ fuit adam vt teſtat᷑ apłs. Poterat em̃ aliq̃ ela⸗ Oꝛ adaʒ nõ fu⸗ it ſeduct? ſicut mulier. ſ. vt cre dyabolꝰ ſua de bat. ⁊ tamen in aliquo fuit ſe/ ductus.ſ.vt ve niale putarct peccati. ANucte ↄfirmat q dixerat. Quzã apls vo/ caucrit ſeducti onẽ qua mlier ſeducta eſt non Aug. ſup Geñ. j.Thim.ij. c Pins M Eeuci – al⸗ Oer nint⸗ Hdar aucns Nerfoctun ſe grole⸗ iſeſatz loni⸗ ißt onnce genuſ nbintce wetoe t. . uchii . Msoinen Ori⸗ ſr ſ mltc 1 enph t 1 rdret ſ Anler Ae 1 Küen 1 In adã eſt de Ex pena etiam plꝰ peccaſſe p. . . nu cen uerit.qꝛ grauius punita eſt. cui dictum fuit. In doloꝛe bat᷑ mulier. Geñ.iij. Deter minatio vdicte auẽtis. De viro etiam legit᷑ ꝙ volue/ rit eſſe ſicut deꝰ Ps. lxviij. DPã lxxxj. Philip.ij. Quorundam ſentẽtia ꝙ adãa ambierit eẽ vt deus ſed nõ cre dgiqit poſſibile. Alioꝝ ſentẽtia Apter Euam de viro ſumptã ia dictũ putat. Per ſimilitudi nem oſtendit. 4 5* alienatam omnino interire. Hon quidem carnali vietus concupiſcẽtia quaʒ nondum ſenſerat.ſed amicabili quadam beniuolentia. qua plerũq; fit vt of⸗ fendatur deus.ne offendat᷑ amicus.quod eum facere non debuiſſe diuie ſen tentie iuſtus exitus indicauit. Ergo alio quoda mõ ipe etiã deceptꝰeſt. In⸗ H expertus em̃ diuine ſeueritatis in eo falli potuit. vt veniale crederet eſſe cõ/ miſſum.ſed dolo illo ſerpentino quo mulier ſeducta eſt nullo modo arbitroꝛ illuʒ potuiſſe ſeduci. Ex his datur intelligi ꝙ mulier plus peccauerit. in qua maioꝛis tumoꝛis pꝛeſumptio fuit.que etiam in ſe 2 in ꝓximum ⁊ in deuz pec cauit.vir aũt tm̃ et in ſe ⁊ in deum. Inde etiam colligit᷑ ꝙ mulier plus pecca ¶ Remouet dubitationem oꝛtam ex verbis aug.q bus pᷣdicte ſententie aduerſari videt᷑. f Segq huic videtur ↄtrarium quod aug.ſuꝑ geñ.de vi ro ⁊ muliere peccatũ ſuum excuſantibꝰ ait.Dixit adaz mulier quam dediſti mihi dedit mihi d di.non dicit peccaui. Suꝑbia enim habet ↄfuſiois de mulier cõſitet᷑ pctm̃.ſed refert in alterũ dicẽs. Serpẽs decepit me ⁊ comedi.in impari ſexu.ſed pari faſtu.Ec vtriuſq; fuiſſe faſtum in excuſatiõe peccati.⁊ etiam in eſu ligni vetiti.ſed diſparem ⁊ in muliere multo maio ce hic dicit Aug.qꝛ parem faſtum habuit mulier cum viro.pariter ergo ſuꝑbierunt ⁊ pariter peccauerunt. Sed hoc ita determinari poteſt vt dicamus pareʒ rem in eo ꝙ credidit ⁊ voluit eſſe ſicut deus.quod non vir. Verũtamen ⁊ de viro legit᷑ ꝙ voluit eſſe ſicut de⸗ us. Dicit em̃ Aug.ſuper illũ locum pſalmi.Que non ⁊ perdiderunt felicitatem. Itẽ ſuꝑ illum locum. DLeuſ rapui tunc exoluebam. Rapuit adam ⁊ eua pᷣſumens vt dyabolus de diuinitate.raꝑe voluerunt diuinitatẽ quis ſimilis tibi. Qui ꝑ ſe vult eſſe vt des. puerſe vult eſſe ſimilis deo.vt dyabolus qͥ noluit ſubeſſe.⁊ homo qui vt ſeruus noluit teneri pꝛecepto.ſed voluit vt nul lo ſibi dominante eſſet quaſi deus. Item ſup illũ eple locum. Hon rapinam arbitratus eſt ſe eẽ equalẽ deo. qꝛ nõ vſurpauit qð ſuum nõ eſſet. vt dyabolꝰ ⁊ pꝛim⸗ homo. Ideo quibuſdam videt᷑ ꝙ etiam adam ambie rit eſſe ſicut deus.nõ tamen credidit id fieri poſſe.⁊ iõ falſuʒ eſſe quod dyabolus pꝛomittebat cognouit. Et licqʒ diuinitatis equalitatem ↄcupierit.non tamẽ adeo exarſit.nec tanta ẽ affectus ambitione ſicut mulier q̃ il lud fieri poſſe putauit.⁊ ideo magis illud ambiẽdo ſu ꝑbiuit. Virum aũt aliq̃ foꝛte ambitiõis ſubreptio mo uit. ſed nõ ita vt illud verũ vel poſſibile foꝛe putaret. Alijs autẽ videtur ideo dictum eẽ ꝙ adam illud volu erit.quia mulier de eo ſumpta illud voluit.ſicut inqui unt. Peccatum dicitur ꝑ vnũ hominẽ intraſſe in mun dum.id eſt in humanam naturam. cum tamen mulier ante virum peccauerit.quia ꝑ mulierem intrauerit de yiro factaʒ. Uel potius ideo ꝑ homineʒ dicitur intraſ nus D peccauit vir q;; mulier. eligno cne “ a ¶Si vir nõ peccaf 1 öfeſſioni ilitatem. Nec etiam ſet. bumal m gen⸗ foꝛmitatem.non cõfeſſionis humilitatem. m minithe peccatis coꝛ paries filios c. ſet.humanum genns ruptũ periret. Cont᷑. ita ↄtrahit homo maſ ſam carnis a mulicre ſicut a viro ⁊ mag?.ſi ergo oꝛiginale pecca/⸗ tum contrahimus er coꝛruptione maſſe dã nate.ita ↄtraberet oꝛi ginale peccatũ ex coꝛ/ ruptione mulieris ſi/ cut ex coꝛruptione vi ri. E. dom q; qꝛ pꝛin/ cipale pꝛincipiuʒ pa gatiõis reſidet nes virum. poteſtas puã/ di iuſticiam maxime enes virũ reſidebat. et deus hanc viro ſer⸗ unandaʒ commiſerat. ⁊ ideo ſi vir nõ peccaſ ſet. poſteri oꝛiginali iu ſticia non carerent. Ad illud ergo qð ob iſcitur de muliere. re ſpõdet᷑ dupliciter. xl ꝙ bomo tunc er par te mulieris contrabe/ ret coꝛruptionẽ pena litatis. non coꝛruptio nem feditatis que pᷣn cipaliter habet oꝛtuʒ ex parte viri.vel certe J pꝛobabilius vi et. vir mulieri cõmi⸗ xtus amplius nõ eẽt. ſic em̃ deus aliam no uaʒ foꝛmaſſet. boc ſal - ral uo. ſententia dam⸗ ſe. quia etiam peccante muliere ſi vir non peccaſſʒ. pbu manum genus minime peccatis coꝛruptuʒ ꝑiret. Mi⸗ natiõis moꝛtis ⁊ coꝛ ruptionis permanſii . * 2 b ¶ Tribus modis vt Iſidoꝛus ait petm̃ geritul. ſc ⁊c Beda dici ꝓpter pꝛimũ petm̃.vicʒ.infirmitas.ignoꝛantia.malicia.⁊ concupiſcẽtia. cũ omnia iſta ſint peccatoꝝ pꝛinci/ pia. videt᷑ diuiſio Iſido. inſufficiens eẽ que ponit tm̃ tria membꝛa. Itez ſicut ignoꝛantie opponit᷑ induſtria. —— ita infirmitati opponit᷑ potentia. ſicut ponit᷑ aliud genus peccati eſſe ex ignoꝛãtia.⁊ aliud eſſe ex induſtria. ſimiliter deberet aliud poni ex infirmitate. aliud ex potẽtia.Rꝰ. dem ꝙ iſta diuiſio peccati accipit penes coꝛ ruptionem virium anime.ita ꝙ ignoꝛantia reſpicit rationalem.infirmitas iraſcibilem.⁊ malicia reſpicit con cupiſcibilem. ⁊ vocat S “ l! bic idem peccatuõ ex nauirit vtrũ pctm̃ illud ex ignoꝛantia ꝓceſſerit.⁊ iquſtria ⁊ ex malicia. an per eam habeat excuſaaiir. gQ YUMUĩ io cũ omns vires mo⸗ „k 1 ber u. N iue ſub bis cribus c? Mis aũt opponi ſolet hoc mod o. Tribus modis( vt b p̃bendi pñt. omne te Iſidoꝛus ait)pctm̃ gerit᷑ſ.ignoꝛãtia. infirmitate. idu catum qð fit in ſtatu ſtria. Et grauius eſt infirmitate peccare q́; ignoꝛãtia. nãe lapſe ad iſta tlia grauiuſq; induſtria q;ᷓ infirmitate. Eua aũt videt᷑ ex Znea Hane nechucr. ignoꝛãtia peccaſſe.qꝛ ſeducta fuit. Adam vo ex indu⸗ e oſcen ſtria. qꝛ no fuit ſeducto. vt apls ait. (¶Ad quod dicim⸗ tia. vgin q illud mẽe· ꝛlicet eua in hoc ignoꝛantiam deliquerit ꝙ putauit bꝛum noõ diſtinguit verũ eſſe qð dyabolus ſi uadebat. nõ tñ in h̊ qͥn noue⸗ alia. q; ſicut idem Be rit illud dei eẽ mandatũ ⁊ pctm̃ eſſe ↄtra agere. Et iõ da dicit. concupiſcen. excuſari a pctõ ꝑ ignoꝛãtiã nõ potuit. ¶Eſt em igno c tia r onnrs bis ẽ rantia que excuſat peccantẽ.et eſt ignoꝛãtia talis que contracta. ideo pe n excuſat. Eſt aũt ignoꝛantia vincibilis.⁊ ignoꝛãtia inuincibilis.Excuſatio ois tolli᷑. vbi mandatum nõ nes concupiſcentiam non ſumit᷑ aliqua dif ferentia. cum oia pec- ignoꝛat᷑. Eſt aũt ignoꝛãtia triplex.⁊ eoꝝ.ſ.q ſcire no⸗ Triplexẽ cata pcedant ab ipſa lunt cũ poſſint.que nõ excuſat.qꝛ ⁊ ipſa pctm̃ ẽ.Et eo⸗ Snorantis ⁊c Sicut enim dicit Au rũ qui volũt.ſᷣ nõ poſſunt.que excuiat.⁊ eſt pena petĩ excuſat. guſt dum ler pꝛohibʒ no petm. Et eoꝝ qᷣ quaſi ſimpliciter neſcit nõ renuẽ/ eupicentem bo tes vel ꝓponentes ſcire. que neminẽ plene excuſat. ſ Ad illud quod obijci ſic foꝛtaſſe vt minus puniat. Uñ Aug.ad valentinũ. tur ꝙ potentia oppo⸗/ Eis auferk excuſatio qͥ mandata dei nouerüũt qua ſo⸗ èð nitur infirmitati ſicut lent habere hoĩes de ignoꝛantia.Et licʒ grauiꝰ ſit pec ¶ Abi non fit er induſtria igneꝛantie. care ſcienter q; neſcienter. nõ ideo iñ ↄfugiendum eſt d cuſatio. Soin g incuſtna ns ad ignoꝛantie tenebꝛas. vt in eis quiſq; excuſationem 5 omitnt ſeia. Qua⸗ reqrat. Aliud eſt em neſciſſe. aliud ſcire noluiſſe. quia ĩ eis qͥ intelligere noluerunt.ipᷣa ignoꝛantia pctm̃ eſt.in re aũt ꝑeccatũ ex mali els ꝗq mtell get erunr P.&Sainge Pi euk a eis v qͥ nõ potuerunt. pena pcti. Ignoꝛãtia vo qᷓ nõ cia dicat᷑ ex induſtria infra patebit. cu age eſt eoꝝ q ſcire nolũt.ᷣ qͥ tanq; ſimpłr neſciũt. nullũ ſic tur de heccato in ſom excuſat. vt eterno igne nõ ardeat. ſed foꝛtaſſe vt min⸗ 5* Eſt autem ignoꝛantia ac Innuit magiſter ignoꝛantia eoꝛum qui ſcire nolunt duin poſſint n excuſat. Lontra.quia ſicut dicit pᷣs omnes homines naturaliter ſcire deſiderant. ſed quod naturale eſt nullo modo affueſcit in contrarium. ergo videtur ꝙ nullus homo ſcientiam reſpuat. Item ſic ſe babet ſcientia ad intelle ctum ſicut ſe habet pax ad affectum.ſed quia pax eſt ꝑfectio affectus.nullus eſt qui nõ appetat pacem. ſicut dicit Aug. ꝓPter pacem enim bellant omnes quicunq; bellant.ergo videtur ſimiliter ꝙ nullus ſcientiam re/ ſpuat. R. dm ꝙ ſicut contingit aliquid noſſe in vniuerſali ⁊ ignoꝛare in particulari. ſic contingit aliqd l⸗ petere in vniuerſali.⁊ tamẽ contemnere in particulari.Et boc patet. omnis homo appetit beatitudinem.illã tamen beatitudinem quam chꝛiſtiani expectant multi ſunt qui aſpernantur et recuſant.et pꝛimus quidẽ ap⸗/ petitus eſt a voluntate naturali. ſecundus eſt a voluntate electiua. ⁊ pxr bunc modum eſt ⁊ in ꝓpoſito.Et ſi omnes bhomines natura ſcire deſiderent ⁊ velint eſſe ſcientes.ſcientia tamen mandatoꝛuʒ dei plurimi aſp/ nantur. Et ſic patet reſponſio ad illa duo obiecta.nam ſcientiam recuſare boc non eſt nature ſed voluntatis electiue. Et ſic etiã ⁊ ſi pacẽ in vniuerſali nullus recuſet. tamen hunc modum pacis vel illum multi refugiũt et ideo confugiunt ad bellum. hvhfſhf f f 112121 — 4 d ¶ Mon ideo tamen confugiendum eſt ad ignoꝛantie tenebꝛas. Contra. cum ignoꝛantia ſit pura pꝛiuatio. nibil appetat᷑ niſi ſub ratione boni ⁊ vtilis.videt᷑ ꝙ ignoꝛantia non Hoſſe affectari vel ad eam confugi. Pꝛe terea nibil amatur niſi cognitum. ſed ignoꝛantie tenebꝛe non cogno cunt᷑.ergo videt᷑ q ad eas nullus confu giat. Re. dm ꝙ quedã appetunt᷑ ꝓpt aliqͥd appetibile ⁊ delectabile qð habent in ſe ſicut bona ſpiritualia et coꝛpoꝛalia. Quedam appetuntur ꝓpter bonum quod ad ea conſequitur et ex ipſis elicit᷑.ſicut aliquis appe tit anguſtias ⁊ tribulationes.ex quibus ꝑuenit homo ad perfectionem in merito et premio. Quedam appx doꝛus ait peti geritut.ſcʒ cc. Coutra. Meda dicit ꝙ quatuoꝛ ſunt nobis inflicta eltni ſlere⸗ Z ekinhcſenci gltutfp⸗ Ginſöobomneri ſcuengtari⸗ noicannotot gtonſng — Nepenapusiin l 1 eboro, talgen 4 in hentfen = SE= S== — = = 2 S . = = C = = E =☛ — — Si ☛ E = S = — = = SE =. — B =,= =. = So E — — = E E Uten vogtilen Di GXI . „, — — di tuntur Ppter cõparatõem maioꝛis mali.·ſicut aliquis ne Apiatur ꝓijcit ſe de alto. xillud ꝓpꝛie nõ eſt appe⸗ ni⸗ i, tere ſed ad ipm cõfugere. ⁊ per bũc modũ intelligedum eſt eſſe in Ppoſtto. quia em̃ bomo timet depꝛebendi tri ſcelere. ideo — ñ wonir ad iuos ne arguat obera eius. Et qꝛ nõ cõtingit fugere lucẽ niſi in tenebꝛis MU ⁊ tenebꝛas.ido oculꝰadu teri obſeruat caliginẽ.⁊ qui vult male facẽ. diuinoꝛũ mãdatoꝛũ reqrit ignoꝛãtia. nnae nõ quia illam ꝓpter ſe apppetat. ſed quia refugit ſceleris depꝛebẽſionẽ ⁊ amat delectatõem quã amat in ſce Nieg èr ́ððUNẽ leris perpetratione. en io en ri alio 5 ardeat. NHNon igitur mulier excuſatõem habuit ð igno cã extitit vt fierz dete aOKUe re,S. nieꝛ LContra.ſic videt G M rantia. cũ ⁊ mandatũ nouerit.⁊ peccatũ eſſe ſecus age ꝙ bomo non pecraſ⸗ “H enan gnordtcertet. ELeeiniſi opabols ſinſ. ¶ QAuerit᷑ vnde ꝓceſſerit pꝛimi pctĩ malicia cũ natu⸗ ſet. ⁊ boe videt᷑ falſij ra hominis eſſet incoxrupa. hbh quia homo babebat olet etiã q̃ri cũ ſine vicio eſſet natura hominis.vn⸗ li.arbi. vertibile er 80 de cõſẽſus mali ꝓceſſerit: Ad quod reſpõderi poteſt. circũſcripta oi tẽpta- LLecdien PeE äs toe dyaboli. in malũ quia ex libero arbitrio ꝓpꝛĩe volũtatis fuit. In ipſo poterat cõſentire. ac em̃.⁊ in alio cauſa extitit vt fieret deterioꝛ. In alio.qiꝛ per hoc peccare. Itez in dyabolo qui ſuaſit. In ipᷣo.quia volũtate liberi ar / Aug. ꝓbat ꝙ alio au⸗ bitrij conſeẽſit.⁊ cũ liberũ arbitriũ ſit bonum.ex re vti⸗ toꝛe nullus poteſt fie ; bona malus ille conſẽſus ꝓuenit. ⁊ ita ex bono ma⸗ ni derenoꝛ in pᷣncipio lũ manauit.De hoc aũt in ſequẽti plenius tractabimꝰ d GKmge enne (C(Cũ oꝛigo mali ⁊ in qua re coaleſcat inueſtigabi. permori. Moinosenmg Wr uin an volũtas pceſſerit illð peccatůũü. i non poteſt. par equa- Bi vero queit᷑ vtrũ voluntas illud peccatũ pᷣceſſerit. li non pꝛeualet. ſupe/ D Dicimus quia peccatũ illud ⁊ in volũtate ⁊ in actu cõ rioꝛnon vult. qꝛ nihil ſiſtit:? volũtas actũ pꝛeceſſit.ſed ip̃am volũtateʒ alia upenis bono ni⸗ hominis volũtas mala nõ pꝛeceſſit. atq; ex dyaboli ꝑ viebonni gannn. ſuuaſione ⁊ hominis arbitrio illa voluntas mala pꝛo⸗ rare. Be dom ꝙ abſ⸗ Dit. qua iuſticiam deſeruit ⁊ iniquitatem inchoauit. et qʒdubio nul la tẽpta- ipᷣa volũtas iniquitas fuit. H tione pellente bomo Airſtt U HMcB . peccare poterat.ſicut d almn patet in lucifero qui peccauit ſiue impulſu alieno. qui etiam excellentioꝛ erat homine pꝛimo.magiſteꝛ autem loquitur ſupponendo modũ peccandi m ꝙ bomo lapſus eſt. videlicet ad ſuggeſtiõem dyaboli. ⁊ ideo dicit ꝙ in ipᷣo hbomine ⁊ in dyabolo erat ꝙ homo fieret deterioꝛ. ſed ⁊ aliter ⁊ aliter. quia dyabolus ſoluʒ erat euz inducens.⁊ quaſi adminiculas.ſed homo fuit cauſa efficiens ⁊ conſũmãs. Et quia omne peccatũ quod faci⸗ mus qͥdammodo habet oꝛtũ a peccato pꝛimo/ ir⸗ coꝛruptõem que inoleuit petr᷑ oꝛiginalis trãſfuſiõeʒ. hinc eſt ꝙ non ſolum pꝛimus parens deterioꝛatus dicit᷑ fuiſſe a dyabolo.immo etiã omne peccatũ dicitur eſſe ab ipo. Inde Hiero.ſuper hicremiã in oꝛiginali dic. Quicquid peccam us.quicquid nocte ⁊ die maloꝛum opeꝝ perpetramus.imperium eſt demonũ.quia vel omne peccatũ ꝓcedit ex ſuggeſtione demonũ immediata. vł ex illa ſuggeſtione demonuʒ pꝛimaria. Et ſic patet illud quod magiſter dicit in litera. Nec obſtat illud Aug.qui 1e. intelligic de pꝛincipali agente. volens oſtendere ꝙ coꝛruptionis pꝛimaric nullus potuit eſſe pncipalis actoꝛ. ſittügnti nec ipe homo. dni Hꝛulig 8 actoꝛ ctel S intelligentiam buius partis circa duo in.· ¶Impoſſibile erat hoieʒ deoꝛdiari ĩ potẽtia ſupioꝛi ni Gatn unn cidit bic queſtio. Pꝛimo igitur quer itur de ſi pꝰ ð oꝛdiaret᷑ ĩ iferioꝛi. ñ poterat pꝛidioꝛdiate co/ er on ulpa pꝛimorum parẽtum in ſe qᷓtum ad in / uerti ad bonũ interiꝰ vł exteriꝰqᷓ; ↄuertẽt᷑ ad bonũ i- oꝛlinatoem affectus. Sccudo vero queritur in om fenis ſed ↄuerti ioꝛdinatc ad bonũ inferius hᷣ eſt ſuꝑ nungt⸗ prajratione ad ignoꝛatiam intellectus.Et circa pᷣmuʒ bia. ᷓ pꝛimũ peccatũ mulieris non potuit eſſe niſi ſu dentubn queruntur tria. Pꝛimo queritur quo genere peccati perbia.Item mulier voluit mãducare pomũ.hoc tnugil, mulier peccauerit. Scdo vtrũ quod mulier appetiit non fuit, bte famẽ vel appetitũ delectãdi in cibo. tpnine vir cõcupierit. Lercio vero queritur quis boꝝ gꝛaui cũ nulla eſſet in guſtu eius deoꝛdinatio.igit᷑ hoc fuit aſeng uuus peceauerit. .— Aquia aliquid ſpẽale ꝑ illius cibi cõmeſtionẽ intende S“õ l aueſtio. j. gagag bat. boc aũt non erat niſi eſſe ſicut deus quod dyabo unmutis irca quꝗ ſic ꝓceditur. ⁊ oſtẽditur q; mulier pecca/ lus ꝓmiſerat. τ. ¶ Sed cõtra.videt᷑ ꝙ pꝛimũ pec uerit peccato ſuꝑbie.Ecci.x. Initiũ ois peccati ſuꝑ/ catũ mulienis fuerit inobediẽtia. Dꝛimo quia bocĩ. ſenpne bia. Et iterũ Ecci.xxv. A muliere initiũ eccati. ergo nuit textꝰ Geñ.iij. Quis indicauit tibi ꝙ nudoeſſes. mniel mulier peccauit peccato ſupbie. tẽ Aug. in li. de niſi quia de ligno quo pᷣccperaʒ tibi vt non cõmege/ Nbn virgi. Oyabolus in celo voluit eſſe ſicut deus.cadẽs res. comediſti. Scdᷣo quia hoc confirmat Apls o. Hoßn⸗ 9 aũt ꝑſuaſit homini ſimilitudinẽ ſue voluntatis. ergo v. Sicut ꝑ vnius inobediẽtiam peccatoꝛes cõſtituti ſorlpen ſi perſuaſit mulieri.⁊ mulier rdenel conſeſit. pecſuüt multi ⁊c. Et iterũ.ꝑ vniꝰinobediẽtiã moꝛs intra⸗ Oene cuit igt peccato ſuperbic. Itẽ hoc videtur fone uit i mom. Poſtremo Sorcryieiſus veglart Aug. ve vera relig. vbi ait. Adam qpter trãſ⸗ gꝛefrionẽ ino⸗ ——— — moderatus appetitus cibi reficiẽtis ſuauiter. Conſi ? e1 Etho bedientie de paradiſo eiectus eſt. Si &̊ pꝛimũ pecca derans igitur dyabolus hãc eſſe viã ad bier Tang eſ tum bois fuit inobediẽtia. non ergo videt᷑ ꝙ fuerit mulierem in culpã.pꝛimo ꝓmiſit dignitatis exceilẽ. knlhin ſuperbia. ¶ Itẽ ꝙ peccatũ pꝛimũ ſuerit gula videf̃. tiam. Eritis ſicut dij. Scdᷣo ſbiũgitur cognitõis abũ nſolaiii pꝛimo ꝑ boc quod innuit Geñ.iij. Aidit igit᷑ mulier dẽãtia.ſcientes bonũ ⁊ malum. Poſtremo pꝛetendit muſt ignuz ꝙ eſſet ad veſcẽdum ſuaue.Scdo boc confir ſuauitatis exꝑientiam.cũ oſtendit lignũ pulchꝛũ vi⸗ ſ mat cuageliuz. quia xp̃s pꝛimo fuit tẽptatꝰ a vpabo ſu ⁊ ad veſcẽdũ ſuaue.OQm igit mlier dyabolice ſug⸗ hiiiif uun lo ð gula. ſic legit. iiij. Math. dic vt lapides iſti ⁊c. , geſtioni conſenſit.ideo pꝛimo in appetẽdo eſſe ſicut nn eo oꝛdine tẽptatõis tẽptauit boiem quo tẽptauit cri deus.fuit ſuperbia. Deinde in appetendo ſcire bo/ infuti ſtũ. ſicut ſancti dieiͦt. oſtremo b erpꝛem⸗ decla nuz ⁊ malum quod non oꝑtebat.⁊ ſcire plus qᷓ; op⸗ ifiiil rat Ambꝛo.in illo hymno. Quando pomi noxialis tebat.fuit auaricia. Poſtremo in exꝑiendo ſuauita⸗ flunt ⸗ moꝛte ĩ moꝛ. coꝛ. ſi igit᷑ů peccatũ pꝛimũ fuit gula.ᷣ nõ tem ligni vetiti.fuit gula.⁊ in hoc fuit trãſgꝛefſionis eruſi fuit ſuꝑbia. cũ ſint diuerſa peccatoꝝ genera.⁊ vnu,ʒ rea.⁊ culpa inobediẽtie inuoluta. Et ſic patet ꝙ pec it⸗ N et iqẽ ſimul ⁊ ſemel in viuerſis generibus eſſe ñ poſ · catum mulieris inchoatũ fuit in ſuꝑbia. pgꝛeſſũ ba g ſchnikn ſit.¶ Itẽ videtur ꝙ pꝛimũ peccatuʒ mulieris fuerit buit in auaricia.cõſũmatiõem habuit in gula. Patz ſnrſcpanr⸗ gauaricia.pꝛimo ꝑ textũ Gcn.iij.Eritis ſicut dij ſeiien ctiam ꝙ inoꝛdinata fuit qtum ad triplicem poten/ itdemuie tes bo. ⁊ ma.hoc ꝓmiſit dyabolus.⁊ boc pꝛimo ceci tiam. ſcilicet q;tum ad iraſcibilem dũ appetijt alta: nii Sſten dit in mulieris appetitũ.⁊ appetere multitudinẽ ſciq;tũ ad rõnalẽ dum appetijt ſcire occulta.qtũ ad cõ kfitſehanet entie plus qᷓᷓ debet boc eſt auaricie.ſicut dicit Gꝛeg. cupiſcibilem dum voluit deguſtare ſuauia. AUnde ex tneſun Deinde boc confirmat Apls.j.Tbimo.vlti.Radix illo peccato pullulauerũt radices oĩm peccatoꝛum. Etnrſaborlan oim maloꝛũ eſt cupiditas.ſed peccatũ mulieris oim (E bijs igit patet reſpõſio ad queſita. Rõnes em̃ ſi0ue alioꝛũ peccatoꝝ radix fuit. Poſtremo bocipᷣm expᷣi oſtẽdentes ꝙ pꝛimũ peccatũ fuit ſuꝑbia verũ cõclu⸗ nnhheſnhl ſe declarat glo.ſuꝑ illud ᷣ. Que nõ rapui ⁊c.vbi di · dunt. quia ab illo fuit inchoatio. Rones ſimilit oſtẽ nnlierdieſite⸗ cit ꝙ Eua voluit rapere diuinitatẽ. ſi &̊ rapia eſt pee dentes ꝙ fuerit inobedientia. gula. ⁊ auaricia. veruz caneiſſctaun catũ auaricie.pꝛimũ peccatũ Euc fuit in genere auas ↄcludũt. licet nõ fuerit ibi auaricia ꝗpꝛie dicta ſʒ ꝙ lſyekienrpn licie. ñ in Sen ſuꝑbie. Itẽ videt᷑ ꝙ pꝛimũ pecca/ dicitur eſſe appetitus pecunie. fuit tamẽ auaricia ſʒ anrilplusi tũ fuerit infidelitas. Pꝛimo quia boc inſinuat textꝰ ꝙ eſt appetitus ſufficiẽtie. ⁊ in ipa fuit peccati pꝛo/ ſefinelpusrt Geñ.iij. vbi dixit mulier Me foꝛte moꝛiamur.dubi geꝛeſſus.ſed in peccato gule ⁊ inobediẽtie fuit conſũ⸗ Ahefnniſeum tauit igitur de verbo vei.ſi ergo dubitare ð eo q de matio in actu videlicet cõmedendi. Gula enim erat ſnpiimie bemus credere boc eſt infidelitatis. pecatũ infideli inqtũ in illo cibo inoꝛdinate delectari volebat. in⸗ iGrpentort tatis pꝛimo cõmiſit. Sco boc cõfirmat euãgelium obecientia cũ in actu ipᷣius cõmeſtionis cõtra diui/ plporduinn luce.j. Beata ꝗᷓ credidiſti. victũ eſt virgini Marie. nũ imperiũ faciebat. Et hoc expꝛeſſe dicit Gꝛego. in isgoiimite ſi ergo ſalꝰ reſpõdet ꝑ oppoſitũ õ quadam omel.vbi oſtẽditur ꝙ tribus peccatoꝛũ ge i. Poncbliſug incepit a fide Maric.videt᷑ qꝙ illa inceperit ab infi· neribus tẽptauit dyabolus xpʒ. ſicut pꝛius tẽptaue Ueck oorwir delitate eue. Poſtremo boc expꝛeſſiꝰ declarat mgr. rat mulierem. ⁊ in illis tribus a tpo deiectus eſt. ſic Coſlinideſan habitũ ẽ i diſtinctiõe pᷣcedẽti in ꝓgꝛeſſu tẽptatõis. ꝓ illa tria mulierem deiecerat. Mec eſt incõueniens üpnebonowen vbi dic ꝙ mulier cuʒ dubitauit.ab afſrmate receſſit plura genera peccatoꝝ ſᷣm ꝓgꝛeſſuʒ concurrere ad nlingiGiude ct negãti appꝛopinquauit.ſed hoc non fuit ſine cu / Enum flagitium ppetrãdum. Facilimũ enim eſt de ſcoemmſplu pra infidelitatis. igitur infidelitas fuit pꝛimũ mulie· peccato in peccatum ruere. ſicut contingit de motu olvoitnperdui ris peccatuʒ. non & pꝛimo peccauit peccato ſupbice. vnius virtutis ad motuʒ alterius aſcendere. 2 9 lceapeeſedit de Si foꝛte tu dicas ꝙ pluribus generibus peccato. illud igitur ſolum reſtat reſpondere quod obiectum nornaſiniri rũ ſimul ⁊ ſemel peccauerit. hoc nõ videtur poſſibi/ eſt de infidelitate.non cm̃ concedẽdqum eſt muliere⸗ günliubock le. cum ſimui a ſemel non poſſit ſe pluribus ↄuerſio peccato infidelitatis peccaſſe. niſi infidelitas accipi ftngsouibteni nibus T auerſionibus vcoꝛdinare. dcquid de bocatur valde largc. uod bheſtur g mulic vi 10 ſulmm ſit. planũ eſt ꝙ pꝛimũ peccatũ vni ſoli conuenire pᷣt. xit foꝛtc. dic poteſ ꝙ foꝛte eſt ibi nota euẽtus.nõ du ſeginnbon ,f GScũ ꝑ ſuꝑhabũdãtiã dici babeat. ¶ Edð ꝙ ſicut in / bitatiõis. Sed quia magiſter dicit expꝛeſſe ꝙ; nota ẽ icſeſarpwne nuit textus. ⁊ expꝛeſſe dicit Apls pꝛincipale pecca/ dubitatiõis. idleo poteſt aliter dici. ꝙ reuera mulier Mipninstiligh tum bominis ꝑ quod lapſus eſt fuit inobediẽtia. ⁊ non dubitauit verum eſſe quod dominus dixerat. nſeoemnign uod deriuatur moꝛs in oẽs poſteros Añ ⁊ ad boc hoc dubitauit qualiter dominus intelligebat. vtrus 6an tmiin dyabolus ipᷣm inducere intendebat.quod patet per ſcilicet intelligeret de moꝛte corpoꝛali.vel ſpũali.vel Ner Porc vncipium ſue interrogatois. cur pᷣcepit vobis deus alio quocunq; modo. æ illa dubitatio nec fuit pena. Ultn ginfin ⁊c. Sed qm nemo oꝑatur ad malũ aſpiciẽs.nec ap/ vec fuit culpa.ſed quedam neſcientia q̃ dyabolo tᷣ/ Urchtſegſigin petit malũ niſi ſub ſpecie boni.ideo clare depꝛeben/ peanei pꝛcbuit viam. Mec cogit illð quod obijcit de ignineun dens dyabolus ꝙ non poſſet mulierem in peccatuʒ de beate Marie. nam ⁊ ſi fides in conceptiõe filij twiigi pꝛecipitare. niſi pponeret aliquod appetibileilla in dei non modicũ tenuent locum. bũit tamẽ hũilita⸗ Pnitfnati teptado ꝓpoſuit fallaciter ad ꝗᷓ omms hõ ſm veni cis vſum pꝛcambulũ mcione cuius dicit vingo veo nucfehnit tatem eche naturaliter. Maturaliter em̃ omnis bo / placuiſſc. ſicut ipa dic geſhcri⸗ deus bu. an. ſ. Nec. chrc in mo beatitudinẽ appetit qᷓ eſt bonũ copioſũ ⁊ gloꝛio opoꝛtet etiam oĩno per cũdem oꝛdinem reſpondere tun ſum ⁊ delicioſũ. ideo ois bõ naturalit᷑ appetit cxce reꝑatõem deſtructioni.immo frequẽter eſt econtra noe epule lẽtiam. ⁊ ſufficiẽtiam.⁊ leticiã.⁊ in oꝛdinato appeti · nio.ſicut via reſolutõis ⁊ cõpoſitõis oppoſitis mo/ eanlinnnieg tu conſiſtit iuſticia. in inoꝛdinato vᷣo conſiſtit cupa. dis habent terminari ⁊ inchoari.ſic ⁊ in ꝓpoſito po duſetintde Mam ſuperbia non eſt aliud q; immoderatus appe teſt intelligi. — aeſin titus excellentic. Auaricia non eſt aliud ꝙᷓ; immole? QAadραͤf. b nnki uen ratus appetitus ſufficiẽtie. Gula non eſt aliud q; im ¶ Atrũ qð mulier appetijt. vir etiã ↄcupierit. Et ũ b nent nnmigi itduggeſitt Wutnglahe Angionget dlkääni mſnincit sdinggann Achein oss tinduriit d Kraſtlit alanunau unc gitdinf⸗ e futtminnu iniöaſitſtun inobecittiiti⸗ dlendi inanet edelem thrit cömwckenninti taneſenutig ngnbusfum⸗ oz ſarpeſi Nsa ommtl u Hackamen weinnmn n Fuiniantn ſaranruge isat õ nutinncktue niiileruuß⸗ tmuunytuin/ Stonainbd uthſgmmd Nagnucann 6wwrinnsdat entdlgti „7 Peronentſo⸗ 11 cere. videt᷑.j. Lbimo.ij. Air non eſt ſeductus ſʒ mulier. ſed ſi adã voluiſſet eſſe ſicut deus quẽadmodũ mu/⸗ lier. vtiq; circnuentus fuiſſet. ſi g circũuentus vł ſe⸗ ductus non fuit. id quod mulier appetijt non cõcu⸗ piuit. tem Aug. ſup geñ.ad litera. Mõ arbitroꝛ virũ ſi ia ſpũali mẽte pᷣditꝰ erat credẽ q̃d dyabolꝰ p mittebat. ſi g adam gꝛam habuit. patet ⁊c. ¶ Itẽ ſi adã appetijt eſſe ſicut deus.cũ adhuc multo mino/ rẽ bret ſimilitudinẽ q; lucifer. vidᷣt ꝙ Ruiꝰ peccauit Adam ꝙ lucifer. ſi peccatũ luciferi fuit irremiſſibi le.⁊ peccatũ homis fuiſſʒ irremiſſibille.qð ſupꝛa im pꝛobatũ eſt. Sii Adã appetijt eſſe ſicut deus. aut ̊ ſuggerete muliere.aut ſuggerẽte ſerpẽte. Non ſuggerẽte ſerpente.quia ipe Ada non cõqueritur de ſerpẽte.ſed de muliere.Geñ.iij. Mulier quã dediſti mibi ⁊c. Si ſuggerẽte muliere. ſicut mulier dece/ pta fuit a ſerpente.ita vira muliere.ſicut igit᷑mulier dixit. ſerpens ſeduxit me.ita vir dixiſſet. mulier dece pit me. ſed hoc non dixit. ſed dixit. mulier dedit mi/ bi ⁊c. Oꝛ ſi tu dicas ꝙ ita fuit.q;uis ſcriptuꝛa nõ ex/ pꝛimat.Hoc ſimpliciter apparet impꝛobabile.nam ſi mulier dixiſſet comede.quia eris ſicut deus.cũ ip/ ſa comediſſet.⁊ abſq; dubio non eſſet ſicut deug.nl- la roõne videtur ꝓbabile ꝙ vir ei credidiſſet. ¶¶ Sed contra.ſuꝑ illud t. Supꝑbi iniqui.⁊c. Si homo ſug geſtione ſerpẽtis vt deus eſſe noluiſſet. non letalis culpe tranſiſſet ad nos bereditas Si tu dicas h̊ eſſe dictum q;tũ ad mulierẽ. obijcitur de viro ꝑ illud qd dicit Gꝛego.in moꝛal.Et babetur in gloſa Job.xij. per ſe ꝑcipere diuinitatẽ adam credidit.⁊ immoꝛta/ litatis gloꝛiã amiſit.ꝗ̊ adã idem quod mulier appe/ tijt. ¶ Item phil.ij. ſuꝑ illud. Mon rapinã arbitra/ tus eſt. glo. Mon vſuꝛpauit quod ſuũ non erat.ſcili cet equalitatẽ dei ſicut dyabolus fecit.⁊ pꝛimus hõ. 5§ pꝛimus homo voluit eſſe ſicut deus. ⁊ hoc voluit mulier. & ⁊c. Si tu dicas ꝙ pꝛimus hõ ſtat ibi ꝓ mu liere. Cõtra.ſuꝑ illud . Que non ra. ⁊c. Adã ⁊ eua/ voluerũt rapere diuinitatẽ ⁊ amiſerunt felicitatem. e expꝛeſſe dici᷑ de vtroq;.¶ Itẽ hoc videt᷑ rõne. maten aſſimilatõem ba. t vir ad deñ qᷓ; muli/ er. ſi ſimilitudo eſt mater felicitatis.videt᷑ ꝙ mul⸗ tomagis credibile fuit virũ appctere eſſe ſicut deus q́; mulierem. ¶ Iteʒ multo ſapiẽtioꝛ erat lucifer qᷓ eſſet pꝛimus homo. & ſi cũ tota ſua ſapicntia lucifer voluit eſſe ſicut deꝰ.nec ſapiẽtia impediuit ſuꝑbiaʒ. multo minus videt᷑ ꝙ boc ſapiẽtia impediret buma na. ſi boc mulier appetijt. nõ ẽ impꝛobabile ꝙ vir cõcupierit· maxie cñ gloſe ⁊ auctes videatur hoc di dð ꝙ iſta eſt queſtio facti circa qua no pt multũ efficaciter rõtinari.⁊ ſcriptura non determi/ nat expꝛeſſe.⁊ ſãcti ſuꝑ hoc loquũtur varie.ideo ſũt bic opinioncs diuerſe.Quidã em̃ ꝓpter auẽtes indu ctas dicũt ꝙ Adã idem ipᷣm qð mulier appctijt cõ/ cupiuit.ſed non credidit ſicut mulier. ⁊ ꝓpter hoc fa ctus eſt ſuꝑbus.ſed tamẽ non dicit᷑ fuiſſe ſeductus. Appetere em̃ poteſt aliqͥs aliquid ⁊ tamẽ nõ crede- re ad hoc ꝑuenire. multa quidẽ cupimus ad q̃ ñ ſpe ramus os ꝑuẽturos.quia nõ quid poſſit ſed q̃ͥd ve lit attendit ambitõis flagitiũ. Et iſtam poſitõem ſu ſtinendo reſpõdent ad rones ad vtrãq; ꝑtem. Sed quia verbis beati Aug.bec opinio nõ conſonat.im/ mo expꝛeſſe videtur ſetire cõtrariũ.ſicut pʒ ex auẽti⸗ bus eius adductis ĩ litera.nec videt᷑ eſſe credible q vir appeteret aliquid ad qð crederet ſe non poſſeꝑ/ XII Ser cũ ante illud pcccatũ valde oꝛdinatus eſſet. eo eſt alia poſitio ꝙ vir in appetibili ⁊ pᷣncipali otiuo non fuit cõfoꝛmis mulieri trãſgꝛediẽto. licʒ eẽt ei cõfoꝛmis in trãſgꝛeſſione mãdati diuini. vter q; em̃ inobediens fuit.ſed aliter vir qᷓ; mulier ad in/ obedientie culpã ꝑlapſus eſt. Mõ em̃ vir pomũ co⸗ medit ꝓpter appetitũ exceilentie in ſui aſſimilatõne ad deum.nec ꝓpter appetitũ ſufficiẽtie in multoꝛuzʒ cognitoe.nec ꝓpter appetitũ ſuauitatis in cibi degu⸗ ſtatione. ſicut fecit mulier. fuit tamen in viro quedã ſuꝑbia.quedã auaritia.⁊ quedam laſciuia ꝑ quas ꝑ ductus ẽ ad inobediẽtiam. Quodã em̃ modo ſuꝑbi uit dũ ſe nimis magni pꝛecij eſe apð deũ eſtimauit. ⁊ tanti vt ꝓpter comeſtionẽ illius cibi non incurre⸗ ret gꝛauitatem alicuius ſupplicij.ſed defacili conſe-⸗ queret᷑ veniã de offenſa. Fuit etiam quedam auari cia dũ curioſe ſcire voluit quid ſibi eueniret. dũ cibũ vetitum deguſtaret. Fuit etiã quedam laſciuia non carnalis delectatõis.ſed cuiuſdam amicabilis affe⸗ ctionis.q̃ frequẽter fit vt offẽdatur deus.ne countri⸗ ſtetur ꝓximus. hoc aũt fecit adam dũ comedere vo luit ne ſuas delicias contriſtaret.hoc eſt ne mulierẽ offenderet. AUnde ⁊ dominꝰ ipᷣm arguit ꝙ obediuit voci mulieris.⁊ ꝑ hoc ꝑductus eſt ad inobediẽtiã ⁊ tranſgꝛeſſionem madati dei.⁊ bec tria trabuntur ex verbis Aug.ſuꝑ Geñ.ad literã.q̃ adducit magiſter in litera. Pꝛimo em̃ dicit ꝙ non eſt putãdum ꝙ ho mo deijceretur niſi pꝛeceſſiſſeet in eo quedam elatio cõpꝛimenda.Et iterum dicit.voluit Adam lignũ ve titum exꝑiri cũ non videret mulierem moꝛtuã eſca illa ꝑcepta. Et iterum.noluit eam contriſtare. quaʒ credcbat ſine ſuo ſolatio ↄtabeſcẽ ⁊ a ſe alienatã in⸗ terire. Concedẽdum eſt igitur ꝙ adam non a petijt eſſe ſicut deus quẽadmodum mulier.ſicut oſtedunt rationes ad hoc adqucte. Si autẽ dicatur alicubi 12 appetijſſe ſe eſſe ſicut deũ. boc eſt dictum triplici rõ, ne. Aut quia diuinũ contempſit imꝑium.⁊ volũtatẽ ſuam diuine pꝛetulit iuſſioni.2 ſelſibi tanqᷓ; deo ſbie cit.⁊ ex hoc deo equiꝑari velle. Aut dictum eſt quia mulier de illo ſumpta appetijt ſicut deus eſſe.⸗ per ſynodochẽ quod eſt partꝭ attribuitur toti. Unde ſã/ cti. ꝙ appetijt alter. frequẽter loquũtur ſynodochi/ ce.⁊ attribuũtur vtriq;. Aut poteſt hoc tertio modo dictum intelligi.quia ipᷣe cum eſfet mulieri pꝛepoſi⸗ tus ipam non ↄpeſciuit.vnde ſibi imputatur culpa mulieris. Mulier autẽ intelligenda Eappetiſſe ſe eẽ ſicut deus.non per omnimodã equalitatem.ſed per quãdam ſbᷣlimatõem in dignitate ſupꝛa bumanum modũ.quod cũ vir nõ cõpẽſcuit.immo potius eius voluntati paruit.ſibi peccatuʒ mulieris imputatur. et voluiſſe eſſe ſicut deus refert. Et ſic patet reſpon ſio ad auctes que pꝛius inducte ſi unt. ⁊ per hac viaʒ determinari poſſunt ſiꝗ alie circa iſtam materiã cõ/ ſimiles inueniãtur. Ad illud ergo quod obijcitur i ʒ ꝙ maioꝛem aſſimilatõem habebat vir q; mulier.dᷣ ꝙ ⁊ ſi maioꝛeʒ haberet aſſimilatõem. habebat tamẽ pꝛecellentiam virtutis ⁊ cognitõis reſpectu mulien? qᷓ ouo non patiebantur hoiem ita trabi a modica ſi militudine ſicut mulierem. Ad illud quod obijci/i4 2 tur ꝙ angelus erat ſapiẽtioꝛ bomine. dom ꝙ; veꝛuʒ eſt de cognitõe innata. non tamen verũ eſt de cogni tione gꝛatuita. credit᷑ em a doctoꝛibus ꝙ pꝛimus bo mo ante lapſum habuerit gꝛatiã. ſicut melius oſten det᷑ infra. ð lucifero vo credit᷑ ꝙ gꝛatiã Keathfacetez 6 non babuit. ſicut determinatũ fuit ſupra⸗ Queſti o. iiij. Ouis corũ gꝛauius peccauerit. Atrũ vir aut muli/ er. Et ꝙ vir gꝛauius peccauerit videt. Gꝛauiꝰ ẽ pec- catum vbi maioꝛ eſt ingꝛatitudo.ſed vbi maioꝛa ſũt dona ibi maioꝛ eſt ingꝛatitudo in peccãdo.ſcd adaʒ pꝛecellebat mulierem in naturalibus datis ⁊ gꝛatui tis. ergo cuz peccauit. magis ingꝛatus fuit. igitur ⁊c. tem maius eſt peccatũ quato peccans cſt in al/ tioꝛi gꝛadu conſtitutus.gꝛauius em̃ peccat pꝛelatus qᷓ; ſᷣditus codem genere peccati. ſed vir crat caput mulieris ⁊ ei pꝛepoſitus.ergo videt᷑ ꝙ peccaucrit g⸗ uius. ¶Htem taãto gꝛauioꝛ eſt culpa quanto ibi ma/ ioꝛ eſt cotemptus.ſed maioꝛ eſt contẽptus in tranſ⸗ geſſone mandati immecdiate ſuſcepti a domino q mediante alio.ſi ergo mãdatuzʒ ꝑ virum peruenerat ad mulierem.videtur ꝙ magis contempſerit vir q; mulier. ergo ⁊c. ¶ Itẽ tanto gꝛauioꝛ eſt culpa quan to maioꝛ eſt ibi leſio ⁊ coꝛruptio.quia peccatum de ſe coꝛruptio eſt. ſed peccatum Ade masgis fuit coꝛru ptiuũ qᷓ; peccatum Euc.quia ex peccato Ade fuit to tius poſteritatis coꝛruptõ.ſᷣm ꝙ dicitur Ro. v. Per vnius inobediẽtiam peccatoꝛes conſtituti ſunt mul ti. c. ¶ Ged cõtra. Aug.ſuꝑ Geñ.⁊ magiſter refert in litera. Deccauerunt impari ſexu. ſed pari faſtu. ſʒ vbi eſt par faſtus ibi eſt par traſe⸗ gefſio. ergo non vi⸗ detur ꝙ magis peccauerit vir qᷓ; erd Zeen ſi⸗ cut in bonis quod ſimilius eſt melioꝛi. eſt melius. ita qð ſimilius ẽ peioꝛi ẽ peius per ſe loquẽdo.ſ pec catum Eue ſimilius fuit peccato luciferi q; peccatũ Agde ꝓpter maioꝛem clatõem ſuꝑerbie.ergo maius fuit peccatum Eue qꝙᷓ Ade. ¶ Itẽ tanto gꝛauioꝛ eſt culpa quãto maioꝛi digna eſt pena.ſed mulier mag fuit punita qᷓ; vir ſicut patet Heñ.iij.⁊ a deo qui iu/ ſte punit. ̊ amplius peccauit mulier q; vir. Ites gauius peccat qui pcccat in ſe ⁊ in alterum qᷓ qᷣ pec cat in ſe tm̃.ſed mulier peccauit in ſe ⁊ in virum duʒ pertraxit eum ad peccatũ. Air aũt peccauit in ſe tm̃ peccato actuali loquendo. gꝛauius peccauit mu lier ꝙᷓ vir. ¶ M dom q ſicut pꝛedictum fuit ſupꝛa. 5peccatum poteſt dici gꝛauius alterum altero tnbus modis. videlicet ingꝛatitudine. libidine.⁊ ex conſe/ quenti cotruptiõe. Si igit᷑ loquamur de maioꝛi gꝛa uitate q;tuʒ ad igꝛatitudinẽ.gꝛauius peccauit vir q; mulier. ꝓ eo ꝙ abundãtioꝛa dona ſuſcepit. ⁊ ido cũ benefitioꝛũ oblitus benefactoꝛem ſuũ contempſit ⁊ offendit. magis ingꝛatus fuit. ⁊ in ſui ingꝛatitudine maioꝛi. culpabilioꝛ extitit.Si aũt loquamur de ma/ ioꝛitate q;tum ad libidineʒ.ſic ampliꝰ peccauit mu/ lier ẽᷓ vir. ꝓ eo ꝙ magis impꝛoba voluntate pecca/ uit dum cocupiuit deo aſſimilari. ⁊ ardentius appe . lus ci ſuggeſſit. ⁊ ideo ꝓpter volũtatem magis im/ 7 pꝛobam mulier peccaui ad boc culpabilioꝛ viro fuit. ¶ Si at loquamur de maioꝛitate culpe q;tum ad coꝛruptõem conſequenꝰ tez. diſtingnẽdũ eſt. quia aliquid poteſt dici coꝛrum 6 pere duplicitcr. Aut per modum cauſe.aut per mo- dum occaſionis.Si per modũ cauſc.ſic quia pecca tum viri fuit cauſa tranſfuſionis peccati in poſteros ⁊ ita eoꝛrupit ſe ⁊ alio s.maioꝛ cõſecuta eſt ex pecca/ to viri coꝛruptio. ⁊ q;tum ad hoc culpa viri dicitur „ „ fuiſſe gꝛauioꝛ. Si vero per moduʒ occaſionis. ſic qꝛ peccatuʒ mulieris fuit occaſio peccati viri. ⁊ ita per tijt dum credidit hoc ſe obtinere poſſe quod dyabo⸗ t ex maioꝛi libidinc.⁊ qtum ex ignoꝛantia. credidiſiet d t gauiter offedere,/ tãtas penalitates incurre. cu . 2 7 „ 4 . — — – conſequens oĩm alioꝛuʒ. boc modo mulier poteſt di ci ceteros coꝛrupiſſc.non ſolum poſteros. ſed etiaʒ virum ſuum. AUnde non ſolum peccauit in ſc.ſed eti am in pꝛoximum.Et q;tuʒ ad hoc dici poteſt in mu liere gꝛauius fuiſſe peccatum. Per banc diſtinctõc, reſponderi poteſt ad rationes q̃ ad vtrãq; partem adducuntur ꝓ eo ꝙ ſm diuerſa membꝛa buius di/ ſtinctiõis pꝛocedunt. a ſatis conditionibus ex parte peccati.Si igitur pen/ ſemus conditões ex parte peccantis.gꝛaui ꝰ peccaſ⸗ ſe dicitur vir q; mulier.tũ ꝓpter donoꝛum pexcellẽ⸗ tiam. tum ꝓpter ſtatus pꝛeſidentiam.quia mulieri/ quodãm odo pꝛelatus erat. Si aũt penſatur condi/ tiones ex parte peccati. gꝛauius peccauit mulier q; vir. tum pꝛopter impietatem in deum.tum pꝛopter iniquitatem in ꝓximum. Deum em̃ ſua ambitione inhonoꝛauit.⁊ pꝛoximũ ſuggeſtione ſua deiccit.vᷣm hoc ꝓcedunt rationes ſimiliter ad oppoſitas ꝑtes. Quod aũt dicit Aug.ꝙ pari faſtu peccauerunt.boc intelligitur non qtum ad interioꝛem affectõem.ſed qᷓ;tum ad exterioꝛem mãdati tranſgꝛeſſioneʒ ad qð vterq; eoꝝ cqualiter obligabatur. Vel par faſtus di citur non per omnimoda equalitatem.ſed per quã- dam cõfoꝛmitatem.⁊ ſic ex dictis colligitur ꝙ pecca tum Euc aliquo modo excedebat peccatum Ade. ⁊ aliquo mõ econuerſo.Si aũt aliquis querat quod coꝛum magis excedebat aliud. Ad boc dð eſt ꝙ cuʒ peccatum Eue excedit peccatum Ade in cõditioni/ bus qᷓ reſpiciunt peccatũ eſſentialiter.vtpote in ma/ ioꝛi impꝛobitate libidinis.in hoc ꝙ ⁊ maius ⁊ mag- ambiuit. peccatũ Eue magis excefſit ⁊ gꝛauius fuit ſidtmpliciter loquendo. Et huius ſignũ eſt. quia mag- punita fuit.⁊ ſi ad infernũ deſcẽdiſſet maioꝛem e 4 nã babuiſſet. Mec obſtãt rõnes ad oppoſitũ addu/ cte. quia ſumũtur a cõditõibus peccãtis ꝗᷓ nõ faciũt peccatũ gꝛauius ſimpliciter.ſed quodãmõ.i Snſequẽter querit᷑ peccato pᷣmoꝝ pentũ S in relatõe ad ignoꝛãtiã ex pte intellectꝰ. Et Qccirca h̊ qrũtur tria.¶Pꝛimo q̃rit᷑ vtꝑ petm̃ pᷣmoꝝ parẽtũ fuit ex ignoꝛãtia. Scdo vtꝝ ignoꝛan⸗ tia aliquo mõ ſit cuipa. Tercio querit᷑ vtꝝ ſit culpe excuſatoꝛia. 1. Kio.e. p (üra quã ſic ꝓcedit.⁊ oñdit᷑ ꝙ pctĩ pᷣmoꝝ pentũ fuit ex ignoꝛãtia.ad minus pctĩ tmulieris.Geñ.iij. Serpẽs ſeduxit me ⁊c.ſed vbi eſt ſeductõ ibi eſt ſcie pꝛiuatio. vbi aũt boc eſt ibi ignoꝛãtia.& ⁊c. ¶ Item qui dubitat de aliquo ð quo debet eſſe certus.potiꝰ dicit᷑ illud ignoꝛare qᷓ ſcire. ſed mulier de verbo dñi debuit eẽ certa qð dixerat. roc die com. moꝛ.mo. et de hoc dubitauit cũ dixit.ne foꝛte moꝛiamur. g ex ignoꝛãtia peccaſſe ragie qui credit moꝛtale pctm̃ eſſe veniale.ignoꝛat veritatẽ diuini iuris. ſ adã cre. didit pctm̃ illud eſſe veniale.ſicut dicit Aug.⁊ mr adducit in litera. Arbitratꝰ eſt illð eſſe veniale non moꝛtale n yiger ꝙ tã vir q; mulier peccaue/ rit ex ignoꝛãtiaſ Itẽ om̃e pctm̃ aut cſt ex ignoꝛatia. aut eſt ex infirmitate. aut ex malicia. Sed peccatum pꝛimoꝛũ parẽtum non fuit ex malicia. quia tunc ect peccatũ in ſpm̃ſãctum. Mec cx infirmitate.quia nul lam habebat pꝛonitatem ad peccandum. ergo ſuit tẽ ſi Adã ⁊ Eua credidiſſẽt deuʒ iter poſſet dici ⁊ quaſi in 12 idem redit. ꝙ peccatum poteſt dici gꝛauius altero. aut penſatis conditõibus ex parte peccãtis.aut pẽ ulcͦn ſuitufuſte Prnutio serpg guolitana. cunalhaſ⸗ ltuiporiti nautcimn (rtr herco Miunntuſet mmüpitren ſanluneci ceea heruant vid in becenaaſe iconlediet⸗ reſtigradl fiamntaoay hinnmunn ſr ſhaekvadoplu Pargaeatigtig Uricriniru⸗ ſanſcitcimn fiohünealhef Pinan Gtickbpludn erſgortinant⸗ tͤmmyelgyee Muſtia od̃ ſte neaui egautaen⸗ ghnmiͤcn digp uin pfeaon⸗ rifn cedgur firrni, urnhge Vpümn fungitänte Ppiindi ſecni lEtwane ſehunemnn WE Uffitcringne⸗ = — = — = = ddunſt hon him dtiszi nnpiͤc = N Nkuie A dähtn ſatmenhu u werg nentutntg Dſe datgin Dl Aeſlecſen, Man San ansenni Momz ern unl Baplncnt⸗ dummm mäfumnien Wnindan rncghitenn, Gorn Anter gnrsalenen Jüinie i Arnee oriiummten Geuſt: uf an miin Sn on en = Genitzkii, iceönA 4 i. — = = — = S E — =. = = — — — 5 S =☛ ☛ S = S== = == S ☛ nullq haberẽt ad peccatũ pnitatem. nullo mõ vidt᷑ Weulpã cõmiſiſſet.ſi ůͦ culpa cõmiſcrunt. videt q/ B ſgnoꝛauefen ia er ſgnoꝛdtia vacanar iſ Bed 5. ſi peccaucrũt ex ignoꝛãtia. aut illa ignoꝛãtia fuit pe. na. aut culpa. Si culpa. ꝙ culpa fuit in eis añ pꝛimã culpã quod ẽ impoſſibile. cũ inplicẽtur bic duo op ſita. Si pena. pena fuit añ clpa. ¶ Itẽ ſi fuit ibi ig noꝛantia. aut & iuris.aut facti. Non facti.quia bene ſciebãt ſe de ligno vetito comedere nõ debere. Hon iuris.quia bene ſciebãt ſe debere deo obedire.⁊ con tra eius imꝑiñũ n umz facere.nulla g videt᷑ in eis ignoꝛãtia fuiſſe. Itẽ ſi fuit ibi ignoꝛatia. aut ̊ vo luntaria. aut iuolũtaria. Si volũtaria. g videt᷑ ꝙ iã volũtas eoꝝ in appetendo ignoꝛãtiã eſſet inoꝛdina ta. Si iuolũtaria.ergo videt᷑ ꝙ nullo mõ debuit eis imputari culpa.ſi g eſt imputata.nõ videt᷑ ꝙ fuiſſet ex aliqua ignoꝛãtia. ¶ Itẽ ſi fuit ex ignoꝛãtia. aut S innata.aut cõtracta. aut inflicta. aut ꝓcurata. Non eæx ꝓcurata. nec contracta. nec inflicta.g fuit ex igno rantia innata.ſed non decebat deũ facere nãm bũa nam cũ ꝓnitate ⁊ impotẽtia.q̊ pari rõne non debu-⸗ it eam facere cũ cecitate ⁊ ignoꝛãtia.ſi ̈ ex ignoꝛan/ tia peccaucrũt.videt᷑ ꝙ boc poſſit imputari deo. (ehn ſi aliquo mõ dicitur ex ignoꝛãtia peccaſſe mu lier. boc eſt quia a ſerpẽte ſeducta fuit. ſed vir nõ fu- it ſeductus.ſic dicit Aplłs. ex ignoꝛãtia peccatũ eiꝰ non ꝓceſſit.ſi &̊ radix peccati in viro ⁊ muliere non fuit altera ⁊ altera.videt᷑ etiã qꝙ nec mulier peccaue 18 rit ex ignoꝛantia. ¶ Ręꝰ d ꝙ peccatũ eſſe ex ignoꝛã tia poteſt dici dupliciter. videlicet ppꝛie. put diſtin guitur peccatũ ex ignoꝛãtia ↄtra peccatũ ex infirmi tate ⁊ ex induſtria.⁊ hoc mõ ignoꝛantia dicit pꝛiua- tõem ſciẽtie qᷓ non cõpetit bomini ex natura.ſed me rito pꝛime culpe fuit contracta.⁊ hoc mõ peccatum peimoꝝ parẽtum non poteſt dici ex ignoꝛantia. nec cõtinet᷑ ſᷣ illa diuiſione q̃ dicit᷑ ꝙ oẽ peccatũ aut eſt ex ignoꝛãtia. aut ⁊c. illa em̃ diuiſio peccati eſt ʒ ſta⸗ tñ nature lapſe. Coiter aũt dicitur peccatũ eſe ex ig noꝛãtia. quod cõmittit᷑ aliqua neſcientia exñte circa peccãtẽ. rõne cuius nec conſiderat gꝛauitatẽ culpe. nec gꝛauitatem penc.⁊ ſic peccatũ pꝛimoꝛũ parẽtuʒ ex ignoꝛãcia dici poteſt fuiſſe.quia tã in viro qᷓ i mu liere fuit quedã neſciẽtia qᷓ non fuit pena.ſed quedã nalis imꝑfectõ magis reperta in muliere qꝙᷓ in viro. Mulier em̃ ignoꝛauit vtrũ ſerpẽs ſibi verũ vel fim ſuggerẽt. ignoꝛauit etiaʒ ſeueritatẽ dine iuſticie. Air at alten hoꝝ dicittignoꝛaſſe.videlicʒ diuie iuſticie ſe/ ueritatem. in hoc ꝙ eſtimauit de illa trãſgꝛefſione ci to veniã inuenire. inexptus em̃ erat ſeueritatẽ diui ne iuſticie. Aterq; tamen cognoſcere potuit ꝑ ſcien. tiam quã hẽbat ſe male facere. Etſſic large accipien/ do ignoꝛãtiam dici poteſt peccatũ pꝛimoꝝ parẽtum fuiſſe ex ignoꝛãtia. ⁊ magis peccatũ Eue qᷓ; peccatũ Age. Et hoc condludũt rones ad pꝛimã ptem indu- . cte. Pꝛopꝛie vero accipiendo ignoꝛãtiã pz ꝙ dic pe n3. ⁊ hoc ꝓut dicit neſciẽtiam eius rei quãꝗ bõ debe/ ret ſcire bm exigẽtiam. ſic peccatũ pꝛimoꝛũ parẽtum non fuit ex ignoꝛantia. ſicut oſtẽdũt rõnes adducte ad ꝑtem contrariã. ⁊ boc patet diſcurrẽdo ꝑ ſingu/ 19 is⸗ Auod em̃ obijcit᷑ aut eſt pena aut culpa. dici a diuiſio non eſt ſufficiens niſi accipiat᷑ igno rantia ꝓpꝛie. NMam nõ ſolũ hõ pꝛimo inſtitutus ſed pt ꝙi etiã angel?btũs aliqᷓ ignoꝛat.cu mita innoteſcãt pᷣn cpatibus ⁊ ptãtibꝰ ꝑ ecdeſiq. Andc talis ignoꝛãtia rantia iuris qtũ ad pncipale.ſe radice. quia ignoꝛãt radice.ſed q: quodãmodo talis neſciẽtia occaſionẽ pᷣbuit ad peccadu. nec culpa nec pena eſt. quia eſt reſpectu boꝛum que quatũ eſt de pꝛima cõditione natu/ ris aut facti. dom ꝙ non fuit ibi vꝛie loquẽdo igno rantia iuris eỹtũ ac e ſec tu ad aliquid an nexn.vtpote q;tũ ad ſeueritatẽ iudicis. Similiter ñ non debet ſcire qu e 1 illud quod obijcit᷑ ꝙ aut fuit ignoꝛãtra iu/ꝛ0 een fuit ibi ignoꝛantia facti q;tum ad pᷣ ncipale.quia be- ne ſciebat ſe guſtare lignũ vetitũ. fuit tamen in mu/ liere quedã iguoꝛãtia qᷓ;tum ad id qð credebat aff⸗/ qui ꝑ illud.videlicet aſfimilatõem ad deũ.⁊ ita non fuit ignoꝛãtia pꝛie dicta ſ. ed cõiter.¶ Ad illð quod 21 obijcit᷑ ꝙ ignoꝛãtia aut erat volũtaria aut inuolun tana. d ꝙ iſta non eſt diuiſio ꝑ immediata. ſi large accipiat᷑ ignoꝛãtia. aliquis em̃ eſt qui cogitat de eo quod ignoꝛat. ⁊ tunc nec circa illud afficit volunta rie. nec inuolũtarie. ⁊ ſic erat de illa ignoꝛantia Eue. dillud qð obijcitur ꝙ aut erat innata aut con/2 2 tracta ⁊c.dem ꝙ illa ignoꝛãtia dicebat quãdam ſciẽ tie incopletõem ⁊ impfectõem q̃ inerat aiabꝰ pꝛimo rum paretum ex defectu ꝓpꝛie nature.pꝑ hoc ꝙ ani/ me eoꝛu non erãt in omnimoda lucis plenitudine.i tali aũt ſtatu decuit hoiem ſic ficri. qꝛ ſicut infra pa⸗ tebit pꝛius debuit eſſe viatoꝛ qᷓ; ↄpꝛebẽſoꝛ.nec tamẽ ex illa ignoꝛãtia dicit᷑ hõ fuiſſe in tenebꝛis vel in ceci tate.quia ſufficiẽs lumẽ habebat ad incedẽdum per viam iuſtitie.⁊ ideo non eſt ſimile de pnitate. Pꝛo nitas em̃ non ſolũmodo dicit imꝑfectõem.ſed etiaʒ quadam nature curuatõem.ac ꝑ hoc deoꝛdinatõeʒ. ¶ Ad illð quod vltimo obijcit᷑ ꝙ vir non peccauit 25 ex ignoꝛãtia quia non fuit ſeductus.dᷣm ꝙ non ſo⸗ lũmodo mulier ignoꝛaſſe dicit᷑ ppterſi eductõeʒ.ſed etiam quia ignoꝛauit pene ſſequẽtis acerbitatem. 2 licet in Adã non fuit ignoꝛatia ilius ſeductõis.fu it tamen ignoꝛãtia ꝑ inexpientiam diuine vltionis. ⁊ ideo aliqua ignoꝛãtia ſiue neſciẽtia fuit in adã. li⸗ ₰ 2. „ gnoꝛãtia nõ poteſt ibi eſie tãqᷓ; ex vna cet minoꝛ ꝙᷓ in Eua. Mec valet illud quod obijcit᷑ q̊ ueſtio.ij. e ¶ Htrũ ignoꝛãtia in aliquo bomine poſſit eſre culpa. Et ꝙ ſic videt᷑.j. Cofr̃.xiiij.ignoꝛãs ignoꝛabit᷑.ſ̊ nul lus ignoꝛatur a deo niſi ꝓpter culpam.g ⁊c. ſuper illud fõ. Moluit intelligere. ⁊c Olo. Aug. Ig⸗ noꝛãtia in hijs qui intelligere nolũt ẽ peccatũ.¶itẽ nHne videt᷑ cognoſcere credẽda ⁊ opanda eſt actus virtutis ſalicet fidei ⁊ prudẽtic. bec ignoꝛareẽv/ tutibus pᷣuari.ſed pꝛiuatões virtutũ ſũt vicia ⁊ pec- cata. aliqua ignoꝛãtia eſt culpa. Item non face⸗ re ea que homo tenet᷑ facere eſt peccatum. ſimilit᷑ ñ diccere.ſilr ñ amare ea q̃ hõ tenet᷑ amare ẽ peccatuʒ. Gͤſimiliter neſcire qð tenet᷑ ſcire eſt peccatum.ſᷣ mi/ ti ſunt qui ignoꝛãt ea q̃ tenẽtur ſcire. vtpote ca ſine qjuibus ſaluari non poſſũt. & in talibus ignoꝛãtia ẽ culpa. ¶ Item cerroꝛ eſt peccatũ.aut § röõne cius qd ponit.aut rõne eius quod pꝛiuat. Mon rõne eiꝰ q ponit.quia peccatũ pꝛiuatio eſt non poſitio. Si rõe eius qð pꝛiuat. ſed erroꝛ pꝛiuat ſciẽtiam. ⁊ pꝛiuatio ſciẽtie eſt ignoꝛãtia. ignoꝛãtia eſt culpa.· ¶Contra. Aug. in Ench. dicit ꝙ inflicta eſt nobis ignoꝛãtia rei ru agẽdaꝝ. ⁊ cõcupiſciẽtia noxiaꝝ. ſed nullũ pecca- tũ eſt nobis inflictum.g ignoꝛãtia nõ eſt peccatum. tẽ rõne videt᷑. In oi peccato eſt auerſio a bono incõmutabili ⁊ cõuerſio ad cõmutabile.ſ iguoꝛãtia XE3 nulla eſt ad bonũ cõmutabile cõuerſio. ignoꝛãtia non eſt culpa. Aenullñ peccatũ remanet poſt pe nitẽtiã. ſed ignoꝛatia remanet in boie poſt peniten/ tiam ⁊ contritõem. ignoꝛãtia non eſt culpa. Si tu dicas ꝙ remanet actũ tranſit reatu. g tũc videt᷑ q; ignoꝛãtia non eſſet culpa actualis ̊ oꝛiginalis.Sed — non eſt oꝛiginalis. quia manet poſt baptiſmũ. ⁊ ho melius patebit.j. Nec actualis. non ega ſſaie oẽ peccatũ eſt in affectu.cũ oẽ peccatũ ſit volũtariũ. ſed igneꝛãtia eſt in intellectu. ignoꝛãtia non ẽ pec catũ. ¶ Itẽ ſi ignoꝛãtia eſt peccatũ.g ignoꝛare ẽ pec care. ſ de viro ignoꝛãte veꝝ ẽ dicẽ ꝙ i oi ĩiſtãti igno/ rat. i oĩ inſtãti peccat.& tot ſũt i eo pctã qͥt ſũt iſtã/ tia. ꝙ ſi h ẽ flm ⁊ impoſſibilc.reſtat ignoꝛãtiã pctiñũ̃ 24 nõ eſſe. ¶ E ad pᷣdictoꝛũ intelligẽtia eſt notãcũ q; cũ pꝛiuatões cognoſcãtur ꝑ babitus.cognitio igno⸗/ rãtie pẽdet ex cognitõe ſcic.Attẽdẽdũ ãt ꝙ q̃dã ẽ co gnitio aliq̃ꝛũ qᷓ nec ẽ nccia ad vᷣtutem.nec ẽ nccia ad ſalutem. ſic artiũ mechanicaꝝ ⁊ liberaliũ.⁊ talis co gnitio nec cſt virtus. nec de eſſe virtutis.⁊ illa igno/ rãtia ꝗᷓ eſt huius cognitõis pꝛiuatio culpa nõ eſt. ſi / ue ſit ignoꝛãtia negatõis ſiue diſpoſitõis.ſiue etiam ſit volutaria ſiue nõ. Alia eſt cognitio credibiliuʒ et oꝑabiliũ.qꝗᷓ ad ſalutẽ neccſſaria eſt in adulto. ⁊ becẽ cognitio fidei ⁊ ꝓuidẽtie.⁊ ad hãc cognitõem habẽ/ 9 — ius aũt cognitõis pꝛiuatio pᷣt duplicit᷑ in nobis eſſe. Aut manẽte tentõc.tũc eſt ibi culpa.qꝛ cũ quis tene 25 dam tenemur. qꝛ ſine hac nullꝰ pᷣt recte viuere Mu tur ad aliquid ⁊ illud nõ implet. ex hocipᷣo culpat᷑ ⁊ dignus eſt pena. Si aũt ſit in nobis pꝛiuatio nõ ma nẽte tentõc.vtpote cũ nõ pᷣt ſcire.⁊ impotẽtia excu⸗/ ſat ab obligatoe.ſic pꝛiuatio buiꝰ cognitõis culpa ñ eſt. ſicut in furioſis.⁊ õ hoc ignoꝛãtia q̃ dicit pꝛiua tõem cognitiõis ad ſalutẽ neceſſarie.vno mõ petĩ 26 Kſt. alio vero mõ minime. Aiter pt dici ⁊ quaſi in idẽ redit ꝙ pꝛiuatõ cognitõis ad ſalutem neceſſarie dupliciter pᷣt eſſe. Aut ita ꝙ in nobis.ſʒ nõ a nobis. et hoc modo culpa nõ eſt.ſed magis pena.⁊ cũ non ſimus eius pꝛincipiũ. in ip̃a nec meremur. nec deme remur. Aut ita q eſt in nobis ⁊ a nobis.et ſic culſpa eſt. Moc aũt pᷣt eſſe tripliciter. Acl cũ in via veritat exñtes volũtarie ab ea recedimus. ⁊ ĩ erroꝛis fouea nos pᷣcipitamꝰ.⁊ H̊ puatõ pᷣt dici ignoꝛãtia erronca q̃ ẽ ĩ bereticꝭ. Ael cũ ad viã veritatis valẽtes ꝑtinge re.cupimꝰ in tenebꝛis ambulare.⁊ hec pᷣt dici igno/ rantia affectata. Aut qꝛ ex quadã pigꝛicia ⁊ negligẽ tia nõ curamꝰ veritatẽ addiſcere.⁊ hec dicit᷑ ignoꝛã tia craſſa ⁊ ſupina.⁊ quelibet iſtaꝝ eſt culpa.licet pᷣ/ ma maioꝛ qᷓ; ſca.⁊ ſcdᷣa qᷓᷓ tercia.Et ſic cõcedende ſũt rõnes oſtẽdentes ꝙ ignoꝛtia aliquo mõ pt eſſe culpa. ¶ Ad ill qð obijcit̃ in cõtraniũ ꝙ ignoꝛau 2tia eſt nobis inflicta. dᷣm ꝙ; ꝓut nobis inflicta ẽ pe na eſt ⁊ nõ culpa. ꝓut tamẽ volũtas nr̃a aliquo mõ deoꝛdinat᷑ circa illã (ſicut pꝛius dictũ eſt) incipit eẽ culpa. Sicut paſſiones ſãctis martyribꝰ illate pene erãt cõſiderate pᷣm ſe.ↄꝑate tamẽ ad volũtatẽ ſãcto rũ libẽter eas pferẽtes ꝓ amoꝛe xp̃ᷣi erat eis merito/ rie. Atrũ aũt aliquo mõ ſit culpa ꝓut ſcz ↄtracta eſt videbit᷑ infra cũ aget᷑ de oꝛiginali peccato.¶ Ad il/ 28 lud qð obijcit᷑ ꝙ in ignoꝛãtia nõ eſt cõuerſio.dʒ q ven eſt ꝓut eſt pura pꝛiuatio.ꝓut tamẽ ipᷣam cõco/ mõ dicit᷑ eſſe culpa nõ pꝛimo.¶ Ad ulð qd obijcit 29 qꝙ ignoꝛãtia remanet poſt penit. mitat᷑ aliquo mõ noſtra affectio 4 bz veritatẽ.et HB is.dð ꝙ nõ rema/ * net ꝓut habet rõem culpe.ſc rõne volũtatis cõco⸗ tiri mitatis vel quodamõ eã cauſãtis.ſed ſi remanet h̊ nanſie n cſt inq;tũ habet rõnẽ pene ex oꝛiginali cõtracte.ido hininni itũ ad pꝛimũ in quo babet rõem actualis trãſit nõ nuſi c ſolũ actu. ſed etiã reatu. cũ quis penitet. qᷓtuʒ vo ad elnnin ſcðʒ quodãmõ remanet. ⁊ ita videt᷑ ignoꝛãtia rema – gon nere actu. ⁊ in hoc habet quãdã appꝛoximatõeʒ ad ltine ſi peccatũ oꝛiginale. m id tñ ꝙ culpa eſt actuale poe ki ii catũ eſt. Ac ill ad obijcit ignorutia eſt in intel y». i Ain lectu. dm ꝙ illa ignoꝛantia qᷓ opponit᷑ cognitõi vir nnini tutis ad quã tenemur nõ tm̃ reſpicit intellectũ. ſ eti ilu rh am affectũ.ſicut ⁊ virtꝰ ſibi oppoſita. VUñ nõ ti di⸗ peceh cit ſciẽtie carẽtiã. ſed ctiã voluũtatis incuriã ⁊ negli/ Uvſfiües geriamn ad leieis heipieda Ad iis as obnik c in z inſunlten quolibet inſtãti ignoꝛat. dð ꝙ ignoꝛare nõ dicit᷑ eſſe irggrtateen culpa.niſi eatenus qua quis tenet᷑ ſcire qd ignoꝛat. auſnſut⸗ iõ ⁊ ſi ĩ qibet inſtãti ignoꝛet ⁊ in quolibet teneat᷑.qꝛ alßſei tmñ pᷣceptũ affirmatiuũ non obligat ſemꝑ ſᷣ ꝓ loco ⁊ lerſimdet tꝑe.ignoꝛãs ignoꝛãdo nõ peccat.niſi in illo inſtãti ⁊ mmitnſnen⸗ tpe in quo tenet᷑ noſſe vel addiſcere qð ignoꝛat.iõ qᷓ Giciſe Coindn uis ſp dicat᷑ ignoꝛare.non tñ ſꝑ dicit᷑ peccare.· Pttinbar 4 SDueſtio iif. . fft’n ſctenusnai ¶ Atrñ ignoꝛãtia ſit culpe excuſatoꝛia.Et q ſic videt Mofomm. .Tbi.ij.Miſcdiam cõſecutꝰ ſuʒ.qꝛ ignoꝛãs h̊ feci. nni ociſomt ſi ergo ignoꝛãtia fuit rõ quare ꝑuenit ad miſcdiam. hͤngrthunt videt᷑ ꝙ ignoꝛãtia excuſabilẽ fccrit eiꝰ culpã.· Itẽ boocklcahra ſciẽtia aggꝛauat culpã.ſicut dicit᷑.luce.x. Seruus ſci ſahhiperiau ens vo. do.ſ.⁊cc. ꝑ oppoſitũ ignoꝛãtia alleuiat. ̊ ex aenenid cuſat.¶ Itẽ oẽ peccatũ eſt volũtariũ.gᷓ qdð diminu/⸗ nt öettnhißl it de rõnc volũtarij diminuit de rõne peccati.ſed ig gitpanihzeml noꝛãtia diminuit de rõne volũtarij.qꝛ volũtarin eſt ſinifotuin vt dicit ppᷣs cuius pᷣncipiũ eſt in ipo cognoſcẽte ſin mninifutunlen gularia. ac. ¶ Itẽ ſic ad reſiſtẽdũ pctõ requirit᷑ſoꝛ ſitdicickfutiu titudo.ſic etiã requirit᷑ cognitio.ſed defectꝰ foꝛtitu Mitt fmf tidB dinis vtpote infirmitas excuſat culpã. g ſi:milit᷑ vi/ Cgtnigüna der ꝙ defect? cognitõis ſcʒ ignoꝛãtia. ¶ Itez qð iu güngthiegizn ſua plenitudine oino tollit culpã.citra plenitudineʒ tegisſtirian⸗ aliquo mõ diminuit.ſed cũ aliqͥs ſimplicit᷑ eſt igna/ lsgeeengtgen rus.ſicut ꝑuulus ⁊ furioſus. nibil qdð faciat imputa bckgirgene tur ei in peccatũ.ſicut dicit Berñ.⁊ alij doctoꝛes.g „Neegntognihr videt᷑ ꝙ ois ignoꝛãtia.pctõ ꝑpetrato aliquo mõ pꝛe ilsanni beat excuſatoõis parrocni. dt bera. Rſico .in li. de iuſgifmning ecci.inſtitutõe.Mullꝰ in culpa maioꝛ eſt qᷓ qui deuʒ mnitiliiragie neſcit. g videt᷑ ꝙ ignoꝛãtia nõ excuſct ſed aggꝛauet. enicge Itẽ ſup illud Ko. ij. An ignoꝛas ⁊c. Ambꝛo.glo. luguriie ꝛauinime peccas qꝛ ignoꝛaſ.g videt᷑ignoꝛãtia gꝛa ſhuurdenie a uare cuſpa ht⸗ ignoꝛãtia de ſe malũ eſt.ſed malum iſnnen a⸗ additũ malo facit maius maluʒ.ᷓ videt᷑ ꝙ ignoꝛan⸗ antſn Waa tia pctin augeat nõ excuſet. ¶ Itẽ ſcia nec augz nec S minuit meritũ.ᷣ ſola gr̃a ⁊ charitas.& pari rõne nec ſehtcie nhot ignoꝛantia auget nec diminuit demcritũ. nõ exeu/ n ſtc ſat pctm̃. ⸗ eſto ꝙ vnꝰ ſciẽs peccet ex aliquãta lch ecran libidine. alter ignoꝛãs ex tãta libidie.ſi eqlis eſt ibi nganer libido. equalis dʒ eẽ punitio. vr̃ q eq̃lis ſit vtro⸗ biq; excuſatõ vł accuſatõ. nõ magis excuſat vłac- cuſat ignoꝛantia qᷓ; ſcia. Eſt igit᷑ qõ ꝓpt᷑ quid magi ſoe excuſat iguoꝛãtia qᷓ; ſcia.Et cũ tã ignoꝛãtia q; infir/ mitas excuſet. ſilr eſt qõ qᷓ iſtaꝝ magis excuſet. Rur uinninch ſus cũ ſint multe drñe ignoꝛãtie.cũ h̊ querit᷑ ꝗ earũ cxcuſet et qᷓ nõ.⁊ qᷓ magis ⁊ q minꝰ ad pᷣdictoꝝʒ2 demnnimng intelligẽtiã eſt notãdũ ꝙ oiĩs ignoꝛãatia aliquo mõ ex ueglionfn cuſat pctĩ.⁊ rõ huiꝰ eſt.qꝛ minuit de rõe volũtarij. guhenhagie minuit etiã de rõe ↄtẽptꝰ.Ceteris em̃ paribꝰmagis aatutbi ↄtemmit qͥ peccat ex induſtria ꝙᷓ qͥ ignoꝛãter peccat enuin higeg ngin Niätumn Ppmacez, kacnne Pee⸗ Kückiniueck kagtͤni⸗ nitif Ainid nanüͤnnegi, Dzcigni mrnodiitcͤ rcicett ulhataeig tſemiſo Mntlonfiee. necdigeni, te n wieſttf iiphich mt nta hid klucer eu oritu dal tniiRen fönepettige Ni g: Münit iocoghiui cüpadten ſecdeieinn tclli ifain mtn. Ißt biamgaug icfntne itni en marrot ltu. – Cckodas intn Pobägigenn unaug mpign ſlul wniein telthedn gicheinn mifuint elng gin, . tor, Birckien e 33 petm̃. — 1 4 . Di. Et iter. cũ volſtariũ includat in ſe cognitõcm. qd ᷣ uat cognitõeʒ — rõne volũtarij.Quia g̊ pec m quãtitatẽ libidinis ⁊ cõtẽptꝰ.⁊ ig/ catũ mẽſurat᷑ eſt noꝛantia diminuit de rõne boꝝ.generalit᷑ veꝝ ois ignoꝛãtia inq;ẽtũ hmõi excuſat pctm̃.⁊ ſi tãta ſit ꝙ; pᷣuet oino rõem volũtarij ⁊ rõem cõtẽptus excu/ ſat a toto.ſi vero nõ oino pꝛiuct.excuſatia tãto.Cõ⸗/ cedẽde ſũt igit᷑ rões oſtẽdẽtes ꝙ ignoꝛantia excuſat Ad ulð g Wobhalkin Brin 8 Iſido.gꝛauilſ⸗ ſime infidelitat ad alia peccatoꝛũ genera.⁊ ipᷣm in ſe val de gꝛaue eſt. qꝛ nõ eſt ſine magna aie deoꝛdinatõe.ni bilomin?tñ cũ quis ignoꝛãs aliqd facit ⁊ in incredu litate. ſicut dicit Aplłs de ſe.minꝰ gꝛauiter peccat qᷓ; ʒ( ille qui facit ex certa ſcientia.¶ A illud Ambꝛo. qꝙ gꝛauiſſime peccat qͥ ignoꝛat.dð ꝙ G̊ dicit᷑ nõ rõe ma ioꝛis culpe.ſʒ rõe infirmitatis magis ꝑiculoſe.qꝛ cũ nõ habeat ſciam de moꝛbo ſiue culpa.nõ querit me- dicinã.⁊ ita ſp remanet moꝛbꝰ.⁊ boc ẽ qͥd dic Aug. in li.cõfeſ.Eo inſanabiliꝰ peccabã.q̃̊ me nõ peccare 35arbitrabar. ¶ Ad illò qð obijcit ꝙ malũ additũ ma lo facit maius malũ. d ʒcᷣ culpã ꝑpetratã excuſat. rãtia vt dictũ eſt fuit ſupꝛa. „ illð hʒ veritatẽ cũ maluʒ malo cõfoꝛmatur. Malũ aũt pene cum ſit inuolun tariũ.nõ cõfoꝛmat᷑ malo culpe qð eſt volũtariũ.⁊ iõ nõ auget.ſed potiꝰ diminuit.Et qm̃ ignoꝛãtia in no bis nõ eſt ſic culpa qͥn ctiã aliquo mõ ſit pena.ideo Ad illð qͥd obijcit᷑ ꝙ ſcia nõ auget meritũ.d ꝙ illò nõ ſequit. Quãtitas em̃ meriti nõ eſt a nobis ſed a gra dei.demeritũ vᷣo ⁊ eiꝰ quãtitas oꝛtũ bʒ a volũtate li.arbi.⁊ iõ qͥd fac ad rõ nẽ volũtarij.facit aliq mõ ad augmẽtũ pcti.⁊ ſier qͥd diminuit.facit ad alleuiatõeʒ Aani dd bg peccãtes ex pari libidie equalit᷑ puniũt᷑.dð ꝙ h̊ non cogit qͥn ignoꝛãtia excuſet. qꝛ ſi ille qͥ ignoꝛat peccat ex tãta libidie ex qnta ille qͥ cognoſcit.i ſtatu ignoꝛã tie exñs ſi hr̃et ſciaʒ peccaret multo maioꝛi.⁊ita ga uius peccaret ⁊ auiꝰ puniret᷑.⁊ iõ ignoꝛãtia q̃ ĩip/ ſo eſt excuſat pctm̃.excuſat inq; ⁊ minuit quãtitateʒ peccati.nõ quã hʒ.ſed quã br̃et ſi ignoꝛãtia nõ eſſet. illᷣ qdð querit᷑ qᷓ̃ magis excuſet. Atrũ ignoꝛã⸗ tia vel infirmitas. Rñderi pᷣt ꝙ duo fũt de rõe volũ⸗/ tarij.videlicet cognitio ſingulariũ ſiue cixcũſtãtiaꝝ. ⁊ ꝙ opatòis pᷣncipiũ ſit intrinſecũ igit᷑ ignoꝛãtia ex⸗ cuſat.qꝛ pꝛiuat ð rõe cognoſcẽdi.infirmitas cxcuſat qꝛ pꝛiuat de rõe ꝑfecte pᷣncipiandi.⁊ qm pᷣuato pᷣoꝛi puat᷑ poſteriꝰ ⁊ nõ cõuertit᷑ ⁊ cognoſcere p̃ambulũ eſt ad facere. plus tollit de rõe volũtarij ignoꝛantia q́; infirmitas vel impotẽtia. ⁊ ið magis excuſat cete ris paribꝰ.Adeo tñ pᷣt infirmitas pᷣcellere.⁊ ignoꝛã tia parua eſſe ſiuc ex culpa nr̃a ꝓcedere ꝙ erit ecõ/ uerſo. Vñ ⁊ ſi in generalitate loquẽdo verũ eſt dicẽ exceſſa. at qͥ deu neſcit. d ꝙ Iſido.ibi ↄpat pctm̃ illd q̊d obijcit᷑ 8 nem pꝛo culpa cuſet ſbᷣſequẽtem culpã diuerſimode qui mittat. non tamen eſt adeo gꝛauis ſicut q magis excuſet ignoꝛãtia q infirmitas. deſceden/ do tñ ad ſpẽalia peccata pñt ſe hr̃e ſicut excedẽtia et d illð qͥd querit᷑ qᷓ ignoꝛautia excuſet ⁊ 39 quãtũ.ddð q; eſt ignoꝛãtia facti. ⁊ ignoꝛatia iuris. Ig noꝛantia facti pᷣt eſſe dupliciter. aut adhibita debita diligẽtia. aut nõ. Si adhibita debita diligẽtia. excu/ ſat a toto.ſi nõ adhibita nõ excuſat a toto ſed a tan/ to. Si aũt ſit ignoꝛãtia iuris.hoc pᷣt eſee duplicit᷑. aut eſt vincibilis.aut nõ vincibilis.Si vincibilis.tũc eſt ignoꝛãtia qᷓ eſt culpa. Et bec aut eſt ex cõſenſu vero. aut ignoꝛantia affectata. ⁊ iſta ſic ex vna ꝑte excuſat ex alia ꝑte magis aggꝛauat. Aut eſt ex negligẽtia ⁊ ignauia.ſicut ignoꝛatia craſſa ⁊ ſupina.⁊ iſta ſi ali⸗ quo mõò excuſet. nõ tñ ita excuſat vt ſempiterno ig/ ne non ardeat.ſicut dicit Augu.⁊ magiſter in litera. SDi autem ſit ignoꝛantia inuincibilis.hoc poteſt eſ/ ſe dupliciter. Aut iſta ignoꝛantia eſt in nobis intro/ ducta per culpam pꝛeambulam. aut pꝛeter oẽm cul pam.Si pꝛeter oẽm culpam. aut ſimpliciter priuat cognitõem iuris.ſicut in infãtibus ⁊ furioſis qͥ om/ nino carent vſu rationis.⁊ hec excuſat a toto. VUn⸗/ de dicit Berñ. ꝙ pueris.infãtibus.⁊ doꝛmientibus. nihil quod faciunt imputatur. Aut non tollit omni no vſũ rationis.ſed ſemiplenũ. ⁊ tũc non excuſat a toto.ſed a tanto.ſicut eſt in hijs qui non ſunt piene furioſi.ſed aliquo modo babẽt lucida interualla. et in pueris qui aliquãdo ſunt capaces pꝛecepti.lʒ nõS plenc. Si autem ignoꝛãtia eſt introducta per culpã ꝓpꝛiam.ſicut eſt in ebꝛio ⁊ furioſo.quoꝛũ verq; ſe p cipitauit in hoc per culpam fuã.ſic non excuſat a to to ſed a tanto.quia ſicut dicit phᷣs.iij. Ethicoꝛuin.c. viij. Ebꝛius habebit duplices maledictões.maledi/ ctionem ſcilicet R culpa pꝛeccdenti.⁊ malcdictio/ ſequẽti. Quãtum ãt Eaeren er minant. Quidam em̃ dicunt ꝙ nec ebꝛius nec furio ſus qui vſu rationis caret cõmittere pᷣt nouã culpã. ſed ex inoꝛdinatoe ſequẽti aggꝛauatur culpa pꝛima. poteſt em̃ culpa aggꝛauari ex euentu ſequẽti. Alijs añt videtur ꝙ nec excuſet quin nouã cu pain com/ men eſt illam face ret ex certa ſciẽtia. Pꝛimꝰ tamẽ modus dicẽdi pꝛo/ babilioꝛ eſſe videtur. Ex bijs patet ꝙ lotb non om/A0O nino excuſatura culpa inceſtus cum cognouit fili/ as ſuas. Pꝛimum quidem. quia non fuit in eo ple/ na ignoꝛqtia. licet em̃ dicatur in textu ꝙ non ſẽſerit. quando filie accubuerunt. hoc dicitur qꝛ non diſcre uit. Secundo vero quia in illam ignoꝛãtiam perue⸗ uit per ebꝛietatem.quã debuiſſet vitare.⁊ ideo ſãcti dicunt eum fuiſſe culpabilem. licet ex alia ꝑte dicãt cum fuiſſe aliquatenus excuſabilem. ¶ Diſtinctio.xxiij.de dei pmiſſione in actu tẽptandi cõparatõe ad dyabolum temptãtem ⁊ hoiem Neterea queri ſolet.cum deus homninem ⁊c̃. Supꝛa egit magiſter de lapſu pꝛimoꝛum parẽtum in hoiem tranſgꝛediẽtem. in hac parte agit de lapſu pꝛimoꝛum parẽtum in cõparationc ad deum ꝑmittẽtem.⁊ quia non eſt equuzʒ permittere aliquem inſcium ab aſtuto circũueniri. ideo vt oſtẽdatur pꝛima permiſſio eſſe iuſta. pars iſta duas habet.in pꝛima determiat cu- deus hominem temptari permiſit.in ſecunda vero determinat quantum et qualẽ cognitõis habitum ei de dit. ibi.⁊ quidem ᷣm aiam ⁊c. Pꝛima parte remanẽte indiuifa.ſcdᷣa diuidit᷑ in tres ꝑtes.in pᷣma determinat qualiter bomo ce gnitõem babuit. vtru ꝑ diſciplinã ⁊ ſtudiũ.an ꝑ diuinũ donũ. In ſcda vo determinat q̃ꝛũ cognitõem habuit.ibi.fuitq; pᷣmus hõ an lapſũ triplici cognitõe p̃ditus.Et illa ꝑs bʒ tres. In pᷣma determi⸗ nat qualẽ cognitõem babuit de rehꝰ creatis. In ſcda q̃lẽ cognitõem habuit de deo.ibi toꝛs ⁊c. In tercia qualem cognitõem habuit de ſeipᷣo.ibi.poꝛro ſui cognitõe ⁊c̃. 9 cognitõem qͥq; crea⸗/ Xr 4 am deter rrH . — „7 . . . 2 . —◻ 6 HPFbübk föfö — . 4 . 4 . „ ——— 2 . 4 . —r.- „ 12aMon eẽt laudabi Determinat quare deus ꝑmiſerit hominem tẽpta⸗ XX — le hoiſi iõ bene viuc riſſciens euʒ eſſe caſuum. . ANO III. ſcunmennt õä .MABeterea queri ſolet cur deus hoſem tẽptaig emhin ret. Sʒ Z. ſiboc verã ¶¶P AMmiſerit quẽ decipiẽdum foꝛe pꝛeſciebat. Sed ¶ Aug. ſugꝑ Gene geimnnn eſſet tũc videt᷑ ꝙ vita ſñ eſſet laudabile homini ſi ideo bene viuere neſim. a uinn nfa in gloꝛia laudabi· poſſet. quia nemo male viuere ſuaderet. cum in natu ilami lis non erit.vbi nemo ra poſſe. ⁊ in ꝑtãte haberet velle nõ conſẽtire ſuadéetti mnuunt mae viuẽ ſuadebie· deo iuuãte. ⁊ d gloꝛioſius eſt non ↄfẽtire peccato q; t db ebeſto den woſf ptari non poſſe. ¶ Aouẽtur etiã quidã dicẽtes. Cur Dinlodehae ſet. nibilomin? mere ⸗ creauit deus quos futuros malos pᷣſciebat: Quia pꝛie ſiebat aelae ri potuiſſet. ſed ſi me uidit quid boni de malis eoꝛũ eſſet facturus.Sic enis futuros. reret᷑ eẽt laude oign? cos fecit vt relinqueret eis vnde aliquid facerent. et S ⁊cc. dð ꝙ laus ſi culpabiliter aliquid facerẽt. illũ ðᷣ ſe laudabiliter op quedã eſt que reſhe antẽ inuenirẽt.A ſe hahẽt volũtatem malã.ab illo na eanc tncht noble kurã bonã.? iuſtaʒ penã. Fruſtra & dicitur. non debe⸗ cſt. ⁊ bec poſſet eſſe in ret deꝰ creare qͥs pꝛeſciebat malos futuros.ſciebat en boie ⁊ ſi nullꝰ iᷣm tẽ bonis ꝓfuturos.⁊ iuſte ꝓ mala volũtate puniendos. ptaſſet. Quedã aũt ẽ Addunt etiam talem hoiem deberet facere qui nollet laus ꝗᷓ nõ reſpicit opꝰ omnino peccare. Cõcedimus quidẽ melioꝛem naturãẽ woillentelſen e eſſe q̃ omnino peccare nollet. Concedãt ⁊ ipi non eſſe ſitin erpugnatse ad malam qͥ talis facta eſt. vt poſſz non peccare ſi vellet. uerſarij ⁊ repoꝛtatise ⁊ luſte punitaʒ q volũtate nõ neceſſitate peccauit.Cũ triũphi. de boc loquif ergo hec bona ſit.illa melioꝛ.cur non vtrãq; faceret vt Apls.ij. Lhio.ij. Mõ vberius laudaret᷑ de vtraq;:? IYͤlla em̃ deſ. ãctis angel. coꝛonabit᷑ niſi qͥ legi· hec de hominibus eſt. Itẽ inquiũt. Si deus vellet. et cer. Et ne hat lmge illi boni eſſent. Et hoc quidem cõcedimus.ſed melius pagent illa uo obie Voluit. vt quod vellent eſſent. Et boni quidem nõ in⸗ cxta. qꝛ ꝓcedũt de lau fructuoſe. mali vero non impune eſſent. Iteʒ inquiũt vde ym pꝛimũ modux. Poſſet deus volũtatem eoꝛũ vertere in bonum. quuas 2 b lorioſius eſt n ops eſt.poſſet reuera.Cur non fecit: quia noluit.Curr R Oſetire peccato tᷣÿ noluit: Ip̈e nouit. Mon debemus plus ſapẽ q optet. Mo. xij. Ri . ren oſſe CGat. ¶ Determinat qualiter homo cognitõeʒ habuit. vy· naae bp ucro ſicd gonioſ. P dilciplinã ? ſtudiu. an p diuinũ donn. b oꝛ eſt hõ q́; Hte, ¶ Et quidem ſm aĩam ronalis fuit homo habẽs diſcre / in ſtatu glorie hõ no. tõeʒ boni ⁊ mali. Sciẽtiã quoq; rerũ creataꝝ ⁊ cogni poterit tẽptari.in ſta tõem veritatis.q̃ pꝛime ꝑfectioni cõgꝛuebat.mox con tu vie ht. gloꝛioſioꝛ ditus non incõgꝛue accepiſſe putat᷑.⁊ ad illã ñ ſtudio Al ſtat vie ae · vel diſciplia aliqua p interualla tẽpoꝛis pfeciſſe. ſ ab A nnſcria gloꝛia. exoꝛdio ſue cõditõis diuinitꝰ illã ꝑcepi»ſſe. . PRe oð ꝙ verbũ mgri ¶ Determinat qualeʒ cognitiõem habuit homo ante intelligedum eſt cerra lapſum de rebus creattis. c “ eũ qui efficit᷑ gloꝛioſi· ( Fuitq; homo pꝛimus ante lapſũ triplici cognitõe pᷣdi oꝛer merito ſuoꝛum tus.rerum ſcilicet ꝓpter ſe factarum. creatoꝛis.⁊ ſui. hucnuu oberi 10 nodve. Werum quippe cognitiõem hoĩem accepiſſe ꝑſpicuuʒ lumah Ilẽ ineenſio gloꝛice eſt. cuʒ non ipe creatoꝛ vel angelus aliquis.ſed homo fnnn⸗ ſtelligẽda ẽ i bo ꝓppo omnibus animatibus nomina impoſuerit.vt oſtende iiun ſito ñ qtũ ad pᷣmi ſõ retur ꝙ ſinguloꝛũ noticiam homo ipᷣe habuerit.Que ſenengf ſtãtiale. q;tu ad ali· em̃ ppter illum creata erant. ⁊ ab illo regenda ⁊ dipo Urrlgſen qus aceigetals “ nẽda erãt. hoꝛũ oĩʒ s illi ⁊ ſcietiam tribuit.? ꝓuid.⸗.n.n—n«“ ermſtlin Alaudat i uſte Ee tiam atq; curam reliquit. Quia vt ait Apls no eſt uu .cop. ix. maumin grꝛedi et ñ e trãſgꝛeſſꝰ ra deo de bobus.Quoꝛum alioꝛũq; animalium deuus anntubr ⁊c. ⁊ i ñ valʒ iliꝭ q homini curam reliquit.⁊ ꝓuidẽtiam vt dominatioinn — obijcit ſcgo. ¶ Hac eius ſubijcerẽtur ⁊ ratione illius gubernarẽtur.vt ſcWi. ſuſini nut ſcictia ec. Innuit ret illis neceſſaria ꝓuidere.a quibus emolimẽtum de galuſfin mar ſcctiaʒ reum hebat reciꝑe. Hãc aũt ſciẽtiam hõ peccãdo ñ ꝑdidit. c Nnnante . N creatarum bomo non perdidit. ⁊ ꝓpterea in ſcriptura de ea non eruditur. Contra. videtur eſſe falſum. con/ ſtat em̃ ꝙ nos qui ſumus filij Ade rerum naturas ignoꝛamus.⁊ ignoꝛãtes naſcimur.nec noſſe poſſumus ni ſi cum magna difficultate diſcamus.Similiter ſcᷣm videtur eſſe falſum.quia in ſacra ſcriptura habetur ð ꝓ½ Aike ductione oim rerum in operibus.vj.dierum.⁊ qualiter ꝓducte ſunt.⁊ qualiter etiam diſtincte ſunt. Nꝰ do ʒ lein. ꝙ ⁊ ſi bomo merito pꝛimi peccati excecatus ſit ⁊ factus ſit ignoꝛans tam in cognitõe vniuerſitatis Ppt ipſuz create.qᷓ; in cognitõe vie ſalutis ſue.plus tamen excecatus eſt in ſcdo qᷓ; in pꝛimo. Nam ad cognitõem natu/ ralium rerum multũ poteſt ꝓficere ꝓpꝛio ſtudio atq; ingenio.ſed in cognitõe modi perueniẽdi ad vitaʒ per “ ſeipᷣm plus deficit qᷓ; ꝓficit.niſi diuine reuelatõis inſtructione dirigat᷑.⁊ ꝓpterea magis data eſt nobis ſcrip/ Andg tura diuinitus ⁊ ꝑ ſpmſãctũ reuelata in cognitõe fidei ⁊ moꝝ ꝙᷓ in cognitoe ꝛerũ naturalium. lic ois veritas tinn JUB M H eſſe dicat. ⁊ tato in tn“ cut nec llaz qua carnis neceſſaria pꝛouidẽtur. Etid telligedi eſt verb ß⸗ circo ĩn ſcriptura homo de huiuſmodi non eruditur.ſ ine diceu (t. bij . de ſcientia anime quam peccando amiſit. cit᷑ de amimõe cogni H Determinat qualẽ cognitõem habuit de deoõo. d tõis. vcꝝ eſt ꝙ amiſit ¶ Cognitiõem quoq; creatoꝛis pꝛimus homo habuiſſe babitũ.non tñ amiſit credit᷑. Cognouit em̃ a quo creatus fuerat.nõ eo mo⸗ naturale iudicatoꝛiũ do cognoſcẽdi quo ex auditu ſolo percipit᷑. quo a cce⸗ & ſin no aeobi dentidus abſens queritur. ſed quadam interioꝛi aſpi⸗ ac peoqurtioem rern. ratione qua dei pꝛeſentiaʒ contemplabat᷑. non tamen do qꝙ ñ determiat ibi ita excellẽter ſicut poſt hanc vitam ſãcti viſuri ſũt.ne/ trerũ ſpeciales nãs et B Hqᷓ ita in enigmate qualiter in hac vita videmus. cãs.ſᷣ hoc explicat qaG MVMB DD eie aea ſna vide ¶ Qualem cognitõem habuit de ſeißſo. e oint enornn pn et oꝛro ſui cognitõem idem homo talem accepiſſe vi- fũmã. ⁊ oia et facta p detur.vt ⁊ quid deberet ſuperioꝛi.⁊ quid equali ⁊ ĩfe⸗ verbũ ⁊ repata ꝑ ver rioꝛi non ignoꝛaret.Conditõem quoq; ſuam ⁊ oꝛdinẽ bũ.d Si at qᷓrat vtꝝ . ſcilicʒ qualis factus eſſet.⁊ qualiter incedere deberet. 5 nuitzner q quid agere. quid cauere intellexit. Si hoꝛum noticiaz ond Raurd E ie⸗ non habuiſſet. non eſſet reus pꝛeuaricatõis. neq; ſeip-⸗ ca m Aoͤrra. S eiñ fuum cognouiſſet. 5S verũ cẽt. cũ nos mł Pꝛimꝰ hö d laũt queratur vtruʒ homo ſcientiã habuerit eoꝛũ ta ſ̃ſciamꝰ de futuris o ñ fuit pꝛeſcius que circa eum futura erant.ideſt ſi ruinaʒ ſuam pꝛeſci ·⁊ ſãcti pres pᷣſciuerũt futuroꝛum.· eerit. et ſimiliter pꝛeſcierit bona que habiturus fuiſſet aduẽtũ xpi ⁊ ꝓphete Uuiuifſiin obedientia perſtitiſſet. Reſpõderi poteſt ꝙ ei ma-⸗ ir vi Ada no fuit gis faciẽda indicta ſũt qᷓ; ſutura reuelata. Accepit ei mus bocie, Si tu di ſcientiam ⁊ pꝛeceptũ eoꝛum q facienda fuerant.ſed nõ cas ꝙ ̊ nõ eſt incõue habuit pꝛeſcientiam eoꝛum q̃ futura erant. HNon fuit ꝙ& niẽs ꝗpt gꝛatuitã re/ ho6 pꝛeſcius ſui caſꝰ.ſic ⁊ ð angelo diximꝰ. Qð Aug. uelatoem que in noſ ſuper Geñ. aſſerit ratione vtens q; ſupꝛa poſuimus. * iberi vt alicd Hoec de ſcientia hominis q́tum ad pꝛimum ſtatum ꝑx Zda Obijek otrab. H tinet. dixiſſe ſufficiat. —RHr gguia ſen ſir po⸗ =J rMMMUJMM—NBle M S niuũt adã in ſopoꝛe illo captus eſt.⁊ ad celeſtẽ curiam dicitur fuiſſe ꝑductus.et hoc innuit textus ꝙ ſtatim poc ermicflatenn Pphc G tice locutus eſt. Hoc nunc os ⁊c̃. Si engo vere locutus eſt pꝛophetice.pꝛecognouit quid ſignificabat mulic⸗/ rxis ⁊ viri coniunctio. ⁊ mulieris de latere viri foꝛmatio.Et pꝛimum ſignat criſti incarnatiõöem. Secundum paſſionem.igitur poſt cognouit criſtum incarnãdum ⁊ criſtum paſſurum.ſed redemptio ⁊ reparatio pꝛeſup ponit lapſum.ergo pꝛecognouit Adam lapſum futurum ſuum remedium. Shej dom ꝙ magiſter non loquitur de quibuſcunq; futuris.ſed de hijs que ſpectabant ad ſtatum ſuum. vt/ pote de lapſu ⁊ confirmatiõe.confirmatõem enim pꝛeſcire non potuit ꝙ non erat manſurus.lapſum autem ſcire non debuit.⁊ rationes ſupꝛa aſſignate ſunt cum hoc queſitum fuit de angelo.um ergo obijcitur ꝙ pꝛe ſciuit incarnatõem.dupliciter reſpondetur. Ano modo ꝙ boc eſt falſum.⁊ ſi enim ſciret mulicrem factam vt coniũgeretur ſibi per coniugij ſacramẽtũ.non tamen opoꝛtuit ꝙ ſciret incarnatõem ⁊ paſſiõem pꝛo co ꝙ cõ/ iugium tempoꝛe innocentie.non ſignificabat coniũctiõem criſti et eccleſie qᷓtum ad matrimonij coniũctõeʒ. ſed ꝑ charitatẽ ⁊ dilectöem. ¶ Alius eſt modus reſpõdendi.q ſicut Joſepb pᷣcognouit ſuũ pᷣncipatũ.non tñ pᷣcognouit ſuã vẽditõem. ⁊ fuit añs ad illud.ſic Adã noſſe potuit aliquid quod ſpectabat ad hanc nae exal- tatõem. ſicut fuit xpᷣi incarnatio.ita tñ ꝙ ignoꝛabat poſteritatis ſue lapſũ ꝑ ſuam pꝛeuaricatõem.vel quia de us non reuelauit.vel quia ipᷣe non pertractauit. / . ẽ intelligẽtiaʒ huiꝰ ꝑtis circa duo incidit h lis diſtinctõis intẽtio. ¶Pꝛimo qrit᷑ ð tẽ ptatõis pme ꝑmiſſione.Scdᷣo querit᷑ de pꝛimoꝝ pa rẽtum cognitõe.Circa pꝛimũ querũt᷑ tꝛia. Pꝛimo q̃ᷓ rir̃᷑ vtrũ deꝰ debuit hoiem facere inexpugnabilẽ. an taliter ꝙ poſſet expugnari. Scdo querit᷑ vtrũ bomi nẽ quẽ pꝛeſciebat expugnãduʒ.debuit ꝑmitere ꝑ tẽ/ ptatõʒ ipugnari. Tercõ vtꝝ tẽptatõis pugna a vir iuſtis debeat deſiderari. ¶ Queſtio.j. a ¶ deꝰ debuit facere hoĩem impeccabileʒ ſiue inex- pugnabilẽ.oſtẽdit᷑ pꝛimo ꝑ diuinã bonitatẽ.quia vt dicit DOyoniſiꝰ.optimi eſt optima adducere.ſed me- — lioꝛ eſt nã rõnalis q̃ nõ pᷣt pecccare qᷓᷓ q̃ p̃t.ẽ videt decuerit deũ oꝑptimũ facere boiem.⁊ ad peccãdũ im poſſibilẽ.⁊ ita iexpugnabilẽ. ¶ Iteʒ bocipᷣm videt᷑ ꝑ diuinã liberalitatẽ. Ad excelletia ei liberalitatis ñ ſolũ facit dare multa ⁊ magna ſed etiã dare veloci/ ter.ſed donũ gꝛatie cõfirmatis ⁊ beatificãtis.B ma⸗/ ius eſt q; donũ cuiuſlibet gꝛatie gꝛatũfaciẽtis. ſi de us h̊ dare homi diſpoſuerat.⁊ ex pꝛima ſui cõditiõe ad boc ydoneꝰ erat.videt᷑ ꝙ ſtatim cũ eũ fecit debu it ei boc donũ dare.ſed ſi boc haberʒ efſʒ inexpugna bilis. ̈ ⁊c. ¶ Itẽ bocipᷣm oſtẽdit᷑ tercio ex ꝑte ſapiẽ tie. Maioꝛis em̃ ſapietie eſt ſcire mala pꝛecauere qᷓ poſtꝙᷓ facta ſũt remediũ adbibcre. ſi diuia ſapien/ tia maxime manifeſtãda erat in hois cõditõe.videt᷑ ꝙ talẽ debuit eũ facere.⁊ tantã ſibi cantelã adhibe/ re ꝙ nõ poſſit in malũ incidere. dit᷑ ex ꝑte diuine potẽtie.quãto em̃ potẽtia maioꝛ ẽ tãto velotiꝰ operat᷑.magis igit᷑ diuina potẽtia ma/ nifeſtat᷑ in oꝑpatione ſubita qᷓ; in oꝑpatõe ſucceſſiua.ſi igit᷑ hois gꝛatificatio ⁊ cõfirmatio ⁊ gloꝛificatio eſt immecdiate a deo.videt᷑ ꝙ deꝰſubito.⁊ in eodẽ inſtã ti in quo hoĩem fecit.debuit eũ gꝛatificare.⁊ in gꝛa/ tia cõfirmare.ac ꝑ boc inexpugnabilẽ facereSed cõtra.Gloꝛia eſt bonũ laudabile.ſed nullꝰ eſt laudã dus in eo qð habet niſi habeat illð ꝑ merita.& ſi deꝰ fecit hoiem ad hoc vt ꝑueniret ad ſtatũ gloꝛie ⁊ pꝛe/ mij. videt᷑ ꝙ debuit facere hoĩiem in ſtatu meriti.ſed ſtatus meriti ⁊ pᷣmij debẽt eſſe diſtincti ſicut ſtatus vie ⁊ patrie ſᷣm legẽ cõeʒ. ⁊ dõa vie.⁊ patrie.ſi igit habere impoſſibilitatẽ ad peccãdũ ſpectat ad ſecuri tatẽ beatitudinis. videt᷑ ꝙ a pᷣncipio nõ debuit ho/ mini dari.ꝗ debuit expugnabilis fieri. ¶ Itẽ ad ple nã ꝑfectõem vniuerſi decuit fieri oẽm creaturã que rõne recta potuit excogitari ſicut dicit Aug.in iij. ð li.arbi.ſed rõnabiliter cogitari pᷣt ad ꝑfectioneʒ vni/ uerſi ſpectare creaturã q̃ haberet libertatẽ ar.⁊ reli/ cta eſſet in manu cõſilij ſui.hãc igit᷑ decuit fieri.⁊ in ſtatu vertibilitatis cõſtitui.ſed hoc niłi creature ma gis cõpetit qᷓ hoi.S ⁊c. ¶ Itẽ vniuerſũ ex oppoſitõe mali ad bonuʒ decorat᷑ quaſi quibuſdã antitetis ſic dicit Aug.⁊ Ecci innuit᷑.xxxiij.cõtra malũ bonũ ⁊c. Si g deus vniuerſũ venuſtare debuit ⁊ decoꝛare.vi⸗ det̃ ꝙg hunc decoꝛẽ vniuerſo nõ debuit auferre.ſʒ ſi feciſſet hoiem inexpugnabilẽ.iã bic decoꝛ non eſſet. Sc̃. ¶ Itẽ hoc videt᷑ quarto.qꝛ deꝰ vniuerſũ fecit ad ſuiipius manifeſtatõem.⁊ ſicut deꝰ eſt ſůme po/ tẽs ⁊ ſapiẽs.ſic eſt ſũme iuſtꝰ ⁊ miſericoꝛs. tale de buit facere vniuerſũ inquo manifeſtaret᷑ eius ſüma iuſtitia ⁊ ſũma miſericoꝛdia.ſed ſũma iuſtitia nõ ma infeſtat᷑niſi in ſeueritate punitõis maloꝝ.ſũma mi/ R. queſtio vᷣm duo circa q̃ verſat᷑ ᷣncipalit᷑ to⸗ ẽbocipᷣm oſtẽ ſericoꝛdia nõ manifeſtat᷑ ꝑfecte niſi in liberatõe mi⸗ ſeroꝝ ⁊ remiſſione delictoꝝ. hec aũt non poſſẽt eſſe niſi rationalis creatura facta eſſet in ſtatu in qͥ poſſs peccare ⁊ expugnari.g diuina iuſhitia ⁊ miſericoꝛ⸗ dia exigebat hoiem vertibilẽ ⁊ expugnabilem fieri. Re ad pꝛedictoꝝ intelligẽtiam notãdum eſt ꝙ et ſi ĩa operatio non indigeat appꝛobatione. ꝓ eo quicquid deus facit bene facit ⁊ recte facit.verũta⸗ men ad exercitãdam deuotõem in mente fidelium ⁊ cõpeſcẽdã rabiẽ in oꝛe blaſphemantiũ ⁊ deum in ſuis oꝑibus inculpantiũ.quadꝛuplex poteſt rõ aſſi- gnari quare deus fecit talem hoiem vt poſſit ab ad- uerſario expugnari. Et pꝛima eſt manifeſtatio di⸗ uine potẽtie. Aoluit em̃ deus oſtendere bomini. qꝛ ſicut ſine eo factus non fuerat. ita nec ſine ipᷣo ꝑſiſte re poterat.vt igitur bomo noſſet ꝙ diuinum poſſe non ſolũmõ eſt oĩs potentie cõſeruatiuũ. ſed etiã q; ipᷣm ſolum cſt qð non poteſt deficere nec expugna⸗ ri.ideo placuit ſibi crcaturã rationalẽ facere vertibi lem ⁊ expugnabilẽ.nec ipᷣaʒ confirmare quouſq; ex- perimẽto diſceret qꝙ ipᷣe ſolus eſt in quo nõ cadit nõ poſſe.¶ Secũda ratio eſt manifeſtatio diuine ſapiẽ tie. maioꝛis em̃ ſapiẽtie eſt oſtenſiuuʒ ſcire oꝛdinare bona cuʒ malis.⁊ eligere bona ex malis.qᷓ; oꝛdinare ſolum bona cũ bonis.⁊ idco cũ non deceret eum ibi mala facere.debuit taleʒ facere creaturam q̃ poſſet in operãdo deficere ⁊ maluzʒ cõmittere. vt deus ma la illa oꝛdinãdo ſuã ſapiẽtiam declararet. Tercia ratio ſumitur ex maniteſtatiõe diuie miſericoꝛdie. qᷓ potiſſime manifeſtata eſt cũ vnigenitum filiũ ſuum traderet ad liberatõem ſerui. Duar⸗ ratio ſumi tur ex manifeſtatõe diuie iuſtitie.q̃ potiſſime mani/ feſtatur in hoc ꝙꝙ deus retribuit vnicuiq; ſᷣm opera ſua.pꝛecipue in eterna punitõe maloꝝ.hec aũt retri butio ⁊ punitio.⁊ pꝛefata miſericoꝛdie liberatio nõ eſſet niſi deus crcaturam rationalem ⁊ pꝛecipue ho minem in ſtatu vertibilitatis feciſſet. ⁊ ita potẽtem impugnari ⁊ expugnari.⁊ ideo congꝛuuzʒ fuit deum boiem in ſtatu tali facere.⁊ concedende ſunt rõnes ad boc inducte. ¶ Ad illud quod pꝛimo obijcit᷑ ꝙ 10 deus debuit facere hoiem optimũ. dð ꝙ eſt optimũ ſimplicit.⁊ eſt optimũ in oꝛdline.Cũ aũt dic Dyoni⸗ ſius.q optimi eſt optima adducẽ.nõ intelligit abſo lute ſed in ordine.⁊ iõ ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ hõ debuit fieri in optimo ſtatu ſimpliciter.ſed in ſtatu in q̃ op- time ſaluaretur vniuerſitatis oꝛdo ⁊ pulcritudo.et ſic factus eſt cũ pꝛoductus fuit ĩ ſtatu vertibilitatꝭ. vt oꝛdinato pꝛoceſſu perueniret a merito ad pꝛemi⸗ um.ab imꝑfecto ad perfectum.ab inferioꝛi ad ſupꝛe mum. ¶ Ad illud quod obijcitur de ſũma liberali/l 1 tate.ddm ꝙ ⁊ ſi deus ſit liberaliſſimus.tamen libe/ ralitas non pꝛecludit viam iuſtitie ⁊ ſapientie.ideo ſicut dona ſua diſtribuit largit᷑ vt tñ nõ excludat᷑ ſa piẽtie recta ordiatio.⁊ iuſtitie iuſta retributõ.iõ non ſtatim debuit btificare ⁊ cõfirmare.ſed merita hois expectare. pᷣcauere maluzʒ ⁊c.dᷣ qꝙ fſim eſt.imo multo maioꝛis ſapie eſt moꝛbuʒ bñ curare qᷓ; nãm a moꝛbo pᷣſerua⸗ re. Vñ Aug.in Ench.mcliꝰiudicauit ds de mal bõa facere.qᷓ; mala nlla pmittẽ.⁊ maioꝛi etiã ſapiẽtie at/ teſtatur(vt pꝛedictũ eſt) ſic res oꝛdinare.vt ex ſup/ uenienti etia deoꝛdinatõe non deturparẽtur ſ rerũ oꝛdinatio decoꝛct᷑¶ Ad illð q obr̃ ð potẽtia. do 13 dq illud qð obijcit᷑ ꝙ maioꝛis ſapie eſt i 2 urri laſtic leiuta ilud ⸗ Mniniirar ten ſeit tncedehui linmanndͦſl lusvolutboien Nulocupdchutt iuan otni ſoportenr ina n groulnutnuna (ſmpbac onie Neldreaeabot Ptorepumibos mnippinscſapre ſincpoſartaicl rchi Pusdeta ſedehun Nuͤckdwef oneialrpone deͤflreuſen eriitornite ſnobainimn, ſöcktnttiure ſeanliminn onincgti Aulhleie täfmningn Wlkzntetee ſchnatanit⸗ ſumhai n idan tor mmitendie 7 9 — = S= =— Nunnmnegii buhlaſſteß⸗ tintline llurlan⸗ eaeraint Atnen winthentan go⸗ i; ngnteg Ulcgnot ſin, Kihiei = —,ũN vk v — ntpoſſthag nmniſfton tbnnie nuſueßt ſi Nduinun eſe mii ſctii Wneglen, mafneg, fmmngal Fnchordeten oduneſgi RZ namiszzacen Vnondaacan raramint⸗ öminar te dechmme ai dilienid wigcinntäten ni inn rmangzn emosän cirni omontanet ſſa thn vorgztnuon uadncrieris tpnd aiſei, ni vyfhni CiniO lniulzith uigtia Gnſmbgon rninnn kunſerhitt, mnnfel büinien ſnatmnait S rüüctti tnmmmmüi nuugin 4 De(, mannne, bet qð directe ad bonũ hoiĩis oꝛdiatur.videt᷑ ꝙ S . Gueſäalbmn⸗ in oĩbus operibus diuinis manifeſtat᷑ diuina poten tia. ea tamen que ſpectãt ad hois gratificatõeʒ ⁊ glo/ rificatõem plus ſũt ad manifeſtatõem diuine miſeri coꝛdie ⁊ iuſticie ꝙᷓ potẽtie.ideo maioꝛ eſt cõguentia in ꝓpoſito qᷓ; in oppoſito.nibilominus tamẽ q;tum ad Kau⸗ modũ ex ipᷣa hũana infirmitate ⁊ indigen tia plus innoteſcit boi diuina potẽtia.ꝙᷓ ſi nũqꝙᷓ con/ ſpexiſſet vertibilitatẽ in rõnali creatura. 5 ¶ Vitrmz Dehenit ꝑmittere hoiem impugnari.Et q; ſic videt᷑ ꝑillud qð dicit mĩ in litera.nõ eſſet lauda- bile bñ vere niſi eſſet qui male viuere ſuaderet.ã ſi debuit ꝑmittere oẽ qd faciebat ad bũanã laudẽ ãpli⸗ ãdaʒ.debuit igit᷑ ꝑmittere boĩiem impugnari ꝑ ſug/ geſtionẽ dyabolicãa. ¶ Itẽ m rectũ iudiciũ ronis et atteſtatõem apli.ij. Lhimo.j.Mõ coꝛonabit᷑niſi qui legit. cer.ſi ᷓ̊ bõ ꝓducẽdus erat ad coꝛonã glie.videt ex recto ꝙ ſtatui debuẽit in cõflictu tẽptatõnis pugne. ſicadmiſtrare res ꝛci dere vt ſalua ſit lex quã indidit eis a pᷣmaria cõditõ/ ne.iuxta illud Aug.vij. de ci. ſic res quas deꝰ cõdidit adminiſtrat vt eas agere ꝓprios motꝰ ſinat.ſed deꝰ fecit ⁊ facẽ debuit hoiem in vᷣtibilitate.ar.⁊ relinquẽ eũ in manu cõſilij ſui.⁊ ſimiliter luciferũ. ſi dxabo/ lus voluit boiem vexare.⁊ bõ voluit ei ſetire.deus nullũ eoꝝ debuit impedire. ¶ Ite faciliꝰ erat bomi vincere aduerſariũ q; dyabolo vincere hoiem.hõ em̃ nõ poterat vinci niſi volẽs. pugna illa de ſe magis erat oꝛdinata ad victoꝛiã hois q; ad victoꝛiã dyabo li.gꝙ̊ magis ad bonũ qᷓ; ad malũ.ſi ̊ᷣ deus ꝑmittẽ de/ ptatione pꝛimi hois aduerſariꝰ nõ erat arcẽdꝰ¶ Cõ⸗ mitteret filiũ aggꝛedi bel tra.impius eſſet pater qui ꝑ lliñ agg lu in quo ſciret eñ eſſe ab alio ſupandũ.ſed deꝰ noue rat adã illa tẽptatõe eſſe ſuꝑandũ.g videt᷑ ꝙ nõ tãqᷓ pius pater ſe babuit dũ ꝑmiſit eũ ſuꝑari a dyabolo. ¶ Itẽ nõ eſt bonꝰ pᷣlatus nec paſtoꝛ qui ꝑmittit ouẽ oꝛderi a lupo ⁊ capi dũ pᷣt ijßm repellere ⁊ arcẽ.ſed deꝰ pᷣlatꝰ ⁊ paſtoꝛ Pbigcrabd cũ videret lupuʒ atꝛo⸗ citer inſiſtere.videt᷑ ꝙ nõ debuit ꝑmittere ab aduer/ ſario boiem impugnari ſiue impeti a lupo. ¶ Nem nõ eſt rectꝰ iudex qui bellũ coõſtituit inter eos qͥ non ſũt equaliter foꝛtes.ſed dyabolꝰmulto foꝛtioꝛ erat vi ribꝰ ꝑ nãm qᷓ; hõ.cũ nõ ſit ptãs ſuꝑ terraz ꝗᷓ pofſit ei Sori icd eria erat obſtinatioꝛ in malicia qᷓ; bõ eſſet cõfirmat? in gatia.ſi igit᷑ deꝰiudex equus eſt nõ debuit ꝑmittere eos inuicẽ cõfligẽ· ¶ Itẽ nõ eſt foꝛt⸗ poſſeſſoꝛ qui ꝑmittit aliũ inuadere atriũ ſuũ.cuʒ em̃ foꝛt armatꝰ cuſtodit atriũ ſuũ.in pace ſũt oia q̃ poſ ſidet. cũ hõ in pꝛimo ſtatu atriũ ⁊ tẽplũ effet dci.et vñs ipe cuſtodirʒ.aut deꝰnõ fuit foꝛtis armatꝰ ⁊ cu/ ſſcos. aut ñ debuit pmittere aduerſariũ vexare ⁊ iua/ 14 dere hoiem ꝑ cõflictũ ⁊ pugnã tẽptatõis. Rrau p dicta dom ẽ ꝙ cũ deus poſſet aduerſariuʒ phibẽ ne boiem tẽptaret.decuit tñ ipᷣm ꝑmittere.Et rõ cõde. cẽtie haberi pᷣt ex rõnibꝰaſſignatis in pᷣcedenti pble/ mate in quo oſtẽſuz eſt ꝙ dens debuit facere hoiem in vᷣtibilitate li. ar. Dꝛet᷑ has tñ rões aſſignari pᷣt ra tio.pᷣmo ex oꝛdie qui attẽdit᷑ ex ↄꝑatõe virtutis ad ꝓ ꝛiũ actũ. Sic em̃ s res oẽs admiſtrat vt eas agere ꝓpꝛios mot? ſinat.⁊ iõ tã hoĩem qᷓ; dyabolũ cõſtitu⸗ it in libertate ar.⁊ in manu cõſilij ſui reliquit.⁊ vtrũ⸗ q ꝑmiſit agere qdð voluit.ſiue hũc in tẽptãdo.ſiue il/ lu in coſetiedo.hoc em̃ cõpetebat regimini in conſer⸗ tẽ decet deũ ſic admiſtrare res ⁊ eis pui ſitoA debeat affectuoſe deſiderari uatõe oꝛdis qui attẽdit᷑ ex cõꝑatõe virtutis ad ie actum. Scda vero ſumit᷑ rõ ex oꝛdie qui attẽdit᷑ p cõꝑatõem boni ad ſuũ oppoſitũ. in quo gloꝛioſioꝛ et laudabilioꝛ oſtẽdit᷑ virtus. ſiue ex ipᷣa pᷣdicta ↄpatõe ob quã relucet ⁊ magis apparet.ſiue ex cuiuſdã no/ bilis triumphi aſſecutoe ob quã foꝛtificat ⁊ vigoꝛat᷑. iõ vt virtꝰ hois reluceret ⁊ ꝓficeret. decuit den pmit tere ipᷣm ab aduerſario impugnari. qꝛ vel tũc vel pꝰ ex ipᷣa tẽptatõis impulſiõe.manifeſtada erat foꝛtitu⸗ do ⁊ eminẽtia charitatis.de qua dicit Apls.q; neq; moꝛs.neq; vita. neq; pᷣncipatꝰ.neq; ptãtcs ab ea po terũt ſepare Ro. viij. Cercia rõ p̃t ſumi ex oꝛdie qui attẽdit᷑ ex cõꝑatõc moꝛbi ad ſuũ remediũ. Quia em̃ peccatũ hoĩs nõ debebat carere remedio pꝓpt᷑ bocꝙ; tota in ipᷣo hũana nã erat.ſic debuit deꝰ hoicm omit tere peccare.ꝙ decẽt ipᷣm eidẽ redẽptoꝛẽ pᷣſtare. iõ magis diſpoſuit deꝰ hoiem peccare alio ſuggerẽte et impellẽte ꝙᷓ volũtate ꝓpꝛia incuruãte.qua foꝛtaſſis incuruatõe bõ cecidiſʒ. ⁊ ſi nũq; aduerſariꝰ piſtifera ſuggeſſiſſet. Quarta rõ pᷣt ſumi ex oꝛdine qͥ attendit᷑ p cõꝑatõcʒ meriti ad pꝛemiũ. Quia em̃ nemo dignꝰ E coꝛonani niſi qͥ certat legittime.ideo decuit deũ ho minẽ militẽ ſuũ in cãpo certaminis pꝛius examina/⸗ re qᷓ ipᷣm in glia exaltare.⁊ quia cxaminatio cõſiſtit in conflictu ⁊ pugna.ꝑmittere debuit hoiem a dya/ ipo reddi. ad pꝛeſẽs tamẽ iſte ſufficiãt. qd pꝛimo obijcit᷑ in contrariũ ð pietate paterna.dᷣ 2 ſi deus ſit pater pius.eſt tamẽ iudex equꝰ.⁊ ido ſic decebat deũ erga boiem pietatem paternã oſten⸗ dere.vt tamẽ nõ amitteret officiũ ptatis iudicarie.⁊ ideo quicquid de homine pꝛenoſſet.ſuſtinere debuit bolo impugnari. Sũt ⁊ alie rõnes que ut de h⸗/ cx. ill8 at 1 § ipᷣm ab aquerſario impeti tẽptatõis bello.(Ad ill 16 qd obijcit᷑ de bonitate pᷣlatõis.dð ꝙ pꝛelatus debet oueʒ a moꝛſu lupi eriꝑe. ſiue qꝛ ad boc tenet᷑ ex lege charitatis.ſiue quia ex malo neſcit eligere bonũ ma. ioꝛis vtilitatis. vtriuſq; hoꝝ oppoſituʒ reperitur in deo ſi Aubtecnehae⸗ ideo illa ratio nõ cogit in ꝓpo ꝙ ⁊ ſi dyabolꝰ foꝛtioꝛ ⁊ aſtutioꝛ eſſct qᷓ; hõ.in pugna tamẽ tẽptatõis nõ eſſet foꝛtioꝛ immo mito debilioꝛ. ſiue ex generali lege tẽptatõis qua nemo vincit᷑ niſi volens.ſiue ex fidelitate dei qui nõ ꝑmittit aliquem tẽptari ſupra id qd poſſit.immo facit cũ tẽptatõe ꝓ uẽtum.⁊ ideo impulſus tẽptatõis pᷣmarie. cũ fieret ⁊ ſeruata dei fidelit. tra oꝛdinẽ ptãtis iudiciarie. de foꝛtitudine armati cuſtodietis.d ꝙ ⁊ ſi deus ho mincʒ foꝛtiter cuſtodiret. non tamẽ cuſtodiebat in⸗ uitũ ſiue inuolũtarium. quia non acceptat deus ſer uitiũ coactũ ſed liberale ⁊ volũtarium.⁊ ideo ſi ho/ mo cũ deo ſtare vlouiſſet.nullus violenter de manu dei eñ auferre potuiſſct.ſed quia ipᷣe ab eiꝰ cuſtodia ſe ſᷣtraxit.ideo deus ſuã cuſtodiã denegauit.et ex ̊ aduerſariꝰ eũ inuaſit.ĩmo nõ ex defectu dei cuſtodi/ entis.ſed ex ingꝛatudine hominis cuſtoditi. Aueſtio.iij. c ¶ Acruʒ tẽptatiõis impulſio deſiderari debeat a viro iuſto. Et ꝙ ſic videt᷑. Jaco.j.Om̃e gaudiũ exiſtima te fratres cũ in varias tẽptatões incideritis.Si tẽ ptatio cñ pᷣſens eſt.eſt ma gaudẽdi.cũ abſes eſt vꝛ ꝙ te in . ꝓba me do. et tem. Hec ſancta anima petebat ⁊ recte.ſed nibil debet hõ a veo petere niſi qð debet deſiqerare.g ⁊c̃. tate. ⁊ tẽptatõis lege.nõ fuit con Ad ill quod obijcit᷑ 1 8 . * lud qdð obijcit de rectitudine iudicis.dð 17 tẽ hoe videtur rõne. Omne em̃ illud qdð facit ad virtutis exercitatõem eſt appetẽduʒ. ſed tẽptatio eſt hmõi. VUñ Gꝛeg.ſãctꝰ vir ſe tẽptari poſt virtutes de/ ſiderat.ne ex cõfidẽtia virtutũ toꝛpeſcat.Si igit᷑ tem ptatõ virtutes exercitat.pʒ ⁊c. ¶ Itẽ oẽ illð qð facit ad gꝛatie ꝓmotõem eſt appetẽdũ.ſ̊ᷣ tẽptatio ẽ hmõi. UVñ.j.Coꝝ.x.faciet cũ tẽptatõe ꝓuẽtũ ⁊c.ſi igit᷑tẽpta tio ꝓmouet ad bonũ.viqet᷑ ꝙ ad ip̃am anbelare de/ beat deſideriũ iuſtoꝛũ. Itẽ oẽ illud qd eſt opus ct effectꝰ diuine acceptatõis eſt appetẽdũ.ſed tẽptatõ ẽ hmõi. VUñ hob. vltio.quia acceptꝰ deo eras neceſ- ſe erat ⁊c. EWie oẽ illud ꝑ quod ꝑuenit᷑ ad meritoꝛũ cõſũmatiõem eſt appetẽdum. ſed tẽptatio eſt bmõi. ODð pʒ.qꝛ nulla eſt maioꝛ tẽptatio qᷓ illa q̃ ẽ ꝑ flagel la.tribulatio aũt patientiã oꝑatur.patiẽtia vero opꝰ pfectũ hʒ. videt᷑ ꝙ quicũq;ʒ vult eſſe ꝑfectꝰ.appete/ 19 re debet tẽptatõis gulſ 1 Sr cõtra.nihil eſt de ſiderãdũ cuius ↄriũ eſt cõtinue viri iuſti illã petitõem debẽt facere.⁊ nę nos indu.in tem. nullus debet appetere tẽptari. ¶ Itẽ nihil eſt appetẽdũ qdð diligẽter eſt pꝛecauẽdũ.ſed tẽptatõ dili gẽter ẽ pᷣcauẽda ſicut dñũs monet Mathei. xxvj. AVi⸗/ gilate ⁊ oꝛ.ne intre.in tem.g ⁊c. ¶ Itẽ nibil eſt appe tẽdum cui nõ debeat ſe hõ offerre ſpõte.ſed tẽptatio/ ni non debcet ſe hõ ſponte offerre ſicut dicit᷑ ſuꝑ illud Math.iiij. Ductꝰ eſt ihs ⁊c.glo.ductũ eſſe ibm com memoꝛat.vt nos inſtruat.ꝙ nõ ſpõte oꝑteat in tem/ ptatõeʒ inſilire. ¶ tẽ nibil appetendũ eſt qð noſtre ſalutis aduerſarius optat.ſed dyabolꝰdeſiderat nos tẽptare.g̊ videt᷑ ꝙ nullꝰdebeat tẽptatõem appetere. R ad pᷣdictã qõnem via duplici reſpõderi pᷣt.⁊ vtra qʒ ſatis ꝓbabiliter. AUno mõ ſic.vt dicamus ꝙ cũ tri plex ſit tẽptatõ ſiue a triplici pncipio. Ana ſcʒ a deo. glia a dyabolo.alia a carne. Pꝛima temptatõ ſimpli citer appetẽda eſt.qꝛ deꝰ nõ tẽptat nos niſi ad bonũ. Altera vero tẽptatio q̃ ſcilicet eſt a carne ſimpłr fu gienda eſt.quia illa nõ pᷣt eſſe abſq; peccato.ſicut ſu/ p⸗ꝛa dixit mgr̃ di. xxj.Tercia vero qᷓ eſt a dyabolo. ali quibus fugiẽda eſt.aliquibus appetẽda eſt. Hijs em̃ qui virtute foꝛtes ſũt.nec defacili in tẽptatõem indu ci poſſũt.⁊ ſi tẽptãtur.appetibile ẽ tẽptari ad ſue vir tutis exercitiũ ⁊ cumulũ meritoꝛuʒ.infirmos vo mi/ nime. qꝛ timere pñt ne cx ipᷣo impulſu in tẽptatiõem inducãt᷑.q oẽs debent refugere.nã ⁊ ſi tẽptari malũ non ſit. in tẽptatiõem tñ induci ſy malũ eſt.qꝛ hoc eſt a tẽptatõe ſuꝑari.Et hoc ẽ ꝙ dicit Aug.xiiij.de ci dei. ſicut ſe habet firmitas ⁊ infirmitas electoꝝ.ſic metu unt cupiũtq; tẽptari.Et ſʒ hãc diſtinctõem ad rões ad vtrãq; ꝑtem inductas pᷣt de facili reſpõderi ꝓ eo 20 ꝙ m diuerſas vias ac une ga modus dicẽ/ di eſt ꝙ dupliciter eſt loqui de teptatõe.Aut ſub ꝓpᷣa rõe.⁊ ſic tẽptatio eſt impulſus ad illicitũ ſᷣm ꝙ de ea fit ſermo in ꝓpoſito.loquimur em̃ bic de temptatõe dyaboli qᷓ fit ꝑ mali culpe ſuggeſtionez.qua dyabolꝰ hoiem ad malũ nitit᷑ incuruare.non de tẽptatõc dci q̃ fit per flagellatiõem. qua deus vult illos quos ac/ ceptat appꝛobare.⁊ ꝓbatos oſtẽdere.hãc igit᷑ tẽpta tõem ſm ſe conſideratã nullus debet appetere.imo abboꝛrere ⁊ refugere maxime conſiderãdo finẽ.Ali/ ter eſt cõſiderare tẽptatõem ꝓut eſt mã exercẽde vir/⸗ tutis.⁊ ſic a viris iuſtis defiderari poteſt. ab eis po/ tiſſime qui in charitate feruẽt adeo ꝙ ignis dcuotõö/ nis ipoꝝ plus inflamat᷑ ex pꝛeſentia contrarij ꝙᷓ ex/ appetẽdũ.ſed om̃es Atrũ ſi hõ ſtetiſſe einguat. Ab eis aũt qui ſũt modice charitatis nõ ſic deſiderari debʒ. Et eſt exemplũ.quia veẽtus pflãs foꝛ nacem magis ⁊ magis acccdit.ſed cãdelq extinguit. et ideo tẽptatõis impulſus ⁊ ſi quãtum in ſe eſt refu giẽdus ſit ab oibus ⁊ ab infirmis potiſſime ſicut ro/⸗ nes ad ſcdam ꝑtem inducte oſtendũt. inqtũ tamen eſt virtutis exercende ma a viris feruẽtibus ⁊ perfe⸗ ctis appeti poteſt ſicut oſtẽdunt rõnes qᷓ ad pᷣmam ptem inducũtur. Illud tamẽ genus tẽptatõis potiſ- ſime appetũt viri iuſti quod eſt in flagelloꝛũ ꝑpeſſio/ ne. ſicut paſſus eſt Job ⁊ Lbobias.ſicut etiam paſti ſunt martyres ab inpijs elo dyabolico excitatis. ct ad hoc oſtẽdendũ ꝓcedũt rõnes que ad pꝛimã ꝑtex inducũtur.ideo cõcedende ſũt. ll Vnſequẽter q;tum ad ſcdᷣo ꝓpoſitũ querit᷑& Cognitõe pꝛimoꝛũ pentum.⁊ incidit hec que Mio circa tria. ¶ Bꝛimo em̃ querẽdum eſt & cognitõe pꝛimoꝛũ ꝑpentum qtũ ad ꝓfectũ. Scdo qᷓ rendũ eſt qᷓtũ ad defectum. Tercio querit᷑ de ipᷣa co gnitõe qᷓtũ ad cõplemẽtum et ſteau. Buctia d et. in cognitiõe ꝓfeciſſet ꝑ tẽpoꝛum interualla.⁊ q nõ videt᷑ pᷣmo ꝑ verbũ NHugo.in li.de ſacra. Reruʒz oim q̃ cũ hoie ⁊ pter hoiem facte ſunt ꝑfectã cognitõem hoiem accepiſſe nulli dubiũ eẽ dʒ. ſi g ſtatim ꝑfectã cognitõem habuit. vlterius pfice re non potuit. ¶ Itẽ hocipᷣm oſtendit᷑ rõne quã fa/⸗ cit iße Hugo.nomen debite impoſitũ eſt nae rei ex/ pꝛeſſiuũ.nullus igit᷑ pᷣt res oẽs nominare niſi is qui oĩm rerũ plenã habet cognitõem.ſed adã oibus no/⸗ mina impoſuit.nec illis rebus alia ſunt aliquãdo ꝑ/ fectioꝛa noia imponẽda.videt᷑ igit᷑ ꝙ adã ꝑfecte co/⸗ gnouerit oĩa creata.& in cognitiòe non ꝓfeciſet ſi in ſtatu ſue cognitõis ꝑmãſiſſet.¶ Itẽ nullus bene re⸗ . 7 gi⸗ ⁊ gubernat ea quoꝛũ naturas ignoꝛat.ſed omnia fuerũt cõmiſſa regimini ⁊ gubernatõi Ade ſᷣm ꝙ dr in geñ. ⁊ in wõ. Omnia ſbie. ſb pe. eius ⁊c. A ſui igitur ↄditõe pᷣmaria habuit pᷣmus hõ rerũ cognitiõeʒ.ᷣñ ꝓfeciſſet ad illã ꝑ diſciplinã ꝑ tempoꝛuʒ interualla. USee qcqͥd hõ addiſcit.addiſcit mediate via ſẽſus, memoꝛie.⁊ exꝑientie.ita ab interioꝛi ⁊ exterioꝛi.ſi igi tur hõ in ſtatu innocẽtie didiciſſet.per inferioꝛa ⁊ ex terioꝛa ad ꝑfectõem vcniſſet.ſed talis oꝛdo nõ cõgꝛu it nãe inſtitute ⁊ bene oꝛdinate.ſed ſolũ lapſe.cũ om̃i creature pꝛecſſet.videt᷑ ꝙ nihil ſeſibiliũ in ſtatu il/ lo didiciſſet. ¶ Sed cõtra.Adã in ſtatu illo ꝑ inter/ ualla tẽpoꝛũ ꝓfeciſſet ad gram. alioquin peioꝛ eſſcet cõditõ ſua qᷓ; noſtra.cũ nos multiplicãdo merita.crę ſcamus in gratia.̊ pari ròne ꝑ interualla tempoꝛuʒ pfeciffet in rerũ noticia. ¶ . aut adã ſciebat q̃ vẽ/ tura erant.aut non ſciehat. Si ſic.̊ pꝛeſciuit lapſuʒ ſuũ ⁊ quid ex illo poſter ſuis cſſet euẽturum.qð pla ne apparet eſſe falſum. Si futura non cognoſcebat. ⁊ rerum nature variãtur in tꝑe.ergo multa incipie/ bat cognoſcere ſᷣm tempoꝛũ variatõem.ergo ꝓfcciſ. ſet in cognitõe. ¶ Item nec adã omnia viderat nec omnia audierat. eſto igitur qꝙ videret aliquã rẽ quã pꝛius non vidiſſet.cum viderc ſit cognoſcere ſicut in telligere. videturꝙ ſicut neceſſario ſequit᷑ ꝙ incepit intelligere. incepit cognoſcere.ſimiliter ſi incepit vi/ dere. incepit cognoſcere.ſi ergo multa ſẽſibilia vidiſ⸗ ſet que pꝛius non viderat.videtur ꝙ multa didiciſſ ſenſibilia per tempoꝛũ interualla. ¶ Item ſi bomo 6 SE 5 d * 2. „ nſtat onaltmitutt eGinonkeb⸗ ,atninnanen cicnz il n tetrpa tupdte pafteochz iiubinache pointligenunnee nurainnan lenoaniufni⸗ cogntonegſqu ſrdmqun Nuenteß ſannden tniͤfen ennzn⸗ ſuginitonine nadunnoci Pihwvtiſcendl⸗ Gtpotertrcͤ vepoterutſimpl tloen ognoſeet tertätunat toöſigernrdec⸗ atoradindicnnd gitonezohubti yberer tumiturhr Nynotalalahiͤen trig ann Gicnefer unnai ſtoͤnineſ feane. ſentariuroluntan linorpatgeppmi Gelidiscüüne ecmimanadboeg⸗ ſtigtarſeondun ettſgennmns tgisfansſanin tiangclincogten funſeuor gfan inorccarpuncoi todeiſpir ſe⸗ fonen, Phun öne Ntdehtoefer locſtchnsona nſcplcͤniſtfut bnmniganmen nſircheniarmn ſetllfinint nolun ai⸗ uliſpi hince nuciclizfith ecAumdd trnimin ſenafie nnne nſſhnsen giſehihen hühegain Padaicnſrin dſenl hüi; ie tgugi npeſticktütig Snoniunrtis enlaltichun, igi ii ir uſtii BPnurſkemni ri Aringn Nas Diiſor richiti, mpnzimmd Guncdürniſit nuitantiſt einntzi lalsarh hccr bülplift üntu⸗ tend gng, locun vnſſe Ncnnane tnia tenpel diſichi aptaut tnamn g Nnond—N nan ninai Caaugni ie oninin uifiu lun 1ſyrinn 22 ſtatu innocentie multa addiſcere potuiſſet. S 1. — — ſtetiſtet. aut vnus bomo ſciret voluntatẽ et cognitio nem alterius aut non.Si ſic.g̊ fruſtra egerẽt ſermo/ ne.Si non.ẽ cuzʒ poſſet ab alio konnr⸗e 8 pᷣdictoꝝ intelligentiaʒ ẽ notandum ꝙ ꝓfectus ſciẽ/ tie triplici via põt conſiderari.vel a parte ſcibiliũ.vel a parte modoꝝ cognoſcendi.vel a parte maioꝛis ha bilitatiõis in cognoſcendo. Scom pᷣmũ modũ loq̃n do intelligendum ẽ ꝙ quedaʒ ſunt res qᷓ fiunt curiu naturali.qᷓdam q̃ curſu miraculi.quedã q̃ fiunt vo/ luntario curſu ſᷣm ꝙ determinat Aubß. In eaꝝ igit reꝝ cognitione q̃ quidem curſu naturali fiunt nõ ꝓ/ feciſſet Adam q;tum ad noui habitus acquiſitionẽ. Accepit em̃ ſicut dicit Hug.⁊ męr in lr̃a ab exoꝛdio omniũ reꝝ plenaʒ noticiã.et hoc etiã oñdunt rõnes q̃ ad pꝛimã ꝑtem inducũt᷑.pficere tñ potuiſſet quã tum ad alium modũ cognoſcendi.et quãtuʒ ad ma/ ioꝛẽ habitũ ſciendi. Quãtum ad aliũ modũ etiã ꝓfi cere poterat.qꝛ qd nouerat ſimplici noticia. cogno/ ſcere poterat ſimplici experientia.et qd nouerat in/ tellectu. cognoſcere poterat et ſenſu. Pꝛoficere etiaʒ poterat q;'tum ad maioꝛẽ habilitationẽ.qꝛ ex frequẽ ti cõſideratiõe eoꝝ q̃ nouerat.pꝛomptioꝛ fuiſſet ⁊ pa ratioꝛ ad iudicandũ de his rebus qnaꝝ babebat co/ gnitioneʒ ꝑ habitũ innatũ. Et ſi em̃ pꝛimus hõ non haberet tarditatẽ bebetudinis ꝑ aggrauationẽ coꝛ/ poꝛis moꝛtalis.hẽbat tñ ſpũs eius quãdã minoꝛem velocitatẽ ꝑ vegetationẽ coꝛpoꝛis aĩialis.et ſic in co/ gnitione reꝝ naturaliũ Adã quodãmõ ꝓfeciſſet.q/ dãmõ minie ſi ſtetiſſet. In eaꝝ vero reꝝ cognitione q̃ fiunt curſu voluntario et mirabili ſiue ſuꝑnatura li ſimpłr ꝓficere potuiſſet.non ſolũ q;tum ad modũ cognoſcẽdi.ſ etia in acquirendo nouã cognitionem. Mec mirũ.qꝛ ad hoc ꝙ cognoſceret diuina myſteria indigebat ſuꝑna illuſtratione.ad hoc vero ꝙ cogno⸗/ ſceret ſecreta alterius indigebat ipᷣius detectiõe. nec talis ꝓfectus ſtatui innocẽtic derogabat.cũ etiã bea ti angeli in cognitione diuinoꝝ miſterioꝝ et hũano/ rum ſecretoꝝ ꝓficiant.ppter qð dicit᷑ Ephe.iij. At innoteſcat pꝛincipibꝰ et ptãtibus ꝑ eccleſiã multifoꝛ mis deci ſapia. Et ſic patet reſponſio ad ꝓpoſitã que ſtionem. Mam rõnes ad pꝛimã ꝑtem inducte pce/ dũt de cognitiõe reꝝ naturaliũ.et ſic intelligit Hug. iilis em̃ rebus nomia impoſuit Adã. et illaꝝ rerum cura ſibi cõmiſſa fuit. Altima tamẽ ratio de ꝑfectiõe ab interioꝛi et exterioꝛi non cogit.qꝛ dicit Aug.i vij. muſice.obiectũ exterius non agit in aniaʒ nec ip̃am pficit.ſed ipᷣa anima ſeipſam mouet occaſione ab ex/ terioꝛi accepta.et infoꝛmãdo ſeipᷣaʒ magis agit ĩ ob iectũ q; agat᷑ ab ipᷣo.et hoc fuiſſet in Adaʒ multofoꝛ tius et nobilius q; ſit poſt lapſum. Vñ illa ratio nõ cogit ꝙ Adam nõ potuiſſet reſpectu eoꝛuʒ q̃ cogno ſcebat nouũ modum cognitionis acquirere.nec pꝛe cedentes rõnes hoe aſtruũt q; Adam non poſſet ma gis habilitari in cognoſcendo ꝑ frequẽtiã in conſide dho Rones autem q̃ ad ꝑtem oppoſitã inducun tur oñdunt q; Adã ſi ſtetiſſet ꝓficere potuiſſet in co nitione reſpectu eoꝛuz q̃ ſunt voluntaria et mirabi ia. De alijs autem ſcʒ de bis q̃ naturaliter fiunt nõ cõcludunt ꝙ Adã acquiſiuiſſet cognitionẽ nouam. vñ illa pꝛima ratio de cõꝑpatione gratie ad ſciam nõ valet.qꝛ pfectio gratie non tm̃ eſt ex dono ſᷣ etiaʒ ex merito.pfectio autem cognitiõis in Adã erat ex do/ no. et ſi ſtetifſet nõ ſolum in ipo ſed etiaʒ in poſteris R. ad bet᷑. S. xxij. diſ. ¶ nõ indocte credit᷑ a pluribus ſuniliter fuiſſe ſaltes q;ᷓ tum ad habitũ.et hoc dico ꝓpꝛietatem infantic. Ad alia ſatis plana eſt rñſio ꝑ iã dicta. ¶ De cognitione pmoꝝ parentũ qᷓ;tum ad defectum. et hoc eſt quere vtrũ ſi ſtetiſſent in ſtatu innocentie aliquãdo decipi poſſent. Et ꝙ ſic videt᷑ Geñ.iij.dixit mulier.ſerpens ſeduxit me. Sed cõſtat ꝙ mulier nõ cõſenſit niſi quia eſtimauit eſſe verum qd ſerpens di xit. ſed ante conſenſuzʒ non peccauit. S anteqᷓ;ᷓ pecca/ ret decepta fuit. Seon Aug. ſuꝑ gen.ad lr̃aʒ.et ha⸗ beret. ſed cõſtat q illud fuit falſum. et hoc credidit anteq; peccaret. quia aliter non peccaſſet. ac ſyhtez mgr.S.diſ.xxj.loquens de muliere ⁊ ſerpẽte dicit. ꝙ mulier non hoꝛruit ſerpenteʒs.qꝛ cuʒ nouerit eẽ crea- tuʒ.etiam officium loquẽdi a deo accepiſſe putauit. ſed conſtat hoc falſuʒ fuiſſe qd putauit.ᷣ ⁊c.¶ It videt᷑ ratione.ſi Adã ſtetiſſet doꝛmiuiſſet vtiq; et ba buiſſet alias opationes naturalcs. cum ſomnũ ſit ex naturali motu fumoſitatũ et fantaſmatũ circa oꝛ⸗ ganũ fantaſie Adã ſomniaſſet. ſᷣ ĩ ſomno ſimilitudo rei accipitur ꝓ veritate.et vbicũq; hoc ẽ ibi eſt dece/ ptio.g ⁊c. ¶ Item naturale eſt quicqͥd videtur. vẽ ſub angulo.et quãto a remotioꝛi aliquid videtur.tã/ to minoꝛc generat ſpeciẽ et videt᷑ ſub angulo acutio ri.g ita ꝑuus videretur ſol ipi Ade ſicut et nobis.S ſicut decipitur ſenſus noſter in iudicãdo de quãtita- te ſolis.ita videtur ꝙ decipetur ſenſus Ade. ¶ Ite ponatur ꝙ aliquis homo peccaſſct Adaʒ ignoꝛante et aſſereret ei falſum. aut Adaʒ ſciret ipᷣm dicere fal- ſum aut non. Si ſic. tunc ſciret occulta coꝛdis ſui.qᷓ noſſe in alio eſt ꝓpꝛium ſolius dei. Si neſciret eẽ fal ſum. neſciret ipm eſſe mendacem. crederet ipſuz veracem effe.aut male iudicaret de ũlo. Si crederet ipſum eſſe veracem.crederet ipᷣm dicere verum.ᷣ ne ceſſario decipereturi Sed cõtra. Aug.vera ꝓ falſis appꝛo bare non eſt natura hominis inſtituti ſed pe/ na danati.ſed cum quis decipitur appꝛobat veꝝ ꝓ falſo vel econuerſo.̊ nunqᷓ hoc fuiſſet in bomine ſi pſtitiſſet in ſtatu noeri zr⸗ Aug.in Ench.xj. c. Ipſe ꝑ ſeipſuʒ erroꝛ eſt. aut magnus in re magna. aut ꝑuus in re parua.tñ ſemper eſt malus. et vbicũ qʒ eſt deceptio ibi eſt erroꝛ vel magnꝰvel ꝑuus. nõ põt eſſe in aliquo quin in eo ſit malus.ſed in Adam in ſtatu innocẽtie nec eſt malum culpe nec maluʒ pe ne. 5 c. Gtẽ Aug. . Hic homics fa atq; fallunt᷑.miſerioꝛeſq; ſunt cũ mẽtiendo fallũt.q; tẽ Aug.i Ench. ca.ix. Hic homices fallũt cñũ mẽtientibus credẽdo fallunt᷑.O videt᷑ ꝙ vtrobiq; ſit miſeria. licet maioꝛ in fallendo.& ſi in ſtatu inocẽ tie non erat miſeria.videt᷑ ⁊c¶ Itẽ in ſtatu innocen- tie nihil homo pateret᷑ vel ageret contra naturã.ſed deceptio eſt contra appetitũ nature rationalis.vnd Aug.in Ench.vſq; tiñ ratiõalis creatura refugit fal/ ſitatem.et quãtum poteſt deuitat erroꝛeʒ.vt falli no luerit.etiam quicunqʒ amat fallere. Adam igit᷑ hoc naturalit recuſabat.& in ſtatu innocẽtie decipi non poterat. ¶ Itẽ in Adã oẽs vires inferioꝛes ſubiecte erãt volũtati.alioqͥn rectꝰ oꝛdo nõ ſeruaret᷑ in hõie in ſtatu innocẽtie. ſi hõ nolebat eriplne aſſenti⸗ re falſo.vẽ ꝙ nunqᷓ in ratione eiꝰ fuiſſet deceptio vel ad falſum inclinatio qdiu pmanſiſſet in ſtatu illo pᷣmo.¶ Itẽ maioꝛis indignitatis ẽ falli in aia 4 pati Vy 1 xij. viſ. Credidit Adam vtrũq; ficri poſſe. vt et vxoꝛi moꝛẽ gereret.et vt ꝑ penitentiã veniam ba/ . . H R I. „ Li. II r — in coꝛpoꝛx. vnde decuit xp̃ aſſumere paſſionẽ in ooꝛ mo eſſet qui bominẽ circnueniret aut paralogiʒaretc. git poꝛe non deceptioneʒ in mente.ſed ſi Adaʒ ſtetiſſet. Mam vnuſquiſq; loqueret᷑ veritatẽ cuʒ ꝓximo ſuo. 8 nulla fuiſſet in eo coꝛꝑalis paſſio.g nulla fuiſſet ĩ eoo aut ſi eſſet. diuine inſpirationis reuelatio ſiue per ſe rimngin⸗ 25 peceptio KR. ad pꝛedictam queſtioneʒ defacili pt ſiue ꝑ angelum ſuccurreret ne falleret᷑. ſicut virtꝰſuc iacknin reſpoderi.rationes etiã diſſolui quadã facili diſtin / currebat ne lederet᷑.et ſic Adam ſtante nulla fuiſſet uceintgne, ctione. Poſſet em̃ ſic dici ꝙ deceptio quedam eſt cir in eo deceptio nec ab intrinſeco nec ab extriſeco. vñ Cnitugnn ca ſcibilia.qᷓdam vero circa opinabilia. Scibilia aut rationes hoc ꝓbant concedende ſunt. ¶ Ad illud 26 mpintloa⸗ dico illa qᷓ certa rõe compꝛchendi poſſunt.ſicut ſunt autẽ quod obꝛ de ſeductione mulieris et etiam viri. ccptineguun illa de quibus ſunt ſciẽtie liberales. Opinabilia ve dupliciter põt reſt õgeri. Ano modo ſic ꝙ illa ſedu⸗ ncagutnh ro illa voco q̃ non babent cognoſci niſi ꝑ quandam cdio fuit falſa cree ulitas. et ſi pceſſit peccatum inobe icnftnasane coniccturã. ſicut ſecreta aliene conſcie. ⁊ futura con /· ientie et ambitionis.ſecutum fuit peccatum pᷣſum/ ſeckicnsbe⸗ tingentia q̃ fiunt caſu vel foꝛtuna vel voluntate libe ptionis.merito cuius cecatus ẽ oculus ratiois vt iaitean ra. In pꝛimis aũt Adam falli non poterat.qꝛ omni falſum eſtimarct eſſe veri. Satiz eĩ mulier audita ihitit⸗ um cognitionẽ habebat. In ſcdᷣis vero duplicit᷑ con ꝓlatione ſerpentis de ſeipa pᷣſumpſit. et ſimilit᷑ vir cteeten⸗ tingit aliquem falli.aut ita ꝙ adheret firma creduli- audita ſuggeſtione mulieris et ideo mulier exiſtima ntonnilon tate. aut ꝙ adberet qualicũq; eſtimatiõe. Et pꝛima uit ꝑ comeſtioneʒ aſſequi poſſe excellentiam. et vir ſoleuiſoc be deceptio vocatur erroꝛ ꝓpꝛie.⁊ hec in pꝛimo bomie tranſgreſſione mandati inuenire veniam. Unde de/ ltorutſtnst ſtate non fuiſſet. Scda vero poteſt dici opinio in q̃ ẽ ceptio ſiue erroꝛ ſecutus fuit Bcentumn elationis in ntocicebat de acceptio vnius ꝑtis ſine pꝑleno aſfenſu credulitatis. vtroq;.licet plus in muliere. liter poteſt vici ꝙ du/ 27 Uerttunarure et hec põt dici quedam eſtimatio falſa.et bec fuiſſet plex eſt iudicium. Quoddam ẽ ſpeculatiõis.et illud ſtitugterturn in adam abſqʒ culpa et pena.maxime cuʒ ex hac eſti non eſt pars li. arbi.nec in eo conſiſtit peccatũ.et hu⸗ incigti matione nec incideret in peccatũ.nec incurreret dã/ ius iudicij erroꝛ poſt eccatuʒ eſt. non ante. Eſt ⁊ ali zutt rntoneſa num. et ᷣm hanc diſtinctiõeʒ diſſolui poſſunt růnes ud iudicium in agencis et in his q̃ ſpectant ad veri/⸗ nftööfitn ad vtrãq; partem inducte. Mam ratiões oñdentes tatem vite.et illud iudicium eſt li. ar. et boc nunqᷓ eſt ionentisffche qꝙ; in Adam potuit eſſe deceptio fere omnes pcedũt ſine voluntate.et buius iudicij erroꝛ bene põt ee cul tbouctivſe de deceptione ᷣm ꝙ dicit᷑ qualiſcunq; eſtiatio.ſRa pa. vel pᷣſumptionis.vel infidelitatis. vel alicuius al ire ſindun tiones vero ad oppoſitũ ꝓcedunt ſm ꝙ deceptio di teriꝰ. Et bec fuit ðceptio qua mulier pꝛimo decepta 28 ieinrclaeme cit firmam credulitatem.vt non ſolum quis decipia fuit et ipᷣe Adam. et in iſta deceptione non pmanſit — tur putãdo falſum eſſe verũ.ſed etiam appꝛobando in ſtatu innocentic.immo cecidit.et per hoc patet re ucmnrinſchi falſum eẽ verum vel econuerſo.et talis eſt deceptio ſponſio ad duas auctes pꝛimo inductas Ad illud 2 9 Raketann q̃ eſt erroꝛ ¶ Sed licet hoc qð nunc dictuʒ eſt ſatis ꝓ ¶ꝙ tercio obꝛ de auẽte magiſtri.ꝙ mulier putauit ſer Vnhuc babile videat᷑non tñ plene ſatiſiacit rationi.nec con pentem babere vſum loquendi.dm. ꝙ aut iutellli⸗ diinedckan coꝛdat verbis Aug.in Ench. c. viij. Cum nihil aliud git ꝙ talis putatio fuit in muliere poſt peccatũ. aut 1 nigptini ſit errare qᷓ veꝝ putare qð falſum eſt.et falſuð q ve ſi ante fuerit.nõ putauit ꝙ hoc officium baberet de erlönci rum eſt. vel certum habere ꝓ incerco. incertum pꝛo terminate.virtute ſibi naturalit᷑ data. ſed aliqua la/ ſe nachümn certo.ſiuc falſum ſit ſiue verũ.idq; tam ſit in animo tente virtute ꝑmittente diuina pꝛudẽtia ꝗqᷓ om̃s res ſndlu defoꝛme atq; indecens.qᷓ pulcrum atq; decoꝛuʒ eſſe gubernabat ſicut creauerat. MNec miruʒ ſi non expa ʒ0 ingeente ſentimus. vel loquẽdo vcl in aſſentiendo eſt. eſt. nõ. uit. quia nonduʒ erat in ip̃a muliere paſſio timoꝛis. ann arn 4 non. Et ꝓfecto ob hocipᷣm vita iſta miſera eſt q̃ vi vñ mulier aſpiciendo ſerpenteʒ falſum ꝓ vero non . uinke uimus ꝙ; ei nonnũq; vt non ↄmittat᷑ erroꝛ eſt necelſ -/ a Nalezuira aliquã ibi virtutem latentẽ ignoꝛauit kine cG ſarius. Ex boc vero colligitur ꝙ Aug. vocat erroꝛcʒ d illud qð obꝛẽ de ſomnio. dm ꝙ in ſtatu inno/ 31 —–D generaliter omneʒ deceptionẽ.et illum dicit indeco/ centie non fuiſſet ſomniuʒ ex ꝑpeſſione fantaſmatũ . 7 rum et indecentem. et ad vitaz miſeram ꝑtinere. Et ad modũ pꝑturientis.ᷣſicut dꝛ Eci.xxiiij Hoc em̃ ve⸗ e eud in libꝛo de vtilitatc credendi expꝛeſſe dicit ꝙ nullus nitqꝛ vVires inferioꝛes non ſunt ſubiecte ratiõi.⁊ coꝛ 1 imnc⸗ erroꝛ abſq; vicio eſſe põt. Ideo dom eſt ꝙ et ſi in ſt pus nõ obecdit ſpiritui.ſ ſi fuiſet. boc eſſet qꝛ abal- — tu innocentie fuiſſet in homine alicuiꝰ neſcientie im tiſſimo mitteretur aliqᷓ viſitatio in qua homo nõ de ai lungſu pꝑfectio ſ cut oſtenſum fuit. s. diſ. ꝓxima pꝛecedenti. ciperet᷑ immo potius illuſtraret. Pꝛeterea eſto ꝙ eſ ngeuſch 24 non tñ in eo fuiſſet deceptio. Deceptio em̃ vltra ne ſet ibi ſomniũ. non ſequit᷑ ꝙ eſſet ꝓpter hoc ibi dece i hnunni ſcientiã addit iudicij obliquationẽ.hec non fuiſſet in ptio. deceptio em̃ reſpicit ratiõis vſuʒ.ĩ ſomnijs au/⸗ e heenh⸗ Adam in ſtatu innocentie.ſicut necin eo fuiſſet paſ/ tẽ rõis vſus nõ eſſet. aut ſi eſn et purgaret potius de/ 8 nuncht, 2SRſio coꝛpoꝛalis.Et hoc põt intelligi ſic.ſicut em̃ duplr ceptionẽ fantaſie qᷓ ei conſentiret. potiꝰ em̃ diceret hen kiri contingit aliquẽ pati. aut paſſione intrinſeca. aut ab ratio in ſomnis homini ſomniãti.tu ſomnias. qᷓ; di⸗ VD extrinſeco illata. ſic contingit aliquẽ duplicit᷑ vecipi. ceret qdð vides ẽ veritas.Eid illud q obꝛ ð viſu dðᷣ 52 hrlkunmn aut ꝙ iße ſeipᷣm ꝑalogiʒet.aut palogiʒet᷑ ab alio.neu ꝙ nulla eẽt deceptio.qꝛ bene noſceret Adaʒ q; res a ſin trũ autẽ boꝝ in Adam fuiſſet. Sicut em̃ nulla fuiſ re motioꝛi apparet eſſe minoꝛ.et iõ nõ iudicaret vbᷣm nlnnigin in eo paſſio intrinſeca.quia virtus anime regitiua ꝑ/ aneri oculi tm̃.ſᷣ penſata diſtãtia medij.et iõ nõ grtige fecte ſuo coꝛꝑi pꝛeſidebat ⁊ ipᷣm conſeruare poterat. falleret᷑ ſ hr̃et iudiciũ rectũ.¶ Ad vltimũ iam patz re ʒ r ſidcn ſic nulla fuiſſet deceptio veniens ab extrinſeco.quia ſpõſio ex pᷣdictis.qꝛ vel Adã manifeſto ſigno depꝛe⸗ ſillnat iudicium rationis omnibꝰ potẽtijs ſenſitiuis pᷣſide· bẽderet iſtũ peccaſſe.qdð ſatis vꝛ ꝓbabile. cũ magna aemangn bat.necipᷣei cõtrariũ rõi moucbat᷑ ſ̃ potiꝰab eo ſuf valde trãſmutatio facta fuerit in natura Ade ꝑ com ednlanen ficiẽter dirigebat᷑.quẽadmoquz etiã pati non pote miſſionẽ culpe.et tũc nõ crederet ei nec diſcrederet. W rat paſſione illata.ſiue qꝛ nullus in tpꝑe illo eẽt qui in niſi quatenus alias videret ſibi credendũ foꝛe. Aut allnn ferret. ſiue qꝛ ſi adeſſet. diuina virtus eum ꝓtegeret ſi non depᷣbenderet eñ peccatoꝛẽ.vbi ſua nõ ſuffice- ſadrtggun ſicut ſupꝛa determinatũ eſt. Sic etiã in ſtatu illo ne ret cautcla.ſuccurreret diuine puiqẽtie cura diligen Nrteie iiit Monsin acknig alnise nitteetnit, amme vähemen, klunahezt garmharſtt Atarsttiai, mulieunn aobem ente Arapign ie 4 1gmlogerurk ni lerpiſtein Nofainton m lin⸗ 1 ng iss Henmzirngnn ing wlent gout wrgutmid yr iurtſinn inülnifſt Ptt d 40 eſſt enl gubon wde Penachet dehi Ngiomis⸗ Gnien⸗ t cjnin tpbnis 5696 ier Mete Di. tifnma. qᷓ nec ꝑmiſiſſet eum ledi. nec pmiſiſſet falli.ſi voluiſſet eius enaln her ſtcr ſubijci. „ ℳ— ¶ Queritur quãtũ ad cognitioõis ade cõplemẽtũ et ſta tñ.et eſt queſtio vtrũ Adam deũ cognouerit in ſtatu innocẽtie eo genere cognitiõis q̊ͥ expectamꝰ deũ co/ gnoſcere i ſtatu gloꝛie.Et ꝙ ſic vi.mgr̃ Hugo ð ſan cto victo.in li.ð ſacra.Cognouit eũ creatoꝛẽ ſuũ.nõ ea cognitione qua mõ a credentibus abſens fide q̃/ ritur.̊ ea qua tunc ꝑ pꝛeſentiã contẽplationis ſcien ti manifeſtatus cernebatur.ſed manifeſte deũ cerne viſi⸗ 8 ez mgr.iiij.li.diſ.ſ. ca.Triplici ãt de cauſa ⁊c. Honmo qͥ ante peccatũ ſi re hoc eſt viſionis beate. ⁊c̃ ne medio deũ videbat ⁊c.ſed videre deũ ſine medio hoc eſt videre facie ad faciẽ.et hec ẽ viſio gloꝛie.g ⁊c Item Exo.xxxiij.loquebat᷑ dñs ad moy.facie ad fa/ ciẽ ſicut loqui ſolet homo ad amicũ ſuũ.ſᷣ multo ex/ cellentioꝛ fuit ſtatus nature inſtitute qᷓ; lapſe.ſi & ſi/ ne medio videbat᷑ deus a moyſe.multofoꝛtiꝰ ab ho mine in ſtatu nature inſtitute.Si tu dicas hoc fuiſſe in ſubiecta creatura.obẽ qð dꝛ Numec.xij.palã et nõ ꝑ figuras et inigmata deum videtteʒ bocipſum oſtendit᷑ ratione.ſicut volũt ſancti coiter. Adam nõ ſolum fuit cõſtitutus in paradiſo ſpũali q;tuʒ ad de licias mentis. fruebatur em̃ deo ſicut dicit Dam̃. et Aug.⁊ hoc etiã de ſe planũ ẽ.homo em̃ in tꝑe natu/ re inſtitute ipᷣm deum in ſe ⁊ imediate amabat.ẽ ſi ita facilis ẽ intellectus ad cognoſcenqũ ſicut affectꝰ ad amãdũ ꝑ naturã.videt᷑ ꝙ ſicut deũ in ſeipſo ama bat ita etiam ⁊ in ſcipſo videbat. teʒ omnis ania recta deſiderat videre deũ.Sᷓ Adaʒ hoc deſiderabat. aut igit᷑ deſideriũ eius nõ implebat᷑.⁊ ita iam afflige bat᷑ qdð nõ ẽ ↄueniẽs.aut aliquo mõ deum videbat. ⁊ non videbat viſione imaginatiua nec coꝛꝑali. in/ tellectuali.ſ hec eſt viſio q̃ vẽ deꝰ in ſua eẽntia.& ⁊c. ¶ Ptem mẽte bnana nihil deo ꝓpinquius cuʒ eſt ab omni peccato imunis.ſ̊ mẽs Ade in ſtatu nature in/ coꝛrupte nõ babebat aliquã peccati maliciã.nec ocu lus habebat aliquã obſcuritatis nubẽ.gᷓ videt᷑ ꝙ in ipſum deum imediate aſpectũ ſuũ figere poterat. et becẽ viſio quã expectamus in gloꝛia vt videamꝰ ip/ 34 ſam dei ſubam. ⁊c. ¶ Itẽ in gloꝛia nõ alit᷑ videa/ tur q́; videbat᷑ ab Adam oſtendit᷑. aut em̃ in gloꝛia videt᷑ deus imediate.aut mediate. Si mediate. ſ ſic poterat videri ab Adam in via. Si imediate. oſten/ dit᷑ boc eẽ falſum ꝑſuaſiõc ſumpta cx triplici medio. quaꝝ pꝛima ẽ ꝙ cognoſcẽs ſuꝑ cognoſcibile dbʒ ba⸗ bere potẽtiam quantũ ad illud ꝑ qð cognoſcit.ᷣ in/ tellectus creatus nõ põt ſuper ipam lucem increatã in ſe quãtumcũq; eleuet᷑ ꝑ gratiã ſiue pꝑ gloꝛiam. qꝛ cr ümpoſbdec intel lectus ipᷣam lucẽ increatam videat in ſeipſa. Mꝛ ſi di cas rationẽ iſtam non cogere.quia potentia cogni/ tiua plus ẽ in ſuſcipiendo qᷓ; in agendo. Oſtenditur hocipᷣm ſcda ꝑſuaſionc.quia cognoſcentis ad cogno illa ſemper in infinitũ e ſcibile debet eẽ ꝓpoꝛtio.maxime in ea cognitione in qua eſt magna delectatio.ſi & illius ſumme lucis re ſpectu intellectus noſtri eſt exceſſus impꝛopoꝛtiona bilis.et tantus vt ꝑ nihil additũ poſſit ei ꝓpoꝛtiona ri noſter intellectus quin ſemꝑ excedat in infinituz. videt᷑ ꝙ nunqᷓ; in fonte lucis intellectus noſter poſ- ſit contemplari deum O ſi tu dicas ꝙ non requiri tur ibi ꝓpoꝛtio quantitatis ſed ſoluʒ confoꝛmitatis. oſtenditur hoc idẽ ꝑſuaſiõe tercia.ſi em̃ in gloꝛia deꝰ — XIII — videt᷑ in ſeipſo et abſq; omni medio.cũ ipᷣe in ſenul/ lam habeat diuerſitatem. oino videret᷑ ab omnibus vnifoꝛmiter. ꝙ ſi conſtat eẽ in gloꝛia dꝛias pᷣmioꝛuʒ. non videtur ꝙ abſq; omni medio deus a gloꝛificata anima vẽ.ſi igitur videt᷑ ꝑ mediũ.⁊ ſic videbatur ab uit q̊ cogniture ſunt anime dbeate. xxxiij. Hon videbit me homo et vi non intelligit᷑ de vita ſpũali ſᷣ & vita aiali.ſi igit᷑ adã in ſtatu innocẽtie vita aiali videbat. deũ videre nõ poterat.¶ Itẽ Job.j. Deũ nẽo vidit vnqᷓ niſi inge- nitus ⁊c.ſi Snec Adã. ⁊c. O:eg.Quantũcuq; mens in cõtemplatiõe pfece rit.ſemꝑ qð infra deũ eſt videt. vẽ ꝙ cum aliqui ho Adam. reſtat ꝙ adain eo genere * nitiõis cogno ed cõtra Exo. et. cõſtat ꝙ hoch nullus vnq; vidit deũ añ aduentuz xpᷣi. . ſuꝑ ill Iſai.vj.Aidi dñm ſedenté mies ꝑueniant ad eminentia gratie ꝗᷓ fuit in Adam.,. cta. tem viſio dei ẽ tota merces. qui viſionẽ dei ⁊ nullus in pᷣſenti ꝑ actum cõtẽplatiois deũ videat. S nondũ habebat illam viſionẽ quã expectat aia ſan babet. plenã hʒ mercedẽ. et qui hoc babet. bʒ plenaz gloꝛiã.et uullus talis põt cadere. ſi igit᷑ Adam ceci dit.& deum in ſeipſo non vidit. ei Item lux increata pfecta delectatiõe delectabat aſpicientes.g ſi Adaʒ illã ſummã lucem aſperxiſſet.pfecte in ea delectatus fuiſſet.gẽ̊ nunq;; ab eo auerti ↄſenſiſſet.i Itẽ ſtatus vie et ſtatus patrie debẽt eẽ diſtincti.g pari rõe con tẽplatio vie et cõtemplatio pr̃ie.ſᷣ Adãa erat viatoꝛ. non erat compꝛebẽſoꝛ.g non eo genere viſiõis vi/ ad pᷣdicto ʒ debat qua videre expectamꝰin pria. rũ intelligentiã ẽ notandũ ꝙ cõiter om̃s ponũt co/ gnitionẽ quã habebat Adã de deo mediaʒ inter co⸗ gnitionẽ q̃ eſt in ſtatu miſerie et cogiitiõeʒ ꝗᷓ erit in ſtatu gloꝛie.ᷣ in modo ponendi plurima ẽ dꝛia. Qui dã nanq; initentibꝰ auctibꝰ male intellectis et rõni⸗ bus ſophiſticis dixerũt deũ nũq; immediate videri nec in via nec in patria.Dicit em̃ Crib. Ipm qui deꝰ eſt non ſolum ꝓphete.i nec etiã angeli vidẽt.Et alie reperiuntur auctes conſimiles quas male intelligen tes ⁊ putãtes hoc dictũ eẽ ꝙ deꝰ imediate videri nõ poſſit ꝓpter ipꝛopoꝛtionabilitatez lucis increate ad oculum mentis create.dixerũt ꝙ deus ꝑ q̃ſdaʒ lugu bꝛationes videri hʒ.et in ſtatu vic.⁊ in ſtatu innocen tie videbat᷑.⁊ in ſtatu gloꝛie.ct in illis luminoſis in/ fluentijs dixerũt deũ in bis ſtatibꝰ videri magis cla re et minus clare ſᷣm qꝙ deꝰ magis ſe oculo nro vult cõtẽꝑare et clarioꝛibus theophanijs oñdere. E: iſta poſitio heretica ẽ et repꝛobata.nec imerito.qꝛ et cõtra rõeʒ eſt.cũ aia quieſcerc ꝑfecte nõ poſſt donec in ſeipᷣ̃a videat deũ.Et contra ſacrã ſcripturã.naʒ.j. Coꝛꝝ.iij.dꝛ Tũc cognoſcã ſicut et cognitꝰ ſuʒ. Et.j. Job.iij. Aidebimꝰ eũ ſicut ẽ.Et hocipᷣm etiã inuere auẽctes doctoꝝ repiunt᷑.quibꝰ oibꝰ adherẽdo erroꝛ iſte repꝛobãdus c.et auẽtes ſique videant᷑ eẽ ꝓ ipo om̃s exponẽde ſunt.qꝛ loquũt᷑ de cognitiõe cõpꝛchẽ ſiõis qua dẽ aliqͥd cognoſci totalit᷑.et hac cognitiõe deꝰ ſibi ſoli cognoſcibilis ẽ ſicut ĩ li.iij.patebit.Se⸗ cũdꝰ aũt modꝰ dicẽdi ẽ ꝙ deꝰ a purgatis mẽtibꝰ nõ ſolũ in pꝛia.ſᷣ etiã in ſtatu innocætie.et in ſtatu vie in ſeipſo videri hʒ.nec ẽ dꝛia niſi in gradu.ꝙ clariꝰ ct ꝑ fectius in ſtatu gloꝛic videbit᷑.et minꝰ pfecte in ſta⸗ tu innocẽtie.et mime in ſtatu nature lapſe.Dꝛia aũt iſtoꝝ graduũ venit ex boc ꝙ aia in ſtatu gloꝛie ẽ om/ nino a ſarcina coꝛꝑis abſoluta.aut oino bʒ coꝛpꝰ ſpi rituale ꝙ nullo mo impediat ipᷣam quin vocke ime⸗ * 2 56 57 3 Ti. diate in deum tendere ⁊ m totũ ſuuʒz poſſe.in ſtatn vero nature lapſe qꝛ babʒ coꝛpus coꝛruptibile ⁊ ani male.impedit᷑ et aggrauat᷑ ex terrena inbabitatione ne poſſit in ißam lucem tendere ꝑfecte.in ſtatu vero nature inſtitute ſe bẽbat medio mõ. qꝛ coꝛpus Ade et ſi nõ eẽt ſbicctũ neceſſitati moꝛiendi et paſſibilita ti. erat tñ indigens alimonijs. ⁊ oꝑtebat aiaʒ circa re gimẽ et vegetatiõeʒ ſui coꝛꝑis aliqũ occupari.⁊ ido nec adco excellenter intuebat pꝛimus ho veũ ſicut viri iutuent᷑ in goꝛia. nec adco exiliter ſicut viri ſan cti intuent᷑ in pñti miſeria. Hanc aũt ſuã poſitioneʒ ex auẽtibus Aug.eliciũt qui dicit in plunbꝰ locis in li.de tri.ꝙ etiã in pñti vita notioꝛẽ pᷣt bõ habere deũ ĩ fratrẽ.⁊ boc in libꝛo viij.⁊ alibi dicit.ꝙ a purgatis mẽtibus cernit᷑. Docet etiã in viij.li. ↄtuitũ verita tis ⁊ bonitatis intueri deũ. Sed hec poſitio et ſi non ſit adeo veritati aduerſaria ſiut pꝛima. nibilominꝰ tñ dictis ſctõꝝ nõ ↄſonat. Sicut em̃ dicit Dyoniſiꝰ in li.de myſtica theolo.q excellẽtiſfimꝰ modus cõtẽ/ plãdi ẽ ignote aſcẽdere.qꝛ nec ipᷣe moyſes valuit de⸗ um videre.⁊ iõ introductus dẽ fuiſſe in caliginẽ. Vñ Dyoni.vocat eos indoctos qͥ dicũt ſe noſſe cũ qͥ po/ ſuit tenebꝛas latibulũ ſuũ.Et etiã Gꝛeg. dicit ꝙ quaͤ⸗ tũcunq; mens in cõtemplatiõe ꝓfecerit.non ꝑpuenit ad cõtuitum dei.Et cõiter doctoꝛes in hoc cõcoꝛdãt intelligẽtes illud qð dicit Apls qꝙ qdiu ſumus in coꝛpe.pegrinamur a dño.⁊ ꝑ fidem ãbulamꝰ non ꝑ ſpẽm. Vnñ ſiq̃ auẽtes illud dicere inueniant᷑ ꝙ deꝰin pñti ab bõie vr et cernit᷑.nõ ſunt intelligende ꝙ vꝛ in ſua eẽntia. in aliquo effectu inferioꝛi cognoſcit᷑. ſicut iam melius patebit.niſi foꝛtams in his qͥ rapiũ tur.ſicut credimꝰ fuiſſe in paulo.qui ſpãlitate pᷣuile/ ſtatũ viatoꝝ ſuꝑgrediuntur.nec ibi aliqͥd agũt ſᷣ ol ũ aguntur. Tercius aũt modꝰ dicẽdi eſt ꝙ in pa/ tria videbit᷑ deꝰ imediate et plene quantũ nã remunerationẽ.imediate aũt qꝛ nullã hẽbat vela minis interpoſitionẽ.et hoc vidẽt᷑ ſonare vᷣba mgfr̃i HNug.Aerũtñ nec ſic intelligendũ ẽ ꝙ bomo in ſtatu innocẽtie videret deũ in ſua eẽntia ſiue facie ad faci em. Huic em̃ obuiãt rõnes et auẽtes pꝛius inducte. Et iõ eſt quartꝰ modus dicẽdi ad hoc ꝙ reuera co⸗ gnitio ſtatus inocẽtie media ẽ inter cognitionẽ ſtatꝰ gloꝛic.ct ſtatus miſerie.ſicut et locus ꝑpadiſi medius eſt inter banc vallẽ miſerie et patriã celeſtẽ et quẽad modũ pꝑadiſus terreſtris plus ſe tenct ce terra qᷓ; cu celo. ſic ade cognitio ſiue ſtatus innocẽeie plus con/ foꝛmis ẽ cognitioni ſtatus pñtis ꝙᷓ futuri. Añ in ſo⸗ lo ſtatu gloꝛie videbit᷑ deus imediate et in ſui ſuba. ita ꝙ nulla erit ibi obſcuritas.in ſtatu vero innocen tie et nature lapſe vi deus mediate ſpeculo.ſᷣ differẽ ter. qꝛ in ſtatu innocẽtie Nehar vers ſpeculũ cla rũ.nulla em̃ erat in anima peccati nebula.ĩ ſtatu ve/ ro miſerie vĩ ꝑ ſpeculũ obſcuratũñ ꝑ peccatũ pᷣmi bo⸗ minis.et ideo nunc v ꝑ ſpeculuʒ et ĩ enigmate. Eni na em̃ ſicut dicit Aug.in xiiij. ð tri.ẽ ſimilitudo ob 8 ſcura. Añ nota ꝙ qdruplex ẽ modus cognoſcẽdi de um vicʒ. . ſidem.ꝑ contẽplationẽ. ꝓ apparitionẽ.et ꝑ aptaʒ viſionẽ. Et pꝛimũ.gratie cois.ſecũdũ ẽ gra⸗ tie excellentis.tercium gratie ſpãlis.et quartũ gloꝛic cõſummãtis.Et ſufficietia iſtoꝝ modoꝝ ita colligit᷑. omnc em̃ qð cognoſcit᷑ cognoſcitur ꝑ aliquid pñs.ſi igit dens cognoſcit meceſſe ẽ aliquid pſens itel⸗ eir gee videntis.in ſtatu vero miſerie mediate ⁊ ſemiplene. in ſtatu vero innocentie medio mõ ſcʒ imediate ⁊ ſe miplene.Semiplene inqꝙᷓ; quia ñ recepat adhuc ple AI lectui cognoſcat᷑. p̃ſens aũt voco boc m ꝙ; Aug. vo cat.ꝙ pᷣſens eſt intellectui ad videndũ. Aut igit co⸗ gnoſco deñ ꝑ hoc ꝙ eſt pᷣſens mihi. aut ꝑ hoc q; ẽ pꝛe ſens alij. Si ꝑ boc ꝙ ẽ pꝛeſens alij.ſic eſt cognitio fi⸗ dei. Quod em̃ deꝰ ſit trinus et vnus.hoc ego credo dei filio qui hoc enarrauit ⁊ pdicauit.⁊ ſpũiſancto 4 hoc inſpirauit.Quod em̃ credimꝰ debemus auẽti ſi cut dicit Aug. de vtilitate credendi. Si ãt cognoſco deũ ꝑ hoc ꝙ ẽpᷣͤſens mihi.hoc põt eẽ triplicit. Aut . hec ꝙ eſt pꝛeſens mibi in effectu ꝓpꝛio.⁊ tunc ẽ con templatio.qꝗᷓ tanto eſt eminẽtioꝛ. quãto effectum di⸗ melius ſcit cõſiderare deum in exterioꝛibꝰ creaturis. Aut ẽ pᷣſens mihi in ſigno ppꝛio.et ſicẽ apparitio ſi cut apparuit deus Abꝛabe in ſubiecta creatura qꝗᷓ i ſum deum figurauit. et ſicut ſpũſſanct⸗ apparuit in columba. Aut ẽ pᷣſens deus in lumie ſuo ⁊ in ſeipᷣo.⁊ ſic eſt cognitio qua vẽ deus in vultu ſuo ſiue facie ad faciem. et ſic ẽ aꝑta viſio ꝗᷓ tota dicit᷑ merces omniẽ meritoꝝ. Pꝛimũ igit᷑ et vltimũ genus cognitiõis ſta tui inocẽtię nõ cõpetebat. Pꝛimũ ppter cognitiõeʒ enigmaticã.et ꝓpter hoc ꝙ cognitio fidei vt pluri/ mũ eſt ex auditu.ſᷣm ꝙ innuit aplus. Altimũ vo ibi cẽ non poterat ꝓpt᷑ ſummã ꝑfectionẽ.iõ homini nõ exhibebat᷑ ſ potius in pᷣmiũ ꝓmittebat᷑. Medij ve ro duo ſcʒ cõtemplatiõis et apparitionis vtriq; ſta⸗ tui cõmunes eſſe poterunt.maxime cognitio contẽ/ plationis q̃ in vtroq; ſtatu cſt.ibi tñ potiſſime vige⸗ bat. tũ ꝓpter anime puritatem. tum etiam ꝓpt᷑ car/ nis et inferioꝛum viriũ ſubiectionẽ.quibus duobus vt plurimuʒ anima carct in ſtatu nature lapſe.iõ nõ poteſt ad illum gradum contemplationis attingere. NRationes igit᷑ monſtrãtes adam deum non cogno⸗ uiſſe eo genere cognitionis quã expectamꝰ in gloꝛia ſunt concedende.ad eas aũt q̃ ad oppoſitũ adducãũ⸗/ tur ſatis facile eſt rũdere. ¶Ad illas em tres auctes pꝛimo inductas iam patet reſponſio. omnes em̃ in- uine gratie magis ſentit in ſe bomo.vel quãto etiam telliguntur de contemplatiõis cognitione. non ꝑ re- motionem cuiuſcunq; medij.ſed ꝑ remotionẽ vela/ minis ⁊ obſcuritatis. q́lis eſt in his qͥ aliqͥ vicio pec/ cati ſunt infecti. ¶ Ad ill ãt qd obꝛ qꝙ imediate de/ ʒ9 um amabat.dð ꝙ non ẽ ſimile. Amoꝛ em̃ ſicut vult Berñ.multo plus ſc extendit qᷓ; viſio.ex ſola em̃ eſti mationce ſequit᷑ aliqũ dilectio. Et ipᷣe etiaz dicit in li. de amoꝛe dei. ꝙ vbi deficit intellectus ibi ꝓficit affe ctꝰ. Et rõ buius c᷑.qꝛ viſio eſt ſolũmõ rei pñtis.ſᷣ di ꝗo lectio nõ ſolũmõ rei pñtis ſᷣ ctiã abſentis. Pꝛeterea. viſio non picit qlemcunq; modũ cognoſcendi.ſ mo dũ cognoſcendi cõpletũ. dilectio vero et pfecta põt eẽ et imꝑfecta.iõ quãuis imediata dei dilectio ſit in via.nõ tñ optet q; viſio ſiue cognitio ĩmediata. 41 illud qdð obꝛ ꝙ adam deſiderabat deñ videre ⁊c.dðð. verũ eſt ſi ſic deſiderabat videre ꝙ aliquã cogni/ tionẽ hẽbat in qua reficiebat᷑.⁊ aliquã expectabat in remunerationẽ et pᷣmiũ.Et illã quã expectabat erat cognitio pꝛie. illã vero quã hẽbat erat cõtemplatio vic qᷓ̃ erat viſio ſpeeu Een tu qᷓras vtrũ erat vi ꝗ42 ſio intellectualis vel coꝛpalis.dðᷣ q; intellectualis. non ipᷣius diuine eẽntic in ſe.ſ alicuiꝰgratie vel influ entie.et illã in ſeꝑ expientiã noſſe et videre potcrat. ſicut ſentit anima ſancta qñ liqueſcit eũ ſpõſus allo/ Juit᷑ eaʒ illud qdð obꝛ ꝙ mens hũana in illo ſta ꝗ43 tu erat deo imediata.dð. qꝙ imediata erat quãtuʒ ad eẽ nature.qꝛ nulla natura ẽ ea ſuꝑioꝛ.qtum vero ad ſtati non erat imeqiata. Ad vltenioꝛc om ſtacũ ꝓmo ueteci ol Pfuſtuaiguaan Catheulczun⸗ Glek nzden Mkhriaficmndn Gcclgtiplctera Aunxirens,autg ſonizfetettaat ſicanimi tifentia gore tpeuminſeipt ſens et dipol toſtin deun a⸗ ibonagicbm nporionanigui onftlttuutin oliaeuequaner⸗ Eioemort nin Slksgnaumnnnt Pupdumm ng Gpnuoponchun Nanr erneünn (dannditiani tnkeSclonetuns Cenneſenidan⸗ onggenragsi Flafennel 4 o mounmmnag⸗ Arnmm Waenina uis Udelbaoz wapint⸗ nocn nete pi . Monnirie N nanginen mirchi Nh Panaonsht nine cogne bitiorin⸗ umain gr Oni quibude tunarunelgkiß mplatonenie vundaneen uggu Klsitsi Horio. Miß SG ormuiſt⸗ nbsitifuig Satigintun , Auchſun iui ſeatzdlii nit gitii ſrhftsd ons nan gllfn 4 cet. boc pᷣuilegium ẽ ſpale non legis Cis.¶¶ Ad ills pariſieñ toe Epi Guilbelmi et tt qualitatiue quantuʒ ad ſimilitudines expꝛeſſam. 45 gradibus pᷣmioꝛum in futura gloꝛia. Et ſic p ſi tus fuit in q̃ po — uenda erat. tũc em̃ erat in ſimilitudine gratie. per . fuit non ẽ ſanum nec habet rationẽ.quia lumen ill& ducenda erat ad deifoꝛmitate gloꝛie. in qua nõ ſo⸗potius eſt ſaluatiuum ᷓ; coꝛruptiuũ. vñ ercellentia lum aſpiceret diuinũ effectũ.ſᷣ etiazs ibᷣm vultum de ¶ ÜUlius in nullo obeſt ſed potius cõfert. ⁊ qꝛ ax gau ſideratũ.Cocedo GSuond oculi aſpectus in dium et lux illa ſuperat omnem ſeuſum. ideo boiuo enmfiGhoeiſta ad nihil aliud aſpiciat. attñ non totus vndiq; completur. vt nihil aliud querat. po⸗ ꝓficiet vel videbit ipᷣius lucis cdaritatẽ.imo potius tius abſoꝛbeat᷑ ipa noſtra intelligentia ab eminẽtia eleuabit in caligineʒ. ⁊ ad hãc cognitiõeʒ eleuabit᷑ p lucis. ſicut ⁊ ipa noſtra an ectio a toꝛrẽte voluptatis. oim̃ oblatiõez ſicut Oyoni. dicit ĩli. myftica theo. ⁊ et boc.5. determinatũ fuit in pꝛimo li. diſ.j.de fruitio vocat cognitionẽ iſtaʒ doctã ignoꝛãtiã.Hec em̃ ẽ in ne. Miunc aũt ꝓ firmo tenendũ ẽ q; et ſi adam de q̃ mirabilit᷑ inflamat᷑ affectio.ſicut eis patet qͥ ali/ um in ſua ſubſtantia non videbat in ſtatu innocen/ tiens cõſueuerunt ad anagogicos cleuari exceſus. tie.videbitur tamẽ in gloꝛia in ſua ſubſtãtia. nec licʒ hunc modũ cognoſcendi arbitroꝛ cuilibʒ viro iuſto huius Strari ſentire et dicere. Naʒ hoc ẽ vnus de in via iſta eẽ querendum. ꝙ; ſi deus aliquid vltra fa decẽ articulł repꝛobatis ab vniuerſitate magiſtroꝝ le non legis c . Odonis cãcellarij.et qð querit᷑ vtruʒ deus in pria videat᷑ ꝑ medium an fratris Alexandri de hales patris ⁊2 magiſtri noſtri. ſine medio.rñdendum eſt ꝙ videre ꝑ mediũ hoc poͤt qui vt euitent ſubſcripti ſunt. Pꝛimus articulus eſt intelligi tripliciter. aut ꝑ mediũ diſponẽs.aut ꝑ me· ꝙ diuina eſſentia in ſe nec ab dium deferens. aut ꝑ mediũ deducens. Per mediũ videbitur. Secundus eſt ꝙ licet diuina eſſentia vna diſponẽs recte et catbolice ponit᷑ deũ in patria eſſe ſit in patre et filio et ſpũſancto.tamẽ vt in ratiõe foꝛ videndũ.qꝛ anima in patria mediante deifoꝛmitate me vna eſt in patre et filio.et non vna in his et ſpũ⸗/ et influentia gloꝛie diſponetur ad hoc ꝙ clariſime ſancto.et tamẽ foꝛma idẽ eſt ꝙ eſſentia diuiua.Ler- poſſit deum in ſeipſo videre. Deifoꝛmitas em̃ gloꝛie cius eſt ꝙ ſpũſſanctus vt amoꝛ vel nexus non ꝓce/- ſufficiens eſt diſpoſitio ad hoc ꝙ anima deum in ſe it a filio ſed tantũ a atre. Quart? eſt ꝙ anime glo poſſit videre. Ad h̊ em̃ ꝙ videat nõ optet ꝙ aia po- rificate non ſunt in ado empyreo cũ angelis.nec coꝛ tens ſit in deum agere. videre em̃ potius eſt in ſuſci⸗ Fon gloꝛificata erũt ibi.ſed in ſolo aqueo vel criſtal- piẽdo qᷓ; in agẽdo.maxie cuʒ videt᷑ lumẽ. MNec oꝑtet lino quod eſt ſupꝛa firmanentũ. Quintus eſt ꝙ ma⸗ eam ꝓpoꝛtionari quãtitatiue.ſ̊ quantum ad infini · lus angelus in pꝛimo inſtanti ſue creationis fuit ma tatem vt ſit tanta quãta deus in virtute eſt. ſed ſufſi · lus et nunqᷓ; fuit bonus. Sextus eſt ꝙ angelꝰ in vno . inſtanti poteſt eſſe in diuerſis locis ⁊ etiam vbiq; ſi ſm cuius maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ ꝑticipationẽ erit oꝛdo in no q̃ non ſunt deus.Octauus eſt ꝙ pꝛimum nunc ? ponatur deum videri ꝑ medium diſponens. ꝑſuaſio creatio paſſio non eſt creatoꝛ nec creatura. Monus nes qꝗᷓ pꝛus ponebantur diſſoluuntur.et veritas ex eſt ꝙ qui habet melioꝛa naturalia plꝰ habebit de ne plicatur. Per medium autem deferens nullus poſu ceſſitate de gratia et gloꝛia. Decimus eſt ꝙ malꝰ an/ it deum videri.cum ipᷣe ſit immediatꝰ rationali crea gelus nunq; habuit vnde ſtare poſſet. nec etiam adã ture. Sed ꝑ medium deducens ſiue contẽpans po/ in ſtatu innocentic. li omnes erroꝛes a pꝛedictis ꝑp ſuerunt aliqui deum videri.ne ꝑ excellentiam lucis ſonis ꝓhibiti fuerunt et excõmunicati. et pꝛopterea obtunderetur acies intellectus.⁊ potius deijceretur ſunt tanq; peſtiferi euitandi. ſ DM ſ letificaretur. Sed hoc ponere ſicut pꝛius tactum M HW Pincui xxiiij.de adiutoꝛio ꝑ quod homo ante lapſum ſtare potuit.ſcʒ de libero arbi trio quantum ad alias potentias comparatur. H ( Anc diligenter inueſtigari oꝑtet ⁊c. Supꝛa determinauit mgꝗr̃ de culpa ꝑ quã hõ cecidit. in hac pte determinat de auxilio ꝑ qð ſtare potuit. Et qm̃ hoc auxiliũ ſcʒ li.ar. habet triplicit᷑ ↄſiderari.vicʒ in cõ patione ad alias potentias aie.et in ſe. et in cõpatione ad pfectionẽ gratie.iõ ꝑs iſta hʒ tres ꝑtes. In pꝛia de/ terminat de libero arbitrio in cõꝑatiõe ad alias potẽtias. In ſcda vero determiat de ipo m ſe. j. dil. xxv. Jã vero ad ꝓpoſitũ redeamꝰ. In tercia vero determinat de ipᷣo ꝑ cõꝑationẽ ad gr̃am.infra diſ. xxvj. bec eſt gra oꝑans et coopans.Et qm̃ m cõpationẽ li.ar.ad potẽtias aie attendit᷑ pgreffus et cõſũmatio peccati.iõ pꝛi ma ꝑs bʒ duas. In pꝛima determiat de li.ar.inq;tũ ad alias aic potẽtias cõpat᷑. In ſecũda vero determinat qliter in hõie tẽptatiõis oꝛdo ⁊ ꝓgreffio õſũmat᷑.ibi. Illud quoq; pᷣtermittendũ nõ ẽ ⁊c. Hꝛima pꝑs tres bʒ ꝑticulas. In pꝛia terminat ad qͥd datũ fuerit illud auxiliũ hõi. In ſcda vero qʒ ſit illud adintoꝛinʒ. ibi. hic cõſiderandũ ẽ qd fuit illð adiutoꝛiũ c̃. In tercia vo ad maioꝛẽ explanationẽ ſbiũgit diſtictionẽ pᷣdictoꝝ.ibi. eſt em̃ ſenſualitas q̃dã vis ⁊. Quelibʒ aũt baꝝ ptium diuidi põt in duas. In pᷣma determiat veritatẽ. In ſe cũda remouet dubitatiõeʒ. ibi. quõ rectã et bonã volũtatẽ ⁊c. Silr ſcda ꝑs in qᷓ determiat qð fuit adiutoꝛi- um duas hʒ ꝑtes. In pᷣma explicat qd fuit illud adiutoꝛiũ nõiando. In ſcda diffiniẽdo.ibi.li.vo ar. eſt facul tas ⁊c. Silr tercia ꝑs in q̃ diuiſionẽ ponit potẽtiaꝝ duas hʒ ptes. In pᷣma aſſignat dꝛiaʒ ſẽſualitatis ad rõeʒ. In ſcda vo oñdit viã ꝑ quã cognoſci poſſit et diſcerni illa dꝛia.ibi.quicqd in aia nr̃a. Sic totalis hꝰ Eticule ſnia circa duo verſat᷑.vicʒ circa adiutoꝛiũ qð fuit homi collatũ.et circa diſtinctiõeʒ potentiarum. 1. Oꝛin gra jjj Betermiat veritatẽ ad quid datũ fuerit illud adiutoꝛiũ hõi. a bEVnc diligẽter inueſtigari optet quã gratiã vyl potẽtiꝗ habuerit hõ an ee caſum. Et vtrũ ꝑ eam potuerit ſtare vel nõ. Sciendũ ẽ ergo ꝙ höi/ tuit ſtareb non i in creatiõe( ſicut de ãgelis diximꝰ) datũ ẽ p gratiã auxiliũ.et collata ẽ po preofteen. non tentia ꝑ quam poterat ſtare.i.non declinare ab eo quod acceperat.ſed non wprooterat ꝓficere intãtum vt ꝑ gratiã creatiõis ſine alia mereri ſalutẽ valerz. bomine nec ab angelo 47 voluerit. Septimꝰ eſt ꝙ multe ſ ũt veritates ab eter ·· 10 cõſentixe . c. Cõ⸗ . Poterat quideʒ p illud auxiliũ gratie creatiois fliſte⸗ re malo.ſed non ꝑficere bonum.poterat tñ ꝑ illud bũ „ rat ꝑ illã crea/⸗ Ok etiam pote, ira ſi bocverum eſt. viuere quodãm. qꝛ poterat viuere ſine peccato. nõ noigerca ve⸗ tũc cũ nullũ fuiſſet in poterat ſine alio gratie adiutoꝛio ſpiritualiter viuere qãmodo. Acda unpelles N. q̊ vitã merẽt᷑ eternã. VUñ Aug.in Ench. Sic factus Auguſti. o Ns ssnes borctus vt er mancre in ea rectiuudie poſſet non ſneg babuit iteriꝰ ipellẽés diuino adiutoꝛio.et ſuo fieri puerſus arbitrio. Utrů⸗ ad malũ cũ dyabolo libet hoꝝ elegiſſet.dei volũtas fieret vel ab illo vel de rat. in tẽptatiõe reſtitit. ? illo.Et qꝛ ſuã maluit facere volũtatẽ qᷓ; dei.de illo fa⸗ Wa in opibꝰ ſuis nullux cta ẽ volũtas dei. Itẽ in eodẽ. Sic hõleʒ pꝛiꝰ opꝑtebat bũit rerrabene elin fieri. vt et bene poſſet velle et male. Hec fruſtra ſi bñ- enrationenccin nec impune ſi male. Idẽ quoq; in libꝛo ð cocrectiõe et aliqᷓ opatõe. qð oino gratia ait. Si hoc adiutoꝛiũ vel ãgelo vł homi cũ pꝛi nefariũ ẽ dicere. Jtẽ mũ facti ſũt ofuiſſet.qm̃ nõ talis natura facta erat. vt exẽplũ eiꝰ vᷣ eẽ ma/ ſine diuio auxilio poſſet manere ſi vellet.nõ vtiq; ſua D ſiñ cñ ſubiungit · ſout ¶(ulpa cecidiſſet. Defuiſſet quippe adiutoꝛiũ ſine quo oöiti⸗ zaglis no ſetmeoo manere non poſſet. Ydẽ. Dederat des homi bonã vo ſapaii Eim eſt cbtra veritate lutatẽ. in illa qppe eũ fecerat rectũ. dederat adiutoꝛiũ Ugluts et cõtra Aug qui vi / ſine quo nõ poſſet in ea manere ſi vellet.⁊ p qð poſſʒ. cit in li. de conectise ¶ Vt aüt hoc vellet.in eiꝰ dimiſit arbitrio. In eodẽ.Ac et gra. ꝙ ã gli qͥ aliss cepꝑat poſſe ſi vellet.ſed non habuit velle quo poſſet. aqdetib remaſerut. Mã ſi habuiſſet ꝑſeueraſiet. His teſtimõijs euidenter bun⸗ reſore eenntt. moſtrat᷑ ꝙ hõ rectitudinẽ et bonã volũtatẽ in creatio F vẽ ꝙ ſtãdo merue· ne accepit. atq; auxiliũ quo ſtare poterat.alioqui nõ 2 rũt¶ Ad boc dici poſ ſua culpa videret᷑ cecidiſ,ſſe. ſet ꝙ ẽ meritũ dimii / ¶ RKemouet dubitatiõeʒ qlis fuerat illa rectitudo ſiis penẽ ſiue ſatiſfa ecett bonitas volũtatis in qͥ creat? . b ctoꝛiũ.et ne mdalis ES ed quõ rectã et bonã volũtatẽ habuit hõ ſi ꝑ eãẽ nec Anitz vumũ req· mner eri vitã valuit. nec ea ſtare voluit. Quia nec aaai Agztegi rie penalitas et vit quid mali ea tunc volebat.et ad tps ſtare voluit. ſel iltſhe. ficultas. Av ſcom ve nõ pſeuerãter.et iõ recta et bona fuit tũc volũtas hoo ro ſufficit ſola cbari· minis. ¶ Ad hoc aũt ꝙ diximꝰ hõieʒ nõ poſſe ꝓficere Obiectio cõtra tas. Mg'r aũt intelli vel mereri ꝑ gratiã creatioõis.ſolet opponi ſic. Per il bpoc qð dictuʒ ẽ git de merito ſom ß lud auxiliũ gratie creatiõis potuit ſtare ĩ bono qð ac: bominẽ nõ po- D a ilud mentu, ceperat. Dotuit ergo reſiſtere teptationi. Sʒ reliſtere tuiſſe pſicetct. ſatiſfactionis nunc ẽptationibꝰ atq; ſuggeſtionibꝰ malis meritũ ẽ ac bo „. . fuiſſet in Adam nec nũ remunerabile. Oinne aũt bonũ meritũ ꝓfectꝰ et. Mirpr psofectus in eo ſi ing Per gratiam g creatiõis ꝓficere potuit ſine adiectioo .— Aſatu innocẽtie pmã ne alteriꝰ gratie. Ad qð dicimꝰ qꝛ reſiſtere malo ⁊ nõ a Reſpõſio. ſiſſet. pdicta d cõſentire tẽptatiõi nõ feciſſet illi meritũ et ſi nõ cõſen- vicet Rel edà ali. liſſet. qꝛ nihil in eo erat qð ad mal ipelleret. ſicut ane 3 ber vi et diceduz. gelis qui nõ ceciderũt nõ fuit meritũ qð ſteterũt.i.qꝙ meritoꝛiuz genere n5 coꝛruerũt. Nobis aũt meritũ ẽ aliqñ ſi malũ nõ fa, opiſ. vẽ meritoꝛiũ ex cimꝰ ſed reſiſtimꝰ.ibi dũtaxat.vbi cã ſubeſt qᷓ̃ nosid radice charitat. Me facere monet.qꝛ ex peccati coꝛruptela pꝛoni ſunt ad la ritoꝛi genere op pſuʒz greſſus noſtri. Vbi aũt nõ interuenit cã nos ad dꝛ qů ẽ opꝰ virtutis „. —— E . . 2 b Heę , „ de e boc auũt ẽ ardu- malũ ipellẽs.nõ meremur ſi ab eo declinamꝰ Decli; b um et difficile. Alio nare em̃ a malo ſeꝑ vitat penã.ᷣ ñ ſẽꝑ meret pal¹iu. mõ v meritoꝛiũ omne opꝰ quodcũq; ſit. dũ tñ er radice chanitatis pcedat. Ault igit mgr dicere gy in reſiſtẽ do tẽptatiõi Ade non fuiſſet meritũ.ſi nõ habuiſſet gratiã.nec pꝛimo mõ nec ſecũdo.ſi vero reſtitiſſet ex cha/ ritate meritoꝛiũ fuiſſet ſco mõ non pꝛimo. In nobis aũt ſemꝑ ẽ meritoꝛiuzʒ vel vtroq; mõ vel altero ꝓpter difficultatẽ ad bonũ et ꝓnitatẽ ad malũ.Et ꝑ hoc ptʒ rñſio ad obiecta.qꝛ ꝓcedũt de merito ᷣm ſcdam dꝛiaʒ. vicʒ eo qð ẽ meritoꝛin rõe radicis. ehalluare a malo ſemꝑ vitat penas.ſᷣ nõ ſemꝑ meret palma — 4 Lontra. aut em̃ declinat quis a malo ex charitate.aut nõ.Si non.ſimilit᷑ nec facere bonũ extra charitate m- retur palmã. non ẽ dꝛẽia inter declinare a malo et facere bonũ. Si ſic. cum omne illud qd fit ex charitate ſit meritoꝛiũ. ptz ⁊c Si tu dicas ꝙ nõ meret᷑palmã ex genere operis qꝛ nõ eſt dim̃cile.hoc non ſoluit.qꝛ licʒ nõ ſit difficile hoͤi i ſtatu inocetie tñ vificlei ſtatu. nate lapſe. ñ ſp meret palmã. Ite dclingre g malo e vng rp sgräͤſe Newuo nc⸗ Ane n Nitin 1 s 16 Wn r Mi = — = „* Xiardd ſit. Oꝛ bꝛuta ania⸗ lia nõ hñ̃t li. ar. Gappetitũ ſen- lalitatis. De rͤne bʒ duas ptes qua H ad officiga. mur rebꝰ tpalibꝰ.ſeie ðputat᷑.Cũ vo diſſerimꝰðꝭ natu ra mẽtis hũane. ð vna qdã re diſſerimꝰ.nec eã in hec duo q̃ cõmemoꝛauimꝰ. niſi ꝑ officia gemiamꝰ. Carna lis ãt vł ſẽſuał aie motꝰ qͥ ĩ coꝛꝑis ſenſꝰ ĩtẽdit᷑.nobᷣ pe et aphrilta lenſualitatis. „ Di. A — arbitrij libertatem. o Mic conſiderandũ ẽ quod fuerit illud adiutoꝛium ho mini datuz in creatione quo poterat manere ſi vellet. Illud vtiq; fuit libertas arbitrij ab omni labe et coꝛ/ ruptela immunis.atq; voluntatis rectitudo.et omni um naturaliñ potẽtiaꝝ aie ſinceritas atq; viuacitas. ¶Explicat qð fuit illud adiutoꝛiũ diffiniẽdo. ð ¶Liberũ vero arbitriũ eſt facultas rationis et volũta tis qua bonũ eligit᷑ gratia aſſiſtente.vel malũ eadem deſiſtente.Et dicit᷑ liberũ quãtuʒ ad volũtatem qᷓ ad ytrũlibet flecti põt. Arbitriũ vero quãtũ ad rõneʒ cu⸗ ius ẽ facultas vel potẽtia illa.cuius etiã ẽ diſcernere inter bonũ ⁊ malũ.Et aliqñ quidẽ diſcretionẽ habẽs boni et mali.qð malũ ẽ eligit.aliqñ vero qð bonũ eſt. Sed qð bonũ ẽ niſi gratia adiuta nõ eligit. malũ ve/ ro ꝑ ſe eligit.Eſt em̃ in aĩa rationali volũtas natura⸗ lis qua naturaliter vult bonũ.licʒ tenuiter et exiliter. niſi gratia iuuet.q̃ adueniẽs iuuat eam et erigit vt ef⸗ ficaciter velit bonũ. Per ſe aũt põt velie malũ effica⸗ citer. Illa ergo rõnalis aie potetia qua bonũ vel ma⸗ lũ põt velle.vtrũq; diſcernẽs.hiben arbitriũ nũcupae᷑ qð bꝛuta aĩalia nõ hũt.qꝛ rõe carent.hñt tamẽ ſenſuʒ ¶ Eſt em̃ ſenſualitas q̃dã vis aĩie inferioꝛ ex qua ẽ mo/ tus q intẽdit᷑ in coꝛꝑis ſenſus atq; appetitꝰreꝝ ad coꝛ pus pꝑtinẽtiũ. Ratio vero vis aie ẽ ſupioꝛ.que( vt ita dicamꝰ) duas habet pꝑtes vel dr̃ias.ſuꝑioꝛẽ et inferio rẽ. Scòm ſuꝑioꝛẽ ſuꝑius cõſpiciẽdis vel cõſulendis ſtedit. Scm ĩferioꝛõ ad tꝑaliũ diſpoſitõeʒ ꝓſpicit. ¶ñdit viã ꝑ quã cognoſci poſſit et diſcerni illa differẽtia. f nõ ſit cõe cũ beſtijs. ad rõeʒ ꝑtinet. Qõð ãt in ea reꝑis cõe cũ beluis.ad ſẽſualitatẽ ꝑtinet. Et vbi nobis gra dati in cõſideratiõe ꝑtiũ aĩie ꝓgrediẽtibꝰpꝛimũ aliqᷣd occurrit qð ñ ẽ cõe cũ beſtijs.ibi icipit rõ. Hoc ãt Au- gu. docʒ in.xij.li.ð tri.ita dicẽs. Videamꝰ vbi ſit q̃ſi AIagddã hõis exterioꝛis ĩterioꝛiſq; cõfiniũ. Quicqͥd em̃ hẽmꝰĩ aio cõe cũ pecoꝛe recte dr̃ ad exterioꝛẽ hõicʒ ꝑ⸗ tinere. Moõ em̃ ſolũ coꝛpꝰexterioꝛ hõ ðputabit᷑.ᷣ adiũ cta q̃d vita ſua q̃ cõpages coꝛpis ⁊ oẽs ſẽſus vigent Ib' iſtruct“ ẽ ad exterioꝛa ſẽtiẽda. Aſcẽdẽtibꝰ g̊ itroꝛ ſũ qᷣbuſdã gradibꝰ cõſideratiõis ꝑ aĩe ꝑtes vbi ĩcipit aliqd occurrere qð ñ ſit nobᷣ cõe cũ beſtijſ.ibi ĩcipit rõ. yvbi hõ ĩiterioꝛ iã poſſit agnoſci.Rõis ãt ꝑs ſuꝑioꝛ eter nis rõibꝰ cõſpiciẽdis vł ↄſulẽdis adhereſcit. Poꝛtio fierioꝛ ad tpalia gubernãda ðflectit᷑. Et illa rõis iten diatur. vt B mag iuoteſcat q̃lit᷑ ad finẽ coꝛibuſq; cõis ẽ.qͥ ſecluſꝰ ẽ a rõe ſapierõi ãt ſcie vici⸗ nus eſt. E xplicat qd fuitill adiutoꝛiũ nominando.ſeʒ ⸗= os iuſticie ſicut face⸗ rex bonũ.g ſicut vnuz E meritoꝛiũ.ita et retii gquũ.M'. dicendũ ꝙ declinare a malo du- plicit᷑ dicit ſieut non velle malũ. AUno mõ puatiue.ſicut dẽ doꝛ⸗ miẽs nõ velle maluʒ qꝛ nõ hʒ aliquã affe/ ctionẽ ad malũ.Alio mõ cõtrarie.vt dicat᷑ uõ velle malũ. qꝛ re⸗ ſpuit.et cõtraria affe etiue afficit᷑ ↄtra ma 5 lũ.Sic etiã dedktinare a malo duplr dẽ. Et ſi dicat᷑ ↄtrarie.tunc eſt meritoꝛiũ.Si ve⸗/ ro pꝛiuatiue.vitat pę nã.qꝛ ſi nõ peccat nõ punitur. non tñ me/ retur palmã. qꝛinoꝝ eſt ibi aliq; opꝰ me/ ritoꝛiũ. et pꝛimo mõ eſt gs iuſticie.ſecũdo mõ nõ.qꝛ non Kape. eſt fa beꝝ vo ar. cuiltas ⁊c.q̃ malũ eli git᷑ gratia deſiſtente. Ligdetur male dico re.qꝛ ſi boc verũ eẽt. tunc li. arbi. gratia d ſtitutũ ſp cõſentiret ni ĩ diffinitõe li.ar.qꝝ ſiẽ dicit phᷣus.peccat „. differetigk diffinie alich pei. ¶ Muicqͥd & in aia nfa nobis cõſiderãtibꝰ occurrit qd oꝛa et ꝑ ea ad qᷓ n hHy pᷣncipalit᷑ oꝛdinari.ſi SEli.ar.ð ſe quãtũ ẽ &ᷣ pꝛia ↄditiõe ſua ñ oꝛ diatad malũ.nõ dbʒʒ viffiniri ꝑ electioneʒ iliffinit h li. ar.ñ ſim/ in ſͤm ſtatũ nat᷑e d. q; mgr lapſe. ⁊ qꝛ i ſtatu na/ ture lapſe defectũ hy icliatiõez ad malũ. i65 nõ tãtuʒz diffinit p electiõz boni ad qua oꝛdiat᷑ mediãte gr̃a ß etiã ꝑ clectionẽ ma li i quã cadit ex defec tibilitate ꝓppꝛia. nec pooit᷑ ibi electio mali F: oadinar. em̃ ad illð puenit niſi ꝑ gr̃e adiutoꝛiuʒ.⁊ ſic pʒ rñſio ad vtrumqʒ obiectũ. 74 . diu N—R- 272 — 7„ Ü? tur duo. Pꝛimo querit᷑ vtꝝ dari potuerit bomini ſi ue alicui creaturc adiutoꝛinzʒ qð eſſet naturaliter in- . „ Li. — Ointelligentiaz buius ptis circa duo incidit bic queſtio. Pꝛimo querit᷑ de adiutoꝛio bomi hi collato per qd poſſet reſiſtere. Secundo querit᷑ ð Rione otentiarũ anime. Circa pꝛimum querun flexibibile. Secundo querit᷑ vtrũ datum fuerit ei ad iutoꝛium ꝑ quod poſſet abſq; auxilio gratie tempta tioni reſi ere. eſti . 0.. 4 —— „ „ 7 Oꝛ bomiui dari potuerit adiutoꝛiũ ſiue li.ar.inflexi/ bile ꝑ naturam hoc eſt abſq; gratia ſupaddita oſten dit᷑ pꝛimo a ſimili.contingit em̃ reperiri lucem coꝛ/⸗ poꝛalem quam impoſſibile eſt ꝑ naturam in ſe obnu bilari. ſicut lucem empyrei vel lucem ſolis. Si ergo lux ſpiritualis multo pꝑmanentioꝛ eſt qᷓ coꝛpoꝛalis. videt᷑ ꝙꝙ ania hũana potuit fieri in ꝑfectione tanti luminis ꝑ naturam ꝙ nullo modo poſſet obſcurari nec ꝑ ignoꝛantiam nec per culpaʒ. Item contingit regire aliquam ſubſtãtiam coꝛpalem intranſmuta/ tes.ſicut eſt coꝛpus vltimũ ſcʒ empyꝛeum.et boc nõ babet ſolum per gratiam ſed etiam ꝑ naturam.gꝗ̊ pa ti ratione poſſibile eſt ſubſtantiã ſpiritualem ꝑ natu tam in tanta ſtabilitate fieri.ꝙ; nullo modo valeat permutari a rectitudine naturali.ſi em̃ hoc repitur di in ſubſtantia co ali. multofoꝛtius repiri põt in ſub ſtantia dignioꝛi. ¶ Vtem gratia eſt pfectio nature.⁊ . fectio confoꝛmatur ſuo pfectibili. ſi gratia confoꝛ/ mationis omnino reddit naturam impoſnbilem ad peccandum.videt᷑ ꝙ anima humana naturaliter ca pax ſit talis ſtabilitatis et inuertibilitatis. Si dicas ꝙ; non eſt capax talis inuertibilitatis niſi mediante gratia. obijcitur cõtra hoc ꝙ tal vertibilitas ad ma/ lum. aut eſt eſſentialis ipᷣi nature aut non.Si eſt eẽn eſt eëntialis. videtur ꝙ in tali non vertibilitate ad malum poſſit natura rationalis fieri ſalua ſua natu- ra et nulla ſupaddita gratia. ꝓpter hoc ẽ queſtio. cũ tam li.ar.hominis ꝙᷓ; gratia ſit creatuzʒ ſicut patebit infra. ad quid dari poteſt inflexibilitas ad maluz ipᷣi gre et ñ pᷣt dari creature rationali. videtur em̃ rõne conſimili ꝙ ſi põt dari vni ꝙ poſſit dari alteri Jte, l licet omnis creatura ꝑ ſe vertibilis ſit in natura. ali⸗ que tamẽ tales creantur a ſua oꝛigine ꝙ impoſſibile eſt eas coꝛrũpi.et hoc habent ſine aliquo achen na/ turalibus.ſicut patet in ſubſtãtijs ſimplicibꝰ.vñ an⸗ geli et anime ꝑ naturam ſunt immoꝛtales..gꝙ pari ra- tione videt᷑ ꝙ alique anime poſſunt creari ꝑ naturã ad malum inflexibiles.videtur igitur fuiſſe poſſibile tale adiutoꝛium a deo conferri per quod naturaliter ad malum non poſſet inflecti. Sed cõtra.iſta duo ſunt cõuertibilia ſicut vult Sam̃.et etiaʒ Aug.viczʒ eſſe creabile et eſſe vertibile.ſic ergo in omni creatu/ ra neceſſe eſt eẽ aliquaʒ vertibilitatem. ſed in ſubſtã tia ſpirituali non eſt vᷣtibilitas ᷣm ſubſtãtiã.ergo ne ceſſe eſt ꝙ ſit vm electionem. igitur impoſſibileẽ ſub ſtantiã creatam habere li.ar. per naturaʒ inflexibile. tẽ non eſt ꝑ naturam magis artatus affectus qᷓ intellectus.ſed intellectus eoipſo q; intellectus ꝓgna turã ſuam eſt natus omnia intelligere. ᷓ pari ratio ne affectus per naturam ſuam eſt potẽs hoc vel illx appetere e go eſt ab vno oppoſicoꝝ in alteru tranſi⸗ re. ergo omnis affectus creatus quantum eſt dena⸗ tura ſua non ſolum bonum conceſſuʒ ſed etiam ꝓbi bitum poteſt velle et pꝛeeligere. ergo ⁊c. Item ſi li. arbi.creatum hocipo ꝙ libemuz eſt dominak actui ſuo. hocipſo ꝙ creatum eſt debet aliquid ſuo creato ni. videlicet honoꝛem.ergo ſi dominat᷑ ſuo actui. põt non reddere qð debet. ſed hoc eſt peccatum. ergo ne 4 ceſſarium eſt li. arbi. nantũ eſt de ſua natura e ſle xibile ad peccatum.i tem ſili.arbi.per naturaz ſu/ am eſſet inflexibile ad malum. ergo ſtare in bono et facere bonuʒ eſſet ei naturale.ergo omne opus egre diens a li.ar. ect in genere opcris naturalis. et nullũ eſſet laudabile. per nulluʒ etiam opus qʒð faceret eẽt liberuz arbitrium ad gloꝛiam oꝛdinabile.ſed boc eſt contra naturalem li.arbi.inſtitutionem.ergo impoſ⸗ ſibile eſt alicui creature dareli.arbi.per naturam in/ flexibile. ¶ R. dom qꝙ impoſſibile futt bominem vel 7 aliquam creaturam rationalem per naturam habe/ reli.arbi. inflexibile ad malum. hoc em̃ repugnat na⸗ iam em intranſmt ture ipᷣius creature rationalis.⁊ a parte pꝛincipij ini bilem quatuʒ ad ſubſtãtiam ct quãtum ad ꝓpꝛiecta/ tialis. et a parte termini finalis.et boc patct ſic.ſi emñ̃ li. ar. creature rationalis fieret naturaliter ad maluz inflexibile. aut hoc eſſet ꝓpter ipᷣius artationem ad bonum. aut pꝛopter ipᷣius determinationeʒ. Si pꝛo pter artationem vt ſic faceret bonum ſicut lapis ten dit deoꝛſuʒ.iam certe li.arbi.nec eſſet liberũ nec opꝰ eius eſſet laude dignum.et ita ineptum eſſet ad finẽ pꝛopter quem eſt factum.videlicet ad laudis et glo/ rie pꝛiemium aſſequendum. Si autem inflexibile eẽt ad maluʒ pꝛopter determinationeʒ.quia ſic potens eſſet per pꝛopꝛiam naturam et bonum vt non poſſet deficere in malo.ſicut eſt de li.arbi.diuino qdð ad ſola bona determinatum eſt. iam tale li.arbi. caret vani/⸗ tate per naturam ſuam.ergo iam non eſſet creatura alis & vi r ieſt een nec pꝛoductum ex nihilo. cum omnis creatura vani- tialis. & videt᷑ ꝙ ꝑ gratiam non poſſit auferri. Si nõ tati ſubiecta ſit. et ita hoc eſſer contra naturam pꝛin⸗ cipij initialis quantuz ad quod dicimus creaturam rationalem ex nibilo eſſe pꝛoductam. Repugnante igitur natura rationalis creature. et ex parte initial pꝛincipij.et ex parte finalis termini. impoſſibile fuit hominem vel aliam quamcũq; creaturam rationa/ lem li. arbi. habere per naturam ad malum inſlexibi⸗ e.vnde concedende ſunt rationes hoc oſtendentes. Ad illud quod pꝛimo obijcitur de luce coꝛpoꝛali. S dicendũ ꝙ non eſt ſimile.tum pꝛopter boc ꝙ fons lu cis coꝛpoꝛalis reperiri poteſt i genere creature.fons autem lucis ſpiritualis non rcentur in genere crea ture ſed eſt ipſe creatoꝛ.iuxta illud Ecci.ſ. Yons ſa/⸗ pientie verbum dei in excelſis. Tum etiam quia lux coꝛpoꝛalis reſpectu actus lucendi babet artationem adeo vt lucere eius non ſit laudabile ſed pure natu/ rale.non ſic eſt de rectitudine et operatione creatu/ re rationalis ſiue voluntatis gliberatiue. Ad ill quod obijcitur ꝙ aliqua ſubſtantia coꝛpoꝛalis per naturam eſt intranſmutabilis ⁊c. iam patet reſpon⸗/ ſio per hoc ꝙ non valet ſiue non decet creaturaʒ ſpi ritualem ſic eſſe artatam ad opus ſuum ſicut coꝛpa⸗ lem.ſiue etiam quia non tenet ſummũ lin genere ſpi⸗ ritus.ſicut aliqua creatura coꝛpoꝛalis tenet ſummũ in genere coꝛpoꝛuz. Aerũtamen dici poſſet ꝙ omne coꝛpus mutabile eſt aliquo genere mutationis ſicut vult Auguſtinus. ſiue quia ipſum mutatur in ſe. ſiue quia aliqua mutantur in ipſo.et hoc vltimio ohfeti⸗ Soityrn⸗ Kewenn cddott.N. iiimn ganglu ula⸗ gchcna n hurgn Cperlarn⸗ ſebgurnonen tgnuntin öülteen figbnbiche üpoſntt Kheinotit Etunltaeim finneblectt Mudoneeri ſArmmin hoſeregon ſefi Vartir lipprretla antonni tecſudiniliue tnreränna Poſrſeiſtordre⸗ lusgaern Gaumdtoi⸗ Ilesonnne⸗ tnnepeonedn ſacchtin inpecchrs Nfcchim Wibonnidri nhenalz Pmaneeporon tichfclingt bltuniinfe alutiſimn⸗ ſucltüicfrei W cue rr Dur⸗ mck licägzen niicr * I tan 10 modo mutatio poſſet eſſe in anpyreo. (Ad ſlud ſtrũ in lr̃a qui dicit q babuit vnde ſtare poſſet ſ non W qð obr de gratia confirmãte. dð ꝙ gratia dicitur ee habuit vnde poſſet bccre. P. do & gliquẽ poſſc 13 pniin fectio nature nõ ſolum qꝛ adiuuat ſ etiã qꝛ defectu reſiſtere virtute ꝓpꝛia tẽptationi dyabolice abſq; oĩ utfpon⸗ eiꝰ exdudit.vñ in omni natura creature rationalis gratia intelligi poteſt dupliciter. Aut ita ꝙ cxcludat D Kioni Ealiquis ðᷣfectus naturalis qui ꝑ graʒ habʒ excludi. cotinuatio diuine influẽtie. aut ita ꝙ excludat᷑ appo umngen quãatũcunq; illa natura ſit in genere cxeature ꝑfecta. ſitio noue gratie. Pꝛimũ ſimpir ẽ impoſſibile. nuncq; Annig H et iõ non ſequit᷑ ꝙ ſi aliquid conuenit alicui ꝑ gratiã em̃ li.ar. male ſuggeſtioni reſiſteret. niſi deus ſue bo en 11 ꝙ cõueniat ꝑ natur㶠Et ſi obijciat᷑ ꝙ de potuit da uitatis influentia cõtinua in bono cõſeruaret. Secũ ritene te nature qð dedit gralie.d ꝙ natura nõ potuit ſu/· do mõ vVeritatẽ habet ꝓ ſtatu innocẽtie. Sicut enim Ns ſcipere. ſicut em̃ alia ẽ natura oꝑis moꝛalis.alia ope⸗· magiſter dicit in Ir̃a. Magna erat in pᷣmo homie li. nls en ris naturalis.nec ꝓpꝛietas oꝑis moꝛalis põt cõueni ar.ab omni labe et coꝛruptiõe imunitas.atq; natura dſece re opi naturali niſi naturale deſineret eẽ naturale.ñ liñ potetiaꝝ anime ſinceritas 7 viuacitas.⁊ ꝑ h pote Mlelebag eñ̃ poöt laus et vituperiũ qᷓ ꝓpʒietas oꝑis moꝛalis rat euitare 2 repellere ſuggeſtionẽ dyabolica nec in mapin hm ꝙ hmõi cõpetere opꝑi naturali inquãtũ tale.ſic ⁊ itgebat ad boc apponi ſibi nouã gratiaʒ. cum reſpe⸗ wnmnni⸗ 12 in ꝓpoſito intelligẽdũ eſt ſe babar An illud qag cau huius nulla eſſet in eo difficultas ſicut dicit ma⸗/ tboriten e obꝛ de imoꝛtalitate patet rñſio ꝑ pᷣdicta. Quod eniz giſter in Ĩa. et rationes ondunt qᷓ̃ ad pꝛimam ptem WRRMW naturaliter ẽ immoꝛtalc ex hoc nõ eſt laudabile vel inducunt. et iõ concedẽde ſunt. ¶Ad illud gꝙᷣe Aug. 14 M vituꝑabile. et ita ſi li. arbi.inflexibile creatum eẽt. nec de vera moceẽtia iam pʒ rũſio. dicit em̃ q; nulla crea⸗ nemnh, laudis nec vituꝑij capax eet. tura rõnalis põt ſine diuino adiutoꝛio ↄſeruari.non Rl Atrũ datum fuer voumni ntrale adintonige ad reſiſtéqus peccato fitei neefſanis gratia Fdiu RK”l ¶AVtrũ datum fuen bomini naturale adiutoꝛiñ ꝑ qd ẽz in innocentia. quia in quocũq; ſtatu ẽ neceſfaria —K poſſet abſq; omni gratia temptationi reſiſtere. Et ꝙ cẽ ſibi diuine bonitatis influentia. Ad illud qd obẽ 15 zung ſic vi. L. arbi. vt dicit An.ẽ ptãs ſeruandi rectitudi eadẽ ſũt naturalia in nobis et in pꝛimo bõie. dd – nẽ ꝓpter ſc. li.arbi.eſt potẽtia naturalis. ꝑ natu⸗ et ſi eadeʒ ſint ᷣm ſubam.tñ infirmata ſunt et vulne –R ralem potentiꝗ abſq; addita gratia hõ poterat ſerua rata ⁊ deterioꝛata.·ct id nõ ſeqͥt ꝙ tantũ poſſe hẽant ng 4 re rectitudinẽ ſiue iuſticiã. Sed puando rectitudinẽ quãtũ habuerũt qñ natura crat inſtituta. / Ad ilud 16 r b temptatiõi non ↄſentiret imo reſiſteret et ſuparet. S qd obẽ ꝙ tẽptationi rſiſtere boc ẽ victoꝛiã obtinere. niluct; ſe⸗ ponat᷑ hõ in puris naturalibus.aut igitur dem ꝙ plus eſt aduerſarium ſuꝑare qᷓ eidem reſiſte umitiin poſſet reſiſtere dyabolo ſuadenti aut non. Si non.⁊ re.Ad boc em̃ ꝙ aliquis aduerſarium ſuperet opti⸗ eui n nullus peccat in co qð vitarce nõ põt.& ſi conſentiret mũ eſt ꝙ oppoſitum aſſcquat᷑ ad quod aduerſanius mtunoſt tẽptationi dyabolice n õ peccaret qð eſt impoſſibile. ptrahere intendebat.hoc autem ſolum ẽ quando ho mcn Si ſic. ꝑ naturale adiutoꝛiũ ſine gratia ſupaddita mo non tãtũ reſiſtit aduerſario voluntarie. verum/ an ſupare poterat aduerſariũ IItẽ natura nulli dat eẽ etiam meritoꝛie. Lunc em̃ recte vincit dyabolus. qñ 17 ncſagum guin etiã det ei aliquã potẽtiã pmanendi. cũ non de ex vexatione temptationis ꝑ quaʒ intendebat incur sgarunen iciat in neceſſarijs. vñ ſicut aliquid naturaliter pꝛo/ uare ad demeritum. bomo ꝓficit ad merituʒ. hoc au matunee GH pagat.ſic eti naturali virtute in cẽ cõſeruat᷑ ſi li. tem li.ar. facere non põt niſi ꝑ gratie adiutoꝛiũ.quis annnsgrn arbi. homini datũ ꝑ naturã ꝓpꝛiã innocens erat et ꝓ ſe poſſit refugere peccatũ.Si em̃ abſq; gratia pec- n imune a culpa. ꝑ naturã ꝓpꝛiã abſqʒ omni gratia catũ refugeret.meritoꝛiũ ſibi non eſſet. et tñ tempta/ canil Pmanere poterat in ſua innocẽtia. ⁊cẽ̃¶ Item recti tioni reſiſteret. et ꝑ hoc patet rñſio ad ſequens.quia niaſſtli tudo volũtatis ſolo actu voluntatis ſer t.qui eim̃̃ magiſter non loquit de quocũq; ꝓfcetu.ſed de pfe/⸗ mumm un rectus eſt.obliquꝰ eẽ nõ põt qdiu vult eẽ rectus.ſed ctu ĩ merito in quo nõ ſempꝑ pficit homo cũ facit opꝰ Pinittn nihil tantũ ẽ in volũtate nr̃a qᷓ; ipa voluntas. nibil bonum bonitate moꝛali min aſſit gratia ſpũſſ ancti ſi aunintnn facilius hõi recto q velle rectitudinẽ.ſi li. arbi. bo cut melius iufra patebit. ⸗ . Enc mis quatũ eſt de ſua cõditiõe pᷣmaria rectũ erat. abſ. Onſequenter querit᷑ de ſcdo vicʒ de diuiſiõe nbnginel q; omni gratia ſupaddita rectitudinẽ ſeruare pote- potentiag anime. et circa hoc pñ̃t quatuoꝛ ꝗqᷓ narm i rat. et ſic aduerſario reſiſtere.et temptatiões ſupare. ri. Pꝛimo queritur de illa diuiſionc potentia müpoetn Bz contra. Aug. de vera innocẽtia. Humana na/ rum anime qᷓ eſt per cognitiuam et affectiuaʒ.ſiue * a tura et ſilin illa integritate in qua cdita ẽ ꝑmaneret. rationẽ et voluntatem. Secũdo querit᷑ de illa q̃ẽ * mtimgul nullo tñ mõ ſeipam creatoꝛe nõ adiuuãte ſeruarʒ. S poꝛtionem ſuperioꝛẽ ct inferioꝛem. Lercio queritur bbrnttn uatncq; homo hẽret li. arbi. ad hoc vt pmaneret. de illa qᷓ eſt per deliberatiuum et naturale. Quarto iinet neceſſariũ ei erat gratie dunefef⸗a ſi tůc et vltimo queritur ad plenioꝛem explanationem de Latr ſoccrae otetia naturetẽptatiõi rſiſtere natura/ illa diuiſione ꝗᷓ eſt per poſſibilem et agentem. nur ia ſunt cadem in nobis et in ipo. ſi temptationirre — „ – ſiſtere eẽt a nobis naturam poſſibile. fruſtra frean Qucſtio.j. DD n in teptationem. ꝙ ſi abſurſum ẽ dicere. ptz ⁊c ¶Itezʒ erum intellectus ⁊ affeetus.ſiue ratio et voluntas es W ilrute Ppaia poſſet hõ abſq; omni gra tẽptqtioni ſint potentie diuerſe per eſſentiam. Et ꝙ non videt ſun nn, reſiſtere.poſſet etiã victoꝛiã de inimico obtinere. ſeld Aug.ix. de trini. dicit qꝙ; hec tria ſc intelligentia. me⸗ ninnn victoꝛie rñdet coꝛona.ᷣ abſq;ʒ omi gra potuiſſet me moꝛia et voluntas ſunt vna mens. vna intelligẽtia. no⸗ e reri et puenire ad gloꝛiã.ꝙ ſi euidenter falſum E. re-· vna vita.ſed hoc non eſtet ſi eſſent diuerſe per cſſen ii 8 r eiten tẽptationi reſiſtere hocẽ opꝰde ſelau tiam. ⁊c. ¶ Item phus in iij.de anima.dicit ꝙ in nunns dabile. b iciens opus laudabile nõ põt nõ ꝓficere. tellectꝰ ſpeculatiuꝰ extenſione fit pꝛacticꝰ.ſ extẽſio mti igit ſi virtute ppꝛa babuit vnde poſſet ſtare virtute nõ yaniat potẽtiã ꝑ eẽntiã. S ceadẽ ẽ ꝑ cẽntiã itelligẽ R pꝛis babuit vnde poſſet ꝓficcre.qd ẽ contta magi tia peculatiua et practica. cognitius et motina. g£ Ti. t potẽtie diſtinguunt᷑ ꝑ obiccta ſicut dicit pbeo. ergo pꝛima ratio diſtinguendi ẽ ex ꝑte obiectoꝝ. nõ eſt maioꝛ diſtinctio in potentijs qᷓ in obiectis.ſed verum ſub rõe veri ẽ obiectũ intellectꝰ.bonũ ſub ra⸗ tione boni ẽ obiectũ affectꝰ.cũ igit᷑ eadẽ ſit ꝑ eẽntiaʒ bonitas et veritas ſpũalis creature.g eadeʒ erit per cẽntiã rõ ⁊ volũtas.. Ntẽ mag cõfoꝛmat᷑ imago ſũ/ me trinitati q́; confoꝛmet᷑ veſtigiũ.ſᷣ in ſumma tri/ nitate nulla ẽ dꝛia entialis.ſᷣ ſolũ ſᷣm relatiõeʒ.ſi igi tur vᷣitas ⁊ bonitas ſola relatione differunt in crea/ tura et non eẽntialit᷑.multofoꝛtiꝰ v ꝙ ratio et volũ/ tas ſola relatiõe babeãt dicneui, B⸗ ad omnẽ de lectationẽ neceſſario cõcurrit ſenius.delectatio em̃ E cõiunctio cõuenientis cũ ↄueniẽti et ſenſus eiuſdẽ. H conſtãs ẽ ꝙꝙ voluntas hʒ delectari.g̊ bʒ delectabile cognoſcere et ſentire.igit᷑ ĩa erit potentia ſenſitiua. e ad omnẽ habitũ virtutis necefſario cõcurrit amoꝛ et mecdlij inſpectio. Sicut em̃ vult Aug.de mo⸗/ ribus Ecclie. omnis virtꝰ ẽ amoꝛ. Et ſicut vult phᷣs. virtus ẽ inſpectrix medij.ſi ̊ virtutes ſunt in volun tate.& actus volũtatis ẽ mediũ inſpicere et amare.ſᷣ pꝛimũ ptinet ad vim cognitiuã.ſcm ad affectiuaʒ. S eadẽ eſt potẽtia cognitiua et affectiua.¶ Itẽ lumi/ ni et caloꝛi in coꝛpibus coꝛrñdet cognitio.et amoꝛ in ſpiritibꝰ.ſ̊ᷣ ſol ꝑ eandẽ virtutẽ illuminat et calefacit. calefactio em̃ generat᷑ ex radioꝝ inltiplicatiõe.& mil⸗ tofoꝛtiꝰ vẽ ꝙ ſi ſua ſpnal potẽtioꝛẽ.qꝙ ꝑ eandẽ vir/ tutẽ cognoſcat et diligat. ⁊c ¶ Itẽ optimũ vniuſcu miſq; rei non põt eẽ niſi vnũ.ſᷣ optimũ in ania ẽ illud vᷣm qð imediate cõiungit᷑ Sdo.Hoc aũteſt intellectꝰ et affectus.ſiue rõ et volũtas. nõ ſunt diuerſe potẽ tie ̊ vna.Si tu dicas ꝙ inter omnes potentias pꝛin cipatũ tenet volũtas.cet illa eſt q̃ intimius adheret. Obꝛ contra hoc.qꝛ virtus vnita plus põt q; multi/ plicata.ſi igit᷑ aia vna potentia ſola tenderet in deũ. pꝓfectius vniret᷑ q;ᷓ ſi intẽdat pluribꝰ.g ſi optimo mõ facta eſt ad ꝑueniendũ in finem.vẽ ꝙ vna ſola potẽ⸗ tia ſit ratio et voluntas ᷣm eẽntiam. ¶ Sed contra Aug.in.xj.de tri.dicit aiam eẽ ad imaginẽ qͥ ad vni/ tatẽ eẽntie et trinitatẽ potcntiaꝝ.& ſi vera eſt ibi tri⸗ nitas.vera ẽ ibi potentiaꝝ diſtinctio. non ſolũmõ diſtinguunt᷑ relatiõe ſᷣ ctiaʒ ᷣm id qð ſunt abſolute. Prem ſi cadẽ potẽtia ꝑ eẽntiã eẽt ratio et volũtas. cut vna eẽntia eſt in patreet filio.g ſicut pater non p filiũ dꝛ intelligere ſ ctiam ꝑ ſeipᷣm.ſic volũtas non ſolum intelligeret ꝑ intelligentia.ſᷣ etiam ꝑ ſeipſam. falſum igit᷑ diceret Aug.xv.de tri.cũ dicit ꝙ uibil vo lumus niſi ꝑ voluntatẽ.nihil intelligimꝰ niſi ꝑ intel. = Aug.ix.de trini.c.iiij.lo⸗ quẽs de ratiõe et volũtate ſiue noticia et amoꝛe ait ſic.Admonemur ſi vtrũq;ʒ videre poſſumꝰ hoci aia exiſtere.⁊ tanq; inuoluta inuolui vt ſentiãt᷑ et nucrẽ tur ſubalit᷑ vel vt ita dicã eẽntialit¶ Iteʒ ſola diſtin ctio relationũ in creatura nõ ẽ diſtinctio reꝝ. v in di uinis eſt vera diſtinctio ꝑſonaꝝ.& ſi in aia non ẽ di/ ſtinctio potẽtiaꝝ niſi ſolum ſᷣm relationem.aia non eẽt illius ſumme trinitatis ſilitudo expſſa.et ita nec imago. qꝙ ſi boc liunettara leananaur creature eſt ꝙ cum vigoꝛat᷑ actus vnius potẽtie.mi noꝛatur actus alterius.ꝓpter hoc ꝙ potetie radicã⸗ tur in eadẽ ſuba.gᷓ multo foꝛtiꝰ actus vniꝰpotẽtic in tenſus remittit alteꝝ actũ eiuſdẽ potentie.& ſi ratio et voluntas eẽt eadẽ potentia.cũ intenderet᷑ cogni/ tio.minueret᷑ affectio.gᷣ quãto clarius deuʒ videre⸗ quãtulum diligẽter optet inſiſtere. cõſequẽter et iſta nus. tanto minus amaremꝰ.qʒ ſi oino falſum ẽ re⸗ at c differunt eentialiter. ſicut patet in igne. pari ratiõc vbicunq; potentia cognoſcẽdi et amãdi foꝛmaliter reꝑiunt᷑ in creatura.eentialiter diſtinguunt᷑. ſic re. piuntur in aia. ⁊c. ¶ Py. dðʒ eꝙ et ſi pᷣdicta g ply cõtineat curioſitatis qᷓ; vtilitatis. ꝓpter boc ꝙ ſiue ren vbicunq;ʒ lux et caloꝛ ſunt foꝛmaliter. vna ꝑs teneat᷑.ſiue altera.nilłũ pᷣiudiciũ nec fidi nec 7 tentijs anime plurimũ loquunt᷑ de potentiaꝝ di moꝛibꝰ? generat᷑.Aerũtũ qꝛ ſcti et alij qͥ tractãt ð t. ctione.et qꝛ etiã pluriũ qõnum dtermiatio pedet ex p̃dicte qõnis termiatione.iõ determinatioileiꝰ ak/ ꝙ iſtius qõnis terminatio ex illiꝰ qõnis tractatione pendet qua querit᷑ de comꝑatione potentie ad ſub/ ſtãtiã aie.vñ vᷣm ꝙ illa varic dtermiat᷑ a diuerſis.ſic Auidã em̃ dicere voluerũt ꝙ po tentia aie non eſt aliud qᷓ; ip̃a relatio vel ipa aia rela ta ad actũ.et hi ponũt ꝙ oẽs aie potẽtie ſint vnũ ꝑ eẽntiam.nec ẽ in eis aliqua dꝛia niſi ſolũ ſᷣm relatio nẽ ad actum aliũ ct aliũ.et hoc confirmare nituntur p Aug.in li.ve aia ct ſpiritu vbi vẽ hoc expᷣſſe dicere et ſentire· Et ſi tu dicas ꝙ ille liber non ẽ Aug.per hoc non euaditur.qꝛ hocipᷣm in li.de trini.dicit ð po tentijs anime ꝙ ſunt vns eſſentia.vna vita.Aliqui vero dicere voluerũt ꝙ potentie anime non tm̃ di/ cunt modum ſiue relationẽ.ſᷣ etiã dicũt ꝓpꝛietates inherẽtes ipᷣi anime q̃ ſunt de genere accidetaliũ.vt/ pote in ſecunda ſpecie qualitatis videlicet naturalis potentie et impotẽtie.et iſti dicunt ꝙ potentie in aia differunt eẽntialiter. ſicut diuerſe foꝛme accidẽtales exiſtunt in codem ſubiecto.et hoc confirmare nitun turꝑ quoddã verbum Hug.q dicit in quodã libello quẽ fecit de trinitate.vbi dicit ꝙ noticia et amoꝛ nõ vere ſunt qd ipᷣa mens.ſ quaſi affectiones quedã et foꝛme ipᷣius.quibus nõ ſit boc aliquid eſſe.ᷣ ad eſſe tantũ ei ꝙ eſt hboc aliquid. Etiam ſunt qui dicunt ꝙ potentie anime nec adeo ſunt idem ipᷣi anime ſicut ſunt eiꝰ pꝛincipia intrinſeca ct eẽntialia.nec adeo di uerſa vt cedant in aliud genus ſicut accidẽtia.ſed in genere ſubſtantie ſunt ꝑ reductioneʒ.et iſti dicunt cum potentie ſimpliciter non dicant alism eẽntiam qᷓ; ſubſtantiam anime.ꝙ non ſic differũt eẽntialiter ipᷣe potentie ꝙ ſint diucrſe cẽntie.Et iterum cũ non ſint oino idem cum anime cẽntia. dicunt ꝙ non ſunt omnino idem ꝑ eẽntiam.⁊ ideo quaſi medium tenẽ tes inter vtrãq; opinionẽ dicunt q̃ſdam aie potenti as ſic differre adinuiceʒ vt nullo modo vici poſſint vna potentia.nec tñ concedũt eas ſimplx diuerſifica ri ᷣin eẽntiam.ita vt dicant᷑ diuerſe eentie. ſᷣ differ/ re eſſentialiter in genere.ita vt dicantur diuerſe po/ tentie ſiue diuerſa inſtrumenta eiuſdem ſubſtantie. ¶ Quelibet autem dictaꝝ poſitionum ſuos habet de enſoꝛes. nec eſt facile rationibꝰ cogentibus eaꝝ ali/ quã ipꝛobare.qꝛ hec poſitio vltio dicta cõcoꝛdat vie cõmuni et auẽtibus tractatoꝝ.et magis ſobꝛia eſt ct rationi conſona.ideo iuxta hanc terciam poſitioneʒ ad ꝓpoſitam queſtioneʒ rñũdendum eſt. ꝙ intellectꝰ ſiue affectꝰ ſiue ratio et voluntas nõ ſunt vna potẽ/ tia ſ̊ diuerſe.et hᷣ ſẽſerũt pᷣdeceſſoꝛes nr̃i.ſenſiſſe etiã vẽ Aug.ſicut expꝛeſſe apparet i auctibꝰ ſupꝛadictis. omnes etiam quotquot diuidunt anime potentias pꝛima diuiſione diuidunt in cognitiuam et affe/ aiuam ſiue motiuam. ¶ Rurius cum quis ad otandũ igiẽ — = de S== Se. neißttiͤ 6 dſecrepnumgt tmnnn ſuun nunnunn Potoniuf Nintenloon nenmmircnan nuͤchitle Gibucit il. itcrbinin hengenai dtaguuptune ſcinenacsc cucürclignta itepainoſimilt tmliſatſian Moucſosactust icmurckoza Piueſönſecun yt tagenacicter⸗ nuttabocmatt hieiraligipot oreint igt na ſtſctlerondiucnia⸗ Gomcnide Aug ſiunctgiödian ſechruradcant, matititainden ſimbeumns Augt oſtotbintlcauct Cingiete igichaschs⸗ wpoenuſͤckie inqtüritnsn giſicenennae ncſeghfert enicincli Nrtpoinwciidantt Ahnftttüne hſſummhid⸗ kelefflän lhteſelun nſctlencinnon = EAltczctioine kgen ==-= = — igines ion D . 4 =. . =. — — — — — — E S S=. — , SE — = EE☛E —, 5 E. E E +☛☛.. S- XXIII tbmi ſemetipm redit volens quaſi quodam etxperimento. go iſllam ſummã trinitatẽ q;; veſtigiuz. cũ in illa ſum⸗ Ponti diſcere potentiaꝝ qs habet in ſe ↄuenientiam et dif᷑⸗ maa trinitate ſit vera diſtinctio in ypoſtaſibꝰ et perſo Uſomi ferentiam. inueniet ſe in cognoſcendo et amando nis. ſi anima ẽ expꝛeſſa dei imago. debet in ſe habe⸗/ unt ſere recurrere ad diuerſa iſtrumẽta. Vnde ↄſiderati vſ u re trinitatem in qua ſit vera diſtinctio.alioquin non daecnri manifeſto iudicio apparebit ꝙ maioꝛ eſt erit expꝛeſſa ſimilitudo. Illa aũt dꝛia qᷓ eſt in creatu Thoegu. ꝛia intelligentie ad voluntatẽ qᷓ ſit intelligentie ad ra pure ſᷣm habitudinẽ et relationẽ non dicit diſtin⸗ Inerſdinee memoꝛiã vel etiam iraſcibilis ad cõcupiſcibilẽ. Me ccionẽ niſi ſolum quãtum ad modũ. iõ et ſi talis di/ racit moꝛia em̃ et intelligẽtia negociant᷑ circa idem.ita vt ſtinctio ſufficiat in ratione veſtigij.amplioꝛ tñ debet mrin ditir iſta acquirit. illa conſeruat. vcl illa offert et iſta eſſe in ratione imaginis. et ideo illa ratio non cõclu⸗ dohütet dijudicat. Similiter concupiſcibilis et iraſcibilis in dit. oteſt etiam alit᷑ dici.ꝙ ratio veſtigij ſumit 2 ½ ntöehe ſe habent ꝙ concupiſcibilis acquirit.et iraſcibilis de ex comꝑatione creature ad creatoꝛe.qᷓ attendit᷑ pm bentüg fendit.et quia vtrumq; hoꝛum neceſſariuʒ eſt ad ꝑ- trelationẽ effectu ad cm. et qꝛ illa cõparatio ſcz q̃ ẽ mangone fectionem actus cognitionis et affectionis. ideo me⸗ creature ad ereatoꝛc ſm triplex genus cauſeẽ omni Nne it⸗ moꝛia et intelligentia potius dicunt᷑ diuerſe vires ꝙᷓ moge ip̃i creature eſſentialis. ideo non differunt in ldiaſis ſe diuerſe potẽtic.ſimilit iraſcibilis ⁊ cõcupiſcibilis.Et ipſa creatura veritas et bonitas eẽntialiter. ̊ ratio ig eſt exemplũ.ſicut ſi aliquis baberet diuerſa iſtrumẽ imaginis attendit᷑ in creatura ſm q; ip̃a compatur iraſ ta ad diuerſos actus pᷣncipales.vt ſecurim ad ſcin/ ad deum in ratione obiecti. eo em̃ imago dei quo dein wi dendqũ.et martelluʒ ad fabꝛicãdum.poſſet tamẽ nihi capax eius et ticeps eẽ poteſt.et quia ſᷣm caſdeʒ po güf ne lominus ipa ſecuri vti ex vna ꝑte ad ſcindendũ. vt / tentias habet anima ferri in deum.⁊ etiam in res ali mmntiana poteex pte acici. et ex alia pte ad alium actum illi c as cognoſcendas iõ non ſunt adeo eẽntiales ipi ani Ntſeden ſonum.iuxta hoc materiale exemplũ qð nõ eſt ꝑ im me ratio ⁊ voluntas ſicut pꝛedicta. ⁊ iõ non optet q meAn nia ſimile. intelligi põt in potentijs ſpuũalibus ſei⸗ tanta ſit conuenientia inter intelligentia et volunta emidinig cecende ſunt igit᷑ rones et auctes on dẽtes mationeʒ tem. quãta ẽ inter veritatem ſubalem et bonitatem. murin Nii 19 et voluutatem diuerſas eſe potẽtias. illud g Ad illud quod obẽ ad delectationeʒ concurrit 24 ine oncig, qð pꝛimo obꝛ de Aug. ꝙ ſunt vna cẽntia vna vita. ſe ſus. dom. q verum ẽ.ſed non optet ꝙ ille ſenſus ici gitt rũdendum eſt ꝙ iõ dicunt᷑ eſſe vna eſſentia poter h ſit ipius volütatis q̃ delectat. ſed ſufficit ꝙ ſit ratio⸗ accetlit ꝙ i vna eẽntia radicant᷑. ⁊ adeo adperẽt illi itrinſecꝰ nis aſſociantis. Sicut em̃ oculus videt ſibi et pedi. cicctums vt non cadãt in aliud genus. et ideo ad ſlliꝰ expᷣſſio⸗ cet tamen eſt aliud oꝛganum ꝙ pes.ſic ratio ſibi vidʒ Tcrntet nẽ vtitur beatus Aug.tali pᷣdicatione. Ox vo iſta ſit et voluntati.et voluntas ſibi unpert⸗ et ratiõi. Et q; dmmemis 4galtio ab intellectu et ſenſu illius verbi diſtoꝛta illud ſit verum patet ꝑ aucẽtem ug.pꝛius inductaʒ fimurum colligitur ex ip̃is verbis beati Aug.in. xv. detri. vbi dicit ꝙ nihil intelligimu iſi p intellectũ. nihil vo tingntiit dicit e iße deus eſt tres pſone.ſ in creatura habens lumus niſi ꝑ voluͤatc d,Acnu quod obẽ ꝙ em 25 ugun tres potentias nõ eſt ipᷣe potentie.et hoc E diſſimili · nis virtus ẽ amoꝛ et inſpectrix medij.dom c inſt i⸗ nsg tugo quedã trinitatis create trinitatis icreate. Cũ cere meclium eſt dupliciter. aut per modum conſi⸗ ick ich igit ibidem explanet verba pꝛius poſita qualit᷑ ſunt derationis.ant per modũ inclinationis. Pꝛimo mo ſach intelligenda.ex ipᷣo verbo Aug colligit᷑. ꝙ cum dixit do inſpicere medium non eſt cuiuſiibet virtutis pᷣm gine mẽoꝛiq ct intelligẽtiã et volũtatẽ vnã eẽ eẽntiaʒ. nõ ſe ſed per concomitantiã. quia ſicut ratio videt ſib i imrin⸗ dixit ꝑ oĩmodã identitatẽ.ſᷣ per quandã intrinſeca,z et alijs potentijs. ſic pꝛudentia ct fides diſcernunt un d adherẽtiazʒ.et hũc modum loquẽdi credendũ eſt ba⸗ ſibi et alijs virtutibus. Si autem ſecundo modo di⸗ tuitn. buiſſe autoꝛem libꝛi de aia et ſpiritu.ſiue fuerit Aug. catur inſpectrix medij quia per inclinationem ad il⸗ Gaſtiaung ſiue alius.qm̃ ſi aliter intelligeret᷑ valde impꝛobabi / lud tendit. ſicut lapis tendit deoꝛſum. et medicina uncken liter videret᷑ eſſe locutꝰ.ſequeret᷑ em̃ ex verbis illis vna dicitur habere aſpectum ad talem humoꝛẽ pur hiiin ꝙ vnũ et idem ect ratio ĩterioꝛ.et exterioꝛ ſenſus.qd gandum.ſic non ſolum eſt cognitionis immo etiam vendin 9 Sre rationẽ eſt vt etiam refugiat ipᷣe auditꝰ. affectionis.et ideo ex boc non conduditur ꝙ eadem 20 Ad illud qð obꝛ ꝙ intellectus ſpeculatiuꝰ exten ſit potẽtia affectiua et cognitiua. Sa illð quod obz 2 G u i ione fit pꝛacticus.dd.ꝙ; ſicut in capło de mouẽte pʒ de comparatione luminis et caloꝛis iaʒ patet reſpo/ muß ſi iij. de aia phᷣs dꝛiaʒƷꝰ aſſignat inter pꝛacticum intelle ſio per rationem adductam in contrariuʒ . quia hic haunen ctum cet appetitũ.nec vnqᷓ; dicit intellectũ fieri appe/ non habet veritatem.cum ſint in aliquo infoꝛmati/ un titum. bene dicit intellectum ſpeculatiuũ fieri pꝛa ue.ſed ſi babet veritatem.hoc eſt ſolum cum ſunt in anne cticum.qꝛ ille idẽ intellectus et i la eadeʒ potentia qᷓaliquo effectiue. Pꝛeterea bie plures negant ꝙ; ſol p nducſe, dirigit in cõſiderando. poſtmodum regulat in opin eandem virtutem qua illuminat calcfacit. et poteſ en übten⸗ do. volun tas añt non ẽ intellectus pꝛacticus ſ̊ c ap eſſe ꝙ verũ dicant ſicut oſtenſum eſt. S. diſ. xiiij Ad 272 — ntineg, .. petitus ratiocinatꝰ.ct iõ non ſequit᷑ ex boc ꝙ; ſola ex illud quod obẽ ò optimo anime.dm.qꝙ eſt optimũ sen tenſione rõ fiat voluntas.vel ꝙ intellectus fiat affe⸗ quantum ad eſſe pꝛimum. et eſt iterum optimum ncͤatſt 21 ctus. ¶ Ad illud q8 obẽ ꝙ potentie differunt ꝑ obie qtũ ad eſſe ſecunduʒ.et ſi optimũ quantum ad ceſſe butt cta. v ꝙ imediatius diſtinguunt᷑ potentie ꝑ actus pꝛimum vnum ſit vtpote foꝛma vltimo completi/ Cungln q; ꝑ obiecta. Ad dꝛiam aũt potentiaꝝ cſſentialẽ ſu ua. tñ quantum ad eſſe ſecundum non opoꝛtet ꝙ ſit ſctc Ar ficit diuerſitas obiectoꝝ vᷣm rationẽ.et iõ quãuis ve vnuz. niſi intelligatur eſſe vnum.quia ex multis eſt intgt ruʒ et bonũ non differat eẽntialit᷑. nihilominꝰ tñ qꝛ collectum.ſicut ad aliquod bene eſie multa concur⸗ S cognoſcere et amare abſq; dubio ſunt actus differen.·runt. Et ſic quoniã potentia creature artata eſt. non bfipnas, tes.potentie ꝗᷓ ſunt ad hos actus.pꝑ ſeipas diuerſita potuit creatura habere poſſe perfectum niſi eſet in enun 22 tebabent. (E llud qd obẽ de veſtigio.dm. q; il- ea potẽtiaꝝ mltitudo. ex q collectione ſiue aduna- mme An ratio potius ẽ ad oppoſitũ ſi quis recte intelligat tiõe vna ſi upplẽte fectũ alteriꝰ reſultaret vnũ poſſe nr & ad ꝓpoſitum. Quia em̃ mag repꝛeſentat ipa ima cõpletum.ſicut mãifeſte aiaquerti poteſt in oꝛgano ͦ MNWʒN ü ℳ%% — humani coꝛpis.quoꝝ vnũquodq; indiget a virtute 28 alterius adiuuari. Et ſi obijciat᷑ ꝙ potẽtioꝛ eſſet aia ſi virtus eẽt vna.qꝛ tũc eẽt magis vnita.dðᷣ.ꝙ qᷓ;uis veritatẽ bẽat ex cõpatione potentie ad vnũ actũ.nõ tñ hʒ in compatiõe ad diuerſos.aut certe ſi veritatẽ habet cõꝑpando potẽtiam ad idẽ.non tñ ẽ verũ com- pando ad diueria. Aen ẽ em̃ ꝙ ſi homo haberʒ vnũ oculũ.virtuoſius videret ille q; mõ videat dũ habet ſocium.nunqᷓ tñ ita bene videret ſolus ſicut videret ipe et ſocius eiꝰ.ſic et in ꝓpoſito intelligendũ ẽ ſe ba bere.⁊ ideo magis ẽ completũ poſſe aie ex multis po tẽtijs collectũ.qᷓ; ſi eẽt ſimpłr vnitũ.qꝛ vna potentia⸗/ rũ alterã nõ diminuit ſᷣ adiuuat. ⁊ ꝓpter mutuũ ad iutoꝛiũ et qhãmõ ſociale obſequiũ aliqñ dicit᷑ poſſe aie eẽ vnũ.autctiã habitus exñtes in anima cẽ vnũ. non qꝛ hoc dictũ ſit ᷣm ipᷣaꝝ potẽtiaꝝ et habituũ ꝓ⸗ pꝛiã rõeʒ et ſpẽalem naturã.ſᷣ qꝛ hoc dictuʒ eſt ꝑ qqn dam collectionẽ.Ad pfectũ em̃ poſſe aie concurrunt oẽs potentie.Et ad ꝑfectã habilitatõeʒ oẽs virtutuʒ habilitates. Vñ ſi aliqua aucẽtas inueniat᷑ qᷓ videat᷑ ponere vnitatẽ potẽtiaꝝ anie et virtutũ. intelligẽda ẽ ſᷣm modum pᷣicriptũ.vicʒ ſᷣm quãdã collectioneʒ. Si iteꝝ inucniat᷑ qᷓ dicat potentiã aie eſſe aie eſſenti am. intelligẽda ẽ ꝑ rectitudineʒ ad idem genus. Si/ cut em̃ q̃dam ſunt in genere ꝑ ſe.aliqua ꝑ r̃ductiõeʒ. Illa ꝑ ſe ſüt in genere q̃ ꝑticipãt eẽntiaʒ cõpletã illi us generis. vt ſpccies et indiuidua. Illa vo ꝑ redu/- ctiõem qᷓ non dicũt completã eſſentiã.et hec ſub qͥn/ q; mẽbꝛis cõtinent᷑.quedã reducunt᷑ ſicut pᷣncipia. quedã ſicut cõplemẽta.quedã ſicut vie.q̃dã ſicut ſili tudines.q̃dã ſicut pꝛiuationes.Sicut pꝛicipia dupli citer. aut eſſentiãtia.aut integrãtia.vt pꝛincipia cẽn/ tiantia.ſicut ſunt materia et foꝛma in genere ſube.vt pncipia integrãtia ſic ꝑtes ſube ſũt in genere ſubep reductionẽ. Si reducunt᷑ vt cõplemẽta hoc pᷣt eẽ du plicit. aut em̃ ẽ cõplemẽtũ ꝑ modñ actus et ſic ẽ actꝰ pꝛimus qͥ reducit᷑ ad idẽ genꝰ cñ ſuba cuiꝰ ẽ actꝰ vt viuere.et eẽ ſube ad genꝰ ſube.Aut ꝑ modũ aptitu/ vinis.et ſic differentie cõpletiue ad idez genus redu cunt᷑ cum ſpecie.Si aũt reducunt᷑ ſicut vie boc põt eẽ duplicit᷑. Aut ſicut vie ad res.et ſic motꝰ et muta tiones.vt gencratio reducit᷑ ad ſubaʒ. Aut ſicut vie a rebus.et ſic habẽt reduci potẽtie ad genꝰ ſube. Pꝛi ma em̃ agẽdi potẽtia q̃ egreſſuʒ dĩ habere ab ipᷣa ſb/ ſtãtia ad idẽ genꝰreducit᷑.qᷓ nõ adeo elongat᷑ ab ipᷣa ſuba vt dicat aliã cẽntiã cõpletã.Si aũt ſunt ſilitudi nes ſic ſũt in genere ꝑ reductionẽ.et reducũt᷑ ad ide⸗ genꝰ ſub quo cõtinent᷑ qͥꝝ ſunt ſilitudies.vt ptʒ in ſi militudie albedinis et coloꝛis.q̃ quidẽ nõ eſt albedo vt albedo.nõ ẽ coloꝛ ſᷣ vt coloꝛ. Poſtremo qꝛ pᷣua tiones nõ babẽt eẽntiã aliquã niſi ꝑ habitũ.in eodeʒ genere eẽ habẽt in quo et habitꝰ ꝑ reductionẽ.Et ſic patet rñſio ad omnia qſita. R (NQueſtio. ij. d „ —— De illa diuiſione potẽtiaꝝ aie q̃ ẽꝑ. ſuꝑioꝛẽ ⁊ inferio rẽ poꝛtionẽ.et ẽ queſtio vtrũ ſuꝑioꝛ poꝛtio ⁊ inferioꝛ ſint diuerſe potẽtie.Et ꝙ ſic vꝛ. Sicut dicit Aug. xij. de tri. inter ſupioꝛẽ poꝛtionẽ rõis et infcrioꝛẽ ẽ cõiu/ gium.qꝛ bec dꝛ vir et hec dꝛ mulier.ᷣ nõ eſt cõiugiuʒ eiuſdẽ ad ſe.ſᷣ diuerſi ad diuerſuʒ.cũ igit᷑ int᷑ hec duo ſit coiugiuz inquãtũ ſũt potentie.& in genere poten/ tie ſunt diuerſe. Itẽ ſicut in pluribus locis in li.de tri. dicit Aug. imago nõ cõſiſtit in rõe qtum ad infe/ rioꝛem ꝑtem ſᷣ qᷓtnm ad ſuꝑioꝛẽ̃. eẽ ad imaginẽ nõ s ẽ accidẽs potẽtijs aĩe.̊ eſt eis cẽntiale.cum igit᷑ ſuꝑi oꝛ poꝛtio et inferioꝛ differãt ꝑ eẽ ad imaginem.et per nõ cẽ ad imaginẽ.vẽ ꝙ ſint potẽtie ꝑ eẽntiã diuerſe. ẽ ſicẽ vult Aug.ſuꝑioꝛ poꝛtio ſe hʒ ad iferioꝛẽ ſi cut regens ad rectũ.regens aũt et rectuʒ ſunt adinui cẽ relatiue oppoſita.ſi & relatiue oppoſita nõ poſſũt eẽ circa idẽ.neceſſe eſt eẽ aliã potentiã q̃ regit.aliaʒ q̃ regi t᷑. ¶ Itẽ nihil ᷣm idẽ agit ⁊ patit᷑.ſᷣ ſuꝑioꝛis poꝛ tionis ẽ mouere inferioꝛẽ.⁊ inferioꝛis ẽ moueri.g im poſſibile ẽ ꝙ cõcurrãt in eandẽ potentiã. ⁊c It ſi rõ ſuperioꝛ et inferioꝛ nõ differrẽt niſi qꝛ hec iten/ dit eternis et illa intẽdit tpalibus.ᷓ non plus differ rent qᷓ; oculꝰ aſpiciẽs ſurſum et aſpiciẽs deoꝛſum.ᷣ nullo mõ diuidit᷑ oculꝰ in ſuꝑioꝛẽ ⁊ inferioꝛẽ.pꝛo eo qꝙ aſpicit ſurſuʒ et deoꝛſuʒ.g nec ratio ſic diuidi de/ beret.ſi ̊ diuidit᷑.ꝗ̊ rõ ſuꝑioꝛ et inferioꝛ nõ differunt penes actꝰ ⁊ aſpectꝰ ſ̃ etiã penes id ꝙ ſũt.(¶ tẽ ſi ſo lũ penes aſpectꝰ diuerſos et actus eẽt ibi dꝛia.cũ rõ angeli aſpiciat ſuꝑioꝛa et inferioꝛa.vẽ ꝙ deberet di⸗ uidi in ſuꝑioꝛẽ et inferioꝛẽ.ſᷣ talis diuiſio in potẽtijs angeli nõ ↄſucuit aſſignari.ampliꝰ g differũt qᷓ vᷣm actus et aſpectus.& redit idem qð pꝛius ꝙ ſunt di/ uerſe potentie ſᷣm id ꝙ ſunt. Sed contra Aug.dicit xij. de tri. Cum diſſerimus de narura mẽtis bumãe. de vna quadã re diſſerimꝰ.nec eã ꝑ hec duo q̃ com/ memoꝛaui niſi per officia geminamꝰ.ſermo pꝛeceſſe rat de ſuperioꝛi poꝛtione rõis ct inferioꝛi.S ⁊c. anima ſicut dicit phus ſᷣm intellectuʒ quodãmodo eſt omnia. ſed hoc non eſſet niſi potẽtia intellectiua cum ſit vna nata eſſet cognoſcere omia.ſi ̊ dicit᷑ ra- tio ſuperioꝛ inquantũ cognoſcit ſuperioꝛa.⁊ inferioꝛ inquãtum cognoſicit inferioꝛa.& non ẽ alia ⁊ alia po tentia. ¶ Item idẽ eſt habitus qui dirigit animã ad amoꝛẽ dei et ꝓpximi.vtpote charitas.g multofoꝛtiꝰ eadẽ potentia qua conuertimur ad deum et ad ꝓxi mũ.ſed hec eſt ratio ſu perioꝛ et inferioꝛ. ⁊c. Item lux increata ſe habet ad creatas ſicut ſe habet lux ſo/ lis ad coloꝛes.ſicut.dicit Aug.in li.ſolil.ſed eadem ẽ potẽtia ſenſitiua q̃ cognoſcimꝰtã lucẽ q; coloꝛc.ſi er- go intellectiua potẽtia multo largioꝛ eſt ⁊ liberioꝛ qᷓ potentia ſenſitiua.videt᷑ ꝙ vna et eadem potẽtia ſit qua conuertatur anima ad lucẽ eternaʒ et ad hec tẽ/ poꝛalia.(¶ R. dð.ꝙ diuiſio rationis in ſuꝑioꝛeʒ poꝛ tionem et inferioꝛẽ non eſt adeo ꝑ diuerſa membꝛa vt hec et illa ſit potentia alia et alia ſicut ratiões oſtẽ dunt ad ſecũdã ꝑtem inducte.nec eſt ꝑ membꝛa ita conueniẽtia vt non ſit in eis differẽtia niſi ſoluʒ ᷣm aſpectus.Eſt em̃ differẽtia in eis ſᷣm diſpoſitiones.⁊ m officia. Scᷣm diſpoſitiões.quia hec foꝛtis et illa debilis. Scm officia.qꝛ bec regit.et illa regitur.Ra tiõe diuerſe diſpoſitiõis in debilitate et foꝛtitudine hec vocat᷑ vir et illa mulicr. Ratione diuerſitatis in officio et regimine hec vocatur ſuperioꝛ qꝛ regit.et il la inferioꝛ quia regitur.talis autem diſpoſitionũ di/ uerſitas oꝛtum bhabet.non ex diuerſitate nature.ſed ex diuerſa comꝑatione eiuſdem potentie. Dum em̃ ratio noſtra ad ſuperioꝛa cõuertit᷑.purgat᷑ et ilumi natur et perficitur. Dum leges eternas conſpicit et immutabilitateʒ diuine virtutis.in bono foꝛtificat᷑ et vigoꝛatur. Dum autem ad bec inferioꝛa conuerti tur. vtpote ad ſenſibilitateʒ et carnem. quodãmodo trabitur ct emollitur.et ideo ſunt eiuſem nature ra/ tio ſuperioꝛ et inferioꝛ. diffcrentes m foꝛtitudinis ⁊ debilitatis diſpoſitionem. Et quia vna oꝛit᷑ ab alte/ n, tuti Muctein t unnſeh inis ptitlnt “ 1 ienſinucſ tiſk afn phone ittchdaückt Cerſetuate⸗ inmnatit iul nutn Ctalimg oeporoc, Ginago noverſot aporion ſtratioſch Dauld. adonre hnlipoten oſcöm tteetcrcugue unncwid⸗ zigilonpriaudin tſraltärnononn n erulc cerſcendao ſcgtgrbifnin wnineſene ddacenten ccunmdat r fönmonats Zu liabcho nldiun ſſtneninapem⸗ geſöfcpinrum iſennritti Afhii ſiriüninng 1 == = = = 4 — == =S = ☛ = S — = 7 4 3 — =— S= 4 1 —— 6 . 1 SSE SS —,ĩ— — — SE— S= 1 — =— S— = =. = - S= =— 8 = merdidert muenunn Eertted Kcgtiglr – Eugnieneldern ligſegnstinn⸗ Mobsdft⸗ Edehrſin 5 ſnipoen ednci de⸗ modſſent N ß adceu⸗ duloingin bediienif Ppnusgſutt Ccnm Bgne mmas uni loherddcen mdſonut otiti incken ormia ſsin upenon tiint oniiin Pidiigtniit 1rs. unft netg 4 ſarſchtaln⸗ iolkone luiftiſe zurcktlhog aln iiii nnaaitul itipiun oo hunt entn rttceſti⸗ i terbutt iſt 8 oltonds⸗ tirtc tlunnin , tucfunt Grdiugſttel grugſtitl nnihoſton, riatuntſ Aunn nn i ra. ⁊ ei piungit᷑ tanqᷓ; adiutoꝛium ſimile ſibi.recte BH dicit᷑ vir ⁊ illa dicit᷑ mulier.⁊ inter eas dicit᷑ eſſe con iugiũ. Diuerſitas aũt officioꝝ ſimilit᷑ nõ venit ex di⸗ uerſitate naturarũ.ſed ex diuerſitate diſpoſitõnum. Quia ei bec foꝛtis eſt ⁊ illa debilis.hec intelligens et 51 35 54 55 356 aſulens diuinaz voluntatem. illa vo exequens ope/ „ tionis ⁊ inferioꝛ ⁊ ſi aliquo modo recte ↄdiuidãtur. tamen diuerſe potẽtie nõ ſunt.iſta em̃ membꝛa vide licet ſupius ⁊ inferius eſſentiaʒ potentie nõ variant ſed diſpoſitõnes ⁊ officia. ⁊ hboc inſinuãt ipa noia. 32 14 illud ergo qd obijcitur de ↄiugio iam patz re ſponſio.hoc em̃ dictũ eſt relatiue.nõ qꝛ ratio ſuperi/ oꝛ ⁊ inferioꝛ ſint diuerſe potentic.ſed qꝛ cum vna ab altera cducat᷑ natura tñ nõ differunt.ſed ſibijnuiceʒ ↄiungunt᷑ quaſi ad mutuũ obſcquiũ.¶ Ad illud qð obijcit bec eſt ad imaginẽ ⁊ illa nõ.dðm ꝙ cũ ne/ gamus inferioꝛẽ poꝛtõeʒ ratõnis eſſe ad imaginem. nõ hoc dicimꝰ.qꝛ imago nõ ſit in illa potentia.ſed qͥa nõ attendit᷑ ᷣm ↄuerſionem illã.vnde nõ remouet᷑ ratio imaginis a poꝛtione inferioꝛi ſm id ꝙ eſt ima/ go ⁊ m id ꝙ eſt ratio.ſed ſolũ ᷑ᷣm comꝑatõneʒ ſupꝑ/ d illud qd obijcit᷑.ꝙ regens ⁊ rectum additam. ſunt da ita. doᷣm ꝙ veruʒz eſt. ſed ex boc nõ ſequit diuerſitas in ſpñali potentia.in es maxime que na/ ta eſt reflecti ſup ſeipam.⁊ talis eſt ratio ⁊ volũtas. ¶ Qð obijcit᷑ ꝙ relatiue ppoſir nõ poſſunt eſſe circa idem. dᷣm ꝙ verũ eſt 'm idem ⁊ ad idem. cuzʒ añt aliquid compꝑat᷑ ad diuerſa.nihil impecdit ĩ eo re periri ſimul relationes mutuas ſine repugnantia et oppoſitõne. Pꝛeterca iliud habʒ locum in relatiuis ſm eſſe ⁊ nõ m dici.Et ꝑ boc pʒ reſponſio ad illud qð ſequit᷑ ꝙ nibil ᷣm igem agit ⁊ patit᷑.hoc verũ eſt de actõne ⁊ paſſione phᷣica.de paſſione aũt ſpiritua/ li qua dicimꝰidem a ſe moueri ⁊ regi veritatẽ nõ ha/ bet. cum dicat Anſcl.voluntateʒ eſſe inſtrumentum En mouens. ocedo em̃ ꝙ illa uerſitatem in aſpectu. ſed ctiaz in diſpoſitõne ⁊ offi- cio que nõ repitur in angelo vel in oculo.ſicut ptʒ ꝑ ea qᷓ pᷣdicta ſunt.⁊ iſta ſufficiant. Bl eſtio. iijſ. iuiſio nõ ſolum attendat᷑ c uerit᷑ de illa diuiſione potentiaꝝ aie.qᷓ quidem eſt p naturale ⁊ deliberatiuum.et querit᷑ vtrum diuiſio voluntatis per naturalem ⁊ deliberatiuã ſit ꝑ diuer/ ſas potentias.Et ſic videt᷑. Dam̃.cum diuidit po/ tentias anime pꝛimo diuidit in tbeleſim ⁊ huliſim.i. in naturalem ⁊ deliberatiuam.⁊ poſtea ſubdiuidit ꝑ alias potentias. ſi maioꝛ differentia eſt inter pꝛima membꝛa. videt᷑ ꝙ naturalis volũtas et deliberatiua ſit potentia alia ⁊ alia. ¶ Ntem diuiſio ſubſtantie ꝑ ratõnale ⁊ nõ ratõnale variat ipſam ꝑ eſſentiã.ergo diuiſio potentie ꝑ hmõt differẽtias facit potẽtias eſ/ ſentialiter differꝛe.ſed talis eſt diuiſio potentiaꝝ aie p naturalem ⁊ deliberatiuã.ergo ⁊c. Minoꝛ ꝓbatur boc ꝙ ſicut dicit phus.ratõnales potentie ſunt ad oppoſita. ſed quãcdo aliqua potẽtia naturaliter mo/ uetur ad aliquid. nõ mouet᷑ ad oppoſitũ.ergo potẽ/ tia vt eſt naturalis nõ eſt rõnalis. ¶ Item cum diui dimus creaturã ꝑ coꝛruptibilem ⁊ incoꝛruptibileʒ. diuerſificamꝰ eam eſfentialiter.ergo pari rõne cũ di uidimus potentiam ꝑ mutabilem ⁊ immutabilem. re. ⁊ ideo bec regit ⁊ illa regit᷑.⁊ ex boc illa ſuperioꝛ ?ꝰ iſta inferioꝛ appellat᷑.Et ſic patet ꝙ ſuꝑioꝛ poꝛtio ra tentia que oꝛdinat in finem ⁊ in id qd e eſt alia ⁊ alia.ſed voluntas noſtra vt eſt in finem eſt naturalis.qꝛ naturaliter vnuſquiſqʒ appetit beatitu dinem vt tur ad finem eſt deliberatiua. ergo ⁊c. ſ d duo vltima iam ptʒ ehsſo. m di ⸗ cticum.intellectus em̃ ſpeculatiuꝰ cefficit᷑ pꝛacticus.videlicet dum ↄiungit᷑ voluntati ⁊ operi in dictãdo ⁊ regendo. Aliqñ vo fit diuiſio po/ SS Eatt eſrentialiter variamus.ſed potentia que mone/ . tur naturaliter ad ſuum obiectum mouet᷑ vnifoꝛꝛmni ter. deliberatiua vo vertibiliter. ergo ⁊c. ai ter ergo c. (Item po⸗ tentia in qua cõicamus cuʒ bꝛutis ñ põt eſſe eadem cum potentia in qua differimus. ſed in naturali ap- petitu in bꝛutis ↄuenimus.⁊ in rõnali diſferimꝰ.er/ go ⁊c.ſicut em̃ bꝛuta naturaliter appetũt ſui eſſe oon ſeruatõnem.ſic ⁊ nos appetimus. ¶ Sed ↄtra.potẽ tie que babẽt idem obiectum ⁊ ſub eadem rõne non babent diuerſitatem. ſed naturalis voluntas ⁊ deli/ beratiua idem habent ꝓ obiecto videlicet bonũ.na- turaliter em̃ bonum appetimus.⁊ ex deliberatõe eti g tem po/ am cum bene oꝛdinati ſumus.ergo ⁊c. em po. finẽ non in rem oꝛdinata. ſed potentia ꝗᷓ oꝛcdina inem eſt de c. 6(Item eadẽI potentia cognitiua eſt qua cognoſcimus aliquid na turaliter ⁊ per acquiſitonem.ergo pari rõne eadem eſt voluntas qua aliquid appetimꝰꝑ naturalem in- ſtinctũ. ⁊ per deliberatõnis arbitriũ. ten omne n qð eſt aliqᷓ natura babet oꝑationem naturalem. ſed voluntas deliberatiua eſt aliq̃ natura. ergo bʒ ope ratõnem naturalem.ſed voluntatis actꝰeſt velle.er. go voluntas deliberatiua aliquid vult naturaliter. ſed volũtas que vult aliquid naturaliter eſt natura lis. ergo volũtas deliberatiua eſt volũtas naturalis. R dom ꝙ, cũ diuidim ꝰappetitũ in nalem et deli/3 beratiuũ.ſiue in quãcunq; aliã potentiã hoc duplici ter poteſt intelligi. Aut ita ꝙ appetitꝰnalis ⁊ delib ratiuꝰdiuerſitatem habeant in obiectis.vtpote cum vnũ eſt appctibile ſolũ a ſubſtãtia rõnali.aliud autẽ B eſt appetibile a bꝛutali. ⁊ boc modo bene ↄtingit na⸗ turalem potentiã ⁊ deliberatiuã eſſe diuerſas pot⸗ tias. Alio modo poteſt diuidi appetitꝰſiue potẽtia ĩ nalem ⁊ deliberatiuaʒ.ita tñ ꝙ non ſit differentia in obiectis. ſed in modo appctendi.vt cum appellam2 ſinderiſim eſſe volũtatem naturalem. que quidẽ na turaliter indinat ⁊ inſtigat ad bonũ honeſtu.⁊ mur- murat ↄtra malũ ⁊ voluntatẽ deliberatiuã ⁊ appeti tum. quo poſt deliberatönem aliquãdo adberemus bono. aliquãdo malo.⁊ ſic diuiſio potentie per natu ralem ⁊ deliberatiuã non variat eã ᷣm eſſentiam p tentie ſed ᷣm modum mouẽdi. et boc modo diuidit Hañm̃.nõ qꝛ naturalis ⁊ deliberatiua ſint diuerſe po tentie. ſed qꝛ vna eſt potentia diuerſimode ↄmouẽs. ⁊ boc ſum̃cit ad diuiſionem potentiaꝝ. Ande notã/ʒ8 dum eſt ꝙ multis modis ↄfueuerũt autoꝛes diuiſio „ Z nem potentiaꝝ anime accipe. Aliqñ ſn naturã ip/ ſarum potentiaꝝ. vt cum diuidunt᷑ potentie anime in vegetabilẽ. ſenſibilẽ. ⁊ rõnales. vei ipſa rõnalis in intellectiuã ⁊ affectiuã. Aliqũ vo ſm officia. vt cum diuidit᷑ ratio in ſupioꝛem ⁊ inferioꝛes. Aliqũ ſm ſta tus.vt cum diuidit᷑ inccilectus ir Pocnlati a nan⸗ ð m alium ſtatum tentiaꝝ ſᷣm aſpectus.ſicut d iuidit᷑ potentia cogniti⸗ ua. in rõnem. intellectũ. intelligentiã. Fin ꝙ aſpicit ad inferiꝰ. ad nar.⁊ ad ſupius.Aliqũ vᷣo fit diuiſio in inuentiuã.⁊ iudicatiuã. Inuenire emn ⁊ iudicare ſunt a ct? potentie cognitine aainngs oꝛdi F nati. Aliqñ vo fit diuiſio potentiarũ aie ſ̃m modos bus his modis diuerſificatis vtunt᷑ autoꝛes diuiſio- ne potentiaꝝ aie.⁊ in ſolo pꝛimo mõ diuidẽdi atten dit᷑ ꝓpꝛie potentiaꝝ diuerſificatio. ¶ Cõcedendum igit᷑ eſt ꝙ naturalis volũtas ⁊ deliberatiua põt eẽ ea dem potentia.qᷓ quidẽ ſᷣm aliũ ⁊ aliũ modũuũ mouen/ di ſic ⁊ ſic appellat᷑.Eadem enim potentia qᷓ appeto beatitudinẽ ⁊ q̃ appeto virtutẽ ſiue facẽ H̊ bonũ vel illud ad beatitudinẽ oꝛdinatũ.q̃ vt appetit beatitu dinem dicit᷑ nalis.q; immutabiliter appetitꝰ eiꝰ? ad beatitudinẽ inclinat᷑.vt vo appetit h̊ vel illud bonũ facerc.deliberatiua dicit. ⁊ ſin iudiciũ rõnis põt ad 39 Ptrarium inclinari. ¶ Ad ülud â qð pꝛimo obijcit diuiſione potentiaꝝ facta a Dam̃.iaʒ patet rñſio. Ipſe em̃ vt ibidem pʒ in ſua exemplificatõne potiꝰiĩ heac diuiſione diucrſitatẽ modoꝝ mouendi attendit 40 diuerſitatẽ potentiaꝝ mouentiuʒz. Aoilud q8 obijcit᷑ ꝙ volutas nalis eſt irrõnalis.qꝛ nõ eſt ad op poſita. dm ꝙ cum dicit᷑ ꝙ ptãtes nales ſunt ad op- poſita boc nõ intelligit᷑ de om̃ibus oppoſitis ſᷣ de ali quibꝰ.ratõnalis em̃ volũtas ita oꝛdinat ad aliquid I nullo mõ appetit ſuũ oppoſitũ.vt pʒ in oꝛdine vo luntatis nr̃e ad beatitudinẽ ⁊ felicitatẽ.licet aũt de/ terminate inclinet᷑ ad beatitudinẽ.ad multa tñ gua gAppetibiliũ illa ⁊ eadem voluntatis potentia eſt in/ determinata.ita ꝙ nata eſt moucri in oppoſita.⁊ p/ Frere ſic eſt naturalis vt tñ ñ deſinat eẽ rõnalis ⁊ de iberatiua. Si autẽ eſſet ſic eterminata ad vnum ꝙ nullo mõ poſſet i oppoſita.ſicut ẽ potẽtia calefaci?⸗ di ⁊ illuminadi in igne.tũc eſſet pure nalis.⁊ nõ eſſʒ 41 deliberatiua ſiue ratõnalis. tillud qð obijcit᷑ de incoꝛruptibilitate.dm ꝙ nõ eſt ſile de incoꝛruptibi⸗ litate ſube ⁊ immutabilitate potentie.incoꝛruptibili tas em̃ in ſuba d abſolute.⁊ ivᷣo eſſe coꝛruptibile et incoꝛruptibile directe opponunt᷑.ſunt etiã incõpoſ- ſibilia circa idem. Mutabilia vo immutabilia po- tius accipi poſſunt reſpectu diuerſoꝝ obiectoꝛuz. vt ſi patcet cum aliqᷓ volũtas eſt immutabilis reſpectu fi- nis qd eſt ad finẽ.⁊ ideo nõ opꝑtet cporſtias ad h̊ͥ mẽ 0 bꝛa eſſentialiter diuerſificari. Ad illud qdð obijcit 4² de naturali appetitu in bꝛutis iam pʒ rñſio.quia cuzʒ dicit̃᷑ nos cõicare cum bꝛutis in potentia nãli et ap/ petitu.ibi diſtinguit᷑ naturalis potẽtia a ronali. non ſolum q;tum ad modũ appetendi.ſed etiã qtum ad appetibile. ⁊ penes boc ↄtingit diuerſas differentiaſ 1 7 potentiaꝝ accipere. Queſtio. iiij. vltima. Ad maioꝛẽ cuidentiã p̃ecdentium querit᷑ de diuiſio. . ne potentiaꝝ aie ker agentem ⁊ poſſibilem ᷣm quas dDitſterentias intellectꝰ noſter diuidi ↄſucuit. Eſt igit queſtõ vtrũ agẽs intellectꝰ⁊ poſſibilis ſint vna potẽ tia vcl viuerſe. Et q diuerſe videt᷑. malis cauſa nun- y ſimul incidit in idem cum alijs cauſis ſicut vult pꝓhs.ſ ſicut ſe bʒ materia ad foꝛmã vel efficientẽ. ita ſe habet intellectus poſſibilis ad agentẽ. ſicut phᷣus dicit. , intellectus poſſibilis et agens ſunt potentie diuerſe. Item pꝛima diuiſio potentie eſt ꝑ actiuã ⁊ paſſiu.ſcut innuit ps in li.ix. pꝛime phie ſed in- . her nehte pꝛimo diuidẽtia eſt maxima differen/ it i . n illo genere. inter potentia actiuã ⁊ paſſi fuarm eſt maxima potentiaꝝ differentia. impoſſibi⸗ læeſt vnã potentiã eſſe poſſibilem ⁊ agentẽ. ¶ Item ———MW . . . tia ſimul ⁊ ſemel.ſᷣ aia ſm intellectũ agentẽ eſt conti nue in ſuo actu. ſᷣm poſſibilem aũt non.ergo ⁊c. Nteʒ impoſſibile eſt idem ſᷣm eſſentiã eſe illumi⸗/ nans ⁊ illuiatũ.ſ̊ intellectus agens ſe hʒ ſicut lux.in tellectus poſmbilis ſicut illuiatũ a lucc.gᷓ ⁊c. ¶¶ Sed ↄtra. in ppatuis nõ differt eſſe ⁊ poſſe ſicut vult phᷣs. & nec act? ⁊ potentia. multo minꝰ nec potentia acti/ ua a paſſiua.ſed aia eſt ꝑpetua ⁊ ciꝰintellectus.ᷓ nõ eſt differentia potentie poſſibilis ad agentẽ. tez in imaginatõne ꝗᷓ eſt multo magis materialis vtus q; intellect᷑a.nõ ſunt due potẽtie imaginatiue quaꝝ vna ſit actina altera paſſiua. ſi multo potentioꝛ eſt virtus intellectiua qᷓ; imaginatiua. videt᷑ ꝑ agen/ tem ⁊ poſſibilem nõ hẽat diuerſificari. ¶ Item po⸗ tentia receptiua ⁊ abſtractiua in coꝛpalibꝰpñt ↄcur/ rere in vnitatẽ oꝛgani.ſicut patet in oculo catti qͥ po teſt ſpẽm ſuſciꝑe ⁊ eã a ſe de nocte facere.o pari rati/ one.imo multo foꝛtioꝛi videt᷑ ꝙ intellectsagẽs ⁊ oſ ſibilis reꝑiant᷑ in vna potẽtia ſpẽali. iem intclli gere ẽ vnus actꝰ? ſe.a potẽtia vna ſimplici.ᷣ ad noſtrũ intelligẽ ↄcurꝛũt intellectus poſſibilis ⁊ intel lectus agẽs. nõ ſunt diuerſe potẽtie. ¶ Item intel lectus poſſibilis aut intelligit aut nõ. Si nõ.̊ nj de bet dici intellectꝰ nec potẽtia intellectiua. Si intelli⸗ git. g aliq mõ eſt potẽtia actiua. nõ vẽ ꝙ intellectꝰ poſſibilis ſit alia potẽtia ab agẽte. ¶ Iteʒ intellectꝰ agẽs aut intelligit aut nõ. Si nõ. nõ debet dici itcl⸗ lectus potẽtia intellectiua. Si ſic. cũ intellectus non poſſit intelligẽ aliud a ſe niſi ſpẽm illiꝰbẽatiſe ⁊ pe- nes ſe. ⁊ cũ oẽ illud qð ẽ ſuſceptibile ſpẽi ſit aliqͥ mõ poſſibile.g nõ diuidit᷑ ꝑ eſfentiam a poſſibili. N.* 4 ad pᷣdictoꝝ intelligentiã ẽ pnotandu. ꝙ varijs mo⸗ dis temptauerũt pᷣdeceſſoꝛes noſtri afignaꝛe differẽ tiam intellectꝰ poſſibilis ad agentẽ.Quidã em̃ dixe⸗ runt ꝙ differũt ſicut due ſube.Alij dixerũt ꝙ differt ſicut due potẽtie. Tercio mõ dixerũt alij q differũt icut habitꝰ ⁊ potẽtia. Quarto mõ dixcrũt alij q dif⸗ ferũt ſicut potẽtia abſoluta ⁊ ↄpata.¶ Pꝛ mꝰautez moddicendi qᷓ d ꝙ differũt ᷣm ſubam.dupir babʒ intelligi. Quidã nanq; dicẽ voluerunt ꝙ intellectus agẽs ſit intelligẽtia ſepata. intellectꝰ aũt poſſibilis ſit gia coꝛpi ↄiuncta.Et modꝰiſte ponẽdi ⁊ dicendi fun datus ẽ ſuꝑ multa vᷣba phoꝝ qᷣ poſuerũt aiam ratõ⸗ nalẽ illuſtraꝛi a decima intelligẽtia. ⁊ ꝑfici ex ↄiũctio ne ſui ad illã. Sʒ iſte modus dicẽdi falſus eſt ⁊ crꝛo⸗ neus ſicut ſupꝛa impꝛobatũ fuit di.viij. N ulla enim ſuba tantã potentia bʒ illuiandi et ꝑficiẽdi aiam ꝓ/ pꝛie intelligẽdo. ĩmo ſᷣm mentez immediate bʒ a deo illumiari ſicut in multis locis Augꝰ. oſtendit. Alius modus intelligẽdi eſt ꝙ intellectus agens eẽt ipᷣe de us.intellectus vo poſſibilis eẽt noſter animus.⁊ iſte modus dicẽdi ſuꝑ vᷣba Aug eſt fundatus.qui in plu ribus locis dicit ⁊ oſtendit ꝙ lux que nos illuminat. magiſter qui nos wcet.veritas que nos dirigit deus eſt. iuxta illud Joh̊. Erat lux vcra que il.om.ho.⁊c. Iſte autẽ modus dicẽdi ⁊ ſi verum ponat ⁊ fidei ca tholice oſonũ.nihil tñ eſt ad ꝓpoſituʒ.quia cum ani⸗ me noſtre data ſit potẽtia ad intelligendũ ſicut alijs creaturis data eſt potentia ad alios actus. ſic deus q́;uis ſit pꝛincipalis opans in opatõne cuiuſlibʒ cce oꝑatõnem ꝓpꝛiam.ſic credendum en indubitañnter modos impoſſibile eſt idein m idem eſſe in actu ⁊ in poten· mouẽdi.⁊ ſic eſt illa q̃ eſt ꝑ nalem ⁊ deliberatiuã.Oi⸗ uſtmaſat hintdicind ſeigincl ckiedate Ppiat zütin ntgintclec / ngivout nſolisepun tplattimuret⸗ iulc gnlſn idlntackonn lnigciuck Euiſeui luglenceggisi eckrſoosn⸗ laiubdizi⸗ koncicinned⸗ apcde⸗ OAincd Aetriis ſcligtuulgi⸗ Moberogrig dfimnidfadii. tclgchors an turgon Ploſtgtin lſ antigp nnigar ſglgle Uffnikiepe tmaleginiͤe ſaſtöninein wcinlini, ſtuüht Mhindgonrz reg Ueftatitraner inln lrnoggr iulsEtſen lbanghi finngſiͤki D umiſit eli Palzi achmnift Mägiie endaldentin Nſick ffntt bulat un alſe umlmͤf Wseſtliͤn Mert ſn troGliee htellenung eet nöigiun ne. (Nnd ösnöͤdentid icCiindlrtn on llchirien thie S ☛ S =S S = n gi umdi gin origunfi Aimi ifi — Prt Dirhu iumi, nrgitdens nthi eiisft Hiftaiaugifin eitiambd giackgüct ifalusckiene iiz Puleain agicicienn, mmedietehirn galodA nopeeckte girungii nunelit enelunn eſnnttdn q humane aie nõ tm̃tnodo dederit intellectuʒ poſſi/ bilem ß etiã agentẽ.ita ꝙ vterq; eſt aliqͥd ipſiꝰaie.Et ꝓoſituz eſt. q̊ ſcʒ dẽ ꝙ intellectꝰ agẽs ⁊ ideo pꝛimꝰmodꝰafſ na driam tanqᷓ; imꝑtinẽs obmittendꝰ 37 poſibilis differũt ſicut due ſube.¶ Scoðs mod? dicẽ di q̊ ſcʒ dẽ ꝙ differ̃t ſicut due potẽtie duplr põt intel/ ligi.⁊ vno mõ falſe.alio mõ vere. AUnꝰmodꝰintelligẽ di ⁊ dicẽdi ẽ ꝙ itellectꝰpoſſibilis ſit potẽtia pure mã lis q̃ ineſt aie ex ꝑte ſue mãe.intellectꝰvᷣo agẽs ſit po tentia pure foꝛmalis qꝗᷓ ineſt aie ex ꝑte ſue foꝛme.⁊ DH B i. qᷓ dicit ꝙ iutel⸗ 4⁴ lectus poſſibilis ẽ qͥ ẽ oia fieri.intellectꝰ agẽs qͥ ẽ oia 7 modꝰdicẽdi vr̃ fundari ſuꝑ vᷣba p facere.ſicut ↄtingit in foꝛma ⁊ mã reꝑire. Sʒ h mo/ dus dicẽdi nõ ↄſonat veritati. Si em̃ intellectꝰpoſſi bilis cẽt potentia pure paſſiua.⁊ ſe tenẽt ex ꝑte mãe. in om̃ibꝰpoſſet poni in quibꝰẽ reꝑire mãale pꝛincipi/ um. Pꝛeterea ſicut oculꝰnõ dr̃ viſus.ſic talis poten/ tia nõ debẽt dici intellectꝰ. Aliꝰ vo modꝰintelligẽdi eſt vt dicat᷑ ꝙ intellectꝰagẽs ⁊ poſſibilis ſint due in tellect? dꝛie date vni ſube q̃ reſpiciũt totũ ↄpoſituʒ. Appꝛopꝛiat᷑ aũt intellectꝰagẽs foꝛme.⁊ poſſibił ma terie.qꝛ intellectꝰpoſſibilis oꝛdinat᷑ ad ſuſcipiendũ. intellectꝰ agẽs oꝛdinat᷑ ad abſtrabendũ.nec lintelle- ctus poſſibilis ẽ pure paſſiuꝰ.bʒ em̃ ſupꝛa ſpẽm exñ/ tem in fantaſmate ſe ↄuerti.⁊ ↄuertẽdo ꝑ auxilium intellectꝰ ageni illã ſuſciꝑe ⁊ de ea iudicare.Silr nec intellectꝰ agẽs eſt oino in actu.nõ em̃ põt intelligere aliud a ſe niſiadiuuet᷑ a ſpẽ qᷓ̃ abſtracta a fantaſma/ te intellectui bʒ vniri. Añ nec poſſibilis intelligit ſi/ ne agente nec agẽs ſine poſſibili.Et iſte modꝰdicẽdi verꝰeſt ⁊ ſuꝑ vba phᷣi fundatꝰ.dicit em̃ agentẽ ⁊ poſn ſibilẽ eẽ duas dꝛias intellectꝰ.vñ ſicut duo intelligi mus nccio in medio ad h̊ ꝙ abſtrabat᷑ ſpẽs ab obie⸗ cto.vicʒ lucẽ ⁊ dyafaneitatẽ.ita ꝙ; ꝑ vnũ abſtrahit ⁊ aliud defert ⁊ ſuſcipit.ſic ⁊ in ꝓpoſito ↄfoꝛmiter pGt itelligi ita ad vnũ actũ H̊ duo ↄcurꝛere.vt h̊ ſine alia nõ hẽat opatõeʒ ſuã ↄplete.Cerciꝰmodꝰaſſiandi driam q̊ dr ꝙ diffeft ſicut boreri et habitꝰ dupir bʒz intelligi. Ano mõ vt intellectꝰagẽs dicat᷑ habitꝰqui dam ↄſecutꝰex oibus intelligibilibꝰ.intellectꝰvo poſ ſibilis intelligat᷑ idem ipᷣe put ẽ in potẽtia ad acqui/ rendũ cognitõeʒ ꝑ fantaſmata. Et HB modꝰponendi fundari v ſuꝑ vᷣba Boecij.qͥ dicit ꝙ ſummã retinẽſi ſingula ꝑdit.Qdð voluer̃t aliqͥ intelligi ſic.ꝙ intelle⸗ ctus nr̃ dicat᷑ hᷣe apud ſe cognitõez babitualẽ inna/ tam.alioquin nõ poſſet ꝑ vtutẽ ſuã abſtrabẽdo etiã a ſenſibꝰ⁊ a fantaſmatibꝰ facẽ intellectũ poſſibilem actu intelligentẽ.om̃e em̃ ꝗð deducit alterũ de potẽ/ tia in actũ eſt ens in actu. Sʒ iſte modꝰdicendi vᷣbis phᷣi nõ ↄſonat qͥ dicit aiam eſſe creatã ſicut tabulaʒ raſam.nec hĩe cognitõnes habituũ ſibi innatã.S acq̃ rere mediãte ſenſu ⁊ expientia.Aliꝰmodꝰdicẽdi ẽ vt dicat᷑ intellect? agẽs diſerꝛe a poſſibili ſicut habitꝰa potẽtia.nõ qꝛ agẽs ſit pure babitꝰ.ſᷣ qꝛ eſt ptẽtia ha bitualis.Et iſte modꝰdicẽdi pbabilis ẽ ⁊ verꝰ.⁊ ſuꝑ vba phica ⁊ catholica fundatꝰ.Aerũ em̃ eſt ̃m dyo niſium.ꝙ ſube intellectuales eoipᷣo ꝙ intellectuales ſube lumia ſunt. ꝑfectio ⁊ ↄplementũ ſube intelle/ ctualis lux ẽ ſpiritalis.igit᷑ illa potẽtia qᷓ ↄſeq̃t aiaʒ ex pte intellect? ſui qnocag lumẽ ẽ in ipſa.de qͥ lumi/ ne põt intelligi illud x;. Signatũ ẽ ſuꝑ nos lu.vul.t. dñe. Et h̊ lumẽ vꝛ phᷣ̊s intellexiſſe eẽ intellectũ agen tem. dicit em̃ ꝙ ille intellectꝰqͥ eſt oia facẽ ẽ ſicut ba to intelligendu eſt. bitus quidã vt in lumie.quodam em mõ lumẽ facit coloꝛes potentia. actu coloꝛes.ᷣ ſicut bi.iij. de anima. Nuiꝰaũt ſimile põt poni in oculo catti q non ſolum bʒ potentia ſuſcipiẽdi ꝑ natuꝛã ꝑſpicui ſicut alij oocoz li.S etiã potentiaʒ faciedi in ſe ſpẽm ꝑ naturã lumis ſibi inditi. ¶ Quartꝰ aũt modꝰaſſigndi dꝛiam inter poſſibilẽ ⁊ agentẽ.qͥ ſcʒ differt ſicut potẽtia abſoluta ⁊ cõꝑata.dupir hʒ intelligi. Ano mõ vt intelligat᷑ ꝙ vna oino ⁊ eadẽ eſt potẽtia intellectꝰagẽtis et poſſ bilis differẽs ↄpatone ſola.vt agẽs ſit put ẽ in ſe cõ/ 6 ſiderata.poſſibilis vo put vnit᷑ coꝛpoꝛi ⁊ fantaſma/⸗ tibus. Et h̊ modvicẽdi v fundan ſuꝑ vba phi. qui vult ꝙ intellectꝰ agẽs ſemꝑ eſt in ſuo actu.poſſibilis vo aliqñ ſic.aliqñ nõ. Oꝛ em̃ aia laſſet᷑ et ꝑturbet᷑ in actu intelligẽdi hᷣ eſt ex ↄiunctõne ſui ad coꝛpꝰ.Sed h modꝰponẽdi deficit a veritate.qm̃ aia ſepata bʒ i tellectũ q̃ eſt oia facere.hʒ etiã intellectũ qͥ eſt oĩa fie ri.&̊ hʒ agentẽ ⁊ poſſibilẽ etiã cũ ſepata ctus poſſibilis nõ inerat ei ſolũ ex ↄiunctõne ſui cuʒ coꝛpe.Aliꝰmodꝰintelligẽdi pᷣdictã dr̃iam ẽ vt dicat itellectꝰ agẽs differꝛe a poſſibili ſic potẽtia abſoluta a 2pata.nõ qꝛ ſit oino eadẽ potentia ↄpatõe differẽs. ſᷣ qꝛ cum ſit alia ⁊ alia intellectꝰ dr̃ia. vna eſt ꝑ quaʒ oꝛdinat᷑ aia ad ſuſcipiendũ.altera vᷣo ꝑ quã oꝛdinat᷑ ad abſtrahendũ.⁊ ita vna de ſe quodãmõ cõpleta et habilitata.alia vᷣo indigens habilitatõne ⁊ ↄplemẽ/ to. cum ſit nata ad illud ↄplementũ venire median/ te auxilio coꝛꝑis ⁊ coꝛpalium ſenſuum.ineſt ipᷣi ani/ me ſᷣm ꝙ habet inclinari ad coꝛpus.Et ex hoc ↄtra⸗ bit vuplicem poſſibilitates.vnam reſpectu actus.qꝛ nõ eſt ſemꝑ in actu ſuo ꝓpter impedimentuʒ a parte coꝛꝑis.alteram reſpectu fantaſmatũ a quibus exci/ tari habet.⁊ hanc poſſibilitatẽ nõ habet niſi ex ↄiun ctione ſui cuʒ coꝛꝑe.qᷓ;uis ſit potentia de natura ſua qua eſt om̃ia fieri.que non ſolum eſt in anima ↄiun/ cta ſed etiam in anima ſeꝑata.Sic igit᷑ patet quõ ex multis modis dicendi eliciunt᷑ quidã intellectꝰ diſfe rentie inter intellectum agentem ⁊ poſſibilem.Cum em̃ ſint quatuoꝛ pꝛincipales modi aſſignandi diffe/ rentiam inter hos intellectus.⁊ quilibet ſubdiuida/ tur in duos ſicut in ꝓſequendo monſtratuʒ eſt. ſolũ- modo tres modi digni ſunt appꝛobari.quoꝛũ vnus ab altero nõ diſcoꝛdat.ſed vnus oꝛtum babʒ ex alte ro. Quia em̃ diuerſe differẽtie ſunt intellectus.què ⁊ ſi reſpiciãt totum ↄpoſitum.vna tamen magis re/ ſpicit anime ↄplementum.alia vᷣo materiale pꝛinci/ pium.hinc eſt ꝙ vna nõ ſolum tenet ratõnem poten tie.immo etiam potentie habitualis.altera vᷣo tenet pure ratõnem potentie.⁊ binc eſt ꝙ; vna dicit᷑ cõue⸗ nire anime m ſe. altera vᷣo in comꝑatõne ad coꝛpꝰ. ⁊ vna ſempꝑ eſt in actu.vltera vᷣo non.nõ quia ſemꝑ anima actu intelligat ꝑ intellectum agentem.ſed qꝛ ſicut lumen coꝛpale ſemꝑ lucet ⁊ de ſe pꝛomptuʒ eſt ad illuminandum.res aũt illuminabilis nõ ſempꝑ il⸗ luminat᷑ ꝓpter aliquod impedimentũ.ſic ⁊ in ꝓpoſi⸗ Concedende ſunt igit᷑ ratiões oſtendentes intellectuʒ agentem ⁊ poſſibilem duas differentias eſſe intellectiue potentie.licet alique ex eis nõ ſint multum cogentes. 1 obijcit᷑ ꝙ nõ differt poſſe ⁊ eſſe in ppetuis.ddm q; H̊ intelligitur de eſſe ſubſtantiali ⁊ de diffeꝛentia nõ vᷣm naturam ſed d diſtãtia ſᷣm tempus.quia in eis ma/ teria temꝑe nõ pᷣcedit actum. ⁊ ideo nibil e ad ꝓ- 2 F§ intelle/ Ad ülud aũñt quod 45 2 5. poſitum. quia intellectus poſnibilis nõ dici᷑ poſfibi 46 His reſpectu eſſe pꝛimi ſed actꝰſecundi. Ac Ad illð qdᷣ obijcit᷑ de imaginatõne ꝙ nõ differt potentia actiua ⁊ paſſiua.dici põt ꝙ magis differt qᷓ; in intellectu.qꝛ oꝛganum coꝛpale in quo recipiunt᷑ fantaſmata eſt ei loco potentie paſſiue.ipſa vᷣo vis imaginaria eſt lo/ co potentie actiue. Aliter põt dici ꝙ nõ eſt ſunile. qꝛ cum ſpẽs defert᷑ a ſenſu vſq; ad imaginationem. nõ exit genus abſtractõnis.que quidem fuit in ſenſu ꝑ/ ticulari.ſed cum ſpecies puenit ad intellectum. no/ uum genus abſtractõnis ibi exigitur ⁊ aliud genus luminis.ideo magis indiget potentia actiua diſtin/ cta a poſſibili ipſe intellectus q; imaginatio vel ſen/ nreiſea ill qd obijcit᷑ de oculo catti.dð ꝙ ⁊ ſi po/ 47 tentia receptiua ⁊ abſtractiua poſſint concurꝛere ad 48 vnius oꝛgani ↄpletõnem.nunq tamen concurꝛũt in eandem vniꝰoꝛgani diſpoſitõeʒ. Alia em̃ eſt diſpoſi/ tio in oculo catti ꝑ quam recipit ſcilic ꝑſpicuitas.⁊ alia ꝑ quam abſtrabit ſc luminoſitas. ⁊ alterius et alterius nature. Sic et in potentia intellectiua. et ſi Pehtant ad ↄplementũ ⁊ ꝑfectõnem potentie intel- lectiue.potentia ꝑ quam recipit et potentia ꝑ quam nbſtrahit.nõ ſunt tamen eiuſdem nature.nec ꝑ ean/ dem naturã iuſunt anime. ⁊ ideo nõ ſunt vna diffe⸗ rentia potentie ſed diuerſe. illud quod obijcit ꝙ intelllgere eſt actus vnus et ſimplcx. dom ꝙ et ſi intelligere poſſit quodam genere ſimplicitatis dici (ilnd quo habeat fieri ꝓgreſus culpe.ibi.nũc ſu actus ſimplex.nibilominus tamen ad noſtrũ intelli/ gere ↄcurait recipere ⁊ iudicare.ſiue abſtrabere ⁊ ſu/ ſcipere.⁊ bi ſunt plures actus adinuiceʒ oꝛdinati ex quibus reſultat vnus actus ꝑfectus.ſic et in poten/ „ — tijs intelligẽdũ eſt ſe babere. q;aà ſi ſint diuerſe dife⸗ rentie intellectus.attamen in ſuis actionibus adin- uicem oꝛdinate ſunt ⁊ ↄiuncte ad actuʒ intelligendi ꝑficienduz.ſicut materiale foꝛmale pꝛincipium ad vnum eſſe ↄpoſiti ↄſtituendum. citur ꝙ intellectus poſſibilis intelligit. et intellectus agens ſimiliter recipit. dðm ꝙ intellectus poſſibilis nõ eſt pure paſſiuus ſicut ſupra oſtenſum eſt. babet em̃ potentiam ſe ↄuertendi.nec tamen eſt adeo acti uus ſicut agens.quia nõ poteſt ſua conuerſione nec ſpẽm abſtrabere.nec de ſpecie iudicare. niſi adiuto/ rio ipſius agentis. Similiter nec ipſe intellectꝰ agẽs operationem intelligendi poteſt pficere niſi foꝛmet acies intellectꝰ poſſibilis ab ipſo intelligibili.ex qua foꝛmatõne eſt in plenioꝛi actualitate reſpectu eiꝰ q8 debet cognoſcere qᷓᷓ erat pꝛius cum carcbat ſpecie.et ita cũ cogitamꝰde intellectu agẽte ⁊ poſſibili ñ debe/ mecogitare q̃ſi de duabꝰſubijs.vel q̃ſi de duabꝰ potẽ tijs.ita ſepatis ꝙ vna ſine alia hẽat opatõnem ſuã ꝑ ficere. ⁊ aliquid intelligat intellectus agens ſine poſ⸗ ſibili.⁊ aliquid cognoſcat intellectus agẽs.qd tamẽ homo cuius eſt intellectus ille ignoꝛet. Hec em̃ va/ na ſunt ct friuola vt aliquid ſciat intellectus meꝰqd ego neſciam.ſed ſic cogitande ſunt eſſe ille due diffe⸗ rentie ꝙ in vnam opatõnem completam intelligen/ di veniant inſeꝑabiliter. ſicutlumen ⁊ dyafanum xe niunt in abſtractõnem coloꝛis. HNec ſunt bic ſequen da ↄmuniter verba philoſ. pppo, quia ꝓ magna p- te decepti ſunt in influentia intelligentie ſuꝑ anima⸗ʒ quã nõ adimittit fides catholica. Hic determinat qualiter in homine temptatõnis oꝛdo 1 pgreſſio ↄſum mat. qʒ pᷣtermittendum ⁊c. Supra egit magiſter de diſtinctõne potentiaꝝ anime ad li. ar. manifeſtatio nem. In hac parte quia ſecundꝰgradus potentiaꝝ eſt oꝛdo ⁊ pgreſfio temptatõnum.determinat qualiter et 7 quo oꝛdine peccatũ ꝑ vires anime pgredi babeat ⁊ ꝑuenire ad ↄſummatõnem.Diuidit᷑ auteʒ ps iſta in tres partes. In pꝛima determinat qualiter peccatum in viribus anime babeat pgreſſum ad ↄſummatõnem. In ſecunda vᷣo pᷣdeterminata repetit ad maioꝛem explanatõnem.ibi.itaq; vt bꝛeuiter ſummam pſtringam ⁊c. In tercia vo pᷣdeterminata epilogat ad faciliorem rem emoꝛatõnem.ibi.hec de anime partibꝰ interſuimus ⁊c̃. Quelibet haꝝ partium diuidi poteſt in duas ſᷣm duo capitula que in quolibet ↄtinent᷑. Haʒ pꝛima paꝛs habet duas. In pꝛima determinat ↄnexionem ⁊ oꝛdinem virium anime. In ſecunda vo determinat qualiter eſt oſtendere quõ per ⁊c. Similiter ſecũda pars habet duas. In pꝛi⸗ ma explanat ⁊ circumloquitur aſſimilatõnem virium anime in ↄſummatõne peccati ad pꝛimam temptatio nem. In ſecũda vᷣo ponit quandã ſimilitudinem oſtendens ꝙ mulier ſine viro damnari nõ poteſt. ibi. nec ſa ne cum ſola cogitatone ⁊c. Similiter tercia ⁊ vltima pars duas babet. In pꝛima bꝛeuiter epilogat ⁊ ratõem ſue digreſſionis aſſignat. In ſecunda vᷣo multiplicitatem buiꝰnominis ſenſualitas ad maioꝛem euidentiam explicat ⁊ manifeſtat.ibi.nõ eſt aũt ſilentio pᷣtermittendum ꝛc. . ¶ Determinat qualiter pctm̃ in viribꝰanime hẽat ꝓgreſſum ad ↄſummatio⸗ nem.oñdens ꝙ talis eſt oꝛdo peccãdi vel cadendi in nobis q̃lis fuit in pᷣmis hoibus.ſcʒ ꝙ in nobis eſt vir ⁊ mulier ⁊ ſerpens. llud q; ptermittendum nõ eſt ꝙ talis nũc in vno hoĩe temptatõnis eſt oꝛ⸗ do ⁊ ꝓgreſſio.qualis tũc in pᷣmis pᷣceſſit ꝑntib⸗ Vt em̃ tũc ſerpẽs malũ ſua⸗ ſit mulieri.ipaq; aſenſit.deinde viro ſuo dedit.ſicq; ↄſummatũ eſt pctm̃.ita ⁊ nũc in nobis ꝓ ſerpente ẽ ſenſualis motꝰaie. P viro ſuꝑioꝛ rõnis poꝛtio.Et hic ẽ vir qͥ ᷣm eſt mulier q̃ ᷣm eundẽ dicit᷑ gla viri. at; in yYelut quoddã ſpũale ↄiugiũ nãliſq; ↄtractꝰ.q̃ͥ ſupioꝛ rõnis poꝛtio qſi vir dz pelſe ⁊ dñari. Inferioꝛ vo q̃ſi mlier dʒ ſbeſſe ⁊ obedire. Ideo vir ᷣm aplimñ Pʒ hr̃e velamẽ.ſ mlier. Et ſic in cũctj aimãtibꝰnõ ẽ reꝑtũ hoĩ adiutoꝛiũ ſile ſi bi.b de illo ſumptũ qð ei foꝛmaret᷑ in ↄiugiuũ. ita in ꝑtibꝰaie q̃s cũ pecoꝛibus ꝓ mliere inferioꝛ poꝛtio rõnis. plm dr imago ⁊ glia dei.⁊ illa Se ſp liin ter hüc virũ ⁊ hac mulierẽ eſt gio vin 2muli⸗ eris in nobis. d illud qd obij 49 Pderi S erchite⸗ oli ſn. M ickrotn nuſnen Fulinisag ſenide. ii R Gintclgee hncpime kitlan usoſſbll unck r ckatchz loſheſc Chliaind⸗ tdlcechi N Nfdt Ugigan chen 606 Crchntgdec ühlid ſlontzeni crinmnſi Lisſtee, nesti wa becher ndlentedn teſelcduedck. nintcnint gpſnn nmaören.), girnpnt Winofrinms Pyur mmurgat e ens Nutbiaad ttnee den uß . gummi n chß. Teſtimonio Aug ita eẽ oñ⸗ Geñ · j. Oñ pctĩ ſit N niale. . ñ mlier mã⸗ ncat cibũ ve/ titum. AQñ eſt moꝛtale petiñ in guſtu mulieris. et q veniale. 9 .. 7 habemꝰↄmunes.nullũ menti noſtre ſimile eſt adiutoꝛiũ.Vñ Aug.in eodem Illud noſtrũ qð in actõne temꝑalium tractandoꝝ ita verſat᷑ vt non ſit in no bis ↄmune cum pecoꝛe.ratõnale eſt quidem.ſed ex illa ratõnali mente q̃ ſub⸗ heremus intelligibili ⁊ incommutabili veritati tanq; ductum et inferioꝛibus tractandis gubernandiſq; deputatum eſt. Sicut em̃ in omnibus pecoꝛibus non eſt inuentum viro adiutoꝛium ſimile ſibi niſi de illo detractum in coniu⸗/ gium foꝛmaret᷑.ita menti noſtre qua ſupernam ↄſulimus veritatem.nullum eſt ad vſum rerum temꝑalium quantum nature hominis ſatis eſt ſimile ad/ iutoꝛium ex anime partibꝰquas ↄmunes cum pecoꝛibus habemus. Ideoq; ratõnale noſtrũ non ad vnitatis diuoꝛtium ſeꝑatum.ſed in auxilium ſocieta tis quaſi deriuatum in ſuo diſpartit᷑ officio. Et ſicut vna caro eſt duoꝛum in maſculo ⁊ in femina.ſic intellectum noſtrum ⁊ actõnem ſiue ratõnem ⁊ appe titum ratõnalem.vel ſi aliquo modo ſigniſicantiꝰdici poſſunt vna mentjna⸗ tura ↄplectit᷑.vt ſicut de illis dictum eſt.erunt duo in carne vna. ſic de his di ci poſſit.duo in mente vna.Ecce ex his aperte intelligi poteſt qualiter ĩ ani / ma hoiĩs exiſtat imago illius coniugij.⁊ qualiter in ſingulis noſtrũ ſpũaliter ſint ülla tria.ſcʒ vir.mulier.ſerpens. . Determinat qualiter in nobis fieri habeat ꝓgreſſus culbeo. ¶ Muc ſuꝑeſt oſtendere quõ ꝑ hec tria in nobis ↄſumet᷑ peccati ꝓgreſſus. Vbi agnoſci poterit ſi diligenter intendat᷑ qͥd ſit in aia moꝛtale vel veniale pctm̃. Vt em̃ ibi ſerpẽs ſuaſit mulieri.⁊ mulier viro.Ita ⁊ in nob ſenſualis motus cũ illecebꝛã pcti ↄceperit.quaſi ſerpẽs ſuggerit mulieri.ſcʒ inferioꝛi parti ra⸗ tionis.i.ratõni ſcie.q̃ ſi ↄſenſerit illecebꝛe.mulier edit cibum vetitũ. Poſt de eodem dat viro cũ ſuꝑioꝛi parti ratõnis.i.ratõni ſapie eandem illecebꝛã ſug⸗ gerit. quaſi ↄſentit.tũc vir etiã cũ femina cibũ vetitum guſtat.Si g̊ in motu ſenſuali tm̃ pcti illecebꝛa teneat᷑.veniale ac leuiſſimũ ẽ pctm̃. SD Si vo inferioꝛ ꝑs ratõnis cõſenſerit.ita vt ſola cogitatõnis delectatõne ſine volũtate ꝑficiendi teneat᷑.mulier ſola mãducauit non vir.cuiꝰauẽte cohibet volũtas.ne ad opus vſq; ꝑueniat.Si vo aſſit plena volũtas ꝑficiendi. vt ſi aſſit facultas ad effectũ ꝑducat᷑.vir quoq; mãducat.qꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs rõnis ille⸗ cebꝛe ↄſenſit.⁊ tũc eſt damnabile ⁊ graue peccatum. Z Qnñ aũt mulier ſine viro guſtat.aliqñũ eſt moꝛtale.aliqñ veniale pctm̃. Vt ei dictũ eſt tũc mulier ſine viro guſtat.cũ ita delectatõne cogitatõnis pctm̃ te⸗ net᷑ vt faciendũ nõ decernat᷑.vt cum quidã terminus ⁊ menſura pctõ adhi⸗ betur a viro vt nõ liceat mulieri effrenata libertate in pctm̃ ꝓgredi. Si g̊ pctm̃ non diu teneat᷑ delectatõne Sra pen *. In/ 50 cogitatõnis. ſed ſtatim vt mulierem tetigit.viri auẽéte mum non gin tenca. repellat᷑.veniale eſt.Si vo diu in delectatõne cogita⸗ tur in delectatõne ve⸗ tionis teneat᷑.⁊ ſi volũtas ꝑficiendi deſit moꝛtale eſt. niale eſt.ſi vo diu ĩ de⸗ ⁊ eo damnabit᷑ ſimul vir ⁊ mulier.i.totus homo.qꝛ lectatõne cognitõnis ⁊ tunc vir non ſicut debuit mulierem cohibuit.vñ põt teneat᷑.⁊ ſi voluntas dici oſenſiſſe. PPflliciendi deſit. moꝛta ¶ NKepetit pꝛedetermin ata ad maioꝛem explanatio/ ei e ena nnem. B . i faciat moꝛtale. Sʒ N¶ taq; vt bꝛeuiter ſummatim ꝑſtringam qñ peccatum sↄtra. circumſtãtia nõ ita in anima ↄcipit᷑ vt illud facere diſponat vel etiam mutat genus peccati. ꝑficiat.aliud frequẽter.aliud ſemel.vel etiam quando S ſi moꝛa tpis eſt cir- delectatõne cogitatõis diu teueat᷑.moꝛtale ẽ. Cuʒ do ſenrenunc fa⸗ in ſenſuali motu tm̃ eſt vt pᷣdiximꝰ.tunc leuiſſimũ eſt. niale modele. Item qꝛ ratio tũc nõ delectat᷑. Ideo aũt ſupꝛa dixi aliud fre moꝛtale excedit veni⸗ . . ale in infinitũ.ſed cir/ cumſtantia nõ aggrauat in infinitũ. ſi moꝛa tempis circũſtantia eſt. videt᷑ ⁊c. Juxta hoc querit᷑ quanta mo ra tpis faciat pctm̃ qdð erat veniale eſſe moꝛtale.⁊ vtrum hoc ſit in alijs generibus pc 5 ¼ ſicut in pctõ carnis —+ — „ , — — to iterũ qñ quis dubitat vtrũ moꝛtalr vel venialiter peccauerit ꝗliter ſit ei ↄſulendũ.Reꝰ.dᷣm ꝙ moꝛa tẽꝑis quantũ eſt de ſe nõ facit vt qð pꝛiꝰerat veniale fiat moꝛtale.ſᷣ ſolũ occaſionalr.vicʒ qꝛ inducit ↄſenſuʒ verum vel interpᷣtatiuũ. Luc añt inducit ↄſenſum verum qñ ex diuturnitate delectationis creſcit libido 23 eo vt hõ 1 veclit oĩno in vicioꝝ delectatõne ꝑſiſtere ⁊ moꝛari.Cũc vᷣo inducit ðᷣſenſum interpꝛetatiuũ.q botno aduer⸗ tens periculũ delectatõnis retente.negligit eam reprimere.boc em̃ nõ eſt ↄtemptu ſalutis ꝓpꝛie.p eo diſcrimini ſe exponit. Illa em̃ delcctatio ſubintrat ſicut ſerpens ⁊ venena di undit.ꝑ que ratõnalis ſpiritus interit moꝛte culpe.Sicut igit᷑ ſalutem ſuã coꝛꝑalem negligeret qui ſerpentem iuxta ſ- eſcienter collocaret.ſic in tali delcctatõne auertens periculũ vel debens auertere voluntarie verſat᷑.exponit ſe diſcrimini q negligit repdllere.⁊ ꝓ tanto di 4 . SWZUMã cit męr̃ ipſum pecca quenter.aliud ſemel.qꝛ?quedã ſunt q̃ ſi tantũ ſemel fi⸗ b remoꝛtaliteꝛp h̊ vʒ ant. vel facienda diſponant᷑.damnãt.quedã vo non. rñſio ad obiecta.quia ”ñs 1 r. Hoe 4 boc nõ facit moꝛa de niſi ſepius fiãt vel ſacienda decernãtur. vt de ocioſo⸗ ſe.ſed ratõne conſen · verbo ⁊ hmõi.hec Augꝰ.in.xii.li.de trini.tradit ita. Auẽte Auguſ. „ſus vel contemptus. Sicut in illo ↄiugio pꝛimoꝝ hoĩm ſerpens manducã⸗ ita eſſe confir- Ad illud vo qð queri dum pſuaſit. mulier aũt non manducauit ſola ſed vi⸗ mat. gzi tur quanta moꝛa hoc ro ſuo dedit ſil manducauerũt.ita et in quodã ſecre/ g⸗ lrtenmigat es. to oiugio q in vno hoie gent ? dinolcit· cuz ranioni ta moꝛa boc faciat in ſcie que in rebus tꝑalibus agendis rõcinãdi viuacita qua adeo creſcit dele· te verſat᷑.animalis ſenſus ingerit quandaʒ illecebꝛaʒ. ctatio et libido ꝙ ſu· tũc velut ſerpens alloquit᷑ femnnn. peruenit ↄſenſus.vel Huic aũt illecebꝛe ↄſentire. de ligno vetito eſt edẽ. S o⸗ n adeo eſt repelledi ne· iſte ↄſenſus ſi ſola cogitatõnis delectatone ↄtent“ eſt. nule eus iitgeg gligentia ⁊. ꝓpꝛie ſalu/ S n eo it ſenz 3 . Utth tis inducia ; ſupue⸗ ſuꝑioꝛi vo auẽte ita retinent᷑ mẽbꝛa vt non exhibeant᷑ 4 nit ↄtemptus ⁊ ↄſen· arma iniquitatis pctõ.ſic habendum eſtimo. velutl / gii ſus interpᷣtatiuꝰ. Si gnum vetitũ mulier ſola comedent.Si aũt in cõſenſu ein guũt in ſpali queratur illo decernit᷑ quodq; pctm̃ vt ſi ſit ptãs etiã opere im⸗ S ll⸗/ quanta ſe ſe⸗ moꝛa. pleat᷑. intelligenda eſt mulier dediſſe viro ſuo ſiłeden N r nl uʒ illicitũ cibũ. Neq; em põt petm̃ non ſolũ cogitan⸗ ſpacij. nõ põt vna re· dum ſuauiter verũ etiã ꝑpetrandũ efficaciter mẽte de⸗ ſponſio dari.quia ali · cerni.niſi ⁊ illa mentis intentio penes quã ſumma po⸗ “ quando eſt maioris. teſtas eſt mẽbꝛa in opus mouendi vel ab opere cohi / “ Aliquando minoꝛis. bendi male actõni cedat. bm diuer ſos ſtatus ꝰ ¶ Ponit quandã ſimilitudinẽ oñdens q; mulier ſine 5 ione⸗ gloner, em Viro dãnari nõ põt.i.moꝛtale nõ eſt qð in ſola delecta⸗ nat ſientia vel lecrd. tione tenet cogitatiies. k ſed potius cõſcicntia Girlec ſane cũ ſola cogitatiõe mens oblectat᷑ illicitis.nõ rrecta ⁊ punctio. Be/ quidẽ decernẽs eſſe facienda.tenẽs tñ ⁊ volens liben⸗ ne añt aduertit cõſciter. qᷓ ſtatim vt attigerũt animũ reſpui debuerũt.negã entia recta ſe nõ mo⸗ qum eſt eſſe pctm̃.ſᷣ longe minꝰqᷓ; ſi et oꝑe ſtatuat᷑ in hamn eclas er enn⸗ plendũ.Et ideo de ralibꝰq; cogitatõnibꝰ venia peten ſenſus ſuperuenit vel da eſt. pectuſq; ꝑcutiendũ ⁊ dicendũ.Dimitte nob de⸗ Math. vj. ptemptus.ꝙ ſi nõ aGd uertat.aliqñ pter te/ n nebꝛas ⁊ inuolutõnes affectionũ.ſecurioꝛem partem Febeteigerez conftqi piue ſic ⁊ dolere quaſi peccaret 3 Moꝛtaliter. Ad illud qð querit᷑ vtruʒ ita ſit in omnibꝰgeneribus peccatoꝝ.ddm ꝙ in omnibus peccatis dele⸗ ctatio moꝛoſa vigilanter ⁊ ſtrenue vitanda eſt. Camen verbum Aug.pꝛecipue videt᷑ intelligi in peccato car V nis qð habet ex carnis incentiuo delectatõnem magis ſibi ↄiunctam ⁊ ad quam homo facilius incuruatur. ideo cum magna diligentia eſt vitanda. nõ ſolum aũt hoc.ſed etiam om̃e peccatũ. Multa em̃ frequenter cre/ Aunt cſſe venialia que moꝛtalia ſunt. ⁊ difficillimũ eſt in talibus diſcernere. ⁊ ideo quaſi a facie colubꝛi neceſ/ ſe habet bomo qui vult ſaluari peccatum fugere. “ b¶ Ouedã ſunt qᷓ ſitm̃ ſemel ft vel faciqa diſponũt᷑ danant. qdã vo ñ niſi ſepisfũt. Cõcra. multiplicatio 54 actuũ non mutat genus. ergo ſi pꝛimũ peccatum veniale eſt. ⁊ ſecundũ ⁊ tercium. ergo nunqᷓ; faciunt vnum moꝛtale. Pꝛctcrea. qdᷣlibet veniale ſtat cum gratia. ergo ſi nullã aufert gratiam.nullam aufert vitaʒ. nunqᷓ damnant venialia q;tumcũq; multiplicent᷑. Ad boc bꝛeuiter reſpondendum eſt ad pᷣſens q iſta queſtio deter minat in.iiij. di. xvj. ideo ad pᷣſens tm̃ dixiſſe ſufficiat. ꝙ plura venialia nõ determinãt nec faciũt moꝛtale quã tum eſt de ſe. ſed ſolum diſpoſitiue. ex frequenti em iteratõne venialium augetur libido.⁊ frequenter interue uit ↄtemptus. ⁊ ꝓ tanto iutelligendum eſt verbum magiſtri eſſe dictDum. 14 —.— —— — — — — ——— —— „„ . ee n bnalsßen Neoloar. niicine Air dn 6 ſſe Cſt⸗ Winlee, dmicbe. Seiñ. ij. sgeltoOH „ ginpganet. lusinanu4 frpann iecnnaüH nnitſiecſe caunten nfezfmAH iutin — Luc.xxij. B3 VII6 vt dicti co 21uiitt. mepellit aũt illũ hõ ſi padiſum mentis cu Poſuit em̃ hoiem deꝰi ꝑadiſo vt oꝑaret᷑ ⁊ cuſtodiret. q ſic eccle dr in cantic canticoꝝ. Oꝛtꝰↄcluſus.fons ſi AInatꝰ. qͥ vtiq; nõ admittit᷑ ꝑuerſitat ille ꝑſuaſoꝛ.ſᷣ tũ mulierẽ decepit.Nõ em̃ etiã rõ nr̃a deduci ad ↄſen⸗ — — bita nra. HNecq; em̃ ſie in illis duobꝰpmis hoĩb⸗ pſonã ſuã quiſq; poꝛtabat.Et ideo ſi ſola mulier cibũ edidiſ ſet illicitũ.ſola vtiq; moꝛtis ſuppli cio plecteret᷑.ita dici põt in hoĩe vno.ſi delectatõibꝰillicitis a qbus ↄtinuo ſe deberet auertẽ cogitatio libẽter ſola paſcat᷑.nec faci enda decernant᷑ mala.ſ tñ ſuauiter in recoꝛdatõne te⸗ neant᷑.qſi mulierẽ ſine viro poſſe dãnari.Abſit G̊ cre⸗ gere. hic quipe vna pſona ẽ. vnꝰhõ eſt. totuſq; dãäna bit᷑. niſi hq ſine volũtate oꝑandi.ſ tñ cũ volũtate ai / mũ talibꝰoblectãdi.ſoliꝰcogitatõis ſentiunt᷑ eſſe pctã. mediatoꝛis gĩam remiitant᷑. Iqeʒ q; in libꝛo ð ma/⸗ nicheos de h̊ eodẽ ſic ait. Apłs dic. Scom pᷣncipẽ ptã tis aer huiꝰ.ſpũs qͥ nũc oꝑat᷑ in filijs diffidẽtie.Non ergo viſibilit᷑ eis aparet.aut q̃ſi coꝛpoꝛeis locſ accedit ad eos ⁊ oꝑat᷑.Sʒ miris modis ꝑ cogitatõeʒ ſuggerit quicqd poõt. qbus ſuggeſtõnibꝰreſiſtẽdum eſt. Nõ em ignoꝛamꝰaſtutias eiꝰ. Quõ em̃ acceſſit ad iudã qñ ei ꝑſuaſit vt dñũm traderet. Nunquid in loc.aut ꝑ hos oculos ei viſus ẽ. Sʒ vtiq; vt dictũ eſt in coꝛ eiꝰintra⸗ 5 ſionẽ pcti põt.niſi cũ delectatio mota fuerit in illa ꝑte Animi qᷓ dz obtempare rõni tanq; rectoꝛi viro. Etiã in ynocq; nrm nihil aliud agit᷑ cũ ad pctm̃ quiſq; dilabi⸗ tur. qᷓ; tũc actuʒ eſt i illis tribꝰ.ſerpente.mliere ⁊ viro. mMã pᷣmo fit ſuggeſtõ.ſiue ꝑ cogitatõneʒ.ſiue ꝑ ſenſus cco:pis. vel vidẽdo. vel tangẽdo. vel audiẽdo. vłgu/ ſtando.vel olfaciẽdo. Que ſuggeſtio cũ facta fuerit. ſi cupiditas nr̃a nõ moueat᷑ ad peccãdũ.excludit᷑ ſer⸗ pentis aſtutia. Si aũt mota fuerit.q̃ſi iam mlieri pſua ſum erat.ſᷣ aliqñ rõ viriliter etiã ↄmotã cupiditatẽ re⸗ frenat ⁊ ↄpeſcit. Qðõ cũ fit.nõ labimur in pctm̃.ſᷣ cum aliquãta luctatiõe coꝛonabimur. Si aũt rõ ↄſentiat.⁊ dʒõð libido ↄmouerit faciendũ eẽ decernat.ab om̃i vita btã tanq; de ꝑadiſo expellit᷑ hõ. Jam em̃ pctm impu⸗ tatur etiam ſi nõ ſubſequat᷑ factũ.qũ rea tenetur in cõ ſenſione ↄſcienti. 227 Beeuiter epilogat et ratõnem ſue digreſſionis aſſi⸗ Alat. quare ſcʒ hec de aĩe ꝑtibus diit. 1! ¶¶ Wec de aie ptibiterſeruim⸗. vt ipſiꝰaie natura pleni⸗ cosſceret᷑.⁊ ſᷣm quãẽ ſui poꝛtõeʒ in ea ſit liberũ arbitri /½ urn intelligat᷑.ſcʒ ſᷣm rõnẽ q̃ om̃e pctm̃ moꝛtale geri᷑. F nõo oe veniale.illud ſcʒ qð in ſolo motu ſenſualita⸗ tis exiſtit. ”ò”ò”ùMU Abultiplicitateʒ huiꝰnoĩs ſenſualitas ad maioꝛem euidentiam manifeſtat. m— c HNõò eſt aũt ſilentio pᷣtereunduʒ ꝗ ſepe in ſcotura noĩe fenſualitat.nõ id ſolũ in aia qð ẽ nobᷣ cõe cuʒ pecore. etiã inferioꝛ poꝛtio rõnis q̃ tpaliũ diſpõni intẽdit in⸗ 1 ₰— telligit᷑. Qð diligens lectoꝛ in locis ſcripture vbi de ipſa ſit mentio vigilanter annotet. ſtodiat. GXIIII c¶ Sepe in ſcriptu/ 55 ra nomie ⁊c̃. Hoc nõ vigdet᷑ tationabiliter dictum.quia cum ra/ tionalis poꝛtio diui/ ditur ↄtra ſenſualita- tem.nullo modo vide tur ꝙ rõ ſenſualitatis nomine debeat cenſe⸗ ri. Item queꝛit᷑ de hůc ꝓdicit ꝙ ſepe boc in ſcriptura reperit᷑.cuʒ em̃ phi de viribus aĩe ſufficienter tractaue/ runt. ⁊ nullam menti onem fecerunt de ſen ſualitate.vñ eſt hoc ꝙ ſacra ſcriptura ⁊ do-/ ctoꝛes ſacre ſcripture hoc noie vtunt᷑: Jux ta hoc eſt qõ vtrũ no/ mine ſenſualitatis in telligatur vna vis vel plures.⁊ vtrũ intelli⸗ gatur vis cognitiua aut motiua.O em̃ i/ telligatur vis cogniti ua videt᷑ ꝑ hoc ꝙ di⸗ cit᷑ a ſenſu.ſenſus em̃ vis cognitiua eſt. Oꝛ aũt dicat᷑ motiua vi/⸗ detur pꝑ hoc ꝙ in ea habet eſſe peccatuʒz ad malum babet in / clinare.Re.d ꝙ ſcriw ptura diſtinguit ho⸗ minem interioꝛem et exterioꝛem.ſicut habe tur.ij. Coꝛin. iiij. Et ſi is qui exterioꝛ eſt no/ ſter homo coꝛrumpi/ tur.interioꝛ tamen re nouakt de die in diez. Exterioꝛeʒ auteʒ bo/ minem vocat nõ ipᷣimn coꝛpus tm̃.ſed coꝛpꝰ cumviribus anime ꝑp quas habet his ſenſi⸗ bus intendere ct i eis inherere. Interioꝛem autẽ hoiem vocat ip/ ilum ſpm̃ rõnaleʒ hm 25 4 — H quem habet circa celeſtia ſeipſum occupare.ſm boc intelligendum cſt ꝙ homo babet potentias anime ꝑ q̊s ↄuertit᷑ ad ſpũalia.⁊ babet potentias ꝑ quas ↄuertit᷑ ad ſenſualia.⁊ ille virtutes ꝑ quas ↄuertitur ad ſpualia inſimul collecte vnũ poſſe ꝑfectum aie integrant.⁊ quedam ptãs reſultat interioꝛis hois regitiua.que quidẽ vocat᷑ arbitrij libertas.in qua ↄſiſtit meritum ⁊ laus ⁊ vituperiũ. Scm aũt ꝙ bomo habet ↄuerti ad h̊ ſen/ ſualia.ſic habet ⁊ ſuas potentias qᷓ ſimiliter in vnum ↄcoꝛdantes integrant quaſi vnum pꝑfectum poſſe circa iſta ſenſualia. ⁊ hoc noie ſenſualitatis cenſet᷑ ſcriptura que ſimul ↄpꝛebẽdit ſenſibiles cognitiuas ⁊ motiuas. ſicut ⁊ arbitrij libertas vt videbit᷑ infra.⁊ boc eſt qd habitum eſt ſupꝛa e.di.ꝙ ſenſualitas eſt quedã vis aime inferioꝛ ex qua eſt motus qui intendit᷑ in coꝛpis exterioꝛis ſenſus.atq; appetitus rerum ad coꝛpus pꝑtinenti/ um.⁊ ideo ↄpꝛchendit ex ſua ꝓpꝛia acceptòne ſenſitiuã ⁊ motiuaʒ ⁊ bꝛutalem.Et qm̃ inferioꝛ poꝛtio rationis ꝑ pctm̃ multũ trahit᷑ a ſenſualitate.⁊ homo ↄpꝑatus ceſt iumentis inſipientibus et ſimilis factus eſt illis.ideo inferioꝛ poꝛtio ratõnis aliqñ in ſcriptura noie ſenſualitatis cenſet᷑ ꝓpter nimiã ↄuerſionem ſui ad ſenſualia. ⁊ ꝑ hoc patet rñſio ad omnia obiecta.Ad illud tñ qd queritur quare phᷣi nõ vtunt᷑ hoc nomine.ddm ꝙ ſenſu alitas nõ tm̃ nominat ipſam potentiã ſenſualem q;'tum ad ꝓpꝛiam naturam.ſed etiam inq;tum reſpectu rati onalis habet quandã rebellionem que ex pctõ oꝛiginali in hoie traducit᷑.Et quoniam nõ ꝑuenerũt ad cogni⸗ tionẽ oꝛiginalis peccati nec lapſus bois.ideo nõ vtunt᷑ hoc noie ſicut ſacre ſcripture. Hintclligentiã hui? ptis querunt᷑ tria. Pꝛi⸗ mo querit᷑ qualiter petm̃ hẽat fieri et eſſe in õnis ſuꝑioꝛis. Scdo qualiter hẽat fie eri in inferioꝛi. nſuali⸗ tate.Circa pꝛimũ querunt᷑ duo. Pꝛimo querit᷑ vtrũ in ſuꝑioꝛi parte ratõnis hẽat eſſe pctm̃ ſᷣm ſe. Secũ/ do querit᷑ vtrum poſſit in ea eſſe veniale. u⸗hoj. g ¶ Circa quã ſic ꝓceditur.⁊ oſtendit᷑ ꝙ in ſuꝑioꝛi par/ te ratõnis ſm ſe hoc eſt abſq; inſtinctu inferioꝛis ꝑ/ tis nõ Boſ⸗ eſſe peccatum.pꝛimo ꝑ illud Aug.ↄtra manich. vbi ſic ait. Ratio noſtra deduci ad oſenſum illa parte animi que debet obtemꝑare rationi tanq; rectoꝛi viro ſuo.g nunq; peccat ratio ſuꝑioꝛ.niſi pec catũ pᷣcedat in parte inferioꝛi. ¶ Item phs in. iij. de aia. Intellectus ſemꝑ eſt rectus.fantaſmata autem recta ⁊ nõ recta.g intellectus quantũ eſt de ſe nunq; erꝛat. nec ſupioꝛ poꝛtio deuiat a veritate iuſticie. ni ſi incdinet᷑ per ſenſualitatem ⁊ inferioꝛem poꝛtõneʒ. tem peccatum eſt per ↄuerſionem ad bonũ cõ/ mutabile. ſed ſuperioꝛ poꝛtio ratõnis dicit᷑ inq;tum puertit᷑ ad eterna.inferioꝛ inq;tum ↄuertitur ad tẽ/ poꝛalia.g impoſſibile eſt peccatũ eſſe vel fieri in no/ rioꝛis. ¶ Item ratio ſuꝑioꝛ dicit᷑ inq;tuʒ legibꝰeter⸗ bis kant ratõnis ſuperioꝛis abſq; actu infe nis intendit.ſᷣ ipoſſibile eſt aliquem peccare niſi d/ clinando a legibus eternis.exrgo impoſſibile eſt pec/ catum in ſuꝑioꝛi parte ratõnis eſſe ᷣm ſe. ¶ Item mulier eſt media inter ſenſualitatem ⁊ rationem ſu/ perioꝛem.ſed ſenſualitas ſemꝑ mouet ad bonum vt nũc quantum eſt de ſe.ergo ratio ſuperioꝛ quantum eſt de ſe ſemper mouct ad bonum ſimpliciter. ſᷣ vir⸗ tus que mouct ad bonum ſimpliciter in mouendo non pcccat. in ſuperioꝛi parte ratõnis quantuʒ eſt de ſe peccatũ eſſe nõ poteſt. uertitur ad deum purgat᷑.melioꝛatur.ct ꝑficitur.ſeð ſuꝑioꝛ poꝛtio ratõnis attenditur inq;tum ↄuertitur ad deum.ergo cum peccatum fedet ⁊ obnubilet.pec catum in ſupioꝛi parte ratõnis ſᷣm ſe eſſe nõ poteſt. BSʒ ↄtra. Hiere.ij.Filij mẽpheos ⁊ tapbnes ↄſtu prauerunt te vſq; ad verticẽ.ſi ergo vertex ſᷣm ꝙ ſan cti exponunt dicit᷑ ibi R mentis ſiue ſuperioꝛ poꝛ tio ratõnis.videtur ꝙ in illa habeat ꝑ peccatũ ↄſtu/ prari ⁊ fedari. ¶ Item Aug.xiij.de trini. Uir mãdu cat qñ ſuperioꝛ poꝛtio ratõnis cõſentit illecebꝛe.ſed eius eſt peccare cuiꝰeſt ↄſentire.ſi igit᷑ hoc eſt ſuperi oꝛis partis.pʒ ⁊c. ¶ Item cõtingit aliquem peccare ercio qualiter hẽat fieri in ſenſuali- em anima qñ con/ pctõ infidelitatis.ð diſcredendo aliquos articulos qᷓ ſunt reſpectu diuinitatis.ſed ad illos articulos ſolũ ſuꝑioꝛ ratõnis poꝛtio ſe extendit. in illo genere pec candi poꝛtio ſuꝑioꝛ ꝓpꝛie culpam ↄmittit. czli. ar. ↄſtat eſſe vertibilc.ſed li. ar.maxime cõſiſtit in ſu/ perioꝛi poꝛtõne ratõnis.cum ibi maxime ſit iudiciũ ⁊ imperiũ.&̊ videt᷑ ꝙ in ſuꝑioꝛi poꝛtõne rõnis etiam ſm ſe ſit vᷣtibilitas ad malũ.igit᷑ ⁊ pctm̃. ¶ Itez ſu⸗ perioꝛ poꝛtio rõnis eſt illa qᷓ diſcernit ⁊ iudicat tam de agẽdis q; de credendis.ſᷣ iudiciũ creature quãtaʒ eſt 8 ſe abſq; gr̃a deficit ab his ꝗᷓ ſunt fidei catholice. mich. vl m Sb ſe põt erꝛare ⁊ ab illis declinare.et ſi hoc. põt ꝑ ſe peccati nõ poteſt.niſi cum delcctatio fuerit mota in peccare. ¶ Item angelꝰcũ peccauit pꝛimo pctõ ap/ petijt equiperari deo in potentia. et mulier ſimiliter iu ſapientia. ſed hoc eſt appetibile ſolum partis ſu/ perioꝛis. ergo videt᷑ ꝙ tam petm̃ hominis qᷓ; angeli inceꝑit a ꝑte ſuꝑioꝛi ratõnis. in ſuꝑioꝛi parte ratio nis ym ſe peccatũ habet fieri ⁊ eſſe.¶ Rꝰ.ad pᷣdicto rum intelligentiã eſt notandũ ꝙ aliqui dicere volue runt ꝙ ſuperioꝛ poꝛtio ratõnis nõ eſt aliud qᷓ; ſinde- riſis.⁊ ꝙ ipſa ſupioꝛ poꝛtio quantũ eſt de ſe ſemꝑ eſt recta ⁊ foꝛtis.niſi incuruet᷑ ⁊ emolliatur per poꝛtio/ nem inferioꝛem.⁊ ideo dixerũt peccatum in ea non eſſe ſm ſe.ſed ſi peccat hoc ſolum dicũt eſſe ↄſentien do inferioꝛi parti.ſiue nõ ↄpeſcendo eius deoꝛdina tionem. Sed bec poſitio tripliciter deuiat a veritate. Pꝛimo in hoc ꝙ dicit qð idem eſt ſuperioꝛ poꝛtõ ra tionis ⁊ ſinderiſis.qdð plane falſum eſt. cuʒ ſuperioꝛ poꝛtio ratõnis ⁊ inferioꝛ pertineant ad arbitrij liber tatem ſicut dicit Augꝰ.⁊ ides nominant potentiam veliberatiuam.ſinderiſis autem potentiam natura/ lem nominat.que ſemꝑ vnifoꝛmiter ad bonuʒ incli⸗ nat. Scdo vo a veritate deuiat in hoc ꝙ dicit in ſin⸗ deriſi aliquo modo eſſe peccatum. boc em̃ plane fal/ ſuʒ ẽ.ſicut infra manifeſtabit᷑.⁊ glo.dicit expᷣſſe Eʒe/ chie.ſ. Tercio vᷣo a veritate deuiat in hoc ꝙ dicit ꝙ; in ſuperioꝛi parte ratõnis ſm ſe culpa nõ poteſt eſſe niſi ab inferioꝛi pcedat ⁊ tribuatur ſibi occaſio.Hoc enim cõtra ratõnem eſt.cum in illa poꝛtõne cõſiſtat arbi. libertas.⁊ ita per naturam inſit ei ad malũ ver⸗ tibilitas.⁊ ita poſſibilitas ad peccandum.Eſt etiam hboc ↄtra experimentũ.quia ratio ſuperioꝛ nõ ſolum babet iudicare ſᷣm leges eternas.ſed etiam habʒ iu/ dicare pᷣm lumen ꝓpꝛium ⁊ ̃m lumen ſibi ab inferio ri acquiſitum.Et q;uis aſpiciendo ad leges eternas non peccet iudicando.tñ ſ̃m ea q̃ ꝑcipit a ſenſibus vel etiam pᷣm lumen fidei datum ⁊ innatum põt de⸗ ficere et erꝛaꝛe.maxime in ſtatu nature lapſe.Eſto spo teg ſiuchconn⸗ pibe ſingte ſog plee ſltalickgn nbttſinn lotictoen nnſu ntpe Getintagten ocrindhmmi Erpeſtiſphen gCohickcin Puigon eiup nodi nalbeton jtcitüintel 1Gelludͤt nonutabier Kheincifton numnonuale opiinchnueni Ptalglir⸗ pliguont uin Alſnoupueciß tledötderünnn Cmntoſreſoinge ficigͤleri ſeſtuchunüiſmn Ciogrcimci ſeſöginsut⸗ Gliatichhnen ſltterdbrin löſetgneucin oligemat,. Poronßnetane guturſneiten fnsgeckſiri ſpniurt ins icf ſohitjun⸗ WS Mols Maldsſo logagepe nint. Pot mecͤſſkint⸗ umtſt iltii tnefönscin ir tindaren geatutecan tficaihte aſboe in eimo Nen tinwlicrinie ungenuh⸗ omins ngenunmn ſfin nnnucn jintlntt unge r⸗ um Varo e nn õ urimi vßa ⸗ in lmwimiir neporennun gan mmuntd 6twngin ñ̃ q ſibi pohnat᷑ credibile ⁊ aliquis articulus fideiĩ. vtpote articulꝰde trinitate ⁊ vnitate. cũ iſte nõ ſoluʒ repugnet ſenſui ⁊ imaginatõni.ſ etiã diſcrepet a nã/ li iudicio rõnis.ſi nr̃ intellectꝰbᷣm lumẽ ꝓpꝛium nihil aſpiciẽdo ad ꝑtes inferioꝛes iudicaret.deficeret ⁊ di ſcrederet ⁊ peccaret. Et ꝓpter Bᷣ eſt aliꝰmodꝰdicendi ſcʒ ꝙ duplex ẽ genꝰpcti.quedaʒ em̃ ſunt pctã carna- lia.quedaʒ ſpnalia.Si loqmur de pꝑctis carnalibus. ſic fatendũ eſt ꝙ nõ ↄtingit eẽ pctm̃ in ſupioꝛi parte rõnis abſq; inferioꝛi. Si aũt de pctis ſpũalibꝰfiat ſer mo. tüc ↄcedenduʒz eſt ꝙ pctm̃ bʒ fieri ⁊ e (licet non ſempꝑ fiat) in ſuꝑioꝛi ꝑte rõnis ſm ſe.⁊ rõnes q̃ h oñ dqunt ſunt ↄccdende.⁊ ꝑ boc pʒ m̃ſio ad illud qð pꝛi mo obr in cõtrariũ. Nam aug.in ꝓpoſita auẽte loqͥt 57 de ꝓgreſſu in ꝑpetratõnem pctõꝝ carnalinũ.Ad i lud qð obijcit᷑ ꝙ intellectꝰſemꝑ ẽ rectꝰ.dðim qy vbũ phi intelligenduʒ eſt in hbis ad qᷓ mouet potentia in⸗ tellectiua ꝑ modũ natuꝛe.i his vo ad q̃ mouet ꝑ mo dum deliberatõnis nõ bʒ veritatẽ. vñ idẽ vocat ipſe ſm veritatẽ intellectũ qd nos vocamꝰ ↄſciam naleʒ 58 (d illud qd obijcit᷑ ꝙ pctm̃ eſt ꝑ ↄuerſionẽ ad bo num ↄmutabile rñderi pot dupłr. Pꝛimo ꝙ nõ ſolũ eſt pctm̃ q fit ↄuerſio ad illud qdð ſᷣm veritatẽ ẽ bo num ↄmutabile.ſᷣ etiã qñ fit ↄuerſio ad illud qð eſt bonñ incõmutabile ⁊ appetit᷑ vt ↄmutabile. Aliter põt dici ꝙ ſuꝑioꝛ poꝛtio ⁊ ſi differat ab inferioꝛi in h ꝙ ipſa ↄuertit᷑ ad ſuꝑna.nihilominꝰtñ babʒ cõuerti ad inferioꝛa ꝓut diſponit ⁊ regit inferioꝛes potẽtias. et ſic põt deoꝛdinari male eas regendo.ſiue frena la/ 59 xando.ſiue ſuo imꝑio incuruãdo.Ad illud quod obijcit̃ ꝙ rõ ſuꝑioꝛ intendit legibus eternis.ddᷣm ꝙ; iſte eſt actꝰ nobiliſſimꝰſuꝑioꝛis ꝑtis.ᷣ non ſemꝑ bůc actũ cxercet.imo etiã intendit ſibi ⁊ ad ſe conuertit᷑. ⁊ ſic põt nimis ad ſe ↄuerti.ac ꝑ H̊ a deo auerti.et de/ 6o uiare a legibus eternis.¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ ſen ſualitas ad bonũ inclinat.vt nũc. doᷣm ꝙ; ſenſualitaſ nõ ſemꝑ mouet᷑ inoꝛdinate.⁊ pᷣterea eſto ꝙ ſemꝑ in⸗ oꝛdinate moueret᷑.nõ tamẽ ex boc ↄcludit᷑ ꝙ ſuꝑioꝛ poꝛtio rönis ſemꝑ oꝛdinate moueat᷑.alia em̃ vis affi gnatur ſᷣm quã ſemꝑ oꝛdinate mouct᷑.vtpote ſinde 61 riſis que eſt ſcintilla ↄſcie.¶ Ad illud qd obijcit 5 2 ſuꝑioꝛ poꝛtio rõnis dicit᷑ inqtum auertit. doᷣm ꝙ; nõ eſt verũ inqᷓtum actu cõuertit᷑.ſed inqtum ẽ na/ ta cõuerti. Pꝛeterea inoꝛdinate ↄuerti potiꝰ ẽ auer/ ti q; conuerti. Cum aũt dicit᷑ ꝙ cõuerſio ad deũ pur/ gat. illuminat. pficit. hoc intelligi᷑ de oꝛdinata con uerſione quã nõ eſt ſemꝑ neceſſariũ inuenire in acti⸗ one ſuperioꝛis poꝛtõnis. ueſtio.ij. .— b — ¶ ANtrum in ſupioꝛi poꝛtione rõnis poſſit eſſe veniale peccatum.Et ꝙ ſic videt᷑.qꝛ cõtingit circa aliquẽ ar/ ticulũ fidci ex ſurꝛeptione dubitare. Et cõſtat ibi eſſe pctm̃ cum ſit motꝰad illicitum. Cõſtat etiã eſſe in ſu perioꝛi parte. cũ ſit circa articulos fidei reſpectu eter nopꝑ. Conſtat etis eſſe veniale.cum ſit ex ſurꝛeptõne. ⁊c. ¶ Item tũc peccat ſuꝑioꝛ poꝛtio ratõnis ⁊ vir fomecdit qñ eſt plenus cõſenſus.⁊ pᷣbent᷑ arma iniqͥ tatis peccato.ſed ↄtingit aliquẽ plene ↄſentirei ver⸗ bum ocioſum ⁊ mendaciũ iocoſum.⁊ bec non ſunt Biſi peccata venialia.S̊ ⁊c. ¶ Item ſuꝑioꝛ poꝛtio ra⸗ gionis eſt coꝛrupta ſicut ⁊ inferioꝛ. cum oꝛiginale om nes vines aic inficiat ⁊ debilitet. ſi pctm̃ veniale po teſt eſſe in alijs viribus qᷓ ſubſunt li.ar. ꝓpter coꝛu⸗ btionẽ quã acci te inferioꝛi. Rlen, cõtingit ꝙ aliquis in cõuerten⸗ do ſe ad deum ꝑ amoꝛem eſt negligens.ſed nõ mag? tenet᷑ homo ad boc mandatũ q; ad alia. ſi neglige⸗ tia in alioꝝ mandatoꝝ obſeruatõne eſt venialis.er⸗- G0 ⁊ negligentia in amando deũ eſt venialis.ſe ed hoe t in ſupioꝛi ꝑte rõnis. ⁊c. ¶SGed ↄtra. Aug.⁊ mæ giſten in lr̃a recitat qñ ſuperioꝛ ꝑs ratõnis conſentit ill ecebꝛe tũc eſt pctin damnabile. videt᷑ ꝙ quãdo/ cunq; peccatum ſuperioꝛeʒ ꝑtem attingit ſtatim fit moꝛtale. ¶ Item penes ſupioꝛem partem rationis reſidet regula directõnis in toto regno anime.ſed fa cta obliquatõne in regula iam nõ remanet aliqua re ctitudo nec ſpecies rectitudinis.igit᷑ cum ſi upioꝛ poꝛ tio ratonis peccat.deoꝛdinat᷑ tota anima. & ſi plena Ftinato n eſt abſꝙ moꝛtali peccato.videt᷑ ⁊c. — tem nulla creatura eſt excellentioꝛ anima q;tuʒ ad ſuperioꝛem poꝛtõnem.ſicut aug.in multis locl in nuit ⁊ dicit expᷣſſe.ſed angelus ꝓpter ſuam dignitatẽ nõ poteſt peccare niſi moꝛtaliter. ᷓ videt᷑ pari ratio/ ne ꝙ nec peccatuʒ veniale poſſit eſſe in ſuꝑioꝛi par- te. Item nibil eſt adeo veniale qð nõ fiat peccatũ moꝛtale dum placet.ſed ↄplacentia tunc vere dẽ.qñ ſuꝑioꝛ ꝑs rõnis ad culpaz incuruat᷑.hoc autem ẽ cñ ipſa peccat. nõ videt᷑ ꝙ aliqd peccatuz poſſit in es eſſe quin ſit moꝛtale. ¶ . ad pᷣdictoꝝ intelligentiã eſt notandũ ꝙ aliqui dicere voluerũt ꝙ in ſuperioꝛi poꝛtõne ratõnis nõ poteſt eſſe niſi moꝛtale peccatũ. ⁊ boc ꝓpter elongatõnem ſui a carne ⁊ a ſenſualitate in qua cõſiſtit initium ſuggeſtõnis male.⁊ ex cuiꝰ p⸗ nitate habet eſſe peccatum veniale pᷣm ſtatum natu re lapſe. ⁊ hi dixerunt ꝙ cum ſint tres gradus in po⸗ tentijs anime coꝛreſpondentes ſ gpenti. mulieri.et viro.videlicʒ ſenſualitas.poꝛtio inferioꝛ.⁊ ſuperioꝛ. Senſualitatis ẽ tm̃ peccare venialiter.ſuperioꝛ par/ tis tiñ moꝛtaliter.inferioꝛis partis vtroq; mõ.Cum em̃ ſit media inter vtranq;.naturam ſapit vtriuſq;. Sed quia planum eſt in ſuperioꝛi poꝛtione ratõnis poſſe eſſe aliquo modo motus inoꝛdinatos ex ſurꝛe⸗ ptõne.planum eſt etiam in ea eſſe coꝛruptõnem ali⸗ quam ex oꝛiginali contractõne ideo alijs videt᷑ pꝛo/⸗ babilius ⁊ melius ꝙ peccatum veniale in ratõne ſu⸗ perioꝛi habeat eſſe. vnde ↄcedende ſunt ratõnes bvoc oſtendentes.¶ Ad illud ergo qd obijcit᷑ quanto ſu⸗ perioꝛ ꝑs rõis comedit damnabile eſ⸗ et moꝛtale pꝑec catum.ddm qꝙ illud intelligit᷑ de pleno cõſenſu.et hG̊ reſpectu illius peccati cuius actus eſt in ꝓhibitõe.ſi⸗ cut eſt de peccato foꝛnicatõnis. Ad illud quod ob ijcitur ꝙ penes ſuperioꝛem partem reſidet regia di⸗ rectõnis.ddᷣm ꝙ regula directõnis nõ tollit᷑ per qua lecunq;ʒ peccatum.ſed per illud qð inducit diuinum contemptum ⁊ auerſionem a deo. hoc autem nõ eſt in quolibet peccato ſuperioꝛis partis.vtpote in illo it ex oꝛiginali. eadem ratõne in pa? 65 64 65§ qð ex ſurꝛeptone committit᷑. ¶ Ad illud qd obijcit᷑ c ꝙ nulla creatura ſit ſuꝑioꝛ anima pᷣm mentem. dam ꝙ et ſi nulla ſit ſuperioꝛ ᷣm oꝛdinem efficientis ⁊ fi- nis.eſt tamen aliqua maioꝛis dignitatis ⁊ excellen⸗ tioꝛis nature.⁊ ꝓpter hoc minoꝛem babz excuſatio⸗ nem. Pꝛeterea nulla natura ratõnalis in ſtatu inno centie poteſt peccare venialiter vt ſupꝛa oſtenſum eſt. nulla autem natura rationalis lapſa de culpa po teſt conſequi veniam niſi hbomo pro ter fragilitateʒ crnis.et ideo non valct illud quod obijcit de an 67gelo. ¶ Ad illud qð vltimo obijcic̃ ꝙ pplacentia fa⸗ cit de veniali moꝛtale.ddᷣm qꝙ ↄplacẽtia nõ dicit ibi quamcũq; inclinatõezʒ.ſᷣ plenũ ↄſenſum ⁊ delibera/ tum cuʒz quadã plena quietatõne.⁊ ita ex hoc nõ cõ/ dudit᷑ ꝙ om̃is deoꝛdinatio ſuꝑioꝛis partis cadat in genus peccati moꝛtalis. Irca ſcòᷣm pꝛincipale ſc; q̊ querit᷑ quõ pec/ C catũ bẽat fieri ⁊ eſſe in inferioꝛi pte rationis eſte in i duo querunt᷑.Pꝛimo vtrũ aliqð petm̃ hẽat ioꝛi ꝑte abſq; ſenſualitate. Scdo querit vtrum pctm̃ moꝛtale poſſit eẽ in ea parte ratõnis.ſu perioꝛi nõ peccante. Aueſtio. j. ¶ Cixca quã ſic pcedit᷑ ⁊ oſtendit᷑ ꝙ nulluð pctm̃ poſ/ ſit eẽ in inferioꝛi ꝑte rõnis abſq; ſenſualitate.pꝛimo p auẽtem aug.ↄtra manich̊.vbi ait ſic. In vnoquo/ qʒ noſtrũ nibil agit᷑ nũc cum ad pctm̃ quiſq; dilabit᷑. qᷓ tunc actũ eſt in illis tribus.ſerpente.muliere.⁊ vi/ ro. ſi pctm̃ illð icepit a ſerpẽte.⁊ſẽſualitas ẽ ſerpẽs vt ipſe dicit.om̃e pctĩ incipit a ſenſualitate. ¶ Itẽ ſicut omnẽ ↄſenſum pᷣcedit delectatio.ita omnẽ de/ lectationẽ pᷣcedit aliq ſuggeſtio.ſᷣ nullũ pctm̃ rõnis eſt abſq; aliqᷓ delectatõne.&̊ nec delectatio ſine ſugge ſtione.ſuggeſtis aũt nõ eſt niſi ꝑtis ſenſualis vel ſer/ pentis. nullum pct̃ eſt in inferioꝛi ꝑte ratõnis qd nõ incipiat a ſenſualitate.¶ ¶ Item inferioꝛ rõ nõ ꝑec cat niſi qꝛ abbeti bonũ vt nunc. ſᷣ vis q̃ appetit bo/ nuz vt nũc eſt ſenſualitas.& nõ peccat niſi pᷣuia ſen- ſualitate. Item nihil eſt in intellectu qd pꝛius nõ fuerit in ſenſu.&̊ pari rõne nibil eſt in rõne qdð pꝛius nõ fuerit in ſenſualitate.&ſi ratio deoꝛdinat᷑.neceſſe fuit ſenſualitatẽ pꝛius deoꝛdinari. ¶ Item om̃ia pꝑec cata actualia oꝛtum habẽt a pctõ oꝛiginali.⁊ potiſſi/ me a ↄcupiſcentia qᷓ ex oꝛiginali pcõ nobis inoleuit. ſ tam oꝛiginale pctm̃ qᷓ;ocupia ineſt aie ex ↄiunctio ne ſui ad carnẽ.vis aũt ſᷣm quã anima ↄiungit᷑ car/ ni eſt ipſa ſenſualitas.ꝙᷓ omne pctm̃ anime incipit a ſenſualitate.igit᷑ abſq; ea in inferioꝛi parte rõnis pec catum non põt fieri. Sed ↄtra.magis eſt diuncta ſuꝑioꝛ poꝛtio inferioꝛi qᷓ; ipſa inferioꝛ poꝛtioſſenſua/ litati.cum ratio ſuꝑioꝛ ⁊ inferioꝛ ſpectent ad eandeʒ potentiaʒ ⁊ natura.ſi g̊ pctm̃ põt fieri in ſuꝑioꝛi par/ te ratõnis abſq; inferioꝛi ſicut ſupꝛa ꝓbatum eſt.vi/ detur multofoꝛtius ꝙ poſſit fieri in inferioꝛi abſq; ſenſualitate. Item poſſibile eſt inferioꝛem parteʒ rõnis peccare pctõ ſpũali.appetendo aliqdð ſpiritua⸗ le bonũ.ſed ſenſualitas nõ appetit niſi bonũ ſenſua/ le.S põt peccare inferioꝛ poꝛtio abſq; ſenſualitate. Item quicqͥd poteſt virtus inferioꝛ. poteſt vᷣtus ſuperioꝛ. ſi ſenſualitas põt de ſe moueriinoꝛdinate ad aliqð appetibile ſine viribus ſuꝑioꝛibus.multo/ foꝛtius ſuꝑioꝛ potentia.vtpote rationis pars inferi/ oꝛ.inoꝛdinate moueri poteſt abſq; ſenſualitate. ¶ Item in dyabolo no cſt ſenſualitas.cum non ha/ beat ↄiungi cum carne.ſed ↄſtat ꝙ ipſe babet pꝑecca/ re nõ ſolum in deum.ſed etiã in hominẽ.ſi gpctm̃ in creaturam attendit᷑ ſᷣm aſpectum ratõnis quem vo camus inferioꝛẽ ptem rõnis.vi ꝙ abſq; ſenſualitateę otingat illã poꝛtõeʒ peccare. ¶ Itez querit᷑ iuxta hᷣ d eſt inferioꝛẽ poꝛtõeʒ rõnis comedẽ.⁊ qñ delecta/ tio tranſit a ſenſualitate in rationem. Si tu dicas· B eſt qñ rõ anertit ⁊ ꝑcipit ſe delectari.tũc duplex ncõueniẽs.Anũ ſcʒ qꝛ frequẽter bõ ↄſũmat pctiñ ⁊ nihil cogitat niſi de appetibili.nec aduertit ſe dele⸗ ctari vel triſtari.⁊ ita vi ꝙ aliqͥs poſſit peccare moꝛ⸗ taliter.ita ꝙ inferioꝛ poꝛtio nõ comedat. Alið etiam 7 incõueniẽs ↄcludit᷑.qꝛ cũ ꝑciꝑe delectatõʒ nõ ſit ma lũ.nec pcti augmẽtatiuũ.iam vẽ ꝙ ꝑceptio rõnis pꝰ ſuggeſtõnẽ ſenſualitat culpã nõ agguat.qð plane et manifeſte falſum nemo eẽ dubitat. ¶ Be. ad pdicto/g rũ intelligentiã ẽ notandũ ꝙ ſiẽ inuit mꝗr̃ in fine bꝰ di. ſenſualitas duplx põt accipi.Aliqñ accipit᷑ ꝓ vi q̃ appetit bonũ vt nũc.⁊ hec nõ eſt ſolũmodo in parte ſenſuali.imo etiã in rõnali.⁊ ſine motu ſenſualitatis hoc mõ dicte nunqᷓᷓ ↄtingit pctm̃ eſſe in inferioꝛi paꝛ te rõnis.ſemꝑ em̃ cum peccat.bonũ vt nũc exoptat. Alio mõ dẽ ſenſualitas vis aie ſenſualis q̃ intendit in coꝛꝑis ſenſus.ſicut habitũ ẽ ſupra.⁊ ſine hbac ↄtin git eſſe pctm̃ in inferioꝛi ꝑte q;tum ad pctã ſpũalia. qᷓ;tum aũt ad carnalia vix aut nunq;. In caꝛnalibus aũt coꝛruptio venit ex feditate carnis ⁊ ↄcupia par/ tis ſenſualis.⁊ ita in eis peccatum incipit a ſerpente ſiue a ſenſualitate ⁊ pꝑuenit ad mulierẽ.Lũc aũt dici tur eſſe in ſenſualitate qñ quis ex appᷣbenſione dele/ ctabilis oblectat᷑ ⁊ inclinat᷑ ante aduerſionẽ ⁊ pꝑerce- ptionez ſue delectatõnis.hoc eniʒ ex ſurꝛeptõne eſt. nec dr ratio aliquo mõ ꝓpter illam delectatõeʒ de ve tito cibo guſtaſſe.ſᷣ tũc ratio comedit ⁊ pctm̃ in ea eẽ incipit qn pꝰdelelectatõnis aduerſionẽ ⁊ ꝑceptiõem ſenſualitati delectãti ↄdelcctat᷑ ⁊ in deiectatione ꝑſi⸗- ſtit. extũc em̃ ſcʒ pꝰdelectatõnis aduerſionẽ ratio co⸗ medere dẽ.⁊ pctm̃ tranſire a ſenſualitate in ipᷣaʒ.qm̃ ⁊ ſi iudicare de delectabili et in eo delectari h ſit ꝑtis ſenſualis.ꝑcipere tũ ipſam delectatõeʒ interioꝛẽ hoc eſt ꝑtis rõualis.Et ideo rõ comedere dr ſi pꝰ talẽ ꝑ⸗ ceptõneʒ parti ſenſuali ↄdelectet᷑. Sic igit᷑ ↄcedo q; aliq̊ genere pcti peccaꝛe põt inferioꝛ poꝛtio rõnis abſ qʒ ſuggeſtõne ſenſualitat.ſicut rõnes ad ſcdam ꝑteʒ adducte oñdunt.Aliqͥ vo genere pcti vix aut nunqᷓ peccat.vtpote carnalis niſi motꝰſenſualitatis pꝛece dat ⁊ trabat.⁊ qᷓ;ẽtum ad h̊ pcti genꝰloquit᷑ aug otra manich.⁊ ꝑ h̊ pʒ rñſio ad pꝛimũ qdð obr in cõtrariũ. Ad illud qð obr ꝙ oẽm delectatões pᷣcedit ſugge/ ſtio.dð.ꝙ ſi ſuggeſtio large accipit᷑ ad oẽz appᷣhenſi/ onẽ boni vt nũc ſub rõne appetibilis.ſic veꝝ ẽ ꝙ pᷣce dat oẽm delectatõʒ. Si vo accipiat᷑ ſtricte ꝓ illo mo tu ſerpẽtino ꝑtis ſenſualis.ſic nõ bʒ vcritatẽ in om̃i/ bus pctis.h ſolũ in petis carnis.⁊ ꝑ h̊ pʒ rñſio ad ſe/ quens.q̃ dẽ ꝙ ſenſualitas ẽ appetitiua boni vt nũc. ibi em̃ accipit ſenſualitas large.⁊ ſic vt poſtenſuʒ eſt abſq; ea nõ põt eẽ pctm̃ in inferioꝛi poꝛtõne ratiõis. qᷓuis eſſe poſſit abſq; ſenſualitate dicta pꝛic.ſaltem pan ſpuale. ¶ Ad illud qð obijcit ꝙ nibil ẽ in intel lectu qð pꝛius nõ fuerit in ſenſu.ddm qꝙ verũ cſt vel in ſe vel in ſuo ſili.multa tñ fingit hõ q̃ nunqꝙ vidit. multa etiã poſtq vidit cogitat.ita ꝙ illa cogitatõ nõ excitat᷑ a potentia ſenſitiua mouẽte.ita etia intelligi põt de rõne ⁊ ſenſualitate.Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ om̃ia pctã hñt oꝛtum ab oꝛiginali ↄcupia.ddm ꝙ et ſi oẽ pctm̃ q̊dãmõ ex oꝛiginali oꝛtum hẽat.⁊ oꝛigina/⸗ le ex carne.nõ tñ oꝑtet oẽ pctm̃ tanqꝙᷓ; ex ꝓximo mo/ uente oꝛtum hĩe ex carne vel ex ſenſualitate. ꝓ eo ꝙ petm̃ oꝛiginale nõ tantũ inficit partem ſenſualem⁊ coꝛrumpit.verum ↄcupiſcentia reſperſa eſt in omni bus viribus anime.⁊ ideo ſiue ſenſualitas ſit pam/ bula ſiue non. omnia mala noſtra dicunt᷑ venirc ex dcupiſcentia. 59 70 71¹ e ſnnnit ſeñncſin efinin oceurnin ſtonin⸗ Apcutttit cplieronettt gnincii, ngtgunne ni cn ſſthgunda Elgtuscens itſoneutte pnigſ Nen ſologgtense crdtanu gicninfgiot ugsptuck auneroina c(hboctpulerni paartoſo; Plnz leet Gnnerabt Cuiggatendir⸗ ſckenutenulan ſſggarick o Eſrorn oroe Egrum; tchrincige . Grpſ ſeſetelalen nſuca neſautdet ſthoſcbieckai Cleſaleikiina ſlegnogitn Pibckpueren lipieſtcagtri Uirſmſiff⸗ bſporilse⸗ wit fini, ſſhinenitg; ſenlefnr dttpami Rgonrinlen nltntll⸗ ſrziten nuzmtihin Phonne hachintnn ſtls ͤr⸗ nlt ſoenepon ☛ unnehtnn — SSe SS = = S=S — S = = = = E 4 S- — — S tgaiee Z mizzüſtn Gdfinen dgu nbinn 1 nſltrs nihfrnin P nicqott. Usiitendi lnedic pei ſiͤi Manae enNhign cntſin iini aianene Weitirene⸗ zainninc. ndte Cittinvd fone:gchin dicen MuaſonenGH Altatenif Acomkins ntöcinmmnite agen iet esnge eNii Minntilte baine Gahtinm Nigiuti 9 lalenegie fin, unn minineft Hozfifonlſ⸗ uuboni Kue. rieoſct Ntnpiclie giblinit, Nngreicht gtäit ¶ trum ps inferioꝛ pofſſit peccare moꝛt: ich u. perioꝛi:⁊ ꝙ ſic vide᷑ Auguſ.dicit ⁊ habet᷑ in lr̃a.Si perioꝛis. ſibile eſt peccare moꝛtaliter. merito moꝛtali ri poꝛtõne ratõnis. ⁊c. ueſtio. ij. noꝛtalr abſq; ſu/ pctm̃ diu cogitatõne delectatõnis teneat᷑.⁊ ſi volun tas ꝑficiendi deſit moꝛtale eſt. Sed tũc vir non dicit᷑ comedere niſi qñ adeſt volũtas ꝑficiendi.g ſola mu/ liere comedente ↄtingit peccare moꝛtaliter. Aez Aug. dicit ⁊ habetur in lra.ibi.nec ſane ⁊c. ꝙ ſi ſola mulier comedit.totus bomo damnat᷑.ſed boc non eſt niſi ꝑ pctm̃ moꝛtale.̊ ſola muliere comedente cõ tingit peccare moꝛtaliter. ¶Item ſupioꝛ poꝛtio ra- tionis dicit inq;tum nata eſt aſpicere ſuꝑioꝛa.ſed cõ tingit peccatũ aliquod cõmittere.ita q/ nõ cogitemꝰ de legibus eternis.g ↄtingit aliquem peccare morta liter ſolo actu inferioꝛis paꝛtis.nihil faciente actu ſu nibil cogitans de offenſa dei. ſed inferioꝛ poꝛtio ẽ pᷣm qu oꝛdinamur ad deũ. ↄtingit peccare moꝛtaliter ex actu inferioꝛis ꝑtis ſine actu ſuperioꝛis. Item magis ꝓna eſt ad peccatũ inferioꝛ poꝛtio q; ſuperi/ oꝛ. cum ex piunctõne ad ſenſualitatem mollioꝛ ſit.⁊ ob hoc mulier nũcupet᷑.S ſi ſuꝑioꝛ poꝛtio ratõis po- ed ↄtra. Aug xij. de trinita. ⁊ babetur in lr̃a.ibi. nec ſane ⁊c̃.dicit ꝙ; cum mens ſola cogitatõne oble/ ctatur.de talibꝰcogitatõnibus venia petenda eſt.pe/ ctuſq; ꝑcutiendũ.⁊ dðᷣm. Dimitte no.debi.⁊c.ſed ta/ lis eſt pnia venialium.& q;diu mul ercoinedli abſq; ier viro. peccatũ eſt ſolum veniale. ¶Item impoſſibile eſt inferioꝛem poꝛtõeʒ damnari abſq;ʒ ſuperioꝛi.ſ ſu- ker⸗ poꝛtio nunq; damnat᷑ ſine culpa.g impoſſibi le eſt inferioꝛẽ poꝛtõcz abſq; ſuꝑioꝛi peccare moꝛtali ter. ¶ Item impoſſibile eſt eſſe peccatuz moꝛtale ſi⸗ ne ↄſenſu.ſed ↄſenſus reſidet penes iudicem ⁊ arbi/ trum Kimclpalen ic autemn eſt ſupioꝛ poꝛtio rati⸗ onis ſicut dicit Aug.⁊ habet᷑ in litera.g̊ ⁊c. ¶ Item impoſſibile eſt aliquẽ peccare moꝛtaliter ſine auerſi⸗/ one.ſed eiꝰeſt auerti cuiꝰeſt ↄuerti.hoc aũt eſt ſupe/ roꝛis ꝑtis. inferioꝛem poꝛtõez abſq; ſuꝑioꝛi impoſ em nunq;ᷓ meretuꝛ aliquis in cogitatõne boni niſi ꝓponat illud faceꝛe vł ↄplere ſi poſſit.ꝗᷓ ſimiliter nunq; aliquis demeret᷑ de is peccati in cogitatõne mali niſi ꝓpo⸗ nat illud pficere ſi poit voran⸗ nõ eſt ſine ſuperio/ eſt veniale.ↄſentire in illð nõ facit peccatũ moꝛtale. ſed delectatio carnalis citra ↄſenſum eſt veniale.er/ go ↄſentire in delectatõeʒ ita ꝙ nõ ↄſentiat᷑ in opus non erit moꝛtale.ſi &̊ ↄſenſus in opus eſt ſuꝑioꝛis ꝑ/ tis.ſicut dicit NAug.nunqᷓ; eſt peccatũ moꝛtale in in/ ferioꝛi parte abſq; ſupioꝛi. Oꝛ aũt ↄſenſus in venia/ le nõ faciat moꝛtale ꝓbatur ꝑ boc q ↄſenſus in ver/⸗ bum ocioſum ⁊ mendaciuʒ iocoſum nõ eſt moꝛtalis ſed venialis. Si aũt tu dicas e nõ eſt ſimile.quia de lectatio carnalis via eſt ad moꝛtale peccatum. Tũc ego quero quare potius ↄſenſus in delectatiõem at/ tribuit᷑ inferioꝛi parti q; ſuꝑioꝛi.⁊ q̃re ↄſenſus ĩ opꝰ potius appꝛopꝛiatur ſuꝑioꝛi. Cum enim inferioꝛis partis ita bene ſit regere membꝛa ſicut et affectõnes ⁊ alia.videt᷑ ꝙ ita bñ ſit in ptãte inferioꝛis ꝑtis pᷣbe/ re arma iniquitatis peccato.ſicut etiam in delcctatõ nem ↄſeutire. Ideo eſt queſtio que diffcrentia fit in- ter peccare ⁊ comedere. ⁊ vtrum comedere ſit idem qð oſentire.⁊ quãdo dicat᷑ mulier comedere.⁊ quã⸗ do viris qñ mulier comegendo peccet moꝛtalitr.et em frequenter offendit quis pximum em qñ aliqd peccatum añ venialiter. Mon em videt illud verbũ aug de co⸗ meſtione viri eſſe generalr veruz. qꝛ tuc com edit vir qñ pbet arma inictat petö. Muita eniʒ ſunt pctã q̃ᷓ ↄſummant᷑ in ſola cogitatõne iniq̃.⁊ tũc comedit.et nulla mẽbꝛa coꝛpis pᷣbent᷑ arma iniqᷣtatis. cum illa petm̃ nõ hẽat exerceri ꝑ mẽbꝛa coꝛpis. N.ad pᷣdi/72 „— eaz ntolligentis eſt notandũ ꝙ ⁊ ſi poſſibile ſit mu lierẽ comedere ſine viro.nõ tñ eſt poſſibile mulieres peccare moꝛtaliter ſine viro.ſiue inferioꝛem poꝛtõeʒ B ſuꝑioꝛe. 7 hoc patet ſic. Aliud em̃ eſt peccatum 73 moꝛtale ↄmittere.aliud cibũ vetituz degu karc. Pec abſq; ſuꝑioꝛe.⁊ hoc Ccatum em̃ moꝛtale dicit deoꝛdinatõeʒ a deo.que ẽ cũ oſenſu ⁊ ↄtemptu.inoꝛdinatio aũt talis eſt ꝑ ↄtem/ ptũ.⁊ hᷣ eſt ſupioꝛis eis. e cñn eſt auerti cuiꝰ ↄuer ti. cõſentire aut ad illaʒ potentiã ſpectat apud quam reſidet iudiciaria ptãs ⁊ regimis auctas.hec autẽ eſt ſupioꝛ Pans rõnis.⁊ iõ impoſſibile ẽ aliq; pctm̃ eſfſe moꝛta oꝛtale in no qð ſuꝑioꝛi poꝛtõni nõ imputet᷑et in q ipa nõ deoꝛdinet᷑ ꝓpter nãm pcti moꝛtalis.q̃ exigit ibi eẽ ⁊ ↄotemptũ auerſionis.⁊ ↄſenſum deliberatõis. quoꝝ vtrũq; ẽ ſuꝑioꝛis ꝑtis.Eſt etiã rõ ex iſtaꝝ wotẽ ꝛ poꝛtio ratõis po- tiaꝝ ↄncxione.qi int᷑ ſupioꝛẽ poꝛtiõeʒ ⁊ inferioꝛem enreegain. unleofant wiact ꝙ inferioꝛ. lexↄi ⸗ ri — x ↄiugij ẽ.⁊ iõ vna tenet᷑ alteraʒ regẽ ⁊ repꝛimere. Mõ ſic añt eſt inter ſenſualitatẽ ⁊ inferioꝛẽ poꝛtõey. ⁊ ꝓpter h cum inferioꝛ poꝛtio eorgiunk negligenti Vin 4 debuit eã repꝛimẽ imputat᷑.⁊ ꝑiter cũ illa cul/ pabi lis iudicat᷑.ſic igit᷑ pʒ ꝙ impoſſibile ẽ inferioꝛes oꝛtoeʒ ronis abſq;ʒ ſuꝑioꝛi peccare moꝛtalr. poſſibi letñ ẽ vnã eaꝝ abſq; alterã comedẽ. ⁊ B qꝛ comeſtio dicit ↄuerſionẽ ad delectatõeʒ a ſenſualitate oblataʒ hm actũ inferioꝛ poꝛtõnis. ita tñ ꝙ non ↄuertit᷑ ᷣm actũ ſuꝑioꝛis.⁊ ita ↄtingit comedẽ mulieres viro nõ deguſtate. Et B pʒ ſi attẽdamꝰ ꝓgreſſus tentatiõis ?2 7 2 lectatõis. Pꝛimo em̃ delectabile offert᷑ ſiue pcipit᷑ Sedo vᷣo delectatio aduertit᷑.Cercio vo in id ad qd trabit delectatio ↄſentit᷑.vel diſſentit᷑. Delectabile ꝑ cipere eſt ſenſualitatis delectatõneʒ aduertere.dele- ctationem aduertere.eſt inferioꝛis partis rationis qᷓ interioꝛes motus ⁊ affectꝰhabʒ dijudicare ⁊ cogno⸗ ſcere. B ãt nõ ẽ poſſibile ſenſitiue. Diffinire ãt an ce ſit amplectẽdũ vel reſpuẽdũ.̊ᷣ eſt ſupioꝛis ptis in qᷓ reſidet auẽtas iudicare ptãtis.Cõtingit igit᷑ delecta — 8 ri ad apohengone electabi e, aduerſionẽ delectati onis. Cõtingit iterũ delectari pꝰappᷣpenſionẽ delectabilł ⁊ ꝑceptõeʒ delectatõis i plenũ ↄſenſuʒ delibatõis.et G̊ ẽ inferioꝛ pꝑtis.⁊ aliqũ moꝛtalc.aliqũ veiale.⁊ tũc d comedẽ ſola mlier. Ctingit iterũ tercio delectari pꝰ appᷣhenſionẽ delectabil. ⁊ aduerſionẽ delectatõnis. poplenũ aſſenſuʒ deliberatõis.⁊ tũc dꝛ comcdẽ vir.⁊ tũc ẽ moꝛtale pctm̃.qᷣꝝ actoſt i repꝛobatõʒ ꝓpt plenũ ↄſenſuʒ ⁊ deoꝛdinatòeʒ. Vñ cum tentatio inchoct ⸗ ſenſualitate.planũ ẽ eẽ veiale.Cũ ↄſũmat᷑ in ſupioꝛi ꝑte rõis.planũ ẽ eẽ moꝛtale.Cũ vo ſola mir comedit põt cẽ moꝛtale ⁊ veniale.⁊ iõ dubiũ ẽ diſcernẽ qñ ſit moꝛtale vel veniale. Põt tñ diſcerni h̊ mõ.qꝛ cũ pci 7 pit᷑ delectatio.aut ſtatim repellit᷑aut retinet᷑. Si ſta 5„ tim repellit᷑.tũc leue ẽ pctm̃. Si vo tenet᷑.h̊ᷣ pot eſſ- tripłr. Aut qꝛ placet ipᷣa delectatõ ⁊ opis ↄſuimatio. ſita ꝙ ẽ volũtas delectãdi in cogitatõe ⁊ etiã in opꝑe ſi facultas adeſſet.⁊ tũc eſt wiplen ſenſus peccatẽũ moꝛtale.ſil ocurꝛẽte viri⁊ m ie vcomeſtõc. Aut plac, delectatõ.ß tñ diſplicet pcti ↄſummatõ.⁊ tũc ẽ ↄſenꝰ ſus ſemiplenꝰ.⁊ tũc d mãducare mir. nibilominus tñ peccat moꝛtalr cum in illam oſcntit delectatoõnez. eſt ſenſualitat.⁊ abſq; dubio ẽ veiale pctm̃ — Aut verũq; diſplicet.ſcʒ ipſa interioꝛ delectatð. ⁊ olk ſatmm culpabilem. vt ſepe dictum eſt. ris ↄſũmatio.⁊ tũc aut aduertit periculũ.aut nõ ad/ uertit. Si non aduertit periculũ delectatõnis nec re pellit eam. peccat.ſed nec moꝛtaliter. grauiꝰ tñ pec/ cat qᷓ;ᷓ ſi ſtatim ⁊ viriliter repuliſſet. Aut aduertit pe/ riculũ.⁊ delectatõeʒ illam nõ repellit.ſᷣ mentẽ in tali bus cogitatõib? reuolui ſinit.⁊ tũc dicũt mgri ꝙ pec cat moꝛtalr.qꝛ quis nõ ſit ibi ↄſenſus verꝰ.eſt tamẽ ibi ↄſenſus interpᷣtatiuꝰ.et comedit ſola mulier.ni/ hil ominꝰtñ pctm̃ illud imputat᷑ viro.qꝛ cũ eam ↄpe ſcere debuiſſy ⁊ teneretur.nõ tñ ↄpeſcuit. Hoc tñ qð nũc vltimo dictũ eſt.nõ eſt vſq; quaq; certuʒ. Negaãt em̃ aliqͥ eſe moꝛtale in negligetia repꝛimendi vbi cſt diſplicentia qtumcũq; qͥs periculũ aduertat.ſ tñ ſe curioꝛ via tenẽda ẽ. quicqd ſit rei veritas. Et ſi cui H ↄtingat.ſanũ eſt ↄſilium ꝙ de ipſo vt de moꝛtali pe/ niteat.in dubijs em̃ ſecurioꝛ via cligenda eſt.Et no/ ta ꝙ nõ de quacũq;ʒ delectatõne loqmur.vtpote ð il/ la qua qͥs delectat᷑ cogitãdo de pulcritudine mulicr. Hpßᷣ de illa qᷓ ſurgit ex cogitatione illiꝰopis nepharij.ct ſic pʒ ꝙ mulierẽ cõtingit comedere ſine viro.ꝓ eo ꝙ vir ſolu dicit᷑ comedere qñ plenꝰↄſenſus adeſt.⁊ tũc dicunt᷑ arma iniqͥtatis pꝛeberi pctõ.qꝛ totꝰhõ ibi ad pctm̃ incuruat᷑ ſiue ſit pctm̃ carnis ſiue ſpũs. Pecca re aũt nõ dicit᷑ moꝛtalx ſine viro.qꝛ non poterat eſſe pctm̃ ſine viri ↄſenſu vero vel interpᷣtatiuo. Conce/ dende ſunt igit᷑ ratõnes oñdentes ꝙ inferioꝛ poꝛtio abſq; ſuꝑioꝛi nõ põt peccare moꝛtalr. licet due vltie nõ cogãt. Ille em̃ oſtendũt ꝙ mulier nõ põt comedẽ ſine viro.ꝑ boc ꝙ ↄſenſum in delectatiões dicũt non eſſe pctm̃.qð abſq; dubiñ falſum ẽ.m qꝙ dicit Aug. JJ5õ in lr̃a. Mec valet qð obᷣr de ↄſenſu in mendaciũ.vel 77 eſt ad moꝛtale pctm̃. de ↄſenſu in verbũ ocioſum. Pꝛimũ nõ valet.qꝛ plu ra requirunt᷑ ad bonũ ↄpſummandũ qᷓ; ad malũ ꝑpe/ trandũ. vniꝰ cm̃ circũſtantie defectꝰ oꝑatõneʒ defoꝛ/ mat. Scdm nõ valet.qꝛ nullũ ibi eſt periculũ in dele⸗ ctatõne venialis.ibi feet periculũ.cũ delectatõ via Ad iullud vᷣo qð vltimo que/ rebat᷑ iam pʒ rſio ex pᷣdictis.vicʒ.q̃ dr̃ia eſt inter co meſtionẽ ⁊ culpe moꝛtalis ↄmiſſionẽ. Patet etiã qñ vir dicit᷑ comedere.⁊ qñ mulier. Pʒ etiaʒ qñ mulier in comedẽdo peccat moꝛtalłr.⁊ qn venialr. Pʒ etiaʒ quare ↄſenſus in delectatõeʒ attribuit᷑ mulicri.⁊ cöo/ ſenſus in opꝰviro.qꝛ ↄſenſus in oꝑis ꝑpetratõne eſt plenaniꝰↄſenſus.Cõſenſus vᷣo in delectatõneʒ abſq; ge cſt ↄſenſus ſemiplenꝰ.Si autẽ pctĩ ↄſiſteret in 0 a delectatõne.tũc ↄſenſus in delectatõez poſſet eẽ plenarius pſenſus.⁊ tũc nõ tm̃ eſſet ſuꝑioꝛis ꝑtis.bᷣ etiã inferioꝛis.vñ nõ tm̃ dicit᷑ vir ↄſentire qꝛ vir mo uet exterioꝛa mẽbꝛa. ſᷣ qꝛ mouet᷑ volũtate plenaria. ⁊ hanc circũloquit᷑ Aug.in eo ꝙ dicit virũ comede/ 78 re cũ arma iniquitatis pctõ pᷣbet. Ad rõnes auteʒ 7 q̃ adducunt᷑ ad oppoſitũ quibꝰoſtendit᷑ ꝙ comedẽs mulier ſine viro moꝛtalr peccare põt plana ẽ rñũſio. Mam pꝛime due auẽtes loquunt᷑ de comeſtõne.non 9 & culpe ↄmiſſione. ¶Ad illud vᷣo qð obir tercio ꝙ ſupioꝛ poꝛtio rõnis bʒ pueriad vplon dom nd ſolum acteius eſt ad ſu nere ⁊ ſentẽtiare de his qᷓ fiñt in regno aie.⁊ ↄpeſcere ires inferioꝛes.⁊ ideo cñ nõ ↄpeſcit imputatur ſibi. Acd duo ſequentia ſiliter py rñſio. Illis em̃ duabꝰ ratõnib? oñdit᷑ q; petm̃ põt eſſe in inferioꝛi poꝛtione 13 nis ab in ſupioai. genegt gentia cohibendi infe rioꝛem ꝑtem in ſui motus deoꝛdqinatiõeʒ redqdit ip⸗ * alutztePoſſi eſſe moꝛtale. ſenſualitas. ac. m ſenſualitatis. ⁊ tñ in nullo ſuo actu peccant.& petin nunqᷓ; eſt in nobis ex deoꝛdinatõne ſenſualitatis.er/ m ꝙ nõ lentib?hanc qoõͤnem vlteriꝰ dup ꝑna. etiã actus eiꝰẽ diſcer I Vnſequenter circa terciũ quomõ peccatum habeat fieri ⁊ eſſe in ſenſualitate duo querũ/ ur. Pꝛimo em̃ querit᷑ vtrum in ſenſualitate poſſit eſſe pctĩ veniale. Scdo querit᷑ vtrũ in ſenſu/ — eſtio.eiff. — ¶ Circã quã ſic ꝓcedit᷑ ⁊ oſtẽdit᷑ ꝙ in ſenſualitate poſ/ ſit eſſe veniale pctm̃. Pꝛimo ꝑ illud aug.xij.de trini. q recitat męr̃ in F̃a.Si in motu ſenſuali tm̃ pcti il/ leccbꝛa teneat᷑.veniale eſt. ¶ Item ſuꝑ illud ꝓuer / bioꝝ. xxv. Septies in die ⁊c. glo.ꝑ neceſſitatem ⁊ fra gilitatẽ carnis ſingulis diebꝰ vel inuiti vel volentes peccamꝰ.Si peccamꝰinuiti voluntate ratõnali.il⸗ lud pctm̃ nõ eſt in voluntate ratõnali.ſed ſolũ in ſen ſualitate. em rõne videt᷑.motꝰad illicitũ eſt in/ oꝛdinatus.⁊ ita repᷣhenſibilis ⁊ malus.ſᷣ primi mo/ tus ſunt hmõi.g̊ pꝛimi motꝰſunt pctã.ſᷣ pꝛimi motꝰ ſunt in ſenſualitate. ⁊c. ¶ Item om̃e qð eſt oꝛdina bile ᷣm relatõneʒ iuſticie.qñ deoꝛdinat᷑ hʒ in ſe cul/ pam. ſᷣ ſenſualitas oꝛdinabilis eſt ſm relatõnem iu/ ſticie ⁊ ↄtingit eam oꝛdinari in motibꝰ ſuis.videtur igit᷑ ꝙ ipſa efficiat᷑ culpabilis. ciui.dei.diſtinguit triplex genꝰ cauſe.Quedam eſt qᷓ tm̃ facit. ⁊ hec eſt deus.Quedã que tm̃ fit.vt uature. Quedã que facit ⁊ fit vt arbi.libertas ſiue volũtas. In pꝛima cã nõ põt eſſe pctiñ ꝓpter ſui dignitatem. Contra. Aug. v. de 8 1 In ſcda vo põt eſſe pctm̃ ꝓpter ſui artatõeʒ.cum igi/ tur ſenſualitatis ſit potius moueri qᷓ; mouerce.agi q em in culpis differimꝰ a bꝛutis. impoſſibile eſt in nobis eſſe pcm̃ ſᷣm illud qdð cicamꝰcum bꝛutis.hoc autẽ ẽ em ſtulti et furioſi bñt vſum agere. videt᷑ ꝙ in ea pctm̃ non poſſit eſſe. I9t go nullũ pctm̃ in ſenſualitate ponendũ eſt. ¶ Rem in ea ſola potentia nata eſt eſſe cuipa ſᷣm quã homo capax eſt laude ⁊ vituꝑio.ſ qtum ad ꝑtem ſenſualẽ hõ nec eſt aa nec vituꝑio.̊ ſᷣm illað nõ põt eſte culpa.¶R'. ad buiꝰ intelligentiã notanduʒ ẽ ꝙ 82 cum querit᷑.vtrũ pctm̃ veniale poſſit eſſe in ſenſuali tate. rñdet᷑ cõiter ꝙ ſenſualitas põt duplr ↄſiderari. aut in ſe.aut put eſt oꝛdinabilis a rõne ⁊ ſub ratiõc. Si in ſe ↄſideret᷑. hoc mõ bʒ vſum in furioſis.⁊ hoe mõ dicit aug. ꝙ in ea cõicamꝰcũ bꝛutis.et ſic ñ põt in ea eſſe pctm̃ ſicut rõnes ad ſcdam ꝑtem oſtendunt. Alio mõ eſt loqui de ſenſualitate pᷣm qꝙ ipſa oꝛdina- bilis eſt ad rõnem et ſub rone.et hoc mõ bʒ regulari ſm regulã iuſticie. ⁊ ſicqñ mouet᷑ ad illicitũ.ipſa eiꝰ deoꝛdinatio põt eſſe pctm̃.⁊ ſic cõiter tenet᷑ ꝙ ⁊ ſi in ſenſualitate ᷣm ſe ↄſiderata pctĩ eſſe nõ oſſit. pot tamen in ea eſſe pctm̃ vt eſt ad rõnem oꝛdinata.⁊ ꝑ hoc determinari pñt argumenta ad vtranq; ꝑteʒ in ducta. Tamen adhuc reſtat queſtio qualiter in ſen/ 8 5½ ſualitate põt eſfe pctm̃ ⁊ culpa.cum nullo modo po natur in ea eſſe virtus vel ga a teren dlerutenl w . ex apparebit modꝰ dicendi. Fuerſit nanq; aliqͥ qui dixerunt qꝙ etiam in ſenſualitate oꝛdinata ad ratonem non oino ponen/ dum eſt eſſe peccatum ſed aliquo mõ ſm qͥd. Pc em̃ duo dicit.vicʒ actum.⁊ deoꝛdinatõeʒ circa actuʒ Et licet petm̃ dicat᷑ eſſe in ſenſualitate rõne actꝰ ſÜò/ ſtrati. et rõne motus.tamen ipſa deoꝛdinatio eſt in ratõne que minus cauta ⁊ ſollicita fuit pꝛeuidere ne Dam 84 „ * ſefon innt TtietMpinile⸗ ahinmtnn ſaſtonstmisf Ande gir Pds ilnid maletufüif nmiſtif tetooftepenerl. gitaütenatten Autpauteſche elilctutöerc Pfitrringl hodiguſcponi MMenitdſtnenen Nictinicnti nvekitinfigiant oſcheinrstan nzinnialer, Cherilarumer⸗ tümeizarockcäln Eiſoſalanecheoc itnootidinort Penoecincoe Eebcilegſpontad ſenſtiltnento⸗/ ſicaimpntal⸗ firchftinadnn ſligtncſorcdunt haſlturcſepoſt faſlen Rentan gſen Folporonens, ftneſatipaciin iopenntonenat⸗ Eeſaialirie Pngtſisſponin⸗ iſfätüintt, SS — = = ö mnäintlig Kli Prahunris,i ifgtikfi ne⸗ gifingti⸗ lefitpe antle hentee öperein enonei nſnſnlla rmnſcnen ondnn mnltch Nii⸗ 3 M ſtuentf idolttes r ͦnai oſläigten lletickig⸗ spinimd⸗ ipünine eckorin mi bzunſeal⸗ rdröneni dsan n Ard ſeArcki, tnftrtunt. tasſue Mis rſoidigtnen nrigan mereg; na ſolcuuhs ma nmri innſni in anr Neñ Maltungt⸗ i Gn fnaribone unſiil fnnroge wrnthin enſiul l erlb tude⸗ S gfriſan⸗ otour. gtetinn törpden . Hacn migii ſiiſſſen, —– nng inſe auimnt – mgnn f nuntemmt 85 talis motus inoꝛdinatus in ſenſualitate inſurgeret. vel etiam minus diligens eſt repꝛimere. ideo illa de oꝛdinatio peccatoꝝ venialiũ ponit᷑ in ipᷣa rõne q̃ ſen ſualitatẽ neglexit regere.imputat᷑ em̃ ei in veniale nõ in moꝛtale. pꝛopter h̊ ꝙ tenebatur ipᷣm cõpeſcere ex niugij.ſicut tenetur ratio ſuperioꝛ inferioꝛem. lege Segd iſte modus ddði minus ſufficiens eẽ v?. Pꝛimo quia ſᷣm hoc om̃ia peccata venialia potius eſſent ex amiſſione qᷓ; ex inoꝛdinata inclinatione. Secũdo.qꝛ quedam ſunt venialia que ratio vitare non poteſt ſi cut dicit Auguſtinus.⁊ oſtenditur infra. Lercio vᷣo quia ibi ẽ deoꝛdinatio vbi eſt ⁊ actus qui deoꝛdinat᷑. ⁊ita ſi motus ⁊ actus peccati in ſenſualitate ponit᷑. in ea debet poni ⁊ inoꝛdinatio. ¶ Pꝛopterea ẽ alius modus dði ꝙ ẽ loqui de peccato inq;tum babet rõ/ nem culpe.⁊ inqtũ hʒ rõem vicij. Inqtũ bʒ rõeʒ cul pe ſic opopnit᷑ gre. ⁊ facit illũ eſſe dignũ vituperio.⁊ hoc mõ om̃e pctm̃ ẽ a li.ar.Alio mõ ẽ cõſiderare pec/ catũ inqtũ tenet rõem vicij.⁊ ſic dicit inoꝛdinationẽ alicuiꝰ potentie reſpectu actus ſibi debiti ᷣm ſuã na turalẽ inſtitutõnẽ.⁊ qꝛ talis deoꝛdinatio habʒ eſſe in ſenſualitate.ita e illa dẽoꝛdinatio ẽ via ad opus vi/ determinat, ibi: Sed aliter accipitur li.ar. ⁊c. tupio dignũ.ſic ponit᷑ in ſenſualitate eſſe pctm̃. Per hac aũt diſtinctionẽ mantifeſta ẽ qõis intentio ⁊ oim obiectionũ pᷣcedentiũ ſolutio.Hoc aũt melius deter minabit᷑ infra qñ aget᷑ de ſubiecto vᷣtutis ⁊ gre.⁊ de oppoſitõne vᷣtutis ⁊ culpe. ¶ QAueſtio. ij. m Aru, in ſenſualitate poſſit eſc pctm̃ moꝛtale.Et nc . ſict e etiq actus in quo eſt cõſummatio peccati.g̊ ſicut po/ nit᷑ in ſenſualitate eſſe pctm̃ veniale ꝓpter pꝛimũ mo tũ.ita ponendũ ẽ eẽ moꝛtale ꝓpter actũ cõſummatũ. ¶ I˙Item in eodẽ in quo ẽ diſpoſitio natus ẽ eſſe babi tus.ſᷣ veniale diſponit ad moꝛtale.&̊ cũ veniale poſſit Item iuſticie eſſe in ſenſualitate vt oñſum ẽ.vẽ ⁊c. oꝛiginali opponit᷑ culpa moꝛtalis.ſᷣ illa oꝛiginalis iu ſticia nõ tm̃ fuit in adam ſᷣm rõnem ſᷣ etiã ᷣm partẽ ſenſualẽ.qꝛ totꝰ oꝛdinatꝰ erat.gᷓ vẽ ꝙ moꝛtalis culpa in ſenſualitate eſſe poſſit. cum oppvſita nata ſint fieri circa idem ¶ Item ſicut ſuperioꝛ poꝛtio rõnis ſe ba det ad bonũ.ita ſenſualitas declinat ad malũ.ſ in ſu perioꝛi poꝛtione rõnis põt eẽ moꝛtale pctm̃ ex ſurre/ ptione ſicut ſupꝛa oñſum ẽ. ccõtra ex pᷣmo cõſenſu ⁊ ꝓcti pꝑpetratione.moꝛtalc pctm̃ deſcendere poterit vſqʒ ad ſenſualitatẽ.vt ſicut ſenſualitas cõicat wiale pctm̃ ꝑti rõis ſupioꝛi. ita ⁊ ſupioꝛ ps cõicat moꝛtale petm̃ ſenſualitati.(¶ Sʒ õ. ↄpletiuũ moꝛtalis pecca⸗ ti inqntũ hmõi ẽ auerſio a deo.ſ ſolius rõnis ẽ a deo auerti. cñ eius ſolius ſit ad deũ conuerti.g ex ſola rõ⸗ ne pᷣt eẽ pctm̃ moꝛtale. moꝛtale pctm̃.ſᷣ cõſenſus ẽ ſolius ptis rõnalis.ᷓ ⁊c̃. tẽ culpa moꝛtalis 2 F⸗ mutuo ſe expellũt. g bñt eẽ circa idẽ.̊ gra gratũfaciẽs cũ i ea attẽdat᷑ imago ſilitudis nõ hʒ eẽ niſi ĩ roc. nec culpa moꝛtal. ¶ Itẽ ſi culpa moꝛtalis cẽt i ſenſualitate.̊ nõ cẽt niſi qꝛ p ipaʒ ꝑppetrat᷑.O qñ aliqͥs ꝑpetrat homicidiũ ꝑ gladiũ Am vero ad pticulas. J ic vẽ.ſicut pꝛimꝰ motꝰ habʒ eſſe in ꝑte ſenſuali.ita tem ſolus cõſenſus facit Wð ⁊ manũ.pctĩ homicidij erit ĩ gladio ⁊ manu ꝙ ſi fln ẽ dicere.abſurdũ ẽ etiã dicere pctĩ moꝛtale eẽ in ſen ſualitate. ddm ꝙ moꝛtalc pctm̃ nec ĩqtũ culpa nec inqtũ viciũ ponẽdũ ẽ eẽ i ſenſualitate.⁊ rõ huiꝰẽ qr alit᷑ viciat pctm̃ moꝛtale qᷓ; pctm̃ Vclale Parch em̃ moꝛtale viciat ⁊ deoꝛdinat deoꝛdinatõe ꝑfecta vt ita dica.q quidẽ cõſiſtit iu auerſione a deo.⁊ ciꝰ ↄtẽptu. ⁊ deliberationis cõſenſu.hec aũt ſolius ronis ſunt.⁊ iõ moꝛtale pctm̃ in ſola rõe ↄſiſtit.deoꝛdinatio auteʒ venialis nõ ẽ deoꝛdinatio cõſummata ſᷣ inchoata.⁊ qꝛ deoꝛdinatio inchoari bʒ in potẽtia inferioꝛi.⁊ con ſummari iĩ ſuꝑioꝛi.binc ẽ ꝙ veniale pcti inqtũ viciũ ẽ. in ſenſualitate reꝑit᷑.non em̃ directe opponit᷑ hitui vᷣtut ſicut vicinñ moꝛtał pcti.ſᷣ ſolũ ex q̃da iclinatõe ⁊ coparatione ad terminũ ad quẽ diſponit. Aicioſitas aũt ⁊ deoꝛdinatio moꝛtal ſimplir̃ excludit habitũ vir⸗ tutis.⁊ ꝓpterea om̃e peccatũ moꝛtale in ratione po/ nit᷑ ⁊ nullũ in ſenſualitate.⁊ ↄcedende ſunt rões hoc oſtendẽtes.Ad illud qd obꝛ pꝛimo ꝙ actꝰ moꝛta/ lis peccati ẽ in ſenſualitate.ſicut pᷣmꝰmotns.ddm ꝙ; 86 87 ⁊ ſi contingat vtrũq; in ſenſualitate repiri.aliter tũ alit. Mã pᷣmꝰ motꝰ in ſenſualitate repit᷑ ita ꝙ ibi ſu⸗ mit oꝛiginẽ.⁊ potiꝰ ẽ ſenſualitatis rõem excitantis qᷓ a rõne excitate ⁊ mote.actus aũt moꝛtalis peccati ſic reꝑpitur in ſenſualitate ꝙ; oꝛiginẽ ſumit ab imꝑio rõ/ nis.⁊ eſt ſenſualitatis potius mote qᷓ; mouentis. Et quoniã deoꝛdinatio ⁊ vicioſitas ibi ponitur eſſe pec catum vbi ſumit oꝛiginem.⁊ vbi eſt in ratione actio/⸗ nis.non in ratione paſſionis.hinc eſt ꝙ ex pꝛimo mo tu exiſtente in ſenſualitate ponit᷑ ibi eẽ pctm̃ eniale. cx actu aũt peccati ꝑ ſenſualitatẽ ꝑpetrato nõ ponit in ea eſſe peccatũ moꝛtale ¶ Ad illud qð obꝛ ꝙ diſpo ſitio T habitus in eadẽ potẽtia habent ficri.dom ẽ q; veꝝ ẽ de illa diſpoſitõne que ẽ eiuiſdem nature cum habitu.⁊ de qua tranſit in habitũ.ſicut ſcia diſpoſitõ fit ſcientia habitus.de illa aũt diſpoſitione que ẽ alte rius generis ⁊ diſponit ſolũ per quãdam oꝛdinatio/ 88 nem veritatem nõ babet. Actus em̃ vniꝰ potẽtie põt eſſe diſpõ ad eliciẽdũ actũ alteriꝰ potẽtie.ſicut cogni tio ad affectionẽc.⁊ ſic in ꝓpoſito habet eſſe.ideo non valet Ad illud qð obijcit᷑ de iuſticia oꝛiginali dðᷣm ꝙ de oꝛginali iuſticia duplr̃ ↄtingit loqui.aut inqtũ dicit habitũ quẽdam regulantẽ naturã in ſtatu inno centie.aut inq;tũ dicit oim viriũ rectificationẽ plena riã. Pꝛimo mõ oꝛiginalis iuſticia hʒ eẽ i ſola rõne.⁊ ſic opponit᷑ ei culpa. Scdo mõ nõ ſolũ bʒ eſſe i rõne ſed etiã in viribus inferioꝛibus.⁊ ſic nõ ſolũ hʒ aufer ri ꝑ culpã.ſed ctiam per penaʒ ſiuc per aliqᷣd qð aliq̃̊ mõ hʒ rõem culpe.aliquo mõ rõem pene.⁊ tale ẽ ve niale peccatũ. Ad illud qð ob ꝙ ſicut ſe habʒ ſen/ ſualitas ad illicituʒ.ſic ſe hʒ rõ ad lumen.ddm ꝙ illa comꝑatio nõ valet ꝓpterea ꝙ plus poteſt virtus ſu/ perioꝛ qᷓ; inferioꝛ.ideo ⁊ ſi ſuperioꝛ potentia poſſit in duere actum ⁊ diſpoſitionem infcrioꝛis.⁊ negocia/ ri circa eius obiectum. non tamen ſequit᷑ ꝙ poſſit cẽ econuerſo. H inctio.xxv. De libero arbitrio ſm ſe ſiue in generali. . . m oſitũ redeamꝰ ⁊cc. Supꝛa egit męf de li.ar.in ↄpatõe ad alias potentias.hic vᷣo agit deli. ar. ſm ſe. Diuidit᷑ aũt iſta ꝑs ĩ duas ꝑtes. In pᷣma vdetermiat qͥd ſit li. ari ſe ſiue i gñali. In ſcda determiat de libertate ar.ſm differẽtes eiꝰ ſtatꝰ i ſpãli.ibi.Ex pᷣdictis ꝑſpicuũ ⁊c. Pꝛima bʒ duas n qꝝ pᷣma mgr ponit li.ar.aſſignatõem. In ſcda ad pᷣdicte aſſignatõis explanatõeʒ qᷓndã mouct dubitatõem. ibi. Et qͥdẽ ᷣm pᷣdictã aſſignatõem ⁊c. Pꝛima ꝑs hʒ duas. In pᷣma determinat qͥd ſit li.ar. Jn ſeda vo ex illa diffinitõe elicit ꝙ li. ar.nõ ẽ pñtiũ nec pᷣteritoꝝ.ſ̊ futuroꝝ.⁊ hvꝝ nõ q̊ꝛulibet.ſᷣ futuroꝝ ↄtingè⸗ 22 0 tiũ.ibi. Hoc autẽ ſciendũ ẽ.qꝙ li.ar.⁊c. Silr ſcda ꝑs bʒ duas. In qrũ pꝛima mouet dubitationcm. In 0 332 90 . 22 ¶ Determinat quid ſit liberũ arbitrůü. a Aum vo ad pꝓpoſitũ redeamus.ſ.ad li.arbitrj Os pbi diffiniẽ⸗ vixerũt eſſe libe/ rũ de voluntate iudi ſit ᷣm artẽ phicã afſi ciñ. Aidetur ꝙ talis diffinitio a phis aſſi⸗ gnata nec ſit bõa.nec gnata. Phus em̃ in vj. LZopi. repᷣhbendit diffinitionẽ equicolã in qᷓ ſůt tot vocabula ex parte diffinitiõis. quot ex ꝑte diffiniti. vtpote ſi quis diffini ens tunicã nigraʒ di⸗ cat eꝗ eſſe collobium liben iudiciũ. pꝛo co atrũ.Sic ⁊ in pꝛopo ſito. Si tu dicas qqñn eſt diffinitio ᷣ nomi⸗ nis interpꝛetatio.tũc ẽ qõ qre li.ar.potiꝰxo cat᷑ ſic qᷓ; dicat libeꝝ iudiciũ. Itẽ vẽ ꝙ ad phos ñ ꝑtincat diffi nire li.ar.qꝛ cũ aia ſit imago dei. m li. arb. vt dicit Rich. 1 me⸗ diante lib. arb. mere⸗ tur.ph̊i autẽ non co gnouerunt aiam eſſe dei imaginez nec me- riti oꝛiginem.vẽ ꝙ li. arbi.nec ſciuerũt nec potuerunt diffinire. Re. dom eꝙ ſicut pᷣdi/ ctũ ẽ pᷣdicta notifica/ tio potius dꝛ nomis interpꝛetatio q; diffi nitio. magis autẽ fa⸗ cultas illa cenſct hoc noie vt dicat᷑ li.ar.qᷓ; ꝙ iudiciuʒ impoꝛtat actũ rõnis regulatũ ᷣm regulas veritat⸗ ſiue ſupne legis.arbi triũ vᷣo ipoꝛtat actuz ratõnis regulatũ m imperiũ voluntatis.. AVnñ ille dꝛ iudex cuiꝰ ẽ m iura cãm terminare. Ile aũt dẽ arbi esẽ liberũ de voluntate iudiciũ.quia poteſtas ipᷣa ⁊ habilitas voluntatis ⁊ rõnis quã ſupꝛa diximꝰ eſſe libeꝝ arbitrium. libera eſt ad vtrũlibet.quia libere poteſt moueri ad hoc vel ad illud. Liberũ ergo dici arbitrium q́;dtum ad voluntatem.quia volũtarie mo⸗ tractatuʒ Qðò philoſophi diffiniẽtes dixerũt yel mala iudicat vel iudicare valet. ¶ Ex diffinitione li.ar.elicit ꝙ li.ar.non eſt pꝛeſentiũ nec pᷣteritoꝝ.ſed futuroꝝ.⁊ hoꝝ non quoꝛũlibet. ſᷣ fu⸗ ueri. ⁊ ſpõtaneo appetitu ferri poteſt ad ea que bona turoꝝ contingentiiꝗ6. b — Boc autem ſciendum eſt ꝙ libeꝝ arbitriũ ad pñs vel ad pᷣteritum non refertur.ſed ad futura contingentia. Qõð em in pᷣſenti eſt.determinatum eſt.nec in poteſta te noſtra eſt vt tũc ſit vel non ſit qñ eſt.poteſt em̃ non eſſe.vł aliud eſſe poſtea.ſed non poteſt nõ eſſe dũ eſt. vel aliud eſſe dum id eſt qð eſt.ſed in futuro an hoc ſit vel illud ad poteſtatem liberi arbitrij ſpectat. Hec tñ omnia futura ſub poteſtate liberi arbitrij veniũt. ſᷣ ea tantũ q ꝑ li. ar. poſſunt fieri vel non fieri. Si quis em tale quid velit ac diſponat facere qð in eius nullatenꝰ ſit poteſtate. vel quia ſine ipſius diſpoſitione eque ſie ret. in hoc ipe libeꝝ non habet arbitriũ. Mouet duhitationeʒ qua quis poſſet ſollicitari an rificati ſunt. c Et quidemſm pᷣdictam aſſignationem in his tm̃ vi⸗ getur eſſe li. ar. qui voluntatem mutare ⁊ in contrariñ poſſunt deflectere. In quoꝝ videlicet poteſtate eſt eli gere bonũ vel malũ.⁊ vtrũlibet ſᷣm electionem facere vel dimutere. Scom ꝙ nec in deo nec in his omnibꝰ. q tanta beatitudinis gratia ſunt roboꝛati.vt iam pec. care neqant li.ar.eẽ nequit.Sed qð deus li.ar.habe⸗ at Aug. docet in li.xxij.de ciui.dei.ita inquiẽs. Certe deus ipe nũqd qm̃ peccare non põt.ideo li.ar.habere negãdus ẽ. Ambꝛo. q; ĩ li.de tri.ait. Paulus dicit qꝛ oĩa opat᷑ vnꝰ atq; idẽ ſpũs.diuidẽs ſingul ꝓut vult. id eſt ꝓ libere volũtatis arbitrio.non pꝛo neceſſitatis obſequo. „ ſupꝛapoſita deſcriptio li.ar. cõueniret deo. vel qͥ glo⸗ De gradibꝰ li - beri arbitrij pm quos eſt i deo. in ãgel. ⁊ i ſctis Aug. j. Coꝛint. xij. t q̃ ad ꝓpꝛiũ volũtatis nutum cãm terminare bxʒ. Et qm̃ li.ar. qntũ ẽ de ſe decernere hʒ de agẽdis iuxta volũtatis nutũ magis q; iuxta iuris pccptũ.hincẽ ꝙ mag. pꝛius noiatur ꝑ nomẽ arbitrij q; p nomen iudicij.Ex hoc igit᷑ ⁊ ex pᷣdictis colligit᷑ ꝙᷓ magna fuit ſapiẽ tia in eis qui impoſuerũt nomina. HNon em̃ ſine cauſa hec facultas duplici noie cenſetur.nec ſine cauſa voca 35 peritia.⁊ per hoc patent obiecta. b¶ Scom pᷣdictam aſſignationem in his tm̃ videtur eſſeli.ar.qui volun tatẽ mutare ⁊ in ↄtrariũ pñt deflectere. Cõtra.ſi em̃ li.ar.nõ tmñmõ ẽ in hoie ſᷣm ſtatũ viatoꝛis.immo etiã hßm cabulum ſpectans ad rationem ſignificatur ſubſtantiue.vocabulũ ſpectans ad voluntatem vocatur adiccti ue. Mec ſine cauſa vocabulum ſpectans ad rationem potius dicitur eſſe arbitrium q; iudiciũ.Eſt em̃ liberũ arbitrium facultas duar um potentiarũ.ita q; ratio habet ſe in ratione materialis.⁊ decernere ſe habet ad nu tum ⁊ imperiũ volũtatis. (3 illud ergo qd obijcitur ꝙ non eſt philoſopboꝝ li.arbi.cognoſcere.dom q de li. arbi. eſt loqui dupliciter. aut m ꝙ eſt pꝛincipiũ operum moꝛaliu.aut hm qꝙ; eſt pꝛincipiũ operum gratuito/ rũ.Et Prano modo eſt de conſideratione phoꝛum.illoꝝ maxime qui verſati ſunt circa moꝛes cõponẽdos.q̃ꝝ li. ar. e pꝛincipiũ ſm regulam ⁊ dictamẽ iuris naturalis quod eſt vnicuiq; impꝛeſſum. Sccũdo modo eſt de conſideratione theologoꝝ.quia ſic habet aſpectum ad diuinam gratiam.cuius gratie cognitio eſt per fidem catholicã.ſine qua ofia opa hoim vana ſunt ⁊ ſi ctiã videant᷑ laudabilia.⁊ in hac ↄſideratõne defccit phoꝝ Ncitber 2 iiu aa A Urnecnt e⸗ miiat e iet e eſt qt holum ergo⸗ ſeinie lusf fnat n gai nuun Aci etne WW D lnchfnidir fſesnſittgri⸗ fifttuntlinnt⸗ Cbſtgtornnrrgt nctcöhbeigan Eiftinstſi nuutlingn⸗ nmninfnn Apndb mmnffn Actid i is 17 * , , oitti . Di XxXxV. ¶ Beterminat motam dubitationem oſtendens qua⸗ ſtatuʒ cõpꝛebenſoꝛis liter deus. ãgeli.⁊ qui iam beati ſunt. habẽt li.ar. d ¶2 beatitudinis. ſicut c ¶ Sed aliter accipit᷑ li.arb. in creatoꝛe qᷓ; in creaturis. &terminatũ fuit ſu⸗ BDei etem̃ liberũ arbi.dicit᷑ eius ſapientiſſima ⁊ omni⸗ aad.Bdica al è potens voluntas.que non neceſſitate ſed libera boni on videtur eſſe con Hiero. tate omnia facit pꝛout vult. IJdeoq; iero. attendes grua. Pꝛeterea non non ita eſſe libeꝝ arbitriuʒ in deo ſicut eſt ĩ creaturis. ſolũmodo bij qui ha ab ipo videtur liberum arbitriuʒ excludere in omelia bent volũtatem ver/ quadã de filio pꝛodigo dicẽs.Solus deus eſt in queʒ aen abi qui peccatum non cadit nec cadere poteſt. Cetera cuʒ ſint HHõ Pee lite liberi arbitrij. in vtrãq; partem flecti poſſunt. Dũ ait rum de wlũtate iudi K cerera indicat lib.ar.ſicut eſt in ceteris nõ ita eẽ in deo ciũ.ergo falſum dicit Angeli 2 beati Angeli vo ⁊ ſancti qui iam cũ domino feliciter viuũt. masgiſter qui dicit ꝙ babent li. arbi. atq; ita gratia beatitudinis confirmati ſunt vt ad ma pdicta aſſignatio ſo/ luum flecti non velint. nec poſſint.libero arbitrio nõ ca zun tis gcnie Qur Aug. rent. VUnde Au guſtinus in libꝛo. xxij. de ciui. ait. Si⸗ tibilem. Jurta boe 4 cut pꝛima immoꝛtalitas fuit quã peccando adam ꝑdi ritur cuʒ diuerſe aſſi dit poſſe non moꝛi.ita pꝛimũ liberum arbitrium poſſe gnationces li.arbi.po nõ peccare.nouiſſimũ nõ poſſe peccare.Idẽ in enche. nant᷑ a ſanct.⁊ vniꝰ Sic opoꝛtebat pꝛius hominẽ fieri vt bene velle poſſet rei ſrdl e viifnno. 2 nmale. Poſtea vo ſic erit vt male velle nõ poſſit. nec gonu vifterctig. Au⸗ O liberius erit ideo carebit libero arbitrio. Multo quippe liberius guſti. ei diffinit ſlicut teghe⸗ erit arbitriũ quod omnino non poterit ſeruire pecca / babitũ ẽ in diſ. pccdẽ to.neq; aut voluntas non eſt.aut libera dicenda non ti ſic. Libeꝝ arbitriũ eſt. qua beati ſic eſſe volumus.vt eſſe miſeri non ſoluʒ eſt facultas ratõis ⁊ nolimus. ſed nequaq; pꝛoꝛſus velle poſſimus. Sicut vo rarte au⸗ ſonn ergo anima noſtra nũc habet nolle infelicitatẽ. ita nol ceſarbi. viſfinit ſie. le iniquitatem ſemper habitura eſt. Sed oꝛdo ſeruan⸗ Ziberũ arbitriũ ẽ po dus fuit quo deus voluit oſtẽdere qᷓ; bonñ ſit animal teſtas ſeruandi recti rönale quod etiam peccare poſſit.qʒuis ſit melius qd tudinem pꝛopter ſe- peccare non poſſit. Ecce his verbis euidenter aſtruit ipᷣaõ. Beꝛñ. in li. de li. ꝙ poſt beatitudinis confirmationeʒ erit in hoiĩe li.ar. e: Aheri arl. quo peccare nõ poterit.⁊ nuc in angelis ẽ ⁊ in ſanctis ſũtatis inamiſſibiles q cñ dño ſunt.⁊ tanto vtiq; liberius.quãto a pctõ im⸗ libertatcʒ.⁊ rõnis in munius ⁊ ad bonũ ꝓniꝰ.Quo em̃ qᷣſq; ab illa ſerui/ eclinabile iudiciuz. Zo. viij. tute de q ſcriptũ ẽ. qui facit pctm̃ ſeruꝰẽ pcti.longius Queritur igitur que 20½ abſiſtit. tãto in eligẽdo bonũ liberiꝰ hʒ iudiciũ. Vñ ſi ſit iſtarum rõnũ dif⸗ diligẽter ĩſpiciat᷑ Iibeꝝ vr̃ dici arbitriũ.q; ſine coactõ Krenkea: de ſin gulis H ne ⁊? neceſſitate valet appetere vel eligere qð ex rõne vtile En par acit ad doecrelerit poſituz. Re. dom q; verbum ꝓpoſitum magiſtri non refertur ad illam notificatõcm philoſophoꝝ in hac dikmilone ꝓpoſitam. alia ẽ rectitudo q̃ ſeruat᷑.alia li.ar. eſt liberũ de volũtate iudicium.ſed ad illam refertur que poſita fuit in pꝛecedenti diſ.Liberũ arbitrium eſt facultas volũtatis ⁊ rõnis qua bonũ eligitur ⁊c.⁊ q;tum ad illam dicit mgr̃ ꝙ non contingit li.arbi.aliter à niſi ᷣm ſtatum ſolũ mutabilitatis. Ande nota ꝙ li.ar.poteſt tripliciter cõſiderari.Aut in ſui generalitate ſᷣm ꝙ conuenit creature ⁊ creatoꝛi.⁊ ſic diffinitur ab Anſcl.cũ dẽ li.ar.eſt poteſtas ſeruãdi rectitudinem ⁊c̃. Aut hᷣm eſſe qdð habet in creatura non cõcernendo ſtatũ.⁊ ſic eſt diffinitio illa Berñ.Li.ar.ẽ cõſenſus ⁊c̃.Aut qᷓ;tũ d ſtatũ viatoꝛis ⁊c.ſic ẽ illa Aug.li.ar.ẽ facultas ⁊c. Pñt tñ nibilominꝰ pᷣdicte notificatões aliter diſtingui abinuicẽ.Li.ar.hʒ ↄpari ad actũ.bʒ ↄpari ad actũ ⁊ obiectũ.hʒ tercio mõ opari ad actũ ⁊ obiectũ ⁊ finẽ vlti mũ.tũ ad pꝛimã diffinitionem ſiue ↄſiderationẽ diſtinguit᷑ a Berñ.q;tũ ad ſcdam ab Aug.q;tũ ad terciã ab Anb. ⁊ pʒ ↄſiderãdo ipᷣas notificatões.vñ An.diffiniẽs li.ar.nõ ſolũ dicit ipᷣm eẽ potẽtiã ſeruãdi recti/ tudinẽ.ſᷣ etiã addit ꝓpt᷑ ſe.ꝓpt᷑ em̃ dicit cãm finalẽ.⁊ refert᷑ hoc qʒd ẽ ſe ad rectitudinẽ.Sʒ hic attendendũ ẽ.q; f quã ſeruãda ẽ.Hec em̃ ẽ creata.illa increata.qꝛ tñ vna intelligitur in altera hoc relatiuũ ſe cum refertur ad rectitudinem creatam poteſt ſupponere pꝛo rectitudine increata in ipa crea/⸗ ta rectitudine intellecta.ſicut pꝛima veritas in omni veritate.⁊ pꝛima bonitas in omni bonitate. c ¶ Sed aliter accipit᷑ li.ar. in creatoꝛe qᷓ; in creaturis. Contra hoc eſt qd Anſel.de li.arbi.dicit q; eadem de bet eſſe diffinitio lib. arbi. in homine ⁊ in deo.ſicut eadem eſt ratio homĩs ⁊ aſini in animali. Item hoc vide per rationem quꝗ ipᷣe aſſignat ꝙ li.arbi.eſt poteſtas ſeruandi rectitudinem q̃ nõ tm̃ conuenit regten in mo 422 EEe = — IHI dtiã creature. Item ſi anima m li. ar. maxime deo aſſimilatur. videt᷑ ꝙ li.ar. in deo ⁊ in homine ſit cõfoꝛmiter HP.qꝙ eſt loqui de li.ar. ᷣm generales conditiones.ſic li ar.dicit facultatem liberam a coactione.⁊ oꝛdinatã ad 1 n . rectitudinis obſeruantiã. ⁊ hoc mõ reꝑitur in crcatura ⁊ deo confoꝛmiter ⁊ ᷣm eandem rõnem.non confoꝛ/⸗ man ahft mitate ⁊ vnitate vniuocationis.ſed potius analogie ⁊ conſimilis babitudinis que inter deũ ⁊ creaturam eſſe e üuin poteſt. ſicut in pꝛimo li. in pluribus locis oſtenſum fuit.Alio modo eſt loqui de li.ar.pᷣm ꝓpꝛietates ſpeciales Ij. uinuit ⁊ ſicli. arb. eſt facultas que quidem non eſt ſubſtantia rrei ſed qdam habilitas.ſic etiam eſt poteſtas ſeruandi ciunm rectitudinem ꝙ non eſt ipa rectitudo. ⁊ ideo poteſt a rectitudine obliquari qᷓntum eſt de ſe in creatura.in deo clitnienru añt li. ar. eſt ĩa diuina eſſentia.eſt etiam ipᷣa iuſticia.ideo nec obliquari poteſt nec mutari.⁊ q;tum ad has cõ motmeten Aitiones ſpeciales dicit magiſter in lit. aliter in deo.aliter in ceteris creaturis repiri. tnuctſi . dintelligentiam buius partis incidit bicqᷓ eſt in homine.& ſi li. ar. inueniret᷑ in bꝛutis.nobiliſ/ jtrckpcvonin ſtio quid ſit li.arbi.pᷣm rem.Et qm̃ eius qͥddi mũ qð ẽ in hoie reꝑiretur in illis. eq̃ nobilia eſſent lanmonsde tas ⁊ natura cognoſcitur in aſſignando ↄue bꝛuta aialia ſicut võnalia ſunt.qꝙ ſi boc ẽ incõueniẽs VNtustrdbt ari. co⸗ ghand 2 40 P tnconenies q ne e⸗ nientiam ⁊ dr̃iam ipᷣius ad voluntatem ⁊ rationem. pʒ ⁊c. ¶ R dðm ꝙ abſq; dubio li.ar.repꝑitur in ſolis tonosagien ideo de ipᷣo querendũ eſt in comꝑatione ad volunta rõnalibus.⁊ rõ huius ſumitur tũ ex parte libertatis. gerunnce tem ⁊ rõnem.Ad hbuius aũt comꝑatõnis dilucidatõ tũ ex ꝑtc arbitratõis.Ex ꝑte libertatis.libtas em̃ op⸗ rbeeguaffſo⸗ neunm circa ſex contingit dubitare. Pꝛimo em̃ querit᷑ ponitur ſeruituti.Añ iulla ſola potentia dꝛ eſſe libera c namie vtruũ li. ar. ſit in ſolis babentibus ronem ⁊ wlũtatem qᷓ dominiũ habet plenũ tam reſpectu obiccti qᷓ reſi ſprnhin Secũdo dato ꝙ ſic. queritur vtrũ ſit potentia diſtin · ctu actus ꝓpꝛij.illa aũt potẽtia dominiũ habet ex li/ edanai cta cõtra rõnem ⁊ voluntatem.an non. Lercio dato bertate reſpectu obiecti q̃ nõ ẽ artata ad aliqð genꝰ — ꝙ; non. aqu eritur vtrũ cõplectatu: ſimul rõnem ⁊ w/ appetibilis.ſed nata ẽ oĩia appetibilia appetere.⁊ oĩa i Gnonauis luntatẽ. Quarto dato ꝙ ſic.ꝗᷓrit᷑ vtrũ cõplectatur il/ fusibilia reſpuerc. Tria aũt ſunt q̃ ſunt in appetiti/ kele⸗ ſdul las duas potentias per modũ potentie aut per mo / bus.⁊ quoꝝ oppoſita ſunt in fugis. vicʒ bonñ. confe 7 nwſiuc dũ babitus.Quinto dato ꝙ ꝑ modum habitus.que rens.⁊ delectabile.⁊ noie boni ibi intelligit᷑ honeſtũ hn ritur vtrũ ille babitus addat aliquid per eſſentiã r⸗j Cũ ſaut bonum ↄferẽs ⁊ delectabile nata ſunt appeti n R ni ⁊ volũtati.Sexto ⁊ vltimo q̃ritur m quãꝗ iſtaruxʒ ab irrõnalibus.bonũ honeſtũ a ſolis rõnalibus põt oet duaꝝ potentiaruʒ pꝛincipalius inſit anime libertas appeti. ideo i eis ſolũ reꝑitur vᷣtus q̃ nõ eſt ad aliqd kan; 3 arbitrij. vtrum videlz ſᷣm rõnem aut ᷣm volũtatem. genꝰ appetibilis artata.ac ꝑ hoc hñs libertatẽ reſpbe- nnA Queſtio. j. 4 ctu obiecti. In eis etiã ſolis repit᷑ potẽtia bñs liber/ gnmſinliis ¶ ¶Atrũ li. arbi. ſit in ſolis hñtibus rõnem. an etiã ſit tatem reſpectu actus ꝗpꝛij.ꝙ patzʒ. Mã volũtas i rõ tbtnlline in bꝛutis animalibus. Et ꝙ ſit in animalibus bꝛutis nalibus nõ ſolũ cõpeſcit manũ exterioꝛeʒ vel pedẽ.S kanülunn vꝛ. Illa potentia libera dẽ eſſe cuius eſt eligere bonũ ctiã cõpeſcit ſeip̃am ⁊ refrenat incipiens odire freq̃n Alc udcdi ⁊ fugere malũſed banc potentiã videmꝰeẽ in bꝛutis. ter qdð pᷣus diligebat. ⁊ ex ſui ipius impio ⁊ dominio ahuntngal ſicut patet in oue que fugit lupũ ⁊ querit paſtoꝛeʒ.S In bꝛutis aũt aialibꝰ ⁊ ſi aliq̃ͥ mõ ſit repire dominiũ amnithnctf ⁊c. Item illa potentia libertatem habʒ que potẽs reſpectu actꝰ exterioꝛis.qꝛ bñ refrenãt aliqñ ſicut pʒ oudanfemuur eſt in oppoſita. ſed in bꝛutis animalibus eſt potẽtia in aialibus domeſticis.reſpectu tñ actꝰ ꝓpꝛij inferio⸗ mgſcleiknnnifl ad faciendũ oppoſita.qꝛ mõ oſtẽdũt benignitatẽ.mõ ris vicʒ appetitug dominij nõ eſt. Añ ſi aliqd amat fagſtiigiidle ferocitatẽ. mõ vadunt.mõ veniũt. ergo talia anima/ nõ põt illud nõ amare. licet a pſecutõne alicuius rei uditbimrni lia a libertate ar.nõ ſunt alien I gte illa pottẽia ẽ amate arceãtur timoꝛe alicuiꝰ paſſiõis inflictiue.Et ietſorhtttn libera qᷓ eſt dña ſui actus. hec aũt ẽ que põt ſeiam ĩ ideo dicit Oam̃.ꝙ magis agũtur qᷓ agãt. ac ꝑ hoc cũ upimkian ſuo actu refrenare ⁊ cõpeſcere.ſed talis potentia re· nõ poſſint actũ ꝓpꝛiũ repꝛimere.reſpectu actus pꝛij tmiepftnäz: peritur in bꝛutis animalibus. ꝙ patet. qꝛ ab hbis que nõ hñt libertatẽ. nec reſpectu obiecti.⁊ is deficiente uoſtimpſirti appetunt. diſciplinã ↄpeſcũtur.ſicut planũ eſt i aia eis libertate.li.arbi.nõ pñt ꝑticipare.Similiter etiaʒ ptrolltponan libus domitis ⁊ domeſticis. ⁊c. ¶ Item illa poten/ rõ ex parte arbitratõnis. Arbitriũ em̃ idẽ ẽ qd iudi/ 8 te tia libertatem babet in mouendo cuius motus inci- cium. ad cuius nutũ cctere virtutes mouent ⁊ obe⸗ ſhrirſign pit a pꝛincipio intrinſeco. hic em motus eſt potentie diũt. Judicare aũt illius eſt jm rõnem ↄpletã cuius ſim hſef perfecte in mouendo. ſed in animalibus brutis a pn ẽ diſcernere inter iuſtũ ⁊ iniuſtũ.⁊ inter ꝓpꝛiũ ⁊ alie/ Etnlu linis cipio intrinſeco incipit. c. ¶ Item illa potentia li- nũ.nulla aũt potentia nouit qͥd iuſtũ ⁊ qͥd iuiuſtum M bera ẽ pᷣcipue cuius eſt gerere ꝓuidentiam.non ſolũ niſi illa ſola que eſt particeps rationis ⁊ nata eſt co/ igetin mõ circa pñtia. ſed etiam circa futura. ſed talis eſt n gnoſcere ſummã iuſticiã a qua eſt regula oĩs iuris. H hlitfunſä bꝛutis animalibus. ſicut patet in foꝛmicis ⁊ alis aia auũt ſolum eſt in ea ſubſtantia q ẽ ad imaginẽ dei qlis nuikimnc libus irrõnalibus. ⁊c¶ Itẽ illa potẽtia mag ptici/ eſt tm̃ ſuᷣſtantia rõnalis. Nulla em̃ ſeſtatia diſcernit kunbehemnt 1 at libertatẽ que nõ põt ſedigi in ſeruitutẽ q ꝗᷓ vot. qͥd ꝓpꝛiũ ⁊ qͥd alienũ niſi cognoſcat ſeip̃am ⁊ actum niſtftri ed pomines in ſeruitutẽ redigũtur. ſed qᷓda anima ſuũñ ꝓpꝛium.ſ nũqᷓ aliqua potẽtia ſeißam cognoſcit gllateſ 6 lia bꝛuta nequaq;ᷓ domari pñt. ſicut dracones ⁊ le vcl ſupꝛa ſeipᷣam reſlectitur que ſit alligata materie. ultſnzzne nes.ᷓ vẽ ꝙ talia maxime babeant arbitrij libertatẽ. Si igit᷑ om̃es potẽtie ſunt alligate materie ⁊ ſubſtã/ munſlns ¶ Ged contra. Li. arbi.ſic diffinitur ab Aug. Libeꝝ tie coꝛpali pᷣter ſolã rõnalẽ.ſola illa ẽ qᷓ pot ſe ſup ſe⸗ urnid arbitrium eſt facultas rõnis ⁊ voluntatis. ſicut habi ipᷣam reflectere.⁊ iõ ipa ſola ẽ in qua ẽ plenum iudi/ ſnglerf mihen tum ẽ ſuꝑꝛa diſt.pᷣcedenti.ſed in nullo eſt facultas ra cium ⁊ arbitriũ in diſcernẽdo qͥd iuſtũ ⁊ qͥd iniuſtũ. wiinu d tionis in quo non ſit ratio. ⁊ hec ẽ in ſolis rõnalibus. qd Apꝛiũ ⁊ quid alienũ.Cam igit᷑ rõne libertatis ꝙ nec N §7 lar Ran omne qð habet li.ar.ẽ laudabile ⁊ rõne arbitrationis.li.ar.in ſolis ſubijs rõnalibꝰreꝑi/ mnte⸗ ſhsinns vituꝑabile.ſed ſola rõnalia ſunt digna launde ⁊ vitu/ tur.⁊ cõcedẽde ſunt rõnes q̃ hoc oñdũt. Ad rõcs vo mnaetd perio.pena ⁊ pᷣmio.ᷓ ⁊c. . tem omne qð habet li. ad oppoſitũ plana ẽ rñſio per iam dicta.¶ Ad illud ꝰ ſſo arbi. natum eſt conſiliari 2 deliberare. boc aũt eſt ſo cñm̃ qð pꝛimo obẽ q bꝛuta pꝛccligũt bonũ malo.dvᷣm fi iä lius rõnalis. ⁊c. ¶ Item li. ar. eſt nobiliſſimũ quold & verũ ẽ de bono cõferẽti ⁊ delcctabili. non eſt ver enneci Kilnd Pahe ſtäe ncnonn, ceunne Knse Nsſeng eni kunatb; huts liſß ngucen iicni Fnpturutt unelborns. ulbaseſi udicſelben nchlciin mühdde 8 mihnipn iugunge anaimicnfe ilräigi chl 1 lennine Nis inlmg Bitöcund bislbenniſſt oriutfebe⸗ 5 Mitürsio nnongtt t enptnin innranni mlßfſay gmininn Gilaiitm tine nouusr ſosiſfiemt u i itöior ehnindn iigid gnnar. che ngiaus n miͦti frigünſun iornmncke, cglcsiel ramine⸗ Karunton 1imtn iznal alieri teton. Enugr if biſeleſe 12 10 11 14 ar. ¶ Ad illud quod obẽ volũtatem. Et qꝙ ſic vĩ. Berñ.de li. ax. de bono boneſto. reſpectu cuius pꝛie li ar. conſiſtit. illud ſimiliter qd obr ꝙ bꝛuta pñt ad oppoſi/ ta moucri patʒz rñſio.qꝛ nõ pñt moueri in omnia op/ poſita.ſed ſolũ in illa q̃ ſunt infra dignitatem li.arbi. Ag illud quod obẽ ꝙ bꝛuta dñantur actibus ſuis qꝛ pñt ſe repꝛimere.dom q; nõ dñantur actibꝰ interi oꝛibus.licet dñentur exterioꝛibus. ⁊ ſi em̃ opꝛimant᷑ ab actu. nõ tamẽ retrabũtur ab appetitu. Ael aliter potcſt dici.ꝙ ⁊ ſi etiam retrahantur ab actu ſuo.non tñ hoc eſt per dominium ꝓpꝛiuz. ſed ex imaginatõne mali exterioꝛis qdð adeo exterret vt magꝗ retrahat qᷓ; appctitus attrahat. ideo ſicut appetendo ⁊ pꝛoſe/ uendo magis agũtur qᷓ; agant. ſic etiaʒ in abi inen⸗ 5 vel ſe repꝛimendo magis repꝛimũtur qᷓ; repꝛimãt Et ꝑ boc ꝑatet rñſio ad aliud qdð dicit.ꝙ pꝛincipium motus cſt ab extrinſeco in bꝛutis aimalibus. Dici ei poteſt ꝙ ⁊ ſi pꝛincipiũ motus extcrioꝛis pꝛocedat ab intrinſeco.tamen appetitus interioꝛ potius habz oꝛ tum ab exterioꝛi appetibili q;ᷓ ex imperio appetitiue virtutis. Vñ non quicũq; motus ab iutrinſeco facit potentiã liberã.ſed ille motus quo vis motiua mo/ uet ſeip̃am. volũtas em̃ ⁊ li.ar.vt dicit Anſel.è inſtru mentũ ſeipᷣm mouens. illud qð obr ꝙ li.ar.eſt ꝓuidere.odðm q; ꝓuidentia q̃dam contingit ex actu deliberationis ⁊ pꝛecognitionis.q̃dam ꝓuenit ex in- ſtinctu naturali. Pꝛima ẽ libertatis arbitrarie ⁊ĩ ſo/ lis reperitur rõnalibus.Secunda vᷣo ẽ naturalis ſa⸗ gacitatis ⁊ induſtrie. natura em̃ pꝛudentiſſima eſt.⁊ bec repitur in bꝛutis animalibus.⁊ talis nõ ponit li. ꝙ qᷓdam animalia bꝛuta do mari non pñt.dðm ꝙ aliqð animal non poſſe redigi in ſeruitutẽ hoc poteſt eſſe duplr̃.aut rõne volũtarie libertatis. aut roõc naturalis ferocitatis. Pꝛimo mõ impoſſibile ẽ hominẽ redigi in ſeruitutẽ. q;uis em̃ ali quis poſſit aliquẽ cõpellere qtum ad actᷣ exterioꝛẽ. quantũ tñ ad interius velle nemo poteſt alterũ com pellere ſicut patebit infra. Secũdo mõ beſtie alique ſunt indomabiles nec poſſunt redigi in ſeruitutẽ. q: 7 tanta.ẽ eoꝝ ferocitas ⁊ impetus ad ea q̃ ſunt feroci- tatis vt non poſſint affuefieri ad ea qᷓ ſunt lenitatis. ⁊ ideo ratio illa non co?t. Aueſtio. ij. b it potentia diſtincta cõtra rõnem ⁊ loquens depo tentia li.ar. Quid ſimilius eternitati qd nõ ſit eterni tas: Si & cternitas nec reſpicit rõnem nec volũtatẽ. vẽ ꝙ li. ar.ſit aliqua potentia pᷣter bag Jan rõlre ſpondet filio.volũtas ſpirituiiſ. ancto.g ſi in nobis eſt Atrum li. an ponere aliquã potentiã refoꝛmandã coꝛrñdentẽ pꝛi. 9. ẽ in nobis ponere aliquã potentiã pᷣter rõnem ⁊ vo⸗ luntatẽ que ſpectat ad refoꝛmatõem.talis añt nõ eſt niſi li. ar. aτ Otem ad pductionem opis iſta tria ſunt neceſſaria. vicʒ poſſe. ⁊ ſcire.2. velle. ſi ſcimus ꝑ rõnem. volumus pvoluntatem. videt q in nobis ſit ponere tercia potentiã ꝑ quã ſimꝰ potẽtes.hanc aũt dicimus li.ar.facultatẽ.& ⁊c. z cũ lapis deoꝛſuʒ mouet. iſta tria reꝑiũtur. intentio. appetitus.⁊ ptus. dicmmus em̃ ꝙꝙ lapis intendit deoꝛſum moueri cum natura ſit operans per intentionẽ. appetit etiam de⸗ oꝛſum moueri.habet nibilominus virtutẽ p quã de/ oꝛſum mouet᷑. videt᷑ ꝙ illa tria ſit repire in anima rõnali. ſi ergo rõnis eſt intengere. volũtatis appetc-/ ecrit poncre terciã potentiã cuius ſit virtualit a e⸗ 46 re. hanc aũt dicimus agrbitrij facultatẽ. ⁊c. ¶ Meʒ iudicans p̃eminet iudicato.⁊ mouens peminet mo/ bili. ſed li. ar. eſt liberũ de volũtate iudiciũ. ergo li. ar. eſt iudicare de volũtate. Similit li. ar. eſt mouere oẽs vires anime.⁊ rõni impare vt diſcernat. volũtati vt appetat. videtur ꝙ ſit tercia potẽtia ab iſtis diſtin/ cta. S pꝛehendit virtutes cognitiuas.⁊ wlũtas affectiuas. non videtur ꝙ ſit cõöueniens ponere terciã potentiã ab hbis differentẽ. ¶ Item actus li. ar. eſt iudicare. de om̃i eo qd iudicamꝰ.ꝑ rationem iudicamus.ᷓ nõ videt᷑ ꝙ li.ar.ſit potentia a rõne ⁊ volũtate diſtincta em alia potẽtia circũſcripta.remanente ſola wo luntate ⁊ ratione poſſumus cõſcntire.quia poteſt pᷣ/ cedere deliberatio ꝑ actũ ratiõis.⁊ ſi ubſequi pꝛcopta/ tio ꝑ actũ volũtatis.ſi & conſentire ẽ actus li.ar.vide tur ꝙ li.ar.non ſit alia potentia a ratõne volũtate. tem li. ar. eſt mouere. aut igitur mouet volunta tem aut non. Si nõ. nõ videtur eſſe plene libeꝝ. Si mouct volũtatem. ⁊ eſt alia potentia. gᷓ volũtas mo⸗/ uetur ab alia potẽtia. ſi mouet᷑ ab alia poten tia.Sᷓ nõ eſt libera. ſi volũtas in nobis ẽ maxime libera. vide tur ⁊c̃. em eadem eſt potentia cognitiua qua in tdligo aliqd. ⁊ intelligo me itelligcre. eadẽ virtus ẽ ⁊ non alia qua volo aliquid.⁊ volo me velle illud.ᷣ potentia qua volo me vclle illud ẽ li.ar. potẽtia qua volo ẽ volũtas. li.ar.non eſt aliud a volũtate.iR.ꝰ ad pᷣdicte qõis intelligentiã notandũ ẽ ꝙ ſuꝑ bac qꝗ⸗ ſtione diuerſe fuerũt doctoꝝ poſitões. Quidã em̃ di cere voluerũt ꝙ ſicut mens duplir̃ accipit᷑.aliqñ cõit᷑ ⁊ ſic ↄpᷣhbendit memoꝛiã.intelligẽtiã ⁊ voluntatẽ.ali⸗ qñ gpꝛie. ⁊ ſic diſtinguit᷑ ) intelligẽtiã ⁊ volũtatẽ. ſic li. ar. duplr̃ accipit᷑.ſ.cõiter ⁊ ꝓpꝛie. Cõiter. ⁊ ſic nõ di ſtinguit Z rõem volgeatez. Propeic. ſic Zð rõem ⁊ volũtatẽ hʒ diſtingui.⁊ ẽ vᷣtus impans rõni ⁊ volun tati.⁊ vtrũq; regẽs ⁊ mouẽs.cuiꝰ actꝰ pꝛimiꝰ nõ ẽ di⸗ ſcernere ⁊ duo mouẽs ⁊ regẽs.ille vicʒ q̊ dẽ q velle diſcernere Wl velle ſe velle. ⁊ iſte actꝰ pᷣambulus ẽ ad rõem ⁊ w lũtatẽ.⁊ iſta potẽtia coꝛrũdcet pꝛi. p eo ꝙ actꝰ eiꝰ ma xime potẽs ẽ ⁊ pꝛimꝰ.cũ nõ moueat᷑ ĩ moueat.⁊ iõ a ſanct dẽ facultas ſiuc ptãs volũtatis ⁊ rõnis.i.po teſtas facilit mouẽs wlũtatẽ ⁊ rõem.⁊ ↄſiſtit in iſtis Sec otra.potentic anime rationalis ſufficien- ter diuidũtur ꝑ cognitiuas ⁊ affectiuas.& ſi ratio cõ 4 velle actus reflexus ſuper bec duo. ⁊ bbe tribꝰ qᷓdã rõ imaginatõnis ex ꝑte motiue.qᷓ pᷣncipali terꝑ gram in via. ⁊ ꝑ dotes in pꝛia habet refoꝛmari. ijs aũt alit᷑ vẽ ꝙ cũ rõnis ⁊ wlũtatis ſit reflecte re ſe ſuꝑ ſe.⁊ iſte due potẽtie ſufficiãt ad oẽs actꝰ? aie ꝑficiẽdos.vicz ad iudicandũ.⁊ fugicndũ.⁊ eligendũ. ꝙ fruſtra poneret᷑ in aia aliqᷓ potentia differens ab iſtis. Si igit᷑ natura nihil facit fruſtra. potẽtie aie rõ/ nalis ſufficiẽter diuidunt᷑ ꝑ cognitiuas ⁊ affectiuag. ſiue ꝑ rõem ⁊ volũtatẽ.⁊ iõ dicũt q; li. ar.nõ ẽ potẽtis ab his duabꝰ ꝑotẽtijs diſtincta.Quclibet aũt baxꝝ po ſitionũ multũ hʒ ꝓbabilitatis.⁊ ſi velimꝰ vtrãq; ea/ rũ intelligere diligẽter ⁊ pie.inueniemꝰeas abinuicẽ nõ diſcoꝛdare.ſ̊ᷣ ad vniꝰ veritatis maioꝛẽ expᷣſſoneʒ ↄcurrere.Cũ em̃ dicimꝰ aliquã potẽtiã diſtingui ab alijs hoc ẽ duplr̃.aut ſᷣm rẽ.aut ſᷣm roõem. Scom rẽ. ſic diſtinguit intellect? ⁊ affectꝰ. Scom rõem. ſic di⸗ ſtinguit᷑ rõ vt ẽ cognitiua ⁊ motiua.i.dictãs moueri vel diſponẽs ad motũ. Loq̃ndo igit᷑ de diſtinctione hm rõem dici pt li.ar.q̊̃dãmõ diſtingui a rõe ⁊ volũ/ tate. in hoc. ſ. ꝙ li. ar. noiat in rõne mouẽtis.volũtas ðvo ⁊ rõ in rõe moti. Hec in H in H ga 3 „ Ti. ronc exeqntis.⁊ ex iſta ꝑte ꝑ qᷓndat rõem appꝛopᷣa tionis inuenit᷑ in aia q̃dam rõ imaginationis.⁊ per hũc mocũ intelligit᷑ pꝛima poſitio.⁊ rõnes currũt q ad pꝛimã ꝑtẽ inducũtur. Mõ em̃ ↄcludũt diſtinctio/ nem li. ar. a rone ⁊ volũtate ſᷣm rem ſᷣ ſolũ ᷣm rõem ⁊ appꝛopꝛiatõem.ſicut pʒ diſcurrẽti ꝑ ſingulas.Lo/ quendo aũt de diſtinctione potẽtiarũ ſᷣm rem. ſic li. arbi. nõ dicit potentiã diuerſam vel diſtinctã a roͤne ⁊ volũtate.ꝓ eo ꝙ potentie aie rõnalis ſufficiẽter di uidũtur ꝑ cognitiuã ⁊ motiuã.⁊ om̃es actus aie per bas potentias qᷓ ſunt cognitiua ⁊ affectiua ſiuc rõ ⁊ volũtas exerceri pñt. ſicut rõnes q̃ ad hoc inducunt oſtendũt.Cũ em̃ tam rõ qᷓ; volũtas ſit nata ſuꝑ ſe re/ flecti.cũ noio volũtatẽ vt volentẽ aliqͥd.⁊ volũtatem vt volentẽ ſe velle. non dico potentiam aliam ⁊ aliã m rem. Mouens em̃ ⁊ motũ in ſpnᷣalibus nõ opoꝛ tet differre m ſubam.qꝛ ſicut dicit Anſel.volũtas ẽ inſtrumentũ ſeipm mouẽs.⁊ rõ etiã ẽ virtus ſeipam cognoſcens pari rõne.⁊ ideo ſi aliqua ẽ ibi diſtinctõ hec eſt ſolũ ſᷣm rõnem.⁊ ſic patet rñſio ad q̃ſtõnem ⁊ ad rõnes ad vtrãq; ꝑtem. Concedo em̃ ꝙ li.arb. ſᷣm rem dicit potentiã diſtinctã a rõne ⁊ volũtate.cõce/ do tñ nibilominus ꝙ aliquã diſtinctionẽ habet vᷣm rõnem. rõne cuius dẽ facultas vtriuſq;.quãta aũt ſit diſtinctio melius patebit infra.Ad pñs aũt tantum dixiſſe ſufficiat ꝙ nõ eſt tanta diſtinctio ꝙ non faciat ipᷣm eſſe aliã potentiã in genere potentie a rõne ⁊.vo 17 luntate realiter diſtinctã.Et ꝙ obicit ꝙ ẽ ſimiliꝰ eter 18 nitati. ⁊ appꝛopꝛiatur patri.⁊ ẽ virtus a qua ẽ poſſe. totũ illud non ponit niſi ſolũmõ diſtinctionẽ qndaxʒ ſᷣm quandã appꝛopꝛiationẽ ⁊ quãdam rõnẽ.Et hoc pats. quia ipa rõ includit in ſe intelligentiã ⁊ẽ memo riam. ⁊ ita aliq̃d ꝑ quod aſſimilat᷑ pꝛi ⁊ aliqͥd ꝑer qʒ aſſimilatur filio. ꝓpa volũtas includit in ſe iraſcibi/ lem ⁊ concupiſcibilẽ. ⁊ ita potentiaʒ ꝑ quã appetit.? potentiã ꝑ quã poteſt.⁊ ideo nõ opoꝛtet li.ar.cẽ ali/ quã aliã potentiã pᷣter has. ¶ Ad illud qð vltimo obꝛ ꝙ iudicans pᷣeminet iudicato. ⁊ mouens moto. ddm ꝙ non opoꝛtet in ſpũalibus.loquendo de pꝛce/ minentia qꝗ̃ facit diuerſitatem ſᷣm eſſentiã.Sicut em̃ ſepe dictũ ẽ.eadem eſt vis q̃ vult aliquid. ⁊ q̃ vult ſe velle.⁊ q̃ iudicat ſe iudicare. alioquin eſſet in infini tũ abire.nihilominus tamẽ ſoꝛtit᷑ quaſi dignius offi ciũ dũ eſt in rõne iudicãtis qᷓ; cũ ẽ in rõne iudicati.cũ eſt in rõne mouentis qᷓ; cñ eſt in růne moti. eſtio.iij. UCcge ¶ Ntr li. ar. cõplectatur ſimul ⁊ rönem ⁊ volũtatẽ Et ꝙ ſic vi. Augu. de.v.rñſionibus.cũ de li.ar.loqui mur.nõ de ꝑte anime loquimur.ſ de tota.gᷓ non tmj/ mõ cõpbendit cognitiuã. immo etiã affectiuã. ¶ Itẽ Dam̃.li.ar.libẽ appetit.libere iudicat.libere impat ⁊ facit.libere diſponit.libere vult.libere eligit.ſed hec concernũt actus rationis ⁊ voluntatis.ergo ⁊c.Bi tu dicas hoc eſſe dictũ per cauſaʒ. hoc nihil ẽ.qꝛ ipſe idem dicit in eo cõiugate ſunt virtutes cognitiue ⁊ vitales.cõplectit᷑ & li.ar.⁊ vim motiuã ⁊ vim cogni/ tiuã. em hocipm vꝛ ꝑ diffinitõem li.ar.quã po/ nit Berũ. in li. de li. arbi.qð diffiniẽs dicit ꝙ li.arbi. eſt conſenſus wlũtatis ob inamiſſibilẽ libertatẽ.⁊ ra tionis indeclinabile ivgicinn ſimul cõplectitur ratõ nem ⁊ volũtatem. ¶ It rõnis ⁊ volũtatis.ſᷣ facultas volũtatis ſurgit ex ipſa volũtate. facultas rõnis ex ipa rõne . facultas voli — biliter appetit. ⁊c. ¶ impoſſibiliũ. li.ar.ẽ poſſibiliũ tm̃.ᷓ ad plura ſe extẽ dit voluntas SFleri li. ar.nõ ↄpᷣhendit in ſe rõnẽ ⁊ 2 volütatem. nꝑ aliã diffinitionẽ Aug. quã mgr ponit di.pᷣcedenti q̃ talis cẽ.li.ax.ẽ facultas tatis ⁊ rõnis cõpꝛehendit vtrãc potentiã. li.axbi. ẽ facultas talis.g̊ ⁊c. ¶ Item hocipᷣm v rõne.quia peccatũ ⁊ culpa ẽ in ſolo li. arbi.ſed aliquod peccatũ eſt in rõe.vt peccatũ infidelitatis.aliqð in volũtate. F li. ar. comphendit in ſe rõem ⁊ volũtatem.⸗ Nie⸗ ogice gra ⁊ vtus eſt in ſolo li.ar.ſᷣ tres virtutes theo dieũtur eſſe in rationali.cõcupiſcibili.⁊ iraſcibili. li. ar. oẽs illas potẽtias habet ↄplecti. ¶ Sed cõtra.li. arbi.nõ põt cogi.rõ aũt põt cogi.& li.ar.rõnem ipᷣam nõ comphendit. Ox aũt rõ aliqñ cogat᷑.planum eſt. Oe li.ar.nõ poſſit cogi hoc iudicat ibm nomen.ſi em̃ poſſet cogi nõ eſſet liben. ¶ Item rõ eſt eoꝝ q̃ ſunt a nobis.⁊ q̃ nõ ſunt a nobis. li.ar.ſolum ẽ reſpectu eoꝝ q̃ ſunt a nobis.q in plus ẽ rõ qᷓ li.ar. li.ar.cõpᷣ hendit in ſe rõnem. Blem non opꝛehendat vo/ luntatẽ videtur.volũtas noſtra reſpectu aliquoꝝ eſt impꝑpmutabilis.ſed quicqͥd li.ar.nr̃m appetit pmuta⸗- tem volũtas ẽ poſſibilium 2 wluntatẽ. ¶ Item rõ ⁊ volũtas ſunt diuerſe poten tie. li.ar.eſt vna potentia cũ habeat vnũ actuʒ.vicʒ cligere ſiue couſentire.g impoſſibile ẽ li. ar. compᷣhben dere in ſe rõnem ⁊ voluũtatem.¶ Item ſi li. ar. appꝛe hendit in ſe rõnem ⁊ volũtatem. aut ſicut ꝑtes ſbie/ ctiuas.aut ſicut ꝑtes integrales.Si ſicut ꝑtes ſubie/ ctiuas. tota rõ li.ar.ſaluat᷑ in rõne.⁊ tota rõ in vo/ luntate.cũ igitur alia potentia ſit rõ ⁊ alia voluntas. ⁊ numerato inferioꝛi numerat᷑ ſupius.vẽ igit᷑ ꝙ in qͥ libet homine ſint duo libera arbi.qdð manifeſte falſuʒ ẽ. Si aũt ſicut ꝑtes integrãtes.Sʒ õ.ex duobus po/ tentijs nũqᷓ; fit vna tercia potentia.maxime cum ille potentie manent diſtincte.⁊ actus eaꝝ ſunt adinui/ cem oꝛdinati.ita q; vnus ẽ añ alteꝝ.ſi ̊ rõ ⁊ wlũtas ſunt potentie diſtincte. ⁊ actus eaꝝ ſunt oꝛdinati ad⸗ inuicẽ ſᷣm pꝛius ⁊ poſteꝛius.v ꝙ li.ar.ex his integra ri non poſſit tanqᷓ ex pꝛincipijs cõſtitutiuis.⁊ ita vęʒ ꝙ li. ar. volũtatẽ ⁊ ronẽ nõ poſſit cõpꝛehendere.¶ R. I 9 ad pᷣdictoꝝ intelligentiã ẽ notandũ ꝙ li.ar.ſił'ophè⸗ dit ⁊ rõncʒ ⁊ volũtatẽ.⁊ hoc non ſolũ manifeſtat ißa noiatio.ſ̊ᷣ etiã notificatio.manifeſtat etiã ſue ꝓpꝛieta tis inquiſitio. Noiatio manifeſtat.Dẽ em̃ libeꝝ ⁊ dẽ arbitriñ.⁊ arbitriũ ẽ ipius rõnis.libertas vᷣo ipiꝰ vo luntatis.ad cuius nutuʒ ⁊ imꝑiũ moueri hñt cetera q̃ ſunt in nobis.⁊ hoc ẽ qð dicit Augu.de quinq; rñ/ ionibus. Li.ar. dẽ ab arbitrãdo.qꝛ a rõnali ꝑte quid eligat.quidue recuſet nomẽ accepit.Hoc etiã patʒ ꝑ eius notificatõem.dẽ em̃ eſſe facultas rõnis ⁊ volun tatis.ſiue conſenſus rõnis ⁊ volũtatis. Poſtremo il lud amplius manifeſtat᷑ ꝑ ſue ꝓpꝛietatis inq̃ſitionez Li.em̃ ar.ſiue noĩet potẽtiã ſiue habitũ.noiat ipſam potentiã ſiue dñam vel dñium ipᷣius planum eſt ex ipo nomine libertatis.Attendendum ?⁰ aũt ꝙ dñium alicuius potẽtie põt eſſe duplłr. aut re ſpectu obiecti.aut reſpectu actus. Dominiũ potẽtie tentie. ⁊ hoc reſpectu obiecti attendit᷑ in hoc ꝙ poſſit in illud ⁊ in amplius.ſicut econuerſo qui poteſt ferre.x.modios. dominiũ habet ſuꝑ tres modios ad poꝛtandũ.qꝛ pꝛe ualet ad illud qd de facilitate poꝛtat. Dñium aũt po tentie reſpectu actus ẽ attendendũ in hoc ꝙ potẽtia poteſt eſſe in actu ⁊ ceſſare ab actu ſᷣm ſuũ imꝑiuʒ.⁊ FSm ꝗpꝛiũ motũ.¶ Ad boc aũt ꝙ aliqua potẽtia ho dñium habeat. neceſſe ẽ qꝙ ipᷣa poſſit mouere ſeip̃am ⁊ poſſt actum ſui ſup ſeipſam refcctere. Miſi ẽ inminn aiſi tnn nmniͤnn Goosbonunn ti fipimngen iigninndnn eiftamtſenge nitgieſetii⸗ gitluinde⸗ eſrigliniun⸗ ſepraglartpe tüigllar ttit ltnscrehüone 1hlengg ghene ohrtchninn⸗ ſſwolmnn rmr⸗ Purninu iut noſatrirane⸗ nginngiuau itporfriſutüun Kirögtücmu llakkſirienn ine⸗ iſigeſchücti⸗ enrüfinti Kihngtetüon welfenätiii⸗ faidbantüten Ntgatguis ötoni talltuitftnii teplait icni tiotihaltxrin ing ſoc ien Enrinsoſilittan ſichtustiglite ſcauhfrigenen fiignmnaſnndͤ bectsien orc tan tbimni, ſiieiſin nmiſannin ulͤriiinn änl. Plnuncg. tonenſic ſtegiſn unneehpern Nsli. 6 Nchanttto, wnigore Matna⸗ iwdlinnn Aponſegi wäbirſeife mdeſeete Amdmnz, kiliron Nmnſlamg utſras be Aſatsſte e 1tonſint 5talaen ius viigirt⸗ 5 duche⸗ Amapintont 6ean iunnin⸗ litnin wintpunt irqunth cnemt an iglN ümmnitß traiſe ge⸗ Dichlbetn mrs o rcingf, ianai Doeca sfönis M s Peftem Pii ithen Anbin degin⸗ Doneüoet ſni⸗ ſmetnus inlchie, poſtet ſeipam ſuꝑ actũ ſuũ reflectere. nũq; poffet ilůũů refrenare.niſi poſſet ſeißm mouere non poſſet in illũ exire qñ vellet.Reflectere aũt ſe ſuꝑ ſe boc ẽ virtutis cognitiue ſublimate a materia.que quidem eſt ratõ. mouere aũt ſe hoc eſt virtutis appetitiue rationẽ cõo⸗/ ſequentis.ad hoc igi᷑ vt illud dominiũ ſit in ania ne ceſſe eſt ꝙ babeat rationẽ ⁊ voluntatem. Mam ſi rõ nem tm̃ haberet ⁊ non volũtatẽ ꝑ quã moueret.poſ-/ ſet ſe ſuꝑ actũ ſuũ refletere.ſed nõ poſſet mouere vcl imꝑare.Si vo appetitũ ſuũ haberet ⁊ nõ rõnem.poſ ſet vtiq; mouere ⁊ in actuʒ exire.ſed qꝛ natura poſſet ſe in actũ ſuũ reflectere.non poſſet vtiq; refrenare.⁊? ita dominiũ nõ haberet.Sicut igitur ex cõcurſu vᷣtu/ tis duoꝝ hominũ reſultat q̃dam facultas ad poꝛtan dũ vnũ lapidem quẽ nõ poſſet ferre alter eoꝝ.⁊ ſicut ex cõcurſu pꝛiſſamilias ⁊ mr̃iſſamilias ad diſponen/ dũ regimẽ domus reſultat vna poteſtas.ita ꝙ altera nõ ſufficeret.⁊ ſicut ex cõcurſu vᷣtutis manus ⁊ oculi reſultat ptãs ſcribẽdi ad qd altera illaꝝ ñ ſufficeret. ſic ex cõcurſu rõnis ⁊ volũtatis reſultat q̃dam liber tas ſiue qͥddã dñium ad aliqͥd faciẽdũ ⁊ diſponẽdũ. ⁊ ſic patet ꝙ li.ar.rõem cõplectit᷑ ⁊ volũtatẽm. Patʒ etiã qꝙ cũ li.ar.ſit q̃dam ptãs ſiue quoddã dñium re ſultaus ex cõiũctione iſtarũ duaꝝ potentiaꝝ.ſ.rõnis ⁊volũtatis.q; optime noiatur ꝑ hoc ꝙ; dẽ li.arb.non 21 22 vno noie ſ cõpoſito.vt vnũ nomẽ rñũdeat rõni ⁊ alte rũ voluntati. Optime aũt diffinit᷑ cũ dẽ eſſe facultas rõnis ⁊ wlũtatis.facultas em̃ nõ tm̃ noiat potentiã. immo facultatẽ potentie.exqua nõ tm̃ potens ẽ.im mo etiã pᷣpotens ẽ ad cxeũdũ in actũ.⁊ ideo facultas dicit poteſtatẽ ſiue dñium qð quidẽ dꝛ eſſe rõnis ſil⁊?- volũtatis.qꝛ nõ eſt vnius niſi cõcomitãte altera.Cõ/ cedende ſũnt igitur rõnes ꝓbantes ꝙ li.ar.rõnezʒ cã ꝛehendit ⁊ volũtatẽ. Ad rõnes vᷣo ad oppoſitũ faci 28 em̃ obꝛ ꝙ nõ cõpꝛehendit totam rõ nem ⁊ totã voluntatẽ.dom qꝙ veꝝ eſt. cõpꝛehendit eẽ rñdere ſolũ ipᷣam potentiã cognitiuã inquãtũ iñcta ẽ affecti ue.⁊ affectiuã inqntũ iũcta ẽ cognitiue.vnde dicit af fectũ deliberatiuũ vel deliberationẽ volũtariã.Et p/ pterea quia rõ nominat ipᷣ̃am potentiã cognitiuam vt oꝛdinatã ad affectiuã.⁊ volutas ipᷣam affectiuam vt regulatã ⁊ rõcinatã a cognitiua.hinc ẽ ꝙ li.arbi. potius dẽ facultas volũtatis ⁊ rõis.qᷓ; intellectus ⁊ affectus. Mõ em̃ ↄpᷣbendit totã cognitiuã.ſicut due pꝛime rönes oñdunt.nec totã affectiuaʒ.ſicut oñdũt due ſeq̃ntes.ſᷣ aliquid huiꝰ ⁊ aliqͥꝗ illius.ſicut oſten dũt rõnes ad pᷣmã ꝑtem inducte. uis actus li.ar. vtpote eligere ⁊ cõſentlre vnꝰ eſſe vi/⸗ 2 deatur. nibilominꝰ tñ implicat in ſe actus diuerſos. Coõſenſus em̃ dicit ↄcoꝛdiã alioꝝ duoꝝ.⁊ dicit cõcur ſum actuũ rõnis ⁊ voluntatis in vnũ.Eligere em̃ in/ cludit in ſe rõis iudiciuz a voluntatis appetitũ. ita uẽadmodũ cõſentire ⁊ eligere.⁊ ſi vnꝰ actus eſe vi atur. diuerſos actus i ſe incdludit.ſic li.ar. ⁊ ſi vide/ atur vna potentia.tñ diuerſas in ſe potentias cõple/ ctit᷑.ita ꝙ ex cõcurſu illaꝝ ſeinuicẽ adiuuantiũ reſu- tat in nobis regimẽ poteſtatis ꝑfecte. Ad illud qð vltimo obꝛ vtꝝ complectatur eas ſicut ꝑtes integra les aut ſubiectiuas.dᷣm ꝙ; nõ cõplectit᷑ eas oino ſi⸗ cut totũ integrale.nec oĩno ſicut totũ vniuerſale.ſed ſicut totũ potẽtiale.qd ꝑtim hʒ naturã totiꝰ integri. ꝑtim totius vlis.Lotius integri in hoc ꝙ in vna illa rum potentiaꝝ nõ poteſt ſaluari abſqʒ altera. Hatu lont . Ad illud qð obẽꝛ li. ar.ẽ potentia vna cũ habeat actũ vnũ.ddm q qʒ ram vo totius vniuerſalis habet. quia exillaꝝ con⸗ curſu adinuiceʒ quãlibet illaꝝ denominat. Vñ ſicut duo homines facultatẽ habẽt ferẽdi lapidẽ quẽ neu/ ter per ſe habet.⁊ illa facultate potẽtia cuiuſlibet co/ rũ dicit᷑ cſſe facilis.nec tñ ẽ vna ſine altera. ſic intelli gendum eſt in ꝓpopoſito. Et rurſus ſicut ſimilitudo eſt in vno ſine altero.⁊ tñ quilibet eoꝝ denoiatur ſil. nec dicutur eẽ due ſimilitndines ſed vna.ſic libertas vꝛ eſſe in rõne ⁊ volũtate.ita erach la potentia rũ ẽ libcra ex cõiũctione ſui cũ alia.nec tñ iunt in eis due libertates ſᷣ vna.⁊ ſic patẽt obiecta. . eſtio.iiij. d ðð ¶ Rdum li.ar. cõplectatur ronem ⁊ volũtatem per mòdum potentie.an per modũ habitus.Et ꝙ ꝑ mo⸗ dum potentice vẽ pꝛimo per Anſcl.in li. de li.arbi.vbi ſic ait. Libeꝝ arbi.ẽ ptãs ſeruandi rectitudinẽ.ſᷣ po/ teſtas ẽ in genere potẽtie. ⁊c. ¶ Item Berũ. de li. ar. Tolle li.ar.iam nõ erit qð ſaluet᷑.ſᷣ ſaluari nõ dẽ niſi potẽtia vel ſuba rõne potentie. li. ar. vel eſt no⸗ men ſube vel potẽtie.v nõ eſt ſubſtatie. ẽ potentic. tem in nobis ẽ ponere aliquã potentiaʒ q̃ ſemꝑ inclinat ad bonũ ſimplr.vtpote ſinderiſim.⁊ aliqus— q̃ ſemꝑ inclinat ad bonũ vt nũc qᷓntũ eſt de ſc.vtpote ſenſualitatẽ.gꝗ̊ eſt ponere potentiam medio mõ ſeha bentẽ. hanc dicimus li.ar. & ⁊c. tem omne qð ẽ ſuſceptibile babitus ẽ potentia. li.ar.ſuſceptibile ẽ abira bepore gre.g ẽ potentia. aũt libeꝝ arbi.ſit ſuſceptibile gre patet ꝑ Aug.qui dicit ꝙ gr̃a ſe bʒ ad li. ar.ſicut ſeſſoꝛ ad = Aug.in enche. Li.arbi.male vtẽs homo.⁊ ſe ꝑerdit ⁊ ĩᷣm.ſed nulla otentia peccando perdit᷑.gᷓ lib.ar.non eſt potentia. ten li.ar. ſic diffinit ab Aug.cuius diſinitio po⸗ ſita ẽ di. pꝛecedenti. Libcꝝ ar.ẽ faeultas volũtatis rõnis.ſed facultas eſt illud quo potentia efficit᷑ faci- lis. cũ om̃e illud qð reddit potentiã facilẽ ad opus reddat eã habilẽ.⁊ tale ſit habitus.videt᷑ ⁊c. ¶ Ytez Berñ.d li.ar.Li.axrbi.ẽ habitus animi liber ſuil.ſ̊ ſi hec diffinitio recte aſſignata ẽ.vẽ ꝙ.li.ar.eſſentialiter ſit habitus.ſed nõ niſi rationis ⁊ volũtatis.ergo ⁊c. Ptan li. arbi. non eſt aliud ſicut dicit męr̃ in lfa phi diffiniũt qᷓ; liberũ iudiciũ.ſed liberũ iudiciũ non eſt potentia. ſed actus vel babitus.ergo ⁊æc. ¶ Item potentie non eſt potentia.nec potentia dicitur eſſe in potentia. ſed li. ar. eſt facultas rõnis ⁊ volũtatis.⁊ in rõne ⁊ volũtate.ergo non videt᷑ ꝙ ſit potentia ali qua.⁊ eſt potentia vel babitus.ergo ⁊c. ¶ Itez om̃e qð habet diminui ⁊ augeri potius babet rõem habi/ tus qᷓ; potentie.ſᷣ li.ar.ẽ bmõi.ſicut mgfr̃ dicit in lĩrſja. E libertas ẽ in beatis qᷓ; in confirmatis. . ' dðm.ꝙ cũ querit᷑ vtrũ li.ar.ſit nomen babitus ⁊ vel potentie.hoc duplr̃ põt queri. Aut ita ꝙ querat vtrũ pꝛceiſe nominet babitũ.vel pꝛcciſe nominet pp tentid. ⁊ talis qᷓſtio parũ bʒ difficultatis.ꝓ eo ꝙ fere om̃ia noĩia potentiarũ aie aliqũ accipiũtur pꝛo potẽ⸗ tijs. aliqñ pꝛo habitibus.aliqn pꝛo actibus.Sicut ei vult phus.intellectus vocatur aliqñ potentia.aliqũ; habitus intelligẽdi.aliqñ actus.Et Anſel. dicit ꝙ wo ſũtas aliqñ dẽ inſtrumentũ.aliqũ affectus.aliquãdo vſus.⁊ iõ hoc ĩ ꝓpoſita qõne nõ intẽdit᷑. Alio mõ pe intelligi pꝛedicta qõ vt hoc inquirat᷑.vicʒ cui pᷣmo ⁊ pꝛincipaliter nomen li. ar.imponat᷑ ſm ꝙ de eo ſacri doctoꝛes loquũtur.Et ad iſtam queſtionem triplex ꝭ5 modus rñdendi ꝑ diuerſos. Quidam em̃ ſenſerũt ꝓ li. ar nõ ẽ potentic ꝗᷓ ſebʒ ꝑ moquʒ vlis ad rationen Aaa4 LI. ⁊ volũtateʒ.⁊ ↄpᷣhendit eos ſicut totũ vlłe ↄpᷣbendit ꝑtes. AVUnñ ſicut potẽtia rõnalis rõni ⁊ volũtati dẽ eſſe cõmunis.ſic etiã ⁊ libertas ar.ſᷣm iſtũ modũ ddi.ſed iſtud ſupꝛa impꝛobatũ ẽ.Si em̃ nominaret potentiã vlem ad rõnem ⁊ volũtatẽ.iam cum rõ vel volũtas ſint diuerſe potẽtie rõnalis.iam eſſent in eis diuerſe libertates.⁊ duo li.arb.eſſent in quolibet homine.Et ideo ẽ alia poſitio ꝙ li.ar.nominat potentiã ex volũ/ tate ⁊ rõne conſtitutã ad aliquid faciendũ ad quod neutra illaꝝ ꝑ ſe poterat.Et qꝛ vna iuncta alteri non tm̃̃mõ reddit potentiã potentẽ. etiã habilẽ ⁊ facilẽ. hinc ẽ ꝙ li.ar.nõ tm̃mõ noiat potentiã.ſᷣ etiã nomiat habilẽ potentiam ⁊ facilẽ.Et ꝓpterea nomẽ illud qᷓ; uis ſit nomẽ impoſitũ potentie.v tñ eſſe nomen ba⸗ bitus. Sʒ qm̃ difficile ẽ intelligere qualiter ex duabꝰ potentijs vna cõſtituat᷑.vel quõ li.ar.loquendo foꝛ/ maliter ⁊ ꝓpꝛie ſit due potentic. maxime cum non dẽ cẽ rõ ⁊ volũtas.ſed facultas volũtatis ⁊ rõnis. Ideo ẽ tercius modus dði ꝙ li.ar.ẽ nomẽ pꝛincipaliter im poſitũ babitui.⁊ boc plane manifeſtat iſa nomis im poſitio.Arbitriũ em̃ nõ dicit potẽtiã ſ̊ habitũ. Ma/ nifeſtat etiã ipᷣa notificatio.nõ em̃ dẽ li.ar.eſſe poten tia facilis.ſed facultas potentiaꝝ. Quẽadmodũ aũt cum dico potentiã habilẽ.dico potentiã habilitataʒ. ſic cum dico facultatem potentic.dico habitũ eiuſdẽ Quoniã igitur li.ar.pᷣm ꝓpꝛiam ſuam aſſignatõnem facultas wlũtatis ⁊ rõnis recte eẽ dẽ.hinc eſt ꝙ li.ax. ꝛincipaliter dicit habitũ.⁊ cõplectitur rõnem ⁊ vo/ untatẽ.nõ tanqᷓ; vna potentia ex bis conſtituta.ſed tanq; vnus habitus.qui quidem dr̃ facultas ⁊ dñiũ qui ↄſurgit ex ↄiũctiõe vtriuſqʒ.⁊ potens ẽ ſuꝑ actũ vtriuſq; potentic ꝑ ſe ⁊ in ſe ↄſiderate. Concedende ſunt igit᷑ rõnes oſtendentes ꝙ li. arbi.nominat habi tũ.verũ em̃ ↄcludũt.qꝛ habitui pᷣncipaliter imponit᷑. vñ eſſentialiter loquẽdo.hec eſt vera.li.ar.ẽ habitus anime.ſiue facultas voluntatis ⁊ rationis. Ad ea mo que in contrariũ obiciũtur defacili rũdetur. Con cedo em̃ ꝙ li.ar.aliquãdo ſupponit potentiã ⁊ acci/ pitur pꝛo potẽtia.ſed hoc non eſt de ſua pꝛincipali ſi/ gnificatione.ſed ſicut nomẽ potentie trahitur ad no men babitus.ſic nomen habitus frequenter ad no/ men potentic. ſepalen⸗ ad vtrãq; ꝑtem obiecta. Enum li.atbi.aliquid addat ſupꝛa rationẽ ⁊ vo/ lũtatem.Et ꝙ ſic videtur.Omnis habitus adcdit ali quid ſupꝛa potentiam.ſed li.ar.eſt habitus ſicut pꝛo batum ẽ. aliquid addit ſupꝛa pot bitus rationis ⁊ volũtatis.gᷓ ⁊c. e ſicut ſe ba⸗ bet potentia ad ſubſtantiam.ſic ſe habet facultas ad potentiam.ſicut em̃ ſubſtantia per potentiam dꝛ po/ tens.ſic potentia per facultatem dẽ facũis.ſed potẽ/ tia addit ſupꝛa ſubſtantiazʒ.ergo ⁊ facultas ſupꝛa po⸗ tentiam cuius eſt facultas.ſed li.arbi.eſt facultas vo luntatis ⁊ rationis.ergo ⁊c̃. em omne qd cõtra hit aliquid addit ſupꝛa illud.ſed li.ar.nõ complectit omnẽ actũ volũtatis nec omnẽ actũ rõnis.⁊ ſi hoc.g aliq̃̊ mõ ↄtrahit.ſi igi᷑ om̃e ↄtrahens aliqͥ mõ addit. vẽ ꝙ li.ar.ſuper rõnem ⁊ volũtatem aliquid addat. em intellecto ꝙ aliquis habet rõem pᷣter volũ tatẽ.nõ hʒ li.ar.ſi &̊ nõ ſaluat᷑ in rõne per ſe nec in vo luntate.vẽ ꝙ aliquid addat ſupꝛa vtrãq;.¶ Sed cõ/ tra.omnis habitus qui addit aliqͥd ſupꝛa potentiaʒ determiat potentiã ad aliquẽ actũ.ſ li.ar. potiꝰ am/ pliat ſbiectũ ſiue potentiã in q̃ ẽ reſpectu actuũ ꝙᷓ; ad tiam. ſed eſt ha — 4 dat. ⁊c. ¶ Item li. ar. qntum ẽ de ſe reſpicit actum moꝛis.ſed nullus habitus moꝛalis qͥ addit aliqͥd ſu/ pꝛa potentiã eſt indifferens ad bonũ ⁊ ad malum.li. arbi. eſt. ad bonũ ⁊ ad malũ indifferens.ᷓ ſupꝛa ratõ⸗ nem ⁊ voluntatem nihil addit. ſ dit aliquid ſupꝛa ipam.ſed impoſſibile eſt eſſe vel iu/ telligere aliquez habere volũtatem ⁊ rationem qͥ nõ intelligatur habere li. ar. li. arbi. ſuper rõem ⁊ volũ tatem nihil addit nouũ. Item eq̃ eſſentiale eſt ani me habere li. ar. ſicut eſſe ad imaginem dei.ſed cũ di/ co animꝗ eſſe ad imaginẽ dei.nõ dico aliquid additũ ſubſtantie ⁊ potentijs.g pari rõne nibil ſupaddo rõ ni ⁊ volũtati cũ dico animã hr̃e li.ar. ¶ Item ſi lib. ar. adderet aliquid ſupꝛa rõem ⁊ volũtatẽ. aut & illᷣ hbret oꝛtũ ab eis aut nõ. Si nõ.&g eẽt habitus infuſus vel acquiſitus quod abſurdũ eſt dicere. Si ſic. cuzʒ illud quod addit ſupꝛa alteꝝ ⁊ oꝛtum babet ab eo de pendẽtiã bʒ ab illo.⁊ qdð dependet ⁊ oꝛtũ bʒ ab alte/ ro.potius habet ab illo regi qᷓ; ipᷣm regere.potius hʒ ſubijci qᷓ; dñari.iõ li.ar.in hoie nõ imparet. tatem.cñ vnũ accidẽs non poteſt eſſe in ouobꝰ ſubie ctis.vẽ ꝙ ille habitus haberet plurificari ꝓpter mul-/ tiplicationem ſubiecti pꝛimi.⁊ q plura arbitria cẽnt in vno boie.qð om̃ino deuiat a recta ratõe.i¶Rad tus reddat potentia facilem. ⁊ tribus modis habeat potentia eſſe facilis.tribus modis habet babitus ad potentiam comꝑari.Quedam nanq;ʒ potentia reſpe ctu alicuiꝰ ẽ facilis ꝑ ſeip̃am.vt patet cũ dicit᷑. mens eſt nata ad meminẽdũ ſuiipᷣius vel intelligenduʒ ſe. ⁊ tunc talis habitus nõ differt a potentia pᷣm rem ᷣ hᷣm rationem ⁊ modũ dicendi.⁊ tunc non addit ali/ quid ſm eſſentiam ſᷣ ſolũ ſᷣm rõem.Quedã·ẽ poten/ tia que reſpectu alicuius actus eſt habilis per aliqͥd ſui.ſicut potentia intellectiua ad cognitionem figu/ rarũ geometricarũ non eſt habilis per ſeipᷣam.ſ.ſciẽ/ tiam geometricã.ſᷣ poteutia per aliqd accidẽs qd hʒ eſſe in ea.⁊ tunc babitus talis addit ſupꝛa potentiazʒ non ſolum ſᷣm rationem ſed etiam ſᷣm eſſentiã ⁊ rẽ. Aliqua vᷣo potentia facilis eſt ad aliquẽ actũ per ſe/ ipᷣam.nõ tñ ſola ſ̃ cũ alia.⁊ ſic potentia rõnalis ſine aliquo habitu ſuperaddito ex ſola coniunctione ſui cum appetitu nata eſt in actũ cõſentiendi ⁊ eligendi exire.⁊ hoc modo habitus vł facultas non addit ali quid diuerſum ſᷣm eſſentiaʒ.nec addit ſolum ᷣm ra tionem intelligendi.ſᷣ medio modo addit ſm eſſe.qꝛ non addit aliquid abſolutũ ſ̊ reſpectiuũ.ſicut ptʒ cũ dico rõnem per ſe.⁊ rõem aſſociatazʒ ſiue adiunctam volũtati.nõ addo aliqͥd nouũ ſupꝛa rõnem ſᷣm ſe.Sõ ſolũ coniũctionem ſui ad alteꝝ qᷓtũ ad aliquẽ ↄſeq̃n tẽ actũ. Vñ ſicut qũ plures ↄcurrũt ad trabendã na/ nem 2 n nibil addit. Item poſſibile eſt intelligere potentiã circũſcripto omni habitu qui ad ubiſcie l. ant 1 ez ſi li.ar. diceret habitũ qui adderet ſupꝛalrõnem ⁊ volũ 25 pꝛedictoꝛum intelligentiam eſt notanduʒ ꝙ cũ babi uem. vel ferendũ lapidẽ.potentia vnius reddit potẽ tiam alterius facilem. ita ꝙ nulla noua virtus vłba bilitas aduenit potentie alicuius trahentis in ſe.ſic ? in pꝛopoſito intelligendum eſt ſe habere.⁊ binceſt li. arbi.⁊ ſi accidens videatur inq;tum ſonat rõonem babitus ̃m rem. tñ nõ ẽ accidẽs potẽtie ſuꝑadditũ. Et iteꝝ licet habitus.qꝛ tñ nõ dicit habitũ vnius po tentie abſolute ſ᷑ cum relatõne vnius ad alterum.in duabus aũt potẽtijs ſeu reſpectu duarum potẽtiaꝝ põt eẽ vnꝰ.non em̃ ẽ habitus ſupadditus per gratie infuſionẽ vl ꝑ innatã diſpõem.ᷣ potius dicitur eſſe iini, Nerlentt⸗ punittti tinot,tniu ſnckreritcl efipttuckh toletüetnrgon mnNnn inporfcſepen honcnstunetig cucd unſi lutqodod Anrwi ſtogon alcuius⸗ tonisnvolütetn Häöliarb..pontar Ciufibetactns g cragore ih ipvocſeer ue⸗ arine atonnausar Nonleutam wiin ſcſeaonas Criiglguo tücun ſinibarmumn tie Mtumncanglatten Cnondictpehbiuma⸗ lodung tateid Nnscgaickcicggrſu ngs wwantider ni wwennbehiin Aeſnbinsmine Giaſen nnonont wiituen tminigniugtin lonltpentunen nnronen udicfe lnſuiafaſiſbtn lgiiduofntfn⸗ Etümmlenmirg hrümnmnüfoſene eſenche inſcnahichi linitzſthnsl⸗ gtuchnprvan 7 afen urnialen acntit ave ſpftied rng etcſeun 4 nucnmnqß denn Gntige ctani ndiſedcid Pigniagdii blſrnccon ien ſlb. re gi dartnir Aſc. ; icten aun ecgenieh⸗ mun Purdantech cſennuchſſbe nüani penn⸗ Nunanndt, mnie ſc 4 tandtzgaiti bus tolset Sbartto mqg otutche ndi e nes irtl enit. wnmnuſtnn⸗ Wlsſe iis wümnmnfi⸗ rſmſa⸗ tinupnn cun lgingiſe⸗ u inioſſt nltt l onaldt i ſon inn itfncſeg znüſarpdh zivesdundn udtitigi ”õ Uapitue nsnſit Paettiat. n ber in 6 naturalẽ aptitudinem. 28 bl ſi ergo iudicantis eſt regere iudiciũ. patet ⁊c̃. — habitus quo ratio ⁊ volũtas ſuis actibꝰdñant᷑ qcqd in eis ex ſua naturali oꝛigine. ꝓ co ꝙ naturalit᷑ iſte due potẽtie in eadẽ ſubſtantia ſunt radicate.nec con tingit vnã ab altera ſeparare. Concedẽde ſunt igitur rationes oſtendentes ꝙ li. arbi.ſᷣm eſſentiã nibil ad/ dit ſupꝛa ratonem ⁊ volũtatem. addit tamen aliquo modo ſᷣm eſſe.ſiue ſᷣm relationẽ.que quideʒ non po/ nit aliquã nouã qualitatẽ eſſe in rõneè vel volũtatę.ſ ponit rõnem ⁊ wlũtatem ad vnũ actũ cõcurrere ſᷣm dillud qð obẽ ꝙ omnis babitus addit aliquid ſupꝛa potentiazʒ. dom ꝙ illud non eſt ven intelligẽdo de additione eſſentiali.maxi/ me vbi potẽtia eſt babitualis ꝑ ſcipſam. illud 27 quod obijcitur q omnis potẽtia addit ſupꝛa ſubſtã/ tiam & c. dm ꝙ nõ eſt ſimile. ꝓ eo ꝙ facultas eẽn/ tialioꝛ poteſt eſſe potentie q; ſit potentia ſubſtatie.ni hbilominus tamẽ aliqua potẽtia ẽ que ad idem genꝰ poteſt reduci cum ſubſtantia ſicut habituʒ fuit ſupꝛa D illud quod obijcit᷑ ꝙ li.ar.aliquo modo cõtra rationem ⁊ volũtatem.ddm ꝙ boc non eſt ꝑ ad/ ditionem alicuius abſoluti.ſed ꝓpter concomitãtiaʒ rationis ⁊ volũtatis que ſimul concurrũt ad domi/ niñ li. arbi.non tamẽ ſe concomitant᷑ in pꝛoductõne cuiuſlibet actus ꝓpꝛij.Aliquid em̃ appetit appetitus circa qd non ẽ deliberatio.⁊ aliquid nouimus ⁊ cre dimus eſſe veꝝ ſiue voluntas velit credere ſiue non. 29 QAd vltimũ iam patz rñſio.qm̃ illud non cõcdludit Qgditioncʒ alicuius qualitatis nouc ſuꝑ rõem ſᷣ ſollũ ↄcomitantiam volũtatis.qm̃ ſine volũtate rõ libera nõ eſſet eel econuerſo. Si aũt iſte due potentic ponã tur in aliquo q́;dtũcunq; nude.neceſſe ẽ ponere in eo arbitrij libertatem. ⁊ ſic planuzʒ eſt ꝙ li.arbi.⁊ ſi dicat babitum complectẽtem ratõnem ⁊ volũtatem. non tamen dicit habitum actualem. immo potius dicit il laꝝ duaꝝ potentiarũ dominiũ naturale reſpectu eiꝰ actus qui eſt eligere ſiue conſentire.⁊ ꝓpterea ſancti magis vocant libeꝝ arbitriũ facultatem vel poteſta ten qᷓ; vocant habilitatem oſtendẽtes dr̃iam eiꝰ ad aglios habitus anime. ¶ Atrũ li. ar. ſit habitus ſiue facultas reſidẽs penes rationem ⁊ wlũtatem cõiunctim.i.penes qua iſtarũ potentiarũ pꝛincipalius nobis inſit. Et ꝙ pꝛincipali us inſit penes rationem.videtur pꝛimo per ipᷣam no minationem qua dẽ eſſe li.ar.Si em̃ adiectinũ ponit rem ſuã circa ſuũ ſubſtantiuũ.⁊ pꝛincipalius dicitur gliquid de alio ᷣm abſtractionem qᷓ; ᷣm concretion ⁊ habitus ille nominat arbitriũ libeꝝ nõ libertas ar bitraria. arbitriũ vᷣo ſe tenet ex parte rationis.videt᷑ ergo ⁊c. ¶ Item phus dicit ꝙ ratõ nata regere ira ſcibilem ⁊ Sneupfſeioflenn fec voluntas conſiſtit in illis duabus viribus.ſ.concupiſcibili ⁊ iraſcibili.&̊ ra tio nata eſt regere voluntatem ⁊ rationem.ſed li.ar. eſt magis regens ꝙᷓ; rectum. ergo magis ſe tenet ex ꝑ te rõnis q; volũtatis.Si tu dicas ꝙ philoſophus in/ telligit de iraſcibili concupiſcibili bꝛutali.non de il/ la in qua conſiſtit ĩa voluntas.Contra boc eſt ipſa littera.dicit em̃ ꝙ li.ar.eſt libeꝝ de volũtate iclein. eʒ facto vltimo iudicio rationis ſemper volũtas moue 9 tur ſᷣm illud.ergo ſi pꝛeit tanq; iudicans.⁊ illud ſeq/ tur tanq iudicatum.cum libertas magis reſideat pe nes illud quod pꝛcit ⁊ imperat.qᷓ penes illud qð ſeqͥ tur ⁊ obedit.videt᷑ ꝙ li.arbi.plus tenet ſe ex ꝑte ratõ nis qᷓ; tuntarte ſalen lib. arbi. eoipo liben eſt qᷓ poteſt ſeipᷣm reſtringere ⁊ repꝛimere.ſed repᷣffio actꝰ voliti non ẽ niſi per iudicium rationis.quia niſi exa⸗ men rationis interueniat.ſemper voluntas ſequitur impetum affectionis.ergo libertas magis eſt penes ratiõnem qꝙᷓ; voluntatem.i Sed cõtrali.arbi.eoipᷣo dicitur liberũ.quia immune eſt a coactione. penes illud maxime eſt li. arbi.quod magis elongatura na tura coactionis. ⁊ talis potentia eſt voluntas nõ ra/ tio.in multis em̃ contingit rationem cogi.non ſic vo ungrern er o . ſſieen li. arbi. eſt illud qð eſt ĩ no bis imperatiuũ.ſed magis eſt imperatiua in nob vo luntas qᷓ ratio.quicquid enim ratio dictet ſemper il⸗ lud fit qd voluntas pꝛeoptat. ergo ⁊c. tem li. ar. illud ex qͥ pꝛincipaliter cõſiſtit ĩ nobis meritum vel demeritum.ſed meritum vel demerituʒ pꝛincipaliter conſiſtit penes voluntatem.ergo ⁊c. Pi i. arbi. eſt in nobis potentiſſimũ. ſicut dicit Berũ.⁊ plures autoꝛitates boc ſonant.ſed nihil adeo eſt in poteſta te noſtra ſicut eſt volũtas ⁊ actus volendi.ergo vide tur q; e enes voluntatem reſidet in nobis li⸗ bertas 4 dm ꝙ cum li.ar.ſit facultas ſiue domi/ niũ ex qua redditur potentia facilis. non ſolũ ad mo tum ſed etiaz ad mouendũ ſeipᷣm.ſicut ratio mouen⸗ di ſe inchatur in ratione ⁊ cõſummatur in wlũtate. ſic ⁊ arbi. libertas reſidet penes rationem ⁊ volũtatẽ ita ꝙ in vna illarum potentiarum inchoatur ⁊ i alia cõſummatur.ideo dicũt motum inchoandi in rõne. ſᷣ nõ mouet᷑ appetitus niſi p̃ambulo cogitatu.neq̃qᷓ; em̃ poſſumꝰ amare niſi cognoſcamus. ⁊ idco ad hoc ꝙ motus fiat pꝛeit cognitio diſponens.⁊ ſubſequit virtus perficiens.qᷓ;tũcunq; em̃ pꝛecedat cogitatus nũcqᷓ tñ motꝰ ſeqͥtur.niſi ixßm imperet volũtatis affe/ ctio.⁊ ſicut volũtas nõ habet moueri ad obicctuʒ ac/ ceptando vel refugiendo illud niſi p̃ambulo cogita/ tu. ſic ctiã nõ habet appꝛobare vłreſpuere.ſiue elige/ re ⁊ refrenare actum ꝗꝓpꝛiũ niſi rõnis actus pꝛecedat qui dictet ipᷣm eſſe bonũ vel malũ.pficiendum vel re frenandum.ex tali em̃ actu pꝛeambulo voluntas in actu ſuo incipit complacere vel diſplicere.⁊ ſic patet ꝙ libertas arbi.ſiue facultas que dicitur li.arbi.iĩ ra/ tione inchoatur.⁊ in voluntate cõſummatur.⁊ qñq; penes illud pᷣncipalit᷑ reſidet penes qd ↄſummat᷑.iõ pᷣncipaliter libertas ar.⁊ dominiũ in volũtate ↄſiſtit Et iteꝝ.qꝛ illud in quo res inchoatur ſe bʒ ꝑ moduʒ ʒ 1 materialis.illud in quo ↄſummat᷑ ſe hʒ ꝑ modũ foꝛ/ malis.⁊ adiectiuũ reſpectu ſubſtantiui ſe hʒ ꝑ modũ infoꝛmãtis.⁊ iõ in noiatione illius poteſtatis nomẽ rũdens rõni fignificat᷑ ſſtantiue.nomen vᷣo rũdens volũtati ſignificat᷑ adiectiue.⁊ ꝓpter hoc magis vo/ catur iſta facultas li. arbi.qᷓ; arbitraria libertas.⁊ per hoc patcet reſpõſio ad pmũ obiectũ in ↄriũ. Ad ꝛil/ lud vᷣo qð obꝛ ſcdo q rõ regit iraſcibileʒ ⁊ cõcupiſci bilem. dm ꝙ ⁊ ſi vis iraſcibilis ⁊ cõcupiſcibilis in/ telligat᷑ de appetitu bꝛutali.ſiue de potẽtia appetiti ua rõnali.vtrũq; tñ bʒ regere rõ ꝑ modũ diſponẽtis ⁊ conſulẽtis quãtum ẽ de fe. M ant regat ꝑ modum imꝑatis hoc non eſt niſi mediante volũtate que dat ei autoꝛitatẽ.volũtas aũt nõ dicit aliã potentiam ꝑ cſſentiaʒ a cõcupiſcibili ⁊ iraſcibili.ſed nominat ipᷣm appetitũ vt rõcinatũ ſiue rõni cõiũctum.⁊ ſic eius re gere eſt ⁊ imperare. Concupiſcibilis aũt ⁊ iraſcibilis eandem potentiã noiant afſectiuã.inq;ntũ tñũ habẽt regi.⁊ ita dicuntur inferioꝛes.non q;tum ad naturã Se⸗ 3 5 potentie s q;tum ad officiũ. ⁊ hinc eſt ꝙ liar. õm rem cõpꝛebendit iſtas tres potentias.videlicet.rõnalem. iraſcibilem. ⁊ ↄcupiſcibilẽ.ſicut dicit Aug. de q̃nq; re ſpõſionibus.Cũ & li.ar.loquimur.nõ ð parte anime loqͥmur ſᷣ de tota.hinc eſt etiam ꝙ cñ cetere virtutes nõ indocte ponãtur in li.ar.nõ huic obuiat illud qð conſueuit dici ꝙ tres virtutes tbcologice ſunt in rõ/ nali.ↄcupiſcibili.⁊ iraſcibili.volũtas em̃ vt iam dictũ eſt nõ nominat aliquã potentiã ſ eſſentiã ⁊ naturaʒ ab iraſcibili ⁊ cõcupiſcibili.licet alio mõ noiet.(Ad illud qd obẽ ꝙ rato iudicat ⁊ wlũtas ſequit᷑.ddin q; duplex ẽ iudiciũ rõis. Quoddã eſt in ſolo dictamie. ⁊ hoc eſt rõnis ᷣm ſe. Aliud ẽ ſᷣm iudiciũ diffinitiuũ vt fiat vel nõ fiat.⁊ illud nũqᷓ; eſt ſine volũtate.tũ cũq; em̃ ratio delibeꝛet.in eaʒ ꝑtẽ determinat diffini tiuũ iudiciũ quã pꝛeoptat volũtas.Et ideo cũ dicit᷑ ꝙ wlũtas ſequitur iudiciũ.ſi intelligat᷑ de iudicio qð — ſequatur volittas neceſfario. Si auts intelligatur de iudicio diffinitiuo. ex boc non ſequitur ꝙ voluntas ſequatur pꝛincipaliter f alienie immo potiꝰ actũ alienũ trabit ad ꝛiñ. refrenatio eſt mediante actu rõnis.d eſt refren atio. Oꝛtũcunq; em̃ ratio dictet actũ volũ⸗ tatis eẽ malũ.nũqᷓ; tñ volũtas ſe retrabit niſi velit.⁊ ideo ſicut poſſibilitas ſcribendi pꝛincipalius dẽ eſſe in manu q; in oculo.licet ad eum concurrat vis ocu li ⁊ vis manus.ſic intelligendũ ẽ in ꝓpoſito. Ex di ctis igitur patet q̃d ſit li.ar.pᷣm rẽ.⁊ qualiter ſe babe at ad rationem ⁊ ad volũtatem.Si em̃ om̃ia q̃ pᷣde/ terminata ſunt inſimul conferant᷑ in vnũ.puto ſatis noſſe i quetari intellectuz. ſi quis aũt in aliquo pꝛedi ctoꝝ quieſcere velit reliqua non pertractans.nõ ita euidẽter innoteſcet ei que ſit li.ar.q̃dditas ⁊ eẽntia. illud qd vltimo obꝛ actus rõnis requiritur.ſed nũqᷓ; ab illo pꝛincipaliter conſiſtit in ſolo dictamine.nõ eſt ſemꝑ veꝝ ꝙ ad illð e libero arbitrio ſᷣm differentes eius ſtatus in ſpeciali. ¶ Ex pꝛedictis perſpicuum ⁊c. Supꝛa egit magiſter de libero arbitrio.ſᷣm id quoꝗ eſt in generali.in hac par te agit de diuerſis ſtatibus eius in ſpeciali.oſtendens ꝙ ſᷣm diuerſos eius ſtatus diuerſi ſunt libertatis gra/ dus.pꝛo ceo ꝙ; libertas arbitrij.minui habet per peccatum.Et quoniam non omnis libertas babet diminui. ideo pars iſta continet es narticulas ſn pꝛima aſſignat magiſter gradum libertatis in bomine ̃m di⸗ uerſos ſtatus. In ſecũda vᷣo aſſignat diuerſas differentias libertatis.ibi.Eſt nãq; libertas ar.triplcx. In ter cia vo bꝛeuiter epilogat oſtendens quo genere libertatis li.ar.intelligi debeat minui per peccatum.ibi.Ex pᷣ/ dictis iam apparet in quo per peccatum ⁊c. Pꝛima pars habet tres ꝑticulas. In pꝛima determinat gradus litertatis. In ſecũda vᷣo aſſignat ſtatus diuerſos bomisi quibus libertas habet augeri ⁊ diminui.ibi.Et pñt notari in homine quatuoꝛ ſtatus ⁊c. In tercia vo determinat per quid minui habet ar.libertas.ibi. Vñ ma⸗ nifeſtũ eſt ꝙ pᷣter alias penalitates ⁊c̃. Similiter ſccũda ꝑs tres habet partes ſᷣm triplicem libertatis differẽ tiam. Pꝛimo em̃ agit de libertate a coactione. Secũdo de libertate a culpa ſeu peccato.ibi.Eſt ⁊ alia libertas 7 a peccato. Tercio de libertate a miſeria ibi. Eſt iteꝝ libertas a miſeria ⁊c. Aliaꝝ autem partiũ diuiſiones ma nifeſte ſunt in la. 1 DHeterminat gradus libertatis arbitrij in homine ſᷣm diuerſos ſtatus ſiue ¶ Ex pꝛedictis ꝑſpicuuʒ fit ꝙ maioꝛ fuit libertas arbitrij pꝛima q́ʒ ſecũda. ⁊ tercia multo maioꝛ qᷓ; ſecunda vel pꝛima. Pꝛima enim libertas arbitrij fuit in qua poterat peccare ⁊ non peccare. Vltima vero erit in qua poterit non peccare ⁊ non poterit peccare.media veꝛo in qua poteſt peccare.⁊ non poteſt non peccare.ante reꝑationẽ etiam moꝛtaliter.poſt reparationem vxᷣo ſaltem venialiter. M ””M Aſſignat quatuoꝛ ſtatus homis in quibus libertas arbitrij habet auge⸗ ri ⁊ minui Et poſſunt in homine notari quatuoꝛ ſtatus liberi arbitrij.ante peccatũ em̃ ad bonũ nil impediebat.nil ad malũ impellebat. Hon habuit infirmitateʒ qd malũ.⁊ habuit adiutoꝛiũ ad bonũ. Tũc ſine erroꝛe rõ iudicare.⁊ volun⸗ tas ſine difficultate bonũ appetere poterat. Poſt peccatũ vero añ reꝑatio/ nem gratie pꝛemit᷑ a cõcupiſcẽtia ⁊ vincit᷑.⁊ habet infirmitatẽ in malo.vſᷣ nõ habet grãm in bono.⁊ ideo põt peccare ⁊ nõ põt nõ peccare etiã damnabili ter Poſt reꝑationẽ vero añ ↄfirmatõem pᷣmit᷑ a ↄcupia ſed nõ vincit᷑.⁊ ha⸗ bet quidẽ infirmitatẽ in malo.ſed.grãm in bono. vt poſſit peccare ꝓpter li⸗ bertatẽ ⁊ infirmitatẽ.⁊ poſſit nõ pccare ad moꝛtẽ ꝓpter libertatẽ ⁊ gratiam adiuuantem.nondũ habet poſſe omnino non peccare vel non poſſe peccare ꝓpter infirmitatem nondum perfecte abſoꝛptam.⁊ ꝓpter gratiam nonduʒ plene cõſummatã. Poſt cõfirmatõem vero infirmitate penitus ↄſumpta.⁊ gratia ↄſummata.nec vinci poterit nec pᷣmi.⁊ tũc habebit nõ poſſe peccare. BDeterminatꝑ quid minui habet arbitrij libeꝛtas. g ¶ Unde manifeſtum eſt ꝙ pꝛeter alias penalitates ꝓ peccato illo iucurrit ho⸗ mo penam in coꝛruptione ⁊ depꝛeſſione liberi arbitrij. Per illud nanq; pec⸗ catum naturalia bona in ipo homine coꝛrupta ſunt. ⁊ gratuita detracta. 34 X I ute ewe amüfeſi⸗ tnielir ptlis ieſe. unnt con ſn En ulitp ſetin moffuq n putoſas Kalgoget kamns hoͤn müübunte wennsg Lwhadenn. ubonineind, 8 Nrminguis Nmimnh nas n nlibartsfi Eknuben⸗ Anüdinians d . N oninn Aug. XXV. — — — Hic eſt em̃ ille qͥ a latronibꝰ vulnerat eſt 2 ſpoliatus. Vlulneratus quidem in naturalibꝰbonis qbus nõ ẽ pꝛiuatus.alioqn nõ poſſet fieri repatio. Spo liatus vo gratuitis q̃ ꝑ gram naturalibꝰ addita fuerãt. Hec ſunt data opti- ma ⁊ dona perfecta.Quoꝝ alia ſunt coꝛrupta ꝑ pctm.i.naturalia.vt inge,/ nium.memoꝛia. itellectus. Alia ſubtracta.i.gratuita.quãq; ⁊ naturalia ex gratia ſint.Ad generalem dei qiuppe gratiam pertinent. Sepe tamẽ hmoi ſit diſtinctio cum gratie vocabulum ad ſpeciem non ad gen Coꝛrupta eſt ergo libertas arbitrij ꝑ pctm̃ ⁊ ex parte perdita. Vñ Aug.in enche.libero arbitrio male vtẽs homo ⁊ ſe perdit ⁊ ipſum. Cum enim libero arbitrio peccaretur. victoꝛe peccato amiſſum eſt ⁊ liberum ar⸗ bitriũ. A quo em̃ quis deuictus eſt.huic ſeruꝰ addict eſt. Ecce liberum arbitriũ dicit hominẽ amiſiſſe.nõ qꝛ poſt peccatum nõ habuerit libeꝝ arbitriũ. ſed qꝛ liber tatem arbitrij perdidit. non qdem omnẽ. ſed liberta/ tem a miſeria ⁊ a peccato. b Agit de libertate arbitrij a cogctione. h Yoho. yiij · Roma. vj. Johã. viij. aunabe⸗ hãc libertatẽ. ſ. peccato ⁊ ꝑ qᷣd k Gſtam libertatem que eſt a peccato illi ſoli nũc habẽt nanq; libertas arbitrij triplex. ſcʒ a neceſſitate.a peccato. a miſeria.A neceſſitate ⁊ ante pctm̃ ⁊ poſt eq̃ libeꝝ ẽ arbitriũ.Sicut em̃ tũc cogi nõ poterat.ita nec modo.Ideoq; volũtas merito apud deuʒ iudicatur. que ſemꝑ a neceſſitate libera eſt ⁊ nunq; cogi põt.vbi neceſſitas ibi non eſt libertas.vbi non eſt libertas.nec volũtas.⁊ ideo nec meritum.hec libertas in omnibus eſt tam in malis q;; in bonMis. ¶Egit de libertate a peccato ſeu culpa. i R tate ſed a peccato.Qui enim facit peccatum ſeruus ẽ peccati. ercattem Einne quos filios per gratiaʒ liberat ⁊ reparat.non ita ꝙ pe nitus ſint ſine peccato in hac moꝛtali carne. ſed vt in eis peccatum non dominetur neq; regnet.Et hec ẽ ve 1a ? bona libertas ꝗ bonam pantt ſ⸗ eruitutẽ. ſ. iuſticie. Vñ Auguſti. in encher᷑.ait.Ad iuſticiã faciendã non erit aliquis liber niſi a peccato liberatus.eẽ iuſticie ce⸗ tra hoc. quia pꝛocedunt de libertate intelligendo quantum ad eſte. . b ¶Eſt na ſcilicet. a neceſſitate.a peccato.a miſeria. Aidetur ꝙ iſta diuiſio ſit ſi uperſlua. perit ſeruus.⁊ ipſa eſt vera libertas ꝓpter recti facti le ticiam.ſimul ⁊ pia ſeruitus pꝛopter pꝛecepti obedien⸗ tiam.Eſt alia libertas nõ vera.male ſeruituti adiũcta que eſt ad malũ facienduʒ.vbi rõ diſſentit a volũtate r alia libertas a peccato.ſ.de qua dicit apłs. vbi ſpũs dñi ibi libertas. Et veritas in euangelio. Si fi/ liꝰvos liberauerit.vere liberi eritis.hec libertas a ſer uitute peccati liberat.⁊ ſeruos iuſticie facit.ſicut econ uerſo ſeruitus peccati liberos iuſticie facit.vnde apo⸗ ſtolus.liberati a peccato ſerui facti eſtis iuſticie.Et itẽ Cum ſerui eſſetis peccati.liberi fuiſtis iuſticie.hãc li⸗ bertatem peccando homo amiſit. IJdeoq; Auguſ.di⸗ cit ꝙ homo male vtẽs libero arbitrio.⁊ ſe ꝑdit ⁊ ißn. quia perdita eſt per peccatum libertas. non a neceſſi / us refertur. a Zoꝛrupta eſt er/ go libertas arbitrij ꝑ peccatum ⁊ ex partę perdita. Obijcitur. H eſt contra Berũ.qui dicit in libꝛo de li. ar. MHec miſeria amitti/ tur.nec culpa minui tur. Item in codẽ li. loquens de lib. arbi. ſui omnino diminu/ tionem vel defecctum non patitur.Et iterũ ipᷣe ibidem dicit. Li / bertas li.arbi. de ißfo quo cõdita eſt ſtatu aliquatenus nõ mu/ tatur.ſed cqualit᷑ qn/ tum in ſe eſt a celis.? terris.⁊ inferis.poſſi detur.ergo male aſſi gnat magiſter diuer- ſos gradus libertat/ arbitrij. Item ſi liber tas arbi.poteſt ꝑ pec catum diminui.cum non ſit infinita.aliqũ poterit amitti.ergo ſi impoſſibile ẽ ceatu ram rõnaleʒ abſq; li bertate arb.cẽ.ipoſſi bile ẽ ipᷣm per pecca tuz diminui.R.ad B dom ꝙ eſt loqui deli bertate arb. q;tuz acd eſſe ⁊ q;tum ad ben eſſc. Si loquamur tum ad eſſc.ſic libeꝝn· arbi. nõ poteſt vimi⸗ nui per pctm̃. Si lo qmur q;tum ad bene eæẽ.ſic excludit malu—, dupplex. videlicet cut pe ⁊ pene.Et qᷓ;tũ ad hoc liber.qrbi.poteſt diminui. ⁊ hec liber tas per ꝑccatum tol li poteſt ſicut in dam natis qui neceſſario ſunt ſbiecti malo cul pe ⁊ pene. ⁊ per boc preatent obiecta con/ nq; liberũ arbitriũ triplex. Cum enim non ſit niſi du⸗ uiſionum mẽbꝛa. R. e 2— GV 2 ndn. d Bimiliter etiã queri ſolet vtrũ illa libertas vera queẽ 56 57 . plex maluz. ſ. culpe ? pene. vꝛ ꝙ nõ ſit niſi duplex libertas.cum & libertas dicat ere/ ionẽ ab aliquo ma o. vꝛ ꝙ nõ debeat ee niſi duplex libertatis dria. Itẽ cũ ñ ſit t̃ malũ culpe ⁊ pene. etiã tentatõnis.vide tur pᷣdicta diuiſio eẽ diminuta qᷓ omittit vnã differẽtiaʒ que ẽ libertas arbi.a malo tentatõnis. Si tu di cas eam cõtineri ſub libertate ar.a miſeria Cõtra. cũ Ber. in li. de li. ar. diuidit liber tatẽ ar.in li.arbi.⁊ cõ ſilij ⁊ cõplaciti.queri tur ꝗᷓ ſit inter has di uiſiões dꝛia. et penes q̃d ſumãtur harũ di/ dom ꝙ ſicut ex pᷣce/ dentibus colligi põt arbi. libertas.⁊ pua/ tiue dꝛ ⁊ poſitie. Pꝛi uatiue dꝛ ꝑ opatonẽ ad illud reſpectu cu-/ ius dẽ libeꝛtas vt a q̊ Poſitiue ꝑ ↄpatone ad illud reſpectu cu/ ius dẽ libertas vt ad qð.LZibtas ãt oppo- nitur ſeruituti.ſerui/ tus aũt duplex ẽ. vi/ delicet ſeruitus coa/ ctionis.⁊ ſeruitꝰ ſbie ctionis. Seruitꝰ aũt ſubiectõnis poteſt eẽ ſ duplici differẽtia. Sm e duplex eſt ma⸗ lum.ſ.malũ qð pati/ mur.⁊ hoc eſt maluʒ miſerie. ⁊ in boc attẽ ditur libertas a miſe ria.Et malum quod facim iudicãs nõ eſſe faciendũ qð voluntas appetit. Ad bo nũ v⁊o faciẽdũ ↄcoꝛdat rõ volũtati.⁊ iõ ibi vera liber tas ẽ ⁊ pia.De libertate aũt ad malũ ⁊ ſeruitute mala ait Aug.in Enchef. Seruo addicto peccato q̃ poteſt eſſe libertas niſi qñ eũ peccare delectat? Liberalit᷑ em̃ ſeruit qui ſui domini volũtatẽ libenter facit.ac ꝑ hoc ad peccandũ ltber eſt qui peccati ſeruus ef. ueſtio de libertate ad malũ an ſit ipſa libertas li beri arbitrij. l ¶ Hic queri põtvtruʒ hec libertas qua quis liber eſt ad malũ ſit libertas arbitrij. Si em̃ libertas arbitrij ẽ.bo num quidem eſt.quia libertas arbitrij bonum natura le eſt. Quibuſdã videt᷑ ꝙ ſit ipᷣa libertas arbitrij.que ſemꝑ bona ẽ.ſed ꝓpt᷑ peccati ſeruitutẽ ad malũ fit libe rioꝛ ⁊ pꝛonioꝛ.⁊ ideo dicit᷑ nõ eſſe vera libertas.qꝛ ad malum eſt. Alijs aũt videt᷑ ꝙ hec libertas ad malum quã ſupꝛa ↄmemoꝛauit Aug.non ſit ipᷣa libertas arbi trij.ſed ſit quedam pꝛonitas peccandi ⁊ curuitas q̊ ex peccato ẽ.⁊ mala eſt. AQueſtio alia de libertate ad bonũ.an ipſa ſit liber⸗ tas arbitrij an non. m ad iuſticiam faciendam ſit ipᷣa libertas arbitrij? Qui⸗ dam dicũt illam eandem eſſe.ſed repatam ꝑ gratiam. qua iuuãte libera eſt ad bonuʒ. ſine gratia vo non eſt libera ad bonũ. Vñ Aug.in Enche. Iſta libertas ad bene faciẽdũ vnde erit homini addicto ⁊ vendito ſub peccato niſi eum redimat qui dicit. Si filius vos libe rauerit.vere liberi eritis.Quod anteq; fieri in homie incipiat.quomõ quiſq; de libero arbitrio gloꝛiatur.qͥ nondum eſt liber ad operãduʒ bene:? Ecce aperte oſtẽ dit liberũ arbitriuʒ per gratiã adiuuari.vt ꝑ illud be⸗ ne operetur quis.Ideoq; dicunt illam libertatem ve⸗ ram q̃ eſt ad bñ faciendum.cuius ſupꝛa meminit Au/ guſtinus eſſe libertatem ipſam arbitrij gratia dei ad⸗ iutam.Alij vo putant non eſſe ipᷣam arbitrij libertatẽ ſed aliã quãdam q̃ ex gratia ⁊ libero arbitrio in mẽte hominis deo oꝑante incipit eſſe cũ repatus eſt. 4Vo⸗ determinatio vtriuſq; qõnis qua ðꝛ libertas ad bonñ ⁊ ad malũ eſſe libertas arbitrii. n . fe m quolda. Pe. m quoſdã. Joh. viij. B acimus. boc ẽ malum culpe. ⁊ in hoc attenditur tercia libertatis differentia. Et ſic pz ꝙ libertas ſᷣm ꝙ conſideratur per comꝑationem ad illud a quo.libertas vabet diuidi in tres differentias.qᷓ ſunt libertas a neceſſitate.a culpa.⁊ a miſeria. Si aũt cõſideretur libertas per ↄpationem ad illud ad quod ſcʒ ad actum in quem exit.hoc poteſt eſſe aut pꝛout ſimpliciter cõſiderat᷑ reſpectu actꝰ volendi.⁊ ſic dẽ liber- tas ar. Aut pꝛout cõſiderat᷑ reſpectu actꝰ volẽdi ad finẽ relati q d vſus vel vti.⁊ ſic attẽdit᷑ libertas conſilij. Aut reſpectu actus volendi quietati.qͥ qͥdem dr̃ actus fruitõnis.⁊ penes hũc attendit᷑ libeꝛtas cõplaciti.Et ſic pʒ ſufficiẽtia vtriuſq; diuiſiõis.⁊ diuerſi modi ſm qͥ̊s pᷣdicte diuiſiões bñt aſſignari. Poſſẽt tñ ad vnã cõ munẽ rõem oiuidẽdi reduci ſic. Eſt em̃ ↄſiderare libertatẽ ar.ꝙᷓtũ ad eẽ.⁊ qᷓtũ ad bñ eẽ.Si qᷓtũ ad eẽ.ſic vo catur a magiſtro libertas a coactione.⁊ a Berñ.libertas ar.ab vno poſitiue ab altero pꝛiuatiue.Si qtuʒ ad bene eſſe.cũ ad bñ eſſe concurrat duplex bonum.videlicet bonũ rectificans ⁊ bvnñ delectans.ſiue bonũ oꝛdi nans ⁊ bonũ quietans.⁊ per oppoſitũ excludat᷑ duplex malũ.videlicet malũ defoꝛmans ⁊ malum affligens ſic eſt duꝑlex differentia.quarum vna ſumitur reſpcctu boni dirigẽtis.⁊ hec dicitur libertas conſilij a Berũ. ⁊a magiſtro libertas a culpa. Alia vo ſumitur reſpectu boni quietantis.⁊ hec a Berñ.vocatur libertas com placiti. ⁊ a magiſtro libertas a miſeria. Idem enim ipſum quod Berñ.nominat poſitiue ſiue per compara⸗ tionem ad terminũ ad quem.magiſter nominat pꝛiuatiue ſiue per comparationem ad terminum a quo.Et ſic patet diuiſionum ſufficientia.patet etiam rñſio ad obiecta. Pꝛeter em̃ malum culpe 7 pene eſt aſſignaꝛe gtnt atve ingo, Kfnah ieruſes mafmmnk gudludns di:ſciſbe/ Uhmemi Netschertb alti ib fünel negiin sſfunin lnalmn n, ganifi . minbon ſer nnpic unzco⸗ . mutſih Ro. viij. NRo. vij. Ro. ix. libertas a culpa vel a miſeria. ſed libertas a coactione ab illa li. arbi. bz denoĩari. Et qu WVerum nobis magis placet vt ipſa libertas arbitrij ẽB — ſit ⁊ illa qua quis liber eſt ad malũ.et illa qua qͥs liber eſt ad bonũ faciendum. Ex cauſis em̃ varijs ſoꝛtit᷑ di⸗ uerſa vocabula. Dicit᷑ em̃ libertas ad malũ faciendũ afiq; ꝑ gram ſit reꝑata.ſᷣ cũ ꝑ grãm fuerit repata.dr li bertas ad bonũ faciendũ.qꝛ añ grãm libera eſt volun tas ad malũ.pꝑ grãm vo libera fit ad bonũ. Semꝑ er⸗ go voluntas hois aliqͥ mõ libera eſt.ſᷣ nõ ſꝑ bona eſt. NMõ em̃ eſt bona niſi a pctõ liberata. eſt tñ a necitate li bera. Vñ aug.in li.de gra ⁊ li.ar. Sempꝑ in nobis vo/ luntas libera eſt.ſᷣ nõ ſemꝑ bona eſt. Aut em̃ libera ẽ iuſticie qñ ſeruit pctõ.⁊ tũc eſt mala.Aut a peccato li⸗ bera eſt quando ſeruit iuſticie.⁊ tũc eſt bona. ¶Agit de libertate a miſerii. U 0 ¶ Eſt iterum libertas a miſeria. de qua apłs ait.Et ipſa creatura liberabit᷑ a ſeruitute coꝛruptionis in liberta⸗ tem gloꝛie filioꝛum dei.Hanc libertateʒ habuit homo ante peccatum.qꝛ omni carebat miſeria.⁊ nulla tange bat᷑ moleſtia.⁊ plenius habebit in futura beatitudine vbi miſer eſſe nõ poterit.Sed in hac vita que eſt inter pꝛimũ peccatum ⁊ vltimam confirmationem. nemo a miſeria liber eſt.qꝛ pena peccati non caret. Bꝛeuiter epilogat oſtendens quo genere liberta tis li.ar.intelligi debeat minui ꝑ peccatũ. ¶ Erx pꝛedictis iam apꝑet in qͥ ꝑ pctm̃ ſit imminutũ vel coꝛruptũ liberũ arbitriũ.qꝛ ante peccatũ niła erat hoĩ difficultas.nullũq; impedimentũ de lege mẽbꝛoꝝ ad bonũ.nulla impulſio vel inſtigatio ad malũ. Nũc aũt ꝑ legẽ carnis ad bonũ impedit᷑.⁊ ad malũ inſtigat᷑.vt nõ poſſit velle ⁊ ꝑficere bonũ niſi ꝑ grãʒ liberet᷑ ⁊ ad⸗ iuuet᷑.qꝛ ait apłs. Pctm̃ habitat in carne.libeꝝ ̊ arbi trium cũ ſemꝑ in ſingulis ſit liberũ.nõ eſt tamẽ ꝑit᷑ li⸗ berũ in bonis ⁊ in malis.⁊ ad bona ⁊ ad mala.liberiꝰ em̃ eſt in bonis vbi liberatũ eſt.qᷓ; in malis vbi libera/ tũ nõ eſt.Et liberiꝰẽ ad malũ qð ꝑ ſe põt.qᷓ; ad bonuʒ quod niſi gratia liberet᷑ ⁊ adiuuet᷑.nõ poteſt. ¶ NDe libertate q̃ ſit ex gratia ⁊ q̃ ex natura. q ¶ Mibertas g a peccato ⁊ a miſeria ꝑ gratiã eſt. libertas vo a necitate ꝑ naturã.vtranq; libertateʒ nature.ſ.et gre notat apls.cũ ex ꝑſona hoĩs nõ redẽpti ait. Vel/⸗ le adiacet mihi.pꝑſicere aũt bonũ nõ inuenio.ac ſi dice ret.habeo libertatẽ gratie.iõ nõ ẽ apud me ꝑfectõ bo⸗ ni.Nam voluntas hoĩs quã naturalit᷑ hʒ nõ valet eri lum. niſi ꝑ gratiã liberet᷑ ⁊ adiuuet᷑. Liberet᷑ quidem vt velit.⁊ adiuuct᷑ vt perficiat.AQuia vt ait apoſtolꝰ. MNon eſt volentis velle.neq; curꝛẽtis currere.id ẽ ope rari.ſed miſerentis dei.qͥ operat᷑ in nobis velle et ope rari bona.cuius gratiam nõ aduocat hominis volun tas vel operatio.ſed ipſa gratia voluntatem pꝛeuenit pꝛeparando vt velit bonum.et pꝛeparatã adiuuat vt ꝑficiat. gi ad bonum efficaciter volendum.vel opere implen- differentiain terciaz li bertatis arbi.que nõ ſumit᷑ reſpectu mali. vtpote illa que atten- ditur q;tũ ad eẽ.⁊ ma lũ tẽptatõis quodam mõ habet reduci ad malum culꝑe.q̃damo do ad malũ pene.d malũ culpe inqᷓ;tũ ſb/ intrat interiꝰ.ad ma/ lũ vᷣo penc inqᷓtũ affli git exterius.⁊ ſic facit quartum membꝛũ ab illis tribus diuerſum C Aeruʒz nobis ma gis placet vt ipᷣa li.ar bi. ſit ⁊ illa. q quis li/ ber eſt ad malũ.⁊ illa qua qͥs liber eſt ad bo nũ: Hoc vr eẽ ð anſ. q dicit ꝙ ptãs peccã/ di nõ eſt libertas nec gs libertatis. Itez vi etur etiaʒ eẽ ↄtra ra tioncʒ.qꝛ vnumqdq; debet denomiari a ſuo optimo.⁊ libertas q̃ ẽ ab oĩ miſcria ⁊ culpa. hec eſt ab oĩ miſeria. li.ar.debet denomiari ab illa. Item ſi liber/ tas arbi.dẽ nõ ſolũ qꝛ eſt in bonũ ſᷣ ctiaʒ qͥa poteſt in malum.cum in beatis nõ poſſit in malum.videt᷑ ꝙ equi uoce dicat᷑ libertas ar bi. in viatoꝛibꝰ ⁊ in be atis. Sʒ contra h̊ eſt. qꝛ comꝑatio ᷣm ma/ ius ⁊ minus eſt reſpe ctu ſolius vniuoci.ſi equiuoce diceretur li.arb. in beatis ⁊ i no bis.nõ eẽt maioꝛ liber tas in btis qᷓ; i nobis. qð eſt ð ingrm lin l̃a. q different gradus li bertat aſſignat. Pro eer por eſt qõ vtruz ilertas a coactõne.⁊ culpa.⁊ a miſeria di/ cant᷑ equiuoce vlł vni uoce. ⁊ cui pꝛimo no/ men libertatis impo/ nat᷑: R.dðm ꝙ cum nomen imponatrei a Apꝛietate que ẽ ſibi in herẽs inſeparabilit᷑ et cẽntialiter.⁊ libertas eẽntialis li.ar. non ſit oniam bhec in creatur quantũ eſt de ſe indifferens eſt ad bonũ ⁊ malũ/ideo magiſter de hac intclligens.dicit in ir̃a Sibcre quaæ 4⁰ —— 4 . „* * . N 2 Poe — li ap wenominat liberui. n eſt libertas ad bohũ tm̃ etis ad malũ nõ ꝙ ncipaliter reſpiciat malũ. qꝛ de ge — 7 nerali nois ſignificatione nõ determinat᷑ ad bonũ.licet pᷣncipaliꝰreſpiciat bonũ 4 malũ.Et ꝑ hoc pʒ rñſio ad ꝛimũ obiectũ.Ad illud vo qd ob: ꝙ denomiatio dʒ fieri ab optimo.ddm ꝙ illu verũ eſt de optimo nõ q̃cũ⸗ q; ſed eẽntiali ⁊ inſepabili.Ad illud qð querit᷑ vtrũ dicat᷑ libertas equiuoce vel vniuoce.dðm ꝙ nec ſic.nec ſic. ̊ ᷣm quandam analogiam.que ꝓpter ↄuenientiã cũ vniuoco recipit compationẽ ſm magis ⁊ minus.p/ 7 2 pter conuenientiam cum equiuoco recipit quandas diſtinctionẽ multiplicitatis.analogũ enim mediũ tenet atione.et circa hoc querunt᷑ ſex. Pꝛimo 7 querit᷑ de li.ar.in comꝑationc ad ſubiectum. Secun/ dao querit᷑ de ipᷣo in comꝑatione ad actuʒ. Lercioꝰo querit᷑ in cõꝑationc ad obiectum. Quarto in cõpati one ad aliquod agens creatũ.Quinto in comꝑatiõe ad mouens.Sexto ⁊ vltimo in cõꝑatione ad coꝛpꝰ coniunctum. ¶ Queſtio. j. Deli.ar.in compꝑatione ad ſubiectum vtrũ in oibus 2 7 in quibus eſt ſit equaliter. aut m magis ⁊ minꝰ: Et ꝓp ſit in omnibus equaliter videt᷑ pᷣmo ꝑ Bcrñ.in li. e li.ar. Manet libertas voluntatis taʒ plena in bo/ nis qᷓ; in malis. in bonis oꝛdinatioꝛ.tam integra q̊ʒ ſuo modo in creatoꝛe qᷓ; in creatura. Zibe.arbi.cunctis ꝑiter ratione vtentibꝰ competit. nec magis eſt in lonis qᷓ; in malis.Et ratione ſubiũ git. ꝙ nec auget᷑ gratia.nec minuit᷑ culpa. ¶ Itẽ lib. ar coipſo dicit᷑ liberũ quo eſt a coactione immune.S ſi libertas arbi.in quolibet vniuerſaliter pꝛiuat coa/ ctionem. ⁊ omnimoda pꝛiuatione nõ eſt magis ⁊ mi nus repꝑire.arbi.libertas in omnibus in quibus eſt. equaliter eſt. tem magis et minus eſt ꝑ ꝑmixtio nem vnius ad alterum.ſed li. ar.nullo modo poteſt ꝑmiſceri in aliquo ſeruituti ſibi contrarie.que quidẽ cſt ſeruitus coactionis. nõ videt᷑ ꝙ poſſit ſᷣin mag⸗ quibus inuenit᷑. ſeruandi recti ptãs ſeruandi rectitudinem in bonis qᷓ;ᷓ in malis.in confirmatis qᷓ́; in non cõfirmatis. liberũ ar.contin git 'm magis ⁊ minus participari. ¶ Item libertas Sed contra. Libe. ar. eſt poteſtaſ vel minus e⸗K .S equaliter eſt in omnibus in arbi. cſt quedam nobilis dignitas in anima rationa/ li.ſed in nulla ꝓpꝛietate dignitatis crcatura põt equa ri creatoꝛi.ergo impoſſibile eſt libertatẽ arb.int᷑ crea turam ⁊ creatoꝛem equaliter repiri.¶ N. tatem.ſed vis cognitiua multo ꝑfectius reꝑit᷑ in deo qꝙᷓ; in creatura.⁊ in vna creatura plus qᷓᷓ in alia.ſimi/ liter ⁊ vis appetitiua.̊ pari ratione ⁊ illa facultas ex qua potentia rationalis ⁊ potentia voluntatis li/ bere eſſe dicunt᷑. ¶ Item liberius eſt illud in quo ca dit nullum genus ſeruitutis.qᷓ; in quo poteſt aliq genus ſeruitutis cadere.cuzʒ igit᷑ aliqua ſint que nul/ lo modo poſſunt ſubijci.nec peccato nec miſerie. que dam vo que eis ſubiecta ſunt ⁊ ſeruiunt.videt᷑ ꝙ ab his ⁊ illis liberũ ar.non participet᷑ equaliter ¶RB. ad pꝛedictoꝝ intelligentiam eſt notandũ.ꝙ cum qr vtrum libenꝝ ar.ſit equaliter in omnibus.nõ eſt que/ ſtio de ipſo 'm ꝙ dicit᷑ liberum ea libertate que eſt a miſeria vel a culpa.hoc em̃̊ modo planume rus eſt in vno qᷓ; in alio.ſed eſt queſtio de li.ar.ſᷣm.q; dicitur libertas a coactione.ſic em̃ videntur autoꝛi/ tates ſanctoꝝ ſibijnuicem repugnare.Et ꝗpterea ad contrarietatem que videt᷑ de meqio diminuenda in/ inter vniuocũ ⁊ equocũ.⁊ ſic patent ea que queſita ſi unt. Bintelligentiã buius partis. cũ ſupꝛa babi - tum ſit de libe. ar. in ſe. querit᷑ hic de ipſa cöo⸗/ Itẽ in eodẽ. tudinem.ſicut dicit anſel.ſed maioꝛ eſt Itez libertas ãrbi.eſt facultas que fundat᷑ ſupꝛa rationem ⁊ volũ ̈ libe deli. ar. penes id oppoſitũ penes i telligendũ eſt ꝙ li.ar.ſiue libertas arbi.⁊ dicit cõꝑa/ tionem ad illud a quo.⁊ ad illud ad quod. Per com ꝑationem ad illud a quo dicit᷑ pꝛiuatiue ſiue negati⸗ ue.dicit᷑ em̃ liberũ a coactione.ꝓ eo ꝙ eſt ab om̃i co/ actione immune. Per comꝑationem ad illud ad qð dicit᷑ poſitiue.ꝓ eo ꝙ libertas ar.eſt quedam facul/ tas ſiue poteſtas ſeruandi rectitudinẽ. hec autem fa cultas ꝓut pꝛiuationi coactionis ↄiuncta eſt. habet quandam dignitatem.dignitatis em̃ eſt ⁊ poteſtatis non poſſe cogi. Et ſic in li.ar.intellectu tria claudũt᷑. 4² vicz.a coactione immunitas.excellentie dignitas.et poteſtas ſiue facultas. Mtum ad pꝛimũ li. ar. in om- nibus in quibus eſt equaliter ſe babet ſicut dicũt au toꝛitates Berñ.et oſtendunt rationes ad hoc indu/ cte.pꝛo eo ꝙ in omni in quo ponit᷑.ſimpliciter ⁊ vni uerialiter omnem excludit coactionem. ꝓptera dicit Berũ.ꝙ ita plene eſt arbi.liber.in creatura ſuo mo/ do ſicut in creatoꝛe.quod et ſi non poſſit intelligi ve/ raciter eſſe dictum de aliquo quod dicit᷑ per poſitio/ nem. poteſt tamen intelligi de eo quod dicit᷑ ꝑ omni modam pꝛiuationem. Mtum ad ſccudũ vieʒ q;tum ad excellentie dignitatẽ eſt equaliter in comꝑatione crcaturarum adinuicem.ect inequaliter in compatio ne cresturaꝝ ad creatoꝛcm. Dignitas em̃ li.ar.incre ati ſuꝑexcellit omnẽ dignitatem li.ar.creati.qꝛ illa ẽ dignitas ſumma.⁊ omnis dignitas creata eſt digni/ tas infra illam. ⁊ ꝓpter illam. et ſic inequalitas ineſt libertati ar.q;'tum ad dignitatem ꝓut conſiderat᷑ in creaturis ⁊ creatoꝛe. Prout aũt conſiderat᷑ in crca/ turis relatis adinuicem.ſic habet in eis repiri equa/ liter. ꝓ co ꝙ; omne li.ar.immediate eſt ſub deo cõſti/ tutum.⁊ qdᷣlibet eſt ſuarũ oꝑationũ poſt deũ pꝛimuʒ pꝛincipiũ.Attendit᷑ em̃ m rationalis creature ſupᷣ/ mũ quo ſolus deus ſuꝑioꝛ eſt. ſicut vult aug. Otum aũt ad tercium vicʒ q;tũ ad facultatez.aut ad ſeruã/ de iuſticie poteſtatem.ſic inequalitas reꝑit᷑ nõ ſoluzʒ in creaturis ⁊ creatoꝛc.ᷣ etiã in creaturis cõpatis ad inuicem. Vna enim creatura multo potentioꝛẽ altę ra in rectitudine ſeruanda. ſicut beata qᷓ; miſera.⁊ B eſt q dicit anſel.in li.de li.ar. Libertas arbi.alia eſt a ſe.que nec eſt accepta ab alia.nec facta eſt.que eſt ſo/ lius dei. Alia eſt a deo facta et accepta que eſt angelo rum ⁊ hominũ.Facta aũt ſiue accepta.alia eſt habẽſ rectitudinem quã ſeruat.alia carens.Habẽs.alia te/ net ſeꝑpabiliter. alia inſeꝑabiliter. Carens aũt. alia ca ret recuꝑabiliter.alia irrecuꝑabiliter. Ex hac diuiſio ne anſel. apparet gradus libertat non ſolum in cre- turis reſpectu creatoꝛis.ſᷣ etiam in creatun adinuicẽ relatis. Sumitw᷑ em̃ hͥ diuiſio libertatis ſᷣm id qð ẽ in ea poſitõis.⁊ hoc mõ ↄtingit eã ſᷣm plus ⁊ minꝰ ĩ ba bẽtibꝰli. ar.repiri.⁊ ſic ꝓcedũt rõnes pᷣus adducte. Ptzʒ igit᷑ ex pᷣdici rñ ad qõnẽ ꝓpoſita.ptʒ nihilomi/ nꝰ rñꝰ ad obiecta.qꝛ rõnes qᷓ ꝓbant eq̃litate arguũt 8 dicit pꝛiuationẽ.Renſiões vᷣo ad itũ penes id qð dicit poſitionẽ. ⁊ iõ vtreq; oce dende ſunt.qꝛ diuerſis vijs ↄcludunt. ict auabentiſce imnus ſcd nen ltweprſecolie itimmurlis Eitwbuobens lboberns⸗ ſi tentsblirrin i ensconnnganes imncknenuüſne Sualtſoſeboa ſnidenortrarodloge tgenan enieta lrcpecksrörlig nincleinetio ſcnnackrunznget Uenguötbitrngt nucſnor umi Dgatrſütanie PAbtonglann Gabgtitcheͤi dmntutenliĩ CCggonstinmue uſclanlimnn lrzti poer⸗ nſerletnscppe nigtiinimun W totuntod, wagnnide Aigefiatpen hlkthingens ien Nepzifſn eimonöz kecſc e Simins negätene 2y 6hr⸗ bchein ſeſtenegn⸗ lududs elunhal, er uent ck abe atrhue umncnchi, 4 ne diits unülgion⸗ aſian drn Naubweindr ſngletge nen. pandct earun hon voſitinclgt at per gien in condue⸗ tterin conpe r genighi enrickeg inenbalisit nt anſcnin Nnidart nan ncsnne tckib aociß lsgvun ii lrug N zuN. tht ͤbl Nvchhtonl Nonaii zömien Prialnce nckauck⸗ luckti stit 1 ,Ginu Grcunhr, nranid fniihii ſotnici uniine enhlon lanmhnit höcs o ge etaßN Meli. ar. in compꝑatione ad actũ.Et querit᷑ vtruʒ ſit actuũ ↄtingentiu ⁊ neceſſarioꝝ.an ↄtingẽtiũ tm̃: Et ꝙ ſit ↄtingentiũ tm̃ videt᷑ ꝑ magiſtꝝ in.ij.ca.buiꝰ di. vbi ait ſic. Hoc aũt ſciendũ ꝙ li.ar.nõ refert᷑ ad pꝛe- 45 44 Di. Queſtio.ij. ſens.vel ad pᷣceritũ.ſᷣ ad futura ↄtingentia. Item li. ar.eſt reſpectu eoꝝ actuũ q̃ ſunt a nobis.⁊ eoꝝ de quibus ↄſiliamur.Si igit᷑ nõ cõſiliamur de neceſſa/ rijs ⁊ impoſfibilibus.ſed de cõtingentibus.⁊ ea q̃ ſũt in nobis poſſumus facere ⁊ nõ facere.vr̃ ꝙ ſoli actꝰ contingentes ad li.ar.habeant ptinere. ¶ Ntẽ li. ar. eſt ptãs rõnalis.ſᷣ ptãs ratiõalis eſt indifferẽs ad fa ciendũ ⁊ nõ faciendũ.⁊ nibil quod exit a potẽtia ditf/ ferenter ſe habente ad G̊ ⁊ ad eiꝰoppoſitũ ẽ necrium ſß ↄtingens.g ⁊c. ¶ Itẽ necriũ ⁊ volũtariũ ex oppo/ ſito diuidũt᷑.ꝗ ſi actus li.ar.eẽt necrius.nõ eſſet volũ tarius.ſi ergo oĩs actus li.ar.eſt voluntariꝰ.videt᷑ ꝙ nullus ſit necriꝰ. ¶ Sed ↄtra.Aug.in ench̊. Erit bõ ſic vt velle male nõ poſſit.nec tñ iõ carebit lib.ar.Et pauilo poſt.neq; aũt voluntas nõ eſt. aut libera dicẽ/ da nõ eſt.qua beati ſic eſſe wlumus.vt eſſe miſeri nõ ſolũ nolumus.ſed nequaqᷓ; pꝛoꝛſus velle poſſumus. ⁊ ex hoc expꝛeſſe colligit kareſtres pectu actꝰ ne/ ceſſarij ⁊ immutabilis. ¶ Itẽ li.ar.eſt in deo.⁊ ange/⸗ lis.⁊ in hoibus beatis.ſᷣ deꝰ eſt imutabilis ꝑ naturã. angelꝰvo ⁊ hõ beatus ꝑ gloꝛiã.& in ipſis li.ar.neccſ/ rio ⁊ immutabiliter in ſuũ actũ exit.igit᷑ nõ ſolũ ẽ re ſpectu actus contingentis verum etiam neceſſarij. n tẽ non eſt meritũ ſine actu li.ar.ſed iſte q fecit bo m vult ſe feciſſe.⁊ hocipſo meret᷑.ſi igi᷑ bunc fecii/ ſe bonũ demonſtrato illo qui fecit eſt necrium.li.axb. eſt reſpectu actꝰnecrij etiam ſᷣm ſtatũ meriti. Itẽ li. ar. eſt poteſtas nõ alligata eoipᷣo ꝙ li.eſt.ſi igit᷑ po/ tentia intellectiua eoipᷣo ꝙ; noek alligata põt cogno ſcere neceſſaria ⁊ ↄtingentia. cũ volũtas.vel arbi.li bertas ad nihil aſtringat᷑.vr erit reſpectu actuum neceſſarioꝝ ⁊ ↄtingentiũ ſimul. ¶ . dom ꝙ li. ar. dupliciter põt conſiderari.Aut ſᷣm ꝙ liberũ.aut ſᷣm ꝙ deliberans. Si loquamur de ipſo ᷣm ꝙ liberuz. ſic cõcedo ꝙ põt eſſe nõ ſolũ reſpectu cõtingentis.ſᷣ eti · am necrij.ſicut patet in deo ⁊ in xpᷣo.⁊ in angelis eti bomibus beatis.Cũ em̃ duplex ſit neceſſitas.videli/ cet coactionis ⁊ immutabilitatis. Meceſſitas coacti onis repugnat libertati arbitrij. Meceſſitas vo imu⸗ tabilitatis nõ. ꝓ eo ꝙ ar. dicit᷑ liberũ.nõ qꝛ ſic velit h vt poſſit velle eius oppoſitũ.ſᷣ qꝛ om̃e quod vult ap petit ad ſuiipius impium. qꝛ ſic vult aliq̃d vt velit ſe velle illud.⁊ iõ in actu volendi ſeipᷣm mouet ⁊ ſibi do minatr᷑.⁊ ꝓ tanto dẽ liberũ quis imutabiliter oꝛdine tur ad illud.Si aũt loquamur de li.arb. ᷣm ꝙ delibe⸗ rans vtrũ hoc fiat vel nõ fiat.ſic act? eius de quo deli berat eſt ↄtingens. Nullus em̃ deliberat de neceſſa/ rio ⁊ impoſſibili.actꝰtñ ille poteſt eẽ circa necriũ.xel circa ↄtingens. In li.em̃ arbi.eſt ↄſiderare actũ vo⸗/ lendi ⁊ ipſum volitũ.Et inqtũ li.ar.eſt deliberãs ne/ ceſſe eſt ꝙ ↄtingentia ſit circa vtrunq; iſtoꝝ vel circa alterũ. Circa vtrũq;ʒ.vt cum qͥs deliberat vtrum ve- lit intrare religionẽ.vel diligere inimicũ. Circa alte-/ rum.vt cum quis deliberat vtꝝ debeat conſentire v diſſentire aꝑpetitui naturaliter inſerto. vtpote appe titui beatitudinis.Sic igit᷑ actus li.ar. deliberantis. uis pofſit eſſe circa neceſſarium.ſemꝑ eſt ↄtingẽs.,. Actus vo li. ar.vt liberũ eſt.nõ ſolũ põt eẽ circa necei ſarium.ſed etiã neceſſariꝰin ſe.⁊ ꝑ hoc pʒ reſpõſio ad verũ eſt Be li. ar. in cõpati nũ ⁊ malũ.g malũ eſt obᷣm li.ar.ſᷣm ꝙ liberũ. SSõG * ꝓpoſitam queſtionem. atet etiam reſponſio ad ob/ iecta. Mam rõnes q̃ oſtendunt ꝙ li. ar. poteſt eſſe re . ſpean actus neceſſarij.cõcludũt de li.ar. ſᷣm ꝙ libeꝝ cut manifeſte apparet pꝑtractanti. Autoꝛitates vo ⁊ rationes ad oppoſitum intelligunt᷑ de li.ar.ᷣm q; deliberans ⁊ cõſilians.alit᷑ nõ cogũt.¶Mã qð pᷣmo ꝗS ßm ſtatum viatoꝛis.ſic mßgr in lr̃a ſeiᷣm exponit. imiliter quod ſecundo obijcit᷑ ꝙ libe.ar. eſt eo- 46 rum de quibus cõſiliamur.hoc em̃ verũ eſt de lib.ar. ſm ꝙ tenet rationẽ deliberantis.Et ad illud qð obij 47 cit᷑ ꝙ rõnalis poteſtas eſt ad oppoſita.d. ꝙ illð nõ eſt verũ de oĩ ptãte rõnali.ſicut iã in ſequenti ꝓble/ mate melius patebit.ſed hoc eſt verũ de rationali po teſtate ᷣm ſtatum mutabilitatis ⁊ vertibilitatis.ᷣm quẽ ſtatũ intelligit᷑ verbũ phᷣi. Ad illud qð obijci/S tur ꝙ necriũ ⁊ volũtariũ ex oppoſito diuidũt᷑.dð. ſm aũt ꝙ necariũ dictũ eſt a necitate mutabilitatis. nõ diuidit᷑ ð voluntariũ.niſi voluntariũ dicat᷑ a vo .ũf luntate deliberante ⁊ ↄſiliante.⁊ hoc modo bene vce do ꝙ volũtariũ eſt ↄtingens.⁊ hoc nõ obuiat ſᷣ poti us conſonat ei qd dictum eſft. Queſtio.iij . ione ad obiectũ. Et eſt qõ vtrũ lib. r.ᷣm ꝙ liberũ poſſit in malũ:Et ꝙ ſic vr.e nullo vitupꝑat᷑ quis nec laudat᷑.niſi de illo quod eſt a li.ar/ bi. m ꝙ libeꝝ. li. ar. põt in pctm̃ ſᷣm ꝙ libeꝝ ⁊ i ma lum. ¶ Itẽ actus li.ar.ſᷣm qꝙ liberũ eſt eligere.ſed li. ar. de ſe cũ eſt grẽ̃a deſtitutũ bʒ eligere malũ.bonũ au/ tem nõ eligit niſi ꝑ auxiliũ gre.g li.ar.quãtũ eſt de ſe lus hʒ obiectũ malũ qᷓ; bonũ. ¶ Itẽ ptãtes ratõna es ſunt ad oppoſita ſᷣm ꝙ hmõi.ſ li.ar.vᷣm qꝙ liberũ eſt ptãs rationalis.& eſt ad oppoſita quãtũ eſt de ſui natura.ſed nõ eſt ad oppoſita que ſunt dulce ⁊ ama rum.verũ ⁊ falſum.⁊ ſilia.ẽ ad oppoſita que ſane to tẽ li.ar. poteſt facere malũ.aut igit᷑ ſeio. aut alio.Si alio.quero mediante quo.et nõ eſt dare.tunc em̃ eẽt querere.vtrũ illud eſſet liberũ.aut nõ.et ſi nõ eſſet li- berũ.iam in opere ſuo nec eſſet laudabile nec vituꝑe rabile. ⁊ ita nec peccare poſſet.Si aũt eſſet liberũ. vel erit abire in infinitũ.vel eſt dare ꝙ libe.ar.ſeipſo peccet. Si igit᷑ ſeipo põt in malũ.⁊ ſeipᷣo eſt liberuʒ. F li. ar. m ꝙ liberũ bʒ ꝓ obiecto ipᷣm maluʒ. By8 ↄtra. Anſel.de li.ar.qdð libertati oppoſitũ eã minuit ⁊ ſeꝑatum auget.nõ eſt libertas.nec ꝑs libertatis.ſed ptãs peccandi eſt hmõi vt dicit.⁊ ex boc cõcludit᷑ ꝙ ptãs peccandi nõ eſt libertas nec pars libertatis. Si igit᷑ malũ nõ eſt obiectum niſi ptatis peccandi.li.ar. ſm ꝙ hbmõi nõ hbʒ ꝓ obiecto malũ. Itẽ poſſe pec care plus dicit impotentiam qᷓ; potentiã.⁊ plus di/ cit defectum qᷓ; complementũ. li.ar.ſᷣm q; liberũ.eſt ſub deo potentiſſimũ. li.ar.ſᷣm ꝙ libeꝝ nõ bᷣʒʒ obie- ctũ malũ ſiue pctm̃.¶ Itẽ ſi malũ eſt obiectuʒ li.ar. m ꝙ liberũ. vbicunq; eſt libertas ar.ẽ ptãs ad ma lũ. vel in deo eſt ptãs ad malũ.vel in ipſo nõ eſt lib. ar. ⁊ qꝛ vtrũqʒ boꝝ eſt impoſſibile ⁊ ↄtra Aug.reſtat ⁊c. ¶ Itẽ li.ar.nunqᷓ; facit nec appetit maluʒ niſi ſõ ratione boni.ſed vinũ qꝛ nõ appetit᷑ niſi ſub ratione dulcis.ipᷣm ꝑ ſe nõ eſt appetibile.ſed dulce.ſi ̊ malũ non appetit᷑ niſi inqtum apparet bonum.ſolum bo num eſt obiectum li.ar. ¶ Item vnaqueq; potentia b 2 eſt completioꝛ cũ coniuncta eſt —SZ ſm ꝙ necriũ dictũ eſt a necitate coactioniss So tet reſponſio ad pꝛimum obiectum. ſ S2 men eligit malum niſi inq;tum apparet bonũ. actu q cñ nõ eſt ↄiuncta. ergo ſi malum eſſet obie/ ctum li.ar.ſᷣm q liberũ.ergo inſufficienter diffiniret ab anſel. cum dicit᷑ ptãs ſeruandi rectitudinẽ. Si tu dicas ꝙ bonũ eſt obiectum ꝑ ſe.⁊ maluʒ ꝑ accidens. boc non ſoluit.qꝛ nõ ſufficienter diffinit medicinam. qui dicit eam eſſe ſcientiam ſani.niſi addat eius op/ poſitum.licet medieina ſit ſcia ſani ꝑ ſe.⁊ egri ꝑ acci/ q dens. ¶ Ro. dùm ꝙ de li. ar. eſt loqui dupliciter. Aut hm cõem rationem ſᷣm quam reꝑit᷑ in creatoꝛe et in creatura.⁊ ſic obiectum eius eſt bonum ⁊ equuzʒ. ma lñ vᷣo nõ eſt obm niſi ⸗ dicat hoc eſſe obm. quia li. ar.illud reſpuit ⁊ deteſtat᷑. Hic auteʒ vocat᷑ obiectũ illud qd intendit li.ar.ꝑ actum ꝓpꝛiuʒ ſiue qdð efficit. Alio modo ↄtingit loqui de li.ar.ſᷣm ꝙ repit᷑ in crea tura.et ſic eſt loqui de ipſo dupliciter. Aut inqẽtuʒ li/ berũ.aut inq;'tum deficiens.Si inq;tum liberum.ſic natum eſt exire in actum cquitatis ſuſceptibilem et equitate infoꝛmatum.Si aũt loquamur de ipſo inq;ᷓ tum deficiens.ſic liberum ar.inq;tum liberum arbi/ trium põt ⁊ exit in actum deliberatiuuʒ.qꝛ deficiens exit in actum defoꝛmatum.⁊ ita malum. Sic ̊ patzʒ li. ar.pᷣm qꝙ liberũ eſt habet obᷣm bonũ.⁊ exit in bo nũ nõ in malũ.ſicut rationes ad pꝛimã partem indu cte oſtendunt. Mibilominus tñ inq;tum cum liber/ tate habet defectibilitatem põt in malũ.ita ꝙ mali/ cia non eſt obicctum li.ar.nec a li.ar.ſᷣm ꝙ liberum. ſed ſᷣm ꝙ deſiciens.actus aũt ſubſtratus cum ſit deli beratiuus exit a libero ar.ſᷣm ꝙ liberum et per h̊ pa cit ſolis operibꝰli.ar.deberi laudem ⁊ vituꝑeriuʒ. hoc non ſolum verum eſt de his que li.ar. reſpiciunt m ꝙ liberum.ᷣ etiam ſᷣm ꝙ defectiuum.ſic tm opus ab eo veniens eſt vituperio dignũ ratione defoꝛmitatis que nõ habet cauſam efficientem ſed veficientem. ſiẽ 51 infra manifeſtabit᷑. Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ li.ar. de ſe eligit malum. dom qꝙ et ſi ſufficiat ad eligendũ ma lñũ ꝓ eo ꝙ facilius eſt deficere qᷓ; ꝓficere.nõ tñ ad ill oꝛdinat᷑ pꝛincipaliter.quoniam hoc nõ ↄuenit ei ſᷣm nature ꝓpꝛie cõplementũ.ſed potius ſᷣm ꝓpꝛie natu re defectũ. Pꝛeterea ⁊ ſi de ſe eligit malum.nun Pe illud qð obꝛ ꝙ rationales poteſtates ſunt Fa ta.ddm ꝙ et ſi verũ ſit in rõnalibus poteſtatibus de fectibilibꝰ⁊ creatis.nõ tamen verũ eſt in rõnalibꝰpo teſtatibus in quibus nõ poteſt eſſe defectꝰ.Abſit em̃ ꝙ illud ph̊icum verbũ ſit verũ.quo dicit᷑ ꝙ deꝰ põt pꝛaua agere.hoc em̃ eſt ↄtra veritatem ⁊ contra au/ guſ.ſicut in.j.li.oſtenſum fuit.et inferiꝰ ſuo loco oñ/ det᷑.Oꝛ em̃ dicunt᷑ rationales poteſtates eſſe ad op poſita.hoc non eſt qꝛ ſunt rationales.ſed qꝛ ſunt de/ ficientes.maxime ſi in eius oppoſitis intelligat᷑.q̃rũ vnũ eſt pꝛiuatio alterius.ſicut ſe babet bonũ ⁊ malũ. ⁊ ita ex hoc non ſequit᷑ ꝙ liberũ ar.ſᷣm ꝙ liberũ poſ9/ 3 ſit ad malum. Ad illud quod obꝛ ꝙ li. ar.ſcipᷣo po/ teſt in malum. dᷣm ꝙ et ſi ſeipſo poſſit.nõ tñ poteſt ſeipſo ſufficiente ſed potius ſeipſo deficiẽte.ſeipſo.n. poteſt deficere.nec opoꝛtet aliquid aliud interuenire ad hoc ꝙ exeat in malũ. ueſtio. iiij. K ¶ Deli. ar. in compatione ad aliud agens creatum. Et eſt queſtio. vtrum li. ar. ab aliquo agente creato poſ- ſit cogi: Et ꝙ ſic videt᷑. Cam dam̃.qᷓ; phᷣs dicunt quedã ſunt oꝑationes beun volũtarie.ptim inuolũò⸗ tarie.et qdã mixte ex volũtario.⁊ iuolũtario.ſicut ia 28 aut obij⸗/ care. vi II ctare merces in mare.⁊ ſimilia. Si igit᷑ inuoluntariũ eſt illud qð eſt ꝑ violentiã.aliquas opationes exeun tes a li.ar.contingit ꝑmiſceri violentia.ergo ſi cõtin⸗ git magis ⁊ minus ꝑmiſceri.ↄtingit eas ſimplicit᷑ eẽ inuoluntarias ⁊ coactas.& li.ar.cogi põt in actione ſua.¶ Item maioꝛ virtus põt inferre violentiaʒ mi noꝛi.ſed qð põt inferre violentiã põt compellere.er/ go minoꝛ virtus a maioꝛi poteſt compelli.ſed aliqua virtus potentioꝛ eſt li.ar.viatoꝛis.vtpote angeli.er/ go ſaltem ab angelo li. ar. noſtrũ poteſt cogi. ¶ Ites ſi aliqua virtus põt impediri ab actu ſuo.poteſt vio lẽtari.⁊ ſi ſufficienter pot impediri.ſufficiẽter põt vio lẽtari.⁊ ſi ſufficient pᷣt violẽtari pᷣt cogi.cũ igit᷑li.ar. ab actu ſuo ⁊ vſu impediri poſſit.ſicut pʒ ꝙ dyabolꝰ põt auferꝛe vſum li.ar.⁊ facere furioſum.ergo videt ꝙ ab eo li. ar. noſtrũ poſſit compelli vel cogi. ¶ Ite quando radius eſt iunctus aque. mota aqua neceſſe eſt moueri radium.ſed multo maioꝛi vinculo coniũ gitur anima coꝛpoꝛi qᷓ; ↄiungat᷑ radius aque. mo⸗/ to coꝛpoꝛe neceſſe eſt moueri affectus aic.ſi igit aliqᷓ virtus creata põt coꝛpus tranſmutare.poterit ꝑ cõ/ ſequens li.ar.vertere et compellere ipſo nolente. GBeen ſicut ſe habet iutellectus ad verũ.ita ſe ba/ bet affectus ad bonũ.ſed intellectus compelli põt ad credendũ aliquod verum. ⁊ affectus ad amanduʒ bonũ.ſi ergo liberũ ar.nõ dicit aliud qᷓ; rationẽ ⁊ vo luntatem.videt᷑ ꝙ et ipſum compelli poſſit ꝑ actio/ nem alicuius agentis creati. Item agens creatuʒ ſua actione poteſt li.ar. cogere coactione inducente. que eſt diſpoſitio reſpectu coactionis ſufficientis.ſʒ diſpoſitio ꝑ frequentem ſui iterationem et intenſio/ nem poteſt fieri neceſſitas.ergo videt᷑ ꝙ ſi voluntas poſſit cogi coactione inducente.ꝙ ꝓceſſu tempoꝛis compelli poſſit coactione ſufficienti ꝑ actionẽ alicu/ ius creature. Sed ↄtra. Berñ.de li.ar. Aoluntas pꝛo ingenita ſui nobilitate nulla cogit᷑ neceſſitate.ſi igit᷑ voluntas a nemine poteſt cogi.⁊ hoc non eſt ob aliud niſi ꝓpter li.ar.libertatem. ergo li.arbi.a nulla creatura poteſt cogi. Item ſi aliqua creatura poſ- ſet li. ar.hominis cogere.boc maxime competeret ipᷣi dyabolo. de quo dicit Job. xl. Non eſt poteſtas ſuꝑ terram que ei poſſit comꝑari.ſi ergo dyabolus li.ar. nr̃m nõ põt cogere.qꝛ tunc faccret nos continue pꝑec ꝙ nulla alia creatura poſſit ipſum coge/ re. ¶ Item nulla maioꝛ compulſio poteſt fieri li.ar. hominis qᷓ; ꝑ cõminationem moꝛtis.ſed moꝛtis cõ/ minatio ad compcllendũ li. ar.nõ ſufficit ſicut patet in martyribus.ſanctis. ⁊ alijs. a nulla creatura po⸗/ teſt compelli.¶ Itẽ ſi li.ar.eſt ſᷣm id quod eſt ſupꝛe mũ in anima.cum ipſius ſit regere ⁊ mouere omnes potentias.ſed eo qð ſupꝛemũ eſt in anima.ſolus deꝰ maioꝛ eſt.ergo nulla creatura poteſt ſuꝑ illud. nulla igit᷑ creatura poteſt in hominis liberuʒ ar. compel/ lendum. R. ad pꝛedictoꝝ intelligentiam eſt notã 54 dum ꝙ eſt loqui de li.ar.q;tum ad actum exterioꝛem et q;tum ad actũ interioꝛẽc.ſiue q;tũ ad actũ ꝓpꝛiũ.⁊ qᷓ;tum ad actum alienũ.Si loquamur de li.ar.qᷓ;tuʒ ad actum exterioꝛem.ſic reſpectu talium actuum o teſt interuenire coactio.poteſt em̃ quis compelli vt genua coꝛam ydolo flectat.⁊ vt manibus ꝓpꝛijs tbu ra altaribus imponat vel incẽdat.Si aũt loquemur qᷓ;tuʒ ad actũ interioꝛc̃.qui.ſ.eſt velle vel eligere aut ↄſentire.ſic reſpectu talis actus poteſt li.ar. aliqͥ mo do induci poteſt ⁊ impediri.ſednullo modo poteſt ttcttbinfen ſhibineckegl Pprtonebon noneconiunc cns pri a Pithlbenunt ſberumnolia ſupenorinulon ſeoeuatn NNMt ſionmimarn apeellgge rae ccitauannee dlunano putd Mrſngnioroen utnduonns eſctctvler Alberntsdigt odWomron ulinon ner Pltannagne jehecggere etanenir, ſcknntsſtae Epoſckintua⸗ lbeontaui, tmgiſbern ellaunbee anmpoſtilaſe unnnnncſe Gfagöttri e e enedin aicung Maranin ſleronihe⸗ inc D eee monagnn accſiͤn ſichlii en agt enanign hnpckare, ern . ion giterpötfin chigklie Po drß nhori og. Ds Gagnneenſe Vnend n nnsnnpeg wieſigtiig emari⸗ rwa. Awinſ Panaickr ms umn dönnir diwſtnn anagesdenj none indhr. isſuffichns; Nden et ün - cigier khanrn nngmir Rlrürs kuſer⸗ ernncth oplam ignovnng SSõ nckonftſ vNolpl bamnnene ſepn ⸗ Nctfeni. d wors⸗ futſant at lramnsd conſnd⸗ touatorNOmGI mimtcher⸗ giguan N mungni 66 58 59 57 ſolum inucentis. iunctus. ddʒ qy non eſt ſimile. 60 D 4 — compelli. Induci quidem poteſt. quonmiaz amat ali/ uda ſe.⁊ quod infra ſe eſt. Ande ꝑ obliuionem alicꝰ rei amate vel ablationem põt induci ad ↄſentiendũ in aliquid multum efficaci ꝑſuaſione.p quẽ moduʒ ydolatre tẽtabant ſanctos martyres ↄſentire in ydo latria.mõ ꝓmittendo delectabilia. mõ infligẽdo tri/ ſtia. Iſta tamen inductio longe diſtat a coactione ſi cut ꝓbat ipſe exitus.qꝛ nec blandimentis allici. nec toꝛmentis terreri adeo potuer̃t vt a veritate iuſticie mutarent᷑.et ſic li.ar. induci poteſt. qꝛ amat aliquid infra ſe. vtpote vitam tempoꝛalem vel aliqd cõſimi le õ creatũ oferre vel auferre. Po⸗/ 1 teſt etiam impediri onem ſui ad coꝛpoꝛalem naturam.que ſubeſt virtu ti creature.vnde bene poſſet aliquis alium ita lede/ re ꝙ vſum li. ar. amitteret.ex hoc tamen li.ar.nõ co⸗/ geret. Coactio em̃ ponit li.ar.actum ⁊ vſum. ſed li⸗ gatio vel impeditio tollit.Et iterũ impeditio ꝓueni re poteſt ab inferioꝛi. coactio ꝓucnire habet a ſupe- rioꝛi.binc eſt ꝙ li.ar.et ſi poſſit induci ab agente cre ato ratione boni exterioꝛis amati.⁊ poſſit impediri ratione coniuncti coꝛwꝛis.non põt tñ cogi reſpectu actus ꝓpꝛij. Hanc em̃ dignitatem habet li.ar.vt in/ quãtũ liberum ſoli deo ſit ſubiectum. ⁊ qꝛ inquantũ liberum nulli agenti creato ſubeſt. cum coactio ſit a ſuperiori.nullum agens creatum poteſt ipſum coge re. Vnde ↄcedende ſunt rationcs hoc oſtendentes. ãd illud aũt quod pꝛimo obijcit᷑ in ↄtrarium ꝙ illud intelligit᷑ de actione exterioꝛi.⁊ qᷓtum ad illam poteſt interuenire coactio. Pꝛeterea intelligit᷑ ibi de inuoluntario ꝓut dicit᷑ inuolũtarium ꝑ violentiaʒ. non inquã ꝑ violentiam coactionis ſuffcientis ſed ¶Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ maioꝛ ꝓ tus poteſt violentare equalitatem. nec vna nata eſt p̃m iſtam ꝓpꝛietatem in alteram agere.et ꝗꝓpter hoc nec alteram violenta re nec cogere.Cum em̃ dicit᷑ ꝙ maioꝛ virtus põt vi/ olentare minoꝛẽ.hoc veritatem babet ſi ſᷣm ꝙ maioꝛ eſt nats ſit agere in minoꝛẽ. illud qð obꝛ ar. poteſt in ſua actione impediri.dᷣm qꝙ verũ eſt. tñ ex boc non ſequit᷑ ꝙ poſſit cogi. Impedimentũ em̃ pꝛiuat actũ libertatis.ſed coactio ponit actũ li.arbi. ⁊ ſimul cum hoc ponit ꝙ non ſit libertatis.⁊ iſta ſt incompoſſibilia. ſicut ſi poneret᷑ aliquis actꝰ eẽ vo⸗ luntatis ⁊ non eſſe volũtarius. infra. et iõ ratio illa non cogit. tur ꝙ aqua mota neceſſario mouet᷑ radius ei con/ ctus. dʒ q not p eo ꝙ radiij müleibii eatio eſt naturalis.nec poteſt lux ſeipſam nõ multi⸗ plicare eum inuenit materiam ſibi aptã. ct ſicut mi-/ tiplicatio radij eſt naturalis. ita ⁊ reflexio eius eſt naturalis et repercuſſio.et pteren cum aqua mo/ uet᷑. Alio modo ſuſcipit᷑ rach modo reflecti.liberum autem arbi. pꝛeeſt coꝛpoꝛi cã in ſuum actum voluntarie exit.⁊ ſeipo eſt ꝓpꝛij actꝰ variatio.nõ ex hoc ꝙ aliqua fit mutatio in coꝛpoꝛe coniuncto. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ de compatiõe in/ tellectus ad verum. ⁊ affectus ad bonũ.dom q et ſi aliquo modo ſit comꝑatio conſimilis.nõ tamen eſt oimoda ſimilitudo.qm̃ ſicut oñſum fuit ſupꝛa li.ar. plus ſe tenet ex parte motiue ꝙᷓ; cognitiue.⁊ ideo co — ri ꝓpter inclinationem⁊ coniuncti violentare minoꝛem iaʒ pʒ mſio.qꝛ qʒtũ ad libertatis dignitatem. ſicut oſtenſum fuit in pꝛi/ mo ꝓblemate.omnes creaturas rationales habent li. teſt melius videbitur dillud qð obijci iõ neceſſe eſt iᷣm alio actio plus repugnat affectioni qᷓ; repugnet cogniti⸗ oni.⁊ ꝓpterea equ ꝙ ſi intellectus poteſt co dom ꝙ et ſi inductio videat᷑ eſſe quedaʒ coactõ. ma gi ꝙ ⁊ affectus. illud qð obr ꝙ poteſt induci. * xime ſᷣm humana iura que dicunt ꝙ illud qð fit cã metus non eſſe babendũ ratum.maxime de eo me tu qui poteſt cadere in conſtantẽ viru. ꝓ eo ꝙ cõſide rant exterioꝛa oꝑa.ſᷣm veritateʒ tamen iſta inductõ quo. poti⸗ . tatis. Mon em ita plene vult aliquis quãdo vult ex inductione ſicut quando vult abſolute. ſicut ptʒ de ſtat cum libertate voluntatis. nec ei repugnat in ali otius repugnat plenitudini amoꝛis ⁊ volũ/ iactatione merciũ in mare.nihilominus tamen ſal/ uatur ibi rõ libertatis ⁊ voluntatis.vnde talis me-/ tus apud deum non excuſat a culpa.ſicut apꝑte patz „ in negatiõe a petro facta.⁊ ꝓpterea non ſequit᷑ ꝙ ſi poſſit a creatura induci ꝙ poſſit cogi. Nec valet qð *„% obijcit de diſpoſitione que habet fieri necitas ꝑ ite/ * rationem.hoc em̃ verum eſt reſpectu virtutis natu ralis. ⁊ actus qͥ determinat᷑ ad vnam differentiã cõ/ 62 trarietatis.non aũt verum eſt reſpectu wluntatis qᷓ Abſoluta eſt. ⁊ quantum eſt de ſe vertibilis eſt. Pꝛet⸗ ea illud locum babet in eo genere diſpoſitionis que eſt eiuſdem generis ⁊ ꝓpꝛietatis.vt eſt diſpoſitio ꝓ/ eſt ſupꝛa.⁊ ſic patent obiecta. NQueſtio. v. xima ⁊ remota.ſic añt nõ eſt in ꝓpoſito vt oſtenſuʒ eillud: d pꝛimo obijci rium ꝙ (eli ar. in compatõne ad mouens pꝛimũ.ſ.D ad ipᷣm eſt actio mixta ex voluntario et inuoluntario.dd. q deum. Et eſt queſtio.vtrũ li.ar.poſſit a deo cogi? Et ꝙ ſic videt᷑ Luce.xiij.Exi in vias et ſepes et compel le intrare vt impleat᷑ domus mea.ſi in domũ dei ñ contingit intrare niſi ꝑ vſum li.ar.⁊ dominus intra re compellit.videt᷑ ꝙ li.ar.cogit. chꝛiſtum non itur niſi ꝑ libe.ar.actum.ſi igit᷑ li.arb. non venit ad filium niſi trabat᷑ a patre.⁊ tractus eſt motus violentus.ſicut dicit phᷣs.li.ar.a deo violẽta/⸗ tur ⁊ cogit᷑. ¶ Item ꝓuer.xx.Sicut diuiſiones aq̃ꝝ ita coꝛ regis in manu domini.quocũq; voluerit incli nabit illud.ergo ſi li.ar.inclinatur ad vnam partem ↄtradictionis.quantũcũq; ad illam inclinet᷑.deꝰpo/ li. ar. ad volendum. ¶ Item omnis creatura eſt in pfecta obedientia reſpectu creatoꝛis. ſi li.ar. aliqͥd creatum a deo eſt. neceſſe eſt ipᷣm eſſe in ꝑfecta obedi entia reſpectu dei. ̊ ſi aliqua virtus poteſt a deo cõ⸗ pelli. poteſt ⁊ virtus li. ar.ſᷣ deꝰ de alijs creaturis põt facere ↄtra ꝗꝓpꝛiam naturã.ergo ⁊ deli.ar. põt facere otra pign lbert e ergo põt ipᷣm compellere. tem plus põt facere i.ar.diuinũ ſuꝑ bumanuz qᷓ; poſſit li.ar.humanũ ſuꝑ aliquod bꝛutum. ſed ho⸗/ mo poteſt aliquod bꝛutum cogere ad aliquam ope/ ꝑfecte facere ꝙ velit oppoſitum. poteſt cogere r. cogit. Item Joh. vj. Memo venit ad me niſi pater traxerit illum. ſed ad rationem inferendo ſibi violẽtiam. ergo multofoꝛti us virtus increata põt cogere voluntatẽ noſtram. Sed 5. Aug. ſup Geñ. ad r̃am. Tam nõ põt de? facere ↄtra naturam quam bonã inſtituit.q; nõ põt facere ↄtra voluntatẽ ſuam.ſi igit᷑ deus volũtarie li. ar. dedit bomini. impoſſibile eſt eñ de li.ar. facere cõ/ tra inditã ſibi libertatẽ.ſed ſi ivpſum cogeret.otra eiꝰ libertatem faceret.& li. ar.cogi a deo eſt impoſſibile. ¶ Itẽ aug. xix. de ci. dei. Illiid ẽ vnicuiq; rei natura le qd de ipſa facere diſpoſuenit pipotẽtis volũtas.g ſi nullum naturale eſt ꝑ violentiam.nihil quod facit deus eſt violentũ.ſi igit omnis coactio eſt ꝑ violen- — SGS “ . „ „ .* . ☛ . l =èl A f . ſã. qcq̃d deꝰ de li. arbi.faciat.nulla põt ſibi a deo in ⸗ tute mouente. repugnantia manente. ad aliqͥd vo mun ahi ferri violẽtia.ac ꝑ hoc nulla coactio. volũtas lendo inclinari.et hec duo oppoſita implicat ſicut o⸗ ln penn bocipſo li. ar. vult. quia cũ vult. vult ſe elle. ſeißm ſtenſum eſt. Uoluntas igit᷑ induci poteſt ab agente ⸗ ſececfl. mouet. impoſſibile eſt voluntatẽ aliqͥd velle plene creato. mutari vo ab alio non poteh niſi ab agete in⸗ ichee⸗ ponn quin illud velle ſit a voluntate ſeip̃a mouente.⁊ n creato.cogi vo ab aliquo nõ pt. Et ꝓ tanto dic bern mhufn⸗ voluntas velit ſe velle. impoſſibile eſt li. arbi. cogi. bar.qꝙ libertas voluntatise ita plena ſuo modo ĩ nn ganmns nõ ſoli ab aliquo creato verũeti neca deo. ¶ Itey creatura ſicut in creatoꝛe.⁊ ꝙ in omnib'repit᷑ equa- rnme mnn nibil aliud ẽ dicere aliquẽ facere aliqd ex coactione liter. Hoc em ſicut ſupꝛa explicatum fuit intelligit gnncilirt ĩ ꝙ faciat illud inuitꝰ. li.ar. vel voluntatẽ cogi ad qtum ad coactionis pꝛinationem.et ꝑ hoc manife⸗ i lſndti⸗ aciñ ꝓpꝛiũ nõ eſt aliud q; ꝙ voluntas aliqd velit in. a eſt rñſio ad autoꝛitates ⁊ rationes.Ox em̃ dicit᷑ ſe elat uita. b ſi eſt inuita reſpectu alicuius illud nõ vult. S ſcriptura deũ voluntatem bomis compellere.et vo/⸗ ſiuhril wlũtatẽ cogere nihil aliud eſt facẽ niſi facẽ wlũtatẽ luntatem hoĩs trabere. ⁊ voluntatem hoĩs ad qdcũ um ſimul et ſemel vellc et nolle.ſi igit duo otradictoꝛnia cqq; voluerit inclinare. ſicut oñdunt ille tres pꝛime au ſpan ſnud ſimul eſſe nõ tm̃ eſt impoſſibile creature verũetiam toꝛitates.hoc intelligit᷑ nõ qꝛ volũtatẽ cogat.ſ qꝛ vo ſe nh Neatrici eſentis patee z.. K chutune aliqᷓ virtus luntatem creatam nõ ſolũ inducit ſicut agens crea-/ ne engi cogitur qñ ad oppoſitũ ſue inclinatõnis mouet᷑.ſed tum. verũ etiam immutat.ĩmittendo affectiones va vlu⸗⸗ asl li arbi. eoipſo ꝙ liberũ ita natũ ẽ inclinari ad ynſum rias.in qua immiſſione nõ eſt coactio. ꝓ eo ita w nnichn oppoſituʒ ſicut et ad reliquũ.& libertas eius ſaluat᷑ luntarie volo illud qdð deus imittit ſicut illud qdð ex —V ſ4 in indlinatione ad vtrũq; oppoſitũ. ſiue ad hoc in / meipſo volo. ſed ſi aliquid volo.volens volo.nõ in/ lu⸗ tade clinetur ſiue ad illud.ſi ꝗ̊ coactio excludit libertatẽ. uitus.⁊ ita in volendo ad nibil compelloꝛ. Ad il- nthui 1 ct libertas nõ exdudit᷑ ad qcunq; indinet᷑. igit ex lud qd obi de gfecta obediẽtia creature. vd.cy er hac giglithkruf nulla inclinatione cogi põt li.ar. nõ ẽ alius modus ratione potius poteſt cõcludi oppoſitũ q;ᷓ ꝓpoſitum iguntnnng ibm cogendi niſi inclinando ipᷣm ad aliqð volituZ. Quia em ibi eſt obedientie pfectio. lib. ar. reſpectu gingtunn⸗ gimpoſſibile eſt iom cogi nec per mouens creati. dei ad omne qd deus voluerit ſc habet moueri ſicut fgirpuſ 653 necꝑ heg mů.( ad pᷣdictoꝝ intelligentiã eſt pila ad omnẽ partẽ. ideo qͥcq̃d de ipᷣo vel circa ip̃ᷣm mahea notandũ ꝙ cũ querit᷑ vtrũ li. ar. poſſit cogi eo faciat.nõ compellit nec violentat.nec etiam aliã ore aug illud põt intelligi duplr. Aut ita intelligat ꝙ poſ / ature violentiam inducit q;tum ad illam potentiaʒ fiognanhhen ſit auferri libertatẽ. et auferendo libertatẽ ſupduce obeclicntie. Ftum aũt ad otentiã ſpecialis nature. ſpyrphmi/ re coactionẽ.⁊ hoc mõ nulli dubiũ eſſe debet qn de? lbene aliquando infert violentiam in miraculoꝝ ope ſin pun 1 poſſit hoc facere quantũ eſt de imenſitate ſue poten ratione.ſed talis violẽtia infert᷑ virtuti naturali nõ windann n tie. Alio mõ vt intelligat᷑ ꝙꝙ deus cogat li. arbi.ſalua volũtati. qꝛ virtus naturalis ſic eſt determinata ad gaſtms ꝛietate libertatis et eius natura. et boc mõ nõ ſo- vnum. vt ſi trabat ad oppoſitum boc eſt violetiaz üigfinmnche lum eſt impoſſibile. etiã nõ intelligibile. ꝓ eo ꝙim Volũtas vo vertibilis ẽ ad vtrũq; oppoſitũ. ſiqut leſnnen licat in ſe duo ↄtradictoꝛie oppoſta. Ex hoc em̃ q tota et pila habet vertibilitatem ad motum. ſu 66 falk,naära i. ar. eſt. ſi aliqd vult libere vult. et ex boc ꝙ volun/ lillud quod obijcitur ꝙ ꝑlus põt libe.ar. diuinũ ſu: ngſge natu⸗ tarium eſt. ſi aliquid vult volũtanie vult. ⁊ ſeipo mo bominẽ vel bumanũ ⁊c.ddᷣm q veruʒ eſt in bis que Pflciasfati uente vult. Ex boc añt ꝙ cogit. ſi aliquid vult ſerui · poſſe eſt potẽtie. poſſe aũt cogere brutum hoc eſt po effa'ind ti liter vult. et ſi quid vult inuite vult. et ſi aliquid vult tentie.ſed poſſe cogere li.ar.manens liberuʒ bhoc eſt Cbcrtoittslerin ab alio vult. qꝛ violentum eſt cuius pꝛincipium ẽ ex inoꝛdinationis ⁊ impotentie ſicut pꝛius oſtenſuʒ eſt * cimminde tra nibil conferente vim paſſo. ergo.li. ar. cogi nõ eſt Coactio enim non ſicrepugnat natute brutali ſicut Nyrnteckbeen aliud qᷓ; actum li. ar.ſimul ⁊ ſemel eſſe liberũ et ſerui repugnat libertati arbi.et ꝓpterea illa obiectio non ſtcptincnentr lem.eſſe voluntarium et non voluntariũ.eſſe a ſe et cõcludit. ſitpali annni non a ſe. Si igit᷑ impoſſibile eſt qð claudit in ſe vttr,ä Aueſtio vj. t tſteufee cq; partem ↄtradictionis.non tm̃ eſt impoſſibile crea Deli.q ar. n compatione ad coꝛpus coniunctum. Et bonſemnsint ture. verum etiam creatrici eẽntie.qꝛ illlud poſſe nõ eſt queſtio.vtrum ter ineptitudinem coꝛpoꝛis liga intozunggan eſt poſſe. ſicut in pᷣmo li. oſtenſum eſt. planum eſt ꝓ ri habeat q;tum a vſum: Et ꝙ ſic videtur. Bernpᷣ. berſtedeck li. ar. m modum intelligendi a deo cogi eſt impoſſi deli. ar. Aeſanis ⁊ infantibus ⁊ doꝛmientibus nihil aleiligti, bile Ande cõcedende ſunt rationes ad boc inducte quod agant imputat.ſed hoc nõ eſt niſi qꝛ carẽt vſu ninsiin, 64 Ad mntaligenetam ant rationũ ad oppoſitũ addu li.ar. ⁊ Poc nõ eſt niſi ꝓpter aliquod impedimentuʒ intfinin ctarũ notandũ eſt qꝙ differt dicere voluntatem indu a parte coꝛpoꝛis.ergo ⁊c̃. Etem locipᷣm videt᷑ ex/ bfiini ci. ⁊ voluntatem mutari.⁊ voluntatẽ cogi. Tuc em emplo. quia vir caſtus ⁊ ſanctus cuiꝰ caſtitas ẽ ma/ mnitinan, induci dicit᷑ añ aliqua ꝑſuaſio fit 4 diſtonit yt ad egna. frequenter in ſomnis conſentit operi peccati. Gnfciſi ht aliquod appetibile inclinet᷑.que ſi valde intenſa ſit. quod nullo modo faceret tẽpoꝛe vigilie. ergo in ſom kinifr nat nomen coactionis ſoꝛtit᷑. ꝗqᷓuis nõ ſit vera coactio ſi nis ligatur actus liberi ar. ſed boc nõ eſt niſi ꝑ laffi⸗ gihe W. eſp oſtenſum eſt. Lunc aũt voluntas mutat̃ tuginem ⁊ ineptitudinem ex parte coꝛpoꝛis.ergo ⁊c ſort genn⸗ quando ipſa volente vnũ potenti virtute. affectio j ¶ tem deficiente ꝛioꝛi deficit id quod poſteriꝰeſt. nis: Nren mittit᷑ ei ad ↄtrariũ.⁊ de nolente fit volẽs. ita ꝙ vng ſi ergo impeditur iquis actus qui pꝛeambulus eſt minunan actio expellitur ⁊ ↄtraria inducit᷑.ſicut patet cũ deꝰ ad vſum liberi ar. ꝑ ineptitudinem coꝛpoꝛis. neceſ- aſtuſtn de amatoꝛe tempoꝛaliũ facit tempoꝛalium contem- ſe eſt et vſum liberi ar.impediri. ſed actus pꝛeambu Atmnntka ptoꝛem.⁊ bec dicit᷑ eſſe quedam compulſio ⁊ tract lus ad liberum ar. eſt operatio intellectus que ꝑ in- ficech diuina.dum voluntas ab eo ſeꝑatur.cui ꝑ amor glu eptitudineʒ coꝛpoꝛis impeditur. ſicut patet in doꝛ⸗ lenün tinum foꝛtiter iungebat᷑.Lunc aũt voluntas dr̃ co mientibus ⁊ freneticis.et pbv̈s dicit ꝙ intellectꝰ coꝛ/ 4 D gi quando intelligit ipam inuitam aliquid velle. et rumpit᷑ quodam interius coꝛrupto.⁊ boc docet ipſa ourſie nepugnante aetu voluntatis deliberatiue. aliena vir experientia. ergo ⁊c. ¶ Itẽ ſicut bomo laſſat᷑ in ſen/ gnn Mgndo⸗ ugii hlenſe⸗ nithm nltbgti urddde n io maf binkenn fentuig Obor unſe⸗ Ochdit palere o⸗ is icde reoprinen ccthire Kigsgen⸗ ſicionmn nlun anlndce wewtin an A mnfttn Müzgfun dalhetchen Ni kiouain neraimlic gilangentg ſpecalan n miraaleg rmuinammli deamint Nriſe Cri i lberuii enzcrwg ehnmdh senNt — = Cturbnelian S luobeno RW mo n int müicgcrae einoen nem. Qui lendo. ita etiam laſſat᷑ in cogitando ⁊ in meditãcð. ₰ ſed qꝛ coꝛpus laſſat᷑ in ſentiendo.ideo gealigen guie/ te ſomni in quo impedit᷑ ab opationibꝰſenſuũ.& pa/ ri rõne neceſte eſt li.ar. ꝓpter laſſitudinem coꝛꝑis ab actu et vſu ꝓpꝛio impediri. Sed ↄtra.iij. Reg.iij. refert hiſtoꝛia ꝙ dñs in ſomnis apparuit ſalomom. et merito pctitionis quam fecit. dominus dedit ei ſa pientiã multam nimis.ſi g mereri aliquid apud den et ſapicutiã ſuſcipere eſt vſus li.ar.in ſomnis. videt ꝙ ꝗꝓpter laſſitudinẽ ⁊ ineptitudinẽ coꝛpoꝛis ⁊ quietẽ in ſomnis li. ar. ab actu ſuo nõ habeat impediri. ¶ Item Gre. ſup illud Yob. Lerꝛebis me ꝑ ſomnia loquens de nocturnis illuſionibus. Hec malignos ſpus agere ſuꝑna diſpenſatio benigne ꝑmittit in ele ctoꝝ coꝛdibus.ne ipſe ſaltem a paſſionis pᷣmio ſom nus vacet. & ↄtingit in ſomnis mereri.ergo ꝓpter in⸗ eptitudinẽ coꝛpoꝛis li.ar.nõ amittit vſum ꝓpꝛiñ. J tem aia q;tum ad ꝓpꝛiã oꝑationem ſine lib.ar. lius partis coꝛꝑis eſt actus.nec illam oꝑationeʒ gxercet ꝑ aliquod oꝛganũ.g quantũcũq; coꝛpale oꝛ/ — ganũ vel ledat᷑ vel fiat inepti.li. ar.nõ ꝑdet vſuʒ ſuũ e quanto magis aĩa recolligit᷑ ab exterioꝛibus interioꝛa. tanto magis viget oꝑatio interioꝛ.ſ cũ ligant᷑ oꝛgana ſenſuũ exterioꝝ.recolligunt᷑ vires aie ad exterisꝛibus ad interioꝛa. tunc magis debet vi/ gere oꝑatio interioꝛ.ſed penes hunc attendit᷑ li.arb. vſus. quando coꝛpus efficit᷑ ad ſentiendũ ineptũ. vtpote ꝑ ſomnũ.li.arb.tunc debet babere potiſſime vſum ꝓpꝛium. . tẽ videre futura hoc eſt ratiõis maxime eleuate.ſed in ſomnis potiſſime fit reuelatõ et pꝛeuiſio futuroꝝ. potiſſimꝰ actꝰ rõis viget ĩ ſom/ nis dũ eſt ineptitudo ex parte coꝛpis.pari rõe ⁊ vſuſ li. ar. [Ytem multo magis pendet ex coꝛpꝑe vis fan taſtica ? imaginatiua qᷓ; rationalis virtꝰ ⁊ intellecti⸗ ua. 5 ſi ꝓpter ineptitudinẽ a parte coꝛpis que qͥdẽ eſt in freneticis.vel etiã in ſomnis.nõ impedit᷑ oꝑatio fantaſtica.ĩmo etiã viget.vr ꝙ nõ debeat impediri operatio intellectiua.Eſt igit᷑ queſtio cũ operatio li. ar. vel etiam intellectus nullo modo pendeat ex coꝛ poꝛe.vnde eſt hoc ꝙ impedit᷑ ⁊ ligat᷑ ꝓpter aliquam ineptitudinem factam circa coꝛꝑale oꝛganũ.Et iteꝝ ſi impedit᷑ cum minus pendeat ex coꝛpoꝛe qᷓ; virtꝰ fantaſtica.vñ hoc eſt ꝙ magis perdit vſum ſuũ ra/ tio in ſomnis qᷓ; fantaſtica vel imaginatio.Et iterũ. cC ratio qtum ad actum li.ar.maxime ſit potens et libera. vnde boc eſt ꝙ ꝓpter ineptitudinem ex parte coꝛꝑis facilius tollit᷑ vſus li.ar.qᷓ; aliqs actus ratio/ nis. In ſomnis em̃ homo aliquis hʒ rõnales motꝰ. ⁊z in furioſis ſimiliter boc videmus.qꝛ multa dicũt q̃ nõ pp̃t dicere niſi rõnem haberent ců ad interroga/ ta rñdent.in neutris tñ dicit᷑ vſus li.ar.eſſe. Oia hec 67 difficilẽ faciunt queſtionem ſtionẽ facile ſit reſpondere cum querit᷑.vtrũ li.ar.li/ ¶ R.. ꝙ et ſi ad hanc qᷓ get᷑ ꝑ coꝛꝑis ineptitudinẽ qᷓtũ ad vſum.qm̃ ipᷣa exꝑe rientia hoc plane docet ⁊ manifeſtat ꝙ ligat᷑ in par uulis ⁊ doꝛmientibus ⁊ furioſis.ad illaʒ tñ queſtio/ nem qᷓ hanc ſubſequit᷑.vicʒ quare ligat᷑ li.ar.ex coꝛ/ poꝛis ineptitudine cũ nõ ſit potentia alligata oꝛga/ no. valde difficile eſt reſpondere ⁊ eiꝰ aſſignare cau/ ſam. Intelligendũ tamen eſt ꝙ eſt quadruplex mo/ dus ſatiſfaciendi huic queſtioni. Quidam em̃ dicere voluerunt q; vſus rõnis vel etiam li.ar.impedit᷑ ⁊ li Bat᷑ ex co di ineptitudine ꝓpter anime conuerſio/ lam vo ꝓpter obſequij coꝛpꝑalis pꝛiuatio/ doloꝛem multum refugit. conuertit᷑ ad coꝛpoꝛalia qᷓ; in vigilia.ſi ergo ↄuerſio hẽ.Cerciꝰvᷣo modꝰddi eſt ꝙ; ꝓpter opatõis rõnalis q̃ndã cõicationẽ.Quartus ant modꝰ eſt ꝓpt coꝛpis ⁊ aie vnionẽ ad tercij ↄſtitutionẽ. DPꝛimo ꝓpt᷑ ↄuer/ ſionẽ dixerũt aliqͥ aiaʒ impediri ab actu rõnis exñte ineptitudine ex ꝑte coꝛꝑis. Aut em̃ eſt coꝛpꝰ ineptũ ex aliqua leſione interioꝛi.ſicut eſt in furioſis ⁊ frene ticis. tunc anima ceſſat ab operatione intelligendi. Apter hoc ꝙ; nimia compaſſione cõuertit᷑ ad coꝛpuſ ratione nobilis oꝛgani leſi.Aut eſt ineptum imper/ fectione que eſt in membꝛis ⁊ oꝛganis.ſicut cſt i par uulis.⁊ tunc aia adeo eſt intenta gubernationi coꝛ/ poꝛis ⁊ rebus qs ꝑ ſenſum coꝛpis ꝑcipit.ꝙ qᷓſi obli- uiſcit ſui.et ideo ex nimia ↄuerſione ad coꝛpus ſuũ q̃ eſt ex oꝛganoꝝ leſiõe.ſiue ex imꝑfectione.cõtingit vſum rationis ⁊ liberum ar.impediri.Sed hic mo/ dus dicendi non plene ſatiſfacit.videmus em̃ ꝙ ve⸗ bemens doloꝛ ex parte coꝛpis in extremitatibus fa/ ctus rationis vſum nõ impedit.⁊ tamen anima illũ in ſomnis nõ maꝗ eſt que in vigilia vſum rõnis nõ tollit.pi ratione vi/ det ꝙ nec auerſio que eſt in ſomnis circa regimẽ coꝛ oꝛis. ¶Et ideo eſt ſcðs modus dicendi.videlicʒ q i. ar. a ꝓpꝛio vſu babet impediri ꝓpter pꝛiuationem obſequij coꝛꝑalis.et ſi em̃ oꝑatio intellectus nõ fiat oꝛganũ.nibilominꝰtñ virtutes ſenſitiue ipſi intel-/ ectiue faciunt aliquod obſequium ad hoc ꝙ exerce⸗ at ſuum actum. Dupliciter em̃ obſequit᷑ vis fanta/ ſtica intellectui in actu intelligendi.in hoc vicz ꝙ of⸗ fert illa fantaſmata intellectui poſſibili.ſicut obiectũ offert ſpeciem oculo.⁊ in hoc etiam ꝙ intellectꝰexci/ tari habet ab inferioꝛi qᷓdiu eſt ↄiunctus coꝛpoꝛi. et ideo quando leſio eſt ⁊ ineptitudo ex ꝑte oꝛgani po⸗ tentie ſenſitiue ⁊ fit ꝑturbatio fantaſmatum.impe/ dit᷑ vſus li.ar.⁊ intellectus ꝓpter hboc ꝙ aufert᷑ ſibi debitum obſequium.ſicut oculus meus põt impedi ri ab actu videndi ꝗꝓpter obſcurationem aliquam fa ctam in re viſibili qᷓ habet mibi offerꝛe ſpeciem ⁊ vi/ ſum meũñ excitare.Sed iſte modus dicẽdi adhuc nõ lene ſatiſtacit. ꝓ eo ꝙ nos videmus oꝑationẽ intel ctus impediri non facto impedimento in oꝑe exte rioꝛis virtutis ſenſitiue. vtpote imaginis ⁊ fantaſie. Et iterum cũ intellectus ⁊ memoꝛia intelligibilis ali quas ſpecies in ſe babeat abſtractas quas in ſe ⁊ pe nes ſe conſeruat.quas anima ſecum trabit cũ a coꝛ/ poꝛe ſepat᷑.videt᷑ ꝙ cum obſequio fantaſie ⁊ fanta- ſmatum circumſcripto.intellectus vſum babere de/ beat reſpectu eoꝝ quoꝝ babet in ſe babitum. ⁊ boe plane falſum eſt. qn bomo impedit᷑ a cõſideratõe eo⸗ rum que nouit ſicut ab inquiſitione eoꝝ que no no/ uit pterea eſt tercius modus dicendi.ꝙ ope/ ratio liar. ⁊ rationis ex coꝛpoꝛis ineptitudine halet impediri ꝓpter quandam cõicationẽ opationis.Cõ municat aut quodãmodo potentia intellectiua oꝑe⸗ rationẽ ſuam coꝛpori coniuneto. cum communicet ei eſſe. et ex eis fiat vnum ꝑ eẽntiam.nõ ſolum inq; tum anima eſt vegetabilis ⁊ ſenſibilis.ſed etiam in/⸗ qᷓ;tum rationalis.Aia em̃ rationalis adueniens coꝛ poꝛi bumano ſicut ex ſua vnione facit ipm eſſe ani⸗ mal ⁊ aiatũ.ita facit eẽ boiem.⁊ iõ ſicut aliquã opa/ tõnẽ coĩcat coꝛpi iqᷓtũ facit viuũ.⁊ inqtũ facit aĩal. ſic etiã cõicat aliquã inq;tuʒ facit homiem.licet non oino vnifoꝛmiter. Differenti em̃ mõ coicat aia coꝛpi 6o que reſpiciunt potentiam vegetatiuam.⁊ ſenſitiuaʒ. 68 et operationes potentie intellectiue. Mã opa ſenſiti ue ⁊ vegetatiue ſic coicat coꝛpoꝛi vt ſit in coꝛpoꝛe et per coꝛpus.ſit etiam in coꝛpoꝛe vt non ſine coꝛpoꝛe. non em̃ nutrit aia niſi mediãte oꝛgano coꝛporeo.nec nutrit niſi q;diu eſt in coꝛpoꝛe. Intelligere aũt ſic cõ mũicat anima coꝛpi vt ſic intelligat cũ coꝛꝑe aliquo modo agente.vt tñ nõ intelligat ꝑ coꝛpus.ſic intelli/ gat etiam in coꝛpe.vt tñ ctiam intelligat cum eſt ſe⸗ pata a coꝛpe.Quia vᷣo dum eſt in coꝛpe cõicat ei rõ/ nalem comꝑationem.ideo facta inoꝛdinatiõe ex pte ꝛpis hʒ illa opatio impediri. Sed iſte modus dicẽ di calumniã bʒ in hoc qd dicit ꝙ opatio intellectus Alio modo cõicatur coꝛpoꝛi.cũ nò videat᷑ verum. ⁊ ph̊s ↄtradicere videat᷑ expꝛeſſe in.xvj.anialiũ.vbi dicit ꝙ intellectus eſt ab extrinſeco ꝓpter hoc ꝙ nul lo modo eſt imixtus coꝛpoꝛi.Et hocipᷣm dicit in.iij. de aia. Et iteꝝ.⁊ ſi cõcedat᷑ ꝙ homo intelligat.nullo tñ mõ cõcedit᷑.nec de toto coꝛꝑe nec de parte ꝙ intel ligat. Vñ videt᷑ ꝙ hoc dicat᷑ de toto ↄiuncto rone pi ſcʒ anime.ſicut cũ dicit᷑ hõ eſt albus.hoc dicit᷑ ſoluʒ Et ꝓpterea eſt quartus modꝰdi cendi.q.ſ.oꝑatio aie in coꝛpe impediri hʒ ꝓpter coꝛ/ poꝛis ineptitudinẽ. Et huiꝰrõ eſt vnio anie ⁊ coꝛꝑpis ad vnius tercij conſtitutionẽ qð eſt vnũ ꝑ eẽntia. et cui debet᷑ ꝓpꝛia opatio ſᷣm ꝙ eſt vnũ.hec aũt opera/ tio nõ eſt viuere tm̃.nec ſentire ſiue mouere.ſᷣ ratio/ cinari ⁊ intelligere.Et ꝓpter ipſam vnionem nõ tm̃ pendet anima ex coꝛpoꝛe qᷓ;tum ad actum ſentiendi ſed etiam aliquo modo q;tum ad actum intelligen⸗ di q;diu eſt in coꝛpe.ſed longe aliter⁊ aliter. Otũ ad actum vegetandi ⁊ ſentiendi.ſic ꝑꝑndet vt nullo mo = do poſſit eos exercere ſine coꝛpe.nõ aũt ſic de actu in telligendi. Sic ctiam pendet vt illos actus cxerceat coꝛpus ⁊ ꝑ oꝛganũ coꝛpoꝛeũ.nõ ſic aũt eſt de actu intelligendi.et ideo actum ſentiẽdi dicit᷑ cõicare aĩa coꝛpi. Ande nõ abſurde oino dicit᷑ oculus videt.nõ ſic aũt dicit᷑ de actu intelligendi. Dicit᷑ aũt aia ſenti⸗ re ꝑ coꝛpus nõ intelligere ꝑ coꝛpus.qꝛ cum duo cõ/ currant ad actum intelligendi ⁊ ſentiendi. vicʒ reci⸗ ratione coꝛpoꝛis. E pere et iudicare.in ſentiendo receptio ſpẽi eſt a coꝛ⸗ poꝛe.ſed iudicium eſt a virtute.⁊ in intelligẽdo vtrũ q; eſt a virtute intellectiua.vicʒ ab intellectu poſſibi li ⁊ agente.Et ꝓpterea intellectus dicitur vis nõ alli gata materie.⁊ opationeʒ hanc poteſt habere.cñ eſt ſepata a coꝛpoꝛc.qdiu aũt eſt in coꝛpe nõ oĩno intel ligit pꝛeter coꝛpus.Sicut em̃ eſſe anime in coꝛꝑe ali quo modo pendet ex coꝛpe.q;uis nõ pendeat eẽ iſßiꝰ aie in ſe.ideo ad hoc ꝙ aia ſit in coꝛpoꝛe.neceſſe ẽ coꝛ pus debite complexionatum eſſe.⁊ ad illiꝰcõplexio/ nis coꝛruptionem ↄtingit aiam nõ amplius eẽ ĩ coꝛ/ poꝛe.ſic q;diu aia eſt in coꝛpoꝛe.intelligere ſuũ nõ eſt ſine coꝛpe ⁊ ſine aliqua diſpoſitione ex parte coꝛꝑis. cuius autoꝛitas conueniat actui intelligẽdi.ſicut cõ grua diſpoſitio reondeheefric anuͤne in coꝛ/ poꝛe ⁊ pfectioni eiuſdem. Illa aũt auẽtas attendit᷑ hm illud qdð eſt ſuᷣmũ in coꝛpoꝛe.⁊ qtũ ad nobiliſſi mos ſpũs qui locuʒ habent in nobiliſſimis oꝛganis 70 coꝛpꝑis.Et qm̃ cum aliqͥd aufert᷑ ab aliquo.pꝛius au fert᷑ ab eo illud qdð eſt in eo excellentiſſimũ.⁊ cũ glic virtus debilitat᷑.pꝛius aufert᷑ ab ea ſummũ qᷓ illu qð eſt citra ſummũñ.hinc eſt ꝙ in leſione coꝛpoꝛis ci tius colligit᷑ illud p̃m quod coꝛpus cõfoꝛmabat᷑ op rationi intellectiue q; illud m qd ↄfoꝛmabat᷑ opa tioni ſenſitiue. ⁊ iõ fumoſitates aſcendentes ad cere — brum que ꝑturbant ſpũs in ſomnis vel in pueñ vel in freneticis.vel quecũqʒ alia leſio oꝛganoꝝ in quibꝰ reſident ſpũs ſubtiliſſimi coꝛpales.facilius impedit vſum rationis ꝙ imaginationis.Et ſic patet ro qua re impedit᷑ ex ineptitudine coꝛpis rõnis vſus.⁊ q̃re impedit᷑ nafis q; vſus inferioꝛis virtut.Ex bac ea 71 dem rõne colligit᷑ quare magis impedit᷑ ratio q;tuʒ ad vſum li.ar.qꝙ qtuʒ ad alios actus rõnales quos in ſomnis ⁊ furioſis aliqñ dinoſcit᷑ babere.Actꝰ em̃ li.ar.reſpicit potentiam rõnalem ꝓut eſt in oimoda ⁊ ꝑlena libertate. Liberũ em̃ ar.vicit dñium potẽtie reſpectu actus ſicut ſupꝛa determiatũ eſt. Et qm̃ cuʒ impedit᷑ aliqua virtus opatiua. pᷣmo aufert᷑ ei actꝰ ille qᷓ ei inerat m ſuam plenitudinẽ.ſicut patet cum aliquis infirmat᷑ in pede.faciliꝰei aufert᷑ potẽtia ve lociter curꝛendi q; potentia ambulandi.ſiue facilius impedit᷑ hic actus qᷓ; ille.ſic ⁊ in ꝓpoſito faciliꝰ⁊ fre quentius ↄtingit auferꝛe vſum libertatis q́; quẽcun qʒ actũ poetntie intelligendi. Concedende ſunt igit rõnes oſtendentes ꝙ li.ar.ex ineptitudine ex ꝑte coꝛ poꝛis hʒ impediri qtũ ad ſuũ vſum.ſicut impedit᷑ in infantibus ⁊ furioſis ⁊ doꝛmiẽtibus.Ad ulud qð 2 pꝛimo obꝛ in ↄꝛiũ de petitiõe ſalomõis qᷓ fuit in ſom nis. dᷣ. ꝙ illud fuit aut gratie ſpãlis ⁊ pꝛiuilegij nõ legis cõis ꝙ in ſomnis potuit mereri ⁊ dignus fuit exaudiri. Aut certe boc dicit᷑ non e deo ddꝛmiendo placuerit.ſed qꝛ aut vigilando ⁊ illud pꝛecogitando deo placuit quod in vigilia placuerat.dñs ꝑ reuela-/ tionẽ manifeſtare voluit in ſomnis.frequentiꝰem̃ in ſomnis q; in vigilia apparere cõſueuit. Et ꝑ hoc ptʒ rñſio ad ſequens verbũ greg.Oꝛ em̃ dicit ſanctos vi ros in ſomnis mereri.hoc dictum eſt qꝛ occaſiõe ſũ pta ab eo qd patiunt᷑ in ſomnis.poſtinodũ merent᷑ in vigilia.ſicut vir ꝑfectioꝛ demereri dicit᷑ in polluti one nocturna quã ſua cogitatione ꝓuocauit. vel de cuiꝰrecoꝛdatõne poſtmodũ delectat᷑. ¶ Ad illud qd 7 obꝛ ꝙ aĩa ſᷣm oꝑatiõeʒ intellectiuã nõ eſt actꝰ alicꝰ partis coꝛꝑis.iã pʒ rñſio ex pꝛedictis. OMuis em̃ nõ oꝑet᷑ ꝑ oꝛganũ coꝛpale.nibilominꝰtñ ad hoc ꝙ ania opꝑet᷑ in coꝛꝑe neceſſe eſt coꝛpus ſᷣm nobiles ſpũs et nobilia oꝛgana in debita actualitate et diſpoſitiõe eẽ ſicut pꝛius oſtenſum eſt. Et qm̃ bec diſpoſitio tollit coꝛꝑis ineptitudinem.ideo p cõſequens actus rõ/ nis ⁊ vſus li.ar.impedit᷑. ¶ Ad illud qð obꝛ ꝙ aia in q ſomnis reuocat᷑ ad interioꝛa.ddm qꝙ verũ eſt.ſᷣ non qᷓ;tũ ad oẽs opatiões interioꝛes.ſᷣ q;tũ ad opatiões naturales. NHam ſomnꝰ eſt quies virtutũ aialiuʒ cũ intenſione naturaliũ.et ideo nõ ſequit᷑ ꝙ vſus rõnis vel li.ar.in ſomnis intendat᷑.cũ hec potius ↄtinean- tur ſub viribus aialibus qᷓ naturalibus.¶Ad illud 75 quod obſꝛ ꝙ in ſomnis aia videt futura.dom qꝙ ſicut determinatũ eſt ſupꝛa diſ.vij.in ſomnis nõ eſt pꝛeui ſio futuroꝝ niſi viſitatio emittat᷑ ab altiſſimo.ſicut dr̃ Ecci.xiij. Magis añt dñs viſitat in ſomnis eᷓ in c vigilia in reuelando futura. Tum ꝓpter hoc ꝙ aia in vigilia eſt diſpſa ad exterioꝛa ſenſibilia cõpꝛebẽdẽda n qꝛ etiam dñs qͥ poſuit tenebꝛas latibulũ ſuuʒ ad ſuiipᷣius occultationẽ.mag vult in ſomnis qᷓ; in vigilia reuelatõnes emittere. Lum qꝛ etiã magis in ſomnis agit᷑ hõ qᷓ agat.⁊ in reuelatiõe diuina plꝰſe habet homo ꝑ modũ ſuſcipientis qᷓ; agentis. Cum qꝛ etiam in ſomnis medium tenet homo inter moꝛ tuum ⁊ viuentem.et ita quodammodo a vita hmõi recedit.de qua dũs Exoð.xxiij.dicit.Mõ videbit me 4 . Somucgnſen ncorr wholtconhe⸗ ſengrticunſt ungeate go⸗ elar oulimtid DsJpumd ſelfo fnnan ngium hi Emninat onta Ungemncum . ihnwuütpein De tomo et viuet. Ex boc ergo nõ poteſt ocludi q; vſus anime quietationem.Et ſi obijcias q; non ſic impe/ cns be.arbi.ſit in ſomnis.quis ibi contingat reuelati · ditur quin aliquo modo habeat vſuʒ ſuum fantaſia tenn ones kieri.qm in ſomnis magis agit᷑ anims qᷓ; agat. ergo nec debet impediri ſuꝑioꝛ potentia.iam ptz re oſis 7 ſed in vſu li.ar.mag agit q; agit᷑ N illud qd obꝛ ſponſio ex bis que ſupꝛa dicta ſunt. facilius em̃ aufer bran ꝙ vis fantaſtica non impedit᷑ in ſomnis.vᷣm ꝙ ⁊ ſi tur omnis potentia in ſomno ⁊ citra ſomnũ.⁊ ꝓpter· intpin videat᷑ fantaſia mag in ſomnis qᷓᷓ in vigilia vigere. ca in ſomnis plus quietant᷑ virtutes aiales q; natu/ fc g nihilominus tamẽ aliquo modo impediri babet. po rales. motus aũt et decurſus illox fantaſmatum na⸗ ger Ae⸗ tentioꝛ eſt em̃ homo in vigilia ad imaginandum om turalis eſt. et idco non ſic impedit᷑ vſus fantaſie ſicut atot ne quod vult ꝙᷓ in ſomnis.licet motus imaginatiue vſus potentie intellectiue. Ad queſtiones aute; que fn gline non ita appareat in vigilia Pter Zucrbonc⸗ e ne. ſequunt᷑ plana eſt reſponſio ex his que pᷣdicta ſunt. atfſe, a4 exterioꝛa. ⁊ in ſomnis medij motus ſentian Pt ii Diſtinctio. xxvj.de li.ar.ↄꝑato ad auxiliũ gr̃e.det᷑mĩans quantũ poſſit li.ar. cũ gra. kttae. Ec eſt gratia operans ⁊ cooperans ⁊c. Supꝛa egit magiſter de li.ar. ſiue de adiutorio bomini collato iſieel in ſe. in bac vo parte agit de ipſo comꝑato ad auxiliuʒ gratie. Diuidit᷑ aũt iſta pars in duas ꝑtes. Jn Gfalrft⸗ pꝛima determinat quantum poſſit li. ar. cum gratia. In ſecunda quantum poſſit circumſcripta gra/ sögninn tia infra diſt. xxviij. Id vo inconcuſſe ⁊ incuntanter teneamus ⁊c. Pꝛima pars habet duas partes. In pri/ kackntt ma determinat de adiutoꝛio gratie oꝑpantis ⁊ cooꝑantis collato li.ar. ꝓut illud adiutoꝛiũ cõpat᷑ ad li.ar. In wängeen ſeecunda pꝛout comꝑatur ad babitum gratuitum ⁊ vſum ſibi debitum.infra diſt. xxvij. Hic conſiderandum ſcrintit eſt cum pꝛedictum ſit. Pꝛima pars babet duas. In pꝛima determinat quid ſit ſiue cuius efficacie ſit illud ad 8latlugn iutoꝛium gratie quod ſibero ar.ſuꝑaddit. In ſca vo determinat de eodẽ adiutoꝛio qtum ad volũtatem ſi/ iͤnſn ue ad li. ar. oꝛdinat᷑.ibi. Ipſa tamen eadem voluntas quedam gratie dona pꝛeuenit. Pꝛima pars hʒ tres par tul ticulas. In pꝛima determinat quid ſit illud adiutoꝛium li.ar.ſupadditum q;tum ad actum ſiue effectum. In midhufit ſecunda vo q;tum ad ſubiectum.ibi.Aoluntatem Sarn aug. in li. de duabꝰ ⁊c. In tercia vᷣo qᷓẽtuʒ ad ipſuʒ do- wdmna num gratuitum.ibi.Et ſi diligenter intendas A imilit᷑ ſca pars pꝛincipalis tres habet partes. J n pri⸗ udoretnd mnma determinat veritatem.ibi. Ipſa tamen eadem ⁊c. In ſecunda vᷣo remouet dubitationem. ibi. Mon eſt ta Ri¶ men ignoꝛandum ⁊c. In tercia vᷣo parte ſubiungit veritatis recapitulationem.ibi. Illius em̃ gratie ꝑcipien- fenantii de ⁊c. Harum aũt ꝑtium ſubdiuiſiones manifeſte ſunt in litera. cutbben rMN „ð 2“ . Fituns, ¶ Determinat quid ſit illud adiutoꝛium libe.arbi.ſuperadditum qᷓ;tum geiriii XX adl actum ſiue effectum. M zen VI Ec eſt gratia operans ⁊ cooꝑans.Operans em̃ gratia pꝛeꝑat hoĩs rann DWB voluntatem vt velit bonum. SGratia cooꝑans adiuuat ne fruſtra ve Eiiagg H it. Vn de aug.in li.de gratia et li.ar. Cooꝑando deus in nobis per⸗ amt Aug. d operando incipit.qꝛ ipſe vt velimus oꝑatur incipiens.qui volen usc̃ tibus cooꝑatur ꝑficiens.vt ergo velimus operat᷑.Cũ aũt volumus ⁊ ſic vo zeetaum lumus vt ꝑficiamus.nobis cooꝑat᷑.⁊ tñ ſine illo vel opante vt velimus. vł hinfit cooꝑante cum volumus bona pietatis opera nihil valemus. Ecce his ver/ ie bis ſatis aperit᷑ que ſit operans gratia.et que cooperans. Operans em̃ gra g H nia eſt que pꝛeuenit voluntatem bonaʒ. Ea em liberaf̃ ⁊ pꝛepꝑat᷑ hominis vo girii luuntas vt ſit bona.bonũq; efficaciter velit. Cooꝑans vo gratia voluntateʒ rickstet iam bonam ſequit᷑ adiuuando. Vnde Aug.cõtra Julianũ hereticũ qui bo icgriͦs nam voluntatem ex libero arbitrio tm̃ eſſe dicebat.atq; hominẽ ꝑ liberũ ar / ninliycl, bitriũ poſſe bonũ velle ⁊ oꝑari ſine gratia aſſerebat ait. Apertam de commẽ oſi RBo. ix. datione gratie apoſtolus ſententiam pꝛotulit cum ait. Non eſt volentis ne⸗ e NG6G currentis.ſed dei miſerentis.Hec ſi attenderes iuliane non extenderes cõ lucin V tra gratiam merita voluntatis humane. Non enim ideo miſeret᷑ deus alicu ücn AfuGlllus. quia voluit ⁊ cucurrit.ſed ideo voluit ⁊ cucurrit.quia miſertus eſt deꝰ. ſinn ſa Ps.xxxvj. Paratur enim voluntas hominis a deo ⁊ a domino greſſus hominis diri⸗ abrmsin, Agruntur. Ideoq; congrue ait. Mon eſt volentis neq; currentis.ſed miſerenn Negun Dei. Hon quia hoc ſine voluntate noſtra agatur. ſed quia voluntas noſtra abiſt nnnil boni agit.niſi diuinitus adiuuetur. Vnde alibi aplus ait. HNon autẽ ego niin ſed gratia dei mecum. MHon ideo dicit.quia nihil boni agebat.ſed quia nihil ſen boeoeoni ageret. ſi illa nõ adiuuaret. his teſtimonijs aperte inſinuatur.quia vo wuh MM luntas hominis gratia dei pꝛeuenitur atq; pꝛeparatur vt fiat bona.non vt n fiiat voluntas.quia et ante gratiam voluntas erat. ſed non erat bona et re/ D Lcctta voluntas MV II — a Soluntas eſt amimmi motus ⁊7. Sicut dicit phs. peccat qui diffinit id quod eſt in quiete ꝑ id quod eſt in mo 5 voluntas eſt in potẽtia. ᷓ male diffinit᷑ cũ dĩ voluntas Tergo plus mouere qꝙᷓ; moueri.ſi motus ſonat in paſſionẽ.vr̃ ꝙ volũtas nõ debeat dici animi motꝰ.ſ ꝙ ſicut dicit anſel. Aolũtas dicit᷑ eqͥuoce ad voluntatẽ inſtrumentũ.⁊ volũtatẽ affectionẽ.⁊ volũtatẽ vſum. Et aug.nõ diffinit hic vo diffinit voluntateʒ ꝓ ut accipit᷑ ꝓ vſu qᷓ; ꝓ potentia. Ratio huiꝰ eſt. qꝛ potentie mani/ feſtant᷑ ꝑ actus. et iõ cognita volũtate.vſu pꝓ conſequens cogno/ ſcit᷑ voluntas poten/ 2 tia. Ad illud quod ob ijcitur ꝙ vſus volun⸗/ tatis non eſt paſſio ſyʒ actio.et ita non debet dici motus. Dom ꝙ motus nõ tãtũmodo accipit᷑ paſſiue.immo etiã accipit᷑ actiue.et pꝛeterea omnes actio nes anime quodam/ mogo paſſiones ſũt. b ¶Bratia volunta/ tem pꝛeueniens ⁊ pꝛe dilectöõne. Uidetur p ſta notificatio gratie nõ ſit conueniẽs.Cuʒ em̃ gratia ⁊ virtus di uerſas habeant noti/ ficatõnes.nõ videtur o vnum babeat noti ficari ꝑ alterum. Iteʒ cum gratia non ſolũ modo ponat in aima fidem et charitatem. ſed etiam ſpem. vide- tur inſufficienter dice re magiſter cum dicit ỹ eſt fides cum dile⸗/ ctiõe. Juxta hoc que-⸗ ritur cum viuenſe dif⸗ finitiones ⁊ notifica/ tiones gratie aſſignẽ/ tur diuerſimode. pe/ nes quid ſumitur ra/ tio ⁊ diſtinctio harum. 4 luntatẽ ꝓut accipit᷑ ꝓ potẽtia.ſed ꝓut accipit᷑ ꝓ vſu.Et ſi tu queras.quare magis ¶ Determinat q ſit illud adiutoꝛiũ li:ar ſupaddi 2 tũ q;tum ad ſubiectum. ¶ Voluntatẽ ipſam Aug.in li.de duabꝰ aĩabus ita dif⸗ finit. Voluntas eſt aĩ motus cogẽte nullo.ad aliqᷣd non admittendũ vel adipiſcẽdũ.hec aũt vt nõ admit tat malum ⁊ adipiſcat᷑ bonũ pᷣuenit᷑ ⁊ pparat᷑ dei gra⸗ tia. Vnde apls gratiã pꝛeuenientẽ ⁊ ſubſequentẽ cõ⸗ mendans.i.oꝑantem ⁊ cooꝑantẽ vigilanter dixit.Nõ eſt volentis neq; currentis.ſᷣ miſerentis dei.ſᷣ nõ ecõ⸗ uerſo.non eſt miſerentis dei ſed volentis ⁊ currentis. Nam ſi vt quibuſdã placuit qð dictũ eſt ita accipiat᷑. nõ eſt volentis neq; curꝛentis ſᷣ miſerentis dei.tanqᷓ; diceret᷑.nõ ſufficit ſola voluntas hominis ſi nõ ſit etiã miſericoꝛdia dei.ecõtra dicit᷑ nõ ſufficit etiam miſcðia dei ſi nõ ſit etiã volũtas hoĩs.ac ꝑ hoc ſi recte dictum eſt illud.qꝛ id volũtas hoĩs ſola nõ implet.cur nõ eti⸗ am aotrario recte dicit᷑.nõ miſerentis eſt dei.ſed volẽ tis eſt hoĩs.cũ id miſericoꝛdia dei ſola nõ impleat.hho mo em̃ credere vel ſperare nõ poteꝛit niſi velit.nec per uenire ad palmã niſi voluntate currat. Reſtat &̊ vt iõ ita recte dictũ intelligat᷑.vt totũ det᷑ deo qͥ hoĩs volũ/ tatem bonam pᷣuenit.⁊ pᷣꝑat adiuuandã.⁊ adiuuat pᷣ⸗ paratã. nolentẽ pᷣuenit vt velit.volentem ſubſequitur ne fruſtra velit. Ecce his verbis ⁊ alijs pᷣmiſſis euidẽ/ ter tradit᷑.qꝛ voluntas homis pᷣꝑat᷑ ⁊ pꝛeuenit᷑ gratia dei yt velit bonũ.⁊ adiuuat᷑ ne fruſtra velit. cta mereat᷑ ⁊ ꝑfici.voluntate comitante non ducente. pediſſequa nõ pꝛeuia.Ecce hic aperte habes ꝙ gratia pꝛeuenit bone voluntatis meritum.et ipſa bona volã ¶ Æνbona voluntas comitat᷑ gratim c 7 ☛ ¶ SGtaq; bona voluntas comitat᷑ gratiã nõ gr̃a volunta tem. Vñ aug.ad bonifaciũ papã ſcribens cõtra pelaf2/ gianos inq̃t. Cum fides impetrat iuſtiſicationẽ ſicut vnicuiq; deus partitꝰeſt mẽſurã fidei.nõ grãm dei ali quid meriti pᷣcedit humani.ſᷣ ipᷣa meret᷑ augeri.vt au⸗ megiennn eſt gratie non pꝛeuia. Determinat quid ſit illud adiutoꝛium li.ar.ſuꝑ / dagditũ q́;tum ad donum gratuitũ. d (Et ſi diligenter intendas.nihilominus tibi mõſtrat᷑ it ĩa gratia volũtatem pᷣueniens ⁊ pꝛeꝑans.ſ.fides * 42 eſt ai motus. Itẽ velle plus eſt agere qᷓ pati. volũtas nõ debeat dici animi motꝰ..döm oluntas qd Bẽa volutate,z b uenienz- eſt fides lectione. cuz di e. dicendum ꝙ magiſter nõ intendit in illo verbo notificare gratiam gratumfacien tem q;tum ad ſuam eſſentiam.ſed intendit eam notificare quaſi per poſterius.et quodammodo per effectũ. Cum em̃ habitus cognoſcatur ꝑ actus.et ctum ⁊ affectũ.ideo ꝑ illas hʒ gratia notificari.et qꝛ in illos actus nõ exit virtutum.vicʒ fidei ⁊ charitatis.ideo notificans gratiam dicit.q gratia ni 4 ne. ꝓ eo ꝙ ꝑ illos duos hitus dẽ aia in actꝰexire ꝑ q̊s innoteſcit nobis gr̃a. * actus gratie duplex ſit õm duplicem potentiã.videlicet m intelle gratia niſi mediantibus habitibus il aliud eſt q; fides cum dilectio/ Ad illud vo qð q̃r de pluralitate diffinitionu. dð. ꝙ gra bʒ chan ad ſuũ pᷣncipiũ.bʒ ↄpari ad ſuum ſubiectum.habet comꝑari ad ſuũ oppoſi tũ.habet comꝑari ad ſuũ ectũ. habet ⁊ ↄpationẽ ad ſuũ pᷣmiũ.⁊ ſ̃m has diuerſas ↄꝑatocs diuerſe reꝑiun tur eiꝰnotificationes. Scm cõꝑationẽ ad ſuũ pᷣncipiũ eſt illa Jſido.Gr᷑̃a eſt miſcdie donũ diuine. per quod R ⸗ Kene eplas. Gfa ẽ 4itor aie ad Wcni, ant ad fuñ ſbm cctatio coꝛdlis ncs * ndefnatan n ſiceſt la . Neo er cõpationẽ no naroe⸗ er nwn Hear oi dar ſun alud toõ . cij dilecti 6e: Der Daise; 3 ns tionẽ ad ſuũ ud ſo. vt exhil er Angz; ü dil illa. afae ef R een ilapet fack Bo, zilectione gdeocha gianiudoohe Ses Rekce Snre varteie. 4. Ro. iij —,. icati ſumus ug. in ““”èẽ ie. Scom HBia eſt ſani i glo cit apls qui dici ex fide ?t tractan autẽ oes cõpatiõe met. pencar en⸗ rata heerch tanen grans vmlczed Tangke nis ankt Qõ em̃ ne dicat ſibi em̃ ideo dixi ibi ait em̃ eſt. Gra ẽ is qᷓ talis Non di es mere de iuſtifica e fides ip gratis data ſi aa 80 . 1Cor üij. de nicatpepo ſtandelten on eiicl aimd⸗ 2ð ar acnena⸗ cig. cũ dlrerit 1don k⸗ red onu eins op eſt. Hic a ua iuſtifica id hab dez ti ia notificatio . onis. ⁊ ipſ. perte oſtendi ificatus es qð tie qua dẽ icatio ⸗ nis. 7 ipſa eſt grati it ꝙ fi es. gratis ti non mueſt⸗ di. Gfa ẽ ma⸗ Vol as ⁊ pꝛeꝑat beneficiũ c cauſa iuſtifi ag⸗ itatẽ. qᷓ ſu us ad vti vo ipſa tas e aua uglnenen bemt gaeLord unlaets eſt dvi ati lberet aſcrn viuit᷑. orne aris t manne Ze beneficio ſi nn nemie nõ pot. unet vadiuneten qua beu ia⸗ e denlad Gatte . Nolutas ierg I. ic; neat Whenias neficium quo Hoc viui e dande ef anolbe⸗ Honahomans beren lkagt iuc euidente 8 xpi rectei. erat̃ ⁊ p ominis volũ Ex be is tibi vata eſt. uidenter oſte te intelligit᷑. ſi ꝛepat᷑. Et illu tas c vf valle dicẽ⸗ poſt illã rui endit dicẽ igit. ſicut Et illud aug. 1 mg elle dicẽ ruina Es. J aug. i L be⸗ te fi ngr ꝙ m ce ipſum. ſea am a ſeruitu pᷣm arbitriũ li in encheri. ſ. ide fit i median um. ed per ſol ruitute itriũ lib eri. ſed it iuſtificatio. ta eſt lib per ſolam dei peccati eranduz eſt ↄtrariũ h ficatio. erat dei gratiã nec omni ʒ eſt ab eodẽẽ buid . qa p quam li ⁊ volun tiã que in fi nino perſe 1 dẽ e aie iuſti a quam liberatur tas pꝛepat᷑ in fide chꝛi per ſe io a q̊ eſt vi uſtifica in fi beratur arbi pꝛeꝑat᷑. E chꝛiſt t vinin viuificatio. nlde chrici. narbinin.⸗ Doe een hte⸗ valecan nuin cte ig. ad ninat . V „0 m ait i tu eſt. 5 t. imo moꝛ a haluntatenue Fud adliber alitn genn aafebag: Btas dong qie iele eri adacnateg q;tum iß Sitnine Fis⸗ e. a men eaden nit HH Ealeirones alerenetr Hn men dem zedi dei vona ge rone aclicte gre minis m nde em vonntedde queda e naß tribuit al wru nõ e . i. ijjs. 2 miſeri a iuuat. Nã AQue aũ volütas ho nie Fies ſepe ſubſequ iſericoꝛdi t. Mã vtrũ ũt nõ pꝛecedi uſtificatõnẽ. trat . niſericoꝛdia ei p ũq; legit᷑ ꝛzecedit lsit ofomnakan intel Flwwlins ſebſque me. Nol pueiet me. git᷑ ĩ ſancti .ffoꝛmi oꝛmata. aut de ubſe olenteʒ qui me. ⁊ miſeri ctis elo ifoꝛmi. Mõ aut de an re pini qt᷑ ne fruſt ez quippe pᷣ iſericoꝛdi 10 ꝛ i. Mõ de ifoꝛmi. tilsch ust inimicis n tra velit. C puenit yt veli lia dei 2 eã nibil mẽm i. in eis op. oſtris nolentt ure elit. v el Perramd. i N. R eis opetur nolentib m admo olen defe ipetramꝰ. Si o. i re vt accipi ur et velle: ibus pie vi nemuroꝛ oꝛmata H nõ Si gui o. x. taccian min Ae⸗ Itẽq; ceee niſi ve⸗ da pe —H ſg4 nec nafrydinuo:Yndennis . imonenurkee Snaennii lufrid bona h mis. ſed d 7„:2 e apls ait. mus.a „ p iuſti icat PBeo d OOH done omini dei miſerenti ait. NMõ a quo t iſtificati d. sinf comitat᷑ gf is vol erentis. i 6 eſt vole npecet en lict: omita voluntas q̃dã 8. Ex hi olent i põt dici. N plici. ni nit a a osnunaneee qda tis. Erhisandaner 1 iuciicario H eſſe ex volt ubitatöns 0 ate. .qꝛ eã pue/ deatio dicif i inſlici Gis Rox. (Aonelttnignor; bitatonẽ oni er eo quod due⸗ ka Erini⸗ dek ꝙ 18 oꝛandũ quod e ERE7 Ne d dicit᷑ fidẽ cia exercitat dẽ i iuſti de cre noſireürnſes alibi aug⸗ ff ẽbñã mgfi katio: ſic ver adiuſt ciam aius — ackiene inihnt ita ſux Yoh. tract oſtoli. Coꝛ ia exercitaf in uſti racts. Jdeo no Aante de operlee ind —ρ 4 1 ficatõz. i. Ai. n. ꝓfeetum iuſticie que conſequit᷑ ex bonoꝛũ opeꝝ ⁊ meritoꝝ mul⸗ tiplicatione.qd nõ cõ tingit eſſe ſine fide et charitate. Sine fide ei ſicut dicit᷑ Hebꝛe.xj. impoſſibile eſt place/ re deo. ſine charitate ctiã impoſſibile eſt. ſi⸗ cut dicit᷑.j.Co.xiij. Si aũt dicat᷑ iuſtifica tio iuſticie infuſio.ſic adhuc habet veritatẽ licʒ nõ ita plene. Aut em̃ eſt infuſio iuſticie in paruulo.aut in ad/ nlto. Si i paruulo.ſic ðꝛ eſſe iuſtificatio ꝑ fi/ dem non ꝓpꝛiã ſᷣ pen tum. vel totius eccle/ ſie ſicut dicit Aug.ad 6 bonifacium. Si autẽ ſit iuſtificatio in adul to.ſic cũ quatuoꝛ con currãt ad iuſtificatio/ nẽ.ſ.gratie infuſio.cõ/ tritio.motus li.arb.et peccati remiſſio.ſicut dicunt magiſtri. ⁊ mo eus li.ar.ſit motꝰ qͥ p/ tinet ad vᷣtuteʒ fidei. nõ incõuenienter dici tur adultus ꝑ fidex iu ſtificari. nec huic ob/ ſtat quod iuſtificat᷑ . grãm. Illa aũt quatu oꝛ necrio reqͥrunt᷑ ad iuſtificatõnem impij. et iõ aliqñ homo dici⸗ tur iuſtificari ꝑ grãzʒ. aliqñ ꝑ fidem.aliqñ ꝑ pniam.qꝛ peccati re miſſio pᷣſupponit illa tria.⁊ ꝑ hoc patẽt ob/ iecta. Iſta em̃ melius explanant᷑ in.inij.diſt. ſimpliciter apłs ait credit᷑.ᷣ coꝛde credit᷑.qꝛ cetera po teſt homo nolens.credere nõ niſi volens.intrare eccle ſiã ⁊ accedè ad altare põt nolẽs.ſᷣ nõ credere. Itẽ ſuꝑ Geñ.vbi laban ⁊ batuel dixerũt. Vocemus puellaʒ ⁊ queramꝰeiꝰvoluntatẽ.dicit expoſitoꝛ.qꝛ fides eſt vo/ luntatis nõ necitatis. Ad qð rñdentes dicimꝰ.nõ hec ita accipienda foꝛe vt ex volũtate hoĩs fides intelliga tur ꝓuenire.cũ ipſa ſit ꝓpꝛie dei donũ.vt ait aplus.et ex ea bona hominis merita incipiant. Per hãc em̃ vt ait aug.ſuꝑ ps.lxvj.iuſtificat᷑ impiꝰ.i.fit de impio pi⸗ us.vt deinde ipᷣa fides incipiat ꝑ dilectionẽ oꝑari.vñ oĩa bona merita incipiunt.Sed potiꝰ hec ideo ita di⸗ cta ſũt.qꝛ nõ eſt fides niſi in eo qͥ vult credere.cuiꝰbo⸗ nã voluntatẽ fides pᷣuenit.nõ tꝑe ſᷣ cã ⁊ natura. Vnð aug.ſupꝛa cõgruent dixit.ꝙ bona voluntas in eis do nis eſt que nõ pꝛecedit.⁊ ipſa iuuat.qꝛ ea iuuat quibꝰ pᷣuenit᷑ dũ eis ↄſentit ad effectũ boni ⁊ in eis eſt.qꝛ tẽ⸗ poꝛe ab eis nõ pꝛecedi᷑̃. . . ¶ Quedam adhuc addit que grauioꝛẽ faciũt que⸗ ſtionem.ſ.ꝙ cogitatio boni pꝛecedit fidẽ. g8 ¶ Ceterũ hanc q̃ſtionẽ magis acuunt ⁊ vrgẽt vᷣba aug. qͥbus in li.de pᷣdeſtinatione ſcõꝝ vtit᷑ ꝑtractans illud apli. Mõ ꝙ ſufficientes ſimus cogitare aliqd quaſi ex nobis.Attendant inquit hic.et verba iſta ꝑpendant. q putant ex nobis eſſe fidei ceptũ.⁊ ex deo eẽ fidei ſup plementũ. Commendans em̃ iſtam gratiam que non datur ſᷣm aliqua merita ſed efficit oĩa bona merita in/ quit.non ꝙ ſuffcientes ſimus cogitare aliquid boni.ſ. ex nobis.Quis aũt nõ videat pꝛiꝰ eſſe cogitare qᷓ; cre⸗ dere: Nullus qᷣe credit aliquid niſi pus cogitauerit eſſe credendũ.Si ergo cogitare bonum nõ eſt ex nob. vt hic apls tradit.nec credere.qᷓ;q; ⁊ ipᷣm credere nihil eſt aliud q; cum aſſenſione mentis cogitare. hic vide tur inſinuare ꝙ cogitatio bona pᷣcedat fidem.⁊ ita bo⸗ na voluntas pᷣuenit fidem nõ pᷣueniat᷑.qð pᷣdictis ad⸗ uerſari videt᷑. Ad h̊ aũt dicimus ꝙ aliqñ cogitatio bo na ſiue voluntas pꝛeuenit fidem.vᷣ nõ eſt illa bona vo luntas vel cogitatio qua recte viuit᷑. Illa em̃ ſine fide ⁊ charitate nõ eſt. Nam vt ait aug.ad anaſtaſiũ. Si⸗ ne ſpiritu nõ eſt voluntas hominis libera.cum cupidi tatibus vincat᷑.nõ eſt libera ad bonum niſi liberata fu erit. Non autem liberatur.niſi ꝑ ſpiritumſanctum dif⸗ fundat᷑ charitas in cordibus.non eſt libera voluntas niſi eam liberet gratia ꝑ legem fidei.i.nõ eſt libera ſine fide oꝑante ꝑ dilecti⸗ onem. et illa ſufficienter bona eſt. Mon eſt em fructus bonus qui de charita/ tis radice non ſurgit.Si vo aſſit fides oꝑans ꝑ dilectõnẽ fit delectatõ boni. NSeilla cogitatione boni que pꝛecedit fidem plene diſſerif. h Eia autem cogitatio ſiue voluntas que fidem ⁊ charitatem aliaſq; iuſtiſica iones pꝛecedit nõ ſufficit ad ſalutem.nec recte ea viuit᷑.hac voluntate con cupiſcitur illa bona voluntas que eſt magnũ bonũ.iſta vᷣo non.Alia ergo il la eſt voluntas ſiue cogitatõ.alia iſta.Et ſicut illa iſtam pꝛecedit.ita illã pꝛe uenit intellectus. Unde Augꝰiſtam diſtinguens ſuꝑ illum locũ põ.Concu⸗ piuit anima mea deſiderare iuſtiſicationes.ait.Concupiuit deſiderare inqᷣt. non deſiderauit. Videmus enim ratione nonnunqᷓ; q; vtiles ſunt iuſtiſica⸗ Geñ.xxiij. fe' cũ determi natione. ii.Coxꝝ.iij. G Quid ſit credẽ Determiatio. Põ. cxvij. —.. — Dð — — — — — — ) Dirclignti 8 rrnacſtn rbiexg uelngarabe figrſtaiitarea⸗ eCchedungei lentrtiſecün ſareberc itins⸗ neulinann rülſtagnocng oms .. ſ Ariniis in wreñ doh ſpg Gigt flaprfatsſue⸗ Ggiduiigne oſtgeontfit miklsiͤt ſätgtage⸗ unsdn aga ne finttifnag nisngitnil nnlingam utßbiniign Miattſcnohnt bii mni 1 ————.fn — — — — „ s Di. XxVI — tiones dei. 5 infirmitate ppediti aliqñ nõ deſiderama. Pꝛeuolat g intellect. ſeqᷣt tardus aut nullus affectꝰ. Scimꝰ bonũ nec delectat agere.⁊ cupimꝰvt ein HW delectet. Sic iſte olim deſiderare cõcupiſcebat.qᷓ bona eſſe cernebat.cupiẽs eęeon hfe delectationẽ.qͥꝝ potuit videre rõnem. Oñdit itaq; qᷣbus q̃ſi gradi/ Nin bus ad eas pueniat᷑. Pꝛius em̃ ẽ vt videant᷑ qᷓ ſint vtiles ⁊ honeſte. deinde WR väyrt eaꝝ deſideriũ concupiſcat᷑. Poſtremo vt ꝓficiente gr̃a delectet eaꝝ oꝑa Secũdũ verba tio.q̃rũ ſola rõ delectabat. ¶ Attende hũc oꝛdinẽ grãꝝ quẽ hic diſtincte aſ⸗ Aug. graꝝ oꝛ; ſignat Aug.q̃liter ſcʒ intellectꝰbonoꝝ pᷣcedit ↄcupiſcentiã eoꝛundẽ.⁊ ipᷣa cõ dinẽ exponit. cupiſcẽtia delectationẽ.q̃ fit ꝑ fidẽ ⁊ charitatẽ.q̃ habita vere bona ẽ volun⸗ tas q̃ recte viuit᷑. Ipſaq; fidei comes cẽ̃.nõ pᷣuia. Qui verba Aug.pꝛemiſſa F̃m hãc diſtinctionẽ cõſiderat.nullã ibi repugnãtiã foꝛe aiaduertit.nõ igno rans ctiã ante gratiã pᷣuenientẽ ⁊ oꝑantẽ q̃ voluntas bona pᷣparat᷑ in hoie. pꝛecedere quedã bona ex dei gr̃a ⁊ libero arbitrio.quedã etiã ex ſolo libero arbitrio.qͥbus tñ vitã nõ meret᷑.nec gratiã qua iuſtificat᷑. 4“ (¶Subiungit veritatis recapitulationem. i llius em̃ gratie ꝑcipiende que voluntatẽ hoĩs ſanat.vt ſanata legẽ imple⸗ at. nulla merita pᷣcedunt. Ipa ẽ em̃ q̃ iuſtificatus impius fit iuſtus.q pꝛius erat impius.meritis autẽ impij nõ gfa ſ pena debet᷑.nec iſta eſſet gra ſi non daret᷑ gratuita.dat᷑ aũt gratuita.qꝛ nil boni ante feceramꝰvñ hoc meremur. Oꝛ ab hoĩe bo- Non negamus tñ multa añ hãc gratiã ⁊ pᷣter hãc grãm ab hoĩe fieri bona ꝑ na fiunt ꝑ li.ar li.arbi.vt tradit Aug.in rñſionibꝰ cõtra pelagianos.vbi dicit homines per bitri ſiue gra. liberum arbitriũ agros colere.domos ediſicare.⁊ alia plura bona facere ſi/⸗ ne gratia cooperante. Ci⸗ DO intelligentiã huiꝰ ꝑtis ſuppoſita grẽ enti Itẽ deus eſt equus ponderatoꝛ.ergo nõ magis acce 4 tate ⁊ neceſſitate.qꝛ hoc.j.queret᷑ ſuo loco. ptat vnũ hominẽ qᷓᷓ aliũ.niſi aliqd donũ ⁊ aliqd bo⸗ guerit᷑ bic de gẽe quidditate. Hoc em̃ inqui num ſit in vno qð nõ eſt in altero.hoc autẽ vocamꝰ e in l̃a.⁊ circa hoc q̃runt᷑ ſex. Pꝛimo querit᷑ ipſam gratiã.̊ gratia a rons Bala circa ipſum vtrũ gra ſit aliqͥd circa acceptantẽ.vel circa accepta gratificatũ ⁊ acceptatũ a deo. Sed cõtra Dañ.j. tum: Scðdo dato ꝙ gr̃a ſit aliqͥd circa acceptatum, Dedit dñs gratia danieli in ↄſpectu pᷣncipis eunu/ lerit᷑ vtrũ ſit dnũ increatũ.Lercio.vtrũ ſit in ge choꝛum ⁊c̃.Sed cõſtat ꝙ tũc nihil nouũ collatũ eſt nere ſpᷣe vel accidẽtis.Quarto querit᷑ vtrũ ſit in ge danieli ad boc qdð acceptarct᷑ ab illo eunuchoꝝ pᷣn/ nere accidẽtis coꝛruptibilis.Quinto q̃rit᷑ vtrũ pᷣmo cipe.ſi ergo deus ẽ benignioꝛ ⁊ ad acceptandũ ꝓm/ QAkod inſit cẽntie aie aut potentijs. Sexto ⁊ vltimo qᷓritur ptioꝛ.videt᷑ ꝙ nihil opoꝛteat in bomine poni ad hoc vtrũ inſit ad modũ ꝑfectõis t̃.an etiam per modũ qð acceptetur a deo.ſi igitur gratiã dei habere nõ eſt motoꝛis. aliud qᷓ; deo eſſe acceptũ.videt᷑ ⁊c. re ldanus H 4 eſtio.,j. a eceerxrperimento ꝙ homo bomini efficit᷑ gratus ex ſolo demint ¶ gratia dei aliqd ponat circa gratificatũ ſic oſten aſpectu. nec aliqᷣd dat bomo homini cũ ſuſcipit illũ ditur. dicit᷑ em̃ Joh̊.j.de plenitudine eius accepimꝰ in gratiã ſuã.ergo pari rõne nõ opoꝛtet aliquid dari gratiã ꝓ gra. Si igit᷑ qd accepimꝰin nobis ẽ.diuina bhomini vt ſuſcipiat᷑ in gratiã dei. ¶ Itez ois ille eſt gra in gratificatis ſiue acceptatis a deo hʒ eſſe Itẽ alij gratus q eſt ab eo dilectus.ſᷣ dilectio dei nõ po/ .Coꝝ.xij.Diuiſiones graꝝ ſunt.idẽ aũt ſpũs diui/ nit circa dilectũ aliq̃d nouũ.qm̃ dilexit nos ante mũ dens ſingulis ꝓut vult.Hoc aũt nõ eſſet niſi gẽe d di oſtitutionẽ.ſicut dꝛ ad Ephᷣ.j.Oilexit etiam nos num in ſingulis aliqͥd poneret. ⁊c. Si tu dicas hoc cũ adhuc peccatoꝛes cſſemus.Sicut dicit᷑ Rom̃.v.· eſſe dictũ de gratia gratis data.tũc arguit᷑ a minoꝛi. ergo pari rõne nec illa tẽptatio ſiue gratificatio ali - ꝙ ſi gratia gratis data aliquid ponit in gratificato. quid ponit circa gratificatũ. Itẽ ſolis pᷣcibus ali multomagis gra gratũfaciens q̃ maioꝛis ẽ efficacie. cuius ſine aliquo munere interueniẽte poteſt quis ⁊ magis reddit ip̃m gratificatuʒ deo acceptabilem. amicus ⁊ gratus effici alicui cuius pꝛius erat inimi ie⸗ gra gratũfaciete efficit᷑ qͥs dignꝰ ſupna btitu cus ⁊ odioſus.ſi igit᷑ hoc eſt in hominc.cũ deus mul dine.ſᷣ ois dignitas aliqͥd ponit in eo in qͥ eſt. Sð digni to ꝓnioꝛ ſit ad miſerendũ qᷓ; homo.videt᷑ ꝙ multo⸗ tas retributionis eterne aliqͥd ponit ĩ eo qͥ dignus ẽ. foꝛtius poſſit hoc reperiri circa gratiã dci. tem boc aũt nõ ẽ niſi gra.gᷓ ⁊c. ¶ tẽ culpa ex q̃ deus bo ſic ſe habet gratia ad gratificatũ.⁊ acceptatio ad acd minẽ odit ⁊ repꝛobat ponit aliquã defoꝛmitatẽ i co eptatũ. ſicut ſe babet laus ad laudatũ.ſed laus ni- q̃ repꝛobat᷑. pari rõne gra ob quã deus aliquẽ dili bil ponit circa laudatũ.ſed circa laudantẽ.ergo nec git ⁊ appꝛobat.aliqͥd ponit in co qͥ acceptat᷑. tẽ gratia circa gratificatũ.ſed circa gratificantẽ. ↄtingit aliquẽ qui non eſt gratus deo fieri gratũ.ſend babundantioꝛis charitatis eſt diligere ⁊ acceptare i⸗ boc nõ eſt ꝓpter mutationẽ aliquã factã ex parte dei eum qui minus eſt dignus amoꝛe. ſicut inimicũ qᷓ; 5 acceptantis.g hoc ẽ ꝓpter mutationẽ aliquã factaz amicũ.ergo diuina charitas ⁊ bonitas nõ ſolũ acce- ex ꝑte hois acceptati.ſ̊ talis mutatio nihil ab homi/ ptat bonos ſed etiã quantũcunq; malos.nõ ſolum ne tollit. ergo aliqͥd circa hominẽ acccptatũ ponit. dignos.ſed etiã quãtũcunq; indignos.ergo Zrmn⸗ cc ” 22?2?—– Sannn cccceptatio ſiuẽ gratificatio nõ videt᷑ aliquid ponere veritatis infallibilis equitgs. uni inn ycirca ipᷣm acceptatuʒ aut Sratificatũ. (rnan è Aueſtio. ij. b .— tu⸗ oai⸗a gratia diuina aliquid ponit circa gratificatũ ſiue ac¶ Suppoſito ꝙ gr̃a aliqͥd ponat circa gratificatũ.qrit᷑ fnin gai ceptatum. Et ratio buiꝰeſt. quia diuina voluntas in vtrũ illud ſit creatũ vel inc eatũ. Mꝛ ſit increatũ vi⸗ ruf * acceptando nõ afficit᷑.diuina veritas in appꝛoban / detur ꝑ illud qð dicit Oam̃.in li.de ſpũſancto. Dici⸗ lcn do nõ fallitur. ⁊ neutra earũ in gratificando mutat᷑. mus ſubſtantiã donoꝝ dei cſſe ſpiritũſanctũ.nec eſti ntlit, Quia diuina voluntas in acceptando nõ afficit᷑ nec mare debemus ſpm̃ſanctũ ſᷣm ſpᷣam eſſe diuiſum. g ſcoct ſvi acceptat aliquẽ ꝓpter nouuʒ affectum. neceſſe eſt ꝓ multitudo bonoꝝ dicat᷑.impaſſibilis em̃ eſt ⁊ indi/ nie . acceptet ꝓpter aliquẽ effectũ.⁊ ita aliquis effectꝰ po uiſibilis. ſed iuxta differentes intellectus multis do⸗ titos⸗ u nitur eſſe circa eũ qui acceptat᷑. Quia veritas diui· noꝛum vocabulis nuncupat᷑. Si igi᷑ ſpũſſanctus Eeapf⸗ na in appꝛobando nõ fallitur.ideo non pᷣfert num nũ increatũ.xreſtat q gratia gratũfaciens dicit qͥd ige alteri.nec appꝛobat magis vnũ ꝙᷓᷓ alterum.niſi quia increatum. Itẽ hoapm oſtendit᷑ ꝑ effectus ſiue Potar nihit babet in ſe aliquid qð Kuiagis dignũ appꝛobatio/ actus gratie quos dicit᷑ habere in gratificato.qui ex Ctitctocatn. ne diuina. Neminẽ aũt acceptat niſi quẽ appꝛobat. diuerſis autoꝛitatibus nouẽ eſſe colliguntur. Gꝛatie insgftſusſa ⁊ etiã nemo eſt gratus vel deo acceptus niſi in ſe ba eñ eſt creare.gratie eſt animã infoꝛmare.viuificare. loten beat aliquid per qdð fit appꝛobatione dignus.Quia illuminare.aſſimilare.vnire.ſtabilire.acceptabilem urnigeati vo voluntas non mutat᷑ in acceptando.nec veritas deo reddere.⁊ affectũ ſurſum ducere ⁊ eleuare.Ex Ptic nleta in appꝛobando.cũ aliquis de nouo incipit appioba pmo actu arguitur ſic. Eodẽ recreat deꝰ quo crcat. ſepnm üuntic⸗ ri vel acceptari. ⁊ nulla cadit mutatio ex parte dewi ac ⁊ equalisvirtutis vt dicit Aug.eſt recreare ⁊ creare. Mnigwniae⸗ ceptantis vel appꝛobantis. neceſſe eſt ꝙ aliq̃ cadat ſi ergo deus ſeipſo creat nõ ꝑ aliqnid creatũ.ergo ſe/ Prhoelntellgin mutatio ex parte acceptati ⁊ appꝛobati.ſᷣ hoc nõ eſt ipſo recreat ⁊ refoꝛmat nõ ꝑ aliquid creatũ.ſed illud nugatisditn quia aliquid ei aufert.eſt ergo mutatio. quia alid qð recreat eſt gratia. ergo E ſcdo actu arguik biiiddlento donũ ſibi a deo confert᷑.⁊ ſic patet ꝙ gratia aliq d ſic.paris virtutis eſt refoꝛmare mentẽ q;tũ ad affe mmigfi Cai num ponit circa ipᷣm gratificatum. AUnde ↄcedende ctum.⁊ q̃tũ ad intellectũ.ſᷣ mens immcdiate a pꝛi tentũß agne 8 ſunt rõnes hoc oſtendẽtes. ¶ Ad illud qdð pᷣmo obij ma veritate foꝛmat᷑ qᷓtũ ad intellectũ.vt dicit Au⸗ pCeri tnentu au citur in ↄtrarium de gratia bumana.de qua dicit᷑ guſtinus.ergo ⁊ immediate qtũ ad affectũ a pꝛima ſanitcennu⸗ deus dedit gratiã danieli ⁊c.dðm ꝙ illud ſimile deri bonitate.ſed animã fsꝛmare qtũ ad affectũ eſt ipſiꝰ tiſdsaug cit in tribus oditionibus pᷣaſſignatis.Lum quia hõ gratie.ergo gratia non eſt aliud qᷓ; bonitas ſumma. ſinechetsfnef in acceptando afficit᷑.tũ quia iudiciũ eius frequẽter ¶ Ex tercio actu vel effectu arguit᷑ ſic.Si viuificare pmnginlizqui dæcipitur.tum etiã quia cũ de nõ acceptando fit ac animꝗ eſt actus gratie gratũfacientis.⁊ deus animiꝗ ſperinmnsni ceptans in ſeipſo mutat᷑.hoc aũt in deo nõ ponitur. viuificat ſeipſo nõ ꝑ mediũñ creatum.ergo gratia nõ Gttagmunun ⁊igdeo nõ eſt ſimile. Et ꝑ boc patet pᷣmũ ⁊ ſcdᷣm ob/ eſt aliud qᷓ; deus. Minoꝛ ꝓbat᷑ ꝑ Aug. qui dicit ꝙ ſilcäͤdlctone 9 iectum. ¶ Ad illud qdð obijcit᷑ de dilectione ꝙ non ſicut coꝛpus viuit anima.ita anima viuit xo. ani/ ſrgnagrare ponit aliquid in dilecto.doᷣm ꝙ nõ eſt ſimile p eo ꝙ mWas ſeipſa viuificat coꝛpus.ergo deus ſeipſo viuifi/ nſe didezn dilectio ſe extendit no ſolũmodo ad pᷣſens.verũetiã cat ſpiritũÿ. ¶ Ex quarto actu vel effectu arguit᷑ ſic. fenchiggmt ad futurũ. Ande nõ tm̃ diligit nos deꝰ dilectione tẽ ¶ Si ſol ꝑ ſui eſfentiã eſſet pᷣſens oculo.nõ eſſet neceſ. ögteck ümm oꝛali.ſ etiã eterna.acceptatio vᷣo ⁊ gratificatio ſo ſaria aliqua luminis influentia ad hoc ꝙ efficeret ſerlitaiams hin ad pᷣſens ſe extendit.⁊ ideo effectũ nõ ſolum in oculus luminoſus. ſi igit ſol iuſticie deus eſt pᷣſens gincpoſomit habitu ſed etiã in actu ponit circa ipᷣm acceptatum omni creacure.⁊ eſſentialiter eſt in anima vniuſcu/ ntonerlifenn 10 ⁊ gratificatũ.¶ Ad illud qd obijcit᷑ ꝙ ſole pᷣces re iuſq;.videtur ꝙ nulla influentia luminis ſit neceſſa icizdin conciliant.dm qꝙ illud locũ habet vbi recociliatio ria ad illuminationẽ anime.ſi ig tur impoſſibile eſt tiifnenln fit ꝑ mutationẽ affectionis. vt cũ aliquis qui alicui deũ aliquid faccre fruſtra. videt᷑ gratia illuminãs H pꝛius erat iratus.ꝑ pᷣces alicuius mitigat᷑. hoc autẽ animã nihil aliud ſit q; diuina eſſcntia. quin/ Miigetie circa deñ nõ ponit᷑. ⁊ ſi aliqñ in ſcpᷣtura dici videat᷑. to actu vel effectu arguitur ſic. Si coloꝛ eſſet ſua ſi / — figuratiue intelligendũ eſt. videlicet ꝑ antropoſtpa- militudo.nõ eſſet neceſſaria noue ſimilitudinis ge/ ſntſin hna 11 ton. ¶Ad illud qð obijcitur de laude. dom ꝙ ſicut neratio ad boc ꝙ oculus confoꝛmaretur ipſi coloꝛi. iiin hlei laus creature nõ ponit aliquid circa laudatũ ̊ cirea maxime ſi coloꝛ ipſe eſſe poſſet in oculo.ſed in deo ſiuti nkon laudantẽ.ſic etiã gratia qua vnus homo alteruʒ ac ¶ Apter ſuam ſimplicitatẽ non differt veritas ⁊ ſimili⸗ aene ceptat. eus autẽ qui nõ verbo cũ laudat ſ̊ appꝛo/ tudo.ilius em qui eſt ſimilitudo patris.eſt ciuſdẽ in ſus batione.laudando aliqͥd ponit circa laudatũ. Ende eſſentie cum patre.ſi ergo gratia eſt deo aſſimilare. ⁊ Cih⸗ unmn. ex boc nõ ſequit᷑ ꝙ gratia diuina nibil ponat. Poſſy gratia eſt ſimilitudo rei.impoſſibile eſt gratiam eſſe gtitn npeſbie⸗ F deei cpns Kſicgiſe de laude ⁊ gratia.quia laus re aliud a deo¶ Er ſcxto actu vel effectu arguitur ſic. gri betuin ſpicit ꝑſonã extrinſecã cui laudatus ipſe manifeſtꝰ mediũñ vniendi plus cõiungit᷑ vtriq; extremoꝝ qᷓ ex M efficit᷑. ſᷣ acceptatio reſpicit bona intrinſeca ex àbus tremum extremo.ſed deus eſt intimus anime.ergo en lunhgpr 2 vna pſona reddit᷑ alteri accepta. ¶ Ad illud quod impoſſibile eſt q inter deũ ⁊ anima cadat aliqò me/ kitetti obijcit᷑ ꝙ maioꝛis charitatis eſt acceptare eũ qui mi dium vnitiuũ qʒ ſit ab vtroq; extremoꝝ diuerſum. denn lcien nus eſt.dᷣm ꝙ acceptatio non tm̃ reſpicit opus vel ſi igitur gratie eſt vnire anima deo. cum gratia non edeun effectũ ſiue ronũ largitatis. etiã iudiciũ veritatis. ſit anima.neceſſe eſt gratiã eſſe duum. ¶Ex ſeptimo uenigrggm Qui em̃ alterũ acceptat.ipᷣm etiaʒ appꝛobat.Et qm̃ actu vel effectu arguitur ſic. Impoſſibile eſt vanita denneiſclch diuina veritas ⁊ eq̃tas nõ pᷣt appꝛobare niſi bonũ ⁊ tem per vanitatẽ ſtabiliri. ſed ſi abilitur ſtabilitur 6 ergnit equũ.nullus qᷓ;diu manet in ſua iniqͥtate pᷣt eſe deo per veritatẽ.Si igit᷑ omnis creatura vanitas c.aut acllcetin acceptus.⁊ ſi etiã multa beneficia a deo ſibi impen/ gratie nõ eſt ſtabilire anim.aut nõ eſt aliquid crea/ W dantur. Et ſic patet ꝙ rõ ſua nõ cogit.quia ſic eſt di tum.ſed gratie eſt ſtabilire animã in bonũ.hoc pla/ Kckdräfte uine largitatis immenſitas.vt non excludat᷑ diuine num eſt. ergo gratia nõ eſt tonũ creati ſed increati. Ryuicn. chrhien emengen Caenia doeniſcul d e cidiſ imnctiren, lecti Ndeti dtaferi,ſin daferidipe bonitis im . ſic Ginin tis.1 ni mneceun NDug au mwviurnin dus ſbſoß ſcſm miſe onddſenad Abergchaf eruckii mitufnud miniſt ee rinyſtle Tnic nins E ſecer at⸗ lendinoge lo.l nden Cirotiini, Nbfimin eckgnmnei nmin , usmine an atricd opduch utu N Se laim cihe A Adae⸗ i eh Gtkcen tam. videt᷑ ⁊c̃. ¶ Ex octauo actu vel effectu arguit᷑ ſic.Eodeʒ ipſo acceptat deus aliquẽ quo amat.ſᷣ pater ⁊ filius dili-/ gunt nos ſpũſancto ſicut ſancti dicunt.⁊ habitũ fuit in pᷣmo libꝛo.nõ aliquo creato.g acceptat nos ſpiri/ tu ſancto nõ per aliqd tonũ creatuz.ſi igit᷑ gratia eſt illud quo deus animã acceptat ⁊ reputat animã gra ſic. nihil poteſt mentẽ noſtrã ſupꝛa ſe eleuare niſi il/ lud qð eſt mẽte ſuꝑius.ſᷣ ſolus deus maioꝛ eſt men/ te rõnali.ergo ſolius dei eſt ipſam ſupꝛa ſe eleuare.ſᷣ iſte actus vel effectus dicit᷑ eſſe gratie.g impoſſibile eſt gratiã gratũfacientẽ eſſe aliquid a deo diuerſum. His nouẽ rõnibus colligit᷑ ꝙ gratia non eſt donum creatũ ſed increatũ. ¶ Ad oppoſitum arguit᷑ pꝛimo rõnibus oſtenſiuis.ſcdo rõnibus inducentibꝰad im poſſibile. ¶ Ad oſtendendũ autẽ gratiã gratũfacien tem eẽ donũ creatũ.pꝛimo adducat᷑ robur autoꝛita/ tis. ⁊ ſco violẽtia rõnis. Dicit᷑.j.Coꝝ.xij. Diuiſio/ nes gratiarũ ſunt.idẽ autẽ ſpũs.ſed nõ eſt diuiſio do ni increati.g doni creati.g ⁊c. Oꝛ ſi dicas autoꝛitatẽ iſtã debere intelligi nõ de gratia gratũfaciente.ſed de gratia gratis data. Obijcit᷑ tunc ꝑ verbum Aug.ad bonifaciũ dicentis.Gratia meretur augeri vt aucta mereat᷑ pfici.Circa igit᷑ iſtud tonũ cõſiſtit meritum ⁊ augmentũ.ſᷣ augmentum nõ conſiſtit niſi circa do num creatũ.meritũ autẽ nõ ↄſiſtit niſi circa donum gratie gratũfacientis.g gratia gratũfaciens eſt quid creatũ. O ſi dicas augmentũ illud attendi in gratia nõ ᷣm id qð eſt ſ̊ ſᷣm effectũ.Adducit᷑ ad hoc auto/ ritas magiſtri in lr̃a quã ſumit ex verbis Aug.ibi.et ſi diligenter intendas nibilominus tibi monſtratur que ſit ipſa gratia wluntatẽ pꝛeueniens ⁊ pparans. ſcʒ fides cũ dilectione.Si ergo fides eſt donũ creatũ reſtat ꝙ ⁊ ipſa gratia voluntatẽ pᷣparans donũ crea tum ſit. ¶ Itẽ bocipᷣm rõne oſtendit᷑.⁊ ex omnibus iſtis actibus gratie aſſignatis vna colligit᷑ ratio. Si eñ̃ gratie eſt refoꝛmare ⁊ infoꝛmare et viuificare.et ſic de alijs.cũ omnis talis actus ſit ab aliquo ſicut a pꝛincipio foꝛmali. Hon em̃ eſt infoꝛmatio.nec refoꝛ matio nec viuificatio.⁊ ſic de alijs.Si nõ foꝛma.ne/ ceſſe eſt aliq donũ poni in aia qð ſit aie ipᷣius infoꝛ matiuũ.ſᷣ deus nullo mõ poteſt eſſe foꝛma ꝑficiens. uis poſſit ſe habere in rõne foꝛme exẽplaris.ergo prer donũ increatũ qð deus eſt. ad hoc q; aia grati / ficetur. neceſſe eſt ponere donũ creatũ.Huius auteʒ rõnis neceſſitas colligit᷑ ex nouẽ medijs.ex quibus nouẽ pñt foꝛmari argumẽta. ſed tantũ valet illa in vnũ mediũñ colligere.quãtũ diuiſim explicare.Hijs igit᷑ rénibus oſtenſiuis apparet gratiã gratũfacien/ tem eſſe donũ creatum. Itẽ hoc videt᷑ ronibus du/ centibꝰ ad impoſſbile.quaꝝ pꝛima hec eſt. Aut gr̃a gratũfaciens ponit aliquid creatũ in gratificato.cũ deus de nõ grato facit gratũ.aut nihil.Si nihil.ergo nulla fit mutatio ex ꝑte creature gratificate. ergo fit mutatio ex ꝑte gratificantis.qd eſt impoſſibile.Et ſterũ.ſi nihil creatũ poneret no eſſet melioꝛ ille q eſt deo gratus iy ille qui nõ eſt gratus. ſi igit hoc eſt im poſſibile ponere ꝙ; gratus deo non ſit melioꝛ qꝙᷓ; non gratus.⁊ impoſſibile eſt ꝙ ſit melioꝛ niſi aliquã bo/ nitatem habeat quã alter nõ babet.⁊ boc nõ poteſt eẽ niſi quid creatũ.neceſſe eſt ꝙ gratia aliquid crea/ tum ponat in gratificato. Si igit᷑ ponit aliqͥd crea/ tum. aut eſt donũ ſiue aliquis habitus.aut eſt actus ſiue doni vſus. Si eſt donũ vel aliqͥs habitus.habeo xnono actu vel effectu arguitur ꝓpoſitũ ſcʒ ꝙ gratia in gratificato ponit aliq donũ creatũ. Si vᷣo eſt actus vel vſus.& nõ plus ponit in gratificato ꝙᷓ; in nõ gratificato.niſi qñ opatur.gᷓ non erit gratia in paruulis baptizatis ⁊ in iuſtis doꝛmiẽ⸗ tibus magis ꝙᷓ in nõ baptizatis ⁊ in bominibꝰ pec⸗ catoꝛibus.ꝙ ſi hoc falſum eſt ⁊ alienũ a fide.neceſſe eſt gratiã aliqd donũ creatuʒ in gratificato ponere. ¶ Itẽ bocipm oſtendit᷑ alia roõne.tam ex fide ꝙᷓ ex autoꝛitatibus opoꝛtet ſupponerè ꝙ impoſſibile eſt aliqd meritum eſſe ſine gratia.⁊ hoc melius manife ſtabitur. . Hoc igit᷑ ſuppoſito.quero tunc aut gra/ tia eſt aliqua ꝓpꝛietas liberi arbitrij. aut omnino no minat aliq ſubſtantiã diuerſam.Si eſt aliqua ꝓpꝛie⸗ tas li. arbi.habeo ꝓpoſitum. videlicet ꝙ gratia in li. arbi.eſt aliq donum creatũ. Si gratia nõ eſt aliqua ꝓpꝛietas.nõ eſt li.arbi.ſed deus cum li.arbi.non eit tius agitur qᷓ; agat.⁊ mouet᷑ q; moueat.⁊ ſi hoc.ſicut motus ſurſum nõ attribuitur lapidi.nec eſt ex eo læ pis laudabilis vel vituperabilis.ſic opus meritoꝛiũ nullo mõ eſt li.arbi.attribuendũ.⁊ ita non li.arbi.ex illo erit aliquo pᷣmio dignũ.ꝙ ſi hoc eſt impoſſibile ⁊ falſum.reſtat igit᷑ ꝙ illud falſum eſt quo dicit᷑ gra tiam nõ eſſe aliqd donũ creatũ.iRe.ad pꝛedictoꝛũ intelligentiã eſt notandũ ꝙ circa hanc queſtionẽ ſa/ pientes opinant᷑ ↄtrariũ ſapientibus. In bac enim queſtione aliquid eſt qdð fides determinat. aliqͥd qdᷣ ratio non inueſtigat. YFides ⁊ ſcriptura determinat q; abſq; gratie dono impoſſibile eſt placere deo. de⸗ terminat etiã ꝙ abſq; dono increato qð eſt ſpũſſan/ ctus homo non poteſt fieri deo acceptus nec aſſumi in adoptionẽ filioꝝ dei. ⁊ ideo oẽs recte intelligẽtes cõcedunt in iuſtis eſſe gratie donũ.credunt etiam in eis eſſe donũ increatũ qð eſt ſpũſſanctus.⁊ hoc a fi/ de ⁊ a ſcriptura determinat᷑.⁊ ideo qui ↄtrariũ huiꝰ ſentiret eſſet hereticus.Sed vtrũ pᷣter tonũ increa⸗ tum ſit in nobis ponere donũ creatũ per qð ſimus deo accepti vel nõ.quia nõ expꝛeſſe determinat᷑ ſcri/ pture autoꝛitate.inueſtigat᷑ a doctoꝛibns rationum ꝓbabilitate. Et quoniã tam habitus qᷓ; dona qᷓ etiã virtutes cognoſci habent per ꝓpꝛias oꝑationes.ido ſm diuerſam cõparationẽ actuũ ⁊ effectuum gratie ad ipſam grãm.diuerſe ſunt ſuꝑ hoc doctoꝝ opinio nes. Sicut em̃ pᷣtactum fuit in opponendo.grẽ eſt recreare.gratie eſt refoꝛmare.gratie eſt viuificare.il/ luminare.aſſimilare.vnire.ſtabilire.acceptũ facere. ſurſum leuare.Hos igitur actus quidã comparaue runt ad grãm ſicut ad pꝛincipiũ effectiuum.Et quo niam deus ſufficit ad hos actus vel effectus ꝑficien dos in rõnali creatura.⁊ ſolum deũ decent ꝓ ſua di/ gnitate.⁊ ſoli deo ſunt poſſibiles ꝓ ſua difficultate. ideo dixerunt ꝙ donum creatũ ponere ad hos effe/ ctus ꝑficiendos in homine eſt ſuperfluũ ⁊ indecens ⁊ impoſſibile.Alij vero cõparauerunt effectus pꝛe/ dictos ad grãm ſicut ad foꝛmã.neceſſariũ em̃ ẽ ꝙ vi uificatio ⁊ refoꝛmatio ab aliquo eſt ſicut ab infoꝛ/ mante.Et quoniã nec eſt poſſbile nec decens deum eſſre foꝛmã perfectiuã alicuius creature. ideo pꝛeter donum increatuʒ qd comparat᷑ ad hos actus tanqᷓ; pꝛincipium effectiuũ.cõueniens eſt ⁊ opoꝛtunũ po/ nere conum creatuʒ per qð anima infoꝛmet᷑.Hanc aũt poſitionẽ pꝛeferendã credo pꝛioꝛi.tum quia ſe/ curioꝛ.tum quia etiã rõnabilioꝛ.Securioꝛ nacq; eſt. quia conſonat cõmunitati magiſtroꝝ.⁊ erbis expo in opus meritoꝛiũ qdð eſt ſupꝛa ipᷣm in merendo.po⸗ 15 16 trarium facile eſt reſpondere. . l — ſitoꝛũ.⁊ pictati ſanctoꝝ.Doctoꝛes em̃ piſieñ.cõmii/ niter boc ſentiunt ⁊ ſenſerunt ab antiquis diebus. Verxrba etiã expoſitoꝝ hoc pꝛetendunt qui grãm in ſacramentis dari ⁊ vſu virtutis augeri dicunt. Pie etiam mentes ⁊ bumiles huic poſitioni conſentiunt pꝓ eo ꝙ et ſi donũ gratie nõ poſſit ita ꝑcipi a q̃cunq;. viros tamẽ ſanctitate pꝛeclaros aliquando nõ latet diuine bonitatis influentia quã intra ſemetipſos po tius experiendo q; ratiocinando cognoſcunt. Hoc etiã piarum mentiũ eſt vt nibil ſibi tribuant.ſed to/ tum gratie dei. Ande q́;tumcunq; aliquis det gratie dei.a pietate nõ recedit.etiã ſi multa tribuendo gra/ tie dei.aliquid ſubtrabat poteſtati nature vel li. arbi. Cum vero aliquid gratie ſubtrabit᷑.⁊ nature tribui⸗ tur qʒ eſt gratie.ibi poteſt periculum interuenire.⁊ Apterea cum iſta poſitio que ponit gratiaʒ creatam ⁊ increatam plus gratie dei tribuat qᷓ;ᷓ alia.vel maio⸗/ rem ponat in natura noſtra indigentiam.hinc eſt c pietati ⁊ humilitati magis eſt cõſona.⁊ ꝓpterea e magis ſecura.Eſto em̃ ꝙ eſſet falſa.quia tamẽ a pie tate ⁊ bumilitate nõ declinat.tenere ipſaim nõ eſt ni/ ſi bonum ⁊ tutum. Pꝛeferenda eſt igit᷑ hec opinio pꝛioꝛi ꝓ eo ꝙ eſtſecurioꝛ ⁊ magis recedit ab erroꝛe pelagij.Quis em̃ negare ſecure audeat i noſtra gra/ tificatõne aliqd donũ creatũ nobis a deo cõferri?Ci mere em̃ debet vnuſquiſq; ne foꝛte negando donum gratie creatc.efficiat᷑ aduerſarius increate. Pꝛefe/ renda eſt etiã quia rationabilioꝛ. Sicut em̃ in oppo/ nendo oſtenſum eſt. rõnabiliter tales effectus ⁊ actꝰ nõ poſſunt cogitari in nobis eſſe.quin ſint ab aliquo ſicut efficiente.ab aliquo ſicut infoꝛmante. Quõ em̃ actus verus refoꝛmationis et viuificationis erit in anima niſi ſit aliqua foꝛma complẽs a qua anima in foꝛmetur.Et ideo ſᷣm hanc poſitioneʒ cõparat᷑ ipſa gratia creata influentie luminis.⁊ pꝛincipiũ eius cõ paratur ſoli. AUnde ⁊ ſcriptura vocat deuʒ ſiue xpᷣm ſolenʒ iuſticie.quia ſicut ab iſto ſole materiali influit lumen coꝛpoꝛale in aere ꝑ qð aer foꝛmaliter illumi/ natur.ſic a ſolę ſpirituali qui deus eſt.influit lumen ſpnñᷣale in animã.a q̊ aia foꝛmalit illuminat᷑.⁊ refoꝛ/ matur.⁊ gratificat᷑.⁊ viuificat᷑. Añ inter oia coꝛpo ralia maxime aſſimilat᷑ gratie dei lumis influentia. Sicut em̃ eſt quedã influentia que aſſimilat coꝛpo⸗/ ra ipᷣm ſuſcipientia ipſi fonti luminis q́;tum ad pꝛo⸗/ pꝛietatem.ſic gratia que eſt ſpiritualis inſluẽtia que mentes rationales fonti lucis aſſimilat ⁊ cõfoꝛmat Hec autẽ influentia recte dicit᷑ gratia.tum quia da/ tur ex mera libertate nulla nature cogente neceſſita te. Mõ em̃ oꝛitur ex pꝛincipijs ſubiecti.nec a deo exit de neceſſitate.ſed ſua mera benignitate. Tum ctiaʒ quia gratũ facit. Dum em̃ hominẽ deo confoꝛmat ⁊ aſſimilat.reddit ipᷣm deo amicũ.⁊ facit deo eſſe pla/ citum ⁊ acceptũ. Tum etiã quia facit hominẽ gra⸗ tis facere ea que facit. Affectꝰ em̃ hominis recuruꝰ eſt ⁊ mercẽnarius ꝙᷓtũ eſt de ſe. Añ qð facit.intendẽ do ꝓpꝛium comodũ facit.ſed cũ diuina gratia ſuper/ uenit.ſic hominẽ totũ gratũ facit.vt ſiue ad vtilitatẽ ꝓximi ſiue ad honoꝛẽ dei velit totũ gratis impende re. Et ſic patet ꝙ talis influentia valde rationabilit gratia nuncupat᷑. Igitur hanc poſitionẽ ſuſtinendo tanq; ſecurioꝛem ⁊ rationabilioꝛeʒ.ad obiecta in cõ⸗ Sina em̃ quod di/ cit dam̃ ſubſtantiam donoꝛum dei eſſe ſpũmſanctũ. et ſi que alie autoꝛitates inueniunt᷑.intelligende ſũt cauſam ⁊ appꝛopꝛiationetmm.qꝛ ſpũſranctus eſt to/ num in quo oia alia dona donant᷑.⁊ qui eſt fons oi/ um donoꝝ. Mõ aũt excludit᷑ donũ creatũ ꝑ illudver bñ. Sic etiam cum quis tenet equũ ꝑ frenũ dicit᷑ te- nere equũ.nec ſic excludit᷑ tentio freni.qꝛ tenẽdo fre nũ tenet equũ.Sic ſpũſſanctus cum dicit᷑ ſubſtãtia donoꝝ non excludit᷑ donum creatum.imo indudit᷑. Mõ em̃ ob aliud dicit᷑ nobis dari ſpũſſanctꝰ niſi ex eo ſic eſt in nobis a deo vt habeat᷑ a nobis. Lunc aũt habet᷑ a nobis qñũ habitũ babemus quo poſſu/ mus eo frui.⁊ hoc eſt donũ gratie creatum. Et ſic pʒ rñſio ad illam autoꝛitatem ⁊ ad ↄſimiles.L¶Ad illsᷣ vᷣo quod obijcit᷑ de actu ſiue effectu recreationis q; eſt a ſolo deo. Dom ꝙ verũ eſt e eſt a ſolo deo ſicut a pꝛincipio effectiuo.nibilominus tñ qꝛ recreatõ eſt rei iam exñtis ꝑ aliquam diſpoſitionem nate refoꝛ/ mari.idem eſt recreatio ⁊ refoꝛmatio.et ꝓpterea nõ tiñ reſpicit pꝛincipium effectiuũ q̊ ⁊ pꝛincipiũ infoꝛ/ matiuũ.nõ ſic eſt de creatiõe que ſimpliciter eſt de nõ ente.in qua ſimpliciter eſt ꝓductio rei nõ ſᷣm quali/ tatem alteratio. Per banc viam reſponderi põt ad omnes rationes ſequentes.om̃s em̃ pcedunt ſᷣm ꝙ; actus illi cõꝑant᷑ ad gratiam ſicut ad pꝛincipiũ effe/ ctiuum.hoc aũt modo nõ ſunt a gr̃a creata ſicut pꝛi us dictum eſt. ⁊ iſtud melius patet ſi quis diligenter ptractare voluerit.pᷣtermittit᷑ tamen ad pꝛeſens cau ſa vitande pꝛolixitatis.¶ Ad illud tamen quod ob/ ijcit᷑ de vnione.dᷣm ꝙ gratia nõ vnit q;tum ad eſſe ꝛimũ quo deus eſt cuilibet creature intimus eẽntia iter. potentionaliter. et pꝛeſentialiter. ſed gratia eſt medium vniendi ꝙtũ ad cognitionẽ ⁊ amoꝛcʒ.⁊ q́; tum ad hũc m nzule iſtat de? a pctõꝛibus. Aueſtio. iijſ. c ¶ Atrum gratia . it in genere ſubſtantie vel in genẽ ac cidentis:Et ꝙ ſit in genere accidentis videt᷑. Om̃e quod aduenit ſubſtantie iam complete eſt accidens. ſed gratia aduenit ſubſtantie iam complete.ſ.aie rõ nali.ergo gratia eſt acciden Aten quod adeſt ?æ abeſt pꝛeter ſubiecti coꝛruptionem eſt accidens.ſed gratia eſt hmõi.ſicut patet.qꝛ multi iuſti efficiuntur peccatoꝛes ⁊ econuerſo. ⁊c. ¶ Item omne pit magis ct minus eſt accidens.ſed gra recipit ma/ gis ⁊ minus.qꝛ maioꝛ eſt in vno qᷓ in altero.et in eo dem ipᷣo ſᷣm diuerſa tpa magis intẽdit᷑.S c.Pꝛe terea.aut gratia eſt ſubſtantia aut accidens. Si eſt accidens.habeo ꝓpoſitũ.Si ſubſtantia.aut ſubſtan tia materia. aut ſubſtantia foꝛma.aut ſubſtantia cöo/ poſitum. Suba materia non.hoc cõſtat. Subſtãtia tem omne qð reci — 7 18 cõpoſita nõ.qꝛ tunc nõ eſſet anime vnibilis. Subſtã tia foꝛma nõ.qꝛ tunc ex gratia et anima ficret vnum ęẽntiam.& ſi nõ eſt ſubſtantia.reſtat ꝙ ſit accidẽs. ¶ Item ſi eſt ſuba. aut oPali at ſpnalis. Mõ coꝛ poꝛalis.hoc ↄſtat.Si ſpũali aut aia rõnalis.ſed ↄſtans eſt ꝙ gratia creata nec eſt deus.nec eſt angelus.nec rationalis ania.& reſtat ꝙ gratia creata ſit in genere accidentis. S8. aut deus. aut angelus. Item nulla ſubſtantia eſt habitus.ſed gratia eſt quidã habitus animã decoꝛans ⁊ oꝛnãs.ſicut dicit᷑ ſuꝑ illud cg. At exhilaret faciem in oleo.gratia eſt quidam nitoꝛ ani mi ⁊c̃.g̊ᷓ gratia nõ eſt ſubſtantia.et eſt ſubſtantia vel ed ↄtra. Mullũ accidens eſt no- bilius ſubſtãtia.ſed gra eſt nobilioꝛ aia quã ꝑficit et accidens.g ⁊c. cõplet.ſicut ꝑfectio ẽ nobilioꝛ pfectibili.& grã nõ eſt accidens⸗ ẽ accidẽs vel ſa.o ⁊c. ¶ RNẽ nullũ acci ifinſuſihf u)tut utolegigain cinaintetoſe liötlednert⸗ 4 oraſh . ſegann ef Ncderis ni Aicene/ ncinal d ſhiei/ lali ſuochetan ein unenitaer nſatutſhii tii iunen imi guiztſian Kaͤnztcſellotnp Grpagitpiier ſatgttüchktee⸗ ſirtſposthäsn Jarahngtini nnonſtlonn lenegeni nnenicktögnun Auuzcaſnone gllſt intcif⸗ euucabgdar ſeglaiſifngi ler ninio felcici pwiafint fnann, ichſnn, nigiine 8fenidäit, Nicntgnͤhe tdck ſibſiin inoindude, iſmaſnſen nobis Nine vann vſi⸗ un Etſep; 6 0 legentionis ſcdoſant eregendeſt nennne , a een d Pnahiinfed micnntdnd drapofngol, Gpeneaiien⸗ cn gainttne unipinhiſſü. 1Gagenſatnt teſigusdictr man doriben Gdtunatti Vnititmgd. toreinangzi Aliter. guid tone 1mit Wacins ſmntetigit S marliß Imn golnic õ Glruſicfaun oteonu tginnn in iaumait ulas, muan iütn Geſbſtuntn0) Gt Obbſtin ninafieein egſtta uſasſ 4 nsattMil⸗ nu smin Elckre ini t udi hip npltolt iinm orNR rc binnn MM 277 iigligien 4 S nſi seno, mmmmee 222ðẽðẽ S Di. dens eſt ſbe ſimilius qᷓ; ſa.ſᷣ grã inter ceteras crea/ turas eſt deo ſimilioꝛ. ⁊ deus eſt ſba.g grã eſt in gene re ſpᷣe. ¶ Itẽ nullũ accidẽs eſt ſtabilius qᷓ; ſhᷣa.ꝓ e9 ſpᷣa pᷣbet fulcimentũ accidenti nõ ccõuerſo. ᷣ grã ilit ifam animã ⁊ cõfirmat in bono.nec põt ipᷣa grã aliquo mõ incuruari in malo.ſi igit᷑ aia eſt ſba. grã eſt ſba. ¶ Itẽ ois foꝛma q̃ eſt pᷣncipiũ vite eſt in genere ſbᷣe.łᷣ grã eſt pᷣncipiũ vite ⁊ nobiliſſime vi⸗ te.g grã eſt in genẽ ſbᷣe. ¶ Itẽ tria ſunt genera bono rum.ſcʒ bona media.bona minima.bona maxima. ſicut vult Aug.in li.de li.ar.ſᷣ bona minima et bona media ſunt in genere ſbᷣe.gẽ̊ multofoꝛtiꝰ ⁊ bona ma/ xima.⁊ grã eſt de bonis maximis. ⁊c.i¶ Itẽ omne accidẽs qdð ineſt alicui vt accidẽs.aut ineſt ꝑ ſe. aut p accidẽs.ſi igit᷑ grã ineſt aie vt accidẽs. aut igit᷑ in⸗ eſt ꝑ ſe aut ꝑ accideus.Si ꝑ ſe.ᷓ habet oꝛtũ ex pꝛo/ pꝛijs pᷣncipijs ſubiecti. iam nõ erit grã.ſ nalis pꝛo pꝛietas.Si ꝑ accidens.ſᷣ om̃e ꝑ accidens reducibile eſt ad ꝑ ſe. ſi grã ineſt aie ꝑ accidẽs.erit alis ſubie-/ ctum cui inerit ꝑ ſe.ꝗᷓro igit᷑ qͥd ſit illud.ſi aũt nõ eſt 19 dens vel ſba. 5 ac. aliq tale dare.reſtat ꝙ grã nõ eſt accidẽs.⁊ eſt acci/ dens v .dom qꝙ ponẽtes gram donũ eſſe creatum. neceſſe bñt ponere grãm eſſe in genere accidẽtis.Ad cuiꝰintelligentiã notandũ eſt ꝙ eſt ali in coꝛuo cõparat᷑ ad ipᷣm coꝛuũ ſicut ad ſubiectum ⁊ cãm.lumen in aere.vel ſpẽs in ſpeculo.cõparat᷑ ſo lum ſicut ad ſubiectũ.non ſicut ad cãm.quia ⁊ ſi ibi recipiat᷑.aliunde tñ hʒ oꝛtũ.Tale autẽ accidens qð cõparat᷑ ad aliqͥd ſicut ad ſubiectũ.et ad aliud ſicut ad cãm p̃t eſſe ſub tri Sicut a pari.vt ſimilitudo ſpeculi in ſpeculo. Sicut a ſuꝑioꝛi.vt lumen ab aere illuminato.Tale aũt ac cidens qð hʒ oꝛtũ a ſupioꝛi inqᷓ;tũ accidẽs eſt. cõple mentũ eſt nõ auant ac eſ epᷣmũ.vᷣ q;tũ ad eẽ ſcom Quia vᷣo a ſuꝑioꝛi eſt. bʒ nobilitare ſubiectũ in hoc wW.Wiungit ipᷣm ⁊ cõfoꝛmat ei qð eſt ipſo ſuꝑius.⁊ ſi ſit tale accidens qd oꝛtũ hʒ ab ente ſi ußmo. ſi eius infu ſio vel oꝛigo ſit ſm ꝑfectã influentiã. nõ ſolũ bʒ no/ bilitare.verũetiã cõſumare ⁊ q̃etare.⁊ hoc non facit ⁊0 tes gram eſſe accidẽs. itſt de bonitate. ꝙ alio mõ dr gia eſſe bona. alio mo⸗ 2 1 no increato.ſicut pᷣdictũ ẽ. ¶ A tm̃ ronc ſui. verũetiã rõne eius a qͥ pcedit in quo re boc cõpleta btitudo.Cõcedende ſunt g rões ꝓban/ illud qð obꝛ pᷣmo in cõ trariũ ꝙ accidẽs nobilius eſt ſba.dm ꝙ illa rõ defi cit tripfr. Pꝛimũ quidẽ quia nobilitas ſpᷣe ⁊ accidẽ tis. ⁊ bonitas ſbe ⁊ accidetis ꝗpꝛie nõ hñt cõparari. Accidẽs em̃ bonũ dẽ nõ ſibi ſ alij.nõ ſicut oꝛdinatũ 5/ðſicut rõ oꝛdinãdi.ſ ipſa ſba bona ẽ tanqᷓ bonitat· pticipatiua.Alius etiã defectꝰeſt ibi.qm̃ ⁊ ſi nullum accidẽs nobilius ſit ſᷣa ꝓut accidẽs ↄpat᷑ in ſe qᷓtũ ad eſſentiã generis.ſiue q;ꝛtũ ad eſſe pᷣmũ.nibilomi/ nus tñ ꝓut accidẽs ↄſiderat᷑ in ſubiecto.et includit eſſe ſubiecti.quandã nobilitatẽ ſupaddit qᷓ‚tũ ad eẽ ſcᷣm.Derciꝰetiã defectꝰ eſt.qꝛ ꝙ grã dicat᷑ nobilioꝛ gia ⁊ pfectio aie.boc nõ ẽ rõne ſui tm̃.ſᷣ qꝛ vnit bo⸗/ dillud qð obẽ ꝙ nul lum accidẽs ſimiliꝰ eſt ſõᷣe q; ſja.ddm ꝙ ſicut dictũ triplici differẽtia. Quoddã em̃ ẽ qdð babet oꝛtũ ab inferioꝛi.quoddã qð hʒ oꝛtũ a pa⸗ ri.quoddã qdð habet oꝛtũ a ſuꝑioꝛi. Sicut ab inferio ri.vt ſpẽs lapidis in oculo vel etiã in intellectu nro. inberentis ꝑ. ſe. peritur ois ꝑfectio.⁊ bonoꝝ oim aggregatio.ac per aruptihc Ers opponit beebe ſaliu detur ꝙ; grã ſit icoꝛruptibilis. XXVI wo gre. ſic etiaz alio mõ aia deo aſſimilat᷑. ⁊ alio mõ à. Aia em̃ deo aſſimilat᷑ ſicut diuine ſilitudinis ſu⸗ ſceptiua.grã vo ſicut ipſa ſilitudo vel donũ affimila tiuũ.vñ nõ eſt ↄꝑatio ꝓpꝛie int᷑hunc modũ aſſimi/ landi et illũ.Alius ẽ etia defectꝰ.qꝛ cũ aia aſſimilet deo ꝓpter grãm.et vbi vnũ ꝓpt᷑ alterũ. vtrobiq; tm̃ vnũ.ſic nõ ẽ maioꝛ vel minoꝛ aſſimilatio dicenda in aia gratificata ꝙᷓ in gra gratificãte. Cerciꝰetiã defe/ ctus ᷑.qꝛ et ſi ſa plus aſſimilet᷑ ſbe in rõne entis.ni bil tñ ꝓbibet acodens plus aſſimilari alicui ſbe ſub rõne ꝓpꝛietatis.ſicut aia ſapiens plus aſſimilat᷑ deoo inqtũ eſt ens ꝑ ſe ꝙᷓ ipſa q̃litas ſapie.nibilominꝰ tñ deo inctũ eſt ſapens plus aſſilat᷑ aia inqtũ eſt ſapi ens ce; inq;tũ eſt ſba.ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligendũ eſt. dillud qd obꝛ ꝙ nullũ accidẽs ẽ ſtabilius ſba. dom ꝙ ven eſt de illo accidẽte qdð cõparat᷑ ad aliqͥd ſicut ad ſubiectũ ⁊ cãm. de eo vo accidẽte qd aliũde bʒ oꝛiginẽ nõ hʒ veritatẽ. ſicut ptʒ in radio exeunte a ſole qͥ firus permanet aere moto. Et qꝛ grã eſt tale accidẽs.iõ illa rõ nõ bʒ locũ in ꝓpoſito. Ed illud qð obẽ ꝙ grã eſt foꝛma q̃ eſt pᷣncipiũ vite.ddm qil⸗ lud bʒ veritatẽ de foꝛma q̃ dat viuere.qd ſpectat ad æẽ pᷣmũ.grã ãt eſt foꝛma dans vitã qᷓ;tũ ad eẽ ſcʒᷣm. inte ſiue q;tũ ad bene eẽć. ⁊ iõ illud ñ valet. nõ em̃ fit vnũ qð accidens q ↄparat᷑ ad aliqd ſicut ad ſubiectuz, ⁊zad cqm. aliqð qð ſolum cõparat᷑ ad aliqd ſicut ad ſubiectũ.⁊ ad aliud ſicut ad cãm. vᷣbi grã. Migredo ꝑ eſſentiã ex gratificato et grã.ſicut fit vnũ ꝑ eẽntiã ex coꝛpoꝛe viuificato ⁊ aia viuificante.¶Ad illud qd obẽ de bonis maximis ⁊ minimis ⁊ m ꝙ illa diuiſio bonoꝝ ẽ pᷣm acceptioneʒ boni q aliqd dẽ bonũ qꝛ bonũ alij ⁊ vtile.ſicut pʒ er verbis Aug. ibidẽ.quia bona maxima ſunt illa qᷣbus nõ cõtingit male vti.⁊ ivo ad gradũ bonitatis ſᷣm eũ modũ per quẽ ibi loquit᷑ Aug.nibil facit vtrum bonũ illud qð dẽ maximũ ſit in genere ſbᷣe vel accidẽtis. ſe ineſt in genere ſubiecti. ̊ nõ ꝑ ſe in genere cauſe. Et quia ꝑ ſeẽ in genere ſubiecti.iõ nõ eſt querendũ aliud ſubiectũ cui ꝑ pᷣus inſit.Quia vo nõ ineſt ꝑ ſe in genere cauſe.iõ nõ ineſt oi aie. nec ex pᷣncipijs aie hʒ oꝛiginẽ.ideo quodãmõ habet natura accidentis nberentis ꝑ ſe.quodãmõ naturã accidẽtis inheren tis per accideens· z riſt m Aucſtio üiſ. „ͦ ¶ Atrũ grã ſit in genere accidentis coꝛruptibilis. an incoꝛruptibilis. Et qꝙ ſit accidens coꝛruptibile vide tur. Omne accidens qð eſt in ſubiecto variabili ſm ꝙeſt variabile eſt coꝛruptibile.ſ grã eſt in ſubiecto variabili.vtpote in aia ſᷣm libertatẽ arbitrij in q̃ cõ- ſiſtit mutatio ⁊ vertibilitas.g ⁊c. tommnedct. dens qð hʒ oppoſitũ potens ineſſe ſuo ſubiccto eſt öõt ineſſe aie viri iuſti eſt in ſtatu vie. ⁊c. ¶ Btẽ omne accidens qð eſt aliunde et nõ habʒ cãm in ſubiecto. põt ab illo ſeꝑari.ſed grã eſt in aia et non hʒ oꝛtũ ab aia. põt ſeꝑari ab ipſa.ᷣ poſt ſepationẽ nõ poteſt in eſſe cõſeruari. grã nata eſt coꝛrumpi. ¶ Itẽ omne accidens cuiꝰcõſeruatio pendet ex conuerſione vo/ lentis ad deũ eſt coꝛruptibile.cuʒ voluntas poſſit a deo vrti. ſed grã eſt hmõi. ⁊c̃. ¶ Sed ↄtra.Anima coipſo ꝙ eſt imago dei eſt incoꝛruptibilis.nõ em̃ eſſ⸗ imago dei ſicut dicit Aug.ſi moꝛtis termino claude retur.gcũ in grã conſiſtat imago refoꝛmationis.vi⸗ gra ſit ẽaccidẽs qð eſt in ſubiecto nõ a ſe ſed ab alio no mouet᷑ neceſſario ad motũ eius in quo eſt. ſicut pʒ de ſpẽ eſtete in ſpe cec 3 2 5 24 nuũ ſit in genere ſt d ill 2 5† gqð querit᷑ vtrũ inſit aie ꝑ ſe. aut ꝑ accidẽs.ddin ꝙ ꝑ. 28 ptio. culo ⁊ lumine exiſtẽte in medio.s grã ẽ in aĩa hõ a ſe 5 a deo. nõ videt᷑ ꝙ ad mutationẽ ſeu ad variatõ, aie coꝛrumpat᷑. ¶ Itẽ his q̃ ſuut coꝛruptibilia dedit diuina vᷣtus ꝓpagandi potentiã.igit᷑ aut grã non eſt coꝛruptibil. aut ſi coꝛruũpit᷑ bʒ vim ꝓducendi grãm ſibi ſimilẽ.ſed grã nõ põt ſibi ſimilẽ ꝓducere ſicut in p̈mo li. oñſum ẽ. non eſt coꝛruptibilis de ſe. ¶ Itẽ omne qð coꝛrũpit᷑ in tꝑe.ſui diuturnitate ſeneſcit in tꝑe.ſed grã qntomagis durat in hoie tanto ꝑfectioꝛ eſt ⁊ ſtabilioꝛ.⁊ magis renouat ſpm̃. grã no videt coꝛrũpi. ¶ Itẽ ſi grã coꝛrũpit᷑.aut coꝛrumpit᷑ a deo. aut a li. ar. aut a pctõ.A deo nõ.cũ grãm coꝛrũpi ſit malũ.A li.arbi.nõ.cũ nullũ ſubiectũ coꝛrũpat ſuam pfectionẽ. A pctõ nõ.quia pctm̃ eſt pura pᷣuatio.et modica grã põt ſuꝑ oẽm culpã.ergo cũ nihil habeat coꝛrũpens.videt᷑ ꝙ ſit incoꝛruptibilis. ¶ Itẽ ſi coꝛ/ rumpit᷑.aut coꝛrumpit᷑ in aliqͥd. aut in nihil. Si in aliquid.q̃ro in qͥd. nec eſt quid dare.cũ nõ ꝓducat ex aliquo.ſed de nihilo.Si in nihil.Contra.nibil qð coꝛrumpit᷑ cedit oino in nõ ens.ſi igit᷑ grã nobiliſſi/ mũ eſt int᷑ oĩa accidentia.⁊ deus nõ ꝑmittit alia acci dentia in nõ ens cedere.videt᷑ ꝙ nec de grã ꝑmittat. 26 R*. dm ꝙ cũ grã ſit accidens nõ pᷣt eſſe pᷣter ſubie/ ctum in quo eſt.⁊ cũ in ſubiecto in quo eſt nõ poſſit ſimul cñ culpa ſubſiſtere. ⁊ ipſi ſubiecto in q̊ eſt grã cõtingat culpã ineſſe.ncceſſe eſt grãm eſſe quid coꝛ/ ruptibile. Rurſus cũ F nõ ꝓducat᷑ ex aliquo ma/ terialiter.ſed ſit ſimplir donũ gratuitũ.⁊ oino deſur/ ſum deſcendens a patre luminũ.⁊ omne qð coꝛrum pitur in id cedat vnde pducit᷑.neceſſe eſt grãm ſicut ex nibilo ꝓducit᷑.ſic in nibilũ redigi cũ corumpit᷑. CTalis autẽ modus coꝛrũpendi nõ ſolũ cõpetit gra/ tie rõne ſui initij.ſed etiam rõne eſſe ꝓpꝛij ſiue modi exiſtẽdi. Rõne inquã ſui initij.quia ſicut dictũ eſt ſi/ cut ex nibilo ꝓducit᷑ita in nihil redigi᷑.quẽadmo/ dum in alijs accidentibꝰcõſimiliter reperit᷑ qd in id redeunt vñ exeunt cũ ꝓducunt᷑ Competit etiã hoc ei rõne eſſe ꝓpꝛij ſiue modi exiſtendi. OQOm̃ cũ gratia nõ cauſet᷑ ex pꝛincipijs eius in quo eſt.ſed aliud ba/ beat ꝓ ſubiecto.aliud ꝓ cauſa.quẽadmodũ eum lu men coꝛrumpitur.vel ſimilitudo in ſpeculo.vel ipſa ſpẽs in aia.non coꝛrumpit᷑ illud in qͥ eſt.nec redit ad illud a quo eſt.ſed q̃ntũ eſt de ſe in nihil cedit.ſic grã uia nõ hʒᷓ eſſe in materia ꝑ modũ nature.ſed ꝑ mo dumn habitus.vt pꝛius habitũ eſt.nec ex pᷣncipijs aie ꝓducit᷑.cũ coꝛrumpit᷑.in nibil redigit᷑.⁊ ꝓpterea pec catũ in quo fit grẽ coꝛruptio dẽ eſſe nibil.⁊ inter oẽs coꝛruptiones ſummo autoꝛi ⁊ conſeruatoꝛi oim bo/ noꝝ maxime diſplicere dinoſcit᷑. Concedende ſunt 22 igit rõnes oſtendẽtes ꝙ gra coꝛumpit.¶ Ag illud ergo qð pmo obẽ in ↄtrariũ ꝙ in grã reperit᷑ rõ ima ginis ſicut in aia.dm q aliter ⁊ aliter reperit᷑ ima- S0 bicribl. s eñ eſt ima go vei gꝛ cnar dei eſt et Pticeps eſſe põt. vita ꝓpter beatitudinem facta.⁊ ad bcatitudinẽ apta.que inquã beatitudo nõ põt ineſſe niſi ſe imoꝛtali.ideo neceſſe eſt animã imoꝛtalẽ eſe Gꝛatia vᷣo ex hoc ſolo dẽ imago.quia eſt imaginis re foꝛmatio.⁊ qm̃ illa imago ꝑ grãm refoꝛmata poteſt defoꝛmari. binc eſt ꝙ ga bot coꝛrũpi.nec valet illa enõ ratio.ꝗquia bincind cõſimilis imaginis acce- illud qd obijcit᷑ ꝙ accidẽs qð nõ hʒ oꝛtũ a ſubiecto nõ mutat᷑ ad mutationẽ ſubiecti.dm hoc nõ eſt ꝓpter boc ſolũ ꝙ babeat oꝛtũ aliunde.ſ. quia nõ dependet ab co in quo eſt. ſicut patet in ra/ „7 — dio lumine. Gꝛatia autẽ nõ ſolũ dependet ab eo a diu habet faciẽ ſuã ſiue mentẽ ad deũ conuerſam. 29 Ad illud qdð obijcit᷑ ꝙ rei coꝛruptibili debet dari virtus ꝓpagandi.dm ꝙ illud verũ eſt qñ illa res ẽ nata talem virtutẽ ſuſcipere.⁊ qñ etiã illa coꝛrupti/ bilitas ineſt rei ex defectu ꝓpꝛie nature.neutrũ autex boꝝ cõpetit grẽ. Nam grãa nata eſt imediate ab ipᷣo deo ꝓcedere.nec aliquo mõ coꝛrumpitur niſi ꝓpter auerſionẽ mentis noſtre a rectitudine veritatis eter ne.Et ꝑ boc patet reſponſio ad ſequens qð obijcit᷑ 30 q omne qð coꝛrumpit᷑ ſeneſcit in tpe.hoc em̃ñ veruzʒ eſt de eo qd habet cam coꝛruptõis intra ſc. Ad il/ 3f lud qð querit᷑ a quo coꝛrumpit᷑.vtrũ a deo vel a pec cato.vel a li.arbi.dm ꝙ ipſa gratia deficit in ſeipſa. Si autẽ querat᷑ ratio huiꝰ quare deficit.hoc eſt pꝛo/ pter auerſionẽ mentis humane.Cũ em̃ grã nõ ſalue tur niſi ex cõtinuatione influentie a bonitate diuina ſuꝑ faciem mentis noſtre.qñ anima a deo auertitur ꝑ peccatũ.influentia nõ continuat᷑.⁊ ꝑ ↄſequẽs grã coꝛrumpit᷑.⁊ ideo quodãmodo grã per peccatũ dici tur coꝛrumpi.nõ ꝙ pctm̃ agat in grãm.ſed quia ani ma ꝑ peccatũ ſe auertente.⁊ deo ceſſante influere.ne Recn gan m lapea eſcere ſſ d illud qd obij/ 52 k cedit citur ꝙ nihil qd coꝛrumpit᷑ cedit omnino i nõ ens. dm q illud habet veritatẽ in accidentibꝰqᷓ babent eſſe nature.⁊ in eis que cauſant᷑ ex pꝛincipijs ſubie/ cti. ꝓ eo ꝙ cũ coꝛrumpunt᷑ accidentia.manent nihi lominus ⁊ ſaluant᷑ illa pꝛincipia.⁊ ideo cũ talia acci entia coꝛrumpunt᷑.nõ oino annihilant᷑. In his vo accidentibus q̃ habent eſſe habitus.ſicut ſimilitudo in aia. ⁊ lumen in aere.nõ babet veritatẽ. Non enim ſilitudo hois moꝛtui q̃ eſt in aia tua.ſi de aia tua de/ leatur ⁊ coꝛrumpat᷑.redit ad hbominẽ illũ.vel cũ lu⸗/ men coꝛrumpit᷑ redit ad ſolem. maxime ſi H luminis fiat ꝑ coꝛpoꝛis interpoſitionem. Miſi foꝛte qᷣs dicat ad oꝛiginẽ ſuã redire ꝓ eo ꝙ adbuc ſaluat in ſuo pᷣncipio effectiuo qd põt ꝓducere illi ſimile. Quia igit᷑ grã babet ſe ad modũ habitus.⁊ ex nibi/ lo ꝓducit᷑ vt pꝛius habitũ eſt.ideo illa ꝓpoſitio non babet hic locũ.Et ſi tu q̃ras vnde hoc eſt ꝙ deus ꝑ/ mittit pire tã nobile accidens.ſatis facile eſt rũdere. Similis em̃ queſtio eſt ſi querat᷑ cũ deꝰ diligat ami/ cos ſuos.⁊ plus diligatvnã animã ſanctã qᷓ; diligat celũ ⁊ terrã.qͥd eſt ꝙ ꝑmittit animã ſanctã a ſe ſepa⸗ rari.⁊ nõ ꝑmittit celiũ ⁊ terrã coꝛrumpi.Ad boc re/ ſpondebit qui ſane intelligit.ꝙ boc curſui rerũ con/ gruit. ⁊ deus ſic res quas cõdidit ãminiſtrat.vt eas agere ꝓpꝛios motus ſinat. Et ꝓpterea quia tbeſaurꝰ grẽ habet᷑ in vaſis fictilibꝰ. quis ſit valde nobilis. .— tamen defacili amittitur qñ pꝛocellis tentationum concutitur. (Aueho.. e trum grã Parn inſit ſubſtantie anime vel wten/ tijs. Et ꝙ, pꝛmo inſit ſubſtantie videt᷑. Nulla poten tia anime eſt cõtinue in ſuo actu.ſed grã eſt cõtinue ⁊ gratũ.ergo grã nõ eſt in potentijs anime. Item Aeſ vita aie.ſicut dicunt ſanctoꝛũ autoꝛitates et etiã doctoꝛes.ſed viuere cum ſit actus ſubſtantialis nõ ineſt ſubſtantie ꝑ potentias.ſed potentijs ꝑ ſub ſtantiã. ergo ſi pᷣmus actus grẽ eſt viuiſicare. videt pꝛius reſpiciot ſubſtanti ᷓ potentisv. IIem in ſuo actu. quia ↄtinue reddit bominẽ deo acceptii⸗ eunng . nicliriicl genrinptlgt gtſenr potan mninſ nlsae Erſtuagten rmmank. ntnimß uuldartani. Uepecltnget⸗ wpteiotn⸗ 60 wlorrſeſora loiabin/ Nti ugyſtin Antltgari⸗ rtcnnapelunt uttiigne ſwügpgtan fitſnre Cltnetn oemn. fistaiits R accldens babet numerari ꝑ ſuum ꝓpꝛiũ ſubiectum. igitur ſi grã pꝛimo eſt in potentijs.cuʒ potentie ſint multe.neceſſe eſt grãm in anima multiplicari. ſi er/ o in vna anima vna tm̃ eſt gra.videt᷑ ꝙ grã pꝛimo it in ſubſtantia qᷓ in potentia. Ziem in grã ⁊ vir/ tutibus cõſiſtit imago refoꝛmationis.ſed imago re/ foꝛimationis reſpondet imagini creatõnis.cũ igitur imago creationis conſiſtat in vnitate eſſentie ⁊ trini tate potentiarũ.⁊ tres ſint habitus virtutũ qui reſpi ciunt tres potentias.videt᷑ ꝙ ſit aliquid vnũ qð re/ ſpiciat ipſam anime eſſentiam.ſed nõ eſt niſi gratia. ergo Beana operatio exit a potentia.ſic ꝑ tentia oꝛitur a ſubſtantia.ergo ſicut nõ placet nec ac ceptatur a deo aliqua oꝑatio:niſi pꝛius acceptetur ⁊ gratiſicetur potentia.ſic impoſſibile eſt acceptari po tentiã niſi pꝛius acceptetur ſubſtantia. ergo cum per grãm ſiat acceptatio.per pꝛius eſt grã in ſubſtantia in potentia. e in paruulis baptiʒzatis eſt deꝰ per inbabitantẽ grãm. ſicut dicit auguſtinꝰde pꝛeſen dia dei ad dardanũ.ergo cum in ipſis nulla ſit poten tia expedita.gratia nõ reſpicit pꝛimã expeciitionem potentie.ſed potius viuificationem ſubſtantie.⁊ ſio per pꝛius eſt in ſubſtantia q; in potentia. ¶ Sed cõ⸗ tra. Auguſtinus dicit q; grã ſe habet ad liberũ arbi/ mnium ſicut ſe eſſoꝛ ad equũ.ergo reſidet in animia ra- tione liberi arbitrij. ſed liberũ arbitriñ nominat po/ tentiam. ergo magiſter in litera adducit autoꝛitatẽ auguſtini in qua diuidit grãm in pꝛeueni entem ⁊ ſubſequentẽ.⁊ vtrãq; iſtaꝝ diffinit per com parationem ad voluntatẽ.ergo videt᷑ ꝙ pꝛimum et Apꝛum mrieth grareeſ ipſa voluntas. ſed bec eſt potentia.ergo vi ꝙ gratia ꝑ pꝛius inſit poten tie ꝙᷓ; ſubſtantie. ¶ Nem ſicut inter potentiã ⁊ actũ cadit medius habitus. ſic inter ſubſtantiã babitũ cadit media potentia.cum igit᷑ gratia ſit in anima vt habitus ⁊ qualitas quedã.videtur ꝙ ei inſit me/ diante potentia.ergo pen pꝛius eſt in potentia qᷓ; in ſubſtãtia. ¶ Itez oppoſita nata ſunt fieri circa idẽ. ſed gratia v gratia opponit᷑ culpe inq;tum culpa. ſ igitur culpa pꝛimo ⁊ ꝗꝓpꝛie reſpicit ar.li.pari ratio/ eAne ⁊ gratia.igitur ꝑ pꝛius erit in potentia qᷓ; in ſub/ ſtantia. ¶ Itẽ gratia cum ſit donũ de ſurſum deſcen dens.ineſt anime ſᷣm ſuum ſupꝛemũ.ſed ſupꝛemum anime ſicut vult Aeiguſtinꝰ eſt ivpſa mens.mens au tem nõ eſt ipſa ſubſtantia anime.ſed potius potẽtia ergo videt᷑ ꝙ gꝗatia ꝑ pꝛius ſit in potentia. e Gababet riſtere in anima ᷣm cõuerſionẽ ᷓ̃ in ſubſtantia. ¶ Item gratia nõ eſt in anima ſᷣm ſipſam. ſed bm in laentian ab aliqn . entiam ab aliquo pꝛincipio q eſt omnino ab eo diuernſum. cum igit᷑ anima ſuſcipit gram.aut habet aliquã potentiã ad ſuſcipiendã gra tiam.aut non. Si nõ habet potentiam ad hoc.ergo nunq; eam ſuſcipiet. Si autẽ habet potentiam me/ diante qua ſuſcipit. aut illa erit ratio. aut voluntas. aut aliqua alia potentia ab his diuerſa.ſed nõ eſt c nere potentiã aliam in anima pꝛeter cognitiuam et affectiuã. ergo videt᷑ ꝙ mediantibus illis grã ſuſci/ piatur ab anima. Item ſi grã ineſſet anime vᷣm ſubſtantiã.cuʒ poſſibile ſit abſtrabi per intellectum ſubſtantiã a potentijs. poſſibile eſſet intelligere ani mam eſſe gratiã ſuis potentijs abſtractis.ſeq omnis pſius anime ad deũ.⁊ amitti habet ſᷣm auerſioneZ. ſ igit illud ſm qð anima pꝛimo auertitur ⁊ ↄuertit eſt potentia. vi (Sne per pꝛius ſit in potẽtia = sä anima giata eſt diſpoſita ad gloꝛiã ergo poteſt inte; ligi per cõſequens anima gloꝛioſa abſtractis poten/ tijs.ſed potentijs abſtractis aia nec videt nec amat dum. ergo impoſſibile eſt animã gloꝛioſam ponere que nec deum videt nec deum amat.ſed ſi hoc eſt im poſſibile. ergo illud ex q̊ iſtud ſequit᷑.¶ R.ad pꝛe/ ʒ4 dictoꝛum intelligentiã eſt notandũ ꝙ cõmunis opi nio tenet grãm pꝛimo reſpicere anime ſubſtantiam. ⁊ virtutes pꝛimo reſpicere potentias.vt ſic per gra/ tiam in virtutibus fiat refoꝛmatio imagins create. due conſiſti in trinitate potentiarũ ⁊ vnitate ſub/ antie. Hec autẽ poſitio poteſt dupliciter intelligi. Ano modo vt intelligat᷑ ꝙ deus pꝛius influat gra⸗ tiam in cſſentiq? poſtmoum inſi entia illa in ſub ſtantia redundet in potentias. vt ſic ſit confoꝛmitas gratie ad anima.ſiue ꝓut conſiderat᷑ ̃m rationem imaginis.ſiue ꝓut conſiderat᷑ vt perfectio coꝛpoꝛis Anima vt eſt perfectio coꝛpoꝛis rõne ſubſtantie veł eſſentie reſpicit complexionis cequalitatem. ratione vero potentiarũ reſpicit oꝛganoꝝ diuerſitatem. Et 7 iterũ anima in ſe ⁊ viuere habet ⁊ agere.ſed viuere Meipſan ⁊ ꝓpꝛiam foꝛmã.agere vero ꝑ potentiam Der hunc modũ ſi gratia in ꝑficiendo confoꝛmatur anime ſub rõne gratie.pꝛius debet reſpicere ipſam anime ſubſtantiã. ⁊ ꝑ virtutes debet eſſe pfectio po⸗ centiarũ. Et ſm hunc modũ dicendi cũ dicit᷑ grã re⸗ ſpicere ſbam. ⁊ virtutes potentias.non tm̃ intelligit eſſe dictũ ꝑ appꝛopꝛiationẽ. verũetiã ꝑ ꝓpꝛietatem. Alios mõ poteſt intelligi pᷣdicta poſitio per appꝛobz tionẽ quandã.nõ qꝛ deus pᷣus influat grãm in ſbam qᷓ; in potentiã.ſed quia cũ aia ſuſcipiat grãs ⁊ virtu⸗ tes mediante potẽtia.⁊ tam grã qᷓ; virtus inſit aie ꝑ Roeenrca tirereñ ineſt hec illa. Nirtus em̃ dicit ꝑ onẽ reſpectu operis.grã vero dicit pfectionem reſpectu dei acceptantis. Et qm̃ reſpectu operũ.po⸗/ tentie diſtinguunt᷑. hinc eſt ꝙ vtutes potẽtias reſpi eiunt vt diſtinctas.⁊ tunc ſunt in actu.qñ potentie ſunt in actu. Potentie aũt inꝙᷓtũ cõparant᷑ ad den acceptantẽ.vnica acceptione acceptant᷑ eũ ipſa ſfb=a euiꝰſunt.⁊ ſᷣm vnã naturã in eis repertã.⁊ hinc eſt grã eſt vna ſicut ⁊ ſbᷣa.⁊ eſt ſemꝑ in actu cõtinuo ⁊ pᷣmo dẽ reſpicere ſbaʒ.nõ quia ſit in illa abſq; po/ tentia.vel ꝑ pꝛius qᷓ; potentia.ſed quia habet eſſe in potentijs vt cõtinuant᷑ ad vnã eſſentiã.virtus vero dicit᷑ eſſe in potentijs.quia in eis eſt vt referunt᷑ ad oꝑationes diuerſas.⁊ hic modus intelligendt ma⸗ gis cõſonus eſt verbis Auguſtini qui dicit ꝙ grã ſe habet ad liberũ bang eſ. r e equũ.Etiam graãm cooperantẽ ⁊ oꝑpantẽ deſcribit ꝑ cõparationẽ ad voluntate. Magis ecia eſt coſonus roni⸗Sr em̃ intelligimus grãm tanqꝙᷓ; habitũ quendã ⁊ influen⸗ tiam que ineſt anime ad deũ conuerſe.cũ talis habi litatio ⁊ influentie ſuſceptio ⁊ conuerſio non poſſit intelligi niſi per potentiã.nõ videt᷑ poſc recte intel- ligi quõ gratiaſit in anima abſtracta potentia. tur ſus ſi gratia eo dici᷑ gratia.quia gratificat.⁊ eoipſo q; gratificat habet oppoſitionẽ ad culpam.cũ oppo ſita ſ̃m ideʒ nata ſint ineſte: ſ̃m idem ipᷣm ꝙ anima nata eſt gratificari. nata eſt ⁊ culpari. culpatio autẽ 7 laus ⁊ vituperiũ ineſt anime pꝛimo ſm liberũ ar- bitrium. ac ꝑ hoc ⁊ gratie donũ. Mon em̃ q̃cunq; ac ceptatio gratificatio:dr. ſed illa ſola qua deus ſic ac- ceptat animã vt reputet eaʒ remuneratione dignã. ⁊ talis reſpicit iᷣam arbi.libextatẽ.⁊ ichen⸗ grã ineſt 4 4 . 2 ” EE öö 5 1 anime pᷣmo ſm libertatẽ ar. ⁊ bui?ſignũ eſt.quia ad eas ſolas potentias ſe extendit arbi.libertas. Conce dende ſunt igit᷑ rones oñdentes ꝙ grã ineſt aie ßm potentias. Ad rõnes aũt ad oppoſitũ facile eſt rñde 5 reꝑ iam dicta. QVð em̃ obijcit᷑ ; grã eſt continua in ſuo actu.nõ obuiat ei qð nũc dictũ eſt. Muis em̃ potentia in relatione ad opus nõ ſit in ſuo actu con tinuo.⁊ ſic nõ habeat pfici grã ſed virtute.in cõꝑa/ tio ne tñ ad ſbᷣam in qᷓ eſt. eſt in ſuo actu cõtinuo.ita em̃ debet᷑ quoddã viuere ⁊ quidam actus cõtinuus ipſis potentijs m ꝙ cõtinuant᷑ ipſi ſᷣe quẽadmo/ en Tipſi ſbᷣe.⁊ idco ᷣm hanc cõpationẽ a grã ſunt g6 pꝓfectibiles. Aliter etiam poſſet hbic dici ꝙ duplerx eſt actus ipſius foꝛme.vnus qͥ eſt a foꝛma ꝑ modũ in/ foꝛmantis.⁊ alter qͥ eſt a foꝛma ꝑ modũ efficientis. ſicut albedo ſnbiectũ ſuũ dealbat.⁊ oculum diſgre/ gat. Quantũ ad pᷣmũ eſt ois foꝛma in actu cõtinuo. quia ille eſt actus vt babitus. Quantũ vᷣo ad ſcᷣm nõ. Sic ⁊ grã q;uis ſit in ſuo actu cõtinuo q́;tum ad illũ actũ quẽ habet ꝑ modũ infoꝛmãtis.nõ tñ eſt in actu cõtinuo qᷓ;tũ ad illũ quẽ habet ꝑ modũ pᷣueni/ entis ⁊ ſubſequẽtis.ſiue cooperantis et operantis. 3 7 Ad illud qð obijcit᷑ de actu viuificandi.doᷣm q; ect ſi vita ſᷣm ꝙ dicit eſſe pꝛimũ.pᷣus reſpiciat ipſam eſſentiã potentiã.non tñ opoꝛtet de vita ᷣm ꝙ di⸗ cit eſſe ſcᷣm. Cum em̃ ſit accidens ſuꝑadditũ nõ tin eſſentie ſᷣ etiã potentie.habet aie ineſſe potẽtia me/ Aieante.ſicut coloꝛ dicit᷑ eſſe in coꝛpoꝛc.ita ꝙ pᷣmo in 48 ſuperficie. Ad illud qdð obijcit᷑ ꝙ accidẽs nume dom ꝙ verũ eſt qñ ea que ſubijciunt᷑ ratur ꝑ ſham. dom q t diuerſa ſunt.⁊ ſubijciunt᷑ vt diuerſa.qñ vero ꝑ ean/ dem naturã ſubijciunt᷑.nõ opoꝛtet eſſe in accidente diuerſitatẽ.⁊ ſic grã eſt in potentijs aie inqᷓtũ conti nuant᷑ ad vnã ſbam.⁊ inqtũ cõicant in libertate ar bitrij ſicut pᷣus dictũ eſt. AUñ ſicut vna ſanitas dicit eſſe in oibus mẽbris hois.quia eſt in ipſis ſᷣm ꝙ ad vnã oꝛiginẽ reducunt᷑ ⁊ ᷣm ꝙ in cõplexione conue/ niunt. ſich in ꝓpoſito intelligendum eſt. ¶ Ad illud 329 qð obijcit᷑ de cofoꝛmitate imaginis creationis ⁊ re- foꝛmationis. dom ꝙ cum defoꝛmatio imaginis non poſſit eſſe niſi ꝑ potentias.ſic nec refoꝛmatio.⁊ iso imago refoꝛmationis inqᷓ;tũ hmõi ſufficienter refoꝛ mat ipᷣam animã cũ ineſt ei ꝑ ſuas potẽtias. Doten tijs em̃ foꝛmatis ⁊ ꝑfectis.per oſequẽs ꝑficit᷑ ⁊ foꝛ mat᷑ ipa ſbᷣa.iõ ad ꝑfectã refoꝛmationẽ aie nõ opoꝛ/ tet aliqͥd poni qð ꝑ pᷣus ſit in ſpᷣa 12 potẽtia.niſi h 40 dicat᷑ ꝑ appꝛopꝛiationẽ quandã. ꝙ; deus nõ acceptat actũ niſi pᷣus acceptãdo poten/ tiam. dm ꝙ nõ ẽ ſile. ꝓ eo ꝙ potẽtia pᷣt eẽ ſine actu ⁊grã in potẽtia abſq; merito oꝑis.ſha aũt abſq; po 7 2 — — „₰ tentia eſſe nõ pᷣt.aſi poſſit intelligi.nõ tñ pᷣt intelligi abſq; potentijs diuina dona ſuſciꝑe.in qͥbus donis Cxecoꝛari dẽ facies aie.eo genere decoꝛis ꝑ queʒ deus 41 ceptat. A ſi potẽtie in dũ in gre ⁊ virtutuũ.nibilominꝰ?tñ ydonee ſunt nõ ſolũ per donũ grẽ ß etiã ꝑ babitꝰ vᷣtutũ decoꝛari ⁊ pfici.Et hᷣ meliꝰdedarat᷑ in quarto cũ agit᷑ de effectu baptiſma tis qnẽ bʒ in puulis. ¶ Queſtio. vj. ¶ At grã ↄpet᷑ ad animã in rõne motoꝛis.⁊ ꝙ ſic vi detur ꝑ auctem Aug. quã mgr̃ adducit in Ir̃a. grã pᷣ̃ueniens eſt q̃ pᷣuenit bone voluntatis meritũ.⁊ re/ ſpectu cuiꝰ ip̃a volũtas bona pediſſequa ẽ nõ pᷣuia. igit᷑ grã reſpectu volũtatis ſe bʒ ꝑ modũ excitantis d illud qd obꝛ vltimũ qð obẽ de ꝑuulis.dom ꝙ et ulo nõ ſint ydonee ad cxeũdũ in vſũ II impantis ⁊ regentis.⁊ oẽ tale ſe bʒ iu rõne moto/ ris. ⁊c. ¶ Itẽ Aug.grã ſe bʒ ad li.ar.ſicut ſeſſoꝛ ad uu.ſ ſeſſoꝛ ẽ motoꝛ equi.g grã eſt motrix li.arbi. tẽ hoc videt᷑ rõe. Plus ẽ potentiã aliquã ſupꝛa ſe erigere qᷓ; ißfam mouẽ.ſᷣ grã eleuat potentiã li.ar. ad 82 meritoꝛia ꝗᷓ ſunt ſuꝑ ipᷣam.& eſt li.ar.motrix Btẽ plus grã ſuꝑ li.ar.qᷓ; li.ar.poſſit ſuꝑ ſeipᷣm. li. ar. eſt inſtrm ſeipm mouẽs.ſicut dicit Anᷣhel.et volũtas mouere pᷣt ſeipam.g multofoꝛtius moueri p̃t a grã. ¶ Itẽ om̃e qð ẽ pᷣncipiũ vite ꝑfecte ẽ ᷣnci⸗ piñũ motus i eo qð viuificat.ſᷣ grã eſt pᷣncipiũ vite in agĩa. & ⁊c. itra.volũtas eoipo ẽ libera q̊ mouet᷑ ex ſeipſa. cũ igit᷑ grã ſit a voluntate.ſi grã mouet vo luntatẽ.aufert ei libertatẽ.ſᷣ ↄſtans ẽ ꝙ grã volũtati libertatẽ nõ aufert.̊ ipſã nõ mouet.¶ Itẽ ois mo⸗ toꝛ ſufficiẽs ẽ hoc aliqͥd.⁊ ſbᷣa cõpleta vdiſtans a mo/ bili.& aut grã nõ mouet li.arbi.aut ſi mouet ẽ ſba.ſi igit᷑ grã creata nõ pᷣt eẽ in genẽ ſbᷣe ſᷣ in genẽ accidẽ/ tis. τ (Se ſi grã mouet li. ar. aut mouet nãaliter. aut violent᷑.aut volũtarie.Si nãliter.ꝙ̈ oꝑa merito⸗/ ria erunt nãlia. Rurſus ſi nalit᷑ mouet.ſemꝑ mouet cqtũ ẽ de ſe.g nunqᷓ; qͥeſcit hõ ab oꝑibus meritoꝛijs. Si violent᷑. nec ſaluat᷑ ibi rõ meriti.nec li.arbi.q̊ꝝ vtrũq; pʒ eẽ falſum.Si volũtarie.ſᷣ nihil mouet vo luntarie niſi babeat cognitioneʒ ⁊ voluntatẽ.̊ grã ↄgnoſcit ⁊ vult.⁊ ita ẽ ſbᷣa rõnalis.igit᷑ vel grã ſi mo uet li. arbi.nõ eſt aliqͥd creatũ.vel ſi eſt aliqͥd creatũ nõ mouct li.ar. ¶ Itẽ ſi mouet li.ar. aut ſicut motoꝛ motus.aut ſicut motoꝛ non motꝰ.Si tu des ꝙ ſicut motoꝛ motus.ẽ cũ nibil ᷣm idẽ moueat᷑ ⁊ moueat. grã m ſe hẽbit aliã ⁊ aliã nãm ꝑ quã moueat᷑⁊ mo ueat.ᷓ nõ erit accidẽs ſimplex.Si ſicut motoꝛ ñ mo tus.ſᷣ talis motoꝛ nõ ẽ qͥd creatũ. vel grã non ẽ qͥd creatũ.vel nõ mouet li.ar. ¶ Itẽ idẽ manens idẽ in creaturis ſemꝑ ẽ natũ facere idẽ. ſi grã eſt qͥd cea tum.⁊ mouet li.ar.cũ Kan variet᷑.ſemꝑ ad idẽ in/ clinabit li.ar.g nunqᷓᷓ facit hõ ꝑ grãm niſi vnũ opus meritoꝛiũ.ſi igit᷑li.ar.mõ excitat᷑ ad vnũ genꝰ oꝑis. mõ ad aliud.videt᷑ ꝙ aut illa excitatio nõ ſit a grã. aut gra nõ dicit aliqͥd creatũ.aut grã mutat᷑ ⁊ varia tur ſicut li. ar. Aivoin ꝙ abſq; dubio ſicut auto/a2 ritates ſanctoꝝ dicũt.neceſſe ẽ ponẽ li.ar.a grã mo⸗/ ueri ⁊ excitari.Ab ipᷣa em̃ grã oꝑante pᷣuenit᷑.⁊ a co opꝑante ad oꝑa meritoꝛia eleuat᷑.ita ꝙ reſpectu ope ris meritoꝛij grã eſt ſicut pᷣncipalis motrix.⁊ volun- tas ſicut pediſeq̃. Qualit᷑ aũt ipᷣa grã cũ ſit accidẽs aie ipſã habeat mouere.hoc hʒ difticultatẽ.Ad huiꝰ aũt difficultatis explicationẽ duplex ẽ modus dicen di ſiue intelligendi. ſᷣm quẽ li. arbi.dẽ a grã moueri. Anus modus dicendi eſt ꝙ grã mouere dicit᷑ iibeꝝ axitriũ.quoniã ipſa eſt diſpoſitio ad quendã ſpiri/ tualem motũ.Sicut em̃ pondus in coꝛpoꝛibꝰdiſpo nit ad motũ.ſic ⁊ ſuo modo pondus in ſpiritibus. gratia autem eſt quoddã ſpirituale pondus datum anime per quod babet ſurſum tendere. ⁊ quoniam libeꝝ arbitrium eſt natum ſeipᷣm mouere ſᷣm actus in quos poteſt de ſc.cum eſt adiutum⁊ infoꝛmatum gratia excellentius mouet ſeipᷣm.ita ꝙ cũ libero ar- bitrio ſit mouens ⁊ motũ.gra diſponit ipᷣm ſub ra/ tione mouentis.⁊ ꝓ tanto dicit᷑ grã mouere liberuʒ arbitriũ.quia li.arbi.grã infoꝛmatũ mouet ſeipſum. p quẽ modũ amoꝛ dicit᷑ moucre hominẽ ad magna oꝑa facienda.Alius eſt modus intelligendi ᷣm quẽ liberũ arbitniũ dicit᷑ a gratia moueri. Oꝛatia em̃ cſt —. ſatguti mhlur⸗ auntute ſimun tifrii ſuger ttranti unopekt⸗ frimetl loceeg⸗ Kehüſtneii nundant Gnnws he⸗ ocnpate ooconpen auchper Guslian ttionnt riarbinud Ppteinſor inbabetvoln ſhna matent ndliberont ücsofrnc⸗ perheberin ⸗ EVengunzckt iſgoinvobi⸗ atigboeno⸗ Mronenckperg Cnggopenn. enalcpenmn Mnoopr nice cͤhutpon behens; Gerktonoge tentalmotnd dubgrmuns Fehihheritan ſarſcpainus Uthberdusot pmophinigne fung wonm unrngis liconi ſeit, nſäng enlen. ii inn Nentüſe. iarnen ſtitii ar Aiſde Kismona ürrigni⸗ apii Nei cnänouct Namonerpo Viwoline Koisto⸗ thnsnno⸗ wleti aſi neeneuoli⸗ Mbanältr. tionnnt naſengnne umarlatids zubi nana⸗ 1wnriggi igt giitn ſcknigtoui Aanſarmnte )Snwgtor norct tnt. inacitm 7 inniimichis ni ttonoſt 101, imurii rn NAlMaN. nrönenk/10 1enhenn epe omt polun⸗ 11* „2 ſt icdis eti ibin agaͤmolcn wuaedel i cveniißn⸗ irariin 4 * 4 4 olim mor un ſicut quèdã influentia pcedens a luce ſuperna. que ſemꝑ habet cõiunctionẽ cũ ſua oꝛigine.ſicut lumen cum ſole.⁊ quia ſemꝑ ſue oꝛigini coiungit᷑.ideo non tm̃ attribuitur ei operatio rone ſubiecti in quo.ſed etiã rõne ſubiecti a quo. AUnde ſicut lumen non ſo⸗ lum operat᷑ cũ aere.ſed etiam operat᷑ in ipᷣm aerem ratione continuationis cũ ſuo fonte.ſic ⁊ gratia nõ ſolum operat᷑ cũ libero arbitrio.ſed etiaʒ operat᷑ in liberũ arbi. ⁊ liberum arbitriũ mouet. Ande nõ eſt aliud dicere gram liberũ arbitriũ mouere. q;; grãm eſſe ſpũſſancti inſtrumentũ ad mouẽdũ liberũ arbi/ trium. Aterq; boꝝ modoꝝ intelligendi cõueniens eſt ⁊ rectus. nec vnus ſine altero ſufficit. NHam pꝛi/ mus competit gratie cooperanti ſiue ſubſequenti. Scdus competit gratie operanti ſiue pꝛeuenienti. Gꝛatia em̃ operans liberũ arbitriũ pᷣuenit ⁊ mouet. quia deus illam infundendo voluntatẽ hbominis ſa⸗ nat ⁊ pparat. Gꝛatia vo cooperans ſiue ſubſequens liberũ arbitriũ dicit᷑ mouere.quia voluntas tali do/ tie ⁊ libero arbitrio quod querit᷑ aut mouet uere ſeib̃m. J t⸗ 2 ſt alis autẽ motoꝛ non no gratie infoꝛmata mouet ſeipam. Hanc em̃ poten euſt gratia vt pꝛedictũ eſt.¶ Ad illud qð obijcitur tiam habet voluntas ſc; mouendi ſeipſam. quia eſt idem manens idem ſemꝑ dicendũ ꝙ illud fallit potentia materie nõ alligata.ſicut ſupꝛa oſtenſi um ẽ⸗ cum de libero arbitrio agebat᷑. Concedende ſunt igi tun rones oſtendentes ꝙ grã ad libeꝝ arbitriũ com- parani babet in rõne motoꝛis.Ad rõnes añt ad op/ 44 poſitum plana eſt reſponſio er iam victis.¶Acl ill em̃ qð pꝛimo obijci᷑ de wluntate q ſeipſan mouet Dicendũ ꝙ hoc nõ obſtat.immo cõſonat ei qð dici/ tur ꝙ mouet᷑ per gram. Sicut em̃ voluntas mouet cut coniun. ſeipſam ad opera nãlia. ſic adiuta per gratiaʒ mouet em̃ gr̃a eli ſeipſam ad opera meritoꝛia. Acl õm alium modum operetur. habitus. In ſcda vero cõparat vnũ habitũ a cõparat tem ⁊ a dis⸗ D pᷣma ꝑte mouet qoõnes ⁊ „ pᷣmittit quedã pambula ad determinati Comparat gram pᷣuenienteʒ ad ſubſequentem m identitatẽ ⁊ diuerſitatẽ.inqrens vtrũ vna eadẽq; ſit gratia que dicit᷑ oꝑpans ⁊ coopans. a oꝑantẽ ⁊ pᷣuenientẽ voluntatẽ hoiĩs liberari pparari vt bonũ velit.⁊ ꝑ grãm coopantẽ 7 ſub Queſtio ꝛ ſubſequenteʒ adiuuari ne fruſtra velit. vtrũ vna et e.adez ſit gratia.i. vnũ munus gratis datũ qð oꝑetur ⁊ cooꝑetur.an diuerſa.alteꝝ oꝑpans ⁊ alteꝝ cooꝑans. R'. Auibuſdã non irrõnabiliter videt᷑ ꝙ vna ⁊ eadeʒ ſit gr atia.i.donũ.eadẽ virtus que oꝑat᷑: coopat.ſ pprt a diuerſos eius effectꝰ ⁊ drĩ opans ⁊ coopans. Opans eEceñm gratia dicitur inq;tum liberat ⁊ pꝛeparat volun/ diſtat a mobili. Ddm qy üll in quo moueri eſt vere pati.ſicut eſt in motu coꝛpo⸗ rali. ⁊ de eo motoꝛe qui eſt tota cauſa efficiens. to/ ta cauſa motus.Zalis aũt motoꝛ nõ dicit eſſe tia.ꝓ eo ꝙ nõ mouet niſi ſtrumentũ.ſicut pꝛius fui Ic conſiderandũ eſt.cũ pꝛedictuʒ ſit ꝑx gratiãẽ liberat ⁊c. WVI . — — . — us meritoꝛiũ attribuit᷑ gra/ illud qð obijcit᷑ ꝙ motoꝛ ud intelligit᷑ in eo motu naturaliter ⁊c.dom q; mo⸗/ uet voluntarie nõ a voluntate qua ipſa gratia ſit vo iens. a voluntate qua deus gram influens eſt vo⸗ lens. ⁊ a voluntate qua liarbi.gratificatũ vult mo/⸗ Ad ulud qð querit᷑ vtrum ſit motoꝛ ꝗ motus vel nõ motus patet reſponſio. Illa em diui ſio motoꝛis eſt de motoꝛc q̃ eſt hoc aliquid.⁊ eſt ſub ſtantia. ⁊ eſt motoꝛ ſufriciens.t in deo. ideo m ꝙ deus mouet per gram. per ean- dem grãm poteſt excitare ad diuerſa opera. Scom vero ꝙ liberũ arbitriũ ſeipſu diuerſa opera. eſt in ipſa co uerſitas m quas oꝛdinarih genera.⁊ idco q;uis gratia n tamen ad diuerſa ratione v cut coniuncto ſine quo non poteſt mouere. nunqᷓ; m mouet per gram ad gnitionis ⁊ affectõnis di abet ad diuerſa operũ 5 varictur in ſe. mouet ariationis in motoꝛe ſi/ git opus meritoꝛium niſi voluntas ſibi co Diſtinctio.xxvij. De adiutoꝛio gratie ꝓut ↄparat᷑ ad habitũ gratuitũ ⁊ vſum ſibi debitũ. Ac conſiderandũ eſt cũ pꝛedictũ ſit ⁊c. Supꝛa egit mgr̃ de adiutoꝛio gratie in ſc. bic vᷣo agit o cõparatione.Oiuidit᷑ aũt ꝑs iſta in duas. en Oparat vnam differentiã gratie ad aliã ſub röne abitũ ad aliũ ſub rõne vſus.vſus autẽ gratie eſt meritũ. AUnde mo gram pᷣuenientẽ ad ſubſequentẽ m identitatẽ ⁊ diuerſitatẽ. Sco vᷣo cõparat grãm ad virtu merendi efficacia.ibi. Si vo querit᷑ quõ ipſa gratia pᷣueniens mereat᷑ ⁊c. git de ipſo in Et illa ſeda ꝑs diuidit᷑ in e aouie ationẽ. In ſcda vᷣo incipit diſfolue⸗ re.ibi. Hic videndũ eſt qͥd ſit virtus. vbi vt cõiter aſſignat initiũ diſ. xxvij.qᷓ melius ſignaret᷑ aliquantuli ſicut ſignauimus.q; ibi vbi ſignat᷑ fit (ſicut apparet) terminatio pᷣoꝛis qonis pᷣmiſſe. Illa igit᷑ ps in q̃ ſol uit habet duas ptes. In pma ſoluit ad pꝛedictã qõem ſ̃m opinionẽ cõioꝛẽ. In ſcda vo rum opinionẽ que minꝰtenet cõiter.ibi. Alij vᷣo dicunt virtutes eſſe bonos vſus ⁊c̃. pᷣma maf̃ determinat. In ſcda epilogat.ibi. Ex pᷣmiſſis i innoteſcere ⁊c. Dꝛima ꝑs tionẽ duoꝝ dubioꝝ. Pꝛimo em̃ determinat illã qõem qua qrit᷑ cõpatione gre ad vi uté. S minat illã qöem ꝗᷓ querit᷑ de ↄꝑatione gr̃e ⁊ vᷣtutis ad meritũ. Pꝛimu facit ibi. Lic vidẽ du d Scm facit ibi. Cu g ex gra dicant᷑ eſſe bona ⁊c. Subdiuiſiones aũt ꝑtiũ manitfeſte ſunt in litera uantulũ añ determinat pᷣm alio/ Pꝛima ps hʒ duas. In bʒ duas m determina virtute. Scdo vᷣo deter· ſit vᷣtus ⁊c̃. Pe⸗ a Operans enim intelligendi. deus p grãm mouet voluntaté. nec ta⸗ men hoc volũtati repugnat.quia voluntas vult ſic moueri a deo. Unde ſic mouet᷑ a deo ꝙ mouet᷑ etiã a ſeipſa.⁊ ideo omne . 45 5 dicit eſſe gra⸗ ſicut diſpoſitio. vel ſicut in t explanatum. Ad illud 4 48 gratia dicit᷑ inqtum bijcitur Gꝛegoꝛius in moꝝ. diſtinguens gratiam pᷣucnientem ⁊ ſubſe/ quentem dicit ita c gratia pꝛeueniens at tenditur q;tũ ad do/ na nature.ſubſequẽs gautem q́;tum ad to/ na gratie.ergo ſi idez „ 2 — — — 4 eſt gratia opans ⁊ cooꝑans.videt᷑ ꝙᷓ opᷣans nõ dicat᷑ illa qᷓ bois voluntatẽ liberat. Si foꝛte tu dicas q alio mõ accipit᷑ ibi pueniẽs ⁊ ſubſequẽs.tũe eſt qõ de rone iſtoꝝ noim quare ſcʒ ſic noiat᷑ vt dicat᷑ quedã pꝛeueni ns. quedã ſubſequẽs. qᷓdã oꝑans ⁊ qᷓdã coopans. vr em̃ ꝙ oĩs gratia ſit copans.qꝛ nulla oꝑatio debet᷑ foꝛ ens . pᷣuenies dicit᷑ ꝑ cõparationem me alicui ꝑ ſe niſi cũ ſubiecto.videt᷑ etiã ꝙ nulla debeat dici pᷣueniẽs. Aut ad actũ.aut ꝑ ↄpationẽ ad ſubiectũ.Si ꝑ ↄpationẽ ad actũ ſic oĩs foꝛma dicit᷑ pᷣueniẽs.quia oĩs foꝛma pᷣce/ nis. vocationis. iuſti⸗/ ficationis. ⁊ magnifi cationis. Pꝛimo em̃ dit actũ ſuũ. Si ꝑ ↄpationẽ ad ſubiectũ.ſic nulla debet dici pueniens.cũ nulla ſit ante ſubiectũ ſuũ.Eſt igitur qõ cũ gratia a diuerv “ diuerſimode dicat᷑.⁊ bmõi noĩa diuerſino tatem hoĩs vt bouũ velit.Cooꝑans inq;tũ eandẽ ad⸗ geernononk. Vn hes iuuat ne fruſtra velit.ſcʒ vt opus faciat bonũ.Ipᷣa em̃ doʒ ꝙ cũ grã vna ſit. Sratia no eſt ocioſa.ſed meretur augeri.vt aucta me⸗ multiplices tñ bʒ di / reatur perfici. uiſiöcs öm diuerſas Comparat gratiã ad virtutem ⁊ ad merendi effica oſiderationes.babet ciam. inqᷣrens qᷣd ſit ipſa gra.⁊ quõ meretur augeri.? em̃ grã cõpari ad ſu de tribus generibus bonoꝝ. Bneiinn adehabet ¶ Di vo queratur quõ ipſa gra pueniens mereatur au⸗ in quo. bʒ nibilo⸗ geri ⁊ ꝓfici.cũ nullũ meritũ ſit abſq; libero arbitrio.? minus opari ad ſuu, qd ſit ipſa gra an vtus an nõ. ? ſi vtus an act'vel nö. oppoſiiñ 3 qd. Habz Vt hoc aꝑte inſinuari valeat pᷣmittendũ eſt tria eſſe b ↄpari ad ſuũ effectu, genera bonoꝝ.Alia nanq; ſunt magna.alia minima. ad auẽ odinat. Der alia media. vt Aug. ait in.j.li. retracta. Tirtutes in⸗ earlont ad ſanr n quit qbus recte viuit᷑ magna bona ſunt. Spẽs auteʒ ſt gram pdeſtinato⸗ guoꝛulibet coꝛpoꝝ ſine qbus recte viui põt mima bo⸗ na ſunt. Potẽtie vo ai ſine ᷣbus recte viui nõ pᷣt me⸗ dia bona ſunt.Itẽ virtutibꝰnemo male vtit᷑. Ceteris deus grãm pꝛeparat. ſo offert. tercio cõfert. ⁊ qᷓ̃to complet. Et ſm boc attendit᷑ pꝛedicta diuiſio que ſumit᷑ de eo qð dicit aplus Roma.viij. Scm aũt q grã ↄpat᷑ ad ſuũ ſubiectũ.ſic diuidit᷑ in grãm cogitatõis.voluntatis.⁊ ꝑfectionis. pm triplicẽ potentiã eius ſbᷣe in q̃ eſt grã.vicʒ ſᷣm intellectiuã.⁊ affectiuã.⁊ opatiuaʒ.Et hec diuiſio ponit᷑ a Berã.in li.de li.arbi. Scom aũt ꝙ ↄpat᷑ ad ſuũ oppoſitũ ſic ẽ illa diuiſio grẽ.qꝛ eſt grã ꝓtectõis.liberatõnis. ⁊ ſaluatõis.Sumit᷑ em̃ bec diuiſio ᷣm q grã adiuuat ↄ multiplex malũ.vic malũ tentationis ſiue pugne. malũ ꝑſecutionis ſiue miſerie.malũ culpe ⁊ malũ ſequele.A pmo ꝓtegit.a ſcdo liberat.a tercio extrahit.et a qrto ſaluat.Et bec diuiſio ſumit᷑ ꝓ eo qð dẽ Eſa.xxxſ. Pꝛotegat dñs exercituũ iudcã ⁊ hieruſalẽ.ꝓtegens et liberans.tranſiens.⁊ ſaluãs.Scom ↄpationẽ ad effectũ ad quẽ eſt.diuidit᷑ in puenientẽ ⁊ ſubſequentẽ. ſiue oꝑantẽ ⁊ cooꝑantẽ.que ſunt dꝛie grẽ ᷣm effectus qͥs hʒ in ipſam voluntatẽ.Dicit᷑ em̃ grã pᷣueniens initum ipſam voluntatẽ facit bonã.⁊ ideo pᷣuenit.qꝛ nõ eſt a li.ar.ᷣ potius infundit᷑ ab ipſo deo.Cooperans vᷣo ſiue ſubſequens dicit᷑ inq;tũ adiuuat li.arbi.reſpectu boni oꝑis eliciendi.Et notandũ ꝙ ſᷣm ꝙ nomen grẽ diuer⸗ ſimode accipit᷑ſic etiã ⁊ iſte due differentie pᷣueniens ⁊ ſubſequens.Accipit᷑ em̃ grã vno mõ largiſſime.⁊ ſic oↄpꝛehendit dona nalia. ⁊ dona gratuita. vtraq; em̃ deſurſum eſt. ⁊ boc mõ grã hʒ diuidi in pᷣuenientẽ ⁊ ſub⸗ ſequentẽ ita ꝙ pᷣueniens vocant᷑ tona nalia. ſubſequens vero dona gratuita. ⁊ ſic accipit Oꝛego.in moꝛalibꝰ Alio mõ accipit᷑ gratia minus cõiter.⁊ ſic cõpꝛebendit gratiã gratis datam ⁊ gratũfacientẽ.⁊ tunc diuidere grãm in pᷣuenientẽ ⁊ ſubſequentẽ nihil aliud eſt q; diuidere grãm in gratis datã ⁊ gratũfacientẽ.Et ſic diui/ dit Berñ.cũ dicit ꝙ quedã eſt gratia que ſeminat cogitatũ.⁊ hanc vocat gratiã pᷣuenientẽ.Quedã que ꝑfi/ cit bonũ.⁊ hanc dicit gratiã ſubſequentem.Ait em̃ ſic in li.de libero arbitrio.Hec tria in nobis oꝑatur deus ſcʒ cogitare.velle.pficere. Pꝛimũ ſine nobis oꝑatur.Scom nobiſcũ.Et terciũ ꝑ nos.Accipit᷑ ⁊ gratia ſtricte ⁊ ſic compᷣhendit gram gratũfacientẽ ⁊ gloꝛiã.⁊ tunc diuidere gratiã in pᷣuenientẽ ⁊ ſubſequentẽ nõ ẽ aliud qᷓᷓ diuidere in grãm ⁊ gloꝛiã.⁊ ſic diuidit Auguſtinꝰin libꝛo de natura ⁊ grã cum ait. Gꝛatia pᷣuenit vt pie vi⸗ uamus.ſubſequit᷑ vt cũ illo ſo viuamus. Nunc pᷣuenit vt vocemur.tunc ſubſequit᷑ vt gloꝛificemur.Accipit etiam gratia magis ſtricte.⁊ tunc nominat ſolum grãm gratũfacientẽ.⁊ tunc diuidere eam per pᷣuenientem ⁊ ſubſequentẽ.hoc eſt ᷣm duplicẽ effectum gratie qui poteſt diſtingui tripliciter.vel ita vt vnus cffectus ſit ↄtra malũ ⁊ alter ad bonũ.Vel ita ꝙ vterq; ſit ad bonũ.ſed vnus competat gratie ſᷣm ꝙ infoꝛmat.alter ᷣm ꝙ mouet. vel ita ꝙ vterq; attribuatur gratie moucnti.ſed vnus in ingreſſu.⁊ alter in ꝓfectu.Et ſic tripliciter exponitur ab Auguſtino in libꝛo de natura ⁊ gratia. Ano modo ſic. Gꝛatia pᷣueniens.hominis voluntatem liberat ⁊ p̃parat.ſubſequens vero inq;tum eadem adiuuat. Secundo modo ſic. Gꝛatia pᷣueniens pꝛeuenit voluntatem vt ſanemur. ⁊ ſubſequit᷑ vt ſanati vegetemur. Tercio modo ſic. Gꝛatia pᷣuenit voluntatem vt velit. ⁊ ſubſequitur ne fruſtra velit.⁊ per hoc patet reſponſio ad obiecta. . b ¶ Pꝛemittendũ eſt tria eſſe genera bonoꝝ.Alia nãq; ſunt magna ⁊c. Aidetur iſta diuiſio boni eſſe inſuffi/ ciens.quoniã multe ſunt alie bonoꝝ differetie. Eſt em̃ bonũ foꝛtune.⁊ bonũ nature.⁊ bonuʒ gratie ⁊ gloꝛie. Si tu dicas ꝙ iſte differentie reducunt᷑ ad has.querit᷑ tunc ſub qua iſtaꝝ ↄtineat᷑ bonũ qdð deus eſt ſiue ipᷣa Slnnd vale vti i ſuntboſun Eetipffar tautsn Peniften ninug ,d⸗ ſnrcͤſni pctſcl ſcdrchi = . ,= = S=⸗ ☛ = = = — — — = = — = = = Se e —. = = = — E£ ten E S-E. S - S. =☛ S= S. —— — — E = = icee lägen Mtodhiſn arnta Neräropan sſommie, roghaigis Erat giniis eiutae: ws wins. nsſoe a . guoanthte nli nte itſencni i mnenn unagigi⸗ ſinmitſie unedliine niledin Atüeſi sgnunen 2 „ 64 nuiuiil —,.j f –— RVII gia. Si tu dicas ꝗ ſub magnis bonis. Contra. magna bona ſunt vt dicit qbus nõ ↄti qs male vti.ſicut cũ digit ie aliud. & nõ ↄtinet᷑ ſub magnis bonis. ter male vti.videlicet cũ r — ſunt bona magna. falſum igit᷑ dicit cũñ dicit ꝙ bong magna ſunt q̃bus nõ ↄtingit male vti. ¶Itẽ videt ma⸗ le exẽplificare de virtutibꝰ.nã aliqͥs põt de vᷣtutib? ſupbire. põt etia vtutes eſt abuti. ̊ videt᷑ ꝙ vᷣtutibꝰ poſſit abuti. ᷓ ſub magnis bonis nõ pñt ↄtineri.R.ddm Pꝛemiſfas au toꝛitates ↄſide rari ⁊ cõferri iu bet vt poſſit ſol ui qð qrebat᷑ ⸗ * „„ . 8, cxviij. —„22 —* — . . 4.„ ro in abſtractione. altero in ne phᷣ da ẽ bona. Item redarguit᷑ pᷣdicta diffinitio a defectu ↄuertibilitat — gre ⁊ donis ⁊ alijs habitibꝰaie. Itẽ redargui pt a falſitate in autẽ bonis.i.medijs ⁊ minimis nõ ſolũ bene ſ etiam male quiſq; vti poteſt.Et iðo virtute nemo male vti⸗ tur. quia opus virtutis eſt bonus vſus iſtoꝝ qᷣbꝰ etiã nõ bene vti poſſumus. HNemo aũt be ne vtendom ge vtitur. Non ſolũ autẽ magna.ſ̊ etiã media ⁊ minima bona eſſe pᷣſtitit bonitas dei. Ecce habes tria geuera bonoꝝ diſtincta. In qbus bonis ſit liberũ arbitrium. QAuerit᷑ autẽ in qbus bonis cõtineat᷑ liberũ arbitriũ De hoc Aug.in.j.li.retracta.ita ait. In medijs qͥdẽ donis inuenit᷑ libeꝝ voluntatis arbitriũ. quia ⁊ male illo vti poſſumus. tñ tale eſt vt ſine illo recte viuere nequeamus. Bonus autẽ vſus eius iã virtus eſt que in magnis reꝑit᷑ bonis.qbus male vti nullus poteſt. Et quia bona ⁊ magna ⁊ media ⁊ minima ex deo ſũt. ſequit᷑ ꝙ ex deo ſit etiã bonus vſus libere voluntat. q virtus eſt. ⁊ in magnis numerat᷑ bonis. Attende diligent q dicta ſunt ⁊ confer in vnũ.Sic em̃ aperiet qð ſupᷣ qᷓrebat.Dixit equidẽ opus vtutis eſſe bonuʒ vſum.illoꝝ bonoꝝ qᷣbus etiã nõ bene vti poſſumus.i. medioꝝ in qͥbus poſuit libeꝝ arbitriũ.cuiꝰ q́; bonum vſum dixit eſſe vᷣtutẽ. Qð ſi eſt.nõ ẽ opus vᷣtutis qð inien aliud eſt vtus.aliud opus eius. cterminat queſtionẽ q̃ querit᷑ de cõparatõne gfe ad vtutẽ ſoluẽs ſᷣm opinionẽ cõmunioꝛẽc. d WHic videndũ eſt qͥd ſit ↄtus.⁊ qͥd ſit actus vel opus eius? virtus eſt vt ait Aug.)bona q̃litas mẽtis qua recte viuitur.⁊ q̃ nullus male vtit᷑.quã deus ſolus in hoĩe oꝑat᷑. IJdeoq; opus dei tantũ eſt. ſicut de vᷣtute iuſticie Aug.docet ſuꝑ illũ locũ pᷣs. Feci iudiciũ ⁊ iu⸗ ſticiam.ita dicẽs. Juſticia magna vius animi ẽ.quã nõ facit in hoĩe niſi deus. Ideoq; cũ ait ꝓpheta ex ꝑ/ ſona eccleſie.feci iuſticiã.nõ ipam vᷣtutẽ (quã nõ facit hõ)ᷣ opus eius intelligi voluit. Ecce aꝑte inſinuat᷑ bic ꝙ iuſticia in hoĩe nõ eſt opus homis ſ dei.qð ⁊ de alijs virtutibus itidẽ intelligendũ eſt. 7 eyx Apter laudẽ bumana amare.⁊ boc Aug. cũ diuidit bo⸗ nũ ꝑ iſtas tres diffe- tinet ſub m⸗ arguit᷑ ex boc.ſi deo ↄtingit ad aliud. ⁊ deus ẽ optim?ꝰ int᷑ oia bona.᷑ omn 9 bonis ↄtingit male vti. nulla 3 rentias ſcʒ p bonum maximũ ⁊ minimũ ⁊ infimũ. non generalr accipit diuiſionẽ boni b eius boni qð eſt bo num alicui.et boc eſt bonũ ꝑ qð ↄtingit ali guo mõ in finẽ oꝛdi/ nari.⁊ ido diuidit hic bonũ vtile. Et ꝓpter hoc cũ triplex ſit diiiz boni vtilis ꝑ qd quis oꝛdinat᷑ in finẽ.tripli cem boni ponit dꝛia,z Aliqd em ſic eſt vtile 4 ad finẽ.vt tñ ſine illo oſſit ad finẽ pueniri. ſicut ſunt bona coꝛꝑ ralia.Aliqͥd aũt ẽ ita vtile ad finẽ.vt tñ ſi⸗ ne illo nõ poſſit ad fi/⸗ neʒ pueniri.ꝑ ipᷣm tñ pᷣt q̃ͥs a fine deoꝛdina ri.ſicut ẽ li.ar.quo cõ tingit male vti. Ali⸗/ qjd eſt ita vtile ꝙ ſine ipſo ad finẽ nõ pᷣt per ueniri. nec ꝑ ipʒʒ ↄtin/ git aliq̃ mõ a fine de⸗ oꝛdinari. ſicut ẽ vtus gratuita.Et qm̃ ĩ pꝛi/ mo bono minima eſt. vtilitas. In ſcdo vo maioꝛ.in tcio maxia. hinc ẽ eꝙ diuidit bo⸗ nuz has tres dꝛias. ſcʒ per bona minima. media.et magna.Et pz diuiſionis ſufficiẽ⸗ tia.⁊ rñſio ad illð qʒ obẽ de ſummo bono qð deus ẽ. vo qd obẽ q; vᷣtutibꝰ ↄtingit male vti. dðʒ tis modis.ſicut dictũ fuit in pᷣmo li.videlicet ſicut inſtrumẽto ⁊ habitu directiuo.vel ſicut obiecto. Pꝛimo mõ nullo mõ cõtingit male vti virtute.quia virtus quantũ eſt de ſe ſemꝑ ad bonũ dirigit.nec vnqᷓ; ꝑ lum.quia virtus eſt bonꝰvſus voluntatis ſicut dicit Aug. Scdo mõ ↄtingit mal quid ita bonũ circa qd nõ poſſit ſe li. ar. deoꝛdinari inoꝛdinate amando iliund. c E bona qlitas mẽtis ⁊c. Aidet᷑ bec notificatio pᷣmo redargui poſſe a mõ pᷣdicandi. NHib p̃dicari hʒ de altero in ↄcretione.ſicut dicit phs.ſi ̊ virtus ẽ bonit virtutẽ aliqͥd oꝛdinat᷑ ad ma/ i virtutibus.nec eſt ali lirtus eſt vt ait Augꝰ. il em̃ qð pᷣdicat᷑ de alte as.nullo mõ vtus dicẽ is in pᷣdicando.qꝛ hec tota rõ ↄuenire pᷣt ꝙ dicit quã deꝰin nobis ſine nobis opat᷑ hoc em eſt Aug. q dicit qᷓ eauit teſine tc.no iuſtificat teſinetc.⁊ Bern. dicit. ꝙ ad opus noſtre ſalutis duo cõcurrunt.ſcʒ deus ⁊ liberũ arbitriũ. Juxta hoc querit᷑ cũ vniꝰ rei vna ſit diffinitio.⁊ differenter diiniatur a diuerſis ipſa virtus.quõ ille difſinitões diſtinguant᷑.Re.ddm ꝙ vᷣtus accipit᷑ cõiter. Adilli 5 Sedm e& cõiter acci/ pitur. ſic cõpꝛebendit moꝛalẽ virtutẽ ⁊ na/ turalẽ.⁊ ſic duplr hʒ diffiniri. aut in ↄpara tione ad actũ. aut in cõpatione ad actũ et finẽ vltimũ. Pꝛimo mõ diffinit᷑ a pho de ceęelo ⁊ mũdo.cũ dicit. virtus eſt vltimũ po/ tentie de re. Secũdo mõ diffinit᷑ ab eodeʒ in. vij. Ethico. virtus eſt diſpoſitio perfecti ad optimuʒz. Iſte em̃ due ſunt notificatio/ nes virtutis in ſua ge neralitate ꝓut cõpꝛe bendit virtutẽ naleʒ ⁊ moꝛalẽ.Alio mõ cõ ſideraturvirtus ꝓpꝛie put ↄpꝛebencdit mo/ ralem tm̃.extenditur tñ ad politicam⁊ gra tuitã. Et ſic duplr bʒ ↄſiderari.Aut ꝑ com parationez ad ipſum actũ.Aut ꝑ ↄpationẽ ad pᷣncipium directi/ uum. Si ꝑ ↄpationẽ ad actum. ſic diffinit a pho in Ethi.virtus eſt habitus qui pꝑficit babentẽ. ⁊ opus eius bonũ reddit. Per cõ/ parationẽ aũt ad pᷣn/ cipiũ directiuũ.ſic dif finit᷑ ab eodẽ pho ibi dem.Airtus ẽ habi/ tus wluntarius i me dio conſiſtens. recta rõe determinat? ꝓut ſapiẽs determinabit. Et ſᷣm hoc etiã diffi/ nitur a tulio per alia verba. Virtus ẽ habi tus mentis in modũ nature rõni ↄſentiẽs Scdm hãc duplicem ↄpationẽ diffinit ab Aug. virtus moꝛalis pꝓ alia vba idẽ ſignan tia in lib̊.de ſpũ ⁊ aia ſic. Virtꝰ ẽ habitꝰ mẽ tis bene cõpoſite. In li.de qᷓntitate anime. Virtus ẽ eq̃litas vite rõni vndiq; ↄſentiẽs He due notificatões ſi qs attendit realiter idẽ ſunt cũ pᷣdictis.? tã iſte qᷓ ille ſunt illiꝰ virtutis qᷓ ꝑ aſſuetu/ — ein. e — Ide grã fidei Epheſis ſcribẽs aplus.ſilr fidẽ nõ ex hoĩe ſ̃ ex deo tm̃ eſſe aſſerit inq ens.Gꝛatia eſtis ſalua He ſide itidem dicit ꝙ nõ eſt ex homine ſed ex deo ti per ſidẽ.⁊ hoc non ex vobis.dei em̃ donũ eſt.Qð a ſanctis ita exponitur.hec ſcʒ fides nõ eſt ex vi nature noſtre.quia donũ dei pure eſt.Ecce ⁊ hic aperte tra⸗ ditur.ꝙ fides nõ eſt ex libertate arbitrij.ſiue ex arbi⸗ trio voluntatis.qð ſuꝑioꝛibus cõſonat.vbi dictũ eſt. gratiã pᷣuenientẽ vel operantẽ eſſe virtutẽ que volun tatem hois liberat ⁊ ſanat. Vñ Aug.in li.de ſpiritu ⁊ litera ait. Juſtificati ſumꝰnon per liberã voluntatẽ.ſ per gratia xpᷣi.inõ ꝙ ſine voluntate nr̃ᷣa fiat.vᷣ volun⸗ tas noſtra oñditur infirma ꝑ legẽ.vt ſanet gratia vo/ luntatẽ.⁊ ſana voluntas impleat legem. ¶ De gratia q̃ liberat voluntatẽ.q ſi virtus ẽ.nõ eſt ex libero arbitrio.⁊ ſic nõ eſt motꝰmẽtis. f Si igit᷑ gratia qͥ ſanat ⁊ liberat voluntatẽ mentis ho minis virtus ẽ.vel vna vel plures.cũ ipᷣa gratia non ſit ex arbitrio voluntatis.ſᷣ eã potius ſanet ac pᷣparet vt bona ſit.cõſequit᷑ vt vᷣtus nõ ſit ex libero arbitrio. ⁊ ita nõ ſit motus vel affectus mentis.cũ oĩs motus vel affectus mẽtis ſit ex libero arbitrio.ſᷣ bonꝰ ex gra tia eſt ⁊ libero arbitrio.malꝰ vo ex libero arbitrio tm̃ Vt em̃ ait Aug.in li.retracta.hõ ſponte ⁊ libero ar/⸗ bitrio cadere potuit.nõ etiã reſurgere.Idẽ in libro de duabus aiabus. Aie ſi libero ad faciendũ ⁊ nõ facien dum motu animi careant.ſi deniq; his abſtinendi ab oꝑe ſuo poteſtas nulla cõcedit᷑.eaꝝ pctm̃ tenere non poſſumus.Hhic aꝑte oñdit᷑ ꝙ motus animi ſiue ad bo num ſiue ad malũ ex libero arbitrio eſt. Ideoq; ſi gra vel vᷣtus motus mẽtis ẽ.ex libero arbitrio eſt. Si vᷣo ex libero arbitrio vel ex ꝑte eſt.iã nõ ſolus deus ſine hoiĩe eã facit. ꝛopterea quidã nõ ĩerudite tradũt virtutẽ eſſe bonã mẽtis q̃litatẽ.ſiue foꝛmã que animã infoꝛmat.⁊ ipᷣa nõ eſt motus vel affectus animi.ſ ea li berum arbitriũ iuuat᷑.vt ad bonũ moueat᷑ ⁊ erigat᷑.?⁊ ita ex virtute ⁊ libero arbitrio naſcit᷑ bonꝰ motus vel affectus ai.⁊ exinde bonũ opus ꝓcedit exterius.Sic Aug. NLic aperit ad qd pᷣdicta ten/ ant vt innote ſceret an vᷣtus ſit motus men tis vel nõ. pluuia rigat᷑ terra vt germinet ⁊ fructũ faciat.nec plu uia ẽ tra.nec germen.nec fructꝰ.nec tra germẽ vel fru ctus.nec germẽ fructꝰ. Ita gre tre mẽtis nr̃e.i.libero arbitrio voluntat.infundit᷑ pluuia diuine bñdictõis .i.inſpirat᷑ gra.qð ſolus deꝰfacit.nõ hõ cũ eo.q̃ riga⸗ tur voluntas hoĩs vt germinet ⁊ fructiſicet.i.ſanat᷑ ⁊ 7 pᷣparat᷑ vt bonũ velit ᷣm qð dr oꝑans.⁊ iuuat᷑ vt bo num faciat ſᷣm ꝙ dr cooꝑans.⁊ illa gr̃a vtus nõ incõ grue nominat᷑.qꝛ voluntateʒ hominis infirmã ſanat 2 adiuuat. òMßſ ¶ Veterminat queſtionẽ q̃ querit᷑ de ↄꝑatione gfe et virtutis ad meritum. „ . ¶ Cum ergo ex gratia dicunt᷑ eſſe bona merita ⁊ incipe re.aut intelligit᷑ gratia gratis dans.i.deus.vel potiꝰ gratia gratis data.que voluntatem hominis pᷣuenit. Non em̃ eſt magnũ ſi hec a deo dicerentur eſſc a quo thppboſe nr Ehe. is⸗ Ag „— — w— — · — — zel ſtüteum Certünmdte NNnGn ſtnnouſnn owno. Aug. Qualit bonuz merituʒ in hoie oſtituit᷑.⁊ quid ſit pᷣmũ bonuz meritum. natur atq; iuuatur volũtas hoĩs vt ſit bona. bona volũtas gꝛatie pꝛincipaliter eſt. ⁊ etiã gra tia eſt.ſic ⁊ omne bonũ meritũ. —⏑ eipᷣa etiam donũ dei eſt.⁊ hominis meritũ. immo gratie. quia ex gratia pꝛincipaliter eſt ⁊ gratia ẽ. Vn/ de Aug. ad Sixtũ pꝛeſbyterũ. Quid eſt merituʒ ho⸗ minis ante gram.cũ omne bonum noſtrũ meritum nõ in nobᷣ facit niſi gratia.Ex gratia em̃ vt dictuʒ eſt que pꝛeuenit ⁊ ſanat arbitriũ hominis.⁊ ex ipo arbitrio ꝓ⸗ creatur in anima hominis offectus ſiue bonus motus mentis. ⁊ hoc eſt pꝛimũ bonũ hominis meritũ. Sicut aratia. ex fidei virtute ⁊ hominis arbitrio gene⸗ codem verbigratia.ex fi. homi gene⸗ Darnoit bona vo⸗ lũtas. In cõparatiõe ratur in mente motus quids bonus ⁊ remunerabilis. ſcilicet ipᷣm credere. Ita ex charitate ⁊ libero arbitrio H alius quidam motus bonus ꝓuenit ſcilicet dilige.bo⸗ nus valde.Sic de ceteris virtutibus intelligẽduʒ eſt. 2 ſti boni motus vel affectus merita ſunt ⁊ dona dei. quibus meremur et ipoꝛum auginẽtatõem ⁊ alia q cõ⸗ ſensren hic ⁊ in futuro nobis apponũtur. „ * . , 2 gia.. Cũ ergo dicitur ſides mereri iuſtificatõem ⁊ vita eter⸗ nam. ex ea rone dictuʒ accipit᷑ quia per actũ fidei me⸗ retur illa. Similiter de charitate ⁊ iuſticia ⁊ ð alijs ac/ cipitur. Si em̃ fides ipᷣa virtus pꝛeueniẽs diceret᷑ eſſe mentis actus qui eſt meritũ,.iam ipᷣa ex libero arbitrio oꝛiginem haberet.quod quia non eſt. ſic dicit᷑ eſſe me⸗ ritum. quia actus eſt eius meritũ ſi tamen aſſit chari⸗ tas ſine qua nec credere nec ſperare meritum eſt vite. Vnde apparet vere quia charitas ẽ ſpũᷣſſactus qͥ ani me qualitates infoꝛmat ⁊ ſ ãctificat.vt eis anima infoꝛ metur ⁊ ſãctificetur.ſine qua anime qualitas non dici tur virtus.qꝛ nõ valet ſanare animꝗ. muneribus virtutũ ⁊ de gꝛatia que non eſt ſed facit meritum. ¶ Ex muneribus itaq; virtutum boni ſumus ⁊ iuſte vi⸗ imus. ⁊ ex gꝛatia que non eſt meritũ ſed facit.non tñ ſine libero arbitrio ꝓueniunt merita noſtra ſcilicet bo-⸗ m affectꝰ.eoꝛũq; ꝓgreſſus atq; bona opera ꝗ deus re⸗ munerat in nobis. ⁊ hecipᷣa ſunt dei dona. VUñ Aug. erarin nodig. hecken de tanfs. ad ſixtũ pꝛelbyterum. Cum coꝛonat deus merita nta. nihil aliud coꝛonat q́; munera ſua. Unde vita eterna que in fine a deo meritis pꝛecedẽtibus redditur. quia et eadem merita quibus redditur non a nobis ſunt. ſʒ i8 iã. recte ⁊ ipᷣa vita gra nun in nobis facta ſunt per gratiã. recte ⁊ ipa vita gra nun cupatur. quia gratis datur. Nec ideo gratis. quia no meritis datur.ſed quia data ſũt per gratiaʒ et ipa me⸗ rita quibus datur. qua ratione dicitur fides mereri iuſtificatiõem , , — ſunt omnia.ſed potius eius gꝛatia gꝛatis data intelli⸗ giturex qua incipiunt bona merita.q̃ cum ex ſola gꝛa tia eſſe dicãtur. non excluditur liberum arbitriũ.quia nullũ meritum eſt in homine quod non ſit per liberuʒ arbi. Sed in bonis merendis cauſe pꝛincipalitas gra⸗ tie attribuitur.quia pꝛincipalis cauſa bonoꝛũ merito⸗ rum eſt ipᷣa gratia.qua excitatur liberũ arbitriũ.⁊ ſa⸗ dinem bhabet acquiri. Tercio mõ poteſt cõ ſidcrari virtus mag pꝓpꝛie pꝓut accipitur ꝓp virtute gꝛatuita.et ſic quadꝛupliciter pt cõpꝑari.videlicet ad fi nem. ad ſubiectũ. ad actũ.⁊ ad ſuũ pᷣncibi um. vʒ quadꝛuplex ge nus cauſe.videlicʒ fi- nalis.foꝛmalis.mate/ rialis.⁊ efficictis. In cõparatõe ad finẽ ſic diffinitur in ſolilo. ab Aug. Virtus eſt rõ re cta ad ſuũ finẽ pueni ens. In cõparatione vero ad ſbᷣiectũ qd i/ foꝛmat qð eſt ipa vo⸗ luntas. ſic diffinit᷑ ab. eodem de ciuitate dei vero ad actũ ꝓpꝛiuʒ ſiuc cõplemẽtũ ſic da tur illa de moꝛibꝰ cc/ cleſie. Virtꝰ eſt oꝛdo amoꝛis ſiue amoꝛ oꝛ/ dinatus. In cõpara⸗ tõe vero ad ſuũ pᷣnci ium effectiuum dat illa que ponit᷑ a mgẽo in litera. Nirtus ẽ ho na qualitas mẽtꝭ . In qua diffinitiõe H qꝙ dicit᷑ qualitas mẽ/ tis ponit᷑ p genere et ſBiuguntur tres drñe Per boc ꝙ dicit᷑ qua recte viuit᷑.ſcꝑatur a bonis coꝛpalibꝰ. Peꝛ hoc ꝙ dicit᷑. q̃ nemo male vtit᷑.ſcpat᷑ a p pꝛietatibus ſpũalibꝰ 2 naͤlibꝰ. Per boc qt ꝙ ſbiũgit quã de? in nobis ſine nobis oꝑpa tur.ſcepat᷑ a ꝓpᷣetati/ bus ſpnalibꝰ ⁊ cõſuc⸗, tudinibus. q̃ᷓ et ſi ſint boni vſus potẽtiaruzʒ aie.ñ ſũt tñ ꝑ ifuſionẽ ſegd ꝑ acquiſitõem.Et ſic pʒ intellectꝰhuius diffinitõis ⁊ diſtinctõ ab alijs! Ad illð q obijcit᷑ qꝙꝙ non dʒ dici bona cuʒ ſit bonitas. dd.ꝙ in pᷣmis intẽtõi bus ẽ pᷣdicatõ reflexa Apt᷑ ſimplicitatẽ.̊ ãt nõ hʒz locum in hije qᷓ ſüt determinati gene⸗ 51 ris.de qbꝰ phᷣs loqf. Epilogus. h ci or albedo ẽ colo· ¶ Ex pꝛemiſſis iã innoteſcere nobis aliquatenus poteſt 8 rara. Ai uis 135 n qualiter gratia pꝛeueniẽs meret᷑ augeri.⁊ alia.⁊ quid i hrac, put R ipa ſit.an virtus.an aliud.⁊ ſi virtus.an ſit actus vel ſtiguit dõa et alios non. Oſtẽſum enim eſt ſupꝛa ex ꝑte quoꝛũdam ꝙ ipᷣa hit?gtuitos.ſ ꝓut no eſt virtus.quia virtus nõ eſt actus ſed eius cauſa.nõ mie vᷣtut claudit᷑ ois tamẽ ſine libero arbitrio. Unde qð ſupꝛa Aug.dixit. qlitaſ aie gtuita g bonũ vſum liberi arbitrij eſſe virtutẽ.ita accipi poteſt k⸗ . deet Kuceden id eſt actum virtutis. Alioquin ſibi contradicere vide retur.qui etiã opus virtutis ſupꝛa dixit eſſe bonũ vſũ ſ. expedite donoꝝ. vᷣ Z tk. pe eoꝛum quibus non bene vti poſſumus.in quibus po/ pfctẽ btitudinũ. ſicut 9 alibi mãifeſtabit᷑. Ad ſuit liberũ arbitrium. Si vero bonus vſus liberi arbi⸗ Vltimũ dð ſanoß⸗ trij opus virtutis . iam virtus non eſt. cũ gᷓ̊ bonum ñ pᷣuat ex ꝑte li. ar. d vſũ eius virtutem eſſe dixit.noĩe virtutis ipᷣi m ſpoẽʒ ſuſceptiuã ißiꝰ ſignificautt. xu. ipius vſum vtutl. ptãtẽ effectiaʒ cauire⸗. . idẽ vſus eſt virtutis ⁊ liberi arbitrij ſed virtutis pꝛincipaliter. m ¶ gdem nepe vſus bonus ex virtute eſt ⁊ ex libero arditrio.ſ ex virture pꝛinci paliter. Et bonus ille vſus in magnis bonis annmeraãdꝰ eſt. Illa aüt gra pᷣ ueniẽs q̃ ⁊ virtꝰ eſt.nõ vſus liberi arbitrij ẽ.ſed ex ea potiꝰ eſt bonꝰ vſus libe ri arbitrij que nobis ẽ a deo.nõ a nob. VUſus vo bonꝰ arbitrij ⁊ ex deo ẽ ⁊ ex nobis. ⁊ ideo bonũ meritũ eſt. Ibi em ſolus deꝰ oꝑatur.hic deꝰ⁊ hõ.hoc me ritũ ex illa puriſſima gra ꝓuenit.qð apls notauit dicẽs.Gra dei ſũ id qð ſũ.⁊ gratia eius in me vacua nõ fuit. Super quẽ locũ Aug.ita ait.Recte gratiam noĩat.pᷣmũ em̃ ſolã gratiã dat deꝰ.⁊ nõ niſi gratiã.cuʒ nõ pꝛecedũt niſi mala merita. ſed poſt ꝑ gratiã incipiũt merita bona.Et vt oñderet etiã liberũ arbi triũ. addit. ⁊ gratia eiꝰ in me vacua nõ fuit.Et ne ipᷣa volũtas ſine gratia dei putet᷑ aliqͥd boni poſſe.ſubdit. Mõ aut ego ſolꝰ ſcʒ ſine gratia ſed gratia dei mecũ.i.cũ libero arbitrio. Plane cũ data fuerit gratia.incipiũt eẽ noſtra me rita bona. ꝑ illã tñ.qꝛ ſi ula defuerit.caditho. ¶ Soluit qõnẽ ſcðo motã ſᷣm opinioneʒ qͥ minꝰ cõmunit tenet᷑ q̃ dicit virtu tes eſſe bonos vſus liberi arbitrij.i.actꝰ mẽtis. n ¶Alij vero dicũt virtutes eẽ bonos vſus naturaliũ potẽtiaꝝ.ſñ tñ oẽs.ſed tã/ tũmõ interioꝛes qui ĩ mẽte ſũt. Exterioꝛes vero qͥ ꝑ coꝛpꝰgerunit᷑ñ virtutes eẽ dicũt. ̊ oꝑa virtutũ.Et iõ qð Aug.dic opꝰ vtutis eẽ bonũ vſũ naturaliũ potẽtiaꝝ. de vſu exterioꝛi aceipiũt. vero dicit bonũ vſum liberi arbitrü vtutẽ eẽ.⁊ in magnis numerari bõis.ð vſu interioꝛi intelligũt.Et vtutes ni⸗ hil alið eẽ q; bonos.affectꝰvłmotꝰmẽti aſſerũt.qͥs ðs in hoie fac ñ hõ.qꝛ licʒ illi motꝰ ſint liberi arbitrij.ñ tñ eẽ qunt niſi ðs ipᷣm libet ⁊ adiuuet gratia ſua opante ? coopãte.quã dei gratuitã volũtatẽ accipiũt.qꝛ ðs ẽ ꝗ oꝑat᷑ in nopᷣ velle ⁊ oꝑari bonũ. . ð ¶ Quibꝰ auẽtibꝰ muniũt ꝙ vtutes ſint motꝰ mẽtis.. o ¶ ꝛ qt vtutes ſint motꝰmẽtj.teſtionijs ſctõꝝ aſtruũt.Dic em̃ Aug.ſuꝑ Johj. Quid ẽ fides? Credẽ qð ñ vides.Credẽ ãt motꝰmẽtcẽ.Idẽ ĩ li.ii.ð doctria xpᷣiana. Charitatẽ ãt voco motũ ai.Si vo charitas ⁊ fides motꝰaĩ ſt.vtutes motꝰ ai ſt. Quibꝰ ⁊ alij rũdẽtes pᷣmiſſa vba Au.ita itelligeda foꝛe iqũt. Fi des ẽ credẽ qð ñ vides.i.fides ẽ BI d credit᷑ qð ñ viðt᷑.Itẽ eharitas ẽ motꝰaĩi ii. gra qᷓ mouet᷑ animꝰ ad diligẽdũ.Et ꝙ h ⁊ hijs ſilia ſic accipiẽda ſit.ex hijs cõijcit᷑ qͥ alihi augu.ait.Nã ĩ pmo libꝛo qõnũ euãgelij iqᷣt.Eſt fides qͥ credũt ea qͥ ñ vidẽt᷑ qᷓ ꝓpe ðr fideſ.Itẽ i.xiij.li.ð tri.Alið ſr ea qͥ credũt᷑.alið ẽ fideſq̃ credũt᷑. Ex quibꝰ vbis ſic argumẽtãdo ꝓcedũt.Alið eſt credere.alið illð qð credit᷑. Pꝛedictũ ãt ẽ fidẽ id eſſe qͥ credit᷑. Sie ̊ credere nõ eſt ſides.qꝛ credè nõ ẽ id qͥ credit᷑. Addũt qͥʒ. Viriꝰopꝰdei tm̃ eſt quã ipᷣe ſolꝰ facẽ̃ in nobis.pᷣa Snõ eſt vſus vel actꝰ liberi qrbitrij.ſed credere eſt actus liberi arbitrij.nõ eſt ltaq; virtꝰ. Pꝛemiſſis alijſq; rõnibꝰ ac teſtimonijs innitũt᷑ vtriq.hoꝝx qt iu⸗ ditiũ diligetis lectoꝛis relinquo examini. ad alia ꝓperẽs. O gaa pueni ens ꝗᷓ virtꝰ itel⸗ ligit᷑ nõ ẽ li. ar. vſus.ſᷣ ex ea bo nus vſus li. ar. ⁊ oia bõa mer rita Opinio illa mi nů cõmunit te⸗ — = - S= S apet toöof lt tginpoſin mütmt ſblogete ſ.irocodrn⸗ Gtghoſchtalt ago diiſioge nclicſtodiuen ie Non /C hjurüleganec ſiccoduicin On diaolon ptuariftae grtacſenuadboc ümögenägane egnnsdateregui ſirnenoſcöeng Meßntitcnnone Wnltgiatg enig narploglhachen tfngntactͤ femitadfingin Categeifrctts⸗ (nbabiusdin 6 nbnͤfpen mWopucnarott liiguritiſrant⸗ aiugſenatiuai nſcneridetboann ſin . D nneton Nhiückilari ndtaſon men —,ĩG = E =☛Ni. = hn aytdictt gtrertebitii ☛ Se R⸗ = = = = = = S. = = ☛ = S S= = * S =.[— = — e =+☛ß ☛ Wertit iſdile, iusger 4 miein 4 =. =. - ☛ι — S — 1ahüte mroln oͤrnnitr K. 6 1. cõparatõe gꝛatie.duo querũtur pᷣm ꝙ gꝛatia liciter cõꝑari habet. ¶Dꝛimo querit de gꝛatia in cõparatõe ad aliũ habitũ. Scoo veroque/ rit᷑ de gꝛatia in cõparatõe ad merendi exercitiũ. Cir ca pꝛimũ querũtur tria. Pꝛimo querit᷑ de vna drña öfautie in coparatõe ad aliã. Scoo vero querit᷑ de ip ſa gꝛatia in cõparatõe ad virtutẽ gratuitam. Lercio vero querit᷑ de ipᷣa gꝛatia in cõparatõe ad gliam. õ ueſtig.. 2 ¶ Atrũ gꝛatia gꝛatufaciẽs diuidi babeat ꝑ drñas di⸗ uerſas ꝑ eſſentiꝗ. Et q ſic videt᷑. Magiſter in litera ſumẽs auẽtem Aug.diuidit gꝛatiã in puenientem ⁊ ſpᷣſequẽtem.ſi igi᷑ recta diuiſio debet eſſe ꝑ. oppoſi. ta.⁊ oppoſita nõ poſſũt fieri circa idẽ ſimul ⁊ ſemel. videt᷑ igit᷑ ꝙ impoſſibile ſit vnã ⁊ eandẽ geam eſſep ueniẽtem ⁊ ſſequẽtem.O ſi tu dicas iſtã diuiſionẽ eſſe ſoſũmodo ꝑ drñas q;tũ ad actum ⁊ effectũ.non tũ ad habitum.ↄtra hoc eſt quod dicit᷑ in glo. ſuꝑ Exodi.xxxij. Si inueni gr̃am ⁊c.ibi.glo. Non vna gꝛatia ſufficit ſanctis. Ana em̃ pꝛecedit vt dñm dili⸗ gant ⁊ cognoſcãt.altera ſbᷣſequit᷑ vt ſe mũdos cuſto diãt. ergo diuiſio gꝛatie in pꝛeueniẽtem ⁊ ſbᷣſequẽtẽ non ſolu eſt ꝑ diuerſos vſus.ſed etiã ꝑ diuerſos ha- bitus. ¶ Iem. j. Cor̃. xij. Diuiſiones gꝛatiaruʒz ⁊c. Si igitur ille gꝛatie q̃s ibi diſtinguit apls diuiſe ſüt. ⁊a ſpũſãcto diuidũtur.videt᷑ eſſẽtialit᷑ diſtinguã/ tur. Si tu dicas ꝙ loquit᷑ de gatijs gꝛatis datis.nõ de gꝛatia gatũfaciẽte. Obijcit᷑ contra boc.qꝛ plura ſunt neceſſaria ad hoc ꝙ quis babeat gꝛatiam gꝛatũ faciẽtem.qᷓ gꝛatiã gꝛatis datã.& ſi ad ꝑfectiõez vſus gꝛatie gꝛatis date requiritur habituũ multitudo.mł tofoꝛtius ad ꝑfectõem gꝛatie gꝛatũfaciẽtis. Ptem um dici⸗ hocipᷣm videt᷑ ratione. Si vnum oppoſitoꝛ tur multipliciter. ⁊ reliquũ qd illi opponitur.ſed cul pa eoipſo ꝙ culpa eſt opponitur gꝛatie gꝛatũfacien⸗ ti ſjm ꝙ gꝛatia eſt. cũ multe ſint drñe culparũ que foꝛmaliter diſtinguũtur. videtur ꝙ multe ſint drñe gatie gꝛatũ facientis que eſſẽtialiter diuerſificẽtur. Ween babitus diuerſificãtur ꝑ actus.ſed ad gꝛa/⸗ tiam ſᷣm ꝙ hmõi ꝑtinet aiam curare. ꝑtinet etiaʒ a malo pꝛeſeruare.ptinet etiam in bonis eã foꝛtifica⸗ re.ſi igitur iſti ſũt alij ⁊ alij actus ſᷣm quos ctiam me dicine coꝛpoꝛales adinuicẽ diſtinguũtur.quia alia ẽ medicina pᷣſeruatiua. alia curatiua. alia reſtauratia. pari rõne videt᷑ hoc conuenire gꝛatie.¶¶ Item ſicut ſe habet ſciẽtia reſpectu cognoſcendoꝝ.ſic ſe bʒ gꝛa tia reſpectu meritoꝝ.ſed ſcientia reſpectu dinerioꝛũ cognoſcibiliũ eſt alia ⁊ alia.g videt᷑ ꝙ gꝛatia que eſt pꝛincipiũ diucrſoꝝ meritoꝝ ſit alia ⁊ alia.bec auteʒ eſt gra gatũfaciens. ⁊c. Sed õ.pꝛima diuiſio gꝛa tie gꝛatũfacientis eſt in pꝛeueniẽtem ⁊ ſbõſequẽtem. ſed iſta mẽbꝛa vt dicit magiſter in litera non faciunt diuerſitatem habituũ ſed effectuũ.ᷓ nec aliqua alia mẽbꝛa gr̃am diuidentia.¶ Item eadẽ eſt lucis ĩflu⸗ entia que fugat tenebꝛas ⁊ illuminat aerẽ. in ſpua libus eadem eſt influẽtia que culpam expellit. ⁊ ad bonum diſponit.ſed pꝛima eſt gꝛatia pꝛeueniens.ſe- cunda ſubſequens.ergo videtur ꝙ tm̃ vna gꝛatia ſit in anima. ¶ Item vnius acceptati vna eſt accepta- tio. ſi igit᷑ gꝛatia gꝛatũfaciens non eſt aliud qᷓ; ifa ac cæptatio ſiue ratio acceptandi qua anima acceptat a deo. videt q homine vnã tĩ ſit ponẽ gr̃aʒ gatũfaciẽtem. ¶ Item imago recreationis reſpon⸗ intelligẽtiam huius partis in qua agitde ctiuũ pᷣncipiũ.⁊ ad ſbᷣicctũ.⁊ ad finẽ imediatũ ⁊ vl/ timũ. AUnde rõnes q̃ hoc oſtẽdũt cõcedẽde ſũt Aa illud vero quod pꝛimo obijcit᷑in contrariũ diuiſio ne magiſtri quãꝗ ponit in litera.d q illa diuiſio gꝛa⸗ XxVI det imagini creatõis.ſed ad imaginẽ creatõis nõ ſo⸗ u requirit᷑ potẽtiarum pluralitas. ſed etiaʒ eſſentie vnitas ad quã reducat᷑ illa pluralitas.ᷓ ⁊ in imagi ne recreatõis neceſſe eſt ponere aliqueʒ babitũ vnũ in quo vniũtur oẽs habitus virtutum. hic aũt nõ eſt niſi gꝛatia gꝛatũfaciẽs. ⁊c. Itez vnus hõ oibus virtutibus idem ⁊ equaliter meret᷑ ⁊ in oibus equa liter acceptat᷑ boc aũt non eſſet niſi vna eſſet rõ ac- ceptandi ipᷣm hoiem ſᷣm ſe⁊ in oibus actibus ſuis. D hec aũt nõ eſt niſi gꝛatia gꝛatũfaciẽs. ⁊c. IRe dʒ 10 , in vna anima eſt tĩ ponere vnam gẽam gꝛatũfa⸗ dentem. Ratio aũt huius ſumit᷑ ⁊ ex parte pᷣncipij effectiui. ⁊ ex parte ſbiecti. ⁊ ex parte finis vltimi.Ex pte pᷣncipij effectiui. Qm̃ gꝛatia eſt influẽtia a do p- I1 cedens in ip̃am aiam. ſ̃m quã deus totaz aiam ſibi aſſimilat. Ande quia vnius rei vna eſt ſimilitudo.iĩ vVna anima. vna reperit᷑ gꝛatia ꝓcedens ab effectio pᷣncipio.Ex ꝑte ſbiecti ſimiliter neceſſe eſt gram gꝛa tũfaciẽtem eſſe vnã.ꝓ co ꝙ; gꝛatia cõparat᷑ ad aiam ſicut pᷣncipiũ dans ei vitam ineſſe ſco. Et qm̃ vniꝰ viuificabilis vna eſt vita ſiue pᷣncipiũ viuificãs. bic eſt ꝙ in vna anima tm̃ debet eſſe vna gꝛatia. Exꝑ/ te finis tam pꝛimi ꝙᷓ vltimi qᷓᷓ etiã intermedij ratio ſumit᷑.Gꝛatia em̃ eſt ad hoc ꝙ faciat hoĩem deo ac/i2 ceptum.Eſt etiã ad hoc vt per ip̃am ꝑueniat bõ ad vnum ⁊ ſũmum bonũ. Eſt etiaʒ ad hoc vt opus a li. arbi. egꝛediens fit meritoꝛium apuod deũ. Qm̃ igit deus nõ acceptat boiez ſᷣm quid.ſed ſi acceptat. to⸗ tum acceptat. ⁊ opera eiuſoem bominis m vnum ſtatũ ſunt equaliter meritoꝛia. ⁊ merces oim merito rũ eſt vna.hinc eſt ꝙ neceſſe eſt ponere in vno homi ne gꝛam eſſe vnam.eęxigẽte etiam cõparatõe ad effe/ g£ 13 tie eſt penes effectus quos habet in nobis. quoꝛum vnus accipit᷑reſpectu mali a quo liberat.alter reſpe ctu boni ad quod oꝛdinat. AUnde notãdũ ẽ ꝙ nomẽ gꝛatie equiuocat᷑.vt aliquãdo accipiat᷑ ꝓ habitu.ali quando ꝓ effectu babitus.⁊ in ꝓpoſita diuiſione ñ accipit᷑ pꝛo habitu ſed pꝛo effectu. Der hũc etiã mo dũ accipit᷑ in illa glo. in qua dicit᷑ ꝙ non vna gꝛatia neceſſaria eſt ſãctis ⁊c̃.id eſt non vnꝰ effect? gꝛe tm̃. Et ſi tu obijcias ꝙ babitꝰ diuerſificant᷑ per actus et effectus.dð ꝙ ill babet veritatem in actibꝰ pmis. quoꝝ vnꝰ ad alteꝝ non habet oꝛdinari.ſic autẽ non eſt in ꝓpoſito.qꝛ actꝰ gꝛatie pꝛeuenientis. oꝛdinẽ bʒ d ill qd obijcit᷑ d auẽte I 4 ad actũ gr̃e ſbᷣſequẽtis.i apli. dðm ꝙ ſicut in opponẽdo pꝛedictũ ẽ hoc intel- ligit᷑ de gꝛatijs gꝛatis datis.ille em̃ multiplicãtur ꝓp ter hoc ꝙ oꝛdinant᷑ ad oꝑa exterioꝛa.ita ꝙ ſm pᷣmã ⁊ immediatã rõem effectus diuerſos reſpiciũt.gꝛa⸗ tia aũt gꝛatũfaciens inqtũ buiuſmodi non babʒ re⸗ ſpicere oꝑa exterioꝛa ſicut interioꝛa.niſi mediãtibus babitibꝰ virtutũ ⁊ donoꝝ. aut ſi illa reſpicit. hoc nõ eſt niſi inqᷓtũ cõſiderãtur ſbᷣ vna rõne.videlicet ſub rõue meriti. ⁊ io nõ tenet ill quod ↄñter obijcit ꝙ maioꝛ eſt pfectio gꝛatie gꝛatũfaciẽtis qᷓ; gꝛatie gꝛatis — Exen ſit intẽſiue.non tamẽ opoꝛtet ex⸗ tenſiue. Adi S cc.reſpõderi poteſt qꝙ illa ratio deficit dupliciter. Pꝛimũ quidẽ.qꝛ ill intelligit᷑ de muliplicatioe nz m diuiſionẽ ꝗᷓ ẽ in ꝑtes ſbiectiuas.ſed ᷣm diuerſag d 2 ill8 q obijcitqꝙ, culpa multiplicatur. 1 5 Ni. acceptões ſiue ſignificatões. Cum em̃ irrationale di uidatur contra rationale. non opoꝛtet ꝙ tot ſint rõ/ nalia quot irrationalia. Scoo etiã deficit.qꝛ vni bo no nata ſunt opponi plura m 16 tipharie. ⁊ bonuʒ vno modo. cũ malum ſit mul ꝙ actus gꝛatie ᷣm ꝙ gꝛatia eſt diuerſificantur c. dom. ꝙ ⁊ ſi actus illi diuerſi ſint tanta diuerſitate ꝙ in coꝛpalibus diuerſis rebus attribuũtur.quia alte- rius medicine eſt curare.⁊ alterius pꝛeſeruare.i ſpi/ ritualibus tñ nõ ſic diuerſificãtur vt inucãt diuer⸗ ſitatem habitus.tũ ꝓpter ipoꝝ actuũ ⁊ effectuũ oꝛ dinem. tũ etiã ꝓpter ipſius habitus ꝑfectõeʒ.ex qua babʒ vt poſſit multo melius in plures effectus ſine ſui mltiplicatõe. qᷓ narnra co⸗Pillg ho poſſit ex di / 1 uerſarũ naturarũ coniũctione.¶Ad illt cit᷑ de ſcientia plana eſt reſpõſio ꝑ iaʒ dicta.non ein dillud qð obij/ eſt ſimile.tũ quia ſciẽtia dicit habitũ habẽtem reſpe ctuʒ ad exterioꝛa cognoſcibilia ʒ ſpẽales ⁊ ꝓpꝛias cõditiones ⁊ naturas.tũ etiam quia aliquo mõ ſci⸗. tia creata creari dicit᷑ ex rebus extra.tuõ etiam qui⸗ ad ipam maxime ꝑtinet diſtinguere.Oppoſita autẽ barũ ꝓpꝛietatũ ⁊ conditõnũ reperiri habent in gꝛa⸗/ tia. ſicut poteſt baberi ex bijs qᷓ pꝛedicta ſunt.⁊ ideo non plurificat᷑.ſed in anima vna reꝑitur vna. nueſtio.ij. b cõparatõe gꝛatie ad virtutẽ gꝛatuitaʒ.⁊ eſt que/ ſtio. AUtrũ gꝛatia gꝛatũfaciens ⁊ virtus gꝛatuita dif, ferãt ꝑ eſſentiã.Et ꝙ ſic. ANidet᷑pꝛimo per illð quod magiſter dicit. ⁊ babitũ eſt in lectione pꝛecedenti.ꝙ gꝛatia gꝛatũfaciens eſt fides cũ dilectõe. ſi & fides et charitas virtutes ſũt.vr ⁊c. ſunt eedem.ipᷣa ſunt eadẽ.ſed gꝛatia ſic diffinitur ab Iſido. Gꝛatia eſt diuine miſericoꝛdie donũ ꝑ quod bone volũtatis eſt exitus. Sed hec diffinitio conue- nit virtuti gatuite. ⁊c. S tem cadẽ eſt ꝑ eſſentiã gꝛatia operãs ⁊ cooperas. ed gꝛatia cooꝑpans in li. luntati coopari. idem eſt virtus ⁊ gꝛatia.¶ Item arbi. non eſt aliud ꝙᷓ; virtus nor anned, Zenn quoꝛũ effectus ⁊ actus ꝓximus ⁊ immediatꝰeſt idẽ. ipᷣa ſunt eadeʒs.ſed gꝛatie actus reſpectu ſbiecti ẽ ani mã viuificare. reſpectu dei eſt acceptã reddere.reſpe ctu opis eſt im opus meritoꝛiũ facere.oia hec vir/ tuti cõpetũt. Nam dicit᷑ Ro. j. Juſtus ex fide viuit. Et beb. xj. Sine fide impoſſibile eſt deo placere.Et. I. Cor.xiiij. Si charitatẽ non habeo.nihil mihi pꝛo/ deſt. 5 ſi pꝛimi effectus gꝛatie virtuti att ribuũt᷑.gꝛa tia ⁊ virtus ſunt vnus ⁊ idem habitus. R ſi ba⸗ bitus ſunt viuerſi.vnus nõ denominat alterũ.ſʒ gꝛa tia virtutẽ denoĩat. Dicit᷑ em̃ virtus gꝛatuita. ergo gꝛatia ⁊ virtus non differũt in eſ⸗ entia. c. ¶Itẽ circũſcripto om̃i alio habitu. ſi quis babeat fidem ⁊ charitatẽ. babet vnde deo placeat. ⁊ vnde ei etiã ſer- uiat. ſi igitur illud qd facit deo placere eſt gꝛatia gꝛa tũfaciẽs. omni babitu circũſcripto.itellecto ꝙ q̃s babeat fidem ⁊ charitatem. habet gr̃am gꝛatũfatien tem. ̈ gꝛatia gꝛatũfaciẽs non eſt aliud per eſſentiaʒ differens a virtute. Sed ʒ. Anſ.de concoꝛdia pꝛe deſtinatõis ⁊ li.ar.rectitudinẽ voſũtatis nullus ha/ bet niſi dei gꝛatia pꝛeueniẽte.ſed virtus non eſt alis qᷓ; rectitudo volũtatis. virtus eſt a gꝛatia pꝛeueni/ ente.ſed in creaturis differt effectus a cauſa ꝑ eſſen/ tiam. virtus gꝛatuita eſſentialiter differt a gꝛatia. ¶ Vteʒ queciqʒ ſic ſe hbabẽt ꝙ vnũ eſt mediñ opan/ Ad illud qð obijci per cardinalem ⁊ theologicã. ⁊c. ¶ ens nullo modo.S c. tẽ quoꝝ diffinitiões MW di reſpeetu alterius üla differunt p eſſentiatn. qaent⸗ bil creatũ agit ſeipo.ſed gꝛatia ĩ opus bonũ ⁊ ĩ actũ determinatũ mouet mediante virtute.S gꝛatia et v⸗ tus gꝛatuita differũt per effentiã. Itez quecunq; ſic ſe hbabent ꝙ vnũ illoꝛum babet actũ continuũ.et reliquuz habet actum interpolatũ illa differunt per eſſentiam.ſed gatia ⁊ virtus ſũt hmõi.quia gꝛatia ẽ in actu ↄtinuo.continuo em̃ viuificat ⁊ aiaʒ do red⸗ dit accepta. virtus vero non eſt cõtinue in ipo actu. 5 ⁊c. ¶ Item quecũq; ſic ſe babent ꝙ bñt diuerſas drñas diuidentes.illa differũt per eſſentiã.ſʒ gꝛatia diuidit᷑ per pꝛeueniẽtem ⁊ ſbᷣſequẽtem.virtus vero er l . em quecun⸗/ q;ʒ ſic ſe babẽt ꝙ vnũ remanet reliquo recedente.illa ſunt ꝑ eſẽtiam diuerſa.ſed virtus aliquo mõ rema/ net poſt perpetratõem culpe.gꝛatia vero gꝛatũfaci/ moc ·¶ ¶ Ieʒ quecũq; duo ſic ſe ba bent ꝙ vnũ remanet indiuiſũ.reliquũ vero diuidit᷑ 7 multiplicat᷑.illa eſſẽtialiter differunt.ſed gꝛatia in vna anima eſt vna ſicut oſtẽſum eſt ſupꝛa. virtutes vero multe.ſicut oſtẽditur.ſ.⁊ aplłs dic.j.Cor.xiiij. IHunc aũt manẽt fides ſpes ⁊ charitas.tria bec ⁊c. neceſte eſt igit᷑ gram ⁊ virtutes gꝛatuitas differre ꝑ eſſentiaʒ. e ꝙ circa boc diuerſi diuerſimode ſẽſerunt. ¶ Quidã eñ̃ dicere voluerũt ꝙ gꝛatia nihil aliud eſt qᷓ; virtꝰ. Intellexerũt em̃ q gꝛa nõ eſt aliud qᷓ; queda rectifi- catio potẽtiaruʒ anime reſpectu eius ad quod ſunt. Hanc aũt rectificatões quia ſupꝛa naturã eſt.nõ pᷣt facere niſi deus. Et qm̃ talẽ rectitudinẽ faciendo in anima dat virtutes ipᷣis potẽtijs.vt rõnali fidẽ.con cupiſcibili charitatẽ. ⁊ iraſcibili ſpem.ideo dicũt gꝛa tiã crcatã nibil aliud eſſe ꝙᷓ virtutẽ gꝛatuitam.diffeꝛ re aũt ſola ratione ddi.quia gr̃a dicit᷑ inq;tum deus ꝑ illã rectitudinẽ aiam acceptat ⁊ appꝛobat.virtus vero inq;tũ anima ſic rectificata habet exire in oꝑa ardua ⁊ laudabilia. A vero dixerũt ꝙ gr̃a ⁊ vir tus gꝛatuita eſſẽtialiter differũt ſicut pᷣncipiũ ⁊ pᷣnci piatum.⁊ ſicut ſba ⁊ virtus.Sicut em̃ potentia ani- me nõ eſt ipᷣa aie eſſẽtia.ſed potius emanat ⁊ ꝓcedit ab illa. ſic virtus qᷓ̃ ꝑficit potẽtiã non eſt ipᷣa gr̃a que pficit anime ſbam.ſed potius aliquid egꝛẽdiens ab ipᷣa. vt ſicut anima eſt quoddã totũ potentiale.ſic et gꝛatia ſit quoddã totũ potẽtiale.eſt em vna ſʒ ſe in- iỹtũ reſpicit ipam anime ſbam. eſt tamẽ oꝛigo pluri- um inq; tum influit in ipᷣas potẽtias.AVñ dicũt illas virtures nõ ſolũmodo differre inqtũ ſũt virtutes.ſᷣ etiam inqᷓ;tũ gꝛatuite.vt ſit alia gra ſpalis a qua fi / des dicit᷑ gꝛatuita. alia a qua ſpes. alia a qua chari/ tas gꝛatuita nũcupat᷑. Quelibct aũt haꝝ poſitionũ ⁊ ſi ꝓbabilitatẽ babeat.nihilominus tamẽ ſi quis in terius aſpiciat. videbit aliquo mõ vtrãq; a veritat/ 7 tramite veclinare. Mam puma que dicit ꝙ gr̃a nibil aliud eſt qᷓ virtutis habitus.neceſſe babet dicẽ aut ꝙ omnes virtutes ſint vna virtus. aut ꝙ in vno bo mine ſint multe gꝛatie gꝛatumfacientes.quoꝝ vtrũ qʒ eſt impꝛobabile.⁊ vnũ eſt impꝛobatũ ſupꝛa.⁊ ali/ ud eſt ſatis impꝛobabile. videlicet ꝙ om̃es virtutes ſint vna virtus. ⁊ ipꝛobat᷑ ſuo loco. Heceſſe hʒ etiaʒ dicere. aut ꝙ gratia gꝛatũfaciẽs non totalit᷑ tollitur pꝑ culpã. aut ꝙ poſt peccatũ nihil remanet de virtu⸗ te aliqua. Et pꝛimũ hoꝝ eſt cõtꝛa cõem doctoꝛũ ſen⸗ tentiam. ſcom vero eſt cõtra ſenſibilem cxꝑientiaʒ ad pᷣdictoꝛũ intelligẽtiã eſt notãdũ i S cerhrogle⸗ uli Cignonne Gtitot ſantholtn lenopotete⸗ Farcclrine geinainteriu ſfon daiturbe Gugnoci niſetper kin non Alnentolätl cntij ſotſoco⸗ Mmilunanduuen leſveſiininpla ſnuo intal ai ſoscitohiunmt ſigcſtti din⸗ er Sinitag nuti 0ſhtnitſcacöe Prie Oimntan inedaäuckhe⸗ ſitesgorcsoſin gtisatutunben vospinoch ſuckſcescidie reſcinſcto⸗ ſtunn aalauon⸗ Nocraud, Aen Gtane timneiw⸗ Pütlickpra Ngtugmuche tina ogger mloltiwnine tcheotonpenr⸗ megropei plliurg R 7„ = EE S — = S= Nehcat gee 15 heiſ ezneg. icontn N möigungene taidott hntehiomn robitdute efanüß tan Nrnsren Gnqgean⸗ onregenel l odgurifti/ uig doſeſebe auu oddirice mn ſgatni diaens gedeß Ci⸗ dunns ubei⸗ Spwuns din Urclskniͤcktnid eGnn. idi udckät. Aludczancinuß custteobr. npnnmickiſ ctindnſunget isſtinii0 len dwnid imianmunoſ ninuktiiums Etmyrh ins ubehrnenc NNiritgchnint iangnagigfte Schtnen auscnnnttot Gwnckhegr iiitcginet mnimnteſet cmñ ußli⸗ teniniphlni i Cinarſ üstguf⸗ Auaqon, üͤthir Mipi⸗ jinetmiihei no wigzr enatghin 14 tſeheſi ms Autgiüfn . catts ge ,rvoi 14 ⁊20 per cauſã. - 22 oꝛdinat᷑. 2 laeo modus iſte dicẽdi nõ moclicã babet ealũniatn. Alius etiã a veritate deuiare dicit᷑. Pꝛimo in eo ꝙ ponit ꝙ gratia pꝛimo exiſtat in ſ̊a. ⁊ poſtinodũ in/ ſuat in potẽtias.hoc em̃ impꝛobatũ ẽ ſupꝛa.Secũ/ do vero in eo ꝙ ponit in vno ⁊ eodem bomie eſſe di uerſas gratias gꝛatũfaciẽtcs.⁊ hocipᷣm ſuꝑꝛa impꝛo batũ eſt. Anus em̃ eſt decoꝛ qui datur faciei anime. ex quo non oiſh⸗ acceptat᷑.immo etiam babitus eius ⁊ opera. ¶Et ideo eſt tercius modus dicẽdi.qꝙ; quẽadmodũ cum dico lumẽ ⁊ coloꝛem illuminatũ. dico aliã ⁊ aliã foꝛmã.licet vna ſit oꝛdinata ad aliã. ⁊ quodãmõ altera cõpleat᷑ ex alterius pꝛeſẽtia. Si⸗/ militer intelligẽdum eſt de gratia ⁊ virtute gratuita Quẽadmocdum em̃ coloꝛ qualitas eſt coꝛpoꝛis ter/ minati q̃ a pꝛeſẽtia luminis influxi venuſtatur ⁊ cõ/ pletur vt poſſit mouere viſum.ſic virtus que eſt ha/ bilitatio potẽtie.abſq; gratia gratũfaciẽte iufoꝛmis eſt. ſicut coloꝛ ſine lumie.ſed ea adueniẽte ex qua to/ ta anima in ſe ⁊ ſuis potẽtijs decoꝛat.foꝛmari ⁊ vi/ uificari dicũtur habitus virtutũ ⁊ effici deo accepti. Et quẽadmodũ ex lumie infuſo et coloꝛe nõ fit vnũ eſſentiã ſed per oꝛdinem. Et iterũ lumen inqᷓtũ il uminat aera coniũctum coꝛꝑi terminato.⁊ inqꝙ̃tuʒ coloꝛem reddit luminoſũ.non eſt aliud ⁊ aliud ꝑ eſ- ſentiã.ſed ſola cõparatõe differẽs ⁊ ſᷣm eſſe. Et ſicut vnũ lumen diuerſos poteſt coloꝛes ad actũ reduce/ re ſine ſui mitiplicatõe. ſic i influẽtia gratie ⁊ habitu virtutis intelligẽdum eſt eſſe.ſcilicet ꝙ gratia ſuꝑpue niens cũ habitu virtutis queʒ ifoꝛmare dicit᷑ nõ fac vnũ ꝑ eſſẽtiã.ſed ideo infoꝛmat.quia ad finem ſuuʒ oꝛdinat. Similiter gratia a qua anima dicit᷑ eſſe do grata. ⁊ a qua aliqua virtus dicit᷑ eſſe gratuita non dDiffert niſi ſola cõparatõe.ſicut pꝛimũ expoſitum eſt ĩ lumie. Similiter vna eſt gratia a qua oẽs virtutes gnime dicũtur eſſe gratuite. Cõcedẽdum eſt igit᷑ ſic rõnes plures oſtẽdunt.qꝙ habitus gratie gratũfaciẽ 19 tis. ⁊ virtutum babitus ſunt diuerũ.¶ Ad illud er/ go quod pꝛimo obijcitur de mgr̃o qui dicit ꝙ gra/ tia eſt fides cũ dilectione.dʒ ꝙ illa pᷣdicatio nõ eſt per eſſẽtiam ſed ꝑ quãdam cõcomitatiam ⁊ ſignifi/ cãtiam.⁊ aliquo modo poſſet reduci ad pᷣdicatõem d illud qð obijcit᷑ ꝙ diffinitio gratie cõuenit virtuti.ddᷣm ꝙ illa notificatio vel nõ eſt p/ pꝛia.vel ſi eſt ꝓpꝛia.nõ eo mõ cõuenit virtuti quo dẽ de gꝛatia. gratia em̃ eſt ſicut donũ pꝛimũ.excellẽtiſſi⸗ mũ inter dona creata.⁊ ſic donũ quod cõplectit᷑ to/ tam bonitatẽ donãtis.ſic aũt intellecta hac notifica 2 1 tione non competit virtuti. ¶Ad illud quod obijci tur ꝙ gratia cooperãs eſt virtus.dicẽdum ꝙ ille ac tus non aſſignatur gratie ſᷣm ſe.ſed ʒ ꝙ eſt oꝛdina/ tiua virtutis.⁊ ſic dicit᷑ li. ar.cooꝑari. Nec ex boc ſe/ quit᷑ ꝙ idez ſit q virtus.immo ſi ſic argucret᷑ eſſet ꝓↄñs.ſicut ſi ita argueret᷑.coloꝛ mouet vſũ.⁊ lux mo/ uet viſum. coloꝛ nõ differt a luce.Et per boc patet reſpõſio ad ſequens.qm̃ viuificare.⁊ acceptũ redde re. ⁊ opus meritoꝛiũ facerc.aliter cõpetit virtuti.ali· ter gratie. Gratie ei competit pꝛimo.virtuti vero ex oↄñi. videlicet:quia ab influentia gratie foꝛmatur et Ad illud qð obijcitur ꝙ ſi habitus ſunt diuerſi. vnus nõ denoiat alteꝝ.dð ꝙ eſt denoiatio ꝑ inbherẽtiam.ſic albedo.albũ denoĩat coꝛpꝰ.⁊ denoia tio ꝑ circũiceſſionẽ quãdã in qua aliq̃ duo ſic ſe hñt wv vnũ babz oꝛdinare alterũ.ſᷣm ꝙ dicit volũtas de⸗ liberãs.⁊ iuſtcia pꝛudens.⁊ ꝑ hũc mocdũ virtꝰ dicit acceptat: Ge“ eſfe gratuita. ¶ Ad illo qd obijcit᷑ ꝙ circũſcripto oĩ 23 habitu c.dð̊ ꝙ a charitate nõ pᷣt circũſcribi gra. qꝛ ſp noiat charitas virtutẽ foꝛmatã. Si quis ãt voca ret cparitatẽ habitũ amoꝛis quo natus eſt bõ diligẽ den ꝓpter ſc.⁊ ſuꝑ oia.ſic ⁊ quaſi mõ no poſſit abſq; gra repꝑiri.pᷣt intelligi ſicut in adã ⁊ in pꝛimo angelo ante lapſuʒ fuit.vt ſupꝛa di.iij. patuit. Et ſic patet q; gra eſt alis q; virtus.pʒ ctiã ꝙ eſt aliud qᷓ; potẽtiaꝝ rectificatio. MHa in hoĩe qᷓtũ ad ſtatũ innocẽtie erat potetiarũ rectitudo anteqᷓ; eſſet gre gratũfaciẽtis in fuſio. ⁊ hoc melius videbit᷑.ĩ. cũ aget de neceſſitate gfe ᷣm ſtatũ innnocẽtie. Aueſtio. iij. ¶ De gratia in cõparatõe ad gloꝛiã. Et eſt q. Atrum differt ꝑ eſſẽtia.⁊ ſic.videt᷑. Gr̃a gratufaciens et ſi nõ ſit fides.tñ nũqᷓ; eſt ſine fide.qꝛ ſine fide impoſ/ ſibile eſt placere deo.gloꝛia aũt nullo mõ cõpatit᷑ ſe⸗ cũ fidem.& neceſſe eſt gẽam ⁊ gloꝛiã ꝑ eſſẽtiaʒ differ re. ¶ Itẽ ga gratũfaciens ſe babet ad gloꝛiã ſic via ad te minũ.⁊ ſicut id qd eſt ad finẽ.ſi igit᷑terminus neceſſario diſtinguit᷑ a via. ⁊ finis ab eo qð eſt ad fi neʒ diſtinctõe eſſẽtiali.pi rõne videt᷑ ꝙ gꝛa ⁊ gloꝛia. ¶ Itẽ ſicut ſe babet culpa ad ſuppliciũ ita ſebabet gra ad pꝛemiũ.ſed culpa ⁊ pena eterna differũt eẽn tialiter. ̊ ꝑi rõne gratia ⁊ gloꝛia. ¶ Itẽ coꝛruptibile ⁊ incoꝛruptibile differũt ꝑ eſſẽtiã.ſed ga ẽ coꝛrupti⸗- bilis ⁊ amiſſibilis.ſicut ſupꝛa oſtẽſũ fuit:gloꝛia vero oino eſt incoꝛruptibilis. c. ¶ Itẽ qð eſt coguoſci bile ab habẽte. differt per eſſentiaʒ ab eo qdð non eſt cognoſcibile.ſed gloꝛia ab oĩ eo qui habet eã cogno/ ſcitur.nullus em̃ eſt gloꝛioſus qui neſciat ſe eſſe glo⸗ rioſum. gratia nõ. differt ꝑ eſſẽtiazʒ a gloꝛia.¶Sed cõtra. Sicut ſe habet charitas vie ad charitatẽ pa⸗ „ trie. ſic ſe habet gratia ad gloꝛiã.ſed charitas vie nõ differt ꝑ eſſẽtiam a charitate patrie.ſicut em̃ dicitur j.Cor. xiij. Charitas nũqᷓ; excidet.̊ pari rõne gratia a gloꝛia. ¶ Itez xpᷣs ab inſtati ſue cõceptõis babu/ it gloꝛiã.⁊ habuit gꝛatiã.ſʒ gratia illa quã habuit fu- it ad cognoſcẽdum ⁊ amãdum deũ.ſtatim em̃ cũ cõ ceptus fuit cognouit ⁊ amauit cognitõe ⁊ delectati one cõpꝛehẽſionis. igitur in ipᷣo gratia non differe/ bat a gloꝛia. rem Fm eſſẽtiam.ſed gratia dicit affimilatõem anie tem perfectũ ⁊ imꝑfectũ nõ variãt ad deum ſm ſtatũ impfectõis.gloꝛia vero ſᷣm ſtatũ perfectõis. ⁊c. ¶ Item aut gloꝛia reddit acceptuʒ deo. aut ñ. Si nõ. nõ tãtuʒ placet deo gloꝛia quãtũ gratia. g& nec ſtatus patrie quãtum ſtatus vie.quod eſt incõueniens. Si ſic. ̊ cum iſte ſit ſt inco cum iſte ꝛius actꝰgra tie. neceſſe eſt gloꝛiam eſſe gratiã.J quãdo ali quis de gratia trãſit ad gloꝛiam. aut perdir gratiam aut non. Si perdit gratiã. ̊ videtur ꝙ deſinat eſſe gratus deo. ⁊ q gloꝛia ⁊ gratia habeant adinuicem repugnãtiam quoꝝ vtrũq; falſũ eſt. Si non perdit. cũ gratia ſit vita anime.ſicut oſtẽſum eſt ſupꝛa.et in vna aia tm̃ ſit vna.aut gloꝛia non erit vita.aut gra/ tia ⁊ gloꝛia erũt idem ꝑ eſtiam.ſed conſtat q; glia ẽ . ¶ Ducſtio eſt igitur qualiter ſe bẽat gra⸗ tia ad gloꝛias.ſi em̃ ſunt idẽ.qualiter trãſcũt ab vna adalia.⁊ quare ſoꝛtiũtur diuerſa noia. Si vo diuer/ ſa ſunt. vt quid gloꝛia appellat᷑ gratia. Unde ẽ ctiaʒ iſta diuerſitas.cũ diuina gratia omni ſtatui cõueni⸗ t. ſiue ſtatui vie ſiue ſtatui patrie. vtroſq; em̃ deus eptat: dʒ ꝙꝙ tã gꝛatia gratũfaties ꝙᷓ; gloꝛia 2 4 noĩiat diuinã influẽtiam ꝑ quã anima baher deum s et deus babitat in aia. Habere aũt cotingit duplici⸗ ter. Ael pfecte. ⁊ ſic habet hõ deñ in rõe quieſcẽtis. UVel ſemiplene.⁊ ſic habet hõ deũ in rõne tendẽtis. Pꝛimũ ſcilicet quies. oↄpetit ſtatui patrie.ſcm ſcili cct tẽdẽtia cõpctit ſtatui vie.⁊ ideo paimi eſt giodie, ſcom eſt gratie. Et qꝛ pꝛimũ eſt pꝛemij.ſcᷣm ent me- riti. ideo gratie attribuit᷑ actus merẽdi. gloꝛie vero actus regnãdi.Om̃ igit idem pᷣt eſſe ꝑ effẽtiam ma/⸗ is pfectũ 1 minus fectũ.hinc eſt ꝙ gratia ⁊ gloꝛia vm ꝙ diſtinguutur im moduz habedi deuz differũt ſolũ ᷣm ſtatũ. Et qm̃ nos babere deũ non eſt alið q; eũñ babitare in nobis.iõ gratia ⁊ gloꝛia nõ ſolũmo⸗/ do diſtin guũtur õm modũ habẽdi deuʒ.ſed etiq ſᷣm rõem abitãdi deũ in nobis.Cũ tamẽ dico deũ ba⸗ * bitare in hoie. duo ex boe dico.ſcilicet diuinã digna⸗ tõem qua boĩem acceptat ⁊ ſibi confederat.⁊ ꝑ ↄñs bpũanã exaltatõez. ex qua homo ea que dei ſũt exccl- lẽter ꝑticipat.Et ideo illa influẽtia per quã deus in nobis habitat dicit᷑ eſſe gratia m pꝛimã ↄpatõem. videlicet. inqᷓtũ deus bomini condeſcẽdit.⁊ dicitur eſſe gloꝛia ẽtum ad ſam. Ad ſcdᷣam cõparatiõem Fm boc videlicet ꝙ hõ per illã inbabitatõem ſubli/ mat᷑ ⁊ ad magna conſcedit. ſm iſtam cõſideratiõeʒ 2 ſm iſtu moduʒ. gratia ⁊ gloꝛia nõ differũt niſi ſola cõparatõc. AUnde vita eterna noĩatur gloꝛia. ⁊ noia. tur etiã gratia Ro. vj. Gratia at dei vita eterna. Et ſic patet reſpõſio ad qonẽ ꝓpoſità. Concodeduz eſt eñrm̃ ꝙ gratia Karglacene Bc nõ differũt ꝑ eſſẽ tiam. ſed ſi differũt aliquo mõ. hoc eſt m cõparatõ/ nẽ aliam ⁊ aliã. ⁊ ſic ſimul ſũt in eodẽ.ſicut in beatis et in xpo. qui dicũtur babere gram ⁊ gliam. vel ᷣm ſtatum aliũ ⁊ alium ᷣm ꝙ ſucceſſiue eidem inſunt. 2* 7 quia pꝛimo ineſt gratia in ſtatu vie. ⁊ poſtmodum — 26 25 et poſtmodũ cõſũmai gloꝛia in ſtatu Patrie dr o em̃ gratia inchoatur. Z illud ergo quod pꝛimo 1 obijcitur in cõtrariũ q dr imul eſt ců fide. vð p boc eſt rõne ſtatus. Fides em̃ qᷓ dicit enigmaticam viſionẽ ſimul poteſt ſtare oũ gratia 'm ſtatũ impfe/ ctionis. non aũñt pᷣt ſtare ſᷣm ſtatũ plenitudinis.qui excudit omne qð eſt ex ꝑte. AUnde ex illa röne nõ pᷣt concludi ꝙ gra ⁊ gloꝛia differãt p eſſẽtiam ſiue bm babitũ. ſed ſolũ ᷣm ſtatũiſAd illð qð obijcit᷑ ꝙ gra tia ſe habet ad gloꝛiã ſicut via ad terminũ. ddʒ ꝙ; B dicit᷑ rõe ſtatus et additois eius qð gloꝛia ſuperad/ dit gratie. ſicut ꝑfectũ addit᷑ imꝑpfecto cũ ip ꝑducit ad cõplemẽtum. ⁊ q;tũ ad ſtatũ benc concegeda en wꝙV diuerſitas eſſe poteſt inter gam ꝛ gloꝛa. ¶ Ad ü⸗ 27 ſud quod obijcit᷑ ꝙ ſic ſe habet culpa ad ſuppliciu ⁊c.dm qꝙ; nõ ẽ ſimile.quia culpa pꝛincipaliter ineſ ex pꝑte anime. ſuppliciũ vero aliqð ex parte coꝛꝑis. conſiſtit in ſtola coꝛꝑis erit ab ea diuerſa. gra aũt ⁊ gloꝛia inſũt anime ab eodẽ.⁊ jm idẽ. ⁊ ad idem. videlicet in cõparatõe ad denʒ. Poſſet tñ dici wꝙ aliqua culpa pena eſt.ſicut videbit᷑.ſ.⁊ ita aliqua pena differt a culpa. ſic etiã in gloꝛia. Illa cm̃ i qua cõſiſtit pᷣmiuʒ ſbale eadẽ eſt cũ gratia.ſed Jenis n il 28 qð obẽ ꝙ coꝛruptibile ⁊ icoꝛruptibile varist eſſẽtiã. 2 gfcente. dm ꝙ illud nõ concludit drñam ſ̃m eſſenti dð ꝙ ill nõ bʒ locũ niſi vbi coꝛruptibilitas ⁊ incoꝛ ruptibilitas venit ex natura pꝛincipioꝝ cõponẽtiũ. boc añt non eſt in ꝓpoſito.qꝛ immutabilitas gloꝛie venit deſurſũ.coꝛruptibilitas gratie deoꝛſũ.vidclicʒ a li. ar. vertibilitate. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ de cogno am. ſola em̃ drñs im ſtatũ pᷣt facere vt videat quog ꝑ gratiã contingit mereri ipᷣm gratie donũ. 4 t tunc eſt perfectio in actibus ⁊ babitibus anime qn- do agens reflectit ſuꝑ ſeipᷣm.tunc em̃ quis perfecte illud per quod meret᷑. eſt per gratiã mereri iᷣm donum gratie. l — — pꝛius videri nõ poterat. ſicut aliquis non cognoſcit affectõem ſuã quãdo nõ eſt intẽſa.ſed qñ poſtmodũ intẽditur. tũc defacili depꝛehẽditur ⁊ cognoſcitur. Item coloꝛ in tenebꝛis nõ eſt viſibilis. ⁊ in lumie eſt viſibilis. ⁊ tamẽ coloꝛ nõ differt eſſẽtialiter.ſic nec di uerſitas modi cognoſcẽedi reſpectu ge ⁊ gloꝛie babʒ eas diuerſificare eſſentialiter. Et ſic patet reſponſio ad omnia queſita. l Onſequẽter querit᷑ de gratia in cõparatiõe ad meriti exercitiũ.Et circa boc tria querũt DBDPuñmsõ queritur vtrũ ꝑ gam cõtingat me⸗ reri ipᷣm gꝛatie donũ.Scdo querit᷑ vtrũ ꝑ gram cõ⸗ tingat mereri ip̃m gr̃e augmẽtũ.Tertio querit᷑ vtꝝ per gram contingat mercri ipius gratie cõplemẽtũ. videlicet gloꝛie pemſiuium. eſtio.f. d 4 ¶ Vetrũ p gꝛatiã contingat mereri ipᷣm gratie donũ iã habituz. Et ꝙ ſic videt᷑ pꝛimo ꝑ ſimile in coꝛꝑibus. Bonus em̃ miles ſtrẽnue militãdo meretur equũ a domino ſuo ſibi gratis datũ ꝑ vſuʒ ipius equi.ergo ſi tãte eſt efficacie vſus rei ſpnalis i merẽdo rẽ ſpna/ lem.ſicut rei coꝛpalis in merẽdo rẽ coꝛpalẽ.videt᷑ ꝙ ꝑ gratie bonũ vſũ.meꝛeat᷑ quis donũ gre iã aceptũ ¶ Itẽ að pᷣt in maiꝰ pᷣt in minꝰ.ſed per vſuʒ gratie cotingit mereri gloꝛiã babẽdã. multofoꝛtiꝰↄtingit mereri graʒ iã habitã. ¶ Itez vnuſquiſq; magis eſt efficax ad merẽdum ſibi qᷓ; alij.ſed viri iuſti in q̃bus eſt gratia.oꝛãdo merẽtur alijs pᷣmã gratiã. ſicut diẽ Aug.de pꝛedeſtinatõe ſãctoꝛũ.g multofoꝛtiꝰ homo bene vtendo dono gratie efficit᷑ dignꝰhabitu gratie quẽ accepit. O autem vnuſquiſq; magis ſit cfficax ad merẽdum ſibi ꝙᷓᷓ alij ꝓbatur ꝑ illud qð dicit᷑ ſuꝑ illud Math. ix. Uidens ihs fidẽ illoꝝ.ibi glo. Quꝗ tũ valet vnicuiq; fides ꝓpꝛia.ſi tantũ ꝓfuit aliena: q.d. multo plus. ¶ Iteʒz qtum placet deo petitio ⁊ oꝛatio ꝓ habẽdo.tantũ placet ei gratiarũ actò ꝓ iaʒ babito.ſed aliquis ex charitate oꝛans meret᷑ obtine re quod petit.ſi petit pie ⁊ ꝓ ſe.perſeuerãter ⁊ ad ſa lutem. pari rõne qͥ gratias agit ⁊ pie ⁊ perſeueran ter ex charitate.dignus efficitur eo quod iã accepit. Dem ſicut ſe habet charitas ad amãdũ. ſic ſe bʒ gratia ad merẽdum.ſed per charitatẽ nõ ſolũmodo contingit amare alia. ſed etiam ipᷣam charitateʒ. ſic vult Aug. ⁊ in pꝛimo libꝛo habituz eſt. ergo p ⸗ Diez intelligit quãdo intelligit ſe intelligere. ergo non vi⸗ detur eſſe ꝑfectum meritũ.niſi quis mereatur etiam Scd contra. meritũ pꝛe/ miũñ relatiue dicũtur. ſicut pater dicit᷑ relatiue ad fi- lium. ergo ſicut idẽm non poteſt eſſe pater ſuiip̃ius. ſie vnum ⁊ idem nõ poteſt eſſe meritum ſuiipᷣius.& per gratiam nõ contingit mereri ip̃ius gratie donũ babitum.¶ Item meritũ ⁊ pꝛemium habent oꝛdi/ nem ſicut via ⁊ terminus.⁊ ſicut diſpoſitio reſpectu eius ad quod diſponit. neceſſe eſt ꝙ meritum pꝛe cedat pꝛemium vel tẽpoꝛe vcl natura.g r tẽ gra⸗ tuitum ⁊ debitum opponũtur.ſed quãto aliqd ma/ gis cadit ſbᷣ merito. tãto magis habet rõem debiti. ſi⸗ igitur vſus gratie nõ aufert ipᷣi gratic eſſc donũ gra tuitum. imo potius addit.videtur ꝙ ꝑ ipᷣm vſũ gra tälttor/ itü Aiutuc ſmn anin nur ewireen. inmn ain 4 niniiun cnnnipo⸗ innm in ni Aunrund Gnci aſond⸗ Cluntuncanen icohu fue ifgenfunn kpcunau Cnctotneoippr nummü etpnmi,f llonococpat tsiannoͤeſe Nlieizumgeti⸗ gertot non gitoeſengnu Fltin tn tolort umpcr⸗ guigi hortin ſegtodt henin rit udve rüdeſinltudnen tckſcnucauaee Netnöengemtn id Cnübebtunnae ſoateckdcten Cicgechenohun graſtiunbehtun ſdinidtennge hounſarinuge Ceitalcheznd igen ſeil⸗ hinnis oickn Uefmtrennian lotnioni. Apoog ſkee ungmiidd gManitope ſopkani ticz uufndnngn atmignen, tnnguntif fugminon Weenvrir ler hthng⸗ ptinlberit luin glmn unghenti Prboeirln lauet agfnbbi düing Uiſette⸗ Negiedih N lcherie nimde Nernceeit cgrte enogti ecoenit, gie ddi gleincahan. omaruntni⸗ Hhusenlapp inihnißin⸗ iagglrici wügtänhi herſgue minierſugt Uuicuig nuzss dmnüfni mägriſadd muitſenheto dtehngrt lz mngeſecfel lupati Araigo i utar Audegei nnmi dgi wosationch rinand 1erenen Gcnogiiucnt lanut ſel iiſint mcntnß ſ Kde Cnoni. 905 ebusautnec⸗ usſeft obeten Sngengtin üittuiſ bẽdam. ꝙ ipᷣe poſſit ſibi mereri gratiã habitaʒ. Oð tie nullo mnodo dtingat mereri gratie donũ. ¶ Itẽ quãtũ vnũquodqʒ placet deo tantũ eſt meritoꝛium. ſed vſus gratie non placet deo niſi ꝓpter ip̃am gra⸗/ tiam. ergo non plus meret᷑ vſus gratie cũ gratia q̃ʒ gratia per ſeipſam. ſed donum gratie eoipo ꝙ babe/⸗ tur non meretur ſe.ergo pari rone nec vſu gratie cõ/ 30 tingit mereri iam habitum gratie donũ.ſR. dom ꝙ- vſum gratie conſequẽtẽ nõ contingit mereri ꝑ babi tum gratie pᷣccdẽtem.nec qᷓ;tum ad meritũ congrui. nec q;tum ad meritũ condigni. Quãtum ad meritũ congrui nõ. ꝓ eo ꝙ vſus gratie ad ipᷣm habituʒ non cõparatur ſicut meritũ ad pꝛemium.tum quia non oꝛdinatur ad ipᷣim bhabitum ꝓmerẽdum ſed ad alis. tum etiã quia non habet oꝛdinari ad illud niſi ſicut ad ſuum fundamẽtum ⁊ oꝛiginem. Meritũ aũt om ne ſiue congrui ſiue condigni oꝛdinatur ad pꝛemiũ tãq; quedam via ⁊ diſpoſitio pꝛeambula.multomi/ nus vero qtum ad meritũ condigni per vſũ gratie contingit mereri ip̃m donũ gratie qð eſt ipius vſus principium.tũ quia ipᷣa gratia qtum eſt de ſua pᷣma rõne ⁊ pꝛimaria infuſione.ſic habet rõeʒ gratuiti.vt nullo modo cõpatiatur rõem debiti. Si em̃ eſſet ex meritis.iam nõ eſſet ex gratia. Lum cetiaʒ qꝛ ſi vſus gratie ip̃am gratiã mereretur.quãto magis ipᷣa be/ ne vteret᷑.tanto minus ꝓ ipᷣa teneret᷑ eſſe eo gratꝰ. ꝙ ſi hoc repugnat perfectioni meriti.planum eſt ꝙ; gratiã nõ ↄtingit mereri. Hec merito ↄdigni.qꝛ tũc tolleret᷑ ꝑfectio gre ⁊ ꝑfectõ meriti.nec merito con/ grui.qꝛ ñ ſalueret᷑ ibi oꝛdo qͥ int᷑ meritũ ⁊ pᷣmiuʒ de. bet attendi. Ande rõnes que hoc oſtẽdunt cõceden illud vero quod pꝛimo obijcit᷑ in con trariũ de ſimilitudine meriti in coꝛpoꝛalibus.dð q; non eſt ſimile.quia equus quãtum eſt de ſui rõneñ dicit rõem gratuiti.ideo ſalua ſua rõne poteſt quis eum iã babitum mereri. Pꝛimũ aũt gratie donũ eo iſpo ꝙ tale eſt dicit quid ſimpliciter gratuitũ.ideo quicquid bomo faciat.nunqᷓ; illud meretur.nõ ſolũ qquia ſit iam habitum.ſed quia gratuitum. Ande et ſi aliqui dixerunt ꝙ contingat mereri gloꝛiam iã ha bitam.ſicut in angelis.non credo tamen aliquos re ſenſiſſe ꝙ contingat mereri gratiã iã cte intelligẽt igat mereri gr⸗ 52 babitam. ES illud quod obijcit᷑ ꝙ ſi aliquid po/ teſt in maius poteſt in minus.ddᷣm ꝙ illud non ha. bet veritatem niſi quãdo aliquid oꝛdinatur ad ma/ ius ⁊ ad minꝰ ↄſimili oꝛdiatõe.ſic ãt ñ ẽ in ꝓpoſito. Mã vſus gratie oꝛdinat᷑ ad merẽdũ gliaʒ.n ad me/ ; rẽdũ gratiã.pꝛo eo ꝙ ipᷣaʒ pᷣſupponit tanq fũdamẽ 33 kum. d illud quod obijcit᷑ ꝙ aliquis meret᷑ alij pꝛimam gratia.dom ꝙꝙ non eſt ſimile. Pꝛimũ.quia gꝛatia in viro iuſto preceſſit gratiam infũdendaʒ vi ro peccatoꝛi. vſus em̃ gratie in eodez homine ſequi habet ipᷣm donum graruitum. Pꝛeterea cum quig meretur alij gratiam. donuʒz gratie non perdit ex H rationem gratuiti. qm̃ ratio gratuiti attẽditur in ba bitu gratie in comparatione ad eum cui dat᷑. Quã/ tũcunq; autem vir iuſtus oꝛet ꝓ peccatoꝛe ꝙ pecca toꝛi detur habitus gratũfaciens. non poteſt eſſe ſi/ ne gratuita liberalitate diuine miſericoꝛdie.Et ideo non ſequitur ꝙ ſi vnus alij poteſt mereri gratiã ha/ autem dicitur ꝙ plus valet vnicuiq;ʒ fides ꝓpꝛia qꝙᷓ aliena. hoc intelligitur reſpectu meriti ꝓpꝛie gꝛatie. illud quod obijcitur ꝙ gratiaruʒ actio ita eſt ʒq eſticax pꝛo habito ſicut oꝛatio pꝛo habẽdo.ddʒ ꝙ; ⁊ operũ exercitiũ. vi gmẽtum. gugmẽtum. tuitum quauta ſi gratiarũ actõ ita ſit deo accepta pꝛo pꝛeterito ſicut oꝛatio pꝛo futuro. ex boc tamen non ſequitur q; gꝛa tiarum actio ſit oꝛdinata ad merẽduʒ iam habituʒ. pꝛo eo ꝙ ipᷣa gratiarum actio ⁊ laus ꝓ beneficijs ac ceptis plus tenet rõnem pꝛemij qᷓ; rationem meriti. ſed ſi tenet rõem meriti. oꝛdinatur ex diuina libera/ litate potius ad donum ꝓmerẽdum.qᷓ; ad pꝛomerẽ dum iam babitum.(¶ Ad illud quod obijcit᷑ de cõ/35 paratione charitatis ad amoꝛem.⁊ gratie ad meri/ tum. dm ꝙ non eſt ſimile. Meritum em̃ de ſua ra- tionc impoꝛtat oꝛdinem in relatione. amoꝛ vero im poꝛtat actum potentie non alligate materie.⁊ quia idem non habet ad ſe referri ⁊ oꝛdinari.ſed actꝰpo/ tentie non alligate materie habet ſupꝛa ſe reflecti: hinc eſt ꝙ amoꝛem contingit amari. ſed merituʒ nõ contingit mereri. Et per hoc patet reſpõſio ad il- 36 lud quod vltimo obijcicbatur.illud em̃ veritateʒ in eis actibus non habet.qui quidem impoꝛtant rela⸗/ tõem ⁊ oꝛdinem.⁊ ſimul cũ hoc aliquam imperfecti onem.actus aũt merendi rerſpectu actꝰ gloꝛioſi im- perfectõem aliquam dicit ⁊ oꝛdinẽ ⁊ relatõem.ſicut pꝛius oſtẽſum eſt. ⁊ iõ illud nõ valet. r8— ¶ Ducſtio i. e ESn per gratiã contingat mereri gratie augmẽ/ tum.Et qꝙ ſic videtur.pꝛimo per Aug ad Bonifaci um. Gratia meretur augeri. vt aucta mercatur per- fici. ¶ Item hoc videtur rõne. Omnis habens gra tiam habet vnde poſſit ꝓficerein merito.ſed pꝛofe- ctus in merito non eſt niſi per augmẽtum gratie.er⸗ go gratia ſuupius augmẽtuʒ mereri poteſt. ¶ Ite, peccans vno genere peccati merctur incidcre in ali ud genus peccati vnde efficitur peioꝛ. ſicut peccãs peccato ſuperbie.meretur incidere in peccatũ luxu/⸗ rie.ergo pari rõne qui bene vtitur gratia per bonoꝝ erurmeren vt fiat ſibi gratie au tem laudabilioꝛ eſt qui ſe extendit ad opus perfectõis cum minoꝛi adiutoꝛio.qᷓ; qui fe ex/ tendit cum maioꝛi.ergo ſi habens minoꝛem gratiaʒ ſe eleuat ad opera equalis perfectõis cum eo qui b— Z maioꝛem.videtur q tãtundem vel amplius apð de um mereri habeat. ergo ſi nulli fit retributõ niſi ᷣm quãtitatem gratie.videtur qꝙ talis mereataugmen- tum i gratia.ſtẽ qui petit pie ⁊ ꝑſeuerãt᷑ ꝓ ſe ⁊ ad ſalutẽ meret᷑ exaudiri.ſed qui petit ge augmẽtũ cõ tinue h̊ mõ petit.g videt᷑ ge augmẽtũ mereri. Sʒ 3ʒ. Meritũ nõ eſt reſpectu eius qd oino eſt impoſſi bile. ſed gram cũ ſit foꝛma ſimplex augeriẽ impomi/ le.g impoffibile ẽ mereri gr̃e augmẽtũ. tũ nõ eſt reſpectu eius a eſt i nobis.ſᷣ qð ẽ ab alio. tẽ meri⸗ ſed hñs gratiã ꝑ virtutẽ eius qð habet pᷣt i maiꝰbo⸗/ nũ pꝓficere.nõ ſolũ em̃ hʒ vnde poſſit ſtare. ſicut dic Aug. ſ etiã vnde poſſit ꝓficere. ſi igit᷑ ꝓfectꝰ gratie ↄſiſtit ĩi eius augmẽto. ſicut ꝓfectus gratie ẽ in eius ptãte.ita videt᷑ ꝙ ⁊ augmẽtũ.i nõ videt᷑ ad ̊ ↄcur rere meritũ. ſi generis ⁊ nature.ſed gratia que pꝛimo datur q;tum eſt de natura ſui eſt ita gratuita ꝙ non cadit ſb̊ me/ tem nihil augetur niſi ꝑ rem eiuſdẽ rito.ſicut ſupꝛa oſtẽſum eſt.⁊ Aug.dicit.iiij ðᷣ tri.q meritis reddit᷑ nõ eſt gratia. Si igit᷑ nõ ↄtingit me/ reri ipᷣm gratie donũ.nõ contingit mereri ipᷣius gr̃e ẽ deus remunerat opus pʒʒ quan/ titatez radicis. tãtum meret᷑ quis ꝑ opus gra/ illa gratia ex qᷓ exit opus.ſi igitur DoD4 — „ . Nl. — s P . edit illã. vẽ ꝙ mi tia p̃ charitatem.meret᷑ de cõgruo pᷣmaʒ gꝛam. ibi eſt emſ̃ eCtichn gatia augmẽtata &cedit illã.vr ꝙꝙ minoꝛ gratia per itatem.n cog 4 Sai. ii eſt emn ebicſei ſuũ opus nõ poſſit mereri ſuipius augmẽtũ.te, quedã ↄgruitas.q; facit quod in ſe eſt. nõ eſt tamen iintiie . ſi aliquis meretur aug:nẽtum.tũc ſi deus non quge ↄdignitas.quia inimicus areſt zindignus pane 4 Gprthen . ret ei gꝛatiã eſſet iniuſtus.⁊ cũ auget opus illud eſt veſcit᷑.Aut em̃ eſt ibi dignitas cuʒ indignitate.ſicut ſl , remuneratũ. videt᷑ ꝙ opus illud non eſſet dignu, quãdo vir iuſtus meret᷑ peccatoꝛi pꝛimã gꝛatiã. Di ntignen⸗ remuneratõe gloꝛie. Si igitur hoc eſt falſũ ⁊ impoſ/ gnitas em eſt ex ꝑte viri iuſti qui eſt amicus dei. et ien teut ſibile. vt ꝑ augmẽtum gratie auferatur efficacia me dignus a deo exaudiri. ſed in dignitas eſt ex ꝑte pec uutkfiſal rendi gratia. impoſſibic eſt poncre ꝙ augmẽtũ gra catoꝛis.⁊ iõ nõ eſt ibi plena rõ meriti. Aut eſt ibi di⸗ lcpplofon 3 tie mereri contingat.¶Re dð ꝙ ſicut dicit Aug.abſ gnitas cuz gradus inferioꝛitate.⁊ ſic hũs gram mio⸗ nnimmpeie q; dubio tenẽdum eſt ꝙ gꝛatia meretur augeri.quis rem meret᷑ ꝑ bonũ vſũ ꝑuenire ad gre cumulũ. et h ithiineni⸗ at ſit modus augẽdi ⁊ modus merendi. difficile eſt modus merẽdi ⁊ ſi deficiat a merito cõdigni.⁊ cõti/ pietenonar⸗ aſſignare. Cũ em̃ multi ſint modi agendi.quis eoꝛũ neat᷑ ſ̊ merito congrui. maxime tamẽ inter ceteros ucigi doſe cõpetat gratie non eſt facile diſcernere.Cõtingit em modos pᷣdictos meꝛendi accedit ad ꝑfectõem meri⸗ toninitetoi aliquid augeri ꝑ immixtõem cũ cõtrario.ſicut dicit᷑ ti.⁊ ideo quaſi mediũ tenet inter meritũ congrui et unigona 1e1 ꝙ albius eſt quod eſt nigro impmixtius. Contingit meritũ cõdigni. Ex pꝛedictis igitur haberi poteſt qᷓ ßürtmungn nihilominus aliquid augcri ꝓpt᷑ hoc ꝙ minoꝛi ſuc/ lit᷑ gr̃a augetur.⁊ etiam qualiter augeri meret᷑. Un/ Gnitgichn cedit maius.ſicut dies augeri dicũtur. Cõtingit etiiã de auctes ⁊ rõnes oſtẽdentes ꝙ gr̃a meretur augeri o i. Non aliquid augeri ꝓpter aggregatõem multoꝝ.ſicut u concedende ſunt. Ra ilud aũt quod obijcitur in ꝗo eſüurginn men augetur in aere ꝓpter multitudinẽ candelarũ. contrariũ ꝙ cum ſit ſimpler non poteſt augeri. ddʒ incötigtfit ex quarũ concurſu fit aggregatio luminũ. Cõtingit ꝙ gratia non eſt oino ſimplex.ſed ſolum per pꝛiua⸗ 1ſcon ſo etia aliqͥd augeri per achncem. ſic auget᷑ coꝛpꝰ per tões partiũ quãtitatiuaꝝ quãtitate molis.non aũt ctana g0. alimẽtum. Contingit etiã aliquid augeri per magni per pꝛiuatõem ꝑtiũ quãtatiuarũ quantitate virtu. irtdlmm ficatõem rei in ſeipᷣa.ſicut augmẽtata fuit coſta cu, tis.⁊ quãtum ad tale genus ꝑtium eſt ibi augmẽtũ. Noogauar ð ea fctã fuit eua.⁊ ſicut augmẽtati fuer̃t quinq; pa non q'tum ad pꝛimũ.Ael poteſt dici ſᷣm vltimũ mo ehehti,⸗ nes. cñ de eis quinq; milia boim paſti ſũt. Cõtingit dum dicẽdi ꝙ augmẽtum quod attẽditur per acceſ- luſnuri etiaʒ ſexto mõ aliquid augeri ꝑ acceſſuʒ ad ſuuʒ ſũ/ ſum ad ſũmuʒ nõ ponit compoſitõem.ſed quãdam nen ſtaiovo⸗ mũ.ſicut aliquid dicit᷑ magis pulcrũ ⁊ magis lumi mmaioꝛis ſimplicitatis ⁊ vnitatis ꝑfectõcm.⁊ i o nõ uan lir noſum quod magis accedit ad ꝑfectõem pulcritudi repugnat gratie rõne ſimplicitatis eſſẽtie.( Ad ills 41 Hn nanc nis ⁊ lucis.Omnibus hijs ſex modis dixerũt aliqui quod obijcitur ꝙ ꝓfectus eſt in poteſtate gratie.dð nnn gaʒ augeri.Sed pꝛimi tres modi impꝛobari poſfüt ꝙ quidã eſt ꝓfectus accidẽtalis.vtpote qui attẽdit karu defacili.⁊ in pꝛimo libꝛo impꝛobati ſunt aliquo mõ in feruoꝛis intenſione.vel habitus radicatione.vel hummno di. xvij.cũ agitur de charitatis augmẽto. Eodeʒ em̃ opꝑm multiplicatõe.⁊ hic ꝓfectꝰeſt in poteſtate gra⸗ el ſruͤch mõ tam chantas qꝙᷓ gra hñt augeri.Lres autẽ mo/ tie.⁊ ſᷣm hũc ꝓfectum gratia non dicitur augeri p/ ſeriſmnora di ſequẽtes ſunt ſatis conueniẽtes.nec impꝛobari 8 pꝛie.quia non efficit᷑ homo dignꝰ maioꝛi pᷣmio ſba mineadbin⸗ facili poſſũt. n in tñ eoꝛũ famoſioꝛ eſt. ꝓ eco liꝑ illum. Alius vero eſt pꝛofectus qui reſpicit pꝛe/ ie ſmet mmagis cõſonat ſactoꝛũ auẽtibus qᷓ̃ vidẽtur dicere miũ ſbᷣale.ſm qð dicit᷑ homo dignus maioꝛi pᷣmio. nmituhilt in augmẽto gratie infudi nouã gr̃am cũ loquũtur ¶⁊ hic nõ eſt in poteſtate gratie.ſed in ſola illius pote anunnwint diuerſa ſacramẽtoꝝ efficacia. Sunaliter aũt hic mo / ſtate cuius eſt gratiã infudere.⁊ ideo hũc gratia nõ Gntenichac⸗ dus valeat ſuſtineri i.j.li.di.xvij.dictũ fuit. Altimꝰ facere ſ̊ mereri dr.⁊ pencs hũc effectũ attẽditgꝛatie Gohoneeipuid aũt modus nõ eſt minus intelligibilis q aliqs pᷣdci· augmẽtũ.¶ Ad illð qdð obr̃ ꝙ augmẽtũ gfe eſt eiuſ/¶2 eniſcnidang ctoꝝ.immo vſᷣm bũc modũ dicẽdi obiectões q̃ funt dẽ generis cũ gia pᷣmo data.dð ꝙ ⁊ ſi ſit eiuſdẽ nãe Nereſcloitgn circa gratie augmẽtum facilius declinari pñt.Quã⸗/ cqtũ ad rõem bhabitus.drña tñ eſt quãtũ ad ſtatũ. p giagninmnin uis em̃ augmẽtum per appoſitõem videatur repu // eo ꝙ ſupponit gie initiũ.Et qꝛ eiuſdẽ geneꝛis eſt cũ nenſhlndtn gnare ſimplicibus.maxime tñ in ſpũalibus quanto ga pꝛimo data.ideo nõ pᷣt mereri merito cõdigni ſʒ niiſoneneng gliquid eſt ſimplicius.tãto fit virtute maiꝰ.augmẽè merito congrui.Quia gram pᷣſupponit.maioꝛi con oinmnitunion tũ tamẽ ꝑ acceſſũ ad ſummũ valde videt᷑ eis conſo gruitate meret᷑ quis gratie augmetũ qᷓ; gꝛatie initiũ nnociercnncen num. Auoalihau hoꝝ modoꝝ triũ ſequẽtiũ di ſicut ſupꝛa dictũ fuit. Ad illð qð obijcit᷑ qͥ remu/ 4 5 Ala Catſkäſa catur.non eſt magna vis faciẽda.ſed ꝓ certo haben neratio attẽdit᷑ jm quãtitatẽ radicis reſpõdẽdũ eſt Eflcämurntah tes gůam dei in nobis augeri poſſe.laboꝛare debemꝰ ꝙillud intelligit᷑ in merito cõdigni. in merito autes hm gbortet qualiter in nobis augeatur ꝑ bona operaPer illa ↄgrui locũ nõ bʒ. Et ꝑ hunc etià modum rñdẽdum mngipetheni em̃ vt dicit Aug.meret᷑ augeri.vt aucta mereat᷑ ꝑfi eſt ad ill qð vltimo opponit᷑ Peliunhadols⸗ 38ci. Modũ aũt merẽdi ge augmẽtũ ſic videre poſu On ſtio. iij. f unn Middic mus. Contingit em aliqd mereri ex Suo. cõtin/ Atrum contingat per gratiam mereri ipius gratie fnüinlarepen, git aliquid mereri ex condigno.Lũc eſt meritum x complemẽtum.hoc eſt ipʒ pꝛemium gloꝛie.⁊ hoc qᷓ; ſitzwntizcö ↄdigno.qñ rõ meriti reꝑitur ibi ꝑfecte ⁊ plene.⁊ tũõc tũ ad meritũ cõdigni.quia de mcrito congrui non ẽ ſwon eſt queda cõmẽſuratio ⁊ adequatio meriti ad pᷣmĩ dubiũ. Et ꝙ ſic videt᷑.j.Thimo.iiij. De reliquo re/ wmanmgme Et quia hoc nõ pᷣt eſſe cum gratia auget᷑.hinc eſt ꝓ poſita eſt mibi coꝛona iuſticie quam reddet mihi do Faegueunchh non pᷣt qͥs mereri gr̃e augmẽtũ merito ↄdigni.ſi igi. iminus in illa die iuſtus iudex. Si ergo quod reddit᷑ ſcigtion. 0 tur contingit ipᷣm augmẽtũ gr̃e mereri.hoc eſt neri hm iuſticiã meritis debetur.⁊ reſpectu eius pꝛeceſ/ een to cõgrui. Meritũ aũt cõgrui dicit᷑ i quo eſt aliqua ſit meritum. ergo ſi talis coꝛona quam expectabat Ptian 1 . diſpoſitio cõgruitatis reſpectu eins ad quod diſpo- apoſtolus eſt gloꝛic pꝛemium. videtur ꝙ contingat tfarin ſitio oꝛdinat᷑.que tamẽ deficit a rõne oↄgruitatis. Et mereri per gratie donũ. ¶ Nẽ zach.iiij. Adequ abit D ndan hoc pᷣt eſt. e tripliciter. Aut em̃ ẽ cõgruitas ſine digni gram gratie.Et exponũt ſancti ⁊ doctoꝛes ꝙ adeqᷓ/ 1 R tate. ⁊ ſic peccatoꝛ ꝑ bona oꝑa in genere facta extra bit gratiam patrie gre vie.Et hoc expꝛeſſiꝰ hbabetur Ne naſce⸗ Di. W j. In qua mẽſura mẽſurati fu. re vob. SZDopus eſñ meritoꝛiũ cõpatõem babet ad pᷣncipiũa 45 t Matb. vij. In na rninethrel ibi cõtingit re quo exit. ⁊ ad finẽ ꝓ quo fit.⁊ ad ſtatũ in quo fit. SRSi· en iik vbieſt a⸗ i. videt ꝛc. ¶ Itẽ ſicut ſe babz loquamur de ipo ꝑ copatões ad pꝛincipiũ. ſic opus i PHerin Rentnc habet gꝛatia ad gloꝛiã.ſed ꝑ cu ⁊ oꝛtũ habet a volũutate libera.⁊ oꝛtum habet a gꝛa⸗ i culpa beg Nſe e quis eternã dãnatõem.g̊ peꝛ tia. Et inquotum oꝛtũ babet a volũtate libera ẽ me – pꝗ ex concione õdigno meret᷑ quis eternã beatitu ritoꝛiũ merito cõgꝛui.ſic em̃ quodãmõ nr̃m eſt. q̃ſi Bien zinen rrecque anpo eſt gulvinci aelnerſariß altenius generis eſt ꝙ ſit im pꝛemiũ quod debet ei at Snen WMac e⸗ qui vincit᷑ eſt dignus ignomi retribui. nctun at oꝛtum habet a Ka wen⸗ H n. K pmnictie ſen npari dign? ẽ gꝛatia reddat boiem acceptum deo. 2 ſit id vin⸗ epmni, nia. ſi ergo ille q ꝑmittit ſe a anrofgresvdian me Hts. ad hoc vt ſit oralfata vel ducat ad deũ. opꝰ amitß eteno unnoped: Rant ber ſeruitium qd bo illud eſt meritoꝛium merito condigni. Si aũt cõpa/ — Norge Eümar ARiocqaurſpi Sinhgt es enns opus meritoꝛium ad eum Pra ano ſe bocti engan mo raelt deo0 m it. Si aliquid. cñ pꝛemiumit eſte ou liciter. vel ad largitatem diſpẽſantis.vel ad Nuinnd⸗ quleuseſt aut dee ſent Eian guic n eirn n verchaecn pollicẽtis Sisompparetur ad largitatem aanmi maioꝛis dignitatis q; meritu. us meritoꝛium diſpẽſantis. ſic eſt meritoꝛium merito cõgꝛui.naz p ſodec3 tia niſi gloꝛia.⁊ ꝑ nihil poteſt opus meri dilpe ic eir merlt dico ob hnpugfi a ari niſi per gloꝛiã.g̊ loquendo de ſue liberalitatig immẽſitate decet ipᷣm ꝓ moie nni na eenn vering it ꝑ earn gliã mereri. ¶Ged ſequio retribuere magnũ pꝛemium. Si vero copare nnarumn nento ain Su⸗ condigne paſſiones buius tur ad veritatem pollicentis. exquo ꝓmiſit ⁊ quo/ alchzannt cõtra. Ho. viij. kian ue reuelabit᷑ in nobis.ꝭ̊ per dammõ ſe voluntarie obligauit.ꝙ tanto operi tan/ chug tpis ad futur⸗ zaſtfin oris mereri merito condi tum reddit pꝛemium.ſic opus illud meritoꝛiñũ ẽ me. hunſanh, eas nogcot ne. eSt Eda peccati moꝛs.gratia rito condigni. Si aũt tercio modo cõparemus opꝰ Nnds mi gni. Item Ro. R lh dicere gra dei vita eter meritoꝛiuʒ ad ſtatum. boc poteſt eſſe dupliciter. aut umum daete⸗ gloe el⸗ Fn ſ crerns. ſua mi / ñtum ad tꝑis opoꝛtunitatem. aut qtum ad operis anenii va vtletell gaemns veñ̃ Kenoſhrs Sſi non ꝑ/ difficultatem.Si qᷓ;tum ad tꝑis opoꝛtunitatẽ. uia daſrſtrin⸗ ſeratõe nos ꝑducere nawiget 22 — vigetu· nunc eſt tempus ſeminadi ſicut dicit apłs.⁊ qͥ facit tüinen duch nos noſtris mertitis. vi bet dum regdit obli opa meritoꝛia ſemen pijcit in terram bonã. cdngau intcin b rõem. nullũ ſeruitiñ gaa debe luce xv.Quis x· uum eſt vt ex hac terra fructũ magnũ ſuſcipiat. ⁊ iʒo Rün hi ſhrelculſtin aue, b och ad iaen qð rrecte deus ci qui in pꝛeſenti dimittit modicũ.ꝓmit cſaſtü rhn habens ſeruns ece ſe Evickecuray non obli / tit reddere centuplum. Si aũt conſideret operis ar teinen poteſt facere. totũ vebet be A d.g nibil meremur duitas.quia opus tale ſic eſt in voluntate facientis R get deum ad redcẽgum ſibi⸗ e llum finitũ qd vt ſit ſupꝛa vires.⁊ homo eleuetur in faciendo ipᷣm a auc vei merito condligni. 1Mren ſed opera facta ſupꝛa ſe ⁊ bono ꝓpꝛio pꝛeponat bonũ eternuz. binc tintinn Sa fes Bssren honn oilbar eimn cui fũt ad eſt ꝙ tale genus operis ernaranunaratte eſt di⸗ — E gꝛatis. t. Hnesd —+m = „ . 1/ i⸗ ſer qd pᷣus. . is acci cõparatõe ad volũtatis libertatem. ⁊ diſpenſatoꝛis uirhiit io dati Taccepti.ſed deus nibil poteſt nobis acei cõpara tatis liberta Matons i mno dati vaccenteee dev acr d ren liberalitatem. ⁊ tpis opoꝛtunitateʒ. eſt meritoꝛium Etnli ere. quia bonoꝛũ noſtroꝛũ non indiget. ̊ pꝛemium liberalitatem. ⁊ tꝑis opo eſt merito Ea . rroen n ceon ine . atũ vero ad gꝛatie dignitateʒ. Uſchünse pert. ſt excellẽtifſimũ non poſſumus ex con merito cõgꝛui.Compat Grae M ul atie quod eſt exce irra ſ n is veritatem. ad ſuiipᷣius difficui⸗ Bl 4⁴ dicne ncclapd ſt : Rerc oge Aride, enneauſſeti ve merito Signi⸗ per hoc ſol⸗ ümrn nem aliqui doctoꝛes ſenſerũt diuerſimode. Quidaz ofint wt aurtegaa vera btem inducte. p – diaerapolucſe g ie men n eiget Binocd oßiür aer gen peeunc. Ma; roõnes que ꝓ n ku obligatõem in retribuente. poteſt al · bant ꝙ per gram contingit mereri pꝛemiñ eternuin ng⸗ a n onee Konto elie nnogecſk. celeſt glo⸗ tionũ. Illa tamẽ ratio qᷓ fit de ncach anls gan 4 ⁰6 m menſuran. ideo dixerut ꝙn , n ead penã. ⁊ gre ad gliaʒ. nõ cogit. tum quia loꝛia at moun riam mereri exr congigno. ſed ſi meret. hoc et gr nenebhins erellit 1 bono qᷓ; pena in malo. tum eti iöenknn congꝛuo. Et ad iſt ſuam poſitõem aſtruẽqam m 2 am qꝛ facilius eſt deſcẽdere q; aſcẽdere. Rões vero igne tis fulciũtur autoꝛitatibus ſacre e rue nc⸗ . 4 oppoſitũ pcedũt m aliã viã videlicet put opus vſchcin poſitoꝛum. qui hoc ſentire vident᷑. Se e⸗ et hm bxzʒ copari ad volũtatẽ nr̃am. ſic em̃ nõ eſt de ſe ſuffi/ nnanun ptura etiã ſepe reperit᷑ ꝙ de⸗ deinik in ce 2 retri· ciẽs ad merẽdũ. MHã oẽs iuſticie nĩe ſicut panus mẽ miti dpae ſa 3 Tol Tandatuttr e ⁊c. et ſtruate. Pꝛout etiã hʒ cõpari ad tiberaleate diuina . bptio x. Math. dic. Colle quod tuum eſt t. e. Ir lli pᷣt obligari. ſed qͥcqͥd facit. ex mera liberali/ IAlulura coſimilia reperiũtur. ideo lloanm bonrioeſt Aretaet. abor modo concludunt verum ꝙ non ſit Gmißioht ꝙ gliaz non tm̃ cõtingit aen nen Seg ſed ibi meritum condigni. aliter em̃ rationes ille non co grute, em̃ merituʒ reperiri poteſt in gꝛatia gꝛat *R* Mam ꝙ dicitur ꝙ paſſiones buius tꝑis nõ ꝗ niennin en conterge mereiin⸗ ſuratio. ⁊ in deo q̃dã ca ſunt condigne ⁊c boc verum eſt inq;tum ſunt com/ Denau ⁊ gloꝛie quedam eſt cõmenſura er ſua mneig be / paſſiones.ſunt tamen cõdigne inqtũ fiũt ex charita ntptpn dit obligatio. non ex neceſſitate.ſed ex ſua mera be· paſſione b? paſſionibꝰdat efficaciam 2 valoꝛeʒ. ne jani luit ꝓmittere ⁊ pactũ firmare cu, te ꝗᷓ actionibꝰ⁊ paſſionii micaciatn 2 apthll nignitate. qua voluit ꝓPmit eis retrin Ad illud quod obijcit᷑ ꝙ deus nõ ꝑqucit nos ad ꝗ48 gn⸗ js qui eum diligũt ꝙ ſeip̃m mercedem eis retribu nis meritis erponedunn ſti sag in cn hijs gui eum j us cõ am noſtris meritis exponẽdum eſt. boc in n cut in abꝛabam apparet. Si aũt velimus cõ⸗ gloꝛia . mét Doci ungn erſieut n alna m ddi ſit verioꝛ. inueni telligitur m ꝙ merita mere cõpantur ad volũtatezʒ anner ſiderare quis iſtoꝛũ modoꝛum dði ſit verioꝛ.ij j.re mnãam. nõ 'm ꝙ hñt oꝛtñ a gra.¶ Ad ill quod obij⸗ . e unt mus ꝙ hm diuerſas ↄparatões operis meritoꝛij. re at y totũ quod bõ facit debʒ veb. dom q ⁊ ſi opus n tii/ peritur in eo ⁊ meriti congeui. ⁊ merituʒ condigni. ct ꝗ toti q⸗ . PI ſllud ſit debitũ inqᷓtũ eſt creature. eſt tamẽ gꝛatuitũ inqᷓtũ fit ex gꝛatia ⁊ charitate.Et ideo ſicut ratõ de/ biti non tolſit rõem gꝛatuiti. ſic etiã nec tollit růnem 5So meriti.Et ſi obijcit᷑ nec opus gꝛatuitũ nec debitũ 51 illa ꝑs.ibi. In expoſitõe quoq; quaꝛũdã ꝓpoſitõnũ ⁊c. tiã li.ar.in fideli calli⸗/ ditate ſuppõebat 7. rũ arbitrium ſine gꝛatia pꝛeneniẽte ⁊ adiuuã⸗ Cõtra.videt᷑ ꝙ veru, kelon ſufficere ad ſalutẽ ⁊ iuſtitiã obtinẽdaʒ. dixerit pelagꝰ. Si ei nec meritis pᷣcedẽtibus gr̃am dei aduocari. ſiẽ pelagi Keatna balenn et. e ana hereſis tradit. Nã vt ait Aug.i.j.li.retractatõnũ en ttele vigek Moui heretici pelagiani liberũ ſic aſſerũt volũtati ar / ad boc det᷑ ga li. ar. bitriũ.vt gꝛatie dei non relinquãt locũ.quã ſᷣm meri⸗ vt facilius poſſit exri / ta noſtra dari aſſerunt. Pelagianoꝝ hereſis oĩm recẽ Que ſit bereſis re in bona oꝑa.Si tu tiſſima a pelagio monacho eſt exoꝛta.hij dei gꝛatie pelagianoꝝ de dicas ꝙ in hoc nõ re· pꝛedeſtinati ſumus.⁊ qua meruimus de poteſtate te⸗ Sa ⁊li ar. Phech E⸗ oeg nebꝛaꝝ erui intantũ inimici ſũt.vt ſine hac credãt ho. Ee erbi le eolerebat. Minẽ poſſe facere omnia diuina mãdata. Deniq; pe⸗ a videt᷑ ꝙ in boc etim lagius a fratribus increpatus ꝙ nihil tribueret adiu⸗ verũ dicebat.qm̃ ſi ſo toꝛio gꝛatie dei ad eius mãdata facienda.non eã libe⸗ lius potẽtie eſt poſſe. ro arbitrio pꝛeponebat.ſed infideli calliditate ſuppo⸗ ⁊ gꝛatia nõ eſt poten/ 1 ſe. E nullus aliꝰ poteſt obligare deũ.ddm ꝙ ⁊ ſi nõ poſſit deꝰ nobis obligari in rõne dati ⁊ accepti. ſicut oſtẽdit rõ vlti/ ma.obligari tamẽ dicit᷑quodãmodo ex ſua mera be nignitate qua voluit pꝓmittere ſeipᷣm diligẽtibus ſe. Pꝛeterea meritũ cõdigni non neceſſario ponit obli gatõem in retribuẽte.ſed ponit ſufficiẽtẽ oꝛdinatõcʒ eius qui remunerat᷑ ad ibam remuneratõem medi ante aliqua laudabili oꝑatõe.gꝛatia aũt ſufficiẽtẽ oꝛ dinatõem ponit in viatoꝛe ad obtinẽdam gliam.tũ ratione ſue dignitatis ex qua totũ hoĩem reddit deo ⁊ acceptũ ⁊ carũ.tũ etiam rõne diuine pactionis.tũ rõne ardue oꝑatõis ſicut pꝛius tactũ eſt. Et ſic patʒ reſponſio ad duas rõnes ſequẽtes.Hã qð obijcitur quod gꝛatis fit non obligat.dm. eſto ꝙ nõ obligʒ. minis. ꝓpter hoc tamẽ nõ tollit᷑ a merito quin poſfit eẽ c dignũ. Pꝛeterea ⁊ ſi non obliget eũ cuiꝰ eſt retribue re ⁊ remunerare ſeruitiũ ſibi factum penſata ppꝛia vtilitate. obligat tamẽ eũ quodãmõ qui retribuit pẽ ſata ſeruitutis fidelitate. Ande magis meret᷑ apud deũ qui ſeruit ei ex amore filiali ⁊ liberali.qᷓ; qui ſer. uit amoꝛe mercẽnario expectãs mercedẽ ⁊ retribu⸗ tiõcm. Si aũt aliquis obijciat ꝙ non poteſt ibi eſſe meritũ cõdigni.quia nõ eſt ibi comẽſuratio.dð ꝙ et ſi nõ ſit cõmenſuratio ꝑ omnimodã equalitateʒ. eſt tamẽ cõmenſuratio ꝑ quãdam cõueniẽtem ꝓpoꝛtõ nabilitatem.ſicut fructus recte dicit commenſurari ſemini. quando tantum excedit ſicut cõueniebat fe/ cũditati ſeminis ⁊ rerre germinãti. Ande ſicut ali/ quis non eſſet cõtentus ſi de ſemine nõ reciperet de- cuplũ.ſic nullus poſſit eſſe cõtẽtus ex opibus meri/ toꝛijs factis. niſi ꝓ eis reciperet pꝛemiũ ꝑfectum qð cõplet ⁊ terminat totũ deſiderium. Iſtinctio. xxviij. de poteſtate liberi arbitrij hominis lapſi quã hʒ gra circũſcripta. D vero icõcuſſe ⁊ incũtanter ⁊c. Supꝛa determinauit magiſter quãtũ poteſt li.ar.cum gꝛatia. in hac ero ꝑte determinat quãtũ poteſt li.ar.ſine gꝛatia.Et diuidit᷑ hec pars in duas. In pꝛima determi nat de ptãte li. ar. hominis lapſi quam babet gꝛatia circũſcripta. Scðo vero determinat li.ar.pꝛimi truʒ gꝛatia operãte ⁊ cooꝑante eguerit.j.di.xxix. Poſt hec conſiderãdũ eſt vtꝝ ⁊c. Diuidit auteʒ pars iſta in tres ꝑtes. In pꝛima quia pelagiani errabãt circa ptãtem li. arbi. ponit illius hereſis impꝛobatõ/ nem. In ſcda vero reſpõdet ad pelagianoꝝ argumẽtatões.ibi. Oꝛ vero dicunt ſine gꝛatia ⁊c. In tercia vero ſbᷣiungit catholice veritatis expꝛeſſionẽ.ibi. Id & de gꝛatia.⁊ li ar.indubitãter teneamus ⁊c. Media pars di uidit᷑ in tres ꝑtes ſm tria media.a quibus ſumũtur tres rõnes quibus reſpõdet. Pꝛimo em̃ reſpondet ad illud quod pelagius dicebat nullũ eſſe culpãdum ſi non vitat vel non facit illud qð eſt ſibi impoſſibile.ex quo ſumũtur due rõnes ad quas magiſter rñdet duabꝰ. Scdᷣo vero rñdet ad illud qð pelagiꝰ dicebat ꝙ ni/ hil ẽ tã in nia poteſtate qᷓ ip̃a volũtas.qdð etiã ab ipo Aug.pelagiꝰ aſſũpſerat.ibi.Alibi etiã Aug.dic ꝙ buic gꝛatie ⁊c. Certio vero rñdet ad illud qð pelagius dicebat. Oꝛ credimus nim eſt.qdð aũt bonũ opamur illius eſt ⁊c. Quod etiã extraxerat de verbis Aug.ex duobus locis.⁊ ideo magiſter rñdet in duobus. c. Et incipit a ¶ Beniq; pelagius guit magiſter verbuz te pelagij dicẽtis ꝙ; gꝛa⸗ a frutribꝰ ⁊c. Redaꝛ bonn impꝛobatõem hereſis pelagiane q circa po⸗ XXV tatem li. ar. erraaoat. a dORNO D vero incõcuſſe ⁊ incũtanter teneamus llbe tia.g& ñ dat nouũ poſ⸗/ babit? aufert potenti am ei in quo eſt. gryf ꝙ nec gra. aut ſi ĩ gẽ̃a hoc eſt. quero q̃re ma gis in ipſa qᷓ; in alijs. R dd. ꝙ adaz eſt II nebat dicens.ad hoc eam dari hominibus.vt que fa/ cere per liberũ arbitriũ iubẽtur.facilius poſſint imple⸗ re per gꝛatiam. Dicendo vtiq; facilius poſſint.voluit credi.⁊ ſi difficilius.tñ poſſe homines ſine gꝛatia face re iuſſa diuina. Illam vero gꝛatiam dei ſine qua nihil boni poſſumus facere.non eſſe dicunt niſi in libero ar bitrio.quod nullis ſuis pꝛecedentibus meritis ab illo accepit noſtra natura.ipᷣo ad hoc tm̃ iuuante nos per — — WWWW — guluzi näten ri KRaanmatn clenchre⸗ ne Uotcgeed gopihisn, mügſanh lan. angngigbe Ppimdan, wrimi nan a Räia Sisithe⸗ un Nun Mugg Demäthe eſſbinſtien Palpg. leni gnim thhügmi duhts Oeſtbaus Ntimd d tin li.ar. recte viuꝗ tur — ſuã legẽ doctrinam vt diſcamus que facere ⁊ que Pij. xvur. ſperare debeamus. Non aũt ad hoc per donum ſpuſ / ſancti.vt q̃ didicerimus eſſ. e facienda faciamus. Ac p hoc diuinitus nobis dari ſcientiam confitẽtur. qua ig norantia pellitur.charitatem aũt negãt diuinitus da⸗ ri qua pie viuit᷑. vt ſcilicet ſit donuʒ dei ſcientia q̃ ſine charitate inflat.⁊ non ſit donum dei ipᷣa charitas.que vt ſcientia non inflet edificat.Deſtruũt etiam oꝛatões quas facit eccleſia ſiue ꝓ infidelibus ⁊ doctrine dei re⸗ ſiſtentibus vt cõuertãtur ad deuʒ.ſiue ꝓ fidelibus vt Aaugeatur eis fides ⁊ perſeuerent in ea. hhec quixpe nõ ab ipo accipere.ſed a ſeipis homines habere cõtẽdũt. bgratiã dei qua liberamur ab impietate dicẽtes ſʒ me rita noſtra dari.paruulos etiaʒ ſine vllo pcti oꝛigina/ lis vinculo aſſerũt naſci. ¶ Refpondet ad pelagianoꝛuʒ argumẽtatõeʒ qua di cunt nullum eſſe culpãdum ſi non vitat vel facit illud quod eſt ſibi impoſſibile.ex quo ſumũtur due rões.q̃s magiſter duobꝰ impꝛobat reſpõſis. b ¶ Oꝛ vero dicunt ſine gratia hominem ꝑ liberum arbi⸗ trium oĩa iuſſa implere.hmõi inductionibus muniũt. Si inquiũt non poteſt ea facere homo que iubẽtur. non eſt ei imputãdum ad moꝛtem. Sicut tuipᷣe Aug. in li.de li.ar.aſſeris.Quis inquis peccat in eo qð nul⸗ lo modo caueri poteſt: peccatur autẽ.caueri ergo po⸗ teſt. oc teſtimonio Aug.pelagius vſus eſt diſputãs aduerſus eum. immo aduerſus gratiam.ſicut Augu. in li. retracta. illud ⁊ alia hmõi retractans ↄmemoꝛat inquiens. In hijs atq; huiuſmodi verbis meis. quia gratia dei cõmemoꝛata non eſt de qua tunc nõ ageba tur. putant pelagiani ſuam nos tenuiſſe ſententiaʒ. ſʒ fruſtra hoc putant. Voluntas quipe eſt qua peccat᷑ꝛ recte viuitur.quod hijs verbis egimus. ſʒ ipa niſi dei gratia liberetur. ⁊ vicia ſuperet ⁊ adiuuet᷑recte a moꝛ talibus viui non poteſt. Ecce aperte determinat ex qᷣ; ſenſu illa dixerit inimicos gratie refellens. Pꝛima rõ pela gij ꝙ ſine gia ꝑ Re ad pꝛimam rationem. ten nos videmus ꝙ bomo poteſt mereri gratiam hominis per obſequia ſibi im n habitus qui oꝛtuʒ ba bet a potentia.ſicut il le qui per affuefactõ/ nem acquiritur ab eo in quo eſt. ⁊ de tali ba bitu veruz eſt ꝙ non dat nouam potẽtiaʒ. ſed pꝛioꝛem potẽtiax habilitat. Eſt ⁊ alius habitus qui deſurſuz deſcendit.⁊ non ſolũ dependet ab eo in q̊. ſzʒ magis ab eo a q̃̊. et talis habitus hʒ potẽ tiam nobilitare. et pᷣt etiam illud in quo eſt mouere ⁊ ſupꝛa ſe ele uare roõne illius a q̊ ꝓp cedit. ⁊ talis habitus eſt ipſa gꝛatia. Et qm̃ pelagius non attribu ebat plꝰ habitui gꝛa⸗ tie qᷓ;ᷓ alijs habitibus. hinc eſt ꝙ Auguſti. 2 magiſter arguunt eũ tanqᷓ; hereticum. Et per hoc patẽt ea que obiecta ſunt. b ratiã dei qua libera mur ab impictate di/ centes ſᷣm merita no⸗- ſtra dari. Nidet᷑ ꝙ ve⸗ rum dixerit perillud quod dicit Hiero.de ꝓdigo filio.nulla ma ioꝛ iuſticia eſt qᷓ; igno ſcere penitẽti.⁊ ad mi ſericoꝛdiam reuerten ti miſcricoꝛdie ſinum aperire. Si ergo iuſti cia retribuit vnicuiqʒ; Hʒ merita. videtur q; homo reuertendo ad diuinam miaz merea tur ſibi gꝛatiam dei. ſa. ergo pari ratio⸗ videtur et multofoꝛtius ꝙ mereri poſſit gratiam dei. Meſ ponſio dicendum ꝙ gꝛatiam pꝛimam non contingit mereri.tum quia eſt fundamentum omnis meriti ⁊ pꝛincipium.tũ etiam quia eſt vomũ pure gra tuitum.niſi enim quis habeat gratiam dei.nibil apud deum mereri poteſt merito condigni.quia ſine illa ni/ hil acceptat deus in operibus noſtris. Rurſus ipa eſt ita donum gratuitum ꝙ non redditur meritis. Sicut enim dicit appłs Ro. xj. Si gꝛatia eſt ex meritisiam gꝛatia non eſt gaatia. Ex hoc patet quãtuʒ pelagins ad- uerſabatur diuine gratie.qui dicebat aliquem eam pofſſe mereri. Auferebat enim ipſi gratie ſuam dignitatẽ et excellentiam. dum eam meritis li.arbi.ſupponcbat.Auferebat etiam ſuam efficaciam.dum poteſtatẽ me⸗ rendi alij qᷓ; gratie attribuebat. Aa illud verbum Hiero.dem q iuſticia ibi dicitur diuine bonitatis cõdecentia nõ pꝛout reſpieit merito gentiam. Ad illud quod obijcitur de gꝛatia bominis.dm ꝙ non eſt ſimile. tũ quia acceptatio bominis non eſt ita mere gratuita ſicut diuina. tum etiam quia non eſt ita eque pondcratrix ſicut illa. Si aũt queratur vtrum aliquis in ſtatu gratie cxñs po⸗, it ſibi mereri primam gꝛatiam poſt recidiuuz. ⁊ boc oꝛando ⁊ petendo.vt ſi caderet.deus illum releuaret.dm ꝙ non poteſt ex merito cõdigni.ſed ſoluʒ ex meri/ . — to cõgrui. Mam meritum ugſeni implicat in ſe ꝑſeuerãtiam.ꝓ eo q; õ equens moꝛtificat ⁊ in ob 3 liuionẽ ducit bona opera pꝛius facta. c ¶ Si iniquiunt nõ poteſt ea cẽ hõ q̃ iubẽtur.nõ eſt ei imputãdũ ad moꝛtem. Vr̃ ꝙ verũ dicat pelagiꝰ.quis mgr̃ õdicat.Nã Hiero.dixit. Anathẽa ſit qᷓ diẽ deñ pᷣcepiſſe ipoſ ſibile. ſi pᷣcepit er nciliar. vf ꝙ pelagius verũ dicat. Itẽ Aug in qda ſᷣmõe.Seruũ pigꝛũ ñ dãnaret.ſi ea q fieri nõ poterat imꝑarct. redit idẽ qð pus. Queri᷑ ? ꝓ quãto vᷣbũ il babeat veritatem ꝙ nullus pec⸗ cat in eo qð nõ pᷣt fa/⸗ cere vel vitare.N dð ꝙꝙ poſſe qͥd facer vl vitare duplicit ali⸗ cui pᷣt attribui. Uno mõ dicit᷑ aliqͥs aliq̃d poſſe qꝛ pꝑ ſeipᷣm ſin gliquo alieno ſuffra/ gio pᷣt illʒ.ſicut aliq̃s pᷣt comedere quando eſt ſanus ⁊ hʒ cibuʒ. Alio mõ dicit᷑ aliqͥs aliquid poſſie nõ ſolũ qꝛ pᷣt illud ꝑ ſe ⁊ in ſe. ſed qꝛ poteſt cuʒ alio gquog ſibi pᷣſto eſt. et boc modo accipiẽdo poſſe. omne qð deus pcipit in noſtra ptãte eſt.quia ipᷣe qui pꝛeci. pit pᷣſto eſt pꝛebẽ gra tiã adiuuãtem ꝑ quã poſſumus pꝑficẽ.Alio mõ accipiẽdo poſſe.ñ oẽ qð pꝛecipit eſt i no ſtra poteſtate. non tñ ex hoc excuſat᷑ aliqͥs. ſicut ſi pꝛecipet dñs b uo ꝙ daret ſibi ad bi/ bẽduz.⁊ ipᷣe nõ habe ret aquã.ſi poſſet eaʒ acquirere nõ excuſa/⸗ ret᷑.ſic ⁊ in ꝓpoſito ĩ/ telligẽduʒ eſt. Pꝛimo mõ accipiẽdo poſſe.ſi ue aliqͥs poſſit in ſe.ſi ue ꝑ dinũ auxiliũ itel⸗ ligit Aug. ⁊ hoc inſi/ nuat eius verbũ. NHũ quid quis peccat ĩ eo quod nullo mõ euita re pᷣt: Et ſic intellexit etiam Hiero.cum di⸗ xit illũ eſſe anathema qui dixit deum pꝛece piſſe impoſſibile. Pe lagius aũt accepit pꝛi mõ mõ.⁊ ido crrauit. ⁊ plus attribuit li.ar. q̃ poſſit.Aliter etiam ↄſueuit rñderi ꝙ pᷣdi cta verba intelligant de impotẽtia nali.nõ de illa impotentia in quaʒ ex culpa ſua bo-⸗ mo ſeipᷣm intruſit. ſic ponit Anv. exẽplũ de ſeruo q̃ debuit irc ad nũdinas.⁊ pᷣcipitauit ſeipz in foueꝗ. pᷣmus modꝰexponẽdi.erro⸗ rẽ pelagij mag exdu vit. d (Mibil ta eſt in ptaͤte oſtra ꝙᷓ ipa D dit. d Sinmiliter et innitebatur pelagius verbis Aug. cõtra gram qui in li.de duabus animabus dicit. Peccati in quit reum tenere quẽq;. quia non fecit quod facere nõ potuit, ſumme iniquitatis ⁊ inſanie eſt. Hijs auditis exilijt pelagius dicẽs. Cur ergo paruuli ⁊ illi qui non habent gram ſine qua non poſſunt facere mãdata di⸗ uina rei tenẽtur? ¶ Hoc aũt qua occaſione dixerit in li. retractationuʒ pe⸗ lagio reſpondẽs aperit. Id em contra manicheos di xit qui in homine duas naturas eſſe cõtendũt. Vnam bonã ex deo.alterã malã ex gente tenebꝛarũ.que nun qᷓ; bõa fuit.nec bonũ velle pᷣt.qð ſi eſſet.nõ videretur ei imputãdũ eſſe ſi nõ bonũ facerert. ¶ Relpodet ad illud quod pelagius dicebat &ν nihil eſt tã in noſtra poteſtate q; volũtas.ac ſi diceret bonũ vel malũ operari in nr̃a voluntate ẽ ſine gr̃a dei. c ¶ Alibi etiam Aug.dicit ꝙ huic gratie cõtradicere vide tur qua iuſtificamur. Ait in libꝛo contra adamantium manichei diſcipulũ Miſi quiſq; volũtatem ſuam mu/ tauerit. bonum operari nõ poteſt.quod in noſtra ptã⸗ te eſſe poſitum dominus docet vbi ait. Aut facite ar/⸗ boꝛem bonam ⁊ fructus eius bonos ⁊c᷑. Quod Aug. in retractationibꝰnõ eſſe contra graʒ dei quam pᷣdica/ mus oſtendit. In poteſtate quippe hominis eſt muta re in melius voluntatem. ſed ea poteſtas nulla eſt niſi a deo detur de quo dictum eſt. Dedit eis ptãtem fili⸗ ergo modo dat ptseten. Sic etiam intelligẽdum eſt quod in eodem ait ſcilicet in noſtra poteſtate eſſe vt vel inſeri bonitate dei vłex cidi eius ſeueritate mereamur. Quia in poteſtate no⸗ Secũda rõ.x reꝰpeccati non eſt qui nõ fecit qd facere non potuit. Pe ad ſecũda,ʒ rationem. ℳath. xij. JZoh.j. os dei fieri. Cum em̃ hoc ſit in poteſtate quod cum vo · lumus facimus nihil tam eſt in poteſtate noſtra · ipᷣa voluntas.ſed pꝛeparatur a domino voluntas. o ſtra non eſt niſi quod noſtram ſequitur volũtatẽ. ſuuce cum preparatur a domino. facile ſit opus pietatis etis illud qð impoſſibile ⁊ difficile futt. eſpoõdet ad illð quod pelagius dicebat. Qð cre/ oimus noſtrum eſt. ꝙ aũt bonum operamur illius eſt ⁊c. qi ſter duo ponit reſponn. Gn expoſitione quoq; quarũdam ppoſitionum eple ad Ro.quedam Aug. interſerit. que vidẽtur huic do⸗ ctrine gratie aduerſari.Ait em. Quod credimus nrjm eſt. quod autem bonuʒ operamur illius eſt qui creden tibus dat ſpmſanctum.Et paulo poſt. Moſtrũ eſt cre⸗ dere ⁊ velle.illius aũt dare credentibus ⁊ volentibus facultatem bene operandi ⁊ ſom̃ſanctum. Que quali ter intelligi debeant. Aug.in li. retractationuʒ apit di cens. Vlerũ eſt quidem a deo eſſe quod operamur bo⸗ num. ſed eadem regula vtriuſq; eſt. ⁊ volendi ſcilicet 2 faciendi.⁊ vtrũq; ipius eſt.quia ipᷣe pꝛeparat volun tatem.⁊æ vtrumq; noſtrum eſt.quia non fit niſi volen/ od traxit ex duobus locis ab Aug ad qd magi⸗ Pꝛima ratõ pe lagij. He ad pm rõö. ribus nobis. Ila itaq; pꝛofecto non dixiſſem.ſi im Stancktni Pchyj aleic, rtolen. cuturE Amniirmntn u firclecictcoag ſtogſtunwel gehingnöiral ſnistoennlgt naiͤni mnigpheinsciind ifeanrantmmund Ditlict⸗ odepeilt Crabocquannrd ſtliaptanizgan ocuent itunpot Gagurumu aſeperugerin Genc⸗ ſtmnpo Ethieſnnuntinen önmeraimr Nrcurgore Gagniec icpuldante⸗ ſon Pretrgiſtcrj ergean klmtigenin lnthſcogrnan Pchggetsnatn Chunwtliſftann Puseſral Pnnmngt inpingoer waltbi⸗De DDiir I Meat ſccirem etia ipſam fidẽ inter ſpũſſancti munera reꝑiri. voluntas. Hoc vi eẽ zain Secunda ratio ¶ Mlud etiaʒ diligenter eſt inſpiciẽdũ qð Aug in li. falſum p ietiar. en Pelagi. ſentetiaꝝ ꝓſperi ait.ſcʒ qꝛ poſſe habere fidẽ.ſicut poſ// SFaclius mn é Ponn 49 ’J H ., natura & bominũ Pabere aſirfdz eunare et magnos S. adſeedde, ſenabere cariare naturachomini tohcresutfidẽ Haborerdeſre Eii Raoneri. icht paberecharuat?. gt atia ẽ fideliũ. Quod nõ ita micũ diligere ſuum. eè dictü eſt taq́; ex libero arbitrio valeat haberi fides v facilius ẽ ctiã oia bo ☛ charitas.ſed qꝛ aptitudinẽ naturalẽ habet mens ho⸗ na ſua viſpergere q; tlen, miĩs ad credẽdũ vel diligendũ que dei gratia pꝛeuen⸗ voluntatẽ ſuã ſubiu⸗ ta credit et diligit. qð ſine gratia non valet. Sare. Itẽ ſi hoc verũ Subiungit catholice veritatis expᷣſſionẽ. e eet. 6 Si ci böie⸗ 8 go de gratia et libero arbitrio indubitãter tenea berd ſbrno ponlel mus.qð Hiero.in explanatione fidei catholice ad da / ſe facere talem qualẽ maſum papam iouiniani et manichei ac pelagij erro vellet. Re'. ad h̊ dici 7 res collidens docet. liberũ inquit ſic confitemur arbi- pot ꝙ illud intelligi triũ. vt dicamus nos ſemꝑ indigere dei auxilio.Et tã tur de auxilio gratie illos errare qui cũ manicheo dicunt hõieʒ peccatũ yxi / rad es itan nceg tare nõ poſſe.q; illos qui cũ Jouiniano aſſerũt homi⸗ volecino recipit im⸗ nẽ non poſſe peccare.vterq; tollit arbitrij libertatem. pedimentũ ſi habeat Nos vero dicimꝰ hominẽ ſemꝑ et peccare et nõ poſſe auxiliũ gratie.ſ quã/ peccare.vt nos ſemꝑ liberi ↄfiteamur eẽ arbitrij. hec tũ ad opus cxterius “ üülulultt fides quã in catholica eccleſia didicimus.et quam ipeclimentuz recipit. ll eig . l ſumus velle. non tñ omnia facere.Et ſic vĩ Aug.intelligere includendo auxilium gr̃e non excludendo ſicut excludebat pclagiꝰ Aliter põt reſponderi ꝙ velle in nobis duplicit᷑ accipit᷑. Ano mõ vt nominat actũ potentie affectiuẽ. vt eſt 9 quedã potẽtia naturalis. Alio mõ vt nõiat actũ li. arbi. Pꝛimo mõ velle aliqd idẽ ei qd affici circa illð.Alio M mõ velle.idẽ eſt qð eligere. Añ ſᷣm bos duos actus diſtinguit᷑ in nobis voluntas appetitus. volũtas eligẽ/ tic. nõ qꝛ ſint in nobis iſte due volũtates eẽntialiter differẽtes. qꝛ modus volendi ẽ aliter et aliter. Dico igit 2 ꝙ verbũ Aug. nõ intelligit᷑ de volũtate appetitꝰ. ꝗqᷓ aliañ adeo adheret alicui rei vt vix vel num poſſit ab ea ſepari. hoc intelligit᷑ de volũtate eligẽtie.qua aliquis vult ſ. evelle qd vult vel nolle. ⁊ boc ſemꝑ in noſtra po teſtate eſt. nõ tñ ſequit᷑ ex boc ꝙ iuſticia ſit in nr̃a voluntate.quia non eſt efficax niſi inquãtum pᷣualet volun tati appetitus.et ülli nõ pualet niſi ꝑ gratiam. Vñ multi ſunt peccatoꝛes qui vellẽt eſſe iuſti ct vellont ꝙ nun 7 iᷓ affectarent mala.nihilom nꝰ? tamen in ſua remanent iniuſticia. quia non adiuuantur a gratia diuina. Dintelligentiam buius ꝑtis incidit hic que 1 lo de ptate liberi arbitrij circumſcripta gra. Circa hboc querũtur duo. Pꝛimo queritur q;ũ poſ- ſit li. arbi. abſq; gratia gratum faciẽte. Secundo ve D ro querit᷑ quãtum poſſit p ſe abſq; gratia gratis da/ ta. Circa pꝛaimum querunt᷑ tria. Oꝛimo querit᷑ vtrũ i. ar. ſine gratia gratũfaciente poſſit a culpa reſurge re. Secundo vtrum poſſit abſq; gratia gratũ facien te a jquerſarium vincere.Lercio queritur vtrum poſ ſit dei mandata implere. M rMMDẽ Drcti. e um liberum arbitriũ abſq; gratia gratũfaciente ümunie poſſit a culpa reſurgere.Et ꝙ non videt pꝛimo per ſa. ill quod dicit᷑ Ro.iij. Juſtificati gratis per gratiã ipſius. Et pauloante.Ex operibus legis non iuſtifi⸗/ cat᷑ omnis caro. Et expꝛeſſius ad Thitũ iij. Non ex operibus iuſticie qᷓ fecimus nos.ſed m ſuam miaz 6f6 2.igitur gratia gratumfaciente circumſenipta. non Naußni poteſt li. arbi.ꝑ ſe reſurgere a culpa. ¶ Item Bal. ij. cn, Mon abijcio gratiam dei.ſi enim ꝑ legem iuſticia.er go xpᷣus gratis moꝛtuus eſt.ſi ergo virtute li.ar.poſ/ ſet bomo ad iuſticiam redire. videt᷑ ꝙ fruſtra xpᷣus moꝛtuus eſſet. ꝙ ſi hoc eſt impium dicere. patet ⁊c. ¶ Bem nemo petit ab alio quod babet in ſua pote⸗ * ſtate. ſed impius petit in v. Sana animam meam — q; pcœaui tibi. Docet etiã nos ipſe faluatoꝛ petere in oꝛatione dominica. Et dimitte nobis debita no⸗ ſtra. S c Item boc oſtenditur ratione quam facit Berñ. Cum aliquis de impio fit pius.ð malo fit bo nus. et cum de malo fit bonus melioꝛat᷑.nullus tũ habet poſſe ſuper ſe. ergo nullus poteſt ſcipſum me/ lioꝛare ꝓpꝛia virtutc.ergo nec abſq; gratia dei a cul pa reſt BroereDrenm omni peccato offendit᷑ deus qͥ eſt ipſa iuſticia et omne peccatum fit contra man datum dei. ſed tanta eſt oſſenſa quantus eſt ille qui offenditur. Cum igitur ipᷣe ſit infinitus.offenſa babʒ aliquo modo ratioeʒ inf:miti.ſi igitur li.arbi. ptãtis finite eſt. impoſſibile eſt ꝙ in pꝛiſtinum ſtatum rede at. niſi reducatur per diuinam miam.que ſua gratui ta bonitate condonet culpam.ſiue remittat offenſã. boc autem vere fit ſine gratia. ergo ⁊c. ¶ Irem pec/ catum eſt pꝛiuatio vite ſpuialis et hꝛiuatio lucis .·ſcd vita ſpũalis non poteſt redire ad animam niſi a fon te vite.nec lux niſi a fonte lucis.ergo impoſſibile eſt „ ꝙ anima reſurgat a culpa.niſi dus qui eſt fons vite et lux ꝑpennis ſua benignitate eam viuificet et illumi net. hoc autem non eſt niſi ꝑ donum gratie:ergo ⁊c̃. Sced contra. Dam̃. Peccatum eſt ab co qð eſt hᷣm naturam.in id quod eſt pꝛeter naturam auerſio.ſed facilius eſt vnicuiq; rei moueri ᷣm naturam qᷓ; pꝛet naturam. ſi li:arbi.virtute ꝓpꝛia peccando poteſt moueri pꝛeter naturaʒ.virtute ꝓpꝛia redire pozent ce ad naturã . ſicut potuit cadere.ita et rſurgere. Itẽ maioꝛ eſt virtus li.arbi.q; nature.ſᷣ natura cũ infir⸗ mat᷑ ſanari poteſt abſq; auxilio medicine.̊ multo/ foꝛtius cũ li.arbi.infirmat᷑ per culpam.ſanari poteſt abſq; omni graeia en abſq; gratia gratũfacien/⸗ te de ignorate poteſt fieri bomo ſciens.non ſolum in his qᷓ ſubſunt nature.&ᷣ ctiam in his q̃ ſunt ſupꝛa naturã. pari rõne abſq; gratia gratũfaciente pote- rit homo ficri iuſtus de peccatoꝛe¶ Itez peccatoꝛ in moꝛtali peccato exiſtens põt deſiderare et velle iuſti ciam. ſeq nihil aliud eſt eſſe iuſtum qꝙᷓ velle iuſticiaz. quia iuſticia eſt rectitudo voluntatis.tunc em̃ volũ/ tas recta eſt cum vult iuſticiam. peccatoꝛ in moꝛta li peccato abſq; gratia gratũfaciente iuſtificari põt. ¶ Item p eandem vim ꝑ quã quis mouet᷑ ad aliqͥd quieſcit ibidem. ſi aliquis non mouet᷑ ad cuſpam tu dicas ꝙ non põt velle.Contra.ptãtes rationalis 10 1 remittatur. et peccatoꝛ deo reconcilict᷑.neceſſe eſ q aliquid ipᷣi peccatoꝛi tribuat᷑ ꝑqd moꝛbꝰ peccati ſa- niſi voluntate.non quieſcit ibi niſi ꝑ voluntatem et qdiu vult. ſi nõ vult in culpa ꝑſiſtere abſq; gratia gratumfaciente.videt᷑ ꝙ poſſit a culpa r̃ſurgere. Si ſunt ad oppoſita ſicut dicit phus.et voluntas q;diu eſt in via vertibilis eſt. ſicut voluntarie potuit cul pã appetere.ſic pᷣt volũtarie a culpa reſurgere. Itẽ inter culpam et gratiã media eſt innocẽtia ſicut me/ lius patebit.j.ꝙᷓ cum poſſit ab aliquo haberi innocẽ tia ſine gratia.ſicut habita fuit ab Adam in pꝛimoꝛ/ dio.ct innocentia habita deleat᷑ culpa.videt᷑ ꝙ gra/ tia gratumfaciente aliquis poſſit a culpa reſurgere. ¶ MW. dom. ꝙ in huius queſtiõis determinatiõe alit᷑ ſenſerunt phᷣi. aliter ſenſerunt heretici. aliter ſenſert tractatoꝛes catholici. Phi em̃ ignoꝛantes qualiter eccat offendat᷑ diuina maieſtas.et qualiter ꝑ ipᷣm adimat᷑ potentiaꝝ habilitas.dixerũt ꝙ bomo ꝑ ex/ ercitationem iuſtus poterat effici.ſicut ꝑ inoꝛdina/ tionem a recta ratione factus erat iniuſtus. Unde ⁊ phᷣus dicit ꝙ pꝛauus ad melioꝛes exercitationcsjde ductus. a natura multũ eitr aut perfecte in con- trarium habituʒ reſtituit. Heretici vero aliqd lumẽ fidei habentes cognouerũt ꝙ per peccatũ offendit maieſtas diuina ⁊ quodãmodo danificatur.exceca⸗ ti tũ non conſideraucrunt qualiter ex culpa natura iufirmat᷑.⁊ ido dixerunt ꝙ ad boc ꝙ li arbi.a culpa reſurgat non eſt ſibi neceſſaria aliqua gratia curss. ſed ſufficit ſola gratuita dei mia. que inclinatur ad remittendum peccata noſtra. pꝛopter ſatiſfactiones quã xpᷣus ſibi facere voluit.dum ſe in cruce ꝓ nobis obtulit. Sed hec poſitio non tantũ a veritate Sficit. ſed etiam dum contraria implicat ſeipſaʒ deſtruit. Dicit em̃ ꝙ ad hoc ꝙ li.arbi.a culpa riurgat neccſſe eſt ꝗy deus ſibi culpam remittat.et tamẽ nonẽ neceſ ſe ꝙ aliquid ſibi retribuat. vel circa ipʒʒ faciat. Si em̃ deus non mutatur.et iteꝝ.ipᷣe iuſtus iudex eſt vt ni/ hil acceptet.niſi tantũ quantũ valet ad hoc ꝙ culpa netur. Catholici vᷣo tractatoꝛes et luce fidei et auẽte ſcripture cognouerũt ꝙ peccatũ et dei ẽ offenſiuũ.et quodammõ vãnificatiuũ.dum homo ſe tranſfert de ſeruitio dei ad ſeruituteʒ dyaboli.et etiam imaginis defoꝛmatiuũ.Et iõ dixerunt q; ad hoc ꝙ li.arbi.fſur gat a culpa neceſſaria eſt gratia. non ſoluʒ pᷣm ꝙ gra ſa dicit gratuita voluntas dei. nec etiam ſᷣm q; dici tur liberalis paſſio xpᷣi.ſed etiam ſᷣm ꝗ dicit babit⸗ tatem. boc autem ſcdo modon animi. Gꝛatuita em̃ voluntas dei cõcurrit ad boc q; fiat offenſe remiſſio. voluntarie em̃ nobis condonat offenſam. Liberalis autem paſſio xpᷣi cõcurrit ad G̊ᷣ ꝙ fiat moꝛbi curatio ⁊ imaginis refoꝛmatio.ct iõ ad hoc q homo reſurgat a culpa.multum ꝑ omneʒ mo dũ neceſſaria eſt ſibi gratia. Concedende ſunt igitur rationes oñdentes qꝙᷓ bomo abſqʒ gratia gratũfaciẽ te non põt a culpa reſurgere Aclaͤlud vero qð pꝛi/ mo obꝛ in contrariũ ꝙ motus in id qð eſt p̃m natu/ rã.facilioꝛ eſt qᷓ; ie qui eſt in id qd eſt pᷣter naturaʒ. dom ꝙ illucd verum eſt de illo motu qui eſt m nacu ram.ita ꝙ ſubiacet ptãti nature.et de illo etiam mo/ tu qui eſt pꝛeter naturam.ita tñ ꝙ non coꝛrũpit᷑ nec diminuit᷑ ibi nature ptãs.ſicut ẽ in motu lapidis ſur ſum. Facilius em̃ regreditur deoꝛſum qᷓ; alendenk. tũ qꝛ moueri deoꝛſum eſt in eius ptãte.tũ etiaʒ quia ꝑ motum ſurſum nihil diminuebat᷑ vel adimebatur de eius grauitate. Mon ſic aũt eſt in ꝓpoſito.tuʒ qꝛ moueri ad iuſticiam eſt ꝑ virtutẽ ſupꝛa naturã.tum etiam qꝛ motus ad culpaz diminuit habilitatẽ li.ar. Per peccatũ em̃ non ſolum homo expoliat᷑ gratui⸗ tis. etiam vulnerat in naturalibus. Et ꝑ h rñſio ad ſequens qð obijcit᷑ de ſimilitudine ſanitat nature ad ſanitatem voluntatis. non cem̃ eſt ſimile. Mam ſanitas coꝛpoꝛalis ẽ in poteſtate nature.ſani/ tas ſpũalis vero eſt ꝑ aliqͥd qð eſt ſupꝛa naturã.Cũ autem aliquid infirmat᷑ coꝛpaliter.non oĩno nature ꝑimitur virtus que erat pꝛincipiñ ſanitatis. et ideo a tali infirmitate ad ſanitatem naturaliter p̃t fieri re greſſus. In peccato vero perditur ipᷣa gratia dei et 7 iuſticia.ꝑR quam erat ſpũalis ſanitas.et ꝓ tanto dici tur graue peccatũ eſſe moꝛtale.qꝛ aufert homini pᷣn/ 12 cipium vite.Et ꝓpterea ſicut de moꝛtuo non poteſt fieri viuus niſi virtute miraculi et ſupꝛa naturaʒ. ſic nec de poccatoꝛe põt fieri iuſtus naturaliter vd vo⸗ luntarie.ſ mirabiliter. ¶ Ad illud qdð obẽ de ignoꝛã ☛ te ꝙ põt fieri ſciens ſine gratia gratufaciente. doʒ. cp non eſt ſimile. ignoꝛantia em̃ inquantũ bꝰmõi potiꝰ dicit defectum pene qᷓᷓ culpe. Tñ ignoꝛans ſᷣm ꝙ ig⸗ — noꝛãs ñ diſplicet deo.peccã s ãt ᷣm ꝙ peccãs diſpli cet deo.⁊ iõ culpe recte opponitur gratia que reddit deo acceptum.ſicut ignoꝛantia opponit᷑ ſcientie. Et qm oppoſitũ expelli bʒ ꝑ ſuũ oppoſitũ.iõ non ſequi tur ꝙ ſi ignoꝛantia habʒ expel i ſine gratia.ꝙ ſimilit culpa. ( illud qð obẽ ꝙ peccatoꝛ manẽs in moꝛ tali põt velle iuſticiã.ddm.q aliquid velle ẽ duplici⸗ ter.vel exiliter et ſemiplence.ſicut dicitur.vult et non vult piger. Ael plene et ſufficienter. ſicut dicit Apo ſtolus. Phil. ij. Deus opatur in nobis velle et per/ ficere. Pꝛimo modo põt eẽ in peccatoꝛe.et talis vo⸗ luntas non facit aliquem iuſtum. Secundo mõ non 0 põt eſſe ſine gratia pꝛeueniente et adiuuante volun öt voluntas iu Et ꝑ boc patʒ 1 3 4 § on ſticie reddere animã iuſtam. (ckilud qð obẽ ꝙ 16 eandẽ vim ꝑ quam aliquid mouetur quieſcit. dᷣm. verum eſt in eo motu qui eſt ad aliqð cõplemen⸗ tum. hoc autem non opoꝛtet eſſe in motu coꝛruptio nis et deſtructionis. Aliquis em̃ interficit᷑ ꝑ violen- tiam.non tñ opoꝛtet ꝙ ꝑ illam eandem vim in moꝛ⸗ te ꝑſiſtat.Et qꝛ peccatũ coꝛruptio dicit᷑.nõ opoꝛtʒ ꝙ; quis pꝑſiſtat in peccato ex ſolo actu volũtatis.ſicut ꝑ actum voluntatis ſe in peccato pᷣcipitauit. ſicut ptʒ in eo qui ſe voluntarie interficit.v volũtaric ſe di iGeife tninin tababetinno meiſitul nrluſ reugvcſanus Gtiepotitfſmüͤſ ſodeſetinonpet tnrönmutihim Mneſcttameoc⸗ elytaugnetun i laaratlui Uerinnun pn e Crunedejer e leporiiticie fintbum ehn⸗ gredtif tilt näningedrch⸗ Sigdotluonderr Prroboſtsbom ſtſenrincgecen Pedcssmateſorus Choſtdedſtott ſerinomlign edeuineoratſb tösbonoizſtd⸗ nog mepoſtui⸗ nſon Do⸗ o Icnpinde. Knnicdin Mogetunſuung dtc Mrnorsbucde nſöfalgsvnat netezicige tichgmugen lungltge Pen Gonögticftiie teabuglolbbo tig igutlog ryſnertnh ſikglanchi⸗ Plibsri nnpanepnn nſingnin nahirdile uennneini ſupummiſ Nonoinonun ſunitatis, ti d ralterßtſi fiageedt 8, ptumni iathonui⸗ ortuo n tſupaungt emlin un, lcöctingri Liftigt ⸗ mti phig Guumz ſii⸗ ab anrcoefallt ntlannc. iioin 7tiginli mazitn l5 cleideplc⸗ Nrrueatpo r er Weahe⸗ gratls . nco tönq Guunteon⸗ Di. — — 17 mergit. ¶ Ad illð qð obꝛ ꝙꝙ deus poſſit r̃ſtituere in⸗ nocẽtiam.et ita delere culpã abſq; gratia.dð.qꝙ hoc verã eſt.̊ largitas diuinc mie ſic cernit auferre ma lũ ꝑ quod bomo diſplicet.vt ſimul daret᷑ bonũ ꝑ qð homo do placeret.nec vnqᷓ; expellit culpã qͥn ſancti ficet ipᷣ̃am aiaʒ. vt in ea habitet ꝑ gratiam. Unde ni hil ẽ medium vᷣm tẽpus inter iuſtũ et impiũ. exqͥ em̃ 65.ij. b homo naſcit᷑.neceſſe ẽ animã eiꝰ vel eẽ ꝑuerſam per 3 Bibarn .vl erectam ꝑ gratiã. e rum liberum arbi.abſq; gratia gratũfaciente poſ aduerſarium ſuũ vincere.Et ꝙ ſic videt᷑ Geñ.iiij. dictũ ẽ Cayn.ſubter te erit appetitꝰ tuꝰ.et tu dñabe ris illiꝰ. Sʒ cõffat ꝙ Cayn ia erat i moꝛtali peccato. & in ſtatu illo poterat dñari appetitui ꝓpꝛio.ᷣ nullã victoꝛiã habet in nobis aduerſarius niſi ꝑ noſtrum appetitũ.ſi igit᷑ abſq; gratia gratũfaciẽte Cayn ſuꝑa re poterat ꝓpꝛiũ appetituzy. vẽ ꝙ poſſet etiam vin/ cere aduerſariuõ. tem Berñ.in li.de li.ar. Libeꝝ arbi.ẽ potẽtiſſimũ ſub dco.Et ibidẽ dicit.ꝙ li.ar.oi/ no defectũ non patit᷑.quare potiſſime in ipᷣo cterne et incõmutabił imago deitatis vꝛ. Nã ⁊ ſi hẽat initi/ um.neſcit tamẽ occaſum. nec de iuſticia vel ð gratia accipit augmẽtum.nec de peccati miſeria detrimen/ tũ. ſi li.ar.adiutũ gratia et iuſticia poſſit ſupare ad uerſarium.pari rõe vꝛ ꝙ poſſit per ſeiõm. tẽ ſpũs luxurie deijcit᷑ vel vincit᷑ ꝑ cõtinẽtiã. et ſpũs iracun die ꝑ patiẽtiã.et ſic de alijs.ſᷣ continẽtia ⁊ patientia poſſunt haberi abſq; gratia gratũfaciẽte ꝑ gratiam gratis datã. videt ⁊c. ¶ Item difficilius ẽ vincere ſeipᷣm qᷓ; vinccre dyabolũ.ſicut em̃ habitũ fuit.⁊ ma giſter dicit ſupꝛa di.xxj. Yoꝛtioꝛ ẽ tentatio carnis qᷓ; tentatio hoſtis.ð homo abſq; gratia gratumfaciente põt ſcipᷣm vincere et moꝛti exponere.ſicut ptʒ in hbe⸗ reeticis. multofoꝛtius ebaei gratũfatiẽ/ te poſſit de dyabolo triũphare. Itẽ aduerſarius no ſter in quo nulla ẽ gratia gratumfaciẽs frequẽter pᷣt nos deuinccere et ſibi ſubiugare.ſi & nõ eſt peioꝛis cõ ditiõis homo qᷓ; ſit dyabolus.vẽ q abſq; aliquo do/ no gratie poſſit quis aduerſariũ vincere. Sed con/ tra.j.Coꝝ.xv. Deo gratias qui dedit nobis victoꝛi/ as ꝑ Jeſum xpᷣm do.n. Igit᷑ ſine auxilio xpᷣi nemo põt de inimico babere victoꝛiã.ſi g xpᷣs auxiliat᷑ no- bis ꝑ gratiam ſuam ꝑ quã nos iuſtificat.vẽ.⁊c. Itẽ Ro. vij. Infelix ego home.quis me liberabit de coꝛ poꝛe moltis huiꝰ? Et rñũdet. gratia dei ꝑ Jeſuʒ xpᷣʒ Do.n. ſi & nullus vincit niſi qui liberat᷑ a lege peccati rium vincerc rona gloꝛie niſi ei qui h gratiam gratumfacientem. Snullus abſq; gratia põt dyabolu deuincere. Ptez et moꝛtis.videt᷑ ꝙ; abſq; gratia dei ꝑ Jeſuʒ xpCj que quidẽ eſt gratia gratumfaciens non poſſit aduerſa/ (Feemſ up illud põ. Infirmati ſũt ⁊c̃. glo. nõ potẽtes reſiſtere vicijs ꝑ ſe. Deo em̃ deſiſten/ te ab auxilio.laboꝛare põt homo non vincere.ꝗ̊ vi det᷑ ꝙ abſq; auxilio gratie gratũfacientis non cõtin/ gat vincere tentatiõez. ſi tu dicas hoc intelligen/ dum eẽ de gratia gratis data nõ gratũfaciente ſolũ. dicit᷑ ꝑ aliam glo.ſuꝑ illud põ. JImmiſſiõcs ꝑ ange- los malos ⁊c. Oyabolus ptãtem hʒ in peccatoꝛe ſi/ cut in ꝑccoꝛe ꝓpꝛio.ergo cum non poſſit a peccato erui niſi per gratiã gratũfacientẽ. non põt niſi ꝑ illã erui a tãte dyaboli. ſine illa non põt ipᷣm deuince tem vincẽti debet᷑ coꝛona.ſᷣm ꝙ dicit᷑ Apocł. iij. 5 nulli pugnanti cõtra aducrſariũ debet᷑ co/ . ꝓ eo ꝙ ex hoc nullã aſſcquit᷑ palmã. cõſcientic ꝑuerſitate.et obſtinationis ꝓ XXVIII VIII quicquid bomo faciat et quicqͥd etiam caueat.qᷓdiu eſt ſine gratia gratũfaciente manet iĩ culpa.ſicut pꝛi/ us oſtẽſum eſt.ſᷣ cñ manet in culpa.ſeruus ẽ dyabo/ li.ſeruꝰ ẽ etiaʒ peccati.et ſi ſeruus eſt dyaboli.victus ẽa dybaolo.ſᷣm ꝙ dicit᷑.ij. Pet᷑.ij.igitur abſqʒ gratia gratũfaciẽte ipoſſibile ẽ ð dyabolo triũphare. N.ad 18 pᷣdictoꝝ intelligentiã ẽ notandũ q differt dicere ali/ quẽ reſiſtere aduerſario.et aliquẽ vincere aduerſari⸗ um. Plus em̃ ipoꝛtat victoꝛia qᷓ reſiſtentia. Reſiſtẽ tia nanq; cõſiſtit in hoc ꝙ quis non cõſentiat ſugge⸗ ſtioni dyabolice. victoꝛia cõſiſtit i aſſequẽdo oppo/ litũ eius qd dyabolus intendebat Intendebat aũt dyabolus hominẽ reddere inimicum deo. et facere dignum cterno ſupplicio. Tunc igit᷑ vicit homo ad/ uerſarium.quando ſic reſiſtit tentationi. vt efficiat maioꝛ dei amicus.et mereat᷑ regnũ cternum. Et qĩ hoc abſq; gratia gratũfaciẽte eẽ non põt.iõ cõceden- dũ ẽ ꝙ q̃ſquis ꝑ gratiã gratis datam poſſit dyabolo reſiſtere vt ei non cõſentiat ſuggerenti. tñ abſqʒ; do/⸗ no qð reddat hominẽ acceptũ do ipʒʒ vincere nõ p̃t. vt cõtra eius intentionẽ ꝓficiat dignitate meriti.vel in merito cõdigni.et cõcedende ſũt rõnes qᷓ hoc oſtẽ dunt. ill vero qdð obꝛ de eo qð dictũ ẽ Cayn. ſubter te erit appetitus tuus.⁊c. Ddm ꝙ et ſi in po/ teſtate eius eẽt appetitũ refrenare vt in actum pecca ti non ꝓcederet.etiam abſq; gratia gratũfaciẽte.nõ tñ ex hoc ſequit᷑ ꝙ poſſit aduerſariũ deuincere.qꝛ et ſi ſine gratia bockierct. eſſet ibi reſiſtentia ꝑ quã vi taret penam.nõ tñ eſſet ibi victoꝛia ꝑ quam merere tur palmam. tiſſimũ ſub deo.et ꝙ non auget᷑ nec minuit᷑.Ddm q; quẽadmodũ fuit ſupꝛa expoſitũ hoc intelligit᷑ quan/ tũ ad pꝛiuatiõeʒ actiõis.nõ quãtũ ad potẽtiam ſer/ uãde rectitudinis.Ad illud qð obꝛ ꝙ ſpũs luxu/ꝛ21 rie vincit᷑ ꝑ cõtinentlam. Odm ꝙ et ſi ꝑ continentiã que ẽ abſqʒ; gratia gratũfacicnte.poſſit quis reſiſtere ſpiritui luxurie.illa tñ reſiſtẽtia triũphus pici nõ p̃ᷣt. obẽ ꝙ põt quis vincere ſcipᷣm ſine gratia gratũfaciẽ/ te. Odm ꝙ falſum c.quãuis em̃ hercticus qui expo/ nit ſe moꝛti videat᷑ ſeipᷣm vincere.non tñ ẽ ibi victo/ ria ſᷣ deiectio . Superat᷑ em̃ ab erroꝛis lpzobita te. et unditate. ꝓ pter hoc magis meret᷑ ↄfuſionẽ et ignominiã ex illa moꝛtis ppeſſiõe qᷓ; gloꝛiã. bolus põt vincere bomin? àbſq; gratia. Ddm ꝙ vi/ ctoꝛia dyaboli cõſiſtit in ſubiugãdo ſibi hominẽ per peccatũ.victoꝛia vero homis conſiſtit in pmcrendo illud qd dyabolus amiſit.et iõ ſicut facilius ẽ pecca/ re qᷓ; in bono ꝓficere.ſic faciliꝰ ẽ dyabolũ ſuꝑare ho/ minẽ.q; hominẽ aduerſariũ vincere. Pꝛeterea dya/ bolus non vincit hõieʒ niſi volentẽ et conſentiẽtem. dyabolus aũt nũꝙᷓᷓ vincit᷑ volens.et iõ non fequitur ꝙ ſi dyabolus põt repoꝛtare victoꝛias de hõie abſq; gratia.ꝙ ſimiliter poſſit eẽ econuerſo. imo nõ eſt ſi/ mile ſicut oſtenſum eſt. 1Oõ. iij. c Atrũ abſq; gratia gratufaciẽte li.ar.poſſit oia mãda ta implere. Et ꝙ ſic vi. Deut.xxx. Mandatũ qð ego p̃cipio tibi hodie.non ẽ ſupꝛa te.neq; ꝓcul poſitũ.⁊c̃ Et poſt. Sʒ iuxta eſt ſermo valde in oꝛe et in coꝛde tuo vt facias illud. hoc aũt non eſſet ſi obſeruantia mãdatoꝛum cſſet ſupꝛa poſſe li.ar.ergo videt᷑ ꝙ abſ q; gratia gratumfaciente qᷓ eſt ſupꝛa poſſe li.ar.con/ Eec? — d illud q obẽ ꝙ li.ar.dicit᷑ poten 2⁊ o dillud qd 22 d illud qð obẽ ꝙ dya/23 . II tingat muͤhata veiſeruari c impler .? St⸗ hoc vĩ au ta ſit neceſſitas gratie gratũfacientis.qꝛ non ſolum?z ul toꝛitate noui teſta. Math. xj. Jugũ meñ ſuaue eſt. ⁊ neceſſaria ad fmiſſionẽ peccatoꝝ.verũ etiã ad victo Ettum i onus meũ leuc.hoc aũt non cẽt ſi mdatũ dei eẽt ſu qriã tentationũ.et ad obſeruãtia⸗x mãdatoꝝ diuinoꝝ. gatig⸗ pꝛa poſſe li.ar. & ⁊c. Item hoc vĩ roõne. Multo be / Lultiplicit em̃ errauit pelagius qui dixit li.arbi. ſenitiun nignioꝛ deus ſuis i ſit bomo.ſᷣ homo põt mãdata donum poſſe habere vt nõ indigeret gratia gratum⸗ D bomis buarc abſq; gratia Frarnfaciente ſunt gra/ faciente. Hacigit᷑ poſitione tãcq beretica repudiata. aigien uia et multa.g vr ꝙ multofoꝛtius poſſit ſeruare mã/ iploꝛãda eſt gratia dei ꝑ quã deleant᷑ peccata.et vin turliatph data diuina.¶ Itẽ in mãdatis dei aut pᷣcipiunt ipßa cantur dyabolica tentamẽta.et impleant᷑ diuina mã nfnütla⸗ genera oꝑum.aut pcipiunt᷑ oĩa foꝛmata oꝑa. Si pci- data.non ſolum ᷣm genus opis. etiã m intentio/ lercunbiſen piut᷑ opa ſoꝛmata. qui honoꝛat patrẽ naturali pie· nem mandãtis. Hon ſolum ad vitationẽ pene.verũ ſignigetei tatc. non faciens illud ex charitate.vĩ illud mãdatuʒ etiã ad meritum gloꝛie. Nam ⁊ ſi pꝛimus mod? ob⸗ ſeunehilen omittere quo pᷣcipitur. honoꝛa pa.et ma. et peccare ſeruãdi põt eſſe per gratiã gratis datã. ſcðs tñ modꝰ pciboni diß⸗ moꝛtaliter.qd abſurdũ ẽ dicere.Si igitur ipa genera non põt eẽ abſq; gratia gratũfaciente. ſicut pᷣus on/ onmnisptisnatut⸗ opꝑum ſunt in pᷣcepto.et hoc cõſtans ẽ ꝙ poſſumꝰ fa ſum eſt. Et vᷣm hanc viam ꝓcedunt rõnes que oſten ſechopollain cere abſq; gratia gratũfaciẽte.vẽ ꝙ diuina mandata dunt abſqʒ gratia gratũfaciente enaaeaiul im⸗ Ptiarpuunm abſq; dono gratie gratũfaciẽtis cõtingat iplere Itẽ pleri non poſſe e.vñ et concedende ſunt illud qd 2 5 fomnigrata pun nihil difficilius eſt q; animã ſuã ponere ꝓ alio. Ma obꝛ de Deut. ꝙ mandatũ non eſt ſupꝛa ominez ſecd ſtrcglere ig ioꝛẽ em̃ charitatẽ nemo hʒ ⁊c.ſicut dꝛ Joh.xv. abſ pꝛope.dm. ꝙ hoc intelligit de obſeruãtia quãtũ ad ſuponee i ꝙ; gratia gratũfaciẽte põt quis moꝛtem ꝓ alio ſubi · genus opis. Si autẽ intelligat᷑ de obſeruantia quan ltelifuted re.& multofoꝛtius oia genera alioꝝ mãdatoꝝ (A tũ ad intentionem mãdatis.tũc dicit eſſe pꝛope.nõ frrüindden oppoſitum arguit᷑ ſic. Ycre.x.dꝛ. Scio dñe q non eſt qꝛli.ar. poſſit in illð ꝑ ſe ſine dono gratie. quia gra⸗ ſfitihötfare homis via eius.neq; viri vt ambulct et dirigat greſ / tia dei pꝛeſto eſt vnicuiq;.nec aliquis caret gratia. ſtfuedit⸗ ſus ſuos.̊ quicũq; implet diuia mãdata dirigit greſ gratia deſit ſibi. b qꝛ ipſe deeſt gratie. ſAd illud q 26 Ncerdgeunugt ſus ſuos. non ẽ in ptate homis diuina mãdata im/ obꝛ ꝙ mandata dei leuia ſunt et ſuauia. d. ꝙ hoc in tungugaulc plere. Sen Actuũ.xv.boc ẽ iugũ qð neq; nos ne/ ntelligit᷑ in reſpectu babentis charitatem. homini em̃ ih:potc eem⸗ qʒ patres noſtri poꝛ. po.ᷣ ꝑ gratiam do.no. Jeſu xpi habenti charitatem eſt facile diligere inimicum. nõ ſeniprugus credimꝰ ſaluari.Et loquit᷑ ibidẽ ð mandatis legis.OA babẽti ẽ valde difficile et quaſi impoſſibile. Et ẽ ex⸗ irmnicfaing diuina mãdata obſeruare non cõtingit abſq; diuina emplum in auibus que leues ſunt ad volandum qñ nio mſelunr⸗ gratiali Gtem obſeruatio mãdatoꝝ di facit bominẽ habẽt pennarum abundantiam. quando vero pen- rrifungkeni di amicũ. Añ Jo.xv. Vos amici mei eſtis ſi fe. ⁊c. k nis pꝛiuatur graues ſunt et volare nõ poſſunt. Jdo ſnnlutfichii nullus põt effici dei amicus abſq; dono charitatis pominꝰ dicit mandata ſua eẽ leuia.qm̃ volẽtibus il⸗ lätusngleſt gratic gratũfaciẽtis. impoſſibile eſt abſq; hmõi do la ſeruare ⁊ conuerti ad ſe dat charitatem et pennas liromigrudet no mãdata dei Kuan iſ⸗ obſeruãtia mãdatoꝛuʒ virtutum.per quã poſſunt volare.et ſe ſuꝑ ſeiõosfa rnchiihttni dei facit bominẽ dignũ vita eterna. Añ Math. xix. ciliter eleuare. Ad illud qðᷣ obꝛ ꝙ homo poteſt im 27 ſininalzitri Si vis ad vitã ingredi ſerua mãdata.ᷣ nullꝰ põt vi plere mandata ominis. ⁊c.dvᷣm ꝙ non eſt ſimile. qꝛ cum d ine tã mereri eternã abſq; dono gatie dei. vt dꝛ ſRo. vj. bomo indiget obſequio hominis. et plus cõſiderat mſriten .- Gꝛatia dei vita eterna. abſq; illa nemo pot diuina actum exterioꝛẽ q; intentionẽ interioꝛem. Deus aut dodchtr⸗ obſeruare mãdat itern ſicut fundamẽtũ legis ve⸗ qui bonoꝝ noſtroꝝ non indiget. et magis intuet coꝛ gaſmli ſtche teris eſt timoꝛ. ita fundamẽtuʒ euãgelij eſt amoꝛ. ſi · da ꝙᷓ facies.opus hominis non acceptat. niſi pꝛius lein ne cut inſinuat Apo. Ro. viij.et expꝛeſſe dicit Aug.ẽ ſi acceptabilis ſit ei hominis voluntas per quã fiunti *R aſun⸗ cut madata legis veteris obſeruani nõ potert abſq; la opai¶ Ad quartũ et vltimũ argumẽétum ſatis pla/28 . vcitimoꝛe.ſic mãdata euagelica impleri non pñt abſ na cſt reſpõſio ex pꝛedictis. Dꝛobant em̃ q; manda⸗ anenern qʒ charitatis amoꝛe.ſᷣ donũ amoꝛis nonẽ abſq; do/ ta dei ſeruari poſſunt abſqʒ gratia gratũfaciẽte qu⸗⸗ ſordutir⸗ 2⁊4 no gratie gratũfaciẽtis. abſe bmoi dono no conti tũ ad genus oꝑis.et hoc quidem veꝝ eſt. Mam poõt 6 niniculn, git diuina mãcdlata impleri. (R* dð. ꝙ mandata di bomo mandatũ illud. bonoꝛa patrem tuũ.⁊c. abſq,ʒB unchuni duplicit᷑ contingit ĩplcri. Ano mõ qᷓtũ ad genꝰ ope gratia implere. vt ſic vitet penam. Poſſet etiam face hetlalodmgn ris. Alio mõ q;tum ad intẽtionẽ mãdãtis. Si loqua/ re ct alia mandata. adiutꝰ aliqua gratia gratis data, ſenbulgdh mur de intẽtione mãdatoꝝ qutũ ad genus operis. et non ſolum facere aliqua que videntur ardua.ſᷣ eti lenhhmul ſic ꝑ gratias gratis datas cõtingit ea impleri.ſicut p am pati terribilia. In his tñ omnibus iplent᷑ mãda 8 d Audte fidé maãdatũ de adoꝛatiõc.et ꝑ quadaʒ naturalẽ pie ta vm intẽtiõem et acceptatiões diuinam. m ꝙ expſ Enoſti tatẽ et denotionẽ mandatuz de pentum honoꝛatõe. ſe dicit Apls.·ij. Cop.xiij. enumerãs multiplex genꝰ cteſrtuigr cet ſic de alijs. Alio mõ eſt loqui de impletione man/ opis pꝛio.pꝰ h ſubingit. Si charitatẽ ñ habuero ni / mnenltgeni datoꝝ qtum ad intẽtionẽ mãdãtis. et ſicqꝛ deus p/ hil mihi pꝛodeſt. Et boc fuit qð pelagiꝰ nõ cõſidera abetzugien cipit mandata ad boc q voluntas nr̃a cõfoꝛmet᷑ vo uit. ꝓpter qð in erroꝛẽ cecidit.et credidit aliqueʒ ex Etickmnätü luntati ſue. et hec non põt eſſe abſq; charitate. ct cha ſimplici madatoꝝ obſeruãtia qtũ ad exterioꝛa opzʒ eortgnidet ritas eẽ non põt abſq; dono gratie gratũfacientis. dignũ cẽ Vita eterna. qdᷣ cõtra fidem piã et ſanam. Cimſunlgn mãdata dei ſᷣm intentionẽ mãdãtis abſq; hmõi do/ ſicut ls explicat in auẽte pꝛemi. enäiumg noñ pñt obſeruari.Et hoc ẽ qd dicit Apls Ro.xiij. nſequẽter querit᷑ de ptãte li.ar. quantuʒ ſe dulamilli⸗ Qui diligit pximũ legem impleuit. Et itex Plenitu erteit abſq; gratia gratis data. Et circa hoc ekumie do legis ẽ dilectio.Et.j.Chimo.j. Finis pꝛecepti eſt gquerũt tria. Pꝛimno querit᷑ vtꝝ li.arbi.abſqʒ üiſi fungt⸗ charitas de coꝛde puro.⁊c. Hocipᷣm etiã inſinuatur Sat gratis data poſſit ſe ad gratia graeüfaclentcx “ talatünini Deut.vj. vbi poſt enumerationẽ mãdatoꝝ dcalogi. ufficienter diſponere. Secũdo querit᷑ vtlꝝ omni gra Ninchifn ſubdit᷑ mãdatũ charitatis.quo dẽ. Oiligas dñm denñ tia deſtitutus poſſit alicui tentationi reſiſtere. Ler⸗ inrhetone tuũ cx toto coꝛqe tuo.⁊c. Datet igi᷑ ex pᷣdictis quan cio q̃ri᷑ vtꝝ poſſit ꝑ ſe abſq; oiĩ gra i bonũ i genere. Giſter Atonſeln: Enuth ueſtio. ſ. edun ¶ Ackum li.ar. deſtitutũ gratia gratis data poſſit ad nſtlen gratiã gratũfacienteʒ ſufficienter ſe diſponere. Et q; gtagenn ſic videt᷑.Zach.j.Conuertimini ad me et ego ↄuer/ atpncin tar ad vos dicit dñs. Si igit᷑ deũñ ↄuerti ad nos non ſbachaf ẽ aliud qᷓ; gratiã imꝑtiri.anteq; aliqua gratia confe⸗ ſenk iini ratur li. ar:põt ad en cuerti. ſe couertedo ad deuz öfn iren . diſpoſuit ſe ad gratiã. ⁊c. ¶ Itẽ Boetius. MHatura-⸗ toniene ef liter eſt nobis inſerta veri boniqʒ cupiditas. igit᷑ om mus moqob⸗ ni gratia gratis data circũſ. cripta. ſalua anime rona/ icotn lis natura. pot li.ar. verũ bonũ deſiderare.ſ dſiqerã⸗ eſar usoß⸗ do verũ bonũ diſponit᷑ ad donũ gratuitů. 5 ꝛc. ¶tẽ dchcpeoft omnis ptãs naturalis naturalit᷑ appetit ſuã ꝑfectio tngtinn in⸗ nẽ coipo quo illa indiget et ab ea nata ẽ cõpleri. Si Anz igit li. ar.aptum natũ eſt cõpleri p donũ gratie ⁊ glo dudettingſſt rie.omni gratia pꝛiuatuz perfectionẽ gratie deſide/ Nitngticie rabit et queret. ſi igit᷑ hoc ẽ ad gratiã gratũfacientex Mirumaqen ſe diſponere. vẽ ⁊c. ¶ Item ſufficient ſe ad gratiã diſ tiche henſ̃ ponit qui facit qʒ in ſe eſt. facere aũt qd in ſeẽ dẽ bõ Tresenag, ñ facit illud qð ẽ in ſua ptate. li. ar. omni gratia de Gcrgen itutũ põt facere qʒð in ſe eſt. nullus em̃ dubitat qͥn e ſe l poſſit facere qð p̃t.oᷣ abſqʒ omni gratia põt ſe diſpo⸗ M nere ad gratia gratumfaciẽtẽ. ¶ Item li. arbi. veſtitu⸗ irmn. Mtic tum gratia gratiſdata. aut põt aliquid. aut nihil. Si Vreinmnin nibil poteſt. ̈nnmo eſſet inculpandus ex hocg nõ poſſbie bi ſe pꝛepat ad gratiã. Si aliqd põt. vocet᷑ illud q põt lutn a. tũc verũ eſt dicere ꝙ li. ar. põt in a.ſᷣ faciẽdo.a. to/⸗ uncoreng to ſuo poſſe ſe pꝛeꝑat ad gratiã. et quicũqʒ ſic ſe pꝛe/ elöofintin parat. ſufficienter ſe diſponit.S Wien omne pec/ Zelin catum non tĩ ẽ expulſiuũ gratic.ſᷣ etiã nociuũ natu nNllal re.̊ omnis natura refugit ſibi contrariũ et nociuuð. nrn Sli. ar. omni gratia deſtitutũ et ſibi relictũ p naturã raſſnlei habet deteſtari peccatũ et refugere. deteſtãdo ⁊ re- igbonnnuita . fugiendo culpã ſe diſponit bõ ad gratiã.S ⁊c̃ ⸗ ed ngnmcfin contra. Aug.in li.de eccle.dogma. Manet ad querẽ s ghzüi, dam ſalutẽ libertas arbi.ᷣ hac manẽte. eſt in homi⸗ tmen AMi nis voluntate vt eligat.ſed vt ſequatur.vel vt agat empzintſ occaſionẽ ſalutis.hocẽ inſpiratiõis dei. ̊ vẽ ꝙ nũqᷓ umr ni li.ar.nr̃Dm põt ſe ad viã ſalutis pꝛeparare niſi adiuue p hi l tur ꝑ aliquã gratiã gtis datã. S timoꝛ ſeruilis ẽ nninnitiſi illud quo mediate declinat᷑ a malo ſicut dꝛ Pꝛouer. Arißfnuut, j. In timoꝛe declinat omnis a malo.ſ timere builit᷑ griuing eſt donũ dei.et nullus põt ſe diſponere ad gratiã ni/ 14 Hnm ſi declinet a malo. nullus põt ad gratiã ſe diſpone/ mni t ſ re ſine aliquo dono gratie. (Item diſpoñtio ẽ eiuſdẽ oſecimtu generis cũ eo ad ad diſponit. ad bonũ gratuitũ nõ rugnoditt põt quis ſe diſponere niſi ꝑ aliqͥd gratis datũ.g im/ aurmimiti poſſibile 0 illud ſe diſponat li. ar. omni gratia te shli titi ſtitutũ. tẽ diſpoſitio puenit illð ad qdð diſponit. tiumfndef ſi li. ar. poͤſſet ſe ad gratiã gratũfaciẽtem ꝑ ſeip̃ di/ Gltnic ſponere. poſſet gratiã pᷣuenire.ſi ̊ boc eſt cõtra na mijnant 29 turã gratie pꝛeuenientis.vꝛ ⁊c. ¶ Eead pꝛedictoꝝ in Nugli ſcn telligentiã eſt notaãdũ q vix aut nunq; ii.ar. ſtituit tact aipit omni gatia gꝛatis data. Om nomis gre gratis date in amtad nõ ſolummõ intelligimus illa que enumerat Apls. nüc nn I.Coꝝ.xij.Alij datur ꝑ ſpm̃ ⁊c.ſᷣ etiaʒ vocat᷑ hic gra/ tis data quicquid illud ſit q ſuꝑadditũ eſt natura/ tiar gung⸗ libus.adiuuans aliquo mõ et p̃paras voluntatẽ ad 1 Guler babitũ vel vſum gratie.ſiue illud gratis datũ ſit ba⸗ imiti bitus. ſicut timoꝛ ſeruilis. vel pietas aliquoꝝ viſceri iuntg bus inſerta ab infantia. ſiue ſit etia aliquis actus ſi ir Innig cut aliqua vocatio vel locutio qua deus excitat ani/ mã homis yt ſe requirat.Sine bac quidẽ gratia gra apitur via ad diſſoluendũ need il 533 lud vero gobẽ e inſerta eſt nobis veri boniq; obijcitur ꝙ natura appetit ſuam per tis data vix aut nunqᷓ aliquis hñs vſum li. ar. kepit᷑. et ſine bac ↄcedendũ eſt li.ar.nñũqᷓᷓ ſe diſponi nec poſ ſe ſe diſponere ad gratiꝗ gratumfaciẽtem. ſicut dicit Berũñ. xpꝛeſſe in li. de li. ar. c. xvij. Conatns li. ar. ad bonũ caſſi ſunt ſi a gratia nõ adiuuant᷑.et nulli ſi nõ excitant᷑.Et poſtmodũ dicit ꝙ gratia excitat li.arbi. dum ſeminat cogitatũ.Si igitur pꝛima diſpoſitio q̃ᷓ fit a gratia gratũfaciente eſt cogitatio.et hec nõ ẽ abi q; dono gratie gratis date. ipoſſibile ẽ ꝙ li.ar.oi gra tia deſtitutũ ad gratiã gratũfacientẽ diſponat ſeipʒʒ. NRatio aut huius ẽ hec.non qꝛ gratia gratũfaciẽs ne 30 ceſſario pexigat diſpoſitiõcʒ gratie gratis date. ᷣ qꝛ ipᷣa eſt quid diuinum.et res exñs ſuꝑ li.ar.et etiaʒ ſu per naturale iudiciuʒ. iõ li.ar. nunq;ᷓ aſ urgit. nec ad cognoſcendũ gratiã. nec ad petendã. niſi aliquo mõ a ſurſum excitetur.et ꝑ additionẽ gratie gratis date qð tenet quaſi mediũ inter donũ gratie gratũfacien⸗ tis et naturalẽ voluntatẽ li.ar. ZTenendum ẽ igit᷑ ꝙ li. ar. ſi excitet᷑ per aliq; donũ gratie gratis date. põt ad gratiã gratũfacientẽ ſe de cgruo diſponcre. ſi ãt omni tali munere contingat ipᷣm deſtitui. nũqᷓ; poſſſ- ad illa diſponi. Aũ rõnes boc oñdentes concedẽde ſunt. Ad illud aũt qd pꝛimo obẽ in cõtrariuʒ ꝙ li. ʒͥ 1 ar. eſt conuerti ad den.dom ꝙ li. ar. lapſum nüch ad deũ cõuerteret᷑.niſi aliquo munere gratie excitaret᷑. q quia pꝛeſto eſt. iõ dicit dñs.Conuertimini ad me. Hoc em̃ ipo ꝙ inuitat et vocat.exhibʒ homini aliq donũ gratuitũ ꝑ qdð excitet᷑.excitatuſq; aliqualit᷑ ad ipᷣm conuertat᷑.et conuerſus ꝑ gratiã gratũfaciẽtem deo acceptet᷑.et ex boc dꝛ deus conuerti ad ipſum. Vnde ſi quis velit attendere oꝛdinẽ li. ar. et gratie di ʒ 2 uine. expꝛeſſe inſinuat Aug.j. li. de eccle.dogma. po/ nens quatuoꝛ gradus inter quos gratia pꝛeuenit li. arbi. Ait em̃ ſic. Initiũ ſalutis noſtre deo miſerante habemꝰ.vt acquieſcamus ſalutari inſpirationi nr̃e ptãtis eſt.vt adipiſcamur qdð acquirẽdũ admonitio- ne cognouimus diuini eſt muneris.vt non pᷣuemur iam adepte ſalutis munere ſollicitudinis nre eſt. et celeſtis pariter adiutoꝛij. In hoc g verbo ſi quis dili genter inſpiciat. inſinuat᷑ valde clare quantuʒ poſſit li. ar. reſpectu gratie. Nam cum ſint in ſalutis opere iſta qᷓ̃tuoꝛ vicʒ inuitare. acquicſcere. adiuuare.per/ manere. Pꝛimum eſt inſpirationis dei.ſcdᷣm liberta tis arbitrij. tercium muneris diuini.quartũ ſollicitu dinis noſtre et diuini piter adiutoꝛij. Et ꝑ hoc ſatis „—d ſerta eſt nobis x 1cupi vitas. m qꝙ verum ẽ generalit᷑. vt aũt cognoſcat̃ in ſpẽali qʒ ſit illud bonũ.et deſideret᷑ ⁊ requiratur. boc non eſt abſq; dei dono. Et illa etiã generalis cu piditas nõ ſuffcit ad diſponendum ad gratiaz. ſicut patet in phis qui beatitudinem multum deſideraue runt.nunqᷓ; tñ gratiã dei adepti ſunt. H d illud q 34 fectionem. ⁊c. Doum ꝙ verum eſt de perfectione illa qᷓ eſt infra ter⸗ minos nature.non autem opoꝛtet de illa que ſuper naturam eſt. Aut ſi de illa intelligatur. eo modo ap/ petit quo cognoſcit. per ſe auteʒ non cognoſcit in ſpe ciali. ſed tm̃ in generali.ſic autem cognoſcendo et appetendo non ſe diſponit ſufficienter ad donñ gra⸗ enen pꝛius oſtenſum eſt. ¶Ad illud qd obẽ ꝙ ſuf 5 § ſicienter ſe diſponit qui facit quod in ſe eſt. Dm ꝙ facere quod in ſe eſt poteſt dupliciter intelligi. Ano Eee5 86 Et per hoc patet rũſio ad ſequẽs. ꝙ aliquis ſuſcipiat donũ gratie. — modo poſitiuẽ.quia facit aliquid oꝛdinatum ad gra tiã. et tantũ facit quantũ poteſt.et hoc mõ veritatem babet ſermo pꝛedictus. Alio mõ põt intelligi pꝛiua⸗ tiue.vt dicatur facere qdð in ſe eſt.qꝛ facit qð pᷣt.quã/ uis illud non ſit oꝛdinatũ ad gratie ſuſceptionem. et boc modo li.ar.gratia deſtitutuzʒ poteſt facere quod in ſe eſt. et ſic pꝛedictus ſermo nonhabet veritatem. uod em̃ queri/ tur aut poteſt aliquid aut nibil.Ddm ꝙ aliquid poſ ſe. illud aliquid nibil eſt reſpectu gratie ſuſcipiende. ſicut poſſe comedere aliq poſſe ẽ.nihil tñ facit ad B illud qd obꝛ ꝙ li. ar. põt deteſtari culpaʒ virtute ꝓpꝛie nature.d. e dupliciter contingit deteſtari culpã. Aut qꝛ eſt of/ fenſiua maieſtatis et equitatis diuine.aut q; eſt leſi/ ua ꝓpꝛie nature. Pꝛimus modus deteſtandi diſpo/ nit ad gratiam gratũ facientẽ.nec vnqᷓ eſt abſq; do/ no gratie gratis daite i ſtatu nature lapſe. Cognoſce re em̃ ꝙ per culpã offendit᷑ deus donuʒ dei eſt.Alio mõ eſt deteſtari peccatum inquãtum eſt leſiuũ natu re.ſicut aliquis deteſtat᷑ foꝛnicationẽ.qꝛꝑ ipᷣam ami ſit viſum vel incurrit aliũ moꝛbum.et talis dteſtatio poteſt eẽ a virtute nature. hec non diſponit ad gra tiam gratũ facientẽ. Et ſic patẽt queſita. Patet etiaʒ qualiter errauerit pelagius qui li.arbi.non ſolum di xit habere potentiã diſponendi ſe ad gratiã gratum facientem.S̊ etiam merendi eam ꝓpꝛia virtute. Du/ pliciter em̃ mendax fuit.et in hoc ꝙ dixit pꝛimã gra⸗ tiam ſub merito cadere.et in hoc ꝙ dixit etiã li. arbi. ꝓpꝛijs viribus ad gratiam poſſe ſe diſponere. Queſtio.ij. E .„ . . Mtrum li. ar. omni gratia deſtitutũ poſſet alicui ten/ tationi reſiſteꝛe.Et ꝙ ſic v. Gꝛeg.in moꝛali. Debilis eſt hoſtis qui nõ vincit niſi volẽtẽ.Sʒ qd aliquis vo luntarie facit põt non facere. ſi voluntarie quis cõ ſentit aduerſario.põt etiam gratia deſtitutꝰ nõ con/ ſentire.ac per hoc tentationi reſt ere he li. arbi. omni gratia deſtitutũ adhbuc libeꝝ eſt.ſi liberuʒ eſt. S non põt cogi. ᷓ poteſt repugnare ſuggeſtioni dyabo/ lice. et ſi hoc.igit᷑ et reſiſtere non ſolum vni ſ̃ etiã om ni tentationi.¶ſtem bonũ potentius ẽ qᷓ; quodlibet malum. li.ar.omni gratia deſtitutũ adhuc habʒ na turale iudicatoꝛiũ qð ineſt ei per naturã. cum illʒ ſit bonum. ꝑotentius eſt et peccato.et cõcupia. et tẽ/ tatione dyabolica indinãte ad malum.et ſi hoc.g pᷣt non ſolum vni ſed etiam cuilibet tentationi reſiſtere Item cum ſit triplex poſſe.vicʒ gratie.nature.⁊ vi/ cij. ᷣm ꝙ dicit᷑ ĩ glo. Col. vij. poſſe gratire addit ſupꝛa poſſe nature.ſ poſſe vicij diminuit.̊ poſſe nature ẽ ſupꝛa poſſe vicij. circumſcripta omni gratia.manẽ te ſola naturali otentia. vẽ ꝙ li. ar. reſiſtere poſſit vi cio impellẽti. ¶ Nẽ ſicut li. ar. vertibile eſt ad malũ. ita qullibet creatura vertibilis eſt in non eſſe. mul/ te creature conſeruant᷑ in eſſe ſine aliqua gratia gra- tis data ꝑ naturalia pꝛincipia et dininã pꝛeſentiã.g pari rõne videtur ꝙ per li.ar. gratia deſtitutũ.ꝓpꝛia vᷣtute abſq; aliquo dono gratie ſupꝛa appoſito poſ/ ſit aliquis caſum in peccatũ effugere. Item demo/ nes habent ſibi data integra et ſplẽdidiſima.g mul/ to foꝛtius li.ar.hominis lapſi. li.ar.non lapſuʒ per ſe poterat tentationi reſiſtere. pari ratione vẽ ꝙ li. gr. lapſum hoc poſſit.etiã ſi ſit omni gratia ᷣſtitutũ. ——— Si foꝛte tu dicas ꝙ et ſi ſit integrum quãtũ ad natu ram potentic.infirmatum tñ eſt et diminutũ quãtuzʒ ad habilitatem cõſequentẽ adeo vt non poſſit reſiſte re. Lunc ego qucro aut põt aut non poteſt. Si põt habeo ꝓpoſitum.Si non poteſt.et nullus eſt incul/ pandus in eo qð vitare non põt.& aut li.ar.nõ reſi/ ſtendo tentationi non peccaret. aut in peccando nõ eſſet vituꝑabile.ſed vtrũq; hoꝝ eſt impoſſibile. re/ ſtat alterũ ſcz ꝙg poſſit tentationi reſiſtere. ¶ Sed cõ tra. Math. vj. Et ne nos inducas in tentationẽ. dici tur in oꝛatiõe dominica.ſed nullus ab altero poſtu/ lat qdð põt ꝑer ſeipᷣm.ſi g homo ſapienter petit a do. vẽ ꝙ hoc nõ poſſit homo ꝑ li.ar. abſqʒ aliquo dono gratie gratuito.¶tes Aug. diffiniẽs li. arbi. ſicut ha bitũ ẽ ſupꝛa.diſ.xxiiij.dicit ꝙ libeꝝ ar.eſt facultas vo luntatis et rõnis qua bonuʒ eligit᷑ gratia aſſiſtente. et malum gratia deſiſtẽte. Si igit᷑ hec ratio recta eſt. niſi aſſit diuina gratia.li.arbi.malum eliget. nulli tentationi reſiſtet.¶ Item ſupꝑ illud Ro. vj. Aelle adiacet mihi.glo.naturale eſt quodãmodo velle bo/ nũ per ratiõeʒ.Sed tale eſt hoc velle ꝙ ſemꝑ vi car/ nis ſuꝑatur.g videt᷑ ꝙ abſq; adiutoꝛio gratie ſemꝑ cũ tentatur conſentiat homo culpe.¶ Itèm li. arbi. in pꝛeeligendo ſemꝑ ſequitur affectũ pꝛedominantem. et hoc expꝛeſte determinat Anb.in li.de li.arbi.⁊ per experientiam eſt manifeſtum.ſed abſq; gratia ſalteʒ gratis data li.ar.coꝛrupto regnat amoꝛ ꝓpꝛij boni. videt᷑ ꝙ ſemper illud pᷣeligat quantũ eſt de ſe. niſi gratia diuina aſſiſtat. & idem qð pꝛius. Itez moꝛs non ineſt nobis niſi per peccatum. ᷓ vbi eſt neceſſi⸗ tas moꝛiendi.niſi aſſit gratia dei eſt ſimpliciter ne/ ceſſitas peccãdi.ſed vbi eſt neceſſitas peccandi nõ ẽ ptãs reſiſtendi tentationi.ſi igi᷑ hanc habet li.ar.p/ ut gratia deſtitutũ.patet ⁊c.¶ Otem habens pedem claudum cum ambulat neceſſe habet claudicare. ſi pes ſpnalis eſt habens affectuʒ deoꝛnatũ ⁊ obliquũ. neceſſario daudicat in ſuo actu. & neceſſario li. ar. gratia deſtitutũ.cũ ſit lapſuʒ et obligatũ.pꝛecipitabi tẽtationi reſiſtat. R..ad pꝛedictoꝝ intelligentiã eſt notãdũ ꝙ aliqui ſenſerũt li.ar.ſᷣm ſtatũ in quo nunc eſt abſqʒ munere gre omni poſſe tentationi rcſiſtere ꝓpꝛia virtute.qꝛ ſi hoc non eſſet. peccatum ei impu⸗ tari non deberet. Sʒ hec poſitio plane falſa eſt. et cõ/ tur in peccatũ.c alarkinch dono gre tra ſacrã ſcripturã.et contra ſctõꝝ teſtimõia. Si emm̃ nemo põt reſiſtere tentationi de luxuria niſi per con tinẽtiã.nemo tentationi de infidelitate niſi per fidẽ. continentiam aũt et fidem nõ contingit habere abſ/ qʒ dono gratie diuie.iuxta quod dicit᷑ Sapᷣ.ix. Mõ poſſũ eẽ cõtinẽs.⁊c.j.Coꝝ.xij.Alij datur fides in eo dem ſpũ. planuʒ ẽ ꝙ ipᷣa ſacra ſcriptura dicit ꝙ li.ar. abſqʒ munere gr̃e non põt omni tẽtationi reſiſtere. Hoc etiã multiplicit᷑ ꝓbat Aug.in li.de ꝑfectiõe iu/ ſticie homis.et de natura et gratia.et in li.de vera re ligione dicit expꝛeſſe q; qui nõ vult ab alio ſuꝑari.ne ceſſe habet alij inuidere.et ita vir ſuperbꝰ ueceſſe bʒ peccare aliqñ peccato inuidie.ſimiliter et in alijs ge neribus peccatoꝝ intelligendũ eſt eẽ. Et ꝓpterea il la poſitio pelagij tanq; erronea repudianda eſt. Hoc autem fuit qð decepit pelagium ꝙ li.arbi.nunqᷓ de ſtituitur omni gratia gratis data.et ipᷣe poſſe gratie. attribuit ipſi nature. Superbia em̃ excecatus neſci/ uit diſtiguere int᷑ vona naturalia ⁊ gratuita te lnnli nchtulp⸗ trucſ Cenunpin Juniſchen Gletnmman gunuiin clutuelunn rlem ſenauciſeft hnitliudn Nucegeteetft kaan i. c ugrtn Gtpetareimmun 6Piuscn vi Gſ nancꝛute Prurkliuns Gec flianinſtit Pturzlebeberin Haturale enurn gmnintmlocnin in tmenvurrtn ſubeſfncunn r Ntarſe baer ſopoghr ugvene toltroncunfrmn ermmnpacautb nii i orpoctb Dtwl ninadornt ebontirctorrn fgianignüduünn hakhonwdaal üiusneisoe nhanpnin PMecnmion Noſprwrtet iutginhusan nucgborgnm ſpeningenz, antornoniinat tuippeſiici niinit Pipcrnttn n inni niſtinn cinintil er ecſing ſalfüiintei tſznnan N hoſttce ſerc,g ullockincl npetancon tre. S chintdne dig balmd poſt, nratado. Pod Sladiſand Nckflu⸗ Fua iſſtore nunn nag ill la⸗ ll Wrahhtledr dertentia⸗ nn gintiemn himin mnWonraner. lidelene labſcgrig amnan gde nius. Fons ick ſunplarr bikt Z Nonti nigi n Funl. tigtiwe almt ſ ntriigom mrrn ie⸗ aumaitpr nrlluckatc⸗ aruniſgc . sis rn icesn 39 eas diſſoluere! 40 gratia poſſit reſiſtere.Ad illu rum vero poſitio fnit li. ar. lapſum ommi gratia de ſtitutum nulli poſſʒ tentationi reſiſtere. ꝓ eo ꝙ lap/ ſum eſt.et in lapſu ſuo adeo eſt infirmatum ct obli/ quatum.&ꝙ niſi aſſit diuie miſericoꝛdie donum incur uatur ad eſſe malum quod ſibi ſuggerit᷑ et confert᷑. Et innuitur ꝑ illam gloſam. qᷓ dicit ſuper illud ps. Immiſſiones perange.ma. yabolus poteſtatem habet in peccatoꝛe ſicut ĩ ꝓpꝛio pecoꝛe.Et ex boc ar/ guunt ꝙ niſi amt diuinum auxilium.faciet illud pꝛo voluntate ſua ruere de peccato in peccatuʒ. Iteʒ alia glo. ſuper.j.Abac. Heſciebam eum tantã pote/ ſtatem accepiſſe vt viribꝰ eius nemo poſſit reſiſtere. Hoc intelligendum cſt eſie dictuʒ ꝑ ſe abſqʒ auxilio diuine gratie.Et ſi tu obijcias.ꝙ tunc homo culpan dqus non eſſet. reſpõdent per illud qð dicitur in glo. Po.vij. Mõ ego operoꝛ ſed quod habitat in me pec/ catum.ibi.glo. Munquid quia inuitum hbomineʒ di/ cit peccare.immunis videri debet a crimine? nõ vti qʒ. Ipſius em̃ vicio et deſiderio hec cepta ſunt.quia em̃ mancipauit ſe per aſſenſum peccato.iure domi/ natur illius.Sed illud valde durum videtur dicere p li.ar.in ſtatu tali nulli poſſit tentationi reſiſtere.cũ naturale habet indicatoꝛium et quendaʒ inſtinctum naturalẽ remurmurantẽ contra malũ.cũ non ſit eti⸗ am in malo confirmatum. Ideo eſt tercia via medi⸗/ unm tenens inter bec duo extrema q li. ar: omni gra⸗ tia deſtitutum. nec omni poſſit tentationi reſiſtere. nec neceſſe habeat omni tentationi ſuccumbere. Mon poſſit inquam omni reſiſtere ꝓpter ſuam in/ ſtabilitatem et infirmitatem Juxta ulud Zreno.iij. Peccatum peccauit hieruſalẽ. ꝓpterea inſtabilis fa eta eſt. Et glo.ſuꝑ illud Treno.iij. Miſericoꝛdie do mini ⁊cc. MHon poteſt homo diu ſtare contra inſultus dyaboli.niſi mia domini adiuuetur. ANñ ſi continge/ ret hominẽ reſiſtere vni tentationi.tãtũ poſſent mul tiplicari ꝙ niſi diuinum auxilium adeſſet.neceſſe ha beret homo deijci. ſicut ponitur exemplum in foꝛa/ minibus nauis ꝑ que ingreditur aqua. Põt etiaʒ ex emplum poni in pugile.qui cum ſe cooperit ex vna parte contra ictuʒ. et exaltera diſcooꝑit.a magis ex/ perto pugnatoꝛẽ leditur. Sic et dyabolus frequen/ ter facit pluribus quibus pᷣtendit tentationẽ de luxu ria.et ex hoc ꝙ non cõſentiunt.facit ipos pꝛoſilire in ſuperbiam.nec vnqᷓ; poteſt euitare homo quin in ali quam tentationẽ incidat.et hoc ꝓpter ſuam inſtabi/ litatẽ. Pꝛopt᷑ ſuã etiã infirmitatem neceſie haberet in aliquam tẽtationẽ inciderc. Cuz em̃ ſit obtenebꝛa/ tus ignoꝛantia.et alligatus carnis concupiſcẽtia.t/ tationẽ camis ⁊ infirmitatis non poſſet euadere q̃n etiam aliqñ conſentiret.niſi adiuuaretur aliquo mu nere diuine gratie. Per iam dicta patet reſponſio ad queſtionẽ ꝓpoſitã. patet etiam parte rñſio ad ob/ ſecta. Ille em̃ rõnes que ſcdo ꝓbant ꝙ contingat tẽ tationi reſiſtere.ſi concluderent de tentatiõe in par/ ticulari cõcedende eẽnt.qꝛ vero concludunt qꝙ; con/ tingat abſq; gratia omni tẽtatiõi reſiſtere.iõ opoꝛtet illud g& q obꝛ pꝛio ꝙ dyabolus nõ vincit niſi volentẽ. Dd.qꝙ verũ eſt. alia tñ ſunt q̃ᷓ ſic volumus ꝙ ad illas volutas noſtra neceſſario in clinat᷑ ꝓpter coꝛruptionẽ oꝛiginał culpe.niſi aſſit ali/ qð munꝰ gratie ꝑ quod releuet᷑ et dirigat᷑.ideo quã⸗ uis vincat volentem. non tñ ſequitur ꝙ; homo abſqʒ q obꝛ & li. ar. non NXXVII poteſt cogi iam patet reſponſio. Mon em eſt ibi coa⸗ ctio.ſed tanta eſt ad malum inclinatio et voluntatis pꝛonitas. ꝙ niſi eſſet aliud ſuſtẽtans. neceſie haberet motu voluntatis aliqñ in malum incidere.Ad ills quod obijcitur ꝙ bonum eſt potentiug malo. Dam ꝙ verum eſt per ſe loquẽdo.ſed quando bonũ ſubij/ cit ſe malo.malum tunc oꝑatur per virtutem boni. et ſufficit ſibwi bonum. et per bunc modum in homie babet regnare peccatum ſicut dicit Aplus. Mon re/ gnet peccatum in veſtro moꝛtali coꝛpoꝛe.Et per hoc patet reſponſio ad ſequens quod obijcitur de poſſe nature et de poſſe vicij. Poſſe em̃ vicij pꝛeſupponit poſſe nature.et ipſam naturam deoꝛdinando efficit 41 42 ipſa natura potentius. ſicut videmus in aliquo moꝛ bo qui abheret virtuti naturali. Ad illud qð obij/ citur ꝙ vertibilitas nature ſtabilitur abſqʒ munere giatie ſuperaddite. Odm ꝙ non eſt ſimile. quia et ſi natura pꝛopter defectum ſit vertibilis in non eſſe.tñ 7 5 totum quod ini tit. ideo ſola diuina pñtia per pꝛopꝛiam naturam cõ ſeruat creaturas. Li. autẽ arbi. lapſum indifferenter 4 3 n. pſa eſt naturaliter et dterminate ap petit eſſe. Et quia deus conſeruat rem ſm ꝙ appe⸗ appetit licita et illicita.et ꝓhibita et conceſſa. et cu, magno impetu ad malum tendit.ideo ad boc ꝙ ſta⸗ biliatur neccſſariuz eſt ei aliquod donũ gratie. Ad a. illud quod obijcitur qꝙ; li. ar. integrum eſt. reſponden dum èé ſicut dicebatur in opponendo ꝙ boc intelligi tur quantum ad eſſentiam potentiarum.non quan⸗/ tum ad perfectionem habilitatum conſequentium. Et ſi queratur vlterius.vtruʒ poſſit reſiſtere vel nõ. Dðm ꝙ de aliqua tentatione per ſe non poteſt.ſi tũ conſentiat non eſt a culpa immune. ꝓpter hoc q; ad iutoꝛiũ gratie ſibi pꝛeſto eſt ſi vellʒ ſuſcipere. Pꝛopt᷑ hoc etiã qꝛ ex ꝓpꝛia ſua culpa deuenit in illã neceſſi tatẽ.Et hocẽ qð dicit Aug.ꝙ qꝛ bomo noluit vitare peccatũ dũ potuit.inflictũ eſt ei vt nõ poſſit cũ velit. Hot etiã dicit mgr ſupꝛa di.xxv.ꝙ poſt peccatuʒ añ reꝑatiõeʒ gre.li.ax.pᷣmit᷑ a cõcupia et vincit᷑.⁊ iõ pᷣt peccare et nõ 1 ꝙ rões cõcludentes li.ar.ꝑ ſe poſſe reſiſtere tẽtatiõi nõ cogũt de neceſftate. Eares vern ad oppoſi⸗ tũ quibꝰ oñdit᷑ ꝙ nõ poſfit tẽtationi reſiſtere.facile ẽ rñdere.Si em̃ ↄcludant ꝙ neceſſe br̃et aliqñ cadere. 8 plano ſũt cõcedẽde.Si aũt aliqs ꝑ eas velit argue re de li ar.ꝙ in oi tentatiõe ſuccũberet. rũderi pᷣt ad pmũ oꝛõe ꝙ illud petit᷑ nõ qꝛ nõ poſſit alicui ten/ tatiõi reſiſtere.ᷣ qꝛ nõ põt oi reſiſtere ꝑ ſe. Ad illud q obẽ ꝙ li.ar.cligit malũ gra deſiſtẽte. DOdʒ.qꝙ illud nõ intelligit᷑ ſemꝑ ſᷣ aliqñ ¶ nature ſemꝑ ſuꝑatur. Odʒ.ꝙ illud non intelligit᷑.qꝛ in omni tẽtatiõe diſcedat homo a naturali rectitudi ne voluntatis.ᷣ qꝛ illa rectitudo nõ ẽ tante virtutis ꝙ; poſſit abſq; gratia dei eripere hõieʒ a ſuitute pec- cati: Acd illud q obꝛ neceſſitate moꝛiendi.dʒ q; neceſſitas moꝛiẽdi ñ ieſt homi ꝓpter peccatũ qd in⸗ eſt. pꝑter peccatũ qd infuit. Eñ illud nõ cõcludit ; neceſſarium ſit hõiez peccaxe. q neceſſariũ ſit bo minẽ peccare vel peccaſſe. illud qð obẽ ꝙ li. arbi.ſequitur affectum pꝛedominantem. Odm. ꝙ; af fectus non pᷣdominat᷑ in homie reſpectu cuiuſſibet mali qdð ſuggerit᷑.ſicut patet in auaro cui ſuggeritur bonoꝝ ſuoʒum diſſipatio.vel ꝓdigo bonoꝝ ſuoꝛuʒ retentio.et iõ nõ ſequit᷑ ꝙ cõſentiat omni pej e 60 4 t nõ peccare.etia danabilit᷑.Et ſic pt- 45 46 ¶ AHd illud qad obẽ ꝙ velle 4 49 J „7 terea qui afficitur circa aliquid in habitu. põt in ali/ qua conſideratione magis affici circa eius oppoſitũ in actu. ſicut homo frequenter iraſcitur circa rẽ quã So multũ diligit: Ad illud qð obẽ de claudicatione pe dis. Ddm ꝙ nõ eſt ſimile.qꝛ actus ambulatiõis nũ/ ᷓ ſeparari põt a diſpoſitione claudicationis in pede Aando non ſic aũt eſt de actu affectiõis reſpectu de/ oꝛdinationis que ẽ in li.ar.ꝓpter multitudinẽ motu um et aſſectuũ qͥ cõſurgũt in nobis ex diuerſitate cõ ſiderationũ ſicut pꝛctactũ eſt. ob quã mõ mouet᷑ bõ ad vnũ.mõ ad eius oppoſitũ.et iõ aliqũ motu recto. aliqñ obliquo. Per hec aũt que dicta ſunt patet re/ ſponſio ad obiecta.et ad ↄſimilia que obijci poſſunt 1 in hac materia. ¶Ad illas aũt duas gloſas q̃ in ſol- uendo adducte ſunt.quibꝰ vꝛ innui ꝙ li.arbi.abſqʒ omni gra tentationi poſſit reſiſtere.intelligende ſũt. nõ qꝛ dyabolꝰ plenũ poſſe habeat ſup bominẽ quã/ tũ ad actũ tentandi.et ꝙ homo nullo mõ poſſit ei re ſiſtere.i hoc intelligit᷑ q;tũ ad boc ꝙ poſſe hʒ in eius moꝛte ad infernalia ſupplicia nullo impediẽte ꝑtra/ here.ita ꝙ homo viribus eiꝰ non põt reſiſtere. (⸗N1ueſtio. iij. f „ Saum li.arbi. omni gratia deſtitutũ poſſit in aliqd onũ in genere.Et ꝙ ſic vẽ. Airtus ↄſuetudialis nõ dat nouam potẽtiã voluntati.ſ̊ ſolum reddit eaʒ fa⸗ cilem. ſi igitur voluntas bñs virtutẽ conſuetudinalẽ poteſt in bonũ in genere.et bonũ ex circũſtantia.vi⸗ detur ꝙ tunc poſſit carere virtute.licet cum difficul/ ePean bꝛutũ bꝛuto ꝑ naturã põt coinpati.g et bomo bomini ꝑ naturã põt compati circumſcripto omni bono gratie.et ſi pot compati et miſereri pot ⁊ elynam largiri. et hoc eſt bonum in genere dare ele⸗ moſynã indigenti. ⁊c. ¶ Irem viciũ non foꝛtificat naturã.ſᷣ homo vane gloꝛioſus põt pꝛedicare euan/ gelium vel facere aliq opus bonuʒ in ſe. & ſi hoc pᷣt bomo depꝛauatus vicio inanis gloꝛie. multofoꝛtius põt dor er pratenarure Itci viff alius eſt aua/⸗ ro dare omnia q̃ habet q́; dare ꝑtem eoꝝ que habʒ. ſed auarus abſq; omni dono gratie põt fieri ꝓdigꝰ. ⁊ diſſipare oia bona ſua. multofoꝛtius abſq; omni dono gratie vnã elemoſynam.cum illud ſit multum faciliꝰ. tẽ aut li.arbi.omni gratia deſtitutũ põt in gliqð bonuʒ. aut non. Si non. nullius eſt potentie. Si põt in aliqdð.cũ pꝛincipiũ qð eſt voluntas diſtin/ guatur a pꝛincipio qð eſt natura.illud nõ tm̃ erit bo nũ naturale.ſᷣ etiã bonũ moꝛale.ſᷣ minimũ inter oĩa bona moꝛalia eſt bonũ in genere. ⁊c. ¶ Sʒ contra. dominus Joh̃. xiiij. Sine me nihil Paeeſtis facere. glo. Mec parũ boni. Igit᷑ abſqʒ auxilio gratie dei lt. arbi.non põt ꝑficere aliquid boni. tez.ij. Coꝝ.iij. Mon ꝙ ſimus ſufficientes cogitare aliquid ex nob quaſi ex nobis.Si igit᷑ bonũ cogitare hoc eſt initiuʒ omnis boni.eæt hoc non poſſumꝰ ꝑ nos. nulluʒ bo/ num poſſe põt li.arbi.diuina gratia deſttutũ.¶ ¶ Itẽ Aug.ad bonifa.papã.MHõ pᷣt bomo aliqͥd boni vel/ le niſi adiuuet᷑ ab eo qui malũ non põt velle Iſido.Sciãt fẽſoꝛes li.ar.nibil boni li.ar.poſſe.ni ſi viuine gratie iuuamine ſuſtentet᷑ redit ideʒ ſicut pꝛius. Icem Berñ. ſup Cañ.omel.xxxiij. Sciãt in/⸗ quit hoſtes gratie.nec ad bonũ cogitãdum ſufficere coꝛ bumanũ.Et expꝛeſſus in li. li.arbi.Lria in no bis deus oꝑatur.cogitare.velle.⁊ ꝑficere. Dꝛimum II 2T ſine nobis. ſcᷣm nobiſcũ.terciũ ꝑ nos.( Item in eo⸗ dẽ li.ca.viij. Aelle ſiquidẽ in nobis ẽ ex li.ar. non ãt oſſe qdð volumus nõ dico velle bonũ.aut velle ma⸗ um.ᷣ velle tm̃. Ex his omnibꝰ auctibꝰ cõcludit᷑ q tũcunqʒ paruũ.i¶E.ad pᷣdictoꝝ inteiligentiaʒ ẽ no 52 tand. opus aliqð tripliciter põt dici bonuʒ. Ano mõ dẽ aliqͥd bonũ ſimplr.et hoc ẽ bonũ qð ẽ oꝛdina⸗ tũ in finẽ. et tale eſt bonum qð eſt meritoꝛiũ.et in hu iuſmodi bonũ non põt li.arbi.lapſum abſq; auxilio li. arbi. gratia i⸗ nõ poſſit in aliq; bonũ quã/ 8 gratie gratũfacientis. Scdo mõ aliquid dꝛ bonuʒ ex hoc ꝙ aliquo mõ de congruo diſponit ad bonum. et tale ẽ bonũ qʒ fit extra charitatẽ.nihilominꝰ tñ cum recta intentiõe.et in tali nõ põt li.arbi.abſqʒ mune⸗ re gratie gratis date ꝑ qð illuminet᷑ et dirigatur ⁊ cx citet᷑.vt velit facere aliqᷣd qdð ſit deo placitum. Et ꝙ ad hoc ſit munꝰ gratie neceſſariũ expꝛeſſe innuitur ſapᷣ.viij.vbi dicitur. Sciui qm̃ aliter non poſſuʒ eſſe continens niſi deus det.et hocipſum erat ſapia.ſcire cuius donũ hoc eẽt. VUñ non eſt pꝑuũ donum gratie cognoſcere ipᷣm munus gratie.et cognoſcere q ſine gratia homo ſaluari nõ põt. Tercio modo dẽ aliqͥd bonũ qꝛ in finẽ eſt oꝛdinabile.et habet aliquam oꝛdi nationem intra ſe ſiue ex tranſitu ſuꝑ materiam de/ bitam. ſicut paſcere eſurientem.ſiue ex debita circũ ſtantia ſuꝑaddita.vicz cum boc faciat cum exigit tẽ⸗ pus et locus et opoꝛtunitas¶ Ad illud aũt genꝰ bo⸗ ni cõplendũ.et ſi gratia gratis data ſit ncceffaria ad hoc ꝙ fiat faciliter.circũſcripto tñ omni munere gra tie. ⁊ li.ar.relicto in puris naturalibus.per naturale iudicatoꝛium et inſtinctum poſſet in tale bonum ðo ſibi cooperante.ſicut cooꝑatur alijs creaturis. Maʒ ſine pꝛimo agente nullũ agẽs põt agere.ſicut ſuo lo/ co infra manifeſtabitur. cum aget᷑.vtruʒ ois actio ſit a deo.Ad pñs autem tantuʒ dixiſſe ſufficiat ꝙ li. ar. ſola dei cooꝑatione.abſq; aliquo munere gratie(li⸗ cet diekiellute voren exire in aliq bonum moꝛale.p illud tñ nec diſponitur ad gratiam.nec ad gloꝛiaʒ.qꝛ non eſt in finem vltimũ oꝛdinatũ.̊ᷣ tm̃ oꝛdinaabile. et iſtud concludunt rõnes ad pꝛimã ꝑtem inducte.⁊ ideo cõcedende ſunt. In bonuz aũt qdð ducit ab bo/ nũ ꝑfectuʒ. ſiue merito congrui.ſiue merito ↄdigni. non põöt abſqʒ auxilio dei.ſicut expꝛeſſe dicunt auto ritates ſanctoꝛum ad contrariumadducte.et ſic oẽs intelligende ſunt. Et ꝙ iſto modo debeant intelligi planum eſt. Mam ſi li.arbi.in ſolis naturalibus ſuis relinquatur.adhuc remanebit ei rationis iudicium per quod cognoſcit pentes eſſe honoꝛandos.et con/ ſtat ꝙ ſi habet boc naturale iudicatoꝛiuz.per illud ꝑ quod poteſt noſſe parentes eſſe honoꝛandos.per il lud poteſt cogitare.et cum habeat naturalem inſtin ctum poteſt velle.et cum habeat exterioꝛa oꝛgana ſi bi ſubſeruientia poteſt opere implere.ſed pꝛout illʒ facit iudiciuzʒ rationis recte.abſq; munere gratie nõ dirigit ad obtinendum finem qui deus eſt.et merce/ dem eterne beatitudinis.quam noſſe non poteſt niſi deus reuelet.Et pꝛopterea dicuut ſancti ꝙ nec cogi- tare. nec velle.nec facere.poteſt bonum abſqʒ iu/ uamine diuine gratie.quia loquuntur de beno ſᷣm & eſt oꝛdinatum ad aſſequendum beatitudinem. Si autem intelligantur autoꝛitates de alio bono. tunc nomine gratie non eſt intelligendus aliquis babitus ſuperaqditus naturalibus.ſeq intelligitur hit tüiſfi ntrtaheh feli ſan bi Mente miech N 4 cgitotd B Noctr horcn s mtun cepenchen Nrſiſtrata Don vbchnuc ont⸗ gutlatta⸗ thuchiclun geſo onpet⸗ ticdigen etans eſne ehötagucthruͦ epatanihlot todata uſnee Gtiſediſponcren⸗ Cetaintiß (tnaien ohtennktam. Kat Eerlopleinbag rin fiingtepecaun. Enn b. Pülus ſboninsmelapſe Nooagrcſſclerr pnintaiuffole Mogtvedaſenpure itgbcividlg taomaunaldn dWN chirn⸗⸗ ite cget⸗ ſchennre ñ gatinoh 9 anii U rrr — = = = ☛– = = o ir g; gnanedc hNcini licöbeni ilonttz⸗ Nahenzſin uncgeonig ☛ = — , S 8 = — H“M ntniig nahſczauni nanienuze Kaldnunn Amißtian norute Rann. 6 eeinnnin Emnſdſtzeſe mmanfwaſͤ W dun gat gergi wmonchdii datigunag uſin nugin ſueg Muci fatangt Bntüth Ntaſt acint momnman talibuspetnn ſaintleimmd r uisonſt eriarine iſeſtſurgin Woſnunorgn! Ghetuntec n agent ti st aueti. mnigenilnen nüßz mußn iunmi Myi Mucrelecs wenr irtlg umhelis Konisiadcun nncsdicd mizhalh manog tuumlenhſi min wri gen innl Smmmtgn ſdasckaſilt⸗ aſentgttii tlani li⸗ bonn 10 nnn D. gratuita dei influẽtia ꝑ quã cetera cõſcruat et adiu/ uat vt cõpleãt opationes ſuas. Et ſic intelligit᷑ illud verbũ Joh.xiiij. Sine me nihil poteſtis facere. Et il lud Iſaie.xxvj. Omnia opa noſtra in nobis.o.e.do⸗/ mine. et ↄſilia.Et ſic intclligẽdũ ẽ illud qð dẽ in li.de cognitiõe dei.ꝙ nullꝰ pᷣt aliquid addiſcere niſi deus doceat. Hoc em̃ non dicit᷑ qꝛ omnis cognitio fit infu ſa. qꝛ lumẽ creatũ non põt ꝑficere oꝑationcʒ ſuam abſq; cooꝑatione lumis increati ꝑ qdð illuminat᷑ ois bomo qui venit in hũc mũdũ.Et hoc mõ intelligen/ da ſunt verba Dyoni.et alioꝝ ſanctoꝝ qui dicunt q; ois cẽntia et oĩs vita a pꝛima vita.et ois intelligẽtia a pꝛia intelligentia.et ois bonitas a pꝛima eſt bonita te. HNec em̃ dicta ſunt.non qꝛ deus ſit tota cauſa. ſed qꝛ ſine ipᷣo non põt agere aliqua virtus creata.Pa tet igit ex pᷣdictis quatũ ſit neceſſaria li.arbi.gratia gratũfaciens. qꝛ ſine ea non põt a peccato reſurgcre. nec põt aduerſariũ vincere.nec pot mãdata dei im/ plere. Patet nibilominꝰ quãtũ ſit neceſſaria gratia gratis data.qꝛ ſine ea nõ põt li.ar:ad gratiã gratũfa/ ciẽtẽ ſe diſponere.nõ põt etiã oiĩ tentationi reſiſtere. nõ põt etiã in aliq bonũ quãtũcunqʒ modicũ qʒð ſit oꝑante ſᷣm ſtatũ nature inſtitute. XXIX oꝛdinatũ ad ſalutẽ. Et licet poſſit in aliq bonñ mo⸗ rale.vix aut nunqꝙ; faceret niſi nalnj pot peccati oꝛi⸗ gSinalis coꝛruptiõeʒ.Et ex bis manifeſte cõuincit᷑ er 5 roꝛ pelagij et ſuperbia qua ſe contra diuinã gratiaainm erigebat.et ingratus gratie dei.ſibi qd erat gre vſur pabat. et dum hoc agebat. ſeĩm a munere diuie gra tie elongabat.et ꝓpterea erroꝛ iſte cauẽdus ẽ nõ mo dicũ. Añ Berñ.in li. li.ar.c xviij. Cauẽdũ eſt. ne cñ boc ſit bonũ ꝓpoſitũ.inuiſibilit intra nos aut nobiſ- cũ excitari ſentimꝰ.aut volũtati noſtre attribuamus que infirma eſt. aut dei necefſitati que nulla eſt.ſᷣ ſoli gratie qua quis plenus eſt. hec li. ar. excitat cuʒ ſemi⸗ nat cogitatum.ſanat cum inuitat affectũ.roboꝛat vt ꝑducat.ſeruat ne ſentiat defectũ. Sic aũt cuʒ li. arbi. opat᷑.vt illud pꝛimo pᷣueniat. in ceteris cõitetur.acd boc itaq; pueniens vt ſibi deinceps coopet᷑ ita tñ q; Fetia ceptum piter ab vtroq; ꝑficit᷑ vt mixtim non igillatim. fimul non viciſſim per ſingulos pꝛofectus operentur.non partim gratia.non ꝑtim li.ar.̊ᷣ totuʒ ſingula opere indiuiduo pagunt. totuʒ quide boſc. ¶ Diſtinctio. xxix. de poteſtate li.ar. pꝛimi hominis vtrũ eguent gratia opãte et coꝛ catum.ibi. In illius quoqʒ peccati penam.⁊c. Pꝛima pars habet duas. In pꝛima inq̃rit magiſter vtrum ar.hominis ante lapſum gratia eguerit. Secũ vero vtrum in ſtatu illo gratiam et virtutes habuerit. ibi. Pꝛeterea queri ſolet vtru bomo ante lapſum.c. Similit᷑ ſecunda pars pꝛincipalis duas babet. In pꝛia de⸗ terminat cuiuſmodi pena homo fuit punitus ppter peccatũ.vicz pena expulſionis de paradiſo. Abi etiã ex planat verba ſcripture circa hãc materiã. In ſecũda remouet dubitatiões que ex dictis hʒ oꝛiginẽ.ibi. Põt aũt queri vtrũ de ligno vite.⁊c. Et ſicterminat᷑ illa totalis pars in qna egit magiſter 8 pꝛimi hominis lapſu. et quantum ad peccatum ꝑ quod cecidit.et quantum ad adiutoꝛium per quod ſtare potutt. △ 5 et totũ illa.̊ vt totũ huic vel in hoc ſit. totũ ẽ ex ils. ſt bec conſiderandũ. ⁊c. Supꝛa oñdit magiſter quantũ li. ar. indiget auxilio gratie m ſtatum natu e lapſe.in hac ꝑte inquirit vtrũ eguerit gratia oꝑante et cooperante m ſtatum nature inſtitute DOi/ͤ uiditur añt pars iſta in duas partes. In quaꝝ pꝛima determinat de auxilio gratie qð collatũ fuit ho/ mini ante peccatum. In ſecunda ꝑ oppoſitũ determinat de ſupplicio pene qdð inflictuʒ fuit homini baſt pfe 1 ¶ Inquirit vtrum liberum arbitrium homis añ lapſuʒ eguerit gratia Dl. XXIX. operante et coopite. a M Oſt hec cõſiderãdum eſt vtrũ hõ añ peccatũ eguerit gratia operã⸗ Oꝛ oꝑãte ⁊ co ¶ Ste et cooperãte.Ad qð bꝛeuiter dicimꝰ.qꝛ nõ cooperãte tm̃.ſed etiã gpershie ne operante gratia indigebat.nõ quidẽ ſᷣm oẽm oꝑãdi modũ oꝑantis eguerit ̃m oẽ gratie. Oꝑat᷑ em̃ liberando et pparãdo volũtatẽ homis ad bonũ. Egebat anarar, da vr pꝛeparet ad volendũ efficaciter bonũ qð ꝑ ſe nõ poterat. Nõ em̃ poterat bonũ mereri ſine gratia.vt Aug.in ench.euidenter tradit. Illã inquit imoꝛ tHalitatẽ in qua poterat nõ moꝛi natura humana ꝑdidit per liberum arbitri⸗ um. hanc vero in qua nõ poterat moꝛi acceptura eſt ꝑ gratiam. quã fuerat ſi non peccaſſet acceptura ꝑ meritũ. Quauis ſine gratia nec tunc vllum me ritũ eſſe potuiſſet.quia et ſi iᷣm peccatum in ſolo erat arbitrio cõſtitutũ.nõ tamẽ iuſticie habende vel retinende ſufficiebat liberum arbitriũ.niſi diuinũ pꝛeberet᷑ adiutoꝛiuʒ. Ecce his verbis ſatis oſtendit᷑ ꝙ ante peccatũ homo indigebat gratia oꝑante et cooperãte. Hon em̃ habebat quo pedẽ mouere poſſet ſine gr̃e oꝑantis et cooꝑãtis auxilio.hũit tñ quo poterat ſtare. . Atrũ hõ ante lapſum gratiã et virtutes habuerit. b 7 itaq; homo ea.nõ vt liberaret volũtatẽ ſuã que peccati ſerua nõ fuerat.ſed ¶ Pꝛeterea queri ſolet vtrũ homo ante lapſum virtutem habuerit. Quibuſ / Diam videtur ꝙ non habuerit.id ita ꝓbare conãtibus.Juſticiã inquiũt non habuit.quia pᷣceptũ dei cõtẽpſit. Nec pꝛudẽtiã.qꝛ ſibi nõ ꝓuidit. MNeq; tẽ⸗/ perantiam.qꝛ aliena appetijt. Nec foꝛtitudinẽ.qꝛ pꝛaue ſuggeſtioni ceſſirx. Picimus Adaz qᷓ ſuũationis peccati. ſic cuʒ cõſũatio peccati Li. — — /II — — 7 à Quibus rñũdentes dicimus Adã quideʒ nõ tuncha-⸗ a dem nõ tũc habuiſſe buiſſe has virtutes qñ peccauit ſed ante.et tunc ami⸗ bas ”t ſiſſe Q multis ſanctoꝝ teſtimõijs cõpꝛobat᷑. Ait em .ndba. Aug.in quadã omelia. Adaʒ pdita charitate malꝰ in buit eas quãdo pec- uentus ẽ. Item pꝛinceps vicioꝝ dum vicit Adam de cauit. an amiſit eass limo terre ad imaginẽ dei factũ.pudicicia armatum. cᷓ peccaret. ſᷣ vᷣtutes temꝑantia cõpoſitum.charitate ſplendidum. pꝛimos n pñt amitti ſine p parentes illis donis ac tantis bonis expoliauit parii½ to dan — terq; ꝑemit. De hoc eodẽ Amb. ad ſabinũ ait. Quã/ Ambꝛo. guerit vtru bõ quẽ⸗ do Adam ſolus erat non eſt pᷣuaricatus.quia eiꝰmẽs do peccauit erat ſapi deo adherebat.Suꝑ pᷣs.qᷣʒ dicit. &ρ homo ante pec⸗ ens vel ſtultꝰ. Si ſa⸗ catum beatiſſimus auram carpebat ethereã. Sʒ quõ piẽs. nõ peccabat. ſine virtute beatiſſimus erat: Aug.qᷓ; ſuper Geñ.di / Augu. ſuper Situe cit. Adam ante peccatũ ſpiritali mente pᷣditum fuiſſe. Geñ. catii o8. otus HMon eſt ergo dubitandum hõieʒ ante peccatu virtu⸗ commiſſois peccati tibus fulſiſſe. ſed illis ꝑ peccatũ expoliatũ fuiſſe. Ade põt duplicit de ¶ Determiat cuiuſmõi pena hõ fuit punitꝰ ꝓpter termiari. Aut ym in⸗ peccatũ.ſcʒ pena eiectiõis ð padiſo — chogrioͤe aurfunc En lilius quoq; peccati penã eiectus eſt de paradiſo ſarioomm. iſtoin iſtũ miſeriaꝝ locũ. ſicut in geñ. legit Nunc ne fſo: b Seß. iij. giſtri bʒ vcritatẽ m te mittat manũ ſuã ⁊ ſumat de ligno vite.et comedat mntellectũ differétey. et viuat in eternum.emiſit eũ deus de paradiſo volu Si em̃ intelligat᷑ de ptatis.his verbis inſinuari videt᷑ ꝙ nunqᷓ; moꝛeret᷑. initio.vt ſit ſenſus.ñ ſi poſtea de illo ligno ſumpſiſſet. S buit virtutes añ peo ((πμooodo intelligendum ſit ulud ne ſumat chatdy. vmo „„— „wiligno vite et cedat et viuat ineternũ. d iſte intelligit᷑ ñ ba⸗ ¶¶ Sed quia per peccatum iam moꝛtuum coꝛpus habe⸗ buit vᷣtutes q̈tuʒ ad bat.illa verba ex tali intellectu accipi poſſunt. Deus vſum. licʒ baberz vir modo irati loquens.de homine ſuꝑbo ait. Videte ne tutes q;dtum ad habi foꝛte mittat manum ſuam ⁊c̃.id ẽ.cauete vos angeli e in beceati ſi ne comedat de ligno vite quo indignuseſt. de quo ſi virtutes bfiezdanz,⸗ ꝓſtitiſſet comederet et viueret ineternuʒ. Sed modo mõ vtute caruit. ba ꝓpter inobedientiam indignus eſt comedere. Et ſi⸗ buit bm babitũ.b̊ ca⸗ cut verbo dixit.ita opere exhibuit. Emiſit em̃ eum c ruit ſjm vſum. Si ät deus de paradiſo voluptatis in mundum iſtum lo⸗ intelligat de tpe con cum ſibi congruum.ſicut plerunq; malus cum inter fuerit in inſtanti. et ſimul ſũt peccatũ ↄſmari ⁊ eẽ.ſic etiã pᷣdictus ſermo vitatẽ bʒ.Mõ ſolũ ꝓpterh̊ ꝙ Adã tũc nõ habuit virtutes q;tũ ad vſum.verũ etiã q;tuʒ ad habitũ. Si em̃ habuit tu nobercotmcohſat q non eſſe habuit virtutis habitum. Sicut em̃ in peccato ſimul ẽ conſmari et cõſũmatum eſſe.ſic et in habitu virtutis ſimul ẽ amitti et amiſſum eſſe.et ſi amiſſus eſt nõ habetur. Planũ eſt igitur q quando peccauit.vᷣtutes non babuit.nec tñ ex hoc ſequit᷑ ꝙ non amiſit. Amittere em̃ in his q̃ ſubito amittunt᷑ nõ ponit habere in actu ſᷣ prabuiſſe de pᷣterito et non babere de pñti.hoc aũt meliꝰ manifeſtat᷑ in qrto tractatu de iuſtificatiõe ĩpij. Et p boc patẽt illa duo que obiecta ſunt. b ſn tra. Si hoc ven eſſet. ſequeret ꝙ Adam Pheim peccato nõ incidiſſet in neceſſitatẽ moꝛiendi.qdð eſt contra textum.in qᷓcun t ic g& ne foꝛte mittat manũ ſuã et ſumat de ligno vite.⁊c.Con die coederi.moꝛ.mo. ₰ — lignũ vite ſignũ crat illiꝰ ligni vite qd xpᷣs c.qð ẽ in medio pꝑa/ diſi eccleſie. iſtð lignũ potiꝰ obeſt q;ᷓ ꝓſit illis qͥ indigne ſumũt.ꝗᷓ v ꝙ ſi Adã cõediſſʒ dð illo lieo potiꝰ? ſibi ra nocuiſſet q; ꝓfuiſſz.& nõ viueret i eternũ..R.dð.q vᷣbũ illò ẽ vbũ dñi loquẽtis ad ãglos. AUñ . .Ge. d bů i ſupplẽda ẽ ſic. NMũc ſupple videte ne mittat manũ ſuã ⁊c. Hoc ãt dixit dñs.ñ ꝙq; q ieternũ viueret. ſi pꝰ pctĩ ð illo ligno cõederet. qꝛ lõgioꝛi vixiſſ tpe. Añ vᷣbũ illð pᷣt itelligi fuiſſe vbũ mie.qꝛ dñs volebat ipᷣm diu viuere in calamitate pñtis vite in quã retruſus erat merito culpe ſue. Ael pᷣt eẽ vᷣbũ nigoꝛis iuſticie.Et q: Adam guſtã do cibũ ligni vetiti ſe indignuʒ reddiderat ad ꝑcipiẽdũ effectũ ligni vite.ideo dñs in vᷣbo pᷣmiſſo in quo fert ſniaʒ ↄtra eũ.indicat ſe Adã duplici bono pᷣuari.vicz ligni eſu.⁊ ligni effectu.ñ qꝛ pꝰ pctm̃ poſſʒ ad illũ effe/ ctũ ꝑuẽire. qꝛ merito pcti vtrũq; meruit amittere. Et ſic patẽt illa qᷓ obiecta ſũt. Aerũtñ illò qð obijcit ð ſa/ Emẽto altan ñ ẽ ſile.qꝛ iſtiꝰ ſacri ẽ efficacia ſpẽal.⁊ ei ðbet᷑ fuerẽtia ſingłlan Eecr een excelletie.nllim aũt hoꝝ repitur in eo qui mãducat et bibit indigne.non ſic aũt erat in illo ligno vite. c Emiſit em̃ eũ deus ſom 1 del in u N Piginn etif tegde 6 zunit nctnnimn (anmfnß giheitſieg 9 Mho. Agin Geñ . iij · ho. 152 noꝝ ↄgregatõe pellit᷑ põdere pꝛaue ↄſuetudis pᷣſſus. Be ſanmeo gladio añ paradiſuʒ poſito. e ¶ Me vero ad illud poſſet accedere.collocauit deus an te paradiſum cherubin et flammeũ gladiũ atq; verſa tilem ad cuſtodiendam viam ligni vite. Quod iuxta litterã põt hoc modo accipi. Quia per miniſteriũ an⸗ geloꝛum ignea cuſtodia ibi conſtituta fuit. Hoc em̃ xp celeſtes poteſtates in paradiſo viſibili factum eſſe cre dendũ eſt. vt per angelicuʒ miniſteriũ ibi eſſet quedaʒ ifignea cuſtodia. non tamẽ fruſtra. ſed quia aliquid ſi/ AInificat de paradiſo ſpũali. Cherubin em interpᷣtatur plenitudo ſcientie.hec eſt charitas.quia plenitudo le gis eſt dilectio. Sladius autẽ flammeus pene tempo⸗ rales ſunt.q̃ verſatiles ſũt.quia tẽꝑa volubilia ſunt. Illa ergo ad cuſtodiaʒ ligni vite ideo poſita ſunt an/ te paradiſum.quia ad vitam non redit᷑ niſi per cheru bin ſcʒ plenitudinem ſcientie.i.charitatem.et per gla dium verſatilem.i.tolerantiam paſſionuʒ tẽpoꝛaliũ. Determinat dubium oꝛtum ex pꝛedictis. an ſcJ hõ añ peccatũ comederit de ligno vite.t teſt autem queri vtrum de ligno vite ante pecca/ tum comederit homo. De hoc Augu. in li. de baptiſ. par.ſic ait. Recte pꝛofecto intelligunt᷑ pꝛimi homines ante malignam dyaboli ꝑſuaſioneʒ abſtinuiſſe a cibo vetito.atq; vſi fuiſſe cõceſſis.hhis verbis oſtẽditur ꝓ de ligno vite ante peccatum ſumpſerint. quibus pᷣce⸗ ptum erat vt de omni ligno paradiſi comederint. niſi de ligno ſcientie boni et maiul. (ſe uare non ſunt facti immoꝛtales ſi come derunt de ligno vite. ð Auare ergo perpetua ſoliditate et beata immoꝛtali// tate veſtiti non ſunt. vt nulla infirmitate vel etate in deterius mutarent᷑. Hanc em̃ virtutem naturaliter il⸗ d lud lignum habuiſſe diciturꝰ Sed foꝛte hoc non con/ ferebat niſi ſepc de illo ſumeret᷑. Potuit ergo fieri vt dDdelillo ſumeret ſemel ⁊ non ſepius.qui ꝑ aliquã moꝛã in paradiſo fuiſſe intelligitur. cum ſcriptura dicat euʒ ibi ſopoꝛatum fuiſſe.quando coſta de latere eiꝰ aſſum pta eſt. et inde foꝛmata mulier. et animalia ante eum ducta quibus nomina impoſut. 2 — — reſtrẽ eẽ. qſi exulẽ in mũdo ſeipm reputaret.et pñtẽ vitã cõtẽnẽdo ad bona inuiſibilia deraret. ⁊ ſic ad illã ꝑueniret. Si em̃ tpalia amaret. ipedi ↄcupia q ẽ in valle miſeric.qto mag tũc amaret ſi eẽt i ptꝰect. aãta em̃ extũc adberẽtia qͥeti tpali ibererz. vt n 7 bonos viuere ceꝑit.ſi in melius mutari noluerit. ð bo de paradiſo volupta 9 „ tis. NUidetur qꝙ hoc ñ doebuit deus facere. cum em̃ deus ſit ma ioꝛis mie qᷓ ſit hõ.ct nos videamꝰ pecca⸗ toꝛes ſuſtineri intra eccleſiã ꝗͥ ẽ ꝑadiſus quedã.nõ vꝛ ꝙ deus debuiſſet eñ eijcere. potius lõganimiter ad penitẽtiã expecta re. Iteʒ qucro quare dicit mundũ iſtũ fu/ iſſe ſibi locuz ↄgruũ. Aut em̃ erat deterio⸗ ratus.aut nõ. Si nõ erat terioꝛatus.nõ videtur ꝙ eẽt habita tio ſibi congrua poſt oↄcupiſcẽtiã.Si dete rioꝛatus erat. videk ꝓy magis debuiſſʒ de terioꝛari locus ille in quo peccauerat qᷓ; il le in quo non pecca⸗ uerat. Juxta h̊ queri tur ð quo ſeruiat iſte locus bomini.qꝛ mõ non ſeruit. nec pꝰ diẽ iudicij ſeruiet.ẽ̊ vide iur ꝙ fruſtra factꝰ ſit locus iſte.R. dom. deus de padiſo ho minẽ eiecit equo iu dicio.ita ꝙ ſimul fuit ibi mia ⁊ vitas. Aeri tas nanq; fuit ibi.qꝛ ſicut angelus de pa/ diſo celeſti eiectus ẽ. quia ibi peccauerat. et ſe indignuʒ illo lo⸗ co reddiderat. ſic ct homo de amenitate padiſi terreſtris cijci debuit. Miſcricoꝛ/ dia etiã ibi fuit. vt bö in loco maioꝛis cala/ mitatis exñs. et ſcis ſe extra padiſum ter/ aſſurgeret. ct illa deſi / ret᷑ ne ſpũñalia appᷣhẽderet.⁊ ſi nunc amat coꝛruptꝰ illiꝰ ꝑadiſi amcnitate poſtq; moꝛbo ocupie coꝛru/ ũqᷓ; eternã reqͥrerʒ.ct iõ cũ eo ẽ actũ miſericoꝛdit᷑ ⁊ iu ſte. Et ꝑ p̊ patẽt dubitatões pᷣmiſſe.pʒ etiã ꝙ ñ ẽ ſile ð padiſo ecclic.pʒ etiã ꝙ locꝰ iſte mag ẽ ↄgruꝰ ſtatui mi ſerie.etiã ſi vterq; dterioꝛatꝰ eẽt. ſionẽ nob pᷣbet reqͥrẽde Pu⸗Sein ferebat ⁊?e Innuit mggr ꝙ lignũ il umcret᷑. fecta ponit hõiem extra ſtatũ aialitatis.ſed frequens comeſtio ponit h m in ſtatu litatis. ꝑ frequẽtem vſum ligni nõ ꝑduceret᷑ ad ꝑfectam imo:talitatez. Item frequentatio alicuius rei non „ variat effectum ſm ſpeciẽ. ſed ſolum confirmat vel intendit. ſi vnica comeſtio dd.q męf bic dubioſe loquit᷑.nec ſine cauſa.vtraq; eniʒ pars po m vite vnica comeſtione conferret immoꝛtalitatem. Mec huic ob⸗ ſum. qꝛ imoꝛtalitas ꝑ tem.videt᷑ pari rõe ꝙ nec frequẽtatio. 8 teſt ſuſtineri ſatis ꝓbabiliter. lcʒ lign „9 ↄſiſtat ſũma etiã ꝑfectio totiꝰ vtilitat bhůane. d 9 Poſtrẽo pʒ ꝙ locꝰ ille fruſtra nõ c.mitũ em̃ facit ad nr̃aʒ eruditiõeʒ.⁊ occa foꝛte hoc nõ con⸗ ðnõ ↄferebat imoꝛtalitatẽ.niſi ſepe de illo ſumcret᷑. NHoc em̃ videt᷑ eẽ fal⸗ 7 t hõiem in ſtatu aia o nõ poterat faccre ĩmoꝛtalita 7 7 —— 9 — — — uiat qdᷣ dñs pceperat Ade ꝙ ð omni ligno paradiſi comederet. pcptũ em affirmatiuũ non obligat ad ſemg. ꝓloco et tẽpoꝛe. Põt etiam intelligi non cõferret illũ effectum vnica comeſtiõe ſᷣ pluribus.ct hoc qꝛ li- gnum illð non cõferebat imoꝛtalitatẽ ſicut cauſa imoꝛtalitatis pꝛincipalis et effectiua. ſᷣ ſicut diſpoſitiua.Et quẽadmodũ videmus in mel ſumpta. ſic et in ꝓpoſi pꝛincipale effecti Sintelligẽtiã huius ꝑtis in qua agitur ð gra/ X tie adiutoꝛio m ſtatum nature inſtitute.inci Rit bic queſtio circa tria. Pꝛimo querit᷑ vtrũ bomo ante peccatũ gratia eguerit. Secũdo queritur mpvtu ante peccatũ gratiã habuerit.Tercio querit᷑ de quãtitate gratie quã in illo ſtatu habuit.Circa pꝛi mũ querũtur duo. Primo querit᷑ vtrũ homo in ſta/ tu innocẽtie circũſcripto dono gratie eẽt do acceptꝰ. meritoꝛiũ. Secũdo querit᷑ vtrũ abſq; gratia poſſet exire in opꝰ ¶ Queſtio. . 4 ¶ Dtrã abſq; dono gratiebomo eẽt deo aceeptꝰ in ſta tu innocẽtie.Et ꝙ ſic vꝛ. Geñ.j. Aidit deus cũcta q̃ fece.et erãt valde bona.ſᷣ ſummo bono non põt nõ cõplacere illud qd eſt valde bonũ.ſi g&̊ hoc inter cete ras creaturas infeꝛioꝛes pꝛicipatum obtinebat.vẽ q; ipe valde bonus erat.et ſi hoc.g̊ deꝰ illũ acceptabat. Steʒ Sap̃.xj. Diligis omnia dñe.et nihil odiſti eo/ rum que feciſti. ö̊ homo in ſtatu innocẽtie nihil habe bat qð eẽt dignũ odio.et totũ qd hẽbat a deo factuz erat. ̊ deus ipᷣm totaliter diligebat. ᷣ qð ſic a deo di ligit᷑ ab eo acceptatur.S ⁊c.¶ Itẽ H Ego diligentes me diligo. ð bomo ſm ſtatũ nature inſti/ tute diligebat deũ ꝓpter ſe ⁊ ſuper oiĩa.qꝛ rectꝰ crat. vꝛ ꝙ etiam pᷣter omnẽ gratiã deus eũ amabat.⁊ ſi boc. deo acceptus erat. ¶ Item artifer creatus cõ placet ſibi in oꝑe ſuo.et illud acceptat qñ ipᷣm fabꝛi/ cat ᷣm voluntatẽ ſuam. deus qͥ eſt ſummꝰ artifex bominẽ foꝛmauerat ad imaginẽ ſuã.et optima rõne eæũ cõdiderat.S vẽ ꝙ ex naturalibus ſibi datis hõ do placebat. ¶Btẽ nibil ẽ qd plus faciat animã carã do et acceptã qꝙᷓ; ꝙ ſit tota pulcra et nulla ſit in ea macu la. aia Ade in ſtatu innocẽtie tota erat pulcra.nul/ la erat in ea macula.qᷓ;tum erat ex naturali ↄditiõe. Sabſqʒ omni gra ſuꝑpadcdita deo erat accepta e; aut deus poterat facere aliquã creaturã ita bonam qꝙ; ex puris naturalibus ſibi placeret.aut non. Si nõ. v ꝙ non cẽt oipotẽs.Si ſic.ᷓ non vẽ ꝙ ad hoc ꝙ na tura placeat deo neceſſariũ ſit ſupaddi donuʒ gr̃e. ſi igit᷑ homo pꝑfecte cõditus fuit ᷣm exigentiã ſtatꝰ? na ture.vẽ q; deo placebat abſq; omni dono gratie ſuꝑ- aachie. e cõtra.Heb.xj. Sine fide ipoſſibile ẽ placere do.ſj̊ fides eſt donũ ſuperadditũ nature ſᷣm ꝙ dr.j.Coꝝ.xij. ſine dono gratie nature ſuꝑaddite nullus põt placere de donum dei nature ſupadditu.ſm q;.j.ſubiu git᷑.ix. c. Mitte illam de celis ſanctis tuis ⁊c.ꝗ abſq; dono gratie nature ſuꝑaddite impoſſibileẽ dei amicuʒ eẽ. Peern Dyo.in li.de angelica ierarchia.lex diuinita tis eſt inferioꝛa ꝑ media.et media ꝑ ſuꝑioꝛa reduce⸗ re. h̊ media bona ſunt potentie naturales.bona ma/ xima ſunt gratia et virtutes quibꝰ non ↄtingit male vti.ꝙ ᷣm rectũ oꝛdinẽ aia non pᷣt ad deuʒ redire nec nullus p ſtem Sap̃. vij. Monminem diligit deus niſi illũ qui cũ ſapia inhabitat.ſᷣ ſapia ẽ medicina ꝙ frequentata viſponit ad ſanitatẽ ad quã nõ ſufficienter viſponeret ſe/ to intelligenduz ẽ. Et per hoc patẽt ꝗᷓ obiecta ſunt. ꝓcedunt em̃ ac ſi lignũ vite eẽt uum imoꝛtalitatis. De effectu aũt iſtius ligni planius habitũ ẽ ſupꝛa.Hec ãt dicta ſufficiãt. deo placere.niſi pficiatur ꝑ dona virtutuʒ et gratie. ¶ Itẽ nibil excellentiꝰ ẽ m naturã in bomic ꝙᷓ; ipa imago.ſᷣ imago indr̃ns eſt ad hoc acceptandũ et nõ acceptandũ.& ad hoc ꝙ; aliqua aia a deo acceptetur. neceſſe ẽ vltra naturalia eẽ aliq donum nature ſug adairum ſoib quotieſenag deus aiaz acceptat. eam in ↄiugium ſibi deſponſat. Añ et aiaʒ dicit ſponſam ſuam in Cant.Sʒ ꝙtũcũq; aliqua creatura ſit excel- lens.ſempꝑ in infinitũ ẽ deo inferioꝛ.g nunq;ᷓ digna ẽ in ↄiugium uſſumi.niſi deus ex mera liberalitate cõ⸗ deſcendat.et hoc ẽ pꝛeſtare gratiam. ⁊c.¶ Itẽ cum deus hominẽ acceptat.filin ſuũ reputat ſᷣm qꝙ dẽ Jo hãnis.j.ecit eis ptãtem fi.dei fi. Sʒ creatura quã tũcunq; ſit nobilis ſemꝑ ẽ dei ſerua.ſᷣ ſuus non põt adoptari in filiũ quin fiat ei gra.̊ ipoſſibileẽ q; aliqᷓ eatura acceptet᷑ a o ſine munere gre ſupadadite. Re'. ad pᷣdictoꝝ itelligẽtiã ẽ notãdũ ꝙ; dupꝑir cõtin / t dicere aliqͥd acceptari a deo. Uno mõ q̃dã acce/ ptatione generali.vt idẽ ſit acceptare aliqͥd qdð repu tare bonum. et in bono cõſcruare.et hac acceptatio ne non tm̃ acceptat᷑ creatura rõnalis.ſᷣ etiã oẽ opus dei. Eſt etiã alia acceptatio ſpãlis qua dẽ deus acce- btsre illud q dignũ reputat eterna beatitudie. ⁊ ta i acceptatiõe nõ acceptat deꝰ niſi creaturã rõnaleʒ. Alla em̃ ſola ẽ que eiꝰ capax et ꝑticeps eẽ põt.HNanc aũt creaturã rationalẽ tũc acceptat.cũ cõſecrat in tẽ plum.et adoptat in filiũ.et aſſumit in ↄiugium. Nã aie ſancte qᷓ deo placent.et dicunt᷑ tẽplũ dei.et dicũt filij dei.et dicunt᷑ ſponſe dei.ſᷣm qð colligit᷑ ex nouo et veteri teſtamẽto. Pꝛimũ genus acceptatiõis non requirit ſuꝑaddi donũ gr̃e vltra ea q̃ ſunt de cõditio ne nature. Scom vero genꝰ acceptatiõis nõ põt nõ eẽ gratuitũ.tũ ꝓpter gratuitã dei ↄdeſcenſionẽ.tum ꝓpt᷑ creature exaltationem vltra terminos ſiue ſta/ tus nature. Gꝛatuita nãqʒ cõdeſcenſio in hmõi acce ptatione neceſſaris requirit᷑. Oꝛ em̃ deus imẽſus ha bitare velit in aia vt in tẽplo.qꝙ iterũ velit ſeruũ rpu⸗ tare ꝓ filio.ꝙ ancillã ſuã aſſumere vclit in cõiugiũ. hoc nemo dubitat eẽ mere gre et cõdeſcẽſionis libe⸗ raliſſime.Creature etiam ſublimatio in tali accepta tione vltra ſtatum nature reꝑitur. Oz enim creatu/ ra conſecretur in templũ.adoptetur in filium. aſſu/ matur in cõiugiũ.hoc eſt ſupꝛa naturale cõplemen/ tuz omnis creature.et ideo nec cõſecratio.nec adop tatio.nec vnio aie ad deũñ fit ꝑ aliquam ꝓpꝛietatem nature.ſᷣ ꝑ aliqd donũ gratie ſupaddituʒ qd animã cõſecret vt ſit tẽplũ.aſſimilet vt ſit dei filia. faciem decoꝛet anime vt apta ſit eſſe dei ſponſa. hec autem omnia facit gratia gratum faciens.cui eſt adco iun/ cta dei confoꝛmitas.vt nullo modo poſſit deo diſſi/ milis fieri. Adeo iuncta ſpũalis venuſtas. vt nullo modo poſſit defoꝛmari. et ideo reddit animam deo aceeptam. Et eſt ratio acceptandi ſm illas tres pꝛo/ pꝛietates pꝛedictas.q̃ quideʒ conueniunt ei non ſm tropum aut tranſſumptionem.ſed ſᷣm veritateʒ aut neteg tih⸗ lunattan ugtud d unenuhunne miantnllie gemnnin muginh ſuttumn: orr giudnen Gtanmurpun gmlilstczboe tintietiuns glalut iotcctenature tiͦn Gotorerbion⸗ eruiteligunt tonnogum Ctnefnnon guden Vtr Neehludr Hinqiludi ertockabig ſcrrnnturaln chemuſarof Atcdobir ihrmngin ir: zſuntugt enlariuauct tigilatgna or kngtacraä Fnucmuͤn = —S (ſAuolcidien Kacſatanpuen Clicſcſne maain, uupllafudegnec Gecilangiamen ſpllucſicratin kkauitumntmmin tn. Atinggo⸗ mnunnmiroe ſemoeſige, manmntznigeng Vpſemreartn nt e in Ntnn uade tdheſte dfliii nzctgrte hanect gencictrd Wnagten, hunmutneſn⸗ Bentlt enn dthooten tunttſteeg „ zum gate.⸗ Limmgani Wilbollaec Choni i Nruriitge ebrun nalis ciin gen nnbernen. ii gami, gechsiiln Prnt itn mitizun mithiuthi ncalzitte Sõ naguriſn. ienn tmnimz il Mus oit iuoinioi niſctſnün ereincuge. iis be Gtoigtiinch . K. cincern onufiun 6 umrurigen ntuiet um hun lim hri Lene 6 Di. ſm propꝛietatem. Et ſic patet q homo in ſtatu in/ nocẽtie gratia gratũfaciente indiguit ad hoc vt deo placeret. Et bec neceſſitas ſumpta cſt ex parte modi acceptandi. Poſſet nibilominus ⁊ alia ratõ ſumi ex parte acceptantis. Deus em̃ qui omnia fecit in gloꝛi am ſuam.⁊ nullius indiget laude.potiſſime requirit a creatura ratõnali honoꝛeʒ.Et quia honoꝛẽ deo ex/ bibemus qñ in ipſum om̃ia referimus tanqᷓ; in om/ nium autoꝛem ⁊ finem.nõ decreuit deus homineʒ ꝑ/ ducere ad ꝑfcctõnem gloꝛie ꝑ aliquid qd oꝛtum ha/ beret ex nature pꝛincipijs.ſed ꝑ munꝰ additum na/ turalibus.vt ex hoc homo magis deo gratus exiſte⸗ ret. ⁊ totius ſalutis ſue opus deo attribueret. Et ſic go ⁊c. Dm qꝙ illud intelligitur de dilectõne charita inducte. ¶ Adr 8) vo reſpondere ex his que dicta ſunt. Hã due pꝛime au/ patet ꝙ nemo põt acceptari a deo abſq; munere gra tie ſupaddite nature.⁊ ↄcedende ſunt ratõnes ad h̊ d ratõnes vo ad oppoſitum planũ eſt toꝛitates intelligunt᷑ de acceptatõne ⁊ dilectõne ſᷣm generalem modum.nos autem loquimur hic de ac-⸗ ceptatione ᷣm moduʒ ſpecialem quo deus acceptat ipſam animam vt reputet eam dignam cterna glo/ ria. as illud quod obijcit᷑ ego diligentes me dili/ tis quę nõ eſt abſqʒ gratia.⁊ hec plurimum differt a dilectõne naturali qua homo diligebat deum ꝓpter ſe ⁊ ſuꝑ omnia ſicut oſtenſum eſt ſupꝛa diſt.iij. Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ artifex creatus ↄplacct ſibi iu opere. dm ꝙ iſtud eñ verum de illa generali acce ptatõne ⁊ ↄplacentia qua aliquis reputat aliqͥd eſſe bonum. ſed de illa acccptatõne qua aliquis ſic acce/ ptat aliquid vt reputet ſe illi obligatum ad retribu/ endum aliquid magnũ.veritatem nõ habet.hãc em̃ ſolum ↄtingit reperire circa opus diuinum qd habʒ libe arbi.⁊ circa qð nata eſt eſſe laus ⁊ vitupcrium. Ad illud qð obijcitur qꝙ; natura inſtituta abſqʒ oĩ Bratia eſſet tota pulcra et ſine macula. dicendum ꝙ; et ſi eſſet ſine macula.non tamen eſſet tota pulcrha ea pulcritudine que eſt a gratia. Pulchritudo enim gratie eſt ſancti amoꝛis cõciliatiua pᷣm ꝙ dicit gloſa ſuꝑ illud xõ. At exhilaret faciem in oleo.glo. Gratia eſt quidam nitoꝛ anime ad cõcilianduʒ ſanctũ amo⸗ rem. ¶ Ad illud qð obijcitur. vtrum deus poſſet ta⸗ lem naturam facere ꝙ eſſet ei accepta abſq; munere gratie. dᷣm ꝙ ⁊ ſi ipſe poſſet omnia tanqᷓ; omnipo/ tens.natura tamẽ non eſſet capax.vnde impoſſibili tas venit ex parte ceature. Si em̃ hoc faceret.nibil aliud eſſet facere q; ꝙ faceret donum gratie donum eſſe nature. ⁊ gratiam eſſe naturam. Hoc autem im poſſibile eſt. cum tonum gratie ſit vltra termios na⸗/ ture. Añ ſicut impoſſibile eſt ꝙ bomo fiat a deo bea ma⸗ naturam q;uis poſſit creari beatus.quia bca/ titudo ↄſiſtit in bono qdð eſt ſupꝛa omnem naturaʒ. ſic etiam intelligendum eſt ⁊ in gratia. ¶ Pꝛeterea. eſto ꝙ poſſet facere.nõ tamen decreuit.qꝛ nõ decuit. H dete Honl⸗ in cuiꝰpᷣiudicium deus neminem acco „— Et ratio huiꝰdicta eſt.videlicet vt ex boc diuina ſer-/ Pezt. onſeruet᷑ etiam nihilominꝰipſa gratia q̃ nul/ o modo põt nec debet eſſe ingrata.⁊ ideo ſic dʒ dari vt reputet᷑ eſſe gratis dttta. — eſtio ſj. b ¶ Ahum bomo in ſtatu nature inſtitute poſſet in opꝰ meritoꝛiuʒ exire abſq; tono gratie: Et ſic videtur Ausuſtin li. de natura ⁊ gratia. Quis neſciat ita fa⸗ eternum. ctutn botinem vt in co li. arbi. iuſte viuendi p poſ-/ ſibilitate ⁊ capacitate ſua ↄſtitueret᷑.g videt᷑ ꝙ ex li- bertate arbitrij naturali poſſet iuſte viuere.ergo et opera meritoꝛia fecre iIren Dam̃. Manentes in eo qd eſt ̃m naturam.in virtute ſumꝰ.ſed opera virtuoſa ſunt meritoꝛia.& lib.arbi.in integritate ſue nature manens abſq; om̃i gratia poterat facere ope ra meritoꝛia. ¶ Item dei pfecta ſunt opera. ⁊ perfe/ ctum eſt aliquid(vt vult plaeun attingit pꝛoprie virtuti.g̊ ſi bomo ꝑfectus cõditus eſt. poterat exire in opatonem ꝓpter quam factus eſt. bec autem ẽ oxe ratio ꝑ quam puenit᷑ ad gloꝛiam. ⁊c. ¶ Itez in oi/ bus creaturis diſtantibus a ſuo termino ad quẽ oꝛ/ dinant᷑ data eſt virtus ꝑ quam poſſint ad illũ finem uenire.ſicut patet in igne.qui cum deoꝛſum eſt.ſua euitate põt ſurſum ferꝛi.ergo aut libe.arbi.miſera/ bilius fuit inter ceteras crcaturas.aut ſi alie creatu/ reꝑ naturam habent potentiam ꝑueniendi ad ſuuʒ finem.videt᷑ multofoꝛtius ꝙ ⁊ hoc homo poſſet per virtutem nature ante ſtatum miſerie. een natu ra nihil facit fruſtra. nec deficit in neceſſarijs.vᷣ nihil eſt maius neceſſarium homini qᷓᷓ illud ſine quo non poteſt beatificari.g̊ cum poteſtas merendi hmõi ſit. videt᷑ ꝙ hec incſſet ei ꝑ naturaʒ om̃i gra circũſcpᷣta. ¶ Btẽ circũſcpta gra intelligamꝰboiem in ſtatu na⸗ ture ſeruare diuina mandata. aut igit᷑ meret᷑ aliqͥd. aut nihil. Si nihil.ergo fruſtra operat᷑.ſᷣ fruſtra ope rari non poteſt eſſe ſine aliqua pena. hoc autem non Pterat eſſc in natura inſtituta.Si aliquid meretur. cum opus rectum ſit ad beatitudinem oꝛqinatũ.vi/ detur ꝙ ex nar allone mereri poſſit pꝛemiuʒ Contra. Ro. vj. Gratia dei vita eterna. Et glo. Mihil aliud in nobis deꝰ coꝛonat qᷓ; ſua mu/ nera.tam ex textu qᷓ; ex glo.colligit᷑ ꝙ vitam cternã non ↄtingit mereri abſq; gratia. ¶ Item deus nul/ lo tmodo indiget bonis noſtr. ſi acceptat bona no ſtra. hoc non eſt ꝓpter aliquam ſuam vtilitatem.ſed ſi eſt. hoc eſt ꝑ meram benignitatem. igit᷑ niſi diuina iuſticia ↄdeſcendat ꝑ gratiaz. impoſſibile videtur q; reputet aliquem dignum gloꝛia ꝗꝓpter aliqua opera que faciat. ¶ Item meritum ⁊ pꝛemium debent eſſe ꝓpoꝛtõnabilia.ſed natura q;tumcunq; eminens.im pꝛopoꝛtõnabilis eſt ⁊ alterius generis eſt qᷓ; ſit bea/ titudo Glote git go ſibile eſt mereri gloꝛiam per pura naturalia. Item nobilioꝛ eſt ſubſtantia q; operatio.ſed deus nunq; acceptat hominem abſq; munere gratic.ergo nec oꝑerationem hominis repu tat meritoꝛiam.niſi ꝓcedat a libe.arbi.⁊ a gratia. ¶ W. dm ꝙ non ſolummodo gratia neceſſaria eſt ad merendum ſᷣm ſtatum nature lapſe.ſed etiaʒ ᷣm ſtatum nature inſtitute.licet ſᷣin ſtatum nature lap/ ſe magis indigeat libe.arbi.dono gratie. In ſtatu nã qq nature inſtitute neceſſaria crat gratia. tamen pꝛo pter conditõnem retribuentis. quoniam ꝓpſe deꝰbo noꝛum noſtroꝛuʒ non indiget.ideo nec acceptat ho/ minem Tanrer oera nc aliquod meritum obliga/ re poteſt ipſum ſᷣm ratõnem dati ⁊ accepti.ideo ad . hoc ꝙ aliquod bonum opus creature ad remunerãa dum deo complaceat.neceſſe eſt ꝙ ipſiꝰ gratuite bo⸗ nitatis influentia in operante pꝛecedat.p quam cre/ atura ipſi creatoꝛi grata exiſtat. Similiter ꝓpter con ditõnem retributõnis impoſſibile erat libe.arbi. me reri ſine auxilio gratie gratumfaciẽtis. de illud p̃miũ qd meremuv eſt beatitudo cterna. Beatitu/ do aũt eterna ↄſiſtit in babendo eum qui eſt om̃e et ſummũ bonũ.⁊ qui eſt ſuper omnẽ nãm exaltatus.ꝰ lucem babitat inacceſſibilem. ⁊ ideo impoſſibile eſt ꝙ homo merendo ad illud ſummũ bonu aſcendat ⁊ perueniat.niſi ꝑ aliqd adiutoꝛiũ qð ſit vltra naturã. ſic em̃ homo in ſtatu nature inſtitute abſq; dono G/ tie mereri nõ potuit.tũ ꝓpter conditionẽ retribuen/ tis. tum ꝓpter conditionèe retributõnis. In ſtatu o nature lapſe nõ ſolũmodo indiget gra ad merenduʒ ꝓpter bas conditõnes ſed etiam ꝓpter ↄditionẽ ope rantis ⁊ oꝑatõnis meritoꝛie. Oꝑans em̃ in ſtatu na ture lapſe ſemꝑ eſt in peccato ⁊ dei aduerſariꝰ et ini- micus.niſi a peccato relcuetur per gtie donũ.et ideo quicqᷣd faciat.niſi voluntas eiꝰpꝛeueniat᷑ a gra que eo reconciliet.nihil meret᷑ merito ↄdigni.pꝛo eo dei eſt aduerſarius ⁊ inimicus.deus autẽ opera non acceptat.niſi pꝛius acceptet perſonaʒ.ſicut innuitur BGene.iiij. Reſpexit dominus ad abel ⁊ ad munera cius.pꝛius dicit ad abel.⁊ poſtca dicit ad munera. Pꝛopter ↄditõeʒ etiam oꝑatõnis neceſſaria eſt gra/ tia.qꝛ nulla eſt operatio meritoꝛia niſi recta. ⁊ nulla eſt recta niſi fiat ex recta intentõne.⁊ nulla poteſt eſ- ſe recta intentõne niſi que ſummũ bonum omni bo/ no pꝛeponat.nulla aũt intentio poteſt hoc facere in ſtatu lapſe nature ſine dono gratie.⁊ ꝓpterea qualẽ/ cunq; vel qnantãcunq; faciat homo operatõeʒ.abſ/ q; gratia nõ meret᷑.quia nõ penſat deus quantum. ſed ex quãto boc faciat. Patet igit᷑ ꝙ multiplex ẽ ne ceſſitas gtie ad merendũ.ſcilicet ꝓpter ↄditiones re/ tribuentis ⁊ retributõnis.oꝑantis ⁊ bone opatiõis. ita ꝙ hec quadruplex neceſſitas ↄcurait ad ſtatũ na/ ture lapſe.⁊ duplex ad ſtatum nature inſtitute.⁊ oc eſt qdð magiſter dicit in litera.ꝙ homo indigebat gra tia ogerãte ⁊ cooperãte ſᷣm ſtatum nature inſtitute. licet nõ ſᷣm omnẽ modũ gr̃e operãtis.Ad illud & qd obijcit᷑ in ↄtrarium de autoꝛitate Augu.⁊ Dam̃. ddðm ꝙ illud dictũ eſt nõ qꝛ poteſtas libe.arbi.⁊ na/ ture ſit ſufficiens in opus meritoꝛium.ſed qꝛ natura bene oꝛdinata ↄcoꝛdat cum gr̃a.et diſcoꝛdat cũ cul/ pa. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ dei perfecta ſunt opera. 13 ddm ꝙ eſt pfectio q;tum ad eſſe pꝛimũ.⁊ eſt pfectio qᷓẽtum ad eſſe ſecundũ.Et ꝑfectio qdtum ad eſſe ſecũ 12 dum duplex eſt. Quedã em̃ eſt que babet oꝛtũ a pfe- ctione m eſſe pꝛimũ. ſicut illa ꝑfectio que attendit in accidentibus que oꝛiunt᷑ ex pꝛicipijs ſubiecti. Eſt glia pfectio q;tum ad eſſe ſecundũ que nõ cauſatur a pfectõne ſ̃m eſſe pꝛimũ.ſed potius eſt ſupꝛa illud. ſicut eſt ꝑfectio in eſſe gratuito vcl gloꝛioſo.que qui⸗ dlem ceſt in nobis.nõ ex nobis ſed ex deo. Cum &̊ dici tur ꝙ dei ꝑfecta ſunt opa.hoc intelligit᷑ qtum ad eẽ pꝛimũ.⁊ q;tum ad eſſe ſecundum qð cauſat᷑ ab illo. MNtum aũt ad illud eſſe ſecundũ qð nõ cauſat᷑ a per fectõne ſᷣm eſſe pꝛimũ veritatem nõ habet. Mon em̃ fecit deus om̃s bonos ⁊ gloꝛioſos.ſed illos ſolos be/ atificauit quos pᷣdeſtinauit ↄfoꝛmes fieri imaginis filij ſui.hoc em̃ diſponit dare ꝑ merita tanqᷓ; bonum laudabile. Et ratõ huiꝰaſſignata fuit ſupꝛa.xxiiij.di. 3 4 Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ alie creature poſſunt ꝑerue mnire in fineʒ ad quẽ ſunt ꝑ virtutem nature.dam 2 noõ eſt ſimile.qꝛ finis creature rõnalis eſt ſummũ bo num.qð eſt ſupꝛa omnẽ naturã. inis vo aliaꝝ cre aturaꝝ eſt bonum creatũ qð eſt infra terminos na⸗ ture.ideo creatura vationalis magis indiget dono gratie vt poſſit ꝑuenire ad ſuũ finem qᷓᷓ alie creatu re. ¶ Ao illud qð obijcit᷑ ꝙ natura non deficit in ne/ lS cefſarijs.iaʒ patet reſponſio ex pᷣdictis.hoc em̃ intel- ligit᷑ de neceſſarijs que quidem attendunt᷑ qᷓtuʒ ad epꝛimũ.vel itum ad eſſe ſecundum.qdð cauſat᷑ ex pꝛincipijs nature. Otum vo ad illud eſſe ſᷣm qð eſt ſuꝑꝛa naturam.neceſſe eſt naturam deficere.⁊ taleẽ eſſe gratuitum ⁊ gloꝛioſum. nullum tamen cx hoc fit nature pꝛeiudiciuʒ.quia deus defectum nature ſu/ plet. ⁊ ſemper pꝛeſto eſt cum ſe offert tempus ⁊ locꝰ ill q& 16 ↄplere ⁊ dareqð natura non poterat. obijcit᷑ vltimo.vtrum homo merercet᷑ aliquid vel ni hil ſi faceret mandata dei ⁊c.dðᷣm ꝙ non mereretur aliquid de ↄdigno ſed de congꝛuo.⁊ ſic merendo diſ- poneret ſe ad gratiam.⁊ ideo nõ operaretur fruſtra. Ex pᷣdictis patet quãtũ bumana natura in ſtatu in/ nocentie eguerit gr̃a. ””M tu innocentie habuerit gratiã gratumfaciẽ/ NAem. Et circa boc querunt᷑ duo. Prin:o que ritur vtrum habuerit gratiã ante lapſum. Secundo queritur vtrum ſimul temꝑe ↄditus fuerit in gratu- itis naturalibus. L . (LQueſtio.ſ. CQ trum homo ante lapſum babuerit gratiam. Et ꝙ; ſic videtur. Luc.x.Qui etiã expoliauerũt eum ⁊ pla gis impoſitis ⁊c̃. Exponunt ſancti et glo.ꝙ pofl⸗ uerunt eum gratuitis.⁊ vulneraucrunt in naturali⸗ bus. g ſi boc intelligi᷑ in pꝛimo homine.pꝛimus ho⸗ mo non tm̃ habuit naturalia ſed etiaʒ gratuita ante peccatum. ¶ Item Berñ. Cum videret patrem no⸗ ſtrum oim hoim emulus charitate circumdatum.⁊ omni virtute veſtitum.⁊ hoc accepiſſe terꝛenum ho nem.qdð ipſe per ſuperbiã amiſit.inuidit inſatiabilis homicida.Ex hoc igit᷑ patet ꝙ pꝛimus homo ct cha ritatem babebat ⁊ omnẽ virtutem. ¶ Item Adam poſt ſopoꝛem ꝗꝓpbetauit.ſicut innuit᷑ in textu Geñ.⁊ in glo. hoc autem nõ fuit niſi quia introductus fuit in illo ſopoꝛe in ſecretum celeſtis curie.ſicut plures dicũt autoꝛitates.ſed nulluʒ decebat illuc introduci ui non haberet gratiã gratumfacientem.ergo ⁊c. T em a deo recepit mandatum diſcipline. ſed ſi il lud mãdatum ſeruaſſet abſq; gratia.nibil meruiſſet. Si igit᷑ illud mandatũ datum eſt ſibi in meritũ obe⸗ dientie.videt᷑ ꝙ deus nõ dedcrit ſibi in pꝛeceptũ pꝛc ter gratie adiutoꝛium.alioquin dediſſet in malũ.qdð nullo modo decet facere deum. tem peccatũ ade arguit᷑ fuiſſe maxime ingratitudinis.ſed nullum do⸗ num in via cſt maius gr̃a gratumfaciente. ſi maioꝛ ingratitudo fuit in pctõ ade qᷓ; in peccato alioꝝ po/ ſteroꝛũ.⁊ poſteri eius poſt acceptum donum gratie deum offendũt. videt᷑ ꝙ ipſe ante peccatum babuit donum gratie gaunſacknri S ↄtra. de? ſci/ ci ebat ipſum ſtatim eſſe lapſurum.& ſcicbat ꝙ illð gra tie donum in nullo eſſet ſibi vtile.ſed potius eſſet ſi bi in nocumentuz. Si igit᷑ ſapiens artifex non debet aliquid fruſtra facere.vel etiam qd vertat᷑ in operis ſui damnũ ⁊ nocumentũ.videt᷑ ꝙ nõ dederit illi gra⸗ tiam. ¶ Item adam quia iuſticiã oꝛiginalẽ babuit quãdo peccauit ⁊ voluntarie ꝑdidit.nunqᷓ; eam re/ cuperauit. pari ratõne ſi habuiſſʒ donũ gratie gra/ tumfaciẽtis.nec ipſe.nec aliquis poſteroꝝ eꝰ grat/ SInſequenter queritur vtrum bomo in ſta⸗ eni gnniing ,hltuen ha ann itiitftun crtgin⸗ Aruöbebueg iſna ſ anen ſagheant ſi ſigtbe a enmmiue ſonncknama Coiuot tucktonulas Uuffnsck g⸗ Mtetaiama nigan dſtn ſpiitlutgfan lellorüct not⸗ iſechino.Qu ſtutgfam gar thghyſusan ukki inllusgfnsg ielkoni ptar⸗ Uißbunbepuiſeg. pnigteg ſodate APl Afmgamunf Fctesſancnng Ttunfctateiar Nlen 1buiceti önizchihitt⸗ renort obab limſagadan⸗ Rtarpchntoqun imſpboopfgren ſeneniſetnang innlnuiente hn ningda ickingi undfene iti⸗ unummzgit inn Mureſen n ete nan. Dlen Cc Uggniren Ingnon naon meſenancn Wohertmfk, Mnrmniſent, umnnhewit⸗ imlgin n 4 bihrtnn eint ſanciczent neriu mwohnupns uſocizun direcn⸗ õ — nmgmt mmemn ade tuminimbi cgu rndnati tsanr ing Npr uintt unnet. nnißirinſ ſiunoniche binguoſr, vitunni npaan! Eugahm ſ6conrseten nnann ie vunm vungt en bton ogm recupaſſct.videt᷑ ante lapſum eam nõ babuit ¶ Iem adam babebat optima naturalia.2 nullaʒ habebat ꝓnitatem ad malum.nec difficultatem ad bonũ.& ſi charitatẽ ⁊ gratiã habuiſſet.totaliter deo adheſiſſet.&̊ nunqꝙᷓ; in pctm̃ cecidiſſet.ſed cõſtans eſt ꝙ cecidit.̊ gram ante lapſum nõ habuit.¶ ytẽ lu⸗ cifer nõ habuit gr̃am gratũfacientẽ ſicut pꝛobatum fuit ſupꝛa.ſi & adam gr̃am gratũfacientem habuit. ⁊ ab illa cecidit.& de altioꝛi gꝛadu cecidit q; angelus. g videt᷑ ꝙ peccatũ eius fuit ineurabilius qᷓ; peccatũ angelicũ.ſi igit᷑ hoc conſtat eſſe falſum. Adam ante peccatum nõ babuit gratie donum. ¶ Item pꝛiꝰde⸗ bet ꝓbari aliquis qᷓ; in amicuʒ aſſumi.boc nõ ſolum verum eſt in amicicia bumana. verum etiã in amici cia diuina. AUñ dicit᷑ Heb.viij. Abꝛabã pr noſter ten tatus eſt.⁊ ꝑ multas tribulatõnes pbatus.dei ami/ cus effectus eſt. Si igit᷑ nullus babet dei gram quin habeat dei amiciciã.videt᷑ ꝙ ante tentatiõcʒ adã nõ babuit gr̃am.ſed ſtatim poſt tentatões peccauit.cr/ 17 go nõ babuit gr̃am ante lapſum. ¶ M.. ad pᷣdictoꝛũ intelligentiã eſt notandũ ꝙ; circa boc duplex cõſue/ uit eſſe opinio. Quidam em̃ dicere voluerũt ꝙ adã nõ habuit gr̃am gratumfacientẽ. ꝓ eo ꝙ nõ videtur qedibile ꝙ lapſus cſſet.ſi tale adiutoꝛi babuiſſet. Ad auẽtes aũt ⁊ rõnes reſpondẽt dicentes ꝙ adam babuit multas gras gratis datas.⁊ naturam babu⸗ it valde bonã. ⁊ ꝓpterea ſancti aliquãdo vident᷑ di⸗ cere ipſum habuiſſe gratuita ante lapſum. non quia babuit donũ gratie gratumfacientis.ſed donum gra tie gratis date.⁊ ꝑ illud poterat tentatõni reſiſtere. ⁊ad gram gratumfacientem ſeipſum diſponere.Sʒ qm̃ auẽtes ſanctoꝝ expꝛeſſe vident᷑ dicere de ratia gratu mfaciente.ſicut patet in illis que mgr̃ adducit in litera. ⁊ buic etiã ↄſonare videt᷑ ſcripturc auẽtas ⁊ ratõnis pbabilitas. Ideo eſt alia opinio commu/ nioꝛ ⁊ verioꝛ ⁊ pbabilioꝛ quã etiam magiſter ſuſtiet in litera. ſcʒ ꝙ adam ante lapſum gratiã gratumfaci entem babuit.ꝑ quam nõ ſolũ malo reſiſtere.ſed eti/ am in bono ꝓficere potuit. ⁊ illa gratia adiutꝰita be- ne meruiſſet mandatũ dñi obſeuando.ſicut demeru it tranſgrediendo. Hanc igit᷑ opinionem ſuſtinẽdo ↄcedere poſſumus ratõnes que ad pꝛimã ꝑtez indu 18 cunt. ¶Ad illud aũt qð obijcit᷑ in cõtrarium ꝙ de⸗ us ſciebat ſtatim ipſum lapſuꝛũ.dom ꝙ ꝓpter h̊ non Abuit dimittere donum gre ſibi date duplici ratõne Pꝛimo quidẽ quia ſimul cũ hoc pᷣſciebat bonum debebat de lapſu eius elicere. Sco vᷣo qꝛ deus in cõ ferendo gratiã nõ attendit futura peccata.ſ̊ idonei/ tatem pᷣſentem ad gratiã.ſicut patet.cum oꝓfert gra⸗ tiam in tꝑep̃ſcitis.⁊ cis quos ab eterno repꝛobauit. ⁊in vtroq; eoꝝ ↄmendat᷑ dei largitas et ſapia.et ar/ guit᷑ hominis ingratitudo ⁊ iniuſticia. in boc q; 19 benefico ⁊ tam a benigno ſe auertit ſine cã. ¶ d illud qðᷣ ob bijcit᷑ ꝙ nõ potuit recuꝑare oꝛiginalem iu ſticiam quã habuit qñ peccauit.ddm ꝙ non eſt tota ratio ſcʒ ꝙ voluntarie amiſit iuſticiaz illã.ſed ſimul cũ ho? facit.ꝙ iuſticia oꝛiginalis non tm̃ reſpiciebat voluntatem deliberatiuã. ſed etiã reſpiciebat natu/ ram iuſtitutam.gr̃a añt reſpicit ipſam voluntatẽ li⸗ beram vt eſt libera. Et qm voluntas defacili vertit᷑ reuertit᷑.natura aũt cum coꝛrupta eſt nõ ſic defaci li releuat᷑. binc eſt ꝙ magis põt recuꝑari gr̃a qᷓ; pꝛi- ma iuſticia. ꝙᷓuis vtraq; fuerit ꝑ peccatũ amiſſa. Eſt ⁊ alia ratio quare nõ recuꝑat᷑ oꝛiginalis iuſticia. ſed bec manifeſtabit᷑ infra cum aget᷑ de oꝛiginali pecca⸗ to.¶ Ad illud qð obijcit᷑ ſi adam babuiſſet grati⸗ am ꝙ inſepabiliter deo adbeſiſſet. dᷣm ꝙ boc nõ op tet.qꝛ li.ar.habens gr̃am.moueri põt pᷣter gratie in⸗ clinationẽ. ⁊ frequẽter mouet᷑nihil ↄſiderans de eo ad qð mouet gra.vñ frequẽter ↄtingit ꝙ homo ma⸗ gne charitatis inoꝛdinate afficit᷑. ꝓ ceo ꝙ nõ ſemper actualiter fert᷑ in illud ſummũ bonũ circa qð habet immenſuʒ deſideriũ.ſic intelligendũ eſt accidiſſe ipſi ade. Quis em eſt homo habens charitatem. qui pec caret ſi deum pꝛe oculis ſemꝑ haberet.⁊ actu cõſide⸗ raret quantũ deus amabilis eſt. ⁊ quantum nephas 20 eſt ipſum offendere. ¶ Ad illud qdð obijcit᷑ ꝙ lucifer 2 nõ habuit gr̃am gratumfacientem. doᷣm ꝙ verũ eſt. ex hoc tñ nõ ſequit᷑ ꝙ homo peccauerit maioꝛi ing⸗ titudine. ꝓ eo ꝙ lucifer ꝓximioꝛ erat ſtatui gloꝛie.ſi/ mul em̃ recepiſſet gr̃am ⁊ gloꝛiã. Homo vo ſic cõdi⸗ tus fuit vt longe ante gloꝛiã haberet gr̃am.⁊ ideo po ſitus eſt in terꝛa quaſi longe a celo diſtans. ac ꝑ hoc in tranſgrediendo.nec adeo cecidit & alto vt lucifer. nec adeo fuit ingratus. nec adeo ꝑ peccatũ depꝛaua tus. utuc tari qᷓ; in amicũ aſſumi.dm ꝙ illud intelligit᷑ de illa amicicia que facit deo boĩiem ꝓbatum⁊ familiarem. ꝑ quẽ modũ dicit ipſe dñs aplis Joh.xv. Vos autẽ diri amicos ⁊c. De amicicia autẽ large dicta hoc nõ poteſt intelligi apud deũ.licet poſſet intelligi de ami⸗ cicia apud hoies.ꝓ eo ꝙ niſi deus gram daꝛet.in ꝓ/ bando potius repꝛobaret qᷓ; appꝛobaret. nõ em̃ ba/ bemus vñ poſſumus ꝓbari a deo niſi ꝑ eius donuʒ. non ſic eſt aũt de bomine reſpectu hbominis.⁊ ſic pa- tet r . m bomo ſimul tempe ↄditus fuerit in gratui — eſtio. ij. d 6. ⁊ naturalibꝰ.Et ꝙ ſic videt᷑ ꝑ text᷑. Geñ.j. Facia⸗ mus hoiĩeʒ ad ima.⁊ ſi.nr̃aʒ.Sed ſicut exponit Aug. ⁊ habitũ eſt ſupꝛa di.xvſ. Imago eſt in naturalibus. ⁊ ſilitudo in gratuitis.& ſi bõ factus eſt ad imagineʒ ⁊ ſilitudinẽ.vẽ ꝙ ↄditꝰfuit ſil in nalibꝰ⁊ gratuitis. tem Eccł.xvij. Deus de terꝛa creauit hoiem. Et poſt. ⁊ ᷣm ſe veſtiuit illũ virtute.igit᷑ a ſui ↄditõe pꝛi maria virtute fuit veſtitus.⁊ ſi hoc.redit idem quod pꝛius. ¶ Item Dam̃. Fecit deus hboĩem innocentẽ. rectũ.virtuoſum.ſine ſollicitudine.ſiue triſticia.om̃i virtute decoꝛatum.om̃ibus donis oꝛnatum.& videt ; homo in gratuitis fuerit ↄditus. Iten boc vi⸗ detur rõne. Oeus fecit hoiem q;tum ad etatem pfe- ctum. ⁊ q;ẽtum ad ↄditõeʒ ab exoꝛdio ſue ↄditiõis.g pari rõne vẽ ꝙ fecerit eũ ꝑfectũ qtum ad volũtatis rectitudinẽ.ſᷣ volũtatis rectitudo ↄſiſtit ĩ wono gr̃e. Sv ꝙ donũ gr̃e babuerit in initio ſue ↄditõnis. ¶ Item adb boc ꝙ alicui det᷑ gra. requirit᷑ diuina li/ beralitas.⁊ recipientis idoneitas.ſed deus in pᷣmoꝛ/⸗ dio cũ adam ↄdidit liberaliſſimus erat.⁊ adaʒ a ſue ↄditõnis pꝛimoꝛdio ad ſuſcipiendam gram idonei⸗ tatem he e ab ipſo ↄditõis pꝛimoꝛdio deꝰei gra,z ↄferebat. Sʒ ↄtra.Aug.dicit hõ in ſue ↄditõis pᷣ/ moꝛdio habuit vñ poſſet ſtare.ſᷣ nõ vñ poſſet ꝓfice/ re. ¶ Item mgfj dicit ſupꝛa di.xxiij. Poterat hõ per auxiliũ gre creatoꝛis reſiſtere malo.ſᷣ nõ ꝑficere bo/ num. pſ ſi habuiſſet gratiã gratumfacientem ab exoꝛ- dio creatõnis. potuiſſet vtrũq;.g ſi non pora peſ qð obijcit᷑ ꝙ pꝛus debet homo tẽ/ ? ⁊ꝰ MB 23 Li. cete p bonũ.pʒ ⁊c. ¶ Item magis ↄuenit gra cñ glo ria qᷓ; natura cũ gra. ſᷣ in hoie gratia pᷣcedit gloꝛiam. pari rõne imo multofoꝛtioꝛi natura pᷣceſſit tempo re donũ gratie. ¶ Item ꝑ gram fit mrimoniuʒ inter deũ ⁊ aiam.ſ̃ lex inr̃imonij eſt vt non fiat abſq; mu/ tuo ↄſenſu. videtur ꝙ nulli adulto gra debeat dari niſi pᷣcedat ↄſenſus.ſi g̊ adam pꝛius fuit qᷓ; cõſentire poſſet.̊ nõ babuit ſimul naturã ⁊ graʒ.¶ Item do⸗ num gre infructuoſum eſt niſi a deo recognoſcat᷑.ne mo em̃ in ſe gram reſeruare põt.niſi ꝓ illa deo gratꝰ exiſtat.igit᷑ ſi magis tenet rõnem gratuiti qd eſt na/ turalibus ſuꝑaddituʒ qᷓ; qd eſt naturaliter inditum. ⁊ donum gratie eſt mere gratuitũ.ꝗ videt᷑ ꝙ non ab ipſa creatõne.ſᷣ poſt donũ gr̃e fuerit homini collatũ. an pᷣdictoꝝ intelligentiã eſt notandũ ꝙ circa boc duplex fuit opinio.Quidã nanq; dicere volue/ runt ꝙ hõ fuit creatꝰnõ ſolum in naturalibꝰ.veruʒ etiam in gratuitis.tum ꝓpter dei liberalitatẽ.tũ etiaʒ 24 25 ꝓpter bois idoneitatẽ. Sʒ qm̃ ſanctoꝝ auẽtes vidẽ/ tur ſonare ↄtrariũ. Ideo eſt alia opinio cõioꝛ ꝓba bilioꝛ ꝙ bõ pꝛius temꝑe habuit naturalia q; haberet gratuita. Vñ ſᷣm hanc in ſtatu innocentie diſtinguũ tur duo tꝑa.qddam cm̃ fuit tᷣus in quo tm̃ habuit naturalia.quoddã vo in q̊ habuit ⁊ naturalia ⁊ gra⸗/ tuita. Scᷣm diuerſitatẽ huiꝰduplicis tꝑis diſſoluit᷑ apparens ↄtrarietas in aucẽtibus ſanctoꝝ. Mã que- dam vident᷑ dicere ꝙ hõ babuit gr̃am.quedaʒ vo ꝙ; nõ.⁊ vtreqʒ; verũ dicũt ꝓ diuerſis tpibus. Rõ autem quare dñs voluit pꝰnaturalia dare gram cuʒ poſſet dare ſimul.ſumit᷑ ex triplici oꝛdinc.vicã ab oꝛdine ſa pientie.bonitatis.⁊ iuſticie.Oꝛdo ſapie hoc require⸗/ bat. vt ſicut eſſe gratuitũ eſt alteriꝰgeneris qᷓ; eſſe na turale.ſic in diuerſis tpibus homini cõferꝛet᷑.⁊ ſicut clemẽta mundi pꝛius tꝑc fuerunt creata ⁊ diſtincta 89 oꝛnata. pter oꝛdinẽ ſapie ↄmendandũñ.ſic etiam leret circa boiem qui eſt minoꝛ mundꝰ.Oꝛdini etiã bonitatis hoc ↄꝑetebat.hoc em̃ oꝛdine dicit᷑ aliquid oꝛdinari in ſuũ finem.tũc igit᷑ gratia homini oꝛdina te dat᷑.qñ dat᷑ ei ſᷣm ꝙ eſt vtilioꝛ ⁊ fructuoſioꝛ.Tan to aũt gra dei eſt nobis vtilioꝛ ⁊ fructuoſioꝛ.quanto ꝓ ea deo gratioſioꝛes exiſtimꝰ.⁊ ideo ſic debuit dari. vt ex ipſo oꝛdine danqi cognoſceret᷑ donuʒ illud eſſe gratuitũ. pterea nõ fuit a creatõne indita.ſᷣ nature lam pꝑfecte ⁊ ↄſtitute fuit ſupinfuſa. Oꝛdo etiã iuſti- cie hoc requirebat.eꝰem̃ m legẽ cõem requirit ali quam diſpoſitõeʒ ⁊ pparatõeʒ a parte noſtra ad hoc ꝓ infundat alicui gram.ſiue eo cni infundit.vt ĩ ad/ ulto.ſiue in alio adiuuante ſᷣm ꝙ ↄtingit in puulo.⁊ ideo gratia nõ fuit homini ↄcreata.ſ dilata fuit q̃uſ- q; homo ꝑ actũ ⁊ vſum rõnis quodãmodo ſe diſpo neret ad illam ſuſcipiendã.vt ſic verificaret᷑ illꝰ Au guſti.in pꝛimo homine.qui creauit te ſine te.non iu/ ſtificat te ſine te. Patet igit᷑ ꝙ multiplex oꝛdo bᷣ exi/ gebat vt homo pꝛius fieret in naturalibꝰ. qᷓ; donis g̊ tuitis oꝛnaret᷑.⁊ ↄcedende ſunt ratõnes q̃ hoc oſten 26 qunt. ¶ Ad illud qd obijcit᷑. Faciamꝰhoieʒ ad ima⸗ ginem ⁊ ſimili.⁊c.ddm ꝙ ſimilitudo attendit᷑ ibi in gratuitis gratis dat. VUel dm ꝙ ded vẽ feciſſe homi nem ad ſuam imaginem ⁊ ſimilitudinẽ.nõ quia ſta/ tim cum dedit imaginem.ſimul etiam dederit ſimili tudinem.ſed quia alterum dedit ſcq; imaginem.et ad alterũ habilem fecit.vicʒ ad ſimilitudinẽ. quã poſt/ moqumꝓ loco ⁊ temꝑe ei deqit. AUnde quantum eſt Ex vi verbi nõ põt Icludi ꝙ ſimul ⁊ ſemel fueritĩ bo mine imago dei ⁊ ſimilitudo.Et ꝑ hoc patet reſpon/ ſio ad duas auẽtes ſequentes.Eccle.vicʒ ⁊ Dam̃.qꝛ ſic intelligunt᷑ nõ quia deus ſtatim vt bominẽ cõdi/ dit virtute veſtiuerit ⁊ oꝛnauerit.ſed qꝛ tũc od, tum fecerit.⁊ nõ longo poſt temꝑe ↄpleuit.Ad il/ꝛ27 lud qð obijcit᷑ de ꝑfectõne etatis ⁊ cognitõnis.ddm ꝙ nõ eſt ſimile.qꝛ ꝑfectõ etatis et cognitõis nõ tãtũ elongat᷑ a ꝑfectõne nature ſicut ꝑfectio gratie. An/ de homo ꝑ vim nature ſibi inditam põt ꝑuenire ad ꝑfectam etatem ⁊ ꝓficere ad cognitõeʒ.ſed nunqᷓ; px teſt ꝑ ſe homo in habitũ gratie.niſi deꝰinfundat me⸗/ ra ſua benignitate.( Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ bõ erat 28 idoneus.⁊ deus erat liberaliſſimus. dom qꝙ deꝰma/ ioꝛem idoneitatem expectabat.que quideʒ ↄpeteret oꝛdini ſapie.⁊ bonitati.⁊ iuſticie.ſicut pꝛiꝰ oſtenſum eſt. ⁊ ideo nõ ſtatim gratiã dedit.ſed diſtulit. ꝓ eo q; deus ſic oꝑatur liberaliter. vt tñ ſua liberalitas non excludat ſapiam nec iuſticiaaz,zx. Onſequenter qᷓ;dtum ad tercium articulum querit᷑ quantã gr̃am pꝛimus hbomo habuc⸗ rit.Et pꝛimo eſt qõ de quantitate gr̃e pꝛimi bominis ſ̃tum ad conoꝝ multitudinẽ. Scðdᷣo queri tur q;tum ad donoꝝ magnitudinem. cſtio.j. e ¶ AUtrum homo habucrit tot virtutes añ lapſuʒ quot babuit poſt lapſum.Et ꝙ ſic videt᷑ pꝛimo ꝑ Dama. dicentẽ ꝙ de?kecit hoĩiem omni virtute circũdatum. ⁊omnibus bonis oꝛnatũ.g nõ videt᷑ ꝙ aliquis ha/ bitus virtutis q̃ fit in nobis deeſſet eidẽ. ¶ Item cx ꝑte cognitònis. Non cognoſcimꝰplura q; adam co/ gnouit.nec plures in nobis habemꝰſcientias. ̊ pa/ ri ratõne ex ꝑte affectõnis nõ videt᷑ ꝙ plures in no/ bis habeamꝰhabitus virtutũ qᷓ; habuit pꝛimus ho/ mo. ¶ Item onexio eſt in virtutibꝰ. ſicut ſancti di/ cunt ⁊ ſuo loco oñdet᷑ in tercio.g ſi adam habuit ali quã virtutẽ.neceſſe fuit ꝙ om̃s habuerit.̊ tot habu it quot nos habemꝰ. Item aut aliquã virtutẽ ha bemus quã non bhabuit adam.aut non.Si nõ.j tot virtutes habuit quot nos habemus. Si ſic.aut ergo illius virtutis fuit adam capax.aut nõ.Si nõ.g vide tur ꝙ ꝑ peecatum crcuerit in nobis boni capacitas. qð abſurdũ eſt diccre.Si ſic.cum deus daret gratiã ade ſᷣm capacitatẽ ſuam.videt᷑ꝙ omnẽ virtutẽ quã nobis ↄfert poſt lapſum. ⁊ ipſi ade ↄtulerit ante la/ pſum. Sed ↄtra.virtus foꝛtitudinis ↄſiſtit in ꝑpeſſi one terꝛibiliũ.ſed in adam in ſtatu innocentie nõ po⸗ terat eſſe talis ꝑpeffio. nec foꝛtitudo. ¶ Item tem perantia ↄſiſtit in coercendis pꝛauis carnis paſſio/ nibꝰ. ⁊ tales nõ poterãt reꝑiri in natura inſtituta.er go nec manil gten pnia oↄſiſtit in deteſtatõe ma oꝝ ꝑpetratoꝝ.ſᷣ nullo mõ ↄtingebat in ſtatu inno/ centie de malis ↄmiſſis dolere.& tũc nõ poterat eẽ in bomine virt? pnie. ¶ Item qꝗᷓ bʒ donum pſeuerãtie nõ cadit a iuſticia.ſ̊ adã a iuſticia ricic. pſeucrã/⸗ tiã ñ habuit. Hanc añt multi hñt in ſtatu nature la-/ pſe. non om̃is virtus que nũc eſt.fuit in ſtatu inno centie. R. dᷣm qꝙ cum fit ↄpatõ multitudinis do noꝛum gratie ad ſtatum nature lapſe. et ſtatum na/ ture inſtitute. hoc põt intelligi vel de donis gre gra⸗ tis date.vl de donis gratie gratum facientis. Si in/ telligatur de donis gratie gratis date.ſic ſe babent ſi⸗ cut excedentia et exceſſa. pꝛo eo aliqus dona gra- 29 1 epedt ten uoror Mtotpohen, Plucheron luoncne Gutiſone ſAaludn orihtunad Anckginc niueircaf⸗ zunepbebin rſartrton ecunmde Utaii tonot lunponares nicrozetfn uatocäkpe bhpoftit ſtoſotono/e ninſolunf odzitcebi⸗ o nood loenochn igſcoobll boinbonorlgin Mtusdiotſtaum ghrecitoſegut Ghecongane il mbab Pingfmritgba keummmriue tegtmmign Wrssſaundepe nitakrcfintoa en ſtnnnn Pperhiei mofarie ſuiheaicridien — IX — iinz, tie gratis date habuit adam in ſtatu illo.vtpote im / pugnat᷑ boto ſm ſtatum nature lapſe qᷓ; ̃m ſtatu, c, moꝛtalitatem ⁊ impaſſibilitatem.que nõ babuit ali- nature inſtitute. ſi bas pugnas vincit. gloꝛioſiꝰtri⸗ nndug quis poſteroꝝ eius.⁊ aliqua dona gratie gratis date umphat. ⁊ ſi gloꝛioſius triumphat.maioꝛẽ meretur R habent poſteri ſui que ipie nõ habuit.ſicut gratiã ſa coꝛonã.ᷓ ⁊c. Item pſbẽs dicit ꝙ ars ⁊ virtus ẽ cir/ . Nhe nitatñ. ⁊ oꝑatiõeʒ virtutũ.⁊ genera linguaꝝ.⁊ conſi ca difficilia. ſi oc ꝑ ſe verũ eſt.quãto actus virtutꝭ Mat milia. Ratio autem huiꝰ diuerſitatis venit ex hoc. ꝙ eſt difficilioꝛ. tanto virtuoſioꝛ.⁊ quãto virtuoſioꝛ.tã githnsdin alia dona expediebant illi temꝑi. ⁊ alia ↄpetunt iſti. to ad merendũ cfficacioꝛſi ᷓ maioꝛ eſt difficultas in Mpsn tii Si autẽ loquamur de donis gratie gatum facientis. pficiendis diuinis mandatis nũc qᷓ; eſſet in ſtatu na ao gne n ſic quia illa dna ↄnexionem babent q;tum ad habi ture inſtitute.videt᷑ maioꝛ ſit merendi efficacia. ehuenffead tus ⁊ q;tum ad actus qui pfectõnis ſunt.ſic ↄcelen ¶ ¶ Item ſi homo ſtetifet. aut xpᷣs nõ eſſʒ incarnatꝰ. glannn dum eſt.ꝙ in equali multitudine fuerũt in pꝛmo ho aut ſi eſſet incarnatus.nunqᷓ; eſct paſſus.ſed chꝛiſt? Vrfnitn. mine in qua reperiunt᷑ in eius poſteritate.Hoc dico ſua paſſione nõ ſibi meruit ſed nobis.et tam merita Ga gidee q;tum ad babitus ⁊ qᷓtum ad actus qui ꝑfectionis noſtra qꝙᷓ ſacra efficaciam habent a paſſone et eius 6 new ſunt. ſicut ratõnes ad pꝛimaʒ partem induqte oſten/ fide.ſi igit᷑ inter om̃ia quecunq; deo placere poſſunt degic ent dunt. tum vo ad actus qui habent impfectõnem boc fuit deo acceptiſſimũ ꝙ xp̃us ſe obtulit boſtiam ſarpbͤeſcin annexã.non ↄtingebat virtutes ſᷣm ſtatum illum in deo ⁊ patri.⁊ inde ſumũt efficaciã merita noſtra.⁊ il ort go gIllam ponere.Et ꝑ boc patet reſponſio ad tria obie lam efficaciam nõ habuiſfent merita in ſtatu nature s ien cta. quoꝝ eſt vnũ de foꝛtitudine.alterũ de temperan/ inſtitute. videt᷑ ꝙ nõ effent efficacioꝛa. na⸗ tia. ⁊ terciũ de penitentia. que om̃ia ꝓcedũt ſᷣm actꝰ tura non deficit in neceſfarijs. vt dicit pᷣs. ſed ſi bc ngrunmnan babentes impꝑfectõnem aliquam annexã.que q̃dem eſt verum in natura creata. multo magis verum eſt ums dMetin impꝑfectio nõ ↄpetit alijs virtutibus ſm omneʒ ſta/ in natura increata.⁊ ſi diuina puidentia non deficit mnrgiſ ʒ0 fum. ſed ſolum ſᷣm ſtatum pᷣſentis miſerie.¶ Ad il/ bobus de quibus minus cura eſt.ẽ̈ multo minꝰ nec tndne Scet lud añt qdð obiſcit᷑ de pſeuerantia. dᷣm ꝙ pſeueran / deficit bomibus. ſed natura bumana magis indiget B tia vno modo dicit poſitum pſeuerandi in bono. ? adiuuaꝛi ꝙᷓ indigeret ante lapſum. ergo videt᷑ ꝙ nũc . boc modo eſt virtus.vel diſpoſitio ↄſequens virtu/ deus det homini foꝛtius ⁊ efficacius adiutoꝛiũ.ſi igi/ iteszilig tes inſepabiliter. Alia modo ꝑſcuerantia eſt ↄtinua tur efficacia meritoꝝ attenditur m magnitudinem ler in ie tio in bono vſq; in finem. ⁊ ſic nõ dicit babitum. ſend charitatis ⁊ gre.videt᷑ ꝙ nunc dona gratuita in me/ Ninnteitn potius dicit ſtatum. ⁊ bũc pꝛimus homo nõ habuit. rendo ſint maioꝛis effcacie. ¶ E. dom e efficacia 3 1 ick guat ex hoc tñ nõ ſequit᷑ ꝙ aliqua virtute caruerit pꝛo eo meriti pꝛincipaliter ex tribus venit. videlicet ex difri Kſacch temꝑe quo in gratia ꝑmanſit.Si quis aũt querat cu cultate operis.ex pꝓmptitudine voluntatis.⁊ ex ma⸗ ncn , iuſmodi actus babuerũt virtutes in pꝛimo hbomine gnitudine charitatis. Difcultas operis multuz fa⸗ ben ſursſſ⸗ qui impfectõneʒ babent annexã in actibus ſuis ſᷣm clt ad meritum. et adeo facit vt homo qui eſt multo l ſtatum nature lapſe. dom actus illi in ſtatu inno/ minoꝛis charitatis qᷓ; angelus.poſſit mereri vt ꝑue öbetttnmnet⸗ centie plurimũ ofoꝛmes erant actibus quos in pꝛia niat ad ſublimitatem angelicam. m ꝙ colligitur ex — virtutes ſunt babiture.cuiuſmodi aũt ſunt iſti deter illo qdð dicit᷑ Math.xj.de Jobãne bat tiſta. Qui mi⸗ kium tii minat ingf in tercio li. viſ.xxxiij. ⁊ ibi ſuo loco deter· noꝛ eſt in regno celoꝛũ mrior Mco- thon em̃ eſt du . en n mina kur bitandum quin Johannes ſit exaltatus ad oꝛdines nigi nim ¶ Atrum don o.h. tuita fnerinte f ercellentium angeloꝝ. ⁊ tñ m ſtatũ vie minoꝛis ca umguͤſt trum dona gratuita fuerint eque maene effcacie ritatis erat ; aliquis eoꝝ.¶ Pꝛomptitudo etiã vo masgnih . 21 . mine ao merendũ ante lapſum ſicut ſunt poſt luntatis plurimũ facit.ſed voluntas pmpta ſᷣm illꝰ uniii n Ang„ S q ſiase maioꝛis efficacie tũc ꝙᷓ nunc v. qð habet. accepta eſt ad meritum. Mtumcũq; enim bngnin. Auato pfectioꝛ ẽ cognitio. tanto ꝑfectioꝛ ẽ dilectio. ſit in homine gratia.niſi ſit voluntas gratie ↄſenta menk gnu . r maioꝛ ẽ ecs tato opꝰnr̃jm eſt deo accepta- nea.nunq; eliciet opera meritoꝛia.et quanto magis mifimtni. dili P oſitõ pʒ ꝑ ille. ꝙ quantũ cogſcis tantũ voluntas gratie ſubiacet ⁊ ↄfoꝛmatur.tanto magis n zuic cogeitts ltet e ceieclarioa homo in oeribus meritoaijs erercet. /agnitu tton it cognltio, der̃ ꝙ charitas ad merendum fuerit do chaꝛitatis eſt pꝛincipalioꝛ inter omnia que faciũt hnmnanitbl Em giorſt z albius eſt qð eſt nigro impmixtiꝰ. ad meritum.quia ſm illius quantitatẽ attendit᷑ re⸗ nn nn 5 tß eſt meritoaiũ qd minus habet in ſe de deme· muneꝛatio pꝛemij ſubſtãtialis. Dondus em̃ amoꝛis anei⸗ ſideſe iia merita noſtra quedamodo pmirta eſt qd rat valoꝛem operibus meritoꝛijs. Si igit fiat s ſunt cu be.ßm illud Eſa. xliiij. Om̃s iuſticie veſtre ſi ↄpatio efficacie merendi in donis gratuitis ᷣm ſta/ num ttin cut pann menſtruate. Si g in adam ſᷣm ſtatum in / tum poſt lapſum.⁊ ſᷣm ſtatum ante lapſum.reſpon⸗/ nint, L nocentie merita oĩno fuiſſent imꝑmixta culpe.vide- gderi põt ꝙ q;tum ad pꝛimam ↄditõnem.videlicʒ q; nin i tur ym ſtatum illu dona gratuita erant multo ma tum ad diffcultatem. cfficacioꝛes ſunt virtutes nuc mtnmi oꝛis efficacie. Weem meritum eſt cum gratia et li. õᷓ tũc fuerunt. NHuũc em̃ magis impugnatur ⁊ impu⸗ ynun gen arbi. quanto igit᷑ libe.arbi.magis gratie obedit. tan- gnando ꝓbatur ⁊ examinat᷑ virtus q; tunc.ſicut pa⸗ cdt to gratia efficacius in actum ſuum eęrit.ſed tũc natu tet in ſanctis martyꝛibus.Et ſic pꝛocedu iones n ra magis erat obegi ſuum exit. ſed tũc natu tet in ſanctis martyꝛibus.Et ſic pꝛocedunt rationes utn in nagis crat obediens gratie q; nuc cum eſt coꝛru/ oſtendentes wna gratuita ad merendum eſſe nunc cnei ſten pta. tunc cona gratuita erant ad merendũ efficaci cfficacioꝛa. tum autem ad ſccundã ↄditõnem ſcʒ utun/ nng o:a. em amoꝛ viſibilium ⁊ ſollicitatio circa ter · q;tum ad ꝓmptitudineʒ voluntatis.efficacioꝛes fu ginte, rena impedit bomiem ne iungat deo pfecte.ſi igitur iſſent virtutes in merendo tunc qᷓ; nunc.p eo ꝙ vo⸗ Namn ſo L m gaen paimo nulla vigebat in homie ↄcupiſcentia. luntas tunc quaſi ↄtinue fuiſſet in bonis operibus mnin ert * ÿ̈ deo pfectius 1 diuturniug adherebat. et ita deo placentibus ſine retardatoͤne. nunc auteʒ ſiue ex teb mad merendũ diſpoſit?erat. ¶ Sed ↄtra.ij. bi · laſſitudine.ſiue ex ſurreptõne frequenter ceſiat a bo aud o.ij. HMon coꝛonabit᷑ niſi qui legit. cer. ſed mag im nis operibus. et mmrencſk aliuamdo teämns nhoclita 2 viam. ¶ Si aũt querat᷑ vlterius de maioꝛitate effica Rinctõnem diſtribuentis que cognitõneʒ noſtraʒ la⸗ rerminat quid ſit oꝛiginale — ſcda vᷣo qualiter traducat᷑.infra diſ.xxxj.Mũc ſuꝑeſt inueſtigare ⁊c. In Tt. II aliquando inutilibus.tum ꝓpter difficultatem adbo ⁊æ interceſſoꝛ p nobis interpellat quem decet exaudi⸗ num. tum ꝓpter ꝓnitatem ad malum. Et q;tum ad ri in om̃ibus ꝓ ſua reuerentia. Ande cum appareat banc ↄditonem ꝓcedunt rationes ꝓbantes ꝙ dona vultui dei ſemꝑ interpellandũ ꝓ nobis.⁊ ꝓ nobis in gratuita in ſtatu nature inſtitute fuiſſent ad meren/ dum efficacioꝛa. ⁊ ꝑ hoc patet reſponſio ad vtranq ptem.ꝓcedunt em̃ ſᷣm diuerſas vias ſᷣm quas ſe ba bent dona gratuita in merendo ſicut excedẽtia ⁊ ex/ ceſſa.⁊ reperit᷑ in eis ſᷣm diuerſas cõditões maioꝛ et minoꝛ efficacia.⁊ ſic nulla eſt inter rationes illas re pugnantia. Atreq; em̃ verũ ↄcludunt ſᷣm diuerſam bile videt 6 maius munꝰ gratie tribuat᷑ nobis qᷓ; ſi ipie nõ fuiſſet in expꝛeſſe videt᷑ innui Joh̊.vij.cum dicit᷑ ꝙ ſpũs non/ dum erat datus.qꝛ ibeſus nonduʒ erat gloꝛificatus. Vñ cum aſcendit in altuʒ tũc dedit dona hominibꝰ. Ex hac igit᷑ triplici ratone quaꝝ vna eſt in omenda/ tione miſcdie.⁊ ſcdᷣa in ↄmendatõne ſapientie.⁊ ter/ cie q;tum ad terciã ↄditõnem.tunc reſpondendũ eſt cia in anehdarzne diuine iuſticie.ſatis rationabili/ ꝙ aut fit ↄparatio ꝑticularis ꝑſone ad ꝑticulares ꝑ/ ter colligit᷑ nũc magis ſint efficacia dona gratuita ſonam. aut ſtatus ad ſtatum. Si pꝛimo modo. dðm ad merendum qᷓ; in ſtatu innocentie.nõ ſolum ratõ/ eſt ꝙ ſe habent ſicut excedentia ⁊ exccſſa. Satis em̃ ne difficultatis.verũ etiam ratõne gratie ⁊ charitat. ꝓbabiliter credi põt ꝙ aliqui ſunt qui habent maio q́;uis non abſurde dici poſſit ꝙ maioꝛ efficacia erat rem gratiã aliquibus qui fuiſſent in ſtatu innocẽtie tũc qᷓ; nunc ratõne pꝛomptitudinis voluntatis.Et ſi adam ſtetiſſet.alij vo minoꝛem aliquibus.ſicut di ci ↄſueuit cum ↄpatur ſtatus legis ſcripte ad ſtatuʒ legis euangelice. Si aũt ↄpetur generaliter ſtatꝰ ad ſtatuʒ. tũc non videt᷑ vſq;quaq; certum in quo ſtatu dominꝰhomini maius munus chaꝛitatis ⁊ gratie tri buiſſet.ꝓ eo ꝙ vᷣm diuerſas ↄditõnes reperit᷑ maioꝛ ⁊ minoꝛ idoneitas in homie ſuſcipiente. Et qð plus Eſt.magnitudo gratie diſtribute plus attẽdit᷑ ᷣm di/ ducũtur.ſicut patet intuenti.aliter em̃ nõ cogunt. lectio.qꝛ maioꝛ cognitio.ddm ꝙ verum eſt de dilecti one vm ꝓꝙ ſe tenet ex parte gratie animã eleuantis. tione expimentali.hec aũt non magis viguit in pᷣmo tribu parente.qᷓ;ᷓ in viris ſanctis qui fuerũt ⁊ ſunt in ſtatu xet. Mec em̃ pars pbabilioꝛ videt᷑ ⁊ magis autoꝛita/ tibus ↄſonat.vt dicamꝰꝙ deus maioꝛa munera gra tie elargitus eſt homini lapſo qᷓ; dediſſʒ homini ſi in ſſét. tum quia homo maioꝛi erat magis impmixtum in ſtatu innocentie. dom ꝙ hoc venit ex hoc ꝙ voluntas nõ eſt ita ꝓmpta ꝓpter grauitatem carnis ↄiuncte.⁊ ꝓnitatem ↄcupie con/ tracte.⁊ ratio illa ꝓcedit ex ꝑte ꝓmptitudinis volũ/ tatis.ſiliter ⁊ due ratõnes ſequente. ſtatu innocentie pmanſi adiutoꝛio gratie indiget.tũ etiam quia decet deuʒ de analo maius bonum elicere q; ſit illud honum quod and malam nocet.tum ctiam quia mecliatoꝛ ¶ Diſtinctio.xxx.quid ſit oꝛiginale pctm̃ qð a pctõ pꝛimoꝝ parentũ fuit cauſatum. * . ſuperioꝛibus inſinuatum eſt ⁊c. Pars iſta in qua magiſter determinat de hominis lapſu diuiſa ram. in altera vo natura ꝑſonam.in tercia vo ꝑſona coꝛrumpit ſeipſam. Et pꝛima quidem cõſiſtit n peccato pꝛimi parentis. ſcda in peccato oꝛiginali.⁊ tercia in peccato actuali. Pꝛima igitur paꝛte aggredit᷑ hic magiſter ꝑtem ſcam. Oiuidit᷑ aũt pars iſta in ꝑtes quatuoꝛ. In quaꝝ pꝛima de/ tercia vᷣo qualiter deleat᷑.infra.di.xxxij. OQm̃ ſupꝛa dictũ ẽ pctm̃ oꝛiginale eſſe vitiũ ⁊c̃. In quarta vo determi/ nat.vtrum pcti oꝛiginale multiplicet᷑ ⁊ intendat᷑ ꝑ peccata ꝑentũ pꝛimoꝝ .j.di.xxxiij. Pꝛedictis adijciẽduʒ eſt ⁊c. Pꝛima ꝑs que ↄtinet pᷣſentem di.diuidit᷑ in tres ꝑtes. In pꝛima ponit ꝑtem ꝓhemialem. In ſecunda Aterminat ꝓpoſitum pꝛincipale.ibi.Hic pꝛimo videndũ eſt ⁊c. In tercia determinat quandaʒ incidentẽ du bitatõnem de veritate humane nature.ibi.Ad hoc aũt qꝙ diximꝰ in adam fuiſſe ⁊c. Pꝛima ⁊ tercia ꝑte rema/ nente indiuiſa. media ꝑs diuidit᷑ in tres. In pꝛima inquirit vtrũ pctm̃ pꝛimoꝝ ꝑentũ ſit oꝛiginale vel actuale In ſcda ſuppoſito ꝙ ſit oꝛiginale.inquirit vtrũ ſit pena vel culpa.ibi.Oð diligẽter inueſtigangñ eſt quid ſit ⁊c. In tercia inquirit vtrũ ſit ↄcupia vel alia culpa.ibi. Mũc ſuꝑeſt videre quid ſit illud pctm̃ ⁊c̃. Harum au⸗ ASomantem atmatales eckenggn l Ponit ꝑtem ꝓhemialeʒ oſtẽdens ꝙ ꝑ adã peccatum ⁊ pena tranſijt in po⸗ n ſupioꝛibꝰinſinuatũ eſt licet ex ꝑte(nõ em̃ ꝑfecte ſufficimꝰ expo⸗ tnere ) qliter pꝛimus homo deliquerit.⁊ quã ꝓ pctõ penam ſubierit. gquibꝰadijciendũ eſt pctm̃ ſimul ac penꝗ ꝑ euʒ trãſiſſe in poſteros. Qum intrauit.ita in oms hoies moꝛs ꝑtranſtt. EBDeterminat ppoſitum pꝛincipale.oñdens vtrum illud pcetm̃ fuerit oꝛigi⸗ hRale. vel actueoleeee.— bb WMic pꝛimo videndũ eſt qð fuit illud pctm.oꝛiginale ſcʒ an actuale.⁊ ſi de oi ginali intelligat᷑.ↄñter quid ſit oꝛiginale pctm.et q̃re dicat᷑ oꝛiginale.et quõ Ptranſierit vel ꝑtranſeat in oms duigẽter inueſtigandũ eſt. Quibuſd pla⸗ cuit de pctõ actuali ade illud acciꝑe.aſſerentibꝰhoc aplin ſenſiſſe cum inferi⸗ cruce oblatus fuerit.⁊ quotidie offerat᷑valde pba/ t incarnatꝰvel ꝓ nobis oblatus. Et hoc bac via ꝓcedunt rationes que ad pꝛimam ꝑtem in Mam illud qð pꝛimo obijcit᷑ ꝙ maioꝛ erat tũc di/ 33 Et ſi obijciat᷑ ꝙ vtraq; ↄmenſurat᷑ cognitioni.dðm 34 q illud nõ eſt verum de om̃i cognitõne.ſed de cogni/ nature lapſe. ¶ Ad illud vo qð obijcit᷑ ꝙ meritum 3ʒ 5 fuit in tres ꝑtes ſ̃m triplicem differentiã coꝛruptõnis peccati.in quaꝝ vna ꝑſona coꝛrumpit natu taplus oñdit inquiẽs. Sicut ꝑ vnũ hoiem pctm̃ in hũc mun / Ro.v. ⸗= S== = = –☛ —— —,. =. — –— — — ☛. — — — — Di. XXX t. Sicut d inobedientiaz vniꝰ hois ꝛes conſtituti ſunt multi. ita ?c. nn Euidenter inquiũt etiam ipſo noĩe expꝛimit aplus petñi tuz actu⸗ e nem intrauit in mundũ. ſq; inobedientiam. nobedientia vo peccatuʒ actu⸗ of Alc.. etm intraſſe in mundũ diungt. “ n (Hoc an deminralſe in mundũ nõ traductõne gasmis ſnnnngineen NSl. 2 q; in i eccaſſe dicunt.quia omnibꝰille cana hiians ricatõnis.omneſq; in illo vno p ũt quidam heretici qui dicti ſunt pelagiani. ns⸗ l, eit ſer m heretici qui dicti ſunt pelagiani donnd.,. cxemplũ extitit.Hoc male ſenſerũt qui 1. morar diceno Been w ent in li memoꝛat dicens. Scienduʒ eſt nnenc⸗ De quibus Aug.in li. de baptiſmo puuloꝝ ↄm diriſſe peim delmne ron⸗ B T iſſe pctm̃ pꝛime nun⸗ ffaige os quoſdã qui noĩati ſunt pelagiani dix j etiz ĩ puuk n inquit perericos quoſdq qui . le tranſiſſe. vñ etiã ĩ ꝑuu tuorhi, vonis in alios hoĩes nõ ꝓpagatõne b̊ imitatõne tranſiſſe. vñ etiã ĩ un ionis in alios hoĩes nõ ꝓpagatõne ſ imit. 2 eſſe – orone credere ꝑ bapriſeni . ui Gigin l SHS n dens ao ureſtſe r oino ↄtendũt. eis dicit᷑.qꝛ ſi apłs pctm̃ imitat in li. Sap. df. Inui⸗ Aunns dia dyaboli moꝛs intrauit in oꝛbe õäs itantur aut euz öne ßi ne. ↄtinuo ſubiũxit ſcriptura. Imitan r 5 unRn-, ctum ꝓpagatõne ſᷣ imitatõne.oↄtinu dam tꝑ inobedientiaʒ tranſgre/ e m quotqͥt ꝑ inobedientiaʒ tran — qſunt ex ꝑte ipſius.Imitant᷑ quidẽ ada eſt voluntate peccantibus. arinh Jinuni d tũ dei. Sed aliud eſt qð exempluʒ eſ volun canmd Wis iunf᷑ manda 2 n eſt igit᷑ accipiendum pctm̃ ade auann i apir illud eſſe pctm̃ oꝛiginale quod tranſit in oſtaog. ſiuit inom n ?xt eſt illud pctm̃ originale vt apene firg enerded adam tranntntmc tſusttn nes p eius carnẽ viciatã cupilcentialiter generattos. rij ſjr ne digung nes Rppoſlro petm pꝛimoꝝ ꝑentũ ſit oꝛiginale.inquirit verll ſit pena vel ocenmen S ́èlü n cuulusq.. ſit. De hoc em̃ ſcti doctoꝛes ſub obſcuri/ W ligẽter inueſtigandũ eſt. qd ſit. De hoc em̃ ſctĩ docto R em ei an Quoꝛundã de bguee unt⸗a, ſ. glaſiici doctore Garis ſee ne — ainprar mß NH tel. ſ pene p pctõ pᷣmi hoĩs.i. Jasononces g oꝛiginali pecca ginale petm̃ eſſe reatũ pene p eto en ed uali pctõ. qꝛ ꝓ illo 1e „ gil en⸗ eter ꝛimi homis actuali p de P ne to opinio noxij ⁊ addicti ſumꝰpene tpali ⁊ eterne ꝓ pꝛimi! k. Juxta hoꝝ ſentetiam vt alüt om̃ibꝰdebet᷑ pena eterna.niſi ꝑ gram liberent. Juxta hoꝝ ſet tenam ari sgigt oinit dever penacterd'nl eſſe nec penã. Culpa nõ eſſe ipſi faten⸗ slpndii optet dici oꝛiginale pctm̃.nec culpam aebire Sene e d vctm ẽ. cũ de⸗ nnte tur⸗vena c; m eos eſſe nnoe⸗ tta etenneketnf⸗ amtit/ g itũ pene nõ ſit pena.nec oꝛigir ͦ ſepe nolari reatu. reatu ibi intelli/ en bitũ pene nõ ſit pena.necoꝛiginal. noiari reatu. ? reatũ ibi intelli ul Pictt drinalereid ſe⸗ aſſeft pctm̃ oꝛigiale dici nn, igree k ut (vt dictu ẽ)o Aate Hehe. ene ſic 6 iniqͥ ꝑntis aliquãa/ n unrorouuni vuͤto e en. PPcto ihid entisaliaua⸗ Plant ⸗ Moꝛiginale petm̃ eſt culpa autoꝛitatibus ꝓbat. ijs edocet᷑ ſuꝑ Exodi. , H“ beſetõꝝ teſtimonijs edocet᷑ ſuꝑ Exe wtnnd (Sʒz oꝛiginale pctm̃ culpa ſit.pluri Erenmnoegs in pctis nati ſumꝰ enm Exo.xij. G g. Pimogenitl ſnimutabie ore regeaſti Ssi n :volun etene Bꝛeg⸗· bold-. Paunogenn cepti culpa oꝛiginalẽ nobiſcũ traxim⸗. Uñ 2 volun n . . . iir mapensimoniamar Mene chlp⸗ oꝛigialẽ dixit nos trasiCi ln ori ibrnn E n . Aug. q; in li. de natura ⁊ gra.de h eodẽ ſica ö ſũt. vel gnale peiſß aupa cee. Rugech in . denaet⸗ vel in adã.qꝛ ſine pctõ nõ ſũt.vel og. (yt ait apls)peccauerũt.vtiqʒ vel in ſeipᷣ is moꝛiboad diderũt. Petĩ em̃ primi bo- mina noſan, ar eeanit ges nnaon gerco deidtez i pcii oꝛigi . n ſi de coꝛpe moꝛtuo leminat. cu vin Ree ſcepim.. Idem ſup pᷓ] Q necorden tatibꝰↄceptũ dicit dauid.qꝛ in omi . , s naſcit z moꝛtis. deo igit᷑ ſe in iniq vecepin di cik. niſt nahẽs pe ſenus. perm trabit. ctm itaq; oꝛiginale ange gns em⸗ Kinn mmeener adlcedi, actpiikahnt Eindem gechs dognotbusſenpumek- Sumimeter: unail,, nullatenuo ubues omnembommem n inbditc, mornch Vierg. rob d engte n pitur. cum oꝛiginali peccato naſci.imp Ff 2 ceG 8 * Ai. ———— — a ¶ Etrca iſtã lĨaʒ no tandum. q cum mgr noiet pctm̃ oꝛiginale octo noibus.ſcʒ oꝛigi nale pctm̃.legem car/ nis.ↄcupiſcibilitatex. fomitẽ.ↄcupiazʒ.legẽ membꝛoꝝ.languoꝛez naturc.tyrannũ.quõ viſtinguant᷑ illa noi/ na. DOm ꝙ oꝛiginale petm̃ habet compara ri ad id a quo eſt.⁊ ſic dicit᷑ oꝛiginale pctm̃. quia eſt ab oꝛigine.di citur etiaʒ lex carnis. qꝛ ↄtrabit᷑ mediante carne. NHabet etiã cõ/⸗ pari ad illud ad qð ẽ. ſiue ad qd inclinat᷑.? boc vel in diſpõne re⸗ mota. et ſic dꝛ ↄcupi/ ſcibilitas. AVel i diſpo ſitiõe ꝓpinquioꝛi.⁊ ſic dicit᷑ fomes. Al etiazʒ i diſpõne pxima.⁊ ſic dꝛ ↄcupia. Habʒ etiã pↄpari ad illud ꝑ qd i⸗- clinat.⁊ ſic dẽ lex mẽ‚ bo Hʒ etiaʒ ↄpari ad illud cõtra qð. Et duplr. vel iniqtum difficilẽ reddit ad bo⸗/ num. ⁊ ſic dẽ languoꝛ nature. vel ineỹtuz p⸗/ dominat᷑ voluũtati vt curuet eã in malũ. et ſic dĩ tyꝛannus. Et ſic pʒ ꝙ ſᷣm diuerſas cõ/ * patiões di 2 * ba uerb noia=–e —— 4 — natura ire naſci filium. a qua nullus liberat᷑ niſi ꝑ fidẽ mediatoꝛis dei ⁊ hoim. Hhis et alijs auẽtibus euidẽter oſtendit᷑ pctm̃ oꝛiginale culpam eſſe.⁊ in omibꝰↄcupi ſcentialiter genitis trahi a parentibus. Inquirit vtruʒ pctm̃ oꝛiginale ſit ↄcupiſcentia vel alia cupaoa. . (Munc ſuꝑeſt videre quid ſit ipᷣm oꝛiginale pctm̃. Qð cum nõ ſit actuale.nõ eſt actus ſiue motus aie vel coꝛ⸗ poꝛis. Si em̃ actus eſt aĩie vłcoꝛpis.actuale itaq; pec catum eſt. Sed actuale nõ eſt.nõ eſt &̊ actus vel motꝰ Quid g oꝛiginale pctm̃ dr̃.fomes peccati ſcʒ ↄcupiſcẽ tia vel ↄcupiicibilitas que dicit᷑ lex membꝛoꝝ.ſiue lã/⸗ guoꝛ nature.ſiue tyꝛannꝰqui eſt in membꝛis noſtris.ſi ue lex carnis. Vñ Aug.in li.de baptiſmo ꝑuuloꝝ.Eſt in nobis ↄcupia que nõ eſt ꝑmittenda regnare. Sunt ⁊ eiꝰdeſideria que ſunt actuales ↄcupie.que ſũt arma dyaboli.que veniũt ex languoꝛe nature.Languoꝛ au tem iſte tyꝛannus eſt qui mouet mala deſideria. Si er go vis eſſe victoꝛ tyꝛanni.atq; inermẽ inimicũ inueni⸗ re.non obedias ↄcupiſcentie male. His verbis oſten / ditur fomitem peccati eſſe ocupiam. . 7 HMoie aũt ↄcupiſcentie non actuʒ ↄcupiſcẽdi ſᷣ vicium pꝛimũ ſignificauit.cum eam dixit legem carnis. Un⸗ ge idem in tractatu de verbis apli ait. Semꝑ pugnaẽ in coꝛꝑe moꝛtis huius.quia ipſa ↄcupia cum qua nati ſumus.finiri non põt q;diu viuimꝰ. Quotidie minui põt. finiri non põt. Que aũt eſt ↄcupiſcentia cum qua nati ſumus. vicium vtiq; eſt qdð puulum habilẽ cõcu⸗ piſcere facit. adultum etiam ↄcupiſcenteʒ reddit. Si⸗ cut em̃ in oculo ceci in nocte viciũ cecitatis ẽ.ſᷣ nõ ap⸗ paoret nec diſcernit᷑ inter videntẽ ⁊ cecũ niſi luce veni/ ente. ſic in puero viciũ eſſe nõ apparet donec etatis p⸗ fectioꝛis tempus occuratt. Æpadeam oꝛiginale pcetm in oms intrauit. cupia. i his dat intellig * * 2 t intelligi quid ſit oꝛiginale pctm. ſcilʒ vicium ↄcupiſcentie. qð in om̃s acupiſcentialiter natos ꝑ adam intrauit eoſq; viciauit. Vñ Aug. in li. de baptiſmo puuloꝝ. Adam pᷣter imitatõnis exemplũ.occulta etiã tabe car⸗ nalis ↄcupie ſue.tabiſicauit in ſe oms de ſua ſtirpe venturos. Vñ apoſtoluſ recte ait.In quo om̃s peccauerũt. Circũſpecte ⁊ ſine ambiguitate dicit hoc apls. Siue em̃ intelligat᷑ in quo hoie ſiue in quo peccato ſanũ eſt. In adam em̃ oẽs peccauerũt vt in materia. nõ ſolum eiꝰ exemplo vt dicũt pelagiaui. ODñm̃s em̃ ille vnus homo fuerãt.i.in eo materialiter erant.AManifeſtum eſt itaq; om̃s in adam peccaſſe. quaſi in maſſa. Ipſe em̃ ꝑ pctm̃ coꝛruptꝰ.quos genuit om̃s nati ſunt ſub peccato. Ex eo igit᷑ ſicut cuncti ↄſtituti ſunt pecca tones. ita ⁊ in illo vno peccato qð intrauit in mundũ.recte om̃es dicunt᷑ pec⸗ caſſe.quia ſicut ab illo vno homine.ſic ab eodem vno peccato immunes eſ⸗ ſe nõ poſſunt, niſi ab eius reatu ꝑ xp̃ᷣ baptiſmũ.abſoluant᷑.Alia g̊ ſunt pꝛo/⸗ paia peccata in quibus tm peccant quoꝝ peccata ſunt. Aliud hoc vnuʒ in q Wuͤr ieeer quo om̃es peccatoꝛes ↄſtituti ſunt. dientia ꝓceſſit. gSE èêèͤ EEEE . è ð ſit illud peccatum in quo om̃es peccauerũt. ſcʒ ouginale as ex inobe — „ AQuid noie ↄcupiſcentie intelligat que dieik fomes bapt. ꝑuu.quõ intelligat in j om̃s peccaueſt * Porp⸗ Autioin 1 Acho ul⸗ . Nan L as S= f —— — — — ---— — — — — . . = S= Sü R =- S= Lutulr e ucgO itclin 1=G fsauu — ê Vo. v. DBDiA. XXX oe eſt oꝛiginale pctm̃ quo pctõꝛes naſcunt᷑ om̃s ↄcupiſcẽtialiter geniti. dʒð ex adã ſiue ex eiꝰinobia emanauit ⁊ in poſteros demigrauit. Vnð aplus ↄñter.pꝑ inobiam vniꝰhoĩs.multos diẽ ↄſtitutos eẽ pctõꝛes.q̃ eſt actuale pec catũ.Cũ aũt dixerit ꝑ vnũ hoĩem pctm̃ intraſſe in mòm.⁊ in eo om̃s peccaſ⸗ ſe.qð de originali dictum eſſe opoꝛtet acciiàcm. Er q̊ͥ ſenſu dictũ eſt ꝓꝑ inobedientiam vniꝰmulti ſunt ↄſtituti pctõꝛes. k ES8 D ait. ꝑ inobedientiã vniꝰmulti ↄſtituti ſũt pctõꝛes.eo ſenſu dictũ eẽ in⸗ telligendũ eſt.qꝛ ex inobedientia ade.ſcʒ ex pctõ actuali ade ꝓceſſit oꝛigina/ le q̊ om̃s pctõ:es naſcunt᷑.vt ⁊ in illo eẽt.⁊ in om̃s tranſiret. pctm̃ oꝛiginale in adam fuit ⁊ in nobis eet. m ñn Aug.Juliano heretico nullũ pctm̃ in ꝑuulis eẽ ↄtendẽti rñũdens aperte aſſerit pctĩ oꝛiginale ex volũtate ade ꝓceſſiſſe.ac ꝑ eiinobedientiã in mom Queſtio Julia intraſſe.Querit em̃ Julianꝰ ꝓ quid pctm̃ inuenit᷑ in ꝑuulo.ita inquiẽs.Non ni. peccat iſte ꝗ naſcit᷑. Nõ peccat ille qͥ genuit. MHõ peccat ille qͥ ↄdidit. Per q̃̊s F. Aug. igit᷑ rimas inter tot pᷣſidia innocentie pctm̃ fingis ingreſſuʒ. Et rñdet ſancta pagina. Per vnuʒ hoĩem pctm̃ intrauit in mundũ.ꝑ vniꝰinobedientiam ait pctm̃ intrauit in mundũ.pctm̃ vel ex volũtate eſt.vel ex natura ẽ. Si ex vo/⸗ luntate eſt.mala eſt volũtas q̃ pctm̃ facit. Si aũt ex natura ẽ.mala eſt natu / Queſtio Julia Apls.Quid querit ampliꝰ:qͥd querit aꝑtiꝰ: Iteʒ inqͥt Julianꝰ. Si ꝑ hoĩem „* luntate ſit? Rñdeo /ꝓꝛſus ⁊ oꝛiginale pctm̃ ex volũtate eẽ.qꝛ h̊ͥ ex voluntate pꝛimi hoĩs ſeminatũ eſt vt in illo eſſet.et in omnes tranſiret. ¶ Obiectio quoꝛũdã ↄtra id qð ſupᷣ dictũ ẽ om̃s in adã fuiſſe hoies. n ¶ Ad hoc aũt qð diximꝰin adam fuiſſe om̃s hoies.quidam verboꝝ ſectatoꝛes ſic obijciũt dicentes. Non om̃is caro q̃ ab adam traducta eſt.in eo ſimul exi⸗ ſtere potuit.qꝛ multo maioꝛis quãtitatis eſt qᷓ; fuit coꝛpꝰade. In qͥ nec tot eti am athomi fuerũt qͥt ab eo hoĩes deſcenderũt. Quocirca verũ non eſſe aſſe⸗ rũt ſu ham vniuſcuiuſq; in pꝛimo fuiſſe paꝛente. H Quõ om̃es dicunt᷑ in adam fuiſſe qñ peccauit ſᷣm rõnem ſeminalẽ.⁊ ex deo deſcenderint.ſcqʒ lege ꝓpagationis. do ¶ Quibꝰrñderi põt.ꝙ mãliter atq; caliter.nõ foꝛmalłr dr fuiſſe in pꝛio hoĩe oẽ qð in hũanis coꝛꝑibꝰnãliter ẽ.deſcẽditq; a pᷣmo ꝑnte lege ꝓpagatõis.⁊ in ſe auctuʒ ⁊ multiplicatũ ẽ nulla exterioꝛi ſbᷣa in id tranſeũte.⁊ ipᷣm in futuro re⸗ gy. Aug. ra. Eui rñũdeo. ex volũtate pctm eſt. Querit foꝛte. VUtu oꝛiginale pctm̃ ex vo uõ Quõ p tpaga⸗ ſurget. Fomẽtũ quidẽ hʒ a cibis.ſᷣ nõ ↄuertunt᷑ cibi in hũanã ſbᷣam.q̃ ſqʒ ꝑ ꝓ tionem deſcen· pagatõẽeʒ deſcẽdit ab adã. Trãſmiſit em adã modicũ qͥd de ſba ſua in coꝛpa dit. ſilioꝝ qñ eos ꝓcreauit.i.aliqd modicũ de maſſa ſbe eiꝰdiuiſum eſt.⁊ inde foꝛ⸗ matũ coꝛpꝰfilij.ſuiq; multiplicatõe ſine rei extrinſece adiectõne auctũ ẽ᷑. Et de illo ita augmẽtato aliqͥd inde ſeꝑat᷑ vñ foꝛmant᷑ poſteroꝝ coꝛꝑa.et ita p⸗ gredit᷑ ꝓcreatõnis oꝛdo lege ꝓpagatõis vſq; ad finẽ hũani generl.Itaq; di⸗ ligẽter ac ꝑſpicue intelligẽtibꝰpʒ om̃s ſᷣm coꝛꝑa in adã fuiſſe ꝑ ſeminalem ra tionem.⁊ ex eo deſcendiſſe ꝓpagatõnis lege. l NEenihil extrinſecũ ↄuertit᷑ in humanã ſbᷣam q̃ eſt ex adam. Math. xv. ⁊o nihil extrinſecũ in humani coꝛꝑis naturã trãſeat.veritas in euãgelio .— ſignificat dicẽs.Om̃e qð intrat in os in ventrẽ vadit ⁊ in ſeceſſuʒ emittitur. Qð etiã rõne oñdi põt hoc mõ. Puer qͥ ſtatim poſt oꝛtũ moꝛit᷑. in illa ſtatu⸗ ra reſurget quã habiturꝰerat ſi viueret vſq; ad etatem.xxx.annoꝝ.nullo vi⸗ cio coꝛꝑis impeditꝰ. Vñ g illa ſuba q̃ adeo parua fuit moꝛtua.in reſurꝛectõe tam magna erit.niſi ſui in ſe multiplicatõne? Vñ axparet ꝙ etiã ſi viueret.nõ aliunde.ſᷣ in ſe augmentaret᷑ illa ſuba.Sicut coſta de q̃ facta eſt mulier.⁊ ſiẽ panes euãgelici.MNõ inficiamur tñ quin cibi ⁊ humoꝛes in carnẽ ⁊ ſanguineʒ tranſeunt. ſed nõ in veritate humane nature q̃̊ a pꝛimis deſcendit ꝑentibus. dſſola in reſurꝛectõne erit.reliqua vo caro in quẽ cibi tranſeũt tanq; ſuꝑflua in reſurꝛectõne deponet᷑.q tñ ciboꝝ aliarũq; reꝝ ſomẽtis coaleſcit. 2 6 . D intelligentiam buius partis ſm tria que determinat magiſter in litera incidit hic que ſtio circa tria. Pꝛimo nanq; querit᷑ de oꝛigi nalis peccati entitate. Scdo de quidditate. Lercio ⁊vltimo de veritate humane nature. Oꝛtum ad pꝛi/ mum articulum querunt᷑ duo. Pꝛimo querit᷑ vtrũ coꝛruptio que eſt in natura humana inſit ei ex pᷣmo oꝛtu ſue conditõnis.vel ex merito pꝛime tranſgreſſi⸗ onis. Scdðo dato ꝙ merito tranſgreſſionis.eſt q̃ſtio. vtrum ꝓpter pctm̃ ade humana natura ſit coꝛrupta penaliter im̃.an etiã pcnaliter ⁊ culpabiliter. Aucſtio.j. 9 Atrum coꝛruptio quã videmus in humana natura inſit ei ex ſue conditõis pꝛimoꝛdio.an ex peccati me nito. Et ꝙ non inſit ex ſue conditõnis pꝛimoꝛdio.ſed ex peccati merito.videt᷑ tam ex oꝛdine diuine iuſti/ cie.q; ex oꝛdine ſapicntic.qᷓ; ctiam ex oꝛdine bonita tis. Eſt em̃ triplex oꝛdo in creaturis.quia per iuſtici am fit remuneratio oꝛdinatõnum ⁊ meritoꝛum.per ſapientiã vᷣo ordinatio partiũ ad ſcinuicem. ꝑ boni/ tatem vᷣo oꝛdinatio rerum in ſuũ fincm. Ex parte di uine iuſticie arguit᷑ ſic. Nullus affligit᷑ pena niſi pꝛe cedat culpa.ſed nihil aliud eſt pena qᷓ; paſſio inuo/ luntaria in ratõnali creatura. ergo nullo modo talis paſſio fuit in homine antequã pꝛcccſſit in eo culpa. igitur talis coꝛruptio non ſuit in bumana natura a pꝛimoꝛdio ſue conditõnis.ſed ex merito tranſgreſi- onis. ¶ Item a ſumma equitate iuſticie nulla pꝛo/ cedit curuitas vel obliquitas.ſed humana natura ñ ſolum coꝛrupta eſt coꝛruptõne penalitatis.verũ eti/ am coꝛruptõne carnis.quia videmus homies ex coꝛ ruptõne ſibi indita inclinari ad malum. ergo nunqᷓ; a diuina iuſticia ꝓceſſit ꝙ humana natura ſit coꝛru/ pta in ſui pꝛimoꝛdio.ergo ſi coꝛrupta eſt.hoc eſt ſolũ peccati merito.Ex oꝛdine aũt ſapientic arguitur ſic. vbicunq; eſt ſumma ſapientia ibi eſt ſumma pulcri/ tudo.ſicut exponit aug.in li. de trini.ibi.qualiter ſpe cies appꝛopꝛiat᷑ filio.ſed a ſumms pulcritudine ni/ hil ꝓcedit fedum aut turpe.nibil qd ratõnaleʒ offen dit aſpectum.ſed in hbomine ratõne vtente ſunt aliqᷓ paſſioncs ↄnaturales de quibus ratõnabiliter eru/ beſcit.̊ paſſio talis nunqᷓ fuit in bo mine a ſua pri/ ma oꝛigine.⁊ fuit ſic.vel merito tranſgreſſionis.ergo ⁊c̃. U Item vbicũq; intelligi᷑ ſumma ſapientia.in/ telligit᷑ ſumma veritas.⁊ ſumma equalitas.ſᷣ̊ a ſum ma equalitatc nulla debet ꝓcedere impꝛopoꝛtiona- bilitas.ſed duratio ⁊ ↄſeruatio coꝛpoꝛis ſm ſtatũ pᷣ/ ſentis miſerie cſt impꝛopoꝛtõnabilis aie que eſt eius foꝛma.qꝛ hoc eſt temꝑalc.illud ꝑpetuũ.̊ nunqᷓ; bu/ mana natura ſic ꝓducta fuit in ſui pꝛimoꝛdio a ſum ma ſapia. videt᷑ ꝙ cecidit ex ꝓpꝛia culpa.Ex oꝛdine diuin e bonitatis arguit᷑ ſic. Aſumma bonitate nibil ꝓcedit qð ſit magis ꝓpinquũ ad malũ qᷓ; ad bonuʒ. cum vniuerſa ꝓpter ſemetipᷣm ſumma bonitas ope/ retur.ſᷣ ſenſus ⁊ cogitatõnes bominuzʒ ꝓna ſunt ad malum ab adoleſcentia ſua pᷣm ꝙ dicit ſacra ſcriptu ra. in illa coꝛruptõne in qua eſt nõ fuit humana nãꝗ a ſumma bonitate pducta. ¶ Item nihil qð ꝓcedit a ſumma bonitate eſt dignum maledictõne.ſed mul te ſunt in nobis paſſiones digne maledictõne. ꝓpter guas tam Job q; Hicremias maledixit diei ſue in qᷓ natus eſt. ⁊ in lege maledicebant ſteriles mulieres. § nõ videt᷑ p bumana natura in ea coꝛruptõne qua nunc eſt creata ſit a ſumma bonitate.videt᷑ igitur ꝙ in hanc coꝛruptõnem et ſtatum deuenit merito cui pe. cum boc fit ↄtra oꝛdinem bonitatis. ſapientie.et iuſticie. ↄtra quem oꝛdinem inconueniens eſt deum aliquid facere. Ser ↄtra.pꝛimo oſtendit᷑ ꝙ h̊ nõ repugnet oꝛdini diuine iuſticie.quia nõ eſt maioꝛis innocẽtie homo q; ſit ouis vel agnus.ſed ouis moꝛ talis ⁊ paſſibilis ꝓducta fuit a deo.ita ꝙ in nullo ex hoc derogatur diuine iuſticie.g pari ratòne videtur ꝙ ſi talem ꝓduxiſſet hominẽ qualis nũc eſt.nõ vide⸗ retur in aliquo derogari eidem. em ꝙ nõ repu/ gnet oꝛdini ſapientie videt᷑.ſᷣm idem exemplar ᷣm qd deus ꝓduxit hominem de terꝛa. pduxit etiaʒ alia animãtia ⁊ coꝛpoꝛa mixta.ſed hoc nõ repugnat pul⸗ „ „ 7 22., critudini diuini exemplaris ꝙ ex quatuoꝛ element ↄpoſita ſunt coꝛruptibilia.imo hoc facit ad oꝛdineʒ vniuerſi.ſicut in pluribus locis oſtendit Aug.g non videt᷑ eſſe ↄtra oꝛdinem ſapientie.ſi deus eaſdem ꝓ⸗ pꝛietates et paſſibilitates a natura indidit homini⸗ bus quas etiã dedit alijs aialibus. m cꝙ nõ ſit ↄtra oꝛdinẽ bonitatis diuine videt᷑. Ad ſummi em̃ bonitatẽ ſpectat dare vnicuiq;ʒ inclinatõeʒ ↄpetentẽ ſue nature.ſed ſicut aia rõnalis delectari bʒ in bono ſimpliciter.ita ⁊ ſenſibilis in bono vt nũc.⁊ ſicut ter ra bʒ quicſcere deoꝛſum.ita ⁊ ignis ſurſum.ſi igit᷑ de⸗ us om̃ibꝰdedit ꝓpꝛias inclinatõnes. igit᷑ a pꝛmaria hois ↄſtitutõne erat diuerſitas appetituũñ in ſenſibi⸗ li ⁊ ronali.erat nibilominus appetitꝰdiuerſus in ele mentis coꝛꝑa ↄſtituentibꝰ.ſi igit᷑ diuerſitas pᷣme in/ clinatõnis facit rebellionẽ. ⁊ diuerſitas ſcde inclina/- tõnis inducit temptatiõem.videt᷑ ꝙ ſi hoc mõ cõdi/ tug eſſet.in nullo derogaret᷑ oꝛdini bonitatis diuine (Brem ꝙ talis fuerit bõ ↄditus.vẽ poſſe ꝑſuaderi ex rõne ſumpta ſᷣm pꝛincipia nalis phie.Cum enim homo ſit minoꝛ mundꝰ ꝗꝓpter quẽ oia facta ſunt. de⸗ bet bꝛe nalem ↄfoꝛmitatẽ ad mundũ maioꝛẽ qͥ ꝓpter ipᷣm factꝰcſt a ſua pꝛimaria ↄditõne.ſed ita videmꝰ in maioꝛi mundo ꝙ inferioꝛes oꝛbes cõtrario motu mouent᷑ oꝛbi ſuꝑioꝛi ſm ꝙ dicũt ph̊ᷣi nãles.ergo pa/ ri rõne videt᷑ ꝙ in hoĩe ꝑ naturã poꝛtio ſenſitia mo/ ueat᷑ ↄtra iudiciũ ratõis.ſᷣ hec eſt coꝛruptio q̃ in no bis eſt maxime inoꝛdinata.ſi igit᷑ hec eſt a pꝛima cõ/ ditõne.videt᷑ ꝙ ois alia. ¶ Item hoc videt᷑ alia rati one ſumpta ꝑ pꝛincipia moꝛalis phie.dicit em̃ moꝛa lis ph̊s ꝙ virtus eſt difficilimoꝝ opatiua.nec eſt ali⸗ qua virtutis laus vbi nulla eſt difficultas.ſi ergo ho- mo fuit ↄditus ad virtutem diſpoſitꝰ.videt᷑ ꝙ a ſua pꝛima ↄditõne babuit difficultatẽ faciẽdi bonũ ⁊ vi tandi malũ.⁊ in tali fuiſſet diſpoſitꝰ ꝙ ois virtꝰbĩe poſſet in eo ſuũ vſum.&ᷓ vꝛ creatꝰfuiſſe cũ hmõi coꝛ/ ruptõnibus.¶ Item boc vꝛ ratõne ſumpta ſᷣm pᷣn/ cipia theologic.dicit em̃ ꝑ ſcripturã ſpũſſ.ꝙ via per. ueniendi ad gloꝛiam ⁊ ſublimitatem eſt ꝑ ignomini am ⁊ humilitatẽ.via ꝑueniendi ad coꝛonam eſt ꝑ tẽ/ tationẽ ⁊ pugnã.via pueniendi ad quictẽ ⁊ tranqͥlli catem eſt ꝑ laboꝛes ⁊ tribulationcs.ſi igit᷑ bõ debuit ſic fieri ꝙ eſſet diſpoſitus ꝑuenire ad gloꝛiã.⁊ victo/ riã ße cẽ ꝑpfectã.vẽ ꝙ bũñana nã in penalibꝰ⁊ coꝛru ptibilibꝰiĩ qᷣbꝰnũc ẽ a ſue ↄditõis pᷣmoꝛdio fuẽit ↄſti tuta¶ Hdðᷣ ꝙ abſq; dubio nã bnana i baſ tẽtatõeſ/ deiccta ẽ merito pene pᷣuaꝛicatõis.nõ iſtituta a pᷣmoꝛ dio ſue ↄditõis.boc em̃ veritaꝗs pᷣdicat.ſacre ſcpᷣture quẽtas ↄfirmat.rõis ꝓbabilitas mãifeſtat.Fides h̊ fope, uumil vecntii qcre lgit tigidenton. tianchtl allceinfenotes. mtebinono⸗ Ascucuqin ltick boni Cemirteinqus Ctinodicere? ſepetlanemen ſitppſoſet güͤneſnüpꝛin Pioponcntu rigticmi atholceqcoco ſcnittantemnt bbunun Cörabiebommmn ͦeribus noſh Crtmhulteront (itscnebocoftia bpunoobict q floperantdone Mrochgrinins⸗ ſrinficcagen⸗ borinechiar tennonmnee glioniblſactuu⸗ itiacansck 6 hoſemickp⸗ Nuc volobick Apnetüfzgusſun nieppepgai ntanpeniin ſckimente tilonorit luünimne ntgtontu 1 nock mans sſcligen ginnuloer rwie diſene nürcktöie otepu⸗ namnplrfin üntenzai — Racpen — matdu in 1 nädtbont Nmngrit i Aſmmi Z amiznen 1o tnüctlart ns iiniii nes. ginenm ppctnigſk⸗ ctit dunist⸗ t digieszftet⸗ ſes eic⸗ lioiewnicc⸗ nuniasaui iſoſegiacen elnain ufagrſun d, üntiipe Geanten scömmd non Rnsog Vroſoſtnnd Myrtgni Ackivmih, rikalun, neteñnon nlanacckl⸗ alnsſiagg Gn vin ſcedibordt istinti ſecübndien eiunpuint ſihiſg unn enckoonm guici iid 4 Ffihi Fm oꝛdi clamat 2 dicit filiũ dei paſſum eẽ.vt nos a moꝛte eri peret in quã nos induxerat pꝛimus parens. Sacre ſcripture autoꝛ:itas ↄfirmat.quisa dicit᷑ Geñ.ij.quali ter homo ꝑ culpam inobedientie penam moꝛtalita- tis incurrerit. NRatio autem hoc manifeſtat ſicut pꝛi ns in opponendo monſtratũ eſt.tũ ex oꝛdine qui re/ ſpicit diuinaʒ iuſticiã.qᷓ; etiam ex oꝛdine qui reſpicit ſapientiã.qᷓ; ex oꝛdinc qui reſpicit bonitatẽ ſummã. Attendendũ eſt tamen ꝙ rõ in inquirẽdo dupliciter põt ꝓcedere.aut ꝓnt eſt adiuta radio fidei.⁊ ſic ꝓce dit aſpiciendo ad cauſas ſupioꝛes.aut. put iudico ꝓ pꝛio relieta eſt.⁊ ſic ꝓcedit reſpiciendo ad naturas ⁊ cauſas inferiotes.Acquirit em̃ ꝑ viã ſenſus et exꝑi/ entie. Pꝛimo modo rocinant᷑ doctoꝛes catholici ⁊ fi cles circa ea ꝗᷓ ſunt fidei.⁊ ſᷣm hũc modũ rõcinãdi multũ eſt h̊ ↄſonũ ratõni ꝙ deus in tanta miſeria et calamitate in qua nũc eſt hominẽ a pꝛincipio nõ fe/ cerit.ĩmo dicere ↄtrarium magne impietatis videt᷑ cſſe pie ⁊ ſane menti. Secũdo modo ratiocinãdo / ceſſerũt philoſophi qui nõ aſpexerũt in hominis cõ/ ditõne ſuũ pꝛincipalem actoꝛem.ſed aſpexerũt pꝛin/⸗ cipia ↄponentia ⁊ opatõncs quas hʒ ꝑ virtutẽ natu re.⁊ ſᷣm hũc modum ratio potius diſcoꝛdat veritati catholice qᷓ; cõcoꝛdat.Et bec eſt ratio quare phi qui fuerũt tante veritatl indagatoꝛes nõ puenerunt ad lapſus humani ↄditõnem.quia cis videbat᷑ eſſe val de rõnabile bominẽ ſic fuiſſe oditũ.cum tñ catholi/ cis doctoꝛibus nõ ſolũ fide.ſed etiã rõnum cuidètia certitudinaliter eiꝰↄtrariũ appareat cſſe verũ. Unð ⁊ rõnes que boc oſtẽdunt ſunt ↄcedendc. Ad illð qð pꝛimo obijcit᷑ ꝙ deus fecit paſſibilem ouẽ que tñ nõ peccauit.dðᷣm ꝙ nõ eſt ſitłe de bomine ⁊ ð oue. bomo em̃ qui rõnis ꝑticeps eſt.capax eſt beatitudi/ nis ⁊ iuſticie.⁊ ꝑ oppoſitũ culpe et miſerie.Vñ ſicut in homine obligaꝛi culpa eſt.ſic ⁊ pati pena eſt.iĩ oue autem neutrum contingit reperiri. ideo paſſibilitas ouis nihil facit ad oꝛdinem nec cõtra oꝛdinem diui/ ne iuſticie. cuius eſt ↄſiderare meritoꝛum exigentiã. nõ ſic autẽ eſt de paſſione in natura bumana. (Ad illud quod obijcit᷑ ꝙ ſᷣm idem exemplar alia gencra animaliũ facta ſunt coꝛruptibilia.dom ꝙ non eſt ſi⸗ mile pꝛo eo ꝙ alia animalia ab homie nõ babẽt foꝛ/ mã completiuã incoꝛruptibilem. in ſolo zutem boie ꝛia eſt immoꝛtalis ꝑ naturaʒ.ſicut oſtenſum fuit ſu/ pꝛa. ⁊ ideo mortalitas in aliſs animalibus nõ ponit aliquã ꝓpoꝛtõnem ꝑfectibilis ad ſuã pfectõneʒ ſicut ponit in homie.ac per hoc nec ita repugnat moꝛtali⸗ tas in alijs aialibus oꝛdini quẽ ſapia dei ſeruat in re/ rum ↄditõne ſicut moꝛtalitas reperta in bomine. a ulud qð obijcit ꝙ ſumme bonitatis eſt dare vnicuiq; inclinatiõeʒ ſuam.ddᷣm ꝙ hoc verũ eſt ſal/ uo oꝛdine qui attendit᷑ inter res ſm ꝙ compant᷑ ad inuicem. qm bonitas nõ p̃iudicat ſapicntie.ſed quia nẽ nature coꝛpus debet eſſe ſubiectũ anime. ⁊ ſenſualitas ſubiccta debet eſſe rõni. ſic debuit deus re inclinatõeʒ taʒ coꝛpoꝛi hoĩs qᷓ; ſenſualitati car/ tzis ꝙ in nullo piudicaret᷑ rectitudini rõnis.⁊ hinc ẽ ꝙ ⁊ ſi ſenſualitas bonũ vt nũc appeteret.nulla tam̃ erat rebellio in pꝛimo hoĩe.quia tm̃ appetebat ſicut ratio dictabat.nũc autem eſt rebellio.quia pᷣter iudi ci rõnis frequenter appetit.⁊ ꝓpter hoc bꝛutales ef cti ſumus ⁊ iumentis inſipientibus comꝑati. cum tamen homo ĩ pꝛimoꝛdio ↄditꝰ fucrat in honoꝛe et . ferioꝛ ſuperioꝛẽ. nũc autẽ in nobis nõ ẽ ſi dſtituti. Si foꝛte dicas ſicut dicunt pelagiani ꝙ; P dighitate rõnis.Et ꝑ boc manifeſta eſt reſponſio ad 8 ſequens obiectũ quod obijcit de diuerſitate motuũ oꝛbiũ celeſtium.qꝛ ⁊ ſi videat᷑ ibi eſſe ptrarietas.nõ tamen eſt ibi ↄtrarietas.imo oꝛdinatio recta.pꝛo eo ꝙ ſpeꝛa ſuperioꝛ mouet ſemꝑ inferioꝛem.⁊ nunqᷓ in- c ꝓ eo ꝙ vi⸗ demus aliã legem in membꝛis noſtris repugnantes legi mentis noſtre.⁊ captiuantẽ nos in ſeruitutẽ pec cati. a illud qð obijcit᷑ ꝙ virtus eſt difficilimoꝝ ꝰ opꝑatiua.dðm ꝙ; quedaʒ eſt difficultas que venit ex genere opis.quedã vo que venit ex defectu opcran/ tis. Pꝛima difficultas eſt de eſſentia virtutis. Virtꝰ em inqꝙtum virtus circa magna cõſiſtit ⁊ ardua.hec aũt difficultas in pꝛimo fuit ſic. IHomo em̃ ita ꝑfecte deo obediuiſſet. ⁊ ita ꝑpfecte deo adbeſiſſet.ſicut perfe ctio virtutis obedientis ⁊ amicicie boc requirit.⁊ ſic de alijs virtutibus. Eſt ⁊ alia difficultas que venit ex defectu opantis. ⁊ iſta quidẽ non eſt de eſſentiavirtu tis.imo accidit virtuti ᷣm ꝙ virtus eſt.⁊ ideo ad hoc ꝙ”bhomo eſſet virtuoſus nõ opoꝛtuit hanc difficulta tem repcriri in bomine in pꝛimo:dio. Et q illud ſit verum hoc planũ eſt. quãto em̃ aliquis magis pꝛofi . . „ cit in virtutc.tanto magis oꝑatur cum minoꝛi diffi/ cultate ex parte ſua.ſi igit hec difficultas eẽt de vir⸗ tutis eẽntia.ſᷣm ꝙ homo ꝓficeret. minueretur in eo virtutis excellentia.qd falſum nemo eſſe dubitat. ¶ Ad illud aũt qð obijcit᷑ de vig pueniendi ad ſalu/lO tem ſ̃m ſacre ſcripture inſtructonem. dom ſcpᷣtu/ ra ſacra tradita eſt homini lapſo. et documenta tra/ dit ꝑ que ꝑducatur ad patriam ſᷣm q; competit ſta/ rit homo fieri vt ꝑ hanc viam deueniret.tales eniʒ in ſe ſunt valde aſpere. Si em̃ hbomo nõ peccaſſet.non cum aſperitate ſed cum om̃i lenitate pueniſſet ad ſu um finc. Et eſt ſimile. quia ſanitas ↄſeruatur per bo⸗ na cibaria ⁊ ſuauia.ſed non recuꝑatur niſi per poti/ tui pᷣſenti.ideo ex bis nõ poteſt argui ꝙ talis debue/ ones amaras. ¶ ANtrum merito pꝛime tranſgreſſionis bumana natu ra fuerit coꝛrupta penaliter tm̃. an etiam culpabili/ ter. Et ꝙ culpabiliter coꝛrupta ſit videtur. Ro.v. Si cut per vnum bominem peccatum intrauit in mun dum. ⁊ per peccatũ moꝛs.ita ⁊ in om̃es hoĩies moꝛs ertr ſit in quo om̃es peccauerũt.Ex iſto verbo col igitur ꝙ om̃s in adam fuerunt infecti ⁊ peccatoꝛes . * 7 „ . 2 . er⸗ tranſit per imitationem. Contra.Eph̊.ij. Eramꝰna/ tura filij ire ſicut ⁊ ceteri. ſed nemo eſt filius ire niſi ꝑ culpam.ſi eꝛgo per culpã om̃es eramus filij irc om̃s per naturã ↄtrahimus culpã.ergo in ccteris natura humana culpabiliter eſt infecta. ¶ Item Jobh. iij. Miſi quis renatꝰfuerit ex aq̃ ⁊ ſpũſ. ⁊c.ſed nullus ꝗ pꝛcmio eterno excludit᷑ niſi ꝓ pctõ.ſi igit᷑ om̃es non baptiʒati excludunt᷑ ſiue ſint parui ſiue adulti. ergo om̃es exquo nati ſunt habent culpam.ſed non cul/ pam quam fecerunt. cum buic ſententie ſubiaceant ante vſum rationis.ſicut patet in paruulis incircũ/ ciſis. Geñ.xvij.igit᷑ hec eſt culpa que ꝑ naturaleʒ ge⸗ neratõeʒ reperit᷑ in quolibet.g ⁊c. heez ſi tota na⸗ tura eſſet in vna ꝑſona.coꝛrupta illa pſona q;;tuʒ ad eſſe.neceſſe ẽ totã nãm coꝛrũpi qᷓ;tũ ad cſt. e. & pi rati one ſi coꝛrupet᷑ qtum ad bñ eẽ. coꝛrũpet᷑ tota nã qᷓ; tum ad bñ effe.ſic em̃ ſequit᷑ſi adam moꝛit᷑.bõ mo⸗ 5 . . 3 -——— ———. G0V[ꝛ—————— ritur. cum igitur tota natura eſſet in adam qñ pecca uit. videt᷑ ꝙ tota in eo peccauerit.ac ꝑ hoc tota in oi bus ⁊ ſingulis culpabiliter infecta fuerit. 3 ez ve nenato fonte.ꝑ ↄſequens venenant᷑ ⁊ riuuli a fonte ꝓcedentes.ſi igitur om̃s homines ꝓceſſerũt ab adã ſicut rami a radice.⁊ riuuli a fonte.⁊ ipſe coꝛruptus fuit moꝛbo ↄcupiſcentic qui fuit in eo culpa.videtur ꝙ ceteros coꝛruꝑit eodem coꝛruptõnis genere.⁊ ita culpabiliter.¶¶ Item ſicut ſe habet innocens reſpe/ ctu innocentis generãdi.ſic pcccatoꝛ reſpectu pecca toꝛis.ſed ſi adam ſtetiſſet in ſua innocentia om̃es fi/ lios genuiſſet inocẽtes. tota humana natura ceſſet innocens ⁊ pura quantum eſſet ex ipſo.hoc ſat pla/ num cſt. ergo pari ratõne cum peccauit.totam bſa/ nam naturam ↄſtituit peccatricem. ita ꝙ om̃es fili/ os gigneret peccatoꝛes. Brerm ula adamm pecca/ uit factꝰeſt moꝛtalis.⁊ quia moꝛtalis eſt.neceſſe fuit ꝙ generaret om̃es filios moꝛtales.ſed ſicut ſe habet effectus ad effectum.ita ſe habet cauſa ad cauſam.ſi igit᷑ cauſa moꝛtalitatis fuit culpa.⁊ moꝛtalitas ꝑſo/ ne ade totam naturam bumanã fecit moꝛtaleʒ. ⁊ to tam coꝛrupit penaliter. pari ratõne videtur ꝙ culpa ade totam naturam humanã infecit culpabiliter.et om̃es ex illos excuntes coꝛruꝑit culpabiliter. ſi igit culpa que om̃ibus ineſt ꝑ naturam eſt culpa oꝛigina lis. colligit᷑ ex omnibꝰhis ratõnibꝰ ꝙ ſit ponere cul/ pam oꝛiginalem. ¶ Sed cõtra. Ezech. xviij. Filiꝰnõ oꝛtabit iniquitatem patris. ⁊ pater ⁊c.ſi igit᷑ hoc ẽ ex diuina. ̃m diuinam legem quilibet peccat ſibi et nõ alij. Juxta illud Pꝛouer.ix.Si ſapiens eris.tibi metipſi eris.ſi autem illuſoꝛ.ſolus poꝛtabis maluʒ. igit᷑ nõ videt᷑ ꝙ ex peccato patris filius habet infici culpabiliter. Thehn tam in nouo qᷓ;ᷓ in vcteri teſta/ mento nuptie ↄceſſe ſunt taqᷓ; bone ⁊ licite.ſᷣ ad nul lum bonũ neceſſariũ ↄſequit᷑ malum. ſed ad nupti/ as neceſſario ſequeret᷑ malum ſi ples culpam ↄtra/ heret a ſua oꝛigine.& vel nuptie ſunt male et illicite qʒ eſt ↄtra ſacram ſcripturam ⁊ fidem xpᷣianam. v nõ eſt ponere peccatũ oꝛiginale. ¶ Item coꝛrupta re trãſmutabili ⁊ minꝰnobili.nõ ꝓpter hoc coꝛrum pit᷑ qd eſt intranſmutabile ⁊ maius nobile.ſed ꝑſo/ na hominis cſt tranſmutabilis ⁊ minꝰ nobilis q; na tura.tota em̃ natura ſpeciei ꝑpetua eſt ⁊ magis no bilis qꝙ vna ꝑſona ſingularis. impoſſibile fuit eam a ꝑſona ade totaliter etiam per culpam infici. Btem in malis generaliter eſt verum ꝙ malũ ha/ bitum ppᷣecdit malus actus.qᷓ;uis econtrario ſit ĩ bo- nis.ergo habitualis coꝛruptio nature oꝛitur ex actu ali culpa ipſius nature.ſed natura quantuʒ eſt de ſe ſemꝑ eſt recta ⁊ nõ peccat.quia peccatũ ꝓpꝛium eſt Aꝓpꝛie voluntatis.g̊ non videt᷑ ꝙ tota natura infecta fuerit. vel etiam potuerit infici. ¶ Item nullum na- turale eſt culpabile.ꝓ eo ꝙ naturalibus nec lauda/ mur.nec vituꝑamur.ſed oꝛiginalis coꝛruptio eſt na turalis cum ſit eadez apud om̃s.g videt᷑ ꝙ iſta duo ſint incõpoſſibilia ꝙ aliqua coꝛruptio ſit culpabilis. ⁊ ꝙ ſit oꝛiginalis.̊ nõ videt᷑ ꝙ natura tota a ꝑſona potuerit culpabiliter infici.¶¶ Item nullum neceſſa rium eſt voluntariũ.ſed coꝛruptio oꝛiginalis eſt ne⸗ ceſſaria. nõ eſt voluntaria. ſed om̃is culpa eſt afte/ ctio voluntaria bm ꝙ dicit Aug.in li.de li.arbi.ergo impoſſibile eſt oꝛiginalem coꝛiuptõnem eſſe per cul pam. redit igit᷑ idem qð pꝛius ꝙ nulla culpa ſit a na culpabiliter. . II ———G tura. ⁊ ꝙ; natura bumana in adam no fuerit infecta hoc eſt natura in omnibꝰhominibus ſeminaliter ab adam deſcendentibꝰcoꝛrupta eſt.non ſolum penali⸗ ter ſed etiã culpabiliter.hoc em̃ manifeſtat viſionis dei carentia.ratõnalis erubeſcentia.ↄcupiſcentie pᷣ/⸗ dominantia. Carentia viſionis dei hoc manifeſtat. qꝛ nullus debet eterno bono ad qdð factus eſt pꝛiua/ ri.niſi in ſe habeat aliquid ꝑ qð indignus ſit diuino aſpectui pñtari.tale aũt nõ eſt niſi culpa.ſi igit᷑ om̃s quotq̃t ſunt viſione dei pꝛiuant᷑.niſi ꝑ baptiſmũ flu-/ minis vel flaminis renaſcant᷑.planũ eſt ꝙ om̃s quot quot ſunt ↄtrabũt ex ſua oꝛigine culpam. Erubeſcẽ- tia etiã ratõnis hoc manifeſtat.nullus cm̃ ratõnabi⸗/ liter erubeſcit de his paſſionibꝰquas hʒ a natura.ni⸗ ſi inſint ei ꝑ aliquã culpam. ſᷣ omnis hõ naturaliter erubeſcit ex genitaliũñ membꝛoꝝ motu.Ex boc igit ratio colligit᷑ et manifeſtat᷑ ꝙ quilibet in ſeipſo non tm̃ penaliter.ſᷣ etiaʒ vituꝑabiliter et culpabiliter eſt coꝛruptus quantũ eſt de ſua oꝛigine. Pꝛedominan- tia ↄcupie hoc euidentiſſime manifeſtat.certuʒ cm̃ ẽ ꝙ tuc aia hoĩs eſt oꝛdinata.qũ ſpũs eſt ſub deo.⁊ ca/ ro ⁊ virtutes aiales ſunt ſub ſpũ.⁊ ſequunt᷑ eius im periuʒ.ab oppoſitis igit᷑ tũc aia hominis eſt ꝑuerſa. qñ caro ⁊ virtutes aiales pᷣſunt ſpũi ratõnali.Et hec quidem verum eſt de plano.nõ tm̃ modo ſᷣm fidem. verum etiã ᷣm phiam. Sed in hoie vigoꝛ ↄcupie et lex membꝛoꝝ quam vnuſquiſq; babet a natiuitate. captiuat ſpm̃ ⁊ eipᷣdominat᷑.Ex hoc igitur claruʒ et apertũ eſt ꝙ aĩa cuiuſlibet hominis a natiuitate per- uerſa eſt ⁊ inoꝛdinata.ſed ſicut oꝛdinatio in bomine ⁊ rectitudo iuſticia eſt.ſic peruerſitas ⁊ inoꝛdinatio culpa eſt. ſi igitur natura cuiuſlibet bominis ꝑ legeʒ ↄcupiſcentie ꝑuerſa eſt a ſua oꝛiginc.in quolibet ho/ mine indubitanter ponendum eſt eſſe peccatum oꝛi ginale.quantũ eſt de ſua prima natiuitate.⁊ de H ne/ mo dubitat.niſi qui neſcit quantus ſit vigoꝛ ↄcupie ⁊ qualiter ſpũs ratõnalis deo debet ſubeſſe.Conſtat em̃ ꝙ nõ ſubeſt ſpũs noſter pfecte deo niſi diligat ix/ ſum ſuꝑ oĩa ⁊ ꝓpter ſe. Planũ eſt etiã ꝙ nullꝰ in ſta⸗ tu naturc coꝛrupte deum diligit ſuꝑ omnia ct ꝓpter ſc ſine dono gratie.imo neceſſario vincit᷑ a vigoꝛe cõ cupiſcentie vt magis amet ſe vel aliquod bonũ ap/ parens. Planũ eſt igit᷑ ꝙ anima cuiuſlibet hominis in ſua natiuitate peccatrix eſt. cum ſubuerſa et inoꝛ/ dinata ſit. ſicut onſum eſt. Et idco dicit apls Ro. vij in ꝑſona hominis lapſi. Aideo aliaʒ legem in mem/ bꝛis meis repug.le.mẽ.m.⁊ cap.me.in le.pec.Et ex/ clamat. Infelix ego bomo.quis me liberabit a coꝛ/ poꝛe moꝛtis buius.Et reſpondet. Gfa dei per ibeſuʒ xpᷣm. Hanc igitur legem ⁊ oꝛdinatõnem ad deum ſi quis velit attendere.nullo mõ dubitabit hominem eſſe peccatoꝛẽ a ſua natiuitate.ĩmo ita certum eſt vt dubitari nõ poſſit de oꝛiginali.ſicut etiam nec ð actu ali. Hoc tamẽ ignoꝛauerũt phᷣi ⁊ etiam aliqui here/ tici. quia neſcierũt attendere in qͥ attendit᷑ rectitudo aie ⁊ iuſticie.⁊ ꝓ quãto aia dici debet ad deũ oꝛdina- ta. Conſtat igit᷑ ꝙ tota humana natura coꝛrupta eſt nõ ſolũ penaliter etia culpabiliter. A q̃ aũt coꝛru/ pta fuerit. hoc planũ eſt ex ipſa ſcriptura. qꝛ ab ada⸗ʒ Potuit aũt adã totã naturã coꝛrumꝑe ⁊ culpabilẽ cere ſuo peccato triplici ↄditõe ↄcurꝛente. Pꝛima eſt.qꝛ nõ tm̃ erat hũane naturc indiuiduũ.ſe totiꝰ —☛ RK vom ꝙ abſq; dubio tota natura 2 ülluinnocen Coninätn elornitennnt chotſeicsfun ctabunmudun (etialpablie⸗ fanuptn pond Nalpatnuab⸗ fonesigturaai luszeöpinok Prns Oonn ll uctrriſgnlns = nunlunifut an⸗ Krocſandmant. fatnnytaonon Pamneronnrick Vordosnnͤlli⸗a Koinbissſannecd chicesſantchetk nui onerm Nockerni nid Mianckſcgin lngeorfonein cnſkuaimteg Gcligconptyn oNphurtmgsron fiitſaybahrcit tininentgann Cltiſt peltognt⸗ Wupeſtnaeztnn fllenemntnie ie uiricz onmns Brede Contotalbeni Nluefngan shſen fwcanropon D itenmpatugt Untninaman uinlcäti ſncfarder nongüpnc gißßyannf⸗ Ulcdciſeni CReut laftoluen = S —, dirtie donann ſnindinh nſclumpent, iccr ien Nahneß we tnifckn. iansckpeinn⸗ Uls ſtdiito haligreßs dhapnſnüf⸗ ſtgoßsgnet n Eubece⸗ 1schrmönd⸗ Samunn⸗ 6bd neturalte drn Erdarſgt berin ſigon alpeblicrck ne. Polammm nicknemzüt isckſubote⸗ 1ſcgvunt on wmmnsckun iiraönal zmocofmnftnn ierigo: ee t Abct anatiute ccigturant isamtuttut⸗ Winatonbenn ſinst md ct bomnine, eig gncinguin⸗ tcſeedn mutnendt ms ſero e N abeſeo dpniltH nignntz pemnucr raH ro bot /, itatonins uaſcin, aneun logeniunen⸗ lnib lbernitzc Smggief nmn Di. bumane nature pꝛincipiũ. Scda .qꝛ non tm̃ fuit ſi⸗ bi datũ mandatuz ſicut ſingulari perſone.ſ tanq; ſti piti totius humane nature. hoc beue indicat textꝰ. quia mandatuʒ illud deſcendit ꝑ virũ ad mulierem. Tercia.qꝛ adam innocentiã ⁊ immoꝛtalitateʒ ſuſce perat pꝛo ſe ⁊ pꝛo tota ſua poſteritate.vnde ipe inno cens immoꝛtalis. generaſſet immoꝛtalem ⁊ innocẽ tem. Quia igitur ipᷣe crat omniũ pꝛincipiuz. tranſ/ greſſus eſt mandatũ qð ei datũ erat m ꝙ crat pꝛin- cipiũ.⁊ amiſit illã iuſticiã ⁊ innocentia.qua debebat om̃ibus poſteris cõſeruare.binc ẽ ꝙ per ipᷣm oꝛigina li iuſticia ſumus pꝛiuati. ⁊ in eius infectõe ceteri ſunt infecti. nõ tm̃ penaliter ſed etiã culpabiliter. tũ ꝓpter debitũ oꝛdinationis qᷓ debet eſſe in nobis.tũ ꝓpter ca rentiã illius innocentie quã debemus habere.tũ pꝛo pter pᷣdominãtiã cõcupiſcentie.p qua anime noſtre ſunt inoꝛdinuate ⁊ iniuſte.⁊ ſi iniuſte ſunt ⁊ inoꝛdina/ te. neceſſe ẽ eas ſumme iuſticie diſplicere. Patet igit tota bumana natura coꝛrupta eſt nõ ſolũ penalit᷑. ſed etiã culpabiliter. Patet nibhilominus a quo fue/ rit coꝛrupta. quoniã a pꝛimo parente. Qualiter autẽ illa culpa traduci habeat boc determiabit inle Ra 13 tiones igitur ad pꝛimã partem cõcedẽde ſunt. G illud & qdᷣ pꝛimo obẽ ꝙ filius nõ poꝛtat iniquitatem patris. Dm c illud intelligi᷑ de peccato quo pater peccat vt ſingularis perſona. ſicut melius manifeſta bitur infra. idco locũ nõ habʒ in tranſgreſſione pꝛi ma.qꝛ illa nõ fuit oino ſingularis perſone. ſicut expla 14 natñ eſt ſupꝛa. ¶ Ac illud qd obꝛ ꝙ ad bouũ nõ ne/ ccffario cõſcquit᷑ malũ. Odm ꝙ veꝝ eſt ꝑ ſe loquen/ do. vñ ad nuptias nõ neceſſario ſequitur genite pꝛo- lis coꝛruptio inqᷓntũ eſt ibi maris ⁊ femine coniũctõ naturalis.S̊ inqᷓntũ illi coniũctioni adiũcta eſt coꝛru ptio in bois ſemine ob peccatũ pꝛimi parentis. Et ſi tu obijcias ſicut obicit hereticus q; qualitercũq; ſeq tur malũ.omittendũ eſſet illud bonn. Ddm ꝙ illu nõ eſt ven. niſi quãdo maluʒ pponderat bono.nunc autẽ non eſt ſic. qꝛ in generantibus nõ eſt vlla culpa. in generato vo melius eſt ſic eſſe ꝙᷓ non eſſe. maxime 5 cum ſubueniatur eiꝑ gram baptiſmalẽ. Ac illug qð obẽ ꝙ coꝛrupto minus nobili ⁊ tranſmutabili nõ coꝛrũpitur magis nobile ⁊ ꝑpetuũ.Ddm ; illud ve rũ ẽ ⁊ locuʒ habet qñ illud qð ẽ magis nobile ⁊ ꝑpe/ tuũ.nõ dependet a minus nobili ⁊ trãſmutabili.non ſic aũt ẽ in ppoſito.qꝛ tota natura bumana depende/ bat a perſona ade qtum ad exiſtentiaʒ. VUñ ſi adam fuiſſet moꝛtuus.totũ genus humanũ eſſet coꝛruptuʒ 16 in eo. ¶ Ad illud qd ob ꝙ malũ habitü pᷣcedit ma/ lus actus. Odm ꝙ boc veꝝ cſt.verũtamẽ ex hoc non opoꝛtet ꝙ malũ babitũ naturc.pᷣcedat malus actus nature pm ꝙ natura. ſed ſufficit q pꝛecedat malus actus pſonc.ꝓ co ꝙ natura ⁊ pſona ſunt indiuiſa.⁊ idco coꝛruptio pſonalis põt effici naturalis.qð oſtẽ dit Anſel. de cõcep. virgi. Poſſet tñ dici ꝙ ⁊ ſi natu⸗ ra in ſe non peccauerit. tñ ꝓut erat in adam. ipſe em̃ peccauit inqntum erat omniũ bom inũ pꝛincipium. 17 ¶Ad ülud q obẽ ꝙ nulluz naturale cſt culpabile. HSom qꝙ ſicut dicit Aug.diffeꝛt diccre naturã.⁊ natu ram coꝛruptã.poteſt igit᷑ aliquid eſſe naturale ꝗð cõ ſequit᷑ iaʒ naturã ſᷣm inſtitutionẽ.⁊ aliquid eſſe na turale qd cõſequit᷑ iõam naturã ᷣm còzruptionem. Dico igit᷑ ꝙ illud qð ẽ naturale qdð cõſequit᷑ naturꝗ „ ßm inſtitutionẽ nullo mõ ẽ culpabile. illud vo quod . — ſic ẽ naturale ꝙ cõſcquitur naturã ᷣm coꝛruptõneʒ. Sẽcun XXX. illud qdð obꝛ q; nullũ neceſſariũ volũtariũ ẽ.Ddm q; ⁊ ſi hoc reſpectu ciuſdẽ veritateʒ poſſit hre.tñ reſpe/ ctu diuerſoꝝ nõ neceſſe ẽ ꝙ habeat veritatẽ. Qð em̃ neceſſariũ ẽ vni.volũtariũ põt eſſe alteri.⁊ ſic ẽ in oꝛi ginali. qd qͥdem ⁊ ſi nobis ſit neceſſariũ. Ade tñ fuit volũtariũ.⁊ rõne illius volũtatis nobis imputaturi pctm̃.vñ dicũt᷑ oẽs peccaſſe in io. Hoc aũt melius oñdet᷑ cũ manifeſtabit᷑ qᷓlit oꝛiginale pctĩ traduci᷑. NEOnſcqnter ꝗ̃rit᷑ de ſcdo vicʒ qͥd ſit oꝛigina/ le pctĩ.Et circa hoc duo qᷓrũtur. Pꝛimo ꝗᷓ6 ritur vtrũ oꝛiginalc pctm̃ ſit concupiſcentia. do queritur vtrum ſit ignoꝛantia. Aueſtio.. c Peccatũ.i.fomes peccati nõ eſt aliud q; concupiſcẽ-/ tia. Si igitur fomes peccati peccatũ cẽ.⁊ nõ ẽ peccatũ actuale.reſtat ꝙ ſit oꝛiginale.¶ It ctuale. reſtat ꝙ ſit e em Ro. vij. Con- cupiſcentiã neſciebã eſſe peccatũ ⁊c.glo.Concupia ẽ vnde omnia mala ꝓueniũt. Si igitur illud quod eſt oꝛigo omniũ maloꝝ ẽ oꝛiginale peccatũ.vꝛ ꝙ oꝛigia/ le pctm̃ nihil aliud ſit q; concupia. ¶ S. petim̃! tem hocipᷣm videt᷑ rõnc.Quales ſunt actus.talcs ſunt habitus.ſᷣ aulpabile . atale eſt oꝛiginale z ſic patz illud. Ad 18 Aitn oꝛiginale pctm̃ ſit ↄcupia. Et q ſic vꝛ. ſRom̃. iij. Mon regnet pctm̃ in vro moꝛtali coꝛpe. Ibi glo. cõcupiſcere ẽ pctm̃. neceſſitas concupiſcendi mala eſt peccatũ.ſed neceſſitatẽ cõcupiſcendi a natura cõ/ le. vꝛ ⁊c. ¶ Item in omni pctõ eſt conuerſio aliq̃ ad cõmutabilc bonũ.vlł in actu.vł in habitu. ſi igit᷑ pec/ catũ oꝛiginale eſt pctm̃.ergo ibi eſt aliqua conuerſio re d pctm̃ qd a natura ᷣhit᷑ ẽ pctim̃ oꝛigia inoꝛdinata ad bonũ cõmutabile. ſed conuerſio inoꝛ- dinata ad bonũ cõmutabile nihil eſt aliud ꝙᷓ concu/ piſcentia. ergo neceſſe eſt pctm̃ oꝛiginale concupiam eſſe. ¶ Sʒ ↄtra Ro. vij. Petm̃ occaſione accepta ꝑ mandatũ opatũ ẽ in me omnẽ concupiam. MHoc aũt nõ põt intelligi de ꝑccato actuali.intelligitur ergo de oꝛiginali.ſi 2 operãs nõ eſt operatũ.igit᷑ concupi ſcentia non eſt oꝛiginale pctm̃ nec econucrſo. ¶ Itez Beda dicit ꝙ quatuoꝛ ſunt nobis inflicta pꝛopt᷑ pꝛi/ mũ peccatum.videlicet ignoꝛantia.iufirmitas.mali/ cia.⁊ quartũ ex his conflatũ concupiſccntia.ſed qð ẽ inflictum pꝛo peccato non eſt ipᷣm peccatum.crgo ſi hec merito oꝛiginalis peccati ſunt nobis inflicta m ꝙ dicit Beda. ergo ⁊c. ¶ Item concupiſcentia ma/ net cũ gratia. oꝛiginale peccatũ nõ pᷣt manere cũ gra⸗ 19 tia. ergo oꝛiginale peccatũ non ẽ concupiſcentia. Si tu dicas ꝙ concupiſcẽtia manet cũ gra inqntum eſt remiſſa. ⁊ ſic eſt pena.inqᷓntũ eſt aũt intenſa non ma nct. ⁊ ſic eſt culpa. Contra. Magis ⁊ minus non di/ „ uerſificant ſpecieʒ. ergo ſi concupiſcentia remiſſa nõ eſt culpa ſed pena.pari ratione videtur ꝙ; nec conen piſcentia intenſa. Item cbeupia poſtq; remiſſa ẽ intendi põt ⁊ in pꝛiſtinũ dñium reuocari. ſicut expi/ mento patet. ſi igit᷑ oꝛiginale petm̃ cſſet iterabile.tũc ⁊ baptiſma. qdð eſt ↄtra inſtitutiouẽ eccleſie. Eſt igit q̃ſtio quid ſit oꝛiginale pctm̃ ꝑ ceſſentiã Et cũ a ma/ giſtro dicatur ⁊ ab Aug.cẽ cõcupia. ſicut pat⸗ in lra. Ab Anlel. añt in li. de cocep.virgi. dicatur eſſe debite iuſticie carentia.q̃ſtio ẽ quomõ :ſta duo vᷣba pñ̃t eſſe ſimb ⁊ ſemel wra. ⁊ in qno hoꝝ vcrboꝝ magis expli⸗ catur quid ſit oꝛigialis cupa ale pctm̃ non dicit om̃imodã pꝛiuationem.eo ꝙ; non tiñ dicit auerſionem. immo etiam conuerſionem q̃n dam.non ctiam dicit omimodã boni d:iuagionem. 90. ddm e ſicut actu⸗/ 29 immo relinauit aptitudinẽ ⁊ aliquẽ actuʒ pꝛiuando arcũſtantiam erga ipᷣm.ſic etiã in oꝛiginali ſuo mõ ĩi/ telligendũ eſt. AVñ ſicut non dẽ peccatũ actuale eẽ in aliquo ex hoc ſolo ꝙ careat iuſticia.qꝛ tũc lapis dice retur peccatũ habere.ſᷣ ex hoc ꝙ aliquã ii iclinationẽ babet ad aliqᷣd.in qua cñ deberet eſſe iuſticia nõ rep ritur. Sic etiã oꝛiginale pctm̃ dẽ eſſe in aliquo nõ ſo/ lum quia caret iuſticia oꝛiginali. ſᷣ etiam qꝛ curuita/ tem habet ⁊ neceſſitatẽ ↄcupiſcendi.vñ quẽadmodũn vicemus in egritudine copali vtpote in paraliſi . talis moꝛbus ineſt ex qᷓdam diſſolutione virtutis ita tñ q; nõ om̃ino pꝛiuat᷑ virtus motiua ſicut i moꝛtuo ſed aliquo mõ manet.non potens membꝛũ regere.⁊ tim ex defectu manꝰ tre/ ita ſequit ꝑtim ex potõne. ptim e⸗ manꝰ tre/ mulatio.ſic intelligendũ eſt tam in actuali q; in oꝛigi nali peccato. Quẽadmodũ ſi quis q̃reret qͥd cẽt pec. catũ carnis.duplir̃ poſſet ci notificari.vicʒ rõne incli nationis deoꝛdinate vt dicatur eſſe immoderatꝰ ap ptitus rei tractabilis ſᷣm carnẽ.Et rõne pꝛiuatõnis boni. vt dicat᷑ eſſe pꝛiuatio caſtitatis ⁊ continentic.⁊ littera.ꝙ oꝛiginale peccatum eſt cõcupiſcentia.⁊ hec 21 22 2 24 25 4 vtroq; mõ rñdetur ſic ↄuenienter.Sic cũ querit᷑ qͥd ſit oꝛiginale pctm̃.recte rñdet᷑ ꝙ ſit concupiſcentia i/ moderata.recte etiã rñdetur ꝙ ſit debite iuſticie carẽ tia.⁊ in vna iſtarum rñſionũ clauditur alia.licet vna notificet ipᷣm oꝛiginale rõne eius qʒ eſt in ipo habẽs modũ conuerſionis.altera vᷣo rõne pꝛiuationis.Cõ/ cedendum eſt igit᷑ ſicut rõnes oñdunt.⁊ mgf dicit in nõ qᷓcunq;.ſᷣ concupiſcentia put claudit in ſe debite iuſticie carentiã. hec aũñt eſt concupiſcentia immoe rata ⁊ intenſa.adeo vt ſit carnis ad ſpũm pᷣdominã/ tia. ⁊ talis ſemꝑ ẽ iũcta carentie debite iuſticie. ⁊ ᷣm ꝙ nobis ineſt ab oꝛiginc dꝛ peccatum oꝛiginale.Et Hᷣ eſt qð dicit glo.ſuꝑ illð. Beati quoꝝ remiſſe ſunt ini quitates.glo.iniquitatem dicit fomitem.q̃ ante ba ptiſmũ nõ tm̃ pena ẽ ſed culpa.poſt baptiſmũ vᷣo pe na tm̃ eſt ⁊ nõ culpa.Cũ em̃ delet᷑ oꝛiginale.nõ delet vt oino nõ ſit.ᷣ vt nõ ſit pctm̃. Concedende ſunt igit ſatis planũ eſt rũdere per ea q̃ dicta ſunt. Ad illud eñ qð obꝛ pꝛimo ꝙ pctñ operatur concupiam.ddᷣm ꝙ illud intelligit᷑ de ↄvcupia q;tum ad actũ quẽ dicit oꝑari mandatũ.qꝛ occaſionaliter excitat nobis ipᷣazʒ ↄcupiam q̃ ſe balet ꝑ modũ habitus.ilAd illud qʒ obẽ ꝙ cõcupia ẽ nobis inflicta ꝑ pctm̃. Dm qꝙ; non intelligit᷑ de concupia pꝛout ẽ remiſſa.⁊ ſic ſoꝛtit᷑ rõ/ rõnes q̃ boc oſtendũt. Ad rõnes aũt ad 1 oſitum nem pene.⁊ hoc mõ nõ ẽ oꝛiginalis culꝑa ſed ipᷣiꝰ ſe- qucla.¶ Et ꝑ boc patet rñſio ad ſequens qð obijcit ꝙ manet ſimul cũ gra.nõ em̃ manet ꝓut dictum eſt in opponendo ꝓut intenſa eſt. quia ſic dicit anime ꝑꝓ uerſionem. ac per hoc oꝛiginalis iuſticie pꝛiuationét. ꝛout aũt eſt remiſſa ꝑ gratie pñtiam hoc non dicit. ¶ Et ſi obijcias g magis ⁊ minus nõ variat ſpeciẽ Hm q ⁊ ſi iſtud locũ habeat in naturalibus.nõ tñ babet veritateʒ in moꝛalibus.qm̃ virtutes ⁊ vicia in moꝛibus attendũtur penes medietatez ⁊ eius extre/ ma q̃ ſunt ſuꝑfluũ ⁊ diminutũ.⁊ hoc non ſolũ ven ẽ apud moꝛalem phᷣm.ſed etiam apud theologũ.qͥ di- cit ꝙ amoꝛ creature citra deũ vel ſub deo nõ eſt pctm̃ moꝛtale.ſi vᷣo ſupꝛa deũ intendat᷑.moꝛtale peccatum efficitur. Aaflud vo qð obꝛ ꝙ concupiſcentia re/ miſſa iterũ poteſt intendi. Odm ꝙ ⁊ ſi intendi poſſit intendatur hoc ẽ per peccatum actualc.concupiſcẽ tia vo intenſa nõ diccbat᷑ eſſe peccatũ oꝛiginale. niſi pꝛout ſic cõtrabebat᷑ a pꝛima oꝛigius 0 teſt eſſe niſi ſemel. q;tũcũq; ⁊ quotienſcũq; concupia rantia. ¶ cupiſcentia. ſic etiam debxt dici ignoꝛantia. ¶ Sʒ cõ⸗ tra. Beda dicit ꝙ quatuoꝛ ſunt nobis ꝓpter peccatũ teſt eſſe oꝛiginale peccatum. uis ex⸗ quo actu ſuo cadit in furiã.illa furia non dicitur ĩ eo naliũ ¶R. giue. ⁊ qꝛ boc nõ po intenditur. oꝛiginale peccatum non iteratur. ¶ QDueſtio. ij. d „ 4 Atrum peccatum oꝛiginale ſit i noꝛantia Et. een er heunk ⸗ S e elicta iuuen. ⁊ igno. mec. glo. IJIguoꝛantie mee oꝛiginale peccatum quod eſt in paruulis. Et pauloante. delicta ignoꝛantie dicit ea qᷓ ſunt in paruulis qui peccato oꝛiginali tenẽtur.Itẽ Nugo. in li. de ſacramen.in.vij.parte.Oꝛiginale pec catũ eſt viciũ quod naſcendo cõtrabimus per igno/ rantiam in mente.⁊ concupiſcentiam in carne. ergo videtur ꝙ oꝛiginale peccatum ſit ign oꝛantia.O ſi tu dicas hoc eſſe dictum per cauſam. Obuiat illud q ↄſequenter dicit HDug. in eadem parte. Iſta quatuoꝛ mala in homine apparẽt. ſuperbia.ignoꝛantia. moꝛ/ talitas. ⁊ ↄcupiſcentia. Superbia mẽtis tm̃ culpa ẽ. moꝛtalitas carnis pena tm̃.ignoꝛantia vo culpa ⁊ pe na. ſed non niſi culpa oꝛiginalis.ergo ⁊c. ¶ Item oꝛi ginale peccatũ maxime babet deleri ꝑ fidei ſacramẽ- tum.ergo directius opponitur ipi fidei que eſt in co⸗ gnitiua ꝙᷓᷓ virtuti alicui exiſtenti in affectiua. ſi ergo ignoꝛantia dicit pꝛiuationem virtutis dirigentis co/ gnitiuã. igetur peccatum oꝛiginale ſit ꝓpꝛie igno tem pena rñdet culpe.ſed oꝛiginali pctõ Apꝛie debetur pena carentia viſionis dei. ergo ſi hoc oꝛiginale.ꝙ ſi hoc veꝝ eſt. redit idem qdð pꝛins ſicut peccatum eſt in concupiſcendo ea que non funt appetenda.ſic peccatum eſt in diſcernendo ea q̃ ſunt dicit pꝛiuationẽ ex partc etnag uav er credenda. ergo ſicut babere neceſſitatem ad concupi ſcendũ eſt culpa.ſic habere neceſſitatem ad diſcernẽ⸗ dũ eſt culpa. in ꝑuulis vtrãq; neccſſitatem habʒ.⁊ non habet niſi oꝛiginale. ergo ſicut ponitur oꝛigina- le peccatum in paruulo cſſe cocupiſcibilitas ſiue con iuflicta.ſ.ignoꝛantia ⁊ infirmitas ⁊c.ergo cũ peccatũ moꝛtalce nõ dicatur infirmitas.pani ratione nec igno rantia que eſt pena ꝓ ipo inflicta.¶ Ytem Auguſti. ad Valent᷑. Ignoꝛantia in bis que ſciri non wterũt pena peccati eſt. Si ergo ignoꝛantia in paruulis eſt inuincibilis.videtur ꝙ ſit pena ⁊ nõ culpa.maxime cum videamus paruulos ꝓpter ignoꝛantiã excuſari ab omni culpa.·¶ Item oꝛiginale peccatum deletur in baptiſino.ſed eque bene ẽ ignoꝛans paruulus ba/ ptiſatus ſicut non haptiſatus.ergo ignoꝛantia nõ po eem ſi aliquis ex ali⸗ eſſe culpa ſed ꝑena.ergo pari ratione.ſi aliquis ex pꝑec cato pꝛimi pareutis in ignoꝛantiam cecidit. non de/ bet dici culpa oꝛiginalis ſed eius pena. Et poteſt hic eſſe locus a maioꝛi.quia magis debet imputari igno rantia in culpaʒ in quã incidit ex actu ſuo qᷓ; ex actu alieno. ſcen cũ peccatũ oꝛiginale ſit concupiſcen- tia. vt pꝛobatuʒ eſt ſupꝛa ⁊ Auguſtinus dicit. ſi eſſet ignoꝛantia. cum concupiſcentia ⁊ ignoꝛantia ſint di⸗ uerſoꝝ gencꝝ.tunc in quolibet eſſet pluralitas oꝛigi Miñ boocasosum oſtendetur inferius falſum eẽc. adultis ipſam videlicet peccatum non eſſe. niſi ꝓut habet voluntatem cõcõmitantem.ſic econtra cogni/ tio non eſt virtus niſi ei ſit iñcta affectio. Sic per hũc modum intelligendũ eſt eſſe in ꝓpoſito.ꝙ ignoꝛãtia tée dm ꝙ ſicut ſupꝛa dictum eſt de ignoꝛantia in ⁊26 atchduditraro Ppteratenbirn ſun,roclonapt erborponims ſtugeſennan / nioniurtr ntfheniſehaun Glisrfirnune Cnaglentürdi niim auatmo⸗ tanotfian n ciant dihohn ctficermasfti enagstin ſaunitpecen lſentumthorini ſnotgnnechen tanhoecumae ſpiſbietgom lſteutfnuſcrin llſtoiginepe aptlaratdchtri kſeneſtiggen⸗ nheerrüiguin Pitenatnebin nünfottanbn laßt noi ienſerin ———— 2 Pgop ſi pure dicat nelciẽtiam ſic tm̃ eſt pena. ſi vo dicat ne· nitate doctoꝝ autenticoꝝ videlʒ mgfi ſententiarum mindin ſcientiam vt ẽ coniũcta concupiſcentie ſic eſt culpa. ⁊ Hugo. Ait em̃ mgr in lir̃a ſic. Oinne qð eſt in hbi⸗/ pꝛo eo ꝙ talis ignoꝛantia oppoſitũ habet cum virtu nis coꝛpoꝛibus.naturaliter deſcendit a pꝛimo paren ſeiciohur. te ⁊ gratia. Gratia em̃ adueniens in animã nõ ſolũ/ te lege pagationis.⁊ in ſe auctũ ⁊ multiplicatum eſt unmte modo rectiſcat affectionem per charitatem.ſed etiã nulla extenioꝛi ſuba in id trãſeũte. Silit mgi Hugo Nnnſin cognitiuam per fidem. Mon em̃ põt dirigi voluntas de ſancto victo. in fi.vj.ptis. De ſubſtantia coſte ĩ ſe auantti niſi parit dirigatur ⁊ ro.⁊ libertas arbi.ſimul in rů diiuina virtute abſqʒ extrinſeco additaimnento multi⸗ annagi ⁊ volũtate conſiſtit. hoc igitur mõ concedi poteſt pec Plicata cꝛpus mulieris factũ amamool 6Re ni os etiGnetenes jadnamspmt tem generaetne emrrt N Netnrener ahalepe⸗ 2 glo. 7 ut ron NEr en 5ä 27 bancher. ſ acgramne q8 bi de carentia viſio multiplicatã cernimus.vt mita hominũ milla ex eo cnuche nies dei. Ddm eꝙ illa ratio dupliciter deñeit. Prnu⸗ en ereuiſſe videninus, emn aiii analur n quidem quia carentia viſionis dei non tm̃ debet᷑ pec ſecũdo autoꝛitate anctoꝝ. Dicit em̃ Anſcl. i lutes catis que reſpiciũt cognitiuã.immo que reſpiciũt at ...õs Pemeibut.⸗ s me Zranna fectiuã.cum viſio ſit tota merces q̃ redditur omnibꝰ tota natura humana in illis erat ⁊ nihi Jne ip nchmunum⸗, virtutibus ⁊ operibus meritoꝛijs. Secũdo vᷣo quia rn manneen 6,2 Artipea Ee J8 mai e Du. Knudiſalhi⸗ tciũ dicimus paruulos puniri carentia viſionis.in hoc ix. up Heiz a dicit. os emus in a 13 n . Sedn tote tentionis.Rationes aũt que ad oppoſitũ indu- xpᷣ 0 m. in Agam. 5 Wnſcfan cũtur pꝛocedũt de ipᷣa ignoꝛantia hm ꝙ dicit puram ingn an omniu poſtcroꝝ caro fuit in ſir am. kdeectn n neſcientiam. ſic eſt pena. nõ culpa. Scom em̃ qhabz 7 1 Etzn eecu nnor Benerattng en daenern. win ſenmſ, iñũctam concupiſcentiam culpa eſt.nec tamen ex boÜfm ¶ Item gor vicle Sõ esdies a egunn huumnsdrenr ſequitur ꝙ in nobis ſint plura peccata oꝛiginalia ſi- ri qd mos intrat ii me 1 t⸗ aconon nanei nen cut cdudit ratio vleuna. pꝛo eo q; vbi ponitur onñ emi ron ecnſtienat. E Watbvi. Omme alhellngti⸗ Aꝓpter alterũ.ibi vnũ tm̃.Cum ergo dicimus ignoꝛan tur.pꝛolis coꝛpus conſtituat᷑. Et Math.vij. Omne nioneiefin tiam rõne concupiſcentie eſſe peccatuʒ oꝛiginale. nõ cxtrinſecũ introiens in bominẽ non poteſt cũ coinqͥ⸗ ntienimhi Apcer boc ponimus in nobis plura oꝛiginalia diffe nare.quia nõ intrat in coꝛ ſed in ventrẽ.⁊ in ſeceſſum kingaſ rentia ꝑ eſſentiam.ſed hoc ponimus ꝙ cũ oꝛiginale pugave omnes eia Go,tenſienus bu⸗ ncdan ſit vnũ.deoꝛdinat ⁊ viciat totam animaʒ.non ſolum do muene eſen eun in mens . enbie vecer 5 diſcnohgii ſim affectiuã.ſed etiam ſᷣm cognitiuam.ita tñ ꝙ pᷣn / fuit ⁊ digeſta.per occultos meatus quos greci poꝛos ccſſtutnian cipalius affectiuã.vnde magis notificat᷑ oꝛiginale ꝑ vocãt ad infcrioꝛa dilabit᷑⁊ in ſeceffum vadit. Itẽ cocſ in piſcentiã debite iuſticie carentiã qᷓ; per igno bocipᷣm videtur ratione.pꝛimo ꝑ veritatem genera/ tumgin concupiſcentia ⁊ debite iuſticie carentiag e perig “ 5 ſubſtantia aliquid p⸗ . iſcentia qᷓ; debite iuſticie ca tionis. Generare em̃ eſt de ſua ſubſtantia aliquid ꝓ eneſtnt⸗ rautiin.quia tan cocuhte en eſt culpa. ⁊ i? ducere.ſi ergo omnes vere ⁊ recte dicũtur ab adam ſatnaet, eei norfficant Pn: iginale eu: a en eulpa a 5 aucere erg ormnes v ſumꝰ de ali ex ei? ſubſta⸗ ugltio m gicant de ipo dicatione p eſſentiã. igno den zt a agac ſed qua ratione manus mea vel pes vel ä rnwhegnn Ancdemagis Hdicatut æe pecœato oꝛigiali fn gipſa aliquo oe⸗ ſingula membꝛa vidern gitur ꝙ to⸗ tutaiſi onnria nechencſt Faet anſam be e⸗ — hominis ex eodem Kinmeneſl mnennu? eſſentiam. hoc inſinuat im verbũ Hugo. cuz dicit imſtamtmn 2ſiboe mhil extrinſecum tranſit in vir n n t ipm oꝛiginale eſſe vicin cutraxwimua p iqnoꝛan- con ane jature per actum vitutis generatiue pefnigti am Mocctiam odꝛacipe anſel iu iid ee conceh. Wlem boeipm vicernr per egem cconatoni qm̃ Auim⸗ ordiiegennotrrn cmikicae⸗oeie Tennoes vderupper egen conarsns a hutenſe luſticia ⁊ iniuſticia in volũtate conſiſtit. Et ſic patet ſtipes non ge eite orimatev ſti in ochnt. a Ka⸗ cuntinnlini quid ſit oꝛiginale peccatum ꝑ eſſentiã.quoniã ẽ con. dente.neca alerechoe ſen neſt ob alud niſi pter . —NWh ͥ/ð cupiſcentia ⁊ debite iuſticie carentia.ptz etiam qu?à uicem contraber zan a rer vig rgnose . Na oꝛiginale peccatum ab Hugo.dicit᷑ eſſe ignoꝛantia.⁊ vnitatem carnis ⁊ ſanguinis.ergo viclet᷑ ꝙ no⸗ mupnlluitt/ o coſeq ſ erfluitate nutrimenti.ſed de ſubſtãtia patris ꝓles rmmnͦt 3Kanse gucnd rra p nsadaen benereturzus ſolũ de ſubſtãtia pꝛis primi.iĩmo eti mingugi Dlalcgumalennen e Etag ue Concut, pfis remoti. alioquin vana erit lex cognatõis. quod 6 mane Arant ad boc ꝙ aliquid dicatur de venitate bu nõ ſolũ ẽ cõtra veritatẽ ſacre cerei r 5. niee manen ure. materia videlicz ⁊ foꝛma.ad quartum tra dictame natne APRen yni. cniqh aie pꝛiuz unnche e libꝛũ ſpectat dicere de veritate bumane nature ex ꝑ tionẽ reſurrectionis.neceſſe em̃ 3 hgu eniff te foꝛme.vbi agitur de reſurrectione. Ad bũc vᷣo lo/ coꝛpus reddi. eſto igit᷑ ꝙ aliquis nutritus de cami/ nminn n wectar n gni it⸗ enat bus humanis generet ꝓlem.ſi ſolũ ſemen de alimen wa. cum ſpeetat inquirere de veritate humane nature ex b nis geneer em. . a ru ingan parte materie.vbi inquirit mgr.vtrũ aliquid extrin / to ſumptũ ẽ.cũ huius alimentũ eſſet de veritate coꝛ eſtchcgqax palcimode ſſit tranſire. Ci oꝛis alteriꝰ boĩs.rediret ad pꝛimũ coꝛpus.& iſte nõ . Ntſcſt ſeciũ in veritatem bunane netde erani . Ci Raargere qui generatus cſt ex illo ſemine.cũ anima nturulrni a hoc igit duo qrenda ſunt. Pꝛimo ueſtur eituy ſer aretur ꝓpꝛio coꝛpe.ſi igitur hoc ẽ impoſſibile.re/ an aliq̃d tranſeat in veritatẽ bumane nature ꝑ actũ ge- pꝛiuaretur. pe. ſi igitur he ſſibile. re⸗ ue . udo q̃ri ñ aliquid tranſeat i ſtat ⁊ illud impoſſibile eſſe.videlz ꝙ aliquid extrinſe SS neratiue. Secũdo ꝗᷓritur vtrũ aliquid tranſeat in ve ſtat ⁊ illud in kaminc. angetue Gturar aßtnopar. ning lne ritatem bumane nature ꝑ opus nutritiue. cũ tranſeat in ſeminc.augetur igitur qd a ᷣm Gmmutan eſfo.ſ e te deciſum fuit in ſeipo ſine alterius appoſitõe. Sed an afot . Duſto.ſ. e contra. philoſophus in li. de animatibus dicit ꝙ ſe⸗ vtcn Atrum aliquid tranſeat in veritatẽ humanc na⸗/ co rei tänreterne erteigktt, unoß, ture ꝑ actum generatiue. Et ꝙ nõ videt᷑ pꝛimo auto men ẽ ſup e enb ſn Sgg — — que dicũt circa ſuam ſcientiã credendũ eſt. cũ deter⸗ minare de generatione bominis ꝑtineat ad phᷣm na turalẽ.credendũ ẽ.ꝙ ſemẽ ſit ex ſuꝑfluo nutrimenti ſic ꝙ aliquid extrinſecuʒ in veritatẽ humane nature 4 poſſit tranſire. Pten ſuper illud Luce.xj. Beatus venter ⁊c. Glo.in. terlinearis. Ex eodem fonte. ⁊ lac nutriendis.⁊ ſemen pꝛocreandis pueris emanat. de ſcmine ergo virginis potuit cõcipi.qui eius lacte po tuit enutriri. ¶ tem Aug.in li. de vera reli. Alimẽ/⸗ ta coꝛpoꝛi nõ apta ꝑ congruos meatus eijciũtur.q̃ꝝ aliud feculẽtiſſimũ reddit᷑ teꝛre ad alias foꝛmas aſſu mendas. aliud per totũ coꝛpus exalat.aliud totiꝰani malis latentes neruos accipit ⁊ inchoatur in ꝓlem. neruos aũt vocat ſeminales rõncs. Per iſtam auto ritatẽ erpꝛeſſe colligitur ꝙ ſemen ſit ex alimento. Si foꝛte tu dicas ꝙ; Aug.intelligit q;tum ad partẽ ſemi nis m naturaʒ. Obuiat ipᷣa autoꝛitas ꝗᷓ dicit ꝙ ali/ mentũ accipit neruos.i.ſeminales rõnes. illa em̃ ꝑs dicitur eſſe pars ſᷣm ſpeciem ſuꝑ quã fundat᷑ virtus actiua ⁊ conuerſiua. In eadem aũt autoꝛitate ſubiũ git qꝙ ex illo alimento ſic traducto oia membꝛa foꝛ/ re radicali. tum as fit pn additionem.ſi g ex illo ſemine qdð ab Adam deciſum mantur.⁊ planũ eſt m medicos qꝙ; membꝛa radica. em hocipᷣm vẽ rõne. omne augmen lia ex z ſpẽm habẽt foꝛmari ſiue ex humo turam.vel fit ꝑ rarefactionẽ.vel fit ꝑ fuit om̃es homines naturaliter ꝓducti ſunt.neceſſc eſt illud cẽ actum. vel per rarefactionẽ.vel ꝑ additio nem. 5 per rarefactionem non poſſet.qꝛ nec tot atho mi fuerũt in ills ſeminc quot bomines ſunt ex eo p/ ducti.ſi & actum eſt. hoc eſt per additionẽ. aliqͥd igit extrinſecũ intrat in coꝛpis humani cõſtitutione. QS ſi tu dicas terciũ modũ augendi eſſe ꝑ multiplicatio nem nature poſſibilẽ.Obijcitur cõtra hoc ꝑ Hugo. de ſan. victo.qͥ dicit ꝙ facere aliquid in maius ᷣm ſbß ſtantiam ⁊ quantitatem ſine appoſitione hoc eſt ſoli deo poſſibile. ¶ Item impoſſibile ẽ aliquẽ per virtu tem nutritiuã nutriri niſi apponat᷑ aliquid extriuſe/ cũ ꝑ qð quis nutriat᷑.S pari rõne impoſſibile ẽvirtu/ teem augmentatiuã augmentare ſubam niſi addatur de nobilitate agentis ẽ ꝙ poſſit aliã naturã a ⁊ pfecta.⁊ ratio ſeminalis in ipᷣo eſt maxime actiua. aliqͥd extrinſecũ ꝑ qdð augmentet᷑.aut ſi poteſt in ſe⸗/ ipᷣa augeri.quare non põt ꝑ ſeipᷣam nutriri. 4 Itez trahere.⁊ in ſe conuertere.ſicut ignis conuertit in ſe agerem.ſi g̊ potentia generatiua in homine cõpleta ẽ vidct᷑ ꝙ poſſit agere in extrinſecã materiã.⁊ in ſe cõ uertere. ⁊ rõnem ſeminalẽ cõicare ei.⁊ ſi hc.ꝑopus 8 virtutis generatiue in virtutem humane nature põt aliqͥd extrinſecũ tranſirc. ¶ E. intelligendũ eſt hic q; ſicut expꝛeſſe patet in lr̃a opinio mgfi ſentẽtiaꝝ fuit nihil extrinſecũ in veritatem humane nature ꝑ ge nerationẽ trãſcat. Mec aũt poſitio multũ apparet cẽ Pꝓbabilis.ſi quis attendat verba ſanctoꝝ.⁊ ſimul cũ boc cõditionem reſurrectionis ⁊ legem cognationis NHanc igitur poſitionem quidã ſuſtinuerũt dicẽtes. œ talis multiplicatio ſine extrinſeci appoſitione ihbu mana natura fit p virtutem ſuꝑnaturalem. alij ꝙ Bͥ fit ꝑ virtutẽ ſi ame tercij ꝙ hoc fit ꝑ virtutem elementarẽ. uat animaꝝ creatõnẽ ꝓptereaꝝ immoꝛtalitatem.ſic ctiã ſubſtantiã coꝛpoꝝ humanoꝝ multiplicat ⁊ au / gmeutat ſine additõne extrinſeca. ſicut mſtiplicauit panes euãgelicos.⁊ ſicut multiplicauit coſtam de ꝗᷓ Ami dixerũt ꝙ ſicut deus ſibi reſer . — ——W . „ foꝛmata eſt eua.⁊ hoc quia coꝛpoꝛa humana ſunt ad immoꝛtalitatem oꝛdinata. non tamen dicitur facere miracula ſic multglieſdo gui hoc facit quaſi face/ ret per naturam. naturam. Matura em̃ alendo ⁊ nutriendo qᷓ⸗ ſi fouet extrinſecus.ſed deus eſt qui nutrimentũ pꝛe/ ſtat intrinſecus.Huic aũt modo dicẽdi obuiat ⁊ ſen ſus ⁊ ratio ⁊ autoꝛitas.Senſus obniat.quia ſic vide mus hominẽ ex bomine ꝓducl.ſicut aſinũ ex aſino. ⁊ ſicut plantam ex planta.ſi igitur alia coꝛpoꝛa natu ralia fint ex materia addita. ⁊ ſenſus noſter ñ fallit᷑. iudicandũ eſt ſimiliter eſſe circa coꝛpa humana.Ra⸗ tio etiã obuiat.quia nõ ẽ generatio naturalis niſi ea in qua natura eſt vere agens ⁊ vere pꝛoducens ſibi ſimile.ſi igitur multiplicatio bominis ex homine eẽt ꝓ virtutem ſupꝛa naturam.⁊ non per virtutem ipᷣiꝰ nature.generatõ hominis ex homine non eſſet natu ralis.⁊ ſi hoc.nõ eſſet generatio era. Repugnat etiã autoꝛitas.Dicit em̃ Auguſti.x.ſuper Geñ.adir̃am ꝙ nos fuimus in adam ᷣm coꝛpulẽtam ſubſtantiaʒ. ſed ſi coꝛpoꝛa noſtra cducerentur ex ſemine adeꝑ v/ tutem ſupꝛa naturam. iam in ipᷣo deberent dici ſicut ⁊ xpᷣs eſſe ſolũmodo vſᷣm coꝛpulentam ſubſtantiã.nõ vm rationem ſeminalẽ.cũ ſeminalis ratio dicat vim actiuã. ¶ Alij vo ſuſtinent pᷣdictam poſitõnem dicẽ tes q; talis multiplicatio eſt per virtutem ſupercele/ ſtem. coꝛpus em̃ quinte eſſentie ſiue luminoſum na/ tũ eſt ex ſe emittere lumen.⁊ ſeipᷣm multiplicare.nõ educendo naturam luminis ex illo coꝛpoꝛe qdð illu/ minat.ſed ſimul multiplicare materiam ⁊ foꝛmã.ſic in ꝓpoſito dicere wluerũt.ꝙ quia in natura buma na multum eſt de natura quinte eſſentic. põt ipſa in ſeipᷣ̃a multiplicari.Huic etiam modo ddi obuiat ſen ſus.⁊ ratõ.⁊ autoꝛitas.Senſus.quia nullũ coꝛpꝰ ce leſte multiplicat lumẽ ſuũ in ſe.ſed ſi multiplicat mi-⸗ tiplicat extra ſe ⁊ i materia ej trinſeca.Et iteꝝ.nõ vi/ demus ꝙ ſol in multiplicando generet ſolem vel p/ ducat ſolem.igit᷑ ſi vIͥm naturam celeſtem attenditur iſta multiplicatio in humano ſemince.nec multiplica bitur in ſeipſo.niſi aliquo extrinſeco ſuꝑaddito.nec ex tali multiplicatione homo ꝓducitur ab homine. ſicut nec ſol ꝓducitur a ſole. Ratio etiaʒ obuiat. qſᷣ multiplicatio ꝑ virtutẽ creatam eſt ab aliquo ſimili aↄctiuo.ſi ergo foꝛme tm̃ eſt agere.⁊ foꝛma nõ aſſimi/ latur materie.ſed alteri foꝛme. impoſſibile eſt igitur aliquid multiplicari per virtutem creatam qtuʒ ad pꝛincipium materiale. nec materiam elementarem. nec celeſtem. Autoꝛitas etiam repugnat. qm̃ lumen egrediensa coꝛpe luminoſo coꝛpus non eſt. necha / bet in ſe matcriã.⁊ boc ſupꝛa planius oſtenſum fuit diſti. xiij. vbi ⁊ autoꝛitates ad hoc inducte ſunt. Diſi cile eſt etiam explicare ſᷣm iſtam poſitõnem qualiter natura quinte eſſentie intret conſtitutionẽ bumane nature. Et niſi boc ſane intelligatur ſicut explanatũ fuit ſupꝛa di. xvij.non poteſt defacili ſuſtineri. Cer⸗ cij vo ſuſtinent qꝙ talis multiplicatio ſit per virtutc, inferioꝛis nature. cõcurrente ſimul potentia ſuſcepti ua ex parte materie.⁊ actiua ex parte foꝛme. Matc⸗/ ria em̃ quãtum eſt de ſe non habet extenſionem. ſec ꝙ extendat᷑ tantũ vcl plus hoc eſt rõe foꝛme ſibi ad/ iuncte. Ande qᷓntũcunqʒ parũ ponatur de materia – aliquo coꝛpe.capax eſſet valde magne extenſionis.ſi eſſet aliqd agens qdð poſſet foꝛmã tante extẽſionis i pꝛimere. Ex pꝑte vo foꝛme ẽ ibi poſitio multiplicandi ſibi ſimile. et hinc eſt. ꝙ cñ ſemẽ aciunat 2 cofouet x ſnetſomaco nsginpe ehadlraman heetnateraſubt ſoneiuſun era ctſer pen anttnnihus Ctalbigerm. Unllnpe/pe⸗ Conini deen Mechprareal rbtgfuarrch bgldtnn Uicloquendum ſeſuehm ſubſt⸗ ainvnoparue Dßmneſeſuelu ſinoſtconſide n abticpoſtoni Ppinxſan⸗ nſickendlont Kuitinerefn Lri gisir⸗ Nnuzounetn luuoꝛigufin nimnains Quin harſonifnit Gütgeckdei ieppti üdſirüinett llilenptthe genuffti untenifit ſohicfman tängfniri tceenhnten llnsflungin — itagigne umah eſicit Tuſneaſtenn talfen luf tſecotp⸗ adc twcheeng ſ gbeniece ren 60 eloneſſangen 1bongetij NSlfn unſüſtnng girmens dWrdaſer Manſibtmnäs nsnegarfn ungfätnd rmmumied ſuemmint, Pnme llochrgͤl⸗ aimini guitinunnhn de cſe ahen weNur Wimiplartt nntſenſc⸗ Cckenatmdnt nienamutg ooſrdate Enipctlit cbimmini tümnitſin wihick ion orrin ith 4 mrI.. Gtwrckite, iseſtinſt enhcrutde iünmau altin eninibone tmadnihandt miutclun HDi. alimentũ extrinſecuʒ. vis illa ſemialis in ſua materia öt ſeipᷣa multiplicare ⁊ creſcere.nullo repugnãtc.⁊ eo nõ opoꝛtet aliquid extrinſecũ in veritatẽ buma ne nature tranſire.Et hoc vꝛ Auß ſentire cuz dicit. ꝗ ex vno ſemine ſegetes ſegetũ. ⁊ ſi puloꝝ educi pñt.ita ꝙ nibil repitur poſtea in omni/ bus iüllis.qd pꝛius nõ fuerit inuiſibiliter in ſemine il/ lo pꝛimo. Muic autẽ poſitioni ⁊ ſi ronabilioꝛ ccteris vigdeatur. nibilominus tñ ſicut in pdictis repugnat ſenſus ⁊ ratio ⁊ autoꝛitas. Senſus quidẽ pꝛimo re/ pugnat. Mam ſi in hijs q̃ generant᷑ crementũ fieret multiplicationẽ abſqʒ additamẽto.tũc mũdus iſte eſſet multo maioꝛ qᷓ; fuerit a pꝛincipio.⁊ viſibilit᷑ cre ſceret quotidię. Mon em̃ poſſet dici ꝙ ꝑ reſolutionẽ decem grana frumenti reducant᷑ ad vnu. Ratio etiã repugnat.quia materia non ẽ ſubiectũ tranſmutatio nis niſi ſub aliquo eſſe. AUñ ⁊ ſi materia coꝛpaliũ per intellectũ abſtrabi poſſit a foꝛma coꝛpoꝝ.nũqᷓ; tamẽ per virtutẽ alicuius creature põt expoliari om̃i cxten ſione ⁊ foꝛma coꝛpoꝛea.ꝓpter qdð in pluribꝰ locis di⸗ cit Aug.qꝙ impoſſibile ẽ ex coꝛpoꝛe ficri ſpũm.⁊ ſuper Geñ.ad lram.⁊ in li.de immoꝛtalitate anime.Si igit hec materia ſub tali eſſe ſtatum habet et determina/ tionẽ in ſua extenſione vltra quã natura non poteſt ꝓcedere. eo ꝙ; ſicut dicit pᷣus.Omniũ natura cõ ſtantiũ terminus eſt ⁊ ratio magnitudinis ⁊ augmẽ- ti. Et alibi ꝙ ex vno pugillo terre põt generari ignis 29 in millecupla ꝓpoꝛtione.ex vno tñ pugillo non pñt generari niſi decem aque.ſi hoc inquã ita ẽ. impoſſi/ bilc eſt ponere ꝙ aliqua res coꝛpalis in ſeipa augea/ tur abſq; ſua rarefactione.⁊ alterius appoſitõne.hoc dico opatione nature.Et attendẽdũ eſt bic ꝙ longe aliter loquendum eſt de materia ſᷣm eſſentiam.⁊ m eſſe ſiue ᷣm ſubſtantiã.nec eſt doᷣm ꝙ tãtũ ſit de ma/ teria in vno paruo lapide.ſicut in vno monte.Loq̃n do m eſſe ſiue ſubſtãtiam.qᷓ;uis in materia ᷣm eſſen tiã nõ ſit conſiderare tatũ ⁊ quantũ.⁊ ſic rõ nõ ↄcoꝛ/ dat buic poſitioni.Autoꝛitas etiã obuiat. dicit enim Hugo.in.vj.parte vbi diſtinguit ſex opa.Quoꝝ pꝛi⸗ mũ eſt de nihilo aliquid facere. Secũdũ eſt de aliquo aliquid facere ᷣm ſubſtantiã ⁊ quãtitatem in maius Terciũ opus ẽ de aliquibus aliquid facere ſᷣm ſub/ ſtantiã ⁊ qnantitatẽ in minus. Quartuʒ opus eſt de aliquo aliqua facere.nõ tñ m ſubſtãtiã ⁊ quantita/ tem in maius.Quintũ opus eſt de aliquibus aliqua facere non tñ ſᷣm ſubſtantiã ⁊ quantitatẽ in minus. Sextũ opus eſt de aliquo nihil facere.e bis ſex ge/ nẽribus opeꝝ ſubiũgit ꝙ pꝛimũ opus ⁊ ſccũdũ ⁊ ter ciũ ⁊ vltimũ ſunt ſoli deo poſſibilia.Cum igitur talis multiplicatio vt ibidem dicit ꝑtineat ad ſcᷣm genꝰ operis.non g fiet virtute nature inferioꝛis.Oꝛ ſi iſta autoꝛitas nõ ſufficit.oñditur hoc autoꝛitate Aug.v. ſuꝑ Geñ.ad lr̃am circa finem li.vbi ſic ait. Illa qᷓ/ ꝓP/ cucũtur ex ſemine.in ſemine omnia fuerũt pꝛimitus nõ mole coꝛpoꝛee magnitudinis.ſed in potentia cau ſali.nã illa magnituto.copia terre humoꝛiſq; ↄgeſta eſt. ſed illa in exiguo grauo mirabilioꝛ pꝛeſtantioꝛq; valuit adiacens humoꝛ cõmixtus terre tanq; mate/ ries verti in ligni illius qualitatẽ.⁊ ramoꝝ diffuſio/ nem.⁊ folioꝝ viriditatem.nõ igitur ſcmẽ in ſeipᷣo au getur ſine alterius appoſitõnc.Adhuc expᷣſſius ſuꝑ Beñ.ad lr̃am in fi.decimi. Quid abſurdius qᷓ; puta⸗ re vllum eſſe corpus manente ſue nature quantitate qdð vndiq; creſcat niſi rarefiat. ſi quãtitas ſeminis ue ſiluaꝝ.populi po XXNX. —EEEEEE deciſi mauet ⁊ non rarefit ⁊ vndiqʒ creſcit hoc nõ po teſt eſſe ſine appoſitõne materie niñi hoc fiat mirabi⸗ liter. Quocũq; igitur p̃dictoꝝ modoꝝ ſuſtineat᷑ opi ₰ ſe quilibet adaptet᷑ plurima occurrũt dilklenlia p. pter q̃ multi recuſant opinionẽ mgfi ſuſtinerc in iſta parte. SDecũda opinio circa iſtam poſitionẽ ẽ ali/ quoꝝ ſcqᷓntium verba naturaliũ ⁊ medicoꝝ.⁊ dicen tiũ ꝙ; mediante virtute generatiua non ſolum aliqͥd tranſit in veritatẽ humane nature.immo tota veri/ tas pꝛolis generate eſt ex extrinſeco addito.qꝛ eſt ex ſuperfluo nutrimenti. hoc aũt dicũt eſſe. quia modꝰ operãdi.oꝛdinatus ẽ ⁊ delectabilis ⁊ expeditus.Oꝛ/ dinatus.quia ibi incipit opatõ generatiue. vbi ceſſat operatio nutritiue. Matura em̃ ꝑ pꝛius intendit ſibi qᷓ; alij.⁊ ideo materia generationis ẽ ſuꝑfluitas vlti⸗/ mi cibi. que quidem ⁊ ſi ſit ſuperflua nutritiue. eſt tñ neceſſaria operi generatiue. Modus etiã iſte eſt de/ lectabilis.qin natura delectatur in emiſſione ſupflui. Tq triſtatur ⁊ dolet in emiſſione neceſſarij ⁊ ſibi coiun/ cti. ſi g natura maxime delectatur in opere generati/ ne.materia generationis ẽ ex ſuperfluo nutrimenti. Mogus etis iſte ẽ expeditus.quia cũ tercius cibus ſit in potentia pꝛoxima vt cõuertatur in ſingula mẽ/ bꝛa.ſi natura debet ex aliquo humoꝛe fabꝛicare coꝛ/ pus.fabꝛicat ex illo.ſᷣ cum nõ fabꝛicet ex neceſfario. reſtat ꝙ fabꝛicet ex ſuꝑfluo. Om̃ igitur natura opat quantũ põt bꝛeuius ⁊ delectabiliꝰ ⁊ oꝛdinatius.ideo dicũt calem modũ pꝛocreandi vicʒ ex ſuꝑfluo nutri/ menti maxime eſſe conuenientem nature. Conuenit etiã vt dicũt hoc diſpõni diuine. ⁊ oꝛdinationi coꝛpo rũ ad reſurrectionẽ.Cũ em̃ ſemen non reſurgat in ge nerante ſed in genito. non videt᷑ humoꝛ ille fuiſſe de generantis veritate.ſed potius de humidi ſuꝑ fluita/ te. Licet aũt hic modus dicendi multum videatur ꝓ babilis attendenti verba philoſophi.obuiat tamẽ ei ſicut ⁊ alij modo dicẽdi ⁊ ſenſus ⁊ ratio ⁊ autoꝛitas. Senſus quidem. quia videmus pꝛolem aliquando aſſimilari ꝓauo.⁊ ſicut aſſimilatur pꝛoauo ita poteſt aſſimilari ei qui pꝛeceſſit vſq; ad generationem deci/ mam. ergo ⁊ ſic deinceps.ergo videturꝙ aliquid ſit ĩ iſto pꝛimo filio traductum a parente pꝛimo. Et iteꝝ cũ videamus hominẽ ex coitu attenuari.⁊ ex frequẽ tatione talis actus moꝛtem accelcrari.videtur ꝙ nõ ſolum in ſemine ſit ſuperflui emiſſio.immo q; etiam alicuius humidi radicalis. ⁊ ita pꝛoles non tm̃ eſt de ſuperfluitate alimenti.ſed etiam de veritate generã/ tis. Ratio etiam obuiat.quia ſi ſolum eſſet pꝛoles de ſuperfluitate cibi patris.non eſſet vera generatio.cũ generatio ſit de ſubſtantia generantis. Mon cẽt ve⸗ ra cognatio.immo magis attineret homo: poꝛco de quo ſumptũ eſt nutrimentũ qᷓ; patri generanti. Au/ toꝛitas etiam repugnat.quonia expᷣſſe dicit Auguſt. ſuper Geñ.ad lram q; omnes fuimus in Adam ſᷣm coꝛpulentam ſubſtantiam ⁊ im ſeminalem rõnem. Et qd maius eſt apoſtolus dicit ꝙ omnes in adam peccauimus. Et ꝙ leui in lũbis erat abꝛabe quando decimatus. fuit ad Hcb. vij. Ex bac igitur poſitione ſi pertractetur ſequi vidctur ꝙ ſi om̃ino eſſet pꝛoles de ſuperfluo nutrimenti.non eſſet generatio nec co/ gnatio vera.Ex pꝛccedenti vᷣo ſi ponatur ꝙ nibil de alimento tranſit in pꝛolem. ſequi videtur ꝙ non ſit generatio naturalis. ¶ Si igit᷑ pꝛo certo babcnduz ẽꝙ generatio hoĩs ab hominc ⁊ vera cſt ⁊ narn ralis 96 3 öö . . . . .. . nio mgri.ſiue etiaʒ om̃es modi ↄferentur i vnũ.ſiue eſt. neceſſe babemus viã medi inter vtrq;ʒ barum poſitionũ tenere.vt dicamus ꝙ; aliquid de ſuperfluo z0 nutrimenti tranſit in ſemẽ.nec tñ ſemẽ oino eſt de ſu perfluo nutrimenti.immo aliquid eſt ibi de humido radicali.⁊ ex vtroq; habet ſemen ꝓpagari. Vñ ſicut videmus circa nutritiuã ꝙ ẽ humiditas radicalis ⁊ nutrimentalis. vtpote illa que fluit. ſic intelligenduʒ cſt etiã circa vim generatiuã ꝙ in ipa ẽ aliqua humi ditas radicalis.⁊ ctiam aliqua fluens ⁊ refluens.⁊i generatione pꝛolis vna currit cum alia. Zranſmiſit igitur adam qñ generauit pꝛimũ filiũ aliquid de illa radicali humiditate.⁊ illud modicũ ꝑ virtutem natu re toti coꝛpoꝛi filij fuit cõmixtũ cõmixtione perfecta. qʒꝛ nullaʒ partem erat ſignare in coꝛpe filij in qua nõ eſſet aliquid de illo humido qð a patre traduxit. Si igitur filius ade in generãdo pꝛolem ſimiliter aliqͥd veſcindebat de ſuo hũido radicali.neceſſe erat ꝙ ali⸗ quid tranſmitteret de eo qd ſumpſerat a pꝛc.⁊ ſic de Aa fucrit ibi totaliter materia omniũ nroꝝ coꝛpoꝛuʒ. ſed quia ibi erat aliqnta materia ⁊ rõ ſeminalis ſiue inceps. ⁊ pꝛo tanto dicũtur om̃cs fuiſſe in adam.nõ potentia cõuertendi ad ſe aliã naturã. ita vt ſuffice/ ret ad omniũ pꝛocreationẽ.addito ſibi illo in qͥ poſſʒ nihil fieret ð illa totali paſta.⁊ ſimilit᷑ ſi illa pa mentũ qð cõmiſceret cõmixtione perfecta toti Laſe. a co⸗ miſceretur adhuc alij maioꝛi paſte.⁊ ſic ꝓcedendo. quaſi innumerabiles panes fermentati poſſent fieri ex modico fermento ꝑ appoſitionem rei fermẽtalis. ſic ⁊ in ꝓpoſito ex modico ſemine.ꝑ appoſitõem hũo ris ſuſceptibilis rõnis ſeminalis poſſent innumera/ biles homines ꝓpagari. Et iſte modus ſatis ↄſonat rationi.nec repugnat verbis phi.⁊ ſumptus eſt ex vᷣ/ bis Aug.ſicut patet aſpiciẽdo autoꝛitatẽ pꝛius poſi/ tam que ſumpta ẽ de li.de vera religi.vbi dicit ꝙ ali/ mentũ accipit latẽtes humoꝛes totius aialis.⁊ icho/ atur in pꝛolem. Et modũ explicat in fi.v.ſuꝑ Gene. ad lłam ſicut patzʒ in autoꝛitate pꝛius poſita.vbi oñ Qitur ꝙ ex modico ſemie generat᷑ arboꝛ magna. JIgi tur huic mõ dicendi tanq; magis intelligibili ⁊ maꝗ conſono phᷣie ⁊ ſacre ſcripture magis adhbereo. Cre- do em̃ beatũ Auguſti. hoc ſenſiſſe ſicut ex verbis eiꝰ poſſum colligere.Et ſᷣm hũc modũ ſaluatur veritas cognationis ⁊ generationis.ꝓ eo ꝙ aliquid radica/ le a parentc traducitur in pꝛolem. Suſtinetur nihilo minus gencratio ⁊ ꝓpagatio eſſe naturalis.qꝛ hec fit per alimenti additionẽ.Et ideo cõcedende ſunt ratõ nes oſtẽdentes ꝙ aliquid de alimento tranſit in ve⸗ ritatem humane nature mediãte opꝑe nutritiue.quia nõ ſolũ illud radicale qd a pꝛe decidit᷑ fit de veritate 32 „ ℳ„— pꝛolis. ſᷣ ctiã illud cñ alimẽto ſuꝑfluo ſibi iuncto.ita ꝙ illud qð crat ſuꝑfluũ vni.ſit neceſſariũ altcri.vtrũ 31 giſtri cõmuniter non aſſentiũt. nec ego ipᷣos bñ intel qʒ em̃ crat fundamentũ fabꝛice totius coꝛꝑis genera ti. illud aũt qð pᷣmo obꝛ in cõtraniũ de autoꝛi/ tate Hug.⁊ mgr̃i.Ddðm ꝙ verbis eoꝝ in hac pte ma ligo.nec tñ affirmo illos falſum dixiſſe. hb magis intel ligo aliaz opinionẽ. ¶ Ad illud qd obẽ de autoꝛitate Anſel. ⁊ Aug.iam patet reſpõſio. dicũt em̃ ꝙ in adã fuimus non quia nulla alia materia cõuerſa ſit iĩ coꝛ pus noſtrũ niſi illa q̃ fuit in adam.ſed ſi qua alia cõ/ uerſa ẽ. boc non eſt niſi per cõiũctionẽ cum illo quod ab aclam fuit deciſum. Et ſi tu dicas e ipe Anſel di⸗ l AQe ee, pꝛolis pertranſeat. menti adauctum ud qe ge reſurrectionis.reſpondent aliqui ꝙ homo nõ po/ teſt generari de carnibus alterius bominis.pꝛo eo ꝙ glimentum ⁊ illnd qdð conuertitur in ſemine debz eẽ eit ; tota humana uatura erat in adam. Dum ꝙ; Hᷣ non dicit qtum ad exñtiam poſſibilem. ſᷣ q;tum ad exiſtentiam actualem.quia nihil actu erat de verita/ te bumane nature.niſi qð in adaʒ erat.aliquid tamẽ poſſibile erat ad hoc ꝙ fieret de veritate nature bu/ illud qð obijcitur de autoꝛitate domini in euangelio. mane. ſed hoc oꝑatione ⁊ virtute carnis ade. Ad 33 ⁊de glo.dm ꝙ hoc nequaq; intendit nec textꝰnec glo. ꝙ homo totum egerat quod manducat.ſed quia cum homo manducat.fit ſeparatio puri ab impuro per digeſtiones interius factas.⁊ puruzʒ ⁊ nature cõ ueniens interius retinetur. ⁊ impurum exterius ex/ pellitur. ⁊ pꝛo tanto dicebat dominus ꝙ nibil quod intrat in os hominem coinquinat.⁊ ſic veriſſimũ eſt verbum domini ßm ꝙ valet ad pꝛopoſitum. Poſſet tamen dici ꝙ ſeceſſus ibi non tm̃ vocatur via infcri/ oꝛ per quã currunt egeſtiones.ſed om̃es meatus ſb/ tiles per quos fit ciboꝛum decolatio.Et glo. dicit q greci vocant illas poꝛos.⁊ ita non ſe euitur ꝙ totum alimentum exterius exeat. ⁊ de illo nihil in veritatez ratio eſt de ſubſtantia generantis iam patct reſpon/ ſio. Dico enim ꝙ aliquid de radicali humiditate pa/ ſe multiplicare.Et eſt cxemplũ ſi aliquis baberet fru rentis tranſit in pꝛolem.⁊ ratione illius ſaluatur ibi veritas generationis.nec tamen opoꝛtet ꝙ ſit idẽti⸗ tas ſᷣm totum generantis ad genitum. Sicut enim generans non dat ſe totum ſed partem ſui.ſic ⁊ geni tus non exiuit a generante pᷣm totum.ſed ᷣm aliquã partem.nec illud totuʒ qð a generante traxit fuit ra icale ipſi generanti. ſed aliquid eſt additum radica q illud qð obijcitur de lege co 5 li vt poſſit augeri. a⸗ gnationis iam patet reſponſio.ita bene enim ſaluat lex cognationis ſi traducitur filius a patre trabẽdo ab ipo bumoꝛem radicalem cum additione extrinſe ci. ſicut ſi de extrinſeco nihil adderetur.immo multo verius.Additio enim extrinſeci facit vt linea cõſan/ guinitatis aliquando timetur. ⁊ qui magis diſtant a ĩpite minoꝛis conſanguinitatis vinculo coniñgan/ tur. Et ſi obijciatur ꝙ ſi traducitur aliquid de radica li.ꝙ pari ratione poſſet totuʒ traduci.⁊ ꝙ neceſſe ſit illud eſſe multiplicatum in ſe. cum etiam tot athomi non fuerint in coꝛde ade.quot pꝛoceſſerunt ex eo bo mines. Ddm eꝙ ſemen ⁊ eſt quantum mole.⁊ eſt n tum virtute.⁊ quãtitas virtutis ſe tenet ex parte foꝛ me.⁊ poteſt dici ratio ſeminalis.⁊ hec cum ſit foꝛma. multiplicabilis ẽ.̊ᷣ ẽ.poteſt ſimilẽ ſibi inducere ĩ ma teriam ſibi appoſitam. Quantitas vo molis.⁊ qᷓuis parua ſit.poteſt tamen adeo extendi vt cõmiſceatur valde magne qntitati ꝑ cam naturã qua om̃e coꝛpꝰ in infinitum diuiſibile eſt.⁊ ſic magne quantitati po teſt cõmiſceri.⁊ totum trahere ad naturam ſuam.et ex illa totali quantitate poteſt aliquid fieri qd non ſi eret de ipo ſemine per ſe.⁊ quotcunq;ʒ fiant ex illa to tali quantitate. dicuntur facta per ſe. Nec tamẽ opoꝛ tet ibi diſtingucre diuerſas partes ex quibus diuer/ ſa fiant in illo ſemine pꝛimoꝛdiali ſed ſolum in pꝛoxi mo. pꝛo co qꝙ; uchſee aitianen ſuperflui nutri/ „ . illud qð in potentia reſpectu cius in qð conuertitur.caro aũt hominis ſm ſpeciem eſt in actt/ ⁊ igeo non poteſt in Ad illud qdð obijcitur ꝙ gene 3 4 obijcitur de le/ 37 ofusſip ſau D oluoticden gcovenncorou dndlcye⸗ ſeicrogltenue fnimmordin Cußenut. Crn hein go ſence Quocie chonio Tud ntuzinquand. Gt urgtan leuisdicun gocitregengant Ncritti alcrg leſmnanoan ſu. antue on ngetaaruat rſbunitas ſelltsgonatctur dlclisbuniditn iͤllabunidtns⸗ Getnta Eneern msardblis⸗ bumictnoingen Wruceft⸗ tſcerponsfin Nlauraiinggt nitureticcin Golonpaus au Ghunnuicfane Mnlomch lmer wo Drgſkont arei honſnutnb⸗ witzoplte⸗ gkligimting Uneſtongntn Cnerwenbid nuta ticnisnutnan ſingingn bſclubic nchſietpoenn ſnin vent inſdnſ eg nbblne ſcreiſimi Nſtun. e NCr inlt⸗ omeonenmes dagenan ſepimoten bihlnmnng erngſtii man Jaltgi Nanctiilttgn Nunttſtii ammitn chaännia Zcbnanlgo nlmrannhlur zurtti Aune anuc inno t uſtlnaniien⸗ dinngsdſtnmn n alochnie rnigildtntatt d19 nuſet cumcrzhon lmmratht untwe ui ca enehe canmithens. binchcrim olsaihnis 1Könicen in epenrt unin fengiu unie „7 VNemic per multas tranſmutatõnes videt᷑ ꝙ ex ea poſſet fie ri ſemen. Alij vo dicunt q; caro hominis ſit poſſibi lies acl omneʒ tranſmutationem ſicut ⁊ alia ꝙ de illa proſſit generari ſemen. ⁊ tũc reſurget in ipᷣo genito ꝓ eo qꝙ ad ipᷣm habet eſſentialioꝛem comparationem. ⁊ dominus ſupplebit illi aliũde addendo ſiue multi plicando virtutem ſuper naturam ſicut facit in par uulo.Secd qua ratõne dicitur de vna parte ꝙ poteſt conuerti.eadem ratione de qualibet. ⁊ ſic poteſt ho/ 38 mo totum coꝛpus ſuũ amittere. Ideo cſt terci? mo⸗/ AQuus dicendi qꝙ; caro hominis ſ̃m ſpeciem non poteſt fieri caro alterius hominis ſᷣm ſpeciem pꝛepter ne/ ceſſariam oꝛdinatõnem quã habet ad anima q̃ ibam viuificauit. Utrum auteʒ illa oꝛdinatio fundetur in appetitu vel prouidentia conditoꝛis. difficile eſt di/ ſcernere.Quocũq; tamen modo fit.ad hoc eſt plana relſponſio. Iſtud autem planius inuenitur determi - Raiudi quarto.vbi manifeſtatur quid in quo reſur gat. Reſurgit autem ſemen in genito non in generã te.q;uis dictum ſit hic ꝙ ſemen ſit de radicali humi/ 59 ditate generantis. Aliter enim ſemen eſt radicale ge neranti.⁊ alter generato.Quia generanti cſt radica le m partem ſui.eſt etiami radicale reſpectu virtut generatiue.non reſpectu virtutis nutritiue.virtꝰ au tem generatiua ⁊ eiꝰ humiditas ẽ oꝛdiata ad aliud. vnde ſi humiditas generatiue decidatur ab aliquo.ſi ue alius generetur ſiue nõ.nũqᷓ;ᷓ reſurget in eo.⁊ hinc eſt ꝙ q;uis in emiſſione ſeminis fiat deciſio alicuius radicalis humiditatis.nulla tamen eſt ibi pena.quo niã illa humiditas per naturam crat ad alterum oꝛ/ dinata. Ande ⁊ mouet ibi modus operandi expedi tus ⁊ delectabilis ⁊ oꝛdinatus.⁊ hoc totum eſt ꝙ illa humiditas in generante erat ad alterum. In genito vo quia ex ca fabꝛicatur totum coꝛpus.eſt ſicut to/ tius coꝛpoꝛis fundamentum.⁊ tunc quando anima vnitur.aia incipit eſſe vere ⁊ ꝓpꝛie de veritate hũane nature.tũc em̃ pᷣmo icipit hr̃e neceſſitatẽ ad reſurre⸗ ctionem.pꝛius autem ſolum erat poſſibile. AUnde ſi qua mulier faceret aboꝛſum ante anime vnioneʒ.il/ lud nullo modo reſurgeret. (Sruz aligni tranſeat in veritatem bumane na/ ture mediante opere nutritiue.Et ꝙ nõ videtur.pꝛi/ mo per Auguſti.qui.xxij.de ciuita.dei dicit q paruu li reſargent in perfectione coꝛpoꝛali ⁊ in etate virili quã habituri erant.pꝛo eo ꝙ iaʒ totuzʒ in ratione ba bebant q;uis non haberent in mole. hec eſt ſententia verboꝛuʒ.ergo ſi tam magni ſuſcitabũtur paruuli ſi/ cut illi qui multuʒ comederunt. videtur ꝙ ſumptio alimentoꝛuʒ veritate, humane nature non augeat. ac per boc nihil de illis in humani coꝛpoꝛis veritatẽ pertranſeat. ¶ Item ibidem dicit Auguſtinus ꝙ ſi aliquis nutriatur de carnibus humanis.caro illa nõ reſurget in eo qui nutritur.ſ in co in quo pꝛimo fuit caro.ſed nihil eſt de veritate alicuius niſi qd reſurget in co.ſi ergo caro que eſt per alimenta generata non reſurget in eo in quo eſt. videtur ꝙ nibil extrinſecum tranſeat in veritatez alicuius mediante opere nutri tinc. ¶ Mem ſoluz illuc dicitur eſſe veruʒ qd halvxt — Aliumn botninetn tranſmutari. Scd illud nõ videtuy aetus ſibi per naturam conuenientem. ergo üllud ſo⸗ ſufficere.pꝛo eo ꝙ ex carne poſſunt generari vemes. lũe be am conuenientem. ergo illud ſo/ poſſet ⁊ per conſequens generari planta ⁊ fructus. ⁊ tunc eſſet in potẽtia reſpectn carnis humanc.⁊ ita lũ eſt de veritate carnis buaue qð babet actũ ↄueniẽ tem tali carni.ſᷣ caro hñs actũ ſibi cõuenientẽ poteſt aliã carnẽ in ſe cõuertcre. ⁊ d caro ſm ſpẽm. & illud ſolũ tranſit in veritatẽ carnis humane. qð tranſit in veritatẽ ſᷣm ſpẽm.ſicut vult phᷣus.alioquin eſſet au⸗ gmentũ in infinitũ. mediante illa virtute nibil trãſ 2 it in veritatem humane nature. Item illud eſt ſo⸗ lũ de veritate alicuius in quo rei ſubſtatia ſaluatur. ſed ſola bumiditas radicalis ẽ illa qᷓ manet qu con/ tinuari opoꝛtet vſqʒ in finẽ.& illud ſolũ tranſit in ve⸗ ritatẽ humane nature.qdð trãſit in humiditatẽ radi- calem. nihil põt trãſire in bumiditatẽ radicalẽ me⸗ diante nutritiua ſicut dicunt medici. glioquin poſſet homo iuueneſcere ⁊ vitam ppetuare.gᷓ mediãteę bac vitrtute nec traſit in vcritatè bumane nature. ¶¶ Itẽ qdð p naturam generat᷑.põt ⁊ ꝑ naturã coꝛrũpi. qð mediate oꝑe generatiuc ꝓficit ⁊ creſcit. põt ⁊ minui ⁊ dcreſcere.ſi gð mediante vi nutritiua aliqͥd in veri⸗ tatẽ humane nature tranſiret. illud poſſet deperdi.⁊ ſic continue nouũ reſtaurari. contingeret aliqñ ꝙ bõ aliud coꝛpug haberet. ſicut videmus in aqua ꝗᷓ exit de fonte. Cõtra. Aug. de vera reli. In huiꝰ viſibilis coꝛpis ſtructurã alimenta q̃ apta ſunt aſſumũt᷑.non aopta vo p ↄgruos meatus eijciũtur.Si g qð ẽ de coꝛ poꝛis huius ſtructura ⁊ integritate ẽ de bũane natu⸗ re vcritate.vẽ ⁊c. ¶ Item ome qð reſurget ẽ de vcri tate humanc nature.ſ̃ illud in qð tranſit alimentuʒ mediãte oꝑe nutritiuc reſurget vtpote capilli.math. x. capillus de capite vr̃o nõ peribit. ̊ c. ¶ Item ve ritas carnis nõ eſt aliud qᷓ; vera caro.ſᷣ vera caro eſt cui debet᷑ operatio camis.potiſſima aũt carnis opa⸗ tio eſt viuere per animã.ſed in hanc carnẽ tranſit alꝭ mentũ mediante vi nutritiua.quia tota caro bomis viuit.& ⁊c. ¶ Item vbichq; ẽ nutritio ibi ẽ cõuerſio ⁊ aſſimilatio ⁊ vnio.ſᷣ vbi ẽ aſſimilatõ ⁊ vnio.eiuſdẽ nature fit illud cui vnitur ⁊ illud qd vnit᷑. ſi hoc fa cit virtus nutritiua conuertendo alimentũ.vr ꝙ ꝑr ipᷣam aliqd de alimẽto in veritatẽ hũane nature trat it. ¶ Item ſicut ſe b gencratiua ad ꝓductionẽ ꝓ/ lis ſiue generati.ſic ſe bʒ nutritiua ⁊ augmentatiuæ ad ꝑfectõem ⁊ ↄſeruatõem nutriti augmẽtati. ſi aliqd trãſit ĩ veritatẽ bũane nature generati mediam te generatiua.ſiłr ⁊ aliqͥd trãſibit ĩ ritatẽ hũane na ture nutriti mediãte nutritiua ⁊ augmentatiua. Eſt igit᷑ qõ qͥd ſit veritas hũane nature.⁊ q̃ dꝛia ſit inter veritatẽ hũane nature.⁊ carneʒ ſᷣm ſpẽm.Et rurſus q̃ ſit dꝛia int᷑ carnẽ ᷣm ſpẽm ⁊ camẽ pſᷣm mãm. Et q̃⸗ re mag dicat᷑ vᷣitas hũane nature qᷓ; veritas nature aſinine.Hec oia valẽt ad itelligẽda ea q̃ dicũt᷑ i q̃rto in qõne de reſurrectione. Re. voᷣm ꝙ pᷣter generalẽ 40 intentõem q̃ veꝝ diuidit᷑ ↄ falſum.ſᷣm quã intentio/ nem res vera dẽ q̃ hʒ mãm ⁊ foꝛmã ⁊ actũ ſibi cõue/ nientẽ.ẽ ⁊ alia intentio veri duplr᷑̃. AUna qua veꝝ d cõtra ꝑmixtũ.altera vᷣo q̃ veꝝ dꝛ cõtra vanũ.Et pꝛi⸗ mo hoꝝ modoꝝ dicit᷑ veꝝ qð eſt pᷣmũ ⁊ imꝑmixtuʒ Altero mõ dẽ veꝝ qð ẽ ꝑmanẽs ⁊ fixũ.Cũ g loquũt autoꝛitates de humana natura.loquũtur ſub voca-. bulo veritatis vocãtes eã verã.Mõ ẽ em̃ aliud diczẽ veritatẽ humane nature q; humanã naturaʒ veraʒ. Sic autẽ vocant eaʒ loquẽtes de natura humana ex parte coꝛpis.ꝓ co ꝙ coꝛpꝰ hũanũ pᷣter hoc ꝙ babetł foꝛmã ⁊ oꝑatoem ſibi conuenienti ſicut ⁊ alia coꝛꝑa SBgos 4 -2 41¹ 4² 12 =— — – naturalia habet oꝛdinationem ad moꝛtalitatem. ? ita quãdã imꝑmixtionẽ.in hoc ꝙ nõ pot tatũ trãſmu tari. quin tandez reddatur animeqᷓ im viuificauit. Habet nibilominus quandã fixionẽ ſiue incoꝛrupti onem. p eo ꝙ neceſſe eſt iᷣm aliquãdo fieri immoꝛ/ tale. Ratõne igitur oꝛdinationis ad incoꝛruptõnem ex qua ineſt coꝛpi bumano non tm̃ debita oꝑatio ſed etiã imꝑmixtio ⁊ qdam incoꝛruptio.dꝛ coꝛpus hu/ manũ veꝝ. Illud g pꝛeciſe ⁊ ꝓpꝛie ẽ de veritate bũa/ ne nature.qð eſt oꝛdinatũ ad incoꝛruptionẽ ⁊ reſur/ rectionẽ. Aliqͥd aũt oꝛdinat᷑ ad reſurrectionẽ du/⸗ plicit. vł de neceſſitate vel de congruo. Illud aũt oꝛ- dinatur in nobis ad reſurrectionẽ de neceſſitate in q; conſiſtit fundamentũ ⁊ fabꝛica coꝛpoꝛis noſtri.⁊ hoc eſt illud cui pꝛimo anima vnit᷑⁊ tale tractũ eſt a ge⸗ nerãtibus.⁊ in tale nihil põt trãſire opere nutritiue. hm ꝙ nutritiua opatur poſt anime vnionem. Illud vo oꝛdinatur in nobis ad reſurrectionẽ de congruo in quo conſiſtit fabꝛice noſtri coꝛpoꝛis cõplementũ. ⁊ hoc eſt qʒ facit ad quantitatẽ coꝛꝑis ꝑfecti.⁊ ſic ali quid de alimento poteſt conuerti in veritatẽ huma/ ne nature mediante vi nutritiua ⁊ augmentatiua.qᷓ oꝛdinantur ad complendam coꝛꝑis fabꝛicã.q̃ incho ata fuit mediante vi generatiua. cui cõpetit oꝑari.qᷣ uſq;ʒ anima infundatur.⁊ extũc ſeqᷣtur oꝑatio nutri- tiue ⁊ augmentatiue ad conſeruandũ ⁊ complendũ coꝛpus. Huic ant modo dði ↄcoꝛdãt tam naturales phᷣi q; medici. Naturalis em̃ phus diſtinguit in ho/ mie duplicẽ carnẽ. carnẽ ſm ſpẽm. ⁊ carnẽ ſᷣm mate riã. Et vocat carnẽ ſᷣm ſpẽm illã qᷓ̃ hbabet vim actiua ⁊ potẽtiam cõuertendi alimentũ in carnis naturam. Carnem vᷣo ſᷣm materiam vocat illã q̃ ſic eſt caro vt tamẽ non poſſit aliquid in carnem conuertere ꝓpꝛia virtute. Dicit etiã ꝙ virtus nutritiua ⁊ augmentati ua nõ conuertit alimentum in carnẽ ᷣm ſpẽm i ßm matecriã.quia ſi aliter eſſet.tũc nũq; ſtaret augmẽtũ. cuz augmẽto em̃ carnis creſceret ⁊ vtus augmẽtãdi. boc añt non ſic eſt. ⁊ ita caro ᷣm ſpẽm ſolum eſt a ge nerantibus ſiue mediante generatiua. ꝙᷓuis caro ſᷣm materiã.ſ.qᷓ fluit ⁊ refluit poſſit eſſe mediante nutriti ua. Et eſt exemplũ de vino generato in vite qd habʒ potentiã cõueriendi aquã.ſed illa aquainõ habet po/ tentiã conuertendl aliam aquã.qꝛ ſi hoc.tũc ſemper poſſet quis apponere aquã ⁊ maneret vinn. hoc ant nõ ſic ẽ.quia tatũ põt poni de aqua ꝙ vinũ amittit x tutem ſuã. Sic ⁊ in ꝓpoſito intelligenduz eſt ꝙ virt? coꝛpoꝛis fabꝛicatiua.poteſt dare pꝛimo carni poten/ ciam cõucrtendi.⁊ illa cõuertit quouſq; tãtũ adueni at de carne õm materiã.quãta erat ibi potentia con/ uertendi.ſicut videmꝰ in vino.tũ ex ꝑte caloꝛeitatis. tum ex parte extenſibilitatis ip̃ius carnis ſjᷣm ſpeci7. Et hinc eſt ꝙ vnus bõ magis augmẽtatur ꝙᷓ alter.⁊ aliquãdo ſtat augmentũ.qꝛ caro ſupadueniens in fi ne quaſi aquoſumſfacit ſicut dicit phs. quẽadmodũ aqua ſupinfuſa vino.Scᷣm bãc diſtinctionẽ carnis diſtingui poteſt in theologia veritas humane natu/ —— re duplicit᷑ ſicut dictũ ẽ. Similit᷑ medicus diſtinguit in hac duplicem humiditatẽ.videlʒ radicalem ⁊ nu/ trimentalem.⁊ dicit ꝙ humiditas radicalis ẽ illa in qua caloꝛ ſuſtentificat᷑.nutrimentalis vo ẽ illa q̃ pꝛe bet ipᷣi caloꝛi fomentũ.Dicũt igit᷑ ꝙ humiditas radi calis ẽ ſolũ a generãtibꝰ ⁊ mediãte oꝑe generatiue. nã nutritiua in hãc hũiditatẽ nõ pᷣt.ſi em̃ poſſet tũc hõ iuueneſceret.⁊ vitã etiã ſuã imꝑpetuũ ↄtinuaret ſi illud humidũ renouari poſſet.quod cũ conſtat fal ſum eẽ.dicũt ꝙ alimentum mediante nutritiua non tranſit in illud humidũ.⁊ hinc ẽ ꝙ illi qͥ laboꝛant ter cia ſpẽ ethice in qua ẽ illius hũidi cõſumptio libera/ ri non pñt.vt dicũt. In hũiditatẽ aũt uutrimẽtalẽ q̃ᷓ caloꝛi pabulũ pꝛebet poſſibile eſt alimentum cõuer⸗/ ti mediãte oꝑe nutritiue.Et eſt exemplũ in lampade ardente in qua ẽ hñiditas olei.⁊ humiditas lichni.⁊ humiditas lichni aſſimilatur hũido radicali.qm̃ ex quo ↄſumit᷑ reſtaurari no põt.⁊ in illo lichno flama ſuſtentificat᷑.hũiditas vo olei aſſimilat᷑ humiditati nutrimentali qᷓ pabulũ pꝛebet igni.⁊ impedit ne cito lichnũ ↄſumat᷑.⁊ illa hniditas aliqũ auget᷑.aliqũ mi nuit᷑.aliqñ ↄſumit᷑.aliqñ reſtaurat᷑.Et iuxta hac du plicẽ hũiditatẽ diſtinguũt duplr̃ theologi hbũane na/ ture veritatẽ.ſicut pꝛius dictũ ẽ. Et ꝑ boc patzʒ rñſio ad qõem ꝓpoſitã.patet etiã rñſio ad obiecta. Mã rõ nes q̃ ad pꝛimã ꝑtem inducũtur.vicʒ ꝙ nihil trãſit ĩ veritatẽ nature hũane mediãte oꝑe nutritiue pꝛoce/ dũt ſᷣm ꝙ de veritate humane nature dẽ eſſe aliquid qð ẽ de neceſſitate oꝛdinatũ ad incoꝛruptionẽ.⁊ boc mõ benc concedendũ ẽ ꝙ nihil tranſit in veritatẽ nu triti. Rones vᷣo ad oppoſitũ ꝓcedũt de venitate bu/⸗ mane nature ᷣm qꝙ ülud dẽ eẽ de veritate quod ẽ oꝛ/ dinatũ ad reſurrectionẽ de congruo.tale autem ẽ nõ ſoluʒ qð trabit᷑ a gencrãte.ſed etiã tota illa caro que reperitur in homine in cius moꝛte.maxime ſi nõ fa/ ciat ad coꝛpis defoꝛmitatẽ. NHec hoc impedit ꝙ do/ minꝰ paruulos ſuſcitabit in perfecta quãtitate. Di/ cit em̃ Aug.qꝙ ſupplebit virtus diuina vbi deficit na tura.vbi vo natura ſufficientẽ ꝑauit mãm. deꝰ non agit ſupplẽdo ſᷣ refoꝛmãdo. Mec valet illa ratõ.qꝙ ſi deus ſupplet i reſurrectione ſine additamẽto.qꝙ nũc ſimiliter fiat ſinc additamento.qꝛ illa crit oꝑatõ mi/ rabilis ⁊ ſupꝛa naturazʒ.hois vo generatio ⁊ augmẽ tatio qᷓ nũcẽ naturalit fit.⁊ iõ illa rõ quã mgr̃ addu/ cit in lr̃a nõ cogit.imo ſicut apparet aſpiciẽti arguit a maioꝛi affirmãdo. Illa vo q̃ vltio qᷓrebãt᷑ iã plana funt ꝑ ea qᷓ dicta ſunt.pcedendũ ẽ igit᷑ ſicut ex pᷣcedẽ tibꝰ appet ꝙ aliqͥd extriſecũ trãſeat i veritatẽ buane nature.ſõ mediãte oꝑe generatiue trãſit i eritatẽ. ꝓ/⸗ ut veritas ꝓpꝛie dẽ ᷣm ꝙ dicit nccriam opatõem ad incoꝛruptõnẽ.mecdiãte vo oꝑe nutritiue trãſit aliqͥd in veritateʒ hũane nature ꝓut veritas dẽ large.vicʒ ꝙ dicit oꝛdiatõem ad reſurrectõeʒ de ↄgruo.⁊ ſic q ẽ de vitate vniꝰ pᷣt reſurgẽ i alio m q; maifeſtat᷑ i q̃r to. His viſis ſat plana ſunt ea q̃ dicũt᷑ in ſr̃a. Piſtinctio.xxxi. QAualiter peccatum oꝛiginale a parẽte traducitur in pꝛolem. Vnc ſupereſt inueſtigare ⁊c.Supꝛa oſtendit magiſter qd ſit pctm̃ oꝛiginale.in hac parte intẽdit ma⸗ nifeſtare qualiter a parente traducitur in pꝛolem. Diuiditur aũt pars iſta in tres partes. In quaruʒ ppꝛima magiſter falſitatem impꝛobat. In ſccũda veritatẽ explicat.ibi.Eſt em̃ pctm̃ oꝛiginale vt ſupea ₰ℳ₰/ diximus concupia. In tercia vo veritatẽ epilogat vt addat.ibi. Jam oñſum ẽ qͥd ſit oꝛginale pctm̃ ⁊c. ma ꝑs bʒ duas In pᷣma ponit falſam opinionẽ circa oꝛiginalis traductõeʒ. In ſcda ſbiũgit eiꝰ impꝛobatõeʒ *. — 43 44 45 46 ibi. Hoc aũt fides catholica reſpuit.vbi oñdit᷑ qoꝛigiale nõ hʒ traduci ꝑ traductõem aic. Silr ſca pars pᷣn cipalis duas habet.In qꝝ pᷣma determinat xeritatẽ.oñqẽs ꝙ oꝛiginale traqucit᷑ meqiate came.In ſecunda ßõ etetktn sboeghatn nückgn herth, mtonen art ſiſ eſtauſa finpaßti e, == 41. —¶— — — —w0. ——, — — — dunt ter nali Ewaͤn äinlen an dalic lcnſini Ebunicte itnean i titin Cinnbien S Nbeepuzi⸗ chn ſie Geilnit enuntued⸗ rerickicn omnpenitde aſturarnine iet wiurggin arummih mhange muntitüfe eneitd4 Gsſidcſetin itin N Auluntig Ctnang hortnoͦt, otu ningn⸗ on git tütüͤhn ſargfett rtni bunt Kiwnn n Nne ierüriit vln naui iii itnl n. vmtüttin nts ah 4 vndej rone u niſe Di. XXXI. So remouet dubitatõnem.ibi. Hic queri ſolet vtꝝ cã peti oꝛiginalis ⁊c Similiter tercia pars pꝛincipalis dii⸗ as habet. In pꝛima determinata epilogat ⁊ explanat. In ſecada vo dubitationem mouet ⁊ determinat. ibi. F ad hoc opponitur hoc modo.Et ſic huius diſtinctionis intentio verſatur aincipaliter circa duo. Quoꝝ pꝛi· mũ eſt ꝙ oꝛiginale non poteſt traduei mediante anima. Secundũ eſt qualiter traducit᷑ mediante carnne ¶ Point falſam opinionem circa traductionem peccati oꝛiginalis ꝙ a pa⸗ iiIitẽè tranſeat in filios non ſolũ ſᷣm carnẽ ſed etiam m aninm. XXXI — Vnc ſuꝑeſt inueſtigare qualiter illud pctm̃ a patribus traducatur ZgA NZ NA n Nin filios.ſ.an ſᷣm ſolam anima.an ſᷣm carnẽ.ſiue ſᷣm vtrũq;. Puta⸗ Aerũt quidam ſᷣm animã trahi pctm̃ oꝛiginale nõ ſolum ſᷣm carneʒ. qꝛ nõ ſolũ carnem ſᷣ ⁊ animã ex traduce eſſe arbitrati ſunt. Sicut em̃ in gene ratione ꝓlis de carne paterna ſubſtãtialiter trahit᷑ caro. ita etiam de gignẽ? tis anima animã geniti eſſentialiter deduci ab his exiſtimabatur. IJideoq; ſi cut de coꝛrupta carne caro coꝛrupta ſeminatur.ita etiam de anima peccatri / ce anima peccatrix coꝛruptione oꝛiginali infecta ab illis trahi dicitur. Ponit falſe opinionis impꝛobationem. oſtendens ꝙ oꝛiginale nõ habet tntaduci ꝑ traductionem anime. b H’ ¶ Hoc aüt fides catholica reſpuit.⁊ tanqᷓ; veritati aduerſum damnat.q̃ non gnimas ſ carnẽ ſolã (ſicut ſupius diximus)ex traduce eſſe admittit. Hõ er⸗ go ſᷣm animã ſᷣ ̃m carnem ſolam pctm̃ oꝛiginale trahit᷑ a parentibus. ¶ Oſtendit veritatẽ ꝙ oꝛiginale traducit᷑ mediante carne. c — Eſt em̃ peccatum oꝛiginale(vt ſupꝛa diximus)concupiſcentia.non quidem actus ſed vicium.ipſa concupiſcentia eſt lex membꝛoꝝ vel carnis q̃ eſt moꝛ bidus quidam affectus vel languoꝛ qui cõmouet illicitum deſideriũ.i. car⸗ 2 nalem cõcupiſcentiam que lex peccati dicit᷑. Que dicit᷑ manere in carne.nõ Cauſam coꝛru qn in anima ſit.ſᷣ quia ꝑ coꝛruptionem carnis in anima ſit. Caro em ꝓpter ——— peccatum coꝛrupta fuit in adam adeo vt cuʒ ante peccatũ vir ⁊ mulier ſine anima pctin fit incentiuo libidinis ⁊ concupiſcentie feruoꝛe poſſent conuenire.eſſetq; thoꝛꝰ immaculatus.iam poſt peccatum.non valeat ſieri carnalis copula abſq; li⸗ bidinoſa concupiſcentia.que ſemper viciũ eſt ⁊ etiã culpa niſi excuſetur per bona coniugij. In concupiſcentia ergo ⁊ libidine concipitur caro foꝛmada in coꝛpus pꝛolis. Vnde caro ipᷣa que concipitur.in vicioſa ↄcupiſcentia po luitur ⁊ coꝛrũpitur.ex cuius contactu anima cũ infundit᷑.maculam trahit q̃ polluitur.⁊ fit rea.i.viciũ concupiſcẽtie q̃ eſt oꝛiginale peccatũ.Ideoq; ipᷣm Oꝛ ꝓpter coꝛi/ peccatum dicitur manere in carne.Caro ergo que in concupiſcentia libidis ruptionem car ſeminatur.nec culpam habet nec actum culpe.ſed cauſaʒ. In eo ergo quod nisq eſt cau ſa ſeminatur coꝛruptio ẽ.In eo aũt qdð naſcitur. cõcupiſcentia viciũ eſt. ¶nö earnt. Ambꝛ0. de verbis apoſtoli ſic ait. QAuomoõ habitat peccatum in carne. cum nõ ſit ſubſtantia ̊ pꝛiuatio boni? Ecce pꝛimi hominis coꝛpus coꝛruptuʒ eſt per peccatum.ipᷣaq; coꝛruptio ꝑ conditionem offenſionis manet in coꝛpoꝛe robur tenẽs diuine ſententie date in adam. cuius conſoꝛtio anima macula᷑ peccato. Per id ergo ꝙ facti cauſa manet.inhabitare dicitur pctm in carne. hec eſt lex carnis. Idẽ. Non habitat peccatũ in anima ſ̃ in carne.quia pec⸗ cati cã ex carne ẽ.nõ ex aĩa.qꝛ caro ẽ ex oꝛigine carnis pcti.⁊ ꝑ traducẽ oĩs Aug. Ccaro fit cã pcti.aĩa vo nõ traducit᷑.⁊ iõ in ſe cãm pcti nõ hʒ. Aug. q́; ex car⸗ nee petm̃ aiam ↄtrahere in ſermõe qͥdã de vbis apli oñdit dicẽs. Viciũ ↄcu⸗- priſcẽtie ẽ qð aia ex carne cõtraxit. Natura qᷣppe humana nõ oꝑe dei cuʒ vi ceio pꝛimitus ẽ inſtituta. ſed ex volũtatis arbitrio ꝑꝛioꝝ hominũ venienti vi / cio ẽ ſauciata.ita vt nõ ſit in carne bonũ.ſed viciũ quo inficitur anima emoue dubitatõeʒ q qrit᷑ an oꝛiginal pcti cã ſit culpa an pena. ¶ Hic queri ſolet vtruʒ cauſa peccati oꝛiginalis q̃ dicta ¶Hic qri ſolet vt-· eſt eſſe in carne culpa ſit vel pena ſiue ailquid aliuld? beerouginal di CLulpa eſſe non poteſt. quia culpa non eſt in re irrati cta cicanοα7 ſitul PAEREX SeE aiſjanom anz; pa vl pẽa. obẽ ꝙ ñ vẽ nali. Si enim culpa eſſet in carne ante infuſionem ani igerñdẽ ad qõs pſ me.actualis eſſet vel oꝛiginalis. Sed actualis ibi non Fari afſoſne nec . . . . vterminat ep ſit eul⸗ pa. nec deteꝛminat ꝙ ſit pena.⁊ vꝛ ꝙ neu⸗/ trũ ſit. Culpa nõ ẽ cõ ſtat. Pena nõ vꝛ eẽ. 7 quia pena in ea ſola natura nata ẽ eẽ in ꝗᷣ 2 miſeria nata ẽ eẽ.⁊ miſeria ĩ ea ſola in ᷣ etiaʒ beatitudo ẽ na- ta eẽ.bec aũt eſt ſola ratõnalis cꝛeatura.S ante aduentũ aie nec põt eẽ pena nec cul⸗ pa. een p omni pena aliquis punit᷑. ſed pꝛo illa coꝛrupto neqꝗᷓ eſt iu ſemine añ aduentũ anime nul⸗/ lus punitur. nõ vr eſſe pena. Sed in cõ/ trariũ ẽ.qꝛ cũ ſit coꝛ/ ruptio ſequẽs ex cul⸗ pa. ⁊ oĩs talis ſit gẽa. vꝛ tal coꝛruptõ ee pe na. Item cum omis maledictõ ſit ne v culpe. ⁊ ſemẽ eꝛat ma ledictũ ſᷣm ꝙ dicitur nit in li.yponoſticuʒ. 38 mtc. Rndendũ ẽ ad boc bꝛeuiter ꝙ magr ad iſtam q̃ſtionẽ rñ/ det valde caute ⁊ rõ nabiliter. Mec em̃ ſu ſtinet ꝙ ſit culpa.nec tñ negat.nõ em̃ actu aliter ẽ pena vel cul/ pa coꝛruptio illa ſiue feditas. qm̃ pena ſub roõne pene.⁊ culpa rõne culpe ſunt ↄtra ſubam rõnalem.nec tñ negat ꝙꝙ ſit culpa xel pena.qꝛ ad vtrũq; oꝛdinem babet. ⁊ vtrũq; quoda Li. eſt. nec oꝛigiualis culpa eſt.quia ipᷣa cauſa eſt oꝛigina lis peccati.Si aũt pena eſt.que eſt illa paſſibilitas vł moꝛtalitas vł alia coꝛruptio:HHos em̃ defectus carni ineſſe conſtat. Ad qð dici põt.qꝛ multiplex deſfectꝰcar nis.⁊ pꝛecipue pollutio q̃dam.quaʒ ex feruoꝛe coiꝛus parentũ ⁊ ↄcupĩa libidinoſa ↄtrahit caro dũ concipit cauſa ẽ oꝛiginalis pcti.q̃ recte viciũ ſiue coꝛrupꝑtio car nis appellari poteſt. Querfeditas maioꝛ vf eſſe in caꝛ ne ↄcupiſcẽtialter traducta q; in ea vñ traducitur. Et ꝙ viciũ vel coꝛruptio ſit in carne añ ↄiũctionẽ anime. effectu ꝓbatur. Cũ anima infunditur q̃ ex couptõnę carnis maculatur. ſicut in vaſe dinoſcitur viciũ eẽ cũ vinũ infuſum aceſcit. Ne aũt miremur ⁊ intellectu tur bemur audientes peccatũ oꝛiginale filios traducere a parentibus iam ꝑ baptiſmũ ab illo peccato mũdatis. diuerſarñ ſimilitudinũ inductione id poſſe fieri inſinu at Ang.in li. de baptiſmo ꝑuuloꝝ ita inquiens. Quõ pꝛepucium per circũciſionem aufertur. manet tñ in eo quẽ genuerũt circũciſi. Quõ etiã palea qᷓ opere hüs / no tanta diligentia ſeꝑatur.manet tñ in fructu qui de purgato naſcitur tritico.ita peccatũ qð in parentibus ꝑ baptiſmũ mũdatur. manet in eis quos genuerunt. Ex hoc em̃ gignũt qð adhuc vetuſtũ trahũt. non ex hoc qð lex inouitate ꝓmouit eos inter filios dei. Mõ tu p⸗ em̃ ge rentes filios ᷣm i Saß. rij. Aug erdo em̃ generant pa lios ſᷣm illam generationem qua denuo nati ſunt.ſed potius ſᷣm illam qua carnali ter ⁊ ipᷣi pꝛimũ ſunt generati. ¶ QAuare dicat᷑ oꝛiginale hic dr cũ epilogo. e ¶ Yam oñſum ẽ qd ſit oꝛiginale pctm̃.⁊ qualiter a parẽ tibus in filios.⁊ ꝑ carnẽ in animaʒ tranſeat.Ex qbus etiã innoteſcit quare dicat᷑ oꝛiginale pctm̃.ideo.ſ.qꝛ ex vicioſa lege oꝛiginis nr̃e in ̃ ↄcipimur.ſ.carnis libi dinoſa cõcupiſcentia traducitur. vt ſupꝛa dictum eſt. Mon em̃ qꝛ ex carne tracta ab adam ↄcepti ſumus.iõ peccatũ traximus. qꝛ ⁊ xpᷣi coꝛpus ex eadeʒ carne foꝛ⸗ matũ ẽ.q̃ ab adam deſcendit.ᷣ eiꝰ conceptus eſt cele⸗ Fecitaſ tracta ex libidine coe untiũ dici põt vicium vl coꝛ⸗ upti. b Per ſim ilitu⸗ dineʒ oñdit nõ abſurde dici fi⸗ lios trabẽ pec/ catum a paren tibꝰ ec müdis. mmodo eſt cauſa. Anima em̃ ex cõiunctione ſui ad car nem ratione illius feditatis contrahit penam culpam.licet culpam pꝛius contrabat per naturam. q; meri/ tum pene ideo magi ſter vt vtrũq; compᷣhen vc at eam vicioſitatem ſiue carnis feditatem.⁊ per boc pa-⸗ tcet reſponſio ad vtrãq; partem.quia quodam modo dicendi eſt pena.quodam modo vᷣo non. b (Gegitas maioꝛ videtur eſſe in carne cõcupiſcẽtialiter traducta qᷓ; in ea de qua traducitur. Contra.ſi hoc verum eſt. cuz oꝛiginale contrabatur ex illa feditate. videtur ꝙ& maius ſit oꝛiginale in vno qᷓ; in alio. Itẽ nul la ꝓpꝛietas eſt intenſioꝛ in cffectu qᷓ; in cauſa.quãdo eſt vniuoce in vtroq;. ergo ſi feditas in carne traducts cauſatur ab eo a quot voum qꝙ cum dicit magiſter g m 9 raducitur. non videtur magiſter dicere verum cum dicit ꝙ maioꝛ eſt biccib. (. 2 in/ aioꝛ ſit feditas in carnee e traducitur ꝙᷓ in carne a qua traducitur.ho tendit qᷓtum ad carnem queẽ in alijs membꝛis. 1 ꝗᷓ deſerult alijs membꝛis iᷓ membꝛis generatiue. Hoc aũt „ dicit. quia in illa potentia eſt quedam fontalis infectio. ꝓpter quã ſemen ibi genitum ⁊ per illam viam deſce⸗ 9 dens maioꝛiinfectione inficitur ꝙᷓ alij bumoꝛes. qd manifeſtat pꝛuritus ⁊ feruoꝛ coitus ſicut ipe dicit in ifa. Ange non vult dicere ꝙ ſemen ex quo generatur pꝛoles ſit magis infectum ꝙᷓ ſemen ex quo generatus pa- ter. nec tñ ſequitur ꝙ; maius ſit oꝛiginale in pꝛole ꝙᷓ fuerit in patre.Et ita patz reſponſio ad illud.ſed hoc pls nius explicabitur cum agetur infenus de quantitate oꝛiginalis. c ¶ Mon em̃ qꝛ ex came tracta ab Adam 4 Chpolti⸗ Etom. — —— — — — — . bꝛatus nõ lege peti.i.cõcupia carnis. Vñ ⁊ caro eius ccepti ſumus. idee he e 4 . . — — . ſirn — 227272 5 manhſirt fuit. immo opꝑꝛtione ſ.ſ. Noſter vᷣo conce pæccatũ cõtraximus iniß JDM, . 8 nõ fit ſine libidine.⁊ ideo nõ ẽ ſine pctõ. Qð eui ⁊c̃. Querit᷑ hic vtruʒ dung, r Sinet Aug. oſtendit in li. de fide ad petrum dicens. ſi aliqs homo fieret. AQAQuia duz ſibi inuicẽ vir mulierq; milſcentur. ſine libi / e er e ru⸗ naſeentig nõ põt ſine pctõ eſſe ↄceptus. vbi pecca/ berct oꝛiginale Et iii puulos nõ traſmittit ꝓpagatio ſed libido. NHec ſe non videt᷑ mgr̃ dice Cciditas humane nature facit hoĩes cũ pctõ naſci. ſed re in lra ⁊ wcipᷣm vi feditas libidinis quã hoĩes hñt ex illius iuſtiſſima cõ er Bugenteer con Aiiine non eſt i cubit c fi le non eſt parentũ ↄcubitꝰ.ob hoc filioꝝ ex eoꝝ car rationis. vtrũ cocra⸗ . Plal.l. demnatione pcti. Ideo btũs Haui Pia⸗ Qe ti⸗ deo btũs Dauid ꝓpter oꝛiginale cit. Qudis terrenner Nn d pclſm quo naturalit obſtricti ſunt filij ire dicit H ini⸗ if Mareonke wgiiüß guitatibus ↄceptus ſum.⁊ in pctis ↄcepit me mr̃ mea. mõ.niſi ꝑ ſemis ſpar ui Er hoc itaq; apparet ex lege cõceptionis traduci oꝛ ſionẽ ꝛ poſt. ſemen B AIIinale peccatuz. quia niſi conceptio ſic fieret in carne. vidciatum é ſicut ſen⸗ G Anima ex camnis ↄiũctione ↄcupie viciü non traheret ſitum ẽ Seme ẽma⸗ anins iectio quoꝛũdam nitentiũ CcEHEicdictũ ab initio. Et H tcariarie Gcalnan⸗ nitenill pꝛobare peccatũ nõ poſt clarius. Niciuʒ ASGrs ſie E ugiSdSſc contrabi non põt p/ DOVoppoſitio Sʒ ad hoc opponit᷑ hoc mõ. In ipſo ↄceptu vbi dici thoplaſti eiſeniie ,Rrtrranſmitti pcĩ ꝓpagatur caro. nec tũ infunditur aia cffuſione. Si eꝛgo ali Exro re. En phiſicos.ſed efigiato coꝛpe. Qðd eniam mopſes in ter foꝛmaretur q;ᷓ er Exo.xxj.· Exoõ.aperte ſignificat vbi ait de percuſſura mulieris ſtam viã.nõ videtur pꝛegnãtis. Si quis inqui cnIIUI . ꝓcontraberet oꝛigi⸗ egnaus., 1 quis inuit percuſſerit mulierẽ pꝛegnã nale. Sed cotrartnz tem ⁊ aboꝛtum fecerit.ſi adhuc infoꝛme fuerit puerpe eius videtur. ꝙ ſi to⸗ riũ.mulctabitur pecunia.ſi autem foꝛmatũ fuerit.red, ta caro Ade coꝛru det anim pꝛo anima. Foꝛmatum vo intelligitur pꝛio pta fuit ⁊ fedata me- pela anima animatũ.⁊ infoꝛme quod nõdum hʒ aiaʒ. ito culpe. vi pani ra In ipo ergo ↄceptu ci caro ꝓpagat᷑ nõdũ infunditur ☛ Bre ans guch ſolute. aia. Quõ ergo ibi pctm̃ tranſmittitur. cũ peccatũ nõ pte ſicut ſi ſiae eſe⸗ W c wutoe. poſſit eſſe vbi anima non eſt: ¶ Ad qð dici poteſt. qꝛ mine. Pꝛeterea totũ in illo cõceptu dr̃ peccatuʒ trãſmitti.nõ qꝛ pctm̃ oꝛigi- coꝛpus ꝓlis fabꝛica, hgle ibi ſit.ſed qꝛ caro ibi ↄtrahit id ex quo pctm̃ fitin tum ẽ cr ſemine.⁊ cc Anima cũ infunditur. Et vtrũq; vocatur cõceptus.ſcʒ ſtat ꝙ ſeditas illa nõ ⁊ cũ caro ꝓpagatur foꝛmãq; coꝛꝑis humani recipit.⁊ Recornalſarennd. cuz anima inft unditur. qð aliqñ etiam dr natiuitas.qñ S ſi anima oꝛiginale quid natum eſt in te.ꝓpꝛie aũt natiuitas dicitur in lu⸗ contraxit q̃ iſcta eſt , ceum editio. pitno ili coꝛpoꝛipa bperet illa anima que coniũgeretur coꝛpoꝛi ex ſſſ ve ſtin illa ..I ratone vr ꝙ cõtra⸗ cheisdcs Agam tenent cconeraberetoꝛ inal poꝛi illa carne foꝛmato.niſi in illa foꝛmatione eſtet purificatio.Re.q̃/ 3 dan conman ginalc ꝓpter hoc ꝙ non ſolũ ẽ coꝛruptio ⁊ fedatio i ſedite ne. Alii minn, vo tenent oppoſitũ.dicentes ꝙ ⁊ ſi ſit bus mẽbꝛi o ctno in parte ſed i tota came. Alij/ . tenent oppolitu. d Y 2 ſi ſit in omnibus mẽbꝛis coꝛruptio penalitatis coꝛruptio tñ feditatis qã eſt ada anapi oꝛiginalis in parte generatiua conſiſtit. Quodeunq; boꝝ dicatur non eſt ma 4 a vis ſoicg. r ””M bult on nule peagt ce legem ꝗpagationis ex ſemine infecto. niſi xp̃s ſolus dequo dictũ eſt nonbea D n 3õse e. Ncta fuiſſet ex coſta vini poſtq; gccauit. penalitatẽ aliquã habuiffy netnet, no tñ pctĩ oꝛiginale. MHec valet q8 obꝛ de coꝛruptione.nã ⁊ ſi in oibus mẽbꝛis r als Niana abuſſſ Ein ſoloſe.„F.E eruprlonc. ng en oibus. o ſit penalitatis. coꝛ/ ze ruptio tñ feditatis ẽ in ſolo ſemine rõne infectionis pncipalis qᷓ ẽ in vi generatina. Aane ar vis lla er o! Genn gis infecta alia determinatum eſt ſupꝛa. d ¶ In iniquitatibus con Cnrcaie vis la ſet ma⸗ do videtur colligi ꝙ actus matrimonialis nũ be ee r Ptus ſum ac. Contra. Ex illo ver rrüen Orligi ꝙ actus matrimonialis nũqᷓ; peccato habeat fieri.⁊ hocipᷣm videt᷑ autoꝛii . L . dei. Re e e E Habearnen. 1 50 idet᷑ autoꝛitate Augu ndedD xiiij.de ciui.dei. Genitales coꝛpoꝛis partes ita libido ſuo iuri mancipauit. vt moueri ſ i uun it. Et ad valcriũ. Honeſtas concubitus non eſt ſin bicinis. Dec oner o da cant ſiiga defue⸗ ttn mälnſcfatin den concubitus non eſt ſine ardoꝛe libidinis. Scd contrariũ huius 61 mntn m. dei poteſt abſq; peccato impler eme in huius eſt. quia omne rti Nabochie q; peccato impleri. ergo pꝛolem abſq; peccato pꝛocrcare poteſt h der . Aa hoc bꝛeuiter dom eſt ꝙ act ereEePo Proleimn abſch ge 20. poteſt homo ad cultuʒ dei. ſadlle . rande bꝛol cit ꝙ, accus matrimonialis poteſt fieri abſq; omni gccato. maxime cum fit cauſa ene⸗ pꝛolis vel reddendi debiti. ⁊ illud verbũ pſalmiſte intelligi maxume cum fit cauſa gene ci cato acruali in paene rnite d verbu pſalmiſte intelligitur de peccato oꝛiginali in pꝛole.n Pe * p imiliter verbum Auguſti.intelligitur de libiqine pꝛout pꝛuritus carnis.nõ t 9 ẽinpꝛobitas volũtatis.⁊ boc modoplus eſt pena qᷓ eulo⸗ & een uI xematnimonio. boc⸗ od plus eſt pena ꝙᷓ culpa. Et de bc planius determinat᷑ in quarto tractatu 4. Ointelligentiã eoꝝ q in hac parte dicũtur i⸗ cidit bic qſtio circa duo. Dꝛimũ eſt vtrũ oꝛi/ aginale traduci poſſit mediãte ſenſibili poꝛtõ nie. Secudũ ẽ vtrum traduci habeat mediãte carne. Circa pꝛimũ querũtur tria. Pꝛimo querit᷑ vtrũ ſen/ ſibilis anima in bominibus ſit a generante. Secũdo queritur cui parti anime pꝛimo inſit peccatũ oꝛigina le. Zercio qucritur vtrũ per oꝛiginale maioꝛ fiat ĩ no 2 bis coꝛruptio generzriue q; alterius potentie. e ueſtio. j. a ¶ Atrã aia ſe “ in hoib? ſit a generãte. Et ꝙ ſit a generante. vꝛ pᷣmo pꝑ vᷣbũ phi in.ij.de aia. vbi dicit. ꝙ ſenſitiue pꝛima mutatio ẽꝗ generãte. ̊ pꝛima mu/ tatõ ſenſitiuè ẽ illa qᷓ eſt ad eſſe.ꝗ̊ vẽ ꝙ paꝛs ſenſitiua in nobis educat᷑ in eſſe a Senate Ran xvj. ani/ malium. Solus intellectus intrat a extrinſeco. ſo —— lus intellectus intrat per creaturã. videt᷑ ꝙ anima ſenſitiua in nobis educat᷑ de pꝛincipijs materie ꝑ ge nerationẽ. ¶ Ntem ſicut operatio anime ſenſitiue in bꝛutis pendet a coꝛpꝑe.ita etiã ⁊ in bominibus. VUñ ſi cut bꝛutũ impedit᷑ ab oꝑatõne videndi leſo oꝛgano. ſic etiã bõ. vᷣ qdð ſimilit᷑ ſe babet ad opatõnẽ.ſilr ſe hʒ ad generationẽ. & ſi in bꝛutis eſt aia ſe enſibilis nõ per creationeʒ ſᷣ per generationẽ. ſicut cõiter tenct᷑. ⁊ ſu/ pꝛa oñſum ẽ diſti. xx. videt ꝙ in homine ſimiliter ſit ꝑ generationẽ. em ſicut in generatione bꝛutoꝝ pꝛius ẽ animal qᷓ; quus.ſic etiã in generatione hois pꝛius ẽ animal q; homo.S pꝛius habet opationẽ ? cut. in bꝛutis. in . ati 1 tiua. videtur ergo ꝙ nec in bomine.aut igitur erit in fectõnẽ intellectiue. Et buius ſignũ ẽ.qꝛ embꝛio pᷣus nutritur ⁊ ſentit᷑ qᷓ perficiatur anima rõnali.S videt᷑ ꝙ añ pꝛoductionẽ rõnalis.educaturin nobis ſenſibi lis.ſed hoc non eſt ꝑ creationez. per generationem. ¶ Item anima ſenſitiua eſt in potentia materie.ali- oquin nũqᷓ; ab agente naturali in his qᷓ per putrefa/ ctionẽ generantur poſſet pꝛoduci in eſſe.ſi ᷓ eque po tens vel magis potens eſt vis generatiua in hbomine — ᷓ ſit in bꝛuto.⁊ bꝛutũ poteſt ꝑ vim generatiuã aiam ſenſitiuã ad eſſe pducere:multofoꝛtius igit᷑ hoc vide tem ſi in nobis eſt ſenſitiua ꝑ cre tur in hominèe. ationem. in bꝛutis per generationẽ. nõ videt᷑ ꝙ ſit in nobis vel in ip̃ᷣis vniuoce. ſi hoc.animal dicetur equiuoce de aſino ⁊ de bomine. ꝙ ſi hoc eſt inconue/ niens. reſtat ꝙ ſi in bꝛutis eſt per generationem ꝙ; ſi militer in bomine. ¶ Sed contra Aug. in li. de ſpuů anima. Cum recedit anima a coꝛpoꝛc.ſecũ trabit ſen ſum.⁊ imaginationẽ.⁊ rationem.⁊ intellectum.S ni/ bil quod ſeꝑatur a coꝛpoꝛe eſt per enerationẽ. ſenſi bilis autẽ in hoie eſt hmõi. g ⁊c Herin in li.de eccle. dog. Anime animaliũ non ſunt bſtantie. ſed cũ car ne ipᷣa carnis viuacitate naſ. cuntur. ⁊ cũ carnis moꝛ/ te finiũtur.aia vo bñana nõ cũ carne moꝛitur.qꝛ nec cum carne ſeminat᷑ ¶ Item phᷣus in.ij.de anima di cit ꝙ ſenſitiuũ eſt in intellectiuo ſicut tetragonus in pẽtagono. ſi ergo ab eodem pꝛincipio eſt tetragonꝰ a quo eſt pentagonus. ab eodeʒs erit anima ſeuſitiua ⁊intellectiua.ſed intellectiua non eſt a generante vt monſtratum fuit ſupꝛa. ergo nec ſenſitiua. ¶ Item quecunq; ſunt idem in ſubſtantia. ab eodem pꝛinci- pio educunturin eſſe. ſed anima ſenſitiua ⁊ intelle- ctiua in eodem homine ſunt idem in ſubſtantia. quia vnius perfectibilis vna eſt perfectio.ergo ſi rationa lis non eſt per generationem. videtur ꝙ nec ſenſibi⸗ lis. ¶ Item que ſimul coꝛrũpuntur ſimul etiam ꝓ/ ducunlur.ergo pari ratione que ſimul ſeparantur ſi II. S mul ⁊ infundũtur.ſed recedente anima ratõnali nul lo mõ remanet potẽtia ſentiẽdi in coꝛꝑe. ſicut amit tit᷑ potentia ſentiendi in receſſu aie.ita infunditur in rru nenn⸗ itur a generatione.ſed a creatõne j tem cũ intenditur oꝑatio ſenſus. minuit᷑ opatõ intellectus.⁊ ecõnerſo.ſicut patʒ ꝑ exꝑientiam.& ne/ ceſſe ẽ ſenſum ⁊ intellectũ.vel eſſe vnaʒ potentia.v eſſe potentias eiuſdẽ ſi ubſtantic. ſe ed quodcũq; eoꝛuʒ ſit. eo⸗ dem mõ habent ecduci in eſt. e. cũ igitur rationa/ lis nõ ſit ex traduce.videtur ꝙ nec poꝛtio ſenſibilis i bomine. M ſi tu dicas ꝙ vna retrabit alteram ꝗpter ꝛdinem ⁊ vnionem in vno perfectibili.non in vna ſubſtantia anime. Obijcitur contra hoc.quia anima rõnalis aut poteſt ſentire.aut non. Si non poteſt. S videtur ꝙ non poſſit coꝛpus viuificarc. O ſi põt ſen tire. reſtat ꝙ, potentie iſte fundantur in eadem ſub/ ſtantia. Si tu dicas ad hoc ꝙ duplex eſt in nobis ſen ſitiua. Ana a generante.⁊ hec coꝛrũpitur. Alia a crcã te. ⁊ hec cuʒ anima ſeparatur.Obijcitur contra boc quia natura non facit per plura aporeſ facere per paucioꝛa.ſi ergo ſenſitiua illa que eſt a generante ſuf ficit in bꝛutis ad ſentiendum.multofoꝛtius illa q̃ eſt a creante ſufficit homini.ergo non eſt aliam poncre ſenſitiuam que fit a generantc. Oꝛ ſi tu dicas ꝙ ẽ ibi non ad ſentiendũ. ſᷣ ad diſponẽdũ coꝛpoꝛa ad ſuſce/ ptionem rationalis. hoc non videt᷑ ſufficere. quia ſi talis anima eſt ſubſtantia eque cõpleta in homine ſi cut in bꝛutis.⁊ in bꝛutis non caret operatione ſenſi nobis ponere duplicem actum ſentiendi ſimul ⁊ ſe⸗ mel. aut eſt ponere ꝙ ſenſitiua ſit in nobis a creatõe. 9 ſed pꝛimũ manikteſte cſt falſuz.reſtat igitur ꝙ vltimũ veru ſit. ¶ We. dom ꝙ circa hoc triplex ẽ modus dði. Aliter em̃ ſenſcrũt hic quidam beretici.aliter viden⸗ tur ſenſiſſe pb oſeht alite etiã bic ſenſerũt docto⸗ res catholici. ¶ Quidam em̃ beretici ſenſerũt eſſci nobis aimas diuerſas. ita ꝙ ſit vna a deo bono. ⁊ al-/ tera a deo malo.⁊ ex boc dixerũt ꝙ venit in nobis cõ trouerſia ⁊ rebellio appetituũ. ita qꝙ caro cõcupiſcit aduerſus ſpiritum.⁊ ſpũs aduerſus carnem.qꝛ vna illarum animarũ ſc; que eſt a bono deomnõ poteſt fa cere malũ. altera vo ſcʒ illa que eſt a deo malo nõ po teſt facere bonum. Hũc modum dicendi tanqᷓ here- ticum repꝛobat Auguſtinus in lib. de duabus aiabꝰ 7 oſtendens ꝙ iſta poſitio implicat in ſe duo contradi ctoꝛia. dum ponit talẽ rebellionẽ eſſe in homine. ⁊ po nit ſil cñ h̊ bominẽ Recci ⁊ hominẽ penitere poſſe. Hãc ctiã poſitõeʒ facile eẽt impꝛobare bm viã phie. qim i vno pfectibili neceſſe ẽ vnã eẽ pfectõem. ⁊ cum l ſit vnũ qͥd ꝑ cſſentiã.im oſſibile eſt ab om̃ino di/ uerſis pꝛincipijs in eſſe ꝓduci.ſi Snoſtra rationalis eſt a deo bono.ſcnſibilis noſtra non poteſt eſſe a deo malo. ¶ Quidã autẽ dixerunt ꝙ ratõnalis ⁊ ſenſibi lis ſunt in nobis due ſube. nõ tamen ſunt due auime ꝓ eo eꝙ anima eſt nomen officij. ⁊ ille duc ſubſtantie oꝛdinate ſunt ad vnius coꝛꝑis pfectõnem. ita ꝙ, vna diſponit ad alterã.vna tñ illarum ẽ p generationem ſcz ſenſibilis.⁊ huius ſignũ eſt ꝙ dependet a coꝛpoꝛe eſt ꝑpfectio alicuiꝰ ꝑtis coꝛpꝑis.rõnalis vᷣo que nul⸗ lius ptis coꝛpis eſt actus ẽpꝑ crcationẽ. Sʒ hůc mo⸗ dũ ddi reſpuit Auguſt. in li. de eccc. dog. dicẽs. NM on duas aias in vno boie eſſe dicimus. ſicut Jacob? 2 alij ſyroꝝ ſcribũt. vnã animalẽ ꝗ animetur coꝛpus ⁊ mixta ſit ſanguini. ⁊ alteraʒ ſpũalem que ronem ad/ wifab nnegred ſeGen den zsſnſoe⸗ ihoi Eic nat eNi zundicmni⸗ nbt uñoe eiantgſn ritetnn ezorae zuchofibſtut ſoſenteſar utchtſectd keboninen ctntinde ſſſtrrireli altptihto onctdipoſc toſanſtine ſüanii Kdid geamnset ſckiafftite 1ſenſorltue ſualtuodiar di⸗ ffam nim⸗ fuenmecattllol. Gtlctamaution egccens ciſ eheſtttenalte gonhicnenete⸗ fnoeninepane Nſcbiegoded ſtnlamſit⸗ toro unm duckinſant tumeneſtbie ſan Lauudoi ſonnanti gbeinckemin ngolentalti lenieacnt⸗ ſtilſaninit yſtuoiegue ſeſcuctnen; nnehüifun mamſädan Petilini⸗ ncbedmare Mtonchieze N Plagit Nattu ninnhhnn Uncknitfri ſſidlacken gioſteletiei filangtn ſfuruite gſkſnſtiie 3 4 uros ilize tünchsſe Angci danenbee Ncinrde aemis Krmnäch atimn ee tindapgeh cpeni erſunen du carul opnn cautiguet mtiondirde. nnhotaui⸗ itn ten madunn heſiinn a id unng ru chp e oͤhin niiſuf nrnu numi —Z Noonndi nmui Noitath hrtüſfa Ficr in teiinn win nuind⸗ uc aſunnun Reſttu tmne wen snnin 7 poſitum facile eſt reſpondere. 8 ꝗ qͥdẽ babet eſſea generante. ¶ Ad bꝛ ꝙ olus intellectus intrat ab extrinſeco.ddᷣm ꝙ ibi vo/ miniſtret. Et ſi tu dicas gnegat vuzs eſte animmas. non negat duas cſſe ſubſtantias.ꝑ litteram ſequen/ tem apparet ꝙ negat duas ſubſtantias eſſe. Ait em̃ ſic. Sed dicimus vnam eandẽq; aiam in hoie q̃ coꝛ/ pus ſua ſocietate viuificat.⁊ ſemetipᷣam ſua ratione diſponit. Et expꝛeſſius in li.de ſpũ ⁊ anima dicit.q; vna ⁊ eadem anima dicit᷑ ſenſus dum ſentit.⁊ ratio dum diſcernit. Et iterum dicit ꝙ anima cum recedit trabit ſecũ potẽtias ſenſitiuas. Doctoꝛes aũt theolo „ ge dicunt ꝙ ſenſibilis ⁊ rationalis in hoĩe eiuſdem unt ſube.⁊ ab eodem pꝛincipio habent educi in eſfſe videlicet a creatoꝛe.ꝓ eo ꝙ in nobis non nominant diuerſas fubſtantias ſed diuerſas potentias eiuſdẽ ſubſtantie.ſicut aug.vbi de hac materia loquit᷑ inſi / nuat expꝛeſſe.et hoc ideʒ valde eſt rationabile pone re in homine vnam ſbᷣam pꝑficientem q̃ dat ei vitam ⁊ ſenſum ⁊ intellectum. Hec repugnat illud verbis 6 pbi ſi recte intelligant᷑. Pꝛopter qdð notandũ ꝙ ſen ſualitas tribus modis accipit᷑. Ano modo ſenſuali-/ tas dicit diſpoſitionem ex parte carnis ad actuʒ vir tutis ſenſitiue.et hoc modo accipit᷑ in li.de anima ⁊ ſpñ.ca.xiij.vbi dicit᷑. Aia que vere ſpas eſt. ⁊ caro q̃ᷓ re coꝛpus eſt.in ſuis extremitatibꝰfacile iungunt᷑. id eſt in fataſtico aie que coꝛpus nõ eſt ſed coꝛpi ſile 2 ſenſualitate carnis que fere ſpũs eſt. Alio mõ ſen/ ſualitas dicit diſpoſitionem ex parte carnis ad ſenti endũ cum virtute ſpũali mouente.nõdũ aia carnem ꝑficiente.et talis ſenſualitas eſt in embꝛione añ ipſiꝰ completam aiationem. ibi em̃ nõ põt eſſe ſubſtantia anime ꝑficiens.cũ ſit ꝑfectio coꝛpis phiſici oꝛganici. nec poſſit actualiter exiſtere niſi coꝛpe exñte in debi/ ca complexione ⁊ oꝛganizatione.poteſt tamen ibi eẽ virtus anime patris que quidem eſt in ſcmine. ſicut in ſubiecto deferente.ſicut virtus motoꝛis defertur ſimul cum lapide ꝓiecto.⁊ iõ hec ceſſat quando opꝑe ratio eius ↄſummat᷑.qdð fit quãdo coꝛꝑi oꝛganiʒato inducit᷑ aĩa ſenſitiua ꝑficiens.ſiue educat᷑ de poten/ tia materie ſubito.ſiue cũ rõnali infundat᷑ ab extrin ſeco. Tercia vᷣo ſenſualitas eſt que nõ tm̃ dicit diſpo ſitionem cum virtute mouente.ſed etiam babilitatẽ que ineſt ex anima ꝑficiẽte. Pꝛimo ⁊ ſcdᷣo mõ accipi endo ſenſualitatẽ ſic eſt in nobis a generante.qꝛ cuʒ ſemine decidunt᷑ caloꝛes ⁊ ſpũs ꝑ quos caro diſpo/ nit᷑ ad ſentiendũ.tranſfundit᷑ etiam ſimul cũ hoc ali qua virtus aie que mouet et regit⁊ oꝑat᷑ vſq; ad foꝛ me inductionem. Lercio modo ſenſualitas eſt in ho mine ab aia pficiente.que q̃dẽ nõ habet eſſe ꝑ gene/ rationem.ſed ꝑ creationẽ. His viſis patet rnſio ad queſtionẽ. Concedendũ eſt em̃ ꝙ aia ſenſibilis non ẽ in nobis ex traduce.ſicut oſtendunt rõnes ad ſcdaʒ partem obiecte.Ad rõnes vᷣo que adducunt᷑ in op/ d illud am̃ quod obᷣꝛ ꝙ ſenſitiui pꝛima mutatio eſt a generante.dom ꝙ loquit᷑ de ſenſitiuo jm q; nominat ſbam.nõ ſᷣm ꝙ; nominat potentiam ſube incoꝛruptibilis. Vel etiaʒ boc dicit᷑ ratione illius ſenſualitatis ſco mõ dicte. ¶ Ad illud qdð obꝛ ꝙ cat᷑ intellectus ſubſtantia intellectiua.⁊ qꝛ eadeʒ eſt ſubſtantia intellectiua et ſenſitiua boĩs.ideo ꝑ hᷣ nõ TKi ſenſitiua hominis.ſed ſenſitiua brutalis. ¶ Ad illud quod obꝛ ꝙ operatio ſenſitiue pendet ex coꝛpoꝛe.ddm ꝙ ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ aia dependeat.q̃̊ niam in eadẽ aia reꝑit᷑ oꝑatio que ei põt competere pꝛeter coꝛpoꝛa. bec autem nõ cõuenit ipſi animè niſi Fm ꝙ animat.⁊ ita ᷣm ꝙ coꝛpoꝛi iuncta eſt.et ꝓpter⸗ ea pendet ex coꝛpoꝛe.nec aia vtit᷑ illa potentia poſt/ qᷓ a coꝛpe ſeꝑat᷑.nec ſequit᷑ ꝙ ſit ocioſa.qꝛ ſubſtantia illa aliam habet operationẽ.hoc aũt planiꝰ inuenit 229222 determinatum in.iiij.in qõne de cognitiõe anime ſe/ ꝑpate. ¶ Ag illud quod obꝛ ꝙ pꝛius eſt animal q; h. ðm qꝙ h̊ dẽ qꝛ pᷣus repit᷑ in embꝛionc oꝑatõ aialis q́i¶0wY operatio bois.pꝛius em̃ mouet᷑ ⁊ ſentit q; ratioci net᷑.ſed boc eſt a ſenſualitate ſcdo modo dicta.pꝛo/ ut eſt a virtute mouentc.nõ ꝓut eſt a virtute ꝑficiẽ/ te. ¶ Ad illud qd obijcit᷑ ꝙ anima ſenſibilis eſt ĩ po tentia materie.dm ꝙ verũ eſt ſᷣm ꝙ ania ſenſibilis nominat ſubſtantiam generabilem ⁊ coꝛruptibileʒ. ſed nõ ꝓut nominat potentiam ſube incoꝛruptibil. Et quia anima ſenſitiua in bꝛutis hmõi ſbᷣazʒ noĩat. binc eſt ꝙ bꝛuta ſuã animaʒ ſenſitiuã educũt de ma/ teria ſicut ⁊ in his que potiſſime generant᷑ ꝑ putre/ factionẽ.ſenſibilis vᷣo in homine dicit potentiã rõna lis ſubſtantie.et ideo ab eo ſolo ꝓducit᷑ a quo ſuba rationalis.et ideo ꝙ ſenſibilis nõ poſſit ꝓpagari i h mine ſicut in bꝛutis.hoc nõ eſt imꝑfectiõis ex ꝑte vir tutis generantis.ſed rõne imꝑfectõis q̃ ↄſiſtit in ſen ſitiua bomis.¶ ¶ Ad illud quod obꝛ ꝙ nõ eſt vniuo/ ce in homine ⁊ in aſino.Ddim ꝙ aliqͥd ꝓduci ꝑ gene rationẽ.⁊ aliquid ꝓduci x creationẽ no tollit vniuo cationem.ſicut ſi deus mõ crearet vnũ hominẽ.eiuſ⸗ dem ſpẽi eſſet cum alijs bominibus.ſi igi᷑ maioꝛ re- quirit᷑ vniuocatio in ſpẽ ꝙᷓ in genere.planũ eſt ex B̊ ꝙ diuerſus modus ꝓducendi aiam ſenſibilem in ho mine ⁊ aſino nõ facit bominẽ ⁊ aſinũ equiuocc dici. Et ſi tu obijcias ꝙ ſenſibilis in homine noiat poten tiam.⁊ in aſino noiat ſubſtantiam.ergo equiuoce di cit᷑.dᷣm ꝙ in aſino etiã poteſt nominare ſubſtãtiã. ⁊ poteſt noiare potentiam.pꝛincipalius tamen no/ minat potentiam.qꝛ nomen eiꝰ ſumptuʒ eſt ab actu ſentiendi. In bomine ſimiliter nomiare poteſt et ſoᷣ ſtantiam ⁊ potentiam.ſᷣ put noiat ſubam non dici tur aliquid diuerſum a ronali.eadem em̃ eſt ſubſtã/ tia que facit hominẽ ⁊ ſentire⁊ ratõcinari.qᷓ;uis alia 12 et alia ſit potentia. Et ſic pʒ ꝙ ex hoc nõ tolli᷑ vniuo catio in genere aialis reſpectu rationalis et irratio/ nalis. Queſtio.ij. b £ ¶ MRactione cuius partis pꝛimo inſit anime peccatum oꝛiginale:Et qꝙ pꝛimo inſit rõne potentie vegetati/ ue vr.qꝛ oꝛiginale ineſt anime ex cõiunctione ſui ad carnem coꝛruptã.ſed aia maxime vnit᷑ carni ſᷣm po tentiam vegetatiuã que eſt pꝛima potẽtia in ipſa.er- go vr̃ ꝙ pꝛio inſit ei rõne potentie vegetatiue. Itẽ hoc vr alia ratione. Potentia generatiua eſt ipſius anime vegetabilis.ſᷣ illa eſt mediante qua oꝛiginale tranſfundit᷑.⁊ que maxime ꝑ oꝛiginale pctm̃ inficit᷑. ſicut patebit inferius. videt᷑ ꝙ ratione vegetabilis pmo ⁊ pꝛincipaliter inſit aie culpa oꝛiginalis.O⁊ ãt rõne partis ſenſibilis videt᷑.Oꝛiginale em̃ ſicut di/ cit aug.eſt concupiſcentia. ſed ↄcupiſcẽtia pꝛimo et pᷣncipaliter in parte ſenſibili radicat᷑.qm̃ ↄcupia di cit appetitum boni vt nunc pᷣuia cognitiõe. et h cõ⸗ petit parti ſenſitiue.& vr̃ ꝙ oꝛiginale pctm̃ pᷣmo ba/ beat fieri in aia m illã partẽ. Ntẽ in actuali ꝑpe/ tratione pari vigente petm̃ ꝑuenit ad rõnẽ mediã te ſenſualitate.ꝓ eo ꝙ; ꝑuerſio hoĩs incipit ab inferi oꝛi ⁊ àa cõuerſione ad bonũ cõmutabile.ergo ſi pctm̃ oaaginale incipit ab inferioꝛi videlicet à carnis infe * „ 4 . ctione.⁊ aiam ab inferioꝛi babet inficere.vr̃ ꝙ pᷣmo habeat anime ineſſe rõne potentie ſenſitiue. Oꝛ aũt ꝛimo inſit ratione partis rationalis videt᷑.Oꝛigia/ le em̃ eſt carentia debite iuſticie.ſed iuſticia habʒ eſſe in ſola rõnali voluntate pꝛimo ⁊ pꝛincipaliter.ſicut dicit Anſel.in li.de cõceptu virgi. oꝛiginale pecca/ tũ pᷣmo ⁊ ꝑpꝛincipaliter rõe partis rõnalis bʒ anime ineſſe. ¶ Item oꝛiginale pctm̃ eſt pctm̃ moꝛtale.er/ go ꝑ ipᷣm aia èſt a deo auerſa.ſed auerti eſt ipſiꝰ poꝛ/ tionis rõnalis pᷣmo ⁊ pꝛincipaliter.ꝭ̊ videt᷑ ꝙ oꝛigi/ nale peccatũ pᷣmo habeat ineſſe anime ratione ratio nalis botentie. /Se qy pꝛimo inſit ipſi anime rõe ſlue ſubſtantie vel eẽntie vr.qꝛ oꝛiginale cõtrabit᷑ in disa ex vnione ipſius ad carnem.ſed ꝑ pꝛius ꝑ natu/ ram vnit᷑ ſubſtantia anime ipſi coꝛpoꝛi qᷓ; potẽtie oꝛ ganis.pᷣus em̃ eſt viuere qᷓ; moueri.g pꝛius ꝑ natu/ Fam inficit᷑ aie ſubſtantia qᷓ; inficiant᷑ potentie.ergo ſi boc verum eſt.oꝛiginale pꝛimo ineſt anime ex par te ſue ſubſtantie. See oꝛiginale cũ ſit vnum inficit omnes potentias anime. ſed nihil vnuʒ eſt cõmune omnibus potentijs aie niſi eius ſuba.g oꝛiginale p mo eſt in anima rõne ſue ſube.Eſt ergo queſtio ſᷣm q quid oꝛiginale pꝛimo inſit aie.vtrum.ſ.rõne ſubſtan 1; tie. aut potentie:et ſi potentie.vtruʒ vegetatiue.aut ſenſitiue. aut intellectiue.¶¶ R. ad predictoꝝ intdlli gentiam eſt notandum ꝙ aliqui dicere voluerũt oꝛi ginale peccatũñ ſic traduci ⁊ cõtrabi ab aima vt pꝛi/ mo inſit aie rõne ſubſtantie ſue que pꝛimo carni cõ/ iungit᷑.⁊ cõſequenter mediante ſubſtantia ab ipᷣo po tentic inficiunt᷑.pro eo ꝙ non vniunt᷑ potentie car- ni infecte niſi ꝑ vnionẽ ſubſtãtie.⁊ ſicut vna eſt gra⸗ tia que refoꝛmat aiam ⁊ eius potentias.q̃ inquã di/ cit᷑ vna.qꝛ pꝛimo reſpicit anime ſubſtantiã vt dicũt. ſic eſt vnũ oꝛiginale quod omnes potentias aie infi- xit ⁊ deoꝛdinat.ſed ſi iſtud quis ita intelligeret ꝙ per oꝛiginale peccatum pᷣmo baberet infici ſuba ᷓ potẽ ie.ita ꝙ oꝛiginale inſit aie nõ rõne potentie ſᷣ ratiõe ſpſius ſubſtantie vnite.hoc nõ vr intelligibile.Lum qꝛ oꝛiginale eſt carẽtia debite iuſticie.iuſticia aũt cuʒ ſit rectitudo voluntatis eſt pꝛimo in voluntate.ZLũ xtiã qꝛ oꝛiginale eſt ↄcupiſcentia.ↄcupiſcere aũt nõ xſt actus ſubſtantic niſi rõne potentie.TLuʒ etiaʒ qꝛ in oꝛiginali eſt deoꝛdinatio ipſius aĩe. Deoꝛdinatio Oũt nõ eſt in aia niſi rõe potentic.qꝛ ꝑ ipſam põt or/ Qinari ⁊ deoꝛdinari. AUnde ſicut ſupꝛa dictum eſt de gratia ꝙ ipſa reſpicit ſubam.nõ qꝛ poſſit eſſe in ani/ me ſubſtantia circũſcripta potentia. ſed qꝛ eſt in po/ txentijs anime ſᷣm ꝙ ↄtinuaut᷑ ad vnã ſubſtantia.ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligendũ eſt.vt oꝛiginale pctm̃ dica/ ſubſtantiam anime pꝛout eſt vnita carni infecte. ita 14 tur ſubſtantiã aie reſpicere.qꝛ ineſt potentijs.nõ ex actibus ꝓpꝛijs.ſed ꝓut continuari habent in vnam tamen q; pꝛimo inſit ipſa deoꝛdinatio potẽtie qᷓ; ſub ſtantie. Hon em̃ dicit᷑ ſubſtantia oꝛdinata vel deoꝛ/ dinata niſi ratione potentie.Hoc & ſuppoſito oꝛi ginale inſit anime pꝛimo ratione potentie.intelligẽ qum eſt ꝙ dupliciter eſt loqui de oꝛiginali peccato. Aut pꝓut eſt culpa reddens aĩam deo odioſam. Aut Put eſt vicium eoꝛiovs pſarn potentiam. Pꝛio modo accipiendo. pꝛie ineſt anime ſᷣm li.ar.et ma/ xime ſᷣm voluntatem. Jpm em̃ ſolum eſt ſᷣm ꝙ ani/ ma culpat vel laudat᷑ cum eſt in actu. ꝛ Fm eſt cul paabſlis vel ſaudbilis g ſuo oꝛtu. Scdo nodo acci- bren aie vi 972% auis pec . —— 3 — . piendo ſcʒ put dicit vicium deoꝛdinans botentiaz. ſic fomentum iſtius deoꝛdinationis oꝛtum bʒ a car⸗ ne.ct rõnalis motiua curuari babet ꝑ appetitũ ſiue cõcupiam ſenſitiue qᷓ ad illicitum impellit ⁊ mouet. ſic dm eſt ꝙ pctm̃ oꝛiginale ſiue viciũ quod naſcen do contrabimus ineſt anime pꝛimo ratione partis ſenſitiue.et ſic patet rñſio ad ꝓpoſitam queſtionem. patet et in parte rñſio ad obiecta. Concedo enim ꝙ oꝛiginale ꝓut eſt vicium in nobis. pꝛimo inchoat a parte ſenſitiua.qꝛ modus coꝛrumpendi econtrario eſt in nobis ꝙ fuit in adam. Ibi em̃ ꝑſona coꝛrupit naturã. et ratio partem ſe enſibilem. et voluntas car nem. et ſic cum ecõuerſo ſit in nobis.oꝛiginalis coꝛ/ ruptio aſcendit ad partem ronalem mediante poꝛti one ſenſibili m ꝙ eſt vicioſitas. lic m ꝙ; eſt culpa habeat eſſe in ſola parte rõnali in qua eſt libertas aꝛ bi.vnde quatuoꝛ rationes medie verũ cõcludunt et cõcedende ſunt. ¶ Ad illud vo qð pᷣmo obijcit᷑ de parte anime vegetatiue.dᷣm ꝙ vnio ad coꝛpus nõ eſt tota cã ↄtrabendi oꝛiginale.ſed vnio cũ poſſibili tate ad deoꝛdinationem. Mõ em̃ coꝛrumpit᷑ ꝑ oꝛigi nale m ꝙ eſt vicium niſi quod eſt ad iuſticiam aliqᷓ modo oꝛdinabile.ct qm̃ vegetatiua plus tenet mo/ dum agendi naturalem q; voluntarium. binc eſt oꝛiginale nõ ſic reſpicit vegetatiuam ſicut reſpicit ſẽ n iuncta.Ad illud vᷣo qð obijcit᷑ de vi generatiua iã patet rñſio.qꝛ in ea viget coꝛruptio.non ſolum quia ſit potentia anime vegetabilis.ſᷣ etiam qꝛ rõne ſen/ ſus adiuncti poteſt delectatio ⁊ cõcupiſcentia deoꝛ⸗ dinari. illud vᷣo qðᷣ vltimo obr ꝙ pꝛimo ſit oꝛi inale petm̃ in anime ſubſtantia ⁊ ꝑ vnionẽ.dᷣm ꝙ; icut tactuʒ eſt vnio nõ eſt tota cauſa. ſed requiritur ibi cñ hoc poſſibilitas ad deoꝛdinationeʒ peccati.ta/ lis aũt nõ eſt in ſubſtantia ſed in potentia vt predi/⸗ ctum eſt.¶ Ad illud vᷣo qdð obijcitur de vnitate oꝛi⸗ ginalis. dm ꝙ hoc nõ cõcludit ꝙ oꝛiginale pᷣmo ſit in ſubſtantia q; ſit in potentijs ſᷣm ꝙ continuantur ad vnaʒ ſubſtantiã.ſicut pꝛius explanatũ eſt de gra. ſitiuam A oteſt eſſe appetitus ⁊ delectatio cõ/ hoc aũt melius explanabit᷑ infra cum aget᷑ de vnita te oꝛiginalis peccaaiiit. = — AMueſtio.iſj. Aitrm maioꝛ ſit infectio generatiue ꝑ oꝛiginale q al- terius potentie:Et ꝙ ſic videt᷑. Illa vis eſt in nobis magis coꝛrupta ꝑ pctm̃ in qua maioꝛ eſt rebellio et inobedientia.ſ talis eſt potẽtia generatiua. ſicut pʒ. qꝛ mẽbꝛa illa nõ ſubiacẽt iperio rõis.& vẽ ꝙ illa vis eſt magis coꝛrupta. ¶ Item illa vis eſt magꝗ ꝑ pctm̃ infecta in cuiꝰactu eſt maioꝛ erubeſcentia.ſᷣ maioꝛ ẽ 16 erubeſcẽtia in actu potẽtie generatiue qᷓ; in actu al- terius potentie. ꝛc. ¶ Itẽ illa vis eſt magis in no⸗ bis coꝛtupta cuiꝰactui magis necria eſt medicina.ſ talis eſt generatiua cuiꝰ actus nõ põt fieri abſq; pec cato niſi excuſet᷑ ꝑ ſaccrm mr̃imonij. d nõ ↄtin git in alijs anime potẽtijs. ⁊c̃. 3² illa vis mag eſt in nobis coꝛrupta ĩ cuiꝰ actu maioꝛ ẽ incuruatio. ſed talis eſt potẽtia gencratiua.nã in eiꝰactu totalit᷑ abſoꝛbet᷑ rõ ⁊ efficit᷑ home totus caro. maioꝛ eſt in ea coꝛruptio. ¶ Itẽ illa vis magis eſt in nobis coꝛ- upta in qua magis regnat ↄcupia.ſᷣ talis eſt vis ge neratiua ſicut pʒ ꝑ pꝛuritũ qͥ ſentit᷑ in mẽbꝛis genita libus.& illa vis maxime int ceteras coꝛrupta vr per Sʒ3. p ꝗ quis peccat per atsmanimee 6teroſuenitdi geiſta vocom teynurtitn fonitqvaremm tnaſunt orh ſnnpbne in lsamptol Npeoepoſene Aan deenitai giemſttrunſfn ſeminechnattin glladiscvectu Netinlertini⸗ ſctuntic ſoctpuoruien Aunnocobzvis gnnczſaſustae ſwaimaigla⸗ lUrnminee dinisnewon ngludnsſa rilig ern hſenuktgn nast tae ſifanggne⸗ Pentugnil 1 ſeſalpiniti peroodi flinönt fngnizich nckime⸗ Wodtdneg rwaiig cpbt n ſtl rumouc linl mgnstec tn mrun birec unſalt chit⸗ nstdlth fnngatni, Kormnſeungi Setmngirſe 5ðõ dorgnwſi Gtpminipg lußt HH dntueti, 9 Gigtneproſt ngcntmuumn gmickagt. antge deſi rockihehs cclo ig e tmn NNn ttn öznan nagsen gcin eliſe oriinanu nsrutcqü ctu rte tlut ſit nirigni in ⸗ born ferkann tgtigv“ „ 19 titudinis neruoꝝ. hinc eſt ꝙ modica coꝛruptio rõne Spẽtratuin fuit magis p nutritiuath ꝙ;o gcherati- uam.imo minime ꝑ generatiuã. vr ꝙ nutritina ma/ gis debuerit eẽ caita: As illa potentis eſt ma gis coꝛrupta q̃ minus põt refrenari.ſᷣ magis põt ho mo compeſcere appetitũ potentie generatiue ꝙᷓ; po/ tentie nutritiue. vr̃ ꝙ vis nutritiua magis coꝛrup/ ta ſit. ¶ Itẽ ſi coꝛruptõ aie eſt ex carne.vr ꝙ ſülla vis potiſſime ſit coꝛrupta q̃ pꝛimo in carne ⁊ ꝑ carnem exercet ſuam oꝑatõnẽ.ſᷣ talis eſt potentia nutritiua. longe em̃ ante nutrit᷑ hõ qᷓ; generet.⁊ pᷣꝰappetit dele ctabilia guſtus ꝙᷓ; delectabilia tactus.ergo vr idem quod bae.ſNien augmentatiua tenet mediũ in teꝛ nutritiuam ⁊ generatiuam. pꝛius em̃ eſt nutriri. ⁊ poſtmodũ augeri.et tercio generare.ſᷣ inter om̃cs vires aie augmẽetatiua minime coꝛrupta eſt. g ſi me diũ ſapit naturam extremoꝝ.vr ſilr ꝙ et generatiua minime deberet eẽ coꝛrupta. rit᷑ quare inter omnes ſenſus plus bʒ tactꝰde coꝛru/ ptione:et q̃re inter oẽs potentias aie vegetatiue.ge neratiua inter ceteras eſt in nobis magis coꝛrupta: as. ꝙ abſq; dubio inter ceteras potẽtias ſen/ uales maxime coꝛrupta eſt vis generatiua. vñ ſicut cõiter ↄſueuit dici.alie vires ſolũmõ dicunt᷑ coꝛru/ pte.iſta vᷣo coꝛrupta dr̃ ⁊ infecta pꝛopter cõcupiſcẽ/ tie pruritũ ⁊ vebementiam que reſidet in ipſa. Ra/ tio aũt quare magis inficit᷑ vis generatiua qᷓᷓ alia po tentia ſumit᷑ ex hoc ꝙ ipſa eſt vis nõ ſolummodo de ſeruiens ꝑſone.ſed etiam deſeruiens nature.⁊ iõ oꝛi ginalis coꝛruptio ſiue viciũ quod ineſt nature ex coꝛ tions nerſout ꝑ pꝛius reſpicit illam potentiã qᷓ; aliam. Deſeruit aut vis generatiua nature inq;tum p ipᷣam fit tranſfuſio ſeminis in ꝓlem.Et qm̃ in illo ſemine eſt radix infectionis ⁊ conupeionis. hbinc eſt ꝙ ülla vis que eſt illius vis adminiſtratiua plus ha/ bet in ſe de infectione ⁊ coꝛruptõne oꝛiginali.Et rur ſus. qꝛ dorentie genrratiue⸗ in nobis iunctus eſt ſen/ ſus.et potentia ſenſitiua reſpicit ipᷣm hoiem in ſe.q̊ dammodo bʒ vis iſta deſeruire ꝑſone. Et qm̃ inter omnes ſenſus.tactus eſt maxime malis.⁊ appꝛehbẽ/ dens cũ maioꝛi adherẽtia ſenſibilitatis ad ſenſibile. ⁊ bec maxime viget in mẽbꝛis genitalibus rõe mul/ magnitudinis ſenſus plꝰinficit illã potẽtiã qᷓ; infice/ ret aliã.⁊ ꝓpterea maxime in ea regnat pꝛuritꝰ ⁊ cõ/ cupiſcentia.Et qꝛ poſt ſenſum tactꝰ.ſenſus guſtus ẽ maxime materialis inter alios. hinc eſt ꝙ inter aliaſ 20 21 vires magis ſentit᷑ inoꝛdinatio circa actũ nutritiue ſiue guſtatiue.Ex bac igit᷑ rõne duplici vna colligit᷑ rõ ſufficiens quare aia ꝑ viciũ oꝛiginale plꝰinficit᷑ in generatiua qᷓ; in alia potentia.Et qꝛ hoc ꝓbant rõ/ nes qᷓ ad pꝛimã ptẽ inducũt᷑.iõ ↄcedẽde ſunt.Ad illð g& q pᷣmo obꝛ in ↄtrariũ ꝙ nutritiua dʒ mag pu niri ꝓpt᷑ pctm̃.qꝛ pctm̃ fuit pᷣmo ꝑpetratũ ꝑ eã.dm ꝙ illa ratõ tenet m ꝙ pctm̃ ade reſpiciebat ꝑſonaʒ. nõ ᷣm ꝙ reſpiciebat naturã.⁊ verũ eſt.qꝛ tũ ad il/ lꝗ vim acrius fuit punitus.qꝛ fame ⁊ ſiti.⁊ etiã eius poſteri puniunt᷑ ꝑ ieiunioꝝ abſtinẽtiã in qͥbꝰ eſt ma ioꝛ pena qᷓ ſit in carnis eneria AA illud qð obr ꝙ nutritiua minus põt refrenari. Odm qꝙ aliquã po tentiã minꝰpoſſe refrenari.hoc eſt dupliciter.vel rõ/ ne vehementie appetitus ⁊ delectationis.vel rõe in/ digentie naturalis. Et qꝛ nõ põt defacili refrenari ꝓ pter vehementiã appetitus ⁊ inclinationis.magis ẽ viciata ⁊ coꝛtupta.Quis vᷣo hoc bʒ rõe indigẽtie na tẽ iuxta hoc que/ teſt facere aiam peccatricem. turalis.nõ ſequit᷑ ex boc ꝙ magis coꝛrupta ſit. Cum &O dicit᷑ ꝙ nutritiua minus põt refrenari.hoc non eſt ratione maioꝛis vehementie appetitꝰ.ſᷣ hoc eſt rõne indigentie naturalis.qꝛ nõ põt ſuſtentari ſine cibo. nõ ſic eſt de generatiua in qua nõ eſt impꝛobitas ap/ petitus ꝓpter neceſſitatẽ.ᷣ ꝓpter coꝛruptiõis fedita/ tẽ.hinc eſt ꝙ pᷣmi motus generatiue potiꝰ dicuntur peccata qᷓ; pmi motus nutritiue. Ad illud qð obꝛ ꝙ nutritiua magis vnit᷑ carni.⁊ ꝑ pus hʒ actũ ſuum in carne.ddm ꝙ ex hoc nõ ↄcludit᷑ ꝙ coꝛrũpit᷑ inten ſius.ᷣ ꝙ eius coꝛruptio ſentiat᷑ diuturnius. Pretea vnio nõ eſt tota cã ſicut pꝛedictũ eſt. tatiua pura mouet naturaliter.nec hʒ ſenſum coiun ctum rõne cuiꝰſentiat᷑ delectatio.Et qm̃ nõ ſubiacet voluntati.iõ ꝑ pctm̃ nõ hʒ deoꝛdinari.Rurſus.quia ſenſum adiũctũ nõ hʒ.binc eſt ꝙ nõ eſt in ea delecta/ tio cõcupiſcẽtie.nõ ſic aũt eſt in nutritiua ⁊ generati ua. vtraq; aũt haꝝ ſubiacet volũtatis imperio.vtra qʒ harũ hbʒ ſenſum adiunctũ.Et qꝛ plus eſt in ptãte voluntatis abſtinere a coitu qᷓ; a cibo.⁊ ſenſus tactꝰ q̃ maxime materialis eſt viget ĩ oꝛgano generatiue. binc eſt ꝙ in ea maioꝛ eſt coꝛruptio.nõ ſolũ reſpectu potentiaꝝ aie vegetabilis.ſ̊ et reſpectu potentiaruʒ gie ſenſibilis.Et ꝑ boc ꝑtʒ illud qd vltimo q̃rebat᷑. Onſcequenter circa ſecundũ pꝛincipale quo ſcʒ querebat᷑.vtrũ oꝛiginale tranſfudat᷑ me/ diante carne ꝓcedendũ eſt. Et circa boc tria querunt᷑. Pꝛimo querit᷑ vtrũ aia poſſit iufici a car/ ne. Scdo querit᷑ vtrũ hoc ſit ex volũtate aliqua ⁊ ap petitu aie. Tercio q̃r vtrũ talis infectio fiat ex ꝓꝑa⸗/ gatione vel libidine. ueſtio.j. ¶ Atrum aia inficiatur a carne:Et qᷓ ſic ṽ pᷣmo ꝑ au toꝛitatẽ apli Ro.vij. Scio ꝙ nõ habitat in me. h eſt in carne mea bonũ.ibi glo. Per ↄditionẽ coꝛruptio offenſionis manet in coꝛpoꝛe.robur tenens diuine ſententie date in adã.cuiꝰcõſoꝛtio aia maculat᷑ pec/ cato.Ex hoc expꝛeſſe colligit᷑ ꝙ caro inficit ſpirituʒ. ¶ Item aug. de verbis apli. Viciũ ↄcupie 8 apli. Viciũ a. qð aia ptraxit ex carne. ¶ NMẽ bocipᷣm vr̃ rõne. Pctm̃ oꝛigi nale bomini ineſt ex hoc ꝙ traducit᷑ ex pᷣmo ꝑente ĩ quo omnes poſteri dicunt᷑ peccaſſe. nõ dicit᷑ filius naſci ex patre niſi ſolummodo rõne carnis quam ex eo trahit.ergo ſi ania efficit᷑ peccatrix. hoc eſt a coꝛru ptiõe carnis.¶ Itẽ nulla ꝓpꝛietas traducit᷑ ab vno in alterũ niſi mediante aliqua ſubſtãtia deferente q̃ᷓ ſit cõis vtriq;.ſᷣ nulla ſubſtãtia eſt cõis patri ⁊ pꝛoli niſi ſola carnis ſubſtantia. ̊ impoſſibile eſt pctm̃ pa tris in aiam filij deſcendere niſi mediante carne. ¶ Item mala diſpoſitio exiſtens in carne põt indu⸗ cere obliuionẽ in memoꝛiam.⁊ dementiam in intelli gentiam.ergo pari ratione in voluntatem poteſt in/ duccre cõcupiſcentiam.ſed GSeupceti in aia ẽ pec catum oꝛiginale ſicut oſtenſum fuit ſupꝛa.& caro po/ tem aia incta car/ ni paſſibili efficit᷑ paſſibilis ⁊ dolens.g pari ratione coniuncta carni infecte ⁊ laſciue maculat᷑ ⁊ efficitur enen iſcens.ſi ergo ↄcupiſcentia peccatum eſt.ptz Contra. anſel.de ↄceptu.virgi.ca.vij. Mõ ẽ ma gis culpa in ſemine qᷓ ſit in ſputo vel ſanguine.ſi qͥs mala voluntate expuit.aut ex ſanguine ſuo aliquid emittit.ergo ſi nibil poteſt dare alij qd non habet.vi tem aug.in get᷑ ꝙ caro non poſſit aiam inficere. u i Adillud qd 23 obẽ de potẽtia augmẽtatiua.ddm ꝙ potẽtia augmẽ „ 5 i. vjſ. muſice. Omhe agens pꝛeſtantius eſt patiente. et efficiens materia. ſed anima pꝛeſtantioꝛ eſt carne. g nullo modo caro põt in aiam agere.igit᷑ nec ipᷣaʒ in/ ficere. ¶ Ieem ſicut vult phs.neceſſe eſt agens ⁊ pa tiens in materia cõicare.ſed caro ⁊ anima nõ cõmu⸗/ nicant in materia.igit᷑ caro non poteſt agere in ani/ mam. nec ipſam coꝛrum daed⸗ multo ſpũali⸗ oꝛ eſt anima q; radius.ſed radius ex cõiunctiõe ſua ad coꝛpa immũda nõ habet infici. nec aia ex ↄiun/ ctione ad carnem infectaʒ põt infici. ¶ Ram nulla coꝛruptio maioꝛ eſt in eſfectu q;ᷓ ſit in cauſa.ſed coꝛ/ ruptio que eſt in carne nõ eit culpabilis.qꝛ culpa vt dicit anſel.eſt in volutate.ſi ergo minima culpa pei/ oꝛ eſt ꝙᷓ quantacũq; pena.et plus bʒ de ratõne mali ſicut dicit aug.in ſermone de innocẽtibꝰ. igit᷑ ex pe/ nali infectione carnis impoſſibile eſt culpam in ani/ ma generari. ¶ Nẽ coꝛruptio que eſt in carne.aut ẽ . pena.aut culpa. Hõ eſt culpa hoc cõſtat.Si pena.g 24 iuſta eſt. ſed nibii iuſtũ eſt cauſa iniuſti m ꝙ hmõi. Scoꝛruptio que eſt in carne cum ſit pena.nõ poterit eſſe pꝛincipiũ inficiendi aiam culpa.¶¶ E.dð.qꝙ abſ qʒ dubio ſicut dicunt ſancti ⁊ tenent doctoꝛes.ania ↄtrabit peccatũ oꝛiginale mediante carne. Quõ añt nocpoſet intelligi nitunt᷑ ad boc diuerſi diuerſimo⸗ dqc.Quidam enim dicunt ꝙ ex bocipᷣo ꝙ aia vnitur carni moꝛtali ⁊ paſſibili quam non poteſt regere.ef-/ ficit᷑ concupiſcens.et ſic contrabit maculam oꝛigi/ nalis culpe.quia ipᷣa concupiſcentia ſiue neceſſitas cõcupiſcẽtie reddit aiam ꝑuerſam.Et qm̃ caro moꝛ- talis hbabet ꝓpagari ex carne moꝛtali. ⁊ moꝛtalitas fuit in carne pꝛimi parentis ꝓpter pctm̃ inobediẽtie. hinc eſt ꝙ oꝛiginale pctm̃ in nos dicit᷑ tranſire a pri- mo parente.et hoc ex ipius hug. verbis extrabunt.qͥ dicit in. vij.pte.j.di.li.ſui.vbi ait ſic.Quia caro moꝛ/ talitate ꝑcuſfa eſt.ipſa ſui languoꝛis infirmitate diſ/ ſoluta.extra menſuram pᷣme diſpoſitionis deſideria extendit. Quia caro humana a parentibꝰcũ moꝛtali tate ſeminat᷑.in eoipſo ſeminata ſubiacet moꝛtali tati.viuificata poſtmodũ carnalis cõcupiſcẽtie ſub/ iecta inuenit᷑ neceſſitati.vnde ipᷣa moꝛtalitatis infir mitas cã eſt quã ſeqͥt᷑ ↄcupiſcẽs neceſſtas. Hucuſ/ cʒ verba hugo.que vident᷑ illud dicere quod pꝛius dictum eſt. Sed qm̃ in chꝛiſto fuit moꝛtalitatis infir mitas.nõ tñ fuit i eo ↄcupia vel oꝛiginalis culpa.nõ videt᷑ iſtud plene ſatiſfacere.nec totã cauſam quare caro inficit aiam aſſignare.Eſto em̃ ꝙ aliquod coꝛ/ pus a fomite purificaret᷑ remanente tñ moꝛtalitate. ſicut in beata virgine fuit.ſi aia tali coꝛꝑi iungeret᷑. nõ videt᷑ ꝙ ↄtraberet oꝛiginale.licet illud coꝛpus ſit paſſibile ⁊ moꝛtale. B ꝙ cum peccatum oꝛiginale nõ ſit pott̃tia vel aliqua eſſentia.Sᷣ potius pꝛiuatio ⁊ iuſticie carentia.nõ con trahit illud anima a carnc.ita ꝙ caro aliquid in ani/ mã agat vel influat.ſᷣ qꝛ pꝛebet ipi aie obſtaculũ rõ/ ne cuius aia debita iuſticia pꝛiuat᷑.⁊ pꝛiuata illa iu/ in tota ſua poſteritate. binc eſt q aia bocipſo ꝙ tali ſticia. impetu cõcupiſcẽtie deoꝛſum fert᷑.cũ nõ babe/ at retinaculũ.⁊ ita ſequit᷑ ↄcupiſcẽtiã ex debite iuſti cie carentia.⁊ ſic debite iuſticie carentia. pᷣcedit ipᷣaʒ cõcupiam ꝑ naturã. Pꝛebet aũt caro ipᷣi anime ob/ ſtaculum vel offendiculũ vt nõ babeat illam iuſtici/ am ex hoc ꝙ ꝓpagata eſt a pꝛimo ꝑente.Ande ex cẽ ſunctione aie ad talem carnẽ ille qui naſcit᷑ dicit᷑ eſſe filius ade.Et qꝛ adam offendit deũ nõ tm̃ ꝓ ſe ſᷣ etiã catũ ſenſit carnis ſue rebel t ſõ alij aliter dicere voluert —,— II —— catni cõiungit᷑ ⁊ ſpectat ad genus ade. indigna efſi cit᷑ vt deus ſibi iuſticiam apponat.⁊ cũ illam debeat habere et nod habeat. culpabilis eſt et rea. ⁊ ꝑ conſe quens efficit᷑ cõcupiſcens ⁊ vana.ſicut manus pali/ tica ex diſſolutione virtutis regitiue efficit᷑ tremulio ſa. Et illud videt᷑ trabi ex verbis anſel.de ↄcep.virg ca.v.vbi ait. HMõ eſt iniuſticia talis res qua inficiat ⁊ coꝛrũpat᷑ anima vt coꝛpꝰ veneno.⁊ que faciat ali/ quid ſicut videt᷑ qũ malicioſus homo mala facit ope ra. Nam quemadmodũ cum indomita fera muptis vinculis diſcurrendo ſeuit.⁊ ſi nauis gubernatoꝛ di miſſo gubernaculo dimittit eam ventis ⁊ motibus maris.nauis vagat᷑ ⁊ inuchit᷑ in quelibʒ pericula.di cimus ꝙ; hoc facit abſentia cathene aut gubernacu/ li.nõ ꝙ abſentia hoꝝ ſit aliquid.ſic cũ malꝰ ſeuit da/ mamus.qꝛ operat᷑ iniuſticiã.nõ q; ipſa ſit vlla eſſen/ tia.Et iterũ infra ca.xxiij. Spoliauit ꝑſona naturaʒ no iuſticie in adam.⁊ natura egens facta om̃es ꝑ- ſonas quas ipſa de ſe ꝓcreat eadem egeſtate pecca/ trices ⁊ iniuſtas facit.Hoc mõ tranſit peccatũ ꝑſo/ nale ade in omnes qͥ de ilo ꝑpſonaliter ꝓpagant᷑. Ex his verbis videt᷑ colligi poſſe intellectus qui pꝛiꝰ di ctus eſt. Se tamen adbuc illud nõ videt᷑ plene in/ tellectui ſatiſfacere.qꝛ eſto ꝙ aĩa illa que creat᷑ in coꝛ poꝛe extra coꝛpus crearet᷑.⁊ nihil vltra ſibi daret᷑ qᷓ; dat᷑ cũ coꝛpoꝛi infundat᷑.non diceret᷑ oꝛiginale habe re peccatum.imo pura ⁊ innocens.igit᷑ opoꝛtet intel ligere ꝙ aliquo modo coꝛruptio redundet in animã ex carne.Et pꝛopter boc eſt tercius modus intelli/ gendi ꝙ in carne ade ꝓpter peccatum dupliciter fuit coꝛruptio. Ana ſcʒ pure penalitatis.et ex bac aia cũ coniungit᷑ coꝛpoꝛi contrabit paſſibilitatem. Alia w ro fuit coꝛruptio vicioſitatis ſiue feditatis.ꝑ quã ca ro eſt ſpiritui rebellis.⁊ ex bac anima ↄtrabit cuſpa oꝛiginalem. quoniam talis vicioſitas quaſi medius tenet inter culpam ⁊ penam.Et boc eſt quod magi/ ſter dicit in litera.⁊ ꝙ ſonant ſacre ſcripture verba. ꝙ ex feruoꝛe coitus pentum ⁊ cõcupiſcentia libidi/ noſa cõtrabit caro feditateʒ quandã cũ cõcipit᷑. que eſt cauſa rginalie Hercatliet recte vicium ſiue coꝛ/ ruptio carnis appella tem quomodo anima poſſit infici coꝛruptõe culpa/ bili ex tali feditate hec tria ſupponẽda ſunt tãqᷓ; ma nifeſta.quoꝝ vnũ eſt ꝙ feditas carnis poteſt facere carnẽ rebellem ſpũi.quod Faeote in adaʒ.qui ⸗ ec ionez. Scom eſt i 4 8 anima vnita cami ꝓpter coniunctionem ipᷣiꝰ ad car nẽ. vel trahit eam ſurſum. vel ab ipſa trabit᷑ deoꝛſuʒ ꝓpter vinculũ qð eſt ipſius carnis ad animã.Terci um eſt illud ꝙ aia ꝓpꝛia virtute nõ poteſt regere carr nem rebellem.niſi iuuet᷑ ꝑ diuinam gratiã pᷣm ꝙ erx· cdamat apls. Infelix ego hbomo ⁊c. Ex bis igit᷑ tribꝰ ſuppoſitis necrio ſequit᷑ ꝙᷓ ſi anima tali carni vnit᷑. ꝓab ipſa trabit᷑ deoꝛſum ⁊ ꝑ ↄcupiſcentia incurua/ tur.ſᷣ giam incuruari nõ eſt aliud q; eam puerti.per- uerſitas aũt in ſubſtantia rationali que eſt capax iu ſticie nõ eſt aliud qᷓ; iniuſticia ⁊ culpa. Ex hoc igitur clarũ eſt ꝙ feditas que eſt in carne põt animam ſibi vnitam facere peccatricem. Et qꝛ illa feditas a pꝛio arente traduci habet in om̃s poſteros genitos ſm legem ꝓpagationis.binc eſt ꝙꝙ mediate carne ad om nes tranſfundit oꝛiginale.hoc aũt melius explanat᷑ ꝑ euidentiam exemploꝝ. AVidet᷑ em̃ ꝙ caro de ſe nõ volet. nec eſt in ca paſſio doloꝛis ante aduentũ ani⸗ „ leck penſſtulee care, (Kſtannlebent ri poteſt. Ad intelligenduz au 2 5 7 Ae ſeäiefof taminſe⸗ 1zieimnotdi Ge amoſn ſcnliterme mniͦloccuoz19 (Nron chog ienis un i wberfenetan⸗ ſruneipoen nenaninatil eigvorns1l eronpoſumus i sſo⸗ potumtegime ninencompeeri ſutincumn vitu bicſemod ſeuen ſtätumade ſnſeſchhtum letteg abilsr eſtgincopen motbusalpe pusregent re frctitudſeni ſyofiaturoeraan if Ktotrplatedadt fmi Aonolop agtinbecinſen lteſdooiaſon 1Ctntnunicutate musameniſe gcü nociagen Minn ſpern trbityteninde cfinlanin d ſenpſiouen aggoſßmn wont Akfultpepteq Amacrensi⸗ Lemmenger⸗ ſgtten Oagprlsonnt⸗ 1 ſcnyrienne . le tumizgt⸗ R ton munng Nſngſi, rani gſ⸗ gig e kaucrigtn Umnii; igterrin alunkgunni s Modsirdi umdpünin tsdkuiid hium ur 1 Buti noi, deuing ciichi ti eriumſecd nunliemdhu, Khe e. hi me qᷓuis poſſit ineẽ inſciſio. Ponat᷑ igit᷑ animã vni ri carni inciſe ⁊ leſe.ſtatim cum ei vnit᷑ habet doloꝛẽ ⁊ dicimus doloꝛẽ aggenerari in aia.nõ inciſionẽ. Si igit᷑ carnis inciſio pot facere aiam dolentẽ. quare nõ ſimiliter carnis quedaʒ fedatio ⁊ reſolutio facit ani mã laſciuaʒ ⁊ ↄcupiſcentem q;diu habitet in carne. ¶ Item eſto ꝙ aliquod coꝛpus ineptum eſſet ad ra tionis vſum. ſſicut eſt coꝛpus in ea diſpoſitione quaʒ habet freneticus ⁊ furioſus.in tali coꝛpe nec dicitur furia nec ignoꝛantia.ſed quedam diſpoſitio mala.ſi tamen anima tali coꝛpoꝛi infunderet᷑.ſtatim efficere tur ignoꝛans ⁊ furioſa.qᷓ;diu eſſet in carne illa.qua/ re non poſſumus ſimiliter intelligere ⁊ in cõcupiſcẽ/ tia. Rurſus.eſto ꝙ aliquod membꝛum foꝛmaret᷑ ad motum ⁊ regimen anime ineptum ⁊ inhabile.vtpu ta in ea complexione quam babet mẽbꝛũ ꝑaliticuʒ. ſtatim cum virtus motiua vniret᷑ membꝛo illo dice ret᷑ ibi eſſe moꝛbus paliſis.⁊ eſſet virtutis diſſolutõ. ⁊ ↄſequens tremulatio.virtutis aũt diſſolutio nõ eſſet qtum ad coꝛruptioneʒ ipſius virtutis motiue in ſe.ſed q;tum ad ineptitudinem oꝛgani quod opoꝛ tet regi ab illa virtute.Sic et in ꝓpoſito intelligẽduʒ eſt ꝙ in coꝛpe ante aduentum anime nõ eſt actualit moꝛbus culpe.ſed iuncta anima que debet ipſũ coꝛ/ pus regere ꝓpter carnis ineptitudinem caret anima rectitudine virtutis regitiuc. ⁊ illa carens tremulo/ 26 28 29 50 51 ſa efficitur per actum cõcupiſcentie.⁊ ſic patet val de eſt veriſimile ꝙ oꝛiginale poſſit cõtrahi in anima ex carne. ¶ Aa diſſolutionem obiectoꝝ pᷣnotandũ eſt ꝙ tripliciter dicit᷑ aliquid agere in alterum. Ano modo ꝑ pᷣdominationẽ.ſicut ptrariũ agit in ſuũ con trariũ.Alio modo ꝑ influentiam.ſicut coꝛpus ſupe/ rius agit in hec inferioꝛa. Tercio mõ ꝑ colligantiã. ſicut qñ duo ita ſunt vnita ꝙ vnũ trabit ad ſe alterũ ⁊ communicat alteri ꝓpꝛietates ſuas.Cum ergo dici mus carnem inficere animã.hoc intelligit᷑ q;tuʒ ad terciũ modũ agendi.ſcʒ ꝓpter colligantiam quaʒ hʒ ad aiam. ꝓpter quam dum deoꝛſum tendit.eã ſecum trahit. vt enim dicit Greg.qꝙ qͥ labenti innitit᷑. nece eſt vt cum labente labat᷑.His viſis patent ea q̃ oba ſunt, ¶ Ad illud em̃ quod dicit Anſel.ꝙ peccatũ nõ eſt in ſemine.dm ꝙ hoc dicit qᷓ;tuʒ ad exñtiã actu alem ipſius peccati.quod quidẽ eſt defoꝛmitas aſpi ciens ip̃am voluntatem ſicut ſubiectum ꝓpꝛiũ.non aũt vult negare qͥn ibi ſit cã ꝑeccati.imo aſferit.ſicut patet ex verbis ſuis ſequentibus. ¶ Ad illud augꝰ. ꝙ omne agens pꝛeſtantius eſt patiente. Ddm ꝙ in/ telligit de agente ꝑ influentiã.ꝑ hunc aũt modum in oꝛiginalis ↄtractione nõ dicimꝰ carnẽ agere in aĩaʒ. ſicut pꝛedictum eſt. illud phi ꝙ agens ⁊ pati/ ens debent cõicare.dom ꝙ ipſe intelligit de actione qua ↄtrariũ agit in ↄtrariũ ꝑ pꝛedominantiã.¶Ad illud quod obr ꝙ multo ſpnalioꝛ eſt anima qᷓ; radiꝰ Ddm ꝙ et ſi aia ſit ſpnalioꝛ.tñ magis ẽ alligata car/ ni q́; radius aeri ſiue coꝛpi illumiato.ideo magis cõ/ trabit eius ꝓpꝛietates.ſiue paſibilitatis.ſiue Fain. Fgau⸗ Otrabat ꝗpꝛietates illumiabilis. illud qd obꝛ ꝙ maioꝛ eſt coꝛruptio in effectu qᷓ in cã dom ꝙ iſtud dupliciter fallit. Pꝛimo qũ aliud non ſe habet in ratione ꝑfecte cauſalitatis.ſed ſolũ in ra/ tione inſtrumenti ⁊ deferentis. Nam ſi velimꝰ cõpa re coꝛruptionem aie ꝑuuli ad pᷣmã cauſam.videliczʒ ad aiam ade.repiet᷑ in adam eque magna vł maioꝛ. Hericit etiam ex boc ꝙ magnitudo coꝛruptionis in⸗ XXXI tendit᷑ frequenter ex nobilitate ⁊ dignitate coꝛtupti bilis.qꝛ tanto maius eſt viciũ ⁊ coꝛruptio peioꝛ.qto natura pꝛeſtantioꝛ.ſicut Aug.dicit.et hinc eſt ꝙꝓ qñ anima coꝛrumpit᷑ a carne.maioꝛ eſt in ea coꝛruptio ; in carne fuerit. ⁊ hoc eſt rõne nobilitatis ſubiecti. dillud quod obꝛ ꝙ pena nõ eſt cã culpe.doᷣm ꝙ 32 verum eſt de illo quod eſt pura pena.talis aũt coꝛru ptio vicioſa in adam ſubſecuta cſt ex culpa.qꝛ ex hoc ꝙ peccauit.caro eiꝰdiſſoluta eſt nõ ſolũ diſſolutione oꝛdinatiõis ad moꝛtẽ.ſ etiã faciente rebellionẽ.⁊ fa ciente ↄcupiſcere qdð nõ licet.⁊ ideo qꝛ talis vicioſi/ tas ⁊ a culpa eſt et ad culpã.poteſt quodãmodo cã/ re pctm̃ in anima.hoc autẽ nõ facit aliqͥd ipſi aie im/ pertiendo.ſed potius rebellando.et deo ſubtraben/ do. Et boc mõ intelligit magiſter aiaʒ infici a carne. ⁊ extraxit h̊ ex vbis aug.⁊ his vᷣbis aug.ↄſonãt vᷣba an. Mõ em̃ vult anſel.dicẽ ꝙ carẽtia debite iuſticie pᷣcedat neceſſitatem ↄcupiſcedi.cũ ecõtrario ſit oꝛdi ne naturali.eo em̃ ipſo pꝛiuat᷑ anima illa iuſticia q̃ neceſſitatem ↄcupiſcendi habet ex carne coniuncta. ſeg boc intelligit q;tum ad actum cõcupiſcendi.Si- militer verba Hug.intelligenda ſunt ꝙ caro inficiat animam non ſolum ratione paſſibilitatis.ſᷣ etiã ra/ tione adiuncte feditatis ⁊ vicioſitatis.quaʒ in ſemi⸗ ne eſſe manifeſtat ipſa coꝛruptio que ſentit᷑ in actu generatiue virtutis.et in mẽbꝛis illis reſidet pꝛinci/ paliter.qᷓ;uis oĩa lia i ſint paſſibilia ſicut illa. io. ij. e ¶ Altrum originale ↄtrabatur in ania ex carne ex aliã appetitu et voluntate aie:Et ꝙ ſic vr. Primo ꝑ rati onem aug.quam facit in li.lxxxiij.q.oſtedens ꝙ nul/ lus põt ab alio fieri deterioꝛ.ſ ſi fit deterioꝛ hoc erit a ſeipᷣo. Ait em̃ ſic. Si fit deterioꝛ.aut & a ſuperioꝛi.aut a pari.aut ab inferioꝛi. Ab inferioꝛi nõ pᷣt.A pari nõ. qꝛ ei illud nõ pᷣualet.A ſuꝑioꝛi nõ.qꝛ ille aut eſſet bo nus aut malus.Si bonus.ergo nunqᷓ; faceret ipſuʒ detcrioꝛem. Si malus.j iam inferioꝛ eſt ⁊ deterioꝛ. Similiter arguit᷑ in ꝓpoſito.⁊ ex hoc ſequit᷑ ꝙ aima nõ poſſit fieri mala niſi coopante voluntate ꝓpꝛia. igeen omne pctm̃ ab aliqua wluntate eſt.ſola.n. voluntas eſt pcti pꝛicipium.& oꝛiginale qð eſt in paꝛ uulo.aut eſt a voluntate ꝓpꝛia.aut eſt a volũtate ali ena.Si a voluntate aliena.vtpote ade.cũ in adã nõ fuerimus niſi m qͥd. non eſſet oꝛiginale peccatum in homine niſi ſᷣm qͥd.ergo ꝓpter ipᷣm nõ deberemus eternaliter viſione dei pꝛiuari. M ſi boc falſũ eſt. nõ ergo ſolũ fuit a volũtate aliena. Reſtat g ꝙ ↄtraba/ tur a voluntate ꝓpꝛia. ¶ IAtẽ ſuperiꝰ nõ patit᷑ ab in⸗ ferioꝛi niſi merito culpe. vel niſi ei ſe ſubijciat mera voluntate.ſed aia cum vnit᷑ carni ante vnionẽ non habet culpam.g ſi inficit᷑ a carne hoc nõ eſt abſq; ꝛo luntaria ſubiectione ipſius anime. ¶ Item ſi ange⸗ lus intraret coꝛpus infectum.non diceret᷑ ex hboc cõ trahere oꝛiginale.ſi igit᷑ anima contrabit.hoc nõ eſt niſi ꝓpter aliquem appetitum quem habet ad car/ nem. ¶ Item ſi anima innocens poneret᷑ in igne in/ fernali nunq; arderet.ergo ſi nõ eſt magis actiua ca ro qᷓ; ignis.ſi inficit᷑ a carne.hoc non eſt niſi ꝓpter af fectionem ipſius anime ad carnem.et ſi hoc verũ ẽ. oꝛiginalis culpa cõtrabit᷑ mediante appetitu anime et voluntate.¶ Sed contra. Peccatum quod con/ trahitur a voluntate anime eſt peccatum actuale.& peccatum quod contrahunt paruuli nõ deberet di⸗ ci peccatum oꝛigiuale ſed actuale. Wtemn ſi pecca/ tum oꝛiginale eſſet à voluntate ipſius anime. pu/ niendum eſſet pena actuali. Si ergo non punit᷑ pe- na actuali ſed pena damni ſicut infra videbit᷑. ergo nõ videt᷑ ꝙ a voluntate anime cauſ. et. Pen na/ tura ⁊ voluntas ſunt pꝛincipia diſpata.ità ꝙꝙ effectꝰ qui ſunt a natura et qui ſũt a ꝓpoſito ſunt alij ⁊ alij. ſi ergo oꝛiginale peccatuzʒ eoipſo dicitur oꝛiginale ꝙ eſt a natura.igit᷑ non eſt a volũtate ꝓpꝛia. ¶ Item peccatum quod eſt a ꝓpꝛia voluntate.per ꝓpꝛiñ actũ eſt cõmiſſum.nullum aũt pctm̃ ꝑ ꝓpꝛiũ actũ cõmiſſũ ſine ꝓpꝛio actu dimittit᷑.ergo ſi originale ↄtrahit᷑ ex anime voluntate.nunqᷓ; in paruulis ꝑ baptiſmũ de/ leret᷑. Oꝛ ſi hoc eſt ↄtra fidem.reſtat een oꝛigi 3 nale nõ ↄtrabit᷑ ꝑ anime voluntatem. ſi cõ⸗ trabit᷑ per voluntatem.aut ꝑ naturalem. aut ꝑ deli- beratiuam. Mon ꝑ deliberatiuam. quia in ipſo inſtã ti creationis vnit᷑ anima carni. Mon ꝑ naturalẽ. qͥa naturalis voluntas ſempꝑ eſt recta.⁊ ſic mouet᷑ ſcðʒ wꝓꝙeam inſtituit actoꝛ deus.ergo nullo mõ põt eẽ cati pꝛincipium. redit ergo idem quod pꝛius. IRE voõom ꝙ cum querit᷑ vtrum oꝛiginale ↄtrabat᷑ ex vo/ luntate vel appetitu anime.boc tripliciter põt intel/ ligi. Contingit em̃ hoc taliter intelligere ꝙ ſpectet ad hereſis ꝑpuerſitatem.taliter vt ſpectet ad rationis ꝓ/ babilitatem.et tercio etiã mõ vt ſpectet ad fidei veri tatem. Cum enim duplex ſit in anima appetitus vi/ delicet naturalis ⁊ æliberatiuus. ſi ſic intelligatur ꝙ anima pꝛius deliberet de carnis infectione ⁊ ei cõ/ iungatur voluntarie ex deliberatiõe.et ex boc cõtra/ bat culpam oꝛiginalem. ſic intelligere hereticum eſt. ꝓ eo ꝙ doctoꝛes catholici dicunt ꝙ anima creando infundit᷑.⁊ infundendo creat᷑.Et apłs Roma.ix.de Jacob ⁊ eſau loquens dicit.Anteq; aliquid boni vlł mali egiſſent ⁊c̃. Eſt et alius in anima appetitꝰnatu ralis.et ꝑ bunc appetitum dupliciter poteſt intelligi contrabi oꝛiginale. Ano modo vt ſic intelligatur cõ trabi ex carnis coꝛruptione ⁊ appetitu anime.ꝙ coꝛ ruptio carnis eſt ſicut materialis.̊ naturalis appe/ titus anime ad coꝛpus q̃ eſt ad ipſam vnionẽ.⁊vni/ onem antecedit natura.q;uis nõ antecedat tempo/ rc.ſe habet in rõne efficientis.ꝓo modo quo eſt dice/ re peccatum habere cauſam efficientez.et ſic dicitur cõtrahi oꝛiginale pctm̃ a carne infecta mediante ap petitu. ꝑ quez anima carni alligat᷑ ⁊ quodammodo cei condeſcendit. ac ꝑ H̊ ei ſe ſubijcit.⁊ ſubijciendo ſe puertit᷑ nec tamen ex hoc dicet᷑ culpa illa eſſe acta.ſᷣ contracta.nec ꝑpſonalis ſed naturalis.qꝛ ille appeti/ tus eſt naturalis.nõ tamen cauſat pctm̃ ꝑ ſe.ſed cuʒ coꝛruptione carnis adiuncta.que a pꝛimo ꝑente ꝓpa gat᷑.Hoc ⁊ ſi ꝓbabiliter eſſe dictum videat᷑.videtur tamen in boc a veritate deuiare ꝙ pꝛincipalem cau/ ſam ↄtractionis oꝛiginalis ponit ex parte anime. cũ ſancti ⁊ toctoꝛes dicant oꝛiginale peccatum traduci pꝛincipaliter a pꝛimo parente.a quo non ꝓpagamur niſi ſᷣm carnem. Alio modo poteſt intelligi peccatũ contrahi ab anima ꝑ naturalem appetitum ipſius anime ad carnem.ita vt pꝛincipalis ratio ponat᷑ ex parte carnis.⁊ appetitus ille naturalis ſit cauſa ſine qua non. et hoc quidem habet veritatem et neceſfe ẽ ponere. Nunq; enim caro poſſet animaʒ inficere ni ſi anima baberet naturalem colligantiam ad ipſam Maturalis aũt colligantia nonenknin appetitum ſipſius anime ad coꝛpus.p quẽ aima adeo alligatur carni.vt(ſicut dictum fuit ſupꝛa) niſi virtutem habs at ꝑ quàm camnem regat. neceſſe babeat deoꝛſum fer ri cum carne.ac ꝑ hoc captiuari in ſeruitutem pecca ti. ꝓpter hoc ſimpliciter concedendum eſt peccatum oꝛiginale eſſe cõtractum.et nullo mõ debʒ dici actũ. quod hocipᷣm nomen indicat ꝙ dicit᷑ peccatum oꝛi/ ginale non actuale.dicit᷑ naturale non voluntariuzʒ. Ande ↄcedende ſunt rationes que ad ſcdam partẽ inducunt᷑. ¶ Ad illud vo quod obijcitur ꝙᷓ; no põt 34 fieri bomo malus ab alio. dom ꝙ aug. ibi loquit᷑ de alio agente.quod quidem eſt ita aliud ꝙ nõ eſt natu raliter alligatuʒ ei quod debet fieri deterius. Sic au- tem non eſt in ꝓpoſito.nam caro naturalem bʒ col/ 3 nnian eu Hiitn naturalem appetitum vniꝰ illud qd obijcit᷑ ꝙ pctm̃ oꝛiginale 35 ad alterum. aut eſt a voluntate pꝛopria.aut a voluntate alicna. dm ꝙ a voluntate aliena.Ad illud vo quod ſubiũ ʒõ git ; non fuimus niſi ᷣm quid in illo adam. dom q- verum eſt ꝙ fuimus in potentia cauſali.ſed quẽad/ modum ſᷣm quid reductum eſt ad ſimpliciter ꝑ oꝑe rationem nature ( Mam cum pꝛius eſſemus in potẽ tia.nunc ſumus entes in actu)ſic oꝛiginale peccatũ q erat ſᷣm quid ante ipſiꝰpꝛolis generationẽ.in ipᷣa pꝓlis ꝓpagatione ex vnione anime ad coꝛpus inci it eſſe peccatum ſimpliciter.nec requirit᷑ ibi actua/ lis vel noua deliberatio.ſᷣ ſuffici tio. ſufficit ipſa poꝛpagatio 2 anime ad carnem Snuncno af illud quod obij 37 cri citur ꝙ ſuperius nõ patit᷑ ab inferioꝛi.dom ꝙ lllud habet veritatem in his inter que nõ ẽ naturalis col- ligantia.et ideo non habet locum in ꝓpoſito.cum na turalis colligantia ſit anime ad carnem ſicut dictuʒ eſt ſupꝛa. Poſſet tñ dici ꝙ adaʒ aliq̊ mõ meruit.ſed de hoc meliꝰpatebit cũ aget᷑ qualiter ſaluat᷑ diuia iu ſticia ĩ vnione aie ad carnẽ. Ad duas vltias rati/ ꝗ38 ones iã pʒ rñſio ꝑ ea q̃ iã dicta ſunt.Mã ſi angelꝰ x neret᷑ in carne infecta.⁊ aia innocens poneret᷑ in fla ma.nec ille inficeret᷑.nec illa pateret᷑.ᷣ hoc nõ eẽt p/ pter defectum appetitus deliberatiui. ꝓpter ̊ ꝙ nõ eẽt ibi appetitꝰ nec colligãtia natural.⁊ ſine bac nõ põt aĩa in carne infici.ſicut pꝛius dictũ eſt.q;uis hec nõ ſit cauſa pꝛincipalis. Conſilis em̃ appetitus natu ralis ſaluaret᷑ in anima ad carnem ſi homo ſtctiſſet et tñ anima nullã culpam contraheret. ¶ Atrum caro ipſa inficiat᷑ ex pagatione tm̃.vel ex ꝓ pagatiõe ⁊ libidine:Et ꝙ ex libidine vr. Pꝛimo au⸗ toꝛitate aug.de fide ad pe. Pctm̃ oꝛiginale nõ trãſ-/ mittit ad paruulos ꝓpagatio ſ libido.ſi & aia ex fedi tate carnis ↄtrahit oꝛiginale.illa feditas eſt iu carne nõ ex ꝓpagatione ſ̃ ex libidine. Se mgr in litera. Pollutio quedam eſt in carne qua in f. parentũ ex ↄcupia libidinoſa ↄtrabit caro dũ ↄcipi tur. Ex hoc appet ꝙ feditas illa in carne nõ eſt ex ꝓ pagatione ſed ex libidine. er ye ue beara virgi⸗ ne ↄceptus eſt ex maſſa hũani generis.et tñ nec ba/ buit illã feditatẽ in carne.nec oꝛiginale in aia.& taliſ feditas in carne nõ eſt.qꝛ caro ex carne educit᷑.ſᷣ qᷣa ciũ libidine ſeminat᷑.¶ OItẽ ſi nunqᷓ; nã lapſa eẽt ni/ bilominꝰ eẽt ꝓpagatio carnis ex carne.nec eẽt in eo feditas.nec pctm̃ oꝛiginale ꝑ ↄñs.& ſi in ꝓpagatõne hoĩs ex hoie eſt traductio oꝛiginalis.hoc nõ eſt rõne ipſiꝰ ppagatõis ſᷣ rõne adiuncte libidinis. ¶ Itez ſi fieret ꝓpagatio abſq; libidine.iã nulla eẽt inoꝛdina tio ex pte virtutis generatiue.⁊ ſi nulla cẽt inoꝛdina tio ex parte virtutis generatiuc.nulla eẽt fedatio in 1 feruoꝛe coitꝰ niretſe gecin tnin⸗ rienk haeni npoant u galfei ne l ctorzare: ſehe ,o⸗ gncianne ecoqrchai⸗ ichtielhigi gioignal. Nainagleqje caberetongen ſteinegeneni⸗ Fe miceſet ptotoꝛginals⸗ lcck trlisco ponat ſenen⸗ et lulom. Nhennu mulc. Nhotlls tolexta Cablortiporore Negenaet ſneco ſeckinetone⸗ Uſcciatename roengpetaos ((mni kinbee⸗ Awnpan⸗ ſeusdiunenn ineuftcehhi unbatgium muofüſtgulir bbioleri Choagtan Ms pimon Nardusrue in grftgrti ongiini ſliin trdelrin D tnle iif mtie en chosſniͦ lundr etun n cngigt neſeni menlasſ Nngilin toſ wNnen — i li noehanmne lin wpoſton armonſard, Alter ſarinun Wödussſtiz 3 inr niſay memntt wtisayiͦ⸗ ruifmnßfi mr trhri⸗ cipperele mw foſt tr bmutf9 Eii Peran gngeüͤti⸗, ütigiti hnscti ane. Uiſnntan⸗ bted h ganetuckc/ . ſemine.et ſi hec nõ eſtet.nulla eſſet feditas in carne. nec in anima ↄtraberet᷑ oꝛiginale.ſi &̊ caro inficit᷑ et viciat᷑.hoc nõ eſt ex ꝓpagatione tm̃ ſᷣ etiam ex libidi ne. ¶ Sed ↄtra. Oꝛiginale pctm̃ ↄtrabimus.qꝛ in adam peccauimꝰeo modo quo in ipſo eramꝰ.in ipᷣo nũt eramꝰ ſᷣm ꝓpagationẽ nõ ſᷣm libidinẽ.g tã oꝛi/ ginale q; carnis feditatẽ ꝓpagatione cõtrabimus.nõ libidine. ¶ Itẽ libido reſpicit parentcs ꝓximos.ſed oꝛiginalis traductio reſpicit pᷣmos ꝑentes. VUñ non dicimur pᷣhere oꝛigiale a ꝑente ꝓximo ſed ab adã.g vr ꝙ ipſa libido que eſt in coitu nihil faciat ad traſ/ fundendũ pctm̃ oꝛiginale. Ze poſſibile eſt viugeſ ſanctos ex charitate coire abſq; omni pctõ.ſᷣ vbicũ q; eſt libido.ibi eſt voluntatis impꝛobitas et aliqua culpa.g poſſibile eẽt eos generare abſq; libidine.igi tur ſi traductio feditatis carnis vel oꝛiginalis pecca ti eſſet rõne libidinis.ꝓles ſic genita nõ haberet cul pã oꝛiginalẽ. ¶ Itẽ ſi traductio oꝛiginalis eẽt rõe li⸗ bidinis. illeqͥ cum maioꝛi libidine naſcere᷑ maiuſ cõtraberet oꝛiginale.ſᷣ natus ex adulterio cũ maioꝛi libidine generat᷑ ꝙᷓ ille qui naſcit᷑ ex tꝛo legitimo.S vr̃ ꝙ maioꝛ eſſet in ea oꝛiginalis culpa.ſi igit᷑ coꝛru/ ptioe oꝛiginalis pcti omnes coꝛrumpunt᷑ equaliter. videt᷑ ꝙ talis coꝛruptio nõ traducat᷑ ꝑ ineRe ponat᷑ ꝙ ſemen deſcinderet ð lumbis viri ⁊ infunde ret᷑ vaſculo mulieris.ita ꝙ nec vir ſentiret delectati/ onem nec mulier.eſſet ibi ꝓlis ↄceptõ abſq; libidie. ergo talis pꝛoles nõ haberet pctm̃ oꝛiginale.ꝙ ſi hoc eſt abſurdũ ponere et intelligere ꝙ aliq̊s ex ſemine adic generet᷑ ſine coꝛruptione niſi in eo ſolo qui ↄce/ ptus eſt in virgine ꝑ virtutem ſupra naturã.nõ vide tur feditatem carnis ſiue oꝛiginale peccatum tranſ/ 39 mittere ad poſteros libido.ſed ꝓpagatio. ¶ K'. dð. ch licut expꝛeſte dicie aug in li:defickad pet᷑. et magrt dicit in litera. Feditas carnis ⁊ cõtractio oꝛiginalis nõ tm̃ eſt ex lege ꝓpagationis ſed etiam ex feditate libidinis. Ande augꝰ. dicit. Peccatum in paruulos non tranſmittit ꝓpagatio ſed libido.nec feditas na/ ture humane facit homines naſci cũ pctõ.ſᷣ feditas libidinis.Ad cuius verbi intelligẽtiã ⁊ etiaʒ obiecto 4o rũ notanqũ ꝙ libido tripliciter dici᷑. Ano modo li/ bido dicit᷑ impꝛoba voluntas.Scom quẽ modũ di/ cit aug.in li.d libe.ar. Hihil em̃ videmꝰ in toto ma lefaciendi genere niſi libidinem dominari. eſt volũ tatis impꝛobitatẽ.Alio mõ libido dicit᷑ delectatio ĩ/ moderata ſᷣm ꝙ dicimꝰmaioꝛẽ eſſe libidinẽ in opere virtutis generatiue qᷓ; alterius potentie.Lercio mõ dicit᷑ libido coꝛruptio vicioſa quam dicimus eſſe in ſemine et etiam virtute generatiua pᷣter actũ generã di. ᷣm quam ipa vis generatiua dicit᷑ eſſc coꝛrupta et infecta.Omnibus his modis ↄtingit libidinẽ eſſe circa actũ generatõnis bumane.qm̃ ibi eſt coꝛruptõ vicioſa.⁊ delectatio imoderata.⁊ volũtas impꝛoba. Sine pꝛima tamen libidine hoc eſt impꝛoba volũta te ↄtingit generari frequenter.ſine ſcda hoc eſt imo/ derata delectatione vix aut nunqᷓ;.ſine tercia nunqᷓ;. ſi ſit generatio ᷣm legem nature.Cum ̊ dicit᷑ ꝙ pec/ catum non tranſmittit ad poſteros ꝓpagatio ſed li⸗ bido.hoc nõ intelligit᷑ de libidine pᷣmo et ſcðo modo ſed tercio.et per hoc pʒ reſponſio ad rõnes que ad/ ducuntur ad vtranq; partem. NHam pꝛime anẽtes ⁊ rõnes que oñdũt oꝛiginale tranſfundi ꝓpter libidinẽ loquunt᷑ de libidine in acceptiõe tercia. Ratiões oOo ad oppoſitũ ꝓcedunt de libidine ⁊ acceptiõe pꝛima et ſca. ⁊ B ptz ꝑtractãti om̃s ⁊ ſingulas. (WMiſt. xxxij. qualiter pctm̃ oꝛiginale deleat᷑ ſeu curaZ. AVoniam ſupra dictum eſt oꝛiginale pctm̃ ⁊c. Supꝛa oſtẽdit magiſter qualiter pctm̃ oꝛiginale tradu/ cit᷑.in hac parte intendit oſtendere qualiter curatur. Diuidit᷑ autem ꝑs iſta in duas partes. In qua rum pꝛima determinat magiſter quomodo oꝛiginale peccatum deleri habeat in baptiſmate.að qͥdex eſt oꝑpus diuine miſcdie.Scdo vᷣo determinat qualiter in ipſius aie infuſione et punitiõe ſaluet᷑ rectitudo di-/ uine iuſticie.ibi.Solet etiã queri qua iuſticia teneat᷑ ⁊c̃. Hoc aũt facit.qꝛ vniuerſe vie dñi mia ⁊ veritas.et iõ iuxta benignitatem mie.manifeſtari etiã opoꝛtebat eqͥtatẽ iuſticie. Pꝛima pars diuidit᷑ in tres partes. In pᷣ ma oſtẽdit qualiter in baptiſmo deletur pctm̃ oꝛiginale ex parte anime.Scdo vo qualiter curari hẽat ex ꝑte carnis.ibi.Solet aũt bic queri vtrum ⁊ ipſa caro ⁊c̃. Lercio vo determinat de pena q̃ remanet in vtroq;.vi/ delicz de ↄocupiſcentia.ibi. Pꝛeterea queri ſolet vtrũ ↄcupia ⁊c. Similiter ſcda pars pꝛincipalis tres habet partes. In pꝛima parte determinat vtrũ deus ex iuſticia debeat culpã oꝛiginalẽ aie imputare. Scdo vo que⸗ rit. cur deus vult aiam illã coꝛpi maculato ↄiungere.ibi.Si vᷣo qr cur deꝰqͥ fecit aiam ⁊c. In tercia vᷣo deter/ minat qualis creat᷑ aia a ſuo autoꝛe.ibi. Hic a quibuſdam ſolet queri vtrũ aia talis ⁊c. Et ſic in vniuerſo ma/ giſter in pñti diſt. duo pꝛincipaliter determinat.q̃ᷓꝝ vnũ eſt qualiter oꝛiginale pctm̃ deleat᷑ ꝑ opus diuine mi / ſericoꝛdie. Alterũ vo eſt qualiter ↄtrahat᷑ ſalua equitate diuine iuſticie.Et oia que determinant᷑ in parte iſta a. 8 Voniam ſupꝛa dictum eſt oꝛiginale pctm̃ eſſe viciũ ↄcupie.aſſignatũq; quõ a parentibꝰ tra Nhat᷑ ⁊ oꝛiginale dicat᷑.ſuꝑeſt inueſtigare quo⸗ modo in baptiſmo dimittat᷑.cum etiaʒ poſt baptiſmũ remaneat concupiſcentia que ante fuerat. vnde vide⸗ J tur vel peccatum oꝛiginale nõ eẽ ↄcupia.vel nõ remit Aug. a tiin baptiſmo. Aanet igitur vt ait auguſ.in coꝛpoꝛe moꝛtis huius carnalis ↄcupiſcentia. cuiꝰ vicioſis deſi derijs nõ obedire pᷣcipimur. Que tñ ↄcupia quotidie ppi reduci ad tria. Quoꝝ pꝛimũ eſt qualiter delet̃ oꝛiginalis culpa. Scom a quo ſit ipſa cõcupia.Lerciũ vᷣo eſt qualiter ad infuſionem aie ⁊ oꝛiginalis culpè imputationc ſaluet᷑ diuina iuſticccda. ait aug. ⁊c. Obyjcitur CLuũ poſt baptiſmũ nõ XXXII ¶ Auõ oꝛiginale pctĩ deleat᷑ in baptiſmo ex parte a ¶ Wanctigit vt XX= 1 anime. — debeat remanere i no bis niſi pena pꝛomo/ uens. ⁊ ↄcupꝑia ſit ma gis pena ſuffocans qᷓ; ꝓmouens.non debet remanere in coꝛpoꝛe moꝛtis huius. Oꝛ au⸗ tem ſit pena ſuffocãs ptyʒ in lr̃a ſeq̃nti q̃ dr̃ᷣ Lbh 4 elus deſiderijs noxijs nõ obedire pᷣcipimur 8„ — minuit᷑ in ꝓficientibus ⁊ ↄtinentibus. ſed licet rema/ neat cõcupiſcẽtia poſt baptiſmũ.non tamen dominat᷑ — Si igit᷑ deſideria ↄcu · ⁊ regnat.ſicut ante.imoꝰꝑ gratiã baptiſmi ↄcupia mi vb nctie ſunt voa ct tigat ⁊ minui᷑. vt poſt dnari nõ palear niſi quis red⸗ ierg vñ q ſit pena dat vires hoſti eundo poſt ↄcupiſcẽtias.nec poſt bap fuffocans. Iẽ actus tiſmũ remanet ad reatũ.qꝛ nõ imputat᷑ in pctm̃ ſᷣ tĩ Oꝛiginale pec⸗ cõcupie ligat růnem pena peccati eſt. ante baptiſmũ xo pena ẽ ⁊ culpa. maxime in ope virtu⸗ Buzik ergo ratione pctm̃ oꝛiginale dicit᷑ dimitti in b tis generatiue. talis paptiſmo.qꝛ ꝑ gratiã baptiſmi vicium ↄcupie debili⸗ catũ duobmo Beus ſoltocaon tat atq; extenuat᷑ ita vt iam nõ regnet niſi ↄſenſu red cis vemiceilen. Eẽtia que remanet pꝰ dant ei vires.qꝛ ⁊ reatꝰipſius ſoluit. VUnde aug.in li. et ſolutiõe rea⸗ baptiſmũ nõ eſt pena de bapti. paruuloꝝ. Gratia ꝑ baptiſmũ id agit᷑. vt ve tus. ſuffocans.q;ꝛ nõ pᷣclu- tus homo crucifigat᷑.⁊ coꝛpus pctĩ deſtruat᷑. non ita dit aditũ vite ſpnal. vt in ipſa viuente carne ↄcupia reſperſa ⁊ innata repẽ ſtat e ſimul cñ &re te abſumat᷑ ⁊ nõ ſit. ſed ne obſit moꝛtuo que ineratna e n. no tñ p̃ualet. to. Nam ſi poſt baptiſmũ vixerit.in carne habet ↄcu⸗ qꝛ ſubter nos ẽ appe piſcẽtiam cũ qua pugnet eamq; adiuuante deo ſuꝑet titus noſter. ⁊ nos do ſi tñ nõ inuacuũ grãzʒ eius ſuſcepit.HNõ itaq; hͥ pꝛeſta minari poſſumꝰ illiu in baptiſmo.niſi foꝛte miraculo ineffabili creatoꝛis.yvt Remanet aũt h cõcu ſex pcti que eſt in membꝛis ꝓꝛſus extinguat᷑ vt nõ ſit. ſckria e nc ſed vt quicqͥd mali ab homine factum. dictũ.cogitatũ uens. maxime qtũ ad ꝙ eſt. totũ aboleat᷑. ac velut factũ nõ fuerit habeatur. exercitiũ pugne. qᷓ fa Ipſa vo cõcupiĩa ſoluto reatus vinculo. quo ꝑ illam cit ad augmentũ me· dpyabolus aiam retinebat.⁊ a ſuo creatoꝛe ſeꝑabat ma riti et coꝛone. qd bene neat in certamine.Ecce hic aperte oſtendit ea ratione ſignificatũẽ in ingreſ dimitti in baptiſmo.nõ qꝛ nõ maneat poſt baptiimmluyxx ſu filiox iſrkin terꝛan ſed qꝛ reatus in baptiſmo abolet᷑. ¶ Deinde idem iße ¶ Auẽtes de alto Pcoein acnerte⸗ oñdit eo modo etiam dimitti.qꝛ baptiſmi gratia oon. rios cum quibus pu· cupiſcæẽtia ipſa mitigat᷑ ⁊ minuit᷑. in eodẽ li.ita dicẽs. gnare poſfent. ⁊ ꝑ à Lex carnis quã apls appellat pctm̃ cũ ait.Hõ regnet Ro. vj. deus eos ꝓbaret. vtꝝ pctm̃ in veſtro moꝛtali coꝛpoꝛe.nõ ſic manet in mẽbꝛiſ ipſi deũ viligerent an eoꝝ qui ex aqua ⁊ ſpũſancto renati ſunt tanq; non ſit nõ. ut pt in li iudi eius facta remiſſio. vbi omnino plena fit remiſſio pec⸗ Gißtners ac qs mo- catox. s manet hoc vicium ↄcupiſcentie in vetuſtate c uet᷑ hõ occaſiõe cõcu/ UVMW pie in ſe relicte.ſᷣ he¶ in ueniri pñt li.iiij.diſ.iiij. Der boc pʒ reſponſio ad duo obiecta. Mã cupia nõ ſuffocat niſi ei obedire limus. ⁊ licet in actu generandi vſus rõnis impediat᷑.nõ tñ eſt ibi ſuffocatio.qꝛ talis actꝰpõt eẽ meritoꝛius. b ¶ Per grãm baptiſmi ⁊c̃. Contra.Aut em̃ gratia baptiſmi habet oppoſitũ.aut nõ.Si ſic.ergo vna nõ põt ſtare cũ altera. adueniente gra recedit ↄcupia.nec minuit᷑. Si nõ opponit᷑ ei. vr̃ ꝙ ipᷣam non diminuat. Itẽ ſi ↄcupia minuat᷑ ꝑ grãm.S cum ſit finita vr̃ ꝙ aliqñ totalit᷑ auferat᷑.qdᷣ eſt aug.in lr̃a qͥ dicit ꝙ boc nõ 2. pꝛeſtat᷑ niſi miraculo ineffabili.vt lex pcti pꝛoꝛſus extinguat᷑. Ideo eſt hic qõ.vtrũ fomes in aliquo totaliter fuerit extinctus:ſꝰ.ddm q ſicut dictũ eſt ſupꝛa ↄcupia duo dicit. Dicit em̃ appetitũ imoderatũ boni ↄmu tabilis.⁊ ſic dico ꝙ iſta imoderantia circa appetitũ poteſt eẽ dupliciter. Aut ita ꝙ rõ captiuet᷑ ⁊ aia ꝑuertat vt necitatẽ hẽat pᷣponẽdi bonũ cõmutabile bono incõmutabili.a ſic dĩ eẽ ↄcupia intenſa.⁊ h̊ mõ tenet tõnẽ culpe.ratione vicʒ illiꝰ 0ſmmoderantie.Alio mõ ↄcupiĩa dicit imoderãtiã.nõ qꝛ rõ ſuccũbat ſenſualitati.ſed qꝛ ſenſualitas nõ ꝑfecte obtemꝑat rõni.⁊ hoc mõ tenet rationẽ pene. Pꝛimo mõ qꝛ tenet rõnẽ culpe directe op ponit᷑ ipſi gratie.⁊ ideo gratia ſupueniens aufert illã imoderantiã.ꝓ eo ꝙ talis immoderãtia ponebat debi te iuſticie carentiam. Aliã aũt imoderantiã que ſicut dictũ eſt dicit rõnẽ pene nõ tollit gratia in ſuo aduentu. pter boc q; nõ opponit᷑ foꝛmaliter ei.ſ qm gratia ⁊ ↄcupia relicta reſpectu eius ad qð inclinant quandã ha bent oppoſitionẽ.binc eſt ꝙ; ſᷣm ꝙ homo plus exercitat᷑ in gratia.magis ⁊ magis remittit᷑ ↄcupiſcẽtia.nũqᷓ; tñ oĩno tollit᷑ cõcupia.qꝛ ſy remanet radix eiꝰin boie niſi auferat᷑ ꝑ donũ gre ſpeciale.ſicut in virgine credit fuiſſe poſt ↄcẽptionẽ filij dei.ſed hoc magis habet locũ in tercio cũ qr de ſanctificatiõe virginis. Der h aũt qᷓ 3oe dicta ſunt patẽt oba. Gra em̃ ⁊ ↄcupia quodammõ opponũt᷑.⁊ q̊ddãmodo nõ ſicut oñſum eſt.Ad illud qð obẽ ſcdᷣo ꝙ ↄcupia eſt finita. aliqñ totaliter aufert᷑. Dm q; hoc verum eſſet ſi cõcupiſcentia diminueret᷑ qᷓ; Z tum ad cauſam.ſᷣ ſolũ minuit᷑ qᷓtũ ad exercitiũ ſiue ꝑ cõꝑationẽ ad illud ad quod eſt.et ideo nunꝙᷓ totaliter tollitur.ſicut habilitas anime nunqᷓ;ᷓ totaliter ꝑ peccatum adimit᷑.et hoc melius infra videbit᷑. Wanet boc viciũ cõcupiſcẽtie in vetuſtate carnis tãq;ᷓ ſuꝑatũ ⁊ gemptũ.niſi illiↄſen.q̃dã.reui. et in re⸗ 6 —, — . s —R —A õä äl =ZðDòðũ . Muüdooh is dinite eennaöe ſi rlcöenn, 5 heleeltus. pfuſ hhe Gdinindaen. nctbeend Ncpotetlte Gni dri m nugen bnötmanan Gnhaitin aloedrettc⸗ iale ⸗ inſoscon Nir “ i. . . .— — carnis tanq; ſupatum ⁊ pemptum.niſi illico conſenſu qdðᷣammodo reuiuiſcat.⁊ in regnuʒ ꝓpꝛiũ dñationẽq; reuocet᷑.Hic aperte inſinuat᷑ in baptiſmo cõcupiſcenti am debilitari.ex quo ⁊ dicit᷑ dimitti.nõ ſolum ideoqꝛ reatus ibi ſoluit᷑. Quẽ remiſſiõis modũ alijs etiã plu ribus teſtimonijs ſcriptura edocet. Ait em̃ aug. ↄtra Julianũ.Cex in membꝛis vicium carnis eſt.quod ex pena pcti ⁊ ex traduce moꝛtis ꝓuenit. Sed lex iſta qᷓ eſt in membꝛis.remiſſa eſt regeneratõe ſpirituali ⁊ ma net in carne moꝛtali. Remiſſa eſt.qꝛ reatus ſolutꝰ ẽ ſa⸗ cramento quo renaſcunt᷑ ſideles. Manet aũt qꝛ oꝑat deſideria ↄtra que dimicant etiam fideles. Idẽ in ſer⸗ mone quodam de cõcupia carnis. Per gratiã baptil/⸗ matis ⁊ lauacrum regenerationis ſolutus eſt et ipe cõ cupiſcẽtie reatus.cuʒ quo eras natus.⁊ quicqͥd antea conſenſiſti male cõcupiſcẽtie.ſiue cogitatione. ſiue lo⸗ cutione.ſiue actione.dẽ in li.de nuptijs ⁊ cõcupiſcẽ⸗ tia. Concupiſcentia carnis licet in regeneratis iam nõ deputet᷑ in peccatũ.quecunq; tñ pꝛoles naſcit᷑ obliga ta eſt oꝛiginali peccato. Itẽ.Dimittit᷑ ↄcupia carnis i baptiſmo nõ vt nõ ſit.ſᷣ vt non imputet᷑ in peccatum. d Hoc eſt em̃ nõ habere peccatũ.nõ eſſe reũ pcti.. Quõ O alia peccata pꝛetereunt actu ⁊ remanent reatu vt ho micidium ⁊ ſilia.ita ecõuerſo fieri põt vt cõcupiſcẽtia pꝛetereat reatu ⁊ remaneat actu.Ex pꝛedictis euiden⸗ ter monſtrat᷑quõ pctm̃ oꝛiginale ĩ baptiſmo remittat᷑ ¶ Auomodo oꝛiginale peccatü curet᷑ in baptiſmo ex parte carnnis. b—c—v Solet aũt hic quuri.vtrũ et ipſa caro in baptiſmo ab illa feditate ꝓurget᷑.quã in cõceptiõe ex ↄcupia libidi 4 noſa cõtraxit: Quibuſdam videt᷑ ꝙ ſicut aia a reatu omẽ mundari punificat᷑ ita ⁊ caro ab illa pollutione purgat᷑.vt ſicut 1 s polueſo duobus complet᷑ myſteriũ baptiſmi.ſ.aqua ⁊ ſpiritu. u non. itg ibi duo purgent᷑. aia.ſ.a reatu.⁊ caro ab illa conta giione. qd qdẽ ꝓbabile eſt. Alij vo putãt tĩ aiam ibi mundari.carnem vo non ab illa feditate purgari. Si AAe Ouidã dicunt Daints, o remanet illa feditas vſq; ad ꝓcreationem filioꝛuʒ ſ negsnt. que fit in toncupiſcẽtia carnis. videtur natura carnis magis ac magis coꝛrũpi.et magis corrupta videt᷑ ca⸗ ro ꝓlis qᷓ; parentis.quia de carne pollutionem quam habuit a conceptu retinenti.trahit᷑ polluta.⁊ in cõcu/⸗ piſcẽtia cõcipit᷑.vñ ⁊ polluit᷑⁊ ita ex duplici cĩã ↄtami HS nat᷑.vñ maioꝛ videt᷑ pollutõ carnis in ꝓle qᷓ; fuerit in Pe. llox. pente.Ad qð illi dicũt.qꝛ licʒ caro klis ex earne feda ſeminet᷑.⁊ in cõcupiſcentia cõcipiat᷑.nõ tamẽ feditatẽ maioꝛem trahit.qᷓ; caro vnde ſemiat᷑ habuerit.Quã uis etiam ſi fedioꝛ atq; immũdioꝛ ſit caro prolis.et iõ magis coꝛrupta qᷓ; caro ꝑentis.non inde( vt aiunt)fit pꝛeiudiciũ veritati.qꝛ nec abſurdũ eſſe dicũt.ſi carnis lnõ APpꝛiut reuocet᷑. oc vr falſum eẽ.qꝛ cũ ↄcupia ꝓut regna/ bat dicebat᷑ eẽ oꝛigia⸗ le pctm̃ ab aug.vr q; ſi reuocet᷑ in regnũ ꝓ pꝛiũ poſt baptimmum ꝙ oꝛiginale peccatuʒ reuertat᷑.ꝙ ſi boc fal/ ſum eſt. pʒ ꝛc. Itez qᷓ ſunt diuerſoꝝ geneꝝ. vnũ nõ auget alteꝝn. S illicitus oſenſus ẽ cul pa.ↄcupia relicta ẽ xx na.g nõ auget᷑ ꝑ ↄpſen ſum illicitũ. Re. ꝙ cõ/ A cupia auget᷑ ꝑ ↄſenſũ illicitũ ſicut dicit aug. et hoc duplici ex cau/ ſa. Pꝛimo.qꝛ gra ex· pellit᷑. ex cuius pñtia ratio ſenſualitati pꝛc⸗ erat. ⁊ ꝑx ↄñs remitte/ bat acupia. Alia ẽ rõ qꝛ potentia ex frequz tia actꝰ mag ꝓmpta efficit᷑ ad exeundũ in actũ ↄſilem.⁊ qꝛ actꝰ illicitꝰ dicit actũ ↄcu⸗ piſcẽdi.hinc ẽ ꝙ ↄcu/ piſcentia auget᷑ aba- ctu illicito quaſi a ſili Ad illud g qðò obꝛ *§ tũc redit oꝛiginale ꝑc catũ.dᷣm ꝙ; hoc non ſequit᷑ duplici ex cj. ꝛimo qͥdẽ qꝛ ↄcupi cẽtia regnãs nõ dicit᷑ petm̃ oꝛiginale niſi in qtũ bʒ regnũ ⁊ dñiuʒ ab ipſa hois oꝛigine. c aüt illud bʒ ꝑ illici tũ actũ.nõ bʒ rõnẽ oꝛi ginalis pcti ̊ᷣ potius actualis.Alia eſt etiã 6 rõ.qꝛ aliter diminuit ↄcupia ꝑ baptiſmuʒ. aliter auget ꝑ illicitũ ↄſenſum. Per baptiſ muz em̃ ſic diminuit᷑ vt auferat᷑ illud qᷣ foꝛmaliter erat pecca tum oꝛiginale. vicʒ ca rentia debite iuſticie. Ibi em̃ abſoluit᷑ qͥs a debito oꝛiginalis iuſti cie ad qua omnes te nebant ex ipᷣa obliga tione ade.ſed ꝑ illici/ eum conſenſum angeri dẽ p eo 4 dũ bomno peccat magis em̃ciẽ ꝓnus ad malũ ſalt intenſiue qch ad all. quod pcti genꝰdetermiatũ.Ad ⁊ ſi ſint diuerſoꝝ geneꝝ in genere mon.nõ tñ in genere nae. vtriu ut eſt pena nõ ſit eiuſdẽ genaich 6 cupia ꝓut ẽ culpa foꝛma llud q obr ꝙ ſũt diuerſoꝝ gener ↄeupia ꝓut eſt culpa ⁊ putẽ pena. d. 7 triuſq; em act e ↄcupiſcẽ. Pꝛetca ⁊ ſi vcupia p it loquedo. qꝛ tñ ẽ pena vicioſa. ad illã de ſe oꝛdi- nat. ⁊ p vna augmẽtat᷑ ꝑ alter⸗ ex W.t.ßꝰꝗñN7979 . s 9 Aus alia pcta pᷣte. ⁊c ontra. Si ↄcupiq remanet aetu.è in oꝛiginali nõ tĩ pſiderat reatus verum . ⅞1 8 natura magis in poſterioꝛibꝰcoꝛrupta trahat᷑.neq; ex dasz actus. debz di⸗ ci pctm̃ actuale. Iteʒ falſum vr᷑ dicere cum ait ꝙ alia pctã trãſe/ unt actu ⁊ remanent reatu.cũ em̃ dimittũt pctã actualia in bapti ſmo. trãſeũt ⁊ tũ ad enã ⁊ qtũ ad culpã. in pnia etiã tranſeũt qᷓ;tũ ad reatũ pene et ne. Et ſi tu dicas ꝙ re manet reatꝰ ad penã ſatiſfactoꝛiã ⁊ tpalem Obi ſilr de oꝛigiali pꝰ cuius deletionẽ in ba 8 erſnare remanet ob igatio ad moꝛtẽ ⁊ ad alias penas tẽpales. R. ddm e mgr large vocat hic actũ.nõ ſo/ lum ipᷣm actualẽ mo/ tũ.ſᷣ etiã ꝓnitatẽ illã pm quã bõ oꝛdinatur ad actũ.Et iõ dẽ oꝛigi nale pctm̃ remanere actu.qꝛ cũ ſit ibi pua/ tio oꝛiginalł iuſticie.ꝑ quã hõ eſt reus caren tie viſionis dei.ſic etiã ꝓnitas.pꝑ quã bõ oꝛ/ dinatus ẽ ad actũ cõ/ aupiſcendi iõ aufert illa pꝛiuatõ iuſticie o/ riginalis.⁊ relinquit᷑ illa inclinatio babitu alis.Ad illð vo quod obꝛ de tranſitu actua⸗ li. Ddm qꝙ mgr̃ nõ lo quit᷑ de tranſitu qͥ ẽ ꝑ pcti deletionẽ.ſᷣ ꝑ pꝑec- cati ↄſummationem. ⁊ꝑ quẽ modũ pꝛeſenſ ⁊ pꝛeteritũ dicit᷑ tranſ ire. ideo dicit ꝙ trãſit qtũ ad actuʒ ⁊ rema⸗ net q;tũ ad reatũ.qͥa actus eſt in fieri ᷣ rea tus in qcte. e Ad a8 oidi 2 In nuit mgr. ꝙ aia nõ eſt talis quale deus fecit. Cõtra.in ſubita oꝑa/ tione ſil eſt fieri ⁊ fa/ mentũ eſt necriũ. de? facit animã. ergo eſt. Et illud.deus facit ta lem animam. ergo ta/ lis eſt. igit mgr̃ impli — — — — ipſa magis coꝛrupta. anima magis inficit. ex quo autoꝛe ſit.deo.ſ.vel alio. ¶ Pꝛeterea queri ſolet.vtrũ ↄcupiſcẽtia que poſt baptii mũ remanet.et tm̃ penalitas eſt.ante baptiſmũ do pe na erat ⁊ culpa.ex deo autoꝛe ſit vel ex alio: Ad quod ¶ De pena cõcupiſcẽtie que remanet in carne ⁊ aia bꝛeuiter rũdentes dicimus.qꝛ inq;tum pena eſt. deuz habet autoꝛẽ.inqᷓ;dtum vo culpa eſt.dyabolũ ſiue ho⸗ minẽ habet autoꝛem. trü deus ex iuſticia debeat culpam oꝛiginalez anime imputare.cum nõ poſſit vitare. d Solet etiam queri qua iuſticia teneat᷑ illo peccato a innocens a deo creata. cũ nõ ſit in poteſtate ſua illud vitare: Mõ em̃ ꝑ liberũ arbi. illud cõmittit᷑.qꝛ nõ pꝛiꝰ eſt aĩa q; illi peccato eſt obnoxia. Ad hoc quidã dicũt ideo aĩam ream eſſe illius peccati licet mũda a deo ſit creata.qꝛ cũ infundit᷑ coꝛpoꝛi cõdelectat᷑ carni.ex quo pctm̃ cõtrahit. Oõ ſi eſſet.iã nõ oꝛiginale ſed actuale potiꝰ diceret᷑.g recte põt dici imputari aĩe illud pctm̃ qð ex coꝛruptione coꝛꝑis ineuitabilit trahit. Quia vt ait aug.in li.de ciui.dei.MHõ fuit coꝛruptio coꝛꝑis que aggrauat aĩam cã pᷣmi pcti ̊ pena.nec caro coꝛrupti⸗/ lis aĩaʒ peccatricẽ fecit.ſᷣ peccatrix aĩa carnẽ coꝛrupti⸗ bilẽ fecit. ¶ Ilud etiã nõ imerito queri põt.vtrũ pec catũ originale debeat dicivolũtariũ vlł neceſſariũ:Et necariũ põt dici.qꝛ vitari nõ põt. Vñ ⁊ ꝓpha dic.De neceſſitatibꝰmeis erue me.Et volũtariũ nõ incogrue appellat᷑.qꝛ ex voluntate pᷣmi hoĩs ꝓceſſit.vt augꝰ.in j.ui. retracta. oñdit dicens. Illud qð in paruulis dicit᷑ oꝛiginale pctm̃.cũ adhuc nõ vtant᷑ libero ar. volũtat nõ abſurde vocat᷑ volũtariũ.qꝛ ex ᷣma hois mala vo lũtate cõtractũ.factũ eſt quodamodo hereditarii. Duare deus vult aiam coꝛpi macula re.ſciens eã inde maculari.⁊ iõ damnari. 4 ☛ * ‚ ¶ Si vo ãr cur de? q fecit aiam ipſam ſinem⸗ cula. ꝛ ſcit cat vuo oppoitailra. Itẽ qᷓro.aut deꝰ fecit aiaz iuſtã. aut iniuſtã * eã ex coꝛpis ↄiũctione maculã pctĩ ↄtrahere.et aliqũ ante baptiſmũ ſeiungi ab ipo coꝛꝑe ⁊ ſic damnari.eam coꝛpꝑi iũgit? Rñdemꝰ ex altitudie iudicioꝝ dei id ꝓue nire. nec iniuſte id a deo fieri. Ipe em̃ nõ incõgrue hũa ne ↄditiõis modũ quẽ a pᷣnꝰ iſtituit( lʒ pctã hoĩm int / ceſſerit) ſine imutatiõe ↄtinue ſeruat. Coꝛꝑa de mãa ncipio ſine vicio facta mers aiaſch de nihilo creãs. eoꝛũ q; cõiunctione hoĩem ꝑficiẽs.Cũ g vtraq; hois natura a deo ſine vicio ſit inſtituta. licet a ſe ſit pctõ vi ciata.non iõ immutabilis deus humane cõditionis pᷣ⸗ mariam legẽ mutare debuit.ſiue ab hominũ multipli 7 NAualis creat᷑ anima a ſuo creatoꝛte f dic a quibuſdam queri ſolet. vtrũ aĩa talis ſit ante ba 3 4 hoc modo. AHia in coꝛꝑe creat᷑.in cuiꝰ ↄiũctõe peccato maculat. Quãcito & eſt pctm̃ hʒ. nec pꝛius fuit.q; pecc catũ habuerit. nõ eſt & talis qualis a deo creat᷑.Creat᷑ em̃ a deo innocens ⁊ ſine vidoet nunqᷓ; talis eſt. Ad Queſtio. B.e. quoꝛundã e. Originale an ſit neceſ⸗ o ↄiunge / ptiſmũ qualis a deo creat᷑e Qð nõ eſſe ꝓbare conan- S arium vel voluntariũ zibhintn gtife ſnnu eflligetti atoci wich⸗ ſe.fſMrte tilgectnenn Ngtecggna iſhuimatn billrinnn inginfu ir „ 1 == e == S= ⁵= S = — 2 =– S= = = E cene f in — ðM gig — — XXXII Atteĩ nuſticiath. T hoc eſt falſutn. nõ em iuſticis cteata fuit cuſn illa anima. Si iniuſtz. talis eſt. Stalis eſt ais als deus eã fecit. Pꝛopter boc eſt qõ qualẽ deus fecerit illã aĩam:et nõ vr ꝙ poſſit dari ꝙ fecerit eam iniu Iſtsam.cum ſumma iuſticia nõ poſſit facere aliquid iniuſtum. Mõ videt᷑ ſiliter ꝙ fecerit eam iuſtam.qꝛ cũ in p/ mo inſtanti fuerit iniuſta. ſimul fuiſſet iuſta ⁊ iniuſta. ⁊ bec ſunt incõpoſſibilia. Hõ enim videtur ꝙ poſſit da mam. R. dm qꝙ cum querit qualez deꝰ ligi dupliciter. Aut qᷓtum ad bonitateʒ na ature.ſic concedendum eſt ꝙ fecit animam ri medium circa hec.qꝛ hec duo ſunt immediate oppoſita circa ani ſecenit animam qtum ad bonitatem et maliciam. hoc poteſt intel ture. aut qtum ad bonitatem moꝛis. Si q;tum ad bonitatem n An aie ex cxa⸗ töne ſint eqles in donis na/ f turalibus. one mala qᷓ ponit eẽa deo m ep actio. nõ cia nõ eſt a deo. gie. f P telligendu memoꝛandũq; quod dici poteſt qꝛ nõ oino talis eſt qualẽ eã deus fe/ cit.Deus em̃ bonꝗ eam fecit.⁊ bonitatem ei ſine coꝛru ptione indidit. Et dicit᷑ ills natura is bonitas quã in creatione a cõditoꝛe ſuſcepit.quã bonitatẽ ꝓpter pec⸗ catum penitus nõ amiſit.ſed viciatã habuit.quã de⸗ mfĩ ſine vicio fecit. Si em̃ res bona nõ eſſʒ anima.in ea malũ eſſe nequiret.cũ nõ poſſit malũ eſſe niſi in bono. vt poſt dicet᷑. Mõ ergo oĩno talis eſt aia qualis a deo eſt creata. Sicut quis pollutas habẽs manus nõ tale habuit pomũ quale ego dedi mundis manibus. Ego em̃ dedi mũdũ.¶ Ilud q;; nõ incongrue queri ſolet. vtrũ omnes aie ex creatione equales ſint.an alie alijs excellentioꝛes? Pluribus nõ irrationabiliter videt᷑ ꝙ ex ipſa creatione alie alijs excellant in naturalibus do nis.vt in eẽntia alia alijs ſit ſubtilioꝛ.⁊ ad intelligẽdũ memoꝛandũq; habilioꝛ.vtpote acutioꝛi igenio ⁊ ꝑſpi cacioꝛi intellectu pꝛedita. Qð nõ impꝛobabiliter dicit cum in angelis ita fuiſſe ↄſtet. Et licet naturalibꝰ do/ nis alie pᷣ alis polleant.attñ ante baptiſmũ a coꝛpoꝛe diſcedentes parẽ penã.et poſt baptiſmũ ſtatim equa/ lem coꝛonã ſoꝛtiunt᷑.qꝛ ingenij acumen vel tarditas. Spmiũ vel pen in futuro nõ collocatt. em̃ eſt a deo m ꝙ iuſta.qꝛ nõ eſt iuſta.nec ſᷣm ꝙ iniuſta i, F eſt a deo ſ̃m bonitatẽ nãe ꝑ quã eſt indifferens ad vtrũq;.ↄſili mõ intelligẽdũ ẽ in creatõne uribꝰnõ irrõnabilit᷑ vr ⁊c. Innuit ꝙ ex ipᷣa creatiõe vna aia eſt ſubtilioꝛ alia in eſſentia. ad in/ habilioꝛ. Contra.hoc em̃ vr eſſe falſum.qꝛ ſicut dicit Greg.Om̃s hoiĩes nã pariter bonaz. ⁊ adhuc bona eſt. Si qtum ad boni tatem moꝛis.ſic dðm eſt ꝙ de? nec fecit ea,z bonã nec malaʒ. Bo/ nã em̃ nõ fecit.qꝛ ho/ nitatẽ illã aie non de/ dit obſiſtente infectio ne ex ꝑte coꝛꝑis.cui a/ nima in eodẽ inſtanti vnita fuit in qͥ creata. Mõ fecit eã malã. qͥa Gꝙᷓuis ania ab inſtanti ſue creatiõis mala ſit boc tñ nõ eſt a So cre ante ſᷣ a carne inficiẽ/ te. ⁊ iõ dicit mg hanc nõ eſſe ↄcedẽdã. ania eſt talis q̃lẽ deus eã fe cit.ſᷣ potiꝰ ecõuerſo.ñ qꝛ de? dederit ei actua lem iuſticiã. ̊ qꝛ dedit ei bonitatẽ nature ad habẽdũ iuſticia oꝛdia tã.a q iuſticia pꝛiuat᷑ carnẽ infecta. Et ſic patẽt oba. Per hunc i0 aũt modũ rñdenduʒ eſſet ſi qᷓreret᷑ de acti/ m ꝙ iniuſta.qꝛ iniuſti/ genuit.g ſil ⁊ ab ipa creatiõe aie pares ſũt.Hic q̃ri põt vtrũ ſubtilitas iugenij ⁊ hbilitas ad memoꝛãdũ veiat ex ꝑte coꝛpꝑis.an ex ꝑte aie:Et qꝙ ex ꝑte aie vr magiſter in lr̃a dicere. Sʒ at᷑ ꝑ tꝑa.mõ dementioꝛ eſt. mõ ad intelligẽdũ acutioꝛ.Hoc aũt nõ põt lerici nãliter ſunt maioꝛis ingenij qᷓ; flegmatici. ſi h dicit mgr̃ in l̃a.ſatis ꝓbabile ẽ qꝙ in ipᷣa creatiõe ſit Sytũ ad pᷣuationẽ oꝛdinis nãliũ in pᷣcellẽtia. qtũ⸗ at iſta pꝛecellentia naliũ.vtrũ ex pte aie. an ex ꝑte coꝛ õriũ huiꝰvr̃.qꝛ vr ꝙ ipᷣa aia q̃ nõ vari eẽ niſi ex ꝑte coꝛpis. Itẽ videmꝰ ꝙ co/ dicit cõplexionẽ ex parte coꝛpis.vr ⁊c.Rꝰ: dim ꝙ ſicut ꝛecellẽtia in aiabus.Et ꝙ dicũt᷑ eẽ pares h nõ intelligit pᷣuationẽ oꝛdinis in dñio ⁊ ſeruitute.Si aũt qr̃ vñ xeni⸗ ꝑis.ddᷣm ꝙ cũ aia nõ ſit ꝓpt᷑ coꝛpus ſ᷑ coꝛpus ꝓpter aiaʒ iſta pᷣcellẽtia ex pte aie venit. In h̊ aũt pᷣcellit vna aia alterã.nõ rõne pꝛincipij ex q̊.cũ ſit ex nihilo.ſᷣ rõne ſapi entie cõditoꝛis ꝗᷣ bilitatũ qᷓ aie in bilitatũ ſui impedit. pter ho ſitionẽ ex ꝑte co pꝓducit oĩa ᷣm oꝛdinẽ debitũ. Mõ eſt tñ negãdũ qͥn multũ faciat coꝛpꝰ ad exercitiñ illaꝝ ba creatiõe inſunt. Ande diſpoſitio bona coꝛpis multũ expedit. ſicut ecõtrario mala multũ ciudicant᷑ colerici boni ingenij.qꝛ aia qtũ ad vſum illius habilitat iuuat᷑ ꝑx ↄueniẽtẽ diſpo ꝛpis. Attñ nõ eſt illa rõ principalis boni ingenij.qꝛ videmꝰ aliqũ homies ↄtraric complexio/ nis ingenioſos eſſe. AUnde videmus hoies ad diuerſa exercitia aptos.quoſdaʒ ad artes mechanicas.quoſdã * liberales. iteꝝ lia. Si querat᷑ rõ quoſdã ad mathematicã.qͥſdã ad methapbiſicã.q̃ſdam ad naturalia.quoſdã ad rationa buiꝰ.Rendebit theologus qꝙ hoc eſt ex diſtributione donoꝝ dei.a q̃̊ nõ tm̃ ꝓcedũt dona gra/ tuita.imo dona naturalia. ⁊ oĩa talia gratie vocant᷑ a ſanctis.⁊ de hmõi elrir illud.ſ. Petri.iiij. Anuſqͥſ/ qʒ ſicut accepit grãm in alterutrũ illã admiſtrantes ⁊c. Maturalis añt reſpon bit ꝙ hoc venit ex diuerſa di ſpoſitione er parte coꝛpis.vel qtũ ad complexionẽ. vel ꝙtũ ad oꝛganiʒationẽ.vterq;ʒ tñ bene.ſᷣ theologꝰme/ lius.qꝛ pꝛincipalioꝛẽ aſſignat càm.vñ ⁊ ppᷣs in li.de aialibus cñ affignat cãs diſpoſitõis mẽbꝛoꝝ.vbi nò inue * ria. Pꝛimo em̃ querit᷑ de deletõe oꝛiginalis nit cãm pᷣncipalem ex ꝑtenature recurrit ad diſpoſitõem ↄditricis ſapie. 4 D intelligẽtiaʒ huiꝰ ꝑtis incidit hbic qõ ciraa Tercio qr de eqtate vdiuine iuſticie in infuſiõe ⁊ pu/ nitione anime. Circa pꝛimum queruntur du. Scðdo qr̃ de moꝛbo ↄcupie remanẽte. Primo queritur vtruʒ baptiſmus deleat originale — 1 . Li. q́;tum ad culpam que eſt in mente. Scðdo vᷣo vtruʒ deleat q;tum ad eius cauſam que eſt in carne. — 2 eſtio.. 3 ¶ Atrũ baptiſmus deleat oꝛiginale ꝙᷓtum ad culpax⸗ Et ꝙ ſic videt. Job.iij. Niſi quis renatus fuerit ex aqua ⁊ ſpirituſancto nõ intrabit in regnum celoꝛñ. boc aũt nõ eſt ꝓpter culpam actualeʒ in paruulis. ſi hoc eſt. erit ꝓpter culpam oꝛiginalem. ſed poſt ba/ ptiſmum nõ pꝛiuat᷑ paruulus regno celoꝝ.̊ neceſſe eſt ꝙ in baptiſmo tollat᷑ illud quod reddebat homi nem indignum viſione dei.̊ ⁊c. We o vj.⸗Du cunq; baptizati ſumus in cpꝛiſto icſu.in moꝛte ipiuſ baptizati ſumus.Et poſt. Qui em̃ moꝛtuus eſt pec/ cato.iuſtificatus eſt a peccato.glo.i.ꝑ baptiſmũ moꝛ tui ſumus peccato.ſicut chꝛiſtus ſemel moꝛtuꝰeſt p- ne. ¶ Itẽ bocipᷣm vr rõne. Baptiſmus em̃ eſt ſacra mentũ veteris ⁊ etiam noue legis.& ſicut in baptiſ/ mate bomo lauat᷑ exterius.ita vere lauat᷑ interius. ſi ergo in baptiſmo exterius vere lauat᷑ puer. videt ꝙ interiꝰ a ꝑeccato oꝛiginali mundet᷑. ¶ Itẽ in bap⸗/ tiſmo efficit᷑ homo mẽbꝛũ chꝛiſti ⁊ regenerat᷑ gene/ ratione ſpũali.ſi ergo mẽbrũ chꝛiſti eẽ nõ põt qs q;/ diu manet in pctõ moꝛtali.vr ꝙ ꝑ baptiſmum oꝛigi nale deleat᷑ qtum ad culpam. ¶ Sed ↄtra. Impoſ/ ſibile eſt deleri maculam peccati ſiue defoꝛmitatem amoueri ꝙdiu manet pꝛiuatio boni q̃ debet ineſſe.Yꝰ in homine poſt gabtiſinenn manet carentia illiꝰoꝛi/ inalis iuſticie. ꝗqᷓ fuit in Adam in ſtatu innocentie. ꝑ baptiſmũ nõ delet᷑ macula oꝛiginalis culꝑe. Ma ioꝛ manifeſta eſt ꝑ ipᷣaʒ peccati diffinitionem.minoꝛ manifeſta eſt ꝑ ipſaʒ exꝑientiã.qꝛ manifeſte videmꝰ ꝙ poſt baptiſmũ caro ſpiritui nõ ita ſubijcit᷑ ſicut in qdam ſubijciebat᷑. ¶ Itẽ impoſſibile eſt maculã pec cati deleri qdiu manet actus peccati ſicut eſt mani/ feſtum. Munq; em̃ alicui remittit᷑ peccatũ foꝛnicati- onis qdiu eſt in actu foꝛnicandi.ſed poſt baptiſmũ manet oꝛiginale q;tum ad actum.ſicut dicit magr̃.S impoſſfibile eſt q in baptiſmo deleat᷑ qtũ ad macu/ Mem ocupiſcere poſt baptimmum culpa eſt. q̃les ſunt actus tales ſunt habitus. cõö⸗ lam ⁊ reatum. cupiſcẽtia qᷓ remanet poſt baptiſmũ ẽ culpa.s nõ eſt culpa actualis.̊ ẽ culpa oꝛiginalis.igit᷑ ꝑ ba tiſmũ oꝛiginalis culpa nõ delet᷑ qᷓtũ ad maeula. Se cul pa ẽ meritũ pene. ſi oĩno ceſſat culpa.oĩno debet re moucri pena. Si igit᷑ poſt pctm̃ remanet pena debi⸗ ta oꝛiginali.vtpote moꝛs ⁊ ↄſiłes pene.non videt᷑ ꝙ baptiſmũ fiat deletio oꝛiginalis culpe qᷓtũ ad ma/ culã.Oꝛ ſi tu dicas ꝙ macula pcti deleta. põt rema/ nere läs tenens in aia. ⁊ obligatio ad penã ꝓ cul⸗/ pa pᷣus facta.videt᷑ tũc ꝙ oꝛiginaleremanet ꝙtũ ad reatũ.igit᷑ male dicit mꝗr̃ cũ ait ꝙ oꝛiginale tranſit 12 reatu ⁊ remanet actu. ¶ Ky. ꝙ ſicut dicit mgr̃ in l=ſa et accipit a verbis Aug. duplici rõne dẽ oꝛiginale re —— mitti in baptiſmo.qꝛ ꝑ grãm baptiſmi viciñ cõcupie debilitat᷑ atq; extenuat᷑ vt iã non regnet.⁊ qꝛ reaatuz- ipſiꝰſoluit᷑.Ad buiꝰaũt verbi intelligentiã notandũ ꝙ illud verbũ dupłr põt intelligi.⁊ vtroq; mõ ſatis ꝓbabilit. AUno mõ ſic ſicut dicit aug in li.de baptiſ. puulo. Oꝛiginale ẽ ↄcupia ſiue viciũ ↄcupie.⁊ hoc/ 2— 22 * im dicit mgr in IFa. Hec aũt ↄcupia ꝓut dẽ eſſe oꝛi Knglepam nonr appetitũ boni cõmutabilis inten um ⁊ inoꝛdinatum. Et rõ huiꝰ eſt iſta.qm oꝛiginale pctm̃ nõ tm̃ eſt culpa.ſᷣ etiã culpa moꝛtalis. Inqti culpa ẽ.dicit pᷣuationẽ oꝛdinis debiti.inq;tũ moꝛtalł vt intelligam — ee e e L de e „ 2 S 2 —’ „ . eſt. nõ t̃ dicit boni debiti pꝛiuationẽ. ſy etiã dicit oꝛ dinis et iuſticie ſubuerſionẽ. Ad hoc igit᷑ ꝙ ↄcupia in aliq̃ dicat il oꝛiginalẽ.neceſſe ẽ ꝙ dicat neceſſi i tatẽ ↄcupiſcendi.ſiue appetitus imoderantiã cũ de/ bito nõ ↄcupiſcendi et cũ dñio.ita ꝙ carnalis appe- titus pᷣſit ſpiritui.Et qꝛ vtrũq; boꝝ eſt in boĩe ante baptiſmũ. hʒ em̃ debitum nõ ↄcupiſcendi.qꝛ ad boc tota humana natura in adam fueratlobligata. nec il la obligatio alicui fuerat relaxata.Habet etiã domi⸗ niũ.qꝛ gratia deſtitutus vincit᷑ lege membꝛoꝝ. hinc eſt ꝙ babet in ſe oꝛiginale ctm̃. cum aũt homo bap tiʒat᷑.tunc gratia infundit᷑ ex merito paſſionis chu/ ſti cuius eſficit᷑ membꝛum.ꝑ baptiſmũ ab illo debito abſoluit᷑.gratia vᷣo erigit animã ⁊ dat ei potentiam vt non vincat᷑ a cõcupiſcentia.⁊ ꝑ hoc aufert ei do/ miniũ. Et hinc ẽ ꝙ qꝛ in baptiſmate tollit᷑ ↄcupiſcẽ/ tie dominiũ.⁊ ſoluit᷑ nõ ↄcupiſcẽdi debitum.qꝛ om̃i no aufert᷑ ratio culpe ab ipſa cõcupiſcẽtia. licet aliq modo remaneat. et hinc eſt ꝙ magiſter dicit ꝙ oꝛi/⸗ ginale in baptiſmo tranſit reatu et remanet actu.qꝛ ⁊ ſi remaneat cõcupia.nõ tñ remanet ꝓut eſt culpa et obligatoꝛia ad penam. Ninc ẽ igit᷑ ꝙ magiſter di/ cit duplici ratione in baptiſmate peccatum oꝛigina/ le deleri. et qꝛ vicium cõcupiſcẽtie extenuat᷑.et qꝛ re⸗ tus ſoluit᷑. Aiter eran poteſt intelligi verbũ illd 8s ſicut ſuperius dictum fuit in oꝛigia li culpa repiri confoꝛmitatem quandam ad culpam actualem. Sicut em̃ videmus in culpa actuali.et eſt ↄuerſio ⁊ eſt auerſio.⁊ in ipſo actu peccandi.et in ipſo babitu peccati.eſt pꝛiuatio habitus boni. et q̃; dam habilitatio ad actum peccati.ſic in oꝛiginali in⸗ telligimus eſſe debite iuſticie carentiam ⁊ cõcupiaʒ. Et quemadmodum in actuali pꝛiuatio habilitatis bone eſt ipᷣm peccatum foꝛmaliter loquendo.ipᷣa vᷣo habilitatio ſiue ꝓnitas ad actum peccati non eſt pꝑec catum niſi materialiter loquendo.ꝓ eo ꝙ nõ eſt cul pa niſi qdiu manet ibi pꝛiuatio.ſic intelligendũ ẽ in oſito.Et quemadmodum in actualis peccati de/ letione. cum gratia infunditur ſtatim moꝛit᷑ culpa. inq;tum erat defoꝛmitas ⁊ pꝛiuatio.nihilominus tñ ſimul cum boc manet quedam pꝛonitas ad actuʒ.li cet remiſſa.in his potiſſime qui peccauerunt pecca/ to conſuetudinis. Sic quando gratia baptiſmalł in / fundit᷑ anime.ſtatim remouet᷑ oꝛiginale peccatum. eatenus qua erat carentia debite iuſticie.etiam cum ſtatim gratia eſt in anima.ſimul cum ea eſt et iuſti/ cia. cõcupiſcentia vᷣo non omnino tollit᷑ ſed minuit̃ ꝓ eo ꝙ ꝓnitas ad culpam ſimul poteſt ſtare cũ gra tia. qꝛ ſicut dictum eſt nõ erat ipᷣm peccatum loquẽ- do foꝛmaliter ſed materialiter. Ande cum excludit carentia debite iuſticie ꝑ grãm baptiſmalem. rema/ net cõcupiſcentia ratiõe pene. Et binc eſt ꝙ dicit ma giſter ꝙ tranſit reatu ⁊ remanet actu.qꝛ iã no eſt cul pa ꝑ quã bomo ſit vignus pena.ſed pena eſt ex pꝛe- cedenti culpa relicta. Pꝛo tãto dicit ꝙ oꝛiginale pec catũ duplici ratione dicit᷑ remitti in baptiſmo. et qꝛ concupiſcentia extenuat᷑. et quia debitum ſoluitur. Soluitur nanq; debitum dum per iuſticiam gratie recompenſatur iuſticia oꝛiginalis innocentie. Con/ cupiſcentia vᷣo remittit᷑.duð poteſtas datur ſpiritui gratiam regendi ⁊ vincendi carnem. Concedende ſunt igitur rationes oſtendentes peccatum oꝛgina/ le q́;tum ad culpam deleri in baptiſmo. ¶ Ad illud 13 ergo quod pꝛimo obijcit᷑ in ↄtrariũ ꝙ manet pᷣuatõ ntolaqe ugfehnt⸗ Kan tpot⸗ Dados osone gaenutan nopora la ſceraln Piaslen macbut bytinoch fängpen line mntonüße Nteinguggt niunnin ncur Cuſertui Uuudküren iceease ke fuhoſe giigtin⸗ icicjſe nicn iſnutitin Keginen nna idn egdn miih Nnigt unel Pebrtide Eneniigi maükhig hnſinec miplen Mai ptann Neuſran dhiun gcñt in ei zindet en mmmgn auchch uanieen uutnran oantn binic; ntunz rant ogliͦt . cloi glegeed unntich, hndininef mmt un tunnu zerini nackgiſ, üſi n – nen RK eutet 6 ner n 14 — dꝛiginalis iuſticie.rñdet᷑ ꝙ debitũ ſoluit merito paſ⸗ ſionis xpᷣi.⁊ recõpenſatio fit grã ſpũſſancti quã deꝰ dat aie. ⁊ quãꝗ etiã plus acceptat qᷓ; iuſticiã innocen/ tie.¶¶ Ad illud qð obꝛ ꝙ manẽte actu nõ põt deleri N. ° — — culpa.dm ꝙ verũ eſt de actu in q̃ conſiſtit plena rõ5 culpe.ſicut in actu foꝛnicationis ↄſiſtit ↄjſummatio illius pcti. Actus aũt oꝛiginał pcti vocat᷑ bic ↄcupia ſiue neceſſitas ↄcupiſcendi.ſᷣ hec non manet ꝓut in ipſa eſt illiꝰpcti ↄſummatio. Sicut em̃ dictũ eſt.nec manet q'tũ ad dominiũ.nec manet qᷓ;tũ ad concupi ſcendi debitũ. AUnde ſicut in aliquo caſto poſt dele/ 15 ſcendi exire.ſalua nibilominꝰ caſtitate.ſic ⁊ in ꝓpo/ ſito intelligendũ eſt eſſe. ¶ Ad iũllud qð obẽ ꝙ cocu/ boc nõ ſequit᷑ ꝙ illa ↄcupia qᷓ ꝓuocat ad cõcupiſcẽ/ dum ſit pctm̃.ſᷣ ſufficit ꝙ ſit pctm̃ vel ex pctõ relicta Onñ ergo dicit᷑ qles ſunt actus tales ſunt habitꝰ. hoc intelligit᷑ de habitibꝰgeneratis ex actibꝰfrequẽ- tatis.ſicut de habitibꝰcõſuetudinalibꝰ. Concupiſcẽ tia vo illa que poſt baptiſmũ remanet.nõ eſt genera ta ex freqᷓnti ↄcupiſcibilitate. ſ̊ ex carnis coꝛruptöe. ꝛideo nõ hʒ rõem culpe pene.quia vo ad malũ in inat. potiꝰ vicioſitas qᷓ; penalitas appellari debet. 16 ſequens remoueri pena. vᷣm ꝙ illud veꝝ eſt de pe⸗ na eterna ⁊ eius reatu.de alijs vᷣo penis tꝑalibꝰ hoc non opoꝛtet. ſicut manifeſtũ eſt in ſacro pnie.in quo ſi deleat᷑ culpa in cõtritione. nibilominus tñ obli/ tur hõ ad ſatiffactionẽ.q;uis em̃ deus remittat of enſam.adbuc tñ querit emendã.Et ſi tu obijcias q; in baptiſmo eſt plena remiſſio vnde delent᷑ actualia ꝓtũ ad penã ⁊ culpã. ⁊ ita multofoꝛtius oꝛiginale. dboc ſatis planũ eſt rñdere.ſed huiꝰ qõnis deter/ minatio nõ ſpectat ad locũ iſtũ.ſᷣ ad quartũ li.in ea ¶ Vtrũ oꝛiginale pctm̃ p baptiſmũ deleri babeat qᷓtũ tatẽ. ad pꝛeſens obmittendũ eſt. ꝑte in qua agit᷑ de baptiſmo ꝙᷓtũ ad effectũ.⁊ ibi de/ terminatum inueniet᷑.quare hõ in baptiſmo a qui/ buſdam penis abſoluitur.a quibuſdã vero minime. Et quia ſuperfluitas vitanda eſt ⁊ ſingula ſuis locis tractanda ſunt.tum ꝓpter oꝛdinem.tum ꝓpter bꝛeui ueſtio. ij. b ad cam. Et ꝙ ſic videt᷑ ꝑ verbũ dam̃.q dicit ꝙ duo ſunt in baptiſmo.coꝛreſpondẽtia duobꝰ q̃ ſunt in h mine. Ait em̃ ſic.Qm̃ duplex eſt hð ex aia ⁊ coꝛpoꝛe. duplicẽ dedit purgationẽ ꝑ aquã ⁊ ſpm̃. Spũ quod ßm imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ eſt renouãte. aqua etiaʒ ꝑ ſpũs grãm coꝛpus a pctõ purgante ⁊ a coꝛruptõe liberante. Si igit᷑ hec coꝛruptio eſt cauſa oꝛiginalis peti tranffundẽdi.videt᷑ ꝙ oꝛiginale petm̃ nõ ſolum deleat᷑ qtũ ad culpã ſed etiã qtũ ad cãm.¶ Ite poe tentioꝛ eſt xps in ſatiffaciendo q; fuerit ada in coxri’i pendo. ſicut dꝛ Ro.v. Mon ſicut delictũ ita et vnũ. a oꝛig ſpectu alterius ꝓpa baptiſmuʒ non deletur oꝛiginale q́;tum ad cauſam Erxr quo innuit ꝙ multo maius fuit donũ qᷓ delictũ. — tẽ nõ remouet᷑ effectus ꝑſiſtente cauſa. neceſſe ẽ ꝙ ⁊ cãm oꝛiginalis pcti excludat ab ipſo.et ſihoc.videt᷑ tunc ꝙ ba nnamrd in alterũ oꝛiginale pctm̃. nõ ſufficienter curat ꝙpurificet hoſt dele p bapciſmi aut ſi veletur q;;tu ad culpã. deletur ſimi tionem ⁊ dimiſſionẽ pcti luxurie manere põt aliqua pꝓnitas carnalis ↄcupie.⁊ etiã aliqñ in actũ cõcupi Poſitũ eſt piſcere poſt baptiſmũ eſt pctm̃.ddm ꝙ veꝝ eſt. ſᷣ ex reditarius. videt᷑ ꝙ nõ deleat᷑ quin auferat᷑ illa coꝛ/ ad radicẽ. 4 neceſſe deletio oꝛi 50 ſi delictũ ade nõ tm̃ potuit inficere hoiem in ſe. ꝓut eſt pᷣncipiũ alteriꝰ.videt᷑ ꝙ baptiſmi ſacem noõ tim̃ curet hoiem in ſe.ſᷣ etiã put eſt alterius pꝛin bium. LPténo! enece . ſi baptiſmũ remouet ipᷣn oꝛiginale pctm̃ ab hoie. A — moꝛbũ qui relinquit radicẽ moꝛbi. S aut xp̃s nõ eſt medicus ꝑfectus.aut ſi feccus medicus eſt.ꝑ medi cinã ſacri baptiſmi nõ ſolũ expiat᷑ oꝛiginale q̈tũ ad culpam ſed etiã qtũ ad cãm.⁊ ſi boc.ꝗᷓ baptizatꝰ2c. Itsẽ tales ſunt fructus qᷓlis eſt arboꝛ. ⁊ tales ſunt rami qualis ⁊ radix. Añ ⁊ dñs math.vij. Mon põt arboꝛ bona fructus malos facere.Et aplus Ro. xj. Si radix ſancta ⁊ rami ſancti. g ſi oꝛiginale deletum eſt in parente. parens eſt purificatus. videt᷑ ſimiłr et. ꝓles.⁊ ſi hoc.aut oꝛiginale non delet lit qtũ ad cãm. Si tu dicas ꝙ baptiſmus nõ purifi/ cat hominẽ ab oꝛiginali inqᷓtũ eſi coꝛruptio natura lis. ſed inqtũ eſt coꝛruptio pſ. onalis. Contra.ſi op/ cauſa oppoſiti.⁊ ꝓpoſitũ eſt cauſa poſiti. ſed ꝑſona coꝛrupta coꝛrũpit naturã. pari rone ꝑ/ ſona ſanata ſanat᷑ ⁊ natura. / Iteʒ ſi aliquis curet aliquẽ a lepꝛa. quia lepꝛa eſt moꝛbus hereditarius. hocipſo ꝙ a lepꝛa curat dat ei potentiã generandi filiũ ſanũ.ergo pari rõne ſi oꝛiginale moꝛbus eſt be/ ruptio ꝑ quã oꝛiginale in alterũ traſfundit᷑. Sea contra. Baptiſatus etiq poſt baptiſmuʒ ſentit in ſe motus ↄcupiſcentie.ſed ↄcupiſcentia oꝛtũ babet ex ellari d carnis Kaicaccer illa eſt cauſa oꝛiginalis pcti in ple. d illud qð obijcit᷑ ꝙ, remota culpa debet ꝑ con 5 curat moꝛbũ oꝛiginalis pcti qtum dradi Pie c oꝛiginalis pcti reſidet penes car nem. ſed grã ſpnſſancti reſpicit pꝛie ipſam mentẽ. ergo ſi cauſa oꝛiginalis pcti nõ opponit᷑ ipſi gratie. videt᷑ ꝙ ꝑ grãm baptiſmalẽ non babeat remoueri. tem ſi baptiſmus curaret oꝛiginale non tm̃ in⸗ quantũ eſt moꝛbus pſonalis.ſed etiã inꝙᷓtũ eſt moꝛ bus naturalis.igit᷑ parente baptizato.nõ opoꝛteret ꝓlem baptixari. Si igitur vnũquẽq; in ꝓpꝛia pſona baptiʒari. videt᷑ ꝙ in baptiſmate nõ fiat ꝛiginalis q;tum ad caãm et radicem moꝛbi. em ꝗpter peccatũ oꝛiginale habemus ignoꝛan tiam in mente. ⁊ cõcupiſcentiã in carne.ſᷣ baptiſmꝰ nõ tollit homini ignoꝛãtiã que ſe tenet ex parte men baptiſmu tis. ergo multo minus nec illa coꝛruptionẽ que ſe te net ex parte carnis.ſed illa eſt cauſa oꝛiginalis.c. ¶ W. dm ꝙ dupliciter eſt loqui de cauſa oꝛiginal. aut ſ̃m conſiderationẽ vnius hominis in ſe.aut per comparationẽ ipſius ad alterũ ex ipſo ꝓpagandum Si pᷣmo modo loquamur.ſic ſemꝑ cum deletur pec catum oꝛiginale.deletur ⁊ cauſa oꝛiginalis peccati. tum ad hoc vt nõ poſſit deinceps peccatum oꝛigi/ nale cauſari in anima baptizati. Remittit᷑ eni quo/ dammodo feditas carnis.⁊ ꝑ conſequens impꝛobi⸗ tas ſue tyrãnidis rõne cuius habebat ſpiritũ in ſer/ uitutem peccati redigere.qð quidẽ nõ poteſt facere poſt baptiſmũ ꝓpter auxiliũ gratie qdð ibi datur ſpi/ ritui. ꝑ qdð pꝛeſidet carni. ⁊ ita effectus illius gratie quodamodo redundat in carnẽ. Si aũt loquamur de cauſa oꝛiginalis reſpectu alterius ꝓpagandi.ſic ꝑ ſiue radicem. Et ratio buius potiſſima vt credoeſt. quia coꝛruptio que eſt cauſa oꝛiginalis peccati ꝓpa gandi.eſt coꝛruptio nature conſiſtens penes vim q̃ᷓ babet radicari in carne. AUnde oꝛiginale put eſt vi/ cium ꝑſone reſpicit voluntatẽ. ꝓut autẽ eſt vicium nature reſpicit generatiuã virtutẽ ⁊ carnẽ.grã autẽ ſacramẽtalis ꝗꝓpꝛie reſpicit coꝛruptionẽ ꝑſone.oↄtra vro coꝛruptionẽ nature nõ habet oꝛdinari ete⸗ ii æbinc eſt cũ infundit᷑ gratia baptiſ malis. deletur wꝛigmnalis culna bm ꝙ erat petm̃ ius aie. remanet tamẽ aliquis languoꝛ in carne qᷓ eſt cauſa oꝛiginalis 18 in ple. Si autẽ querat᷑ quare remediũ grẽ ſacramen talis oꝛdinat᷑ directe ↄtra oꝛiginale ꝓut coꝛrumpit * pſonã. ⁊ nõ ꝓut coꝛrumpit naturã. dom ꝙ ſummꝰ medicus boc inſtituit rone congrua exigente. tum ex parte medici. tum er parte egroti.tum ex ꝑte me/ dicamenti. Ex parte inquam medici.quia ſic dñs de buit nos curare.vt falutẽ noſtrã vnuſquiſq; ab ipᷣo immediate recogitaret. ⁊ ideo vnũquẽq; voluit cu/ rari à ſuo baptiſmate immediate ⁊ in ſe.et ꝓpterez baptiſmus delet oꝛiginale in boĩe ᷣm ꝙ eſt indiui⸗ duum.non ſᷣm ꝙ eſt alterius pꝛincipium.vt ex boc vnuſquiſq; reddat obſequiũ deo debitũ.⁊ magis re/ cognoſcat ſaluationis ſue beneficiũ.Ex parte etiam oti cõgruentia erat.deus em̃ neminẽ vult ſaluari niſi ſalua arbitrij ſui libertate.⁊ ideo talẽ efficaciam medicamento dedit. vt ſalua eſſet libertas ⁊ meritũ liberi arbitrij. Ideo etiã vt fides habeat locũ.occul- tat dñs ſacramẽti ſui effectũ. ⁊ ideo nõ cuyat᷑ natu/ re moꝛbus. Ex parte etiaʒ medicamenti rõ eſt. quia virtus regeneratiua in ſacramẽto eſt ipſa fides. vñ a fide paſſionis dicunt᷑ facr̃a habere eſficaciã. Om̃ ergo hec virtus regeneratiua pᷣncipalit᷑ reſpicit vo/ luntatẽ ⁊ mentẽ.virtus aũt generatiua deciſionẽ car nis a carne. binc eſt ꝙ baptiſmus ſanat ſiue curat oꝛiginale ſᷣm ꝙ eſt moꝛbꝰ ꝑſone. dũ in ea datur gra 3 quã rectificat᷑ pſonalis voluntas.remanente nihi lominus coꝛruptione in carne ⁊ in vi generatiua.qᷓ cauſa eſt tranſfundendi oꝛiginalẽ culpam. Et ſic pa tet ꝙ ꝑ baptiſmũ deletur oꝛiginale pctm̃ qtũ ad cul pam.nõ tamẽ remouet᷑ cauſa tranſfundendi oꝛigi/ nale in pſonã alteraʒ.ſicut rõnes oſtendunt que ad ſecundaã partem inducunt᷑.⁊ ideo concedende ſunt. 19 ¶¶ Ad illud & q; pꝛimo obijcit᷑ de damaſ. ꝙ caro et ſpnñs purgant᷑ in baptiſmo. Dm qꝙ dam̃.intelligit carnẽ purgari.quia feditas carnis aliquo mõ remit- titur.nõ q; oino tollatc illã remiſſionẽ ſiue diminu tionẽ feditatis.purgationẽ vocat. pter boc ꝙ non eſt amplius cauſa culpe in eo in quo eſt. nõ tamen ꝑ baptiſmũ oino feditas deletur.cũ nõ tm̃ pꝛuritus coitus ſit in paganis.verũetiã in xpᷣianis. Dꝛobabi⸗ le tamẽ eſt ꝙ illa feditas ꝑ baptiſmũ remittat᷑.vul/ go em dicit᷑ ꝙ paruuli baptiʒati non ita fetent ſicut 20 alij nõ baptizati. ¶ Ac illud qd obẽ ꝙ pna Magis fuit ſufficiens ad ſatiſfſaciendũ ꝙ; adaʒ ad conũpen dum. Sdm ꝙ verũ eſt.vcrũtamẽ quia nõ dedit om nem virtutẽ ſacr̃o quã dare poterat.ſᷣ quã dare con gruebat. ideo etſi ſumicientiot eſſet.nõ tñ dedit virtu tem ſacro curandi oẽm coꝛruptionẽ.ſed ſolũ coꝛru/ ptionẽ pſone. ſic enis congruebat vt pus oſtenſum *1 eſt. Ad ilud manente cauſa. ⁊ cõſeruante.nõ illud qd obijcit᷑ ꝙ nõ remouet᷑ effectus ꝑ de efficiente tm̃. Uerum eſt etiã de exiſtentia cauſe in ea diſpoſitione in qua ꝓducit effe ctum. Meutro autẽ iſtoꝝ modoꝝ remanet cauſa oꝛi ginalis.ſiue quia feditas ipſa nõ eſt cauſa conſerua⸗ tiua oꝛiginalis.cũ oꝛiginale ſit in anima ſeꝑata.ſiue quia nõ remanet in ea diſpoſitione ⁊ intenſione ßm 22 quꝗ anima ex ipſa trabit oꝛiginale. ¶ Ad illud qd obijcit᷑ ꝙ non ſufficienter curat moꝛbũ qui relinq t raglcein. Dran boc verũ eſt n radix moꝛbi relin quitur que poteſt cauſare vulnꝰ in eo qui curat᷑.nõ dm ꝙ verũ eſt de cauſa efficiente AII poſſit iterare moꝛbũ illũ circa eũ qui baptizat᷑. Poſ- ſet tamẽ ⁊ aliter dici ꝙ vtile eſt relinquere radicem ſic autẽ relinquit radix oꝛiginalis tccati que quidẽ? alicuius egritudinis.quia vna egritudo frequenter curat alterã.Hmõi autẽ coꝛruptio que remanet in carne. occaſio eſt vitandi multa mala. ⁊ ꝑ cõſequs ctatu de effectu baptiſmi. ¶ Ad illud qdð obijcit ſi radir ſancta eſt ⁊ rami. d Nur . ſe loqᷓndo.vt ſi radix ſãcta ſit ̃m ꝙ radix.baptiſinꝰ m ꝙꝙ illud intelligit᷑ er faciendi multa bona.ſicut oſtendit᷑ in quarto in ra 25 autẽ etſi ſanctificet hominẽ.nõ tamẽ ſanctificat eu,ʒ m ꝙ eſt pꝛincipiũ alterius.quia remediũ illud c rat moꝛbũ pſone nõ nature ſicut oſtenſum ẽ. ¶¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ curato lepꝛoſo datur ei virtus /ge nerandi ſanũ. Odm ꝙ nõ eſt ſimile. Lepꝛa em̃ ſic eſt· moꝛbus hereditarius ꝙ nõ eſt alius moꝛbus vt coꝛ rumpit ꝑſonã ⁊ vt coꝛrumpit naturaʒ.eo ꝙ totum bhominẽ inficit ex parte carnis.nõ ſolũ q;tũ ad nutti tiuam. ſed etiã qꝙ;tũ ad generatiuaʒ.⁊ ideo lepꝛoſus generat lepꝛoſum.quia ita coꝛruptus ẽ in eo hbumoꝛ generatiuus ſicut nutritiuus.⁊ qñ homo a lepꝛa cu ratur.vterq; humoꝛ ſimul in ipſo ſanat᷑.Sed in oꝛi/ 2 ginali peccato eſt coꝛruptio perſone ⁊ nature.ita ꝙ; iſte coꝛruptiones ſunt diuerſe.Coꝛruptio em̃ pꝑſone ꝙ ab illa cauſat᷑ reſpicit generatiuã virtutẽ. Eſt em̃ reſpicit liberã voluntates. coꝛruptio vᷣo nature ym natura vis inſita rebus ex ſimilibus ſimilia pcrcãs. ideo qᷓ;uis vna iſtarum coꝛruptionũ per baptiſmiõ curetur.non opoꝛtet ꝙ curetur alia.⁊ hinc eſt ꝙmui dificatus per baptiſmũ generat immũdum.Quali/ tas em̃ ꝓlis genite plus confoꝛmat᷑ diſpoſitõni vir⸗ tutis geneꝛatiue qᷓ; diſpoſitioni voluntatis libere. et ideo exemplificat Aug.qꝙ ſicut circumciſus generat pꝛepuciatum.et ex ano mũdo generatur granum cum paleis.⁊ hoc i pagatiua ⁊ rõne ſeminali.ᷣm quam bec ꝓpagãtur. ido ſimiliter intelligẽdum eſt in hominibus.ꝙ quia coꝛruptio remanet in vi generatiua.q;uis voluntas curetur per gratiã. bomo generat m id in quo aſſi· milat᷑ ade.nõ m id in q̃aſſilat xpᷣ.⁊ iõ ꝓducit filiũ ſimilẽ ade pᷣuaricatoꝛi.magis qᷓ; ſuo redẽptoi.- querũtur duo. Pꝛimo queritur i quo ſit cõ- u quo ſit concupiſcẽtia tanqᷓ i VDnſequẽter queritur de ſecundo pꝛincipeari ſcilicet de moꝛbo cõcupiſcẽtie.Et circa hoc quia omnia iſta erant in vip cupiſcentia tanqꝙᷓ in ſbiecto. Secũdo queritur a quo ſit tanꝙ a pꝛincipio effecttuu. — eſtio. j. —E0 n ſbiecto. videlicet. vtrum ſit in anima vel in carne:Et ꝙ in carne vide tur. Ad Ro. vij. dicit apłs. Aideo aliã legẽ in men⸗ bꝛis meis repug.le mẽ.m. Glo. AVideo aliã legeʒ. ih eſt fomitem peccati qui regnat in memb:is meis.t in oculo ad concupiſcẽdumin manu ad operãquz. Sten Hug.ð ſanꝰ- cto vict. Aitiũ oꝛiginis humane duplici coꝛruptiõe g concupiſcentia eſt in oculo. 7 7 inficit naturam.ignoꝛãtia mentem.⁊ concupiſcẽtia carnem. Si igitur ignoꝛãtia eſt in mente tanqᷓ inſb iecto. videt᷑ Hnpiſttti ſit in carne tanqᷓᷓ in ſub⸗ m ſicut ſe habet lex mentis ad mẽtem. mente tanqꝙᷓ in ſbiecto. pari ratione et lex carnis ſcentia ſicut dicitur Roma. vij.ergo ꝛc. ¶ Itẽ con cupiſcentia carnis nõ eſt in anima niſi ꝙdiu anima in carne tanqᷓ; in ſbiecto.ſed lex carnis ee . ita ſe habet lex carnis ad carnem ſed lex mẽtis eſt in Krtitten goſbiegan aquelcn eſtats⸗ reſaruißi Ghalenn pk o ligur ücknpet ſgiigleng oouſante, ſirobihte eenllusſe ſctopinllo gitoſctcogit Pacupicent ſutnnäzinſubie crõctaroſe⸗ Ctencamenn nuxcroßteraa ſatadlerean Phabertinanimn ccpiſcentid cupſſeentueſe gauwz ſueſen ſs ſuei lenaus iooringo iun wobberomnt lubabetaſeinni⸗ –— is Ao nöſum Eublisfmtan aecenmnia aptccntucrai ick cſeincane⸗ Qedinamecke ſomalterinſet Cauſallerꝛſorn⸗ rinſcinlltte upilorhaty avaulglterde lManapinecri⸗ mähta⸗ scunciſec⸗ 9 nlimtahter mmiſn⸗ ſinaanin S Käpensge ucßſtc sn S. üzinne echhais Veltotn. MNin i dlnni Lemmring ĩ donimmfn timmiG nmniimtni lurmatgti imnin u⸗ miaptcnfn wbrusbnrd uncirar wrg. ſoman r e. nndtsgne insu nde, jrücratfmi choNnn iebauh migoſto⸗ onri — t. inn üt, guaneſt⸗ Niſcg o cntronunt ⸗ inn, ggumit ⁊5 habeat in anima vt in ſubiecto ꝓpꝛio.¶ ʒo ⁊ virtute appetitiua. — eſt vnita cami.ſi ergo ꝓpꝛietas ſaluari babet in pꝛo pꝛio ſpiecto.videtur ꝙ concupiſcẽtia ipſa non ſit in aia que ſeꝑabilis ẽ a carne.iĩmo in neſßſe. Itẽ cuiꝰeſt actus.eius eſt ⁊ babitꝰ.ſᷣ carnis eſt cõcupiſce re ſicut dĩ Gal.v.Caro cõcupiſcit aduerſus ſpm̃.er/ go ↄcupiſcentia eſt a carne. ¶ Sed õ.Aug.de vᷣbis apli. Aiciũ ↄcupiſcẽtie eſt qd aia ꝑtrabit ex carne.hᷣ ſllud q; aia ꝑtrabit ꝗpꝛie eſt in aia. g̈ cõcupiſcentie viciñ eſt in ipſa ſicut in ſubiecto. 1 Aug. in li. lxxxiij.q.Concupiſcentia eſt turpis affectio qua aia inferioꝛa ſectat᷑.que magis ꝓpꝛie cupiditas dicit᷑ aſfectio babet eſſe in anima tanqᷓ; in ſubiecto.̊ ⁊c̃. ¶ Item illius ſolius eſt cõcupiſcere cuiꝰeſt cogno/ ſcere. ergo in illo ſolo eſt cõcupiſcentia in quo eſt co/ gnitio.ſed cognitio eſt in anima tanqᷓ; in ſubiecto.er go ⁊ cõcupiſcentia.¶ tẽ in illo ſolo eſt ↄocupiſcen/ tia ek. in ſubiecto in quo poteſt eſſe culpa.ſed ta/ le nõ eſt caro ſed anima.ergo ⁊c. ¶ Itẽ anima rece- dente a carne.nõ plus cõcupiſcit caro qᷓ; lapis.ani/ ma vero pᷣter carnẽ ↄcupiſcere poteſt ⁊ deſiderare. ſicut ⁊ dolere.ergo videt᷑ ꝓpꝛie ꝙ cõcupiſ. t eſſe dom ꝙ cõcupiſcentia dupliciter accipit᷑. Ano mõ dicit᷑ con cupiſcentia eſſe deſideriũ nimis intenfum ⁊ immo/ deratuʒ. ſiuc ſit reſpectu boni interioꝛis.ſiue exterio ris.ſiue inferioꝛis.Et hoc mõ accipit᷑ ad Roma.vij. vbi dicit᷑ in glo. Bona eſt lex. que dum concupiſcen tiam ꝓbibet. omnia mala ꝓhibet. ⁊ ſic concupiſcen tia habet eſſe in vi anime appetitiua.ſiue dicat᷑ vis appetitiua bꝛutalis.ſiue dicat᷑ vis appetitiua ratio nalis.Alio mõ ſumit᷑ concupiſcentia ꝓ appetitu de lectabilis ᷣm tactum. ⁊ ſic accipit᷑ Eccli.vij. Pꝛo⸗/⸗ pter ſpeciem mulieris multi perierunt.⁊ ex hboc con 27 cupiſcentia quaſi ignis exardeſcit. HNec ↄcupiſcẽtia dicit᷑ eſſe in carne.⁊ in ſenſualitate.⁊ in rõnali parte SDed in carne eſt cauſaliter. in rõnali vero parte eſt foꝛmaliter.in ſenſualitate vero vtroq; mõ.vidclicet cauſaliter ⁊ foꝛmaliter. Ideo dico ꝙ in rõnali parte 2 in ſenſualitate eſt foꝛmaliter.quoniã actus qui eſt vcupiſcere ſicut vult Aug.eſt ꝓpꝛie ipſius aie. deo vero cauſaliter dicit᷑ eſe in carne.quia caro infecta iuncta anime ex ſua infectione reddit eam ↄcupiſcẽ tem. AUnde ſi quis vellet ꝓpꝛie ſubiectũ cõcupiicen/⸗ tie carnalis aſſignare.nec tm̃ diceret carneʒ.nec tm̃ diceret animã.ſed ipᷣm cõiunctũ.vt ſicut ſentire eſt actus cõiuncti.ſic etiã actus ↄiuncti eſt delectari car 28 naliter 1 ↄcupiſcere. Pꝛopter qd nota ꝙ caro dupli citer ſumitur in ſcriptura. Aliq dicit᷑ caro homo ex terioꝛ carnalis ⁊ ſenſibilis.⁊ ſic cõpꝛehendit carnem ch potentia anime ſenſitiua.Et hoc mõ ꝓpꝛie eſt ſub iectum concupiſcentie carnalis.Alio mõ dicit᷑ caro ps hominis cõſtitutiua.Et hoc mõ nõ eſt conceden dum ꝙ ↄcupiſcentia eſt in carne niſi dicat᷑ ineſſe ſi⸗ cut in cauſa. Rõnes igit᷑ oſtendẽtces ꝙ ↄcupiſcentia magis ie eſt in anima ꝙᷓ in carne ↄcedende ſunt. Ad illud aũt qd obijcit᷑ de verbo apoſtoli. Aideo aliã legem in mẽbꝛis meis ⁊c̃.Hdm ꝙ membꝝ non tm̃ vocat᷑ caro ibi exterioꝛ. etiã accipit ibi ꝓ carne d illud qð obiſcit᷑ de hug. reſponderi poteſt ſimilit᷑ ꝙ carnẽ accipit ꝓ homine carnali.vt ſi caro dicat᷑ iᷣm coꝛpus.tũc intelligit de p̃dicatione cauſali.vt cõcupiſcentia dicat᷑ carnẽ in/ ficere.i.carnis feditas vel coꝛruptio ex qua concupi 5l ſcentia ipſa oꝛitur. ¶ Ad illud qd obijcit de lege car obijcit᷑ ꝙ in anima ſeparata nõ eſt cõc Pen Kenle⸗ tanqᷓ a pꝛincipio. Et eſt ᷣ ofe qð iuſtũ eſt. eſt a deo. ᷓ ⁊c. XXII nis. Dicendũ ꝙ caro accipit᷑ ibi p homine carnali ?2 exterioꝛi.Et ſimiliter in vltima autoꝛitate qua dicit᷑ Caro concupiſcit aduerſus ſpiritũ. d illud qd 32 piſcentia car nalis. Dicendũ ꝙ ex boc nõ ſequit᷑ ꝙ caro ſit Pꝛiuzʒ ſt ubiectũ concupiſcentie. ſed ex hoc bene ſequitur æꝙ concupiſcentia non ineſt anime niſi vt carni vnite. Ag vltimũ iam patet reſponſio ex bis que dicta unt. Cũ em̃ vicit᷑.caro cõcupiſcit aduerſus ſpm̃. ca⸗ ro ibi ᷣm ꝙ glo. exponit dicit᷑ bõ carnalis ſiue ſen⸗ ſualitas carnis. Aueſtio. ij. dD queſtio vtrum ſit a deo. Et ꝙ nõ vidæ. Roma. vſ. Aetus homo noſter cruciſixus ẽ. Glo. Vetus ho eſt fomes q ex nobis eſt. nõ a deo. rẽ Augein li.x. rñſio. Credite malum ex dyabolo. bonuʒ ex deo nõ libiginem. ſeg libido ⁊ ↄcupiſcentia idẽ ſũt.ergo ⁊c᷑. m dei filius aſſumpſit omne qð in noſtra na/ tura plantauit.ſed cõcupiſcentiã nõ aſrumpſit. ergo ocupiſcentia no eſt in nobis a deo.¶ Itẽ omne qᷣ eſt a deo eſt bonũ. ⁊ de ſe ad bonũ oꝛdinatũ.ſed con⸗ cupiſcentia malũ eſt ⁊ ad malũ oꝛdinata.cũ eiꝰvſus ſcʒ actus ↄcupiſcendi ſit malus.ergo videt᷑ ꝙ cõcu. piſcentia nõ ſit a doo. ¶ Item fomes inqtum bmõi cauſa oꝛiginalis in ꝓle.⁊ ita eſt cauſa oꝛiginalis neceſſaria ⁊ determinata ꝙ nõ attendit᷑ ibi libertts wluntatis.ᷣſed qdð eſt cã alicuiꝰrei neceſſario ⁊ deter minate oꝛdinate ad malũ.eſt cã mali. Si igit᷑ fomes eſſet a deo.tũc ſequeret᷑ ꝙ pctm̃ oꝛiginale eſſ̊ a do. ꝙ ſi boc ẽ falſum. reſtat ꝙ ⁊ pᷣmũ. ¶ Sʒ ↄtra. Aug. deli. arbi. Ois pena pcti iuſta ẽ.⁊ fuppliciũ noĩat᷑.F 2cupia qᷓ remanet poſt baptiſmũ pena ẽ. iuſta eſt. ð iuſtũ e oĩs pena aut eſt acta. aut inflicta. aut ↄtracta.ſ̊ fomes no ẽ pena acta.qꝛ eſt in puulis aca boni vel mali egerunt. Mon ẽ pena ↄcta.qꝛ fuit in adã qͥ nõ ꝓccſſit ex alio Dener Keltat igit᷑ ꝙ eſt pena inflicta.ſᷣ ois talis p.- na ẽ a diuina iuſticia. ̊ c. ¶ Itẽ ↄcupia dicit amo ris intenſionẽ. amoꝛis aũt intenſio dicit poſitioneʒ. ſ om̃e qð dicit iea poſitionẽ eſt ab illo a q̊ pcedit eius ẽ auferre dñiũ cuiꝰẽ ⁊ da⸗ — om̃e ens.g ⁊c. re. ſi deus dedit dominiũ hoi vel ſpiritui rõnali ſuꝑp vires inferioꝛes.videt᷑ ꝙ illiꝰſolius fuit auferre.ſed auferre dñiũ nõ eſt aliud qᷓ; infligere deoꝛdinationẽ cupꝑie in ſenſualitate. ob quã caro ↄcupiſcit aduer⸗ ſus ſpm̃.⁊ ſpũs aduerſus carnẽ.Si g illud dominiũ a deo eſt ablatũ.videt᷑ ꝙ ↄcupie viciũ ab ipſo ſit in/ flictũ. r⸗ ; beſtie hoi nõ obtꝑant.hoc eſt ex diui na diſpoſitione ſᷣm quã ſapienter oia regunt᷑.ergo pari rõne ꝙ vires inferioꝛes nõ obediunt ſupꝑioꝛi.G̊ eſt ex vltione diuina.Et ꝙ iſtud veꝝ ſit.młte auẽétes fanctoꝝ vident᷑ dicere.que innuunt ꝙ ideo rebellio boi eſt inflicta.qꝛ h fuit rebellis deo.hec aũt rebellio nibil aliud eſt q;; ↄcupiſcentie viciũ. ¶ E.dicengũ 3 ꝙ dupliciter eſt loqui de ipſa cõcupiſcentia. aut pm ꝙ eſt pena.aut ſᷣm id ꝙ eſt ↄcupia.Si loquamur de ipa ſᷣm ꝙ ẽ pena.ſic dicit oꝛdinẽ ad culpã.⁊ hoc mõ habet cãm ꝓmerentẽ ⁊ cãm oꝛdinantẽ. Meret᷑ em̃ hõ habere talẽ rebellionẽ ex ſua culpa ⁊ inobedien⸗ tia. Deus vero hoc malũ ad aliud pᷣexiſtens oꝛdinat ex ſua iuſticia. Alio modo eſt loqui de ↄcupiſcentia ſm id quod eſt.⁊ ſic concupiſcentia duo dicit. dicit em̃ appetitum.dicit nibilominus in actu appetitus — exceſfum. Appetitus inquã ille ſubſtratus bonus ẽ ⁊a deo eſt. exceſſus autẽ ille in appetendo.⁊ ſi videa eur eſſe poſitio.plus tñ eſt pꝛiuatio.nec bʒ cam effi⸗ cientẽ ſed deficientẽ. ⁊ idco quia deus nullius eſt cõ æficiens. hoc mõ nõ ponit᷑ eſſea deo.ſed potius a li bero arbitrio ꝑ culpa deficientem ⁊ a dyabolo inſti/ gante.Oꝛ aũt ↄcupiſcẽtia rõne exceſſus pᷣuationem dicat. uis videat᷑ dicere poſitionẽ boc planum eſt Hoc em̃ ẽ ↄcupiſcentia reſpectu virtutis appetitiue qð eſt ꝑaliſis reſpectu motiue.Et quẽadmodũ mẽ/ bꝛum paliticũ tremulat ⁊ mouet᷑ velociſſime.⁊ boc nõ venit ex virtutis augmento.ᷣ potius ex virtutis detrimento.nec ex virtutis foꝛtificatione. ſᷣ potius ex diſſolutione.ſic ⁊ in cõcupiſcentia intelligendum eſt ꝙ appetitus in amoꝛe rei tẽpalis exardeſcit.nec põt ſeipᷣm ↄtinere.imo in cõtinuo motu ⁊ cõcupiſcẽ tie iteratione cõſiſtit. HHoc inquã intelligendũ eſt ꝓp/ uenire ex defectu retinaculi.ſicut mouent᷑ fere rupt⸗ vinculis.⁊ naues deſtructis gubernaculis.Concedẽ ge ſunt igit᷑ rõnes oſtendẽtes ꝙ cõcupiſcentia non 34 35 56 ſit a deo ꝓut ↄdudunt de ↄcupiſcentia ſᷣm id qð eſt. Aillud vo Aug. qͥ dicit ꝙ; ois pena iuſta eſt. vi⸗ cendũ ꝙ intelligit de pena ſub rõne pene.ſic em̃ iuſta eſt rõne iuſte oꝛdinatõis ad pᷣcedentẽ culpã. Poſſet tñ dici ꝙ intelligit de pena q̃ pure pena eſt.hoc eaq̃ ita pena eſt qꝙ nec eſt culpa.nec de ſe oꝛdinata ad cu pam.⁊ ideo nõ habet locũ hic auctas illa.¶¶Ad illð qd obẽ ꝙ ois pena.aut eſt inflicta.aut acta.aut con/ tracta.dm.qꝙ ↄcupiſcentia in adã fuit acta.ꝓ eo ꝙ peccando ſeipᷣm pᷣuauit oꝛiginali iuſticia. et induxit in ſe cõcupiſcẽtiã. In nobis vo eſt pena cõtracta.ꝓ eo ꝙ a pentibus ↄhimus carnẽ infectã.que facit cõ cupiſcentiã eſſe in aia ſibi vnita.¶ Ad illud qð obꝛ . * ꝙ; oĩs poſitio a deo eſt.⁊ ↄcupia dicit poſitionem *. dum c ſicut claudicatio ⁊ tremulatio poſitionẽ di/ cit quandã.quia ponit actũ ⁊ virtutẽ ꝓgreſſiuã. di/ cit etiã nibilominus defectũ ⁊ pꝛuationẽ.Claudica tio em̃ defectum in crure ponit. tremulatio vo defe⸗ ctum in virtute mouẽte ſiue ineptitudine circa mo- bile. Sic ⁊ in ꝓpoſito mtellige⸗ ů eſt eſſe vt pᷣus ex⸗ planatũ eſt. Et rõne eius qð eſt ibi poſitionis.abſq; dubio a deo ẽ. rõne vero eiꝰ qd eſt ibi defectꝰ⁊ pꝛiua 37 tionis nõ eſt qᷓrenda cauſa eficiẽs ſᷣ deficiẽs. d illud qd obẽ ꝙ eius eſt auferre dminiũ cuiꝰeſt dare Doum ꝙ ipſe cui datũ eſt dñiũ ex mala cuſtodia po/- teſt amittere. Et ſic intelligendũ eſt hminẽ ꝑdidiſſe dominiũ illud qd habebat rõ ſuꝑ vires inferioꝛes.⁊ boc nõ quia ablatũ ſit ei violenter.ſed qꝛ cuʒ eſſet in ſua poteſtate tale dominiũ in ſe ↄſeruare.⁊ pꝛia in/ curia ⁊ negligentia noluit ⁊ amiſit.ſicut bõ dum pec cat a ſemetipſo fugat grãm diuinã. deus dicit᷑ aufer re.qꝛ iuſto ſuo iudicio vltra nõ apponit. dũ bõ red/ 38 dit ſeipᷣm indignũ ad donũ dei ꝑcipiendũ. Et ꝑ hoc A . etiaʒ poſſet rñderi ad ſequens obiectũ de amiſſione dominij beſtiaꝝ. Poteſt tñ ⁊ aliter dici ꝙ nõ eſt ſimi le.quia ꝙ beſtia nõ obtꝑat bomini boc nõ ponit cul pam.nec in beſtia que nõ ſubiacet.nec in homine qͥ nõ pꝛeſidet.ſecus tñ eſt in ſenſualitate ⁊ rõne. Cum em̃ ſenſualitas rõni repugnet mouendo ⁊ inclinan⸗ do ad illicitũ. ipſa talis repugnantia eſt ei culpa.et ideo ꝓpꝛie nõ debet dici talis rebellio eſſe a deo.nec deũ inflixiſſe ↄcupiſcentiã.Et ſi alique tales auẽte⸗ inueniant᷑.intelligẽde ſunt ⁊ exponẽde vt loquant de ↄcupia ſᷣm ꝙ ẽ pena.Et ſic patẽt obiecta. Onſequenter querit᷑ de tercio videlicet de eq̃/ tate diuine iuſticie. m quã animã tali carni in undit ex qua cõtrabit reatũ dãnationis eterne.Et circa hoc qrunt᷑ duo. Pꝛimo querit᷑ vtrũ deus illaʒ maculã quã anima ↄtrabit.de iuſticia debeat ſibi im putare.Scdo querit᷑ vtrũ deceat diuinã iuſticiã ani mam tali carni ſociaare. ¶ Atr illã maculã quã anima ↄtrabit ex carne debe⸗ at deus ſibi imputare.Et ꝙ nõ videt᷑.Aug.in lib.de duab? aiabus Z manicheos. Reum tenen quẽquã. qꝛ nõ facit qd facere nõ põt.ſumme iniqᷣtatis ⁊ inſa nie eſt. Si igit᷑ aia ꝑuuli in ſuo oꝛtu habere non põt iuſticiam. videt᷑ ꝙ nullo mõ ſit ei oꝛiginalis macula imputanda. ¶ Item ſicut gloꝛia reſpicit meritũ. ſic ctiã pena reſpicit demeritũ.ſed meritũ ꝗpꝛie cõſiſtit circa actũ.g ⁊ demeritũ. nibil imputadũ eſt alicui ꝓ demerito qdð nõ fit ex actu ꝓpꝛio. ¶ Item in eo qðᷣ ineſt alicui naliter. nec eſt laudãdus quis.nec vitu/ perandus.ſed talis culpa ineſt puulo ex nali cõiun/ ctione anime ⁊ carnis.igit᷑ p illa nec eſt puulus lau dandus.nec vituperandꝰ.igit᷑ macula illa quã con trahit nõ debet ſibi imputari ad penã. PBes pmor eſt deus ad miſerendũ qꝙᷓ ſit h.ſed bõ aliĩ habʒ exex ſatũ ex inipoſſibilitate.nec punit eũ qui nõ eſt rõnis capax. ſi g talis cõditio reperit᷑ in ꝑuulo. videtur 4 nihil qð ſit in ipſo debeat ei imputari a dño.¶ Sed cõtra.Actuale peccatũ reddit hominẽ indignũ ꝓpt hoc ꝙ eſt ibi pꝛiuatio alicuiꝰboni qð deberet ineſſe. ſ oꝛiginale peccatũ in boc cõicat cũ actuali.qꝛ in eo eſt pꝛiuatio alicuiꝰboni qð deberet ineſſe.vtpote oꝛi ginalis iuſticie.& oꝛiginale peccatũ facit eũ in quo ẽ dignũ eſſe pena.ſed omne tale eſt a iuſto iudice im / utãdũ.g ⁊c̃. ¶ Itẽ oꝛiginale ſicut pus pbatũ ẽ ma um culpe eſt. ̊ culpa deoꝛdinat vniuerſum niſi ſb/ ſequat᷑ pena in qua oꝛdinet᷑ ſᷣm ꝙ vult Aug.ergo ſi diuina iuſticia nõ debet dimittere aliqͥd inoꝛdinatũ in vniuerſo.debet igit᷑ punire oꝛiginale peccatum in uocũq; reperiatur.ſiue in paruulo.ſiue in adulto. tem iuſtũ eſt ꝙ deus ab omni anima exigat ho/ noꝛem ſibi debitũ.cum igit᷑ pulcritudo imaginis in creatura rõnali ſpectet ad honoꝛẽ dei. deus a q̃cũq; creatura rõnali exigit illã pulcritudinẽ.ſed qui iuſte exigit aliquid ab aliquo.ſi caret illo.recte imputat ei ad penam.ſi ergo qͥcunqʒ babet oꝛiginale peccatum caret illa puerfenginccna anima deberct habere. ergo oi tali debet imputari ad penã a ſumma iuſti/ cia. ¶ Item ſicut ſcds adam fuit exemplũ obedien- di.ſic pꝛimns adam fuit exemplũ pᷣuaricandi. ſicut apoſtolus innuit.ergo ſicut habens imaginẽ ſecũdi ade eſt dignus gloꝛia.ſic habcus imaginem pꝛimi eſt dignus pena.ſed omnis qui regenerat᷑ in baptiſ mo xpᷣi hocipſo ꝙ habet imaginẽ xpᷣi(videlicet gra. tiam baptiſmalez) reputat᷑ a deo diguus gloꝛia eter na.qᷓ;uis nibil boni vel mali fecerit.ergo ꝑ oppoſitũ omnis qui generat᷑ ab adã.cũ hocipſo gerat imagi/ nem eius.debet a diuina iuſticia reputari indignus gloꝛia ⁊ reus pena. ¶ .dicendum q abſq; dubio 59 deus imputat oꝛiginale peccatũ ipſis paruulis i de meritũ.quia in reatũ pene.ſaltem pꝑene damni.Noc aũt exi do. ⁊ iu „ „ 7„ cie rectitudo.Altitudo diuinc potẽtie boc gi diuine potentie altitudo.⁊ ſapie pulcritu- exigit.ob quã deus ſemꝑ debet querere ſuã gioꝛian ⁊ honoꝛẽ.⁊ ideo ſi anima rõnalis bonoꝛem deo non giulnune mmer ſouneraun pennnit n Otctonaiot mettifen⸗ zrohnatteſa kopturzllar ſichllueiut ſpiniuſtaun. Cacpeu vir.. gkntos bert ſocheraigare⸗ ſobarur ncci⸗ henaſai inea rlum ſanari ſededit:05 farmunau gane boccñe muſicu Y ocrt uil frundeadss Nnckqrtoc iatmoinre Gleul dinpo⸗ Uiicnamnon a Wrntadnan ftterenpüͤdte noſſbliwien ltabonnig ſifuterpolun⸗ tiun dſatin⸗ tpemulopee⸗ ſuarnoͤpott hetthorhaein ſibahentidtbin sdit Gatnsfite urenaguls; fotircfiomu mnlicnenen ſtthrulnn lleſtnenie henngin, funplcamene nſoneonn WN ller icn mogene midig dhenſcin Müicfitäi taanedhe cmn gleg. Mitnestiur rponpot ulsmmal tnenii ſe i wedſt Fmnuang es Necin⸗ arniln Ati lozln nlagiien i Ngen wiübtien iiſöcktis 1goua iten n mſt igdr. icnlgin incſentn iͦfurängi triturir R ewücinnid⸗ gnräem Nrüiitinii um hiridin ianinnggtd inchimgle⸗ mi wpsdtig hitauute vrmtei um a iet. ſumm iſ g& reddit.cum in ſe nõ habeat decus imaginis diuine per qð deus bonoꝛari habet.neceſſe eſt ꝙ deus dede cus culpe.recompenſet in decoꝛe iuſticie. Pulcri/ tudo etiã ſapientie hoc requirit.quia nõ patitur ali⸗ uid turpe vel inoꝛdinatũ reperiri intra vniuerſum E quoniã omne peccatũ ſiue ſit actuale ſiue contra ctum eſt pꝛiuatio modi.ſpeciei.⁊ oꝛdinis. neceſſe eſt ꝙ inoꝛdinationẽ nature recompenſet deus ꝑ oꝛdi/ nem pene.vt ſic pulcritudo vniuerſi ex nulla parte remaneat deturpata. Rectitudo etiã diuine iuſticie hoc requirit.quia deus id a creatura crigit qʒ ei de- dit.quoniã igi᷑ deus bumanã naturã in pꝛimo ho/ mine iuſtã fecerat. voluntatis iuſticiam nõ ſolum a pᷣmo parente.ſed etiã ab omnibus poſteris (in qui/ bus natura illa reperit᷑)debet exigere. In quocũq; igit᷑ eſt illius iuſticie carentia.merito ſibi imputatur a diuina iuſticia. Et hoc eſt qd dicit Anpᷣhel.in li.de conceptu virgi.ca.xxviij. Dicendũ ꝙ aliter deus er/ ga ifantes debeat agere.⁊ aliter bomo. Nam bomo nõ debet exigere a natura qð ſibi non dedit.⁊ qdð ſibi nõ debetur. nec iuſte redarguit bomo hominẽ cum culpa naſci.ſine qua ipſe nõ extitit.⁊ de qua non niſi per alium ſanatur. Ocus vero recte exigit a natura q ipſe dedit ⁊ qd ſibi iuſte debetur.Sic igitur patet ꝙ decet deum culpam imputare anime quã cõtraxit ex carne. hoc em̃ exigit tam potentia ꝙ ſapientia.qᷓ; ctiam iuſticia. I9deo cõcedende ſunt rõnes que boc qꝗo oſtendunt.¶Ad illud ergo qd pꝛimo obijcit᷑ in con trarium de verbis Aug.in li.de duabus animabus. Dðdm eſt ꝙ ratio iſta dupliciter deficit. Pꝛimo qͥdeʒ quia ex malo intellectu auctis ꝓcedit. Auguſtinus em̃ loquit᷑ de impoſſibilitate que ineſt ſimpliciter bo mini ex natura.non de ea in quã homo intruſus eſt per voluntatẽ ⁊ culpã.ſicut ſupꝛa diſt. xxviij. poſitũ fuit exemplũ de ſeruo eunte ad nundinas. Hec aũt impoſſibilitas ſeruandi rectitudinẽ iuſticie.nõ fuit indita honiini ex cõditione nature.ſed potius intru ſa fuit ex voluntaria tranſgreſſione ade. ESecũdo etiam deficit in aſſumptionc. ꝓ eo q; deus nõ impu/ tat paruulo peccatũ oꝛiginale ex hoc ꝙ non facit qd facere nõ poteſt.ſed ex boc ꝙ nõ babet qð babere de bet. ⁊ hoc bene imputat᷑ homi ſᷣm illud Luce.Om/ ni babenti dabitur ⁊ abundabit.nõ habẽti vero ⁊c̃. Et apis dicit. Ignoꝛans ignoꝛabit᷑. ⁊ Mathei.vij. glo. Eiectus fuit bõ a nuptijs nõ ſolum ꝓpter enoꝛ/ mitatem actualis pᷣuaricationis.ſed etiam ꝓpter ca rentiã veſtis nuptialis. qua quia caret homo in oꝛi- Sinali conceptus.niſi veſtiatur in baptiſmate.nõ ꝑp/ mittitur aulam ſuperni regis intrare.exigente hoc il 41 lius ſuperne aule dignitate.¶Ad illud vo qd obij/ citur ꝙ demeritũ reſpicit actũ.dm ꝙ ſicut ꝑuuli ba bentes gram digni ſunt vita eterna.ꝓ eo ꝙ illã gra tiam ꝑ ſacramenta xpii qͥ eis vitaʒ eternã ſua gratia ⁊ paſſione ꝓmeruit.ita ꝙ alia eſt grã in ꝑuulis qᷓ; in xpᷣo. Sic ⁊ in ꝓpoſito intelligendũ eſt ꝙ maculã pec cati ↄtrahit anima ex ſua generatione in ipſa ꝓpaga tione.⁊ hoc ab ipſo adã.qui ex actu ſuo naturã bu⸗/ manam fedauit.⁊ ideo in ipſo dicimur peccaſſe ⁊ de meruiſſe.⁊ ꝑ eius inobedientiã peccatoꝛes cõſtituti eſſe. Alia tñ eſt in nobis culpa qᷓᷓ fuerit in ipſo.habet tamẽ hec rationem demeriti ab illa ex qua ꝓceſſit. ? boc eſt qd dicit Anphel. de ↄcep.virgi. ca.xxvij. Oꝛi/ ginale Hac aliud intelligere nequeo in ꝑnulis niſi ipſam factã ꝑ inobedicentiam ade iuſticie debite nu/ XXNXII ditatem. quã omnes ſunt filij ire. qm̃ ⁊ naturã ac/ cuſat ſpontanea quã fecit iuſticie deſertio.nec excu/ ſat ꝑſonã impotetia recuperandi.quã comitat᷑ bea- titudinis nuditas. vt ſicut ſunt ſine omni iuſticie ræ ctitudine.ita ſint abſq; omni beatitudinc. Acd illð vero qdð obijcit᷑ ꝙ nõ eſt aliq̃s laudandus vel vitu⸗ perandus ꝓ eo qdð ei naturaliter ineſt. Odm ꝙ ſi in telligatur de natura inſtituta. nec eſt laudandus nec vituꝑandus.nec apud deũ nec apud hoies.quia ipᷣe deus naturã inſtituit.nec debet culpare qð fecit.Si „ vero intelligat᷑ de eo qd naturaliter ineſt ᷣm ſtatum 4² nature lapſe.ſic dico ꝙ nõ eſt homo apud bomines vituperandus.ſicut dicit Anpbel.⁊ babitũ eſt in re⸗ ſponſione.quia boies q;tũ ad talia pares ſunt.nec de bet homo qð nõ dedit ab homine exigere.Apud vo deu qui aliter naturã inſtituit vitupandus eſt. quia in ſe nõ habet qð deus ab ipſo iuſte exigit. JIlud igi tur verbũ phᷣi qdð dicit p naturalibus nec lauda/ mur nec vituperamur. aut eſt intelligendũ de natu/ ralibus quantũ ad nature inſtitutionẽ. aut ſi de alijs intelligat. hoc intelligit᷑ ꝙᷓtũ ad iudiciũ humanum. nõ ꝙtum ad iudiciũ diuinũ. ¶ Ad illud qd vltimo obijcitur ꝙ ꝓnioꝛ eſt deus ad miſerendũ qᷓ hõ. dicen dum ꝙ veru eſt ꝓ eo ꝙ plenã miſericoꝛdiaʒ pᷣſtat ei cui ſibi placuerit miſereri.nibilominus tamè diſtri/ ctiſſime iudicat.ſicut ex illo verbo colligit᷑ in Ma⸗ thei.xij. De omni verbo ocioſo reddent hoies rõem in die iudicij. AUnde multa ſunt pctã q̃ apud boĩes tolerant᷑ ⁊ nõ puniunt᷑.vtpote ſunt ſpũalia ⁊ inte/ rioꝛa.de quibus opoꝛtebit in die iudicij nos reddere rõem. Miſericoꝛdia em̃ viã iuſticie nõ pᷣcludit. Aueſtio. ij. ¶ Ntrũ deceat diuinã iuſticiã animã tali carni infun⸗ dere.Et qꝙ nõ videt᷑. Non eſt vere innocens qui . teſt alium a culpa releuare ⁊ nõ releuat.ergo multo foꝛtius nõ eſt vere innocens qͥ poteſt alterũ pᷣſ- erua⸗ re a culpa ⁊ nõ pᷣſcruat.ſed creatoꝛ poſſʒ animã quã creat a culpa pꝛeſeruare.ſi eã tali coꝛpoꝛi nõ infun/ deret.ergo videt 5 eam infundendo tali coꝛpoꝛi fa- ciat minus iuſte.¶¶ Itẽ idẽ eſt aliquid facere in ſe.= facere aliquid.quo facto neceſſe eſt illud fieri. Ande idẽ eſt hominẽ interficere.⁊ facere.quo facto.bomo neceſſario moꝛiat᷑. iur = feneſtrã dicit᷑ domũ illuminare.ꝓ eo ꝙ facit aliquid quo facto domꝰillu minatur.ſᷣ animã infuſam macularce carne neceſſeẽ eam cffici ꝑccatricẽ.igit᷑ idẽ eſt animã peccatricem facere.⁊ animã tali carni infundere.ſed nullo modo decet diuinã iuſticiã animã peccatricem facere.ergo nullo modo decet eam infundere. ¶ Itẽ minus ma lum eſt affligi quãtacunq; pena tempoꝛali q; macu/ lari culpa moꝛtali.ſed nullo modo deceret diuinam iuſticiam animꝗ in ſue creationis pᷣmoꝛdio anteqᷓ; vniret᷑ coꝛpoꝛi in penã demergere infernalẽ. immo diceret᷑ ipſi anime facere iniuriaʒ quã innocentem vexaret in pena.ergo.multofoꝛtius indecens eſt di/ uine iuſticie. ⁊ iniuria videt᷑ fieri ipſi anime.ſi cõiun gatur carni maculate ex qua ↄtrahit maculam oꝛigi nalis. Itẽ etſi caro poſteroꝝ aliquo modo fuerit in adam.anime tamẽ nunqᷓ; ſunt ex anima ade pa⸗ gate.ſed immediate a deo ꝓducte ſunt.ergo videtur ꝙ adã nihil eis meruit nec meruit.igit᷑ ſicut nõ de cuiſſet diuinã iuſticiã animã ade infundere coꝛpꝛi maculato in pᷣmaria rerum conditione.ſic nec nunc videt᷑ ꝙ debeat eam tali carni ſociare. ¶ Itẽ ſi ali/ ii 1 5 43 64 qua anima baberet vſum voluntatis a recuſaret ta li coꝛpoꝛi vniri.nõ eſſet iuſtũ qꝙ deus illã (ipſa reru⸗/ ſante )in illo coꝛpoꝛe incarceraret.igit᷑ ſi aie cõditio nõ deterioꝛari debet. quia cũ creat᷑ caret vſu liberta/ tis arbitrij. videt᷑ nullo mõ ſalua rectitudine iuſti cie ſociari deberet carni maculate. ¶ Ytẽ nõ eſt vera iuſticla niſi vbi cõiuncta eſt miſcdia. Mam vniuerſe vie dñi miſcdia ⁊ veritas.ſᷣ cũ deus infundit animã carni maculate quam fſcit de coꝛpoꝛc exire anteꝙᷓ baʒ ptizetur vel poſſit cõuerti ad den huic nullã facit mi ericoꝛdiã. S videt᷑ ꝙ in tali opatione nõ cõmendet᷑ diuina iuſticia qᷓ derelinqͥt miaʒ. ¶ Sed iuga eſt i 45⁵ vt cõditoꝛ nature ſatiſfaciat appetitui nali quẽ natu re inſeruit.ſᷣ̊ eoꝛpus ab adã ꝓpagatũ ꝑfecta oꝛgani/ ʒatione oꝛganizatũ appetit vniri aie ronali. ſi nihil põt ſatiffacere illi appetitui niſi ſolus deus. videt ꝗ ad diuinã iuſticiam ptineat illi coꝛpoꝛi animã infun dere. ¶ Itẽ iuſtuũ eſt ꝙ gubernatoꝛ cõſeruet res eo mõ quo nate ſunt ↄſeruari. ſpẽs bumana nata eſt cõſeruari ſicut ⁊ ſpẽs alioꝝ anunaliũ ꝑ ꝓpagationẽ bhoiĩs ab hoĩe.igit᷑ m ꝙ coꝛpoꝛa ꝓcurant᷑.iuſtum eſt deñ aias illis infundere.g qliacunq; ſint coꝛpoꝛa ex adã ꝓpagata. aie debẽt illis coꝛpoꝛibꝰ ſociani. ¶ Itẽ iuſtñ eſt adiutoꝛẽ oĩm in co qð pᷣcipit alteri auxiliũ ſuũ impendere.ſᷣ deus pᷣcipit homini filios ꝓcreare. ⁊ hõ nõ põt ſine diuino adiutoꝛio ꝑficiente ⁊ cõplen te. qũð inchoat pficere ⁊ cõplere dando foꝛmã cõple tiuã. qͥtienſcunq; ⁊ quõcunq; hõ generat.ſi non eſt defectus ex ꝑte hois pᷣparantis coꝛpoꝛa.videt᷑ ꝙ iu/ ſtum ⁊ equũ ſit deũ auxiliari infundẽdo aias.¶¶ Itẽ iuſtũ eſt equũ retributoꝛẽ ꝓ enoꝛmi crimine totã ꝑx ſteritatẽ in ſeruitutẽ redigere.ſicut legibꝰ humanis videmus ꝓ crimine leſe maieſtatis exhereditari to/ tam poſteritatẽ.ſi &̊ adã pater oim boim inexcuſabi liter ⁊ 3 excellentiſimũ dñm peccauit.videt᷑ ꝙ iuſtũ ſit oẽs poſteros eius in miſeriã ⁊ ſeruitutẽ redigi.ct ſi boc.iuſtũ eſt aias coꝝ koaine infectis ⁊ pena/ libns copulari. ¶ E. ad pᷣdictoꝝ intelligentia ẽ no⸗ tandũ ꝙ iuſticia duplicit᷑ conſucuit accipi. Ano mõ dicit᷑ inſticia ipius diuine bonitatis cõdecẽtia.Alio mõ dicit᷑ iuſticia ꝓut cõſiderat meritoꝝ exigentiaʒ. Si dicat᷑ iuſticia diuine bonitatis condecentia. ꝑoc mõ decet diuinã iuſticiã animã rõnalem iufundere carni ex rafatenn ex hoc ꝙ eſt rerũ conditoꝛ. tũ ex hoc ꝙ eſt cõſeruatoꝛ.tũ ex hoc ꝙ eſt ꝓuiſoꝛ ſi ue adminiſtratoꝛ. Conditoꝛẽ decet appetitui noſtro ſatiſfacere.⁊ ideo cunʒ natura in adã viciata.coꝛpus foꝛmat babens appetitũ ad animã rõnalem. ad di/ nine bonitatis cõdecentiã ſpectat illũ appetitũ ſup plere ⁊ ꝑficere. Conſernatoꝛẽ etiã decet rẽ ſic conſer uare ſᷣm ꝙ nata eſt cõſeruari. Si g ſpecies bumana q̃ in adã inchoata eſt nata eſt cõſeruari ꝑ ꝓpagatio/⸗ nem bominis ex boie. cũ habeat hõ coꝛpꝰ animale. nec poſſit in ſolis coꝛpoꝛibus ↄſcruari abſq; anima- bus.ad diuine bonitatis ↄdecentiã ſpcctat inquatũ deus eſt natnre cõſeruatoꝛ.animas coꝛpoꝛibꝰinfun/ dcre nature legis ꝓpagatis. Gubernatoꝛẽ etiã decet ſic rem adminiſtrare ſᷣm ꝙ inſtituit.⁊ nature ſue in⸗ didit virtutẽ ⁊ potentiã ad mouendũ ⁊ oꝑandum. Apter qdð dicit Aug.in.vij.de ciui.dei. Sic res quas condidit adminiſtrat.vt eas agere ꝓpꝛios motus ſi/ nat. Quoniã igit᷑ deus ſie inſtituit humanã naturã. vt adam pᷣpararet coꝛpoꝛa.⁊ ipfe illis coꝛpoꝛibꝰ an mas infunderet.a iterũ ipᷣm adam inſtitnit in ſtatu mutabilitatis. in quo ſeʒ poſſet effici moꝛtalis T ins moꝛtalis.ex bis duobus colligit᷑ neceſſario ꝙ ad di/ uine bonitatis cõdecentiã ſpectat inꝙtũ eſt rerũ ad miniſtratoꝛ ꝙ aias talibus coꝛpoꝛibꝰ infundat. Si em̃ in pᷣmaria cõditione ſic inſtituit.⁊ ſic decreuit.vt coꝛpoꝛibus ꝓpagatis ab adã.animas rõnales infun deret.⁊ iteꝝ ſic debet adminiſtrare res vt eas agere ꝓꝛios motus ſinat. vt ſalua ſit lex inſtitutiõis.⁊ lex adminiſtrationis.q̃liacunq; adam coꝛpoꝛa ſibi pa get. dũ tñ ſint diſpoſita ad animã rõnalem.decet den animas his infundere. Hec ex hoc culpat᷑ deus in aliquo.Et eſt exemplũ ſatis manifeſtũ. Pꝛomiſiſſeỹ alicui quotqͥt tolia faceret de aliquo arbo:e implere ea vino.⁊ radix illius arboꝛis ſic inficeret᷑ vt oia do/ lia ex illa arboꝛe facta vnũ inficerẽt qð illis infunde retur.nõ eſſet culpa mei infundẽtis vinũ in talia do/ lia.quia ego facio qdð debeo ⁊ ꝓmiſi.ſed eius culpa eſt qui radicẽ arboꝛis infecit.⁊ i. uit. Et ſic patet ꝙ ſᷣm ꝙ iuſticia dicit᷑ diuine bonita tis cõdecentia. hoc exigit.videlicet vt aie talibus coꝛ poꝛibus infundant᷑.Si aũt iuſticia dicit᷑ pꝛie vᷣm q; reſpicit meritoꝝ exigentiã. ſic nulla eſt q̃ſtio vtrum deus animã tali coꝛpoꝛi infundat iuſte vel iniuſte. Juſticia em̃ hic nõ reſpicit rerũ cõditionẽ. ſ reſpicit retributionũ diſtributionẽ. ¶ Aliud aũt eſt animaʒ 46 creare ⁊ infundere.⁊ aliud ꝓ meritis ſibi rctribuere Cũ em̃ cam creat.nõ Eader⸗ qͥd aĩa meruit. ſᷣ ani/ ma appetitui naturali vniri appetit. Poſſet tamen dici ꝙ et ſi nõ ſit aſſignare iuſticiã iſto mõ pᷣm ꝙ ba/ betur reſpectus ad ipſam animã in ſe.cõtingit tamẽ repire in cõparatione ad demeritum ade.Et boc eſt dicit Anßhel. in lib. de concep. virgi. ca. xxviij. Si quis vir ⁊ vxoꝛ ad magnã quandã dignitatẽ ⁊ poſ- ſeſſionẽ nullo ſuo merito ſʒ ſola gratia ꝓuecti ſunt. ſi crimen graue inexcuſabiliter cõmittant.⁊ pꝛo eo iuſte deijciunt᷑.⁊ in ſeruitutẽ redigunt᷑.quis dicet fi lios quos poſt damnationẽ genuerũt eidẽ nõ ſubia ccre ſeruituti.̊ potius ad bona que pentes amiſerũt iuſte gratis debere reſtitui: Cales ſunt pᷣmi pentes ⁊ eoꝝ filij. qs iuſte ꝓ culpa ſua de beatitudine in mi ſeriã deiecti in eodeʒ generant exilio.de qbus tanto diſtrictius debet eſſe iudiciñ.q'to delictũ eoꝝ poteſt ꝓbari impꝛobius. Sic igit᷑ patet quõ decet diuinaʒ iuſticiã infundere animas coꝛpoꝛibus ꝓpagatis ab adam.⁊ concedende ſunt rõnes que hoc oſtendunt. eſt vere innocens qui poteſt alium releuare a cul⸗ „ a ⁊&. Sicendũ ꝙ iſtud verũ eſt de eo innocente qui nec ſcit vel nõ poteſt mala ex bonis elicere. vel cuiꝰ ctiã nõ eſt vniuerſaliter naturã regere. ⁊ ideo locum in ꝓpoſito nõ babet. Mam deus mala pꝑmittit nõ ſo lummodo oꝛiginalia verũetiam actualia. tũ quia ſic res quas comkidet adminiſtrat vt eas agere ꝓpꝛios motus ſinat.tum etiã quia nouit de malis eliccre bo na. ¶Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ qui facit quo facto ne AS ceſſe eſt alterũ fieri. dicitur illud facere.dicendum ꝙ; hoc veritatem babet quando effectus conſequens directe conſequitur ad illud faetum intermedium. ⁊ hm oꝛdinem operis.⁊ſᷣm intentionem agentis.ſi/ cut eſt in eo qui aperit feneſtrã vt illuminet᷑ mus. Mon ſic autẽ eſt in ꝓpoſito.tum quia deus nõ inten dit infundere anima carni ad hoc vt contrabat cul/ pam. Tum etiã quia infuſio anime in carnẽ non di recte oꝛdinat᷑ ad anime maculationẽ.niſi ſolum per ta dolia pꝛepara ¶ Ad illud ergo qdð pꝛimo obijcitur in contrariũ ꝙ 47 P cheenn * ugere N arteckan dperi 45 farminl . ni⸗ rotand echeus imal⸗ niorgie turynlabi artne ulae ſaauuonin⸗ zcaroad pint lcoporcol leturnis cpten pteſclians, nrganinand lrtna Aen. entueno⸗ ereng noc ſeettencditadt it generarea ſinlleſtiinſ Ctpierali Prrateponutt welu 1 uicktluan cſeil cvebeber i ſckſmnde gris ltobabarct70 lecſetpſgzpen ſenauſofor ſtogninannan Unaturusli annthenn ſang doercſe fumcknamr onceentzin düue bontnn etgamn z copyubus inin Noltunslah (Ani rut ipgtenſin ffl ouer 7 ltaazszoan i liſlidininite nock nge Uihnſans a⸗ git der na ion nt Puernt⸗ — — — Nhgi accidens. videlicet ratione feditatis introduete in aͤtit arnẽ ex culpa ade. ⁊ ideo talis effectus extraneus ẽ ini operationi diuinc.⁊ ideo ratio illa peccat ſᷣm acci/ Eauic q9 dens. Ad illud qd obijcitur ꝙ ſi deus poneret ani me mam in inferno nõ faceret iuſte. Dicendum ꝙ non nlcgſfiu eſt ſimile.quia cum dico animã poni in inferno hoe W nõ attendit᷑ ſᷣm oꝛdinẽ nature.cum talis locus non le ſit debitus aninie ꝑ naturã. Si ergo ibi oꝛdinate po Naſcig natur.neceſſe eſt ꝙ ponat᷑ ſᷣm iuſticiam que reſpicit enndi meritoꝝ exigentiam.ſed anima anteqᷓ; coꝛwꝛi infun glun datur nulla babet merita.⁊ ideo ſi in inferno collo- oniſs caretur.nulla eſſet ibi iuſticia.nõ ſic aũt eſt ex parte Nkinr iſta. quia anima naturalẽ habet appetitũ ad carnes ſtud ⁊ caro ad ſpiritũ.⁊ ideo ſᷣm oꝛdinẽ nature anima in istfinee tali coꝛpoꝛe collocatur.nec debet infringi appetitus füntlad naturalis ꝓpter aliquod accidens pᷣternaturale.vt/ trseln 5S0 pote feditatis vel penalitatis.¶Ad illud qð obijci⸗ wapcn tur ꝙ anima nõ ꝓpagatur ex anima. ergo nibil mere duindain tur vna alteri. Dicendum ꝙ et ſi potentia virtutis tüetihse generatiue nõ ſe extendat plus qᷓ; ad carnis ꝓpaga/ Raä iein e tionem ꝑ modum cefficientis.intentio tamẽ nature chiftonmmmn ſe extendit ad totũ compoſitũ.homo em̃ non inten/ uſenl tuarr dit generare carnẽ ſed intendit generare bominem auii ſh ſimilẽ ſibi in ſpecie. ⁊ ideo omnes dicuntur filij ade. ütcnng Et ꝓpterea licʒ adam nõ potuerit demereni aie vt ſe toſbitnee parate.potuit tamẽ ci demereri vt carni vnite.⁊ isvo i nentin ratio illa non valet. Poſſet tamen ⁊ aliter dici ſicut ePoſta tactñ eſt 4 lla anime infuſio nõ reſpicit merita pꝛe- tomöfittn 5§1 cedentia. illud qð obijcitur de anima ſepara/ ſecötig ta que haberet vſum libere voluntatis. Dicendũ MZ nõ eſt ſimile.quia ſi talis anima vſum libere volun/ nami⸗ tatis haberet.⁊ coꝛpꝰ?tale reſpueret.infuſio illa poſ Pngein, ſet eſſe abſq; pena.⁊ ita culpa pᷣcederet eius infuſio nui nem. aut ſibi fieret iniuſticia. Mon ſic aũt eſt in ꝓpo aas ſito.quia cum anima coꝛpoꝛi vniri apꝑetat.illavnio ing eſt naturalis.licet accidentaliter exr boc ↄtrahat cul ge 52 pam ⁊ penam. Aad illud quod obijcitur ꝙ iuſticia nchn ſemꝑ debet eſſe iuncta miſericoꝛdie. Dicendũ ꝙ ve⸗ wunii rum eſt. nam iuſticia m ꝙ dicitur diuine bonitatis non debct aſpicere ſolum ad illud quod pꝛeſentiali ſurfnihals condecentia iuncta eſt miſericoꝛdie.que quidẽ dici᷑ ter videt.verumetiã ad antecedẽtia ⁊ futura. quia Mrmdkiſn diuine bonitatis affluentia. ⁊ vtraq; in ꝓpoſito ha ſPicut pulcritudo metri non percipitur vna ſillaba. S verifmm bet reperiri. In hoc oñ ipſo ꝙ dxeus animas talibus in verſus integritate.ſic pulcritudinẽ diuinoꝝ ope/ Miarnm coꝛpoꝛibus infundit. manifeſtat᷑ affluentia diuine rum ⁊ laud abilitatem reſpicere uon poteſt qui reſpi — bonitatis.qua ſolem ſuũ ſuper bonos ⁊ malos oꝛiri cit ea in parte. ””́”́M uſtnnr. ¶ Di. xxxiij.vtrum originale pctm̃ ꝑ pctã pximoꝝ ꝑentũ multiplicet᷑ et intenida. tanenn eclictis adijciendũ videt᷑ ⁊c. Supꝛa oñdit mgr qualiter pctm̃ oꝛiginale ꝑ baptiſmũ delcatur. In nran ac ꝑte intendit inqͥrere vtrũ oꝛiginale pctim̃ ꝑ pctã ꝓximoꝝ pꝑentũ multiplicet᷑ ⁊ intendat᷑.Diuidi ice tur aũt pꝑs iſta in tres ꝑtes. In qrũ pᷣma mgr̃ mouet qõem ⁊ detminat m alioꝝ opiuionẽ. In ſcdᷣa ninin eterminat m veritatẽ. ibi. Alioqͥᷣn ſibijpſi Zdicere oſtẽderet᷑ Et paꝝ antc. Ecce ꝑſpicuũ fit lectoꝛi. In ter. yre 4 cCia vo ꝑte diſſoluit q̃ndã apparentẽ ſcripture auctẽ.ibi.Et licet pctis ꝑentñ ⁊c. Pꝛima ꝑs hʒ tres pꝑtes. In un ma mgfr̃ mouet qõem. In ſcda detminat m alioꝝ opinionẽ.ibi.De hoc Aug. in ench. ambigue diſerit ⁊c. tannnn In tercia vᷣo quia illa opinio videbat᷑ ſuꝑ verba aug.eẽ fundata.ſubiungit modũ ꝑ quẽ aug.illã queſtiones eniscin, diſſoluit.ibi. vo in actuali pctõ ade plura ⁊c.vbi apparet qꝙꝙ Augillã qõem ꝑtractat ambigue ⁊ qſi inſo/ tanfintt lutã illã dimittit. Sil ſcdᷣa ꝑs pᷣncipalis bʒ tres. In pᷣma oñdit mgr ꝙ pctin oꝛiginale nec multiplicat᷑ nec Grncund intendit᷑ ꝓpter pctã ꝓximoꝝ ꝑentũ.⁊ hoc rõne ſumpta ex ꝑte pene.Scdo vo quia oꝛiginale pctim̃ oꝛtũ bʒ a mns i pctõ pᷣmi ꝑentis detminat de grauitate actualis pcti ade ibi. Hic q̃ri ſolet vtrũ petm̃ tranſe greſſionis ade *. nunut In tercia añt determinat de illiꝰpcti remiſſione.ibi.Si vᷣo q̃rit᷑ an illud pctm̃ ⁊c. Silr tercia ꝑs pᷣncipalis hʒ Ntortptel tres ptes. In pᷣma ꝑte mgr mouet dubitationẽ qᷓ ↄſurgit ex apparẽti Sꝛietate. In ſcdᷣa ꝑte derminat illã ap Prinnme. parentẽ õꝛietatẽ exponẽdo auẽtes qᷓntũ ad intellectũ ſ̃alẽ.ibi.Sed vt ait HNiero.ne lex ⁊ ctc ⁊c. In tcia unuhm vo explanacdo q;tũ ad intellectũ miſticũ ſiue moꝛale ibi. etiã miſtice intelligẽdũ cẽ oñdlit. Et ſictria pꝛc⸗ enkich, cipue determinat mgr in la.videlicet q̃liter pctã pentũ habeãt imputari poſteris.⁊ iteꝝ cuiꝰqᷓntitatis ⁊ in⸗ — tenſionis ſit culpa oꝛiginalis.⁊ poſtremo ſimul cũ hoc determiuat qliter babeat puniii. Jir 4 S —— ficit. nc pter tranſqreſſionẽ ade ſubtraxit manum a cõſeruatione humanè nature. Scom autẽ ꝙ iuſti/ 7 cia reſpicit meritoꝝ exigentiã.ſic etiã habet miſeri⸗ coꝛdiã coniunctã.ſed neutro modo ꝓpꝛie loquendo babet locũ in ꝓpoſito.niſi cõoparemus ad peccatum ade. Mam per cõparationẽ ad peccatum ade eſt ibi EeKicla anii us ꝓ ſua tranſgreſſione totã poſter?· tatem ade puniuit.Et etiã miſericoꝛdia.quia eã nõ onmmnino dlcuit. quis adã boc ex ſua tranſgreſſione mereretur. immo multis ipſoꝛuʒ poſteroꝝ reſtituit grãm.Alijs vero qui moꝛiuntur ante baptiſma.⁊ ſi nõ pꝛeſtet beneficin gratie.beneficiũ tamen aliquod impendit miſericoꝛdic in hoc ꝙ conſeruat eis eſſe nature. Melius eſt em̃ ſic eſe q́; omnino nõ eẽ. Pa ratus etiã eſſet eis impendere beneficiuzʒ gratic ſi p/ ducerentur ad baptiſmatis ſacramentũ. O autem 5 5 non ꝑducuntur hoc venit ex defectu naturc.Et ſi tu queras cum deus hoc pꝛeſcirct quare animã coꝛpo/ ri illi infunderet.vel cum p̃ſciret etiã adam lapſurũ. ⁊ coꝛpoꝛa humana coꝛrupturũ.quare ſic ⁊ non alit᷑ Pagationem hominis inſtituit. cum taliter woſſet inſtituere. vt nullo modo pꝛoli fieret piudiciũ a pa⸗ rente. Dm ꝙ in rerũ conditione plus penſat᷑ oꝛ d diuine ſapientie. q;ᷓ penſetur oꝛdo iuſticie vel mi/ ſericoꝛdie. Oꝛdo autẽ diuine ſapientie hoc exigebat vt rationales ſpũs immediate exirent a deo ad cu/ ius ſunt imaginẽ.⁊ omnes homines ꝗꝓpagarent᷑ ex vno homine multis de cauſis ſicut ſupꝛa diſt. xxiij. aſſignatum eſt. ⁊ q;uis deus videret aliquod maluʒ inde ꝓuenire.nõ tamen debuit oꝛdinẽ quem requi/ rebat diuina ſapientia immutare. Eliciendo em bo na ex malis ſubſequentidus.totum reducit ad oꝛdi/ nem ſapientie competentẽ.⁊ dum ex magnis malis maioꝛa elicit bona. commendabilioꝛ redditur ⁊ po tentia. ⁊ ſapiẽtia.⁊ bonitas.pꝛopter quod exclamat Gꝛegoꝛius ⁊ dicit.O fclix culpa que talem meruit babere redemptoꝛem.Et ideo ſi quis velit attende/ re quantum ſit commẽdabilis deus in operibꝰſuis. . ¶ Mouet qõem an pctã oĩm pᷣcedentiũ patrũ paruuli oꝛiginaliter trahant XXXIII vt peccatumade. XAe Regdictis adijciendũ videt᷑ an pctã pᷣcedentiũ patrũ ad ꝑuulos tra⸗ Mouet qõem ) ſeant.ſicut illud pᷣmi hoĩs delictũ in om̃s carnalit᷑ genitos diximus tredundaſſe.⁊ ſi parentũ trãſeunt in ꝑuulos.vtrũ oĩm qui fuerũt ab adam vſq; ad ipſos.an aliquoꝝ ⁊ nõ omnii. Ahotã queſtionẽ determinat ſᷣm alioꝝ opinion?mß. b ==W ¶ De hoc Aug.in ench.ambigue diſſerit.videt᷑ em̃ appꝛobare pctã ꝑentũ pieꝛ Opinio Aug. cedentiũ imputari ꝑuulis.nõ oĩm tñ qui fuerũt ab adã.ne impoꝛtabili ⁊ ni / mia ſarcina in pena eterna grauarent᷑ ꝑuuli.ſed tm̃ eoꝝ ꝑentũ qui eos a qr:-/⁊ ta gnatione pᷣceſſerũt. Qð ↄfirmat illis verbis quibꝰin Exoð.dñs ait.Ego Exo. xx. ſum deus viſitãs iniqtates patrũ vſq; in terciã ⁊ quartã generationẽ.quaſi pctã parentũ ꝓximoꝝ tm̃ paruulis imputent᷑.⁊ nõ alia.qð eſt ꝑ moderatio . nem diuine miſerationis. . ꝙ nõ illud ſolũ pᷣmi hominis delictũ puulos Opinio alioꝛũ teneat.ſᷣ etiã alia.illi qbus ita videt᷑ ex eo cõfirmat.ꝙ etiã ꝑuuli nõ mõ ma / ꝙ pctã pentnʒ ioꝛes dicunt᷑ baptiʒzari in remiſſionẽ peccatoꝝ ꝑ pluralẽ numerũ nõ per ſin / craſcũt in ꝑuu⸗ gularẽ in remiſſionẽ peccati.Et dauid de legitimo matrimonio pꝛocreatus los dicit. In iniqtatibus conceptus ſum.⁊ in peccatis concepit me mater mea. ps.l. Non dicit in iniqtate vel pctõ.vnde putãt nõ tm̃ illud vnũ pctm̃ oꝛiginale. . ſ etiã plura q̃ in pctõ ade reꝑiri pñt.⁊ alia ꝑentñ peccata ꝑuulis imputari. onit modũ per quẽ Aug.illã qõem diſſoluit.vbi Apparet ꝙ eam ꝑtractat ambigue 1 Pe tinqt idligi (eA v in actuali pctò ade plura notari valeant pctõã. Kanſg emione ade. Aug.in ench.inſinuat. poſſunt inquit intelligi plura ꝗ Contra. ſi boc erum peccata in vna traſgreſſione ade.ſi in ſua quaſi mem eſ. tunc pari rõne in bꝛa diuidat᷑. Nam ⁊ ſuꝑbia eſt illic.quia homo in ſua quolibet vno pecca potius eſſe qᷓ; dei poteſtate dilexit.Et ſacrilegiũ.quia to eſt multitudo pec deo nõ credidit.Et homicidiũ.quia ſe in moꝛtẽ pꝛeci⸗ catoꝛum. ſi conſidere pitauit.Et foꝛnicatio ſpiritalis.quia integritas men⸗ tut arng gnani tis humane ſerpentina ſuangae coꝛrupta eſt. Et fur⸗ Punece ctõ quà Aug. ponit tum. quia cibus ꝓhibitus vſurpatus ẽ. Et auaricia. . in litcra. Quilibs em̃ quia plus q; ſufficere illi decuit appetiuit.⁊ ſi qͥd aliðᷣ cum peccat interficiit in hoc vno pctõ inueniri pt. ¶ Deinde de pentũ pce. hi⸗ animã ſuã.q; pctiñ ẽ denniũ pctis vtrũ ꝑuulis imputent᷑ magis opinando „rrorrri ataelgeiliencrleg qᷓ; aſſerendo diſceptat ita inqens. Parentũ pctis par⸗ yn niudnf & eſt bi bomi Uulos obligari. nõ ſolũ pᷣmoꝝ hoĩm.ſ̃ etis ſuoꝝ de q⸗ umn c6α bus ipſi nani ſunt. nõ impꝛobabilit dr. Ylla quippe di⸗ de alijs. Itẽ ſi fuit ibi uina ſnĩa.reddã pctã patrũ in filios.tenet eos ante re pluralitas pctõꝝ.er generationẽ vſq; adeo.vt etiã de legitimo matrimo/ go videt ꝙ in qlibet nio ꝓcreatus dicat. In iniqtatibus ↄceptus ſum.⁊ in Sunto ſe mlrendt peccatis cepit me mater mea. Mon dixit in iniqtate cas ꝙ nõ fuit tranſſu vel in pctõ. cuʒ ⁊q hoc recte dici poſſet.Sed iniqͥtates Aini ſum oꝛiginale ratöne ⁊ pctã dicere maluit.quia ⁊ in illo vno qð in oẽs ho⸗ Ni piin oĩm.ᷣ rõne alicuius. mines ꝑtranſijt.atq; tã magnũ eſt vt eo mutaret᷑ hu⸗ querit᷑ ͦ tunc rõe c/ mana nã.reꝑiunt᷑ ſicut ſup diſſerui plura pctã.⁊ alia ms vncebaliter fuerit pentũ que non ita pñt mutare naturã.reatu obligant “ ule vel mobic. flios. niſi gra dei ſubueniat. Sʒ de pctis alioꝝ pentũ vel inobedientie. E& Abus ab ipᷣo adã vſq; ad patrẽ ſuũ ꝓ generationibꝰ ꝙ rõne inobedientie ſuis quiſq; ſuccedit.nõ ĩmerito diſceptari pᷣt.vtꝝ oĩm videt᷑ Roma.v. Per malis actibꝰ⁊ multiplicatis delictis oꝛiginalibꝰqͥ na⸗ inobedientiã pecca ſcitur implicet᷑.vt tanto peius qᷓnto poſterius quiſſicd·n· umn m anee naſcat᷑. An ꝓpterea deus in terciã ⁊ qrtam generatio Cide opinio/ gula. videt ipſan nem de pctis pentũ poſteris eoꝝ cõminet᷑.qꝛ irã ſua, nes vanas. textum. Quacuq; die q;tum ad ꝓgeneratoꝝ culpas nõ extendit vlteriꝰ mo comederitꝭ moꝛ.mo. deratione miſerationis ſue.ne illi qᷣbꝰregencrationis Aii,A Eon. tidiiod Kri dorm 1iäͤtndu⸗ ſs iel s. grã nõ ↄfert᷑ nimia ſarcina in ipſa eterna dãnatõe pꝛe merent᷑.ſi cogerent᷑ ab ipᷣo initio generis humani.om niũ pᷣcedentiũ ꝑentũ ſuoꝝ oꝛiginalr pctã ↄhere.⁊ pe/ nas ꝓ eis debitas pendè. An aliqͥd aliud de re tanta ſcpᷣturis ſctis di igẽtius ꝑſcrutatis ac tractatis valeat vel nõ valeat reꝑiri.temere affirmare nõ audeo.Ecce ꝑſpicuũ fit lectoꝛi Aug.ſuꝑioꝛa dixiſſe nõ aſſerendo. ſed diuerſoꝝ opiniones referendo. Oſtendit ꝙ pctm̃ oꝛiginale nec intendat᷑ nec multi L Aer ꝓpter pctã ꝓximoꝝ pentũ q;tũ ad penã. d Nume. xxj. Maih. j. Exo.xxxij. ioquin ſibijpſi dicere oñderet᷑.qͥ in eodẽ libꝛo om niũ mitiſſimã dicit eſſe penaʒ ꝑuuloꝝ.qͥ oꝛiginali tm̃ tenent᷑ peccato.his verbis.Mitiſſima ſane pena eoꝝ erit qͥ pᷣter pctm̃ qð oꝛiginale ↄtraxerũt.nullũ inſuper addiderũt.⁊ in ceteris qͥ addiderũt tanto qᷣſq; ibi to/⸗ lerabilioꝛẽ hẽbit dãnationẽ quãto hic minoꝛẽ habuit iniqͥtatẽ.Ecce hic aꝑte dicit ꝑuuloꝝ penã oĩm aliarũ penaꝝ eſſe leuiſſimã.& ſi eſt.non g pctis patrũ pᷣce/⸗ dentiũ obligant᷑ niſi ade. Si em̃ ꝓ pctis ꝑentũ actua⸗ libus eternalit᷑ punirent᷑.⁊ ꝓ ſuo oꝛiginali nõ iã min⸗ f foꝛte magis q; ißoꝝ ꝑentes punirent᷑. Non g ꝓ pec catis pentũ actualibꝰ.nec etiã ꝓ actualibꝰpᷣmi ꝑentis F ꝓ oꝛiginali qð a ꝑentibꝰ trahit᷑ ꝑuuli dãnabunt᷑.ꝓ eo nullã aliã ignis mãlis vel ↄſcie vermis penã ſenſu ri.niſi ꝙ dei viſione carebũt imꝑpetuũ. VUno g̊ ⁊ non pluribꝰpctis ꝑuuli obligati ſunt. Vñ etiã ea qͥbꝰ illa opinio muniri videt᷑.ſcʒ ꝙ pctã ⁊ iniqtates in guulis aliqñ ſcpᷣtura eſſe ſignificat vtens plurali numero.ita determinat Aug.in eodẽ li.Quia in ſcötura ꝑ ſingu⸗ larẽ numeꝝ plalis numerꝰſepe ſignificari ſolet.vt ibi. oꝛa &̊ ad deũ vt auferat a nobis ſerpentẽ.non ait ſer / pentes qͥs patiebat᷑ ppłs.Et ecõuerſo ꝑ pluralẽ ſigni ficat᷑ ſingularis numerꝰ.vt in euangelio.Moꝛtui ſũt em̃ qui qrebant animã pueri.nõ ait.moꝛtuus ẽc.cũ lo⸗ queret᷑ de herode.Et in Exoð. Fecerũt deos aureos cum vnũ fecerũt vitulũ.de qͥ dixerũt. Iſti ſunt dij tui iſracl.ita ⁊ illud oꝛiginale vnũ.plurali numero ſigni⸗ ficatur.cũ dicimꝰꝑuulos in pctõꝝ remiſſionẽ baptiſa⸗ ri.⁊ in pctis vel in iniqͥtatibus concipi. BDeterminat de grauitate actualis pcti ade. e (Mic queri ſolet vtrũ pctm̃ trãſgreſſionis ade. ex quo tati cupiditas reſiſtebat.quod de pena trãſgreſſionis poſtea ſecutuʒ eſt. his aliſq; vtunt᷑ auẽtibus qͥ illud ꝓceſſit oꝛiginale.⁊ in qͥ plura ſuꝑius notata ſunt pctã grauius fuerit ceteris pctis. Quibuſdã ita eẽ videt᷑. quia illud pctm̃ totã humanaʒ naturã viciauit.ſicut Augꝰ. dicit in ench̊. Illud vnũ pctm̃ in loco ⁊ habitu tante felicitatis admiſſum.tã magnũ eſt vt in vno ho mine oꝛiginalr(vt ita dixe rim) radicalit totũ genus humanũ dãnaret᷑. Idẽ in li.de ciui.dei.Canto maio⸗ ri iniuſticia violatũ ẽ illud mandatũ.quanto facilioꝛi poterat obſeruãtia cuſtodiri. Nondũ em̃ ipſi volun⸗ pctm̃ ceteris alioꝝ hoĩm pctis grauius eẽ dicũt. Qð etiã rõne oñdere labo:ant hoc mõ. Magis nocuit il⸗ lud pctm̃ q; aliqð alioꝝ.quia totum humanũ genus XXXIII Et rõ concoꝛdare vi/ detur. quia oꝛiginale peccatuʒ tranſfundit᷑ mediante ꝓpagatõne carnis.g tranffundit᷑ roe peccati carnalis. S ſi non fuit ibi pctinñũ carnale niſi gula. er/ go ⁊c̃. M autẽ fuerit ſupbia videtur auẽte Hug.in.vij. ꝑte pᷣmi li.de ſacra. Pꝛopt ela tionẽ animus obſcu⸗/⸗ ratus ẽ.qꝛ em̃ ꝑ ela/ tionẽ tumuit.ignoꝛã/⸗ tia ꝑcuſſus.lumen xe ritatis amiſit.Et paꝝ ante hoc. Quia ſpũs ꝑ ſuꝑpbiã creatoꝛe, tumens obe lientiaʒ ñ tenuit.idcirco crea⸗ toꝛ ſpm̃ ignoꝛantia. carnẽ vero cõcupiſcẽc tia damnauit.Queri tur ergo rõne cuiꝰbo⸗ rum oꝛiginale pꝛinci/ paliter tranffundat᷑: cum omnia hec dicat Aug.fuiſſe in pꝛimo peccato. R*. dom. q; pctm̃ ade ſicut ⁊ alia peccata in vno gene/ re eſt pᷣncipaliter.ni/ bilominus tñ ex qdã adaptatiõe ᷣm diuer ſos effectus ⁊ circum ſtantias diuerſa dẽ in ſe claudere pctõꝝ ge/ nera.nõ qꝛ in ipſa ſit culpaꝝ multiplicitas loquẽdo eſſentialiter ſ ꝑ q̊ndã adaptatio/ ram. Mihilom inꝰ tñ ſicut ð explanatũ fuit in cõſummatõe ⁊ per/ petratione vnius pec cati contingit diuerſa repire pctã.vt ſuꝑbiã vel auariciã in pᷣmoꝛ dio.⁊ gulã i ꝓgreſſu. ⁊ inobediẽtia in con/ moꝝ pentũ.⁊ marxie eue. Ad illud g qð qᷓ;/ ritur vtrũ rõne hoꝛũ oim vel rõe alic? iſtoꝝ ſummatione pcti pꝛi- ſpãlit᷑ trãſfundat᷑ oꝛi- ginale petm̃. Dico rõne oim ß different. nã ſuꝑbia reſpicit illã q̃ſi cauſalr.⁊ gula q̃ſi trãſfuſionẽ oꝛiginaliſ/ mãliter. ⁊ inobedien / uidia moꝛs introiuit In oꝛbẽ terraꝝ. Scdo mõ generalitate.⁊ ſic pctiñ pᷣmi ꝑei — „ Li. — viciauit. ac moꝛti vtiq; ſubdidit.qð nullo alio p cto fa tia Iſi foꝛmalx. Dec v ꝛti bdidit.qð null. 5fa catũ em̃ ade foꝛmal cctum eſt. Maioꝛẽ & effectũ mali habuit illud pctm̃ S· loãndo fuit pctm̃ in / aliqð aliud.¶ Ad qð dici pᷣt.qꝛ licʒ illud pctm̃m huma ſe.ad pꝛioꝛem obeetie natier de nã nãm mutauerit ĩ neceſſitatẽ moꝛtis.⁊ in totũ genꝰ obimonem. Naimh gule.s guſalit humanũ reatũ diffuderit nõ ẽ tũ putãdũ hipᷣm pctim b qꝛ fuit pt acq̃rendã ade grauiſuiſſe pctõ in ſomſctm̃.qð neq; hic neq; in . excellentiã fuit pct̃m̃ futuro (vt veritas ait) dimittit᷑.c vo totã humanã Matb. xij. ſupbie. Et ſic pʒ rũſio nãm coꝛrupit.nõ iõ eſt qꝛ grauiꝰfuerit cũctis aljs pce ad obiecta. catis.ſᷣ qꝛ ab hoĩe cõmiſſum eſt.qñ in vno hoĩe tota c L., 3, humana nã ↄſiſtebat.⁊ iõ tota in eo coꝛrupta ẽ.Ma⸗ mon⸗ eñ puta ioꝛẽq; effectũ mali intulit q;tũ ad multiplices defect⸗ videt falſii.qꝛ maius ꝗex eo manauerft. nã q;tũ ad penã eternꝗ. qu gra⸗ malũ ẽ qd coꝛrumpit uioꝛem nõ meruit.quã plures poſtea meruerũt ꝑ alia totã nãm ꝙᷓ qð corꝛñ pctã.immo alios grauioꝛẽ ꝓmeruiſſe credimus iram pit vnã ſolã pſonã.5, q; adam meruerit. petm̃ ade totã coꝛtrů ¶ Determinat de remiſſione actualis pctiade. f Pereent na foi n, Si vo querit᷑ an illud pctm̃ fuerit dimiſſũ pᷣmis penti bbnam 2ge den bus. dicimeos ꝑ pniaʒ veniã ↄſecutos. Vñ Aug. in bec qõ detminata li. de baptiſmo ꝑuuloꝝ ait. Sicut illi pᷣmi ꝑentes po/ ir 5ͤ cum agebat᷑ de ſtea iuſte viuẽdo credunt᷑ ꝑ dñi ſanguinẽ ab extremo pctõ ade. Pꝛopt᷑ qd liberati ſupplicio.nõ tñ in illa vita meruerũt ad para notandũ ꝙ młtis mo qiſum reuocari. ſic ⁊ caro pcti etiaʒ remiſſis pctis.i d aKctgmed. homo in ea iuſte vixerit.nõ cõtinuo meret᷑ eẽ moꝛtt Pꝛimo mõ canſalita perpeti qu traxit de ꝓpagine peccaiil. te. ⁊ ſic pctm̃ dyabol i Aouet dubitationẽ oꝛtã ex apparenti ↄtrarietats dẽ eſſe maius.cuiꝰdin- in exodo ⁊ eʒechiele. g itis dẽ fuiſſe maius.qꝛ in totũ genꝰbumanũ ſe diffudit. Lercio mõ enoꝛ⸗ mitate.⁊ ſic pctm̃ iude dẽ eſſe maximũ.qꝛ vendidit deũ.Quarto mõ intitudine.⁊ ſic pcm̃ illiꝰdꝛ eſſe maius q ꝑlura ꝑcepit dona gãn. Quinto mo piculoſitate. ⁊ ſic pctm̃ ignoꝛãtie dĩ ẽ maximi.qꝛ ꝑiculoſum. Sexto mõ inſeꝑabilitate.⁊ ſic pctm̃ cupiditatis dẽ eẽ maximũ.qꝛ cũ alia vicia cũ hoie cõſeneſcat.ſola auaricia iuue⸗ neſcit. Septimo mõ ipoꝛtunitate.⁊ ſic ſupꝑbia dẽ effe maximũ.qꝛ etiã ex ipſis bonis oꝑibus ↄſurgit. Octauo mõ ꝓnitate.⁊ ſic luxuria dẽ eẽ grauiꝰad quã boies magis ſunt ꝓni. Nono mõ maioꝛis grẽ impugnatione.⁊ ſic petm̃ in ſpm̃ſctm̃ dĩ eẽ maximũ.Decimo mõ rõne maioꝛis offenſe.⁊ ſic pctm̃ ydolatrie dĩ eſe maximum. Andecimo mõ rõne facilitatis reſiſtẽdi.⁊ ſic icit mgr ꝙ pctm̃ ade fuerit grauiſſimũ. Duodecimo mõ rõne impꝛobitatis atq;ʒ libidinis.⁊ ſic cuiuſq; generis pctĩ maius pᷣt fieri ab altero.Hi duodecim modi ↄſueuert a woctoꝛibus aſſignari:Foꝛtaſſis ⁊ alij apparebũt modi.ᷣ iſti ſufficiant tãqᷓ; magis ↄſueti.Et per hoc patet reſponſio ad illud qd obijcitur. = DMRB ,B c ¶¶ Quia ab bomine commiſſum eſt quando in vno homine tota natura ane eonſictrrerideo tota in co coꝛrupta eſt. Obijcitur. Ex boc enim videtur ꝙ ſi adam perpetraſſet aliud peccatum qꝙᷓ illud. cum in eo eſſet tota nã. ꝙ totã nam coꝛrupiffet. Sed contra. ponat᷑ ꝙ adam ſolo ↄſenſu peceaſſet. tunc coꝛpus actum peti aie nõ cõ:caſſct. caro nõ fuiſſet infecta. nec oꝛiginalis culpa trãſfuſa. Itẽ pnia in integrũ reſtituit ea que mens ꝑdidit.qᷓ;uis nõ reſtituat ea q̃ ſunt coꝛpoꝛis.j ſi h tm̃ Fenralita Hecaaſ et. oino ꝑ pniam reſurge⸗ 4 ret.nõ ergo videt᷑ ꝙ oꝛiginalẽ culpã trihfunderrt. Dropter hoc eſt qõ.vtrũ ſi peccaſſet alio genere pcti.oꝛigi⸗ nale tranſfudiſſet.Re.dm.qꝙ circa hoc duplex fuit opinio. Quidã em̃ dicere voluerũt ꝙ cũ omne petm̃ ſit SSõ legis diuine.⁊ celeſtiuʒ inobedientia maudatoꝝ.⁊ ꝑ omne pctm̃ auertat᷑ aia a deo ⁊ fiat ei rebel/ is.ꝙ quocunqʒ genere pcti adã peccaſſet. rebellionẽ carnis ⁊ ſpũs incurriſſet. Itẽ cũ omne pctm̃ ſit iniuſti/ cia.quocunq; genere peccaſſet adã. pꝛiuatꝰfuiſſet iuſticia quã habebat. Itẽ cũ omne pctm̃ moꝛtale ſit moꝛs. 4 quolibet incurriſſet carnis moꝛtalitatẽ. Cũ igit᷑ iſta faciant oꝛiginale tranſfundi.tennerũt ꝙ adam trãſfu⸗ iſſet oꝛiginale Jeun genere pcti peccaſſet. ⁊ hoc videt᷑ ſonare verbũ mgri. Scoᷣm bãc poſitionẽ defacili re ſpondet᷑ ad illud qd obijcit᷑.quia ſicut videmus ꝙ ꝓ pctis ſpnalibus caro cruciat in inferno.⁊ hoc quia ni/ bil aliudg eſt carnẽ cruciari qᷓ; voluntatẽ cruciari in came.Sic ⁊ in ꝓpoſito voluerũt dicere q; eſſe potuit vt pctõ * omiſiſſet ſpaliter. puniret᷑ coꝛpoꝛaliter. Alius modus dicendi eſt ꝙ ſi adam moꝛtaliter peccaſſet.⁊ mandatũ illud nõ fuiſſet traſgreſſus.no trãſtſunderet oꝛiginale. Et ratio huiꝰ eſt. quia ꝓ ſola tranſgreſſione illius mandati cõminatus eſt ei dñs moꝛtẽ.ſicut patet.ij Geñ.Et vᷣm hãc poſitionẽ verbuz magiſtn qð dicit in litera intelligit᷑ pᷣuppoſita trãſgreſſione illixmandati cui adiuncta erat moꝛtalitatis pena. Dꝛimus tamẽ modus dicendi videt᷑ eſſe pꝓbabilioꝛ. Ouis em̃ ſcriptura nõ cõminetur moꝛtẽ niſi ꝓ illa inobedientia. non abſurge tñ illa cõminatio intelligit᷑ ſe extendere ad oẽm moꝛtalẽ culpãa. OQd aũt iſtoꝝ verius ſit dubiũ ẽ. nec wi ẽ mag vis faciẽda.qꝛ modica ẽ vtilitas.⁊ nulls ſciẽdi necitas. dð¶ Si bo i ea iuſte vixeritñ ↄtinue meret otr fyiͦti⸗ Et licet pctis parentũ niſ ade puuli nõ obligent.nõ eſt tñ diffitendũ pctã parentũ in filios redũdare. ſicut XXXIII quam traxit a ꝓpaga Exo.xx,· ds in Exodo ad mopſen ait. in Exodo en ait. ſz e. tes Vintans e moyſen ait. Ego ſũ deꝰ foꝛtis ʒelo/ tione peccati. Coͤtra. qrtã generati tates patrũ in filios vſq; in terciã et boc videtur inconue Rnnd. 1 erationẽ. hijs qͥoderũt me. pis bis aperte nulla nena Ceb , Eʒech. xyiſſ. Irtaa. aa vrecdit pcta patrũ ſup fllios tcios et nulla pena debet bo ʒzech. xviij. qrtos. Huic ãt videt aduerſari qd di at Ie UMuni niſi mentto cul⸗/ Sror Huios aduerſari qð dñs ait ĩ echiele pe tlvmoicame 2⸗ Quid eſt qð int᷑ vos ꝑabolã vertitis in ezechiele pe. 2 vmo ĩ carne a⸗ a E. vertitis in puerb eo poteſt iuſte oind ⸗ dicẽtes. Patres comeder̃t vuã in ꝓuerbiũ iſtö deo poteſt iuſte viue⸗ obſtupeſcunt. Viuo ego wrelncniten dentes fliog or irviemn eſ⸗ pabola becin pucrbiſiin iſael. Ecceoẽe be vnn eono ſt meneu alea vt aia patris. ita ⁊ aia filij mea ẽ. Aia q peccauerit ip uius pene nec moꝛtis. tabit iniquitatẽ filij. Juſticia iuſti ſup eũ eri pr̃ nõ po: moꝛs debetur cuilibʒ 5 ede. cia iuſti ſuꝑ eũ erit.⁊ iuſto En tas impij erit ſuꝑ eũ.hhis verbis videt᷑ de⸗ . dn baee i o vati wigertir y vet g male olxeri in lege. Siem peta pangen. uent irmart dlbus . in terciã ⁊ quartã generationẽ. iniuſticia vide ui moꝛtui ſunt pꝛo tur dei eſſe vt alius peccet ⁊ alius puniat᷑:. Quõ enim oſcne nerlartont. . uge E aliũ peccare ⁊ aliũ pctã lugere: enin us u ceganne (NBeterminat illã apparentẽ cõtrarietatẽe .1. latrocimno. Juxta ¶ Sed vt ait hiero. Ne lex ⁊ ꝓphete.i.exodus cato ouginali. ? vni⸗ chiel. imo ipſ. PplcR exodus et eʒe/⸗ gin ali. ⁊ vni dinaenn ipſe deus qͥ ⁊ hic ⁊ ibi locutus ẽ.in ſentẽtijs cum eſt in bomie oꝛi ⸗ diſcrepare videant᷑.attendamꝰſinẽ illiꝰauẽtis exodi. ginale peccatum. que dicto em̃.reddo iuiqᷣtate j in Ffli „ 1,1, xodi. iuſticia facta fuit la⸗ ocderitme p a euideterofdit noides punftifimo vieneged S derut me. q euldeten ondit. nõ ideo puniri filio R. dicendum. q; qꝛ peccauerũt patres. ſed qꝛ eis ſiles qq beredg mnulia vnc iuſticia a AeSn SSe e Geel s qdã heredit nulla vnqᷓ iuſticia ab malo deũ oderũt. Illud & qð ĩ bereditanrio coluit bonine a debe⸗ ntb ſere Nre F n ĩ exodo dñs dicit(ſicut ſoluit hominẽ a debi / an lhiero. radit) no i ſonat as mlrleſtimat. nec ſtcut to moꝛtl p eo ,om. i⸗ uic ꝓuerbio. Patres comederũt vuã acerbã ⁊e. J⸗ nis iuſticia que eſt in ce lud em̃ exodi hiero.ſuꝑ Eʒech.? Aug.ſuꝑ pᷣ C. Yl⸗ nobis ſeſgiae voun⸗ er laudẽ meã ne tacueris. deſiijs pcta petru imirantib-⸗ eenn reſt pſongiis: 0en acelpiega eanſent de ijs pctã patrũ imitantibꝰ moꝛe vero ẽ pena na Gegne piẽdũ cenſent.ſuꝑ s deus dr reddere pctã patꝝʒ turalis.⁊ ita per nul⸗ Krum. qꝛ punit eos.eo ꝙ imitant᷑ pctã patrũ.non qꝛ patres lam iuſticiað dignus umniß peccauerunt. Non itaq; coꝛrigit deus in ꝓpheta.qð eſt homo a moꝛte ab. g an ante dixerar mniege, ſecano iſeeſtinee dunſdaped agcgen vinn Enketalgs am an elernmn ſi apert. visntaes tqnonE Q iem aescomedetumae ddin Aeninamene morre lerante rune 1ndte terciã ⁊ qrtam malox illu erunt ⁊c.¶¶ Verũtñ ſi de imitatoꝛibꝰ pʒꝛopter illius ſenten anu Eeneratione er malo illud accipit᷑. qre terciã ⁊ ̃rtã generationẽ tm̃ tic firmitacem qua di mummn lre im̃ parro cmemmoꝛauit. cũͦ in qlibet generatõe rei teneant᷑ qui ctum eſt Geneſis. iij. iäu cõmemoꝛat. vecara han inittſk: q̃re patres cõmemoꝛauit. cũ Puluig e in pul / untene memNt· 2z illi oẽs mali ſint.qͥ quoꝛũlibet maloꝝ pctã imitant. eti er. c. tung ing Segd ideo pfes ſi ter molen maloxꝝ pctã imitant᷑. etiam vt fides locDim Sed ideo pfes ſpãliter noĩauit qꝛ maxie patres filij habere poſſit.Ad & nm an imitari ſolent. qͥs pᷣcipue diligũt.Et terciã ⁊ quart . Iinciqt it⸗ i⸗ niſtint generationẽ? i6 pcipue diligũt. Et terciã ? quartam iliud quod obiſcitnrrx jüt⸗ generationẽ iõ cõmemoꝛauit. qꝛ ſolent pr̃es interdũ mareynibus. Hicẽc in tãdiu viuere. donec filios tercios ⁊ q̃rtos habeãt.qui daaeIndas no umtin, patriũ iniqtates vidẽtes. eoꝝ ĩpietatis heredes p imi Mo rbn. d S ttationẽ eficiunt᷑. Scom hũc modũ recte intelligi᷑ ad igrenzunen iann literam qd in Exodo dicif. mcllisit ad Nadenerrene tfun otieaure s ntij VVryres auté quia moꝛ ng . ¶ Exponit auẽtes pᷣdictas qᷓntũ ad ſenſum miſticuz nii voluntarie ſuſti⸗ i na A5 etiã myſtice intelligẽdũ eẽ oñdit᷑ ex eo ꝙ ꝑabola gere potuerunt. imq mni df. Si em pabola eſt vt ait hiero. aliuck Vbee bola 2moꝛti pꝛo Chꝛiſto ſe aliud ſenſu cõͤti vt ait Hien bis ſonat. ante tempus obtule Saun MU Plcnen ſu cõtinet. Vñ aliq ita ediſſerũt. Patrẽ in no runt. moꝛs que ale⸗ un⸗ is eſſe dicunt leuẽ punctũ ſenfnũ.ſcʒ pᷣmũ motũ ſug s eſet pena. fuit 2 — ¶ Ad ülud & laʒaro. dom ꝙ pꝛima moꝛs crãſmittere ſatiſfactõnis iuſticiã. reis valde meritoꝛia: geſtionis vel cogitatiõis. qꝛ deꝰ eã valde repu/ tat pᷣcioſaʒ ex hac du plici cã que tacta eſt. cãm SaichSego qᷓ;tũ ad quantitatẽ concomitantẽ.Cercio vᷣo q;tũ ad penã ↄſequentẽ. Circa pᷣmũ q̃runt᷑ duo. Pꝛimo querit᷑ vtrũ pentes Pximi pñt tranſmittere ad ꝓlem pctã ſua actualia. an a ſolo ꝑente pᷣmo trãſfundatur oꝛiginalis culpa. Scðdo querit᷑ vtrũ pᷣmus parens Pornert in ꝓlem traſmittere icut trãſmiſit pꝛe/ uaricationis culpam. u eſtio.fſ. a ¶ Atrũ peccata parentũ ꝓximoꝝ filijs imputentur ⁊ ad eas tranſmittant᷑.Et ꝙ ſic videt᷑ pᷣmo autoꝛitate Erodi.xx. Ego ſum deus zelotes vindicans peccata patrũ in filios ⁊c.ſi &̊ deus nõ vindicat niſi ꝓ culpa. ⁊ vindicta tranſit a patre in filiũ.pari rõne videt᷑ ꝙ culpa. Itẽ boc videt᷑.iij. Regn.xiiij. Ego inducã malũ ſup Jeroboam ⁊ ſuꝑ vniuerſam domũ eius. Et ibi habet᷑ quõ tota poſteritas pter pctm̃ patris fuit cõſumpta.g videt᷑ ꝙ pctã pximoꝝ parentũ fi/ lijs imputent᷑.¶ ¶ Itẽ boc videt᷑ rõne. In babentibꝰ ſimbolũ facilioꝛ eſt trãſitus.ſed maius eſt ſimboluʒ ⁊ cõuenientia pentis ꝓximi ad ꝓlem qᷓ; ꝑ entis re/ moti.ſi igi᷑ parens remotus potuit culpam trãſmit Apinquis. tere in 1 Br aare foꝛtius videt᷑ de parentibus cõicare qð hbʒ a ſe qᷓ; qd habet ab alio. videt᷑ ꝙ mul tofoꝛtius ad ꝓlem poſſit trãſmittere pctim̃ qð cõmi- ſit. ſi trãſmittere pot pctm̃ qð aliũde ↄtraxit. ¶tẽz pꝓctm̃ ade iõ tranſit ad poſteros.quia in adã fuimꝰ auit.g pari rõne ſi parens ꝓximus pec⸗ cauit qn ꝓles eius erat in lumbis eius.ſimilit᷑ videt᷑ cũ ipſe ꝙ pectm̃ ꝑentis ꝓximi in ꝓlem trãſfundit᷑.¶ It ratio quare pctm̃ oꝛiginale tranffundit᷑ eſt.quia eſft infectio virtutis generatiue circa actũ generandi.F ſi aliqð pctm̃ cõſiſtit circa actũ generationis. videt ꝙtale debeat in ꝓlem trãſfundi.ſed tale eſt pcccatũ Qdlulterij. ᷓ videt᷑ ꝙ ſaltẽ illud peccati genus debeat Imn poſteros redundare.ac ꝑ hoc pcti oꝛiginale in/ (Sas⸗ Erch Auin Fi tendere ⁊ multiplicare.¶ nõ poꝛtabit iniquitatẽ patris.& ſi hoc nõ eſt verũ de tabit. 2 ſi pet⸗ le pctm̃. ⁊c. ſit iniquo parente.patet ⁊c. pinquia.¶ Itẽ parens ꝓximus tranſmittit pctm̃ in filin qd aliunde ſuſcepit.ſ̊ magis vniannl põt Filiũ vo ſi cogitatõ cõceꝑit petm̃ in notat᷑ ↄſenſus ⁊ delectatio mulieris.Nepo⸗ tẽ ſi qd cogitaueris atq; cõcepis.oꝑe cõpleueris.vel complere decreueris.in qͥ notat᷑ cõſenſus viri ſiue pa⸗ tratio peccati. Pꝛonepotẽ aũt ſi nõ ſolũ feceris ſᷣ in eo fuit ad manifeſtãdu, gloꝛieris.⁊ hec eſt quarta generatio.nõ qꝛ tres pᷣceſſe/ gloꝛiã dei.⁊ illud ſu- rint.ſed quarta dicit᷑.qꝛ quarto loco a pꝛimo motu qͥ pliciũ recõpenſatũ eſt eſt quaſi pr enumerat᷑.Deus &̊ pᷣmos ⁊ ſcðᷣos ſtimuloſ ↄñs benef⸗ ic, aB cogitationũ qͥs greci ꝓpateis vocãt(ſine qᷣbꝰnullꝰho ipſo erat⸗ va mninñ eſſe pot)no puniet eternalit. Sed ſi cogitata qͥs i r meli erat ei ſi facere decreuerit. ⁊ qᷓ fecit coꝛrigere noluerit.qᷓ ſũt moꝛ bis moꝛi· qᷓ ſi ſmel talia pctã ⁊ tercia ⁊ quarta generatio. ¶ Ad ꝓbandũ O pꝛimi mo⸗/ moꝛtuus fuiſſet. ideo So vt ait Hiero.ꝙ pꝛimus pulſus cogitatõis nõ puni tus nõ puniun c hoc alicui pᷣſtatux gt᷑ eternalr a deo illud de geneſi afferendũ eſt. Cham tur eternalr. Re ſoſeitet naagn . em̃ peccauit irridens nuditateʒ patris.⁊ ſniam nõ iſe Geñ.ix. nerini g inferri up- Ffilius eius chanaan accepit. Maledictus chanaan. plicium. ſeeruus erit fratrũ fuoꝝ. Que em̃ iuſticia eſt. vt pater peccauerit ⁊ filiꝰpunitꝰſit: Sʒ ĩ miſterio illud dictũ ẽ. 1 agetkur huiꝰ partis circa tria incidit * bic queſtio.Et pᷣmo querit᷑ de oꝛiginali qᷓtũ Aꝓpinquos.¶ Itẽ Gal. vj. Anuſquiſq; onus ſuũ poꝛ entũ redundarent in ꝓlem.nõ poꝛ/ taret vnuſquiſq; onus ſuũ.iĩmo etiã alteriꝰ.ergo ⁊c̃. Iterũ alibi. Anuſqͥſq; rõem reddet deo ꝓ ſe. tẽ Anbßhel. de cõcep. virgi. ca. xxiiij. Parentũ ꝓximoꝛũ pctã ad oꝛiginale pctm̃ nõ eſtimo ꝑtinere.ſᷣ ſi trãſ/ funderent᷑ a parente in plem.ptinerent ad oꝛigina/ Iteʒ nõ eſt maioꝛ rõ quare trãſfun/ dit iniuſticiã q́; iuſticiã.ſed pꝛ ſanctus nõ generat fi lium ſanctũ.⁊ baptiʒatus nõ generat baptiʒatũ.ſi/ cut oſtẽſum fuit ſupꝛa. pari rõne parens ꝓximus pctm̃ ſuũ nõ trãſmittit ad ꝓlem. Ezte nullũ pctm̃ tranſmittit᷑ a parente in ꝓlem niſi mediante carne. ſed pctã actualia que cõmittunt᷑ carnẽ nõ immutãt nec noua infectione inficiunt. videtur ꝙ ad ꝓlem tranſmitti nõ pñt. Itẽ ſi peccata actualia trãſmit terentur a parente in ꝓlem.& filius ſemp eſſet peioꝛ patre.⁊ dignus maioꝛi punitione.ſi & eſt magne cru delitatis ⁊ impietatis dicere ꝙ ꝑuulus natus peioꝛ .dom ꝙ peccatum 8 parentũ tranſire ad ꝓlem põt intelligi triplicit᷑.aut punitione.aut imitatione.aut trãſtuſione.Si puni/ tione.vt ꝓles puniat᷑ peccato parentis.ſic attendẽ dum eſt ꝙ duplex eſt punitio.vna eterna.alia tẽpo/ ralis. tum ad puuitionẽ eternã nullo mõ tranſit. videlicet ꝙ aliqs damnet᷑ ꝓ ſolo pctõ parentis. Añ Anbhel.de concep.virgi.dicit ꝙ ꝑuuli nõ damnant ꝓ culpa ade tm̃.ſed ꝓ culpa ꝓpꝛia quã habent.licet nõ habeant eã agendo ſ cõtrabendo.Si autẽ loqua mur de tꝑali punitione.ſic quia pater punit᷑ in filio. parente r. de adã. faltẽ veritatẽ abet circa ſicut ad literã videmꝰa ſcriptura oñdit.bene tranſit eccatũ parentis in ꝓlem ſiue ꝓle volente ſiue no-⸗ lente. ⁊ boc eſt de ſeueritate diuine iuſticie. Alio mõ dicit᷑ pctm̃ tranſire a parente in ꝓlem ꝑ imitationẽ. ⁊ ſic pctm̃ dyaboli quodãmõ tranſiuit in genus hu/ manũ.⁊ pctm̃ ade in poſteros.⁊ pctã ꝓximoꝝ pa/ rentum in filios frequenter ꝑtranſeunt. iuxta illud Sap̃.ij. Inuidia dyaboli moꝛs intrauit ⁊c.nõ tamẽ tranſit in oẽs.ſed in eos qui imitari volunt.Lercio mõ dẽ pctm̃ trãſire a parente in ꝓlem.⁊ hoc tranſfu⸗ ſione.ſicut infectio noua cauſari habet ab alia infc/ ciocevenel ſoniſlarcetin gtbaneſii etnetaltats neckgiil ſtglrterpa forunong rctü̃caroti iiclius oulpe nullusparene englenanfk ldecheeyfine tiad ougnal ginenuſc⸗ In ſhomn trudn ſuntraninire Atruleſtone Nunnatoteide pulspane ibi ermertabon ſcicacoens⸗ ſnumiliose ntonentrc bolatonidust 1ahüna gue 10 grop gonpi gnafeſpnie enc nalengtuen esahpani niuotani a huntonitin amne gerpe⸗ gſcclacktut akzockain its ſeris⸗ gillllene 1rſtgnesb Ktölgzin ttghgtiͤcef Kheßzglann engſoneſ Rbeccauitd necigt ſign 1cn Nuütinati Ohitite mföhmn unn. hait lentin n Annä er 8 Daigmü oetilri⸗ tinemuttgt NAigaeriſt⸗ iri Nrigti/ s ouns nlin tedumnon⸗ mizöinmt ngr nignlimin glmaſen scmpee Alsnune en ctione.⁊ boc mõ pctm̃ tranſfundi hʒ in plem a ſolo pmo pente. Ratio aũthuius ẽ.quia duo ſunt in pec cato.videlicet pᷣuatio debiti.⁊ conuerſio indebita.⁊ Sm boc duo ponunt᷑ in pctõ.defoꝛmitas ⁊ macula. Macula nãq;ʒ ponit᷑ ex cõuerſione.ſᷣ defoꝛmitas ex debiti pᷣuatione manente obligatione.Ad hoc igi/ tur ꝙ aliquis poſſit pctm̃ ey patre ↄtrahere.neceſſe eſt ꝙ in illo poſſit ad aliquid obligari.⁊ poſſit eo bo no ad qð obligatur in ipſo pꝛiuari.⁊ ꝙ poſſit etiam maculari.hoc autẽ ſolũ fuit in pᷣmo parente.Ad ali quid em̃ tota humana natura ⁊ oẽs eius poſteri in illo obligati ſunt.videlicet ad babendã rectitudinẽ iuſticie.ſiue non cõcupiſcendũ.⁊ in illo ꝑ eius auer/ ſionẽ illa rectitudine pꝛiuati ſumus.⁊ quia illa obli/ gatio carnẽ ſuã infecit infectione feditatis.⁊ paſſio/ ne moꝛtalitatis.⁊ caro noſtra habet ꝓpagari ex illa. binc eſt ꝙ in illo habemus infici.⁊ ab illo traducimꝰ ſingulariter pctm̃ ſᷣm plenã rõem. In illa autẽ po/ ſteroꝛuʒ noua obligatione obligant᷑ filij in parente. nec etiã caro trãſfundenda inficit᷑ noua infectoͤe ex alicuius culpe actualis perpetratione.Et hinc eſt ꝙ nullus parens ꝓximus poteſt in ꝓlem ſuã culpam actualẽ tranſfundere.Et hoc eſt qdð dicit Anᷣbel.in li. de eepvirgi ca. vin Poreneh ꝓximoꝝ pecca/ ta ad oꝛiginale pctm̃ nõ eſtimo ꝑtinere. Qulppe ſi adã nequiſſet ad eos quos generaturꝰ erat iuſtici/ am ſuam traducere. nequaquam poſſet iniuſticiam ſuam tranſmittere.Moc auteʒ intelligit quãtuʒ eſt de tranſgreſſione culpe.ad quam conſequit᷑ eterna damnatio.ſed de tranſitu q;tum ad pꝛiuationẽ tem poꝛalis pene ſubiungit in fine capituli. Mon nego Apter merita bona parentũ.filijs multa ⁊ magna be neficia coꝛpoꝛis ⁊ anime impendi.⁊ ꝓpter pctã pa/ rentum filios ⁊ nepotes vſq; in terciã ⁊ quartã gene rationem (⁊ foꝛſitan vltra) diuerſis in hac vita tri/ bulationibus flagellari.⁊ ea ꝑdere bona in coꝛpoꝛe ⁊ anima.que foꝛſitan cõſequerentur ſi iuſti fuiſſent. Io quoꝝ excmplũ longũ eſt hic inſerere. RW hijs igit patet reſponſio ad queſtionẽ ꝓpoſitã. Concedendũ em̃ eſt ꝙ peccata actualia pꝛimoꝝ parentũ ad oꝛigi/ nale nõ ptinent.nec cũ oꝛiginali tranſfundunt᷑ ſicut rönes 263 partẽ ſecundã inducte oſtendunt. Mihilo minus tamẽ alio mõ tranſeunt qᷓ;tum ad vindictã ⁊ punitionẽ tẽpoꝛalẽ.ſicut pᷣmo ꝓbatur auẽte Exo. 111 deinde exemplo. ¶ Ad illud vo qd obijcit᷑ ꝑ rõem q facilioꝛ eſt tꝛãſitus in habẽtibus ſimbolũ.ðvᷣm ꝙ; illud veꝝ eſt qñ vtrobiq; equalit᷑ ſaluat᷑ rõ pꝛincipij agẽtis. Deccãs aũt actualit᷑ ñ hʒ ptãtẽ viciãdi ꝓlẽ. niſi ille ſolus in quo habuimꝰobligari.⁊ in quo tota 12 maſſa generis humani potuit viciari. ſicut oſtẽſum eſt.⁊ iõ illarõ nõ cogit. Ai qð obr. Trãſmit⸗ tit quod aliũde ſuſcepit.ððʒ ꝙ ex boc non ſeqͥtur qꝙ trãſmittat illud qð eſt a ſe. Deccatũ em̃ quod aliun de ſuſcepit eſt peccatũ naturale.ſed pctm̃ qð ipᷣe fac eſt pctm̃ ꝑſonale.coĩcatio aũt alicuius ꝓpᷣetatis per vie ã generatõis plus reſpicit veritatem nature.qᷓ; ac 13 tum pſone. ſicut ſupꝛa oſtẽſuz eſt. ¶Ad illud quod obijcit ꝙ iõ peccauimus in adã.quia fuimus in ipᷣo dñ peccauit.ddʒ ꝙ iſta non eſt tota cauſa.ſed ſimul cuʒ boc exigit᷑ ꝙ in pꝛimo ꝑente oẽs poſteri poſſent obligari. ⁊ caro oim poſteroꝛũ poſſet infici ⁊ fedari. hoc aũt in alio qᷓ; in adã non habet reperiri.ideo pa 14 tet ꝛc. ¶ Ad illud quod obijcit᷑ ꝙ pctm̃ adulterij at tendit᷑ circa actũ generatiue.dðm ꝙ ⁊ ſi crca actuʒ NXIII generatiue attẽdatur. non tamen dicit coꝛruptiõem quc ſit in ipᷣa virtute generatiua m ſe.ſed que cõſi- it circa volũtatem ronalem. ⁊ ita circa pſonam. et Pter hoc culpa adulterij ſᷣm qꝙ culpa in ꝓlem trãſ- ndi non habeſ. Nibilominus tñ quia circa actuz I 5 generatiue cõſiſtit.plus imputat᷑ ꝓli qᷓ; alia peccata paretum.vnde vilis ⁊ abiectus reputat᷑ ille qͥ eſt na tus de adulterio. ⁊ etiã ſᷣm leges buanas heredita/ te paterna reputatur indignꝰ. Ande illud peccatuzʒ plus redũdat in plem qᷓ; alia actualia. non tamẽ ſic redũdat in culpa pꝛimi ꝑentis qui poſteritatez ſuã non tm̃ obligauit ad ignoꝛãtiam et penam.ſʒ etiam fedauit peccati oꝛiginalis macła.ob quã quilibʒ cũ naſcitur dignus eſt ira ⁊ indignus viſione dei. Queſtio.ii.. b ¶ Utrõ pꝛimus parẽs ꝓ poſteris ſuis ſatiſfacere potu erit. ſicut potuit eos ex culpa ſua viciare Et q ſic vi detur. Quia dicit An.de concep.virgi.ca.xxiiij. Si adam nequiſſet ad eos quos generaturus erat iuſti ciꝗ ſuaʒ pduccre. nequaq; poſſet ad eos iniuſticiam trãſmittere.ſi ergo hoc veꝝ eſt.ſequit᷑ ꝙ ſi adã potu it ſua culpa filios reddẽ culpabiles. ſua ſatiſfactiõe potuit eos facere excuſabiles. ¶ Item oẽs in adam peccauerũt.quia fuerũt in adã peccãte. pari rõne ſi oẽs fuerũt in adam ſatiſfaciẽte.videt᷑ ꝙ omnes in ipo ſatiſfecerũt.ꝑ locũ a ſimili.¶Itẽ hipᷣm vr rõne Si oppoſitũ eſt cauſa oppoſiti.⁊ ꝓpoſitũ cã ꝓpoſiti. ſed ade traſgreſſio fuit cã noſtre coꝛruptõis.&̊ videt᷑ ꝙ eiꝰ iuſtificatio ⁊ ſatiſfactio fuerit cauſa noſtre re/ dẽptõis.Sicut igit᷑ in adam peccauimus. ita videt ꝙ in eo ſatiſfecimus.Et iſte tres rõnes ſũpte ſunt ꝑ locũ a ſimili. em hocipᷣm oſtẽditur per locuʒ a minoꝛi. Pꝛonioꝛ eſt deus ad miſerẽdum qᷓ; ad con/ demnãduʒ.ſed diuina iuſticia pꝛo trãſgreſſione ade cõdemnauit totã poſteritatem pena moꝛtis.i mul⸗/ to foꝛtius diuina miſericoꝛdia ꝓ ſatiſfactõe ade de- buit reddere gram iuſtificatõis. Mtez potẽtioꝛ eſt gra in bono q; ſit culpa in malo.ſed culpa ade potu it totam poſteritatem inficere ⁊ reddẽ deo odioſaʒ multo foꝛtius gr̃a que fuit collata ade potuit totã Pontentais repare ⁊ reddere deo grataz. ¶ Itẽ vᷣm eges hũanas tutoꝛ potius poteſt cõditiõem pupilli melioꝛare q; deteꝛioꝛare.ſi & mito maior benignita tis eſt lex diuina qᷓ; ſit humana.videtur ꝙ potiꝰ cõ/ ditio in pꝛimo ꝑente de peioꝛi potuit fieri melioꝛ. q 8 melioꝛi deterioꝛ.ergo ſi tranſgrediẽdo potuit trãſ- fundere culpam. multo foꝛtius potuit traͤſmittẽ iu⸗ ſticiã. ¶ Sed contra.ſtatim adam cum peccauit ab immoꝛtalitate cecidit in neceſſitatem moꝛiẽdi.ergo ſi gratia ſupueuiens non aufert immutabilitatẽ di/ uine ſentẽtie. remanſit igitur poſt gratiaʒ moꝛtalis. ſed moꝛtalis ð neceſſitate generat moꝛtalem. quã/ tumcũqʒ adã ſatiſfaceret generaret filios ſuos moꝛ ti obnoxios. ſed nulla creatura rõnalis eſt moꝛti ob noxia niſi ꝓpter culpam.g nunqᷓ;ᷓ potuit ſatiſfacere quin trãſmitteret culpam. Item iuſticia oꝛigina/ lis conſiſtit in qu dam mẽtis ⁊ carnis integritate.ſᷣ quia virginitas oicit incoꝛruptõeʒ mentis ⁊ carnis. exquo ſemel perditur. nunq; per ſatiſfactõem pt re- cuperari.g pari rõne neq; oꝛiginalis iuſticie donũ p ſatiſfactõem recupꝑatur.ſi ergo ex illius iuſticie pᷣua⸗ tione eſt in nobis sba culpa.impoſſibile fuit q; ₰ adam ſatiſfaceret pꝛo poſteritate ſua. eʒ om̃is ſatiſfactio pcccatoꝛis fundat᷑ ſuper gratiam gratuʒ KRkRk 1 uarc. ¶ RX c9 ern ena 16 in adam potuerit ſatiſfacere.ſicut in eo potuit vicia ri.hoc tripliciter poteſt intelligi. Aut ita ꝙ adaʒ po- facientẽ. ſed gratia gratum faciens nunch pᷣt traſire ab vno homine in alium.ſicut in pꝛimo libꝛo ꝓbatũ eſt. ſed gratia immediate a ſolo deo datur. videtur igitur ꝙ in pꝛimo parentęſatiſfacere nõ potuerit ge nus bumanuũ. ¶ Item efficacioꝛ eſt in vnoquoqʒ fi des ſua ſibi ⁊ gratia qᷓᷓ ſit alij.ſed adam nõ potuitꝓ ſeipᷣo ſatiſfacere.ſed opoꝛtunum fuit filiũ dei pati ſi cut oſtẽdit Anſ.in libꝛo.Cur deus homo.& non vi/ detur ꝙ potuerit ſatiſfactõis iuſticiam in alios deri R dð.qꝙ cũ queritur Atruʒ tota poſteritas ſteris cõmunicaret ⁊ culpam ⁊ ſatiſſactiõem ſimul. Aut ita ꝙ cõmunicaret ſatiſfactõem ſed non culpã. Aut ita in ſe ſatiſfacẽt ⁊ ꝓ ſe ꝙ poſteris nõ cõmuni caret culpã. Pꝛimi duo modi ñ ſolũ ſũt ipoſſibiles. etia ñ intelligibłes.qꝛ claudũt in ſe duo oppoſita. Si em̃ adã ↄmunicaſſʒ poſteris ſil culpam ⁊ ſatiſfa/ ctõem.ſimul eſſent culpabiles ⁊ ſatiſfacerẽt.ꝗ̊ ſimul eſſent iuſti ⁊ iniuſti. Similiter ſi cõmunicaret ſatiſfa ctõem ⁊ non culpam.& innocẽtes ſatiſfacerẽt.⁊ hoc ſimiliter non eſt intelligibile. Non em̃ fit ſatiſfactio niſi ꝓ offenſa.⁊ ſi adam nõ cõmunicaret poſter cul m ipᷣi baberent omnimodam innocẽtiaim.⁊ ſi B. ocum nõ baberet in cis ſatiſfactio aliqua.pꝛo inno⸗/ centi em̃ ſatiſfacere non eſt intelligibile. Lertiꝰ aũt modus dicendi videlicet ꝙ ſic ſatiſſaceret ꝓ culpa ſua adam vt ſua ſatiſfactione impediret᷑ infuſio oꝛi⸗ 2 ginalis culpe.⁊ ſi intelligibilis ſit. impoſſibilis tamẽ lir ipᷣi ade.⁊ ratio huius melius ĩ tercio reddet᷑ cũ agetur de modo redẽptionis humane.Ad pꝛeſẽs ãt boc dixiſſe ſufficiat ꝙ adam ſic ſatiſfacere non pote/ rat vt impediretur trãſfuſio culpẽ oꝛiginalis in po/ 1 ſteritatem ſuã.Et ratio buius ſumitun a parte ipi us ade.⁊ a parte gratie.⁊ a parte coꝛruptiois natu/ re.A partt ade.quia ipᷣe debitoꝛ moꝛtis erat.⁊ dignꝰ penalitate ⁊ miſeria. et ideo quancunq; moꝛtem vel penã ſuſtineret.ꝓ trãſgreſſione ſua deo ſatiſfacẽ nõ poterat ſufficiẽter. A parte vero gratie per quam ſa⸗ tiſfaciebat ratio ſumit᷑.qm illa gratia erat gratia pe nitentialis. que quidem reſpiciebat ip̃am volũtates pſone.⁊ ideo per ipᷣam non curabatur moꝛbus cõeu piſcentie qᷓ radicabatur in carne.⁊ ꝓpterea quantũ/ cunq; ſatiſfaceret remanebat natura coꝛrupta.⁊ ita neceſſitas ad tranſfũdendum oꝛiginalẽ culpam. Ex parte vero nature ſumitur ratio.quia cũ natura hu/ mana tota in ipᷣo viciata eſſet.tanti penſabatur illa coꝛruptio narrequätl pꝛecij eſt tota humana natu xa.⁊ ideo quicquid adam faceret.longe inferius eẽt eo qʒ exigebat deus ad tante coꝛruptõis ⁊ damnati onis recoõpenſatõem.⁊ ideo ꝓ illa non poterat ſatiſ facere. Poſſet nibilominus aſſignari ratio ex parte diuine offenſe.q̃ cum eſſet infinita.rõne eius quia ẽ contra infinitũ non recipiebat recõpenſatiõem niſi aliquis ſatiſfaceret qui eſſet infinite bonus. Et ideo non indocte dicunt aliqui ꝙ non ſoluʒ ſatiſfactio ꝓ peccato ade.ſed etiam ꝓ quocũq; alio peccato fun/ data eſt ſuper meritũ ⁊ ſatiſfactõem xpᷣi.in cuius fi de ⁊ ſacramẽtis deus parcit quibuſcũq; pꝑcit.⁊ ideo contingit omnes de plenitudine eius accipere.⁊ ip/ ſum dici caput totius eccleſie.tã finalis q; pꝛimitie. atet igitur ꝙ guocha modo dicatur. impoſfibile uit adam ꝓ po illud quod obijci F 1. eris ſatiſſacere. Ande concedende 18 ſunt rõnes boc oſtẽdentes. ¶A tur de verbo Anb. ꝙ ſi nequiſtet iuſticiaʒ pducere ⁊c.dᷣm ꝙ anſ.loquitur ibi de iuſticia oꝛiginali.⁊ il lam dicit ꝙ adam ⁊ ſeruare poterit poſteris ⁊ tran. fundere. Hoc aũñt intelligẽdum eſt ſane. non qꝛ aliqᷓ qualitas qᷓ eſſet in anima ade ꝑ multiplicatiõem ad poſteros deſcẽderet.ſed quia anima ade innocẽs cõ iuncta fuerat carni pure ⁊ immaculate.⁊ ſi ſtetiſſet. anima potuiſſet illam carnẽ ſeruare.⁊ a coꝛruptõne moꝛtis.⁊ a coꝛruptõe libidinis. ⁊ hec ꝛectitudo erat oꝛiginalis iuſticia. Si aũt in bac adam pꝑſtitiſſet. cũ generaret poſteros.carnẽ immaculatã tranifũderz. Et ſimiliter dũ anima creata a deo innocẽs tali car⸗ ni vnirctur.illud idem poſſet.⁊ eãdem rectitudincʒ haberet.quã habuit anitna ade.⁊ ꝑ hoc oꝛiginalem iuſticiam. ⁊ ꝓ tanto oꝛiginalis iuſticia tranſfũdi dici tur.quia ſi hanc habet pater.neceſſe eſt ꝙ bãc babe. at filius.⁊ hoc eſt ex rõne bone diſpoſitiois ex part⸗ carnis quã oꝛiginalis iuſticia ↄcernit.nõ ſic eſt ð iu⸗ ſticia ſatiſfactiois que volũtatem reſpicit nõ carnis integritatem.¶ Ad ülud quod obijot᷑ ꝙ ſicut fummꝰ 9 in adam peccãate.ita fuimus in ipᷣo ſatiſfaciẽte.dm e non eſt ſimile.quia peccatũ ade ꝓ co illã iuſtici am oꝛiginalem pꝛiuabat.non tm̃ reſpicicbat ꝑpſonãä. ſed etiam naturã.ſed quia illa ſatiſfactio illã innocẽ tiam non reſtituebat. ꝑſonam non nam reſpiciebat. ⁊ideo nõ ſic in poſteros redũdare potuit ſatiſfactio ſicut redũdauit trãſgreſno.(¶ Ad illud quod obijci tur ꝙ ſi oppoſitum eſt cauſa oppoſiti ⁊c.dð ꝙ iſtud intelligẽdum eſt in hijs oppoſitis quoꝛuzʒ vtrũq; eſt aliqua natura. ⁊ in cis q̃ recte ſunt oppoſita.⁊ ſm il lud in quo opponũtur.Er rõne huius triplicis cõdi tionis illa ꝓpoſitio nõ habet locum in ꝓpoſito. Pꝛi mum quidẽ quia culpa non dicit aliqua poſitõnem ſed potius pꝛiuatõem. Scdo vero qꝛ iuſticia ſatiſfa ctionis non directe opponit᷑ culpe oꝛiginali.ſed po/ tius originali iuſticie.⁊ ſi illa oꝛiginalis iuſticia fuiſ- ſet in adam generãte.fuiſſet cauſa oppoſiti.Tercio vero quia culpa ipᷣius ade opponitur ipᷣi ſatiſfactio ni inꝗtum coꝛrũpebat ꝑſonam.non inq;tum coꝛrũ/ pebat nãm. ⁊ inqtum coꝛrũpebat perſonã merituʒ erat cterne dãnatõis.iqtũ vᷣo coꝛrũpebat naʒ pᷣnci/ piũ erat vniuerſalis coꝛruptõis. Juſticia g ſatiſfacti onis auferebat ab ipo adam meritũ eterue dãnatio nis. ⁊ ʒ ill opponebat᷑ ei.⁊ erat cauſa oppoſiti vi delicet eterne beatitudinis ꝑ modum meriti.vitiuʒ gũt coꝛruptionis nõ auferebat.nec eius opꝑpoſitum cauſabat.quia ᷣm illud non ardonetr ei.Acilꝛ 1 lud quod obijcitur ꝙ ꝓnioꝛ eſt deus ad miſerẽdum qᷓᷓ ad condẽnandum.dm q illud veruʒ eſt vbi mi. ſericordia ſic habet locum ꝙ non excludit iuſticiaʒ. iuſticia aũt requirebat maioꝛeʒ ſatiſfactiõeʒ q; adãʒ poſſet facere. ⁊ ideo miſericoꝛdia ꝓ illa modica ſatiſ⸗ factione ade non debebat toti generi bumano dona re offẽſam.ſed quod nobis ⁊ ſibi deerat decebat euʒ ſupplere.quod ⁊ fecit.cũ ꝓpter miniam charitatem ſuam filiũ ſuum vnigenitum miſit in ſimilitudinem carnis peccati.⁊ cum eſſemus moꝛtui peccato.coui⸗/ uificauit nos xpᷣo. ¶ Ad ill quod obijcit᷑ ꝙ potenti 22 oꝛ eſt gratia qᷓᷓ ſit culpa.reſponderi poteſt duplicit᷑. Pꝛimo ꝙ illud intelligẽdum eſt reſpectu illius effe/ ctus ad quẽ gratia oꝛdinat᷑.gratia aũt gratuzʒ faciẽs ipi ade collata non oꝛdinabatur ad remouẽduʒ caxr nis coꝛruptõem.ſed volũtatis deoꝛdinatiõem.quia 7 2 * refoꝛmatiua erat imaginis.nõ reparatia carnis. M ð sä UU — ptinetn onocol tlum Vta⸗ aig nonenne te⸗ n tlüniatnn z husntiuil⸗ ſigotohne Galfrte⸗ ſunintle ladiſpuet tenftonmſ fienent tclitigumnch eni güttutee ecvittatscont ſgutao Sed tsdicoe En epurn. norglein ſerzi ſepcm nobuse llminhe ieſcutſeoem ſctirpleim ud ſtpuncdennalte. Ppiſanzttpien ſenbochnoſt aückiancbspot ncalluin cheteKcurge (Fonboaßnn Gallpamongn⸗ onnnitnoc caren perehpogerqit igcaretapſons Oignnls fel ſerioronnecñ chhapicetan. bbaredieckannen gernipepnuan tnotreteinn Albeofeneunin ſaſsclgnthotc Pſ nnuse armnpotsn ehiut ſͤ⸗ teſpgtotriſt Mick ick ſotginintef iGatpyter rgagſnich fürmn paſin gliego lrid ffinemliſc ſfno ſeſne ſiangmnleye Wnnattero ſlcaſccoe angni en erge Meinhis etſfefe, Alncdn nolhtſe ci weq; Alaar⸗ nlldtudng NNRgnen armfilti obiehee Nüsgnn liſectdi⸗ tigſatiin docglintd ehne . limm ninſchad. ontiuſin lludgrtcha⸗ ſniNi aunci toppinefnt itpicriif ni in ins hinn gutuuſni wniſce⸗ leüttuſ winand Föiid rämnand wiuinun vahneni⸗ zufuſt Me ggtitn nand ti ine hilominus tamẽ in repatione carnis potẽtioꝛ eſt ali quo modo qᷓ; culpa. dum ꝑ gaʒ meret᷑ homo ſcdaʒ ſtolam. Aliter poteſt dici ꝙ ⁊ ſi gratia potẽtioꝛ ſit qᷓ culpa.non tamẽ ſequit᷑ ꝙ totũ refoꝛmet quod culpa deſtruxit. Multo em̃ facilius eſt deſtruere q; cõſtru ere. Ande vnus malus cibus aliquãdo plus coꝛrũ/ pit nãm qᷓ; cẽtum bone medicine poſſint eã repare. 23 q;uis medicie ille ſint valde potẽtes ⁊ vᷣtuoſe. l c ¶ Etu oꝛiginale in oibus repiatur equaliter. Et ꝙ ſic iliud quod obijcitur de lege pupilloꝝ.dom ꝙ adam non ad poſteros cõpatur ſicut tutoꝛ ad pupillos.ſp- ſicut pater ad filios. Ande ſicut pater facilius pᷣt bo na ſua diſſipare ⁊ deſtruere.⁊ per conſequẽs beredi tatem filioꝛum ſuoꝝ deuaſtare qᷓ; poſſet illã poſt de uaſtatõem ⁊ conſũptõem reparare.ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligẽdum eſt ſe babere. Onſequẽter circa ſcᷣm articulũ queritur ð quãtitate oꝛiginalis. Et circa hoc duo que/ ne quãtitatis continue.Atꝝ vnũ oꝛiginale poſi it eẽ abſq; altero. Scðo querit᷑ qᷓtum ad rõnem quanti/ tatis diſcrete. Atrum videlicet ſit ponere vnũ oꝛigi/ nale vel pluun. . „ vigetur. Anß. de oꝛiginali akell⸗Yanboe, le pctm̃ in oibus eſtimo eſſe equale.¶ Item bocipᷣʒ videtur rõne.Oꝛiginale pctm̃ eſt caretia debite iuſti cie.ſicut ſepe dictum eſt.⁊ quilibet illa iuſticia coꝛpa li eſt ſimpliciter nudatus ⁊ puatus.& ſi equalit᷑ oẽs ſũt pꝛiuati.equaliter coꝛꝑali macula ſũt infecti. S in quibuſcunq; reꝑitur oꝛiginale pctm̃.equaliter repit em bocipᷣm oſtẽditur ꝑ cauſã.Oꝛiginale pec/ catũ eſt in nobis ppter ade inobediẽtiam.ſed inobe dientia ade vna fuit.⁊ equaliter oẽs poſteros reſpi/ ciebat. videtur ꝙ oẽs equalit᷑ culpabiles faciebat. SFern hocipᷣm videtur ꝑ penã. Omnes em̃ habẽ tes culpam oꝛiginalẽ equaliter puniuntur.videlicet omnimoda carẽtia viſionis dei.ſi igit᷑ quãtitas pe/ ne reſpõdet quãtitati culpe.videt᷑ ꝙ ſi eſt equalitas in carẽtia viſionis dei.ꝙ ſit equalitas in coꝛruptone oꝛiginalis.i Itẽ hocipᷣm ꝓbatur ꝑ concupiam an nexã. oꝛiginale em̃ pctĩ ad oẽ malũ reddit ꝓnum ꝑ concupiſcẽtiam. ETnde dũ lex ꝓbibet concupia)ʒ.ꝓ bibere dicit omne malũ. oꝛiginale pctiñ vnũqueł/ qʒ coꝛrũpit vniuerſaliter.ſed vłem coꝛruptõem non cõtingit repire vm magis ⁊ minus.immo in oibꝰ in quibus repitur.in termino reꝑitur.S videt᷑ ꝙ oꝛigi / nalis culpa nõ pᷣt eſſc maioꝛ in vna ꝑſona qᷓ in alia. Eteʒ ſi maius ẽ oꝛiginale in vno ꝙᷓ; ĩ alio.aut hoc eſt ex actu ꝑentis.aut ex actu ꝓlis. Ex actu parẽtis eſſe nõ poteſt. Mã ſicut ꝓbatũ eſt ſupꝛa. pctm̃ parẽ. tis in pleʒ nõ trãſit. Ex actu vero ꝓlis eſſe nõ pᷣt. ſic planũ eſt. videt᷑ ꝙ nullo mõ oꝛiginale in vno ꝙᷓ in ed cõtra. Anſ.de cõcep. virgi. Sicut ppter nãm naſcit᷑ coꝛrupta perſona.ita alio repiatur intẽſius. nã ꝓpter ꝑſonã efficit᷑ magis peccatrix.ſed pctm̃ q8 inficit nam eſt peccatũ oꝛiginale.̊ videt᷑ qꝙᷓ oꝛigina- le pctm̃ in aliquo poſſit fieri maius ⁊ intẽſius¶ Itẽ boc videt᷑ rne. MNullũ malũ eſt in ſũmo.quia ihil eſt ſũme malũ.ſcd oꝛiginale pctm̃ malũ eſt. non eſt in ſũmo.ſed quod eſt citra ſůmũ. ⁊ intẽdi pᷣt ⁊ auge/ ri. oꝛiginale pctm̃ intẽſibile eſt. igit poteſt maiꝰ in vno ꝙᷓ in altero repiri. ¶ Itẽ oꝛiginale petſñ eſt con⸗ cupiſcẽtia.ſed ↄcupiſcẽtia poteſt intẽdi ſicut ⁊ pᷣt re⸗/ rũtur. Pꝛimo querit᷑ de ipo oꝛiginali ſbᷣ rõ/ gatõ — — — mitti. ⁊ aliquãdo intẽditur ſicut patet . ergimẽtuz ₰ — . . „ „ 2 — Je videt᷑ ꝙ pctm̃ oꝛiginale intẽdi valeat.vt ſit maius in vno qꝙᷓ in alio.vel etiã intẽſius in eodẽ ᷣm ſtatus diuerſos. u contrahit oꝛiginale.ſed caro nõ eſt infecta in ſũmo. et quod nõ eſt infectũ in ſũmo.dũ tranſit ꝑ viam in/ fectõis pᷣt magis ⁊ magis infici. Si igit᷑ caro noſtra trãſit per viã infectõis dũ ꝓpagat᷑.videtur ꝙ magis magis inficit᷑.ac ꝑ boc quotidie oꝛiginale pctĩ au gmẽtatur.¶ Itez ois ꝓpꝛietas quãto magis appꝛo/ pinquat ſi 65 cauſe eſt intẽſioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ.⁊ ctäro 4 gis elõgat᷑ debilioꝛ.ſed coꝛruptio originalis ab adã ꝓducit᷑ tãqᷓ a fotali pᷣncipio ⁊ radice.g videt᷑ ꝙ q̃n to aliquis eſt ade ꝓximioꝛ.ꝙ tanto oꝛiginalis culpa ſit in eo intẽſioꝛ. ¶ Item vna aia melioꝛa babet na⸗ lia ꝙᷓᷓ alia. ſicut in pcedẽti diſ.babitũ eſt.ſed tãto coꝛ ruptio peioꝛ eſt.quato eſt in melioꝛi nã.ſicut Augu. dicit et expꝛeſſe rõ manifeſtat.pt᷑ dignitateʒ ciꝰ qd coꝛrumpitur. oꝛiginalis coꝛruptio peioꝛ eſt in vna anima q;ᷓ in altera.⁊ ſi hoc.videt᷑ ꝙ culpa ſit intẽſioꝛ Reo. dom ꝙ ſicut ſi adã ſtetiſſet oẽs equaliter eſſent 2 4 innocẽtes.ita nũc cũ adã peccauit oẽs facti ſũt eqli ter peccatoꝛes.⁊ ita culpa oꝛiginalis in oibus reperi tur equaliter.ita ꝙ nõ eſt maioꝛ in vno qᷓᷓ in altero. nec etiã intẽdi habet in codem ſbiecto. MA. intelligẽtiam notãdum eſt. ꝙ iſta tria cõcurrunt ad oꝛiginale pctm̃.ſcilicet debite iuſticie carẽtia.concu- piſcentia. ⁊ carnis feditas.⁊ pꝛimuʒ eſt ipi oꝛiginali eſſentiale. ſcoᷣm vero male.⁊ terciũ cauſale.ſicut ſu/ pꝛa explanatũ fuit. Si igitur oꝛiginale deberet auge ri. ex aliquo iſtoꝝ opoꝛteret illud intẽdere. cum aũᷣt nullũ hoꝝ intẽdi habeat.in oibus equaliter habet reperiri. Quãtum ad carẽtiam nãqʒ debite iuſticie nõ poteſt intẽdi.iſta em̃ carẽtia non pᷣt eſſe maioꝛ in vno 7 in alio niſi triplici de cauſa.Aut quia ſit obli⸗ oꝛtioꝛ. aut quia ſit ibi maioꝛ pꝛiuatio.aut quia modus priuãdi ſit deteſtabilioꝛ. NMullo iſtoꝝ modo rum maioꝛ habet eſſe carentia in homine vno iꝙᷓ in alio. Mõ eſt em̃ obligatio foꝛtioꝛ.quia oẽs equaliter obligamur in adã. Mec pꝛuatio maioꝛ.quia eodeʒ dono ſcilicet oꝛiginalis iuſticie oẽs per oꝛiginalẽ cul paʒ nudamur. Hec modus pꝛiuãdi deteſtabilioꝛ.qꝛ oẽs pꝛiuati ſũt ꝑ vnã inobedietiam ade.⁊ ſic oꝛigia le rõne carẽtie debite iuſticie nõ recipit magis ⁊ mi/ nus.ſed in oibus equaliter eſt. Similiter nec q;tum 26 ad concupiſcẽtiã intendi habet.Si em̃ intẽdit᷑ appe titus vel cõcupiſcẽtia reſpectu alicuius deteſtabilis in alio.hoc pᷣt eſſe tripliciter. Aut ex cõplexione.aut ex aſſuefactõe.aut ex vinculi refrenãtis ↄfractione. Pꝛimo mõ abſqʒ; dubio ↄcupiſcẽtia augeri pᷣt.ſicut Fte de concupiſcẽtia carnis ꝗqᷓ magis feruet in co/ ericis ⁊ ſãguineis ꝙᷓ in melãcolicis.ſed talis inten/⸗ ſio nihil facit ad culpã. Mõ em̃ eſt culpabilis.ſʒ nãł vł penalis. Similiter ⁊ ſecundo mõ concupiſcentia intendi pᷣt in eodem boie.ſicut patet in eo qui aſſue factus eſt luxuriari ⁊ bona cibaria comedere.qꝙ; ma gis eſt ꝓnus ⁊ ardẽtius cõcupiſcit qᷓ; qui talia ñ gu/ ſtauit. ſed hec intẽſio nõ facit ad oꝛiginale pctm̃.ſed potius ad actuale.quia nõ dicit᷑ oꝛiginaſe pctiñ con cupiſcẽtia quocũq; mõ.ſed ſolũ ꝓut ab oꝛigine con tracta eſt.Lercio mõ ñ pᷣt intẽdi.ſed in oibꝰ hʒ eq̃lit reperiri. ꝓ eo ꝙ illud retinaculuʒ oꝛiginalis iuſticie merito culpe ade in oibus eſt confractum. Et qm̃ ʒ iſtũ tercium modũ attẽditur quãtitas oꝛiginalis ex AXRkk 2. tem feditas carnis eſt ratio quare aia d cuius 2 5 27 equaliter. Similiter q;tum ad feditatẽ que pte concupiſcẽtie. binc eſt ꝙ qtum ad concupiſcen⸗ tiã oꝛiginalis culpa in oibus in quibus eſt reperitur in car ſoꝛ dom & ꝛ ſi feditas camis put eſt coruptio p?è/ nalis intẽdatur ⁊ creſcat.ſicut patet in lepꝛoſis ⁊ ſe⸗ minifluis. ⁊ alijs fedis infirmitatibꝰ oppreſſis. put ne non habet eſſe maius ⁊ minus oꝛiginale.⁊ h̊ pa/ tamẽ ipa eſt pᷣncipium oꝛiginalis.babet equaliter re an tet.nã ꝙ aliqua ꝓpꝛietas intẽdat᷑ requirit᷑ idonei / periri in ſingulis.quia ab vno ſolo ⁊ pᷣmo fonte pce iu tas ad intẽſionẽ tam ex parte ſuſceptibilis.q; ex pte dit. ¶ Ad illud vero quod obijcitur ꝙ ꝓpꝛietas in/2 gſon i Apꝛietatis que itẽdit᷑.qᷓ etiã ex ꝑte agẽtis.⁊ ſi aliqd tenſioꝛ eſt cũ appꝛopinquat ſue oꝛigini.ddm q ill ſtunud⸗ o boꝝ defuerit.ꝓpꝛietas illa nõ habet intẽdi.ſicut pa· xerum eſt de ꝓpꝛietate que quidem dicit naturaʒ ⁊ nen tet conſiderãti.Oia aũt hec deficiũt in ꝓpoſito.He poſitõem. ⁊ de illa qᷓ babet continuari cum ſua oꝛigi nitiun fectus em̃ eſt ex ꝑte ſuſceptibilis.nã ſicut ſpeculum ne.ſicut eſt in virtute mouente.⁊ luminis effuſione nuie nouũ inficit᷑ a muliere mẽſtruata.ſed poſtiꝙᷓ muete aliter non habet veritatem ſicut patet. naz candela WE ratũ eſt. ex aliquo aſpectu nõ recipit nouã infectio inflanimata ab alia. ita bene inflamabit ficut inflã/⸗ Mn it nẽ. ſic hũana na in ſtatu pꝛimoꝛdiali quaſi noua ex· 2mabat illa. vtrũ q; enim deficit in pꝓpoſito. tum quia punt iſtens infici babuit a corꝛuptõe pſone. poſtmodum illa carnis feditas plus vicit rõem pꝛiuatois q; poſi ſiſiruaſe vero quaſi inueterata.ex noua coꝛruptiõe non reci tionis.tum quia etiam illius feditatis tꝛãſfuſio eſt ꝑ ttgnigii. pit nou infectõem Defect/ etiã eſt er pte agentis. generatõem. in qua generatum pꝛimũ ⁊ ſcm habʒ Peri oion quia nullus eſt poſt pꝛimũ hoiem cuius trãſgreſſio eæãdem vim quã habebat generãs pꝛimũ./ d üll 3 5 ſthletoton reſpiciat obligatõem pſone. hinc eſt ꝙ talis culpa ñ quod obijcitur ꝙ vna anima babet melioꝛa natura. inniſehot babz inficere carnẽ coniũctꝗ. Defectus etiã eſt ex ꝑ lia ꝙᷓ alia.d ꝙ ⁊ ſi hoc verũ ſit ⁊ concedẽdũ.tamen ieraeipone te ꝓpꝛietatis intenſibilis. Illa em̃ qꝛuʒ potẽtia ẽ in quãũtum ptinet ad puritatez innocẽtie oẽs aie equa⸗ ricaopy termino non hñt recipere maius ⁊ minus ſicut vult les ſunt.⁊ quia illius pꝛiuatõem directe reſpicit oꝛi⸗ niahßßf⸗ phᷣs. Feditas aũt carnis ſm ꝙ eſt pᷣncipium cõtra/ ginalc. binc eſt ꝙ licei alia naturalia ſint excellẽtio peſtgſi ctionis oꝛiginalis oꝛtũ habʒ ex caretia oꝛiginalis iu · ra.non tamẽ ꝓpter hoc intẽditur coꝛruptio oꝛigina plresinncbis ſticie.⁊ quia carẽtia illa nuditas q̃dam eſt.⁊ nudo ñ lis culpe Qudao em̃ dicitur ꝙ tãto peioꝛ eſt coru⸗ Wagſrllen eſt recipere magis nudũ.ᷣſicut oꝛiginalis iuſticie nu· pttio quãto melioꝛ eſt nã. hoc intelligitur m ill vm Apnodfcn ditas nõ recipit magis vel minus. ſic nec carnis fe· qð nãà per viciũ coꝛrũpitur.aliter eĩ non babet veri ſeyeñ Air ditas. Et ſic patet ꝙ ex ꝑte feditatis carnis oꝛigina- tatem. quia frequẽter ille qui habet melioꝛa natura⸗ hoͤtffte muſe le nõ habet intẽdi vel augmẽtari in eodẽ vł in diuer lia non bhabet ita grauia peccata ſicut ille qui babet als lpañ ſis val ex ge⸗ concupiſcẽtie. vel carẽtia debite iuſti / mninus bona ⁊ in codem genere peccattii. tnouinirn cie.ſicut oſtẽſum eſt.nec ſũt plura ↄcurrẽtia ad oꝛigii Aucſkio i.. d itrrotgiipe nale. manifeſtũ eſt igit ꝙ oꝛiginale pctm̃ in oibus in ESiers ſit ponẽ vnũ oꝛiginale vel plura. Et q; vnũ ſo⸗ ſmnitclaci⸗ gquibus reꝑitur habet efaanlit. cceclede ſũt lum videt᷑ pꝛimo auẽte magiſtri in litera.c. Alioqͥn. fimöminre 28 rõnes hoc oſtẽdentes. ¶ Ad illud qd pᷣmo obiſeat¶vbi ſic ait. Ano peccato non plunibus paruuli obli ſuarfnm de Anſ ꝙ nã ꝑ ꝑſonaʒ efficit᷑ magis peccatrix. dam gati ſunt. Benn boogna editur rone ſumpta a urdctglpe ꝙ nã accipit᷑ dupliciter. Ano mõ dicit᷑ nã vis inſita cauſa. quia peccatũ oꝛiginale contrabit ꝓpter ade (cſtdieſ⸗ rebus ex ſimilibus ſimilia ꝓcreãs. Alio mõ dicitur inobedientiã.ergo ſi vna tm̃ culpa fuit eius inobedi Wtproplie nã ipᷣm cõmune. bijs duobis modis diſtinguit᷑ na entia.videtur q in quocunq; reperitur ſit vnicum ⁊ Aepcntena tura cõtra ꝑſonã.Et cũ dicit᷑ nã coꝛrũpit ꝑſonã.ac/ nullo modo plura. ¶ Item bocipſi Sdit nae⸗ ura cotra ꝑf . n. ac⸗ nullom 1. Pit pſum oſtẽdit röne znapn nen cipit᷑ nã ꝓ vi ꝓpagatiua. ⁊ coꝛruptio ꝑſone dr illa q ſũpta a pena. Oꝛiginali em̃ debetur ſolũ carẽtia vi⸗ Cttautiuni reſpicit volũtatẽ rõnalem. Cuʒ aũt dicit Anſ.ꝙ na/ ſionis dei.⁊ hec eſt vna pena.ſed multis culpis mul detatöneau tura efficit᷑ ꝑ ꝑpſonã magis peccatrix. accipit nm ꝓ te debẽt reſpondere pene.ã ⁊c. ¶ Item hocipᷣm oñ. ſenotgaen cõmuni ꝓut conſiderat᷑ in ſuppoſito.⁊ hoc patet ꝑꝓ ditur in cõparatione ad ſequelã. Oꝛiginale em̃ non utreongzie exemplũ ſuũ quod dicit. Sicut adaʒ peccãte peccat ſolũmodo eſt ab oꝛigine.ſed etiã oꝛigo eſt ⁊ pꝛincipi Fboeipnian 6 bomo. ſic adam magis peccante magis peccat hö. uz3 omniũ maloꝛũ. Si g q ꝑ ſuperabũdantiã dicit Arieſien ⁊ hboc mõ nã non habet coꝛrumpi ſolum ꝑ peccatu, vvni ſoli cõuenit. ⁊ ſtatus eſt ꝑ reductõem ad vnum. ſtari irtin doꝛiginale. ſz etiaz ꝑ petm̃ actuale. ex igit ñſeqd xiqetur ꝙ oꝛiginale pctm̃ no ſit niſi vnũ ſolũ. ¶ Gtẽ insln 29 oꝛiginale babeat eſſe maius ⁊ intẽſius.¶ Ad illð qd hocipᷣm videtur in cõparatõe ad ſbiectum. Oꝛigia⸗ ſocrcigie obijcit ꝙ nullũ malũ eſt in ſummo. dom ꝙ eſt ſum / le em̃ eſt in anma rõne coniũctionis ſue ad carnem. ſante mũ ſimpliciter.⁊ eſt ſũmũ in genere.⁊ quis non cõ⸗ ſi ergo vna eſt caro cui anima coniungitur. ⁊ vnica ſcinene tingat reperiri ſũmũ malũ ſimpliciter. eſt tamen re- vVnione vnituꝛ. ⁊ vnitas eſt in anima ᷣm ꝙ carni vt ſerßſrſfi perire malũ ſũmũ in ꝓpꝛio genere.ſiẽ videmus ali / ꝓfectibili vnitur.videtur ergo ꝙ ncceſſario peccatũ müſgliäi quem ita pꝛiuatũ viſu ꝙ non poteſt eſſe magis.ſic ? oꝛiginale ſit vnũ. ¶ Item bocipm oſtẽditur per cõ⸗ Piſine in Ppoſito poteſt intelligi q, oꝛiginale pauat ſimpli· paratõem ad oppoſit.· Oaiginale cmñ peccatũ ca⸗ itr ater iuſticiã oꝛiginalem. ⁊ ideo eius infectio ẽ in ter rentia debite iuſticie.ſed debita iuſticia cuius oꝛigia chan mino. Poſſet tamẽ dici ꝙ ⁊ ſi non eſſet in ſũmo.nõ le pctm̃ eſt pꝛiuatõ in homine nõ erat niſi vna.quia i ndgt tamen ſequit᷑ ꝙ poſſet intẽdi.quia poteſt eſſe defe· in vno innocente vna eſt innocẽtia. ⁊c.¶ Sed cõ⸗ g gunkot ccus ex ꝑte ſui ſuſceptibilis vel ex ꝑte agẽt:.⁊ vtrũq; tra boc arguitur pꝛimo auẽte ſuper illud te. Ecce in narhlien o bic deficit ſicut ſupꝛa oſtẽſum eſt. Ani dquod iniquitatibus cõ äõ tmnüplonle 50 bicde pꝛa oſtẽſum illud quod iniquitatibus cõceptus ſũ.glo.iniquitates ſũt pecca Pilnii, obijcit᷑ ꝙ concupiſcẽtia poteſt creſcere.dm ꝙ verũ ta oꝛiginalia.⁊ multe auẽtes ſũt ad hoc in la.i/Ntẽé mmliie eſt intẽſiue ſed non extẽſiue.illud tamen cremẽtum bocipᷣm videt᷑ rõnibꝰ ſũt tis ꝑ eandẽ viazʒ ꝑ qu ſu/ W nibil facit ad oꝛiginale pctm̃.cũ non ſit niſi vel ex c mebãtur ad oppoſitu. & pᷣmo rõne ſũpta a cã. Oꝛi Wumnud 51 plexione. vel ex aſſuefactione ſicut oſtẽſum eſt¶ Ad ginale peccatũ eſt in nobis ppter peccatũ pᷣmoꝝ pa uchür lllud quod obijcit᷑ ꝙ feditas carnis poteſt eſſe ma/ trentũ.ſ adã ⁊ eus plura comiſerut peccata.i̊ vide⸗ tenn unut kaitt⸗ ulugtliß, monan dhanon, luninlinn nnabetl mätanan arle. C. un. Geib lren Nei. ndusmi go irainel nwiman: Nüctd lsllhont ni ggtatchan niggnnf hinmi l nu nun. ii e mun Oicn⸗ enhanen. gtu fnganit chunoci tidmge ſiarng, acisngt Cniitr gu i o⸗ stun aſitheut u inſ, ſuuili Möine aie iIur ep plura ſint in nobis oꝛiginalia. quia qua ratõe redundat in nos peccatũ viri. eadeʒ rõne mulieris. tẽ bocipᷣm videt᷑ rõne ſumpta a pena.quia vni ſpe vnica debet reſpõdere pena.ſed multa gene/ ra penalitatũ ad oꝛiginale pctĩ ↄſequũt᷑. vt fames. bis per petĩ oꝛigſale eẽ inflicta. ſc;. infirmitatẽ. ig⸗ noꝛatiã.cõcupiſcẽtiã.⁊ maliciã.vr igit᷑ ꝙ ſᷣm diuer/ ſa penalitatũ genera ſit diuerſitas oꝛiginaliũ.ſytẽ bocipᷣm vr̃ ꝑ cõparatõeʒ ad capitalia ſpᷣſeq̃ntia.Ha pitꝰ em̃ diuerſificãt᷑ ꝑ actꝰ.⁊ actꝰ ꝑ obiecta. ſi ̊ oꝛi/ giale pctm̃ reddit hoiem ꝓcliuũ ad vij.petã capita lia q̃ ſũt diuerſoꝝ geneꝝ.vꝛ ꝙ in q̃libet hoie ſit mul/ titudo oꝛigialiũ. ee m oñdit᷑ ꝑ cõꝑatiõeʒ ad ſbiectũ.qꝛ oẽs vires aie inficiũt᷑ ꝑ oꝛigiale pctm̃.ſed mitiplicatis coꝛruptibilibꝰ.młtiplicaãt᷑ coꝛruptões. ⁊ in diuerſis potẽtijs diuerſi ſũt habitꝰ.g in vnoq̃; hoie necẽ ẽ ponẽ mitiplex oꝛigiale ¶ Ntez hipᷣm vr ꝑ ↄꝑatõcʒ ad oppoſitũ.qꝛ ꝑ oꝛigiale pctm̃ ẽ pᷣuatõ oĩʒ vtutũ cñ ꝑ ipᷣʒʒ fiat icuruatõ aie ad vicia oibꝰvtutibꝰ 54 55 oppoſita. ſi plures ↄtingit in nobis reꝑiri vᷣtutes. plures in nobis ↄtingit repiri culpas oꝛigiales. Reꝰ dd.ꝙ ſiẽ vult mgr̃ Nug.Oꝛigiale pctm̃ dupir dicit᷑. Ano mõ dr origiale pctm̃ qð ẽ oꝛigo oim pctõꝛũ.et ſic pctm̃ Ade dr oꝛigiale pctiñ.⁊ H̊ mõ oꝛigiale pctm̃ nõ tm̃ ẽ vnũ ſpẽ.verũ etiã vnũ numero.Alio mõ dr oꝛigiale pctm̃ qð ẽ in nobis ab oꝛigie.⁊ a qͥ etiã cete/ ra vicia ſumũt in nobis oꝛiginẽ.⁊ ̊ mõ querimꝰh̊ ʒ̊ vnitate oꝛigial pcti. Ad huiꝰ igit᷑ qõnis dilucida/ tõem intelligẽdũ ẽ ꝙ cũ q̃rimꝰ ð vnitate alicuiꝰ.aut ꝗ̃rimꝰ ð vnitate ᷣm ſpẽm ⁊ foꝛmã cõem. aut qᷣrimꝰ vnitate ᷣm numeꝝ ⁊ ſuppoſitũ.Si pᷣmo mõ loqᷓ/ mur oꝛigiali pctõ.ſic vnitatẽ hʒ ſᷣm ſpẽʒ eo mõ . ꝙ; pcetm̃ r br̃e ſpẽm. AVnitas ãt iſta in oꝛigialipctõ venit pᷣncipalit ex parte boni qð pᷣuat. ⁊ ex ꝑte pcti ade ꝑ qð introductũ ẽ.h eſt ex ꝑte oppoſiti ⁊ ex ꝑte pncipij. Ana eni ẽ ᷣm ſpẽm oꝛigialis iuſticia ⁊ inno cẽtia.cuiꝰ pᷣuatõ ẽ oꝛigiale pctiñ. Ana etiã fuit iobe/ diẽtia rõne cuiꝰ totũ genꝰhũanũ ẽ coꝛruptũ.⁊ iõ vᷣm ſpẽm oꝛigiale pctiñ ẽ vnũ in nobis. Si at loqmur vnitate oꝛigialis q;tuʒ ad numeꝝ.ſic dðʒ.ꝙ in vno hoie ẽ vnicuʒ. Et rõ buiꝰ ẽ.qꝛ pcm̃ dupłr numerat᷑. Aut rõne ſbiecti in q̊.ſic in diuerſis homibꝰ diuerſa ſũt pctã. Aut rõne actꝰ ꝑ quẽ hõ culpabil efficit᷑. ſic q̃ pluries luxuriatꝰ ẽ plura hʒ pctã. MNeutro iſtoꝛuʒ modoꝝ oꝛigiale pctm̃ młtiplicat᷑. ̊ remanet indiui ſi.na in vno hoie vna ẽ aia q̃ ꝑ oꝛigiale pctm̃ inficit te vniꝰ hois vna ẽ generatõ in q̃ᷓ ⁊ ꝑ quã oꝛigia le pctm̃ trãſfũdit᷑.⁊ iõ origiale pctĩ in vno hoie eſt vnũ ſolũ q;'tũ ad vnitatẽ ᷣm ſpẽm.⁊ qᷓ;tũ ad vnita/ ʒ6 tẽ ʒ numeꝝ.Et ocedẽde ſũt rões qᷓ oſtẽdũ 3ʒ nñ ad malũ ꝗᷓ cx oꝛigiali pctõ naſcũt᷑. illð & q8 pᷣmo obr ðᷣ glo.in oriũ. Iniq̃tates dic pctã oꝛigialia.dð qꝙ ſic dic m ꝙ frequẽter i ſcriptura ac cipit᷑ plurale ꝓ ſingulari ⁊ ecõuerſo.ſicut mgr̃ exem plificat in litera. Rõ ãt quare ſcriptura oꝛigiale cuʒ ſit vnũ pluralit᷑ noĩat.ẽ ꝓpt᷑ mitiplicitatẽ incliatio/ Ad illð qð obẽ ꝙ oꝛigiale pctiñ ortũ hʒ a pctõ pᷣmoꝝ pentũ.dð ẽEꝙ quẽadmodũ in generatõe ꝓlis pꝛ ⁊ m ſũt quaſi vnũ pᷣncipiũ opletiuũ ita ꝙ neut᷑ eoꝛũ p ſe ſufficit q; uis ſint diuerſe pſone ⁊ diſticte.ſic ⁊ in oꝛigialis pcti traſfuſiõe itelligẽð ẽ. ⁊ ſic pctm̃ ade ⁊ pcm̃ eue fuer̃t diuerſa. ꝓut tñ in oꝛigiali pctõ inficiebat᷑ in vtroq; vis generatia.vnũ pcti oꝛigiale in ꝓle cauſabãt.ita XXXIII & ſicut pᷣncipalit᷑ virtꝰ generatia reſidet penes vix. ſita etiã trãſfuſio oꝛigialis pᷣncipalit᷑ attribuit᷑ viro. Mibilominꝰ tñ vtriqʒ attribuit᷑ ſuo mõ.vñ friuola illa qõ qua q̃nit᷑ vtrũ trãſfũdẽt᷑ oꝛiginale ſi tiñ vir vel tm̃ mulier peccaſſet.qꝛ cũ ad generatõeʒ duo cõ currãt tãqʒ; vnũ pᷣncipiũ.ñ pateret᷑ s ꝙ vir incoꝛ/ ruptꝰ mulieri coꝛrupte ↄmiſceret᷑ vł ecouerſo. De/ bet eni ſiue in ſtatu nãe inſtitute.ſiue ĩ ſtatu nãe coꝛ lierẽ ſuſcipietẽ. cũ in actu illo efficiãt vna caro ill q obt ð mtip icirate penari dg vni reſpõdet vna pena pᷣncipalis.plures ãt poſſũt eẽ ñ pᷣncipales. Pꝛincipalẽ at dico penã eternã.ñ pᷣnci⸗ palẽ penãꝗ tꝑalẽ qᷓ dãmõ ẽ ad bonũ oꝛdiatiua. Ael pᷣncipalẽ voco illã ꝗᷓ pᷣmo ꝓ culpa infligit᷑ñ pᷣncipa lẽ vo qᷓ ad iſtã ↄſeq̃t᷑.Oꝛigiale aũt vna pena eterna punit videlicet carẽtia viſionis dei. Anica etiã pe⸗ na tꝑali pᷣncipalr videlicet moꝛtalitate caruis.ſʒ ad rupte ᷣuari ꝓpoꝛtio ⁊ ↄfoꝛmitas viri agẽtis ad mu/ a; lpe moꝛtalitatẽ inlte ↄſequũtur penalitates. ¶ Ad ill ʒ ↄ qð obꝛ ð młtiplicitate inclinatõnũ.ddʒ qꝙ; ſicut vna coꝛda rupta qua mlta colligãt᷑.ſeqͥt᷑ laxatio młtoꝛũ. ⁊ tñ vna ẽ ibi pᷣma coꝛrupto ⁊ laxatio.ſic intelligen⸗ dũ ẽ ⁊ in ꝓpoſito.qꝛ iuſticia innocẽtie ꝑ oꝛigiale pec⸗ catũ pᷣuata. oẽs vires aie relaxãtur.vna tñ eſt coꝛru. viriũ.dð ꝙ verũ ẽ.ſᷣ ſicut gr̃a ponit᷑ eẽ in viribꝰ aie ꝓut tñ cõtinuãtur ad vnitateʒ ſbᷣe aie.⁊ ido vna eſt gra in oibꝰ viribꝰ.ſic ⁊ oꝛigiale pctiñ ẽ coꝛruptõ plu riũ viriũ.ꝓut tñ ille vires i vnitate ſbᷣe vni carni ha⸗ bẽt vniri. Et ſic intelligẽduʒ ẽ illð vᷣbũ qð ab aliqͥbꝰ ↄſucuit dici.ſcʒ ꝙ oꝛigiale ineſt aie ſᷣm ſuã eẽntiã.Rᷣ eni ñ ẽ intelligẽdũ ꝙ ipᷣam ſbᷣam aie oꝛigiale pus re/ ſpiciat q; potẽtias. Maã riũ huiꝰ dicit Anb. in li.de ↄcep.vᷣgi.ꝙ tã iuſticia qᷓ; iniuſticia pᷣmo ẽ in volũta/ te.⁊ loquit᷑ ibi expᷣſe ð pctõ oꝛigiali.Et ſic intelligẽ⸗ do ꝙ oꝛigiale pctm̃ vt culpa c.ſit pᷣmo i volũtate.vt viciũ.ſit in pluribꝰpotẽtijs ad vnã ſbᷣam ↄtinuatis. intelligit᷑ hꝛe vnicũ ſbiectuz.ſicut vnitas vna ponit eẽ in oibꝰ mẽbꝛis eiuſdẽ coꝛꝑis.ſicut vult Aug.non ſic ãt ẽ & pctõ actuali. Nã pctã actualia diuerſas po tẽtias reſpiciunt.ᷣm ꝙ ad diuerſos actꝰ cõpant᷑.vñ ⁊ diuerſos actꝰ introducũt᷑ in eẽ. ⁊ ꝓpterea ſʒ di⸗ uerſitatẽ potẽtiarũ habẽt differre.ñ ſicẽ & oꝛiginali pctõ qð ↄᷣbit᷑ ex vnione aie ad carnẽ. Mã oꝛigiale pctiñ pᷣmo ⁊ pᷣncipalit᷑ vtutibꝰ ñ oppo nit᷑.ſ̊ opponit᷑ iuſticie oꝛigiali ð qua ſepe dictũ ẽ.et illã pᷣuado ꝑ ↄñs inclinat ad diuerſa vicia.⁊ ſic incli nãdo cñ oibꝰ vᷣtutibꝰ bʒ repugnãtiã.vñ rõ illa ñ co⸗ git. qꝛ ñ arguit ꝑ ill qd opponit᷑ directe.ſed ſoluʒ ꝑ id quod opponit᷑ ex ↄñti. GSInſequẽter querit᷑ qtũ ad terciũ articuluʒ c8 pena oꝛigiali. Et circa h querũt᷑ duo. Pꝛi mo querit᷑ vtrũ decedẽtes etiã in ſolo oꝛigi nali puniãt᷑ pena ignis mãalis. Scdo querit᷑ vtrum puniãt᷑ pena interioꝛis doloꝛis.an ſolũ carẽtia viſi⸗/ onis dei. ¶ Atrũ ꝑuuli decedẽtes in ſolo oꝛigiali puniãt᷑ pena ignis mãlis.Et ꝙ ſic v.Aug.de fide ad pe.Firmiſ⸗ ſime tene ꝑpuulos q̃ͥ ſine ſacramẽto baptiſmatis S̊ ſeculo trãſeũt. eterni ignis ſupplicio ſempiterno pu Aug.Quiſq̃s ita viuẽ incipit vt ante niẽdos. S Rkk 3. keid loquẽdo eſſẽtialit᷑.plures ãt intelligẽdo cauſa/ illᷣ vpo qd obr ꝙ ẽ coꝛruptõ diuerſarum 40 Ad illud q 41 vltimo obr̃ ð cõpatõe ad oppoſitũ iã Manluce 16 ð M E * aniat vitã ꝙᷓ ab eius ſcilicet oꝛiginalis obligatõe ſol uat᷑.ſi vnius diei vel vnius hoꝛe ſpacio anima vixit in coꝛpe. neceſſe eſt eã cũ eodẽ coꝛꝑe interminabilia debene ſupplicia ſuſtinere. Ex hoc expꝛeſſe colligit oꝛiginali non tm̃ debet᷑ carẽtia viſionis.ſed etiaʒ Tn oms. emn bocipᷣm videt᷑ rone. Paruulii Pae vita multas ſuſtinẽt penalitates ⁊ afflictiones. aut iuſte aut iniuſte. Mõ iniuſt e boc cõſtat.qꝛ oĩs pena iuſta eſt. Si iuſte.& meret᷑ hoc oꝛiginalis cłpa. ſi ᷓ culpa nõ debet remanere impunita. Toꝛiginale meret᷑ penã ſẽſus.videt᷑ ꝙ paruuli pena ſẽſibili cru cient᷑. ¶ Itẽ illud eſt magis vignũ puniri in q̊ͥ mag⸗ reſidet cauſa peccati.ꝑ que eſ̃ quis peccar p illa dz toꝛqueri.ſed traductio ⁊ cauſa oꝛigialis peccati ma/ reme refiger penes carnẽ.̊ vr̃ ꝙ illa potiſſime debʒ puniri.ſi ̊ aia merito illius culpe digna eſt dei viſio ne pꝛiuari. multo foꝛtius caro digna eſt eternis ſupp plicijs cruciari. ¶ Itẽ puulis nõ reſtituũtur coꝛpo/ Regeara bachaͤt igit᷑ coꝛꝑa paſſibilia.ſed oẽ paſſi bile neceſſe eſt aliquando pati.vel ab extrinſeco.vel ab intrinſeco.maxime cũ appꝛoximat᷑ agẽti actiuo. . uloꝝ coꝛpa aliquãdo patiãtur et affli/ Sice⸗ d 5. Kug n enc. Witifſima ſane eoꝛũ erit pena ꝗᷓ pᷣter pctm̃ quod oꝛiginaliter traxerũt ni- lũ inſuꝑ addiderũt.ſed ſi ꝑuuli carerẽt viſione ei et punirẽtur igne mali nõ haberẽt mitiſſimã penã. Si igit᷑ nemo dubitat eos viſione pᷣuãdos.videt᷑ nullo eſſe ipſos coꝛpoꝛali ſupplicio puniendos. ege⸗ og in ſatn. alioqͥn. pꝛo oꝛiginali peccato qð a parẽtibus paruuli traxerunt. nullã aliam ma terialis ignis vel cõſcientie vermis penã ſenſuri ſũt niſi ꝙ dei viſione carebunt imppetuũ. ¶ Item boc⸗ ipſum videt᷑ ratione. Iniuſtũ eſt plus exigere in pe na qᷓ comiſſuz eſt in culpa. ſi S paruulus nullo actu ſuo diuinũ ptempſit imperiũ.videt᷑ ꝙ nullũ debet᷑ ſi bi eternale toꝛmentum. ¶ Item acerbitas pene re/ ſpondet quantitati delectationis.iuxta illud apoca. det quanttan deectaronSne i⸗ cn Quãtũ gloꝛificauit ſe in delicijs ⁊c.ſed aia que ði cta fuit coꝛpꝑi paruuli infirmanti ⁊ debili nullã dele/ ctationẽ inoꝛdinatã in coꝛꝑe ſenſit.S vr̃ ꝙ ſibi nõ de beat᷑ acerbitas pene ſenſibilis. r bouibute coõ⸗ tinue ⁊ eternaliter in toꝛmentis &ẽ qᷓ; oino non eſ. 6, is deus aiam quam creauit ſine ꝑpetratioe alicuiꝰ eccati eternis ſupplicijs deputaret. nulluʒ videret᷑ ibi beneficium preſtare. nec miſcdia ſimul cũ iuſti⸗ ia curreret. ꝙ ſi hoc eſt incõueniens dicere apð pa- er miſericoꝛdiaꝝ.vr 2c. ad pᷣdictoꝝ intelligẽ 42 tiam eſt notandũ qꝙ bic duplex eſt opinio. Quidam em̃ attẽdẽtes rigoꝛẽ diuie iuſticie ac ſentẽtie qua deꝰ boiem ꝓ vno modico moꝛtali in ̊ momentanea et quaſi nulla fuit delectatio hbominẽ cruciat eternalit. dicũt ꝙ paruuli cremabunt igne materiali lõge mi nus ꝙᷓ illi qui peccauerunt peccato actuali. Et hoc dicunt ſenſiſſe Aug. cum dixit in encherið. penã par uuloꝛum eſſe mitiſſimam. Et in libꝛo de fide ad pe. Paruuli cruciabunt᷑ cterno ſupplicio. Mitiffimaʒ em̃ illam vocat penã non abſolute.ſed reſpectu alia rum. MNec in boc derogat᷑ vt dicũt diuine miſericoꝛ. die.qᷓ;uis plus manifeſtet᷑ iuſticie q; miſi ericoꝛdie ꝓ eo ꝙ minus malũ eſt in tali pena eſſe q; oino nõ cẽ. cum non ſit ibi tanta boni pꝛiuatio ſicut manifeſtat aug. in libꝛo de lib.arb. ⁊ hoc dicunt eſſe conueniens vt ſicut in oꝛiginali ꝑccato erat carentia debite iuſti cie ⁊ cõcupiſcentia.ſic etiã in pena eſſet carẽtia viſio nis dei ⁊ afflictio ignis eterna. Sed cum valde durẽ illud dicere videat᷑ ꝙ veus tã dure ⁊ taʒ aſpere agat cũ paruulis ſic ecedetibus.qui oino nõ potuerunt vitare nec moꝛtẽ culpe.nec moꝛtem nature.pᷣſertim cum videamus deũ cũ impijfſimis ⁊ ſceleratiſſilis pctõꝛibus in multis miſericoꝛdit᷑ agere. IJdeo ẽ alia poſitio mitioꝛ que magis ↄcoꝛdat pietati fidei ⁊ iu dicio rationis.ꝙ qꝛ paruuli decedẽtes cum oꝛigina⸗ li carẽt iuſticia ⁊ ſpuſſancti gra q̃ eſt pignus beredi/ tatis eterne.pᷣuant᷑ ineternu dei viſione.qꝛ vo in car ne fuit feditas.iõ ponẽt᷑ i loco vili vtpote infernali. ꝛ nõ habuerũt in ſe actualẽ delectationẽ peccati. nec in ſpũ nec in carne.iõ nõ ſentiũt pene ignis acer bitatẽ. HNunc modũ dicendi magis appꝛobãt magi⸗ ſtri cõmuniter. ⁊ iõ ipʒʒ ſuſtinẽdo ᷣm opinionẽ mgfi ſicut ptʒ ĩ litera.rõnes que ad hanc partem inducũ tur cocedo.¶ Ad illud ̊ qd pꝛimo obijcit᷑ in Zꝛiuz 43 de verbis aug. dom ꝙ aug.in verbis illis nõ inten⸗ dit dicere qꝙ; paruuli ſenſibiliter crucient᷑. S intendit eoꝝ penã manifeſtare qʒtũ ad carẽtiã viſiõis dei.et qᷓstũ etiam ad vilitatẽ loci.Et hoc valde abundãter expꝛimit plus dicẽs ⁊ minus volẽs intclligi. Mec ſi⸗ ne cauſa loquitur ſic. hoc em̃ facit ad extirpãdam il/ lam bereſim que dicebat paruulos nulla pena puni ri. AUnde ſicut in moꝛibus documẽtũ cſt ꝙ qui vult ab vno extremoꝝ ꝑuenire ad mediũ.quaſi debet de⸗ clinare ad illud extremum ſicut tocet phus. Sic eti am beatus Auguſt. vt illam bereſim extirparet que dicebat paruulos ab om̃i yxęna immunec. vt ad me- dium reduceret vicz ad penam carẽtie viſionis.ſim pliciter aſſeruit eos cũ alijs pctõꝛibus eternalit᷑ dã/ nari. Iſtum aũt ſuũ intellectũ explanauit in enche. vbi dixit penã eoꝝ eẽ mitiſſimam. ſicut dicit magr litera. ¶Ad illud quod obijcitur ꝙ paruuli multas penalitates ſuſtinẽt in hac vita. dom ꝙ ⁊ ſi tpaliter puniri ꝓ pctõ oꝛiginali ſit iuſtũ.nõ tamẽ ſequitur q; eternaliter.Et rõ huius eſt.qꝛ ꝑene tpales nõ tm̃ ſũt punitiue.ſed etiaʒ ꝓmotiue.vnde deꝰ nõ tm̃ affligit inimicos ſuos.verũ etiã amicos. ſicut patet in tbo/ bia ⁊ Job. ⁊ ido in afflictiõe tpali.ſcueritati iuſticeie ↄiũcta eſt benignitas mie.que duo eleganter repiri debẽt in oi punitiõe dei ⁊ remuneratione.ſic ant nõ cotingeret in pena eterua repiri.hoc em̃ parũ eẽt de rigoꝛe iuſticie.ſi aias puuloꝛũ ignis gehennalis ſup⸗ 9 plicio cruciaret.¶ Ad illud qð obr ꝙ in carne maxi me reſidet cauſa peccati. dð ꝙ ⁊ ſi cauſa peccati q/ quo mõ reſidcat in carue.boc eſt ꝑx modũ cuiuſdaʒ habitus.nõ ꝑ modũ actꝰ.tñ caro nõ facit aiam par- uuli ↄcupiſcetẽ ſed cõcupiſcibilẽ.⁊ ꝓter hoc nec ip/ ſa nec anuma in ipſa debet actuali cõbuſtione ignis toꝛqueri. ſed ſicut aia pꝛiuat᷑ viſione dei.ſic etiã caro puat᷑ ſtola ſua.⁊ in loco vili ⁊ tenebꝛoſo ponit᷑. cum collocãda eſſet in celo cmpyreo.ſi a talł feditatis coꝛ ruptõe fuiſſct ſanata ꝑ baptiſmi efficaciã.( Ad illð 4 qð obr̃ ꝙ ꝑuuli nõ babẽt coꝛꝑa dotata.ſʒ potiꝰpaſ/ ſibilia.dð ꝙ aliqͥd nõ pati ab aliqͥ dupliciter ↄtingit Aut ex virtute quã bʒ in ſe.aut ex oꝛdine diuie iuſti cie. Dico igit᷑ qꝛ coꝛpa ꝑuuloꝝ ſũt paſſione caren tia.⁊ hoc nõ eſt ꝓpter virtutẽ reſiſtẽdi quã habeãt in ſe. ſed potiꝰ ꝓpter oꝛdinẽ diuine iuſticie.ſᷣm cuiꝰ re gulã ignis inſernalis agere habet.cũ ſit inſtrumẽtuʒ diuine iuſticic. Vñ ſicut idẽ ignis magis eruciat ma ioꝛẽ peccatoꝛẽ qᷓ; minoꝛc̃.ſic ⁊ in eodẽ igne patiũtur coꝛpa coꝝ qui peccauecr̃t ꝑctõ actuali.ꝑuuloꝛũ vero 144 in fet nldi vnite coeton⸗ ſtenteinac J ſinbatw tinecity ls oegnd iocitefflae (uutiguigane⸗ ſovediuna.ſi lignibchtnit ſtgerihenin Pulludcnent gobonoſted mordeſede ggrerfmo lik ſonedtn heten.6 ſluiconeu cncoeñgfien Gonesouuloi aliberuch Uliegtigin ute lrn ugerde cſtiti mmi 8 Kinodele allopotfi faroͤa gidolgeſi⸗ glmnſitpo ſn gda Gin Wpn nrſin ſchnſtz d Nnin Cn ſtit anoigt, Cusbert eboiner okigfmna, Meſgse Ppwhär, nchingini Nnm idi mi ziiz wriiznt inisit Ainir Swumnfn ücegn en uugitcrn inenrg munrke Närttiaai dwt rrn Pymultuis ngtitate aniſcninrg miotdſi Wüifig iangente ctnilte cpnn ine MNin ñmici anlsſ/ fuanenn MMaeand/ s ainſc battimg S“ Phuſteneſ Kuſetich wopid hulliun, i eli R—K gar i airmitn ſri Aii 6 iufs iſtummn munni ietrie SS êðſMßc M M ðð . 5 5 RKZ sU .êẽl to:pa in iis ignibꝰ infernalibꝰ volutẽtur paſſio⸗ nẽ nõ ſeẽtiũt. ⁊ tñ nõ hñt impaſſibilitatis dotẽ.qꝛ n⸗õ ſuꝑant vim ignis ꝑ hoc qd habent a virtute ꝓpꝛia. 4 Et ſi tu obijcias mihi ꝙ dñt pati paſſiõe veniẽte ab itriſeco vtpote fame ⁊ ſiti.cũ ñ habeãt coꝛꝑpa Pant lia ⁊ imoꝛtalia.dð ꝙ ſicut dãnatoꝝ coꝛpꝑa cũ ſit paſſi bilia ⁊ defectibilia.tñ diuina virtute ſuſtẽtãte ꝑpetu ãt᷑ in vita vt ab ignibus nõ cõſumãtur. ſic ⁊ pꝑuulo rũ coꝛpa eadẽ virtute diuina ita cõtinuãtur.vt nõ in digeant cibo nec potu.nec tñ hñt illã firmitatẽ ⁊ ſoli ditatẽ quam babebũt coꝛꝑa gloꝛio. ueſtio.ii... f ¶ Atrũ puuli decedẽtes in ſolo oꝛiginali puniãt᷑ aliqͥ doloꝛe interioꝛi. Et ꝙ ſic vr ꝑ illð Joh. Chriſo.q dic cexcdudia bõis eternis.⁊ alienũ effici ab bijs quepᷣ/ ꝑata ſũt iuſtis tãtũ generat cruciatũ.tãtũ doloꝛeʒ vt etiã ſi nulla extrinſecꝰ pena toꝛqueret.hec ſola ſuffi/ ceret. ſi puuli excludentur ſicut adulti.v ꝙ maxi. me cruciabuntur iterioꝛi doloꝛe ⁊ gemitu. Gtẽ quã docũq; aliqͥs deſiderat ⁊ illo puat᷑.neceſſariũ eſt il/ lũ triſtari ⁊ volere.ſed oẽs hoĩies naliter deſiderant beatitudinẽ.& ſi aie puuloꝝ eterna beatitudine pꝛi/ uãtur.vr ꝙ ex boc neceffario triſtẽtur. ¶tẽ anima ꝑuuli dũ vnit᷑ carni cõtrabit cõcupiſcẽtiã.cũ g̊ ſepa/ tur a coꝛꝑe remanet in ca infectio illa cõtracta.⁊ ip/ ſa pᷣt exire in actũ.hoc cõſtat. pᷣt ↄcupiſcere.ſᷣ ↄcu/ pilcẽtia ſp eſt vel cũ delectatõe vel cũ pena.Cũ dele⸗ ctatione cũ bʒ qdð deſiderat.cũ pena.ſi nõ bʒ.& ſi aie puuloꝝ delectatõibus erũt pᷣuate.vẽ q; doloꝛibꝰ in/ terius erũt afflicte.¶ Itẽ ꝑuuli decedẽtes cũ oꝛigia li.⁊ antiqui patres in limbo exñtes.vtriq; puabant᷑ viſione diuina.ſi ̊ amplioꝛi debebãt pena puniri ꝑ uuli qui habebãt culpã q; pꝛes qͥ nulla bẽbat culpa. vr ꝙ ex ipᷣa carẽtia viſionis dei aliquã triſticiam aie puuloꝝ babeãt.¶ Itẽ maioꝛ doloꝛ ẽ qñ qͥs Fen ali quo bono ſine cã q; qũ; pᷣuat᷑ ex cã aliqua. ꝑi rõne maioꝛ dʒ eſſe doloꝛ qũ pᷣuat᷑ ex minoꝛi cã q; qñ pᷣua tur ex maioꝛi.ſi & aie ꝑuuloꝝ ex minoꝛi cauſa pꝛi/ uãt᷑ viſione diuina qᷓ; aie adultorũ.vẽ ꝙ magis dole ant iteriꝰ. ¶ Itẽ aie ꝑuuloꝝ ꝑ nãz bñt affectões.et affectões necẽ è equietari vel ꝑ eas aiaʒ affligi.inqᷓ etudo em̃ affectionũ nõ modica eſt afflictio.ſed affe ctiones ꝑuuloꝛũ nõ erũt quietate.alioqͥn iã eſſẽt in quadã beatitudine.ſolꝰ em̃ deꝰ eſt qͥ quietat deſide riũ aic. vẽ ꝙ ſi aia erit in affectionũ varietate ⁊ in/ ceualne⸗ ꝙ erit continue in doloꝛe ⁊ afflictione. ed mgf in litera.nullã aliã penã ſẽſuri ſũt pir nuli ignis malis vel ↄſciẽtie vermis.niſi ꝙ dei viſio ne carebũt in ꝑpetuũ.̊ vꝛ ꝙ nõ hẽant doloꝛem ine/ ternũ. ¶ Itẽ oꝛigiale ineſt aie ex vnione ad carneʒZ. Oſi aliquo doloꝛe dʒ aia cruciari merito oꝛigial pec⸗ cati.illo potiſſime cruciari dʒ qͥ ineſt aie ᷣm carneʒ. ſi g cars nõ cremabit᷑ igne mali.vr̃ ꝙ aia nõ crucia⸗ bit᷑ doloꝛe ſpũali. ¶vtẽ ſi ꝑuuli decedẽtes in oꝛigi/ nali dolebũt poſt hãc vitã.autvolcbũt ðᷣ culpa.aut 8ð. dono. Si dð culpa volebũt. crũt iuſti. Si de vdoam no dolebũt. cũ illð dãnũ ⁊ pena carẽtie viſionis dei ſit iuſta.⁊ qui dolet de iuſto eſt iniuſtꝰ.vẽ ꝙ i anima bus decedẽtibus cũ oꝛigiali nõ tim̃ ſit culpa oꝛiginal ſed etiã actualis. Itẽ ſi ꝑuuli dolebũt de amiſſio ne illius ſũmi boni.cũ ipᷣi virtutẽ patiẽtie nõ habe/ ant.⁊ qui dolet de aliquo malo carẽs virtute patiẽ/ eic murmurat punietem vel infligẽtem. vr ꝙ aie puuloꝛũ murmurct deũ iniqae ⁊ iniuſte.ͤ videk poſt egreſſũ a corpe aie decedẽtes in oꝛigiali ma ,/ gis efficiãtur inique qꝙᷓ ante.qð eſt impoſſibłe.¶ YItẽ ſi dolẽt. aut credũt ſe bituꝛos ill bonũ aut certi ſt ꝙ nunqᷓ; hẽbũt. Cõſtat ꝙ nõ expectãt ill bonũ babẽ/ 7 dũ. cñ nõ bẽant ſpem.ſi g̊ᷓ doloꝛẽ hñt de bono amiſ/ ſo cũ certitudine nũqꝙᷓ hñdi.videt᷑ ꝙ bẽant deſpera⸗ tõem.ſed deſperatio eſt acerbiſſima oim penarũ in/ rnaliũ.g ꝑpuuli punirẽtur pena acerbiſſima.qð im/ piũ eſt dicere. ¶ Nẽ ſi dolẽt. aut dolẽt in ſůmo. aut nõ. Si in ſũmo dolẽet.igit᷑ acerbiſſime puniũt᷑.Si ñ dolẽt in ſůmo.g in ꝓceſſu tꝑis pnt magis ⁊ magis dolere.cũ doloꝛ ille oꝛtum habeat ex interioꝛi affecti once.ergo in eadem diſpoſitione manẽte culpa.vide tur ꝙ in eis creſcat pena.que duo ſũt incõpoſſibilia Rey. ad pꝛedictoꝛum intelli per hac queſtione nec expꝛeſſe loquit᷑ ſcriptura.nec expꝛeſſe es ſancti determinant. Ideo doctoꝛes theo logie bic opinãtur contraria. Ouidaʒ em̃ voluerũt dicere ꝙ; paruuli carebunt et cognitione et doloꝛe. Cognitione quidem carcbunt exigente iuſticia.dolo re carebunt exigente miſericoꝛdia. Juſticia nãq; exi git vt nõ detur eis poſt hanc vitã donũ aliquod co⸗ gnitionis.quod in bac vita non habuerũt. vnde ſid caruerũt cognitione fidei ⁊ om̃i genere cognitionis intellectiue illi qui moꝛtui ſunt ante vſum rõnis.ſie etiã carebũt poſt hanc vitam. nec diuturnitate tem poꝛis addiſcent.ſicut nec maioꝛes qui nibil plus ſci unt quãdo moꝛiũtur qᷓ; quãdo naſcũtur.etiã ſi muł to tpe vixerũt. Miſcdia exigit vt nõ habeant penaʒ actualis doloꝛis.eñ nõ habuerũt maculã culpe actu alis.⁊ ideo iuſto ſuo iudicio pꝛiuat eos deus oim eo rũ cognitõne que poſſẽt eis inferre doloꝛceʒ. melius eſt em̃ talia ignoꝛare qᷓ ſcire.ſicut peccatoꝛi ꝓcliuo ad pctm̃ melius eſt ignoꝛare qᷓ; noſſic ea que eum in. clinant ad pctm̃. Sʒ quia difficile eſt intelligẽ ꝙ ani ma ſeparata non habeat vſũ rõnis.⁊ nõ cognoſcat ea ſaltem quoꝛũ cognitio eſt ei naturaliter iferta. ./ ex parte coꝛpis impedimentũ non babeat. Jo aliᷓ aliter opinãtur ꝙ; anime ꝑuuloꝛuzʒ ⁊ habebũt cogni tõem. ⁊ habebũt etiã doloꝛc. Scient em̃ ꝓpter quid facte ſũt. ⁊ ſciẽt ſe illo bono merito oꝛiginalis culpe eſſe pꝛiuatos ⁊ ꝓpterea dolorẽ habebũut. ⁊ affectöes doloꝛis in eis alternabũtur.attamẽ nõ habebũt do⸗ loꝛẽ qui mereat᷑ dici vermis.quia non babebunt re moꝛſũ ꝙ ꝑdiderũt illud bonũ ꝓpter ꝓpꝛiã negligen tiã ⁊ ↄtẽptũ.⁊ ꝓ tãto doloꝛ eoꝝ erit multo minoꝛ qᷓ; vloꝛ adultoꝝ. Sʒ qm plura vidẽt᷑ incõueniẽtia ſeqᷓ ſi ponatur ipᷣos dolere ſicut in opponẽdo mõſtratũ ẽ.tũ ꝓpt᷑ ̊.qꝛ toloꝛ ille ẽ abſq; patiẽtia ⁊ abſq; ſxx ⁊ ita c murmure ⁊ deſperatõne. Tũ etiã qꝛ doloꝛ aie redũdat in carnẽ.⁊ ſi talis doloꝛ ex deliberatõe pce dDit. nõ videt᷑ eſſe abſq; actuali obligatõe.¶ Pꝛopt hec ⁊ bijs ſimilia eſt tercius modus dicẽdi.videlicz ꝙ aie ꝑnuloꝝ carebũt actuali doloꝛe ⁊ afflictioneſf tñ carebunt cognitione.Et illud poteſt ſatis ratio/ nabiliter intelligi per bunc modũ.Decedẽtes enim in ſolo oꝛiginali q̃ſi mediũ tenct inter habentes gra tiam ⁊ culpã actualem.⁊ qm ſtatus retributõis re/ ſponderc debcet ſtatui vite pꝛeſẽtis. in tali ſtatu de/ bẽt anime ꝑpuuloꝝ poni vt q̃ſi mediũ teneãt int bea tos.⁊ eternis ignibus cruciatos.Om̃ igit᷑ bti carent malo pene ſenſibilis.⁊ cum boc babent dei viſionẽ· KRkk 4 gẽtiam eſt notãdum qꝙ ſu ꝗS re. Mã ſicut in beatis potiſſime mauifeſtat᷑ mia. et eni repꝛimit᷑ ꝑ alterũ.¶ Ad ill qdð obr de ſãctis pa ʒ in dãnatis potiſſime claret iuſticia. ſic in iſtis mani tribus.d ꝙ ſãcti patres ſpem ⁊ certitudinẽ babe/ feſtat᷑ mia ſimul ⁊ iuſticia.⁊ ex ̊ pʒ ꝙ non facit fru· baãt de futura gloꝛia habẽda.⁊ giam etiã babebãt ꝑ ſtra s aias q́s nouit ð coꝛꝑe ante ſuſceptiõem ba/ quã dñm aliquo mõ cognoſcebãt.⁊ iõ nõ ſequit᷑ ptiſmatis egreſſuras.Oia eni facit s ad gloꝛiã ſuũã equaliter punirẽtur vt puuli ꝓ eo ꝙ plus babebant 40 manifeſtãda. AUñ ſi tu qᷓras qͥd ꝑuuli faciant vtrum oↄſolatõis.¶ Ad illð qd obr̃ ꝙ maioꝛ doloꝛ ẽ alicui S4 addiſcãt vel cõferãt.vel aliqd alid opꝰ exerceãt.bꝛe cũ pꝛiuat᷑ abſq; cauſa.dð ꝙ ꝑuuli bene ſciẽt ex cauſa uiter & reſpõdeo ꝙ diuie iuſticie eͥtas ⁊ immutabi / ſe eſſe pꝛiuatos.ſed quia illa cãm nõ a ſe habuerũt. litas in eodẽ ſtatu qᷓ;tũ ad coꝛpꝰ ⁊ qtũ ad aiam. ſiue ſed aliunde cõtraxerũt.ideo nec doloꝛẽ nec remoꝛſũ quo ad cognitiuã. ſiue q̊ ad effectiuã ꝑpetualit᷑ eos habebũt.verbũ aũt pꝛedictũ intelligit᷑ in punitõei⸗/ ↄſolidat.vt nec ꝓficiãt nec deficiãt.nec letẽtur nec iuſta.⁊ in qua punitus puniẽti remurmurat. ſic aũt triſtẽtur.ſed ſꝑ ſic vnifoꝛmit᷑ maneãt.vt ſint mã lau nõ eſt in ꝓpoſito. ¶ Ad vltimũ dð ꝙ affectões par 5 dãdi diuinũ iudiciũ qð ſic ẽ equũ ⁊ iuſtũ.vt nlłũ bo. uuloꝛũ ſtabiliũtur iudicio equitatis diuie.nõ tamen 0 5 1 *„ O * 7 Damnati ecõtrario ſũt in tenebꝛis ⁊ puniunt᷑ pena ſenſibili. Paruuli ᷣm rectũ oꝛdinẽ diuie eqͥtatis dñt cõmunicare in vno cũ dãnatis. ⁊ in alio cũ beatis.ſᷣ ñ poſſũt ↄmunicare cũ beatis in habẽdo diuinã pᷣſẽ tiã.qꝛ tũc in nullo cõmunicarẽt cũ dãnatis.pꝛeſen⸗/ tia eni viſionis dei nõ ſtat cũ pena ſẽſibili.iõ cũ bea- tis cõmunicãt in B ꝙ carẽt oi afflictiõe exterioꝛi vel interioꝛi.cũ dãnatis vᷣo in hoc ꝙ pᷣuãt᷑ viſione dei ⁊ lucis coꝛpalis. Paruuli igit᷑ ſic diuino iudicio iuſto inter beatos ⁊ ſimplicit᷑ miſeros quaſi in medio cõ/ ſtituti bos nouerũt.vt tñ ex vna ꝑte ↄſideratõ gene⸗/ ret deſolatõem.ex altera ↄſolatõem. ita eq̃ lãce diui no iudicio eoꝛũ cognitõ ⁊ affectio libꝛat᷑.⁊ in tali ſta tu perpetuat᷑.vt nec triſticia deijciat.nec leticia refi/ ciat.ſed in h̊ mirabilis oſtẽdit᷑ oꝛdo diuie ſapie que cũcta nouit ſuis locis diſponẽ ⁊ ad ſui gloꝛiã oꝛdia⸗. nũ remaneat irremuneratũ.⁊ nullũ malũ remane/ at impunitũ.⁊ ꝑpfectiſſime teneat mediũ int᷑ ſuꝑfluũ ⁊ diminutũ. Scom hãc igit᷑ poſitõeʒ ↄcedẽde ſũt rõ nes oſtẽdẽtes ꝙ ꝑuuli nõ ſentiunt ſpũalẽ doloꝛem. Ad illð vero qð obr̃ in öriũ de Johᷣ.Criſo.dðᷣ.q ntelligit de bijs qͥ excludũt᷑ merito actualis pcti.qͥ ¶ Diſtinctio.xxxiiij.de pecca vermẽ ðſciẽtie mũ ſüt habituri. ⁊ i nõ babet locũ in ꝑuulis. Ad illð qð obr ꝙ triſticia neceſſa/ t rio ſequit᷑ qũ deſideriũ nõ implet᷑.dð ꝙ verũ eſt qñ nec implet᷑ in ſe.nec fit recõpenſatio ſᷣm eſtimatio⸗ nẽ deſiderãtis. Quãdo vero m eſtiatõem deſiderẽꝭ tis aliqua recõpẽſatio fit.nõ neceſſe eſt triſtari.ſicue multi qui vellent eẽ in paradiſo.bene ↄſolãtur ſt⸗ tu vite pſẽtis.qꝛ ↄtenti ſũt eis que habẽt q;uis mo⸗ dicũ habeãt.⁊ ſic in ꝑuulis intelligẽdũ eſt eſſe.q eis ſufficiat ſtatus ſi uevergeni oculos ad opes q̊s habere nõ poſſũt.il Ad ill& qð obijcit᷑ ꝙ aia puuli 2 ↄcupiſcẽtiã habet.dð ꝙ ſicut in hac vita nec ↄcupi⸗ uit nec deſiderauit aliqͥd qð nõ debuerit.ſic etiã nec in futuꝛa vita. ſed ipᷣi diuina ſetẽtia collocati ert int fugam ⁊ appetitũ.ſita ꝙ neutrũ eis dñabit᷑.⁊ iõ nec habebũt actuale gaudiũ.nec actuale ſuppliciũ.vnũ totaliter quietãtur ſicut affectões bonoꝛũ in patria. Vnge ſicut differt immunitas a paſſione ſiues ſen/ ſu pene in paruulis ⁊ beatis.quia in beatis eſt dos. in paruulis nõ. ſicut dictũ eſt.ſic intelligẽdum eſt de quietatione ex ꝑte affectionũ anime. . to actuali ſm eius cauſalitatẽ. Oſt pᷣdicta de pctõ actuali ⁊c. Iſta total ꝑs ſecũdi libꝛi in q̃ m agit de lapſu hois diuiſa fuit ĩ tres 2 (» ꝑtes. ſm ꝙ triplicit ꝓtingit ↄſiderare coꝛruptõeʒ pcti.duabꝰ ꝗᷓ ꝑtibꝰ terminat i qͥbꝰmgf egit ᷣ pctõ gquo pſõa coꝛrupit nãm.⁊ iterũ de pctõ q̃ nã coꝛrũpit ꝑſonã vtpote ð oꝛiginali.ſeqtur h tercia ps in qua agit᷑ pctõ in qͥ pſona coꝛrũpit ſe.̊ ẽ de pctõ actuali.⁊ durat vſqʒ ad fine libꝛii/Oiuidit᷑ autẽ bec pars in duas· In pᷣma determiat 8 pctõ ſiue de malo m id qd eſt. Scòo vero qualit᷑ in volũtate habeat malum ſiue pctiñn cõmitti.j.di.xxxviij. Poſt pᷣdicta de volũtate ⁊c̃. Prima ꝑs bʒ duas. In pᷣma determiat ð pctõ ſi⸗ ue malo ſm eiꝰ cauſalitatẽ. Scdo vo m eiꝰ qͥdditatẽ.j.di.xxxv. Poſt hec vidẽdũ ẽ qͥd ſit pctiñ. Pꝛima pars ↄtinet pᷣſẽtẽ diſtinctõem.Et diuidit᷑ in duas. In pᷣma agit męr̃ ð malo qtũ ad cãm oꝛigialẽ. In ſcdᷣa ð ma/ lo q;tũ ad ſbiectũ ſiue cãm efficiẽtẽ.ibi. Oſtenſa oꝛigie mali ⁊c. Pꝛima ps hʒ tres ꝑtes. In pᷣma aperit ſuam intetõem in generali. In ſcdᷣa vero oſtẽdit ꝙ malũ oꝛtũ bʒ a cã bona.ibi.Cauſa ⁊ oꝛigo ⁊c. In tercia vo ꝙ ẽ a volũtate libera.ibi. Mala aũt volũtas ⁊c̃. Similiter ſcᷣa ꝑs pᷣncipalis bʒ tres. In pᷣma oſtẽdit ꝙ maluʒ ẽ a bono. ↄfirmãs boc auẽte Aug.Scdo vero elicit quoddã coꝛrelariũ.ſcʒ 4 in hijs ↄtrarijs fallit regła dvale ticoꝛũ.ibi. Ideoq; in hijs ↄtrarijs ⁊c̃. In tercia vxo ⁊ vltima remouet quoddã dubiũ.ibi.Ad hoc autẽ qð di/ T ⁊c.Et ſic ſuppoſito ꝙ malũ ſit.duo manifeſtat mĩ malo.ſcʒ.a quo ſit.⁊ in quo. ¶ Aperit ſuã intẽtõem ĩ generali q̃ ð pctõ actuali animaduerteda ſũt. a di.xxxiiij. QVſt pᷣdicta ð pctõ actuali diligẽti idagine qdã ↄſiderãda ſunt.ſcʒ q p fuerit oꝛigo ⁊ cã pᷣmi pcti. Vtꝝ res hõa an res mala. Poſtea ĩ q̃ re ſit pctm.Deinde qᷣd ſit pctm̃.⁊ qͥt modis fiat.⁊ ð drña ipoꝝ pctõx. Vſtẽdit ꝙ pctm̃ vel malũ oꝛtũ hʒ a cBa bongs. b Cauſa ⁊ oꝛigo pꝛimi pcti res bõa extitit.quia ante pꝛimũ pctm̃ nõ erat aliqdd mali vñ oꝛiret᷑.Cũ em̃ oꝛiginẽ ⁊ cãʒ habuerit.aut ex bono.aut ex malo habu it. Sʒ malũ ante nõ erat.ex bono g oꝛũ eſt. Pꝛius em̃ in angelo oꝛtũ eſt pec. catuʒ. ⁊ poſtea jn homine.Et quid erat angelꝰ niſi bona natura dei. Non ex oꝛtũ eſt. Vnde Aug.in reſpõſionibus cõtra iulianñ hereticũ qͥ dixerat. Si ert Aunn deren i a H et ginn I ct . RZ sslͤsͤ == 6 22 zag natura peccatũ ẽ. tũc mala ẽ natura. ait. Queſo yvt ſi Wal iat volbtz * pt. reſpõdeat. Manifeſtũ ẽ ex volũtate mala tanq; ex er nſatn ru blegnen i arboꝛe mala.fieri oĩa oꝑa mala tãqᷓ; fructmalos.ſʒ ip ciu.Sʒ 5 Au S.in . mncän, ſã malã volũtatẽ vnde dic exoꝛtã niſi ex bono? Si eni lxxxii. q. dicit. ꝙ nllo Renzit ex angelo.quid eſt angelus niſi bonũ opus di: Si ex alio autoꝛe pᷣt hõ fieri inini homine.quid erat ipᷣe hõ niſi bonũ opus dei: Immo deterioꝛ. mala volũ gtͤn quid erãt hec duo anteq; in eis oꝛiref mala voluntas. A an Ni e ois 35 n niſi bonũ opus dei. ⁊ bona ⁊ laudanda natura.Ergo Acs contae. Beeti n ex bono oꝛitur maluʒ. nec fuit vnde oꝛiri poſſet niſi ex o malũ dz iputari ci kengnigt bono. Dico ergo quia volũtatẽ malã nullũ malũ pᷣceſ q̊ eſt cã pᷣma. ⁊ mala nirzn ſit. ſed ex bono oꝛiginẽ habuit. hic aperte dicit primna volutas ãgli vel hois dlleiin cauſã ⁊ oꝛiginẽ mali bonã fuiſſe naturas. Et nihilomi ẽcã oim maloꝝ. oia tua nus oſtẽditur cuius peccati fuerit cã ſcilicet male vo -½ els ⸗ eis Pitaa. luntatis. ; EHE Qiés 2 pdueés. 26 cõ cn Oſtedit ꝙ petm̃ ſeu Maldsâ Nondare eſ ſt 6 ddiim iſonss ac nnctith, a ¶ Mala auũt volũtas illa angeli vl hom 8 cauſa eſt eti: ducẽs. Cũ or Wa. ggipti am maloꝛũ ſubſequẽtiũ.ſcʒ maloꝝ operum ⁊ malarñ la volũtas ãgli vl bo⸗ üſni volũtatũ. Vnde Aug.in ench. Nequaq; dubitare de mae nen atuen bemus reꝝ bonaꝝ q̃ ad nos ꝑtinẽt cauſã non eſe niſt nd ſichez ehin⸗ ngitaif bonitatem dei. Malaꝝ vero ab immutabili bono de⸗ cocz. Byad ei iduc et Gucg ficiẽteʒ.boni mutabilis volũtatẽ.pꝛius angeli.poſtea diſponit ſuggerendo. — hominis. hoc pꝛimũ eſt creature ronalis malũ.i. bᷣma ho po corripcdo na. — pauatio boni. Ecce habes pꝛimã volũtatẽ bonimuta turã ⁊ malũ creplũ p mmnli bilis.i.angeli vel hoĩs deſiciẽtem ab immutabili bo/ bege Es die⸗ Aus Zguͤien bo⸗ 1 com rn prent aachas Picngtrnun deterioꝛ. B itelligit tã⸗ idinn cauſa eſt ta peccatoꝝ qᷓ; p guibus pꝛemitur! ß antoꝛc pꝛincipali. dmiin na natura. Pꝛima ergo oꝛigo ⁊ cà peccati bonũ fuit.et e ne w alr. in ſcdða malũ qð oꝛtũ enerbono. toni/ in⸗ Kelye Gmmal b⸗ utemitg A ſi cõfiꝛmãs autoꝛi⸗ eãntibꝰ pmã mala,z ¶ Vñſa oꝛigie mali.ſuꝑeſt vidẽè ĩ q̃ re ſit malũ.i.an ĩ re Henean diterſaru bõa.an in re mala.Qui recte acuteq; ſapit ũñ niſi in bo uſq ita pᷣma mala nunfͤtits no malũ eẽ intelligit.i.in natura bõa.aMalũ em̃ ẽcoꝛ⸗ volũtas 2 cã oim mite ruptio vl pᷣuatõ boni.vbi ãt bonũ ñ cẽ.ñ pᷣt eẽ coꝛrupto maloꝛũ q̃ e fa6. b Ntguagzl vel puatio boni. Petm̃ ñ pt eẽ niſi in re bõa. Sic em¶¶ Cauſa ẽ taʒ pctõꝛũ ỹ ku hnn moꝛðᷣ ac vulneribꝰ coꝛrũpũt᷑ coꝛꝑa.q̃ (vt ait Augu.in penarũ. Innuit mgr tun ſt puatões boni qð dicit᷑ ſanitas. ita ⁊ anioꝛũ volutzs hoĩs cI ni ench.)ſũt pᷣuatões boni qð dicit᷑ ſani ta pctõꝛi q́ penarus. nn qcũq; ſũt vicia.naturaliũ ſũt puatões bonoꝝ. Quid Cotra. qꝛ pena ẽ paſ⸗ lann ? em̃ aliud qð malũ ðr.niſi puatio boni.Bonũ em̃ mi ſio inuoluntaria. q Nitiun nui malũ eſt.qᷓ;uis quãtũcunq; minuatur neceſſe eyvt cauſat᷑ a volũtate eſt inege aliqᷣd remaneat. ſi adhucnatura ẽ. Mõ em̃ cõſumi pᷣt volgtarig. aa 05 intammnt bonũ qð ẽ natura.niſi ⁊ ißa ↄſumat᷑.Cũ vo coꝛrũpit᷑. Zi⸗ enn Ka uſara a⸗ Attim 1 malũ ẽ eiꝰ coꝛruptõ.qꝛ eã q̃licũq; pᷣuat bono. Nã ſi ſötate. auta da galf W l nilo bono pᷣuat.ñ nocet. Nocet aũt.adimit g̊ bonũ.q; a mala. A bõa . cõ diu itaq; natura corũpit᷑. ineſt ei bonuʒ à puef᷑. Acꝑ ſtat. qꝛ nemo punit p ſſnn h nllũ ẽ qð ðr malũ.ſi nilũ ſit bonũ.ſed bonum oino bõa volũtate A mala malo carẽs.integrũ bonum eſt. Cũ vero ineſt maluʒ. XXXIII h̃.qꝛ mala volũtas ñ viciatum vel vicioſũ bonũ eſt. nec maluʒ vnqᷓ; boreſt 6 uſ eenbns⸗ eſſe vllum. vbi eſt nulli bonum. VUnde nſhlal 4 uIlla pena cauſata a cit.vt qꝛ oĩs natura iqntuʒ natura ẽ bonũ ẽ.nihil alis volũtate. Zes. doᷣm c- dici vr.cuʒ vicioſa natura ẽ. mala natura eẽ dici᷑. niſi volũtas dupir ör cẽ cã alicꝰ.vłꝑ modum 9 ereêtr vło tmodũ efficiẽtis. Eũ ẽᷓ dicit᷑ volũtas cſſe cauſa pene. h nõ dici᷑ p modũ efficiẽtis.ſed potius dici tur HH 3 cauſando culpã. afficiẽdo ſiue deficiendo meretur penam.⁊ ita dicitur eſſe cauſa penaꝝ ⁊ peccatoꝝ.licet aliter ⁊ aliter. Et per boc patet ſolutio obiecoꝛum. c¶ ¶ Bonu omnino malo carens. integrũ bonum eſt. Hoc vi⸗/ detur falſũ. quia inte/ grũ bonũ eſt illud cui nibil deeſt de bono. 2 boc eſt bonũ in quo ẽ oẽ bonum. F ſolũ illð eſt integrum bonum quod eſt ſummuũ bo num. ſed multa crea ta ſunt carentia om/ ni malo.vt beati an/ gli ⁊ aie beate. ergo ſi vey eſſet quod dic.mł ta eſſẽt ſumme bona. Proprer hoc eſt que/ ſtio vtrũ aliquid crea tum mereat᷑ oici bo/ zʒ num integrũ. Reꝰ. dðʒ ſicut ꝑfectũ dicitur tuz3 4 tie. Sic etiã ⁊ integrãũ tenm ſufficientie. et ſic 9 moleiplietee⸗ 7 quan ꝑfectionẽ ſuffi cientie.⁊ qᷓtum ad ꝑ/ fectõeʒ ſuperbabũdã⸗ bonũ pßt dici mitipltci ter.et qᷓ;tũ ad itegrita dicitur integrum bo⸗ num quod caret omG// ni malo clpe ⁊ pene. Et quãtũ ad integrita tezʒ ſuꝑabũdãtie.⁊ ſic dicit᷑ ĩtegrũ bonũ in q̊ eſt oẽ bonũ.Et pꝛimo mõ bonũ noö dicit᷑ eẽ ſũmũ bonũ ſed bonũ purum. quia nihil ha bet de malo admixtũ Secũdo vero modo dicitur eſſe ſummum bonum. ⁊ eſt i ſolo do per eſſẽtiam. in crea-/⸗ 4 tura aũt ꝑ ꝑticipatõ/ nẽ. qᷓ bõa dicit᷑ in h ꝙ pticipat ſũmũ bonuz ex cuius ꝑticipatione —☛ ℳ — babere dẽ oẽ bonũ malũ eẽ qð bonũ eſt. nec malũ eẽ niſi qd bonũ ẽ. Hac cõtextione euident᷑ inſinuat᷑ malũ nõ poſſe eẽ niſi ĩ re bona.vbi etiã licet abſurdũ videat᷑ manifeſte dicit᷑ eẽ malũ qð bonũ eſt.Ex quo colligit᷑ nihil aliud ſignifi/ cari cũ dicit᷑ hõ malus niſi bonũ malũ. Vñ aug.in eo⸗ dẽ ſubdit.Quid eſt malus hõ niſimala natura:?qꝛ hõ quꝰ. natura eſt. Poꝛro ſi homo aliquod bonũ eſt.qꝛ natu⸗ ra eſt.qͥd aliud eſt malus hõ niſi malũ bonũ? Tamen cũ iſta duo diſcernimꝰ.inuenimꝰ nec iõ malũ qꝛ hõ ẽ. nec iõ bonũ qꝛ iniquus eſt.ſᷣ bonũ qꝛ hõ.malũ qꝛ ini⸗ ¶ Elicit coꝛrelarium. ꝙ regula dyaleticoꝝ de ↄtra⸗ rijs fallu in his.ſ.bono ⁊ malo. e ¶ IJdeoq; in his ↄtrarijs q̃ mala ⁊ bona vocãt᷑.illa dya⸗ leticoꝝ regula deficit q̃ dicũt.nulli rei duo ſilł ineſſe ʒ/ ria. Nullus em̃ potus aut cibꝰſil dulcis eſt ⁊ ꝛamarus. Nullũ ſił vbi albũ ibi ⁊ nigrũ.⁊ hoc in multis ac pene i oĩbꝰreꝑit᷑ↄtrarijs.vt ĩ vna re ſił eẽ nõ poſſint.Cũ ãt bona ⁊ mala nullus ambigat eẽ ↄtraria.nõ ſolũ ſil eẽ pñt.ſᷣ mala oĩno ſine bonis.⁊ niſi in bonis eẽ nõ pñt. Et hec duo cõtraria ita ſimul ſunt.vt ſi bonũ nõ eẽt in qͥ eẽt.ꝓꝛſus nec malũ eẽ potuiſſet. Quia non mõ vbi ↄoſiſteret.ſᷣ vñ oꝛiret᷑ coꝛruptõ nõ habẽèt.niſi eẽt qð coꝛ rumꝑet᷑.qm̃ nihil eſt aliud coꝛruptio qᷓ; boni extmina tõ.Ex bonis g̊ mala oꝛta ſunt.et niſi in bonis nõ ſunt. nec fuit ꝓrſus vnde oꝛiret᷑ vlla mali natura niſi ex an geli ⁊ hois natura bona.vñ pᷣmitꝰoꝛta ẽ volũtas ma⸗ „ la.Ex his aꝑit᷑ quod pꝛimo ⁊ ſecũdo ſupra inueſtigã dũ diximꝰ.ſcʒ que fuerit oꝛigo mali ⁊ in qua re ſit. Ex bona em̃ re oꝛtum.et in re bona cõſiſtere pᷣmiſſis teſti⸗ monijs compꝛobatr. ¶ Memouet dubiũ oꝛtũ ex vbis ppheticis quibꝰ dici f tur. Ve his qui dicũt bonũ malüuü. Ad hoc aũt quod dictũ eſt malũ eẽ qð bonñ eſt. qJ daʒ ſic opponũt.Si bonum malum eſſe dicimus. incidi⸗ mus in illam ſententiam pꝛopheticã vbi legitur. Ve mnis itaq; natura(etiã ſi vicioſa ſit)inq;tũ na tura eſt. bona eſt.inquãtũ vicioſa eſt.mala eſt. Ex pᷣmiſſis ſeqͥ tur ꝙ cñ dr̃ ma lus hõ. dỹ ma⸗ lum bonũ. Epilogat ad a/ lia trãſiturꝰ. 5 Et ſi obijcias ꝙ ſummũ vr̃ iꝑmixtõem cũ orio.ita bonũ qdð oĩno ẽ imꝑmixtũ malo.ẽ ſũ⸗ mũ bonũ.dð qꝙ illð veꝝ ẽ in hijs orijs qͥ̊ꝛũ vtruũqʒ eſt nã aliqua.in bijs autem quoꝛũ vnũ eſt natura ⁊ alterũ pꝛiuatio ſicut eſt in bono ⁊ malo.luce ⁊ tenebꝛa.nõ hʒ veritatẽ. Añ ſic nõ dicit᷑ mag lũinoſum.quia minus habeat de tenebꝛa.ſic nõ dici᷑ magis bonũ qꝛ minꝰ habeat de malo.ſed quẽadmodũ vna ſtella dicitur ma/ ſ⸗oꝛ altera.qꝛ magis accedit ad ꝑfectõem luminis.ſic magis bonũ dẽ qdð magis accedit ad ꝑfectõem honitat. nihilominus tamen carẽs oĩ malo nõ pt dici niſi ſolus deꝰ.vt fiat vis in hoc Ern oĩno.vt careat oĩ malo vm actũ.⁊ ᷣm potẽtiã.⁊ ſᷣm aptitudinẽ.ſiue ſᷣm pꝛimã nãe poſſibilitatẽ. d ¶ Re bijs qui dicunt bonũ ma/ lũ.ac. Innuit expoſitõ Aug.qꝙ id qð dictũ ẽ ĩ ꝓphia.intelligẽdũ ẽ ipᷣis rebꝰqͥbꝰ hoies mali ſũt.ñ de hõibus. Contra. B vr̃ flm.quia ſicut peccat ille qͥ adulteriũ eẽ dicit bonũ.vel homicidium. ita peccat ille qui unpas dicit eſſe iuſtum. VUnde ⁊ malꝰdicit᷑ ille qui iuſtificat impium ꝓ muneribꝰ. nõ tm̃ de rebus ſed etiam ho. Sminibus bʒ intelligi.R dð.ꝙ cũ dico hoiem malũ.⁊ dico hoiem.⁊ dico malitiã.pt &̊ ei attribui bonitas.aut bonitas nature m ꝙ hõ.aut bonitas moꝛis rõne malicie. Pꝛimo quidẽ mõ attribuere ei bonitatẽ veritatis eſt ñ deteſtatõis ꝓphetice. Secundo modo meret᷑ maledictõem.ſed hoc eſt non qꝛ laudat homineʒ ꝙ bomo ſed quia laudat eum m ꝙ malus.⁊ hoc non eſt aliud qᷓ; laudare maliciã. Cum eni dicit Aug.qꝙ boc nõ intel ligitur de hoibus ſed de rebus.non negat quin pctiñ ſit in cõmendãdo hoĩem malũ.ſed vult dicere ꝙ nõ eſt pctiñ ſi cõmẽdet᷑ natura.ſed ſi cõmedet᷑ malicia. Dtrftinmi Ns⸗ i tmſtab ninoanete dug cömutblibot anulba rolit hom ſtaliarpe iin ncenraren nreoſergii⸗ kittnogerare n. Mlu gticpañ rnemnüͤck nreſdtaori Aclnentidivon Pituditenäena Aſtmäfuten länidcfuctas dcher nalici f foövenies dedi Vpoſtü mallane ſingeeſeckeibo ſckbonüzutn⸗ nal uellöcket litiftöll linnogoſtit loicie wiet hlifcisiojn⸗ igiglecſhſun tnlitniſttp Nieftiin Fhlicnan = = = ſoti im m⸗ W. ogr ſu. mioiſß ruaae wunins Naturm crinin tütn ci, cundd⸗ blten 4 ma Gten hit 1N XXXIIII his qui dicunt bonum malum. ⁊ malum bonũ. Igit᷑ſi hanc maledictõem vi aliq̊ᷓ malo qʒ ſit a ſeipᷣo. ẽ a ſeipᷣo nlło glio indiget vt ſit.⁊ om̃e tale ẽ ſibi ſufficiẽs.⁊ oẽ q ſi Abire in infinitũ.ꝙ malũ ẽ a bono. D intelligẽtiam buius partis ſᷣm duo ꝗᷓ̃ ma giſter determinat in litera.incidit hic qð cir/ ca duo pꝛincipalit᷑. Pꝛimo querit᷑ a quo ſit alũ taq;ᷓ ab oꝛiginali pᷣncipio. Scdo in quo ſit tan qᷓ in ſiecto. Circa pᷣmũ tria querũtur. Pꝛimo que/ ritur vtꝝ malũ ſit a bono vel a malo.Scdo vtrũ ſit a bono vt efficiẽte vel deficiẽte. Lercio vtꝝ ſit ab in tentõe vl pᷣter intẽtõem. MW Queſtio.ſ. 9 ¶ Ztrã malũ ſit a bono vt ab oꝛigine. Et ꝙ ſic vixetur pꝛimo auẽte Aug. ð li.ar.vbi ſic ait. Malũ ẽ ſpreto incõmutabili bono.rebꝰↄmntabilibꝰ adherẽ.qdð fa⸗ cimꝰ libero volũtatis arbitrio.Si g li.ar.ẽ bonũ.cũ pctm̃ ſit a li.ar.pctm̃ ſiue malũ eſt wa bono. ¶ Itẽ B/ ipᷣm videtur exemplo.Eſto q nihil eẽt niſi libera vo luntas.ↄſtat ꝙ ipᷣa amaret ſeip̃am.⁊ poſſet ſe ama/ re immoderate ⁊ vicioſe.ſed talis amoꝛ non eſt ſine malicia.g tũc pctm̃ fieret.⁊ non niſi a bono.ergo ⁊c ¶ Gtẽ roͤne. malũ eſt vituperabile in ſe.⁊ vitupera/ bilem reddit actoꝛẽ.ſed nihil eſt vitupandum in ſua actione.niſi aliquo mõ poſſit facẽ bene.vel niſi hẽat aptitudinẽ nãlem ad hoc.oẽ aũt tale eſt bonũ.& ni/ hil pᷣt malũ facere niſi bonũ.¶ Itẽ nullus dr facere malũ niſi qꝛ facit qð nõ vebet.aut qꝛ non facit quod debet. g malũ cũ ſuo actoꝛi eſt indebitũ.eiꝰoppoſiti eſt cõueniẽs ⁊ debitũ.v oẽ illð cui malũ ẽ idebituʒ ⁊ oppoſitũ mali ↄueniẽs ẽ bonũ. oẽ illð a q̃ ſit ma/ lũ neceſſe eſt eẽ bonũ. ¶ Itẽ ſi malũ eſt ab aliqͥ. aut ill eſt bonũ aut malũ.Si bonũ.habeo ꝓpoſitũ.Si malũ.aut illð eſt ab alio.aut a ſeipᷣo.Si ab alio.ſimi lit᷑ erit q̃rẽ & illo. ſi nõ ẽ abire in infinitũ.ſtare eſt in 3.oẽ qʒ ẽ a ſeipᷣo nilło bi ſufficiẽs ẽ.oĩno bʒ ꝑpfectõem ⁊ btitudinẽ ⁊ in ſe ⁊ a ſe.⁊ oẽ tale eſt ꝑfecte bonũ.g impoſſibile eſt ꝙ aliqͥd ſit malũ ⁊ nõ ſit ab alio. Reſtat igit᷑ cũ ſit ſtare et nõ tẽ ſi malum eſt ab aliquo.aut illud a quo eſt malum culpe habzʒ vſũ rõnis.aut non. Si non hʒ vſum rõnis.& nullo modo poteſt culpari nec debʒ. hoc em̃ pʒ tã ſᷣm legẽ naturalem. qᷓ; ̃m legem ciuilem. qᷓ; ̃m legem diui/ nam.habet ergo neceſſarium vſum rõnis.ſ̃̊ rõ ⁊ eiꝰ vſus magnũ bonũ eſt ⁊ nobile. neceſſe eſt igi᷑ malũ a bono eſſe.ſi ab aliquo eſt. Mõ poteſt arboꝛ bo.fruc.ma.fa.neq; arboꝛ ma.fru. bo.facerc.Ex bac autoꝛitate neceffario arguit᷑ ꝙ bo num nõ poteſt eſſe cã mali.ergo ſi malũ eſt ab aliq̃. neceſſe eſt qꝙ ſit a malo. ¶ Otẽ expꝛeſſius in glo. Ni/ hil medium quin cauſa boni ſit bona. ⁊ mali mala. non eſt ergo maluʒ a bono.¶ Item boc videtur ꝑ maximam dyaleticoꝛum q̃ eſt. Cuiꝰcã bona.ipᷣm bo num. ſi mali cã eſt bona.ipᷣm malum eſt bonuʒ. ſi igit hoc eſt falſũ manifeſte. pʒ ⁊c. ¶ Item hoc vide⸗ tur ꝑ ꝓpõem ſatis ꝓbabilem.Contrariorũ oõrie ſũt 6 ä e S ☚ ẽ — Contra Math. vij. tare volumus. nullatenus dicere debemus bonum eſſe malum ⁊ econuerſo . Detenninatio Hoc aũt Augu.in eodem li. determinat.dicens id quod dictum eſt in ꝓphe/ Aug. naa intelligẽdũ eſſe ð ipis rebus quibus homines mali ſunt.nõ de hominibꝰ. D Vngde qui adulterium dicit bonum.in eũ cadit illa ꝓphetica deteſtatio.⁊ in euʒ qui dicit malũ eſſe bonũ.vel bonũ eſſe iniquum. Qui em̃ dicit hoĩem in⸗ q́;tum homo eſt malum eſſe.⁊ bonitatem eſſe iniquitateʒ.opus dei culpat qð eſt homo.⁊ vitiũ hominis laudat quod eſt iniquitas. cauſe.ſi cã boni eſt bona. ⁊ nullo modo malũ cau ſat bonum. ergo videtur ꝙ nullo modo bonũ cauſʒ malũ.nec ꝙ malũ ſit a bono Itẽ BGipᷣm vr̃ ꝑ ꝓpo ſitõem neceſſariã ⁊ ꝓbatã.Quicqͥd em̃ eſt cã cãe.eſt cqꝗ cauſati.ſi g&̊ oẽ bonũ cauſat᷑ a ſůmo bono.ſi malũ eſt ab aliquo bono. malum eſt a ſummo bono. ergo ſũmum bonum facit malum. ſſed nihil eſt ꝑfecte bo/ nũ qð facit malũ.Si igit᷑ malũ eſt a ſũmo bono.ſũ⸗/ mũ bonũ nõ eſt ſũmũ.⁊ h̊ eſt impoſſibile. ⁊c.¶ Itẽ aut eſt ponere pꝛimũ malũ.aut nõ.Si non.eſt abire in infinitũ in malis.ſi g&̊ hoc eſt impoſſibile.quia ne⸗ ceſſe eſt ſtare in oꝛdine cãrum.neceſſe eſt ergo pone re pꝛimũ malũ.ſed pꝛimũ bonũ non eſt ab alio.im/ mo cã oim bonoꝛum eoipᷣo ꝙ pꝛimum. ̊ pi rõne ſi eſt ponere pꝛimũ malũ.videt᷑ ꝙ illud non ſit ab alio ſed cauſa oim. Reſtat igit᷑ ꝙ maluʒ non ſit a bono. Be. ad predictoꝝ euidetiã intelligèduz eſt ꝙ circa H̊ fuit ⁊ eſt bereſis impijſſimi manichei.Errauit enim in hoc ꝙ poſuit ꝙ pꝛima cauſa mali eſt malum non bonum. vnde poſuit ꝙ cum homo poſſit beneface/ re. poſſit etiã peccare.q; duplex eſt anima in bomie vno. Quarũ vna eſt a do bono.⁊ ſemꝑ cupit bona. Altera vero a do malo.⁊ ſemꝑ cupit mala.Et hinc eſt ꝙ in nobis eſt continua pugna.⁊oia mala qᷓ faci mus oꝛiũtur a pꝛincipio malo ſic bona a bono HNãc hereſim peſſimã valde efficacit impꝛobat Aug.ĩ li. de duabus animabꝰ. Pꝛimo ꝑ ipᷣam peccati cul pã Scdo ꝑ eis oppoſitũ ſcʒ penitẽtiã. Pctm̃ em̃ vt ibi dẽ dicit eſt volutas retinẽdi vel cõſequẽdi qð iuſti/ cia vetat.⁊ vnde liberuʒ eſt abſtinere. Aoluntas eſt animi motus cogẽte nullo ad aliqͥd nõ admittẽduzʒ vel adipiſcẽdũ. Has duas notificatões manifeſtat. ⁊ poſt ex ipᷣis tanq; ex manifeſtis pꝛedictum erroꝛẽ ipe deſtruit.immo oſtẽdit quõ erroꝛ ſeipᷣm deſtruit. dum ponit aiaʒ malã non poſſe benefacere.⁊ tamẽ pꝛincipiũ peccati eſſe ꝑ ꝓpꝛiã oꝛiginẽ ⁊ nãm. ponit ꝙ peccãdo non peccet.⁊ ideo ſbᷣingit ibidẽ. Quiſqͥs has duas dſffinitiões volũtatis atqʒ pcti veras eſſe ↄcedit.tantã manicheoꝝ hereſim bꝛeuiſſimis ⁊ pau ciſſimis.ſed plane inuictiſſimis minuſculis ſine cun ctatione condemnat. Poſtremo in fine libꝛi impꝛo- bat per oppoſitum peccati ſcilicet iam penitẽtiam ſic arguens.planum eſt ꝙ penitere de culpa bonum ⁊ iuſtum eſt.planum etiã ꝙ eſt poſſibile homi.Hazz ip̃i manichei hoc ſuadent.Certum eſt etiã ꝙ cius eit penitere qui fecit malũ.ꝗᷓ idem ipᷣm quod fuit pꝛin- apiũ mali poteſt eſſe pꝛincipiũ boni. reſtat igit᷑cum pꝛincipiũ boni ſit bonũ.ꝙ ſi idem eſt pꝛincipiũ mali qð pᷣt eſſe pꝛincipiũ boni.malũ eẽ a bono.Hec ẽ de ductio Aug.q́;uis nõ ſit ſerics verboꝝ. Pꝛopt has igitur deductões ⁊ ↄſimiles q̃ in obijciẽdo adducte ſüt.reijcienda eſt ꝓcul hereſis prefata.quia non tm̃ eſt ð fidem. verũ ctiã ᷓ rectũ iudiciuʒ rationis.d&ᷣ eſt igit ſicut fides ſana ⁊ mgf̃ in litera ſãctoꝝ auẽti. 9 im tex. conſequẽtem. Aad ill qd obr̃ de maxima bns manifeſtat.ꝙ maſũ a bono habet drigine d obiectoꝝ aũt manifeſtatõeʒ intelligẽdum eſt.q; ma/ lum culpe de quo eſt hic ſermo.quod quidem conſi⸗ I vero non eſt pꝛimũ in genere entis.ideo non bʒ eſſe a ſe ſed aliunde.⁊ ita a bono. Queſtio.ij. b ſtit circa rõnalem creaturam triplicit᷑ p̃t circa iſpam ¶Ntrum malũ ſit a bona cauſa. vtpote a volũtate vt conſiſtere ⁊ ↄſiderari. Aut qᷓ;tũ ad exterioꝛẽ effectũ. aut qᷓ;tũ ad interioꝛcẽ̃. aut q;ẽtũ ad habitum. Maluʒ cm̃ ſiue peccatũ dicitur aliquãdo actus cxterioꝛ.ali/ quãdo habitus interioꝛ.aliquãdo actꝰ intcrioꝛ. Añ actus furãdi eſt malus.⁊ volũtas furãdi eſt mala.⁊ habilitatio ſiue habitualis affectio ad furanduz eſt mala.ſᷣm igitur ꝙ malum dicitur opus exterius.ſic nec eſt pꝛimũ in genere entl.nec in genere mali. qm̃ actus exterioꝛ cauſat᷑ ab actu interioꝛi.⁊ malicia ac/ tus exterioꝛis.a malicia voluntatl interioris. Scom aũt ꝙ inaluʒ dicitur malus habitus.ſimiliter nec eſt pꝛimũ in genere entis.nec in genere mali.nam ma/⸗ lus habitus a malo actu cauſatur.quia em̃ mala fa/ cimus.mali ſumus.Scm aũt ꝙ malũ dicitur ma/ lus actus interioꝛ.ſic poteſt eſſe pꝛimũ in genere ma li.ſed non in geneꝛe entis. In genere mali poteſt eẽ pꝛimũ.ſieut patet in pꝛima deoꝛdinatõe voluntatis luciferi ante quã nulla pꝛeceſſerat malicia.nec tamẽ poteſt eſſe pꝛincipiuʒ in genere entis. Actus em̃ oĩs a potẽtia ꝓcedit et poſterioꝛ illa eſt.tãqᷓ; effectus eſt poſterioꝛ cauſa.Et qm̃ potẽtia illa bona eſt ⁊ de ge/ nere bonoꝛũ.patet ꝙ malũ oꝛiginem habet a bono. SZ Et concedẽde ſũt rõnes ̊ oſtẽdentes. Ad illð vo quod obj de auẽte dñi in Math.⁊ 8 glo.dð ꝙ tam/ textus qᷓ; gloſa intelligi᷑ de malo ᷣm ꝙ conſiderat circa actũ exterioꝛem. ⁊ hoc quidẽ manifeſtũ eſt per a. Cuius cauſa bona.⁊c.dð ꝙ illa maxima intelli/ genaa eſt ꝑ ſe ſiue ſᷣm ſc.videlicet.ſi cauſat inqtum hona.⁊ eſt bona ſᷣm ꝙ cauſat.hoc non eſt verum in ꝓPoſito.qꝛ ⁊ ſi cõcedat᷑ ꝙ bonũ ſit pᷣncipiũ mali.nõ tñ concedit᷑ ꝙ ſit pꝛincipiũ mali ſᷣm ꝙ bonuʒ. Quõ aũt debeat ipᷣm dici oꝛigo ſiue pᷣncipiũ patebit in ſe/ 10 quẽti ꝓblemate Ad ill qð obr̃ ꝙ oörioꝝ orie ſunt cauſe.dm ꝙ iſta ꝓpõ habet veritatẽ ſᷣm ꝙ intelligi tur de rijs quoꝝ vtrũq; eſt aliqᷓ̃ natura.⁊ in cauſis aßrelbus nãliter. ⁊ q̃ ſũt ad vnũ effectũ determiate. aliter manifeſtũ eſt eſſe falſũ. Maʒ idez deus etiam m manicheos fecit calidũ ⁊ frigidum.⁊ eadem ra/ tio ⁊ potẽtia ᷣm ph̊m eſt cauſa oppoſitoꝛum.⁊ ideo nõ habʒ locũ in malis.qꝛ malũ nõ dicit nãm aliquã m ꝙ malũ.⁊ qꝛ eſt a volũtate ſᷣm ꝙ libera.que non 11 eſt determinata ad alteꝝ ↄtrarioꝝ. Ad illð quod obijcit᷑ ꝙ quicqͥd ẽ cã cauſe ⁊cc.dð ꝙ q iſtam ꝓpõem peccat locus ſophiſticus ſᷣm accñs.ſic ⁊ õ illaʒ q̃ dẽ. Oñ alteꝝ de altero pꝛedicat᷑.de quocũq; pᷣdicat᷑ ſꝰò⸗/ iectũ ⁊ pꝛedicatũ.vtraq; em̃ ꝓpõ hʒ intelligi de pᷣdi/ cato et effectu qui ita ↄuenit vni ꝙ nõ eſt cxtraneuʒ alteri. Mõ aũt ſic eſt in ꝓpoſito. Mam ⁊ ſi bonum eſt cauſa mali.hoc nõ eſt ſᷣm id qð habet a ſũmo bono. 12ſed rõne defectibilitatis quã hʒ de nihilo.¶ Ad illð qð vltimo querit᷑ vtꝝ ſit ponẽ pᷣmũ malũ.pʒ rñſio. Dico em̃ ꝙ eſt ponere maluz ante qð non eſt aliud malũ.ſed ex hoc nõ ſcquit᷑ ꝙ ſit pᷣmũ ens.immo eſt ibi ↄñs.Arguit᷑ em̃ cũ ſuꝑlatiuo qui habet in ſe vim diſtributõis ab co qð eſt in minus.ad ill quod ẽ in plus. Vñ ſicut nõ ſequit᷑.eſt ᷣmus hõ. ẽ pᷣmũ ens. ſic nec in ꝓpoſito. Non ſic aũt eſt de bono.quia bo⸗/ num ⁊ ens ↄuertũtuꝛ.quia & eſt ponere pᷣmũ malũ in genere mali.ideo nõ eſt ꝓcedere in infinituʒ.quia . . . . . wecs efficiente vel deficiente. Et ꝙ ſic videtur pꝛimo per Aug.in Ench.ᷣ vbi ſic ait. Nemo querat cauſã male voluntatis.non em̃ habet cauſã efficiẽtem ſed defi- ciẽtem. ¶ Item boc videt᷑ per illð qð dꝛ a dyoni.de dun. no. Malũ ẽ pᷣter cãm ⁊ naturam.ſ ↄſtat q; nõ vult dicere q; malũ non ſit ab aliquo.vult ẽ dicere ꝙ nõ eſt ab alio tanqᷓ; a vere cauſãte ⁊ efficiente.ẽ ſi aliquo mõ eſt. reſtat ꝙ ſit tanqᷓ; a deficiente eʒ rõne videtur.ſicut ſe babet effectus ad actum cmci/ entem. ita defectus ad ipᷣm deficere.ſed verꝰ effectꝰ non pᷣt educi in eſſe niſi a cauſa vt eſſiciẽte. gᷓ nec de⸗ fectus niſi a deficiente.ſed malũ eſt defectꝰ circa na⸗ turã ſicut dicit Aug. ⁊c. ꝑfecta. gᷓ om̃e deficiẽs a cã deficiente.ſed malũ opus dicitur malũ ꝓpt defectũ alicuius debite circũſtatie. 2. malũ eſt a cauſa deficiẽte.ſſ Itẽ facere et deficere opponũtur. ſilr cõſtruere ⁊ deſtruere bo nũtur. Sg ſicut cõſtrueꝛe eſt facere.ita deſtruere eſt deficere ſed in malũ exire eſt aliquod bonum coꝛrũpere.quia nö dicit᷑ malũ niſi qdð nocet vel adimit aliquid ð bono. igit᷑ in malũ exire eſt deficere.¶ Item omnis effica⸗ cia eſt a pꝛimo ⁊ ſummo efficiẽte.ſed malũ nullo mõ eſt a deo. ergo nullo mõ ꝓcedit ab aliquo vt a pꝛin/ cipio effectiuo.¶ Cõtra dyo.8 diui.no. Aia ẽ cauſa mali.ſicut ignis calcfieri.ſed ignis eſt cauſa calefieri per modũ efficiẽtis.S ⁊c. 56 pt eſſe q;; ſit b cãm efficiẽtem. ſed malũ pᷣus ppᷣt eſſe ꝙÿ̃ ſit. S c. Maioꝛ ⁊ minoꝛ manikeſte ſunt. ¶ Item reſpectu illiꝰmagis iudicat᷑ ca efficiens reſpectu cu/ ius ẽ magis ſufficiẽs.ſed volũtas noſtra magis ſuf⸗ ficit ad malũ qᷓ; ad bonuʒ. gᷓ magis debet dici cauſa efficiẽs mali q; boni.ſi ergo bonũ eſt a voluntate vt efficiente. maluz ↄſilr erit. iente 5 Item ſi volütas eſt cã mali ʒ deficẽs.aut defectus ille eſt pena aut cul pa. Si pena.ꝗ pena ante culpazʒ. Si culpa. loqmur igitur de pꝛima culpa. Aut igitur eſt a voluntate ʒ ꝗdeficiens. aut nõ. Si ſicg ante pᷣmã culpã eſi cul⸗ pa. Si nõ.& ſi pꝛinũ malũ nõ eſt a voluntate vt defi ciente. videt᷑ ꝙ nullũ malũ. ¶ Itẽ ſi malum pᷣmum eſt a volũtate vt deficiẽte. aut gᷓ defectu naturali aut pꝛeternaturali. Si defectu nali.g naliter ⁊ ſemꝑ eſt pꝛincipiũ mali.cũ ſemꝑ babeat bũc defectum in ſe. Si defectu pꝛeternali. aut eſt ↄtractus.aut inflictꝰ. aut volũtarie acqſitus.nullo iſtoꝝ modoꝛuʒz poteſt poni in volũtate luciferi ⁊ hois pꝛimi.S ⁊c.¶ Item ſi malũ eſt a volũtate deficiẽte.ᷣ ẽ aut inqᷓtũ deficit a ſũmo bono.aut inqᷓntũ deficit a bono qdð dʒ habẽ. Siiinqꝗᷓtũ deficit a ſimo bono. cuʒ talis defectus ẽ in omi creatura.in om̃i repitur pctm̃. Si inqᷓtuʒ de/ ficit a bono qdð debet hr̃e.ſed nullus in tali bono de⸗ ficit niſi pꝛiuet᷑ merito alicuiꝰ culpe.ꝙ nullo mõ pꝛi/ ma culpa a volũtate deficiẽte eſe poteſt. Eſt igit᷑ q quc eſt ratio ſiue diſpoſitio circa volũtatem rone cu ius ſit cauſa ꝓxima ⁊ immediata ipᷣius mali. Non eni videtur ceſſe cã qꝛ eſt ens.nã boc ↄuenit oi enti. Nec qꝛ de nihilo.qꝛ hoc cõuenit taʒ voluntati bone qᷓᷓ male. Mec etiã qꝛ volẽs.p cãdem rõnẽ. Nec quia volẽs malũ.qm̃ velle malũ ẽ pᷣmũ pctm̃.⁊ velle ma⸗ lũ eſt ᷣmũ malũ.Si g̊ idem non eſt rõ ſui vel cauſa. volũtas nõ dicec cã mali.qꝛ volẽs malũ.i Q dð ꝙ 13 2 ¶ Itẽ om̃e pfectũ ceſt a cã em om̃e illud q vqus — acb⸗ faantela nit giscfune Colttne e rianc licfatüan icheſtcun ſcſtenuin räick 4 Pnddilum nitilunor⸗ fiuneecien Geiſenintt Efndvoſumaa ingheſtoc ebepotinth nledeſel nnuutalss. londeſeci latatehoci ompece ſunetu ſie bebon defect ſonnalumau ſtrllitil njeß wlnt ſi ntectde liigwlonra Cofnsealhe⸗ inedecrivn wllituedckce nbadidiuet adefdrmat CNeekiturman Alubſtätaage Qavoluntae centeoepy allpeaſerre eenspene Pablleipoſſbe ſyedcherin l /aoſin⸗ Gnonaefin gtiſtalig lenblo obor liteniuſtce glagic enargn 1 Utncnene Macniciſtd NMnonl ſckrinlien Elucnas Utttü Necca Nipmteppn Uiſariteͤ luudiſoſt hlnts galtnm Ain ludd el mlicos tchcäͤſte. geedeft Mrappni mraädient orihatgi, Wuezpe⸗ Wmisct Dugzt dg ia icatdin nülig cr n iunrſena⸗ vintugst⸗ Medida Cmncnntren nlttinsck leckman Galelan. dawluenß mmiahicka⸗ urueme inuncun wuturle Umtcck Mümn. tnsiſic wngnn urinie⸗ borochnie Gtibrims 4 onnlt nenn . 5„ M Di. — abſqʒ dubio malum ſiue peccatũ eſt a voluntate vt deficiente ſicut expꝛeſſe dicit Aug.et cõcoꝛdat Oyo/ niſiꝰ.¶ Ad cuius intelligentiã notandum ẽ ꝙ cũ ali/ quis effectus dẽ eſſe a cauſa aliqua ſub diſpoſitione vel conditione ſuperadiecta.hoc põt intelligi triplici ter. Aut ita ꝙ illa diſpoſitio dicit aliqͥd pᷣambulũ ad illũ effectũ.aut qꝛ dicit aliquid annexum.aut qꝛ dicit eũdeʒ effectum vt infoꝛmas et denominãs ſuũ pᷣnci iũ effectiuũ. Pꝛimo mõ lumẽ dicit᷑ eẽ a ſole lucẽte. ucere em̃ eſt actus p̃ambulus ad illuminare.Secũ/ do mõ dẽ lumẽ eẽ a ſole calefaciente.caloꝛ em̃ conco/ mitat᷑ lumen. Tercio modo dẽ lumen eẽ a ſole illu/ minante.cũ em̃ dico ſolem illuminare et lumen eſſe a ſole.idem influxus dẽ. aliter tñ et aliter impoꝛtatus 14 m diuerſam cõꝑationẽ. Per hũc modũ intelligẽdũ ẽin ꝓpoſito.ꝙ cum dẽ malũ eſt a voluntate deficien te. boc põt intelligi tripliciter. Pꝛopter qd notandũ ꝙ triplex defectus repitur circa voluntatẽ.vnꝰ qui/ dem naturalis. aliꝰ culpabilis. ⁊ terciꝰ penalis. MHa/ turalem defectũ voco ipſam defectibilitatem q̃ eſt a voluntate hocipſo ꝙ ex nihilo. Defectum culpabilẽ voco ipᷣm peccatũ.Defectũ penalẽ illð damnũ ſiue nocumẽtũ ſiue leſionẽ q̃ conſequit᷑ ad illʒ. De quo/ libet boꝝ defectuũ pꝛedictus ſermo veritatez habʒ. Nam malum culpeẽ a voluntate deficiente defectu naturali.ita ꝙ ille defectus pambulus ẽ ad culpam. nunqᷓ; em̃ voluntas poſſet in volẽdo bonũ deficere. niſi vanitatẽ et defectibilitatẽ in ſe baberet. Similit᷑ malũ ẽ a voluntate deficiente defectu penali.ita ꝙ il le defectus ẽ culpe annexus.nũqᷓ; em̃ ẽ dedecꝰ pecca ti.ſine decoꝛe iuiticie.Aerũ eſt etiã ꝙ malum cnlpe ẽ gs volũtate deficiente defectu culpabili.nõ tñ alia cul pa. eadẽ diuerſimode comꝑata.eadeʒ em̃ eſt culpa qua defoꝛmat᷑ voluntas ⁊ eius interioꝛ actio. Vñ ſic conceditur malũ eẽ a volũtate deficiente.ſicut actus a ſubſtãtia agente.Cum igit᷑ triplex ſit defectus cir/ ca voluntatẽ.rõe cuiꝰ malũ dici põt a volũtate defi/ ciente.queꝝ vnꝰ ſcʒ naturalis ẽ p̃ambulꝰad defectũ aibenlce⸗ vero id ẽ penalis eſt cõſequẽs et annexꝰ. ectus penalis inſepabiliter cõſequit᷑ defectũ cul/ pabilẽ.ipoſſibile em̃ eſt eẽ Sdecꝰpcti ſicut dicit Aug. ſine decoꝛe vindicte.Defectus aũt culpabilis nõ ſe/ quit᷑ neceſſario nec inſepabiliter ad naturalẽ fectũ. Añ nõ neceſſario ſequit᷑ ſi alicubi ſit defectꝰ natura/ lis ꝙ ibi ſit culpa.volũtas cm̃ non hocipᷣo peccat qꝛ ex nihilo.ſᷣ hocipᷣo ꝙ volũtas ẽ potẽs ſeruare recti/ tudinem iuſticie. hocipᷣo vero ꝙ voluntas ẽ ex nibi/ lo.potens ẽ q;tũ ẽ de ſe illã deſerere.et ita defectus il le circa voluntatẽ reddit eã ad peccandũ poſſibilem. 15 Si aũt tu queras qͥd faciat ißam voluntatẽ exire in peccatũ.et qᷓ ſit diſpoſitio ipius imediata f̃ſpectu cul pe. Dm ꝙ nulla ſupaddit᷑ diſpoſitio.ſᷣ ipᷣa volũtas q̃ eſt dña ſui actus et libera.pot ſeip̃am conuertere ad illud ad qd vult et ſicut vult.et ſi indebite ſe con/ uertat tũc peccat.nulla ſupinducta noua diſpoſitio⸗ nea parte voluntatis q̃ ſit pambula ad ipᷣam culpã. Vñ ſicut ille qͥ ſtat rectus.poſſet ſtatim ſi vellet ſine noua diſpoſitione aduecniete dimittere ſe cadere. ſic voluntas recta conſiſtẽs et in oꝛdine ad vltimũ finẽ pt illũ exire.et exitus ille peccatũ ẽ.Ex dictis igit᷑ pa tet qualiter malũ ẽ a volũtate deficiẽte.et ex his ma/⸗ nifeſta ẽ rñũſio ad omnia q̃ in contrariũ obiecta ſunt. 16 ¶Ad illud q obẽ pꝛimo ꝙ aia eſt cauſa mali ſicut - ignis calefieri. Dm ꝙ nõ eſt ſilitudo qtum ad mo/ dquʒ cauſandi ſpãleʒ ſ̊ generalẽ. In generali em̃ mõ cauſandi ẽ cõueniẽtia.qꝛ vtrũq; ſe bʒ in ratione cau⸗ ſe efficientis.ſ in ſpãli eſt dꝛia.qꝛ ignis ẽ cã ꝑ moduʒ nature et neceſſitatis.aia vero ꝑ modum libertatis. Ille p modũ poſitiõis ct vere efficiẽtis.iſta px modũ pꝛiuatiõis et deficientis pot pꝛius eẽ qᷓ; ſit ⁊c.Odm q; malũ eo mõ quo bʒ eẽ. eo mõ hʒ et fieri.et qm̃ malũ pᷣuatio ẽ ⁊ defectꝰ.ſicut patebit inferius.hinc ẽ ꝙ ſicut malũ eẽ nõ ẽ aliqͥd ve re eẽ.ſic nec malũ effici ẽ vere ab aliquo fieri vt effici ente. ¶ Ad illud qð obẽ ꝙ anima magis põt i malũ. Sim q ſufficiẽtia in deficiendo nõ ẽ ſufficiẽtia ſim/⸗ plr.̊ ſm qð ſufficiẽtia. et ſimplir inſufficientia. et iso ex tali ſufficientia inferre veraz efficaciã ẽ palogiſmꝰ Em qͥd et ſimpłr. Pꝛima em̃ ꝓpoſitio intelligit᷑ ſuf ficientia ſimpliciter ſicut patet inſpicienti.Ad illð qð querit᷑ vtrũ ille defectus ſit culpa vel pena.⁊ vtꝝ ſit naturalis s Ereniatn is iten reſpectu cuiꝰ: iam patet reſpõſio. Omnibꝰ em his modis vt dictũ eſt pot accipi. Pꝛout aũt accipit᷑ ꝓ defectu naturali qui ineſt creature.et ex boc ꝙ de nibilo.nõ notat᷑ ibi cõditio defectus tanqᷓ; cã ꝓxima et immediata ipᷣiꝰ peccati vt pꝛius dictũ ẽ. put aũt accipit᷑ ꝓ culpa.nõ ☚, ☛ notat᷑ ꝙ antecedat.ſᷣ ꝙ volũtatẽ denõiet. Mũqᷓ; emm ẽ defoꝛmis actus a volũtate qͥn volũtas foꝛmetur. Pꝛout accipit᷑ ꝓ pena.nõ notat᷑ pᷣcedere ſᷣ cõcomi⸗ tari.Et per boc illa tria patent et alia qᷓ̃ querũtur cõ⸗ ſequen ter. Aueſtio. iij. c Atrũ malũ ſit a bono ſᷣm intentioneʒ vel pᷣter. Et ꝙ pᷣter intentiõeʒ vꝛ pꝛimo ꝑ Dyoni.i Malũ ẽ pᷣter intentiõeʒ.natura.et cãʒ.ſi pᷣter inten/ tionẽ.habeo ꝓpoſitũ. Itẽ Dyo. Nemo opat᷑ ad ma lum aſpiciens.ſᷣ qui oꝑatur aliquid ꝑ intentionẽ ad illud aſpicit qd intẽdit. Nã intẽtio ẽ quidã mẽtis in/ tuitꝰ.ſi & nullꝰoꝑans ad malũ aſpicit.vẽ q; nullꝰ ma n iiij. de diui.no. lñ intẽdit. Itẽ malũ dicit deoꝛdinationẽ ad finẽ.ſᷣ in tẽtio dicit volũtatẽ ad finẽ directã.& malũ non cadit ſub intentiõe.j ⁊c¶ Itẽ oẽ malũ qð ẽ in natura ẽ pᷣ ter intentiõcʒ nature.g pari rõe oẽ malũ qd ẽ in mo⸗/ ribꝰ ẽ pᷣter intẽtiõeʒ volũtatis rõnalis.¶ Itẽ bonũ ¶ Ad illud qd obꝛ ꝙ; maluʒ 17 8 9 et finis idẽ. intẽtio ẽ reſpectu finis. reſpectu boni. nõ vẽ ꝙ ſit reſpectu mali.g̈ nllo mõ malũ ab opĩte ꝑ volũtatẽ itẽdit᷑.redit g idẽ qð pꝛiꝰ. ¶ Sʒ cõtra.vo/⸗ luntas rõnalis ẽ agẽs ꝑ intẽtionẽ et deliberatiõeʒ.S ſi oẽ malũ culpe actuałẽ volũtariũ.oẽ ẽ ꝑ intẽtioneʒ factũ.tẽ nullꝰ peccat niſi bñs vſũ rõis.et oĩs talis ẽopans ꝑ itẽtiõeʒ.g̊ peccatũ vt peccatũ ẽ hʒ eẽ ꝑ in⸗ aend ⸗ qð fit ab agẽte volũtario pᷣt itẽtiõeʒ.fit a caſu et ſoꝛtũa.ſᷣ malũ culpe non ẽ a caſu ⁊ foꝛtuna S nõ ẽ ab agẽte pᷣt intẽtiõʒ.tẽ nullꝰiudicat᷑ malꝰa fctõ ſ ab itetiõe.̊ em̃ ẽ q̃ nomẽ ipõit opꝑi. ab eo res pꝛie et pᷣncipalit᷑ ꝓcedit a q̊ recipit cõplemẽtũ ⁊ de nõiationẽ.̊ ⁊c¶ Item q̃ peccat ex malicia.peccat ex certa ſciẽtia.et nullꝰ agẽs aliqͥd ex certa ſciẽtia et ma licia agit illð pᷣter intẽtiõcʒ.& ſi cõtingit ſic malũ face re vtpote cũ peccat᷑ in ſpm̃ſanctũ.vẽ ⁊c̃. Z malo ẽ loqui dupłr.aut de eo qð ẽ malũ.aut ma- lo ſub rõe mali.Cũ q̃rit᷑ vtꝝ fiat ꝑ itẽtiõeʒ vel pᷣt. Ddm ꝙ ſi itentio cõpet᷑ ad id qd ẽ malũ.ſic bene cõ/ tingit malũ intẽdere.et tãq;ᷓ finẽ.et tanq; id q ẽad finẽ.ſicut aliquis itẽdit finaliter luxuriari.vel vane gloꝛiari tanq id qd eſt ad finẽ. ſicut facere funtuzin R. ddʒ. ꝙ 20 ₰½ 22 us & „ tendit vt inde poſſit viuere voluptuoſe. et intendit mẽtiri vt poſſit falſo laudari. Si vero intẽtio cõꝑet᷑ ad malum ſub rõe mali.põt eẽ duplicit᷑.aut ita ꝙ in/ tendat h̊ facere tanq; malũ ſimpliciter et malũ ſibi.= boc mõ nullus intẽdit.qꝛ nihbil appetit᷑ a volũtate ni ſi ſub rõne boni ſimpliciter vł boni ſibi.Aut ita q in tendat boc tanqꝙᷓ; malũ ſimpliciter.verũtñ bonũ ſibi. et ſic malũ põt fieri ꝑ intentiõeʒ.et fit aliqñ.licet non ab oĩbus. a malicioſis.quibus ꝓpter coꝛruptioneʒ palati interioꝛis mala ſapiunt vt bona. Om̃ igit᷑ id qð eſt malũ cadit ſub intentide. et aliq ſunt q̃ᷓ̃ habẽt maliciã cõiũ ctã inſepabiliter.⁊ qui intẽdit aliqͥd.per cöoõſequẽs iudicat᷑ intẽdere qð ẽ illi vnitũ inſepabilit᷑. binc ẽ ꝙ maluʒ iudicat᷑ et punit᷑ vt factũ ꝑ intentio/ uẽ.Ex his patet rñſio ad queſtionẽ.Ad quã rñden⸗/ dũ ẽ ñ ſimplr diſtiguẽdo. Patet etiã rñſio ad rões ad vtranq; ꝑtez adductas. Maʒ pꝛie rõnes ꝓcedũt de intẽtiõe ⁊ de malo ſub rõe mali. Nam intẽtio qͥᷣc quid pᷣncipaliter cõſiderat induit ipᷣm ſub rõne boni 2 1 vt appetibilis. Illa tñ ratio ð ſimili in natura nõ va lert. qꝛ natura ẽ agẽs determinatũ.vñ ſꝑ itẽdit qd me lius ẽ.oꝑat᷑ ãt m leges ſibi iditas a do. Vñ ſi qͥd fit ibi malum boc ẽ pᷣter intentionẽ.nõ ſic aũt ẽ de volũ tate deliberatiua.ipᷣa em̃ nõ ſemꝑ deſiderat qð meli/ Ad rõnes ad oppoſitũ patet rñſio. loquuntur em̃ de malo ᷣm id qð cet ſic bene intẽdit᷑ ab agẽte ꝑ voluntatẽ. vel inquãtũ cõſiderat᷑ vt habẽs intẽtiõeʒ boni ſimpliciter. vel boni vt nunc.ſiue boni ipi faciẽ ti. ſicut ẽ in illis qui letant᷑ cum malefecerit.Et ſic ꝓ cedũt oẽs ille rões. Onſequenter q̃ritur de ſcdo pꝛincipali ſcʒ de malo in comꝑatione ad illud in quo ẽ.Et cir/ a hoc querunt᷑ tria. Pꝛimũ ẽ vtꝝ cõtingat re perire malũ ſequeſtratũ ab omni bono. Scðʒ ẽ vtꝝ malũ habeat eẽ in bono ſibi oppoſito.Tercio queri- tur vtꝝ malum ſit in eo in quo eſt tanqᷓ; aliquis ha/⸗ bitus vel pura pꝛiuatio. Atu aliquod maluʒ ſit ab omni bono ſequeſtratuʒz. ethoc ẽ querere vtrũ aliquid ſit ita malũ ꝙ nibil ha beat de bono.ſ ſit malũ in ſũmo.Et q ſic vꝛ. In bis que ꝑ ſe dicũt ſiẽ ſimpłr ad ſimpłr. ⁊ magad mag.⁊ maxime ad maxie ꝑ conſideratiõcʒ phi.ſᷣ̊ hecẽ vera ꝑ ſe.bono opponit᷑ malũ.gᷓ magis bono magis ma lum.et maxie bono maxie malũ.ſi g contingit repire ſũme bonũ. et ſũme malũ. Hã ſivnũ oppoſitoꝛum ponit᷑ in natura.ꝑ conſequẽs ponit᷑ et reliquũ. Iteʒ magis et minꝰ dẽ ꝑ acceſſuʒ ad terminũ. vbi ẽ repi re magis ⁊ minꝰ.cõtingit repire fũmũ.ſ in malo cõ/ tingit repire magis et minꝰ. ⁊c. ¶ Itẽ autẽ ſtatꝰ in malis aut non.conſtat ꝙ neceſſe ẽ ſtatũ ponere.naʒ ille ponit᷑ in oĩ eo qð actu ẽ.ſ̊ ſtatus non ẽ circa ſum mũ. neceſſe eſt ponere ſũme malũ.ſᷣ hoc ẽ qð nihil habet de bono.S ⁊c. ¶ Itẽ oẽ ꝑ accidẽs reducit᷑ ad p. ſe. ſi ẽ ponere malũ ꝑ accidẽs.ẽ ponere malũ ꝑ ſe.ſᷣ illud ꝑ ſe ineſt alicui q; hʒ oꝛtũ ex ꝓpꝛijs pꝛincipijs illius.ſi & aliqͥd ẽ malũ ꝑ ſe.vẽ q eiꝰ pᷣncipia ſint ma la. et ſi pᷣncipia eiꝰ ſunt mala.totũ ẽ malũ. et ſi totũ ẽ malũ.nihil ẽ ibi de bono.g a pꝛimo ſi ẽ ponere malũ accidens.ẽ ponere aliqͥd qdð ſit ſinpłr ⁊ totalit᷑ ma lum. cõſtat aut ꝙ pᷣmũ ẽ ponere.& et alteꝝ¶ Iteʒ oẽ dictũ ꝑ ꝑticipationẽ reducibileẽ ad dictũ ꝑ cẽntiaʒ. cum g̊ dẽ aliquid eẽ malũ,.aut dẽ ꝑ ꝑticipatiõcʒ. aut ꝑ eẽntiã.ſᷣ bonũ ꝑ eẽntiã ẽ ſũme bonũ. ita q& nibil by de malo. ſimiliter erit aliquid ita malũ ꝙ nihil ha bebit de bono. Si dꝛ ꝑ ꝑticipationẽ.et oẽ tale reduci tur ad dictũ ꝑ eẽntiã. redit neceſſario aliquid ſit malum eẽntialiter. et ita idẽ qd kis re in quo⸗ libet genere ẽ repire vnũ pꝛimũ quo mefurqt oĩa qᷓ ſunt illius generis. Hoc planũ ẽ et patet ꝑ phm qui hanc ponit in.x.pꝛime phᷣie.Hoc etiã patet inducen go. in genere maloꝝ ẽ repire aliqð vnũ qð ſit men⸗ ſura omniũ maloꝝ.g illud nõ pᷣt eẽ niſi ſũmũ int oĩa mala. c—1q;Cötra. ſi ẽ ponere ſummũ mali qð nihil habeat de bono.et eẽ aliqð bonũ eſt. tũc ẽ ponere fũ⸗ me malũ eẽ et tñ nõ habere eẽ. bec ſũt duo impoſſi bilia. Sc. ¶ Itẽ ois potẽtia vt dicit phᷣus ẽ de gene re bonoꝝ.& ſi aliquid ẽ ſũme malũ.ill oino nihil pt. ß ſummũ in omni genere plus põt q; illud qð ẽ citra ſũmũ.ſi gᷓ illud qð nõ ẽ ſumme malũ aliqd põt. ill qð ẽ ſumme malũ multa põt.ꝗ eoipᷣo ꝙ eſt ſũmunt multa põt et nihil põt. ſᷣ bec duo ſunt incõpoſſibilia. § zeiRen ois ſcia eſt de genere bonoꝝ. non tm̃ ſciæ boni. verũ etiã ſcia mali. Scire em̃ malũ bonũ ẽ.ſi S aliquid ẽ ſumme maluʒz. caret noticia boni et mali. nec ſcit facere aliq malũ nec ledere.s bocipo ꝙ; ma⸗ lũ ẽ ſcit ledere bonũ.̊ hocipo ꝙ ſũme malũ ſcit et ne ſcit bona ⁊ mala.ſ iſta ſunt incõpoſſibilia. S ⁊c. Ptẽ ſi aliquid ẽ ſũme malũ.ẽ malũ pꝑ eẽntiã et neceſtario. ſ ſi malũ ẽ ꝑ eẽntiam et natura. naturale eſt ei facere malũ.ſᷣ vnuqdqʒ dũ facit qd ẽ ſibi naturale bene fa⸗ cit. et qd bene facit ẽ bonũ.& ſi aliqͥd ẽ ſũme malũ.ip⸗ ſum ẽ bonũ. et dũ male facit bene facit.ſ̊ bocẽ ĩpoſſi bile. ̊ ⁊ꝛc. ¶ Rtẽ ſi aliquid ẽ ſũme malũ illud ẽ vilifſi mu. quato em̃ aliquid magis malũ ẽ. tanto viliꝰ eſt. et ſi viliſſimũ inter mala. inter illa ẽ infimũ. et qʒ ẽ infimũ inter mala non ẽ ſummũ caput malon. qd ẽſime malũ nõ ẽ ſũme malũ. Si dicas q nõ ſequit vilifſimũ. gnõ ẽ ſumme malũ.qꝛ bocẽ eẽ ſũme ma⸗ lũ qð infimũ è r̃ſpectu bonoꝝ. Obꝛ. qꝛ ſi aliqͥd poni ſume malũ.nõ dʒ poni ſup alia ſ infte ßm rectũ oꝛ dinẽ. g nõ ẽ deus tenebꝛaꝝ ſeruus.qd ẽ cõtra erro⸗ rẽ iſtů. Gtẽ ſiẽ ſumme malũ. S illð erit ita omps in malo ſicut fũme bonũ in bono. oẽ malũ ſubiacz ei/ us potentice.ſᷣ cuiuſcũq; boni coꝛruptio ẽ malũ. Scu iuſcñqʒ boni coꝛruptio ſbiacʒ potẽtie ſũmi mali. ſi ſumme malũ ẽ.põt coꝛrũpere oẽ bonũ.ſᷣ bonũ qð pᷣt coꝛrũpi nõ ẽ ſũmũ.qᷓ ſi ẽ ponerc ſũme malũ.nibil ẽ ſũ me bonñ.·et ſi nõ ẽ ſũme bonũ. nihil ẽ bonñ. Oꝛ ſi boc ẽoĩno falſum et impiũ.pʒ ⁊c.¶ R· dð.qꝙ; ponere ma lũ aliqð eẽ qdð nibil habeat de bono nõ ſolũ ẽ puerſi⸗ tatis heretice.ſᷣ etiã mãifeſte cecitatis et ſtulticie. Si cut em̃ in opponẽdo mõſtratũ ẽ ipa poſitio implicat in ſe oppoſita. Implicat em̃ ꝙ illud ſcʒ ſũme malum ſit et non ſit. ꝙ idem poſſit et nõ poſſit. ꝙ idez ſciat et neſciat. Et dũ implicat in ſe oppoſita ſtruit ſeipſaz. Mã in ponẽdo ſume malũ eẽ qð nibil de bono bẽat. ponit ꝙ illud nõ ſit ſũmũ.ponit ꝙ nõ ſit malũ.ponit etiã ꝙ nullũ bonũ habeat oppoſitũ.et hec oĩa in op/ ponẽdo mõſtrata ſũt.qᷓ manifeſte conuincũt erroꝛes iſtũ eẽ fatuũ et cecũ.et autoꝛẽ ſiue inuẽtoꝛẽ ſuũ oſten dunt fuiſſe excecatũ et impiũ. Nunqᷓ; em̃ in tantã te nebꝛoſitatẽ intruſus eẽt impiꝰ manicheus.niſi fuiſſ longe ante ſeruꝰ dei tenebꝛaꝝ qui excecauit mẽtem eius vt nõ fulgeret in eo illuminatio veritatis.ꝗᷓ ſuꝑ 23 omnem irradiat intellecũ.⁊ vſqʒ hodie viget bic er· ch gop⸗ niiſten tpeſin Utfſimnn leilie ſcrech ſdſ Onngiben gopnent ſaiithton encaürdi⸗ rgeners öront ttoni nad. ceaton ntütnneit unheeton fignalfeuc ſn Hunepea gußppenare⸗ olcaceratio Niud dehot tundumſin omodiſ nocontingtt ggeo tmmli betdebonoq peuscit⸗/ Aonoͤdiſin ſneraaatüe füintnuls ſhadiepeſim⸗ ekadcbietn onenal D⸗ inus ende n⸗ Cuncceſunon dick gbonor rtchutoni. cpit bidoni⸗ 16 bonickilindh goctmnins Atomin d z noͤautire ſnoneipunt⸗ mmpsfercdt cnnnsnono Naſteeln , cpangut tmnimhirif miwhſti mlihnüitt udenttl! memiten ſtiut Nrlettgi innieni vfni at riiſinemn giuitni tmfnnai Giämen n uonſtl nuiͦſti ſſinm ſtgga umuli, bihnſ leni iti — 24 aliquid de bono 27 muñ. * Di. roꝛ peſſimꝰ qᷓuis ſit irrõnabiliſfimꝰ. Et buiꝰ ratio ẽ potiſſima ipᷣa mater cecitatis ſuꝑbia.q̃ regnat in qui buſdã laicis quãtum ad ea q̃ ſunt fidei et moꝝ.Cuz em̃ ſicut ydeote pᷣſumũt ſacrã ſcripturaʒ exponere q̃ eſt ꝓfundiſſima omniũ ſcripturaꝝ.cũ iteꝝ habeant quandã boneſtatẽ exterioꝛẽ.cõtẽnunt vitam omniũ alioꝝ.⁊ merito huius duplicis ſuperbie excecant᷑ vt incidãt in crroꝛẽ iſtũ peſſimũ.per quẽ excecant᷑ adeo vt neſciãt diſcernere qͥd bonũ ẽ et quid maluʒ. dum multa genera peccatoꝝ ponunt eẽ a deo malo.quos Eſa.pᷣmonſtrat.v.ca.Ale qui dicitis malum bonum et bonũ malũ.ponẽtes tene.lu.et lu.tene.⁊ ꝓpt᷑ nimi am excecationẽ in qua ſunt amiſſo ſue rõis vſu.nul/ lam hñt in eiſdez efficaciã argumenta ad pſuaden/ dum.nec toꝛmenta ad retrabendũ.nec oꝛationũ ſuf fragia ad reuelanduʒ.niſi hoc fiat de gratia ſpecialiſ ſima. Manc poſitionez bereticã immo ſtultiſſumã et blaſphemã repudiando dicamus ſicut dicit fides ca tholica et ratio recta.nihil eẽ ita malum quin habeat itelligentiã aũt obiectoꝝ no/ tandum ꝙ ſũmũ in aliquo genere dupliciter p̃t dici. Ano mõ dẽ ſũmũ quo nihil põt eẽ maius.et hoc mõ nõ contingit reꝑire aliquid ſũme maluʒz. nihil em̃ cſt adeo malũ quin poſſet eẽ peius.ꝓ eo ꝙ aliquid ba/ bet de bono quo poſſet magis pꝛiuari.et ita adhuc peius eẽt.Et ꝓ tãto dicit Dyo.ꝙ maluʒ eſt infinitũ. Alio mõ dẽ ſũmuʒ quo nibil ẽ maius ſᷣm actum.ſed ipᷣm excedit inter omnia alia.et ſic cõtingit reꝑire ſũ mũ in malis. Nam lucifer qui ẽ rex ſuper oẽs filios ſuperbie.peſſimꝰ ẽ ſuꝑ oẽs. His viſis facile eſt reſpõ 25 dere ad obiecta. Ad illud qð pꝛimo obẽ de oppoſi tione mali.DOdm ꝙ conſideratio intelligit᷑ ita q; ter minus eodẽ mõ accipiat᷑ cum dẽ ſimpliciter et cũ dẽ cum exceſſu.non ſic autẽ eſt in pꝛopoſito. Nam cum dicit᷑ ꝙ bonũ opponitur malo.accipit᷑ hic bonũ per participationẽ.cum vero infert᷑ de ſummo bono. ac 7 ℳ .„ cipit᷑ ibi bonũ ꝓ bono ꝑ eẽntiam.qð ſolũ eſt ſumme 26 bonũ. et illi nibil opponit᷑. ¶¶ Ad illud qð obẽ ꝙ; ma/ gis ct minus accipit᷑ ſm maioꝛẽ et minoꝛẽ acceſſum ad terminũ. Dðm ꝙ ven ẽ in his que dicunt poſitio nez.nõ autẽ verũ eſt in his que dicunt pꝛiuationem. imo accipiunt᷑ ꝑ receſſum. Vñ magis malũ dicit᷑ qd magis recedit a bono.et qꝛ nũq; tantũ recedit quin adhug magis poſſit.hinc ẽ ꝙ nunqᷓ; ẽ ibi ponere ſum 3 illud qð obẽ de ſtatu. Ddm ꝙ ſtatus ẽ ᷣm actum.ᷣ non opoꝛtet ꝙ ſit ſtatꝰ ᷣm potẽtiaʒ.vt non poſſit eẽ vltra ꝓgreſſus. Mam et ſi in rebus creatis non contingat inuenire actum infinitum. contingit tamẽ reꝑire infinitũ in potentia.ſicut patet in nume ro ꝑ appoſitionẽ.et in continuo ꝑ diuiſionẽ.Et ſic in pꝛopoſito intelligendũ.et hboc infra manifeſtabit᷑ cũ 28 agetur de coꝛruptione — illud qð obẽ ꝙ per 4 accidens reducit᷑ ad ꝑ ſe.et ſimiliter dictũ ꝑ partici/ Panonetedneiter ac dicenen p eẽntiam.et ſimilit᷑ ꝙ iu quolibet genere ẽ repire vnum pᷣmuz.⁊c̃. Ddm ꝙ; hoc locũ habet in bis que dicũt poſitionem et natu/ ram que ben cauſari ex pꝛincipijs ſubiecti.et q̃ poſ ſit eẽntiali ꝑticipationem maioꝛẽ et minoꝛc. Maluʒ autẽ pꝛiua tionẽ dicit inquantuʒ malum.eæł iõ ille cres rationes non habent hic locuʒ. Et boc fuit qͥd decepit mani cheum vt dicit Aug.qꝛ neſciuit q̃d eſſet maluʒ.et qꝛ voluit de malo diſputare neſciẽs qͥd hoc eſſet.iõ ſe ⁊ dici.⁊ ᷣm qð poſſnit alia mẽſurari ß᷑ᷣm eꝰ ———— . * H „ multos pꝛecipitauit in erroꝛẽ. Superbia em̃ ſua fe cit ipᷣm ignoꝛare modũ addiſcendi. In omni em̃ in qquiſitione pᷣus opoꝛtet intelligere qͥd eſt q; per no. men dicitur. et boc tanqᷓᷓ pcognitionẽ afferre ſecũ acd rei pꝛopꝛietates poſterius cognoſcendas. ¶ ueſtio. ij. e (tx malu ſiue ſg mei⸗ ſit in bono ſibi oppoſito. Et ꝙ ſic videtur Aug.in ench. Cum mala et bona nullꝰ⸗ ambigat eẽ contraria.non ſolum ſimul eſſe poſſunt. ſed mala omnino ſine bonis et niſi in bonis eſſe non poſſunt. Hic expꝛeſſe habet᷑ ꝙ mala ſunt in bonis ſi- bi oppoſi rie Za Aug. in his contrarijs q̃ bona ⁊ mala vocant᷑ deficit regula dyaleticoꝝ q̃ dicunt nul⸗ li rei ſimul ineſſe contraria.ſed conſtat q; non defico ret niſi mala eẽnt in bonis ſibi oppoſitis. ⁊c.¶Gteʒ malum dicit᷑ ꝙ coꝛrumpit.ſᷣ non coꝛrumpit niſi illʒ in quo ẽ.et ei bono opponitur qð coꝛrumpit.ᷣ vꝛ ꝙ malũ ſit in bono ſibi oppoſito Iteʒ ſeruitus oppo nitur libertati.ſᷣ peccatũ qð facit hominẽ ſeruũ ꝓpᷣe ineſt homini ᷣm volũtatẽ ꝑ liberi arbitrij libertatẽ. & videt᷑ ꝙ maluʒ ſubſtãtificari hẽat in bono ſibi op poſito ¶ Contra. Dyoni. in li. de diui.no. Malũ non E exiſtens neqʒ in exiſtentibus.ſed oẽ bonũ eſt de ge nere exiſtentin.gᷓ malũ non ẽ in bono.gᷓ nec in bono ſibi oppoſito. Item virtus et viciũ ſunt oppoſita.⁊ tm̃ vnũ vni opponit᷑.& ſi vicium nõ eſt in virtute.S nec in bono ſibi oppoſito.nec etiam cum illo¶ Ites regula dyaleticoꝝ eſt vera et neceſſaria. nõ falſit in aliqua materia. nam ſi falleret in vna ſola materia. repudianda eẽt tanqᷓ falſa.ſi igit᷑ ars dicit ꝙ vnũ op poſitũ nõ eſt in altero nec cũ altero circa idẽ.et bonũ malo opponit᷑.gᷓ malũ non ẽ in bono ſibi oppoſito. Mtem ſi malum põt eſſe in bono ſibi oppoſito. ab ipo non expellitur.et ſi non expellitur a ſuo oppoſi/ to.vẽ ꝙ non expellat᷑ ab aliquo.et ſi a nullo cxpellit᷑. ſemꝑ manet. g ſi aliquis ſemel ẽ malus.ſemꝑ ẽ ma/ lus.M ſi hoc ẽ falſum.reſtat ꝙ et pꝛimũ.:c.ad pꝛe/⁊ „ dictoꝝ intelligentiã ẽ notandum ꝙ bonuin in crea/ tura dicit᷑ per oꝛdinationes ad finem. VUñ bonuʒ dẽ qð ẽ oꝛdinatũ in fineʒ. Oꝛdinatio autem tria reſpi/ cit. aut ipᷣm oꝛdinabile. aut pᷣm ꝙ eſt oꝛdinabile. aut illud ꝑ quod oꝛdinatur. Et ̃m hoc triplex rpitur in nobis bonũ.ſcʒ bonũ qð eſt oꝛdinabile.et hocẽ natu rale.et bonũ ꝑ quod oꝛdinatur et hoc ẽ virtus vłgra tia.et bonũ ſᷣm qð natura oꝛdinabilis ẽ a gratia.et h̊ ẽ habilitas media. Intelligendũ ẽ ergo ꝙ malũ cul/ pe ei bono q ẽ ip̃a natura vel ſubſtantia non oppo nitur.quia ipſam ſubſtantiam non coꝛrumpit.vt di/ cit Dyo. Mihil exiſtentiũ coꝛrumpit in eo ꝙ eſt eẽn/ tia vel natura.Ei aũt bono qð eſt virtus gratia ſim- pliciter et directe opponitur. Añ mutuo ſe expellũt. et ſimul eſſe non pnt. Ei auteʒ bono qð eſt babilitas media.quodãmõ opponit᷑ et quodãmõ non. Nam illa habilitas media habet cõꝑari ad naturã cuiꝰ ẽ. et ad gratiam ad quam cẽ̃. Scdin ꝙ cõpatur ad natu rã cuiꝰ ẽ.ſic nõ hʒ oppoſitionẽ ad malum.qm̃ habili tas illa vt erat talis nature.indiſferẽs erat ad bonuʒ et ad malũ.et ſic eſt ſubiectũ mali. At autem comꝑa tur ad gratiam ſiue virtutem velletiam ad finem ad quem ẽ.ſic habet oppoſitionem ad maluʒ. Maʒ ma. lũ tollit ei rectam oꝛdinationẽ ad ill ad qð ẽ.et red dit minꝰ et minus habilem.Qm̃ igitur malũ re „. 51 melius. ¶ puimo et pꝛincipaliter circa habilitatẽ conſiſtit. et bz bilitas potẽtie opponit᷑ ipſi malo.eum malum red/ dat ipam potẽtiã inbabilem.binc eſt ꝙ Aug. dicit qp malũ habet eẽ in bono ſibi oppoſito.⁊ ꝙ in hmõi op fo ris rgula dvalecticoꝝ Rlicit.boc ẽ dicere ꝙ adta ia oppoſita nõ ſe extendit. Añ ex hoc non ſequit᷑ ꝙ regula dyalecticoꝝ falſificetur Sʒ qm̃ mos ẽ phᷣi ꝑo ſitis conſderationibꝰ inſtantias ſubinferre.nõ q̃ fal ſificent ipᷣas.ſed q̃ intlectũ conſiderationũ rectifi/ cent et manifeſtent.ſic beatus Augu.tanqᷓ; vir pꝛu/ dens ingenio in hac inſtantia manifeſtat illam ma- ximã dyvalecticoꝛũ in his oppoſitis tenere q̃ opponũ tur oppoſitiõe foꝛmali.ſicut opponit᷑ virtus ⁊ viciũ. gratia et culpa. In his aũt oppoſitis q̃ non opponũ tur rõe eius ꝙ ſunt.ſed rõe eiꝰ ad qð ſunt.nõ ẽ intel/ ligenda illa regula.nam iilla ſimul poſſunt ſtare ſicut ſtat gratia cũ culpa.Et iteꝝ vnũ pᷣt eẽ in altero ſicut culpa in habilitate. Ex bis q̃ ſunt dicta manitfeſta eſt reſponſio ad queſtionẽ ꝓpoſitã. Dico em̃ ꝙ malum ſubſtantificat᷑ in bono.et non ſolum in bono. ſᷣ etiaʒ in bono qdᷣamõ ſibi oppoſito.ſicut oñdunt rõnes q̃ᷓ ad pꝛimã ꝑtem inducunt᷑. In bono aũt qð directe ⁊ foꝛmaliter opponitur ſubſtãtificari non habet.ſicut due vltime rões qᷓ ad ſcdam ꝑtẽ inducũt᷑ oſtenduũt. 50 ¶Ad illud qò obẽ de verbo Oyo. ꝙ malum nõ ẽ in exiſtentibus ⁊c. Odʒ ꝙ ipe loquit᷑ ꝑ ſe.ꝙ ſcʒ; non eſt in exiſteutibus ᷣm ꝙ exiſtentia.ſed potius ᷣm ꝙ de/ ficientia.cum ſit pꝛiuatio et defectus vt iam patebit illud qd obẽ ꝙ tm̃ vnũ vni opponit᷑ Ddm cep illud intelligendũ eſt de vno genere oppoſi tionis.et intelligendo ̃m idem ⁊ ꝑ ſe loquendo.a bilitas aũt potentie nõ opponit᷑ ipi niſi rõne virtut. virtus cniʒ directe opponitur vicio. et qꝛ naturalis babilitas quodãmõ inclinat ad virtutẽ.hinc ẽ ꝙ vi / cio opponit᷑ quodãmõ licet nõ oino vt virtns. et ſice ct malu ſiue pecatut tieone foꝛmali non ẽ aliquid ſed nihil.qꝛ non eſt ens atz totũ. eſtio. iij. f Atrum maluʒ ſit in bono tanqᷓ; aliquis habitus.an ſit pura pꝛiuatio. Et ꝙ non ſit ibi tanq́; habitꝰ ⁊ po/ 7 tentia aliqua ſed vt pura pꝛiuatio videtur. Pꝛimo ꝑ illud Jobh.j.Sine ipo factuz eſt nihil.glo.nibil.i.pec catum.ẽᷓ peccatũ nihil ẽ ¶ Item Aug. Malum nõ ẽ natura aliqua.ſed defectus circa naturã mali nomẽ occepit.gꝙ̊ malum non ẽ aliqua potentia ſed defectꝰ et pꝛiuatio.¶ Item Anb. de concep. virgi. c. v. Iniu Nſticia oino nibil ẽ ſicut cecitas. Mõ em̃ aliud eſt ceci tas i viſus abſentia vbi debet eẽ.q̃ non magis ẽ qͥd in oculo vbi vebet eẽ qᷓ; in ligno vbi non debet efe. ¶ Wtem hocipᷣm videt᷑ ratione. Bonum et ens con uertuntur.ꝗ̊ de quocunqʒ; pᷣdicat᷑ ens.pꝛedicatur et bonum. Si igitur peccatum vel malicia eẽt ens.ma/ licia m ꝙ bmõi baberet aliquid de bonitate.ſig nõ habet aliquid de bonitate.non babet igitur aliquid de entitate.Gtem oẽ ens a ſummo ente pꝓcedit.nec eſt aliqua eèntia qᷓ non ſit in dei potentia vt illam ꝓ ducat.ſed deus non põt peccare nec facere culpã.er/ go peccatum inquãtũ hmõi non habet aliquid ð en titate.g nihil eſt pꝛiuatio pura.¶ Item oẽ qð eſt ens habet aliquam foꝛmã.oẽ em̃ qd babet aliquam foꝛ/ mam. habet pulcritudinem. ſed peccatum non ba/ bet pulcritudinem cum ſit defoꝛmitas anime. ni/ bil habet ð entitate.̊ puram dicit pꝛiuationẽ. Sʒ contra. Aug. Peceatũ ẽ factũ vel dictũ vł con pi⸗ tuz cõtra legẽ dei.ſed oẽ dictũ vel factuʒ ẽ aliquid. peccatũ ſiue malũ ẽ aliquid.nõ g puatio vre⸗ ID virtus ct vicium ſunt cõtraria.ſᷣ cõtraria ſunt in eo/ dem genere.ct quecũq; ſunt ſub eodẽ genere.vtrun/ qʒ eoꝝ ẽ aliquid et non pꝛiuatio pura. vicium ali/ uid eſt. igitur malum ſiue peccatũ non ẽ oĩno nihil. ¶ Item ſiue accipiat᷑ concrete ſiue abſtracte.verũ eſt dicere ꝙ peccatũ ẽ in aliquo.⁊ oẽ qʒð eſt in aliquo eſt ens. ſicut omne qð legit eſt legens. et oẽ qd amat eſt amãs.et omne qð ẽ ens ẽ aliquid et non ẽ pᷣuatio pu ra.g& peccatum ſiue malũ ſiue accipiat᷑ ↄocrete ſiue ab ſtracte nõ eſt oĩno nibil.¶ Gtem nibil qð ẽ pura pᷣua/ tio intendit᷑ ct remitti᷑.Sꝰ malum et peccatũ intendi. tur et remittit᷑.qꝛ vnũ peccatũ eſt maius alio.et vna malicia ẽ maioꝛ altera.ꝗ̊ peccatuʒ ſiue malicia nõ eſt pꝛiuatio pura: Otem oẽ oꝛdinatũ pᷣſupponit eẽ.ſed malum culpe ſᷣm ꝙ malum oꝛdinat᷑ ad malum pe/ ne.ſi igit᷑ ᷣm ꝙ malum ẽ oꝛdinatũ ad penã.v ꝙ ſᷣm ꝙ malũ habeat aliquod eẽ. ¶ Itẽ aut peccatũ eſt ali quid ſᷣm ꝙ peccatum aut nihil. Si aliquid.babeo ꝓ poſitũ.Si nibil. et deus punit homincz ꝓ peccato.g deus punit boieʒ † nihilo.ᷣ qui punit alium ꝓ nibi lo iniuſte punit. ſi deus punit hõiem ꝓ culpa.vi ꝙ iniuſte faciat in puniendo. ¶ R. dom ꝙ malum ſiue pctm̃ duplicit᷑ põt accipi. Ano mõ abſtractiue.Alio mõ cõcretiue.Scom aũt ꝙ malum dẽ concretiue ſic cõcernit illud qd defoꝛmat vel aliquã actionem vel gliquaʒ ſubſtantiã. ct ſic dĩ malim res mala. vtpote actio mala vel aia mala. Et hoc mõ malũ aliqͥd ẽ et hʒ eẽ nature. Si aũt aliqñ dicatur ipᷣa res mala ſiue peccatoꝛ nihil eẽ.hoc dicit᷑ quatũ ad bene eẽ.qð qui/ dem ẽ eſſe oꝛdinatũ. Vñ cum dicunt᷑ bõies nihil fie/ ri cũ peccant.̊ nõ dẽ qꝛ oĩ eẽ pᷣuẽt᷑.ſ̊ qꝛ puãt᷑ eẽ oꝛdi nato.qd quidẽ eſt eẽ completuʒ.et de quo dicit Boe cius.ꝙ eẽ eſt qdᷓ oꝛdinem retinet ſeruatq; naturam. Contingit iteꝝ loqui de malo ſiue de peccato abſtra ctc.et hoc mõ malũ ſiue pecatum in recto ſiue pᷣdica nec bonum ſ̃ pꝛiuatio boni.Quamuis autem mali/ cia vel peccatuʒ nibil ſit in recto. in obliquo tñ alicꝰ eſt. et alicꝰ vt oppoſiti.et alicꝰ vt ſubiecti. Alicuiꝰ vt᷑ oppoſiti vtpote boni.malũ em̃ ẽ pꝛiuatio boni.et qꝛ ſic eſt pꝛiuatio boni vt tñ non ſit omnino vera boni adnibilatio.ſic pꝛiuat bonum ꝙ relinquit bonuʒ.vñ ſic pꝛiuat bonum gratie ꝙ relinquit bonum nature. ſic pꝛiuat actum vt relinquit aptitudinem. ſic pꝛiuat bonum qtuʒ ad cffectuzʒ vt tñ in ſubiecto relinquat debitum. et iõ malũ abſtractiue ſũptũ foꝛmalit᷑ loq̃n do p uatio ẽ.et iõ nibil ẽ. Eſt etiã alicuiꝰ entis vt ſub iecti. qꝛ ẽ in aliquo ente. Mon cem̃ ẽ oimoda pꝛiuatio ſiue adnihilatio. Et qꝛ ᷣm hanc viã rõnes et auctes ad pꝛimã ꝑtem inducte oñdunt malum ſiue peccatũ 52 535 nihil e. iõ concedẽdeſunt. ¶Ad illud vo q pꝛimo 54 obꝛ in cõtrariũ.ꝙ peccatum ẽ dictũ vel factuʒ ⁊c̃. Di cẽdũ ꝙ ibi accipit᷑ peccatũ ſiue malũ concretiue ꝓut cõcernit actionẽ ſubſtratã.ct hboc mõ aliquid ẽ.ſ hoe non repugnat ſed conſonat eis que dicta ſũt.Ad illud qd obꝛ ꝙ virtus et vicium ſunt contraria. Dð. ꝙ vicium ſᷣm eꝙ cõtrariat᷑ virtuti.vtpote luxuria ca- ſtati. non ti dicit pꝛiuationẽ. ſed etiã dicit aliques babitũ ſubſtratum quo aliquis reddit᷑ facilis ad per petrandum illud peccati genus. et hoc modo accipi endo vicium.vicium nõ oino nibil ẽ. Alio mõ accipi endo vicium ꝓut eſt pꝛiuatio boni tĩ.ſicnon cõtra/ riatur virtuti ᷣm rem.immo opponit᷑ ſicut pꝛiuatio et habitus. Si aũt dicat᷑ alicubi hoc mõ vicium cou⸗ minſece rocnnshon nhtimn ono ſaboen ſbrignc loentalin ebithit Gubtſorel a 4donglu bunſontentui ſcumcſeinal nalcamcſee nutnche ſciccbibbiſe guann debal Dongboe dicari Aianp⸗ duortonacl oealus A triton ſtat eſedi Mai olctiſarag leloeutockſi ackeicſont ſorianvaſube ſitütdligrc Otaheluctckt⸗ tſanas malic fulcnponusi ſtbſtunsſiant guigcſenmlun Plo.cack Ptuationonin ſtrnsgzie 1 1 tinch omtt Nntntodire ſecnenrpentan Abafa duer linnof Pmhahalsdiui engpent atin kntbwoſanag nabibetmn ſonnia ſun echcorrupe tſeri R ie M Krng, Meipth epeick fnainns eenttch Meöuign cteletb runſtt tr ummanut A men ruſe iborign Nemnikhe vafn miſie cunctos unn Gigri n a N0MG o Grtollzn nun Munt n plx . 37 et ideo ẽ ibi ſophiſma ſᷣm quid et ſimplłr. Si autẽ a v'nõö. 38 let. Malicia cſt. eſt ens. ● . △ trariori virtuti.accipit᷑ largo mõ cõtrariũ ꝓ qualibʒ oppoſitione et repugnãtia. Ael hoc dꝛ qꝛ et ſi ᷣm ve ritatem vicium opponat᷑ virtuti vt pꝛiuatio.hñt tñ virtus et viciũ quodãmõ legẽ contrarioꝛuʒ in hoc ꝙ mutuo ſe expellũt.et ab vno fit regreſſus ad alteruʒ/ in qua cõditiõe oppoſita vt pꝛiuatio ⁊ habitꝰ ab his q̃ opponunt᷑ ſicut contraria diſtinguunt᷑.Et ꝓ tato dicit Aug. in ench. ꝙ in hoc fallit regula dyalectico rũ vocans bonũ et malum cõtraria.et hoc ex cã pᷣdi/ cta. Mihilominꝰ tñ dᷣm ꝙ malũ ẽ in eodẽ genere cũ bono. ſed boc nõ ẽ ꝓpꝛie et ſᷣm rectã oꝛdinationem. H̊ hoc ẽ ꝑ quãdã reductionẽ.et ex hoc nõ ſequitur ꝙ; malum ſit aliquid. Mã pꝛiuatiões ad idẽ genus cuʒ ſuis habitibꝰ reducunt᷑.et tñ ipᷣe foꝛmaliter loquẽdo nibil ſunt.¶ Ad illud qð obẽ e malum ẽ in aliquo.g eſt. Om qꝙ illud nõ ſequi t᷑.nã ſicut dicit ph̊s.Que⸗/ dam ſunt entia.q̃dã ſunt entiũ.et quãuis pꝛiuatiões pñt dici entium.nõ tñ dicunt᷑ entia.Cũ aũt dico ma⸗ liciam eſſe in alio.dico eam eſſe entis.ſed cum dico maliciam eſſe ens.attribuo ei entitatem in ſe.et pꝛi/ mum eſſe cſt eſſe ̃m quid.ſecundũ eſſe eſt ſimplicit᷑. uerat᷑ de bac. Malicia ẽ.vtꝝ ſit conceden m. ꝙ boc verbñ ẽ ſicut vult phᷣus duplicit᷑ põt pᷣ dicari.Aliqñ pꝛedicatur vt compoſitio media inter duo extrema. cet ſic dicit᷑ terciũ adiacẽs.vt cuʒ dẽ ho/ mo ẽ albus.Aliquãdo vero ſic pᷣdicat᷑ vt res impoꝛ tata pꝑ ipᷣm ſit attributuzʒ ſiue alteꝝ extremoꝝ.Quã/ do gͤ ſic dꝛ. Malicia ẽ.ſic hoc verbum eſt accipiat᷑ vt pꝛedicatũ.ſicut accipiũt᷑ alia verba.vt legit ⁊ hmõi. tunc locutio eſt falſa. Eſt em̃ ſenſus.malicia ẽ.i.mali cia eſt ens.i.eſſentia aliqua.hoc em̃ verbuʒ ſignificat cſſentiam vel ſubſtantiaʒ vniuſcuiuſqʒ.Alic modlo põt intelligi pꝛcdicari vcl accipi in hmõi locutione ſi cut copula.et eſt oꝛatio quodammõò defectiua. et tũc eſt ſenſus.malicia eſt.i.malicia alicui ineſt.ita ꝙ ipᷣa malicia potius intelligitur vt alteri inherens qᷓ; alte/ ri ſubſtans.ſicut cum dicit᷑ malum.et intelligitur ali quid eſſe malum.Et boc mo do accipiendo non va/ d illud qð obẽ ꝙ pura pꝛiuatio non iutenditur nec remittitur. Oðʒ. ꝙ ſi di⸗ — cat᷑ pura pꝛiuatio.hoc ẽ pꝛiuatio nihil ponẽs nec in recto nec in obliquo.hoc modo verum eſt dicere q; non recipit magis et minus.ſicut chimera nihil eſt.⁊ hircoceruus nihil eſt.nec eſt vnum magis nihil ᷓ re liquuzʒ. Alio modo pura pꝛiuatio dicitur. quia nihil ponit in recto.ponit tñ in obliquo.et hoc modo ma/ licia pꝛiuatio poſſet dici.ſed de hac non eſt veruʒ q; non recipiat magis et minus. Poteſt enim magis ⁊ minus recipere ratione eiꝰ entis quod reſpicit qua/ ſi in obliquo. AUnde dicitur maioꝛ pꝛiuatio.in qua ẽ maioꝛ boni coꝛruptio.⁊ in qua minus de bono relin quitur.minoꝛ vero in qua minus de bono coꝛrumpi tur et plus relinquitur.Et ſic patet ꝙ ex boc non ſe/⸗ quitur ꝙ peccatum abſtractiue loquendo ſit aliqua poſitio. nantur.oꝛdinatum pᷣſupponit eſſe.in bis autem que oꝛdinantur per accidens non pᷣſupponit eſſe in ſe.ᷣ ratione illius in gue vel per quod oꝛdinantur. Et H̊ modo dicitur oꝛdinari.non quia ſit in ſe oꝛdinatum cum ſit pꝛiuatio modi.ſpeciei.et oꝛdinis.ſed quia oꝛ dinabilitatem habet in pena ratione ipſius punibilł. hoc autem melius determinatuʒ eſt in li.iiij.di.xlvj. Ad illud quod obꝛ ꝙ ſi peccatum nihil eſt.ꝙ deus ꝗo punit hominem pꝛo nihilo. Dm ꝙ ſicut pꝛctactuʒ eſt.et ſi peccatuʒ nihil ſit in recto. nibilominus tñ in obliquo eſt alicuius entis vt oppoſiti.ct alicuius vt ſubiecti circa quod relinquit debitum reſpectu boni pꝛiuati. Dico igitur ꝙ peccatum eſt meritum penc. non ſolum ratione pꝛiuationis ſed ratione debiti re licti et boni pꝛiuati.vnde non eſt homo dignus pu/ niri ſolum quia bono caret.ſed quia caret et debet habere.Et licct carentia illa nihil ſit.debitum tũ ba/ bendi aliquid eſt.et ideo ex hoc non ſequitur ꝙ deꝰ puniat hominem pꝛo nihilo.qᷓ;uis peccatuʒ nihil ſit Hoc autem apertum eſt ſi quis conſideret in ſenſibi li exemplo.ſcʒ.cum rex incarcerat ſeruum quia non reddidit tributum.vel cum aliquis creditoꝛ incarce rat aliquem quia non ſoluit ſib: pecuniaz mutuatã. pꝛiuatio enim non per ſe ſed cuò debito eſt in cauſa ¶ Diſtinctio xxxv.de peccato actuali ſᷣm eius quidditatem et diffinitionez. o ſit quedam ſic eſſe peccata. In tercia vero inquirit vtrum actio Oſt hec videndum eſt quid ſit peccatum ⁊cc. Supꝛa egit magiſter de peccati cauſalitate et oꝛigine.hic agit de peccati quidditate et diffinitione. iuiditur autem pars iſta in tres partes. In quaruz pꝛima inquirit magiſter quid ſit peccatum.vtrum ſit actus vel pꝛiuatio pura In ſecunda dato ꝙ aliquo mo actus et aliquo modo pꝛiuatio.inquirit vtrum peccatum ſit Peccati pena.j.diſ.xxxvj. Sciendum eſt tñ ubſtrata in qua peccatum committitur io. ¶¶ Ad illud quod obẽ ꝙ eſſe oꝛdinatum pꝛe/39 ſupponit eſſe. Om ꝙ verum cſt in his q̃ per ſe oꝛdi ſit a deo tanqᷓ; a cauſa.j.diſ.xxxvij. Sunt autem et alij.⁊c. Pꝛima pars q̃ continet pꝛeſentem di.diuiditur in partes tres. In pꝛima ponit magiſter peccati notificationes. In ſecunda vero ex ipſis notificationibꝰ in/ quirendo elicit quid ſit peccatum ᷣm rem. In tercia vero diſſoluit rationes ſiue oppoſitiones que contrarie videntur veritati pꝛedeterminate. Pꝛimum facit ibi. Poſt hec videndũ ẽ quid ſit peccatum.⁊c. Scom ibi. Quocirca diuerſitatis ⁊c. Cercium ibi.Quibus opponitur ſi omnia que ſunt ⁊c. Pꝛima pars diuidi poſſet in tres partes ſᷣm tres notificationes peccati.ſed ratione ſue bꝛcuitatis remanet indiuiſa. Secunda vero ꝑs pꝛincipalis diuiditur in tres partes. In pꝛima parte diuerſoꝛum opiniones narrat. In ſecunda vero verita tem aperit.et iuxta quoꝛundam opinionem explanat.ibi. Sane dici poteſt et libere ⁊c. In tercia vero auto/ ritatibus ſanctoꝛum confirmat.ibi.Oꝛz autem voluntas omnis et actio ⁊c.Similiter tercia pars pꝛincipalis tres babet partes ſᷣm tres dubitationes quas mouet.quarum pꝛima ſumpta eſt ex hoc ꝙ dicebat illa poſitio qꝙ; omnia ꝗᷓ ſunt bona ſunt. Secũda vero ex hoc ꝙ peccatum eſt coꝛruptio boni. Tercia vero ſumpta eſt ex boc q; coꝛruptio boni eſt pena. Pꝛimam ponit ibi.Quibus opponitur ſi omnia que ſunt ⁊c. Scdam ibi po⸗ nit. Poteſt etiam queri ab eiſdem ⁊c. Terciam ibi.Queri autem ſolet vtrum ⁊c.Et in qualibet iſtarum par/⸗ tium pꝛimo opponit.ſecundo ſoluit Al 3 atuz eſt ( ve· Ponit peccati notificatiões. qͥd ſit pctmö. a SDi. xxxv. 3 — Ang poõẽ dictů k ſt hec videdũ eſt qͥd ſit peccatũ. Peccatũ ketm̃ vl cõcupitũ qðᷣ ſt( vt ait Aug) om̃e dictũ vel factũ vel ↄcu fit ↄtra legeʒ di. Vr . pitũ qð fit cõtra legẽ dei. Idem in li.ð duabꝰ Aug. dvene inn. ane animabꝰd Peccatũ eſt volũtas retinẽdi vel aſſequen⸗ b ligit Jaacein⸗. aut di qð iuſticia vetat. In vtraq; aſſignatiõe de actuali c ſubdiſiũctiue. Siſb· peccato aꝗgitur et moꝛtali.nõ veniali.Ex pꝛima dſcri⸗ diſiũctiue. mẽbꝛa ñ ptione oñdit᷑ peccatũ eẽ volũtas mala.ſiue locutio et pñt ſił ſtare. ̊ nullu, operatio pꝛaua.i.actus malus tã interioꝛ qᷓ; exterioꝛ. idẽ vorcati cccupiex altera vero tm oñdit eſſe actus interioꝛ. Volũtas t Dert. tus enim vt ſupius dictũ eſt. motus animi ẽ. actꝰ ergo in⸗ nnid factũ ẽ cõcupitũ. Ita terioꝛ ẽ. Amõ.q; in li.de ꝑadiſo ait Quid ẽ peccatũ d9 Amb. i⸗ vẽ ꝙ nõ cõueniat oi niſi legis diuine pꝛeuaricatio.et celeſtiũ inobedientia peccato.q; peccatu, pꝛeceptoꝝ?: Ergo in pᷣuaricante peccatũ eſt.ſed in mã omiſſõis nec ẽ fem̃. dãte culpa non eſt. Non enim cõſiſteret peccatũ ſi in/ nec cõcupitũ.nec di/ ctũ.æ vꝛ ꝙ male ſit al I ſignata.qꝛ non cõuenit oĩ pctõ moꝛtali enar⸗Ands. p̃dicta diffinitio ẽ pcti actuał moꝛtał. Scm G̊ᷣ ꝙ eſt peccati actualis.dẽ ꝙ ẽ dictũ vel factũ vel còcupitũ vᷣm triplicẽ actũ.vicʒ potẽtie interpᷣtatiue.et oꝑati/ ue.et affectiue.que oẽs ſunt potẽtie qdãmõ motiue.Scʒ ꝙ ẽ moꝛtale.dẽ ꝙ ẽ contra legẽ dei.et ſic conuenit omni et ſoli.Omni.qꝛ oẽ pctm̃ actuale aut ẽ cõcupitũ tm̃.aut ẽ cõcupitũ ⁊ exterius cõſũmatũ.et boc vel ꝑv/ bñ.vel ꝑ opus. Soli vero cõuenit.qꝛ non cõuenit veniali cum nõ ſit cõtra legẽ dei.nec oꝛiginali.cũ non ſit di ctum vel factũAd illud qð qᷓritur vtrũ vel teneat᷑ ibi diſiũctiue.vel ſubdiſiũctiue.Ddð.ꝙ diſiũctiue. vlti⸗/ mũ mẽbꝛũ intelligendũ ẽ cũ pᷣſciſionc.reliqua vo minie.Añ ſenſus ẽ ꝙ oẽ pctm̃ aut ẽ dictuʒ et cõcupitũ.aut factũ et cõcupitũ.aut cõcupitũ tm̃.Ad illð vero qdð obẽ ð pctõ omiſſiõis.Dð.q oẽ peccatũ (ſicut vult Aug) radicẽ habet amoꝛẽ malũ.et iõ quãuis in pctõ omiſſionis ſit pꝛiuatio alicꝰꝛactus pꝛicipalis.tñ illa pꝛiuatio oꝛ tum bʒ ex amoꝛe alicꝰ boni cõmutabilis.qð ptʒ.qꝛ aliquis nõ vult ad matutinas ſurgere.qꝛ vult in lecto qͥe ſcere.iõ peccatũ omiſſiõis cadit ſub h̊ mẽbꝛo qð dẽ cõcupitũ. b¶ Pcetm̃ ẽ volũtas retinẽdi vel aſequendi qd iuſticia vetat.Contra.aliqð em̃ ẽ peccatũ in quo aliqͥs nec vult aliquid retinere nec aliqͥd affequi.imo potiꝰ intẽdit deſtruere.ſicut ẽ in ira et odio et inuidia. Itẽ velle aſſequi qdð iuſticia vetat vel retinere.hocẽ auari⸗ cie vel rapinc. oẽ peccatũ erit rapina.Eſt igit᷑ qo cñ peccata ita bene ſint cõtra alias virtutes ſicut cõtra iu- 2 ſticiã.q̃re magꝗ diffinit᷑ pctm̃ ꝑ oppoſitũ ad iuſticiã qᷓ; ꝑ oppoſitũ ad vtutes alias. R.dð.ꝙ Aug.diffinit pec catũ ꝑ illð qð ẽ radix ois mali.h̊ at ẽ amoꝛ libidinoſꝰ.et qi ois amoꝛ libidinoſus vel ẽ rei babite vłbabẽde. et h̊ pᷣt oꝛdinẽ et regulã leꝗ etne.iõ dicit ꝙ pctm̃ ẽ volũtas aſſequẽdi vłr̃cipiẽdi qd iuſticia vetat.ita ꝙ; ſcri bit amoꝛẽ inoꝛdinatũ qui ẽ radix ois peccati.et ꝑ id ad qdð cẽ.et ꝑ id cõtra qdð ẽ. Oð g̊ obꝛ de ira et odio. Ddm ꝙ et ſi ſit deteſtatio conſequẽs.ẽ tñ ibi delectatio antecedens.⁊ ꝓpterea cõtinet᷑ ſub hac afſignatioc.Ad illʒ qdᷣ obꝛ ꝙ tũc omne peccatũ crit rapina.dꝗ ꝙ aſſecutio ibi ſtat nõ ſoliimõ ꝓ cupiditate reꝝ terrenaꝝ.imo eti/ am cuiuſlibet appetibilis.iuſticia vero nõ tm̃ ibi ſtat ꝓut ẽ cardinalis virtus.ſᷣ ꝓut ẽ virt? generalis que oẽs virtutes cõplectit᷑.et cui oiĩa vicia opponunt᷑. c n vtraqʒ aſngnatiõe de actuali peccato agit᷑ et moꝛtali ⁊ ñ vẽiali.Cõtra.vẽ qꝙ male fiat aſſignatio pcti.ſi em̃ recta ðᷣſcriptio et afſgnatio beat cõuenire oi dſcripto.et pᷣdicte diffinitiões nõ cõueniãt oi peccato. nõ recte affignant᷑.Si tu dicas ꝙ peccatũ nõ dẽ ð eis vniuoce ᷣ equiuoce.Contra.q̃ conueniũt in cã et effectu hñt vniuocationẽ.ſᷣ oẽ genꝰ peccati oꝛtũ hʒ ex peccato ade tã oꝛiginale q; actuale F. etiã veniale.oia ctiã genera peccatoꝝ in hoc cõueniũt ꝙ reddũt aiaʒ dignã Pe pꝛi uant ea aliqͥ bono qð eſt iuſticia vel ad iuſticiaʒ oꝛdinatũ. vẽ ꝙ de eis vniuoce dicat᷑ peccatũ.et ſi boc. S vĩ vna debeat ratio cõis aſſignari de peccato ꝓut dẽ de his omnibus generibꝰ.Eſt igit᷑ queſtio vtrũ contin/ gat vnã cõem rationẽ aſſignare omni generi peccati.hoc ẽ querere vtrũ peccatũ & eis dicat᷑ vniuoce.Et ſi tu dicas ꝙ ſic. In cõtrariũ ẽ.qꝛ qᷓ vniuocant᷑ in aliquo hñt ꝓpoꝛtionẽ.ſ̊ moꝛtalis et venialis nulla ẽ ꝓpoꝛtio. nec vniuocatio.¶ Gtẽ vꝛ falſum dicere cum dicit ꝙ pᷣdicte afignatiões nõ cõueniãt peccato veniali.venia/ le em̃ peccatũ ẽ dictũ vel factũ vel cõcupitũ cõtra legẽ dei.ſicut dꝛ Ro.vij.ſuꝑ illlud. Mõ cõcupiſces.glo. GBo na ẽ lex qᷓ dũ cõcupiam ꝓbibet.oia mala ꝓhibet.̊ venialia ꝓhibent᷑ a lege dei.ſunt igit᷑ contra legẽ dei. pᷣ/ 3 dicta ratio conuenit veniali. . dom ꝙ peccatũ ꝓut dẽ de oꝛiginali.actuali.moꝛtali.et veniali.nec dĩ oino vninuoce.nec dicit᷑ oino equiuoce.ſᷣ quaſi medio mõ ſcʒ analogice. Ratio em̃ culpabilitatis pꝛimo ⁊ pꝛincipa liter repitur in peccato actuali moꝛtali.et cõſequẽter in oꝛiginali.et poſtremo in veniali.et iõ notiſicationes qᷓ dant᷑ de peccato ſimpłr potiſſime referunt᷑ ad pctm̃ actuale moꝛtale qdð ẽ peccatũ ſimplr. Et ꝑ hoc patʒ re⸗ ſpõſio ad illa qᷓ obijciunt᷑. Mam ex boc ꝙ illa tria genera peccatoꝝ ueniñt in cã et in effcctu.no concluditur petm̃ dicat᷑ de eis vniuoce ſ analogice.qꝛ in his nõ cõicat equaliter.ſᷣ ſᷣm pꝛiꝰ ⁊ poſterius.Et iõ cũ queri⸗ tur vtꝝ poſſit vna cõis rõ afſignari. Ddm ꝙ põt vna afſignari rõ q̃ cõueniat eis ſᷣm pꝛiꝰ et poſteriꝰ.et ita vᷣm . cõitatẽ analogie. vtpote ſi dicat᷑ ꝙ peccatũ ẽ meritũ pene vel pꝛiuatio boni¶ Ad illud § qd obẽ ꝙ nulla ẽ ꝓ- proꝛtio. dm ꝙ et ſi nulla ẽ ꝓpoꝛtio qᷓtũ ad cõmẽſurationẽ quãtitat᷑ᷣ demeriti.eſt tñ ꝓpoꝛtio inter veniale et moꝛtale ſᷣm cõſileʒ cõpationẽ et ad oꝛiginẽ et ad effectũ ↄſequẽtẽ. An ẽ pctm̃ niſi legis diuie pᷣuarica- tio. et celeſtium inobedientia pᷣceptoꝛum. Videtur q; bec ratio Amb.nõ conueniat omni peccato. Quedã em̃ vt dicit Aug.ſunt mala qꝛ ꝓhibita:quedã ꝓhibita qꝛ mala. ſi nulla eſſet lexnec aliqua pᷣcepta data.ad l git⸗ drc ienrt⸗ milnun lsden konet! pec gſnine; Alii eun lbezi ote we hiſon wginſn Min, Nr Wan nibil e terdictio non fuiſet Mon cdliſtete aũt peccato. no ſo⸗ lum malicia. ſed etiam virtus foꝛtaſſe non eſſet. QAue niſi aliqua malieie fuiſſent ſemina.vł ſubſiſtere vyemi nere non poſſet. Ecce pꝛeuaricationẽ legis et inobedi entis difinit Amõ. eſſe peccatu m. Narrat diuerſoꝝ opiniões de pctöõ. b Quocirca diuerſitatis huius verboꝝ occaſiõe de pec cato plurimi diuerſa ſenſerunt. Alij em̃ dixerunt vo⸗ luũtatẽ mala tm eſſe pctm̃.et nõ actus exterioꝛes. Alij volũtatẽ et actus.alij neutrũ.dicẽtes oẽs actꝰ eſſe bo nos a deo et ex deo autoꝛe eẽ. Malũ aũt nihil eſt vt ait Aug.ſuꝑ Yoh. Omnia ꝑ ipᷣm facta ſunt.xet ſine ipo factũ ẽ nihil.i.pctm̃ qð nihil ẽ. et nihil fiũt homies cũ peccat. Supꝛa etiã dixit Aug.ꝙ malũ ẽ pꝛiuatio bo⸗ mni. vel coꝛruptio boni. qui etu in li. xxxii d:ait. Gg⸗ mũ malũ nullũ modũ habet.caret em omni bono. At modus aliqͥd boniẽ.nõ igit᷑ ẽ.qꝛ nulla ſpẽ cõtinet᷑.to⸗ tũq; hoc nomẽ mali de ſpẽi pꝛiuatione reptum ẽ. Itẽ in dogmatibus eecleſiaſtieis dicit᷑ malũ vel maliciam nõ eẽ a deo creatã.fed a dyabolo inuentam. qui et ipᷣe bonus creatꝰ ẽ. Idẽ etiã in li.cõtra manicheos qᷣd ſit peccatũ oñdit dicẽs. Peccare quid aliud ẽ niſi in veri tatis pceptis vel in ipa veritate errare: Qð ſi non vo luntate faciũt.peccatoꝛes iniuſte iudicant᷑. Quid er⸗ go in hac tanta varietate tenendũ:qͥd dicendum?: Vera ſentẽtia de peecato ꝓponitur. ane dici põt et libere tradi debet petm̃ eẽ actũ malũ interioꝛẽ et exterioꝛẽ.ſcʒ malã cogitationẽ et locutio/ nem et oꝑationẽ. Pꝛecipue tñ in volunta te ↄſiſtit pec catũ ex qᷓ tãqᷓ; arboꝛe mala ꝓcedunt opa mala tanqᷓ; fructus mali. uidã autẽ diligẽter attẽdẽtes ver/ ba Aug. qbus ſupꝛa et in alijs ſcripture locis vtit᷑.nõ indocte tradũt volũtatẽ malã et aetus malos inquã/ tum ſunt.vel inquãtum actus ſunt.bona eſſe.inquan tũ vero mali ſunt.peccata eẽ.q voluntatẽ ⁊ aetũ quẽ⸗ cũq; bonã dei natura eſſe dicunt. inquaãtũ actus ẽ vel voluntas. et ex deo autoꝛe eẽ.inquantũ vero inoꝛdi nate et cotra legeʒ dei ſit et fine debito caret. petm̃ ẽ.⁊ ita inq;tũ pctm̃.nihil ẽ. Nulla em̃ ſuba ẽ.nlła na kaẽ. ¶ Autoꝛitatibus ſctõꝝ cõfirmat volũtates et act⸗ osẽs eẽ bons inquãtũ ſunt. d ¶ Mautem voluntas omnis et actio bonũ ſit inquan⸗ tum eſt. ex eo pꝛobant quod ait Augu. in li.lxxxiij.q. Deus boni tantũmõ caulſa eſt. quocirca mali autoꝛ ſerit. ſͦ dubitatiöe nõ ẽ.qꝛ oim̃ q̃ ſũt autoꝛ ẽ que inq;tũ ſũ t. intãtũ bona ſũt. Idẽ pꝛobãs nihil caſu fieri in mundo ait in eodeʒ Quicquid caſu fit.temere fu.quicquid temere fit.nõ ſit dei pꝛouidentia. Si ergo caſu aliqua fiunt in mun do. nõ ꝓuidentia vniuerſus mundus adminiſtrat᷑. Si non pꝛouidentia vniuerſus mundus adminiſtra tur. aliqua natura vel ſubſtantia eſt q̃ ad opus pꝛoui dentie non pertinet. Omne autem quod eſt inquan⸗ tum eſt bonum eſt. Summum eſt enim illud bo/ num cuius participatione ſunt cetera bona,.et omne legẽ huc eẽnt peccata. n oẽ pctm̃ ẽ puarica tio legis. ⁊c. Itẽ ſicut obediẽtia diſtinguit ab alijs virtutibꝰ. itꝗ ct iobediẽtia ab alijs vicijs.g male diffini/ tur oẽ pcti p inobe/ diẽtiã. Itẽ ita peccat q̃ uõ obedit pᷣlato ſi⸗ cut qͥ nõ obedit do.&ᷓ nõ tiñ ẽ pctĩ inobe/ dientia celeſtiũ pᷣcep toꝛuʒ. etiã terreno/ rũ. R. dom lex ali quãdo accipit᷑ ſtricte ꝓ lege ſcripta vel da ta. Aliqñ large put cõpꝛchẽdit legẽ nati xre.et legẽ ſcripture. ⁊ re.Et in pᷣdicta notificatiõe lex acci/ pit large. Die illuch F qð obꝛ de obediẽtia. Dð.ꝙ obediẽtia du⸗ pliciter accipit᷑. Ano mõ ꝓut dicit obſua⸗ tiã mãdatoꝝ di.⁊ ſic eſt eõis oibꝰ vtutibꝰ. Alio mõ ꝓut ſpãlit᷑ cõſiderat rõʒ pᷣcepti. et ſic ẽ vᷣtꝰ diuiſa ah alijs. qꝛ potiſſime hʒ vſuz ſuũ in his q̃ iso ſunt bona qꝛ pᷣcepta. Et ſic obedientia du plr accipit᷑. ſcʒ large et ſtricte: et in pdicta notificatõe accipitux large. d ill quod obꝛ 8 obediẽtia pla- ti. Dd. ꝙ totũ pẽdet ex mãdato di.qꝛ dus madat ꝙ obediatur hõi. e Mõ ↄſiſtente qt pctõ.⁊c.virtꝰ foꝛ⸗ taſſe ñ eẽt. AUr falſuʒ dicẽ.qꝛ ſi ñ eẽt culpa. purioꝛ eẽt charitas. ES vtꝰ ꝑfectioꝛ ⁊ vioꝛ. Si tu dicas ꝙ Bñ aſ dicit. Cõtra. Ita fal⸗ ſuʒ diẽ qͥ certũ ꝓpõit vt dubiñ.ſiẽ qᷓ dubiiẽ afſerit vt certuzʒ. Re. doᷣ ꝙ i illo vbo ñ po- nit᷑ nec ſignificat᷑ vtꝰ ñ & ſi exñte malicio. ßðß̃̃ ſignificat ꝙ ñ ita apparcret ſiẽ nũc ap paret. ⁊ iõ diẽ foꝛtaſ ſis nõ eẽt. id eſt. non cognoſceretur ita cẽ. XII4 qð mutabile ẽ. nõ ꝑ ſe.ſed boni illiꝰ ꝑticipatiõe inquãtũ ẽ bonũ eſt.qð diui nã etiã ꝓuidentia Mihil er innitunt᷑ ad oñdendũ oẽ qð ẽ inquãtũ ẽ.bonũ eẽ. Vñ idem Aug.in.j.li.de doct. xpᷣia. ait. Ille ſũme ac pꝛimitꝰ eſt.qui oĩno incõmutabilis ẽ. et cetera q̃ ſũt.niſi ab illo eẽ non pñt.⁊ intantũ bona ſũt.inquãtñ acceperũt vt ſint. ¶ Ex pᷣdictis colligit᷑ atq; infert᷑.qꝛ ſi mala voluntas ⁊ mala actio ẽ.inquã tũ ẽ. bona ẽ. Sed qͥs ẽ qui diffitet᷑ ⁊ malã voluntatẽ eẽ malã actionẽ.Ma⸗ la ergo volũtas ſiue acnio ĩquãtũ ẽ.bonũ eſt.⁊ inquãtũ volũtas ẽ vel actio. bonũ ſilr ẽ.ſed ex vicio mala c.qð viciũ a deo non ẽ.neq; aliquid eſt. Qõð Aug. notaſſe videt᷑ in li.lxxxiij.q.dicẽs.Viciũ eſt volũtas quo ẽ hõ deteri oꝛ.qð vicium lõge abeſt a volũtate dei.vt ratio docet. Ex hoc loco ꝓbant voluũtatẽ inquãtũ vicioſa ẽ.non eẽ a deo.et inquãtũ vicioſa ẽ. peccatuʒ eſt. Et pctm eſt( vt aiũt)inquãtũ nõ habet oꝛdinẽ nec finem debitũ.Ita ⁊ actio inquantũ ex malo ꝓcedit.et oꝛdinẽ nõhʒ.et ad malum tendit.i/ Iteʒ ⁊ ali⸗ — — ter ꝓbant omnẽ actũ interioꝛẽ vel exterioꝛẽ inquãtuʒ ẽ eſſe bonuʒ.qꝛ nõ eẽt actus malus niſi eẽt res bona.qꝛ nõ eſt aliq res mala niſi eadẽ res bona ſit. Vnñ Aug.in ench. Omnis natura bonũ ẽ.nec res aliqua mala eẽt.ſi res bo na ipa que mala ẽ.nat᷑a nõ eẽt. Mõ ergo pᷣt eẽ malũ niſi eẽt aliquod bonũ. NQð cũ dici videat᷑ abſurde.cõnexio tñ ratiocinatiõis nos cõpellit hoc dice re. ¶ Ex pᷣmiſſis teſtimonijs aſſerũt oẽs actus inquãtum ſũt.eẽ res bonas. nec aliquid eẽ malũ.i.pctm̃ niſi idẽ qͥ; ſm aliquid bonũ ſit.et oim̃ que ſunt. inquãtũ ſunt deũ auctoꝛẽ pᷣdicãt.et eiꝰ volũtate oĩa eẽ quecũq; ſũt.q̃ ĩiquã⸗ tum ſunt nature ſunt. ¶ ¶ Oꝛit᷑ pꝛimũ dubiũ ex hac poſitiõe ꝙ oĩa q̃ ſũt bona ſunt. e ¶ Quibꝰ opponit᷑. Si oĩa qͥ ſũt.ĩquãtũ ſũt.bona ſũt.⁊ nature ſũt.ergo adul teriũ et homicidiũ et ſilia inquãtũ ſũt bona ſũt.et nature ſũt.et deo volente fiũt.Qð ſi ẽ.tũc illi qͥ faciũt illa.bona agunt.qð penitꝰ abſurdũ ẽ.his vo ſic üli rũdent. Dicũt equidẽ adulteriũ.homicidiũ.⁊ hmõi nõ ſimplr actꝰ de notare. ſed actuũ vicia. Actuſq; ipos adulterij et homicidij inquãtũ ſũt vel inquãtũ actꝰ ſunt a deo eẽ.et bonas naturas eẽ.ſed nõ inquãtũ adulteriũ ⁊ onmicidiũ ſũt. Et iõ nõ ſequi dicũt.ſi actus qͥ homicidia et adulteria ſunt a deo ſũt.ꝙ homicidia et adulteria a ðo ſint. Itẽ aliter eis opponit᷑.Si ali qͥd nõ ẽ malũ qð nõ ſit natura vłres bona.quõ ergo pctã ſũt.nõ credere in deũ.nõ ire ad ecchaʒ.⁊ huiuſmõi.Cũ iſta nõ ſũt nat᷑e.ĩmo oĩno nõ ſint.Nõẽ em̃ aliqd vel res aliq̃ nõ ire ad eccliaʒ.vł nõ credere.et hmõi.Ad qð dicũt his atq; hmõi dictiõibꝰ q̃ vidẽt᷑ pꝛiuatiões ſimplr notare et nihil ponere.qꝛ ꝑ negatiõeʒ dicunt᷑.vere aliq̃ poni.actuſq; ꝑ eas ſignificari. MNõ credere em̃ in xpᷣm incredulitatẽ dicũt.et noĩe incredulitatis malũ mẽtis actũ ſigniſñica ri. Ita etiam cuʒ df nõ ire ad eccliaʒ malũ ẽ.non eũtis cõtẽpt ſigniſficat᷑i. volũtas mala vł ꝓpoſitũ.hoc ẽ em̃ declinare a bono.et iõ malũ ẽ.ſicut ecõ⸗ uerſo decliare a malo bonũ ẽ. Sicut gᷓ decliatio a malo aliqd ponit ſcʒ volũ tatẽ et ꝓpoſitũ vitãdi malũ ( Mõ em põt eẽ bonũ qð oino nihil cẽ.)ita decli natio a bono qð ẽ.ſignificat ſcʒ volũtatẽ et ꝓpoſitũ mali.Et ſᷣm hoc vᷣaẽ ⁊ generałilla pcti motalis deſcriptio quã ſupꝛa poſuit Aug. Mꝛit᷑ ſcdᷣm dubiũ ex hac poſitiõe.ꝙ peccatũ ẽ coꝛruptõ boni. f f(boe ctiaʒ qᷓri b f õt etiã qri ab eiſdẽ.cũ peccatuʒ ſit(vt ſupꝛa dictuʒ eiſcem. cuz peccatũ. eſt)pꝛiuatio vel coꝛruptio boni.et omnis actꝰ malus ⁊c ¶ Qucritur ſi pꝛi ſit peccatũ.vtꝝ ſit pꝛiuatio vel coꝛruptio boni ĩiquã tũ Hati ⁊ poſitio oppo peccatũ ẽ vel nõ. Si enĩ iquãtũ peccatuʒ ẽ.coꝛruptio nunt r a boni ẽ. cũ coꝛruptio vel pꝛiuatio boni. pena ſit ho. in⸗ peccatuz eſi dicat v· quãtũ ergo peccatũ ẽ.pena c. Qð ſi ẽ. tũc iquãtũ pec factuʒ ⁊c. male di catũ ẽ.bonũ eſſe videt᷑ ⁊ a deo eſſe.Si autem non in⸗ ſfinif p be oz hur quãtũ peccatũ eſt.coꝛruptio eſt.q̃rit᷑ ergo ſᷣm qͥd coꝛ⸗ ta h̊ art᷑ cũ vni ꝰ rei ruptõ ſit: Si eni coꝛruptio ẽ ⁊ nõ inqᷓtũ peccatũ eſt. m vocamꝰ. Mihil ergo caſu fit in mũdo. his teſtimonijs De vicio volũ⸗ lt oe ſiyr bonn Aug. ench. . lornptio ne e qu⸗ Sũmã pᷣdicto⸗ Uer⸗ rũ pſtringit. Re . hon böͤt ldoodſ⸗ nltucinegrs latan Secunda op/ poſitio. f iglte ſuutintuafi llnellen urnnche unlide, tolgfton ſarckingun ltuufcton ſoni⸗ ienh. inhn Hhaotno dõgat quãto magis ſe ab eo elongat. ſea deo diſſi · hõ ꝑ pctm̃.nõ loci diſtã tia.qꝛ vbiq; totꝰ ⁊ pñs ẽ oibꝰ. cũ nõ ſit niſi bonũ.pꝛeterqᷓ; in eo peccatũ ẽ. inqtũ bonũ ẽ.coꝛruptio vel pꝛiuatio boni ẽ. Ad qð etiam ip ſi dicunt actũ malũ non inquãtnʒ ẽ. neq; inquãtũ bo nũ ẽ eẽ pꝛiuationẽ vł coꝛruptionẽ boni. inq;tũ petm̃ .nõ iñ inquãtũ pctm̃ ẽ.pena ẽ.vel aliqd qð a do ſit. Vt em̃ ex verbis pᷣmiſſis Aug.colligit᷑ peccatũ dr̃ coꝛ ruptio vel pꝛiuatio actiue nõ paſſiue. Hã iõ malũ vel petm̃ dicit᷑ coꝛruptio boni.qꝛ naturã bonã q̃licũq; pꝛi ust bono. Nã ſi nõ pꝛiuat aliquo bono.nõ nocʒz. vt ſu pꝛa Aug.ait. HNocet aũt.adimit ̊ bonũ. Nõ qr nocet niſi iquatũ ẽ.ergo ĩiquãtũ pctm̃ ẽ pꝛiuat bono. Itaq; Deccatñ c ni iquãtũ pctm̃ ẽ. pꝛiuatio vlł coꝛruptio boni ẽ. Sʒ cũ hil ſit qauõ coꝛ. nihil ſit inquãtũ pctm̃ e.quõ põt bonũ coꝛrũpere vel rpit bonum: acdimere. Aug. te hoc docet in li.ð natura bonl vicco 7 Abſtinere a cibo nõ ẽ aliqua ſuba.tñ ſuba coꝛpis ſi oĩ⸗ no abſtineat᷑ a cibo langueſcit et frãgit᷑. Sic nõ ẽ ſub⸗ Pcetm̃ pꝛopꝛie ſtãtia pctm̃.eo tñ natura aĩe coꝛrũpit᷑. ctm̃ vero o eani id ẽ culpa. pꝛopꝛie aie coꝛruptio ẽ. Si aũt qrit᷑ in quo ornn 0 „ 90834 7 — * 4 * „ „ me or aonmd. poſſit coꝛrũpi aĩa. In ꝑabola illiꝰ qui incidit in latro. Luc .x· ners q eñ vulnerauerũt et ſpoliaueft clareſcit. Incidit ecm̃ homo in latrones. qñ ꝑ pctm̃ in ptãtẽ dyaboli tra hit᷑.et tũc ꝑ pctm̃ expoliat᷑ gratuitis bonis.i. virtuti/ bus. et in naturalibꝰ bonis vulneratr᷑.que ſũt rõ et in⸗ tellectꝰ. memoꝛia et ingeniũ.et hmõi q ꝑ pctm̃ obtene bꝛant et viciant᷑. Per petm̃ etiã pꝛiuat᷑ illo bono cui⸗ ꝑticipatiõe cetera bona ſunt.quo tãto magis pᷣuatur militudinẽ qus ¶2 oia in ipo ſũt. vt ait Aug.in li. xxxiij.q. et ipᷣe locus peccatuy· nõ ẽ. Locus tñ dei abuſiue dicit tẽplũ dei. nõ ꝙ eo cõ tineat᷑.ſed ꝙ ei pñs ſit et inhabitãs.id aũt aĩa munda intelligit. Per pctm̃ ergo nõ ſᷣm locuʒ aliqs lõge fit a deo. ſed in eo lõge fit ꝙ ab eius ſilitudie recedit.x tã/ to longiꝰ quqto fit diſſilioꝛ. Illa aũt vt ait Aug. in li. lxxxiij.q.que ꝑticipatiõe ſilia ſunt deo.recipiũt diſſili tudinẽ. At ipᷣa ſimilitudo nullo mo ex aliqᷓ ꝑte põt eẽ diſſilis. Vñ fit vt cũ ſinſitudo patris filius ſit.ex nulla pte patri poſſit eẽ diſſilis.cuiꝰꝑticipatiõe ſilia lũt.que cũq; deo ſilia ſunt.et illa pñũt recipe dim̃litudinẽ. MNi⸗ hil ẽ aũt qð hõieʒ adeo deo diſſilem faciat quẽadmo⸗ dum pctm̃.Cũ aũt pctm̃ ſit pꝛiuatio vel coꝛruptio bo niq̃ eſt in aia.eſt etiã pꝛiuatio vel coꝛruptio boni coꝛ⸗ poꝛis.ſicut coꝛpꝰ hõis pꝛiuauit beneficio illi⸗ imoꝛta/ litatis et impaſſibilitatis quã habuit ante peccatum. eo ãt ſe elongat vna ſit biffinitio. vñ eſt hoc ꝙ peccatũ ita miltipliciter et varie diffinit᷑ a ſctis. Que/ rit᷑ etiã penes quid il le diffinitiões diſtin/ guũt᷑. ¶ K. dðʒ. ꝙ de peccato eſt loqui foꝛ⸗ malitcr. ⁊ eſt loqͥ ma terialit᷑ ſcʒ rõne ſub/ ſtrati. Et qꝛ foꝛmalit᷑ loquẽdo pꝛiuatio ẽ. materialiter vcro lo/ quendo ſubſternit ſi bi actum.ideo aliq̃n- do diffinitur er pꝛi⸗ uationem. aliquado per poſitionem.quia quedam ſunt foꝛma⸗ les diffinitiones.que dam materiales. Et vtroq; modo multi/ pliciter. Si em̃ conſi⸗/ deramꝰ peccatuʒ pᷣm ꝙ dicit pꝛiuationẽ. HG poteſt eſſe triplicit᷑. aut inquantum dicit receſſum a bono.aut inquantum vicit re/ ceſſum a rectitudine nature.aut inquãtuʒ dicit ſimpliciter receſ ſum ab omnis boni complemẽto et per/⸗ fectione. Pꝛimo mo do ſumitur diffini/ tio triplex ab Augu. qᷓ omnes idein circũ⸗ loquũt᷑ diuerſis ver⸗ bis.quaruʒ pꝛima ſu mitur in li. de ciui. dei. et eſt hec. Pecca tum eſt abſentia bo/ ni vbi debet eſſe. Se⸗ cuiida ð li.de vera re ligione. Peccatũ nõ eſt appetitio natura ruʒ malaꝝ ſed deſer⸗ tio melioꝛuʒ. Lercia de li. de natura boni. Peccatum eſt coꝛru ptio modi. ſpeciei.et oꝛdlinis. Secũdo mõ ſcʒ ꝓut peccatuin dicit receſrum ꝗ rectitudine nature inueniunt᷑ tres diffinitiones qᷓ idem circumloquũtur. quãquis aliter et aliter. quarũ vna eſt Dam̃.que eſt. Peccatũ eſt ab eo qd eſt ſ̃m naturam in id quod eſt pꝛet naturam auerſio.Alia eſt Anſ. Peccatum eſt carentia debite iuſticic. Cercia eſt Aug. Peccatũ eſt defectus quidam a luce veritatis naturam nõ perimens ſed obſcurans.Cercio vero modo vicz pꝛout dicit receſſum ab ois boni c plemẽto et pfectiõe. ſic repit᷑ triplex diffinitio que differ̃t ſolo dicẽdi mõ.iq̃ꝝ pꝛima fummit᷑ ab 7„ Aug. in li.de li.ar. Malũ eſt auerſio a bono incõmutabili. Altera vero ab codẽ in li. de va reli Peti ẽcare- re bonis incõmutabilibꝰ quibꝰ fruẽdũ eſt. Tercia ſumitur ab eodẽ Aug. Pctm̃ ẽ tencbꝛa itd igibil. H em̃ di/ ctum eſt inquantum pꝛiuat a viſione lucis eterne. He omnes ſũt notificatõnes pcti quaſi foꝛmales. Sunt 2 alie notificatones ꝗᷓ concernunt actum ſbſtratum. Et iſte variant᷑ m triplicem ↄſideratõnem peccati quaʒ babet ſub hac rõe. Aut vicz ad deum quem offendit.aut ad virtutem quam cxcludit.aut ad bonum vt nunc quod pꝛetendit. Si in comparatione ad deum quem offendit ſic eſt triplex. quarum vna accipitur ab Aug. hliconn⸗ manich. Peccatum cſt in pꝛeceptis veritatis vel in ipſa veritate errare. Alia ab Ambꝛoſio Hl Li. in li. de padiſo. Dec⸗ catuʒ ẽ puaricatio le inobedientia pᷣcepto rum. Tercia ab eodẽ Aug. ⁊ habet᷑ in lr̃a. Dꝛit̃ tereiũ dubiũ ex hac poſitione ꝙ coꝛruptio tuz puaricatio le. bonieſt pena. g “ gis diuine. et celeſtiñ ¶ Queri ãt ſolet vtrü et pen II —⸗ „* 1ſit pꝛiuatio vel coꝛruptio boni.Ad qð facile reſpõderi pot.ſi pꝛedicta ad memo riã reuocẽt᷑.Diximꝰ em ſupꝛa pꝛiuationem vel coꝛru Peccatuʒ ẽ dictũ v ptionẽ boni accipi actiue vel paſſiue.i.ᷣm efficientiaʒ factũ vel cõcupitum contra legẽ dei. Se⸗ cũdo mõ ſcʒ ꝑ cõpa/ tionẽ ad virtutẽ quã excludit ſic reꝑit᷑ tri/ plex diffinitio.quarũ n vna ſumpta ẽ a baſi cſt.i.culpa. c lio. Deccatum ẽ diſpoſitio aie. cõtrarie ſe babẽs ad virtutẽ. Secũda ab Aug in li.de duabus aĩabꝰ. Peccatũ vel effectum. IJdeoq; pꝛiuatio vel coꝛruptio boni dẽ et peccatũ et pena.ſed peccatũ ſᷣm efficientiam.qꝛ pꝛi uat et coꝛrũpit bonũ.Pena aũt ſᷣm effectum.i.ſᷣm paſ ſionẽ que ẽ effectus peccati. Aliud ẽ em̃ culpa.aliud pena.Alteꝝ ẽ dei.i.pena.Alteꝝ dyaboli vel hominis ẽ voluntas recipiendi vel aſſequẽdi qð iuſticia vetat ibi em̃ accipit᷑ iuſticia generaliter ꝓut omnẽ vᷣtutẽ tũc cõplectit᷑.Cercia ab eodẽ Aug in li.de va religiõe. DPeccatuʒ ẽ appetere q̃ xps cõtempſit.vel cõtẽnere q̃ xxł appetijt. Mã xpᷣs fuit ois virtutis ſpeculuʒ et exemplar.Tercio mõ ſcq; ꝑ comꝑationẽ ad bonum qð pᷣtendit ſiir inuenit᷑ triplex aſſignatio.re cõueniẽs.licet differat mõ dicẽdi.quaꝝ vna ẽ ab Aug.in li.de ciui.dei. Pec/ catum ẽ male vti bono. Scda vero in li.de trini. Peccatuʒ ẽ vti fruendis et frui vtẽdis.et ſiłr in li.lxxxiij.q. Tercia eſt ciuſdex Aug.in li.de li.ar. Petm̃ ẽ ſpꝛeto incõmutabili bono rebꝰ cõmutabilibꝰ adherere. Foꝛtaſ ſis aũt alie notificatiões ab iſtis.xviij.poterunt reꝑiri. Mã due alie ſũt que vident᷑ circũloqui pctm̃ ſᷣm vtrã qʒ acceptionẽ.vt ẽ illa. Pctm̃ eſt actus incidens ex defectu boni.Et illa. Peccatum eſt pene eterne meritum. Et ſic in vniuerſo ſunt viginti. guid ſit peccatuʒ.cuʒ pctm̃ ſit pꝛiuatio magis Gy poſitio.eſt hic queſtio de coꝛruptione boni que h abet fieri ꝑ peccatum.Et circa hoc duo querũ tur. Pꝛimo querit᷑ vtꝝ bonum bhẽat per peccatum coꝛrumpi.Scdo vero querit᷑ de mõ coꝛrũpẽdi.Cir/ ca pꝛimuʒ querunt᷑ tria. Pꝛimo querit᷑ vtꝝ a pecca to ſit boni coꝛruptio.Scdo querit᷑ vtrũ pctm̃ ſit ipᷣa coꝛruptio paſſio. Cercio querit᷑ vtꝝ peccatũ inquã/ tum corrumpit bonum cõtrariet᷑ bono increato. ¶ Qneſtio Nſ. a ¶ Atruz peccatũ aliquod bonũ habeat coꝛrũpere. Et q; ſic vꝛ Aug.in ench. Quid ẽ aliud qð di maluʒ niſi pꝛiuatio boni. bonum cm̃ minus malũ cẽ.cuʒ ; culpa cõmittit᷑.ibi neceſſario aliqd bonuʒ pꝛiuatur. ſᷣ̊ non ẽ dare ꝙ pꝛiuct᷑ ꝑ aliud qᷓ; per culpã. neceſſe eſt po nere ꝙ pctm̃ hẽat bonuʒ pꝛiuare.et pꝛiuando coꝛrũ/ pere.Et hoc Aug.inſinuat expꝛeſſus paulo poſt cuʒ ſubiungit. Ideo malum coꝛruptio eſt nature.qꝛ eaʒ qualicũq; pꝛiuat bono. Iteʒ hocipᷣm oſtẽdit Aug. qð nullo bono pꝛiuat.nõ nocet.̊ qd nocʒ.aliquo bo no pꝛiuat.ſᷣ malũ nocet.hoc manifeſtuʒ ẽ.g aliquod bonum adimit.et aliquo bono pꝛiuat.ſᷣ qð pꝛiuat et adimit bonũ illud coꝛrumpit.g ⁊c. ¶ Itẽ ſicut ſe ha bent vicia coꝛpum ad coꝛpa.ſic vicia aiaꝝ ad anias. H vicia coꝛpum ledunt et aliquo mõ coꝛrumpũt coꝛ/ poꝛa. vicia animaꝝ aliquid coꝛrũpunt circa ipſam animã.talia autẽ vicia ſunt peccata. ⁊c·¶ Item qñ quis peccat.aut perdit aliquid boni aut nibil. Si ni/ hil.g ita bonus ẽ qui peccat ſicut ille qui nõ peccat.g ita debet placere deo vnus ſicut alter.qð ẽ mãifeſte falſum. Reſtat igit᷑ ꝙ aliquid boni pꝑdit.ſ ill bonuʒ qd pdit coꝛrũpit᷑.S ẽ alicuiꝰ boni coꝛruptiuũ.iSʒ cõtra boc arguitur ſic pꝛimo aucte Aug. qui dicit ꝙ peccatũ eſt coꝛruptio.modi.ſpẽi.et oꝛdinis.ſ̊ coꝛru/⸗ ptionis non eſt coꝛrumpere.nam ſi coꝛruptio coꝛrũ/ pect.pari rõne et alia coꝛruptio .et ſicin infinitum. * iutelligentiã buius ptis in qua inquiritur ipſam eſſe perpetuam. Et iten. actionis nõ eſt agere. vi qᷓ ſi peccatũ ſit coꝛ ruptio ꝙ eius non ſit coꝛrũpere· Item ſi peccatum coꝛrumpit.aut rõe boni ſubſtrati.aut rõe dfectꝰ.Ra tione boni ſubſtrati non.qꝛ cum coꝛrũpere bonũ ſit malũ.bonuʒ inquãtuʒz bonum ceẽt cã mali qð eſt fal/ ſum.Si rõe defectus.Contra.Coꝛrũpe ẽ agere.nul/ lus defectus ẽ pꝛincpium actionis.g peccatum rõe 8fectꝰ ñ coꝛrũpit.i ¶ Itẽ ſi coꝛrũpit.aut coꝛrũpit pec/ cãtẽ.aut aliũ.Aliũ nõ.cõſtat.qꝛ multa ſũt pecccata q̃ non fiunt in alium. Si coꝛrumpit peccantẽ.Sed cõ/ tra. MNibil coꝛrumpit ſeipᷣm.et nihil ᷣm idem natum eſt eſſe agens et patiens.Et iterum. NMullum maluʒ pene coꝛrumpit punientem.& vẽ ꝙ malum culpe nõ Hiari⸗ peccantem.nec aliquem alium. ergo ⁊c̃. ¶ Item ſi coꝛrumpit.aut ex parte carnis.aut ex par te anime.Ex parte carnis non.quia multa ſunt pec/ cata que conferunt ad regimen ſanitatis coꝛpoꝛalis et ad oblectationem carnis.Si ex parte anime.Sed contra.anima eſt immoꝛtalis.ergo in eã nulla cadit coꝛruptio. Mã ſi coꝛruptio ĩ eã caderet.ipoſſibile eẽt tem ſi coꝛrumpit.aut coꝛ rumpit quantum ad ſubſtantiam. aut quantum ad potentias.aut quantum ad actum. Quantum ad ſubſtãtiaʒ non.hoc conſtat. Quãtuzʒ ad potẽtias nõ. vt vꝛ.qꝛ potentie ſunt incoꝛruptibiles ſicut et ſubſtã tia. Pꝛeterea.nec intenduntur nec remittuntur.nec habet quis minoꝛem potentiam voluntatis pꝰ cul/ pam qꝙᷓ; ante culpaʒz. Quãtuʒ ad actũ nõ vt vr.qꝛ pec catũ ſubſternit ſibi actum et ſupponit.et nihil coꝛrũ⸗ pit illud ſine quo eſſe non põt.et qð egredit᷑ in eſſe.S pctm̃ non coꝛrumpit qᷓ;tuʒ ad actum.nec qᷓ;tũ ad po tentiam vt viſum ẽ. ⁊c̃. m ſi peccatũ coꝛrum/ pit aliquod bonũ.aut ergo coꝛrumpit bonũ nature. aut bonñ gratie.Mõ bonũ nature.qꝛ ei nõ opponit᷑ et vt vult Oyoni. Mibil exñtium coꝛrumpitur in eo qð eſt eſſentia vel natura.Si igitur coꝛrũpit bonum gratie.g nullus põt peccare niſi habens gratiam.qꝛ bonum non coꝛrũpitur niſi in eo in quo eſt.ſed hoc eſt falſum.qꝛ peccatoꝛes peccare pñt. ⁊c. Eſt igitur gi ſofpere. huslocbol t Cicnt poſtn euniſione tclagope⸗ ütliene izftlun gannig GeNukidaal Cliaait Kuerſcut Cetuſicn Potlnaton uttucinst Pgiacucci ſeinmnen ͤnrit o aindinise ntömmhe geefmncgiß nolt. Jr nitapoci⸗ necaufet. hotiſoinin ataira igoctmin . oerachnin )treenaune grooodi htbisorin Ngenantenin bisctünan NMtocnſtisin lutitsfbe Crrfnper haplencte 1n Ainoizb⸗ ſudcene 1yaftonen tſoapre⸗ len Nv⸗ ntbeboniſbt muſwor Rtcorſott ſetſdenitar Egnuimm Ghauiti alchont! luunihtia inititcbſin ſafrirn 7 nnna forüpitlec Na ia⸗ 8 nigiit aten ſeſe ðòͦMWD es miſalii mrtß uncgint tni pig hm fn rifneri menann. mie t miehhiſt riienn Serrnni nit gügtung i cnur lmn mi munalhen⸗ An. . ms aug mluſrſe nsghui⸗ nemne91 1c hat iuſſtie tnmnd unmi Aprineli mmirunn R iͤtfiun i ioriſtn Pin 10 rũupere. 12 15 Di. . queſtio qd bonũ ẽ illud qð bʒ in nobis peccatũ coꝛ⸗ 8din abſqʒ dubio ſicut Aug.in pluri bus locis dicit. peccatum coꝛrũpit et aliquo bono pᷣ uat. Cũ em̃ ꝑ pctm̃ fiat aie defoꝛmatio ⁊ obſcuratio. hnec poſſit intelligi aliquid defoꝛmari vel obſcurari ſi ne amiſſione alicuiꝰ lumis et pulcritudis.neceſſe eſt intelligi ꝑ peccatũ aliqd in nobis bonũ coꝛrũpi. Ad qð intelligendũ notãdum ẽ ꝙ peccatũ non ẽ qualiſ-/ cunq; pꝛiuatio.nec cuiuſcũq; boni.nec in quacunqʒ creatura reꝑta.ſᷣ peccatũ ſiue culpa pꝛiuatio ẽ iuſti- cie. Juſticia aũt vt dicit Anb.ẽ rectitudo volũtatis. Aolũtas aũñt ẽ in ſola rõnali creatura.ac ꝑ hoc et iu⸗ ſticia.et ſicut iuſticia ẽ voluntaiᷣ rectitudo. ſic culpa que iniuſticia ẽ.eſt voluntaſj obliquatio. Sicut igit Pobliquationẽ fit declinatio a rectitudine.et queduã rectitudinis exterminatio.ſic in culpe cõmiſnone fit in aia quedã rectitudinis ademptio ſiue coꝛruptio. Et ẽ attendendũ ꝙ cũ ad rectitudinẽ volũtatis tria cõcurrãt.ſcʒ ipa potẽtia rectitudinalis.et ipᷣe habitꝰ rectitudinis.et ipa habilitas media. peccatũ non coꝛ rũpit ipam potentiã ſᷣm ꝙ potẽtia ẽ.nec ſimpliciter. nec hm qᷣd.ipᷣm vero habitũ rectitudinis ſimpliciter tollit. Ipaʒ vero habilitatẽ mediã quodãmõ coꝛrũ/ pit et quodãmõ relinquit. potentiã nec diminuit. nec aufert. iuſticiã ſimpliciter tollit. habilitatẽ vero mediã diminuit.dũ homo ꝑ peccatũ minus et minꝰ reddit᷑ ad rectitudineʒ iuſticie babilis.pᷣm ꝙ linea q̃ magis et magis curuat᷑ minus ẽ habilis ad diſpoſi⸗ tionẽ rectitudinis.Cõcedendũ ẽ igit᷑ ſicut rõnes oſtẽ dunt ꝙ malum culpe bʒ bonũ coꝛrumpere. ¶ Adü⸗ lud vero qð obꝛ ꝙ pꝛiuationis nõ ẽ pꝛiuare.nec coꝛ⸗ ruptiõis coꝛrũpere. Ddm q; quãuis actus nõ habe/ at generare alium actũ.tñ habitꝰ bʒ generari ex acti: bus. et iõ malum culpe ꝓut ẽ coꝛruptio vel deoꝛdi/⸗ natio exiſtẽs in actu.põt eẽ cauſa deoꝛdinatiõis vo/⸗ luntatis ſᷣm habitũ.et iõ peccatũ ſiue malũ culpc dẽ coꝛrumꝑe.qꝛ actus ino:dinatus volũtatẽ reddit in/ habilẽ.nec ſequit᷑ ex hoc ꝙ actio ſit ex actiõe. ßᷣ ꝙ de/ oꝛdinatio in babitu.ſit ex deoꝛdinatiõe in actu. E illud qð querit᷑.vxtꝝ malũ coꝛrũpat rõe boni ſubſtr ti.vel ratione deſectus.Ddm qꝙ coꝛrumpere duo di⸗/ eit. ſc agere et deficere. Nam coꝛruptio eſt actio cũ defectu. Dico igit᷑ ꝙ maluz culpe hʒ coꝛrũpere ita ratiõe boni ſubſtrati eſt ratio agendi.rõne vero defe ctus eſt ratio deficiendi. Iſtud ptzʒ. Holũtas em̃ dũ peccat corũpit ſe. qꝛ dum ſeipſam mouet deoꝛdina-/ te. reddit ſe inoꝛdinatã et ad bonũ minus habilẽ. nec põt ſe deoꝛdinareniſi volendo et ſeipſam mouẽdo. Et eꝙ dico ſe mouere dico bonũ ſubſtratum/Oꝛ aũt dico inoꝛdinatũ.dico defectũ.Et huius ſatis congru um exeplũ ponit Aug.et magiſter rcitat in l̃a ꝙ ma licia coꝛrũpit ſicut abſtinentia coꝛrumpit. Ad coꝛru/ ptionẽ aũt abſtinẽtie et concurrit vis naturalis con ſumptiua.et defectus alimẽti.et ita actio cum defe ctu. Silr in ꝓpoſito intelligtndũ eſt. ¶ Ad illud qð queritur. aut peccãs coꝛrumpit ſe aut alteꝝn. Odðm coꝛrũpit ſe. Oꝛ vero ſubiungit᷑ ꝙ nihil coꝛrũpit ſe ipᷣm. Dd. ꝙ ven ẽ ſi agat ᷣm opationem nature ſue debitã. culpa aut ñ fit Sm oꝛdinẽ nature.nec pᷣter na turg. Et ſi obijciat᷑ ꝙꝙ nihil ẽ agẽs et patiẽs vᷣm idẽ. Dom iꝙ iſtud falſumẽ in bis potentijs qᷓ poſſunt ſu per ſeipſam reflecti. Nam ſicut dicit Anp. Holũtas 9 eſt inſtrumentũ ſeipᷣm monjẽs.· et cñ veoꝛdi nate ſei⸗ NRXV ſatm mouèt ſe ledit et ſibijpi nocumentũ infert. p eo vel Ae oꝛdine ſe pꝛiuat.vel otrario oꝛdine ſe elõ gat. Ad illud qd querit᷑ aut peccatũ coꝛrũpit rõne I4 ornis aut aie. Dm ꝙ pꝛincipaliter rõe anime. Nqᷓ et ſi peccatũ aliqd coꝛrumpat rõne carnis. hoc acci⸗ dit. ſicut ſuꝑfluitas coitus.vel cibi. vel potus. nocet coꝛꝑi. In aia aũt peccatũ ſemꝑ aliquã coꝛruptioncʒ facit. non m ſubſtatiã m quã ẽ immoꝛtalis æ? incoꝛ ruptibilis. ſm rectitudinẽ et habilitatẽ ad ibaʒ ſᷣm qua aia e variabilis.et vix in eodẽ ſtatu pmãet. ſicut patet ꝑ experientiã qdiu ſumꝰ in hac miſeria. Iqᷣ 15 illud qð querit᷑ vtrũ coꝛrũpat quãtum ad ſubſtanti⸗ am.aut quãtũ ad potentia.aut quãtũ ad actuʒ.Dd. ꝙ malũ culpe coꝛrũpit quãtum ad actum.nõ ſimpli citer. inquatum actus ille eſt inoꝛdinabilis in finẽ. nõ em̃ culpa pꝛiuat ipᷣm actũ.ſᷣ pꝛiuat oꝛdinẽ actꝰ in finẽ.Et ꝑ hunc modũ dico ꝙ non coꝛru mpit poten/ tiam ſ habilitatẽ ſiue oꝛdinabilitatẽ ꝑ quã oꝛdinat᷑ ſuñ cõplementũ.Obiectio aũt illa currit ac ſi di minueret potentias ſub rõne potentie.⁊ actũ ſub ra tione actus.et iõ patet illud. illð qd querit᷑ vt-ꝛ I G coꝛrũpat bonũ gratie vel nature. Ddm q; ꝓpꝛie lo/⸗ quẽdo et generaliter malum culpe ẽ pꝛiuatio babili⸗ tatis medie inter bonũ nature ⁊ bonuʒ gratie.qᷓ q̊̃d/ ammõ tenet mediũ inter bonuʒ gratie et bonũ natu re.Et ratione eius qd ad bonum gratie oꝛdinat attẽ ditur penes ipam bonũ et malum moꝛis.rõne vero eius ꝙ naturalis ẽ.non tm̃ hʒ eẽ in iuſtis ſᷣ etiam in peccatoꝛibꝰ.et iõ peccatuʒz ſiue fiat ab aliquo qui ha bet iuſticiam. ſiue fiat a peccatoꝛe.ſemper iuenit ali⸗ quid qdð pꝛiuet et coꝛrumpat. ¶Atrum veccatuʒ it ißa coꝛruptis paſſio eẽntialiter oqndo.Et ꝙ ſic videt᷑. Peccatũ ſicut dicit ipe Anß. nõ ẽ aliud q abſentia vel carẽtia iuſticie vbi debʒ cẽ. puatio iuſticie paſſiua nõ ẽ aliud qᷓ carentia bite iuſticie. eẽntialiter loquẽdo culpa Ecoꝛruptio put ẽpaſſio¶ Itẽ Aug.j.cõfeſ. Juſſiſti domine et ſic eſt. vt omnis motꝰ inoꝛdinatus pena ſibi ſit.̊ motꝰ in/ oꝛdinatꝰ ẽ culpa.pena aũt motꝰ inoꝛdinati nõ eſt ni ſi coꝛruptio paſſiua quã homo incurrit ex illa inoꝛ/ dinatiõe.ꝗ̊ᷓ peccatuʒ ẽ ipa pꝛiuatio paſſio foꝛmaliter loquẽdo.¶tẽ oẽs actiões aie paſſões ſũt.ſicut vult᷑ phᷣus. ois inoꝛdinata actio aie eſt ioꝛdinata paſſio. qd ẽ inoꝛdinatum ẽ culpa. & illa pamo ſiue coꝛru- ptio inoꝛdinata ẽ ia⸗ eum aia defoꝛmat ſeip ſam.ipᷣa defoꝛmitas qua aia defoꝛmat᷑ remãet in eæ et culpa ſilr. Aut g illa defoꝛmitas ẽ culpa. aut aliq̃ͥd aliud.et cõſtat ꝙ culpa q̃ remanet in aia non eſt ali⸗ ud qᷓ; ĩa defoꝛmitas qua aia defoꝛmis facta ẽ. § vi/ det᷑ ꝙ peccatũ ſit ipᷣa coꝛruptio paſſo.i ¶ Item coꝛru ptio paſſio in qua eſt pꝛiuatio modi ſpẽi et oꝛdinis aut eſt culpa.aut eſt pena.Si pena.ergo talis pꝛiua⸗ tio videtur ꝙ ſit a deo. ergo deꝰ reddit animã defoꝛ/ mẽ ⁊ iuſticia pꝛiuatã.qð pꝓpbanũ ẽ dicere.ſReſtat igs tur ꝙ ſit culpal Sʒ cotra. Aug de li. ar. Culpa ẽ ma Iñ qdð facimꝰ.et pena malum qdð patimur.ſi ẽᷓ coꝛru⸗/ ptio paſſio ẽ malũ qð patimur.vꝛ ꝙ non ſit culpa g& pena. ¶ Item Aug. Malũ culpe eſt affectio volun taria. Malum vero pene eſt affectio inuoluntaria. ſed coꝛruptio paſſio nõ eſt volũtaria ſ̊ inuolũtaria. qꝛ nemo vult coꝛrũpi nec defoꝛmari.g videtur ꝙ nõ ſit culpa ſeq pena.¶ cem magiſter in la. Peccatũ .* dẽ pꝛiuatio actiue non paſſiue.nã iõ malum vel pec catum dẽ coꝛruptio.qꝛ naturã q̃licũqʒ bono pꝛiuat. ¶ ˙Eiem boc vꝛ rõne. Omnis pena ẽ iuſta et laudabi/ lis.ſ̊ ois coꝛruptio paſſio eſt pena.cũ dãnificet et pu niat ipᷣm qui coꝛrumpit᷑. omis coꝛruptio paſſio eſt iuſta ⁊ laudabilis.ſᷣ nulla culpa ẽ iuſta ⁊ laudabilis. Snulla culpa ẽ coꝛruptio paſſiue dicta.ſicut pꝛiꝰoſtẽ ſum eſt. ¶ Item cã et effectus eẽntialiter diſtinguũt᷑. peccatũ coꝛrũpit ⁊ ẽ pᷣncipiũ coꝛruptiõis paſſiue.g coꝛruptio paſſio et ipᷣa culpa diſtinguũt᷑ nialſie,. 1 non ẽ igitur culpa coꝛruptio boni ꝑaſſiue dicta. G. ad pᷣdictoꝝ intelligentiã ẽ notandũ ſicut pᷣtactuʒ eſt. peccatũ ẽ coꝛruptio cõſiſtens circa volũtatẽ et eius actũ cũ ſit obliquatio a rectitudine iuſticie.voluntas gũt in actu ſuo eſt inſtrumentũ ſeim mouẽs.Ande qñ voluntas ad aliquid mouet᷑ libere.ſi moueat᷑ vel afficiat᷑ inoꝛdinate.illa inoꝛdinatio reſpicit et volun tatẽ mouentẽ.et voluntatẽ motã.Quia volũtas dũ inoꝛdinate afficit᷑.inoꝛdinate mouet.⁊ ioꝛdinate mo uetur.qm̃ igit᷑ culpa ꝓut cõſiderat᷑ in actu nibil ali⸗/ ud eſt q; motus voluntatis inoꝛdinatꝰ.et ad illũ mo tũ cõcurrit actio et paſſio.nõ tm̃ ẽ coꝛruptio actio im mo etiã coꝛruptio paſſio. Mã et inoꝛdinatio qua aia ſe deoꝛdinat.et inoꝛdinatio qua aĩia doꝛdinat᷑ vtraq; ẽ culpa differens cõpatiõe.vna tñ ꝑ eẽntiã.Et qꝛ q̃ les ſunt actus tales ſunt habitus.maxime cũ habitꝰ generãt᷑ ex actibus ſicut ẽ in genere maloꝝ habituũ. binc eſt ꝙ defoꝛmitas vel pᷣuatio in volũtate relica. et habet in ſe aliquid coꝛreſpondẽs actioni. et aliq̃d coꝛrñdens paſſioni. Hã volũtas dũ peccat actualit᷑ efficitur inhabilis.et inqtũ habet rõnem mouentis. et inquãtũ habet rõnem moti.et iõ ita culpa conſide rata vt in habitu.et inquãtum remanet in anima pꝰ actuʒ peccati.et ẽ coꝛruptio ſiue pꝛiuatio coꝛrñdens actioni.et ẽ coꝛruptio ſiue pꝛiuatio coꝛrñdens paſſio ni.Et ſic eadem culpa eſt coꝛruptio ſiue pꝛiuatio bo/ ni. non ſolũ actiue ſ etiam paſſiue dicta.ſᷣm veritatẽ loquẽdo.ſᷣm appꝛopꝛiationẽ vᷣo coꝛruptio illa inqᷓ tum ẽ actiue intellecta tenʒ mere rõnem culpe.iquã/ tum vero paſſiuc dicta tenet rõnes pene.Quia iquã/ tum ẽ actiue dicta tenet rõeʒ voluntarij.inquãtũ ve ro paſſiue.rõneʒ inuolũtarij.nec iſta ſunt incõpoſſi/ bilia circa eandẽ actionem et motũ. Mã expꝛeſſe vi/ demus ꝙ in eadẽ actione coꝛꝑali vna ⁊ eadem actio et delectat et ledit.et ꝑ cõſequens contriſtat.ſicut cũ ſcabioſus ſcalpendo cutem ſuam dilaniat.et dilani/ ando delectatur.et dilaniando etiã ledit᷑.et vnũ pla cet et reliquũ diſplicet.Silr et in eaqẽ actione ſpnali F auerſio ab incõmutabili bono.et cõuerſio ad com/ mutabile bonũ.et cõuerſio placet.⁊ auerſio diſplicʒ. ſic et in ꝓpoſito intelligendũ ẽ ꝙ eadeʒ culpa poteſt dici actiue et paſſiue.ꝓut tñ actiue dẽ ꝓpꝛie tenet ra tionẽ culpe.inquãtum vero paſſiue tenet rõnem pe/ ne.Concedẽde ſunt igit᷑ rõnes oñdẽtes qꝙ; aliqua coꝛ ruptio paſſig vtpote illa qᷓ eſt rectitudinis pꝛiuatio 18 culpa eſt. Ad illud & qd pꝛimo obẽ ꝙ culpa ẽ ma/ lum qð facimus ⁊c.iaʒ patet rñſio ex his q̃ dicta ſüũt. Mam cum ideʒ motus poſſit eẽ actio et paſſio in qͥ̊ voluntas ſeip̃am mouet.ſic et eadem actio põt eẽ pe ne et culpe.licet ſub alia et alia rõne.Silr rñdenduzʒ eſt ad ſequẽs qð obẽ de voluntario et inuoluntario. illud qð obẽ tercio de verbo magiſtri. Dðʒz q illð dẽ ꝑ quadã appꝛopꝛiatiõcj.mag em pꝛope dicit ¶ Utrum peccatũ ex hoc q; eub pugnantiã. culpa coꝛuptio actio qᷓ; coꝛruptio paſſio. Aeꝝ ẽ etiã ꝙ aliqͥs duʒ caret iuſticia qua debet habere culpabi lis ẽ. Ratio vᷣo pꝛincipalis eſt ex hoc ꝙ ipſe fecit ſibi illã carentiam.nam ſi inuoluntarie eam ſuſtinerz ali unde.tunc teneret potiꝰ rationẽ pene qᷓ culpe.ſ illud qd obẽ ꝙ ois pena eſt iuſta et laudabilis.Sdm ꝙẽ pena inflicta.et pena acta.et pena cõtracta.et cũ dẽ ꝙ omnis pena eſt iuſta et laudabilis.hoc intelligi tur de pena inflicta.de pena acta vel cõtracta nõ bʒ veritatẽ niſi ꝓut intelligunt᷑ ſub rõne pene.pꝛiuatio aũt boni paſſiua ſiue ipius anime defoꝛmatio non ẽ inflicta ſᷣ eſt pena acta.qꝛ anima hanc penaʒ in ſe fa/ cit dum peccat.¶ Acd illud qð obꝛ ꝙ peccatũ eſt cau ſa coꝛruptionis paſſiue.dðʒ ꝙ illud intelligit᷑ ð pec cato qdð eſt in actu. qdð eſt cã coꝛruptionis in volun/ tate ꝑ modũ habitus.et vtrũqʒ ſicut oñſum eſt pᷣus babet rõnem actionis et paſſionis. Poteſt tñ dici q; eſt ſi peccatũ dicat᷑ coꝛrumpere.non tñ ẽ ꝓpꝛie cau/ ſa coꝛruptiõis ſᷣ potius ipᷣe peccãs.Et ſi dicat᷑ pecca tũ eẽ cã coꝛruptiõis paſſiue.hoc dẽ rõe ipᷣius peccan tis.ſicut actio dicit᷑ eẽ cauſa paſſionis rõe ipius agẽ tis.foꝛtaſſis em̃ idem põt eẽ actio et paſſio ſola com paratione differens. ueſtio. iij. it bonũ contrariet᷑ bono increato.Et q ſic videt᷑. Pꝛimo ꝑ Aug. dicen/ tẽ.xj.de ciui.dei.Aiciũ eſt contrariũ dco tanq; malũ bono.nature vᷣo quã viciat non tm̃ ẽ contrariuʒ ſed etiam obnoxium.ẽ vꝛ malũ in eo ꝙ coꝛrumpit natu rã cõtrariari ſummo bonog Itẽ qd facit bominem rebellẽ et contrariũ deo.illud potiſſime deo cõtraria tur.ſj peccatum facit hominẽ inimicũ deo.⁊ pugna⸗/ re aduerſus deum et reſiſtere.ſicut ex diuerſis locis ſcripture accipi põt.g ⁊c. ¶ Neʒ cõtrarietas effectu um atteſtat᷑ cõtrarietati cauſaꝝ.maxie qñ cauſa ſicẽ in alteꝝ cõtrarioꝝ ꝙ; nõ põt eẽ in reliquum. ſᷣ ſum/ mi boni eſt iuſticiã facere.peccati vero ẽ iuſticia pꝛi/ uare.nec dũs põt pꝛiuare iuſticia.nec malũ poteſt fa⸗ cere iuſticiã. videt᷑ ꝙ malicia ſit ſummo bono con⸗ traria in boc ꝙ pꝛiuat iuſtici㶠Item qð contraria/ tur pᷣcepto alicuius.contrariat᷑ ipi pᷣcipienti.ſᷣ malũ coõtrariat᷑ verbis et mandatis dei in hoc ꝙ eſt coꝛru/ ptio.et coꝛrumpit illud qdð mandata dei pᷣcipiũt ſer/ uari. ⁊c ¶ Item chaꝛitas et cupiditas opponũt᷑.ſi/ militer gratia et culpa opponunt᷑.ſed gratia et chari tas deo vniunt et aſſimilant. et in boc maximaʒ ba-⸗ bent cũ ſummo bono cõueniẽtiã. ̊ econtra cupidi/ tas et culpa reddũt animã deo defoꝛmẽ ⁊ ab eo ſepaʒ rant.et ſi hoc. habent cum deo contrarietatem ⁊ re cõtra.malum nulli contrariat᷑ niſi ei cui ineſt malum.⁊ nulli ineſt malũ niſi ei cui nocz. ſi ̊ nullũ malũ ſummo bono põt nocere.qꝛ iam non eẽt ſummũ.v⁊ ꝙ ratione pꝛiuationis boni non cõtra omia cõtraria riet᷑ malum aliqdð ſummo bono i⸗ . nata ſunt fieri circa idem.ſᷣ malũ nullo mõ natumẽ fieri circa ſummũ bonũ. nullo mõ contrariat᷑ ſum/ mo bono¶ Item omniũ contrarioꝝ aliqua eſt pꝛo/ poꝛtio.ſᷣ mali ad bonum increatum nulla eſt pꝛopoꝛ tio. & nulla contrarictas eſt iſtius mali ad illud ſum- mũ bonum. ¶ Item oẽ contrariũ aliquo mõ reſiſtit 20 21 M et repugnat ſuõ contrario.ſᷣ diuine virtuti cñ ſit omn · nipotentiſſima nibil poteſt reſiſtere. S impoſſibile eſt malũ contrariani deo. nec in ſe. nec in ſuo ogel¶ Nitez . nſiskn feta ſhieti ecl 4 mminn 1 ſhuent⸗ Gtia⸗ in uo ul vcurun minin lsten getaper gprrin Gotbier Nonte⸗ 4 cwii mmierte Netgefnin ſennnd ſerornue⸗ ftnuopa As Neno⸗ Nefenſe Cunſelini onneucde inigfu pmli⸗ tcheszdo⸗ odsnoſ docorta 1 celent.a⸗ Mlinoqqren cno Muni. luſtag bene Netictſp cungentu ſtutdoboe luntnibene mtan Nckömm⸗ Netmübon gſttꝛtile torften ſtänaſcen nticlaini 6 otiti nibil qð facit ad pulcritudinem opis otrariat᷑ ſapie heinß artificis.Sð̊ mala que ꝑpetrant᷑ faciut ad decoꝛez vni/ wiltin nerſitatis.̊ nullo modo ↄtrariant᷑ nec bonitati nec lorſi ſapientie ↄditeꝛis.Querit᷑ ́ p quanto habeat illud SsSð intelligi ꝙ malũ ſacit bominẽ deo inimicũ ⁊ aduerſa nnt rium: cum dei voluntas impleat᷑ ex om̃ibus.⁊ om̃ia itlg 22 ſubiaceant eiꝰ voluntati et naruiA E. dom ꝙ ali nm 5 qð malũ ↄtrariari alicui bono dupliciter põt intelli/ Mepintd gi. aut in ſe ſn foꝛmam.aut in ſuo effectu ⁊ in opati l one. Pꝛimo mõ maluʒ nõ põt ↄtrariari ſummo bo/ nnſein no. cum illud ſit bonum ꝑ eſſentiam.cui nibil omni/ tnickn, no eſt cõtrarium. Scdo vᷣo modo quodamodo pot ligede 23 pↄtrariari ⁊ quodãmodo nõ. Ham dupliciter poteſt nsnpetn aliquis repugnare alicui in ſuo effectu. aut qꝛ repu/ funckhi⸗ gnat ex ꝑte virtutis ipſius agcntis.aut qꝛ repugnat iidig ex parte idoneitatis ipſius ſuſcipientis. Pꝛimo mo/ igniean do nihil põt repugnare deo in ſuo opere.qm̃ virtus ſcke dei omnipotentiſſima eſt.⁊ ideo nulluʒ põt inuenire ZM 24 obſtaculũ. Scvᷣo mõ ſbdiſtinguendũ ẽ.qꝛ nocumen/ MK tum inferꝛe effectui.boc põt eſſe dupliciter.aut ſim iten pliciter et vniuerſaliter. aut in ꝑte. Pꝛimo mõ nihil põt ↄtrariari deo in opere ſuo.Lantus em̃ eſt et ta- lis oꝛdo vniuerſitatis quẽ ei cõditoꝛ dedit vt a nullo günmit poſſit malo perturbari.ᷣm ꝙ; in pluribus locis vult tn Aug. Altimo vᷣo modo aliquid põt repugnare deo nd in effectu ſuo.qꝛ ꝑ malũ bene ↄtingit aliquẽ dei effe⸗ Baik u ctum reddi minus habilem ad ſuſceptõeʒ diuine in/ kemtff ſiuentie ad obtentũ pfectõnis ⁊ beaticudinis ad quẽ caa oꝛdinat᷑ ex ſua pꝛimaria ↄditõne.Et ſic patet ꝙ vno Sfummm modo malũ põt dici ↄtrariari deo in ſuo effectu ſicut mnemn ratõnes ad pꝛimã ꝑtem inducte oſtendũt.alijs vero ne modis nõ.ſicut oſtendũt rõnes que ad ſcdam ꝑtem Nas wH inducunt᷑.⁊ ita diuerſis vijs verũ ↄcludũt ⁊ ↄceden mmcin 25 de ſunt. Der bũc etiã modũ ſoluenduz eſt ad ill qd niiaaſi vltimo querebat᷑ ſc; ꝓ quanto quis dicat᷑ dei inimi/ in ſin⸗ cus. Mam iuxta modũ pᷣdictum diſtinguenda ẽ vo/ luntas beneplaciti ⁊ volũtas ſigni.voluntas bene/ müiſctr placiti eſt ipſie deꝰ.voluntas ſigni dicit aliquem effe/ nitd ctum creatum. Cum g dicit᷑ ꝙ aliquis bomo aduer . ſatur deo.hoc nõ intelligit᷑ ꝙ aduerſet᷑ ⁊ inimicet᷑ hon ini luntati beneplaciti cui nullus poteſt reſiſtere.immo chem ſemꝑ impletur.vel ab homine.vel de homie ſed boc vipĩſ dicit itum ad voluntatem ſigni.quia cum deus pᷣci ponit, piat vnũ.homo malus facit ↄtrarium.et ita deo ad/ ruacen uerſat᷑.⁊ talem hominẽ qui ſic aduerſatur deo.deus tuindn odit nõ affectu ⁊ repugnãtia volũtatis.ſᷣ effectu pu/ Gen N nitõnis.ſic em̃ hoiem affligit ſicut quis affligeret ſu/⸗ bo um aduerſariũ.Et ſic eum affligendo oꝛdinat cũ ad atemnen honoꝛem ſuñ.⁊ reddit eum ſibi ſubiectũ.⁊ ſic volun Gmmin tati beneplaciti volũtates cetere ſubſeruiunt ⁊ mili nicaits tant.quis alique ↄtrarie videant᷑ ratõne eiꝰ ꝙ repu cugndd grnuã volũtati ſigni. Sic etiam om̃ia mala a deo oꝛdi rninid nant᷑.ꝙᷓuis repugnare videant᷑ diuino oꝛdini in ali- inio quo effectu pticulari. Et ꝑ hec ᷓ dicta ſunt ſatis põt ſrin faciliter ad queſita m̃deir. Yrrißs Onſequẽter q;tum ad ſecũdum pꝛincipale agin⸗ quent᷑ de modo coꝛrũpendi bonũ per pctſm. Gliue. Et cum dicat Aug. ꝙ malũ ſit coꝛrupto mo⸗ on di ſpeciei oꝛdinis. ideo circa hᷣ querunt᷑ tria. Dio eſ querit᷑ vtrũ ꝑ qdlibet malũ coꝛrupant᷑ iſta tria ſin 2 ⁊ inſepabiliter. Scdo querit᷑ vtrũ bec tria p malum eli coꝛrnpant᷑ equaliter ſiue eque pꝛincipaliter. Lercio lbe querit᷑ vtrũ poſſint coꝛrumpi totaliter. ueſtio. ſ. 3 d Atrum per quodlibet malum habeant iſa tria.ſcili cet modus.ſpecies.⁊ oꝛdo coꝛrumpi ſimul ⁊ inſeꝑa/ biliter. Et q; ſic videt᷑. Pꝛimo ꝑ diffinitõeʒ mali quã ponit Augꝰ. Malum eſt pꝛiuatio modi.ſpecici.⁊ or dinis. Si em̃ h̊ diffinitõ recta ẽ.g debet ↄuenire cui/ libet malo.g qdᷣlibet malũ eſt pꝛiuatiuũ iſtoꝝ triuʒ. SFian impoſſibile eſt eſe modũ ſine ſpecie ⁊ oꝛdi ne.⁊ ecõuerio.ſed que neceſſario ſe concomitant᷑ in eſſe. neceſſario ſe ↄcomitant᷑ in pꝛiuatõne.Si & ma lum eſt pꝛiuatio alicuiꝰhoꝛuʒ.neceſſe eſt ꝙ ſimul illa tria hẽat coꝛrumꝑe. ¶ Ntem maioꝛ eſt ↄnexio in bis tribus.vicʒ modo ſpecie ⁊ oꝛdine.qᷓ; ſit in habitibus virtutũ qͥ ſunt diuerſi foꝛmaliter ſᷣm ſpẽm.ſed pter ↄncxionẽ habituũ cũ amittit᷑ vnꝰ habitꝰ neceſſario ⁊ om̃s pdunt᷑.g multo foꝛtiꝰcũ ꝑ malũ pꝛiuat᷑ oꝛdo. pꝛinat᷑ ſimul ſpecies ⁊ macus. Aten p donũ gra⸗ tie melioꝛat᷑ aia ⁊ eiꝰhabilitas q;tum ad bec tria.ſcʒ modũ ſpeciẽ ⁊ oꝛdinem. Nam gratia reddit animã melioꝛem ⁊ pulcrioꝛẽ ⁊ rectioꝛem.S cum culpa dire cte opponat᷑ gratie ⁊ tollat ipſam gratiã.videtur ꝙ; bec tria ſimul ⁊ inſeꝑpabiliter coꝛrumpat ⁊ minuat. Sed otra. Modus attẽdit᷑ in creatura ꝑ ↄpati/ onem ad deũ ſub ratõne efficientis.⁊ ſpecies ſub ra/ tione exẽplaris.⁊ oꝛdo ſub ratõne finis.vᷣ qᷓuis crea⸗ tura deoꝛdinet᷑ a deo ꝑ comꝑatõnẽ ſub ratone finis. nihilominꝰ tñ ſaluat᷑ comꝑatio ipſius ad deum ſub ratõne efficientis ⁊ exemplaris.̊ ad coꝛruptiõeʒ oꝛ/ dinis nõ ſequit᷑ neceſſario coꝛruptio modi ⁊ ſpeciei. ¶ Item in coꝛpibus videmꝰmodũ auferꝛi ſine ſpe/ cie. ſpẽm etiam auferꝛi poſſe ſine oꝛdine ꝑ aliquod malũ qð nocet bono nature. Mam aliqͥs babens in- debitã quãtitatem habet pulcritudinẽ foꝛme ⁊ ecõ/ uerſo.⁊ ſiliter eſt in oꝛdine.ſed ſic ſe habet malũ cul/ ße ad modũ ſpeciẽ ⁊ oꝛdinem in ſpũalibus.ſicut ma um qð nocet nature ad modũ ſpecieʒ ⁊ oꝛdinem in coꝛpalibus.ſi g̊ in coꝛpalibus nõ pꝛiuant᷑ illa tria ſi- mul ⁊ inſeꝑabiliter. videt᷑ ꝙ nec in ſpnalibus. Item nos videmus ꝙ alia bona naturalia ſic ſe habẽt ꝙ vnuʒ põt auferꝛi ſine altero.ſicut foꝛtitudo ſine eloquẽtia ⁊ ecõuerſo. ſi modus ſpecies ⁊ oꝛdo dicũt bona naturalia ipſius aie.vidct᷑ ꝙ vnum ſinę altero pꝛiuari babeat ꝑ malũ culpe. Sa tm̃ vnũ vni opponit᷑.S malũ vnñ opponit᷑ vni bono.aut igi tur qdᷣlibʒ peccatũ claudit in ſe tria peccata ſiuema la. aut ſi vnicũ eſt peccatũ ſiue malũ.videt᷑ ꝙ nõ tol lat ſimul ⁊ ſemel iſta tria. Si tu dicas ꝙ iſta tria con curꝛãt ſimul in vnũ bonũ.quero qualiter poſſit itel- ligi cũ videant᷑ differꝛe foꝛmaliter: Et iteꝝ cñ in om nibus habeant repiri.qualiter dicunt᷑ ꝑ malũ culpe pꝛiuari.q nõ reperit᷑ niſi in ſola creatura rationali. R an pdictoꝝ talegenel eſt notandum ꝙ tri/ 26 plex fuit modus aſſignãdi ⁊ diſtinguẽdi modũ ſpe- ciem et oꝛdinem in rebus. Mam aliqui acceperunt iſta tria ᷣm diuerſas pꝛopꝛietates in eadem re con/ ſideratas.ita ꝙꝙ modus dicat aliquid pertinẽs ad ge nus quantitatis. ⁊ ſpecies aliquid pertinens ad ge- nus qualitatis. ⁊ oꝛdo aliquid pertinens ad genꝰęp ⸗ tionis. Sed iſte modus affignadi non cõſonat ver bis Aug. Mam ipſe vult ꝙ in quolibet q;tumcung paruo bono.nõ ſolũ in ſubſtãtia ſed etiam in ꝓpꝛieta te ſubſtantie ſit reperire iſta tria. vnde hec tria ſe ex/ tendunt ad omnia entium ⁊ pꝛedicamentoꝛum gc/ nera⸗ ealedo modus aſſignãdi ⁊ diſtinguẽdi iſta tria ſumitur per comꝑatõnem ad dae Diaibz 9 Ai. em res tripliciter habet ↄſiderari videlicet in ſc.et ꝑ compꝑationẽ ad alias res vniuerſi.⁊ in comꝑatõe ad finez. At aũt in ſe ↄſiderat᷑.ſic attendit᷑ in ea modꝰ. Mam vnaqucq; res in ſeipſa finita eſt et modifica⸗/ ta. At aũt compat᷑ ad res alias.ſic attẽdit in ea ſpe cies.ſicut attendit᷑ pulcritudo ꝑtium ᷣm ſitũ quem habẽt in toto. At aũt ↄꝑatur in relatõe ad fines.ſic attendit᷑ in ea oꝛdo. Unaqueqʒ cm̃ res oꝛdinata eſt dum directe tendit ad finẽ ad quẽ eſt. Iſte aũt mo/ dus dicẽdi ⁊ ſi videat᷑ elici ex verbis Aug.adhuc ta/ men veritatẽ ꝑpfecte nõ attingit.om̃ibꝰ em̃ alijs rebꝰ circũſcriptis. remanente vna ſola aia adhuc põt pec/ carc.⁊ adbuc põt attendi in ea modus.ſpecies.⁊ oꝛ/ do.Et ideo eſt tercius modꝰdicẽdi pᷣdictis rationa/ bilioꝛ.ꝙ modus ſpecies ⁊ oꝛdo ↄſiderant᷑ in eadem re ſᷣm diuerſas ↄpatõnes ſiue relatõnes ad ideʒ. At⸗/ tendunt᷑ ei in vnaqq; creatura ſm ꝙ ipſa eſt veſtigi um crcatoꝛis.qð quidẽ veſtigiũ ↄſiſtit in comꝑatio/ ne creature ad creatoꝛẽ ſᷣm triplex genus cauſe.ſicut pꝛimo li.dictũ fuit.ita ꝙ modus attendit᷑ ſm com parationẽ creature ad creatoꝛẽ ratõne cauſe efficiẽ/ tis.ſpecies in ratõne excmplaris cauſe.⁊ oꝛdo in ra/ tione finalis cauſc.Et quia qdᷣlibet ens qtumcunq; modicũ habet iſtã ↄꝑatõem ad deũ.in quolibet ente creato reperiũtur bec tria. Juxta hũc igit᷑ modũ at/ tendendũ eſt. ꝙ; creatura ratõnalis.? eſt natura que dam. ⁊ eſt vlterius pᷣter alias creaturas oꝑans ꝑ vo luntatem.⁊ vtroq; modo babʒ ↄpꝑari ao deũ.⁊ vtro/ modo hʒ repeniri in ea modꝰ.ſpẽs et oꝛdo.vtroq; vtiã mõ hʒ circa cam reꝑiri malũ qð eſt iſtoꝝ trum ceoꝛruptiuum. ſed malum culpe ꝓpꝛie habet ↄſiſtere circa ipſam ſᷣm ꝙ eſt voluntarie opcrans.⁊ ideo pꝛi uare babent modum ſpeciem ⁊ oꝛdinem ſᷣm ꝙ con/ ſiſtũt circa ipſam volũtatẽ vt eſt volũtarie operans. AVoluntas aũt cũ habet modũ ſpẽm ⁊ oꝛdinẽ ſiẽ de/ bet bona eſt. Lũc aũt volũtas nr̃a bona eſt.qũ i mo uendo ſiue oꝑpando ↄtinuat᷑ diuiue virtuti vt pꝛinci pio mouẽti.⁊ ↄfoꝛmat᷑ ci vt regule dirigẽti.⁊ vnit᷑ ei vt fini qͥetanti.⁊ in pᷣ attendit᷑ modus.in ſcdᷣo ſpẽs. ⁊ in tercio oꝛdo.ſᷣm ↄpationẽ in triplici genere cau ſe.Qñcunq; vo aliquis pcccat.neceſſario diſcõtinu⸗/ atur a deo tanqᷓ;ᷓ a pꝛincipio moucnte.qꝛ deus nunq; mouet ad pctm̃. Diſcoꝛdat a deo tanqꝙᷓ a regula diri gente. elongat ſe ⁊ deoꝛdinat aliqͥd a finc quietan / te.ponẽs creaturã finem. ⁊ in om̃i pctõ neceſſe ẽ iſia tria ↄcurꝛere.⁊ ſic patet ꝙ om̃e pctm̃ coꝛrumpit cir- ca voluntatẽ bec tria ſq; modũ ſpeciẽ et oꝛdinem ſi / mul ⁊ inſeꝑabiliter. ⁊ ↄcedende ſunt ratõnes que h orluſtendũt. Ad ratõnes vo in oppoſituʒ adductas 2facile eſt rũdere. A pꝛimũ em̃ qð obijcit᷑ ꝙ ſemꝑ manet ſalua ↄpatio ad efficiens ⁊ exemplar.dom ꝙ voluntas vt natura quedã eſt hʒ ad deum ↄꝑari illo triplici genere cauſe. ⁊ ᷣm hoc bʒ quẽdam modũ ſpe ciem ⁊ oꝛdinem in quibꝰcõicat cum om̃i genere cre/ ature.⁊ malũ culpe nõ habʒ hoc modo illa pꝛiuare. Alio modo ſicut pᷣdictum eſt hʒ ↄpꝑari ad deũ vt mo uentẽ ⁊ dirigentẽ ⁊ quietantem.⁊ hoc modo nõ ma/ net ſalua ↄꝑatio ad deum ſub ratõne exemplaris ſi/ ue regule dirigentis.nec ctiam ſub ratõne monẽtis. 28 ſicut nõ manet ſub ratõne finis. 1 Aa llud qð obij⸗ cCcälif᷑ ꝙ in coꝛpibus vnũ põt adimi ſine altero.dum q; bec in coꝛꝑpibus dupliciter pñt accipi. no modo ꝓ ut accipiunt᷑ penes diſpoſitõnes diuerſas.⁊ boc mõ vnum põt adimi ſine altero.ſed hoc modo nõ atten gitur penes idem m dpatõnes. vidls put eidemm ſm diuerſas ↄpatõnes in triplici genere cauſe.Et hᷣ dico qtum ad pꝛimũ eſſe.vel ꝓut eadem foꝛma acci dentalis dat qtum ad bene eſſe. Et hoc modo nun/ qᷓ; fallit quin ſi fiat coꝛruptio in modo.ꝑ ↄſequẽs eti am fiat in ſpecie ⁊ oꝛdine.⁊ econuerſo. obijcitur ꝙ in alijs bonis naturalibus nõ eſt ita. d ꝙ nõ eſt ſimile. quia alia bona naturalia eſſentialiter differũt. ⁊ ideo vnum poteſt coꝛrimnpi ⁊ tolli ſine al⸗ tero.nõ ſic aũt eſt in modo ſpecie ⁊ oꝛdine.imo circa idem fundant᷑ ſicut oſtenſum eſt. ⁊ per boc patet re/ ſponſio ad vltimũ. Nam ⁊ ſi modus ſpecies et oꝛdo ʒ videant᷑ eſſe tria bona.nõ tamen ſunt diuerſa ꝑ eẽn tiam.ſed dicunt tres comꝑatõnes eiuſdem boni. Patet ctiam illud quod vltimo querebatur. quare ʒ 1 ſcilic culpa nõ eſt in om̃ibus in quibus repit᷑ modꝰ ſpecies ⁊ oꝛdo.quia nõ eſt priuatio illoꝝ triũ ᷣm ꝙ i eis ↄſiſtit generalis ratio veſtigij.⁊ ↄſiſtũt circa om/ nem creaturam.ſed ꝓut ↄſiſtunt circa voluntatem deliberatiuam. ¶ Utrum hec tria ꝑ quodlibet peccatum coꝛrumpan. tur equaliter.Et ꝙ ſic videt᷑. Pꝛimo ꝑ auguſti.in li. de natura boni.vbi hec magna ſunt.magnum eſt bo num. vbi parua paruum. ergo ſᷣm hec tria attendit intentio ⁊ diminutio in omni bono. ergo ſi idem bo num nõ poteſt eſſe magis ⁊ minus in ſeipſo.neceſſe eſt ꝙ cum iſta tria pꝛiuant᷑ ꝙ cqualiter pꝛiuentur. Ntenm ſiſta tria ſunt veſtigiũ trinitatis ſumme vbi eſt ꝑfecta equalitas ⁊ ↄſubſtãtialitas. ergo ſicut bec tria ita ſunt ↄſubſtãtialia ꝙ vnũ ſine altero eẽ nõ po teſt. ſic etiam ſunt equalia. q;tum diminuit᷑ de vno. neceſſe eſt tm̃ diminui de reliquo. ¶ Item bec tria pꝛiuari nõ eſt niſi bonum pꝛiuani.ſicut pꝛius oñſum eſt. ſed in eodem ⁊ ᷣm idem nõ eſt magis ⁊ minꝰ re/ perire.ergo ſi ꝑ idem malum iſta tria pꝛiuantur.ne/ ceſſe eſt pꝛiuari equaliter. ¶ Item quanto volũtas plus recipit a deo.tanto eſt deo ſimilioꝛ.et quãto eſt deo ſimilioꝛ. tanto magis ad deum tendit.ergo necei ſe eſt ꝙ quantũ habet de modo.tantũ habet de ſpẽ et oꝛdine.⁊ ſi hoc.neceſſe eſt illa tria bona per malũ p/ uari equaliter.¶ Sed ↄtra. videt᷑ ꝙ malum pꝛinci/ paliter pꝛiuet oꝛdinem. qm̃ malicia in opere pꝛinci- . 2 paliter attendit᷑ penes intentõnis deoꝛdinatoem. er go ſi penes banc pꝛincipaliter cõſiſtit oꝛdo. videt᷑ ꝙ malum plus habeat pꝛiuare oꝛdineʒ qᷓ; modum v ſpeciem. GGtem modus ſpecies ⁊ oꝛdo coꝛreſpon⸗ xent illis tribus viczʒ vnitati veritati et bonitati.ſes malũ pꝛincipaliter ⁊ plus aufert de bonitate.qꝙᷓ aufe rat de vnitate ⁊ veritate. ſi bec tria coꝛreſpodent il⸗ lis tribus.videt᷑ ꝙ nõ adimant iſta tria equaliter. Item bis tribꝰin quibꝰattendit᷑ ratio veſtigij vi delicet modo ſpẽi ⁊ oꝛdini coꝛreſpondẽt illa tria ĩ q/ bus attendit᷑ ratõ imaginis.vicʒ memoꝛia intelligẽ tia ⁊ voluntas.ſed pctm̃ cum defoꝛmat imaginẽ nõ defoꝛmat oms potentias equaliter. ĩmo pꝛincipaliꝰ ⁊ magis defoꝛmat voluntatem.q̊ pari ratõne nõ coꝛ rumpit equaliter modũ ſpẽm ⁊ oꝛdinẽ.ſed pꝛincipa/ lius aufert oꝛdinẽ q́; modũ vel ſpẽm. Item petim̃ loquẽdo eſſentialiter ⁊ ꝓpꝛie defoꝛmitas eſt.ſed om/ nis defoꝛmitas pꝛincipaliter dicit pꝛiuatõez foꝛme ſi ue pulcritudinis.& ſpeciei.igit᷑ culpa non pꝛiuat hec tria equaliter. ſed pꝛincipaliter puuat ſpẽm. ¶¶ Iee . d illð qð 2 ta c doni rrmro glotm i t Aug ite aumſtein tolpeca in i tolz⸗ Cicgalaud⸗ ſofſotod gtoneutt ce ſotc⸗ litizagn ſocnoſpes? liͤncsau cineovvi⸗ nrochunt etnpti d⸗ ruticong⸗ teictaian horumntantu ietinmali ato wt ſ lotruum.E nctces pter gis ſcetü vt nnalideſpeae ſolum ſpesp: eſocaalinta ſt /nönts ui⸗ cdobjatn Ctönennddnn ntanciepenes Nqvanciap⸗ genzgſttm nendoabon 1asudeo tubobiste⸗ wumeſtputin figß putait oſſctitrca noßingbon 4 ſnlecr lepa nlmurr 19 iſtcüfnpe funbeetnuſo ſonfunctnen 1 Krinut: mmahrcie tenpeſuh anmiuci fulteoc unbͦgzſce ſugotiidenoi eclhesef ſig mnlie Keſorgoe algteſten nſfcijten iimgloo thereſich monmrn Rugfint. unncb⸗ 32 NHuNe dopiontn er man. iüneti 55 VopArA wai ninidtm. Rbann tgus cfun Gr nine uud Wn N ecin nägge tuiß un ann . Pentbenct a Ftwün Garth⸗ rhhin/ rnftl hniin ruchnn, mti tunuck — Ntmmnt 34 36 37 5 ponit᷑ illis. malum aliquo modo poteſt bene ordinari.ſicut di/ cit Aug.in ench̊.ſed nullo modo põt ſpeciez habere cum ſit pꝛiuatio.g videt᷑ ꝙ in malo magis fiat pꝛiua tio ſpeciei qᷓ; oꝛdinis.nõ fit & pꝛiuatio illoꝝ triũ eq̃li- ter. een nõ fit pꝛiuatio in aliquo reſpectiuo niſi ꝑ pꝛiuatiõeʒ pꝛius factam in aliquo abſoluto in ali - quid.aliquid em̃ ꝑ ſe et ꝓpꝛie nec eſt motꝰ nec muta⸗ tio.& ſi oꝛdo dicit relatòeʒ ad alterũ.nõ põt fieri coꝛ ruptio in oꝛdine.niſi ꝑ coꝛruptiõeʒ factam in ſpecie. videt᷑ igit᷑ ꝙ coꝛruꝑtio facta ꝑ malum non reſpiciat illa tria equaliter. UKvon cum illa tria videlʒ modus ſpẽs ⁊ oꝛdo ꝓut pꝛiuant᷑ ꝑ modũ culpe ſunt ↄditõnes eiuſdem bone voluntatis.nõ ſolũ abinui⸗ cem inſeꝑabiles.verũ etiam equales equaliter pᷣuã/ tur ꝑ qdcunq; malum culpe.Qòᷣlibet em̃ malũ cul - pe intantũ deoꝛdinat inqtum facit deo diſſimileʒ. et intantũ elongat a deo.ita ꝙ quẽadmodũ gr̃a equali ter reddit aiam oꝛdinatã ⁊ ſpecioſam ⁊ potenteʒ in bonum.tantũ vel magis culpa deoꝛdinat ipſaʒ ⁊ de/ ijcit in malũ. Et quẽadmodũ in gloꝛia ſiliter eſt ade/ quatio dotũ.ſic etiam in culpa equaliter fit pꝛiuatio boꝝ trium.Et ideo ſicut dicit᷑ viſio in gloꝛia eſt tota merces. ꝓpter ↄnexionẽ ⁊ equalitatẽ in dotibus gloꝛi oſis.ſic etiã vt dicit aug.in li.lxxxiij.q.q totũ nomen mali de ſpeciei pꝛiuatõne repertũ eſt.nõ qꝛ ꝑ malum ſolum ſpẽs pꝛiuet᷑ vel pꝛincipaliter. qꝛ in pꝛiuatio/ ne ſpeciei intelligit᷑ pꝛiuatio alioꝝ. Concedende ſũt igit᷑ rõnes que ad pꝛimã ꝑtem inducunt᷑. N. illð qð obijcit᷑ ꝙ malicia pꝛincipaliter ↄſiſtit penes in- tentõnem. dum ꝙ verũ eſt. ſed ꝙ ipſe obijcit ꝙ oꝛdo attendit᷑ penes intentõcʒ.dm ꝙ illud intelligit᷑ pe nes quandã appꝛopꝛiatõeʒ.nam circa ipſaʒ intenti/ onem ↄſiſtit modus ſpẽs ⁊ oꝛdo.ex quibꝰ⁊ bona eſt intentio. ⁊ bona eſt actio que ex intentõne ꝓcedit. Ed illud vo qð obijcitur ꝙ modo ſpeciei ⁊ oꝛdini tribꝰ bis rñdet vnitas veritas ⁊ bonitas.ddim q; ve rum eſt. put in illis tribus ↄſiderat᷑ generalis rõ ve⸗ ſtigij. put aũt in ipſis attendit᷑ coꝛruptio mali culꝑe. q̃ ↄſiſtit circa voluntatẽ.bec tria hñt ↄſiderari in bo no bᷣm ꝙ bonum eſt. ſicut in pᷣcedenti ꝓbleumate pa tuit.⁊ ido eq̃liter ꝑ malũ hñt pꝛiuari.qm̃ directe op/ dillud qd obijcit᷑ ꝙ malũ nõ equali ter defoꝛmat om̃s potentias imaginis.dom ꝙ nõ eſt ſimile.qꝛ ille potẽtie ſunt diuerſe ⁊ ad diuerſos actꝰ oꝛdinate.ita q; aliqui illoꝝ actuum reſpiciũt culpaʒ ⁊z iuſticiã ſᷣi plus ⁊ minus.nõ ſic aũt eſt in ꝓpoſito. nam hec tria ſola ↄpatione differũt. ⁊ cum babeant idem fundamenti.ncceſſe eſt ꝙ quantũ diminuitur vnũ diminuat᷑ ⁊ alterũ.ilAd illð qd obijcit᷑ ma/ lum culpe eſt defoꝛmitas.dðm ꝙ nõ tm̃ eſt defoꝛmi/ tas oppoſita pulcritudini.ſᷣ etiã eſt defoꝛmitas op/ poſita rectitudini.ideo ñ ſequit᷑ ꝙ magꝗ pꝛiuet ſpᷣm ꝙᷓ oꝛdinẽ.nõ em̃ dicit᷑ defoꝛmitas ꝑ ſoliꝰ pulcritudis pꝛiuatõeʒ.ſed etiꝗ in hoc intelligit pꝛiuatõ alioꝛum. magis tñ denoiat᷑ a pꝛiuatõne ſpeciei ⁊ foꝛme.ꝓpter ſe boc ꝙ ſpẽs eſt ratio cognoſcendi. Ad illud qd ob ijci᷑ ꝙ malũ eſt oꝛdinabile.dm q; duplex eſt oꝛdo. Eſt em̃ oꝛdo ante factum eſſe.qui eſt ex intentiõe fa cientis. ⁊ eſt oꝛdo poſt factũ eſſe. qui quidẽ attendi᷑ Fm iuſticiã retribuentis. Pꝛimꝰoꝛdo eſt ille qui pꝛi -/ uat᷑ a malo ꝑ malũ.Et hunc oꝛdinem. malum nõ po teſt habere ſicut nec ſpẽm. Scᷣs vᷣo oꝛdo nõ pꝛiuat᷑ ꝑ malum.immo malum eſt oꝛdinabile in peius him „“ — oꝛdinem illum. „ illud qd obijcit᷑ ꝙᷓ nõ fit pᷣua/3 8 tio in reſpectiuo niſi ꝑ aliquod abſolutũ.dm q; taz ſpecies q; oꝛdo vt hic accipit᷑ vtrũq; eſt reſpectiuuz. ideo nõ magis pꝛiuat᷑ vnũ ꝑ alterũ q; ecouerſo. Ni- bilominꝰtñ hec tria tollunt᷑ ꝑ mutatõnem factã cir ca aliquid abſolutũ.tũc em̃ pꝛiuat᷑ cũ li.arbi.peccat inoꝛdinate mouendo ſeißn. — eſtio. iij. f Vtr m ꝑ malum cõtingat hec tria coꝛrumpi totali/ ter. Et ꝙ nõ videt᷑. Aug.in ench. Bonũ minui malũ eſt. qᷓuis q́;tumcunq; minuat aliquid remaneat.er- s80 ꝑ culpam nunq; aufert᷑ totuʒ bonũ qð ꝑ malum coꝛrumpit᷑.ſed tale bonũ attendit᷑ in modo ſpecie ⁊ oꝛdine. eem aug.in li.de natura boni loqus de his tribus. vbi bec magna ſunt. magnũ bonũ eſt. vbi parua ꝑpuum.vbi nuila nullũ. ſi ꝑ culpam to/ taliter fieret boꝝ triũ ademptio.fieret peccantis ad nihilatio. ſed hoc eſt impoſſibile ꝙ aia peccando ad⸗· nihilet. igit impoſſibile eſt ꝙ iſta tria totaliter coꝛri pant᷑. Sem malũ ſi maluz eſt aliquid adimit.ſed impoſſibile eſt ꝙ aliquis tot mala faciat ⁊ tantũ pʒec cet quin adhuc poſſit peccare.ᷓ nunq́; tantũ pecoot quin adhuc inueniat culpa in eo aliqd bonũ qð poſ- ſit adimere.ſed boc bonũ ↄſiſtit in modo ſpecie ⁊ oꝛ⸗ dqine.g ⁊c. ¶ Item de nemine deſperandũ eſt duz eſt in via. q;tumcunq; peccet.adhuc babilitatem ba- bet benefaciendi.ſed qdiu habet habilitatẽ benefaci endi. adhuc babet aliqd bonũ qd malũ põt coꝛrum/ pere.⁊ ſi hoc.habet modũ ſpẽm ⁊ oꝛdinẽ. iſta nun⸗/ qꝙ̃ᷓ coꝛrumpunt᷑ totaliter ꝑ malũ culpe. Item de⸗ mus ꝙ in aliquo coꝛrumpant᷑ totaliter. tunc querit᷑ aut ille deſinit eſſe. aut nõ.Si ſic.ꝗ ꝑ pctm̃ contingit coꝛrumꝑe ſubam immoꝛtalẽ ⁊ incoꝛruptibileʒ.aianꝝ ſcʒ rõnalem.qð eſt impoſſibile.Si aũt nõ deſinit eẽ. aut g̊ põt peccare aut nõ.Si põt peccare.g̊ aliquod bonũ põt ꝑdere.ſi hoc.adhuc babet aliquid de habi litate ⁊ modo ⁊ ſpecie ⁊ oꝛdine q̃ coꝛrumpunt᷑ p mæ lum culpe.Si. nõ põt.⁊ ſuba rõnalis qᷓ nõ põt pecca re habens liberã voluntatẽ melioꝛ eſt illa qᷓ wt pec⸗ care.qꝛ deo ſimilioꝛ eſt.ꝗ̊ ꝑ multitudinẽ pctoꝝ ꝑueni ret homo ad ſtatum melioꝛẽ.ſed hoc eſt falſum ⁊ im poſſibile.g ⁊ illud ex quo ſequit᷑.videlʒ ꝙ modus et ſpecies et oꝛdo totaliter adimatur ꝑ peccaltum. Se⸗ ↄtra. Omne illud a quo fit ademptio ⁊ abb latio.ſi nõ eſt infinitũ.aliquãdo totaliter eſt adempp tum. ſed omne bonum qð eſt in anima ſiue ſit habi- litas ſiue potentia finitum eſt. ſi g malũ culpe tolli tur ⁊ adimit᷑.neceſſe eſt ꝙ aliquãdo totaliter adima tur. ¶ Item ſi malũ adimit.tãtũ de bono.ergo ma ius malum maius adimit.⁊ duplo malũ duplo adi /· mit. ſed nullum eſt peccatum ita magnum quin adq huc poſſit eſſe maius.ergo ſi vnum paruum pecca tum adimit aliquid de bono.poſſibile eſt ꝙ aima co⸗ mittat ita magnum peccatũ ꝙ totaliter adimit bo- num quod ꝑ peccatum pꝛiuatur. ¶ Item quanta cunq; coꝛpoꝛali quantitate data.quãtumcunq; mo/ dicum inde auferatur.vtpote ſi a mari auferat᷑ gut/ ta aque contingit intelligere ꝙ aliquando totuʒ au⸗ feratur. ergo pari ratõne videtur in quãtitate virtu/ tis.qꝙ q;'tumcunq; parum aufertur per malum.ſi ho eccet cõtinue.aliquando totum erit ↄſumptũ. em ſicut ſe habet gratia ad pꝛonitateʒ.ſic ſebz bet culpa ad bonam habilitatem.ſed gratia adeo pꝑt· malũ aliquid tollit de habilitate.cũ nõ ſint ibi in ta tanta.aliqũ erit totaliter ↄſumpta.Si tu dicas ꝓ ſicut in pꝛima.nunc autem nõ eſt nNnus ⁊ minus adimitur. ⁊ ita nunqᷓ; finitur. Si quis eri in diminuendo accipet milleſimam ptem dimi -/ nuibilis. ⁊ poſtmodũ milleſimam ꝑtem reſidui.⁊ ſic 3 um multitudinẽ nibil facit ad illius habilitat᷑ dimi nutionẽ.imo poti?ꝰex boc poſſet argii ꝙ nullo modo minuit᷑.cum infinitũ nõ ſit minꝰinfinito ex ea parte malum ſiue malicia eſt curuitas.et intenſio in malo eſt ꝑ receſſum a bono. habilitas illa nunqᷓ; aqeo di/ minuit᷑ quin adbuc poſſit magis diminui. qꝛ nunqᷓ; ceſcere q; oĩno aufert pnitatem. ſicut patet in xpo ⁊ ſubſequi maioꝛ eulpa. ⁊ ſicↄſequenter pccdendo.er ntsicote beata virgine.in quibꝰfuit tãta gra ꝙ nulla fuit i eis go ſemꝑ põt fieri maioꝛ ⁊ maioꝛ ademptio.et ita ne⸗ umoff ad malum ꝓnitas.S pari rationc videt ꝙ adeo ppt ceſſario aliquãdo poterit ficri illius totius boni cõ/ ſepienei creſcere culpa. ꝙ totaliter pdatur ad bonum habili / ſumptio. Et ideo dixerũt aliqui aliter. vicʒ ꝙ illa gomnnun . tas. ¶ Item ſicut ſtatus gloꝛie ↄfirmat in bono.ita habilitas ſemꝑ minuit᷑ ⁊ nunq; finit᷑ boc venit ex Nᷣ ncitt ſtatus damnatõnis ↄfirmat in malo.& ſicut ꝑ gloꝛi / ꝙ eſt durabilis ⁊ cõtinuabilis in infinitum.quis ſit 4 ſogt ain reddit᷑ homo impoſſibilis ad malum.ita ꝑ dam actu finita. Ande ſicut aqua que eſt in fonte ſcaturi⸗ ⸗ natõnem eternam reddit᷑ impoſſibilis ad bonum.ꝭᷣ ente actu finita eſt.nunq; tamen põt tm̃ exbauriri. i vbicunqʒ eſt ad bonum impoſſibilitas.ibi nulla eſt quin ſemꝑ remaneat. ꝓpter boc ꝙ eſt ibi virtus cõti iſiet ad bonũ habilitas.ſi g babilitas ad bonum eſt illud nue inftuendi.ſic ⁊ in ꝓpoſito dicũt ſe babere. ꝙ ipſa lunonl qð adimit᷑ pꝑ peccatum. ⁊ cuiꝰmodus ſpecies ⁊ oꝛꝛdo bhabilitas ad bonum oꝛtum bhabet a libertate volun . Aacco⸗ tollit᷑ per culpam.videt᷑ ꝙ bec aliqñ totaliter ſit ad/ tatis.⁊ q;tumcunqʒ voluntas ſe actu debabilitet.qꝛ 4 g 59 empta. ¶ R'. doᷣm ꝙꝙ abſq; dubio p maluʒ cuipe nõ tñ ſemꝑ manet libera.ſemꝑ põt ſe ad bonũ habilita * ↄtingit oino remoueri dor habilitatem volun/ re. Et ideo ſicut ſi quis ſubtraheret radios ſoli illu⸗ tugst tatis ad bonum.nec modũ ſpeciẽ ⁊ oꝛdinem qui vm minanti. ſol poſſet ↄtinue ſuos radios reſtaurarc.qᷓ erne illam attendunt᷑.⁊ hoc manifeſte apparet.quia nun uis habeat actualiter finitatẽ. ſic ⁊ in pooſito dicunt 7 nni q̃ volũtas põt eſſe ſine naturali habilitate ⁊ aptitu/ ſe habere.⁊ ideo cum petm̃ nõ poſſit ipſam volunta gaate dDine ad bonum. ſicut g̈ nõ põt voluntas Eaccads de/ teʒ que eſt radix ⁊ pꝛincipiũ illiꝰ habilitatis ꝑimere. funn bl⸗ ſinere eſſe. ſic nõ põt totam babilitatem illam ꝑdere. ⁊ volũtas ſemp poſſit illam habilitatẽ ↄtinuare. ma neten ⁊ modũ ⁊ ſpeciẽ ⁊ oꝛdinem que ſᷣm illam attendun / lum culpe nunqᷓ põt eã totaliter ↄſumere.qᷓ;uis ali/ fnigadan tur totaliter amittere. Et hoc quidẽ dicit aug. expꝛeſj quo modo poſſit diminuere. Sed nec iſte modus di utrideog ſe. ⁊ cõiter ↄſentiũt in hoc om̃s doctoꝛes. Sed quali cendi ſatiſfacit. Mam ſi ideo babilitas nõ finiret ꝓj- – ter ꝑ pctm̃ habilitas illa ↄtinue adimat᷑ ⁊ nunqᷓ; fi pter boc ꝙ ↄtinue reſtaurat᷑ſic duo ſequerent᷑ incõ/ naunſu niat᷑ ſiue ↄſummat᷑ difficile eſt aſſignare. Et ſuꝑ loc uenientia.quoꝝ vnum eſſet ꝙ nec habilitas minu ſcottech diuerſi ſenſerũt diuerſimode. Quidam em̃ voluert retur niſi ad tempꝰſicut nec aqua fontis. Aliud eſſʒ beintlenn dicere ꝙ babilitas illa nunq; totaliter tollit᷑. p eo ꝙ bomo poſſet reſurgere a pctõ ꝑ ſcipᷣm.ſi illam ba⸗ kahiſtuun ⁊ ſi ſit finita in ſe.eſt tamen oꝛdinabilis ad infinitu, bilitatem poſſet volũtas ſine gratia reſtaurare.⁊ re⸗ nlenk to⸗ bonũ ⁊ ad infinitos actus.⁊ ideo nunqᷓᷓ poteſt tolli. ſtaurando cõtinuare.i Et ꝓpterea eſt quartus mo⸗ Ktigmun uec ꝑ peccati magnitudinẽ. nec ꝑ pcti multitudiney. dus dicendi. vicʒ ꝙ babilitas ſemꝑ põt minui ⁊2 nũ⸗ uppſtm Seo iſte modꝰdicẽdi nõ ſatiſfacit.naʒ habilitas qᷓ; ̃ totaliter ↄſumi.⁊ hoc.quia eſt elongabilis a recti⸗ nnchuen tumcũq; diminuat᷑ ꝑ pctm̃. adbuc eſt ad infinitũ bo tudine in infinitũ. Sicut em̃ linea curua põt infini⸗ lmuaholi num.adbuc etiã eſt ad infinitos actus.& ex illa par/ ties elongari a rectitudine.i.nunqᷓ; tãtũ elongari q̃n ſteſepeus te ita magna eſt ſicut pꝛius erat. in nullo eſt dimi/ adbuc poſſit magis. Sic cum malũ coꝛrumpat ba⸗ poſteſeyen nute.igit᷑ oꝛdinatio ad boni infinitatem vel ad actu bilitatẽ elongando ipſam a rectitudine. ꝓ eo ꝙ ipᷣm Nmibadl ua infinitum eſt.¶ Et ſpterea alij dixerũt aliter ageo elongat᷑ quin magis poſſit elongari. et nunq; Aia habilitas ⁊ ſi ſemꝑ diminuat᷑.nunqᷓ tñ totaliter adeo curuat᷑ quin poſſit magis curuari.⁊ ideo ſemꝑ 4 tollit᷑. quia diuiſibilis eſt in infinituʒ. ⁊ nunqᷓ́; poteſt põt per malum diminui.⁊ nunqᷓ; totaliter tolli. Hic luscſqtt ageo diuiſionẽ diminui.quin adbuc poſſt minoꝛ aũt modus dicẽdi inter ceteros p̃dictos mag vide Anßmndic ceffici. ſicut in ſpnalibus habilitas potentie ꝗᷓ eſt qu? tur eſſe ratõnalis.p eo ꝙ fundat᷑ ſup modũ adimẽ- nionomd titas virtutis. nunqꝙᷓᷓ pt ꝑ petĩ adeo pua effci.quin di ipſius mali.Coꝛmũpit em ſicut dictũ eſt ꝑ elongati ſbingnuiſt aghuc poſſit minoꝛ fieri.⁊ hoc nibil ꝓbibet ꝙ aliqd onem a bono ſicut aug.dicit ⁊ mgf in fi. di. recitat in Gonfnen ſit finitum actu ⁊ infinitum diuiſione.⁊ ita ꝙ ſit ſem la. — modi intelligentia amplioꝛẽ ba/ ah ltini per diminuibile. ⁊ nũq; totaliter cõſumptibile. Sed bendã notanduzʒ eſt ꝙ ſic coꝛrũpit ⁊ diminuit culpa niztenin nec iſte modus dicendi ſatiſfacit. Nam qᷓ;uis conti- habilitatẽ illam ſicut ei opponit᷑.ſed nõ opponit᷑ illi headpeni nuum ſit diuiſibile in infinitum. nunqᷓ eſt tamen cõ babilitati m id qð eſt. vt pdictuz eſt ſupꝛa. ſiue put nepitne tinuũ aliquod ita magnuʒ ꝙ ſi cõtinuatur diuiſione fundatur in natura. ſed m id ad quod eſt. id eſt p/ Ggloting qtumcunq; parua.⁊ poſtmodum conſequenter fiat ut oꝛdinatur a gratia. et ideo nunqᷓ; coꝛrumpit eam ablatio ꝑtis ita parue ſicut pꝛius.⁊ ſic ↄſequẽter ꝓ nec minuit.ita ꝙ aliquaʒ ptem ſui auferat ᷣim id qd Atrrn cedendo. auc aliqñ totum ↄſumat᷑. ſicut patet ſia eſt.ſed quia deoꝛdinat ab eo ad qð eſt. ac ꝑ boc ſic mi uc ert᷑ ita modicũ ſicut eſt vnus Rttoine ſi ini hoc verum eſſet ſi in ſequenti culpa tantũ adimeret᷑ ꝓcedendo. nunqᷓ totaliter tolleret. Si inq; boc mo o dixeris non ſatiſfacis. pꝛo eo ꝙ maioꝛ culpa plus tollit de bono. ⁊ minoꝛem culpam pᷣcedentem woteſt ſic.quia ſemper mi nuit ꝙ reliquit.⁊ ideo ſic coꝛrumpit q; nunqᷓ totali/ ter tollit. Ande ſicut dicit mgr̃ ꝙ ↄcupiſcẽtia ex vſu charitatis ↄtinue minuit᷑ et nunq;; finit᷑.quia chari/⸗ tas nunqᷓ; opponitur ipſi ↄcupie ᷣm radicem ſuaʒ ⁊ ſm id in quo radicatur.ſed ſᷣm id ad quod inclinat. ſic intelligendum eſt eſſe in poſito.⁊ illud meliꝰma⸗- nifeſtatur ſi ſumat᷑ exemplum in terminis. Habili⸗ tas em̃ illa quam dicimus diminui non eſt aliud qᷓ; idoneitas acime ad ſuſcipiendum gratiam. ⁊ ad co/ operandum gratie iam ſuſcepte. In boc igit᷑ dicitur clpa habilitatem minuere. quia reddit animaʒ mi/ trgfne s Audch Grflmnn nnnen, namen lotging anziin tnnſun nz ninigi meieſr monihe ſctaein Harn mpleebo⸗ nmntale cpgtili gn. fuept dckidg umte, ſrftiß tuohen gwi⸗ niuh⸗ lunln “ rcu temna⸗ nda pj 2 1. nus idoneam ad vtrunq;. Duʒ em̃ botno peccat de um offendit.⁊ ex hoc efficit᷑ indignꝰ⁊ ineptus ad ſu/ ſcipiendũ gratiã dei. In hoc etiam ꝙ peccat pꝛsonus ad malum reddit᷑.⁊ in hoc efficit᷑ ineptus ad opera virtutũ.bᷣ planũ cſt iſtud ꝙ nunq; eſt aliqͥs adeo in/ dlignus gr̃a dei quin adhuc poſſit eẽ indignioꝛ.quia nunqᷓᷓ tantũ offendit quin adpuc poſſit offendẽ. nũ/ qᷓ; eſt adeo indignꝰqͥn ꝙᷓdiu eſt in Ratu vie ſit ſuſce ptibilis gr̃e.⁊ ita nunqᷓ; ex illa ꝑte emicit᷑ inbabilis in ſummo ad ſuſceptõeʒ gr̃e.Siliter ex ꝑte ꝓnitat nul- lus eſt adeo ꝓnus qͥn poſſit adhuc magis ꝓnus effi/ ci.ꝓ eo ꝙ voluntas ſempꝑ eſt libera.⁊ ideo nunq; ꝓ/- nitas in volũtate põt fieri neceſſitas.et ita põt hõ ſꝑ 4 — fieri magis ꝓnus ⁊ magis ineptꝰ ad cooꝑandũ gf̃e. ⁊ hoc ex neutra ꝑte totaliter dehabilitat᷑. Et ſic pa tet ꝙ habilitas illa ꝑ culpam ſemꝑ põt minui.⁊ nun ꝙᷓ totaliter tolli.Et ratio huiꝰeſt qꝛ nõ minuit᷑ alicu⸗ ius ꝑtis ablatõne.ſᷣ eclongatõne.nõ ſᷣm id qð eſt.ſed ſ̃m id ad quod eſt.hoc em̃ mõ illi habilitati opponi⸗ tur. ⁊ ideo ꝑ hũc modũ ab ea diminuit᷑. Concedẽde 40 ſunt igitw᷑ ratõnes q̃ hoc oſtendũt.Ad ratõnes ad op poſitum ſatis plana eſt rñſio. Nam qð obijcit pᷣmo ſcdo ⁊ tercio ꝑ hoc ſoluit᷑.qꝛ ille tres ratõnes ex ma/ lo intellectu diminutõnis ꝓcedũt.Arguunt em̃ ac ſi babilitas minueret᷑ ſᷣm id qʒð eſt.⁊ eius ps aliquota tolleret.hoc aũt nõ ẽ ſic ſed ꝑ elongatõeʒ vt dictum eſt. ⁊ ideo nunq́; põt tot peccatis debabilitari qͥn ad huc poſſit magis pluribus.nec etiam tanto peccato quin adbuc maioꝛi.⁊ ideo dicit Oyo.ꝙ malũ eſt infi nitum.nõ quia aliquod ſit malũ ſummũ q̃ nibil poſ-/ ſit eſſe peius.̊ quia nõ eſt aliqd ita maluʒ qͥn adhuc poſſit eſſe peius.⁊ ideo ꝑ quãtumcũq; maluʒ nunqᷓ; adimit᷑ habilitas ſᷣm totuʒ.q;uis enim ſit finita.mo/ In nullo tñ pᷣiudiciũ factuʒ veritati c. P dus tñ adimendi ipam ptendit ſe vſq; in infinitum. nõ infinitate actuali. ̊ potentõnali.q ſcʒ dicimus ꝙ; curuũ a recto in infinitũ põt recedere.Ad illð vᷣo 41 qd obijcit᷑ ꝙ gra totaliter tollit ↄocupiam. dom ꝙ q̃; dam eſt gra qᷓ opponit᷑ ipſi ↄcupie ſᷣm id qð eſt.que dam vo que opponit᷑ ipſi ſolũ ſm id ad qð eſt. ⁊ pꝛi/ ma eſt quedã gra gratis data.⁊ totaliter põt tollere ↄcupiam.duni ſanat ⁊ reintegrat natura viciatam. Alia vᷣo eſt gr̃a gratũ faciens.Et de hac dicit aug. x q́;uis diminuat ↄcupiam.nunqᷓ; tñ finit eam.et huic gre aſſimilatur culpa reſpectu habilitatis nõ alteri. Mam ſicut dictũ eſt nõ opponit᷑ illi babilitati ſᷣm ſe ſiue ſᷣm id in qͥ eſt.̊ ſᷣm id ad qð eſt. obijcit᷑ gloꝛia reddit impoſſibilem ad malũ.dm qꝙ; etiam pena reddit impoſſibilem ad bonũ.ſed ta/ men aliter ⁊ aliter.qꝛ goꝛia reddit impoſſibilem ad malũ in hoc ꝙ in eo aufert᷑ radix mali ipᷣa ↄcupiſcẽ/ tia. ⁊ dat᷑ plenitudo boni. Damnatio vo eterna rec dit impoſſibileʒ ad bonũ.nõ qꝛ ibi ſit plenitudo om⸗ nis mali.nec etiam qꝛ auferatur naturalis aptitudo ad bonum..ſed qꝛ aufert᷑ merendi ſpacium.⁊ deꝰam- plius nõ offert gram iuuantem ad bonum. Et ideo illa impoſſibilitas nõ dicit᷑ ꝑ pꝛiuatõeʒ habilitat oĩ/ modam.ſed potiꝰ ꝓpter benefacicndi impedimenta. Vñ ſi aliquis damnatꝰad ſtatum vie reduceret᷑ nul la ſibi habilitate collata.de nouo habilitatem babe/ ret ad ſuſceptõnem gr̃e.⁊ ꝓpterea q;uis oꝛdinatõ ha⸗ bilitatis impediat᷑.tamen babilitas nunqᷓᷓ totaliter tollit᷑. Eſto autẽ ꝙ ↄcederet᷑ ꝙ tolleret᷑ in inferno. adhuc tamen nõ ſequeret᷑ ꝙ totaliter tolleret᷑ ꝑ pec- catum. Mulla em̃ culpa ponit hominẽ extra ſtatum vie.⁊ ideo nec aufert homini habilitatẽ ad gratie ſu⸗ ſceptionem. M V H ¶ Di.xxx vj. Vtrum peccatũ ſit pena peccati. M Lienduũ eſt tñ quedã ſic eſſe pctã ⁊c. Supꝛa determinauit magiſter qͥd ſit pctm̃ ſᷣm rem ⁊ diffiniti/ onem. In bac ꝑte inquirit vtrũ pctm̃ ſit pena pcti.Diuidit᷑ aũt iſta ꝑs in duas ꝑtes. In quaꝝ pꝛi a mgr mouet qõnem illam ⁊ determinat ᷣm opinionẽ alioꝝ. In ſcdᷣa vo ſᷣm opinionẽ ꝓpꝛiã.ibi. ꝛima ꝑs hbʒ tres ꝑtes. In prima adducit męr̃ auẽctes qͥ bus oñdit ꝙ vnũ pctm̃ ſit alterius pcti pena. In ſcda vᷣo mouet qõnem vtrũ pctm̃ ſᷣm idem ſit culpa ct ꝑena IAd illud qd 42 an m diuerſa. ⁊ determinat iuxta alioꝝ opinionẽ.ibi.Et ideo merito querit᷑. In tercia vᷣo ſubiũgit illius opi nionis maioꝛẽ explanatõeʒ.ibi. Et licet ex hoc ſenſu om̃e pctm̃ moꝛtale poſſit dici.Siliter ſcda paꝛs pꝛincipa lis in qua iſtã qõnem determiat m ꝓpꝛiã opinionẽ diuidit᷑ in tres ꝑtes. In quaꝝ pꝛima determiat ꝓpoſitam qõnem ſ̃m ꝓpꝛiam opinionem.ↄfirmans eam auẽcte ſanctoꝝ. In ſcda vᷣo determinat quoddã dubiuũ in pᷣdi/ ctis auctibus ꝓpoſitũ.ibi. Illud aũt diligenter notandũ eſt ꝙ ſupꝛapoſitis ⁊c. In tercia vᷣo breuiter epilogat ea q̃ pdicta ſunt.ibi. Satis diligenter eoꝝ poſuimꝰ⁊c. Et ſic in hac totali ꝑte agit᷑ pꝛincipaliter de comꝑatiõe culpe ad penâ. Atrũ vicʒ culpa ſit pena cauſaliter tm̃.an cauſaliter ſimul ⁊ eſſentialiter.Et quis ſᷣm aliquo/ rum opinionem pctm̃ ſit pena tm̃ cauſaliter.m tamen opinionẽ magiſtri quã in litera innuit nõ tm̃ cauſali/ ter. ſed etiam eſſentialiter pena eſt. 4 dducit autoꝛitates quibꝰoſtendit ꝙ vnũ peccatũ a ¶Pcetm eſt ⁊ cauſa Di.xxxvj ſit alterius peccati pena. 9 peccati. Sed otra. aut Kiendũ eſt t queda ſiceſſe pcts vt ſint ei: Peccc ain ia autne M anm pene pctoõꝝ. Vñ aug. ſup illi locũ P. ceſſaria. Mon volun- Alyvij ſupcecidit ignis ⁊ nõ viderũt ſoleʒ. it. taria.quia nihil volũ⸗ tGqIgnis ſuꝑbie ⁊ ↄcupie ⁊ ire intelligit᷑. Iſtaſ tarie oꝑat᷑ niſi qdð co/ penas pauci vident.ideo eas maxime ↄmemoꝛat apo gnoſcit et appetit. ta- ſtolus in epla ad Ro. ⁊ enumerat multa q̃ pctã ſunt ? s uceneſ nenna⸗ peena peccati. Itẽ. Inter pꝛimuʒ em pctm apoſtaſie et n cſt voltcaria es. yVltimã penam ignis eterni.media que ſunt.⁊ peccata Item nõ eſt cauſa ne lIluuunt ⁊ pene peccati. Oꝛego.quoq; ſuꝑ Eʒech.ait.õ⸗ ceſſaria.quia qui pec· rnenti qui nõ vult penitere ponit deus offendiculu, cauit in vno pctõno vlrhvbi ſcʒz grauius impingat. Pcetm̃ em̃ qð ꝑ pniam citiꝰ el neeg 4 Rakt A nõ deletur. aut peccatũ eſt ⁊ cauſa pcti.aut pcim ? pe ltero. non diact Momm 3 agliquo modo ſit cau/ lſa. Item ſi peccatum eſt cauſa peccati. aut ratõne alicuiꝰboni ſbᷣ ſtrati.aut ratione de/ fectus. Mon rõne bo ni ſubſtrati.quia tũc magis deberet dici bo num eſſe cauſa mali. iᷓᷓ peccatum cã pecca ti. Mon rationc defe⸗ ctus.quia qð nihil cẽ. nullius eſt cauſa.intẽ tio em̃ cauſalitatis in ſolis entibus reperit᷑. ꝓpt᷑ qð ẽ qõ qð pꝑecca⸗ tuʒ ſit cã peccati.⁊ ra tione cuius pctĩ ſit cauſa peccati.Rꝰ.dð ꝙ cũ in pctõ duo ſint videlicet conuerſio ⁊ gquerſio.ratõne vtriuſ AKQ; pctm̃ habet ad ali/ ud pctm̃ diſponere.⁊ p boc pctm̃ aliud dici tur cauſare. Ratione quidem auerſionis. quia in hoc ꝙ a deo a/ uertit elõgat a bono. xt ꝑ hoc homo efficit᷑ Impotens ad reſiſten dum malo. Rationc cõuerſionis ſicut actꝰ vnius virtutis diſpo⸗ nit ad actuʒ alterius. vVtpote actus nutriti⸗ une ad generatiuã. ſic vna culpa babet diſ/ ponere ad aliã.vtpo/ te gula ad luxuriam. Eſt igit᷑ peccatũ cau/ ſa peccati.id eſt diſpo ſitio trabens ſiue in/ elinans ad aliud pec/ catnuʒ tam röne auer/ lſionis q; ratõne ↄuer lſionis.ſed ratõe aner ſionis in qua cõmu/ nicant om̃ia peccata. quodlibʒ eſt cã cuiuſ- libet. ratõne vo ↄuer ſionis in qua diſting/ —— na peccati. aut pctm̃ ſimul ⁊ cauſa ⁊ pena pcti. Ande moyſes. Nondũ ſunt ↄpleta pctã amoꝛreoꝝ. Et Da G Pã. lxviſj. uid inquit. Apone iniquitatẽ ſuꝑ iniquitateʒ eoꝝ.Et aliꝰ ꝓpheta.Sanguis ſanguinẽ tetigit.i.petm̃ pecca⸗ Oſee.iiij. to addituʒ eſt. Paulꝰq́; ait. Pꝛopterea tradidit illos Ro... deein paſſiones ignominie ⁊c.Et item. Vt impleant j.The.ij. pctã ſua ſp. Johãni q; ꝑ angelũ dr̃. Qui in ſoꝛdibus Apoc.xxij. eſt ſoꝛdeſcat adhuc.Ex his teſtimonijs colligit᷑ pctm̃ aliquod.⁊ pctm̃ eſſe ⁊ penam peccati. ¶ Mouet queſtionẽ vtruʒ pctm̃ ſᷣm idem ſit culpa et pena.an ſᷣm diuerſa.⁊ determinat ſᷣm alioꝛum opinio t ideo merito querit᷑.vtrũ pctm̃ inq;tum pctm̃ eſt ſit pena pcti. &π nõ vidr̃.cũ om̃is pena peccati iuſta ſi. Vñ aug.in li.retracta.Omis pena pcti iuſta eſt.⁊ ſup Aug. pliciũ noĩat᷑.Si g̊ pctm̃ qð eſt pctm̃ ⁊ pena pcti.in⸗,;⸗··· tum pctm̃ eſt.pena pcti eſt. cũ oĩs pena iuſta de iuſti / cia dei veniat.videt᷑ inqᷓ;tum pctm̃ eſt.iuſtuʒ eſſe.et a deo ꝓuenire. ¶ Ad qð illi rũdent pctm̃ ſic dici penam pcti.qꝛ ꝑ pctm̃ in qð merito pᷣcedentis pcti hõ labitur deſerente deo.coꝛrũpit᷑ bona natura. Sic ignis eter/ nus dr̃ pena maloꝝ.qꝛ ea cruciant᷑.nec tñ ipſe crucia / tus maloꝝ ignis eſt.ſed ꝑ ignẽ fit in hoĩe. Ita ꝑ pctem coꝛrũpit᷑ natura ⁊ imminuit᷑ bonũ nature.⁊ eſt ißa im minutio ⁊ coꝛruptio boni paſſio ⁊ pena.⁊ nõ eſt eſſen⸗ tialiter ipᷣm plim̃ ꝑ qð ſit.ſᷣ ideo pctm̃ dr vt pᷣmiſſum eſt.qꝛ ꝑ pctm̃ ilico vt peccat hõ fit in hoie illa coꝛrup/ d tio.q tñ fit deo autoꝛe. Illa eniʒ pena ſiue paſſio q̃ eff boni coꝛruptio.a deo eſt. Aliꝰtñ(vt ſie dicaʒ) materia et cã eſt pctm.qð a deo nõ eſt.Qð videt᷑ Aug.notaſ⸗ ſe.⁊ iuxta hũc ſenſum intellexiſſe cum ait in li:de pᷣde/ ſtinatõne ſanctoꝝ. Pꝛedeſtinatõne deꝰea pᷣſciuit q̃ fu⸗ erat ipſe facturus.Sʒ pᷣſciuit deus etiã que nõ eſt ipſe facturus.i.om̃ia mala.qꝛ ⁊ ſic ſunt quedam q̃ ita pctã ſunt vt etiam pene ſint pcti.ſᷣm illud apli.Lradidit li⸗ los deꝰin paſſiones ⁊c̃.nõ tñ pctm̃ dei eſt.ſᷣ iudicdium. ſch pena. In ſcriptura em̃ ſepe noĩe iudicij pena intel⸗ ligit᷑. ¶ Mic diligenter intendentibꝰ inſinuare vrf ea qᷓ pctã ſunt ⁊ pene pcti.nõ inqᷓ;tum pctã ſunt.ſᷣ inq;dtum pene dei eſſe dicunt᷑. NHam cũ dixiſſet deũ nõ eſſe factu rum mala aliqͥ.i.pctã.qꝛ poſſet ei obijci.qdam pctã eẽ etiã penas pcti.⁊ pena pcti oĩs iuſticia eſt.⁊ ideo a ðo⸗ eſt.qᷓſi determinãdo ſᷣm qd facit ea.vel ſᷣm qͥò nõ faci⸗ uunt᷑ nõ quodlibet eſt cauſa cuiuſlibet.ſed pctm̃ vnius generis diſponit ad pctm̃ generis pximi. vtpote ſpi tuale ad ſpũale.vt ſuperbia ad inuidiã.⁊ carnale ad carnale.vt gula Hõ Ad e q8ð ſenten non eſt cã voluntaria nec neceſfaria.dm ꝙ pctm̃ nõ eſt ſufficiens cauſa peccati.ſed dicit᷑ in boc ꝙ trabit vo luntatem vt cõmittat ali 7 quãdo culpam.⁊ ita reducit᷑ ad cauſam voluntariam.Ad illud qd querit᷑ vtrum ſit cauſa ratõne poſitõnis vel defectus.dico ꝙ ratione vtriuſq;. ſicut viſum eſt. Conuerſio em̃ inoꝛdinata diſpo⸗ nit ad aliam ↄuerſionem inoꝛdinatam. Ex ↄuerſione em̃ inoꝛdinata auget᷑ in nobi iſcenti Halam Duerlie linatam. Ex ↄuerſionce em̃ inoꝛdinata auget᷑ in nobis ↄcupiſcentia ⁊ pꝛonitas ad malum. ⁊ dum augetur ꝓnitas 7 ↄcupiſcentia.quaſi quoddã pondus ponit᷑ in anima. Qð em̃ ondꝰ? in coꝛpoꝛibus. poc eſt amoꝛ in ſpiritibus. Et ideo bene dicit Grego.ꝙ petm̃ qð p penitenti Po EXτν%211 oc eſt amoꝛ in ſpiritibus. Et ideo dicit Grego. ꝙ pctm̃ qð ꝑ penitentiam non diluitur. mox pondere ſuo ad aliud trabit. ⁊ ita nec⁊ ſe faci um cum alio § argumentunm no valet. it. ⁊ ita nec defectus ꝑ ſe facit.nec bonum ꝑ ſe.ſed vnum cum alio YAllud tamẽ em pctm̃ nõ eſt cauſare aliquid.ſed potius deficere. vnde eſt ibi ſoppiſma ᷣm quid 2 ſimplici . unane aliquic vnge eſ a m quid 2 ſimpliciter. b¶¶ Ylico Reiaroma — coꝛruptio que tñ fit deo autoꝛe.Seq cõtra boc eſt. qꝛ illa boni ccbhe⸗ ſi⸗ e gekiue diegeur ſe paſſiue eſt imagis wfoꝛmatio. Defoꝛmgtio gutem imaginis deo diſplicet.2 nibil ad deo quia defectus nõ poteſt eſſe cauſa alicuius.ergo nõ poteſt eſſe cauſa peccati. Cauſare ſo⸗ Utrunpe⸗ nagligae talie ſt 1ene pa lrrecie Micncctz nihcig ſenipſan n eſen licita⸗ ſihlearze Di * — . at. addidit reliqᷓ. Juxta vᷣo p̃dictaʒ intelligentiã pctã ſane dicunt᷑ pene. Vñ apls appellat eas paſſiones is/ minie.qꝛ vt ait auẽtas.licʒ quedã pctã ſint q̃ delectat. ſunt tñ paſſiones nature nominande.qꝛ ꝑ ea coꝛrum/ Aagis explanat opinionẽ alienã.ꝙ nõ om̃e pecca tum eſt pena peccati. ä — . ꝓctm̃ ſit.ſᷣ ⁊ cauſa pcti.Ex illo quipe culpa ſubſeqͥns oꝛit᷑. Pctm̃ vᷣo qð ex pctõ oꝛit᷑.nõ ſolum pctm̃.ſᷣ ⁊ pe⸗ na pcti eſt.qꝛ iuſto iudicio deus coꝛ peccantis obnubi lat.vt pᷣcedentis pcti merito etiã in alia cadat. Quem eym̃ liberare noluit. deſerẽdo ꝑcuſſit. Pꝛoinde vt aug. glit. Pꝛecedentis eſt hec pena pcti.⁊ tñ etiaʒ ipſa pctm eſt. Judicio em̃ iuſtiſſimi dei traditi ſunt. vt ait aplus de quibuſdã.ſiue deſerẽdo ſiue alio mõ explicabili ſi/ ue inexplicabili in paſſiones ignominie.vt crimiĩa cri⸗ minibꝰ vindicarent᷑.⁊ ſuplicia peccantium nõ tm̃ ſint tteoi:mẽta.ſᷣ̊ ⁊ vicioꝝ incrementa. Illa & pctã q̃ enume⸗ rat apls.qꝛ de ſuꝑbia ſunt.nõ ſolum pctã ſᷣ etiã ſuppli⸗ caia ſunt. Ecce ex his iam fit ꝑſpicuũ quedã pctã. etiaʒ penas ⁊ cauſas pcti eſſe.⁊ illud pctm̃ eſſe penã pcti qd cqãm pcedentem hʒ pctm̃.atq; illud pctm̃ eſſe cãm pcti dgʒõð eſt meritũ ſequentis culpe. L criminibus vindicari. videt᷑ inſinuare ea ip̃a que pctã tialit᷑ ſint pctäa Atrui peccea/ ta aliqua eſſen/ ⁊ pene peccati. △ Aperte oſtẽdit pctã quedaʒ eẽ penã pcti.⁊ pe/ nam ipſam iu⸗ ſtam eſſe a deo alit᷑ loqᷓndo ẽ pena ⁊ culpa.⁊ pꝰviẽ ꝙ idẽ ipʒ ⁊ca deo.⁊ñ ẽa do.R.dð ẽ ad h̊ ꝙ illð ⁊ Fduplicatõe.vt q dẽ ꝙ aliqð pctm̃ ẽ pena pcti.⁊ ꝙ pena illa ẽ a deo. Z itelligit᷑ pm natois.Et h̊ inuit męr̃ in ̃a cũ dic.ꝙ ñ inqtũ pctãa ſt.pene ſt.nec inqᷓtum pctã ſt a deo ſt.q.d.Cũ in rãt rõ deooꝛdinatõis ⁊ oꝛdinatõis ꝑ aſſertõeʒ ad diuerſa.oꝛdinatio ẽ a deo.deoꝛdinatõ OQO aüt quedã pctã pene ſint.⁊ ipſa pe t. deo ſit. euidenter tradit Auguſtinꝰin libꝛo retractati / onũ.j.dicẽs quedã neceſſitate fieri ab homie que ma d cum ait crimia ſunt eſſentialiter eſſe penas pcti.i.punitõnes pcti.Ad hoc aũt inquiũt illi.hec ⁊ ſimilia dicta eſſe ſm ratiõem pᷣdictã.⁊ ideo intelligenda foꝛe ſᷣm pᷣmiſſam expoſiti⸗ onem. Intelligentia em̃ dictoꝝ ex cauſis eſt aſſumen⸗ da dicendi. „ ¶ Veterminat qõnem ꝓpoſitã ſᷣm ꝓpꝛiã opinionẽ cõ d firmans eã auẽte ſanctoꝝ. ¶ n nullo tñ pᷣiudiciũ factuʒ veritati putat᷑.ſi qs dicat ipſa eadem q̃ pctã ſunt eſſentialiter(vt ita dicã) eẽ pe⸗ nas.i.punitõnes pctõꝝ pᷣcedentiũ.que iuſte ſunt.et a deo ſunt.nec tñ inq;tum pctã ſunt a deo ſunt.nec inq; tum pctã ſunt.pene pcti ſunt.⁊ tñ inqᷓ;tum pctã ſt.pꝛi⸗ uatõnes boni ſunt. Sed vt ſupꝛa dictuʒ eſt. cauſaliter ⁊z actiue dicunt᷑ pꝛiuatõnes. 9* pſa pena iuſta ſit eta „ C Et licet ex hoc ſenſu om̃e pctm̃ moꝛtale poſſet dici pe- na.nõ tñ om̃e põt dici pena pcti. Pena em̃ pcti.vt p⸗ dictũ eſt.eſt illud cuiꝰcã eſt aliud pᷣcedens pctm̃. Naʒ pvctm̃ ſic d̃ pena pct reſpectu pᷣcedentis.ſicut dr̃ cau / ſa pcti reſpectu ſequentis.Quo fit.vt ideʒ pctm.⁊ ca ſit ⁊ pena pcti.ſed alterius pcti pena.⁊ alterius cauſa. Vt em̃ greg.in moꝛalibꝰait.Pctm̃ qð pnia nõ diluit᷑᷑. ſuo pondere mox ad aliud trahit. Vñ fit.vt nõ ſolum vowim. * „ — — biſplicet ? a deo. Idẽ em̃ ẽ fieri deo autoꝛe. ⁊ deo volente. g talis coꝛruptio nõ ẽ a deo. Ittẽ eadẽ ſunt pꝛinci/ pia actõis ⁊ paſſiõis. ſi conuptio actõ nõ eſt a deo. vꝛ ſilr ꝙ nec coꝛruptio paſſio. Reꝰ. dð q illud verbuz nõ cẽ dictũ ſᷣm opinioneʒ mgr̃i.ſj ſᷣm opinionẽ alioꝝ. ſic pʒ ex ipᷣa ſe⸗ rie lre. Sʒ tñ qꝛ illud idem vr mgr dixiſſe ĩ vlti. ca. pᷣcedentis di. aliter rnñdenduz eſt ꝙ; in illa coꝛruptõe.⁊ eſt ↄſiderare defectum ⁊ deoꝛdinatiõʒ.eſt nihi⸗ lominꝰ ibi cõſiderare paſſionẽ ⁊ oꝛdinẽ ad pᷣcedentẽ actõeʒ.⁊ q;⸗ tum ad h duovltima coꝛruptõ iſta tenet ra tionẽ ꝑene.⁊ qtuʒ ad B dẽ eè a deo.vicʒ in qᷓ;tuʒ pena.ſimplicit᷑ aũt loquẽdo vt dica᷑ coꝛruptio modi ſpẽi ⁊ oꝛdinis eſſe a deo ſi ue defoꝛmatio imagi nis.nõ admittit᷑ ſicut rõnes oñdũt.ꝓpter h̊ ꝙ talis coꝛruptõ ⁊ de⸗ fectũ dicit ⁊ deoꝛdina tioneʒ.qᷓ ẽ culpa ſicut ſupꝛa ẽ oñſum.⁊ ẽ ta⸗ lis coꝛruptio pena nõ inflicta nec ↄtracta ß acta.⁊ iõ qammodo tenet rõncm culpc ſii oññſuʒ fuit in pᷣcedẽti di. Et q;tum ad H̊ nõ intelligit᷑ ill qd i lr̃a dẽ. Et ꝑ B patẽt ea q̃ᷓ in la obijciun᷑. c ¶ In nullo tñ pu/ dicium factũ veritati putat᷑.ſi qͥs dicat ia — eadẽ q̃ pctã ſt.eſſenti aliter (vt ita dicaʒ )eẽ= penas. Poſtea ſubiũ gilt qꝙ hmõi punitões iuſte ſunt ⁊ a o ſunt nec tñ petã a deo ſüt. AVr h̊ eſſe implicatio dic e vnñ ⁊ ide eenti. 7 ↄſilia intelligẽda ſt cũ pena. H eſt ſm rõez oꝛdi Li. ᷓ“ d Sunt inquit que dam neceſſitate facta impꝛobãda. Contra- rium huiꝰ videt᷑ aug. dicere in lib.de duabꝰ animabꝰ.Dicit ei q; illud ſolum eſt pecca/ tum a quo liberuʒ eſt abſtinere. Et dom eſt ad hoc ꝙ ſicut magi/ ſter determinat infra quedam neceſſitas ẽ ad pctã venialia.pec/ cata ſaltem in vniuer ſali. Illa aut rõ ⁊ ver bum qð ibideʒ ſcqui/ tur intelligitur de pec cato actuali moꝛtali. Qualiter autem ne/ ceſſitas ſit ad venia/ lia. boc habebit que/ ſtionem infra ſuo lo/ co vbi magiſter inqui rtit di. xlj. la ſunt.⁊ eadem iuſta pena pcti ſunt.ꝰ Sunt inquit q̃ dam neceſſitate facta imp:obanda.vbi homo vult re⸗ cte facere ⁊ nõ põt.vnde ⁊ illud apli.Non qð volo fa cio bonum.ſed qð odi maluʒ hoc ago.Etillud.Caro ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃.⁊ ſpũs aduerſus carneʒ. ec em̃ inuicem ſibi aduerſant᷑.vt nõ ea que vultis facia/ tis.ſed hec omia ex illa moꝛtis damnatõne ſunt. Naʒ ſi nõ eſt iſta pena hominis ſed natura. nulla iſta pctã ſunt.Si em̃ non recedit᷑ ab eo mõ quo naturaliter fa⸗ ctus eſt homo cum hec facit.ea vtiq; facit que debet. Si aũt homo quia ita eſt nõ eſt bonus.nec habet ĩ po teſtate vt ſit bonus.ſiue nõ videndo qualis eſſe debe⸗ at.ſiue videndo ⁊ nõ valendo eſſe qualem ſe eſſe debe re videt.penam iſtam eſſe quis dubitet? Om̃is autem pena ſi pcti pena eſt.iuſta eſt ⁊ ſupplicium noĩiat᷑. Si aũt iniuſta eſt pena.qm̃ penam eſſe nemo ambigit in⸗ iuſto aliquo dñante.homini impoſita eſt. Poꝛro quia de om̃ipotentia dei ⁊ iuſticia dubitare dementis ẽ.iu⸗ ſta eſt hec pena.⁊ ꝓ pctõ aliquo impendit᷑. Non enim quiſq; iniuſte dominans aut ſurriꝑc hoĩem potuit ve⸗ Ro. vij. Gal. v. lut ignoꝛanti deo.aut extoꝛquere inuito tanq; inuali / dioꝛi vt hoĩem iniuſta pena cruciaret. Relinquit᷑ g̊ vt hec pena iuſta de damnatõne hoĩs veniat.Hhis atq; alijs pluribꝰteſtimonijs docet᷑ quedã eſſe pctã Pꝛeterea nullatenꝰa vt inuidia q̃ eſt dolo ⁊ penas pcti eſſentialiter. mbigendũ eſt quedã pctã abſq; vllo ſcrupulo penas eẽ 2 alieni boni.⁊ ira.q̃ etiã nõ inq;tum pene ſunt.pctã ſũt. Ita etiam de cupiditate ⁊ timoꝛe ⁊ alijs hmõi ſentiendũ eſt. Unde aug.in li. Ixxxiij.q.ait.Ois ꝑturbatio paſſio.oĩs cupiditas ꝑturbatio.omiĩs & cupidi/ tas paſſio. Ois vo paſſio cũ eſt in nobis.ipᷣa paſſione patimur. Ois cupi⸗ ditas cum eſt in nobis ipſa cupiditate patimur.⁊= inq;tum cupiditas eſt pati⸗ mur ea.ois aũt paſſio inq;tum ipſa patimur non eſt pctm̃.ita ⁊ de timoꝛe.nõ em̃ ↄſequẽs eſt vt ſi patimur timoꝛem.ideo nõ ſit pctm̃.qꝛ multa ſunt pctã q̃ patimur.ſed nõ inq;tum patimur eis. etermiat quoddaʒ dubiuʒ in auẽtibꝰ p̃dictis poſitum. e d aũt diligẽter ẽ annotãdũ qð ſupᷣ poſitis vᷣbis Aug. dicẽtis quedã ne/ ceſſitate facta eẽ impꝛobãda ⁊ mala.vr obuiare qð Hhiero.ait in explanatiõe fidei.qð licet ſupᷣ ſit poſituʒ.tñ vt ꝑfectiꝰſciat᷑.iterare nõ piget.Execramꝰin⸗ quit eoꝝ blaſphemiã qͥ dicũt impoſſibile aliqd homini a deo eſſe pᷣceptum.⁊ mãdata dei nõ a ſingulis ſᷣ ab omibꝰin cõe poſſe ſeruari.⁊ paulopoſt.Et taʒ illos erraꝛe dicimꝰq cuʒ manicheo dicũt hoĩem pctm̃ vitare nõ poſſe.qᷓ illos q cũ Jouiniano aſſerũt hoĩem nõ poſſe peccare.Ecce hiero. dicit erroꝛẽ eẽ. ſi quis dicat hoĩeʒ vitare pctm̃ nõ poſſe. Qui aũt dicit quedã neceſſitate fieri. quedã dicit non poſſe vitari.Cũ g id Augu ſti.dicat. Videt᷑ aut erroꝛis eſſe quod tradit.aut non eſſe verum quod Hieronimus ait. Ad quod dici po/ teſt quia Auguſti.dicit ᷣm ſtatum huius miſerie ad quam ꝑtinet ignoꝛantia ⁊ difficultas.vt idem ait in li.de libe.arbi.q̃ ex iuſta damnatõöne deſcendert. illud tradidit vbi venialia pctã induſit.Hiero.vo tm̃ de moꝛtalibus pctis loquit᷑.que vnuſquiſq; gratia illuminatꝰ vitare valet.vel de homine fm ſta / tum liberi arbi. ante peccatum illud ait. Epilogũ facit ad alia tranſiturus. f . Satis diligeter eoꝝ poſuimſciam qꝗᷣ dicũt om̃s actꝰnaturas eẽ. ⁊ inqtũ ſũt —– . Quegdam ſine dubio peccata ſunt ⁊ pene. vt ira ⁊ inuidia. bonos eſſe.in qͥ tractatu qdam interleruimꝰq̃ nõ n ccipiédda ,„ AIractatu qdam interſeruimꝰqᷓ nõ ex eoꝝ tm̃ ꝑſona accipiẽsda ſunt⸗qꝛab oĩb catholice ſapientibꝰabſq; heſitatõne tenent᷑.atq; auẽtatü te imonijs ⁊ ronibꝰeoꝝ traditõeʒ muniuimꝰ.q dicũt oẽs actꝰeẽntia ſui.i.inqᷓ; tum ſunt eſſe bonos.CQuoſdam vo inqtum inoꝛdinate fiunt peccata eſſe. i 9 van feindi nerede Cuhen ficeiu⸗a Pufn inge tfnen1 censſoli censput re peo kuntetug ckannt. llmm 1t. touenbe ſaturefel glo mogo onoo⸗ farona Et ſobbonoit ſndiquaa Polemnta . * tulpeas Ppatoe; duo quer nuohei penetmia en Gynoe QAuiinſon ſeinſoat ſcſtelucd ſgkueen cöſsdi⸗ ſethlini ntate ghoieſt el fabegt nſict larigali Plo imnofn⸗ ſtenpe ayi. Ky. daboen ſurtwaet ntmnd. oſſent aũt plura queri de hac materia.ſed alibi —.A— nere dicit᷑.qꝛ eſt mune ⁊ vniuerſale.tũc ſiliter videt ctu ſpeciei.Eſt igit᷑ qõ ꝓ quanto dicat aliquid eſſe bo e Addunt q; quoſdam actus nõ tm̃ eſſentia. ſed etiam genere bonos eſſe.vt reficere eſurienteʒ. qui actus eſft de genere operũ miſcðie. Quoſdã vo actus abſolute ac pꝑfecte bonos dicũt.quos nõ ſolum eſſentia vel ge⸗ nus.ſed etiam cauſa ⁊ finis commendat.vt ſunt illi 4 cx bona voluntate ꝓueniunt. ⁊ bonum finẽ metiunt᷑. XxXXVI San quoq; quoſdam actus nõ tm̃ eſſentia ſed etiam genere bonos eſſe vt reficere eſurientem. Querit᷑ pꝓ quanto dicit᷑ eſſe bonũ in genere. Si qꝛ dici bonũ abſqʒ; circũſtantia aliqua ſuꝑaddita. tũc videt ep refice/ re indigentẽ nõ ſit bonũ in genere.quia eſt ibi circũſtan tia debita in eo qui reficit᷑. Si tu dicas ꝙ bonum in ge deberet dici bonũ in ſpecie. cum generale dicat᷑ reſ pe/ num in genere.Qucrit᷑ etiam de ſufficientia ipſius diui ſionis ꝑer tria mẽbꝛa. vigdet᷑ em̃ eſſe inſuffi⸗ ciens.qꝛ nõ tm̃ eſt bo/ num in genere et bo/ num ex intentione et cauſa.ſed etiã bonuʒ gratie ⁊ gloꝛie.Re.d magiſter diuidit h bonum nõ quocunq; modo.ſed bonuʒ ꝓut eſt in actu. bonũ autẽ hmõi habet oↄſidera/ ri in ſe ſiue m ſe.⁊ ſic eſt bonũ nature.Habet iterũ dſiderari m òpatõnem ad naturam debitam. ⁊ ſic d bo⸗ num in genere. Habet iterũ ↄſiderari ᷣm alia tria genera cauſaꝝ.videlʒ in comꝑatõne ad efficiens.⁊ foꝛmã. ⁊finem.⁊ ſic eſt bonum ꝑfectum.Et ſic patet ſufficientia.quia omis actus aut ↄꝑatur ad ſuum pꝛincipiũ effi ciens ſolü. Aut ↄpatur ad ſu pꝛincipin eniciens putr eſpicit debitũ obiectũ. Aut ↄpat᷑ ad ſuũ pꝛincipiũ effi/ cliens ꝓut reſpicit debitũ obiectũ et finẽ ogrun. Bonũ an nũ aut ſᷣm ꝙ reſpicit naturã debitã dicit᷑ eſſe bonũ in gene re. p eo ꝙ ſicut gen dicit eſſe in potentia ad eſſe ↄpletum.que oplet ꝑ aduentũ differentiaꝝ.ſic in actu tranſ⸗ eunte ſuꝑ naturã debitã quammõ inchoat᷑ bonũ moꝛis. Illud aũt bonũ moꝛis ſpecificat᷑ ⁊ dplet᷑ ꝑ aduentũ circumſtantiaꝝ.vnde põt fieri ⁊ bene ⁊ male.Similiter intelli num ⁊ malum poſſint differenter fieri ⁊ bene ⁊ male. 7 gendũ eſt de malo in genere. Muis autem bo/ nihilominus tamen bonũ quantũ eſt de ſe dicit inchoa⸗ tionem boni. ⁊ malũ ſimiliter mali.⁊ ideo nomen boni tenet.quia in ipſo ſaluat᷑ ratio generis. Ande bonum nature reſpectu boni moꝛis eſt quaſi in potentia matcriali que eſt potentia paſſiua. bonum aũñt in genere ali quo modo eſt bonũ moꝛis.ex hoc ꝙ tranſit ſupꝛa materiã debitam.⁊ ideo aſſimilat borenelseni q̃ ẽ ali/ quo modo actiua. Genus em̃ eſt foꝛma vt dicit phs.licet ꝑ cõꝑatõnem ad differentias in di nitõne ſit ſicut materia. Et ꝑ boc patet reſponſio ad obiecta. Nam bonum ex circũſtantia cõtineri põt ſub bono pfecto. vel ſub bono in genere. Si em̃ eſt indutũ omnibꝰbonis circumſtantijs ↄtinet᷑ ſub bono pfecto. Si autem deficit in aliqua circũſtantia. reducit᷑ ad bonũ in genere.ſub bono aũt ꝑfecto ↄpᷣbendit᷑ actus gratuitus ⁊ gloꝛioſus DO intelligentiã buiꝰ ꝑtis circa tria incidit h Nyy⸗4Jõ. Pꝛimo querit᷑ e ↄꝑatõne culpe ad ꝑenã Fm identitatẽ. Scdo vo querit᷑ de ↄpatione culpe ad penã ſᷣm inſepabilitateʒ. Cercio querit᷑ de ↄꝑatõe pene ad diuie iuſticie eqᷣtatẽ. Circa pꝛimũ duo querunt᷑. Dꝛimo querit᷑ vtrũ vnũ pctm̃ ſit alte- rius pcti pena:Scdo querit᷑ vtrũ paſſiones aie ſint pene tm̃.an pene ſimul ⁊ pctã: eſtio.j. Lu ₰ D ¶ Atrum petĩ ſepen eccati: Et e ſic vꝛ Apoẽ̃.vl. Qui in ſoꝛdibꝰ ſoꝛdeſcat adhuc.glo. Juſtuz eſt. H eſſe in ſoꝛdibꝰnõ eſt aliud qᷓ; eẽ in pctis. et ſoꝛdeſcere nõ eſt aliud q; peccare.g pctm̃ eſt meritũ alteriꝰpcti. ifgit a relatiuis pctiñ ſequẽs eſt retnibutio pccdent]. retributio pcti nõ eſt niſi pena.ẽ̊ ⁊c. ¶ Item greg. expᷣſſius dicit.⁊ hẽ in lr̃a. Inter pꝛim ũ petm̃ apoſta/ ſie. ⁊ vltimã penã ignis eterni.media q̃ ſunt. et pctã ſunt ⁊ pena pcti. Biem yſid. Deus occultã ſuꝑbi/ am clericoꝝ vindicat ꝑ manifeſtã luxuriã.ſed vindi⸗ cta pcti eſt pena.& manifeſta luxuria eſt pena ſuper/ bie. ¶ Item er boc ꝙ bõ peccat meret᷑ a deo relinqͥ ß ex hoc ꝙ relinquit᷑ cadit ↄñter in aliud pctm̃.& ſi iuſtũ eſt.qͥ vnũ pctm̃ ↄmiſit.meret᷑ ꝑ ↄñs dimitti ca dere in aliud.& ſi dimiſſus cadit in aliud pctm̃.illud dð ſcdo ꝑpetrat᷑ oꝛdinẽ bʒ ad pꝛimuz ſicut ad meri/ tum. 5 om̃e tale eſt pena pcti.̊ ⁊c.¶ ſt pcti pena in quo bõ damnificat magis babent locum ꝙ hic. en omne ill ledit᷑.⁊ in qd ꝑ „ um ſe ſupare. Sicut em̃ dicit Aug in li. de vera relig. Meceſſe bʒ alij inuidere. qͥ nõ vult ab alio ſuꝑari.Sẽ videt᷑ ꝙ inuidia ſit pena ſuꝑbie.⁊ inuidia abſq; du/ bio eſt pctm̃.g pctm̃ eſt pena peccati. ¶ Sʒ contra. Omis pena pcti eſt laudabilis.⁊ nulla culpa eſt lau⸗ dabilis. g nulla culpa eſt pena peccati. Maioꝛ pba/ tur.qꝛ om̃e qdð iuſtum eſt.laudabile eſt.ſᷣ om̃is pena pcti eſt iuſta.ſicut dicit aug.⁊ bẽ in lra. Minoꝛ vᷣo ꝑ. ſe ptz. Gr om̃is pena eſt oꝛdnatiua culpe.⁊ ꝑ hoe faciẽs að vniuerſi decoꝛẽ.ſᷣ culpa ſubſequẽs nõ oꝛdi⸗ nat culpã pᷣcedentẽ nec decoꝛat.ĩmo mag deturpat. gculpa nõ eſt peccati pena.¶ Item ſi culpa ſubſe⸗ quens eſt pena pᷣcedentis.ꝗ a relatiuis culpa prece- dens eſt meritũ ſequẽtis.pari rõne illa culꝑa q̃ ẽſub⸗ ſequẽs.eſt meritũ alteriꝰ.⁊ ſic deinceps.ſi ẽ nullũ pec catũ debet remanere impunitum.videt᷑ ꝙ hõ debeat peccare ineternũ.ſi g̊ hoc eſt incõueniẽs et indignũ. patet ꝙ pctm̃ nõ eſt pcti meritũ.igit᷑ nec vnũ pctĩ ẽ alterius punitiuũ.¶ ¶ Item ſi ſequẽs pctm̃ punit pᷣ⸗ cedens. cuʒ deus nõ puniat bis in idipᷣm.culpa ſe⸗ quẽti ꝑtractata.culpa pᷣcedens non dʒ puniri. aut ſi punit᷑.nõ debet tantũ puniri.ꝙ ſi hoc ect verũ.repor taret qͥs comodũ de malicia. O ſi hoc eſt inconueni ens.patet ⁊c̃. ¶ Item ſi pctm̃ eſt pena peccatict de⸗ us nõ punit ſupꝛa ↄdignum.nunqꝙ;ᷓ pctiñ ſequẽs eſ⸗ ſet maius pctĩ pᷣcedenti.ꝙ ſi boc de plano ẽ falſum. quia de minoꝛi pctõ deuenitur ad maius.planuʒ eſt ꝙ petm̃ nõ eſt pena peccati.¶ R. dom ꝙ abſq; du/ S ilud pctm̃ inducit᷑.sᷣ ſupbꝰbocipſo ꝙ vult alium ex po eſt p bio ſicut auẽtes ſanctoꝝ expꝛeſſe dicunt.tenendum cellere. neceſſario cadit in inuidiã quando videt ali⸗ eſt ꝙ; pctm̃ eſt pena peccati. Sed aduertenduʒ eſt ꝙ; circa hoc eſt duplex modus intelligẽdi ſᷣm ꝙ magi/ ſter in lr̃a innuit.Quidaʒ em̃ dicere voluer̃t ꝙ pctm̃ eſt pena pcti.nõ tñ eſſentialiter ſiue ſᷣm id qð eſt. ſed ratõne eiꝰqð ↄcomitat᷑.vel ratõne eiꝰqð ↄſequit᷑.ſi/ cut patet ꝙ pctm̃ manifeſtũ ex q̊ ↄſurgit infamia.di⸗- cit᷑ eſſe vindicta pcti occulti.nõ ratõne ipſius tranſ/ greſſionis.ſed ratõne infamie ↄſequentis.Ael pctm̃ in quo eſt manifeſta ignoꝛantia eſt pena pcti ſuper/ bie. ſicut pctm̃ hereſis ⁊ alia hmõi.que vocat aplus paſſiones ignominie.pena eſt ratõne ignoꝛãtie.non ratõne culpe.Et bꝛeuiter qdlibet pctm̃ põt dici ꝑena pcti pᷣcedentis ratõne leſionis quãa infert.et ſic idem dicit᷑ pctm̃ ⁊ pena pcti cauſaliter.ita tñ pctm̃ dicit eſſentialiter.⁊ pena pcti cauſaliter. Sed qm̃ ſᷣm iſtũ modũ nõ tiñ vnum pctm̃ poſſet dici pena alterius.ſ etiã vnũ pctm̃ poſſet dici pena ſui cauſaliter loquen do.quia peccans ſeipᷣm ledit. Et iterũ ſicut oſtenſuzʒ fnit in pᷣtedentibꝰ.nõ tm̃ actio inoꝛdinata eſt culpa. verũ etiam ipſa defoꝛmitas que remanct in anima.⁊ ipᷣa anime defoꝛmatio nõ modica eſt ei pena.Et ruꝛ⸗ ſus ſicut ratõnes pᷣme oſtendũt quedam oꝛdinatio meriti ⁊ retributõnis eſt inter culpam pᷣcedentem ⁊ ſequentem. etiam qᷓ;tum ad iq ꝙ culpe ſunt. JIdeo eſt alia opinio cui magis videt᷑ ↄſentire magiſter.ꝙ pctm̃ ſequens nõ tm̃ cauſaliter. ſed etiam eſfentiali/ ter (vt ſicloquamur) eſt pena peccati pᷣcedentis.et boc dicendo ſicut magiſter dicit in nullo fit pᷣiudici/ um vcritati.immo boc eſt ſatis planum. Mam pena duo dicit. ⁊ dicit malum ſiue damnũ.⁊ dicit oꝛdineʒ ad pᷣcedens meritum. ⁊ hec duo ↄtingit reperiri cir- ca ſequens pctm̃. Damnificatio em̃ ⁊ nocumentum in ipſo ßm ꝙ pctm̃.eo enim eſt pctm̃ quo nocct.⁊ magnũ malũ incurꝛit qͥs cum incidit in pcti.etiam ſi nibil alið deberet habere poſteriꝰ. Oꝛdinatõeʒ vᷣo habet in eo ꝙ ſcquẽs.hocipᷣo em̃ ꝙ homo eſt ĩ pctõ. dignus eſt dimitti cadere in aliud. Juxta illud apo/ calipᷣ.vlti.ſicut dicit᷑ in glo. Juſtũ eſt vt qui in ſoꝛdi bus eſt ſoꝛdeſcat adhuc.Concedendũ eſt igit᷑ ſimpli citer ꝙ pctm̃ põt eſſe pena peti.vt expᷣſſe dicũt auto/ ritates ſanctoꝝ. illud vᷣo qð pꝛimo obijcit᷑ q; om̃is pena eſt laudabilis.dᷣm ꝙ illa ꝓpoſitio dupli/ citer põt intelligi. Aut ꝙ laus attribuat᷑ pene ſᷣm id qð eſt.aut inq;tum pena.Si attribuituꝛ pene ſᷣm id qð eſt. ſic eſt falſa.multe cm̃ ſunt pene que ſunt paſ/ ſiones ignominie.⁊ non ſunt laudabiles ſed vitupe/ rabiles. Si aũt attribuat᷑ pene ſub ratõne pene.hoc eſt inq;tum eſt pᷣcedentis peccati punitiua.ſic om̃is pena eſt laudabilis.pter hoc ꝙ oꝛdinata eſt.⁊ ꝑ eũ/ dem mogum intelligenda eſt hec ꝓpoſitio. Om̃is pe⸗ na eſt iuſta.Cum ergo infert᷑ ꝙ pꝑeccatũ ſit iuſtuʒ vel ꝙ ſit laudabile.eſt ibi ſophiſma ſᷣm accidẽs.quia p/ ceditur a laudabilitate oꝛdinis.ad laudem rei oꝛdi/ nabilis.hoc autem non ſequit᷑.quia frequẽter laus oꝛdinis extranea eſt oꝛdinabili.maxime cum ill qð vituperabile oꝛdinatur cõuenienter ⁊ laudabili/ ter. ¶ Av illud qð obijcit᷑ ꝙ omnis pena eſt oꝛdina/ „ tiua culpe.dm ꝙ verũ eſt ꝙ eo modo oꝛdinat quo mogo punit. ⁊ illa que ſimpliciter eſt pena ⁊ ſimpli citer punit.eſt ſimpliciter oꝛdinatiua.⁊ illa que ſuffi/ cienter punit ſufficienter oꝛdinat. Que vo eſt pena m quid ⁊ nõ punit ſufficiẽter. oꝛdinat ſᷣm nich 2 rum eſt illud ꝙ ſicut quiqã oꝛdo laudabilis eſt. licet II — magis manifeſtus pene infernalis ad culpam.ſta qͥ dam oꝛdo eſt laudabilis licet minus manifeſtus pec cati fubſequentis ad pctm̃ pᷣcedens.⁊ in hoc oꝛdine laudat᷑ diuina iuſticia.que ↄmittenteʒ vnum petm̃. iuſto iudicio ꝑmiſit labi in aliud. illud quod obijcit̃ ꝙ culpa pᷣcedens eſt meritum ſequent᷑.dᷣm ꝙ eſt meritum cõgrui.⁊ eſt meritum ↄdigni.⁊ cũ di/ citur culpa pᷣcedens eſſe meritum ſequentis.hoc nõ eſt qtum ad meritum ↄdigni ſed cõgrui.que qͥdem congruitas in alia congruitate defacili poteſt rccom penſari. Sicut em̃ eſt congruũ ꝙ deꝰ peccatoꝛem ꝑ/ mittat labi in aliud pctm̃.ſic eſt etiam congruum vt quia male vſus eſt vita.eam ſibi auferat.et in infer/ num demergat. Sicut etiam congruuʒ eſt vt dimit⸗ tat eum cadere in aliud pctm̃.ſic etiam congruũ eſt vt ſi velit abſtinere det ei auxilium vt in aliam cul/ pam nõ coꝛruat.i Ad illud qdð obijcit᷑ ꝙ deus non punit bis in idipſum.ddm ꝙ pctm̃ ſequens nõ erat pena in qua fieret retributio de ↄdigno.ſed ſolum de congruo.Et ſic retributio eiꝰqd meret᷑ quis qᷓtũ ad meritũ cõgrui.ñ pᷣiudicat ei qd meret᷑ qᷓ̃tum ad me/ ritũ ↄdigni.Dat em̃ deus iuſtis bona in pñti.nõ p/ pter boc dat minoꝛa in futuro.ſic intelligendũ eſiſe 0 habere in ꝓpoſito. (AA illud qð vltimo obijcit᷑ q; deus non punit ſupꝛa ↄdignũ ⁊c.iam pʒ rñſio. Hoc em̃ intelligit᷑ de pena q̃ a deo infligit᷑ ppꝛie.et de ca q̃ circa pctin pᷣcedens reſpicit meritũ ↄdignum. vtrũ/ qʒ aũt hoꝝ deficit in ppoſito. Nam culpa ſequẽs ſᷣm id qdð eſt nõ eſt a deo.culpa etiaʒ ſequens nõ oꝛdina⸗ tur ad pᷣcedens pctm̃ ſᷣm ratõnem ↄdigni.ſᷣ ſ̃m rati⸗- onem ↄgrui.Congruit em̃ hoc oꝛdini diuine iuſticie ſicut oſtenſum eſt. ¶Queſtio. ij. b trum paſſiones aie ſint pene tm̃.ᷣ an pene ſimul et pctã:Et ꝙ ſint pene ⁊ pctã videt᷑.Om̃e illud ꝓ quo quis meret᷑ moꝛtẽ eternã eſt pctm̃.ſ paſſionibꝰ ani⸗ me meret᷑ quis moꝛtẽ eternã Math. v. Qui iraſcit fratri ſuo.reus eſt gehenne ignis. ira que eſt paſſio anime eſt culpa.pari rõne ⁊ alie paſſiones anime. VYrem oſe illud qð directe repugnat virtuti ẽ cul pa.ſed ira ⁊ inuidia ⁊ alie paſſiones anime repugnt virtutibus. ergo ⁊c. C¶ Item omne illud qd eſt ↄtra rationem rectam eſt culpa.ſed paſſio aie que eſt do/ loꝛ de alieno bono eſt ↄtra ratõnem rectã.que de illo iudicat eſſe gaudendũ.gᷓ ⁊c. ¶ Item illud maxime tenet ratõnem culpe.qð maxime eſt impugnatiuuʒ gratie.ſed inuidentia gratie fraterne maxime repu- gnat gratie ſpũſſancti.ergo cum bec ſit paſſio aime ⁊ pena.videt᷑ ꝙ paſſiones anime ſint pctã. ¶ Item ad hocipſum eſt ratio Aug. in li. lxxxiij.q. Arguit.n. ſic. omnis ꝑturbatio eſt paſſio.om̃is cupiditas eſt x turbans. om̃is cupiditas eſt paſſio.ſed planum eſt ꝙ cupiditas eſt culpa.g pctm̃ eſt paſſio ⁊ ecõuerſo. redit igit᷑ idem qð pꝛius. d ↄtra. In om̃i pctõ ſicut vult Aug.in li.de libe.arbi.regnat libido.vbicũ q autem regnat libido ineſt impꝛoba delectatio. er 2⸗ go omne pctm̃ inqᷓtum eſt peccatũ delectat.ſed bu/ iuſmodi paſſiones anime eam puniũt ⁊ ↄtriſtant.S videt᷑ ꝙ nõ ſint pctã. ¶ Item om̃is culpa actualis eſt volũtaria. ſed iſte paſſiones aie nõ ſunt volunta/ rie.ergo nõ ſunt culpa.ſed tm̃ pena. tem omni culpa vitupamur. paſſionibus aũt aie no laudamur *½nec vituꝑamur. ſicut vult ps. paſſiones aime nõ ſunt peccata. ¶ Item oppoſita ſunt nata oſſe in * ü ſinätun Ncidi orp ſtabeo q gſionbu ſionis Et Etbecdv⸗ ruptonen tolbart duplait olcmg nptonepo ntaſione Canuptapen ſütfane⸗ Cruptaco peneſchetn cbaime iug bmdi⸗ narſone⸗ bzbet 12 plidkge nuun ſino iUlbotof Woluntiga thic tie obnteme benepeen yfſanren Unllkoni epcion Nſianeri ſlcvoſen Bnd⸗ Ptſgof Kimprob⸗ mnocern ſispets⸗ Midus Naetak in tedn Kuiruen Ati Cunte inrdint⸗ ongnück An al s on 9 Nöröcr Nſcund uii fumdn thini 9 ochick Bilohe edo⸗ mni mgifnmn ſndnd QAuitni ct Enn ginnial ne t ck geckww erio Gmunm giroh neſc/ ſheine G Dnrn⸗ Nunra Pochic⸗ Rchtho⸗ emnd⸗ nton⸗ — ⁶ 71 rodem genere. ſeo nulla virtus eſt paſſio.cum om̃is virtus ſit in genere babitus.& nullũ vitiũ ſiue pecca tum eſt paſſio. em in om̃i peccato eſt cõuerſio ad ↄmutabile bonũ.in hmõi aũt paſſionibus anime que ſunt inuidia.ixa.triſticia.potius eſt tedium bo/ ni aue q́; ↄuerſio.g̊ tales paſſioncs aie nõ ſunt culpe.¶R.dom ꝙ ſicut expreſſe dicit mg in litte ra ⁊ ꝓbat ꝑ autoꝛitatem Auguſt.multe ſunt paſſio/ nes aie que nõ ſunt ſolũ penales.verũ etiam culpa/ biles.ſicut ira ⁊ inuidia.Licet auteʒ hmõi paſſiones peccata ſint.tamẽ non ſunt peccata inq;tum paſſio/ nes.ſicut idem Augꝰ.dicit et habet᷑ in litera. omnis nũt paſſio inq;tum ipſa aliquis patit᷑ nõ eſt peccatũ. ſed bꝰmõi paſſiones peccata ſunt rõne inoꝛdinatio/ nis volũtatis ↄiuncte.vel añcedẽter vel ↄñter. Pꝛo pter qd notandũ eſt ꝙ qued eſt paſſio illata ab ex/ trinſeco.⁊ circa hanc nõ ↄſiſtit meritũ nec demeritũ. niſi inqtum a volũtate reſpuit᷑ vel acceptat᷑. Ande occidi ꝓ xpᷣo non eſt meritoꝛiũ niſi inq;tum volituʒ eſt ab eo qui occidit᷑.vnde ꝓpꝛie loquendo in talibꝰ paſſionibus nõ eſt quid meritoꝛiũ.ſcd ſufferẽtia paſ ſionis.Eſt ⁊ alia paſſio que oꝛtũ habʒ ab intrinſeco. Et hec dupliciter poteſt oꝛiri.quia q̃dam oꝛit᷑ ex coꝛ ruptione nature.quedam vo ex ↄuerſione volunta/ tis libere.Et illa que oꝛitur ex coꝛruptõne nature in duplici differentia eſt.quoniã natura coꝛrupta ẽ vi/ cioſa coꝛruptõnc ꝑ ↄcupiſcentiam.⁊ coꝛrupta ẽ coꝛ/ ruptione penali per moꝛtalitatem inſlictaʒ. Ille igi⸗ tur paſſiones que oꝛiunt᷑ ex coꝛruptõne nature vt ẽ coꝛrupta penali coꝛruptione.tenent rationem pene tm̃. vt fames ⁊ ſitis.ille vᷣo que oꝛiunt᷑ ab ipſa vt eſt coꝛrupta coꝛruptõne vicioſa.nõ tm̃ habent ratõem pene ſed etiam culpe.ſicut ſunt inoꝛdinate affectio/ nes anime que ↄſurgũt ex moꝛbo ↄcupiſcentie.⁊ ta-/ les funt paſſiones ire ⁊ inuidie ⁊ ↄſimiles.ᷣm auteʒ ; hmõi paſſiones anime oꝛiunt᷑ ex voluntatis con/ uerſione ad aliqd bonum amabile. ſic m ꝙ volun/ 4* tas habet ↄuerti dupliciter. paſſiones hmõi ſunt in duplici genere. Aolũtas em̃ aliquãdo ↄuertit᷑ ad bo num ſimpliciter. ⁊ tũc deteſtat᷑ ⁊ odit qd aduerſatur illi bono.vtpote pctm̃. ct boc modo paſſiones inde ſurgentes ſunt iuſte ⁊ meritoꝛie. Conuertit᷑ etiam voluntas aliquando ad bonũ ꝓpꝛium ⁊ ad bonum vt nũc.⁊ tũc paſſiones que inde cõſurgunt culpabi/ les ſunt ⁊ male.ſicut ⁊ voluntas a qua oꝛiunt᷑.ſᷣ nõ habent plenã ratõnem mali ⁊ culpe niſi qũ volũta/ te ↄſummant᷑.vtpote cum aliquis vult iraſci vel eti um vult ↄtriſtari.Et ſic patet ꝙ hmõi paſſiones ani me pctã ſunt.⁊ inq;tum oꝛiunt᷑ ex coꝛuptõne cõcu/ piſcentie. ⁊ inqtum oꝛtũ habẽt ex inoꝛdinato amo/ te volũtatis deliberatiue.Concedende ſunt igit᷑ ra/ tiones oſtendẽtes aliq̃s paſſiones aie eſſe pecoata. ᷑⸗ illud vo qd obijcit᷑ pꝛimo in ↄtrariũ ꝙ libido ¶ Aetrum contingat in aliquo ponere culpam ſine pe/ S in om̃i pctõ.dom ꝙ verũ eſt m ꝙ libido di⸗ cit᷑ impꝛoba volũtas.ſed nõ opoꝛtet ſᷣm ꝙ libido dr immogerata delectatio. Mibilominꝰ tñ põt dici ꝙ i ſiſtis pctis reperit᷑ libido reſpectu ꝓpꝛij motiui. NMaʒ inuidus delectat᷑ in boni ſingularitate.⁊ iracundus telectat᷑ in adeptõne vindicte.ĩmo qð plus eſt ſicut vbi iuſtus ex rectitudine voluntatis delectat᷑ dolen/ do de malo culpe.ſic etiam inuidus quandã refectõ nem inuenit in dolendo de aliena pꝛoſperitate.ita q dlectatio eſt de vno.⁊ triſticia eſt de altero. Quem⸗/ adinodũ em̃ aliqᷣs dum amiſit illud qdð multũ dile/ xit triſtat᷑ vebemẽter.⁊ magna eſt illi cõſolatio poſſe triſtari.⁊ ibi ſolũ inuenit quietem in fletu ⁊ toloꝛe.ſi cut Aug.in.iiij.ofeſ.dicit de ſe.ſic inuidus ĩ dolendo de bono alieno.in illa paſſione inuenit quãdam dele ctatõnem in eo qð placet ſibi de bono alieno tabeſce re.illa tamen delectatio multum eſt reſperſa amari/ tudine. illud qð obijcit᷑ ꝙ paſſiones ſunt in/ uoluntarie.dᷣm ꝙ inuolũtarium dicit᷑ dupliciter ſi⸗ cut ⁊ volũtariũ. Ano mod dicit᷑ volũtarium cuius pꝛincipiũ eſt volũtas.Alio mõ dicit᷑ volũtarium qð ↄcomitat᷑ volũtas.Et ſᷣm hũc duplicẽ modũ dupli/ citer dr inuolũtariũ. Ano mõ vt dicat᷑ inuolũtariuʒ qð nõ eſt a voluntate efficiente.Alio modo vt dicat᷑ inuolũtarium qdð nõ fit cum volũtate ↄcomitante. Pꝛimo igit᷑ modo accipiendo inuolũtarium.ſic ve/ ritatem habet de paſſionibꝰque fiũt ab extrinſeco.qꝛ eoꝛum pꝛincipiũ eſt cxtra.voluntarium autẽ eſt cuiꝰ pꝛincipiũ eſt in ipſo.nõ aũt habet veritatem in paſſi onibus que ſunt ab extrinſeco ſicut pꝛius oſtenſum eſt.ĩmo poſſunt eſſe volũtarie nõ ſolum ſicut a volũ⸗/ tate ↄcomitante.imo ſicut a volũtate cauſãte.dũ di/ ligit aliquid inoꝛdinate. illud qdð obijcitur ꝙ; paſſionibꝰnõ laudamur nec vituꝑamur. dom ꝙ hoc verũ eſt ꝑ ſe loquẽdo.ꝓut tñ radicem babent ex vo/ lũtate.⁊ volũtas ↄcomitat᷑ eis.⁊ laudari poſſumus ct vituperari ſicut pꝛius oſtenſum eſt.ideo ratio illa nõ ↄcludit ꝙ bmõi paſſiones nõ ſint petã.ᷣ ꝙ petã nõ ſint inq;tum eis patimur. ¶ Ad illud qð obijcit᷑. ꝙ nulla virtus eſt paſſio iam patet rñſio. Ham aliqᷓ virtus poteſt circa paſſiones ↄſiſtere.ſicut patientia ⁊ foꝛtitudo.put ille paſſiones efficiunt᷑ volũtaꝛie.ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligendũ eſt eſſe. Nihilominus taim̃ fotet dici ꝙ qᷓ;uis paſſio nõ ſit virtus niſi ex actu wx untatis ſimul coexiſtentis.põt tamex aliqua paſſio 14 15 6 ☛☚ ꝓut egredit᷑ a natura viciata ⁊ coꝛrupta eſſe pecca tum.nec valet illa ratio cum plura exigautur ad cõ/ plendum bonum qꝙᷓ ad cõmittendum malum. ¶ Ad vltimum iam patct reſponſio. Ham iſte paſ/ ſiones oꝛiunt᷑ ex ↄuerſione voluntatis ad ↄmutabi9 le bonuʒ.⁊ ideo pctã ſunt.nunqᷓ; em̃ quis inuideret alicui niſi nimis amaret ꝓpꝛium bonũ.⁊ vt vult Da maſce. Ira vindex eſt leſe ↄcupie.imo generaliter ſi⸗ cut oſtẽdit aug.in.xiiij.de ciui.dei hmõi paſſiones oꝛ/ tum habent ex amoꝛe. ſẽ Snſequẽter querit᷑ de comꝑatõne culpe ad penam ſᷣm inſcꝑabilitatem. Et circa h̊ duo auerunt. P in aliquo poncre culpam ſine pena ſubſequente.Se cũdo querit᷑ vtrũ ↄtingat in aliquo reꝑire penã ſine merito pᷣcedeni culpe. Aucſtio. j. na ſubſequente:Et qꝙ ſic videtur. Eccleſiaſti.v. Altii ſimus eſt patiens redditoꝛ.ſed patiens non ſtatim vindicat iram ſuam.ſed vſq; in tempus expectat.er go videtur ꝙ deus peccatoꝛem non ſtatim puniat.er go contingit in aliquo eſſe culpam ſine pena. ¶ Vtem pꝛonioꝛ eſt deus ad miſerendum qᷓ; ad con demnandum.ſed meritũ nõ habet ſtatim ↄiunctum pꝛemiũ.g videt᷑ ſimiliter ꝙ culpa non ſtatim habe/ at iunctam penam.ergo ⁊c. ¶ Item pena eſt vt di/⸗ cit Augꝰ.laboꝛ inuoluntariꝰ. impijs ⁊ peccatoꝛibꝰ ꝛimo queritur vtrum contingat 18 l 2 in hac vita multa pſpera pueniunt.⁊ plures ſunt q̃ adeo in malo letantur ꝙ doloꝛcʒ non ſentiunt.ergo videtur ꝙ ponere ſit peccatuʒ abſq; pena ſaitem ad tempus. Item ſi ſtatim peccatoꝛ cum peccat pu/ nitur. aut punit᷑ ſufficienter. aut nõ ſufficienter. Si ſufficienter.g̊ nõ deberet amplius in inferno puniri. Si nõ ſufficienter. aliquid de culpa ad tempus re/ manet impunitũ.ſed qua rõne aliquid remanet im/ punitũ eadem rõne et totum.& videt᷑ ꝙ pctm̃ poſſit ſaltem ad tempꝰſeꝑari a pena.¶ Item multo miſe⸗ ricoꝛdioꝛ ⁊ benignioꝛ eſt deus q;ᷓ ſit aliquis homo.ſᷣ ad laudem benignitatis humane ſpectat vt in nul lo vindicet iniuriam ſibi factam. g multofoꝛtius hoc decet facere deum. g videt᷑ ꝙ ſaltem ad tempus de/ beat relinquere pctiñ impunitũ.⸗ Sev otra. Aug. j.ↄfeſſ. Juſſiſti dñe ⁊ ſic eſt. vt pena ſua ſit ſibi om̃is inoꝛdinatus animꝰ.ſi &̊ ad culpam neceſſario ſequi tur animi inoꝛdinatio.neceſſario igit᷑ ad culpam ſe/ quit᷑ aliqua punitio.¶ Itẽ vbicũq; eſt peccatũ ibi ẽ pꝛiuatio modi ſpecici ⁊ oꝛdinis.vbicunq; auteʒ hoc eſt ibi eſt damnificatio.vbicũq; autem damnificatõ eſt merito culpe.ibi eſt iuſta punitio.ergo impoſſibi le eſt culpam eſſe in aliquo abſq; pena. Item qui cunq; inoꝛdinate ↄuertitur ad bonum vt nũc.auer/ titur a bono ſimpliciter.⁊ quicunq; acquirit carna/ lem delectatõnem.ꝑdit ſpiritualẽ ↄſolationẽ.ſed p/⸗ dere ſpiritualẽ ↄſolationẽ ad quaʒ anima nata eſt.et amittere deũ qui eſt omne bonuʒ anime.hoc eſt ma ximum damnum ⁊ penaʒ incurꝛere.ergo videtur q; nunq; peccatum cõmittatur abſq; pena. ¶¶ Itẽ vni nerſum ideo dicit᷑ eſſe valde bonũ.quia optime oꝛdi natum.ſᷣ in eo qd eſt optime oꝛdinatum nõ põt eſſe oꝛdinis coꝛruptio.nec ſimpliciter.nec ad tempꝰ.ſed peccatũ abſq; pena eſt inoꝛdinatuʒ.g impoſſibile eſt ad momentũ peccatũ eſſe impunitum. ¶ Itez ad iu ſticie perfectionem ſpectat ſuꝑare iniuſticiam. ſicut ad ſapientie ꝑfectõnem ſpectat vincerę maliciaʒ.vt dicit Sapie.vij. Sapientia vincit maliciã. ſed quia ſapientia vincit maliciã.impoſſibile eſt aliqd maluʒ eſſe qd diuina ſapia nõ ſtatim oꝛdinet.et exinde bo num aliquod eliciat.ergo cum iuſticia dei ſiliter om/ nem ſuꝑat iniuſticiam. impoſſibile eſt aliquã culpaʒ cõmitti quin ſtatim ad eam non ſequatur aliqua pe na. ¶ K. dom ꝙ impoſſibile eſt culpam in aliquo eſ ſe quin ad ipſam ſequatur pena inſeparabiliter. E& ratio buius poteſt ſumi ex ꝑfectione diuine equita/ tis.⁊ ex pulcritudine vniuerſitatis.⁊ ex inoꝛdinatõ/ ne culpe.⁊ ex cõditõne peccantis nature.Ex pꝑfectõ/ ne diuine equitatis ratio ſumit᷑ ſic. Lante eim̃ equi/ tatis eſt deus qui eſt iudex omnium. vt nõ patiatur dedecus peccati ad modicuʒ eſſe ſine decoꝛe iuſticie. omni em̃ modo debet iuſticia iniuſticiam ſuperare. Ex pulchritudine vniuerſitatis ratio ſumit᷑.vniuer/ ſum em̃ ex oꝛdine pulcritudinem babet.⁊ talis ẽ iſta pulcritudo qualem decuit fieri ad oſtenſionem ſum/ me ſapientie.⁊ ideo nullo modo fedari poteſt.ac per boc nec ad momentũ eſſe in ea aliquid inoꝛdinatuʒ. ⁊ita nec peccatum a pena ſeꝑatum.Ex coꝛruptione culpe ratio ſumit᷑. Nunqᷓ; enim culpa cõmittit᷑ quin modus ſpecies ⁊ oꝛdo circa actõnem voluntat᷑ pꝛi/ uetur.⁊ dum voluntas ſe volũtarie in actu ſuo deoꝛ dinat.ſemetipſam incuruat.⁊ dum incuruat᷑. modo ſpecie ⁊ oꝛdine pꝛiuat᷑ qᷓtum ad habilitatem ad bo/ pꝛimo de fructibꝰedere. illð qd o cti num.talis autem pꝛiuatio.magna eſt in ipſa anima damnificatio ⁊ leſio.Et ideo dicit Augꝰ.in quodam ſermone de innocentibus. Memo babet iniuſtuʒ lu/ crum ſine iuſto damno.vbi lucrum. ibi damnuʒ.lu/ crum in archa.⁊ damnũ in ↄſcientia.Lulit veſteʒ ⁊ pꝑdidit fidem.acquirit pecuniã ⁊ ꝑdidit iuſticiaʒ. Ex ↄditõne peccantis nature ratõ ſumit᷑.quia volũtas ratõnalis que eſt cauſa peccati quaſi media eſt inter ſenſibilitatem ⁊ ſinderiſim.media eſt etiã inter deus ⁊ alias creaturas.⁊ cum ſe ↄuertit ad bec inferioꝛa. ab eo recedit qui ſurſum eſt.⁊ dum acquirit paruuʒ bonũ.amittit magnũ bonum.quia dum acquirit vt nũc bonũ.amittit ſimpliciter bonum.⁊ que erat me⸗ dia. facit ſeipſam infimã. Similiter cum peccãdo cõ coꝛdat cum ſenſualitate.diſcoꝛdat cũ ſinderiſi.⁊ duʒ cum ſinderiſi diſcoꝛdat. incurꝛit ex illa repugnantia remoꝛſum quendam et afflictõnem internam. et ita dum peccat perdit magnũ bonum.ꝑdit honoꝛẽ pꝛo pꝛium.perdit ſolatiũ.⁊ incurꝛit remoꝛſum.Et ſic pa- tet ꝙ ad culpam inſeꝑpabiliter ſequitur pena.ſiue di⸗ catur pena quedam damnificatio.ſiue dicatur pena afflictio ſiue inuoluntaria paſſio.ſed pena que ẽ dã/ nificatio ſemper ſequitur ⁊ in actu ⁊ in habitu.quia nunqᷓ; eſt homo in culpa quin ſemper ſit in damno. Afflictio vᷣo ſiue remoꝛſio ſequitur ſaltem in habitu q;uis ꝓpter delectatõnem intenſam vel inconſidera- tionem ſiue diſtractõnem animi nõ ſentiatur. Et ex hoc patet qualiter peccatũ claudit in ſe penã.⁊ qua⸗ liter peccatum poteſt dici pena peccati.⁊ etiaʒ pena ſuijpſiꝰ. Scm em̃ diuerſam comꝑationẽ volunta/ tis peccantis ad ſinderiſim ⁊ ſenſualitatem. ideʒ ip/ ſum ⁊ habet ratõnem peccati.⁊ habet ratõneʒ p ene. ſicut oſtenſum eſt. Concedende ſunt igit᷑ ratoncs ꝓ bantes ꝙ pena ſequit᷑ culpam inſepabiliter. d I9 illud & qd pꝛimo obijcit᷑ in cõtrarium ꝙ altiſfinus eſt patiens redditoꝛ.dom ꝙ dupliciter ẽ loqui de pe⸗ na.ſcʒ q;tum ad ſtatum inchoatõnis.⁊ q;tum ad ſta tum ↄſummatõnis.Et pꝛimo modo puniturhomo remediabilitcr.ſecũdo irremediabiliter. Penaʒ igi= hſm ſtatum inchoatõis ⁊ remediabilitatis ſtatim in/ fert deus.quia hoc decet ſuam iuſticiã. Scum ſtatuʒ vo ↄſummatõnis ⁊ irremediabilitatis differt.Bᷣ ceñ̃ decet ſuã benignitatem ⁊ patientiã.ſᷣm cuius diuiti as nos expectat ad penitentiã. ¶ Av illud qdð obij/ 20 cit᷑ ꝙ deus nõ ſtatim remunerat.ddm ꝙ ſicut in pe/ na magnitudo afflictõnis differt᷑.⁊ interioꝛ afflictio et remoꝛſio peccatuʒ cõcomitat᷑.vel oꝛdinis multi/ tudo abſcondit᷑ benefacientibus.nihilominꝰtamen alique primitie ſpiritus deguſtant᷑.et in omni bono oꝑe quedã iocunditas cõſcientie ⁊ tranquillitas bñ opanti ↄcedit᷑.q̃ᷓ eſt ſicut fructꝰ et remuneratio oꝑis illiꝰ.⁊ hoc ẽ qð dicit apłs.Laboꝛantẽ a lcola optet ir ꝙ bena eſt 21 paſſio inuolũtaria ⁊ afflictiua.iam pʒ rñſio ex his dicta ſunt. Ma S dãnificatio ⁊ afflictio quis nõ ſemꝑ ſentiat. ¶ Ad ter aut ñ.dm qꝙ punire ſufficiẽter hoc ẽ duplr. Aut ſimplr. aut ſm ꝙ ↄpetit ſtatui pnti. In pñti igit᷑ pu/ „ nit᷑ culpa ſufficict. ̊ nõ ſimplr ſ put opetit ſtatui ppñti. ⁊ ideo in tali punitõne ſaluat᷑ debitꝰ oꝛdo.⁊ ni⸗ hilomin? ptꝰegreſſum aie a coꝛpe dʒ fieri pene acecu/ mulatio.nec remanet i pñti.nec i futuro aliqᷣd impu nitũ. ſᷣ totuʒ punit᷑.licet plꝰ ⁊ minꝰſᷣm ꝙ exigit locꝰ illud qd obr ꝙ deopunit ſufficiẽ 22 enpee men. gsſtf nitan. Pmni Nalturon un Aus nnecnib ſuntq Ornn tenſc⸗ 5 ki oſröpee s oſt pimotrag nytadon tmno mſedon gentsen lniöopel ann ſ mali lommalpea Oncmns princhr⸗ Upeontin nepcrent iat nnispunt geiutusai⸗ tan noliz ſthoſſblee ftmalar niains ſinliter geibusit⸗ nquaſian aurgo Moctur. lpont uennria Pienc macurgr ktnonst ſtückit mderie gtan phe nreinpoo Pprliocn urn dr. Ufiitboe ahapren Gerpoteſt Miencoe Miq gapenin Wpcon nihn uann me lenk⸗ niite age ccucknn inede, Ciſnin, t naguntet eanſne nazcoi⸗ Neaſini eugur konunct ehenin mnn rymnſued; eNadroe wieedi⸗ iben in tünden. ewit won ſei tionitun tumn i cnime teinie, 1gAfins ribende tiundl Mind nharß Vötund inbi uslia.⸗ gcocni⸗ ſatinpe⸗ naic Atiotnit ⸗ mminmno⸗ normide ncitzt Nor “ eri iünct 23 ⁊tempus. ¶ Ad ulud qd obẽ ꝙ bomo benignus to tum condon at. Dm ꝙ non eſt ſimile. ꝓ eo ꝙᷓ cum deus ſit ipᷣa iuſticia.ſi ꝓpꝛiaʒ offenſain dimitteret im punitam.iniuriã faceret ipi iuſticie.non ſicaũt eſt de homine. Pꝛeterea cum ipe ſit vltimus iudex.ei reſer uantur om̃ia punienda. AUñ qð ipᷣe dimittit impuni tum.alius pumire non poteſt.non ſic autem eſt de ho mine qui babet aliũ ſuperioꝛem iudicem.⁊ quod ipᷣe nõ punit.quaſi ad deum remittit. —ðYU ueſtio.iij. d ¶Atrum pena poſſſit eſſe in aliquo ſine culpa pꝛece dente.Et ꝙ non videtur. Pꝛimo autoꝛitate Hiero. Ait em̃ ſic. Quicqͥd patimur.peccata nr̃a meruerũt tem Grego.in quadam collecta. Mulla eis no/ cebit aduerſitas.ſi nulla dominetur eis iniquitas.er go ſi nõ pꝛeceſſit dominiũ culpc.videtur ꝙ nullo mõ ſequi poſſit ſuppliciũ pene. em Auguſtinus in pꝛimo tracta. Moꝛs ⁊ vita a domino deo eſt. ſed vi/ ta vt a donante.⁊ moꝛs vt a vindicante.ſi igit᷑ a deo eſt moꝛs vt a vindicante.pari ratione ⁊ om̃is alia pe na.ſed omnis vindicta reſpicit meritum culpe pꝛece dentis.ergo videtur ꝙ in nullo ſit aliqua pena.quin in ipᷣo pꝛius fuerit culpa illius pene merrona ſnte E pena quantũ eſt de ſe dicit aliquod malum. Diuidit em̃ malũ in malũ culpe.⁊ malũ pene.ergo ſicut ma/ lum culpe dicit pꝛiuationem alicuiꝰ boni ⁊ alicuius oꝛdinis.ita etiam ⁊ malũ pene.ergo ſicut maluʒ cul/ pe indiget oꝛdinari.ita ⁊ malũ pene.ſed ſicut malum culpe oꝛdinatur per ſequens malum pene.ſic maluʒ pene per anterius maluʒ culpe.igitur ſicut culpa nõ poteſt eſſe ſine pena.ſic nec pena ſine culpa. Gte omnis punitio ᷣm ꝙ hmõi eſt effectus diuine iuſti/ cie.iuſtus aũt õm ꝙ hmõi cõſiderat meritoꝝ exigen/ tiam.nullũ autem ẽ meritum pene niſi peccatũ.ergo impoſſibile eſt aliquem puniri niſi in eo qd pꝛeceſſe/ rit maculapeccati. ¶ Sed contra Job. xvij. Mõ pec caui.⁊ in amaritudinibus moꝛatur oculus meꝰ.Et ſimiliter Job. vj. Atinam appenderentur pctã mea quibus iram merui.⁊ calamitas quã patioꝛ in ſtate/ ra.quaſi arena maris hec grauioꝛ appareret. ergo vi detur ꝙ pene que fuerunt in Job non fuerunt meri to pꝛecedentiũ peccaoꝝ. ¶ Item Joh.ix. cap. Quis peccauit.hic aut parentes eius vt cecus naſceretur: vhi dicitur. neq; bic peccauit neq; parentes eius.Et exponit Auguſtinus ꝙ boc non dicitur.quia nõ pec cauerunt.ſed quia cecitas non erat pena peccati.cx/ go idem qð pꝛius.¶ Item̃ pꝛo peccato oꝛiginali nõ meretur quis niſi ſemel moꝛi.⁊ Lasarus non tm̃ fu/ it moꝛtuus ſemel ſed bis.g̊ videt᷑ ꝙ pꝛima moꝛs aut ſecñda fuerit ei abſq; merito peccati inflicta. ¶ Itez tota die videmus ꝙ impius affligit iuſtum.Et de hoc etiam ꝓphẽta conqueritur Abacuck.j. Taces cõcul cante impio iuſtioꝛem ſe.ſᷣ nõ eſſet iuſta querela pꝛo/ pbete ſi iuſtus ꝓ peccatis ſuis puniretur.g videt᷑ ꝙ multe pene infligantur q̃ non infligũtur merito pec/ catoꝝ. ſem xpus ſuit a iudeis interfectus.⁊ pla-/ nũ eſt ꝙ in ipᷣo nullũ fuit oino peccatũ.⁊ moꝛs illa pe 24 lpa pꝛeambula. e dom ꝙ malum pene dupli⸗ citer poteſt oꝛdinari. Ano modo ad maluʒ culpe.qð puniendo oꝛdinat.Alio modo in comparatione ad bonũ qò deus elicit ex illa pena. Dico igitur ꝙ ſi ali/ qua pena infligatur cuius oꝛdinatio pꝛincipaliter cõ na fuit. hoc nſ videt᷑ ꝙ pena poſſit eſſe abſq; cuius moꝛs ⁊ paſſio erat o ceſſe eſt aliquam culpam pꝛeceſſiſe.nec tiñ pᷣceſiſie ed etiam aliquo modo coitari inſepabiliter. Pena em̃ aut eſt directe oꝛdinata ad puniendum. aut ẽ oꝛ/ dinata pꝛincipaliter ad malum excludendum. Pꝛi/ mo modo eſt pena infernalis.⁊ ſecũdo modoẽ pena purgatoꝛia.Et pꝛimo modo requirit pena pñtia cul⸗ pe ſm defoꝛmitatem ⁊ maculam. Secũdo modo re/ rit culpe pũtiam ſm reatum ⁊ ſequelam. Si aũt pe- na iuſligatur pꝛincipaliter ꝓpter oꝛdinem quẽ habet ad bonũ qð inde elicitur.aut g& ꝓpter bonũ. ꝓpꝛiũ aut APpter bonũ alienũ.Si ꝓpter bonũ ꝓpꝛiũ.ſic requirit in ſubiecto illo aliqñ fuerit culpa.⁊ ꝙ poſſit eſſe de futuro. Si aũt ꝓpter bonũ alienũ.ſic ſufticit pene vt fuerit culpa in a io ꝙᷓ; in eo qui punitur. in eo vicʒ ꝓ quo pena illa ſuſtinetur.ꝑ rocum folein rpo. moꝛs 2 paſ dinata ad redimendũ ge nus humanũ.⁊ liberandum ⁊ repandum a lapſu in quem ceciderat ex peccato pꝛimi parentis. Et ſic pa- tet ꝙ omnis pena aliquo modo reſpicit culpam.ſed quedam vt pꝛeſentem in ſe.vtpote pena infernalis. quedam vt pꝛeteritam in ſe ſed pꝛeſentem in reatu ⁊ ſequela. ſicut pena purgatoꝛia. Qucdam vo ſoluʒ vt pꝛeteritam ⁊ hoc in eo qui punitur.⁊ ſic eſt omnis pe na iuſtoꝛum xpᷣo excepto. Quedaʒ vo reſpicit culpã non in ſe ſed in alio.ſicut patet in xp̃ᷣo.Cum ergo q̃‚; nitur vtrum omnis pena ſit cauſata a culpa.Dðm ẽ ꝙ ſi intelligatur de cauſa meritoꝛia de condigno. ſic non habet veritatem.ſi autem intelligatun de cauſa ſine qua non. ſic aliquo modo veritatez babet. Mul. la enim eſſet pena in homine niſi pᷣceſſſſet culpa.Et per hoc patet reſponſio ad q̃ſtionem ꝓpoſitam qua queritur vtrum pena wwſſit eſſe ſine culpa pꝛccedete. ſiue qua queritur vtrum pena poſſit ſepari a culpa. Concedendum eſt em̃ ꝙ ſic ꝓpter oꝛdinatõnem quã habet ad bonũ poſterius qdð ex ea elicitur. Ad il- lud ergo qdð obꝛ de Hiero. Ddm ꝙ Hicro.nõ acci/ pit ibi mereri pꝛo merito condigni ſed potius ꝓ me/ rito congrui.qd quidem eſt ſicut diſpoſitõ pꝛeambu la. Et verum eſt ſicut dictum eſt ꝙ niſi fuiſſet in no⸗ bis peccatum oꝛiginale in nobis non eſſet contracta penalitas vnde eſſet afflictio aliqua i q8 fuit. hoc fuit ſolummodo voluntarie Ad illud obijcitur de Grego. dom ꝙ facienda eſt vis in ̊ qd dicit nulla nocebit aduerſitas.nam aduerſitas q̃ in- fligitur hbomini cxigente merito pᷣccdẽtis peccati.nõ eſt ad eius nocumentum ſed potius ad cius ꝓfectũ. Juxta illud apoſtoli.Diligentibus deum om̃ia coo. vo iſa Ad illud quod obijcitur ꝙ moꝛs ẽ a deo vin ita alie pene. Oum ꝙ in ope iuſticie ſe mul dicante tum immiſcet opus miſericoꝛdie. Et ideo quis pᷣma diſpoſitio ad penã fuerit vindicta.multe tñ pene cõ⸗ ſequũtur ad illam diſpoſitionẽ. que potius ſunt bñ/ ficia diuine miſcdie ⁊ diuine viſitatõis.qᷓ; ſint inſtru mentũ ire.Cum ergo dẽ ꝙ moꝛs eſt a deo vindican/ te. hoc intelligit᷑ de ia neceſſitate moꝛiendi.ſed cx h̊ non ſequitur ꝙ omnis alia pena ſit a dei vindicta.i- mo ſicut tactum eſt poteſt eſſe a dei miſcricoꝛdia.que erudit ⁊ flagellat omnẽ filiũ quẽ recipit. Sic cm̃ ope tit pñti ſtatui. ¶¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ pena oꝛ dinatur ad culpam ſicut ecconuerſo.Odm ꝙ non eſt ſimile. Culpa em̃ habet oꝛdinari ſicut dietum eſt du⸗ pliciter.non ſolum ad pꝛius.ſed ctiam ad poſterius. Peccatum aũt ſᷣm ꝙ bmõi oꝛdinari babt ſolum ad poſterius vic qad pcnam. ⁊ ideo euſta Emner⸗ dicit innn 25 26 27 28 . £ ſnoꝛdinationem.niſi pᷣſentialiter aſſit pena.pena vᷣo ꝓpter oꝛdinationem ad poſterius bonuʒ.oꝛdinata ⁊ vtilis eſſe poteſt.etiam ſi nulla ſit culpa in eo qui pu nitur illius pene meritoꝛia. Illud em̃ malũ recompẽ ſatur ꝑ maius bonũ qð inde elicitur.ſicut patet in ce co nato.⁊ in Job.⁊ in Lazsaro.⁊ in quolibet viro iu/ ſto. O autem bona inde eliciãtur inuenietur in.iiij. 29 diſ. xv. ¶ Ac illud quod vltimo obijcitur iam patet reſponſio.quia ⁊ ſi punitio ſit a diuina iuſticia.nihi/ lominus tamẽ plerũqʒ eſt a diuina miſericoꝛdia.Si⸗ cut em̃ vult Auguſtinus in quodam ſermone quem facit de flagellatione pharaonis.cum deus immitte bat pharaoni flagella.impẽdebat miſcdie beneficia. quia coꝛ eius ad conuerſionem excitabat.cũ vᷣo ſub/ trabebat.hoc erat ex rigoꝛe iuſticie.que ꝓpter ipſius pharaonis peccata dũ illa flagella ſubtrabebat. ipᷣm obdurari ſinebat.⁊ pꝛo tãto fcriptura dicit ꝙ coꝛ eiꝰ indurabat. Onſequenter queritur de comparatione pẽ ne ad diuine iuſticie equitatem. Et circa hoc gqueruntur duo. Pꝛimo queritur vtrum ali- qua pena ſit a deo. Secundo dato ꝙ ſic.querit᷑ vtrũ omnis pena ſit ab ipſo. AQAueſtio. j. e Jeen aliqua pena ſit a deo. Et q non videtur Sapiẽ.j.Dcus moꝛtem non fecit.ergo ſi moꝛs inter omnes penas eſt maxime manifeſtatiua diuine iuſti cie.⁊ hec non ęſt a deo.videtur igitur ꝙ nulla alia pe na ſit ab ipo. ¶ Item Auguſtinꝰ ſuper illũ locũ p̃s. Deduc me domine in iuſticia tua. cum punit malos deus.nõ ſolum malum eis infert.ſed ſuis malis eos relinquit.ergo videtur ꝙ nulla pena ᷣm id quod eſt. a deo ſit. een pena eſt malum repugnans natu/ re. ſed cone itoꝛ nature nihil facit contra naturam ſi/ cut vult Auguſtinꝰ.igitur videtur ꝙ nulla pena ſit a deo. ¶ Item omnis pena inducit pꝛiuatõnem alicu ius boni.⁊ pꝛiuatio boni dicit boni defectum.defectꝰ aũt non habet cauſam efficientem ſed deficientem.ſi deus nullius eſt cauſa deficiens.nullus defectꝰ po teſt eſſe ab eo. ergo nec pena aliqua. ¶ Itẽ ſicut ma lum culpe pꝛiuat bonã diſpoſitionem voluntatis.ſic malum pene pꝛiuat bonã diſpoſitionem nature. ſed ita eſt a deo natura ſicut volũtas.⁊ ita cõſeruatio na ture ſicut conſeruatio voluntatis.ſi ergo mala diſpo ſitio voluntatis non eſt a deo.pari ratione nec mala viſpoſitõ nature.ergo ſicut nõ eſt a deo culpa.ita nõ eſt a deo pena. ¶ Item ſicut in deo eſt ſumma boni⸗ tas qᷓ;tum ad rectitudinem voluntatis que eſt iuſti/ cia.ſic in deo eſt ſumma bonitas q;tũ ad completio/ nem ⁊ perfectionem nature.ſed deus quia ſumme bo nus ẽ ⁊ ſumme iuſtus.nõ põt facere aliquod maluz. ſiue aliquam iniuſticiam ſiue pctm̃.ergo pari ratõne cũ ſit bnus ſumme per naturam.non poterat ab eo egredi malũ quod ſit in nocumentũ nature.igitur ſi cut ab ipo non cxit malũ culpe.ſic nec malum pene. (Gcad contra Eſa.xv. Ego domiuus foꝛmãs lucem creans tenebꝛas. faciens pacem ⁊ creans maluʒ.ſᷣ boc nõ intclligitur de malo culpe. ergo neccſſe ẽ ꝙ hba hbeat veritatẽ de aliquo malo pene. Ptem expᷣſſius Deu.xxxij. Ego occidã ⁊ ego viuere faciã.ꝑcutiam. ⁊ ego ſanalbv.ſ occiſio ⁊ ꝑcuſſio ẽ ꝑena. ⁊ẽ. Item adbuc magis expꝛeſſe Ecci. xj. Bona ⁊ mala. vita moꝛs.paupertas ⁊ honeſtas.a deo ſunt.b hmõi ſunt pcne. ⁊c. ¶ Item adhuc expꝛeſſius de nouo teſta. 7 2 5 — „ . 4 —— . . - — ð/ Matb. xxv. Ite maledicti in igien eternũ. ab illo pᷣncipalit ẽ pena q dictat ſententiã ſ̊ bic ẽ deus. ⁊c. Item Augu. in li. de li. arbi. Deꝰ ẽ auctoꝛ mali qd patimur.ſᷣ hoc ẽ malum pene vt ibidem dicit. aliq pena eſt a deo. Pran ſicut actus diuine miſericoꝛ. die ẽ parcere.ita actus diuine iuſticie eſt punire.ergo ſicut peccati remiſſio ⁊ indulgentia ẽ a diuina mile/ ricoꝛdia.ita peccati punitio ẽ a diuina iuſticia. aliq̃ pena eſt a deo tanq; a cauſa.¶ R. dm ꝙ pena plus dicit q; malũ. Malũ em̃ impoꝛtat abſentiam ſiue de 30 fectũ boni.vbi debet eſſe. Pena vᷣo impoꝛtat oꝛdinẽ ac ipᷣm meritũ pene.⁊ ſimul cũ hoc diſpoſitionẽ ali⸗/ quã ſignificat circa ipᷣm punibile.Oñm̃ igitur tam oꝛ do qᷓ diſpoſitõ rei dicitur eſſe a deo ſicut a pꝛincipio. binc eſt ꝙ rõnabiliter cõcedit᷑ ꝙ pena ſit a dco.illa po tiſſime que impoꝛtat oꝛdinem fundatũ ſuper talem diſpoſitionẽ.Et quoniã dicit aliquo modo oꝛdinem pcedentem.⁊ culpa pᷣcedens non eſt ex conſtitutõne nature ſed potius ex voluntatis inoꝛdinatione.hinc eſt ꝙ ⁊ ſi pena dicatur a deo.nõ tñ dici᷑ a deo facien te ᷣ a deo vindicante.Concedendũ eſt ergo aliquas penas a deo eſſe. ſicut oſtendũt rões ad hoc inducte pꝛo eo ꝙ alique pene ſunt diſpoſitõnes ipſius puni/ bilis. ⁊ diſpoſitiones non qualeſcunq;.ðſed oꝛdinate m rigoꝛem diuine iuſtiſtie. ¶ Ad illud quod obijci tur in contrariũ ꝙ; deus moꝛtem non fecit iam patet reſponſio.quia non negatur ꝙ moꝛs nõ ſit a deo vin dicante.ſed quia nõ fuit a deo naturam inſtituente. ideo deus eam inflixit.quia bomo eam meruit meri to culpe.Ad illud vᷣo quod obꝛ ꝙ deus cuʒ punit malos non infert eis malũ. DOdm qꝙ Auguſt. nõ vult ibi negare penã inferri a deo.ſed hoc vult ibi negare ꝙ defectus ille qui dauditur in intellectu pene non cauſctur a deo. Ande non dicit.non infert penam.S non infert malum. malum em̃ dicit ip̃m defectum ſi eut dictum eſt. pena autez non tm̃ boni defectionem ſed etiam dicit punibilis diſpoſitionem. ¶ Ad ill quod obꝛ ꝙ conditoꝛ nature nihil facit cõtra naturã Ddm. ꝙ ſi natura dicat᷑ naturalis crcature obediẽ tia.vel naturale iudicatoꝛiuʒ ſᷣm q homo eſt habilis ad iuſticiã.qꝛ vtrũq; hoꝝ dicit immediatã oꝛdinatio nem ad deũ.ſic deus nõ facit cõtra naturã. ſicut nec facit cõtra ſeipᷣm. Alio modo dẽ vis operans ſᷣm ſo/ litum curſum etiã qdcũq; bonũ quod ineſt creature ex ſua oꝛigine.⁊ hoc mõ deus facit contra naturam. ſiue per miracula potentie.ſiue per ſupplicia vindi/ cantis iuſticie.⁊ ſic non facit ſimpliciter contra natu ram.immo potius ſᷣm naturam.cuius oꝑatio ſubia cct diuine potentie.⁊ oꝛdinatio ſubiacet diuine iuſti/ cie. Et cum deus vtitur creatura ſiue ad manifeſta/ tionem diuine potentie.ſiue ad manifeſtationem di uine inſticie. vtitur ea pꝛout debet.¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ pena dicit pꝛiuationem ⁊ defectũ. Ddm qꝙ generaliter loquẽdo pena nõ dicit ſolũ defectum. immo q̃dam pena ẽ que dicit veram paſſionem cir/ ca ipᷣm ounibile. Ande ſicut actio ignis eterni qᷓ agit in animã aliquid ẽ.ſic ⁊ paſſio quam patitur anima ab igne aliquid eſt. Et iteruz aliquid oꝛdinatum eſt. ⁊ita a deo eſt a quo eſt omnis eſſentia ⁊ omnis oꝛdo 1 55 34 Et ꝓpter hoc deficit illa rõ.quia nõ om̃is pena dicit defectum purum. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ ma-/35 lũ pene pꝛiuat bonã diſpoſitõem naturc.ſicut malũ culpe diſpoſitõnem volũtatis. Dm ꝙ non ẽ ſimile. quia maluʒz culpe pꝛiuat inoꝛdinate ⁊ vitupꝑabiliter. .. . avope i E gloh vox alumm h. ſcntinft e Nlmmn a witn ſciſun putans 1 P o tramupun Ermmnon ſoni⸗ W prpnccon Cetick Auoſmd atſanein ſtiweg ſenslon⸗ onnpponene ſcnnlag fuma⸗ tndolan NenſKn Nlarolape Nfansfen cwptonns orcpponteu Huoneplact omminine doyntore ct Pſubtraens lamdadeh Aniblavoon cunſttinfi⸗ hlpotettde cogeme n tulthonore e: wyoꝛs⸗ iſnociche⸗ hebonoerut ccooſtspen anã nononcke Jibun Donndach ſetmater ſutcin Cprlrckt ihiſcintat nsinnit ocktqgot⸗ inbgdiebo Corenbion ſanseſn Dautgzar boeqd ſaenr he Gruondi ſt Dentune upehch. dllg ſe en nnlt tchnſtie innrit inlee ils in rfini ac;⸗ ulgpbne ſere tmitnar deusezwt cwkälr enwen tiinpn; erint Ctis nönntni vwatwis lrinurd mi ſarve mpfn icternan Eius. Numich⸗ ntalen roſda dubenß nmic chnoen, Ala mſe u umt cnunn un, ftud ni innſe hln Di. malũ vo penè ſᷣm ꝙ hmõi pꝛiuat oꝛdinate ⁊ lauda/ biliter. Et quia quod laudabile ẽ.deo attribuendũ ẽ. quod vo vituperabile non. hinc eſt ꝙ recte aliquod malum pene deo attribuitur.malum vo culpe non. ſicut infra melius videbitur.Et per hoc patet rñſio ad vltimũ qð obicit de perfectione bonitatis q;tum ad volũtatem ⁊ naturã dei.Concedo em̃ bñ ꝙ vtri uſq; ẽ ſumma perfectio.qꝛ vna ⁊ eadem. Idem em̃ ẽ in eo natura ⁊ voluntas.comꝑatio tamen diuine wᷣ luntatis ad culpam ⁊ penam.ſiue econuerſo pene ⁊ culpe ad diuinam voluntatem differens eſt.qꝛ culpa ꝓpter ſui deoꝛdinationem.dcoꝛdinationem ponit cir ca peccantem. Pena vo non deoꝛdinationem cõno/ tat circa punientem ⁊ oꝛdinantem. (Aueſtio . ꝑ ¶ Atrum om̃is pena ſit a deo? Et q ſic videtur.ad Ro. xij. Mihi vindictam ⁊ ego retri.ergo vindicta ꝛopꝛic compcetit ipi deo.ſed om̃is punitio vindicta quedaʒ eſt.g̊ omnis pena ⁊ punitio eſt a deo. E Auguſtinꝰ dicit ⁊ habetur in lr̃a.Omnis pena ſi pec cati pena ẽ.iuſta ẽ ⁊ ſuppliciũ noiat᷑.ſᷣ om̃e qð iuſtuʒ eſt a deo ẽ. g ⁊c. ¶ Otẽ Ro.j.Tradidit illos deus in paſſiones ignominie.glo.paulo ante. Deſerit deus non apponendo gr̃am. vcl appoſitam ſubtrabẽdo. ſi igitur nulla pena magis caret ratõne boni ⁊ pulcri q̃ᷓ ſubtractio gratie.⁊ paſſio ignominie.⁊ hmõi pene ſunt a deo ſicut patcet ex textu ⁊ ex gloſa.ergo ⁊ om̃is pena. ¶ Item nulla pena eſt acerbioꝛ qᷓ; pena infer/ nalis.nulla pena habet plus de ratõne pꝛiuatõnis ⁊ defectus qᷓ; pena moꝛtis.ſed vtraq; iſtaruʒ eſt a deo. ergo ⁊ omnis alia pena. ¶ Item ſubtractõ gratie di recte opponitur collationi gratie.ſed gratiã dare hoc maxime placet diuine bonitati.ergo inter omnes e nas minime eſt hec pena a deo autoꝛe. ſed hec eſt a deo autoꝛe.crgo et omnis alia. Pꝛobatio minoꝛis. In ſubtractione gratic cſt gratie adnihilatio.⁊ que/ dam dei de habitaculo coꝛdis expulſio.ſed operatio adnihilationis ſoli deo ẽ poſſibilis.ſicut dicit Hug. cum ſit infinita diſtantia inter cxtrema.ct pᷣterea ni/ hil poteſt deum eijcere.ergo videtur ꝙ talis ſubtra/ ctio gratie non poſſit eſſe niſi a deo tanqᷓ; ab autoꝛX ¶ Btẽ omnc illud quod oꝛdinat inoꝛdinatũ.⁊ reſti/ tult honoꝛem deo ſublatum eſt a ſummo oꝛdinato/ re.⁊ honoꝛis ꝓpꝛij zelatoꝛe.ſed omnis pena ſᷣm ꝙ bu iuſmodi eſt oꝛdinatiua culpe.in omni ctiaʒ punitio/ ne honoꝛ redditur deo.etiã ſubtractus per culpam. ergo om̃is pena ſᷣm id qð eſt pꝛocedit a diuiua iuſti- cia. ¶ Sed cõtra. Excecatio ẽ quedam pena.ſed exce catio non eſt a dco:ſed ex ꝓpꝛia malicia. ſicut dicitur Sap̃.ij.Excecauit illos malicia coꝝ.ergo nõ ẽ om̃is pena a deo. O autem excecatio non ſit a deo. appa/ ret tam ex textu q; ex verbis Auguſti.qui dicit ſuper illud Jo.j.lux in.tenebꝛis lucet.ibi dicit ꝙ quomõ ce co pꝛeſens eſt lux coꝛpoꝛalis ⁊ ipᷣe non eſt pꝛeſens lu/ mini. ſic intelligendum eſt in luce ſpũali.⁊ hoc ipᷣe te/ xtus innuit.¶ Item amiſſio ſiue expoliatio gratui/ toꝝ eſt queda pena.ſed hec non eſt a deo.immo po/ tius a diabolo.ſᷣm ꝙ dicitur Lu.x.de homie deſcen/ dente a bieruſalẽ in iericho qui a latronibus fuit vul neratus ⁊ ſpoliatus.ergo non omnis pena eſt a deo. ꝛ auteʒ expoliatio gratuitoꝛũ nõ ſit a deo apparet per boc qð dicit Anſel. ꝙ homo non habet gratiam 7„ non quia deus non dat. ſed quia ipſe non recipit. (Beem imaginis defoꝛmatio eſt quedam pena. v deus imaginem ſuam nullo modo deſoꝛmat.immo indignat᷑ ↄtra defoꝛmanteʒ. ergo nõ omnis pena eſt a deo. Oꝛ autem imaginis defoꝛmatio non ſit a deo apparet.quoniã imaginem dei defoꝛmare eſt contu/ meliã deo inferre. ſed deus nũq; facit ſibi ↄtumeliã. ergo nunqᷓ; defoꝛmat imaginẽ ſuã. ¶ Item ſi nullus purus defectus eſt a deo. aliqua pena eſt purus de/ fectus. ergo aliqua pena nõ eſt a deo. Maior mani/ feſta eſt ꝑ ſe. qꝛ defectus nõ habet cauſaz efficientẽ ſ deficientẽ. ſed deus nulliꝰ eſt cauſa deficiẽs. Minoꝛ ꝓbat᷑.qꝛ ignoꝛãtia nihil aliud eſt qᷓ ſpnalis tenebꝛa. ergo eſt pꝛiuatio pura.⁊ ignoꝛantia eſt pena.ergo ⁊c. Item nullũ viciũ eſt a deo.aliqua pena eſt viciũ. vtpote malicia ⁊ ↄcupiſcẽtia. aliqua pena eſt q̃ nõ eſt a deo. Maioꝛ ⁊ minoꝛ ꝑ ſe ſunt manifeſte. ⸗ nullũ peccatũ eſt a deo.ſᷣ aliq peccatũ ẽ pena. ſicut oſtẽſum eſt ſupꝛa.⁊ manifeſte apparet i illa defoꝛmi/ tate que remancet i anima poſt culpã ppetratã. ergo aliqᷓ pena eſt que nõ eſt a deo.¶¶ E ad p̃dictoꝝ intel ligentiã notandũ eſt ꝙ pena de generall acceptiõe di⸗ cit nocumentũ oꝛdinatũ. nocumentũ aũt cõpationẽ babet ⁊ ad ipᷣm nociuũ.⁊ ad illud qd patit᷑ nocumẽ/ tum.⁊ ad illud ᷣm cuiꝰ pꝛiuationẽ nocumentũ illud attendit᷑. Et ſm iſtã triplicẽ comꝑationẽ nomẽ pene babet triplicẽ acceptionez. Ande dicitur pena aliqñ actio rei ledẽtis.ſᷣm ꝙ aduſtio ignis infernalis dicit eẽ pena repꝛoboꝝOicit᷑ etiã pena paſſio rei leſe ſiue punite. ſᷣm ꝙ; dicitur afflictio repꝛoboꝝ eſt eoꝝ pena eterna. Dicit᷑ etiã defectus alicuiꝰ boni in quẽ incur rit᷑ ex illa paſſone.ſicut defectꝰ quietis.ſalutis.⁊ pa/⸗ cis.eſt pena repꝛoboꝝ. Quocũq; autẽ iſtoꝝ modoꝛũ dicat᷑ pena.ſiuc actio.ſiue paſſio.ſiue defectus.ſemꝑ 36 nomẽ pene vt ſic impoſitũ ẽ ab oꝛdine.⁊ qd dicit no- minat vt oꝛdinatũ.Et quoniã om̃e oꝛdinatuʒ vt tale deo eſt. ⁊ quoniã om̃e oꝛdinatũ a deo eſt.a deo enim habet qꝙ ſit oꝛdinatũ.⁊ deo placet ois oꝛdo.⁊ ideʒ eſt fieri deo autoꝛe ⁊ deo volente.Si autẽ loquamur de pena ſᷣm illud qð ſubeſt huic oꝛdini a quo imponit᷑ nomẽ pene.tũc dicendũ eſt ꝙ ſi pena dicat᷑ defcctus ꝓcedit a deo a quo eſt omis oꝛdo.quocũq; modo di catur pena.⁊ quicquid dicit᷑ pena inquãtum pena.a ſiue carentia alicuiꝰ boni.ſic dicendũ eſt ꝙ; talis defe ctus nõ eſt a deo.nõ em̃ habet cauſam efficientẽ ſed deficientẽ.nec pena que talẽ defectũ nomiat eſt a deo Si autẽ pena dicat᷑ ipſa paſſio rei punite quc eſt via ad defectũ alicuiꝰ boni.tũc diſtinguẽdũ eſt.qꝛ quedã 57 eſt paſſio q̃ eſt ordinata.quedã vᷣo que qᷓ;uis ſit oꝛdi - nata ᷣm quid.eſt tamẽ deoꝛdinata ſimplicit᷑.quedaʒ vo medio modo ſe habẽs. Paſſio illa q̃ eſt oꝛdinata ſimpliciter eſt illa paſſio q̃ eſt pure penalis.ſicut paſ- ſio famis ⁊ ſitis.⁊ talis paſſio a deo eſt.vnð fames et ſitis a deo dicit᷑ eſſe. Paſſio vo ꝗ̃ᷓ eſt deoꝛdinata ſim/ pliciter.ſed oꝛdinata ᷣm quid eſt illa que eſt culpabi/ lis.ſicut ẽ defoꝛmatio imaginis ⁊ coꝛruptio habilita tis ad bonũ.⁊ talis nõ eſt cõcedenda eſſe a deo. Paſ- ſio vᷣo media eſt illa que eſt paſſio vicioſa.vtpote illa que eſt ex rebellione carnis ad ſpiritũ.que quodãmo do oꝛdinata eſt ad culpã pᷣcedentẽ.quodãmodo de/ oꝛdinata cſt.qꝛ eſt declinatiua ad culpam ſeqnẽtem. ⁊ hec nõ cõceditur eſſe a deo.Et magiſter dixit ſupꝛa diſt. xi xij.ꝙ fomes ⁊ cõcupiſcentia non habent deum autoꝛem.ſed dyabolũ aut hominẽ.Et ſic diſtinctum eſt de pena ꝓut dicit᷑ actio rei punitiue.Ex pꝛedictis igitur patct ꝙ etſi omnis pens ſit a deol heng teunct qnn 2 ℳ Ali. rationẽ pene.non omne tamẽ quod dicit᷑ pena a deo eſt. imo quedam eſt a deo.quedam nõ. Illa eſt a doo que dicit oppoſitionẽ aliquam.ita ꝙ non nomiat de/ oꝛdinationẽ.⁊ hec eſt ſimpliciter pena.Illa vᷣo nõ eſt concedenda eſſe a deo que nominat ſimpliciter defe⸗ ctum.vel que nominat poſitionẽ aliquã cum deoꝛdi/ natione. AUnde nec concedit᷑ a deo eſſe excecatio.nec 39 obduratio.nec imaginis defoꝛmatio.nec gratie ſub/ tractio ſiue expoliatio. nec erroꝛ.nec ignoꝛantia.nec cõcupiſcentia.nec his cõſimilia.omnia enim hec vel dicunt defectuʒ vel deoꝛdinationẽ aliquam. Conce/ dende ſunt igit᷑ ratones oſtendentes ꝙ omnis pena eſt a deo. iiluc quod obijcit᷑ ꝙ omnis vindicta eſt a deo.⁊ ſimiliter ad ſequẽs quo dicit᷑ ꝙ omnis pe na iuſta eſt.Dicendum ꝙ ille due ratiões non cõclu/ dunt niſi ꝙ pena ſit a deo ſub ratione pene.ſic enim gliquid dicit quod reſpicit oꝛdinem qui attendit᷑ ᷣm 40 41 vltionem diuine iuſticic. de eo autem qð ſubeſt non opoꝛtet illud intelligi ꝙ ſit a deo. NMam crimina cri/ minibus vindicant᷑ ſᷣm ꝙ ſancti dicunt ⁊ ſupꝛa oſtẽ/ ſum fuit. ¶ Ad illud quod obijcit᷑ ꝙ paſſio ignoꝛan tie ⁊ ſnbtractio gratie eſt a deo.Dicenduʒ ꝙ pꝛopꝛie loquẽdo neutrũ a deo eſſe concedit᷑ niſi ꝑmiſſiue.bᷣm ꝙ deus dicit᷑ obdurare.quia ipᷣo non apponente gra tiã homo obdurat᷑.ſicut etiam deus dicit᷑ tradere in deſideria coꝛdis. Ande gloſa dicit ibidem. Lradere ẽ ꝓmittere et non incitare ſed dimittere. pᷣcedentibus quippe culparũ cauſis.iure ⁊ merito deſerunt᷑ a deo. ⁊ per hoc ꝙ deſerunt᷑.deſiderijs tradunt᷑. Similiter dicit deus gratiã ſubtrabere.hoc non eſt ꝙ auferat datam.ſed quia homine ſe auertente.deus eam non continuat. T illud quod obijcit᷑ de pena moꝛtis eterne damnatiõis. Dicendum ꝙ vtraq; a deo eſt. vtraq; em̃ poſitioneʒ aliquã vel diſpoſitionẽ nomiat ſine dcoꝛdinatiõe aliqua.Et ſi obijciat᷑ ꝙ pena infer/ nalis eſt acerbiſſima. Dicendũ qꝙ acerbitas nõ impe-/ dit qͥn pena ſit a deo. ſᷣ potius dcoꝛdinatio ⁊ defectꝰ Et ſi obijciat q; moꝛs dicit defectũ. Dicendũ ꝙ; moꝛs non tĩ dicit defectum.imo dicit paſſionem ⁊ ꝓgreſ/ ſum ab eſſe in nõ eſſe. qui quidẽ eſt ꝑ anime ⁊ coꝛpo/ ris ſepationem.vbi eſt doloꝛ ⁊ afflictio.⁊ licʒ defectus ſequat᷑ ad illam paſſionem. moꝛs tamẽ nõ nominat purum defectum. ſed potius paſſionem ⁊ tranſitum cedatur de alijs penis quarũ nomina imponũtur ab ipſo defectu. Ad illum. ⁊ ideo concedit᷑ moꝛs eſſe a deo.q́;uis non cõ/ gratie eſt a deo. Dicendũ ꝙ; falſum eſt ꝓpꝛie loquen/ do.niſi dicat᷑ ꝑmiſſiue vt dictuʒ eſt. QOð vo obijcitur &ꝙ ibi eſt adnihilatio ⁊ dei expulſio. Dicenduʒ ꝙ deũ expelli non eſt aliud qᷓ; gratia dei repelli.Gꝛatiã autẽ dei repelli non eſt aliud q; gratiã coꝛrumpi.pꝛo eo q; ipa cum ſit accidens nõ babet ſaluari niſi in ſubſtan/ tia rationali. Gꝛatia autẽ coꝛrumpit᷑ ⁊ adnibilat᷑ nõ 43 per actionẽ contrarij agentis.ſed ꝓpter defectũ in ſe⸗ ipſa. Deficit autem in ſeipſa ꝓpter hoc q; ſubiectum deficit ſibi. Anima em̃ nõ eſt nata eſſc ſubiectũ gratie niſi ꝑ conuerſionẽ ſui ad deum. Et ideo cum ſe a deo auertit.iam gratia gratũfaciens in ea nõ poteſt ſalua ri. ⁊ ideo ĩ ſeipſa deficit. ¶ poteſt gratiam adnihilare ⁊ deum de habitaculo ſuo eijcere.Dicenduʒ ꝙ illa ratio ꝓcedit ac ſi talis adni/ hilatio vel abiectio ficret per virtuteʒ alicuius agen- tis.hoc autẽ nõ fit.ĩmo fit ꝓpter ineptitudinẽ ſuſcipi⸗ entis ſicut viſum ẽ. Al illud quod obijcit᷑ ꝙ om̃e 45 t oꝛdinatũ ⁊ qð reddit honoꝛẽ deo eſt a deo.Dicendũ ꝙ hoc verũ eſt inquãtũ tale.Sed cum aſſumit ꝙ oĩs pena eſt hmõi.vcrũ eſt inquãtũ pena.⁊ tunc cõcluſio vera eſt. videlicet ꝙ omnis pena inquãtum pena a deo eſt. ſed ſi ex hoc arguatur vlterius ꝙ; omne illud quod dicitur pena eſt a deo.vtpote culpa.vł vicium. vel defectus.fiet ſophiſma ᷣm accidens.quia quedã que deo attribuere poſſunt potius ſonant in contu/ meliã qᷓ;ᷓ in gloꝛiaʒ.Et ꝓpterea ſi alicubi vnq inueni⸗ atur ꝙ cõcupiſcentia vel ignoꝛantia vel cetera ſimi/⸗ lia a deo ſint. exponẽda ſunt verba. vel dicta ſunt eſſe a deo.qꝛ ſunt ꝑmiſſiue.vel qꝛ dicunt᷑ eſſe a deo inqᷓtũ ſunt pene.vel dicunt᷑ eſſe a deo ſjᷣm ꝙ cõcernũt aliqd ens.nõ m illud a quo pᷣmo ⁊ pᷣncipalit᷑ imponũtur. Diſtinctio.xxxvij. Vtrũ actio ſubſtrata.i.in qua peccatũ cõmittit᷑ ſit a deo ꝛ. Ant autẽ alij plurimi longe aliter de peccato ⁊c. Supꝛa oſtendit magiſter quomõ peccatũ ſit pecca ti pena.ad declarandũ qualiter peccatũ eſt pꝛiuatio. In hac parte intendit magiſter inquirere vtrum actio in qua peccatũ cõmittitur ſit a deo. ꝓpter hoc quod ſupꝛa dictum fuit ꝙ peccatum eſt actus.Et illud quod obijcitur ꝙ ſubtractio ꝗ2 Oð ergo obijcitur ꝙ nihil 44 quoniã ſupꝛa ꝓſecutus fuit opinionẽ illoꝛum qui dicunt actionem ſubſtrataʒ malicie eſſe a deo.hic ſecundo pꝛoſequit᷑ aliam opinionem qua quidã ponebant nec maliciã nec actionem malam eſſe a deo. Diuidit᷑ auteʒ pars iſta in duas partes. In quarũ pꝛima ponit pᷣdictam opinionem. In ſecũda vᷣo opponit contra opinio/ nem partis aduerſe.ibi. In hoc autẽ verbo ſuperioꝛũ ſententie ⁊c. Pꝛima ꝑs habet tres partes. In pꝛima ex plicat magiſter illam opinionẽ. In ſecũda vo ſubiũgit eius defenſionẽ.ibi. Illa quoq; Augu.verba quibus dicit ⁊c. In tercia vo ex pᷣdictis elicit quãdam concluſionẽ.ibi.Ex quo colligit᷑ res aliquas ⁊c.Similiter ſecũ da pars pꝛincipalis habet tres partes. In pꝛima parte opponit contra aduerſam opinionem. In ſecũda vo⸗ loco determinatiõis ponit quã dam cõmonitionem ad auditoꝛis eruditionem.ibi. Intendant diligenter bis verbis ⁊c. In tercia vo remouet quãdam dubitationem.ibi. Cum igitur omnes catholici tractatoꝛes in hoc conſentiant ⁊c. Ervplicat alioꝛũ opinionem qui dicunt malos actus nullo modo eſſea deo nec eſſe bonos.ſiue in eo ꝙ ſunt.ſiue alio modo. a ODODODOe nec malaw Vnt aũt ⁊ alij plurimi longe aliter de peccato ⁊ de actu ſentientes. lũtas.nec malꝰ Aſſerunt eni voluntatẽ malã ⁊ actum malũ peccata eſſe.⁊ nulla ra / et nt bona. N te bona. nec m aliquã rationẽ ex deo autoꝛe eſſe. qꝛ ſine deo fiunt ec ſint ex dco. Sineẽ eo nãq; (vt ait euãgeliſta)factũ eſt nihil.i.peccatũ.Qð dicit᷑ eſſe nihil Quare peccatũ nõ qꝛ nõ ſit actio vel volũtas mala que aliquid eſt.ſed qꝛ a vero eſſe ſeparat nit homies.⁊ ad malũ trabit.⁊ ſic ad nõ eſſe deducit. Qui enim a ſummi boni nihil eſſe dicit̃. ona nal non ntueri 4 Uinſbſu ucldii Niügſ Leſthiun emignt hanſerde Ppotcktlln Motrqndi Ndtnctiſn Ailsa tmuniſ icigefee Mamöct⸗ üngen ogmen alhuftun. ns gugt wacriurce fuii N uriſthe Wuivepmnn nckanst Neln duittni nmncpod⸗ DPomct chacbi Gmini einn Kuin ſisnnl irM ſtemn Aurtem . ſii. r n Scom qͥd acꝰ mali non ſunt nature vel ſub/⸗ ſtantic. b . * E — . ——— participati recedunt. qð ſolum vere ac pꝛopꝛie eſt. merito non eſſe dicunt᷑. ꝓdeoq; Auguſtinꝰ dicit ſi uper Zohannẽ.peccatũ nihil eſſe.nihilq; fieri cum peccant homines.hHac ergo ratõne aſtruunt peccatũ nihil eſſe quia a vero eſſe hominẽ elongat. Volũtatemq; malã atq; actionem ſiuelocutionem malam peccatũ eſſe di / cunt.quia pꝛeuaricatio ⁊ inobedientia hec ſunt.⁊ con. tra legem dei fiunt.que tamẽ ſunt.ſed ab homine vel dyxabolo nõ a deo. Hullatenus enim hec a deo eſſe di⸗ cunt ſiue inquãtũ ſunt ſiue alio modo. Ponit opinionis pᷣdicte defenſioneʒ qualiter ſczʒ determinãt verba Augu. pꝛemiſſa quibus ait.mne 5 qð eſt. inquãtum eſt.bonũ eſt. ¶ Ella quoq; Auguſtini verba quibꝰ dicit. omne quod eſt.inquãtuʒ eſt bonum eſſe.⁊ deum habere autoꝛem. de naturis ſiue de ſubſtantijs tm̃ accipienda foꝛe tra⸗ dunt. Subſtantie vᷣo nomine atq; nature. dicunt ſigni ficari ſubſtantias ipſas.et ea que naturaliter habent. ſcilicʒ que cõcreta ſunt eis.ſicut anima naturaliter ha⸗ bet intellectũ et ingenium ⁊ volũtatem et huiuſmodi. quod ex verbis Augu. pꝛemiſſis colligitur vbi bonuʒ hominẽ appellat bonam naturam.et malum homineʒ malã naturam. Scom hanc ergo aſſertionẽ vel acce⸗ ptionem mali. actus non ſunt nature vel ſubſtantie. nec etiaʒ boni actus.qð vtiq; videtur Augu.innuere in libꝛo retractationũ.diſtinguens inter ſubſtantias ſi ue naturas.⁊ bonas actiones ſiue malas.Aperiẽs em̃ quomõ intelligendum ſit quiddam in libꝛo de vera re ligio.ab eo traditum ait.hoc de ſubſtantijs atq; natu ris dictum eſt. Inde enim diſputabatur.non de bonis actionibus atq; peccatis. Aperte hic videtur diuide/ re inter naturas ſiue ſubſtantias.⁊ actiões ſiue pecca/ ta. Ideoq; aſſerunt pꝛefati doctoꝛes.actiones interio⸗ res vel exterioꝛes nõ eſſe naturas vel ſubſtantias.que ſi male ſunt.peccata ſunt.neq; a deo ſunt.æ vo mali actus non ſint nature. Augu.videtur notare in pꝛima reſponſione ↄtra pelagianos ita dicens. Opera dya⸗ boli que vicia dicunt᷑ actus ſunt.non res.Idẽ in quar ta reſponſione.QO mne malũ natura non eſt. ſed actus accidens alicui ex defſectu boni. Qobꝛemqð natura non eſt.deus non fecit.quia natura eſt omne qð fecit. a Opera dyaboli ꝗ vicia dicunt᷑ actus ſunt. non res. ¶ Sed cotra. Fulgentiꝰ di⸗ cit ⁊ habet᷑ iĩ gloſa ſu⸗ per Roma.j. Deus illius rei eſt vltoꝛ cu/ ius nõ eſt actoꝛ.ergo ſi deus eſt vltoꝛ pec/ cati.peccatuʒ eſt res. Item videt᷑ cõtra ria implicent᷑ in illo verbo. Omne enim ens ẽ aliqua res.ſed viciuʒ eſt actus ſicut e dieis act?que⸗ am differẽtia entis. ergo idẽ eſt dicere vi⸗ cia cſſe actꝰ ⁊ nõ res. q affirmare inferiꝰ ⁊ negare ſuꝑiꝰ de eo/ dem qð eſt impoſſibi le. Item ipſe Augu. videt᷑ ſibi cõtradice/ re cum dicit in ench. ꝓ alique ſũt res qui/ bus hoies mali ſunt. ⁊ tales nõ ſũt niſi vi/ cia ⁊ peccata. g vicia ſunt res. dũ ꝙ res accipit᷑ cõ/ munit᷑.⁊ ꝓpꝛie.⁊ ma/ gis ꝓpꝛie. Res vᷣm ; cõiter dicit᷑.dicitur a reoꝛ reris.⁊ ſic cõpꝛe hendit omne illð q cadit ĩ cognitiõe ſiue ſit res exterius ſiue ĩ ſola opinione. Pꝛo/ ptꝛie vo dicit᷑ res a ra tus rata ratuʒ. ſm ꝙ ratum dicit eſſe illð quod nõ tm̃modo ẽ i cognitiõc.imo eſt in reruʒ natura. ſine ſit eus in ſe.ſiue in alio. ⁊ hoc modo res con/ uertit᷑ cuʒ ente. Ler⸗ cio mõ dicit᷑ res ma/ gis ꝓpꝛile m ꝙ dici᷑ a ratus rata ratum. put ratũ dicit᷑ illud qdð eſt ens perſe ꝛ fixum. ⁊ ſic res dici ſolum de creaturis ⁊ ſubſtantijs per ſe entibus. Si igit᷑ res accipit᷑ pꝛimo modo.peccatũ eſt res ⁊ tum ad actionem ſubſtratã.⁊ q;tum ad defoꝛmitatẽ.⁊ ſic accipit EFulgentiꝰ.Si vo res dicat᷑ ſecũdo modo.ſic peccatũ dicit᷑ res nõ ratõe defoꝛmitatis ſed rõne actus ſubſtrati. ⁊ ſic accipit Augu.in ench. Tercio mõ accipiendo boc nomen res.ſic peccatũ nec eſt res rõne defoꝛmitatis.nec rõne actus ſubſtrati.⁊ ſic accipit Augu.in verbo ꝓpoſito.cũ dicit ꝙ opera dyaboli vicia ſunt nõ res. Et per hoc patet reſpõſio ad totũ. b uod natura nõ eſt. deus non fecit ⁊c. AUidet᷑ boc eſſe falſum.qꝛ multa ſunt que fiunt pᷣter naturam. ⁊ tamẽ conſtat ꝙ a deo ſunt.ſicut multa accidentia que inducunt᷑ ꝑ acquiſitionẽ ⁊ per violentiam.⁊ etiam per gratiã ⁊ per miraculum. Item omne qò eſt natura aliqua.vel eſt ſubſtantia.vcl ꝓpꝛietas ei naturaliter inberens.ſed multa ſunt que nec na⸗ 1 2 turaliter inſunt.nec ꝑ ſe ſunt.ergo nõ videt᷑ eſſe verũ illud quod dicit᷑.ꝙ deus nõ fecit illud qdð natura nõ eſt. dicend ꝙ ſicut boc nomẽ res tripliciter accipit᷑.ita hoc nomẽ natura.vno mõ dicit᷑ natura res q̃ natu raliter eſt.vel ꝓpꝛietas qᷓ̃ naturalit᷑ ineſt. Secũdolmõ dicit᷑ natura largiꝰ.nõ ſolũ res ꝑ ſe ens.vel ꝓpꝛietas na⸗ turaliter inbeikes cizomne qd ↄſeruat naturã. vel q ſaltẽ aliquo bono nõ pᷣuat.⁊ iſtos duos modos po⸗ nit magiſter in Ira.Lercio mõ dici᷑ natura largiſſme omne ens qð eſt in aliqua re matkiallſer ſit natura⸗ .dicẽä- x liter inherès ſiue nõ. ſiue ſit ſaluatiuũ ſiue non. Cum ergo dicit Auguſt. ꝙ natura eſt omne quod deus fe/ cit.poteſt accipi na/ tura tribus modis. hm ꝙ facere dei acci/ ʒ pitur triplicit᷑. AUno em̃ modo facere dici tur deus creando.ſe/ cũdo modo cõcrean/ do. tercio modo co/ — 1. — — 5 Item omne qð natura bonuʒ eſt. deus ex nihilo fecit. non dyabolus. 4 Pdictis elicit quãdam cõcluſionem. ſc ꝙ ſm illos res alique ſunt.que a deo nõ ſunt.qͥbus homĩes mmali ſunt. c operãdo.⁊ ita ᷑ᷣm ꝓ extendit᷑ verbũ faci/ endi extendit᷑ nomẽ nature. ſicut facẽ di/ citur deus actionem (¶ Ex quo colligit᷑ res aliquas eſſe q̃ a deo nõ ſunt. eiſ. q; omies mali ſunt. Qð nihilominꝰ ⁊ ipſi cõcedũt inni tentes verbis Augu.ſuꝑius poſitis.qui in ench.deter minãs illa verba ꝓphete. Ve hijs qui dicũt bonũ ma lum. dicit de ipis rebus quibꝰ homies mali ſunt.nõ de homibus hoc eſſe intelligendũ.Sunt ergo alique res quibꝰ homĩes mali ſunt. Id aũt quo homo fit deteri⸗ oꝛ.a deo nõ eſt. qꝛ vt ait Aug. in li.lxxxiij.q̃ſtionũ deo gutoꝛe nõ fit homo deterioꝛ. Hon eſt ergo deus autoꝛ ſubſtratã peccato co operando libero ar/ bitrio. ſic ctiaʒ nomẽ naturce ſe extendit ad illam artionem. Et ſi cut facere dei nuny ſe extendit ad defoꝛ/ mitatem. ſic nec na/ tura. Et ideo ex bac autoꝛitate nõ poteſt haberi ꝙ actio ſub/ ſtrata defoꝛmitati nõ ſit a deo⸗⸗ c ¶ Quid ergo mirũ ſi deus di/ cit᷑ nõ eſſe actoꝛ coꝛã 10 . lunt. Bona autẽ illa eſſe dicunt que naturaliter ſunt. Ea vo naturaliter eſſe dicunt non ſolũ que ſubſtantie inquũtuʒ nihil ſunt. cuʒ nihili nullꝰ actoꝛ exiſtere queat:videt᷑ efficacit᷑ argucre. Cũ enim peccatũ aliquo modo hbabeat actoꝛẽ ct non poſſit habere m ꝙ nihil. habet g hm ꝙ aliquid eſt. ſi igit᷑ nullo modo ha/ beat deum actoꝛem. vicdet᷑ ꝙ peccatũ in/ Ain⸗ “ . 8 terra.ſol.omnia iſta ſubſtãtie ſunt.eoipo quo ſunt na⸗ quãtuʒ actꝰ? eſt a deo non ſit. ¶ E. vicẽdũ eſt ad hoc ꝙ iſtud ar gumentuz deficit. qꝛ aliter peccatũ eſt ni/ rerũ quibꝰ homo deterioꝛ fit. At ſunt alique res vt di / ctũ eſt quibus homines mali fiunt. ſunt ergo aliq̃ res que a deo nõ ſunt.qꝛ peccata ipᷣe ſunt. Ideoq; ſcriptu⸗ ra in pluribus cõteſtat᷑ locis deũ nõ eſſe autoꝛem ma⸗ loꝛũ.i.eoꝛum que peccata ſunt. Mpponit ↄtra aduerſam opinionẽ ex illo verbo deus autoꝛ maloꝛũnõ eſt.t v ¶ In hoc aũt verbo ſupioꝛũ ſentẽtie recte opponit᷑. qui dicunt deũ non eſſe autoꝛem eoꝛum que mala ſunt.in⸗ quãtũ mala ſunt. ſed inqustũ ſunt.⁊ inquãtum mala ſunt. dicunt ea nihil eſſe. Quid ergo mirũ.ſi deus di / citur nõ eſſe autoꝛ eoꝛuʒ inquãtũ nihil ſunt.cum nihili nullus actoꝛ exiſtere queat: Ideoq; cum dicitur deus eſſe autoꝛ omniũ que ſunt. bonoꝝ iſti ſubintelligi vo/ ſunt. vel cõcreta ſubſtantijs. qualiter ſupꝛa qcceperũt. ſed ⁊ omnia que naturã non pꝛiuant bono. Et ita jm eoſdem multiplex in ſcripturis fit intelligentia. vbi de natura. ſiue de ſubſtantia. vel de his que naturaliter ſunt.ſermo occurrit. Sed ſuꝑ illum locũ.pᷣs. Non eſt ſubſtantia. ita Augu. de ſubſtantia diſleruit. vt pᷣmiſ⸗ ſe ſententie videat᷑ cõſentire dicens. Subſtantia intel ligit᷑ illud quod ſumus quicqd ſumus.homo,.pecus. ture ipſe. ſubſtantie dicunt᷑. HNam qð nulla eſt ſubſtan tia. nihil oĩno eſt. Subſtãtia ergo eſt aliqᷣd eſſe. de fe/ hil. aliter illud quod nullo modo eſt. pec/ 7 catum enim foꝛmalite nibil eſt. nibilominus tamẽ circa aliquid cit hominẽ ſubſtantiã. ſed ꝑ iniqtatẽ lopſus eſt homo a ſubſtãtia in qua factꝰ eſt. Iniquitas quippe ipano ps.lxviij. eſt.⁊ alicuius boni pꝛiuatio eſt. ⁊ q́uis illuch quod nullo modo eſt. non poſſit babere actoꝛem. tamẽ illud quod dicit defectũ circa ens poteſt haberc acto⸗ rem.non inquã accoꝛein e c hater ram n V tas quippe ipſa nõ eſt ſubſtantia Contra. Aut em̃ ſubſtantia dicit᷑ ꝓpꝛie.aut dicit cõmuniter. Si dicit pꝛie. ctiã nec iuſticia cſt ſubſtãtia. Si vicit chiter. ergo omne qð habet aliqu eſſentia dicit ſubſtantia. ſed habitus malꝰ habet aliquã eſſentiã inqtũ habitꝰ.S videt᷑ ꝙ malꝰ habitꝰ (vt luxuria) vdebeat laudare deũ. ¶ N dicen/ dum ꝙ ſicut uomẽ nature multipliciter accipit᷑ita ⁊ nomẽ ſi ubſtãtie. Pꝛeter em̃ i cit philoſophbꝰ ꝙ ſuba dicit᷑ materia ⁊ vyba beati Nugu. AUno mõ vt dicat᷑ res cſficientem. ſed deficientem. Et ſic patet ꝙ ratio illa non recte ꝓcedit. ð 7 iqui llos quattuoꝛ modos qᷣs di ia 2 foꝛma. cõpoſitũ ⁊ eſſentia vniuſcuiuſq;. põt aliter diſtingui ſuba iuxta ſed alij inberẽs. Tercio mõ vt dicax? ſuba qᷓlibet eſſentia actu ens.ſiue ꝑ ſe ſtans ſiue nõ.⁊ ſe extendit ad omne ens. Et ſicaccipit Augu. cum dicit ꝙ nulla ſubſtantia eſt nibil omnino. cum erge de ꝙ iniqᷣtas ſubſtantia non eſt. Dicendũ ꝙ iniquitas qccipit qbſtracte pꝛo ipa defoꝛmitate no pꝛo habltu circs manẽs ⁊ p ſe ſtans. Alio mõ vt dicat᷑ res ꝑmanẽs nõ tamẽ p ſe ſtãs hoc mõ ſubſtantia no. cum ergo dicit Wos. Nn 8 Hbi xxVII. eſt ſubſtantia. Non em̃ iniquitas eſt natura quam foꝛꝛ quẽ defoꝛinitas cõſt⸗ mauit deus.ſed iniquitas eſt ꝑuerſio quã fecit homo. ſtit. e¶ Penaꝝ cnũ Hature omnes ꝑ ipſum facte ſunt. iniqtas ꝑ ipſum fa deꝰ autoꝛ e. ANidet᷑ ᷣ cta nõ eſt.qꝛ iniquitas nõ eſt ſubſtantia. In illo hym⸗ eſl falſum. qr nulli⸗ no triũ pueroꝛũ vniuerſa creatura laudans deũ com / g a uel gebz memoꝛat . laudant em omnia deü. ſed que fecit deus. ßᷣm ꝙ pena no S ex/ laudat ibi ſerpens deũ.ſed nõ auaricia.Oimnia repti / emplar deo. videt a. liiei ibi nomiata ſunt.ſed nõ aliqua vicia. Vicia em̃ ex & dey nõ ſit actoꝛ pe/ nobis ⁊ ex nr̃a volũtate habemꝰ.⁊ vicia no ſunt ſuba Ue. eẽ een fat MMc Bon⸗ cõmonitionẽ vt erudiat. e FocBeangnent. ¶ Intendat diligeter his verbis Pmiſſax aſſertoꝛes ſen te. Bec ſieut vieit tentiarũ. ⁊ ꝑcipere poterũt rationẽ ⁊ cauſam dictoꝛũ. nauit noſ ybi ſcriptura de natura vel ſubſtãtia mentioneʒ facit. rird ee 95 Illarũ vo ſententiaꝝ iudicium. pꝛudẽtis lectoꝛis(cui placẽt mala penc.vi/ vtriuſq; ſentẽtie noticiã plenarie dedimꝰ) arbitrio re⸗· det᷑ ꝙ nõ ſint ab ipſo linqᷣmꝰ ad ea q̃ adhuc nobᷣ ſuꝑſũt tractãda feſtinãtes. danc at aicreſ Renmouet dubiü. &„ de peccato nõ de pena intei dicρnbabeete ligit᷑.cum dicit᷑ deus nõ autoꝛ mait. e ⸗ fonuſfegte “ um igit᷑ omnes catholici tractatoꝛes in hoc ↄſentiã=t tẽdit᷑ qᷓtũ ad eſſe co⸗ ſcʒ ꝙ deus non eſt autoꝛ maloꝛuʒ. cauendum eſt tamẽ iũ ſpeciale. q̃daz xo nee maloꝛũ nomine penas ſicut peccata generaliter in⸗ Em pↄfoꝛmitatẽ ꝗqᷓ at/ „ e (ludas. Penarũ em̃ deus autoꝛ eſt. ſicut ipe ꝑ ꝓphe / tendit ertn ad ſe ge Amos.iij. tam ait.Mõ eſt malũ in ciuitate qð dñs nõ fecerit.Itẽ nanier aiin ne a, L Ila. xlv. alibi ex ꝑſona ſua dit. Ego ſum deus creans malum ? beat coꝛreſpodẽs in faciens bonũ.Ecce hic dicit᷑ creaſſe ⁊ feciſſe malũ.ſed deo paſſionẽ vłpenã mali nomie pena intelligit᷑ nõ peccatũ.ſicut ecouerſo. babʒ tñ coꝛreſpõdẽs cũ dicit᷑ deus nõ eſſe autoꝛ maloꝛũ.nomie mali pecca⸗ iin generc entis ⁊ i g ta intelligunt᷑. ꝗdeoq; Augu.qui dixerat in li.lxxxii. nere Laͤckisge⸗ uc qſtionũ ꝙ deus autoꝛ malinõ ſit. in pꝛimo libꝛo retra⸗ beat aliqd iĩ cr erc/ cta.quomõ id intelligendũ ſit aperit dicens. Viden⸗ plar. Ad aliud dicen 7 dum eſt ne male intelligat᷑ qdð dixi. DPeus autoꝛ mali dũ ꝙ volũtas in dco non eſt. qui ⁊ omniũ que ſunt autoꝛ eſt.qꝛ inquãtũ ſũt duplcx ẽ. videlz amss intantũ bona ſunt.⁊ ne hinc putet᷑ non ab illo eſſe p / ⁊s ct uis pena mnꝛ/añm maloꝛũ que vtiq; malũ eſt his qui puniunt᷑ ſednõ ſit a volũtatean⸗ . „a iieen, r EE toeccdéte. nihilomin? e. Sap̃.j. hec ita dixi ſicut dictum eſt.Deus moꝛtẽ non fecit.cuzʒ tñ eſt a volũtatc oſe/⸗ Alibi ſcriptum ſit. moꝛs et vita a domino eſt. M aloꝛũ quẽte.Qualit᷑ aũt xÿe ergo pena que a deo eſt. malum eſt quidem malis.ſed na ſit a deo ct ꝗᷓ. hoc in bonis dei operibus eſt.quoniã iuſtũ eſt vt mali pu, determiatũ eſt ſup:a niant᷑.⁊ vtiq; bonũ eſt omne quod iuſtũ eſt. Sic ergo dil.pccdẽti. Licz aũt dicit᷑ deus nõ feciſſe moꝛtẽ. quia non fecit illud ꝓ uo Mosrneh boein. moꝛs infligit᷑.i.peccatũ. Audiſti lectoꝛ cauſam dicto⸗ cclligẽaũ ẽ vnineria⸗ rum ex qua ſana intelligẽtia ſumat᷑ cum dicit᷑. Deus liter.iõ ad boc ꝙ iſta nrur.roon eſt autoꝛ mali. ⁊ deus moꝛtẽ non fecit. vyvyba qᷓ dicũt᷑ i hac di⸗ ſtinctiõe intelligant᷑ ſane.neceſſario opoꝛtet iſtas qᷓttuoꝛ ꝓpoſitiõcs tanq; regulas infallibiles ſupponẽ.Qua- „Psl rũ pᷣma ẽ.ꝙ ome illud qð dicit poſitõeʒ aliquã eſt a deo. Secũda ẽ ꝙ om̃e illud qð aliquẽ oꝛdinẽ dicit inqtũ e, pmõi ẽ a deo.Tercia ẽ q; nullꝰ defectꝰ ſᷣ̃m ꝙ hmõi ẽ a deo.pter hoc ꝙ hoc repugnat diuie potẽtie.Quarta tn eſt hec. ꝙ nullũ inoꝛdinatũ ſᷣm ꝙ; bmõi ẽ a deo.qꝛ repugnat diuine ſapie.His aũt tanqᷓ; manifeſtis pᷣſuppoſi 3 V L opoꝛtet etiã ſcire diſtiuguere.pᷣmo circa penã q́;tum ad rõnem pene.⁊ qtum ad ilud qð ſubſternit᷑. Sccũdo Gn opoꝛtet ſcire ꝙ aliqua pena cſt acta.aliqua cõtracta.aliqua inflicta. Tercio opoꝛtet inteiligere diſtinctionem “ J huiꝰ nomis res.qm̃ dicit᷑ tripliciter. Quarto opoꝛtet intelligere diſtiuctionẽ huiꝰ nomis natura ⁊ ſubſtantia ſ Sm ꝗ diſtincta ſunt ſupꝑꝛa.Et his intellectis manifeſtant ea ꝗqᷓ dicunt᷑ in litteraer. . n en Diintelligentiã huius partis ĩ qua magiſter ¶ Circa pꝛimũ querũtur tria. Pꝛimo queritur. Atruʒ ic ici ⅓ inquirit. vtrũ actio culpabilis ſit a deo.inci- a deo ſit omnis actio ſᷣm ꝙ actio: Sccũdo queritur. ii en dadit hic queſtio circa duo pꝛincipalit᷑. Pꝛimo Atrũ a deo ſit omnis conſeruatio: Lercio queritur. n df querit᷑. Atrum omnis actio ſit a dco.Secũdo queri · Vtrũ a deo ſit omnis cõpoſitio ran tur.Atrum actio defcctius ſᷣm ꝙ defectiua deo ſit. ¶EMWcſtio. j. a ð ¶ Atrum omnis actio ᷣm ꝙ actio ſit a des ⁊c.Et ᷓ ſic videtur. Johannis.xv. Sine me nihil poteſtis fa⸗ cere. S omnis actio aliquo modo eſt ens.ſiue ſit actio peccati ſiue alia. ergo ⁊c. Si tu dicas ꝙ illud intelli⸗ gitur de actioue bona. Contra Eſaie.xj. Munquid eleuabitur ſecuris contra eum qui ſecat in ea: Sloſa. Sicut inſtrumẽta nibil ſunt per ſe agentia.ita ſenna/ cherib nihil per ſe operatus eſt.ſi ergo actio ſennache rib mala erat ⁊ crudelis.⁊ ſennacherib in illa actione erat inſtrumentum dei. videtur ergo ꝙ omnis mala actio ſit ab ipſo tanꝙᷓ; a pꝛimo pꝛincipio. ¶ Iteʒ que ſunt eiuſdem generis habent eadem pꝛincipia pᷣma. ſed dare clemoſynam pꝛopter deum.⁊ dare elemoſy/ nam pꝛopter vanam gloꝛiam eiuſdem generis actio⸗ nes ſunt in gencre nature. ſi ergo actio iſta qua quis dat elemoſynam pꝛopter deum eſt a deo.videtur ꝙ et actio illa qua quis dat elemoſynam cauſa inanis gloꝛie ſit a deo. Den operatio miraculoꝛum eſt a ſolo deo.ſed aliquis in faciẽdo miracula peccat.quia facit pꝛopter vanam gloꝛiam. ergo videtur ꝙ aliqua actio ſubſtrata defoꝛmitati culpe ſit a deo.ergo pari ratione ⁊ omnis alia. ¶ Item omnis ſcientia a do/ mino deo eſt. ſed aliquis addiſcit pꝛopter auariciam. ergo cum addiſcere non poſſit niſi deo coadiuuante et cooperante.⁊ illud addiſcere ſit peccatũ.actio ſub/ em aliquis adulterando generat pꝛolem. Que-/ ro igitur vtrum illa actio ſiue coitus ille ſit a deo vel non. Si eſt a deo. habeo ꝓpoſitum. Si non eſt a deo. ergo pꝛoles genita non eſt a deo. ſi igitur hoc eſt im/ poſnbile ponere ꝙ aliquis homo ſit qui nõ ſit a deo. e: peccato comꝑat᷑ ad deum ſicut ad pꝛincipiuʒ. ergo et illud ex quo ſequit᷑.videlicet ꝙ actio ſubſtra Ntem actio que ſubſter/ nitur peccato non omnino nihil eſt ſicut manikeſte apparet. Si igitur aliquo modo eſt ens.quero a quo ta peccato non ſit a deo. ſit. Si eſt a potentia creature. neceſſe eſt ꝙ ſit ab ea ſm id quod babet de entitate.illud ergo ᷣm ꝙ actio eſt ab illa potentia.aut eſt a deo.aut nõ. Si eſt a deo. cum omnc illud quod eſt cauſa cauſe.ſit cauſa cauſa⸗/ ti per ſe intelligendo. videlicet.ſi medium cauſatum cauſa poſtremi ſᷣm id quod habet a pꝛimo.tunc ſequitur neceſſario ꝙ talis actio ſit a deo.Si vᷣo non eſt a deo.tũc quero aut eſt a ſe.aut ab alio.Si ab alio. tũc quero ſimiliter de illo alio.aut eſt a ſe aut ab alio. ergo vel erit abire in infinitum.vel erit ponere ꝙ cre/ atura aliquid habeat a ſeipᷣa.vel ꝙ habeat ab alio qᷓ a deo quod ſit pꝛimũ pꝛincipium in quo ſit ſtatus. ſed hec omnia ſunt impoſſibilia.⁊ ſequitur ex hboc ꝙ aliqua actio non eſt a deo.ergo Sen contra. Deus non facit contra ſuam ꝓhibitionem.quia tũc ſibijpſi contrarius eſſet. ſed deus pꝛohibet aliquam actionem vᷣm ꝙ actio eſt.ſicut pꝛohibuit ade non co/ medere de pomo. ergo videtur ꝙ illa comeſtio ade non fuerit a deo. Oz autem illa actio pꝛohibita fue/ rit ſᷣm ꝙ actio apparet.quia comedere de pomo illo de ſe erat bonum. et nulla erat in eo defoꝛmitas niſi poſtqᷓ fuit phibitum. ¶ bona voluntate vt eſt operans per charitatem eſt bo⸗ na bonitate perfecta i genere moꝛis.ſed omnis actio que egreditur a deo. egreditur a voluntate optima. in qua eſt ſumma charitas. ergo omnis actio cuius deus pꝛincipiũ eſt.eſt bona bonitate moꝛis.ſed actio ſubſtrata peccato non eſt bona bonitate moꝛis. ergo tem omnis actio que eſt a non eſt a deo. ¶ Item omnia quecunq; deus facit. bono fine facit. vniuerſa enim operatur pꝛopter ſe. omne autem quod fit bono fine ſimpliciter bonum eſt. actio autem ſubſtrata peccato non eſt ſimpliciter bona. ergo non poteſt eſſe a deo tanqꝙᷓ; a cauſa.¶ tẽ quãdocunq; operans continuat᷑ regule virigenti in operando.recte operatur ⁊ bene.ſed regula liberi ar/ bitrij eſt ipſa rectitudo volũtatis diuine.ergoiin omi operatione in qua deus cooperatur libero arbitrio quando fit continuatio operantis ad regulam eſt re ctitudo. ſſi igitur in aliqua operatione per totum eſt obliquatio.videtur ꝙ cooperatio eius non ſit a deo. ¶ Nteʒ ſi operatio que eſt ſubiecta peccato eſt a deo ⁊a libero arbitrio.aut tota eſt a deo.aut tota a libe/ ro arbitrio.aut pars a deo.et pars a libero arbitrio. Si tota a deo. et tota a libero arbitrio.ergo videtur ꝙ tota ſit ſimul ⁊ bona ⁊ mala.quod eſt omnino im/ poſſibile. Si pars a deo.⁊ pars a libero arbitrio.ſed a ratione ponit᷑ vna pars eſſe a libero arbitrio.ea/ dem ratione poteſt poni ⁊ altera.et ſic videtur ꝙ to/ ta operatio ita ſit a libero arbitrio ꝙ non ſit a deo. G eem ſi deus cooperat᷑ libero arbitrio in actione que eſt ſubſtrata peccato.aut igitur liberum arbitriũ mouet pꝛincipalius qᷓ; deus.vel econuerſo. Conſtat qꝙ liberũ arbitriũ in nulla operatione neq; pꝛincipa/ lius.neq; eque pꝛincipaliter poteſt mouere ſicut veꝰ. cum tam in mouendo qᷓᷓ in cauſando.cuiuſcunq; di/ catur eſſe.ſiue cauſa ſiue motoꝛ pꝛincipaliſſimus in/ tclligat᷑.ergo deus moucet pꝛincipalius.ſi ergo motoꝛ pꝛincipalis excitat ⁊ mouet motoꝛem non pꝛincipa/ em. videtur ꝙ in operatiõe culpabili liberum arbi⸗ trium excitetur a deo.crgo cum adulter luxuriat᷑.et latro furat᷑. ad tales actiones a deo excitat᷑.qð om/ nino abſurdum eſt. dicenduzʒ ꝙ ſicut magiſter dicit in littera. circa iſtam queſtionẽ fuerunt diuerſe poſitiones adeo magnoꝛũ viroꝛum ⁊ adeo rationa/ biles. vt nec magiſter auſus fuerit diffinire que earũ magis contineat veritatem. Attamen quia per mul/ tam diſcuſſionem.dubia ducunt᷑ ad manifeſtationẽ. nunc cõmuniter tenctur gilg opinio verioꝛ ſit que dicit ꝙ omnis actio ſiue ſubſtrata peccato ſiue non pm id quod eſt actio.eſt a deo.nec imerito.quia illud opoꝛtet ponere ſi penſetur eminentia diuine poten⸗ tie.⁊ indigentia potentie creature. Quia enim dcus eſt cauſa pꝛimoꝛdialiſſima. ideo eſt influentie maxi/ me in cauſas ſecũdas.et adeo magne influẽtie vt nec modicum ſeu quãtumcũq; parum ( dum tamen ali/ quo modo ſit ens) pꝛocedat ab aliqua cauſa creata. 8 niſi cooperante diuina potentia. Omnis etiam po/ tentia crcata quãtum ẽ de ſe defectiua eſt. nec eſt pu/ re actiua. ergo quãtumcũq; faciat modicam opersti/ onem. neceſſe babet adiuuari ab ea potentia que eſt actus purus.pꝛopter omnimodã ꝑmixtionem cum materia.⁊ que ſola ſibi ſufficit nullo modo indigens adiuuari a cauſa alia. Et ideo bec poſitio que dicit omnẽ actionem eſſe a deo ſᷣm ꝙ actio eſt. abſq; omni ambiguitate tenenda eſt. Ande Anſhelmus in libꝛo de cõcoꝛdia pᷣdeſtinationis ⁊ pᷣſcientie. Omnis qua/⸗ litas.⁊ omnis actio.⁊ quicqͥd habet aliquã eſſentiam a deo eſt. a quo eſt omnis tuſticia et nulla iniuſticia. Facit igit᷑ deus oia iuſta. ſiue iniuſta volũtate. id eſt bona oꝑa ⁊ mala. In bonis quidẽ facit ꝙ ſũt ⁊ ꝙ; to⸗ na ſunt.i malis vᷣo ꝙ ſunt ſed nõ ꝙ mala ſunt.Et ite/ 1 funibi geus. cnas tentian quo ſuſunn. necade hoszu obijatn nO omn Pptet tleerſadti dlun coot tonen. pohibit bibitackte hitita. Podbitn. poluntate betinvot babeztin fnoꝛs Et ſſtabon⸗ goecicoe Alabona voluntus ſatiotate. fationeiliB panilan. lone guect tutsgeute ordinatio Varillam⸗ Ctur dupl Opckans. Gipolunt gencume ſplus vol indeo qui hodo. G fatue ien konple Mlatenarun lutuedai⸗ Ititonbaber⸗ lcfocto Acng Nckonens na leginche hoteſt einlek NeNhirale Gegtaent⸗ mppent Cßtinugdte ſaumcke kugturei Upernt inoper⸗ hegen XXXVII. — uſ tum itidem. Omnes actiones ⁊ omnes motus facit ; pꝛiuat eat debitis circũſtantijs deficit. ⁊ ab ea diſ dr deus.quia ipic facit res. a quibus.⁊ ex quibus.⁊ per continuat᷑. et ita diſcontinuat᷑ non agendo ſed defi⸗/ en eriann volenen aun scen a e in bo. cendo. ervefictendo ſt principictmmelt eintoei⸗ ng tentiam volendi aut faciendi niſi illo dante. ipſum ficit. a deo recedit. quia defectus ille a deo non eſt. un i quoq; velle quod aliquãdo iuſtum eſt. aliquaco in/ Muis enim deus cooperet operanti.non tamẽ de⸗ Nnn iuſtum.a deo eſt. Mon eſſe vo bonum. non eſt quid. ficit cum deficiente. ulac quod queritur. Aut I 3 alhki nec a deo eſt. Concedende ſunt igitur omnes ratio/ tota opcratio eſt a de ⁊c.Dicenduʒ ꝙ tota eſt a deo Cprnori 9 Ee a e ohonnt n 7 illud ouod ⁊ tota a libero arbitrio. Hon enim eſt intelligendum wdd obncitur ꝙ n faeit contra ſuam pꝛohibitio/ I deus cooperet᷑ libero arbitrio. ſicut cum duo ferüt nem. Dicendum ꝙ veruʒz eſt. ſed deus cum pꝛohibet lapidem. vnus cooperat᷑ alteri.ſed qui deus eſt in⸗ Ancht gliquam actionem. non pꝛohibet ſibi ſed alij. et non time agens in omt calteri. ſec quia deus eſt in⸗ Nwanch 72 obiber ſuam coo⸗ aontet uã non ſberabit crea tien eanei, nn ctione vintimus eſt ipſi voten. wiſt pꝛobibet ſug 1 m qug non ſubtrahit gea tie oper anti. itg q; potentia ipſa in nihil exit quod nõ Wſetden ture. ſed ipſi creature pꝛohibet operationem. et ideo ſit ab ipſo. t ſi obijciatur ꝙ eadem actio erit tota ti dum cooperatur ei. non facit contra ſuam pꝛohibi⸗ H bona ? tota mala. Dicendum q; deus illi actioni nö nn tionem. Et ſi tu obijcias mihi ꝙ nihilominus actio dat niſi bonitatem nature.liberum autem arbitrium dl pꝛohibita a dco. eſt a deo. Dicendum in actione p ean Paluat eam bonitate natuꝛe ſed bonitate moꝛis. apfünn hibita eſt vuo conſiderarc.ct ꝙ eſt actio. ⁊ ꝙ eſt pꝛo⸗ Et iſta duo non babent oppoſitum. videlicet. ꝙ ali/ komiin hibita. Ab eo fit ſcoᷣm ꝙ eſt actio.non autem ᷣm ꝓ quid habeat b itatem nature.⁊ pꝛiuatum ſit boni/ datmninſ pꝛohibita. ⁊ ideo non ſequit᷑ ꝙ contra ſeipſum faciat tate moꝛis. d illud quod obijcit᷑ ꝙ deus eſt pꝛin- 14 wrent, 10 ¶Ad illud quod obijcitur omnis actio que eſt a cipale mouens in tali actione. Dicendum ꝙ verum anet voluntatc bona. eſt bona. Dicendum ꝙ veritatẽ ba eſt. attamen non ſequit᷑ ex boc ꝙ excitet liberum ar. nltr bet in voluntate creata. ſed non opoꝛtet ꝙ veritate,z bitrium gq faciendam illam operationem. Excitatio oi habeat in voluntate increata. loquendo de bonitate enim dicit gliquem effectum gratie pꝛeuenientẽ ipaz demmei moꝛis. Et ratio huius eſt iſta. quia cum aliqua actio volũtatem. Hec autem requirit᷑ in bonis meritoꝛijs. r eſt a bona voluntate creata.cum voluntas increata in alijs vᷣo ope:ibus indifferentibus vel etiam malis g que ei coopat᷑ abſq; dubio bona ſit. ſimpliciter actio non eſt niſi ſola cooperatio diuiue virtutis.que exi/ eria illa bona eſt. quia tota cius cauſa bona eſt. Sed cum ſtens in creatura potentialiter. eſſentialiter. ⁊ pꝛeſen nien voluntas increata eſt bona que cooperatur volun/ tialiter. ſicut conſeruat eam in eſſendo. ſic adiuuat in chiſrs⸗ tati create. voluntas creata poteſt eſſe deoꝛdinata. et operãdo. pꝛopter quod concedit᷑ ibi eſſe cooperatio. Elcan ratione illius poteſt venire defectus circa operatio- non pᷣuentio vel ſubſecutio. etn nem illam. Vnde ſicut videmus ꝙ in aliqua opera⸗· ¶ Aueſtio. ij. b . iibenn⸗ tione quc eſt a dco ⁊ a virtute creata. ex defectu vir⸗/ Rrum omnis rei cõſeruatio ſit a dco. Et ꝙ; ſic vi/ obm tutis create totaliter deficit operatio illa.ſic etiam ex dęetur. Pꝛimo per BGꝛegoꝛiũ. Cuncta in nihilum ce/ anign doꝛdinatione illa volũtatis cete. contingit depꝛa/ qerent niſi manus conditoꝛis ea contineret. ergo om girngr uari illam actionem. Aliter poſſet dici ꝙꝙ operatio di,/ nia que conſeruant᷑.a deo conſeruant᷑. ¶ Item eſſe ianael citur dupliciter. AUno modo dicitur operatio opus eſt actus entis. ⁊ viuere viuẽtis. ſed nullus actus eſt rtrer operans. Alio modo opus operatum. Et cum dicit᷑. qui non ſit a deo immediate.ergo nullum eſſe 2nul⸗ Firall Si voluntas eſt bona. opus eſt bonum. hoc intelli⸗ lum viuere. ſi ergo creatura continue eſt. ⁊ continua R gendum eſt de opere operate. quod ſcilicet eſt actus tio in eſſe non eſt aliud q; durgtio. cum eſſe eius non mmiomi. ipſius voluntatis.vt velle.⁊ ſic non habet inſtantia poſſit eſſe niſi a deo. omnis rei conſerustio cſt a deo. ral in deo. quia velle dei deus eſt. ⁊ actio dei deus eſt iſto VPtem nibil mutabile ſubſiſtit nec ſaluatur in eſſe mben modo. Si autem dicatur operatio ipſum opus ope'niſi per immutabile et fixum. ſed omne eſſe crcatum ocuilg ratum. ſic non ſequit᷑ q tale opus ſit bonum bonita ⸗ mutabilc eſt et variabile. ſaltem a pꝛeterito in futu/ en te completa ſiue meritoꝛia.ſed ſufficit ꝙ ſit bonũ bo- rum.e go nihil oteſt ſubſiſtere niſi deo conſeruante. iran nitate nature.ſicut patet. opera que pꝛocedunt a vo- tem quãto effectus magis percipit a cauſa.tan⸗/ tamnan luntate dei bona ſunt bonitate nature.cet hanc boni - toſ agis pendet ab ipſa.et quanto magis pendet ab darnen 11 tatem habet actio que ſubſtrata eſt malicie. ¶ Aa il- ipſa. tanto minꝰ poteſt durare vel ſubſiſtere ſine ipᷣa. mknn lud vᷣo quod obijcitur ꝙ deus facit omnia ꝓpter ſe. ſed omne creatum totum quod eſt et quod habet.a unchd Dicendum ꝙ verum eſt. ⁊ concedenduʒ eſt etiam deo habet. ergo impoſſibile eſt aliquid nec ad momẽ en actionem malicie ſubſtratam pꝛopter ſe facit. pter tum conſeruari in eſſe niſi deo conſeruante. ¶ Yem stung ſe enim cooperat᷑ creature. Cum autẽ dicitur q; ope/ ſicut ſe habet eſſentia ad oꝛimã eſſentiam. et apien⸗ tuuchtn ratio que fit pꝛopter deum eſt bona bonitate moꝛis. tia ad pꝛimam ſapientiã. ita ſe habet duratio ad pꝛi/ nchen . hoc intelligit᷑ de oꝑpatione creature rationalis. MNam mam durationem. ſed omnis eſſentia a pꝛima eſien⸗ ntigtt de deo intelligi non poteſt.pꝛo eo ꝙ deus non tĩ co- tia.⁊ omnis ſapientia a pꝛima ſapientia eſt. ergo om⸗ Ginenan operat᷑ creature rationali.ſed etiam irrationali.illa nis duratio a pꝛima duratione pꝛoducit᷑ ſicut a pꝛin. iaßt tam operatio non dicitur eſſe bona bonitate moꝛis. cipio. ergo nihil in eſſe conſeruatur niſi per deum. ſdgend 12 d illud quod obijcitur ꝙ quãdo agens creatuz (So contra. Auguſt. in libꝛo de natura boni tra/ mwN continuat᷑ regule dirigenti non errat. Sicendum q ctans illud quod dicit᷑ Eccleſiaſtes.viij. Sermo eius 1r verum eſt ſi ſimpliciter cõtinuet ci. Tunc autem cõ/ poteſtate eſt plenus. dicit ̈ ſuum dicere eſt ſuum fa⸗ Owutr tinuatur ei ſimpliciter quando continuat 7 qutum cere. ſed ſtatim quando deus fecit creaturam ſimul Gilnn ad operationem. ⁊ quãtum ad circũſtantias.cum vo cñ hoc diſpoſuit quãtuzʒ creatura durare debuit. ergo linki exit in operationem circũſtantijs debitis pꝛiuatam. vigdetur ꝙ; ſtatim dedit ei virtutem continuandi ſe in ulci in hoc ꝙ exit in operationem ei continuat᷑ſed in boc cſſe. ergo nõ videtur ꝙ amplius deus imediate cam omnis res conſcruat᷑ a deo immediate. cu 15 cum ſucceſſione. ergo non vidct ſit a dco ſicut a conſeruante. A conſeruet Oꝛ ſi tu dicas q virtus creature data indi get adbuc virtute diuina ſimul cooperante. Contra ſuum dicere eſt ſuum facere. ⁊ dicere nõ poteſt eſſe ſucceſſiuũ.ergo nec facere.ſed cõſeruatio creature eſt ur ꝙ illa cõſeruatio Wemn ad nobilita/ tem agentis creati pertinet ꝙ po eſt facere opus per ſe ſtabile. non indigens ipſo artifice continue ſuſten⸗ tante. ſed deus eſt artifex multo nobilioꝛ et multo po 9 tentioꝛ. ergo videtur ꝙ operibus ſuis det tale eſſe ꝙ nõ indigeant ipſo cõſernante cõtinue. igitur cen ſer⸗/ uatio rerum no videtur imediate eſſe a deo. ¶ Iteʒ idem eſt pꝛincipium eſſendi conſeruãdi. ſed foꝛma ſufficienter dat vnicuiqʒ rei eſſe. ergo videt᷑ ꝙ ad con ſeruationẽ vniuſcuiuſq; rei ſufficiat virtus ppꝛie foꝛ⸗ me. Mꝛ ſi tu dicas ꝙ foꝛma nõ poteſt conſeruare ſuã naturã. planum eſt boc eſſe falſum in anima que ba⸗/ bet vim vegetatiuã ⁊ regitiuam coꝛpoꝛis.¶ Aien ſi diuina virtus nec poſſit a ſe deficere.nec poſſit ab alio ſepa/ rari. videtur ꝙ nulla operatio creature.nec per defe⸗ ctum ſuipſius.nec per actione contrarij. poſſit aliqñ terminari. nunqᷓ em deficit duratio ſine defectu vir- tutis conferuantis. ⁊ planum eſt illud ꝙ multarum actio terminat᷑. ergo videtur q taliũ conſcruatio nõ ſit a deo tanqᷓᷓ a pꝛincipio immediato. ¶ Nem eſto ꝙ; creatura ſibipſi relinquat᷑ aut conſeruatur ineſſe. aut coꝛrumpit᷑. Si conſcruat᷑ in eſſe.bhabeo pꝛopoſi/ tum. videlicet ꝙ, non omnis cõſeruatio eſt a deo. Si coꝛrumpit᷑.aut boc eſt aliena actione.aut pꝛopꝛia in- clinatione. Alicna actione non. quia nulla creatura poteſt aliam in nihilum redigere. Pꝛopꝛia inclina⸗ tione non. quia natura ſemꝑ deſiderat quod melius eſt. ⁊ foꝛma appetit vniri materie. ⁊ materia foꝛme. ergo ſi motus ſequit᷑ inclinatione ⁊? appetitum. ſem/ per durabit ⁊ nunqᷓ deficiet. ergo redit idem quod pꝛius. videlicet ꝙ non omnis conſeruatio a deo eſt. Be. dicendum ꝙ non ſolum omnẽ actionem. verum etiam omnẽ conſeruationẽ neceſſe eſt a deo eſſe. Et ratio huius eſt neceſſitas ⁊ indigentia ex parte crea- ture. Omnis enim creatura ex nibilo eſt et aliunde habet eſſe. Quia ex nibilo eſt. ideo quodãmodo va/ na eſt. ⁊ vanitati ſubiccta eſt. Quia vo aliunde habet eſſe idco eſſe eſt ſbi quodãmodo accidentale. cõtra/ rio modo eſt in deo. Unde Hylarius.vij.de trinita/ te. Eſſfe non eſt accidens veo ſed ſi ubſiſtens veritas.⁊ manens cauſa. et naturalis generis ꝓpꝛietas. Sicut igitur vanum non poteſt fulciri niſi per verum ſta⸗ bile. ⁊ accidens non poteſt fulciri niſi per ſubiẽctuʒ. ſic eſſe creature non poteſt conſeruari abſq; munifi/ centia creatricis eſſentie. Ande ſicut creatura habet eſſentiam ⁊ actionem. ita etiam habet ⁊ duratione. et pꝛopter hoc quis creatura non poſſit eſſe actu in/ finita.nihilominus tamen ponitur duratione infini⸗ ta. Infinitas enim durationis non ponit in creatu⸗ a aliquam actualem infinitatem. Et ratio huiꝰ eſt. quia potentia per quam durat creatura. non tin eſt ipſius creature.imo etiam creatricis eſſentie. Ueruz eſt etiam ꝙ in creatura eſt aliqua potentia ad duran dqum. ſed illa non eſt omnino in actu. immo eſt in po⸗ tentia quoddãmodo reſpectu illius virtutis que actu infinita. Et hoc eſt quod vult dicere philoſ. ophꝰ in libꝛo de cauſis. ꝙ omnes virtutes infinite penden II. tes ſunt per vnum infinitum pꝛincipiũ.quod eſt vir/ tus virtutum. Cõcedende ſunt igitur rationes oſten- dentes ꝙ omnis rei cõſeruatio eſt a deo tauqᷓ; ab im- mediato pꝛincipio.non tamẽ eſt ab ipſo ſicut a tota cauſa. Sicut em̃ in creatura eſt aliqua virtꝰ oꝑatiua creata. ſic etiã aliq̃ virtꝰ ↄſeruatiua.¶ Ad illud ergo qð pᷣmo obijcit᷑ ꝙ ſuñ dicere eſt ſuũ facere. Dicendũ eſt ꝙ hoc nõ dicit᷑ imediate.ꝓpter hoc ꝙ; ad dicere ſe⸗ quit᷑ facere.quoniã deꝰ dixit ab eterno.⁊ fecit in tem poꝛe. ſed hoc dictum eſt. quia non eſt noua operatio ex parte dei ipſum facere ſuperadditum ad dicere.ſ. 1. cut contingit in operatiõe creature. Mec valet quod obijcit ꝙ dicere non eſt ſucceſſiuum vᷣm id quod eſt. quia dicere ⁊ facere dei deus eſt.⁊ eternum quid eſt. Verũtamen ſicut ab eterno poteſt pꝛocedere tempo rale. ſic a diuino dicere in quo nulla eſt ſucceſſio. po/ teſt pꝛocedere ſucceſſiua duratio.que quidem ſucceſ⸗ ſiua eſt non ratione exigentie ex parte dei conſeruan tis. ſed ex parte rei cõſeruate. Ad illud quod obij⸗ citur ꝙ artifex creatus poteſt facere per ſe opus ſta-/ bile. Dicendum ꝙ nõ eſt ſimile. pꝛo eo ꝙ artifer cre/ atus ſic facit rem qꝙ non facit eius pꝛincipia intrin/ ſeca. non enim poteſt in totaʒ rei ſubſtantiã. Et pꝛo/ pterea res facta conſeruari poteſt in pꝛimis pꝛinci/ pijs que non dependent a poteſtate artificis. non ſic autem eſt in opere dei. Omne enim opus qð deus facit. m totum ſui facit.⁊ ideo totaliter ab ipſo de/ pendet. ⁊ ſine eius adiutoꝛio conſe eruari non poteſt. illud quod obijcit᷑ ꝙ idem eſt pꝛincipiũ eſſen/ di ⁊ conſeruandi. Dicendum ꝙ verum eſt in genere cauſe foꝛmalis.et ſimiliter verum eſt in genere cauſe efficientis. Muis igitur eſſe in creatura ſit a foꝛma creata tanqᷓ ab infoꝛmante.nibilominꝰtamen a deo eſt taneᷓ ab efficiente. Ideo ſicut ad conſeruationes rei neceſfaria eſt virtus foꝛme complentis. ſic etiam neceſſariũ eſt adiutoꝛium pꝛimi ⁊ immediati efficien tis. ¶ EAd illud quod obijcit᷑ ꝙ ſi deus ↄſeruaret res nihil coꝛrumperet᷑. Dicendum qꝙ illud argumentuʒ deficit dupliciter. Pꝛimũ quidem quia deus co nſer⸗ uat voluntarie. ⁊ ideo tantũ conſeruat quãtum pla/ cet ſibi ⁊ ᷣm diſpoſitionẽ ſapientie. Pꝛeterea. Con/ ſeruatio rei non eſt a deo tanq; a tota cauſa. ſed reqͥ/ ritur ex parte creature idẽtitas ad conſ. eruationem. ⁊ virtus quoddãmodo conſeruatiua.ad cuius defe/ ctum velocioꝛem vel tardioꝛem.ſequitur diuturnioꝛ vel minus diuturna duratio creature.⁊ cum eſt ido/ neitas creature ad durandum imꝑpetuum. vtpote ſimplicitas. deus eſſe eiꝰ eternaliter cõtinuat. — illud quod querit᷑ vtrum ſi creatura ſibi relinqueret coꝛrumperct᷑. Dico ꝙ ſic. Et ſi queratur vtrum ali⸗ quo agente vel non:Dico ꝙ nullo agente. ſed pꝛopt᷑ defectum in ſeipſa. Zalis eniʒ coꝛruptio que eſt ad⸗ nihil atio dicit purum defectum.et ideo non requirit cauſam efficientem.ſed deficientem.hec autẽ in crea/ tura eſt ex boc ꝙ ex nibilo eſt. Et ſi obijciat̃ ꝙ natu/ ralis inclinatio cuiuſſibet rei eſt ad durandum i eſſe. ct ꝙ motus ſequit᷑ inclinationẽ. Dicendum ꝙ veru eſt de indinatione motus dicente poſitionem. Nerũ eſt etiam pꝛincipijs rei ſaluatis in eſſe ſuper que fun datur illa inclinatio. Si autẽ creatura ſibi relinque- ret᷑. pꝛincipia rei in eſſe nõ ↄſeruarent᷑imo in ſeipſis deficerent. et ideo indlinatio ad eſſe periret. Poſſet 17 290 etiaʒ dici ꝙ cum ponitur ꝙ creatura ſibi relinquatur 6 nitar . ſtun fatönen neſen balatio⸗ poſuil ounn Hiec⸗ erun 4 rbian mtl ſtoe⸗ ſeachyon tutagen totbieal tis omn ſutmmavn ene Enüslige codar ſ modus⸗ lcſene otnnisc⸗ toaden⸗ usgen⸗ it alfu ci ſuutin hottnisin crumnock tlsſomee liſurjin ctüaded, ngäinte Ponittalin ſultaded⸗ Gpondbl hoſtiof ſügiineo logen co tura heſta nullacann tlücon⸗ Uiguſune ſepoteſ ſigeurni tur rden ipfnn goat ct haſto cpoſtedit ſnin ſae onhecd Nſtioſa ſoninate⸗ i ſcq lche⸗ Siin ze crn non 6 nonet⸗ Wnten pant ug legoe e. cick on ninn dcni n ſchest nigar Mün⸗ ri ns ⸗ smte Gs 1b nimpk. icgice cnpet orat ntm mon nnm Kai ucfin grarh, oc⸗ iun ma. n tdth nnonen. isn⸗ nchi⸗ r ul 1 ponitur & diuina virtus ſe ſubtrabat. 2 per cõſeqᷓns ponitur creature adnihilatio. Sicut em̃ per compa⸗ ratõnem virtutis infinite põt fieri eductio de nihilo in eſſe. ita etiam per ſubtractionem poteſt fieri adni hilatio.⁊ pꝛo tanto dicit Hugo.ꝙ ſoli diuine virtuti poſſibilis eſt adnihilatio ocature. Aerũtamen illud verbum intelligendũ eſt ſane.quia multum calũnia „ bile eſt. Aaunm omnis compoſitio ſit a deo. Et ꝙ ſic vide r. vbicũq; eſt aliqua compoſitio ibi eſt aliqua ↄpo nentis actio.ſed omnis actio eſt a deo.ergo om̃is cõ poſitio ẽ a deo. ¶ Item ſicut potentie ⁊ virtutis eſt diſtinguere ⁊ ſ. Lare. ſic potentie virtutis ẽ res vni re ⁊ cponere.ſ om̃e quod eſt potentie.ẽ ab omnixo tentia creatoꝛis.ergo ⁊c. I vYtem vbicũq; eſt cõpoſi⸗ tio.ibi ẽ aliqua vnio.⁊ vbi q; ẽ vnio.ibi eſt aliq̃ vni tas. ſᷣ omnis vnitas ẽ a pꝛima vnitate.pꝛima autẽ ⁊ ſumma vnitas deus ẽ.ergo omnis cõpoſitio ẽ a deo. tem aug.de vera relig. Om̃is res bʒ hec tria.ſ.q vnũ aliquid ſit.⁊ ſpẽ diſcernat᷑.⁊ ren oꝛdinem nõ ex cedat.ſᷣ ſicut dicit Aug.in.xj.de ciui.dei. Ab eoẽ ois modus. ⁊ omnis ſpẽs.⁊ omnis oꝛdo.ſine quibus ni hil eſſe nec cogitari poteſt. ergo ſi omne cõpoſitum 7 omnis cõpoſitio aliquo modo eſt. vẽ igit᷑ ois ↄpoſi⸗ tio a deo eſſe. Se Otra.ſuꝑ illud.j.Coꝛ.viij. Sci⸗ mus qꝛ vdolũ nihil ẽ.glo. Materiã ydoli dñs foꝛma uit.ſed ſtulticia hominũ foꝛmã dedit.Et poſt. Que/ cũq; ſunt in creaturis facta ſunt per verbũ.ſ̊ foꝛma hominis in vydolo non eſt facta per verbum.ſicut xec catum nõ eſt factum per verbuʒ.vẽ ergo ꝙ cõpoſitio talis ſoꝛme cũ tali materia nõ ſit a deo. ¶ Item que dã ſunt q̃ impoſſibilia ſunt ↄiũgi.non tin natura ſᷣ etiã a deo.vtpote ꝙ aliqͥd ſit ſimul⁊ ſemel album ⁊ nigrũ.ſ intellectus noſter fantaſticus frequenter cõ/ ponit talia. nulloꝝ aũt cõpoſitio ẽ a deo niſi eoꝝ que cõpoſitio ſit a deo. 21 ſunt a deo ↄponidilia.ſi ergo oppoſita nõ ſunt a deo cõponibilia.⁊ cõponũtur ab intellectu.vẽ ꝙ non oĩs Ntem qᷓdam ſunt q̃ non pñt cõ iũgi in eodem ſine monſtruoſitate ſicut duo capita ĩ codem coꝛpoꝛe.⁊ talis cõpoſitio non poteſt eſ a na tura niſi cuʒ erroꝛe ⁊ pᷣter intentionem.ſi ergo deꝰ in nulla compoſitione errat. nec facit errare. videtur ꝙ; taliũ compoſitio nullo modo poſſt eſſe a deo Itẽ aliqua ſunt qᷓ impoſſibile eſt coniũgi ſine deoꝛdiatio ne. vtpote ſi bomo cõmiſcerctur bꝛuto vl econuerſo. ſi igitur talis compoſitio non eſt aliud q; componi biliũ deoꝛdinatio.hocipo em̃ deoꝛdinantur ꝙ ſic ↄpo nũtur.⁊ deoꝛdinatio non ſit a deo.videtur ꝙ aliqua cõpoſitio nõ ſit a deo. E. Ddm. cũ cõpõnis nomẽ triplr̃ accipiatur. in qualibet ſuaꝝ acceptionũ aliqd dicit. Dicit᷑ em̃ cõpoſitio cõpoſitio ponibilis paſſi dẽ tercio mõ cõpoſitio rei Opoſite diſpõ.Et qm̃ tam actio q; paſſio.iᷓ etiam di ſpoſitio rei cõpoſite pm ꝙ compoſita eſt aliqd dicit. 9 „ ⁊ omne qð dicit aliquã poſitionem a deo t.concedẽ- dũ eſt ſim plr̃ ꝙ omnis compoſitio ſit a deo ſᷣm q; cõ poſitio.ſicut ⁊ omnis actõ ⁊ cõſeruatio.Attendendũ eſt tamẽ ꝙ quẽadmodũ q̃dam actiones ſunt qᷓ mox nominate cõiũcte ſunt malo.ſicut mendaciũ ⁊ adul/ teriũ.ſic qdam quarũda reꝝ cõpoſitiones ſunt quas inſepabiliter cõcomitat aliqua defoꝛmitas ⁊ inoꝛdi/ natio. Vñ quẽadmodum actio ꝗᷓ coniũcta ẽ defectui malicie inſepabiliter dĩ a deo cſc ita e, defectus ma cõponentis actio.dẽ etiam intelligi pᷣteri. — licie non eſt a deo ßa defectu creature. vtpote libere voluntatis. ſic compoſitio cui iũcta eſt defoꝛmitas ⁊ inoꝛdinatio ſic eſt a deo ꝙ illa defoꝛmitas que ve/ re defectus eſt. eſt a defectu alicui 1 eſt a defectu alicuius cauſe componẽ tis create.vel a defectu ipoꝛum componibiliũ.Con⸗ cedende ſunt igitur rationes oſtendentes ꝙ omnis compoſitio eſt a deo.Ad litur de compoſitioue que eſt in ydolo. Dom c ydo lũ ſᷣm ꝙ bmõi nominat aliquid artificiatũ continẽs in ſealiquid numinis vl diuinitatis. ⁊ m hoc duplr intelligit᷑ ibi compoſitio.ſ.foꝛme artis ad materiaʒ. Diuinitatis ad artificiũ.⁊ pꝛima quidem cõpoſitio eſt ex parte rei.ſecũda vo eſt ſolũmodo bᷣm eſtimatõ nem ydolatrie. Otum ad pꝛimã compoſitionẽ ydo⸗ lu aliqd ẽ cqtum vo ad ſcdam nibil eſt in mũdo ire Guis aliquid eſtimetur. Concedo & q; cõiũctio talis foꝛme cũ bac materia cũ ſit realiter ens. ꝙ a deo eſt. Concedendũ ẽ nibilomiuus tu anime actus ẽ. a deo c. ſ cõpoſitio diuinitatis ad illud artificiũ qᷓ eſtimat᷑ eſſe. oino nihil ẽ. ⁊ hec a deo illud ergo q8 pꝛimo obij 22 ꝙ illa eſtimatio inquan nõ eſt. qꝛ nõ eſt talis cõpoſitio ᷣm rem. Similiter 02/ dinatio illius foꝛme artificialis ad ↄtinentiã diuini/ tatis.illa qᷣdem potius ẽ deoꝛdinaiio i aliqᷓ poſitio Thec qͥdem a deo nõ eſt ꝑ a defectu cognitionis ⁊ fi dei. Cũ g dẽ ꝙ foꝛma ydoli ĩ tali materia nõ ſit a deo. no negatur compoſitio huius foꝛme cũ hac materia abſolute eſſe a deo.ſed hoc negatur ꝙ non eſt a deo ad id ꝓpter qð homo illã effigiem efficit. Et ſie patet p qnto dꝛ ydolũ nipil eſſe.ſ.p co ꝙ ẽ nomẽ impoſi/ tum a fictione cui ſubeſt falſitas. lñ qtum ad aliquid qð nomiat ſit a deo. q;ẽtum ad aliquid nõ. ANũ quicqͥd ẽ poſitionis ibi a deo c᷑. illuc aũt qʒ; eſt pꝛiuationis vlł defectionis nõ eſt a deo ſ ꝗa defectu nro. ¶ Ad illud qð obẽ ꝙ intellcctus comwo nit aliqua que ſunt impoſſbilia componi. Hum q; talia impoſſibilia ſunt cõponi ꝓpter inſeꝑabilitatem deoꝛdinationis. Mũqᷓ; em poteſt eẽ nec intelligi ali quid ſimul ⁊ ſemel ſub duobus oppoſitis.q̃n intelli/ gatur ↄfuſio ⁊ inoꝛdinatio.Et qm in actõne dei quã deus per ſe agit vt tota cauſa.non poteſt eſſe defectꝰ oꝛdinis.quia ſi eſſet.iam potentia eius in operando deficeret. binc eſt ꝙ talia a deo non poſſunt cõponi. Sed qum deus cooperatur intellectui potenti defi⸗ ccre.ſic poteſt eſſe ꝙ illud qð ẽ ibi poſitõnis ſit a vᷣtu te dei.qð vo eſt pꝛiuationis ſit a defectu intellectus creati. ideo ratio illa non valet.qꝙſi non poteſt deus per ſe illam cõpoſitionem facere.ꝙ non poſſit in fa⸗ ciẽdo alij coopari. ADand quod obꝛ de bis q̃ nõ poſſunt cõponi ſine monſtruoſitate iam patet rũſio Quoniaʒ cũ dico cõpoſitionem monſtruoſam. duo dico. ⁊ dico cõpõnem.⁊ dico vlteriꝰ luxuriaʒ deoꝛdi⸗ nantem. Et compoſitio quidem ẽ a deo. defoꝛmitas añt mõſtruoſitatis eſt a defectu ⁊ erroꝛe nature qͥ ve nit ex impꝛopoꝛtõne vᷣtutis ad naturaʒ ſupꝛa quam agit. ſiuc ꝓ eo ꝙ mateꝛia ſupabũdat.ſiue pꝛo co ꝙ de ficit.⁊ vtrobiq; ẽ defectus debite ꝓpoꝛtionis. illud qað obẽ ꝙ q̃dam eſt cõpoſitio qᷓ non põt eł nec noꝛdinationem. vtpote ſi pes ponerct in pectoꝛc.ſi homo coiret cum iumento.ddm eſt qr ſi vnũ neceſſario conſequatur ad aliud.⁊ intellectus vnius inſeꝑabiliter cõſcquat᷑ ex intellectu alteriꝰ.ni hilominus tamen diuerſitatem habẽt.quia vnũ di⸗ cit pꝛiuationẽ.⁊ aliud dicit põnem.⁊ iõ põt vnũ dco attribui. ỹuix alteꝝ non attribuatur. atet etiã ꝙ vdo/ 23 24 25§ Li. DOnſequenter circa ſecũdũ articulñ queritur d actione defectiua. vtrum ſit deo attribue⸗ Ada. Et circa boc querũtur tria. Pꝛimo queri tur vtrum a deo ſit actio iniuſta m ꝙ iniuſta. Sech⸗ do queritur vtrũ a deo ſit opatio foꝛtuita vm q; foꝛ/⸗ cuita. Lercio queritur vtrũ a deo ſit enũciatio falſa. hm ꝗ falſa. . ueſtio.ſ. 7 ,B ¶ Atruz actio iniuſta vm ꝙ bmõi ſit a deo. Et ꝙ ſic videtur.iij. Reg. vltimo. Quis ſeducet achab regem ſſrabel. ⁊ poſt ſubiungitur ꝙ dominus dixit ſpiritui mendaci egredere ⁊ fac. ſed qð fit deo pꝛecipiẽte fit a deo volente ⁊ autoꝛe. ſi ergo ſpiritus ille malignꝰ mentitus eſt achab decepit deo mandante ſibi mẽ. tiri ⁊ decipere. videtur ꝙ tam mendaciuʒ ꝙᷓ decepto hm ꝙ buiuſmogi ſit a deo.⁊ ſi hoc veꝝ eſt. ergo acto iniuſta m e iniuſta a deo eſt. ¶ Item ſicut vult phi loſophus.ſi aliquid per ſui pꝛeſentiam eſt cauſa ali/ cuius.per ſui abſentiam eſt cauſa oppoſiti.ſ. ed de? ꝑ ſui pñtiam ẽ cauſa opationis iuſte m ꝙ iuſta . Sð ab oppoſitis ꝑ ſui abſentiã cauſa erit iniuſticie in actio/ ne/ ¶ Item qui adiuuat aliquem fureʒ ad actionem farti.ſiue velit ipᷣm dunarea furtum ſiue non. nihi/ lominus dẽ currere cũ fure. ⁊ culpa furis ei attribui- tur.ſi &̊ deus adiuuat hominẽ ad acrõem ſubſtrataz malicie ⁊ iniuſticie.vẽ ꝙ talis defoꝛmitas tanꝙ auto ri attriduenda ſit deo en dare elemoſinã ꝓpter vanã gloꝛiã eſt pctm̃. ⁊ hocipſo ẽ pctĩ ⁊ iniuſticia q̃ actio iſta refertur ad talem finẽ.ſᷣ ſicut datio elemo/ ſine nõ nibil eſt. ſic rclatio ad talem finem non nibil eſt. ſi ergo talis relatio fuit ratio quare actio illa eſt mala. T talis relatio eſt a deo. cum nõ ſit omnino ni/ hil. videtur ꝙ talis actio ſit a deo. ¶ Item iſte qͥ pec- cat in amando creaturam. hocipᷣo peccat quo quie/ ſcit in creatura.ſed quieſcere in crcatura non omm-⸗/ no nibil eſt. immo bocipo ꝙ quieſcere ẽ. aliquid eſt. ß cum om̃e quod eſt aliquid ſit a deo.talis quies ẽa deo. ⁊ talis erat ratõ culpe. ⁊c.¶ Itez nobilioꝛ eſt * potẽtia volũtatis vt ẽ deliberatiua qᷓ vt ẽ natura q̃/ dã.ſ om̃e qð ẽ a volũtate vt ẽ natura ẽ a deo.g om̃e qd ẽ a volũtate deliberatiua ẽ a deo.ſed actio iniuſta m ꝙ bmõi eſt a voluntate deliberatiua. & ⁊c̃. S3 contra. Jo.j. Sine ipᷣo factum eſt nihil. lo. i. pctĩ. videtur ꝙ peccatũ nõ ſit a deo.¶ Item Ro. j. Tradidit eos vt cõtumelijs afficiant coꝛpoꝛa ſua in ſemetipis.glo.immũdas actiones ⁊ contumelioſas quibus afficiunt ⁊ inficiunt coꝛpoꝛa ſua habẽt in ſe- metißis mali.i. non aliũde ſed a ſemetipᷣis. Non em̃ habet bomo boc a deo.ſᷣ hoc nõ põt dici de actiom/ bus bᷣm q actiones ſunt. dẽ de actionipus ym q;i⸗ iuſte ſunt. ¶ Item quicũq; facit iniuſticis iniuſt? ẽ. ſ deꝰ nõ põt eẽ iniuſtus. nõ põt facere iniuſticiam. iniuſticia actionis vłactio vᷣm ꝙ iniuſta non eſt a vco. ¶ Iem quicũq; facit iniuſticiam offendit deũ qui eſt ſumma iuſticia.ſᷣ deus nõ põt ſeipᷣm offende⸗ re neq; ſeipᷣm negare.ſicut dicit aplus.& deus no po teſt iniuſticiã facere. nec actionẽ iniuſtã inetũ hu⸗ iuſmodi. ¶ YNem iniuſticia defectus ẽ. facere iniu ſticiã ẽ deficere diuinũ poſſe nõ põt deſicere. ̊ nec iniuſticiã facere. actõ ᷣm ꝙ iniuſta eſt nõ eſt a deo. ¶ Item quicquid eſt a deo laudat deum. ſed iniuſti cia nullo modo laudat deum. nec opatio iniuſta ſm hmõi. nullo igitur modoipm cq iniuſta vel mala.ẽ 26 deo attribuenda. ¶ R. dom ꝙ cñ iniuſticis ſiue ma⸗ „I. . 2° 2 40 % .— , licia circa aetionẽ dicat defectũ ⁊ pᷣuationẽ. ⁊ defectũ deoꝛdinatũ de ſe. ⁊ defectũ carentẽ debito fine.facere actionẽ iniuſtam. hoc repugnat potentie.ſapientie. bonitati. Eſt em̃ pꝛiuatio vtilitatis.⁊ oꝛdinis.⁊ enti- tatis. ⁊ qꝛ nihil ẽ attribuendũ deo niſi qð decet potẽ tiam ſuã.ſapiam.⁊ bonitatẽ.ideo actionẽ malã deo tribuere nõ ſolũ falſitatis ẽ ſed ctiã blaſphemie ⁊ im pietatis. Concedendũ eſt igit᷑ ꝙ actio mala ⁊ iniuſta vᷣm ꝙ bmõi nõ eſt a deo.Et ideo rõnes q̃ boc oñdũt ↄcedende ſunt.¶ Ad illud & qð obꝛ ve vl. re. Dom ꝙ egredẽ ⁊ facẽ itelligit ibi imꝑatiue intelligit ibi ꝑmiſſiue.vñ verbũ impꝑatiui modi multiplr̃ acci- pitur in ſcriptura. Aliqñ pceptoꝛie. aliqñ cõſultoꝛie. aliq inſinuatoꝛie.⁊ aliqñ permiſſiue quoꝝ ſumi pñt exẽpla ex diuerſis locis ſcripture. ¶ Ad illud qd obẽ de eadem cauſa ꝙ ꝑ ſui pnñtiam ⁊ abñtiam eſt cauſa oppoſ itoꝝ. Odm ꝙ illud babet veritatẽ de cauſa q̃ volũtarie ſe abſentat.ita ꝙ pꝛincipaliter ẽ eius abſen tia ab ipa. hoc aũt nõ eſt in ſe abſentat. inmo paratus eſt om̃es adiuuare.⁊ om̃i bus dare gram. ¶ Ad illud qð obĩ ꝙ ille qͥ iuuat fu rem in actõne dẽ currere cũ fure ſi ſcienter hoc facit. Ddm ꝙ hoc nõ eſt ſimile.qꝛ decens ⁊ ↄueniẽs eſt ꝙ homo pꝛoximũ nõ adiuuet in ea actõne in q̃ qͥs am- bulat non recte.immo potius debʒ impecdire.cũ ipᷣe nec ſciat nec poſſit inde bonũ clicere.nec ad illud ad- iutoꝛiñ aliqᷓ lege aſtringit. potius pꝛohibet᷑.non ſic aũt ẽ in ꝓpoſito. Pꝛimo qꝛ decet diuinã liberalitateʒ vt ſolem ſuũ oꝛiri faciat ſuꝑ bonos ⁊ malos.nec de/ oſito. Deus em̃ nemi bet influentiam vᷣtutis ſue ſubtrabere nec bonis nec malis.maxime ſm illã influentiã qᷓ reſpicit pᷣmũ eẽ. Scðdo vo qꝛ decet diuinã ꝓuidentiã ſic res qͥs cõdi/ dit adminiſtrare vt eas agere pꝛopꝛios motus ſinat. Tercio vᷣo qꝛ ipᷣe nouit ⁊ ſeit inde bonũ elicere.⁊ iõ cũ cooꝑat᷑ pctõꝛi in actione.laudabiliter facit.⁊ ides nullo mõ malicia qꝗᷓ reddit ſuũ actoꝛẽ culpabilẽ eſt ei attribuẽda. ¶ Ad illud qð obẽ ꝙ relatõ actonis ad inanẽ gloꝛiam tanqᷓ;ᷓ ad finẽ a deo . Ddm ꝙ relatio duo dicit. vic actũ volũtatis ⁊ rõnis ꝓtẽdẽtis ſe ad illũ finẽ mediãte illa actõne.⁊ hoc qͥdem bonũ c᷑. ⁊ a deo eſt. Pꝛeter hoc impoꝛtat deoꝛdinationẽ. tali em̃ actioni iũcta ẽ inoꝛdinatio.qꝛ talis finis tali oꝑi nõ cõgruit. ⁊ qᷓtũ ad hoc ẽ ibi malicia. ⁊ ideo iniuſticia ẽ ibi ratõne defectus qͥ eſt in tali relatõne.pꝛopter hoc nõ opoꝛtet ꝙ ſit a deo. Et ẽ ſile in daudicatõe in qẽ ulatio cũ defectu.ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligendũ ẽ. . d illud qdð obẽ de qͥete ſir rñdendũ ẽ ꝙ qͥes di⸗ cit põem aliquã in hoc ꝙ dicit dilectionẽ creature.⁊ dicit pᷣuationẽ rectitudinis in hoc ꝙ dicit pᷣuationeʒ finis vltimi. In boc em̃ ꝙ ibi qͥeſcit ⁊ vltra nõ tẽdit cũ deberet vltra tẽdere.non tm̃ eſt põ ſᷣ etiã pᷣuatio. q̃ qͥdẽ nõ ẽ a deo. ¶ Ad illð qð obꝛ ꝙ qͥcqᷣd ẽa volũ/⸗ ☛ 27 29 530 51 52 tate nali ẽ a deo. dom ꝙ ven Eßm ꝙ ẽ wlũtas nalis. 2⁊ ſilr ill qd ẽ a volũtate deliberatiua pᷣciſe ↄcẽdẽdũ & eẽ a deo.ſ̊ᷣ malicia nõ ẽ a volũtate ꝗꝓpꝛie vt ẽ delibe ratiua. potiꝰ vt ẽ defectiua.qᷓ;uis defectꝰ ille nõ ca/⸗ dat niſi circa actũ deliberatiuũ.⁊ iõ quis ſit a wlun tate deliberatiua. nõ ſeq̃tur ꝙ ſit a deo.qꝛ nõ ẽ ſᷣm ꝙ deliberatiua s 'm ꝙ defectiug Et pterea ſicut dictũ fuit ſupꝛa ſi fiat tale argumẽtũ. Aolũtas deliberatia a deo. malicia ẽ a wlũtate deliberatiua.c& deo. peccat m accñs.qꝛ peccat S illã regulã.Quicqͥd eſt cauſa cauſe ẽ cauſa cauſati.ita cm̃ põt eſſe ſophiſma bm accis in cauſando ſicut inberendo. E. giteoſe Sace ſecunc ateſehun gicgect tnen gniged neiffeſte llsotitt fenerſunt ur ouͦgi pnagens Saliaan ſisftat potento: aaulape⸗ do aa ſstforut (eausſnt Oitndias⸗ ſncaalusl ſtoniCon ſonemita Cunalaua lchidemne litadoin dinernin geftpre tenf Mſaarin tenmmn ſel dock tlon icaaufte Worhl ntir uat ian Niczan Nukmoit Munnete hftii toſen uſa ſoi nutdan ngai 1fo⸗ W iita r h fiurlg ihfun ginl ninicß⸗ ladcti . ncaua Neai tastbi dochtan nrf Liiuri hrſi iin tiin mii⸗ AAlet Nhiut lbcn nalos X Chictfni wi niactti rhen Were giztt Prde1 riili ügi Hinutn⸗ wynt enge aßunng müit eniſen hteri vians vrfit ens⸗ elin gniißl un ea erend nnu deo. Cd 4 otmne foꝛtuitũ inq;tum hmõi eſt a veo. ./ J — õs ueſtiotoei. ¶ Atrũ epatio ꝛtuita m ꝙ eſt foꝛtuita ſit a deo Et ꝙ fic videt᷑qꝛ tã foꝛtuita q; caſualis actio eſt ex cau ſis cõfluentibus ob aliud inceptis. Ande boetius in v. de ↄſo. Caſus eſt inopinatus rei euẽtus ex cauſis coõcurrentibus ob aliud inceptis.ſed tã ↄcurſus cau ſarum qᷓ; inchoatis ꝓpter aliud ẽ a deo. ſi nibil plꝰ “ requirit᷑ ad boc ꝙ aliquid ſit foꝛtuitum vel caſuale. videt᷑ ꝙ tã foꝛtuita qᷓ; caſualia pᷣm e bmõi ſint a do. em ſicut ens ꝑ ſe eſt a deo inq;eum eſt ꝑ ſe. ſic ⁊ accidens eſt a deo inqꝙᷓtum eſt accidens. ſic opꝑatio anime ꝑ ſe a deo eſt. ita et oꝑatio cauſe ꝑ accidens. ſ caſuale ⁊ foꝛtuitũ pᷣm ꝙ bmõi dicit oꝑationem vel effectum cauſe ꝑ accñs.ſed naturale ⁊ artificiale di/ cit eſfectum cauſe ꝑ ſe.ergo ſicut om̃e naturale ⁊ ar/ tificiale eſt a deo inqᷓtum bmõi.ſic omne caſuale . Itẽ qnñcũ/ qʒ aliqua diuerſa ↄcurrũt ad vniꝰeffectꝰ ꝓductionẽ necoſſe eſt ꝙ ꝑ vnũ aliquod ↄiungant᷑.ſ cauſe a qui bus oꝛi᷑ tã caſuale q; foꝛtuitũ.⁊ ſunt diuerſe qtũ ad rem. ? ſunt diuerſe qtum ad intentionem.& ſi vniũ/ tur.ↄiñgũt᷑ ꝑ aliqͥd quod eſt ſupꝛa eas.ſed nihil ẽ ſu pꝛa agens naturale ⁊ agens a ꝓpoſito niſi ſolus deꝰ. taliũ cauſarũ ↄcurſus a deo 6 ſus facit effectum caſualem vel foꝛtuitũ.& ⁊c̃. s potentioꝛ eſt ad agendũ cã ꝑ ſc qᷓ; cã ꝑ accidens.ſcd cauſa ꝑ ſe nullũ effectum pducere põt qͥn adiuuet᷑ a deo. && nec cauſe ꝑ accidẽs.ſᷣ cauſe ꝑ accidens ſũt ca/ ſus ⁊ foꝛtuita ſicut vult phs in.ij.ph̊icoꝝ. cũ coꝛũ effectus ſint caſuale ⁊ foꝛtuitũ inq'tum bmõi.vr ⁊c. Si tu dicas ꝙ caſuale ſᷣm id qð eſt a deo eſt.nõ tam̃ m ꝙ caſuale.qꝛ dicit pꝛiuationẽ intentionis nõ po ſitionẽ. Contra hoc eft.qꝛ ſicut natura oꝑatur ꝑ intẽ tionem.ita etiã oꝑat᷑ vnifoꝛmiter ⁊ modo cõſueto.ſᷣ cum aliqua oꝑatio fit pꝛeter ſolitũ curſum nature.il la Racen opatio dicit᷑ miraculũ.⁊ talis oꝑatio po/ nit᷑ a deo inetum talis.Si g̊ oꝑatõ qꝗᷓ fit pꝛeter ↄſue tudinem inqtum bmõi eſt a deo.pi rone ⁊ operatio qque fit pꝛeter intentionẽ inq;tum hmõi eſt a deo. em foꝛtuitũ qð eſt ab aliq̊ agente intendẽte ali ug ſicut inuentio theſauri eſt ab eo qͥ intendit arare terram.ſed ꝙ ille aliud intendat hoc bonũ eſt ⁊ a deo eſt.ſimiliter ꝙ; theſaurũ illũ inueniat boc bonũ eſt ⁊ a deo eſt. g foꝛtuitũ vt foꝛtuitũ eſt.a deo videt᷑ eſſe. Sed ↄtra hoc arguit aug.in li. lxxxiij.q.ſic. Quic/ quid caſu fit temere fit.quicqd temere fit.fit ſine ꝓ/ uidentia.ſi gᷓ omne quod fit a deo fit ꝑ ꝓuidentiam. qꝛ deus nihil agit ſine puidentia.vr̃ ꝙ caſuale ⁊ foꝛ tuitũ inq;tum hmõi nõ ſit a deo.Iteʒ caſus ⁊ foꝛ tuna aceidit ꝑ defectum pᷣcognitionis.ſᷣ deꝰnihil po/ teſt facere niñ pᷣcognoſcens ⁊ pꝛeſciens. nihil caſu⸗ ale inq;tum hmõi eſt a wo⸗d ẽ ſicut bonũ repu/ gnat malo.ita foꝛtuna repugnat ꝓuidentie.ſᷣ a deo qui ſumme bonus eſt nõ põt egredi aliqua oꝑatõ in- ſuſta. pari rõne cũ ſit ſumme pꝛudens nõ põt exire Ab eo aliqua opatio foꝛtuita. Itẽ foꝛtuituz vᷣm q fortuitum oꝛtum bʒ a cauſa ꝑ accidens.ã ſi deus eẽt cauſa foꝛtuiti ſm ꝙ hmõi.deus eſſet cauſa alicuiꝰrei aceidens.ᷣ cã ꝑ accidens reduci bʒ ad cãm nobili oꝛem.ꝭꝗ aliqua ca eſſet nobilioꝛ deo.qð eſt ablurduʒ. ¶ Itẽ ſicut iniuſticia ſe habet ad ſuã cauſam. ſic ca ſuale ⁊ foꝛtuitũ ad ſuã.ſᷣ iniuſticia nõ põt eſſe ab ali quo niſi operante iniuſte. ̊ caſuale ⁊ ſoꝛtuitũ nõ po teſt eẽ niſi ab es q oꝑat᷑ caſualiter ⁊ foꝛtuite.ſᷣ deus 2 hmõi caꝝ ↄcur ꝙ caſuale nõ eſt a deo. modꝰ oꝑandi ꝑ accñs iqtũ hmõi ſit a deo .«éM S — WW nullo motd opat᷑ caſualiter nec foꝛtuite. ergo caſua lis fiue foꝛtuita oꝑatio ſm ꝙ hmõi nõ eſt a xoſſe⸗ dom ꝙ ⁊ ſi caſuale ⁊ foꝛtuitũ ſᷣm id qʒð eſt ſit a deo. ₰„ inq;tũ eñ caſuale vel foꝛtuitum a deo nõ eſt. Et ratõ huius c.qꝛ caſuale ⁊ foꝛtuitũ aliqͥd ponũt vtpote ef/ fectũ qͥ eſt ex ↄcurſu cauſaꝝ ad aliud inceptarũ. Ali quid etiã pꝛiuãt. dicit em̃ caſus ⁊ foꝛtuna defectũ in⸗/ tentionis ⁊ pꝛecognitionis.⁊ qim̃ opꝑatio cauſarũ et ↄcurſus ad ꝓducendũ tales effectus aliqͥd eſt.iõ a deo . vᷣo pꝛiuatio intentiõis defectꝰ eſt.iõ a deo nõ eſt. Et qm̃ caſuale ⁊ foꝛtuitũ vt ſic noiant᷑ impoſi ta ſunt a tali defectu. binc eſt ꝙ nõ ſunt cõcedenda a deo eſſe. Et boc vult dicere aug.in li. lxxxiij.q.cũ dic. OQð caſu fit temere fit.⁊ ideo ſicut nõ cõcedimus qꝙ; temerariũ ſᷣm ꝙ bmõi ſit a deo.ſic nõ eſt cõcedendũ ꝙ caſuale vel foꝛtuitũ ſᷣm ꝙ bmõi ſit a deo.⁊ qꝛ tam caſuale qᷓ; foꝛtuitũ vt ſic eſt. eſt nomen impoſitum a pꝛiuatione intentionis.ſᷣm q; pꝛiuatio intentõis du pliciter poteſt intelligi. em boc caſuale ⁊ foꝛtuitũ dr dupliciter. Vno em̃ mõ poteſt intelligi pꝛiuatio in/ tentionis vniuerſaliter reſpectu cuiuſcũq; agentis. ſiuc ꝑticularis.ſiue vniuerſalis.ſiue oꝑantis ſiue co⸗ oꝑantis.ſiue exequentis ſiue gubernantis.Et h̊ mo do nihil eſt caſuale.⁊ caſus ⁊ foꝛtuita boc mõ nihil ſunt.Et hoc mõ aliqͥ phi poſuerũt caſuʒ. ⁊ impꝛobat aug.in li.lxxxiij.q.q; ꝑ hoc ꝙ ꝓuidẽtia totꝰmds ad/ miſtrat᷑.⁊ ita nibil fit qd nõ ꝑtineat ad opꝰ ꝓuidẽtie Alio mõ põt intelligi pꝛiuatio intentionis reſpectu agentis particularis.vtpote particularis naturc ct intellectus creati.⁊ boc modo aliqͥd eſt caſuale.⁊ ca ſus aliqͥd eſt. m qꝙ dicit Boctiꝰin li.de ↄſo.diffiniẽs caſum ⁊ oñdens qualiter quis põt opꝑari caſualiter. vicʒ cũ aliquid aſicquit᷑ inopinatc.et iõ dicit.Caſus eſt inopinatꝰ rei euẽtꝰ.vbi ſimul tangit poſitioneʒ et pꝛiuationẽ. Poſitioncem ꝑ hoc qdð dicit cuentꝰ.pᷣua- tionẽ in H̊ qd dicit inopinatus.⁊ illa qͥdẽ pꝛiuatõ nõ eſt reſpectu dei. qꝛ nhil voͦ facere inopinate ſiue impꝛouiſe.nec etiã a deo eſt cũ ſit defectus.ſᷣ potiꝰ a ectibilitate crcature. Concedẽde ſunt igit᷑ ratões oñdentes ꝙ nihil eſt a deo caſuale.ita e; caſuale vᷣm d illud xo qð pᷣmo obꝛ in ↄtrariũ ꝙ ↄcurſus cauſaꝝ a deo eſt.iã pʒ rñſio.argu- it em̃ de caſu ſᷣm ꝙ dicit poſitionẽ nõ ſᷣm ꝙ dicit de⸗ * fectuz. ¶¶ Ad illud qd obꝛ a deo eſt cã ꝑ ſe ⁊ ꝑ accñs. Sm ꝙ aliter dẽ accidens de ente ꝓut eſt dꝛũtia en tis. aliter ꝓut eſt dꝛñtia cauſe. Pꝛout eſt differentia entis dicit habitudinẽ ad ſubm.q̃ qͥdẽ poſitio eſt nõ puatio. Pꝛout aũt eſt dꝛñtia cãe.dicit pᷣuationẽ intẽ tiõis ꝑ quã aliqͥd dẽ eẽ cã alicuiꝰ ꝑ ſe.⁊ iõ nõ ſeqͥt᷑ q; ſi modus eẽndi ꝑ accidẽs inq;tũ hmõi ſit a deo. ⁊ qð obꝛ ꝙ diuerſe cãe indigeut aliqͥ ſuꝑioꝛi Ziungẽte ad boc ꝙ poſſint vnũ effectũ ꝓducere. Odm ꝙ illð duplxr poteſt intelligi. Ano modo vere.alio mõ falſe Si em̃ intelligat᷑ ꝙ ad boc ꝙ alique due cãs ↄcurꝛãt necria ſit noua influentia cae ſuꝑioꝛis.plus iᷓᷓ ſi nõ ↄcurrerent.⁊ quelibet oꝑaret᷑ ꝑ ſe.ſic nõ habet veri/ tatem.boc em̃ ipo ꝙ aliqs abſcõndit in terꝛa theſau rum ⁊ aliqͥs fodit in eadẽ terꝛa ſine noua influentia ille due oꝑationes cauſant theſauri inuentioneʒ:Si aũt ita intelligat᷑ ꝙ oẽs cauſe que ↄcurrũt ad vnum effectũ reducunt᷑ ad aliq vnũ pꝛincipiũ.ſic veritatẽ bʒ.ꝓ eo ꝙ illa ꝗᷓ nõ pñt reduci ad vnũ pᷣncipiũ oĩno ſut diuerſa. 2 iõ nmc; pñt ag vnñ effecti ann:. Si 33 54 35 36 ill 37 EIñ in vnos pꝛincipio hõ Zuenirẽt.iã oĩno nõ haberẽt aAliquid cõe.⁊ iõ nece eſt ponere ꝙ tam cauſe cõcur/ rentes qᷓ; eaꝝ ↄcurſus ſint ab vno pꝛincipio pꝛimo. Sed tñ ex nõ ſequit᷑ ꝙ caſuale inqtũ hmõi ſit a deo Hm id qð eſt.qꝛ caſus nõ tm̃ intendit euentũ.ſ etiaʒ euẽtũ inopinatũ. 4Ra illud qdð obꝛ ꝙ cã ꝑ accñs in diget adiutoꝛio ſicut cã ꝑ ſe.Ddm ꝙ eſt verũ reſpcũ eius qð efficit.ſed nõ indiget adiutoꝛio reſpectu eiꝰ in qͥ deficit.ꝑ ſe em̃ põt deficere.ſᷣ nõ ꝑ ſe põt efficere. ⁊ iõ nõ ſcqͥt᷑ ex hoc ꝙ caſuale ſit a deo.niſi ſᷣm illud vm quod aliqͥd ponit.nõ ſᷣm ꝙ dicit pꝛiuationẽ intẽ tionis.Et ſi obijciat᷑ ꝙ miraculũ inq;tũ hmõi ẽ a So ⁊ tñ dicit pᷣuationẽ ↄſuetudinis.qꝛ fit pꝛeter ſolituʒ curſum. Ddm ꝙ aliter miraculũ fit pꝛeter ſolitũ cur ſum.⁊ aliter foꝛtuitũ pᷣter intentionẽ. Miraculũ em̃ fit pᷣter ſolitũ curſum ita ꝙ ſupꝛa curſum nature.vñ plus dicit poſitionis q; pᷣuationis.caſuale vᷣo nõ ita itt pꝛeter intentionẽ ꝙ fiat ſupꝛa intentionẽ.ſᷣ deficit ab intẽtione. MAd illud q obꝛ ꝙ deus põt ꝙ aliqd agens vnũ aſſequat᷑.⁊ aliud intendat.ita ꝙ vtrunq; ſit a deoo. Ddm q verã cſt. affeqͥ vnũ ⁊ intendẽ ali/ ud hoc nõ facit caſus vel foꝛtuna inqtũ qͥs aliud in tendit ab eo qð affequit᷑.ſed incytum nõ pᷣuidet nec intendit illud qð aſſeqtur. Si em̃ aliud ⁊ aliud intẽ Qeret.iã nõ oꝑaret᷑ caſualiter ſiue foꝛtuite. Licet aũt intendere ad aliud ſit a deo.nõ tñ a deo eſt nõ inten/ dere illud qð afſeqͥtur.qꝛ pᷣmũ dicit poſitionẽ. et ſe/ cũdũ pꝛiuationẽ.⁊ caſuale ſiue foꝛtuitũ inqtũ hmõi nõ noiat᷑ a pꝛimo ſᷣ a ſcdo.⁊ ꝓpterea inqtũ tale non eſt a deo. a defectu reꝑto in agente crcato. eſtio. iiſ.. e trũ enunciatio falſa m ꝙ hmõi ſit a deo: Et ꝙ ſic vr. Qñcũq; aliqua duo fundant᷑ ſuꝑ idẽ ſᷣm rem. ſi vnũ eſt a deo.⁊ reliquũ.ſᷣ falſitas alicuiꝰꝓpõnis.⁊ x ritas ſue oppoſite fundant᷑ ſuꝑ idẽ.h̊ em̃ ipᷣo q; q vera. homo eſt aial. eſt falſa.hpomo nõ eſt aial.g cũ oĩs ꝓpõnis veritas ſit a deo.vr̃ ꝙ ois ꝓpoſitiõis falſi tas ſit a deo. ¶ Itẽ veritas eſt adequatio rei ⁊ intel/ lectus.⁊ falſitas eſt inadeq̃tio rei intelectus ꝑ op poſitũ.ſ ſicut ſe hʒ equalitas ⁊ ineqlitas in rebꝰ. ita ſe habet equalitas ⁊ ineq̃litas in ꝓpõnibus.ᷣ eq̃li/ tas ⁊ ineqlitas in rebus ſunt ab ipſo deo. ſicut em̃ a deo ẽ ꝙ aliqua duo ſunt eqlia. ſica deo ẽ ꝙ aliq̃ duo ſic ſe habeant q; vnũ excedat reliquũ.Eñ aug.dicit. v ſi eſſent equalia.nõ eẽnt oia.̊ pari rõe adequatio 2 inadeq̃tio ſigni ad ſignatũ eſt ab eodem pꝛincipio. ab eo eſt falſitas ꝓpõnis qͥ ſolus põt facereꝓ poſitionẽ ipᷣam eẽ falſam. ſᷣ demonſtrato aliq̃ pctõꝛe iſta eſt vera. iſte nõ eſt iuſtus.⁊ nullꝰ põt hanc face/ re falſam niſi ſolus deus q̃ͥ põt ei dare iuſticiã.̊ ⁊c. ¶ Itẽ maioꝛis dignitatis ⁊ ptãtis eſt falſiſieare hãc Pꝓpõnẽ.ille eſt pctoꝛ.qᷓ; verificare eã.qͥ em̃ peccat hoc lipſo ꝙ peccat verificat eã.⁊ hoc indignitatis eſt.& ſi ois ꝓpõnis veritas a deo eſt.vr multo foꝛtius ꝙ ta⸗ lis ꝓpõnis falſitas ſit a deo.¶ Sed õↄ. omne qð deꝰ poõc facere hʒ excmplar in deo. ſ̊ enũciatio falſa pᷣm i falſa nõ hbʒ exemplar in deo.cũ ipᷣa veritas ſit ratõ exẽplificandi.g& enuciatio falſa 'm ꝙ falſa non eſt a deo. Itẽ ſicut ſe hʒ bonitas ad maliciã.ſic ſe hʒ xve litas ad falſitatẽ.ſᷣ a ſumma bonitate nullo mõ po/ teſt eẽ malicia. a ſũma veritate nullo mõ põt eẽ fal ſitas. ¶ Itẽ verũ et ens ↄuertunt᷑.ſᷣ a deo nõ põt a- liq̃d eẽ qd nõ ſit aliquo modo ens.ſi em̃ pure nibil eſ ſct.a deo nõ eſſet. q deo nõ põt eẽ niſi verũb enun⸗ ciatio falſa inqtũ hmõi dicit pᷣugtionẽ veri. ᷓ vr a deo nõ debeat cauſari ᷣm ꝙ hmõi. ¶ Itẽ om̃e qð de us põt facere.põt dicere.ſᷣ falſum nõ põt dicere.q̊ ñ põt facere. Pꝛobatõ minoꝛis.Si dicit falſum.aut ſcienter.aut ignoꝛanter. Ignoꝛanter nõ.hoc cõſtat. Si ſcienter.ſ̊ quicũq; dicit falſum ſcienter.mentit᷑. deus mentiret᷑.qð eſt ꝓphanũ ⁊ impiũ dicere. Rꝰ ddm ꝙ falſitas nihil aliud eſt q; defectus veritatᷣ in re que nata eſt verificari.ſicut malicia dicit pꝛiuatio nẽ bonitatis ⁊ rectitudinis circa actionẽ q̃ nata ẽ re ctificari.⁊ iõ actio mala inqtũ actio.eſt a deo.inqᷓtũ vo mala ⁊ iniuſta.a deo nõ eſt.ſic enũciatio falſa in- qtum enũciatio a deo eſt.iniᷓtũ vo falſa nõ eſt a ðdo Ande quẽadmodũ in actione duplex ↄſiderat᷑ boni tas.vna nature ⁊ altera moꝛis.vna eſt eẽntialis.⁊ al tera accñtalis.⁊ iõ vna pᷣuat᷑.altera relinqͥt᷑.⁊ rõne illius bonitatis qᷓ relinquit᷑.actio illa ẽ a deo. Sic in om̃i enunciatiõe duplex eſt veritas. Ana eẽntialis. ⁊ hec eſt veritas qᷓ ꝓpõ repñtat illud ad q repñtan ũ inſtituta eſt.⁊ hec nũq; pᷣuat᷑ ab enunciatõe.Ois em̃ enũciatõ ſignificat illud ad qð inſtituta ẽ ſiue ſit vera ſiue falſa.Alia vᷣo eſt veritas accñtalis qᷓ atten dit᷑ in ꝓoſitione in hoc ꝙ repñtat rẽ ſᷣm ꝙ eſt. tunc eñ̃ dicit᷑ adequari ſignificatio ſignificato. ⁊ veritas enunciatiõis nõ eſt aliud qᷓ; q̃dã adequatio.Et bec writas pꝛiuat᷑ ꝑ falſitatẽ.tũc em̃ eſt ꝓpõ vxel enũcia⸗ tio falſa qñ ſignũ nõ repñtat rem ſicut eſt.vl res nõ eſt ſicut repñtat᷑ ꝑ ſignũ.⁊ hoc eſt qdð dicit phᷣs.Ab eo ꝙ res eſt vel nõ eſt. eſt oꝛatio vera vel falſa.boc ẽ dicere.ab eo ꝙ res eſt ſicut repᷣſentat᷑ dẽ oꝛo vera.ab eo ꝙ res nõ eſt ſicut repñtat᷑ dẽ oꝛo falſa. Sicut igit iniuſticia eſt pᷣuatio rectitudinis.ſic falſitas eſt defe⸗ ctus adequationis.⁊ iõ ſicut deo vt autoꝛi nõ attri/ buit᷑ iniuſticia actõis.ſic ñ dʒ ei attribui falſitas oꝛo nis.vtroq; em̃ mõ defectus eſt. ⁊ nullus defectꝰ deo attribuẽdus eſt. Motãdũ eſt tñ ꝙ ⁊ ſi nullus defectꝰ ſit a deo. tñ kpagts aligqs defectus elongat᷑ a cauſali/ tate dei qᷓ; aliꝰ em̃ quidã defectus qͥ dicit pꝛiuationẽ alicuiꝰpoſitio⸗ nis ⁊ oꝛdinis.ſicut eſt defectus culpabilis.⁊ iſte ẽ de fectus vituꝑabilis ⁊ vitupabilẽ reddit actoꝛc. ⁊ talẽ defectũ deus nõ fecit.nec etiã facit aliqd.q̊ facto cre/ atura tali defectu deficiat neẽrio.vñ nec deꝰ facit ꝑec⸗ catũ.nec facit aliquẽ peccare.nec facit aliqͥd qͥ facto necrio ſeq̃tur pctm̃ ratione illius qð deus facit.ᷣ di⸗ co ꝓpter aĩe infuſionẽ in q̃ necrio ↄtrabit᷑ culpa oꝛi- ginalis.ſᷣ hoc nõ eſt ex actu dei.ſᷣ ex pᷣuaricatiõe pꝛi/ mi parentis. Eſt ⁊ alius defectus qͥ eſt priuatio ali/ cuiꝰpoſitionis.nõ tñ eſt pᷣuatio oꝛdinis.cõtingit em̃ aliquos defectus oꝛdinari. ⁊ talis defectꝰ licet nõ Roſ ſit deo attribui pᷣm ꝙ defectꝰ.põt tñ ei attribui ſᷣm q; oꝛdinatꝰ.⁊ de tali xfectu licet nõ poſſit dici ꝙ deꝰ eũ faciat.qꝛ defectum facere eſt deficere.põt tñ dici ꝙ fa cit aliquid q̊ͥ facto necrio ↄſequit᷑ ille defectus.⁊ talł defectus eſt falſitas.⁊ ignoꝛãtia.⁊ cecitas.⁊ ↄſimileſ Vnde q;uis nõ poſſit cõcedi ꝙ deus faciat falſitateʒ oꝛõnis ſiue oꝛationẽ falſam ſᷣm ꝙ falſa eſt.põt tamẽ concedi ꝙ deus faciat aliquid quo facto aliqua oꝛa/ tio eſt falſa neceſfario.ſicut cum iuſtificat impiũ. fa⸗ cit aliquid. quo facto hec enũciatio eſt falſa. Iſte eſt impius. Concedende ſunt igit᷑ rõnes oſtendentes ꝙ enunciatio falſa pᷣm ꝙ falſa non ſit a deo. Aas 45 ergo quod obijcit᷑ ꝙ falſitas ⁊ veritas fundant᷑ ſuꝑ iqem. ddm ꝙ veri eſt. tñ aliter ⁊ gliter. qꝛ veritas 40 41 ſᷣm ꝙ ſunt diuerſi modi deficidi. Eſt ꝗ2 tatf vation⸗ ſcet ntui upt ſtae toee⸗ ſetns ſeinter diitppſt Pdiorr ſoetüfn ſtuind Notit̃⸗ degunt agiude 4mdoo Gobꝛ⸗ tvena, ſaheütn zbeling ttbocgk latönech auic ⸗ 45 ſtgrinn, tubefil ontuin itoſon ſbct Gi Aenucton Pinatore. ſanröfal ojfllit 4 rnin Ctpunn gnnir Mhinqi i cke iti Nlann oe aui Cirn ies wiſiut ujnn nga aner me achi rpcr nmmit Sr Ztadl mid 4 lait Di. fundat᷑ ꝑ nodum poſitionis. ? falſitas ꝑ tnodũ pꝛi⸗ uationis. ⁊ iõ nõ ſequit᷑ ꝙ ſit ab eodẽ. Cũ aũt dꝛ ꝙ q̃ ſuꝑ idẽ fundant᷑ ab eodẽ ſũt.h̃̊ intelligit᷑ qñ ſuꝑ ideʒ 44 fundant᷑ ⁊ eodẽ m5. ſAd illud qd obẽ ꝙ eq̃litas ⁊ 45⁵ 46 inequalitas in rebꝰſu fectus. Alio mõ ineq̃litas dicit gradũ ⁊ oꝛdinẽ qͥ dʒ eſſe inter res.⁊ ̊ mõ ſi videat᷑ dicere puationẽ.qꝛ tñ dicit woſitionẽ a deo eſt. magegeto ſeen ad ſignatũ ſo dicit defectũ. ꝓ eo ꝙ ſignũ in inadequatio ſigni ad ſignatũ ſit a deo. Poſſet tñ di⸗ ci ꝙ inadeq̃tio inq;tũ hmõi cũ dicat defectũ eq̃litat⸗ a deo nõ eſt.q;uis illud qð ſubeſt a deo ẽ.¶ Ad illu. qd obꝛ ꝙ deus põt falſificare enũciatõnẽ. Odm e Hh eſt vera ⁊ ꝓpꝛia. Deꝰfacit.qͥ facto.aliqua ꝓpõ eſt fal/ ſa. G̊ aſt minus ꝗpꝛia. deꝰfacit aliquã ꝓponẽ falſaʒ. g hẽ ſimplicit᷑ impꝛopa. deus facit falſitatẽ in ꝓpõne. et hoc qꝛ falſitas noiat ipᷣm defectũ pꝛeciſe. ⁊ io in il⸗ la rõne eſt ſophiſma ſᷣm accũs q̃ ſic arguit. facit ali⸗ quid. q̃ facto ꝓpõ eſt falſa. facit põnẽ falſaʒ ſiue fal ſitatẽ in põne. ¶ Ad illud m tatis ẽ falſificare aliquã ꝓpõnẽ q; verificare.dᷣm q; veritatẽ ad falſitatẽ ↄtingit ↄpari dupliciter. Aut lo quẽdo foꝛmaliter. aut cauſaliter.ſiue ratiõe eius qð ſubeſt. Si loquẽdo foꝛmaliter.ſic cum veritas dicat adequationẽ. ⁊ falſitas inadequationẽ. ita falſitas pꝛiuationẽ.veritas põnẽ.digniꝰ eſt oino aliqͥd wri ficare qᷓ falſificare.q̃cqͥd illud ſit.cũ dignioꝛ ſit veri/ tas qᷓ; falſitas.ſi tñ ↄtingat dicere digniꝰreſpectu eꝰ itutũ eſt vt repntet ſignatũ ᷣm ꝙ ẽ.⁊ iõ in adeq̃tõe ſigni ad ſignatu ẽ fal ſitas.inadequatio vo in rebus nõò eſt falſitas.Et p/ pterea nõ ſequit᷑ ꝙ ſi inadequatõ rei ad rẽ ẽ a deo.q d illud qð obẽ ꝙq maioꝛis digni/ —.— —— „ . . B — . in quo nulla eſt dignitas. Si aũt compamꝰveritatẽ ad falſitatem rõne eius quod rñdet ex pte rei.ſic di/ co d pꝑlano ꝙ aliqñ digniꝰeſt illud qd ex ꝑte rei red qd obꝛ 8 2 (it illã ꝓponẽ falſam. &ꝙ illud q reddit ꝓpõnẽ verã. lualitas i ab eodẽ pꝛincipio.Rndẽdũ eſt ꝙ nõ eſt ſiłe.qꝛ in rebꝰvno mo ineqlitas dicit pꝛi uationẽ eqᷓlitatis vbi dʒ eẽ.⁊ tũc nõ eſt a deo cũ ſit de ſicut ptz. dignius eſt em̃ qð reddit iſtam ꝓpõnẽ fal/ ſam. iſte non eſt bonus.qᷓ; qd reddit eaʒ veram. Et 1 rõ huius eſt iſta.qꝛ quis veritas de ſe dicat poſitio/ nem. quia dicit adequationẽ.illa adequatio ex par/ te alterius extremi ita bene poteſt reſpicere pꝛiuatio nem ſicut poſitionem. ⁊ defectum ſicut effectum. Si cut em̃ defectus eſt oꝛdinabilis ⁊ tamen defectus eſt. ſicẽ cognoſcibilis.⁊ ſic eſt ſignificabilis.ideo cũ que rit᷑ ſuꝑ quid fundet᷑ veritas enũciationis.nõ opoꝛtʒ VY ex pte rei reſpondeat aliqua veritas. Sicut enim verum ens ↄtingit vere ſignificari ipᷣm eẽ.ſic etiã de illo quod nullo mõ eſt otingit vere ſignificari ꝙ ipʒ non eſt. Sic enim ſignificatio dicit relationẽ.q; non requirit ſignificatum eſt. e in actu.ſic et veritas ſigni que quidem dicit ↄditionem illius relationis. nõ ex⸗ igit fundari ſuꝑ aliquam rem actualiter exiſtentem. nibilominus tamen cum omnis relatio ⁊ oꝛdo a do ſit. talis ſignificatio talis veritas a deo eſt. nec ſcqͥ- tur ad hoc ꝙ ſignificatum ſit a deo.immo eſt ibi ſo/ phiſma ſᷣm accidens.ſicut ſi argueret᷑.oꝛdinatõ cul/ pe ⁊ pene eſt a deo.ergo culpa eſt a deo. Sic nõ ſequi tur in baaonts vera ſignificatio furti eſt a deo.ergo furtum eſt a deo.Et ſic patet ꝙ et ſi veritati nõ ſem- per coꝛreſpondeat ex ꝑte ſignificati aliquid excellen- tiꝰ qᷓ; falſitati.tñ veritas nobilioꝛ cſt qᷓ; falſitas.⁊ ido non ſequitur ꝙ ſi verificatio ꝓpoſitionis ſit a deo.ꝙ; ab eodem ſit pꝛopoſitionis falſificatio ſiue falſa enũ ciatio ſᷣm ꝙ falſa.Et ſic patent queſfſia. Siſt. xxxviij.qualiter in generali ꝑ actũ volũtatis pctm̃ introducit. Dſt pꝛedicta de volũtate eiuſq; fine ⁊c. Supꝛa oſtendit magiſter quid ſit malum ſiue peccatũ in ge⸗ erali.in bac parte determinat qualiter pctĩ ꝑ actum voluntatis habeat introduci. Diuidit᷑ autem pars iſta in tres. In quarũ pꝛima determinat magiſter qualiter pctĩ a voluntate bẽat oꝛtũ in gene⸗ ali. In ſca vo deſcendit ad ſpãles dꝛñtias peccati. infra di. xlij. Eũ aũt voluntas mala ⁊oꝑatio ⁊c̃. In ter⸗ cia vᷣe inqᷣrit vtrũ oꝛtũ hẽat in ipſa volũtate ptãs peccandi.infra di.xliiij. Doſt pᷣdicta ↄſideratiõe dignũ oc/⸗ currit ⁊c. Dꝛima ꝑs habet duas. In pꝛima inquirit magiſter qualit᷑ ia voluntas babeat depꝛauari. Scdo vo qualiter ex pꝛauitate voluntatis fiat depꝛauatio in actu exterioꝛi.infra di.xl. Poſt hec de actibus adijcien dũ videt᷑. Pꝛima ꝑs hʒ duas. In pᷣma determinat qualiter voluntas habeat depꝛauari. In ſca vᷣo in quare magis depꝛauet᷑ volũtas in ſuo actu qᷓ aliqᷓ alia potẽtia.j.di.xxxix. Hic aũt oꝛit᷑ q ſatis necria.¶⸗ ma ꝑs q ↄtinet pñtem diſtinctionẽ hʒ duas partes. Om̃ em̃ depꝛauatio ⁊ rectificatio volũtatis attendit᷑ pe/ nes finem.⁊ volũtas hʒ cõꝑari ad finẽ mediante intentiõe.iõ ꝑs iſta duas hbʒ partes. In quaꝝ pᷣma determi nat magfr de rectificatioe ⁊ depꝛauatione voluntatis ex parte finis. Sco vo inqͥrit differentiã volũtatis.in⸗ tentionis.⁊ finis.ibi. Solet etiã queri qͥd diſtet inter volũtatẽ ⁊ intẽtionẽ. Pꝛima ꝑs bʒ quatuoꝛ ꝑtes. Quia em̃ obliquatio cognoſci bʒ ꝑ rectitudinẽ(nã rectũ iudex eſt ſui ⁊ obliqui)ideo in pᷣma ꝑte determinat mag ꝙ ex parte finis venit rectitudo volũtatis. Scdo determiat qͥs ſit ille finis.ibi.Qui g̊ charitatẽ ſibi ponit ſi nẽ. In tercia vᷣo determiat de vnitate finis reſpectu bonaꝝ volũtatũ.ibi. Sed qr vtrũ om̃s bone volũtates. Quarto vo mouet quoddã dubiũ ⁊ determiat ibi. Aerũtñ huic ſnie q̃ dictũ eſt ⁊c. Sca vo ꝑs in q̃ determi nat de dꝛñtia voluntatis intẽtiõis ⁊ finis babet duas. In q̃ꝝ pᷣma querit dꝛñtiã vᷣm rõnẽ.ibi.Solet etiã q̃ri. ⁊c. Scðo de differẽtia ᷣm rẽ.ibi. Sed querit vtrũ intẽtõ ⁊c. Et ſᷣm hoc duo determinant᷑ in parte iſta.ſ.de cõ paratiõe voluntatis ad finem. ⁊ de dꝛntia intentiõis ⁊ volũtatis. rkne ſuore. S sä Determinat g exparte finis venit rectitudo vo: 3. Dnrgoin SS „ luntatitts. 2² nnobis ignotu. vnde 5 Dil.xxxviijj. () Oſt pꝛedicta de voluntate eiuſq; fine diſſerẽ⸗ diſlere⸗ eſt illud qð nec oculꝰ dũ eſt. Sciẽdũ g ẽ ꝙ ex fine ſuo(vt ait aug.) vicdit.nec auris audi/ volũtas cognoſcit᷑ vtrũ recta an pꝛaua ſit. Fi⸗ uit ⁊c̃.g ſi pꝑ ignotum 5 nis aũt bone volũtatis btitudo ẽ, vita etna.ipᷣe deus. nonnm lcn⸗ Abale vo finis eſt aliud.ſ.maledictio.vel aliqͥd aliud nõ poſſit cooͤſci vtrũ P in q̊nõ dʒ volũtas quieſce. Finẽ boni inſinuat ꝓpha ———— . ſit lona &l praua ex ill cognoſcimus pñtia ꝑ a o fine. Item certius eſt n bſentia ̊ magis ecõuerſo 4 9 obis quod eſt pꝛeſens hobiſipſis q quod eſt abſens. ſi ðnon vr ꝙ ꝑ beatitudinẽ nõ fiat cognitio bonitatis in voluntate. PB. dm ꝙ cognitio beatitudinis duplex eſt. vicz in vli. et particulari. Cognitio beatitudinis in vniuerſali oĩ bus eſt innata. Cognitio vo in particulari vicz vbi ſit btitudo ponẽda.br̃ a nobis ꝑ babitũ fidei aliquo mõ. ⁊ aliq̃̊ mõ expectat᷑ habẽda ꝑ deifoꝛmitatẽ gloꝛie. Mũc em̃ cognoſcimus q̃ſi ſculado.⁊ a remotis.⁊ ſemiple 9 ne. tunc aũt cognoſcemus expiendo pfecte. Licet aũt nũc nõ cognoſcamus ꝑfecte.cognoſcimus tñ certitudi „ naliter certi neſcimꝰ niſi ꝑ ↄiectu/ rã.⁊ iõ ſicut certuʒ eſt rõ veniẽdi in cognitio nẽ dubij. ſic cognitio beatitudinis facit ve- nire in cognitionẽ bo nitatis volũtatis. dũ qs videt ſuaʒ volũta tẽ ad beatitudinẽ ten dere. Quod ergo obr y beatitudo nob igno ta eſt iã ptʒ rñſio.Ae⸗ rũ eſt em̃ ꝙ nõ eſt no/ bis nota ꝑ exꝑientiã. eſt tñ nobis nota ꝑ fy dem.Ad illud qð obꝛ ꝙ rectitudo wlũtatis eſt nobis pꝛeſens.dᷣ. cy ſicut in pꝛimo libꝛo oſtenſuʒ fuit. licet cha ritas ⁊ gratia ſint no/ bis pꝛeſentia.ſunt ta/ men nobis ignota in⸗ tum gratuita.quia de eis nulla põt babe/ ri expientia.vnde ⁊ ſi certiſſimus ſim de af/ fectiõe mea ſᷣm ꝙ eſt affectio. valde tñ du⸗ bius ſum de affectiõe mea vtrũ ſit oꝛdinata vel gratuita.⁊ ita acqᷓ ro mihi ꝓbabilitatez. » dicens. Omnis ↄſummationis vidi finẽ ⁊c̃. Charitas å cuiꝰlatũ mandatũ eſt.finis oĩs ↄſũmatiõis eſt.i.oĩs bone voluntatis ⁊ actiõis ad quã oẽ pᷣceptũ referẽdũ eſt. Unde aug.in enche. Omnia pᷣcępta diuina referũ tur ad charitatẽ. De qua dicit apls Finis pꝛecepti ẽ charitas de coꝛde puro. ⁊ ↄſcia bona. ⁊ fide non ficta. Dis itaq; pᷣcepti finis charitas ẽ.i.ad charitatẽ refer⸗ tur oẽ pᷣceptũ.Qð vo ita fit.vel timoꝛe pene.vel aliq̃ — — — intetiõe carnali vt nõ referat᷑ ad charitatẽ ꝗ ẽ dilectio dei ⁊ ꝓximi.nõdũ fit quẽadmodũ opoꝛtet fieri.qᷓ;uis fieri videat᷑.Lunc em̃ recte fiunt quemãdat deus.⁊ q̃ ↄſilio monet.cũ referũt᷑ ad dilectõnẽ dei ⁊ ꝓximi.hhis verbis aꝑte inſinuat᷑ qͥs ſit rectus finis volũtat.ſiue actionis bone.ſ.charitas.q̃ ⁊ deꝰẽ vt ſupꝛa oñdimꝰ. eterminat qs ſit ille finis oſtendẽs ꝙ deus ẽ finiſ oĩs bone actionis.qꝛ charitas eſt.nec tm̃ ſpũſſanctus. ſed etiã xpᷣs ⁊ pater.nec hi ſunt tres fines v vnꝰ.. b ¶ Qui g̊ charitatẽ ſibi ponit finẽ.deũ ſibi ponit finem. vñ ⁊ xpᷣm finẽ legis ad iuſticia dicit aplłs eſſe om̃i cre⸗ denti.Et recte dicit᷑ xpᷣs finis legis ad iuſticiã. Quia vt ait aug.in li.ſniaꝝ ꝓſperi.In xpᷣo lex iuſticie nõ cõ ſumit᷑ ßᷣ implet᷑. Ois em̃ ꝑfectio ex ipſo ⁊ in ipo eſt. et vltra quẽ nõ eſt qͥ ſpes ſe extendat. Finis fideliũ xpᷣs eſt.ad quẽ cũ ꝑuenerit currentis intentio.nõ habet q amplius poſſit venire. ß hʒ id in qͥ debeat ꝑmanere. — tudine fideĩ ꝙ beatitudo eſt magnũ ⁊ verũ bonũ. De volũtate noſtra vtrũ ſit recta vel pꝛaua nos 4 O₰ per aliqua ſina. b Einis pꝛecepti eſi charitas de coꝛde puro. ⁊ 9ↄfcientia . Contra boc verbum apo ſtoli ob?. Om̃ pᷣcepta directius ſunt oꝛdinata ad obedicndũ qᷓ; ad amandũ. potiꝰdebuit dicere.obediẽtia ẽ finis pꝛecepti qᷓ charitas. Item eᷣ potius deberet dicẽ. finis pꝛecepti eſt vita ete haritas. Juxt ut conditionum appoſitarũ.ſ.& coꝛde puro ⁊c. Cum em̃ charitas nõ ſit de fide nec de cõſci 17 cum finis quem aſſequimur ex obſeruantia mandatoꝝ eſt ipſa vita eterna. ſt vita cterna qᷓ; charitas. Juxta hoc querit᷑ de numero ⁊ vifferentia illaꝝ Etia. ſed potius de af⸗ fectione. nõ videt᷑ recte notificari ꝑ illas ↄditiones.Reꝰ.ddm q; ſᷣm ꝙ doctoꝛes exponũt. apls hic diffinit cha ritatem. ſᷣ quidam ſic exponũt vt ille determinatiões.de coꝛde puro ⁊c̃.ſint determiatões ex pte ſubiecti. ⁊ hoc 7 ꝙ dicit᷑ finis pᷣcepti. ſit ipſa notificatio. vt ſit ſenſus.charitas ꝓcedens de coꝛde puro ⁊Tc.eſt finis pᷣcepti.Alio mõ exponit᷑ vt hoc totum ſit noti tioꝛ. Et m bunc modum dicendi notandũ ꝙ charitas hic diffinit᷑ ꝑ actũ ſuum. amare dupliciter habet notificari.⁊ ꝑ cõpationẽ ad illud a quo pcedit tanq; a pꝛincipio efficiente. ⁊ ꝑ com eo in illa eius notificatione tas coꝛdis a qua immediate tanqᷓ; diſpoſitiones pꝛeambulas.ideo parationem ad illud quod ad ipᷣam charitatẽ terminat᷑ ſicut ad quietanteʒ.et i tangitur duplex operatio. vicz ad coꝛ purũ.⁊ ad ipſum pꝛeceptum.Et quia puri 2 ꝓcedit actus dilecti onis pᷣſupponit fiduciã fidei. ⁊ certitudinem ſpei. 72 9* „ —— „ ficatio. finis pꝛecepti de coꝛde puro ⁊c. Hic modus dicendi videt᷑ cõgruen- Actus aũt charitatis qui eſt vt manifeſtaret apis ꝙ actus charitatis pᷣſupponit actus aliarũ virtutũ theologicarũ tanqꝙᷓ; diſponentes ad ipᷣſum. iſta tria dicit. Oe coꝛde puro.in quo tãgit charitatis ſanctitatem. Conſcia bona. in qͥ tangit ſpei fiduci „ am. Et fide nõ ficta. in quo tangit fidei ↄſtantiaʒ. Et in his duobus apls charitatẽ ꝑfectiſſime commẽdat. in hoc ꝙ oſtendit ꝙ in actu charitatis cõſiſtit complementũ omnis virtutis. ⁊ finis omnis bone oꝑatiõis.que intelligit᷑ in nomine pꝛecepti. Ande intellectus pꝛedicte diffinitionis eſt iſte. eſt charitas eſt illud in quo conſiſtit omnis mandati adimpletio.⁊ omniũ virtutũ pfectio.⁊ binc eſt ꝙ ſcpᷣtu ra adeo nobis commendat charitatẽ.⁊ maxime ſcriptura noui teſtamenti.et eſ tiſſime. Quod ergo obijcitur de obedientia ⁊ vita eterna ꝙ debeant dici finis pꝛecepti. diuata eſt ad charitatem habendam. ⁊ vita eterna nõ eſt aliud ꝙ charitas ↄoſummata. Charitas eſt finis pꝛecepti ⁊c.id olus eam laudat clegan / dom g obegientia oꝛ⸗ Aech nuft 4 gn JMUẽ Finis g recu — Tinis gre äsnneerrroranend dar XXVIII B ð aa non tr is. nec hi tres ſunt tre⸗ pater eſt ? filius cſ — en omnesbo- Beren dij ſed vnus unttres fines.ſech eflius eſn greetzo⸗ ne romtates vountarum. aitoteninioreſpectu be finis. Sur Knnten gn tñ quedã bone beãt fil erit vtrü omne bone vo ed rum bij qua fruendũ ẽ. ſg fins voluntares ſuos guer lveurus res ynuͦ tim ha⸗ Aetrde aumrit , nem illiꝰvolũtatis qᷓ s fines hñt.qͥ tñ Alie atʒ alie cit aug. in lib. gantevisnozciädkade n H ficiat.quẽ referat᷑ ad ali jere. ⁊ ad eã per us Diſiet intẽtio fi 6 quẽa ad aliud. ̊ amãti es per⸗ nis d nte d Poluͦs nodl golata emers ſeißaz ſun a niſerar⸗ tera vo eſt volunt rã. finẽ hz feneſt zwicney. Tene lageit. . itẽ finis eſt vin untas ꝑ feneſtrã eneſtre viſio 2: 3. trem ⁊2 filiũ do pa- fmis eſt v ene ra vi — — nẽ. A iñũ ⁊ ſt um voluntates. i rranſeüi. ad s HS e ennd nariehe religate.ſi bon te ſunt volun icte referük ſtatuẽ tendit in cuz .ſi bona eſt il voluntates 7 — ( eru atuẽs ſibi tres fi pꝛaua eſt. pꝛau illa ad quã cu om̃s ſibir Queri tres fines ꝛaua eſt. pꝛaue ſunt om̃ ig cuncta referu ſibimet Aueritur quare nõ xio iter qðdã eſt nt om̃s.⁊ iõ rectaꝝ eferunt᷑. Si ã ſit diuerſit quare nõ er 6 Ai rectaꝝ volun „Si st erſitas fiuiuʒ ſi lut paſſi d eſt aſcẽdẽt ctaxy voluntatu co cadluran uiuz ſi 1 ibꝰagit. Edẽtiũ ad btitudinẽ.i( tatũ cõne pluralitas arti plicatio vi Pꝛauarũ aut di inẽ.qð certis ve loꝝ. Re? dum cu/ ”ͦ”“ͤ 0. inculũ eſt L 7 diſtoꝛta — 8 Ve⸗ nis eſt —₰ ratio/ tenebꝛas exterio. ̊ alligabit᷑ qͥ hie aꝝ volũtatũ im volũ diſtinguere. et denter monſtrat᷑ plures autoritatum teſti piciat ĩ ſus ſicut dici Rur tates. ꝓpꝛios plures in fidelit m teſtimonijs eui P5. dicit Ham̃ tates. ꝓpꝛlos ac lures in fidelibus mijs eui pſone diſtiguũ . dẽq;.4 pꝛios ac diuerſos fines h rectas eſſe Bn guũt rati⸗ dẽq;. qꝛ oẽs referunt᷑ ad ines hab s eſſe volun ne. ⁊ ↄueniui lo ante dixim erunt᷑ ad vnũ qͥ ẽ fi entes.⁊ tñ vnũ eũ natur iunt re et lo ante dixim. ita ecõu⸗ qᷣ ẽ finis finiũ vnũ eũ telli a. hm boc ͤ i n ximꝰ. ita ecõuerſo foꝛte. s finiũ. de telligendũ in⸗ Mouet eorm oꝛte eſt in n . qͥ pau- illa ꝗᷓ eſt ꝙ noĩa conſtituendi determinat dubiu tin malis. la ſunt cõia ac rez rruntz buic ſententie⸗ dubium de duobus finib zeufalia pfeplur rectas voe zuic ſententie qua di „ Srila o aneſt re ectas v ie qua liea plurificari nõ 4 ctas voluntates diuerſos dictum eſt fideliũ ſdam plurificani nõ pñ cerri vide⸗ enine ſonn Weinl etn lcen pot di * darer EE 5 9lbi aug. amon 3 ſuntt nctus iõ manc n debem ideo er inqens in li.de ſer.do.in poteſt dici ꝙ ſint t 8 atb. vN. Sraneeeriasahen wab, rmaducem. uke⸗ Nurus e ne pꝛimum ei alcis illang ſnp ſit Penu; 9 tte asdicn eſt un MNon dixit. pꝛimum 2 ec mta agj ehne volie. dicit quod reſpicit taiſt Purs ſintnecellart ite regnũ aahcicnun vobie, mren geoi un * . ir vobis. i neceſſaria. ſed ait ⁊ deinde queri ſos.nõ lures articu nintt ritis. illinc auertamini. ai iilla queratis. n. adijcien cere plures fi modi⸗ mi et re 6 mini. aut queratis. ne cũ iſta qᷓ cere plures fines. lic Ne im ppter les — — ines ↄſtitu 2 Vna tñ ures artichi ehn illud. Ergo ꝓpter ppetatis.e· es ↄſtituatj. vt vna tñ eſt in ei i. Ntrußt⸗ ð cce hic ape nõ ſolã mercedẽ pem opari omnia. plexa ſm ꝙ aliqᷣd Stetn ⸗ cce hic aperte di 71 ẽ coꝛpꝑpalem medi g. nit reducat᷑ a po⸗ Guge Oneandik c vnu mm. inegnu cit ne duos fines lem meditari. ti qucat ad verita ntien Oſtenditk con,· tes ali .i. regnũ dei. cũ ſupꝛ nes nobis cõſti . EEinclerai 7 . coꝛdia p̃dict. alias ? alias ppꝛio ũ ſupꝛa dixerit bo ſtituam?“ ſit Eritas incõ vna uind p̃dicto⸗ nõ lias ꝓ dixerit bonas volũta / P eritas incõplexa ĩ ru to⸗ nõ repu ppꝛios habere fines. vonas volüta / hatte lio eſonan. iczl 6ͤ repugnare ani abere fines. ¶ Pec an a,/ tio ⁊ filio ⁊ ſpũſ⸗ oculo diligen nimaduertit. ᷣ ver 8. ¶ Mec aũt ſibi doin picge vnacha ſown culo diligenter in a q verbis T en, ibi ri q ſũt vna cha “ nes nobis coſtitu .Qui enim dixit ne plici ltres arti⸗ veritas. il ni⸗ Fzemus Aüaürbori Jemnia ppier regnum ſi: nioibent Pnch⸗ gun euãgeliũ oſtitui hoc ita facimu ge. re vt euan⸗ Wobie i tt uc g 4 i hn Brle ituimus. ſed et us. actiõis ülliꝰ finem Prnrcgre tiapg es ferimus. AMandu .ſed et bunc finẽ ad regnũ inem m ꝙꝙ rõ illa nõ uct can J anducamꝰem cfinẽ ad regnũ dei: let. ſ la no va Codn fines n uangelizamus ꝓp ter euangeliũ. elre⸗ tres fine res. ergo nes nobis in Rägncace Phter. resnevet Duo⸗ aqu⸗ npiuralteste oraik nodis in magucago oſtituim?. Sz iſta fa 6e igit ad Pinralſtafeti⸗ nies lem. et differenter e⸗ „ Doeo 3 cipit res cum vicit fi nis ẽ res.⁊ cum dicit tres ſunt res. Ad illð quod obijcit᷑ ꝙ fides diſtinguit. dom c ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ intẽ/ tio diſtinguat plures fines ſicut fides plłes articulos.nã cum in/ tentio in charitate cõ ſũmet᷑.⁊ charitat ſit vnire. plus habz intẽ⸗ tio rõnẽ vniendi qᷓ ra tionẽ diſtinguendi. d ed querit᷑ vtrũ intentio ⁊c. Queritur hic de qõne quã magi ſter nõ determinat in partẽ alteram. vtrum ſcʒ voluntas finis et eius quod eſt ad finẽ ſint due wlũtateſ aut vna: Maʒ qꝙ due ſint vigdet᷑ ꝑ hoc ꝙ vna ẽ creati ⁊ alia increati. vna tempoꝛalł.⁊ alia eterni. Oꝛ aũt vna ſit videt᷑ ꝑ hoc ꝙ ibi eſt vnum ꝓpter alterum. vbi aũt hoc eſt. ibi tm̃ vnum eſt. vt cum dili go vinũ dulce. nõ dili go duo ſed vnuz. Re. ddm ꝙ magiſter põit hic duas rñſiões.nec tñ aliquam caꝝ repꝛo bat. nec aliquã magis appꝛobat. Et rõ huiꝰ eſt. qꝛ ᷣm diuerſas cõ ſiderationes verũ di/ cit vtraq;.⁊ vtrũq; o/ poꝛtet dicere. AUna.n. dicit ꝙ ſunt volũtateſ Ddue. Alia dicit ꝙ ẽ vo lũtas vna. hoc aũt di - xerunt aſpicientes ad diuerſa. Holũtas em̃ finis dupliciter põt eſ ſe. Aut ſicut obiecti. aut ſicut finis in rõne finis. Si ſit voluntas finis ſiẽ̃ obiecti.ſic cnm aliud ſit obm creatũ. et aliud increatũ.alia eeſt volũtas qua volo fuineʒ. ? alia qua volo id quod eſt ad finen. ſicut aliꝰ eſt motus af fectionis.q̊ amo deuʒ in ſe. ⁊ alius motus q̊ amo creaturã. Si ãt ſit wlütas finis ſbᷣ rõ ne finis.inq;'tũ.ſ.aliis bpʒ ad ipᷣm oꝛdiari.ſic vVna voluntate.⁊ vno „ —VV——“1 LZi. N nunquid peccamus:abſit. Nam et ipſe ſic facere ſua/ det ſi diligenter eius verba inſpiciamus.Cũ g ait.ne duos fines nobis cõſtituamus.fines in diuſa tẽdẽtes intelligi voluit.ſ.qͥꝝ alter ad alterũ nõ referatur. Ita ⁊ cum dicit ꝓpter regnũ dei tm̃ oĩa agẽda.nec cũ ipᷣo mercedẽ tempoꝛalẽ meditandã.ita intelligendũ ẽ. vt nõ meditemur appetendo cũ regno mercedẽ tꝑalẽ.ita ꝙ nõ ꝓpter regnũ ſ ꝓpter ſe.vt.ſ.regnũ ꝓpter ſe ap⸗ petamus.⁊ iſta ꝓpter illud.ſicut ipe docet.Si em̃ pe⸗ timꝰ vitã etnã.petimꝰ etiã tꝑalia a ðᷣo.ſi ea petimꝰ ꝓ⸗ pter vitã eternã.nõ offendimꝰ.neq; ſiniſtra tũc ſcit qͥd faciat dextra.qꝛ mercedẽ tꝑalẽ nõ ꝓpt ſe meditamur. ſed ꝓpter regnũ dei.vt ſit leua ſub capite ⁊ dextera in amplexu. Alioqͥn ſi hec tpalia ꝓpter ſe querimus ſi⸗ cut eterna.miſcet᷑ dextre ſiniſtra.iðoq; cũ dñs dixerit. Attẽdite ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛã hoĩbus vt vi. deamini ab eis.alibi ait. Sic luceãt oꝑa vr̃a bona co⸗ rã hoĩbꝰ. vt gloꝛificẽt patrẽ vrjm qͥ in celis eſt. Propt deũ ergo oĩa faciẽda ſunt.vt oĩa q̃ facimus.omniũq; fines ad eum referamus. erit dꝛiaʒ volũtat ⁊ intẽtiõis ⁊ finis ᷣm rõeʒ. e Solet etiã queri.qͥd diſtet inter volũtatẽ ⁊ intẽtioneʒ ac finem? Ad qð dici põt int᷑ volũtatẽ ⁊ finẽ certo atʒ euidẽti modo diſtinguit᷑. Quia voluntas eſt q̃ volu⸗ mus aliqͥd. Finis vᷣo voluntatis eſt vel illud qð volu mus.ꝑ qð implet᷑ ipſa volũtas.vel potiꝰ aliud ꝓpter qð illud volumꝰ. Intentio vo intdũ ꝓ volũtate. int᷑⸗ dũ ꝓ fine voluntatis accipit᷑.q̃ diligẽs ac pius lectoꝛ ĩ ſcriptura vbi h occurrũt diſcernere ſtudeat. Finis vᷣo voluntatis eſt delectatio bona vel mala.ad quã nitit qͥſq; ꝑuenire. Vnde aug.ſuꝑ illũ locũ psð. Scrutans coꝛda ⁊ renes.ſic ait.Deꝰſolꝰ ſcrutat᷑ coꝛda.i.qͥd qͥᷣſq; cogitet:⁊ renes.i.qͥd quẽq; delectet.qꝛ finis cure ⁊ co⸗ gitationis eſt delectatio.ad quã cura ⁊ cogitatiõe niti tur qᷣſq; ꝑuenire.Et paulo poſt. Oꝑa nr̃a q̃ ſunt in di etis ⁊ factis pñt hoĩes videre.ſ qͥ aio fiant.⁊ qͥ venire cupiãt.ſolus deꝰ videt.q cũ videt coꝛ eẽ in celo.⁊ non delectari nos in carne ſed in dño.i.cũ bone ſũt cogita⸗ tões ⁊ eaꝝ fines.dirigit iuſtũ.Idẽ ſuꝑ alteriꝰ ps.locũ illũ.ſ.In laqueo iſto quẽ abſconderũt ↄpᷣhẽſus ẽ pes eoꝝ.dic̃. Pes aĩe amoꝛ eſt.qͥ ſi pᷣuus eſt.dr̃ cupiditas yel libido.ſi rectus.dr charitas.Eo mouet᷑ aĩa q̃ſi ad locũ qͥ tendit.i.ad delectationẽ bonã vel malã.qͥ ſeꝑ⸗ ueniſſe ꝑ amoꝛẽ letat᷑. Finis g̊ volũtatis vt pᷣmiſſum eſt dr̃ ⁊ illud qð volumus.⁊ illud ꝓpt᷑ qð volumꝰ.et intẽtio ad illud reſpicit ꝓpt᷑ qð volumꝰ.⁊ volũtas ad illud qꝗqð volumꝰ. vt vbi gratia. Si velim eſuriẽtẽ refi cere vt habeã vita eterna.volũtas eſt qua volo refice re eſurientẽ.cuiꝰ finis eſt refectio eſurientis. Intentio vo eſt qua ſic ad vitã ꝑuenire volo. Finis vᷣo ſupᷣmꝰẽ uerit dꝛntiã volũtatis ⁊ intẽtiõis ⁊ finis ſᷣm rẽ.ſ ISed querit᷑ vtrũ intẽtio talis ſit volũtas?:et ſi volũ⸗ tas eſt. an in oꝑe ſit vna eadẽq; volũtas.q̃ volo re/⸗ ficere eſurientẽ.et qua volo habere vitã eternã: videt᷑ vita.ad quã ⁊ alius finis referXł. Quotmodo in⸗ telligendũ ſit il lud. Me duos fines nobis cõ⸗ ſtituamus. Luce.xi. Math. vj. Math. vj. Math. v. 3 Quid ſit volũ⸗ R ſa id i 5 ſefinoof Müͤfiey Oerose aios he Põ. vij. eboni ſs. . nsfuctt Liog tnrinft openͤr ſtbe Atxpini⸗ Mguu lunte L nner i Nnactn Ko. F. hnc⸗ dcd ume (pen Repetit pᷣdiets eſentil ſubdẽs exẽplũ. olute . lontzrs ttenci⸗ eſtbent untbez holter⸗ dinerſo⸗ tesc lernut d Amalt alal e XXXVIII uentt, nempe talis intentio voluntas eſſe. vt enim voluntas dcurſu volo vtrũqʒ. a eſt qua volo reſicere pauperẽ.ita ⁊ voluntas eſt qua ꝑ quis voluntas ſimul e illud volo habere vitam.Et alia quidẽ videt᷑ volun/ e ein no poſei⸗ E . ie auss eſſe.ð qua volo habere vitã. z alla qua pauperi ſuſb ceſtnnce ec ſue ume l uenire volo. Sed iſta ad illaʒ refertur. Nam et ſi ho amo comeſtionem p⸗ r ita placeat vt in eo cũ aliqua delectatõe voluntas pter ſalutẽ.qꝛ in amo quieſcat.nõdũ eſt tamen illud quo tendit᷑.ſᷣ hoc adl⸗ re comeſtiõis incuo lud refert᷑ vt illud deputet᷑ tanq; patria ciuis.iſtꝰ amoꝛẽ ſalut. Et ſcm ati ́MMU tanq; refectio vel manſio viatoꝛis.Et ſunt iſte volun / has u ae ſ sIagagagtes affectus ſiue motus mentis quibꝰ quaſi greſſib? myi ſiccte fuerint in Gy. vel paſſibus tendit᷑ ad patriã. Sicut ergo altera ẽ vo tellecti. luntas videndi feneſtras.vt ſupꝛa docẽte aug.didici mus.altera que ex iſta nectit᷑ voluntas.ſ.ꝑ feneſtras vidẽdi trãſeũtes. Ita noõonullis alia videt᷑ eſſe voluntas elemoſynas dandi pauperi. alia volũtas habendi vitam. Alij aũt putãt ꝙ vna ſit volũtas ⁊ hic et ibi.ſed ꝓpter ſubie N ctoꝛum multiplicitatem. diuerſitas memoꝛat᷑ voluntatũ.Ceterũ quodlibet he hoꝝ verum ſit.illud nulli in ambiguum venit.quin voluntas ex ſuo ſine pẽ ſetur. vtrum recta ſit an pꝛaua.peccatum an gratia.et quin nomine intenti⸗ onis aliquando finis.aliquando voluntas intelligat᷑. Diintelligentiam buius partis incidit h̊ qd dit bonum. videt᷑ ꝙ aut oĩs voluntas eſt bona.aut eirca duo. Et pꝛimo querit᷑ de cõꝑatione vo ꝙ bonitas nõ ineſt voluntati ex fine. ¶ Ntem qtum iken⸗ le Auntatis ad ſuum finem. Scdo vo queritur cunqʒ aliqͥs finaliter appetit bonũ.tñ nunq; oꝑatio Qi e dꝛñtia intentionis ad voluntatem. Circa pꝛimuʒ ciꝰerit meritoꝛia niſi ſit charitate infoꝛmata. ⁊ aima gquerunt orneꝛ Palno querit᷑ vtrũ voluntas rõ ſit deo grata ⁊ accepta.j vr̃ ꝙ bonitas voluntatis in idani Nne finis ſit cõmendabilis. Scdo querit᷑ qͥs ſit ille f actu potiꝰveniat cx pꝛincipio q; ex fine. e⸗ ſi bo/ nis.Cercio querit᷑ vtrum bone voluntates habeãt nitas voluntatis venit ex fine.cum finis bone vo/ vnũ finẽ vel diuerſos.Quarto querit᷑ vtrũ male vo luntatis ſit deus.et ſit equaliter bonus.videt᷑ ꝙ om luntates cõicent in fine.an ↄſtituant ſibi fines alios nes bone voluntates ſint equaliter bone. ſi igit᷑ om 2 alios. Queſtio. j. a nes voluntates non ſunt equaliter bone.videt᷑ ꝙ; bo Atrum voluntas ſit bona ⁊ commendabilis ratio/ nitas volũtatis nõ ſit eis ex fine. ¶ Itẽ manducare n ne boni finis:Et ꝙ ſic. videt᷑ Math.vj. Si oculꝰ tu bonũ eſt. ̊ ſi quis finaliter pꝛedicat vt manducet.cũ uess fuerit ſimplex. totum coꝛpus tuũ luminoſuʒ erit opatio iſta habeat bonũ finem.vr ꝙ ſic pꝛedicare ſit Si ergo oculꝰeſt intentio ꝑ quam voluntas oꝛdina bonum ⁊ laudabile.ſi igit᷑ talis actio iudicat᷑ eẽ ma/ tur in finem m ꝙ ibi exponit᷑.⁊ coꝛpꝰ eſt congeries la.vr ꝙ voluntas non ſit bona ex voluntate finis. operũ.videt᷑ ꝙ ſi finis bonꝰſit.ꝙ ois oꝑatio volũta⸗- tem ſi aliquis mentit᷑ ꝓpter ſalutem ꝓximi.cuʒ . tis ſit bona ⁊ ommendabilis. Aoes aug. dicit in.x. ſaluare ꝓximũ ſit bonũ.mendaciũ illud eẽt bonũ ⁊ de trini. Recte ſunt omnes volñtates ſi bona eſt illaa meritoꝛiũ.ſi opus voĩiuntatis bonitatem haberet ex ad quam cuncte oꝛdinant᷑.ſed illa ad quam cũcte oꝛ fine.ſed ↄſtat ꝙ mẽdaciũ nunqᷓ eſt bonũ. ſicut dicit dinant᷑ eſt voluntas fiuis.ſi &̊ finis bonus eſt.reſteat ¶ Aug.j vr̃ ꝙ bonitas finis nõ ſufficiat ad bonitateʒ w voluntas finis ⁊ ois wluntas ad eaz oꝛdinata ſit voluntatis.Querit᷑ igit᷑ vñ cauſet᷑ rectitudo ⁊ boni bona et recta. ¶ Itẽ maxia eſt phi. Cuiꝰ finis bonꝰ tas in volũtate.vtrũ ex fine ſicut vr̃ dicere magiſter. 1. ipm qʒz bonum eſt. ſi actꝰvoluntatis finis bonꝰeſt. an aliunde:¶ G.dom qꝙ cñ dicit᷑ voluntas cẽ bo/⸗ ipſa bona eſt. em in actõne naturali in ua na ex bonitate finis.hoc eſt dicere ꝙ voluntas ẽ bo/ oꝛma eſt finis.bonitas generatiõis ⁊ oꝑpatiõis attẽ ex oꝛdinatiõe ad bonũ finem. Ad hoc aũt ꝙ ſit recta dict᷑ penes finẽ ⁊ foꝛmam.ẽ cum intentio finis ſit ẽoꝛdinatio ad bonum finem. reqͥrit᷑ ꝙ finis bonꝰ ſit eſſentialis morali actui vt naturali.⁊ bonitas actus duobus modis.vicʒ ſᷣm id qʒ eſt.⁊ ſub rõne finien/ tie⸗ voluntatis ptineat ad moꝛes.videt᷑ ꝙ bonitas vo/⸗ i. Aliquid enim eſt bonũ in ſe. qd tñ nõ recte oꝛdi/ öcin luuntatis ⁊ rectificatio penes bonitatẽ finis babeat nat᷑ ad alterũ ratione finis.ſicut minus bonũ qᷓ;uis eſt beatitudo.ſicut męr̃ dicit in lr̃a.ſed omnes appe tunt beatitudinem. ſicut dicit aug. ⁊ omnes eam fi/ naliter intendunt ſicut dicit Boe.in li.de ↄſoł.quis diuerſo tramite ad eam curꝛant.ergo ſi omnes volũ tates cõmunicant cum illo fine.g̊̈ omnes erunt bo/ ne ⁊ nulla mala.¶ Item dyo.dicit.ꝙ nemo operat ꝗad malum aſpiciens.ergo ois oꝑans finaliter aſpi - cit ad aliquod bonũ.vnde ⁊ płs etiaʒ dicit.ꝙ bonñ t finis eſt idem. ſi omnis voluntas aliquod inten gttendi ⁊ cognoſci. ¶ Sed contra.Finis bonoum ſit bonum.nonltñ eſt bonus finis maioꝛis boni.pꝛo eo ꝙ finis melioꝛ debet eẽ bis que ſunt ad finem. Si militer ex ꝑte oꝛdinatiõis duo reqͥrunt᷑.vicʒ ydonei tas ex ꝑte oꝛdinabilis.⁊ actualis ↄuerſio ex ꝑte vo/ luntatis oꝛdinantis.⁊ cñ iſta ↄcurrũt tunc abſq; du bio volũtas bona ex fine bono iudicat᷑.Cũ aũt hoꝝ aliqͥd deficit.bonitas finis nõ ſufficit ad bonitatẽ vo luntatis.vtpote ſi ſit finis bonus in ſe.nõ tñ ſufficit ad finiendũ vel ad ↄplendũ illud qð fit ꝓpt᷑ ipᷣm.ſiẽ mãducatio q;uis ſit bonũ in ſe.nõ tũ hʒ chleeg rõez Deoe 4 „ 2 6 9 . * ½ 8 — — . . finiendi reſpectu pꝛedicationis. Similiter mendaci um nõ eſt oꝛdinabile ad bonũ cũ ſit m ſe malũ et iõ quantũcũq; qͥs mentiat᷑ ꝓpter aliqð bonũ.mẽdaciũ non eſt bonũ.qꝛ deficit ibi rectitudo oꝛdinatiõis. / pter defectũ ydoneitatis ex parte act? quem volũtaſ refert ad illũ finẽ. Et ſic pte rñſio ad qõnis veritate. qm̃ ↄcedendum eſt ſicut magiſter dicit. volũtatẽ eſſe bonã ⁊ rectam ex fine.hoc e partẽ ↄcedende ſunt.Et boc etiã ptʒ rñſio ad illa duo que vltimo opponũt᷑ vicz de pᷣdicatiõe ⁊ mẽda 8 cio d illud ο qd pᷣmo obijcitur ꝙ beatitudo ẽ finis bonaꝝ volũtatũ ⁊ etiã omniũ.ddm ꝙ aliter ẽ finis bonaꝝ volũtatũ.⁊ aliter malarũ. Mã btitudo eſt finis oim bonarũ volũtatũ.eſt beatitudo vra. beltitudo vo ꝗᷓ eſt finis malaꝝ nõ eſt beatitudo ve⸗ ra.ſ ſimulata. Auar? em̃ eſtimat btitudinẽ eẽ in deli cijs ⁊ ſupbijs ⁊ honoꝛibus.⁊ ſie in alijs delicijs. vñ ſi cut finis inalaꝝ volũtatũ qᷓndã babʒ imaginẽ finis xere boni. vtpote beatitudinis.ſic etiãõ male volũta/ tes pꝛetendunt ſpẽm virtutis.Quãdo & dicit᷑ ꝙ oĩs wluntas tẽdit ad beatitudinẽ. intelligit᷑ de leatitu dine in ſua generalitate ↄſiderata. in cuiꝰ appetitu omnes (vt dicit ang rcicant k⸗ ꝓut beatitudo de termiate accinik illa que ↄſiſtit in viſione dei. nec ab oibus appetit᷑ nec omnes in illam tendũt.¶ Ad illud qð obr ꝙ nemo oꝑat᷑ ad malũ aſpiciens.dom ꝙ illud quod mouet aliqñ eſt bonũ ſᷣm writatẽ. ali/ ꝗñ eſt bonũñ ᷣm eſtimationẽ.⁊ ad boc ꝙ affectꝰ mo/ ueat᷑ ſufficit ſola eſtimatio bonitatis.⁊ ſine hac eſti/ matione nõ mouet᷑ volũtas ad aliq̃d appetendum. ad minꝰdeliberatiuo appetitu. Et ideo dicit dyo.ꝙ nemo oꝑatur ad malũ aſpiciẽs.q; nulla eſt volũtat! opatio. quã nõ pꝛecedat boni eſtimatõ. qꝛ illud qð eſtimat᷑ eẽ bonũ frequẽter eſt malũ.iõ frequent᷑ ma- le oꝑat᷑.⁊ ſi nũqᷓ; aſpiciat ad malũ ſub rõne mali. Cũ dr ꝙ voluntas eſt bona ex intẽtione boni finis. B nõ intelligit᷑ de fine qui eſt bonus tm̃ in eſtimatione appetentis. etiaz de bonitate reali. A d illud qað obꝛ ꝙ nõ eſt actꝰPwluntatis bonus niſi ꝗ eſt ex cha⸗ ritate. dom ꝙ charitas nõ reddit opus bonũ niſi ex poeoec ꝙ ipſum bonũ refert in ſũmũ bonũ. nec ſufficiẽs relatio alicuius effectus vel oꝑis ad ſũmũ bonũ eſt neec eẽ poteſt niſi ex adiutoꝛio charitatis que facit fi/ nyuyuns ſiue bonũ oibus alijs pᷣponderare.et ꝛe ceter ca riius reputari.⁊ in eo quieſcere tanq; in fine vltimo. CEt binc eſt ꝙ bonitas ois voluntatis attribuit᷑ boni tati finis.qꝛ vbi vnũ ꝓpter alterũ.ibi vnũ tm̃.vnde qͥ tencet equũ ꝑ frenũ.nõ ſcheente niſi vnũ. ⁊ ſicĩ ꝓ 11 poſito intelligendũ eſt. d illud qdð obẽ ꝙ finis ẽ I equaliter bonus.dom ꝙ etſi finis equaliter ſit bonꝰ nõtñ omnes voluntatese⸗ .. rxiuidmant illi fini. qꝛ bonitas finis nõ redundat in wlũ tatẽ niſi rone oꝛdinatiõis ꝗᷓ ducit ad illũ finẽ. et iõ lʒ finis ſit eq̃liter bonus.tñ ꝓpter gradꝰ reꝑtos in ab pꝛoxrimatiõe wlũtatũ ad illũ finẽ. wlũtates nõ ſunt equaliter bone. ¶ Ad duo vltima iã ptz rñ ex pᷣdi/ ctis. 1 in 0 var⸗ S ¶ Queſtio. ij. b Auis ſit ille finis ex cuius bonitate wluntas eſt bo vwꝓYꝓ ſint recte:Et ꝙ hmõi finis ſit charitas. vr.j. Thi. ſ–inis pꝛecepti eſt charitas.ſed ad illũ finem refe/ rende ſunt voluntates.ad quẽ 5 charitas eſt finis pꝛecepti.charitas eſt finis bone w bmõi. patet ꝛc. G¶ J bo m intelligit ſub pꝛedici cõditionibus. Et m bunc modũ rõnes ad pꝛimam g/ nec voluntatis. liter oꝛdinant᷑ ⁊ appꝛo- 1 ere ꝙ charitas ſit fu eo ꝙ completa rõ fruendi cõpetit ipᷣi charitati.Cuʒ 3 eñm tripir dicat᷑ finis. vicz finis in q qeſcit᷑.⁊ finis à na.⁊ ad quem debent referri noſtre volũtates ad hoc referunt᷑ pᷣcepta.ſi S —.— II , . 5 — 6 — luntatis. Zien Job.xiiij. Qui duigit pkimuʒ le⸗ gẽ ümpleuit. Et iterũ. Plenitudo legis eſt dilectio.ſᷣ ad illud referende ſunt volũtates in quo ↄſiſtit ple- nitudo ⁊ ↄſummatio legis.ſi ꝗ̊ charitas ⁊ dilectio ẽ tẽ hoc vr rõne.ois bona volun/ tas ad hoc oꝛdinat᷑ vt homo fruat᷑ deo.⁊ ad hoc ꝙ hẽat deũ. ̊ nos nec fruimur deo nec habemꝰipᷣm niſi p charitatẽ. Siliter habere charitatẽ nõ eſt aliud 5 3 habere deum. ſi & ois bona volũtas eſt oꝛdinata hoc ꝙ habeat deũ.vr ꝙ finis omnis bone voluntatẽ ſit ipa charitas. em natura in oꝑando finaliter intendit foꝛmã ꝑficientẽ in eſſe nature.g̊ͤ wluntas iĩ oꝑando pꝛincipaliter intendit foꝛmã ꝑfectiuaʒ et eẽ moꝛis.ſed foꝛma vel habitus perfectiuus voluntaſ in eſſe moꝛis eſt ipᷣa charitas. charitas eſt finis pᷣn cipalis ois bone voluntatis. Sed ↄtra. Roma.x. Finis legis xpᷣs.ſᷣ idẽ eſt finis leg ⁊ bone voluntat. non Oſcharitas. ¶ Item Bern. in li. de dili. deo. De amoꝛe venit᷑ i charitatẽ.⁊ de charitate venit᷑ in ſapi/ entiam.ergo ſapia eſt excellẽtius qᷓ; charitas.ſ illud non debet poni finis bone wluntatis qð eſt excellẽ/ tiſſimũ. finis bone volũtatis nõ eſt charitas ſʒ ſa/ ientia. ¶ Neʒ finis eſt illud quo fruendũ eſt.qꝛ ſo o bono increato eſt fruendũ. vr ꝙ charitas nõ ſit finis pꝛincipalis bone voluntatis. Si tu dicas ꝙ fi- nis bone voluntatis nõ eſt charitas creata ſed incre ata. Contra.apls. Finis pᷣcepti eſt charitas ꝓcedẽs de coꝛde puro ⁊c̃.̊ charitas ꝓcedens de coꝛde puro fide non ficta nõ eſt niſi charitas creata. ⁊c. finis bone volũtatis eſt illud quo bhabito wlũtas ni bil vltra querit.ſed babita charitate adbuc volũtas vltra querit aliquid.vicz ipᷣm deum.imo qto maio/ rem habet charitatẽ. tanto magis querit.s vr̃ ꝙ cha ritas nõ hẽat rõnẽ finis. ¶ Itẽ qð eſt pondꝰ in coꝛ poꝛibus.bhoc eſt amoꝛ in ſpiritibus.ſᷣ pondus in coꝛ poꝛibus nullo mõ dr̃ eẽ finis motus localis.ꝗ̊ amoꝛ in ſpiritibꝰ nullo mõ dicet᷑ eẽ finis appetitꝰ ronalis. lun finis ⁊ pꝛincipiũ ſũt diſtin/ cta. ſᷣ charitas eſt radix oim bonaꝝ affectionũ. ſi er/ go finis cõſequit᷑ illud quod eſt ad finẽ.⁊ charitas ẽ radix.vr̃ q; nullo mõ debeat dici finis bone volũta/ tis.¶ BR. d. ꝙ; mgr recte dicit in eo ꝙ finẽ om̃is bo/ I2 ne voluntatis charitatẽ aſſignat. ſecutus eſt em̃ in B apli doctrinã ⁊ bti Aug. Mam apls expꝛeſſe dicit ꝙ charitas eſt ↄſummatio pꝛecepti ⁊ plenitudo legis. Aug. etiã dicit in ench.ꝙ oia pcepta diuia referunt᷑ àd charitatẽ. Et in li.de doc. xpᷣi.oñdit ꝙ ad charitai mandatũ ↄmendandũ oꝛdinat᷑ tota ſcriptura. ⁊ ita charitas nõ tm̃mõ eſt finis bone volũtatis ſ̃ etiã to tiꝰſacre ſcripture ⁊ cognitiõis ſm pietatẽ. Licz autẽ deus vel beatitudo ſiue xpᷣs poſſit dici finis bone vo lũtatis. maluit tñ męr̃ dicere ꝙ charitas ſit finis ꝓ q̃eſcit᷑ Et finis qᷓ qeſcit᷑.dicit᷑ dupłr.vl ſimplr.vel vt nũc. q̊ͥlibet iſtoꝝ modoꝝ charitas eſt finis bone vo- luntatis. Mam charitas increata qᷓ deus eſt. de dỹ j.cañ. Johᷣ.deus charitas ẽ. eſt finis in quo qᷣeſcit᷑. Charitas vᷣo creata ⁊ ↄſũmata.vtpote charitas pa/ trie eſt finis quo qᷣeſcit᷑ ſimpliciter in deo. Charitas vo inchoata vtpote charitas vie eſt finis q qeſcit᷑ in deo vt nunc. Sicut em̃ locatum nõ quieſcit in loco niſi mediante pondere.ſic aia in deo nõ bʒ quietari q̃ eſt ei ocus ⁊ finis vltimus.niſi mediate dilectiõe ebeb⸗ in te⸗ 1 irg tichit cutas⸗ ſnofme ninte cAcar 8 HZ ine gfnc ugwn liag zman nocote 6 thecnt⸗ gfnock Nek ſtaumt coautſia ur. Hn ttochart ſcpy gbip y fieſ fubeben. NMtanin fins Alie ſonors prthuot̃ prütnn chuitate bbencin mnrdi . Nbrchfn cbarits tbonio Gatätpt dianne nwblins Ganſtann Aſorni lcpaen oßfnd ttein ſegleo ban hals thache rnue ſtun cpiüdor n lbcn cebn nafin 4 4 Di. Bo Dii41d XXXVIII . i quue babet cõſiderare bonum ſub rõne boni. Bonũ AVtrũ bone voluntatis ſit vnus ſolus. Rnis. au poſ⸗ lenn aũt ſub rõne boni ſimul tenet rõnẽ finis ⁊ amabilig. ſint eſſe plures:&t ꝙ vnus videt᷑ Deut.vj. Diliges duhe et ꝓpterea intentio finis potiſſime attribuit᷑ chari · Edñm veũ tuũ ⁊c. Glo. Mõ vult deus ſuũ atnoꝛẽ par kanfßnn EE ſunt igit ratõnes aue hboc oſtẽgũt tiri vt ſimul cum ipſo aliud diligamus. qᷣcũqʒ ſibi krͤcktugz 14 NAd illud qð obijcit᷑ ꝙ p̃s eſt finis pꝛecepti. di - diuerſos ↄſtituit fines.nõ facit quod deus vult. et ſi tning cẽqũ ꝙ ꝑ hoc no excludit᷑ qͥn charitas ſit finis. Maʒ nõ facit qð deꝰ vult.nõ hʒ honã voluntatem. ¶ Jtẽ M 4 et ſi chꝛiſtus ſit finis in quo quieſcitur. nibilominus ſup illud phi.j. Siue ꝑ occaſionẽ ſiue bonã volun nn charitas põt eſſe finis q qͥeſcit᷑ ĩ cꝛiſto. Rurſus cha tatẽ.glo.Quiſqs a deo aliud ꝙᷓ deũ querit.non caſte zncofnle nitas m ch eſt finis in d geſci ue re. nuiſqs a deo aliud ꝙ den querit. non c — itas m ꝙ eſt finis in qeſcimus ↄuenit toti trini/ diligit. ſed illa volũtas bona eſt que nõ aliud qꝙᷓ; deuxʒ irienn tati. ⁊ idco ſimul pñt bec duo ſtare. ꝙ xp̃s ſit finis le viligit. nulla volũtas eſt bona que aliud ꝙᷓ deũ que unt 15 gis. charitas ſiliter. ¶Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ de cha rit. ¶ Item ſicut ſtatus eſt in pꝛimo pꝛincipio.ita ⁊ Knut ritate ꝑuenit᷑ ad ſapiam. ſapia eſt excellentioꝛ.dᷣ. in fine vltimo.ᷣ pꝛimũ pᷣncipiũ in q̃ eſt ſtatus.nõ eſt i un ꝙ ſᷣm ꝙ Berũ.ibi loquit᷑ de ſapia. ſapientia nõ dicit ¶niſi vnicñ.ergo ſi finis dʒ reſpondere pꝛincipio.vide n Munt aliud donum qᷓ charitas.ſed nouum ſtatum eiuſdẽ tur ꝙ bone wlũtatis nõ dʒ ſtatui niſi finis vnus. ſi N dni. ita ꝙ charitas cõmuniter accepta diſtinguitur wlutas ſtatuit ſibi fines plures nõ facit quod debet. nd ↄtra charitatẽ dictam appꝛopꝛiate. Dꝛout tñ cbari · ¶ SSnõ eſt bona. Itẽ qcunq; diuerſos fines intẽdit. Armiſti tas cõiter deſcribit᷑ ſic ↄtinet ⁊ amoꝛem ſantenn. habet coꝛ ſuũ diuiſum.S qͥ coꝛ ſuũ diuidit.nõ diligit ſcmtgfi 16 ⁊ hoc mõ ponit᷑ eẽ finis pᷣcepti. S illuc qð obꝛ dxũ ex toto coꝛde.nec in toto coꝛde querit deũ.⁊ qᷣcũ Sckant ꝙ finis eſt illud quo fruendu eſt. doᷣm ꝙ ſm ꝙ finis q; talis ẽ.deo nõ placet qͥ pcipit ſe ex toto coꝛde ama tcninſt dicit dupliciter. ſc quo quieſcit᷑ ⁊ in quo quieſcitur. ri.⁊ vult totũ coꝛ dereag nõ vr ꝙ bona volũtas mckgt ſic etiam frui aliquo dicit᷑ dupliciter. Aut ſicut obie· poſſit eẽ que ſibi ſtatuit viuerſos fines. ¶ Sed S. j. gortoſit cto. aut ſicut diſpoſitiuo. ⁊ vtroq; mõ charitate frni Choꝝ.ix.ſuꝑ illud. Qm̃ dʒ in ſpe qͥ arat ⁊c.glo. Pꝛe Guadcsge mur. Mam charitate qᷓ deus eſt fruimur ſicut obie dicatoꝛ qᷣ coꝛda apit vel fide. dʒ arare in ſpye ſtipendi S cto.charitate . babitꝰ eſt fruimur ſicut diſpoſitiuo. oꝝ tꝑalin. vf ꝙ bona volũtas nõ tm̃ poſſit ſibi po/ ons 12 ⁊ ſic pʒ ꝙ illud nõ obuiat ꝓpoſito. Od illud anod nere finẽ ſpñalẽ. eti tpalem.ergo vꝛ e poſſit diuer wralzn obẽ ꝙ volũtas habito fine ſuo qᷣeſcit. dom ꝙ illð ve ſos fines babere. ¶ Itẽ Luce. xv. Quãati mercenna anii rũ eſt q babet finẽ ſuũ cõplete. charitas autẽ ⁊ ſi n rij in domo patris mei ⁊c.dicit Ambẽ. ꝙ multi ſunt htindür via habeat. nõ tñ babet cõplete. JIgnis em̃ eſt iu ſy⸗ mercennarij qͥ abundãt ſpe.fide.⁊ charitate.ſʒ mer⸗ etreri on. ⁊ caminus in hierlm. cñ aüt habet in patria.nihil cennarius ſtatuit ſibi finem creatuʒ. videlicʒ aliquã ninihnni, vltra er p eo ꝙ ꝑ eã babebit᷑ bonũ increatũ in à mercedẽ que eſt beatitudo creata. Si em̃ ſolũ finem R ↄſiſtit finis ⁊ quietatio oim noſtroꝝ deſiderioꝝ. increatum ſibi ſtatuerct. iam nõ eſſet mercennarius fnenen 18 Acd illud q ob ꝙ pondus in coꝛpibus nõ eſt fj ſec filius. g ſi ↄtingit eẽ bonos mercẽnarios.ↄtingit RHZZ nis motus.dom ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ pong⸗ repit᷑ in co;ꝛ bonã volũtatẽ babere fines diuerſos. ¶ Itez bonũ RKRlR poꝛibus tã in abſentia loci debiti q; in pntia. chariagditũ bono facit maius bonum. go ſi vnus bonꝰ Witaus ias aũt nunqꝙᷓ eſt in aia niſi deo pñte. Eñ ois qͥ babz finis facit voluntatem bonã.ergo multo foꝛti? mul⸗ ini charitatẽ bʒ deũ. ⁊ ꝓpterea duʒz ois noſtra opatio ad ti boni fines. videt ꝙ tanto volũtas melioꝛ ſit.qᷓn/ 4 * pabendũ deũ oꝛdinat᷑.oꝛdinat᷑ ad habendã charita to plures ſtatuit ſibi bonos fines.ergo non eſt neceſ m. tem. nõ ſic aũt eſt de pondere. qꝛ nõ qlibet coꝛpus ſe ꝙ bona voluntas batvat vnum ſolũ finẽ. ¶ Itey ichnn 10 babens pondus bʒ locũ ſibi debitũ. ¶ Ad illud qdʒ ſicut ↄcupiſcibilis appetit dulcedincm. ita iraſcibił n ⸗ ob: ꝙ finis ⁊ pꝛincipiũ ſunt diuerſa.Rendent aliqͥ appetit celſitudinem. ⁊ rationalis appetit pulcritu/ rincfib chharitas differenti mõ ẽ pᷣncipiũ ⁊ finis.nã pᷣncipin dinẽ.ſi ergo pulcritudo nõ tm̃ eſt finis rationalis ſʒ utuik eſt boni opis ſm eẽ inchoatũ ⁊ finis eſt ſm eẽ ↄpſum etiam pꝑfectio.⁊ ſic de alijs.⁊ pluriũ ꝑfectibiliuʒ plu/ nini matũ ⁊ pfectũ. Ad h̊ em vnuſquiſq; bene oꝑat᷑.vt in res ſunt pfectiones.cũ ſint in nobis tres vires viuer hninl ſs eo dei amoꝛ ⁊ charitas augeat᷑.Aliter põt dici ⁊ poo ſeqᷣbus ſurſum ↄuertimur.vicʒ rõnalis.ↄcupiſcibi/ uſimn babilius ꝙ ſũt tria.modꝰ.ſpẽs.⁊ oꝛdo.⁊ ſuꝑ idẽ fun lis.⁊ iraſcibilis.vr̃ ꝙ in oi bona actione ⁊ voluntate Anicr dant᷑.⁊ modꝰ dicit cõpationẽ ad efficiens.⁊ ſpecies ſit aſſignare diuerſos fines. ¶ K. dam ꝙ bone vo/ 21 Eign ad formã. ⁊ oꝛdo dicit cõpationẽ ad finẽ.ſic volũtas lũtatis vnꝰ ſolus eſt finis napan Pprer aa⸗ intelli imsfhi reſpectu boni oꝑis põt babere ⁊ rõnẽ efficientis.⁊ fi gẽdũ ꝙ plures fines ſtatuere h põt eł triplicit. Ano ni Lin mnis. m duas ↄpatiões.Charitas em̃ cõtinuat volũ mõ ita ꝙ finis ſit ſub fine ⁊ ꝓpter finẽ. Alio mõ ita insd tatẽ nr am ipᷣi deo vt pᷣncipio mouenti.⁊ ↄfoꝛmat ẽt ꝙ vnus ſit finis pᷣncipalis.alt nõ pꝛincipalis.ita tñ lii⸗, regule dirigenti. ⁊ iungit vt fini quietãti. ⁊ ideo ſiut ꝙ; finis nõ pᷣncipalis nõ referat᷑ ad pꝛincipalẽ actua Crtl) Pſe deus habet rõnem efficientis inqtum mouet: et liter. Lercio mõ ita ꝙ vtq; ſit finis pꝛincipalis.Exẽ Ci in ꝛmalis inc̃tum dirigit.⁊ finalis inq;tuʒ qetat.ſic plũ aũt bꝛaſſignari pt in eo qð frequẽt᷑ accidit.vicʒ. inmtun ⁊ ipſa charitas reſpectu oꝑis rõneʒ bʒ iſtiꝰ triplicis cũ qͥs vacdit ad eccleſiaʒ ad ꝑcipiẽdas diſtributiões. inetnett cãe.nec eſt incõueniẽs.qꝛ jm phm tria genera cãaꝝ hoc em̃ põt facere tripliciter. Aut ita ꝙ pᷣncipalit in msckan pñt in vnũ coincidere. Et ſic p ꝙ ⁊ ſi chanitas ſit pn tendit honoꝛæ ⁊ gloꝛiã dei cũ vadit decãtare laudes. . cipiũ boni opcris.nibilominꝰpõt eẽ finis m diuer / et ſimul cñ boc intendit obtinere pecunia vt paupe⸗ ecnten⸗ 20 cõpationes.Et ꝑ hoc ptz rñſio ad illud qdð vltio ribus diſtribuat. vel in alios vſus licitos ad honoꝛcʒ mlts querebat᷑ quare charitas dicit᷑ radix ⁊ foꝛma virtu/ di ↄuertat. Alio modo põt aliquis ire ad eccleſiam “ tum ⁊ finis.boc em̃ dicit᷑ ſm diuerſas cõpatiões no intẽdẽs deo placere.⁊ ſil cũ hoc ꝑcuniã acqjrere. ita Avlo ſtre wiuntatis ad diuinã volũtatẽ. dicit᷑ etiã ſuꝑ hoc tñ ꝙ eius acq̃ſitionem ad deuʒ nõ refert.nec tñ iſaʒ ſaien vinculũ pfectionis in comꝑatiõe ad ꝓximos qͥ no? pecuniã ſtatuit finem pᷣncipalẽ. pꝛo co q; ipam non. eniane vinculo chanitatis iungunk. dDdDieiligit ꝓpter ſe. Tercio modo vadit qͥs ad eccleſiam FMueſtio. iij. duplicata intentionc. its æ vult deo placere. et yvlt 22 2 .* 1 „7 . 24 Ai. — ebtinerẽ pꝛeuniam. quam ſicut auatus appetit acqͥ rere.vt poſſit theſaurũ ſuũ ampliare ⁊ in eo delecta ri ꝓpter ſe. Pꝛimo modo ſtatuere diuerſos fines eſt bonum ⁊ meritoꝛium.⁊ ptinet ad bonã voluntatem Secundo mõ ſtatuere diuerſos fines nõ eſt bone w luntatis loquẽdo foꝛmaliter.attamen nõ ſic repugt quin poſſit cum ea ſtare.eſt em̃ ibi pctm̃ veniale non moꝛtale. Et hoc vult dicere aug.in libꝛo ↄfeſſ.cũ ait. Minus te amat.qͥ tecũ aliquid amat.quod nõ pꝛo/ pt᷑ te amat. Tercio vᷣo mõ ſtatuẽ diuerſos fines nõ eſt bone voluntatis.imo ↄtra bonã voluntatem.ta lis em̃ vult duobus dñis ſeruire.⁊ boc eſt impoſſibi le.ſicut dicit᷑ Math.vj.Qñ em̃ ſic pꝛincipaliter du/ os intendit fines.verificat᷑ illud ꝓpbeticũ.Coangu/ ſtatum eſt ſtratũ ita vt alter decidat.et palliũ bꝛeue vtrũq; opire nõ põt.⁊ talis ẽ volũtas hypocritaꝝ.q̃ bus ve danatiõis et᷑ne cõminat᷑ ſcpᷣtura.ꝓ eo qꝙ ter⸗ rã ingrediũt᷑ duabꝰvijs.Et iõ dẽ Ecci.ij. Me acceſſe ris ad ipᷣm duplici coꝛde.qͥ em̃ accedit in coꝛde ⁊ coꝛ de bypocrita eſt.⁊ qꝛ gaudiũ hypocrite ad inſtar pũ cti ẽ.iõ dicit᷑ Oſce.x.iuiſum ẽ coꝛ eoꝝ.nũc intibũt Sic igit᷑ ex dictis colligit᷑ ꝙ bone volũtatis plures pñt eſſe fines.ita q; vnus ſit finis pꝛincipalis ⁊ alter nõ pᷣncipalis.ſiue finis ſub fine. Plures aũt ↄſtituẽ fines pꝛincipales bone volũtati repugnat ſicut oſtẽ/ dunt rõnes q̃ ad pᷣmã ꝑtẽ inducũt᷑.Cũ em̃ vnũ ſolũ ſit ſũmũ ⁊ verũ bonũ qd qͥetat humanũ deſideriuʒ. nece eſt ꝙ voluntas bona ad boc ꝙ recta ſit ſtatuat ſibi finẽ vnicũ.¶ Ad illud g̊ qdð pꝛimo obꝛ in õrium qꝙ qͥ arat dʒ in ſpe arare.dm ꝙ ipſa glo.illã obiecti⸗ onẽ diſſoluit.dũ ſeiam manifeſtat in ſequẽtibꝰ.fa/ cit em̃ vim in hoc qdð dẽ in ſpe.nõ ꝓpter ſpem. Maʒ ꝓpter dicit finẽ pꝛincipalẽ.in vᷣo no tm̃mõ dicit finẽ pꝛincipalẽ.imo etiã finẽ qͥ ↄtinet᷑ infra finẽ.Et iõ ex illo verbo nõ ſequit᷑ ꝙ aliqͥs poſſit ſibi plures fines pꝛincipales ſtatuere.imo ſi recte iutelligat᷑.potiꝰſe- tur oppoſitũ. d illud qð obijcit᷑ ꝙ mercennari ſtatuit ſibi finẽ creatũ.ddᷣm eſt ꝙ ẽ bonꝰ mercẽnariꝰ ⁊ malus.⁊ malꝰmercennariꝰin duobꝰdiffert a bono Pꝛimũ quidẽ.qꝛ malus mercẽnariꝰ ſtatuit ſibi finẽ creatũ.q̊ habito nõ necrio habet᷑ deꝰ. Bonꝰ vᷣo mer cennari?ſtatuit ſibi finẽ creatũ.quẽ habere nõ eſt ali ud qᷓ; habere deũ ſicut ipᷣam fruitionẽ dei. Scdo vᷣo differt in hoc ꝙ malꝰ mercẽnariꝰſtatuit ſibi finẽ cre/ atum tanq; pᷣncipalẽ.bonꝰvo mercẽnariꝰ ſtatuit ſi/ bi finẽ creatũ tanqᷓ; finẽ ſub fine. Mõ em̃ amat deuz Apter fruitionẽ.ſᷣͥ fruitionẽ ꝓpter deũ.Et iõ ex d̊ nõ babet᷑ ꝙ finis bone volũtatis plurificet᷑.¶ Ad illð qdᷣ obꝛ ꝙ bonũ additũ bono facit maius bonũ.dom . illud verũ eſt qñ additõ boni ad bonũ fit ſaluo oꝛ ine.cũ em̃ bonitas necrio ponat oꝛdineʒ.ſi additio boni ad bonũ tollat oʒdinẽ. bonũ nõ auget ᷣ potius pimit. Qnia g” plurali ſeruat. qꝛ m rectũ oꝛdinẽ ſtatus dʒ eẽ in vno.⁊ vni/ cũ dʒ eẽ vltimũ.hinc eſt ꝙ pluralitas finiũ pᷣncipali⸗/ um bonitatẽ voluntatis nõ augmẽtat.ſed potiꝰipᷣaʒ voluntatẽ depꝛauat.qꝛ dũ vult placere vni.diſpliczʒ 25 . alteri. ⁊ vum vult aſſcqͥ vnũ.pdit reliquũ.¶ Ad il⸗/ cupiſcibilis dulcedine ⁊c. dᷣm ꝙ pulcrituto.celſitu do. ⁊ dulcedo põt dupliciter accipi.Aut ꝓut ẽ ꝑfecti ua ⁊ infoꝛmatiua virtutis aie.aut ꝓut eſt ipᷣiꝰaie mo tiua. Pꝛimo mõ tencet rõnẽ finis ſub fine.⁊ ſic pluri/ ſicari põt ſᷣm diuerſitatẽ actuũ aie. Secũdo mõ pꝛo⸗ finiũ pncipali oꝛdinẽ nõ lud qꝗð obẽ qaonalis appetit ſuã puleritudinẽ.⁊ c —— ut. tenet rationèm obiecti ⁊ motiui.ſic vnitatẽ ba/ bet. Mam in deo idẽ eſt pulcritudo.celſitudo.⁊ dulce do.⁊ ſic tenet rationẽ finis pꝛincipalis.Et ſic patʒ ꝙ q;uis plures fines nõ pᷣncipales ↄtingat ↄſtituere.tñ ad hoc ꝙ voluntas ſit bona.neceſſe eſt vnum ſolum finem eſſe pꝛincipalem. Maʒ aliter non diligitur deꝰ ex toto cole. [NDQNueſtio. iiij. R dd ¶ Atrũ male volũtates habeant vnicũ finẽ? Et ꝙ ſic vr.Aug.ſuꝑ illũ locũ p. Scrutans coꝛda ⁊c̃. Yinis cure ⁊ cognitionis humane eſt delectatio ad quam quiſqʒ nitit᷑ ꝑuenire.ſi ergo omn es voluntates ma⸗ le finaliter querũt delectationẽ᷑.vr̃ ꝙ oĩm volũtatuʒ malaꝝ ſit vnũ finem aſſignare. Itẽ malaꝝ volun tatũ eſt vnus malus exitus ſiue terminꝰ. ſicut dicit NRoma.vj.Quoꝝ finis moꝛs eſt. ſi eaꝝ ↄtingit eẽ vnũ terminũ.pari rõne vr ꝙ ↄtingat eſſe vnũ finem vltimũ. ¶ Item que ↄueniũt in pꝛincipio.ↄueniũt ⁊ in fine vltimo.ſᷣ omnes male volũtates ↄueniunt in pꝛincipio.ſicut dicit Aug.in li.de vera relig. Pla⸗ nũñ eſt inquit in toto malefaciendi genere nihil aliud ꝙ libidinẽ dñari.ſi ergo ↄueniunt in vno pꝛincipio. vtpote in libidine viaet pari rõe ꝙ ↄueniãt in vno fine. ¶ Itẽ vicium imitat᷑ virtutẽ ᷣm apparẽtiã.vñ ſicut virtus nunq qͥeſcit citra beatitudinẽ verã. ita vieiũ inquirit beatitudinẽ ſimulatã.& ſicut oẽs vir/ tutes faciũt tẽdere volũtatẽ ad bonũ finem.ſ.beati/ tudinẽ.ſic vr̃ ꝙ oia vicia faciãt tendere volũtatẽ ad vnũ finẽ.ſcʒ qui babeat ſimilitudinem cum vero fi/ ne. ¶ Sed cõtra. Contrariaꝝ voluntatũ ↄtrarie ſũt delectatiões.vbi aũt ſunt delectatiões ↄtrarie.ibi ſt᷑ fines diuerſi.ſᷣ voluptates faciũt volũtates ſibiinui⸗ cẽ repugnare. faciut diuerſos fines babere. ¶¶ Itẽ mala volũtas ponit finẽ in creatura.̊ impoſſibile ẽ ꝙ in vna creatura inueniat nr̃a volũtas ſufficientiã cum nihil ſufficiat wlũtati humãe niſi ſola trinitas. ſi ergo voluntas nõ quieſcit niſi in eo fine in quo xo nit ſufficientiaz. vr̃ neceſſario ꝙꝙ wlũtas mala diuer ſos ſibi fines ſutuar.Re male volũtatis appeti tus oꝛtũ ⁊ radicẽ bʒ ex libidine.ſᷣ libido ẽ qͥ qͥs amat bonũ ꝓpꝛiũ.ſi em̃ bonũ ꝓpꝛium neceſſario diuerſifi/ cat᷑ in diuerſis.neceſſe AKoinermn voluntatũ diuer ſos fines reꝑiri.¶ Itẽ vnitas ⁊ ↄfoꝛmitas volunta tũ bonaꝝ venit ex vnitate amoꝛis in quo vniunt᷑ et colligant᷑.ſi & amoꝛ in quo diuerſi colligant᷑ ⁊ vniũ/ tur vnicam debet babere radicem in pluribus reꝑ/ tam.cũ hboc non ↄueniat amoꝛi libidinis.ſed ſolum amoꝛi charitatis qͥ eſt amoꝛ ſpũſſancti.vr̃ ꝙ malarũ voluntatũ nõ ſit finis vnicus ſᷣ diuerſi.¶ E. dð.ꝙ ecõtrario eſt in bonis volũtatibus ⁊ in malis. Naʒ bonaꝝ volũtatũ vnicus eſt finis.ſiue bone volũtat? ſint diuerſe diuerſitate numerali.ſiue diuerſitate foꝛ mali. Diuerſitatem aũt numeralẽ voco quando plu res hoies in eodẽ genere affectionis afficiunt᷑ circa Aliquid. Oiuerſitatẽ aũt foꝛmalẽ voco qñ idem bho⸗/ mo diuerſis habitibus virtutũ afficit᷑ circa diuerſa. Siue.n.ſic ſiue ſic ↄtingat plures fines ꝓxios ⁊ ꝓpꝛi os aſſignare.tñ finẽ vltimũ ⁊ pᷣncipalẽ nece ẽ eẽ vni cũ.vicʒ ipᷣm deum.Et rõ huiꝰeſt pꝑfectio amoꝛis mo⸗ uentis.⁊ ꝑfectio appetibilis qetant.Quia em̃m amoꝛ charitatis liberalis c.⁊ nõ querit qdð ſuũ eſt ſᷣ cõe bo nũ. hinc eſt ꝙ plures bomies ex charitate moti.ideʒ bonũ appetunt finaliter. Rurſus.qꝛ appetibile ills cõpletiſſimũ eſt in quo nõ ſoluʒ ↄtingit reꝑiri bonũ cnt Oneamoi rangzin futcz lel noleſen Scſmult pitivu Ulteemen thunt. cceetdie ͤrleici ofunel 7 Anlepcct Gprocb⸗ dtncint dedelecta Daſe nd magsbzib eat G tofn muoluogrit Hinalere gtiraumn luaſoneq⸗ lefehpicton ſtisſitvnwe hocſt us Hts Ail utinhunc (peonou laeſtlbic cebocgon Ocnirit,n nino. Mar ſobotcaita tuntome Pdiſpergt lerto Ctis 1 gnonoc dng itudinene⸗ hottire Dyteſtoſſb ibͤii Aultuteni ipoliz a üitant⸗ fſtüͤintn Epaneite Ptun itte oſexid lenen a. aynten iaaf, iimnde Nwini nanſf⸗ ivrſt i nnsthiri nyoſtlei üftnani ummnts. eingrop tandin nsnpe iicsen tongf⸗ utridic fon hmute ntrmni⸗/ Nbes ſatr KN 4 A veſhiil R . * . 4 7 5 — ſerfectu erfec n.ſed etiam omne bonu. hinc eſt qᷓ oms vo untatcs q;tũcq; diuerſe inueniũt finẽ ſuũ i quo qͥ tant᷑.Econtra eſt in malis volũtatibꝰ ꝓpt impfecti Onẽ amoꝛis ⁊ appetibilis. Pꝛopter imperfectionem nanq; amoꝛis libidinoſi. volũtates ſolo nũero diffe rẽtes.diuerſos habent fines.pterea ꝙ amoꝛ libidi - noſus ſp querit qð ſuũ eſt.⁊ qꝛ ſp querit bonũ ꝓpꝛiũ. iõ et ſi multi ex amoꝛe libidinoſo ↄueniãt in actum vnũ.tñ vnuſquiſq; querit finẽ ſuũ ꝓpꝛiũ.vt pʒ in ad/ ultero ⁊ meretrice.qꝛ iſte querit delectationẽ.⁊ illa q̃ rit numũ. Pꝛopter imꝑfectionẽ etiã appetibilis ne/ ceſſe eſt diuerſas volũtates foꝛmaliter differẽtes ha pere diuerſos fines.qꝛ em̃ luxuria appetit iocundita tẽ ⁊ leticiã. ⁊ auaricia ſufficientiã.⁊ ſuꝑbia excellenti am. ⁊ bec oĩia nõ ↄtingit reꝑiri circa eandẽ rẽ creatã doõm qꝙ in ratiõe illa eſt figura dictionis.ꝓ eo ꝙ non 28 AVnde ↄcedende ſunt rõnes ꝗᷓ boc oñdũt. ſed circa diuerſas.hinc eſt ꝙ volũtates male differẽ tes foꝛmaliter nõ vnũ ſᷣ diuerſos fines Las qð pᷣmo ob: ꝙ delectatio eſt finis cure ⁊ cogitatiõis. eadẽ delectatio eſt finis cure ⁊ cogitatiõis hane ſed diuerſe. vnde ſtat ibi delectatio in ſua generalitate.⁊ magis bʒ ibi ſuppoſitionẽ ſimplicẽ q; ꝑſonalẽ.⁊ iðo cũ ꝑ delectationẽ deſcẽdit ad finis vnitatẽ. fit ſophi/ ſticatio m figurã dictionis ex cõmutatione ſuppõ/ nis.¶Ad illud qd obꝛ ꝙ malaꝝ vo lũtatũ eſt vnus malus exitus. vnus malus finis.dm ꝙ nõ eſt ſile Mã male volũtates differũt in duerſiõe.ſed ↄueni/ unt in auerſione.⁊ malus exitus pꝛincipaliꝰreſpicit auerſionẽ qᷓ; ↄuerſionẽ.finis vᷣo mouens pꝛincipali⸗ us reſpicit ↄuerſionẽ q; auerſionẽ.iõ nõ ſequit᷑ ꝙ cũ git᷑ tanto magis vigoꝛat᷑ ⁊ eſt ꝑfectiꝰ.quãto vo ma⸗ gis diſpergit᷑ tãto magis recedit a ꝑfectione ⁊ cõple mento. Et iõ dicit 30 finis ſit vnus exitus ad moꝛteʒ damnationis.ꝙ eᷣm boc ſit vnus finis motiuus q̃tuʒ ad quietẽ de pecca 29 tis. Ac illud quod obĩ ꝙ voluntates male ↄueni⸗ cipio nõ ↄueniunt niſi ꝑ quandam ↄfoꝛmitatẽ. Nã glia eſt libido in vno.et alia in altero.⁊ iõ nõ ſequit „ — unt in pꝛincipio videlicet in libidine. Dom ꝙ in S⸗ .„Ma ex boc ꝙ ↄueniãt in finẽ vnicũ. Attñ ⁊ ſi in pᷣuncipio cõuenirẽt.nð ꝓpter hoc neceſſe eẽt ꝙ cõuenirẽt i ter mino. Ham malũ ſp ꝓcedit in diſperſionẽ. bonum vo ſp redit ad vnitatẽ. Quãto em̃ aliqͥd magis colli/ hs ꝙ malũ eſt multipbarie.⁊ bo nũ vno modo.i¶ Ad illud qð obẽ ꝙ viciũ imitat᷑ p/ tutẽ. dom ꝙ ſic imitat ꝙ plus uctenaine gg 2.2 5 3 tio ꝓpꝛie reꝑit᷑ in ſolis ſbijs rõnalibꝰ.lʒ irrõnalia ſᷣm ſilitudine.mnagis em̃ virtuti ↄtrariat᷑ qᷓ; ei ↄfoꝛmet᷑. ⁊ iõ potiꝰinferꝛi põt ꝙ male volũtates habeãt fines diuerſos ſi bone babent vnicũ q; econuerſo.qꝛ enim in hoc cõſiſtit ꝑfectio virtutis.vicium magis in boc a virtute deficit q;ᷓ eã imitari poſſit. Et ſic ptʒ ꝙ ma⸗ larũ volũtatũ nõ eſt vnus finis ſed diuerſi. Onſequenter querit᷑ de ſecundo pꝛincipali. videlicet de dꝛñtia intentionis ⁊ voluntatis t circa hoc querunt᷑ duo. Pꝛimo queritur vtri intentio ſit in ſolis rationalibus. Secũdo que/ rit᷑ vtrũ intentio in participantibꝰ rõnẽ dicat aliqͥd ex parte intellectus æl ex partc affectus. eſtio.ſ. ¶ Atrum intentio ſit in hbis ſolis que pꝑticipant rõnẽ: Et ꝙ ſic videt᷑.ſicut dicit glo.ſuꝑ illud Luc.xj.tide ne lumen ⁊c. Glo.lumen anime eſt intentio.ſed con ſtat ꝙ intentio nõ eſt lumen coꝛꝑale ſed ſpnale.ſiigi tur lumen ſpũale eſt in ſolis ſubſtantijs ſpiritualib tio eſt illud pᷣm qd aia immediatius iũgit᷑ vlti q; eſt po bus. §& c. deus inſtituit. ⁊ ſicut gubernat ⁊ negit. Iß que nate ſunt illuminari a ſumma luce.⁊ be ſunt ſo/ le creature rationales.videt᷑ & ꝙ intentio ſit in ſolis rõnalibus. ¶ Itẽ intẽtio eſt actꝰ vis collatiue. Qui em intendit.ab vno in aliud tendit. ⁊ vnuʒz comꝑat rtõnẽ.videt᷑ ꝙ in eis ſolũ repiat᷑ intentio. ¶ Itẽ intẽ ni. in eis ſolũ eſt repiri intentionẽ qᷓ babẽt potẽ᷑tiã mediante qua deũ pnt cape ⁊ ei vniri.ſ talia ſunt ſo la rationalia. qm ipa ſola ſunt ad imaginẽ dei. vide tur ꝙ in his ſolum ↄtingat intentionẽ reꝑiri. Gtẽ intentio eſt ſupꝛemũ in aia.vñ ipᷣa dicit᷑ eẽ caput no ſtrũ et oculus noſter.ſed illa in quibꝰcõicamus cum irrõnabilibus creaturis ſunt infima ⁊ citra rationẽ. 9 alteri. ſi ̊ vis collatiua repit in ſolis odatine ergo videtur ꝙ in nulla alia creatura a rõnali cõtin/ gat intentionẽ repiri.( ¶ Sed contra. In oi eo quod opat᷑ ꝑ intentionẽ eſt repire intentionẽ. ſᷣ natura vt dicit phs eſt oꝑans ꝑ intẽtõnẽ.g vr ꝙ in re naturali eſt intentionẽ reꝑiri ⁊ ponere. ienẽ repiri⸗ e. Itẽ oõẽ illud qð mo uet᷑ ad aliqͥd. eo obtẽto.qͥeſcit.cũ mouebat᷑ illud in/ tendebat.niſi em̃ illud intenderet nõ moueret᷑ ad eꝰ pñtiã.ꝑ ſi igi᷑ res naturales ſunt hmõi vt pʒ cũ lapis mouet᷑ deoꝛſum.vr̃ ꝙ intentio nõ tm̃ ſit in rõnalibꝰ ſed etiã in rebus irrõnalibus. etis in redus ionaib em omẽ qð facit aliqd opꝰoꝛdinatũ ad finẽ ab illo diuerſum oꝑat᷑ ꝑ intentionẽ.ſᷣ̊ nae irrõnales ſunt hmõi ſicut pʒ i ara⸗ nea que ſacit telã ad capiẽdas muſcas.& vr ⁊cc. t intentio eſt regula appetitus.& ſi nõ ẽ ponere aliqͥd in vniuerſo pꝛiuatũ regimine ⁊ oꝛdine.vr̃ ꝙ vbicun en aoherter er ponere intentionẽ.ſᷣ adpe ſolũ i⸗ ₰☛ titus nõ in ſubijs rõnalibꝰſᷣ etiã in irrõna circa hãc qõnẽ duplex ẽ modꝰdði.qͥ ad pũs occurrit Anus eſt vt diſtinguamꝰ in mõ opandi ꝑ intentõeʒ penes ꝓpꝛiũ ⁊ alienũ. Vr᷑.n.ſat roõnabilit᷑ poſſe dici ꝙ quedã ſunt q̃ mouent᷑ ꝑ intẽtionẽ ꝓpꝛiã.qᷓdã ꝑ in/ tẽtionẽ aliens. Per intẽtionẽ ꝓpꝛiã mouent illa ꝗᷓ fi nẽ pᷣcognoſcũt.⁊ oꝑatõnẽ ſuꝗ ad finẽ ↄferũt ⁊ refer̃t Per intentionẽ alienã mouẽt᷑ illa qᷓ intra ſe nõ bñt potẽtiã diſcernẽdi.regũt᷑ tñ ⁊ dirigut᷑ ab eo qͥ diſcer nit. ſicut ſagitta ab arcu emiſſa moueri põt dici ꝑ in- tẽtionẽ.nõ inq;tũ axcus vel ſagitte ſᷣ ſagittãtis. Der pyc qͥdẽ modũ ſaſ rõnabiliter põt dici ꝙ oẽs res nã⸗ les ꝑ intẽtionẽ dicũt᷑ moueri.ꝓ eo ꝙ mouent᷑ ſicut e em̃ in oĩ opatiõe eſt pᷣncipal motoꝛ.⁊ ſᷣm hũc modũ dði intẽ aliquẽ modũ dicẽdi ꝑ intẽtiones oꝑari dicãt᷑. Sʒ qᷓ; uis iſte modus dicẽdi rõnalis ſit ⁊ veritatẽ dicat.nõ tñ vr̃ ſufficient᷑ dicere cũ dicit ꝙ nã dẽ oꝑari ꝑ intẽti onẽ.nõ rõne ꝓpꝛie intentionis.ᷣ rõne intẽtõnis alie/ ne.qꝛ nõ dicit fufficienter. eũ nature aſſignet intẽtio nẽ alienã tm̃.ſᷣm boc em̃ caſualia ⁊ foꝛtuita cum nõ fiant pᷣter diuinã intẽtionẽ.nõ deberẽt dici facta ᷣm intẽtionẽ. Rurſus cũ videamꝰꝙ naturalia appetitũ ☛ bñt mediãte q̊ tẽdũt ab vno in alteꝝ.⁊ nach res bẽat vim ſuã regitiuã mediante q̃ ad ꝓpꝛium finem inclinat᷑.videt᷑ ꝙ naturalia nõ tm̃ habeant moueri ſntentione extrinſeca ⁊ aliena.ſ etiã ꝙ moueant᷑ in/ tentiõe ꝓpꝛia ⁊ intrinſcca.¶ Et ꝓpterea eſt aliꝰ mo/ ʒ2 dus ddi. qꝛ ſicut triplex ẽ appetitꝰ. vicz nalis.ſenſua lis ſiue aialis.⁊ rõnalis.⁊ quilibet iſtoꝝ appetituuʒ halvat ſuũ regimen. non abſurde regimen cuiuſtibet iſto:um triũ appellat᷑ intentio.maxime iñ Apꝛie vo⸗ . ad pᷣdictoꝝ intelligẽtiã ẽ nõnduzʒ. ꝙ 3 1 ———- * .* . ——ð/ eat᷑ intentio regimen appetitus rõnalis. Et rõ bẽ eſt ꝗqa: ad regimẽ ⁊ directiuũ appetitus nalis En ſtrctat dirigi qᷓ dirigẽ. ad directiu vo appetit? rõalis ꝓprie ſpectat dirigere. directiuuʒ vo appetitus brutalis qͥ/ mmõ medium tenet.⁊ hinc eſt q naturalia mouẽ tur qttadã necitate.rõnalia vᷣo mera liberalitate.bru ta vᷣo mouent᷑ qnadã impetuoſitate.que eſt infra li-/ bertatem ⁊ ſupꝛa neccſſitatẽ.nõ em̃ pñt ſe omnio re pꝛimere.⁊ tñ poſſunt ad oppoſitas partes tendere. Sicut igit᷑ regula dircctiua oꝑpationis reꝑit᷑ in rõna libꝰ ꝓpꝛie.in ſenſualibꝰminus ꝓpꝛie.in naturalibꝰim ptꝛopꝛie.ᷣſic ⁊ intẽtio.Et ꝑ boc ptʒ rñſio ad qõnẽ ꝓpo 3 5 ſitam. ⁊ ad rõnes ad vtranq; ꝑtẽ. Mã intentio ꝓpꝛie accepta vᷣm dẽ lumen ꝑ qð eſt collatio ⁊ tendẽtia in deũ. accipit᷑ circa aie ſupꝛemũ.⁊ iõ boc mõ in ſolis rõnalibus repꝑit᷑.ſicut rõnes ille oſtendunt. Intentõ veo pꝓut dicit tendentiã ⁊ directionẽ appetitus ad a⸗ liquẽ terminũ vei finem qͥetantẽ.nõ tmmodo eſt in roõnalibus immo etiam in bꝛutis.ſicut alie rõnes ad aliã ꝑtem oñdũt.⁊ ſic pʒ ꝙ vtreq; diuerſis vijs veꝝ cõcludũt.⁊ ꝓpterea erlence ſunt. ¶Pe inechtion nn ꝙ repit᷑ in rõnalibus.vtrũ ſe tene gt ex ꝑte intellectus vel ex ꝑte affectus: Et ꝙ ex ꝑte affectus vr. Berñ.ad eugeniũ.vt oculus ſit ſimplex duo ſunt neceſſaria.vicʒ charitas in intentione.⁊ ritas in electiõe.̊ charitas nõ eſt niſi in voluntate.g ſi charitas eſt in intentiõe.intẽtio ſe tenet ex ꝑte vo⸗ luntatis. ¶ Itẽ aug. dicit ⁊ habet᷑ in lĩa. Intentio ẽ qua ſic ad finem ꝑuenire volo.ſᷣ nemo vult ꝑuenire ad finem niſi ꝑ voluntatẽ. intentio eſt ex parte vo/ luntatis. ¶ Item intentio iungit cum ipſo fine.ſᷣ wv luntas nõ tmmodo dicit appetitũ eoꝝ qᷓ ſunt ad fi/ nẽ.ĩmo etiã ipᷣius finis ſicut vult pᷣs.ſi ̊ illð quod pꝛincipaliter iungit cñ fine eſt intentio.⁊ hocipᷣm eſt voluntas. vfr ꝙ intentio ſit voluntas. ¶ Item meri tum pꝛincipaliter reſidet penes intentionẽ. illᷣ pe nes qdð pᷣncipaliter reſidet meritũ ⁊ demeritũ eſt ipᷣa volũtas. vr ꝙ intentio ſe teneat ex ꝑte volũtatis ſi ue affectionis. ¶ Sed ↄtra. Math. vj. Si ocul⸗? tu? fuerit ſimplex ⁊c. ibi glo. exponit vt ꝑ oculũ intelliga tur intentio.ſi ̊ oculus aie nõ eſt affectus ᷓ intelle- ctus.vr̃ ꝙ intentio nõ ſeteneat ex ꝑte affect? ß mag ex parte intellectus. ¶ Item ſuꝑ illud Math. vj. vi de ne lumen 38 in te eſt ⁊c. Glo. intentio q̊ͥ bonum qdcũq; facimꝰ lumẽ eſt.ſᷣ lumẽ ſe tenet ex ꝑte cogni tiue.g ⁊c̃. e intẽtiõis eſt referꝛe opus ſiue volũ/ tatem in finẽ. ſᷣ eius eſt referꝛe cuiꝰeſt ↄferꝛe.⁊ ↄfer/ re eſt ꝓpꝛie ipſius niee go ⁊ intentio.¶ Itẽ ſicut voluntas nunqꝙᷓ vult aliqð volitũ niſi illud pᷣcogno ſcat᷑ a röne.ſic nunqᷓ; appetit finem niſi rõ vł affectꝰ tationis eã pᷣcurrat q̃ finẽ illũ oñdat.ſi igit᷑ intentio eeſt illa que finem monſtrat.vr q intentio ex ꝑte rati onis ſe teneat. Si foꝛte tu dicis ꝙ ſe tenet ex ꝑte rõ⸗ nis ⁊ voluntatis ſimul. Sed ↄtra. Intendere ẽ actꝰ vnus. eſt vnius potẽtie. nõ põt eſſe voluntatis ⁊ röonis ſimul et ſemel. ¶ Itẽ ſi intentio ſe tenet ex ꝑte voluntatis et rõnis. aut & ſicut potentia.aut ſic paſ/ ſio. aut ſicut habitus. Sicut potẽtia nõ.vr̃.qꝛ cũ vo⸗ luntas et rõ nõ ſint vna potẽtia.⁊ in vno boie reſpe- ctu vnius finis ſit vna intentio.noie intentionis nõ põt intelligi potentia. Pari rõne nec babitus.qꝛ nõ cſt vnus habitus in duabus potẽtijs. Oꝛ nec paſſio ↄſtat.qꝛ paſſionibus nõ meremur nec demeremur. 8 II — unte drca intention? añt eſt meritũ 2 detneriti nullo i:⸗ ak tur modo vr ꝙ intentio ſimul ſpectet ad rõnẽ ⁊ vo ients luntatẽ. Was ſil ſpectat ad rõnẽ ⁊ volũtatẽ.q̃ro nctifi ad quam pᷣncipaliter: Et pꝛincipaliꝰ vr ſe tenere ex bisp pte rõnis ꝑ hoc qð goſe dicũt.qꝙ intentio eſt lumen nrig ⁊ oculꝰ.qdð qͥdẽ ẽ ſoliꝰrõnis ꝓpꝛie.O aũt pꝛincipali liteht us ſe teneat ex pte volũtatis.videt᷑ ꝑ boc ꝙ intentio Atnt pꝛincipaliter reſpicit finẽ. ⁊ potẽtia in nobis qᷓ pꝛin- ünan cipaliter reſpicit finem volũtas eſt. cũ bonuʒ ⁊ finis ittie ſint idem. g ſi nõ põt pꝛincipaliter eẽ ex parte vtriuſ ent q;. vr ꝙ nõ oſiſtat in vtraq; potentia.ſ.in rõne ⁊ vo itrrte luntate. Itẽ inferiꝰ nõ ſe extendit ad plus qᷓ ſuũ 8 bick/ ſuperius.ſ intelligentia cſt vlioꝛ qᷓ intentio.vñ Oa⸗ teguit maſ. Intelligẽtia eſt ᷣmus motꝰ.qᷓ vᷣo circa aliqᷣd ẽ nmvin intelligẽtia intentio dr. Si g intelligẽtia nõ ſc exten nc dit ad rõnẽ ſimul ⁊ volũtatẽ.ſᷣ tĩ oſiſtit in rõne.pa/ jo iat ri rõne videt᷑ ꝙ ſimiliter nec intentio.¶Reo. ad pdi- 54 3 ctoꝝ intelligentiã eſt notandũ ꝙ frenter ad cogni in Hern tionẽ rei ꝑducimur ꝑ ↄſiderationẽ vocabuloꝝ.Qui 4 öͤn em̃ pᷣma vocabula impoſuerũt. ꝓpꝛietates reꝝ potii h ſime ↄſiderauerunt. ⁊ iuxta illas vocabula impoſue 4 runt. Si igit᷑ velimꝰattẽdere boc verbũ intẽdere. cõ ge⸗ 8 poſitũ eſt ab in ⁊ tendo.bec aũt pᷣpõ in.duplicẽ põt eaht ii impoꝛtare babitudinẽ cũ ↄponit᷑ huic verbo tendẽ. nen. a aut ſicut ad obm. aut ſicut ad terminũ vltimũ. Pꝛi⸗ nci mo mõ hoc qð eſt intendere ſignificat ſolã ↄuerſio-/ nẽ potentie reſpectu obiecti. Scdo vᷣo mõ nõ tm̃mõ ſignificat ↄuerſionẽ imo ſignificat cũ hoe quandam collationẽ ⁊ ↄiunctã q̃etationẽ.et ſᷣm iſtã duplicem acceptionẽ hoc verbũ intende diuerſam bʒ cõſtru/ ctionẽ. Differt em̃ dicere.intendo in hoc.et intendo 5 hoc. Cum em̃ dico.intendo in hoc.intẽdere dicit cõ/ tnan uerſionẽ potentie ad aliqͥd tanq; ad obiectũ. Cũ vᷣo ſtäpin dico intendo hoc.intẽdere dicit ↄuerſionẽ potentie zauſa ad aliquid tãqᷓᷓ ad finẽ vltimũ quẽ intendit aſſcqͥ.et pnehs cui vult copulari. Et iõ in pꝛima acceptione buius dinenſor verbi intẽdere int᷑ iᷣm ⁊ ſuũ caſuale cadit pᷣpõ me/ untas dia.vt ꝑ hoc ſignificet᷑ directio ⁊ ↄuerſio potẽtie ad fonenat illud tanq; ad obiectũ ſupꝛa qð. In altera vo ſignifi guiceck catione nõ cadit pᷣpõ media.ꝓ eo ꝙ hoc vbũ tende/ re de ſe dicebat inclinationẽ ⁊ oꝛdinationẽ ad aliqͥd. K„ ⁊ hbec pᷣpõ in ſibi iuncta ſuꝑ hoc addit qͥetationẽ.vñ N ſenſus eſt.intendo beatitudinẽ.i.tendo in beatitudi — nẽ.⁊ ꝓpterea nõ opoꝛtet exteriꝰaddi pᷣpõem.Et ſᷣm iſtũ vltimũ modũ accipiẽdi eſt hic ̃mo de intentiõe. Aſo. Et qm iſtud vocabulũ duo impoꝛtat. vicʒ quandaʒ ʒ collationẽ.⁊ pᷣter hoc q̃ndã ↄuerſionẽ cũ collatõne. 2⁊ q̃ndã tend entiã cũ qetatione.et vnũ iſtoꝝ eſt rõis ⁊ alteꝝ voluntatis.hinc eſt ꝙ in noie intentõis clau dit᷑ ſił actus rõnis ⁊ voluntatis. Muis em̃ ſit vnuz vocabulũ.tñ ᷣm e cõpoſitũ ſic implicat duaꝝ potẽ tiaꝝ actus ↄiũctos ad v nũ ꝑficiendũ.qð non poſſet facere actus vnius ſine actu alterius. Et eſt ſile de ʒ 7 verbo ↄſentiẽdi.qð qᷓ;uis videat᷑ impoꝛtare vnicuʒ actũ.tñ necrio duos indudit. Mã ↄſenſus nõ ẽ alið ꝙᷓᷓ ↄcoꝛdia volũtatis ſił ⁊ roõnis ad vnũ aliqd facien Dac dũ.vniꝰvt arbitrantis ⁊ iudicantis.alterius vt pᷣop Neterm tantis. ⁊ ꝓpterea ſic recte noiat᷑ ⁊ reſpicit libe.ar.qð quidẽ ſil ↄſiſtit circa volũtatẽ ⁊ rõnẽ ſicut ſupꝛa fuit oſtenſum. Añ ſicut tota diſpoſitio familie pendet ex cenſu pf̃iſfamilias.ſic tota diſpoſitio agendoꝝ in do mo ale pẽdet ex ↄſenſu volũtatis ⁊ rõnis.Et ſic pen det diſpoſitio ⁊ regimẽ ex cõſenſu.ſic pendet directõ ⁊ obliquatio ex intentione. Sicut em̃ ad rectũ mo/ — . Di. XNXIX ine tum ꝓgrłeſſiuũ cõcurrit ſimul oꝑatio viſus oñdent recta.quedã eſt obliqᷓ.accipit᷑ intentio ꝓ actu.Cum ii viã. 7 Gti⸗ edis incedẽtis.ſic in actu intendendi vo dicit phs qð omne ꝙ eſt in anima eſt potẽtia vel iͤiz, claudit᷑ ſimul actus rõnis ⁊ voluntatis.vniꝰvt aſpi paſſio vel habitus.dom ꝙ; phs ſub habitibꝰ cõpꝛe⸗ fitn cientis. alterius vt tendẽtis. Et quia iſti actus con / bendit actus.⁊ loquit᷑ de his qᷓ ſunt in aia ꝑ moduʒ rocf . iuncti ſunt.iõ ꝑ vnũ vocabulũ ↄpoſitũ impoꝛtant᷑. quietis.nõ ꝑ modũ fieri. Lalia em̃ potius dicuntur imn Ex his patet rñſio ad qõem ꝓpoſitã.⁊ ad rõnes ad eſſe ab aia ꝙ in aia. Et ſic pʒ ꝙ intentio põt eſſe actꝰ. N nhl vtrãq; ꝑtẽ. Concedendũ eſt em̃ ꝙ intentio noiat ali poõt etiã eſſe habitꝰ⁊ potentia.⁊ ſicut nõ noiat vnuʒ wdum quid ex ꝑte voluntatis ſicut rõnes ad pꝛimꝗ parte, actũ ſimplicẽ plures.ſic nõ noĩat vnicũ habitum. . nn ↄcludunt. Aeꝝ eſt etiã ꝙ intentio noiat aliq̃d ex ꝑ nec vnã potentiã tm̃. Hec valet rõ illa. eſt vna inten Giſns te rõnis.rõne cuiꝰdẽ ⁊ oculus ⁊ lumẽ. ſicut oñdunt tio.& vna potentia vel vnꝰhabitus.qꝛ hoc eſt vnum eni rõnes alie.⁊ qᷓtũ ad hec duo intentio dirigi hʒ file nomẽ impoſitũ pluribꝰſicut ſupꝛa dictũ fuit de liber Gnten ⁊ charitate.fide clarificante oculũ eczner⸗ cha tate afbitrij.⁊ ſicẽ ĩ B noie ↄcoꝛdia⁊ ↄſenſus./Ad ꝗo lozſi 38 ritate rectificante pedem affectus.Ad illud & qad illud qd querit᷑ in qͥ ſit pncipalius.dm qꝙ ſᷣm diuer moſſd obijcit᷑ ð hoc ꝙ nõ poſſit eſſe ſimul in rõne ⁊ volun/ ſa.⁊ pᷣncipalius ẽ in cognitiua.⁊ pᷣncipalius in affe-/ carls; tate.qꝛ intendere dicit vnicũ actũ.dᷣm ꝙ falſum ẽ. ctiua. Mã q;tũ ad directionẽ pꝛincipaliꝰ ſe tenet ex nͤſecnn immo inwe⸗ t plures actus ſicut ⁊ conſentire ſicut ꝑte cognitiue.qᷓ;tũ vero ad tendentiã pᷣncipaliꝰſe te rininen 3 9 oñſum illud vo qð querit᷑ vtrũ ſit ſicut to net ex ꝑte affectiue.⁊ ̊ nõ eſt incõueniẽs.(¶ Ad illʒ 41 MWeaz. tentia. vel ſicut paſſio.vel ſicut habitus.dom q etſi qð obꝛ ꝙ intentio eſt inferius ad intelligentiã.dm rNen intẽtio aliqñ dicat᷑ ißa potẽtia intẽdẽs.aliqñ dicat daſm.loquit᷑ de intentione ᷣm aliã acceptionẽ.ſcʒ he ipᷣe hitꝰ ᷣm quẽ intẽdit.aliqñ dicat᷑ actꝰ intendendi. m ꝙ dicit cõuerſionẽ ipſiꝰ virtutis intellectiue ad S aliqñ ipᷣm itẽtũ.pᷣncipaliꝰtñ nomẽ intẽtõis ipſitũ ẽ aliud obiectũ determinatũ.ꝑ quẽ modũ dꝛ in alteꝝ huiie ipſi actui.nibilominus tñ in aiijs acceptionibꝰ ↄtin intendẽ qͥ illũ aſ picit vel ↄſiderat.⁊ talis modus ac iirie git aliqñ reꝑiri. Maʒ cũ dicit᷑ ꝙ intentio eſt oculus. cipiendi frequẽter bꝛ in ſcriptura. Vñ Act.iij. dicit mliß accipit᷑ intentio ꝓ potentia.Cũ dicit᷑ intentio eſtlu ꝙ claudus q ſtabat ad poꝛtã templi intendebat in Gre. men. accipit᷑ intentio ꝓ babitu dirigente. Cumvero ecos.iq eſt in petrum ⁊ iobannẽ.Et põ.Deus in ad/ iti dẽ ꝙꝙ intentio ẽ ipſe finis ſicut dicit męr in l̃a.accipbi iutoꝛium meũ c7c. HDW Eli n tur intẽtio ꝓ intento.Cũ vo dẽ ꝙ intentio quedã eſt * Diſt. xxxix.Quare voluntas magis depꝛauet᷑ in ſuo actu q; aliqua alia potentia. giiin Ic autẽ oꝛit᷑ qõ ſatis neceſſaria ⁊c. Supꝛa oñdit męr̃ vnde wluntas habeat rectificari ⁊ depꝛauari. ſnznn In hac pte inqᷣrit qᷓre wluntas magis depꝛauet᷑ in ſuo actu ꝙᷓ aliq alia potentia. Diuidit᷑ aũt pars ari iſta in duas ptes. In qᷓrũ pᷣma inqrit de cꝗ puationis wluntatis deliberatiue. In ſcda vᷣo inqͥrit de inis rectitudine wluntatis humane ᷣm ꝙ mouet᷑ ꝑ modũ nature.ibi. Pꝛeterea queri ſolet quomõ intelligendũ beib ſit ⁊c· Pꝛima ꝑs diuidit᷑ in duas pꝑtes. In quaꝝ pᷣma mouet qõem ⁊ determinat. In ſcda vo opponit ↄtra hien pdictaã ſolutionẽ ad maioꝛẽ voluntatis explanationẽ.ibi. Sed adhuc q̃rit᷑ qre hmõi nalis ⁊c. Silr ſcda ꝑs nienſie vncipalis diuidit᷑ in duas ꝑtes. In quaꝝ pᷣma mouet dubitationẽ et opponit. In ſcda ꝑte eã diſſoluit ſm zmrinn diuerſoꝝ opinionẽ.ibi. Pꝛopoſita eſt qõ ꝓfunda ⁊c̃.Et ſic pᷣncipalit duo determinat mgf in ꝑte iſta. qliter “ wluntas videlicet depꝛauari poſſit cũ ſit nalis aie potentia.⁊ q̃liter hõ nãliter ad bonũ velit et appetit.vicʒ R rõne naturalis iudicatoꝛij.qd quidẽ eſt ↄſcientia que ſeinꝑ bonum dictat.⁊ rõe ſcintille rõnis vel ↄſcie que * quidẽ eſt ſinderiſis que ſemper ad bonũ indlinat ⁊ contra malũ recalcitrat. L G f XXXN 4 Mouet queſtionẽ cũ voluntas ſit de his q̃ hõ naturaliter habet.quare taini petm̃ foꝛe dicat᷑ cum nullũ aliud naturale peccatũſit. „ ahn Aueſtio. Ic aũt oꝛit᷑ qõ ſatis neceſſaria ex ſuꝑioꝛibus cãm trahens.Dictũ eſt mi G ð dem ſupᷣ voluntatẽ ineſſe naturalit᷑ hoĩ ſicut intellect ⁊ memoꝛia.que i aut hoĩ nãlia ſunt. qᷓntũcunq; vicient᷑.bona tñ eẽ nõ deſinũt.qͥa nõ ecki yVyglet vici bonitatẽ in q deus eã fecit penitꝰcõſi umere. vt verbi grã. Intelle öet ctus.vel rõ ⁊ ingeniũ.ac memoꝛia.⸗ ſi vicijs ac pctis obnubilent᷑ 7 coꝛrum⸗ ea pant᷑.bona tñ ſunt.nec pctã noĩant᷑.ſicut Aug.de rone q̃ eſt imago dei in q̃ tuut facti ſumus euident oñdit in.xv.li.de tri.Hec ẽ inqᷣt imago in q̃ hoĩes ſunt un creati.q̃ ceteris aialibus pᷣſunt.q̃ creatura in rebus creatis excellẽtiſſima eſt. en, cũ a deo iuſtificat᷑.a defoꝛmi foꝛma in foꝛmoſã mutat᷑ foꝛmã.Erat em̃ int vi i caia natura bona.hec aũt imago rõ ẽ vel intellectꝰ.Cũ g volũtas de natura⸗ l⸗ Determingtio libus ſit.q̃re ipſa nõ ſꝑ bonũ ẽ.⁊ ſi aliqũ vicijs ſubiaceat. Ad h̊ facile rũñdẽt nuri q dicunt oĩa q ſunt inqtũ ſunt bona eẽ.qꝛ et ipſã voluntatẽ inq;tũ bona eſt tirng vel inq;tũ voluntas ẽ vt ð poſuimꝰbonũ eẽ aſſerũt.ſᷣ inq;tũ inoꝛdinata eſt. ninut . mala ẽ ⁊ pctm̃ ẽ.vbi põt ab eis rõnabiliter queri.Si voluntas inqntũ inoꝛ⸗ R dinata ẽ. pctm̃ cẽ.q̃re g intellectꝰ.rõ.ingeniũ.⁊ hmõi.cũ inoꝛdinata ſunt.pec cata nõ ſunt. Inoꝛdinata vo ſunt ſicut volũtas cũ ad rectũ ſinẽ nõ tendunt g xoꝛũq; actus puaricationes exiſtũt.Ad qð illi dicunt voluntatisnots D en 1. I — vim ſq; naturalẽ potentiã volendi.aliqñ actũ ipſius vis ſignificari. Vis au tem ipſa naturaliter aĩe inſita nunqᷓ; pctm̃ eſt.ſicut nec vis memoꝛandi vel intelligendi. Sed actus huius vis qui ⁊ voluntas dicit᷑.tunc peccatum eſt uando inoꝛdinatus et. . . oponit ↄtra determinationẽ pᷣdictã vt clarius agat de voluntate.inqͥ⸗ rens quare actus voluntatis ſit peccatum. ſi actus aliaꝝ potentiarum non ſunt peccata. — „ ¶ Sed adhuc queri k.q̃re huius naturalis potentie actus pꝑctm̃ ſit.ſi aliaꝝ po tentarũ actus pctã nõ ſunt.ſcʒ potentie memoꝛandi.cuiꝰactus ẽ memoꝛa⸗ re. ⁊ potentie intelligendi.cuiꝰactus eſt intelligere: Ad qð et ipſi dicunt.q̃a alteꝛius generis eſt actus ille voluntatis.qᷓ; actus memoꝛie vel intellectus. a ¶Aelle em̃ mala malũ eſt ⁊c. Querit vñ ſoc ſit: Et videtur cy ſilr ſit in actu intel ligendi ⁊ in actu vo/ lendi. Actus em̃ reci pit denoiatõnẽ ab ob iecto. ſicut velle ma lum ẽ malũ.ita ⁊ in/ telligere. Itẽ intelli⸗ gere dicit motũ a re/ bus ad animã. ⁊ velle dicit motũ ab aia ad res.g videtur ꝙ plus pendeat actꝰ intelli/ gendi a re intellecta. ; actꝰ volẽdi a re vo lita. ſi malicia ẽ a w ligto ⁊ intellecto.potiꝰ debet depꝛauari actꝰ iuntelligedi qᷓ; actꝰvo/ 2 lendi. R. dᷣm. ꝙ a malicia exiſtẽte in ob jecto magis depꝛaua tur actus volendi qᷓ act? intelligẽdi.Et rõ buius dupir ſumit᷑. Tũů ex pꝑte vᷣtutis. q̃a tanta ẽ vis amoꝛis vt trãſfoꝛmet amãteʒ in amatũ. VUñ qͥᷣ diligit iuſticiã iuſtꝰ fit.⁊ q̃ di ligit iniqtatẽ iniquus fit. ꝓpterea d de ma lis ꝙ facti ſunt abho minabiles ſicut ea qᷓ Dilexerũt. nõ ſic eſt de actu intelligẽdi. NMã etſi aliq̃ mõ cõfoꝛmet noõö tñ trãſfoꝛmat.hoc aut ↄtingit ꝓpter ma ioꝛem vim vnionis q̃ Aſiſtit in ipſo amoꝛe. Sicut em dicit dyo. Amoꝛẽ dicimus vim vnitiuam. ꝓpterea dẽ I. Coꝝ.vj. Qui adhe⸗/ ret deo vnus ſpus fit. Alia ẽ rẽ ex ꝑte obie Hic em̃ actus eſt ad aliquid adipiſcendũ.vel nõ ad⸗ mittendũ.qui nõ poteſt eſſe de malis quin ſit malus. Velle em̃ mala malũ eſt. Sed intelligere vel memo rari mala.malũ nõ eſt. Quãuis etiã hos actꝰ malos eſſe interdũ nõ impꝛobe aſſerãt. Mmoꝛat em̃ inter / dum qᷣs malũ vt faciat.⁊ querit intelligere verum vt ſciat impugnare.Ecce q̃liter ſoluit᷑ pᷣmiſſa qõ ab his q̃ tradunt oĩa eſſe bona inqᷓ;tuʒ ſunt. Qui vᷣo dicunt Re' bm q̊ſdã. voluntates malas pctã eſſe ⁊ nullo mõ bona.bꝛeuius rũdent dicẽtes actũ voluntatis nõ eſſe de naturalibꝰ b vim ipſam ⁊ potentiã volendi q̃ ſemꝑ bonũ eſt.⁊ in omnib“ eſt. etiã in ꝑuulis in qbus nõdũ eſt eiꝰ actus. ¶ Mouet dubiũ quõ homo q ſeruus eſt peccati.na⸗ turaliter vult bornum. c — ¶WPꝛeterea queri ſolet quõ intelligẽdũ ſit qð ait Amſꝰ. V Koma. vijj. cit qð nõ vult.qꝛ naturaliter vult bonũ.Scd volunn. tas hec ſemꝑ caret effectu niſi grã dei adiuuet et libe⸗ ret. Si hõ ſubiectus pctõ eſt.vult quidẽ malũ ⁊ oꝑat ꝗ ſeruus ẽ pcti.⁊ eius volũtatẽ(ſicut ſupᷣ dixit aug.) libent facit.quõ & naliter vult bonũ: An eſt eadẽ vo⸗ luntas.i.idẽ motus qͥ libenter pctõ ſeruit.⁊ qͥ nãliter exponẽs illud verbũ apli. Non qðs volo illud ago.ſᷣ qð nolo illud facio. Dicit em̃ ꝙ hõ ſubiectus pctõ fa⸗ vult bonũ.Sed nõ eſt eadẽ voluntas.q̃ͥ g iſtaꝝ eſt.q̃ cũ hõ iuſtificat᷑.a ſeruitute pcti liberat᷑:· At em diſſe⸗ ruimus ſuꝑius grã dei voluntatẽ hoiĩs liberat ⁊ adiu uat.q̃ voluntatẽ hois pᷣparat adiuuandã.⁊ adiuuat — pparatã. Sed que eſt illa voluntas: An illa q̃ natura liter vult bonuʒ.an illa q̃ libenter ſeruit peccato.ſi iñ due ſunt voluntates: 1 Soluit dubiũ m varias opiniones. d (Pꝛopoſita eſt queſtio ꝓfunda.q̃ varia a diuerſis ex/ poſitione determinat᷑.Alij em̃ dicũt duos eẽ motus. vnũ quo vult bonũ naturalr. Quare naturalit᷑ ⁊ q̃re naturalis dicit᷑. Quia talis fuit motus nature huma ne in pᷣma cõditione.in q̃ creati ſine vicio ſumꝰ q̃ pꝛo⸗ pꝛie natura dr.fuit em̃ hõ creatus in volũtate rectus. Vnge in eccleſiaſticis dogmatibus ſcriptum eſt. Fir⸗ miſſime tene pꝛimos homines bonos ⁊ rectos eẽ crea tos cum libero arbitrio quo poſſent ſi vellent pꝛopꝛia voluntate peccare.eoſq; non neceſſitate.ſed pꝛopꝛia voluntate peccaſſe. Recte ergo dicit᷑ homo naturalit velle bonũ.quia in recta ⁊ bona volũtate cõditus ẽ. *½ An eadẽ wlun tate velit hõ na turalit᷑ bonũ et libenter peeca⸗ to fuiat vel nõ. — Gignadius. Seni ſ ͤne⸗ bonöſtl honus Iiudan ſogrit beceing Oitudia mnot/ Os gſonda 6ͤaltl miomita yalem⸗ o nalter ſnactuer ſcdichti liinchti honatur nochdie wolͤt nio dock eſtvoli fuitvn⸗ ltto⸗ boniE tatis dei Qiicjd i⸗ Uulloi fädo tesvide düinae noͤinen lontat pulebo Vultbo ratina. ſcutar aͤbzbe Ginel beney cwali Gn Met b Supioꝛ em̃ ſcintilla rõis q̃ etiã. vt ait iero.ĩ chain tilla ronis ⁊c. bonum nõ potuit extingui.bonũ ſemꝑ vult ⁊ malũ ſemꝑ odit vult ⁊ maluʒ ſo odit. Aliũ aũt dicunt motũ eſſe mẽtis qͥ mens relicta ſuꝑio Sen g: Sinpoſſibile . rum lege ſubijcit ſe pctis.eiſq; oblectat᷑. Iſte motꝰ vt lſuntatẽ moueri moti aiunt.anteqᷓ; aſſit alicui grã.dñat᷑ ⁊ regnat in hoĩe.al bus ↄtrarijs.vel etiã terũq; depᷣmit motum.vterq; tñ ex libero arbitrio eſt diſpatis.ſed hõ aliqñ Veniente aũt gra ille malus motus elidit᷑.⁊ alter na tvult malũ. nõ videt turalit bonus uiberat᷑ ⁊ adiuuat᷑.vt efficaciter bonum ꝙ illa hoꝛa vclit bo⸗/ ev¼Velit. Ante grãm vero licet naturaliter hõ velit bo / num.falſu vict cu num.nõ tñ abſolute cõcedi opoꝛtet bonã hr̃ volun/ vulcbonü Si tu d lagk tatẽ ſᷣ potius malã.Alij aũt dicunt vn eſſe volũtatẽ cas ꝙ volũtas nalis i.vnũ motũ qͥ̊ nãliter vult hõ bonũ.et ex vicio vult ⁊ deliberatiua ſunt di hõ malũ.eoq; delectat᷑.⁊ inq;tũ vult bonũ naturalit uerſe potẽtie.⁊ ita ſi/ . Bon em̃ iafef tonte obiectũ affectus nõ intellectus. ub rone veri.vel bonũ ſub rõne veri.et hinc ẽ ꝙ intellectus qñ intelligit falſum ẽ falſus.nõ tñ qñ intelligit bonũ eſt bonus.affectus vero nõ dẽ eſſe falſus quia velit fal is di lrmalfct bonus cũ vult bonũ. Nirtus em̃ a ꝓpꝛio obiecto denoiari h Iſtud autẽ melius.j.patebit di.xl.vbi inqͥrit mgr̃. bonus ẽ.inqtũ malũ vult.malus eff. Intelligẽtie aũt ⁊ memoꝛie obiectũ eſt veruʒ ſum.qᷓ;uis dicat᷑ eſſe malus quia velit malũ.vel iari habet. ⁊ ꝑ hoc patet rũſio ad vtrãq; obiectionem. vtrũ omne peccatũ habeat eſſe a vo luntate. b¶¶ Supioꝛ em̃ ſcin- mul pñt moueri di⸗ uerſis motibꝰ.Cõötrõz . iiijſfa pcedłéti hꝛz ⁊ etiã ſequẽti ꝙ illa volũtas q̃ vult bonũ.grã adueniẽte liberat᷑ et adiuuat᷑.ſi Sᷓ̊ volũtas q̃ a grã liberat᷑ ⁊ adiuuat᷑ bec ẽ in q bʒ cõſiſtere pctm̃.videt᷑ ꝙ eadẽ ſit potẽtia volũtatis q̃ bõ nãliter vult bonũ.⁊ q̃ aliqñ vult malum Si tu dicas ꝙ eadẽ ẽ volũtas.tñ diſpoſita diuerſ habitibus.⁊ ſᷣm illoꝝ habituũ diuerſitatẽ pᷣt bꝛe diuerſos motꝰ.Obꝛ õ B.qꝛ illa potẽtia ẽ vnica et ſimplex. qñ cõuertit ſe ad actũ vniꝰ habitꝰ.nõ pᷣt ſe ↄuertere ſimul et ſemel ad actũ alterius hitus.et ita nõ mouet᷑ ſimul ⁊ ſemel bene et male. Non ſemꝑ vult bonũ. ſid cõcedat᷑.eſt rõ in ↄtrariũ ꝙ nulla vᷣtus deſtituit᷑ ſua nãli ⁊ ꝓpꝛia oꝑatione.⁊ maxie vtus nalis cuiꝰ ẽ moueri ui vnifoꝛmit.& videt᷑ ꝙ actus volũtatis nãalis qͥ eſt appetere bonũ.ſimul ſtet cũ actu voluntatis deliberatiue qᷓ eſt velle malũ.ſRe.ddm ꝙ ſicut mgfr dicit in lr̃a duo ſunt hic modi dicẽdi.Quidã em̃ dicũt ꝙ actus q̊ͥ volun tas naliter vult bonũ nõ ẽ diuerſus vel diſtinctꝰ ab co q̊ voluntas vult deliberatiue malũ.ſᷣ ſicut malo culpe in actu exterioꝛi ſubſternit᷑ bonũ nature.vñ vnꝰ⁊ idẽ actus ẽ bonꝰbonitate nature.⁊ malus malicia moꝛis. ſic dicũt intelligi ⁊ in volũtate.q volũtas naliter vult bonũ inqᷓ;tũ vult actũ ſubſtratũ.vult nihilominꝰma/ gyn lũ inq;tũ illũ actũ defoꝛmat.Sʒ ill nõ ſufficit dicẽ.qꝛ cũ Amb.dicit ꝙ hð vult nalit bonũ.nõ intelligit de bo 7 no nature tm̃ qdð quidẽ eſt actꝰvolũtatis.ſᷣ etiã moꝛis. Ault em̃ iuſticiã nali volũtate..Et ꝓpterea ẽ alius Yakelt modꝰ?dicẽdi quẽ mgr̃ pᷣmo ponit in ̃a.ꝙ duo ſunt motꝰ.et aliꝰẽ motꝰq̊ volũtas appetit nalit᷑ bonũ.⁊ alius — q̃ volũtas deliberatiue vult malũ.Atrũ aũt poſſint eẽ ſimul.G̊ mgr̃ nõ determinat.Et circa p eſt duplex opi * nio doctoꝝ.Quidã em̃ dicũt ꝙ pñt eẽ ſimul.ꝓ eo ꝙ actꝰdeliberatiuꝰnõ excludit actũ nalẽ.⁊ vnꝰiſtoꝝ actuũ —N eſt volũtatis vt mouct᷑ nãliter.⁊ alter vt mouet᷑ deliberatiue.ſᷣ qm̃ volũtas nalis ⁊ deliberatiua ſᷣm ꝙ oñſũ urtii fuit vna ẽ potẽtia.et eadẽ potẽtia qñ plene mouet᷑ in bonũñ vel in malũ.nõ pᷣt ſimul ⁊ ſemel moueri motu op poſito ⁊ etiã diſpato ꝓpt᷑ ſimplicitatẽ potẽtie. ¶ Gõ dixerũt alij ꝙ motꝰvolũtatis nalis nõ ẽ ſꝑ actualiter in bonũ.Et q dicit mꝗr in lr̃a ꝙ ſꝑ vult bonũ.̊ intelligit᷑ hitudinalr.impedit᷑ aũt ⁊ ſuffocat᷑ ꝑ maliciã volun tatis veliberatiue vt nõ exeat in actũ.ſicut ẽ in dãnatis in qͥbus ſynderiſis nõ inſtigat ad aliqd bonũ ⁊ iuſtũ. Quicqͥd aũt ſit de H̊ vtrũ ſimul poſſit eẽ motꝰvolũtatis vt eſt nã.cũ motu volũtatis vt ẽ deliberatiua.hoc tñ veꝝ ẽ ꝙ volũtas nãlis q̃ bonũ appetit nõ ẽ ſꝑ in ſuo actu.qꝛ nõ ſꝑ cogitat de bono.et cũ etiã cogitat. frequẽét nullo mõ afficit᷑.et iõ in lr̃a illa exponẽdũ ẽ ꝙ hoc qd dico.ſempꝑ.dicat ↄtinuitatẽ qᷓ;tũ ad habitũ volendi nõ qᷓ;tũ ad actũ.Et q; obẽ ꝙ vtus nõ pᷣuat᷑ ꝓpꝛia oꝑatione.ddm ꝙ illud intelligit᷑ de oꝑatione ſbali q̃ reſpicit cẽ rei.de oꝑatõe vᷣo ↄñ̃ti q̃ eſt reſpectu alicuiꝰextrinſeci.nõ ſꝑ hʒ veritatẽ ꝙ nõ pᷣuet᷑ actõe.Fere em̃ oẽs virtu tes videmꝰin ſuis actibꝰ recipe int᷑polationẽ.nec tñ ex G̊ dicimꝰ eas eſſe ocioſas.vel ꝓp:ia opatione pᷣuari. dũ in actꝰ ꝓpꝛios ſunt nate exire ꝓ loco ⁊ tpe. c te grãm vᷣo licet ⁊c̃. Contra.videt᷑ imo.qꝛ verioꝛi mõ ineſt alicui qð ineſt ei nalit᷑ q; qd ineſt accidẽtałr. ſicut ſeqͥt᷑.ſi deliberatiue vult bonũ ꝙ hẽat bonã vo/ luntatẽ.ita ſeq̃t᷑ ꝙ ſi nãlit᷑ vult bonũ ꝙ hẽat bonã volũtatẽ. Itẽ qð nale ẽ nõ aſſueſcit in am⸗ ſi höo naliter vult bonũ.nũqᷓ; aſſueſcit velle malũ.falſũ dicit hõ nãlit᷑ velit bonũ.aut ſi veꝝ ẽ.videt᷑ ꝑ h̊ ꝙ hð naliter vult bonũ.ꝙ ſit ſimpłr bonꝰ.R.ddiu ꝙ bonitas volũtatis inchoat᷑ i appetitu nali.⁊ ↄſũmat᷑ ĩ vtute delibe XK ratiua.nec ẽ volũtas ſimplłr bona ⁊ recta.niſi ſit recta inq;tũ mouet᷑ deliberatiue.⁊ inq;dtũ mouet᷑ nãtr.et iõ 1 ſicut argumẽtũ nõ valet.iĩmo ẽ ibi qͥd ⁊ ſimpłr.iſte ẽ caſtꝰnalit᷑.& ẽ caſtꝰ.ita illud qð ſeq̃t᷑.iſte vult bonũ nali᷑ 5 hʒ bonã volũtatẽ.Ad illud qd obꝛ ꝙ verioꝛi mõ ineſt qdð ineſt nãlit ⁊c.dð.ꝙ iſta ↄpatio vᷣitatẽ hʒ qñ illꝰ ⸗ qð ineſt accidẽtalr nõ pᷣſupponit illud qð ineſt nalit᷑.cũ aũt pᷣſupponit.tũc nõ hʒ vitatẽ. Sicut em̃ melius ẽ bene viuẽ qᷓ; viuere.⁊ bene viuẽ pᷣſupponit viuẽ.ſic melioꝛ eſt volũtas q̃ recte mouet᷑ ⁊ nalit᷑ et deliberatiue qᷓ; nãlit᷑ tm̃. Ad illud qð obẽ ꝙ nale nõ aſſueſcit in öꝛiũ.ddᷣm q h̊ veꝝ eſt de eo qd ſimpłr eſt nale.vicʒ de eo õ qð a nã incho at᷑ et ↄſummat᷑.ſ hoc nõ eſt veꝝ in eo qð inchoat᷑ a nã ct ↄſũmat᷑ ab aſſuctudine.vel etiaʒ a grã.et tale eſt velle bonũ.Et ꝑ hoc patent que dicunt᷑ in lr̃a in hac parte. ,ð p MVM pp 2 — pena in dãnatis.& videt᷑ ꝙ cõſcia teneat E ote po 7 tentie affectiue nõ ex parte cognitiue. K. 2 nomen in/· voluntatis quedaʒ regula directiua. Scðo uerit᷑ de ſynderiſi ꝗᷓ dꝛ ipſius cõſcie ſcintilla. Circa /Diintelligentiã igit bui ptis incidit bic qõ . circa duo. Pꝛimo querit᷑ de ipſa cõſcia q̃ eſt , 4 „ „ „ . pmũ tria qrunt᷑. Pꝛimo q̃rit᷑ de ipſa ↄſcia in ↄꝑatio ne ad ſubiectũ.vtrũ ſcʒ ſit ex ꝑte cognitiue vel ex ꝑte affectiue. Scdo q̃rit᷑ in ↄpatione ad oꝛiginẽ.vtrum ſcʒ ſit a nã vel ab acqͥſitione.Tercio q̃rit᷑ in ↄꝑatio/ ne ad effectũ.vicx.vtrũ oĩs ↄſcia habeat obligare. Queſtio.ſ. A ¶ Atrũ ↄſcia teneat ſe ex pte intellectus vel ex parte affectus. Et ꝙ ex parte intellectus.videt᷑ pꝛimo per Illud Ecẽs.vij. Scit ↄſcia tua.qꝛ tu crebꝛo maledi/ xiſti alijs. ſcire eſt actus ꝓpꝛius potentie cognitiuc. ſi ergo ↄſcie eſt ſcire.cõſcia ſe tenet ex ꝑte cognitiue. tẽ dam̃.dicit.Conſcia eſt lex intellectꝰ nr̃i.ſᷣ lex ĩntellectꝰ nõ dꝛ niſi ſcriptura q̃ directe reſpicit intel/ lectũ.ergo ↄſcia tenet ſe ex ꝑte potentie intellectiuc. ¶ Itẽ ois ſcia eſt ex ꝑte intellectus.ois ↄſcientia eſt ſcia. oĩs ↄſcia eſt ex ꝑte intellectus. Maioꝛ ꝓpoſi/ tio ꝑ ſe manifeſta eſt. Minoꝛ ꝓbatur.qꝛ oĩs ↄſcius alicuiꝰrei eſt ſciens illã rem. a cõiugatis ois ↄſcia eſt ſcia. Mẽ oſcientia diuidit᷑ ꝑ rectã ⁊ erroneam. ſ erroneũ reſpicit habitũ vel actum intellectiuũ.ſi S diuiſum ⁊ diuidentia ſpectant ad eandẽ potentiam gie. videt᷑ ꝙ ↄſcia teneat ſe ex ꝑte potentie cognitiue ẽhocipᷣm oſtendit᷑ ꝑ actũ.legere em̃.⁊ iudica/ re.? dirigere.⁊ teſtificari.⁊ arguere.om̃s ſunt actus ſpectantes ad cognitionẽ.ſᷣ oẽs hi tales attribuunt᷑ ↄſcie. Mã cõſcia eſt liber in qͥ legimus.ↄſcia etiã inte rius iudicat.cõſcia teſtat᷑.ↄſcia arguit.ↄſcia etiã re/ git ⁊ dirigit.̊ videt᷑ ꝙ cõſcia totalit᷑ ſe teneat ex ꝑte cognitiue.cug actus ⁊ habitus ſint eiuſdẽ potentie. Sed o.ſi ↄſcia ſe tenet ex ꝑte cognitiue.aut ergo ſicut potentia. aut ſicut paſſio. aut ſicut babitꝰ.Hõ ſicut paſſio.qꝛ paſſiones maxie reſpiciunt affectiuã. Mon ſicut hitus.qꝛ ↄſcia mõ eſt mũda ⁊ mõ imun/ da. ⁊ nullus bitus trãſmutat᷑ a mundicia in imundi ciam. ⁊ ecõuerſo. Reſtat igit᷑ ꝙ ſi ↄſciẽtia tenet ſe ex pte cognitiue.nõ erit aliud qᷓ; potentia cognitiua.g ſi potentia cognitiua ẽ de oibus nõ ſolũ de oꝑabili/ bus ſ̃ etiã de ſpeculabilibꝰ.videt᷑ ꝙ cõſcia nõ tm̃ at/ tendat᷑ circa ea q̃ ſunt moꝝ.ſ etiã circa ea q̃ ſunt di ſciplinaꝝ.qd manifeſte falſuʒ ẽ. ſe bʒ ad ven.ita affectꝰſe hʒ ad bonũ. ſi aliquid eſt cuiꝰperfectio ↄſiſtit in bonitatc.illud magis ſpectat ad bonũ qᷓ; ad intellectũ.ſ̊ ↄſcia eſt hmõi. Dicit em̃ apls.j.Thi. j. Charitas ẽ de coꝛde puro ⁊ cõſcia bo/ na. Et iteꝝ in eadẽ Wloe aie bonã militiã habẽs fidẽ ⁊ bonã ↄſciam. ⁊c. ¶ Itẽ lex carnis re/ pugnat legi mẽtis vᷣm q; lex carnis ſe te⸗ net ex pte motiue.g ⁊ lex mẽtis nõ tenet ſe ex eade⸗ ꝑte.ſed ↄſcia eſt lex mẽtis ſicut ſupꝛa dixit damaſ.ꝗ ↄſcia tenet ſe ex ꝑte affectiue. ¶ Item remoꝛſus eſt actio potentie affectiue. vbicũq; em̃ eſt remoꝛſio ibi eſt quidã doloꝛ ⁊ paſſio.ſᷣ cõſcie eſt remoꝛdere ſicut dẽ ſupꝑ illud.j.Coꝝ.j. Mihil mibi cõſcius ſum.glo.in nullo me remoꝛdet ↄſcia mea.g videt᷑ ꝙ ↄſcietia ex pte affectiue ſe teneat. ¶ Itẽ delectabile ⁊ penale ſe motiuꝗ⸗ nã. ſel et ñ ad ſenſitius puis lex carnis pᷣncipaliter conſiſtat in cõcupia ad tenet ex ꝑte potentie affectiue.ſᷣ in nobis eſt pena et leticia ex parte ↄſcie. AUnde vermis ↄſcie crit magna dictoꝝ intelligentiã notandũ eſt ꝙ ſicu SItẽ ſic intellect? ro ſe tellectus aliqñ accipit p potentia intelligẽdi. aliqñ ꝓ babitu.aliqñ ꝓ ipſo pncipio intellecto.ſic nomen ↄſcie triplr cõſueuit accipi a doctoꝛibꝰſacre ſcriptu/ re.Aliqn em̃ accipit᷑ ↄſcia ꝓ ipſo conſcito.⁊ ſic dicit Joh. dam̃.q; ↄſcaa eſt lex intellectꝰnr̃i.lex em̃ ẽ illud qð ꝑ ↄſcientiã nouimꝰ.Aliqñ vo accipit᷑ ↄſcia ꝓ eo ꝓ quo conſcij ſumꝰ.ſcʒ ꝓ habitu.ſic ↄſcia accipit᷑ ꝓ habitu ſcie cognoſcẽtis. Aliqñ aũt accipit᷑ ↄſcia pꝛo ipſa potentia cõſcie vt ita dicã ſᷣm ꝙ dẽ ꝙ lex nalis ſcripta eſt in cõſcientijs nr̃is.(ũ igit᷑ tribꝰmodis ac cipi ſoleat cõſcic nomẽ. vſitatioꝛi tũ mõ nomẽ ↄſcie ꝓ babitu accipit᷑ ſicut ⁊ nomẽ cõſcie a q̊ͥ cõponitur i igit᷑ qᷓrat᷑ conſcia cuiꝰpotentie ſit bitus.dpm ꝙ eſt habitus potentie cognitiue.aliter tñ qᷓ ſit ipſa ſpeculatiua ſcia.qꝛ ſcia ſpcculatiua eſt ꝑfectio intel/ lectus nfr̃i inqᷓ̃tũ eſt ſpeculatiuus.cõſcia vᷣo eſt babi tus ꝑficiens intellectũ nr̃Dm inq;tũ eſt pꝛacticus.ſiue inqtũ dirigit in oꝑe.⁊ ſic intellectꝰ?pʒ quodãmõ ra/ tionẽ motiui.nõ quia efficiat motũ.ſed qꝛ dictat et inclinat ad motũ.⁊ ꝓpterea talis habitꝰ non ſimptr noĩat᷑ ſcia ſ ↄſcia.vt in hoc ſignificet q babitus iſte nõ ꝑficit illã potentiaʒ ſpeculatiuã in ſe.ſed ꝓut eſt q̃ᷓdàmõ iuncta affectioni ⁊ oꝑationi. ꝗꝓpter qð nos nõ dicimꝰꝙ dictamẽ ↄſcie ſit ad hoc pᷣucipin.omne totũ eſt maius ſua ꝑte.⁊ ad ſilia.ſᷣ bene dicimꝰ ꝙ cõ ſcientia dictat deũ eſſe bonoꝛandũ.⁊ cõſilia pᷣncipia ]̊ ſunt ſicut regule agendoꝝ.Concedendũ eſt igitur ſicut rõnes oñdunt ꝙ cõſcia ſe tenet ex ꝑte potentie cognitiue.licet nõ ſe teneat ſᷣm ꝙ eſt ſpcculatiua ſed hſm qꝙ eſt pꝛactica. Intellectus em̃ ſpeculatiuꝰ ⁊ pꝛa cticus eandẽ potentiã dicunt ſola extenſione diffe/ rentẽ ſicut dicit phᷣs.nec cſt aliq̃ͥ mõ intelligendũ q intellectus pꝛacticus ſit appetitus vel volũtas.hoc em̃ negat ipᷣe phᷣus. ¶ Ad illud g qð obꝛ in ↄtrariũ ꝙ ſcia nõ põt eſſe potentia.nec paſſio.nec habitꝰ.ex pte cognitiue.dᷣm ꝙ imo noiare põt ⁊ potentiã et babitũ.⁊ cũ noiat potentiã nõ noiat vłr potentiam cognitiuã.ſed ꝓut ſe extendit ad cognoſcenda ea q̃ᷓ ſunt moꝛis ſiue ad moꝛalia.Cũ aũt noiat babitũ.nõ ſolũ noiat babitũ nãlem.imo etiã põt uoiare habitũ Qacquiſitũ. Et quia habitꝰacq̃ſitus põt purificare et fedare animã.hinc eſt ꝙ ↄſcia dĩ munda ⁊ imunda. recta ⁊ nõ recta. Nerũtũ iſte dꝛie plus reſpiciunt cõ⸗ ſcientiã ſᷣm ꝙ ſtat ꝓ noie potentie.qᷓ; pm ꝙ ſtat pꝛo A illud qd obẽ ꝙ ↄſcia dẽ eſſe bona noie habitꝰ. llud qd obẽ ꝙ oſcia: 2 mala.dm qꝙ bonitas ⁊ malicia nõ tm̃ modo reſpi ciunt affectũ.iĩmo etiã intellectũ pꝛacticũ ⁊ eius ha/ bitũ. P5 4 intellectꝰpꝛacticus nõ tm̃ cõſiſtit in ve/ etiã ſe extendit ad bonũ.Et ꝓpterea indicato riũ illud(qð quidẽ eſt ↄſcia)bonũ ẽ qñ bonũ dictat. et ad bonum inclinat.et a malo retrahit.⁊ ipᷣm refu git. ⁊ iso nõ ſequit᷑ ꝙ cõſcia ſit in potentia affectiua. Ad hoc em̃ ꝙ dicat᷑ bona non opoꝛtet ꝙ ſit affectio ꝑ eſſentiã. ſufficit ꝙ cũ ipſa affectione ⁊ voluntate babeat quandã cõcomitatiã. ¶ Ad illud qð obijcit wꝓlex carnis opponit᷑ legi mentis.dom ꝙ ſicut dicit — 2 mgr hugo de ſancto victoꝛe. In ſenſualitate ſiue in hoie exterioꝛi nõ tm̃ eſt coꝛruptio qtũ ad potentiax motiuã ⁊ inclinatiuã.ſed eti qtũ ad ſenſitiuã.⁊ iõ 8 10 malũ inclinantẽ.nibilominꝰ tñ pᷣſupponit fantaſti/ cam et cognitiuã ſibi carnalia inoꝛdinate repſentan tem. Et conſil in lege mentis eſt iſta duo cõſiderare Conſcia autẽ q̃tũ eſt de ſe magis directe opponit᷑ le . Ggi⸗ ſtbrbi nobub ſeren teſtun gotte ſbico bitum in ai amat hatene licaton Jsna gilai minen hocke ſokine hocne Adbtt nobis ſceent igue gei neeyt nuls lufoli cſinie lrclee llud Cgi dicte picti babe⸗ glig ſtue. die⸗ Peſſt nck WR pnt inelet A . Prinmi tit auu, ira miant Gijnmd hund nptr w ncſelon ncort ſckrire uidan onöen⸗ ttö tatfin girümn ernpun 6 1 gn eru, nin dicatoꝛiũ.eſt igi᷑ habitus hoi innatus. . gi carnis õne cognitionis pambule qᷓ rõne zcupie. 21 Ad illud qdð obijcit᷑ de remoꝛſu. dom ꝙ ↄfſcientia dicit᷑ remoꝛdere ꝓpter hoc.ꝙ dũ ipſa monſtrat ali⸗ uod malũ ipſi affectui babenti rectitudinẽ. ſuꝑin/ ucit remoꝛium ꝓ eo ꝙ ille affectus recalcitrat. vñ remoꝛſus nõ eſt a ↄſcia pᷣncipaliter mouente ſed ſi⸗ ₰ cut a dictante.a ſcintilla aũt ↄſcientie que quidẽ eſt „ ſis eſt ſicut a mouẽte.vt melius iam patebit. 12 illud qd obẽ ꝙ penale ⁊ delectabile eſt ex par- te ↄſcie.ddᷣm ꝙ; nõ eſt a ↄſcia nec in cõſcientia niſi ſi cut in diſponẽte ⁊ dictante. Gaudere enim ⁊ tolere ꝓꝛie affectionis eſt.ſed cũ ↄſcia que eſt rectus teſtł. teſtificat᷑ de bono facto ꝙ eſt bonuz.⁊ de malo facto ꝙ eſt malũ.generat ex boc woloꝛẽ vel gaudiũ in affe⸗ ctu. AUnde apls dicit. Gloꝛia nr̃a hec eſt teſtimoniũ ↄſcie nr̃e.nõ attribuendo ipſi ↄſcie pᷣncipalit paſſio nem letandi.ſed actũ teſtificandi. Aueſtio.ij. b ¶ Atrũ oſcia ſit habitus innatus aut acſitus: Et q; ſit habitus innatꝰvidet᷑. Ro.ij. Cũ gentes que legeʒ nõ habent naliter q̃ legis ſunt faciunt. ipſi ſibi ſunt lex. quia oñdunt opus legis ſcriptũ in coꝛdibꝰ ſuis. teſtimoniũ illis reddente ↄſcia.Et glo. ibidem. Et ſi gentes nõ bẽant legẽ ſcriptã.habẽt tñ legc nalẽ qua ſibi conſcij ſunt. g ex textu ⁊ glo.pʒ q; ↄſcia dicit ha bitum naliter coꝛdi humano inſcriptũ.¶¶ Itẽ aug. in li.iij.de li.ar. Ante omne meritũ boni opis nõ eſt parũ accepiſſe nale iudicatoꝛiũ.quo ſapiam qͥs pᷣpo nat erroꝛi.⁊ quietẽ difficultati.ſi &̊ ↄſcia eſt hmõi iu⸗ .Ftẽ Iſið. Jus nale eſt qd nã docuit oia aialia. ſi nã docuit aialia illud qð ẽ iuris nalis.multo foꝛtius tocuit ho minem qui excellit oia aialia.̊ cognitio iuris nãlis nõ eſt aliud qᷓᷓ cõſcia.̊ ⁊c. ¶ Itẽ naliter babemus inſtinctũ ad beatitudinẽ ⁊ ad bonoꝛandũ pentes.5 hoc non põt eſſe ſine aliqua pᷣcognitione.j videt᷑ ꝙ; ad hmõi facienda habeamꝰaliquã cognitionẽ nãlit nobis impᷣſſam.̊ cognitio inclinãs ad boc eſt con/ ſcientia. ̊ ⁊c. ¶ Itẽ lex nalis cognoſcit᷑ ab homine aliquo mõ.aut ꝙ ꝑ acquiſitionẽ.aut ꝑ naturã. Si p acquiſitionẽ. non debet dici nãlis ſᷣ acquiſita.ſicut nec virtutes politice. Si vᷣo ꝑ nãm. cognitio legis nalis nõ eſt aliud q;; cõſca. . (t ius nale na/ D turaliterli „ gat voluntatẽ.ſᷣ ligationẽ voluntatis ne/ ceſſario pᷣcedit actus cognitionis.affectũ em̃ pᷣcedit intellectus.ꝗ ſi volũtas nãliter ad illud ligat᷑.videt᷑ & illud ius naliter ab aia cognoſcat᷑. Si g illiꝰ iuris cognitio eſt ↄſcia.pʒ ⁊c. ¶ Sed ↄ.phus in.iij.de aĩa dicit.qꝙ aia creata eſt ſicut tabula raſa in qᷓ nihil de/ pictũ eſt. ̊̈ videt᷑ ꝙ aia a ſua pᷣma cõditione nullam babeat innatã cognitionẽ.ſi ́̊ᷣ babitus conſcie dicit aliquã cognitionẽ.videt᷑ ꝙ nõ ſit innatus ſed acqui ſu. Röug; inflitenacraneruetn⸗ hoc qd dixerat animã creari ſcientẽ.ſed mole coꝛpoꝛis op/ pꝛeſſam obliuiſci eoꝝ que ſciebat.ſᷣ non retractaret niſi hꝛet hoc ꝓ falſo. falſum ẽ ſᷣm Aug.ꝙ aia bẽat naliter cognitionẽ agendoꝝ.ſi g̊ ↄſcia eſt bmõi ba/⸗ bitus cognitiuus.videt᷑ ꝙ nõ ſit innatꝰſed acq̃ſitus tẽ nõ hẽ cognitio de cõplexo niſi habeat᷑ de in/ cõplexo. Vñ nõ cognoſcit pᷣncipiũ qui nõ cognoſcit terminos.pter qð dicit pvᷣs ꝙ pᷣncipia ognoſcimꝰ inq;tũ terminos.ſᷣ̊ cognitionẽ incop exoꝝ nõ habe/ mus niſi mediantibꝰſenſibus. Nemo em̃ cognoſcit coloꝛẽ niſi ꝑ viſum. ⁊ ꝓpterea amittẽtes vnũ ſ. enſuz neceſſe eſt vnã ſciam amittere. Si oĩs ſcia incom⸗ plexoꝝ eſt mediante ſenſu. neceſſe ẽ ꝙ ois cognitio incõplexoꝝ ſit acqͥſita ⁊ accepta a ſenſu. ᷣ ↄſcia dicit ognitionẽ cõplexi vtpote alicuiꝰregule iuris nãlis. O videt᷑ ꝙ ↄſcia nõ dicat habitũ innatũ ſᷣ acqͥſitum. ẽ eqlis difficultatis vel maioꝛis eſt ſcire ea que ptinent ad moꝛes ſicut ea qᷓ ꝑtinent ad ſimplicẽ ſpe culationẽc. ſcia q̃ eſt hitus cognitiuus ſpeculãdoꝝ nõ ẽ nob innata vᷣ deaſa s pari rõe ⁊ ↄſcia q̃ ẽ hitꝰ dirigens in agendis nõ eſt innata ſ acqᷣſita. ¶ Itẽ ois habitus nalis ſemp ẽ rectus. conſcia aũt ẽ aliqñ recta. aliqñ erronea. ↄſcia nõ eſt babitꝰnlis. acq̊ ſitus. Ds habitꝰ nales omni inſunt ⁊ ſemꝑ.quia nalia ſunt illa qᷓ ſunt in eodẽ apud oẽs.S nalia comi tantur nam inſeꝑabilit᷑.ſed ↄſcie nõ ſunt cedẽ apud oẽs.imo frequẽter ſunt ꝛie.ↄſcia em̃ nõ ſemp ineſt. qꝛ frequẽter h incipit bꝛe ↄſciam quã pᷣmo nõ habe bat. ſicut religioſus exquo intrat religionẽ bʒ ↄſciaʒ ꝙ nõ liceat ei facere õ conſilia.⁊ hanc pᷣus nõ habe/ bat. c. ¶ R. ad pᷣdictoꝝ intelligentiã eſt notãdũ pᷣter illã poſitionẽ platonicã.q̃ poſuit oẽs habitꝰ cognoſcendoꝝ eſſe aie ſimpłr innatos.ſed obliuioni dari ad tpᷣs ꝓpter coꝛpoꝛis molẽ.quã impꝛobat ⁊ re pꝛobat tã phᷣus qᷓ; Aug.tres fuerunt opiniones do/ ctoꝝ de oꝛgine habituũ cognitiuoꝝ.⁊ om̃s ille tres opiniones in hoc cõcoꝛdant.ꝙ ſicut pᷣtutes conſue⸗ tudinales nec ſunt oino a nã nec oĩno ab acqͥſitio/ ne.ſed qdãmõ ſunt innate.⁊ q̃ͥdãmõ acqᷣſt ite. ſic etiã ⁊ hitus cognitiui nec ſunt oino innati.nec oĩno acqᷓ ſiti. qdãmõ innati.⁊ q̃dãmõ acqᷣſiti. In aſſignan⸗ do autẽ modũ m quẽ iſti habitus ſunt innati.⁊ ᷣm quẽ ſunt acq̃ſiti.diuerſificant diuerſi. Quidã em̃ di⸗ cere voluerunt ꝙ innati ſunt intellectui agenti. ſed acquiſiti ſunt qtũ ad intellectũ potentialẽ.⁊ q;tum 15 ad iſtũ intellectũ dicit pᷣs animã creari ſicut tabu lam nudaʒ.⁊ ille intellectꝰeſt qͥ hʒ pfici mediantibꝰ potentijs ſenſitiuis. Sʒ iſtud nõ videt᷑ eſte conſonũ nec verbis phᷣi. nec veritati. Si em̃ intellect? agens habẽt bĩtus cognoſcendoꝝ. qre nõ poſſet illos cõi/ care poſſibili ſine adiutoꝛio ſenſuum inferioꝝ. Rur 7 ſus ſi intellectus agens hẽet hitus cognoſcendoꝛũ. aia a ſua cõditione iã nõ eſſet ignoꝛans.iĩmo eẽt po tius ſciens. Difficile etiã eſt ſimul cũ hoc intelligere quõ ſpẽs dicant᷑ eſſe in intellectu agente. Cũ poſſibi lis dicat᷑ quo eſt oia fieri.⁊ agens quo eſt oĩla facere. ido eſt ſcs modus dicẽdi ꝙ habitꝰ cognitiui quodãmõ ſunt innati.quodãmõ acqͥſiti. Innati ſũt em̃ qͥ ad cognitionẽ in vli.acquiſiti qͥ ad cognitionẽ in pticulari. Siue innati qͥ ad cognitionẽ pᷣncipioꝝ. acquiſiti qͥ ag cognitionẽ ↄcluſionũ. Vñ dignitas ẽ illa quꝗ quiſq; ꝓbat auditã. Sed nec iſte modus di g cõſonat verbis phi ⁊ Aug. Mã phs in li.po⸗ cen 14 ſterioꝝ ꝓbat qꝙ cognitio pᷣncipioꝝ nõ eſt nobis in nata. deducens ad plura incõuenientia. ⁊ ibidẽ oſtẽ dit ꝙ; cognitio pᷣncipioꝝ acquirit᷑ in nobis via ſen/ ſus.memoꝛie.⁊ exꝑientie.Aug.ctiã in.xij.li.de trini. 16 loquẽs de ꝑuulo qᷓ ridebat de oibus pᷣncipijs geo⸗ metrie dicit ibi ꝙ boc non erat quia aia illius ꝑuuli Bus illa nouiſſet.ſed potius iſta videbat in quadaʒ uce ſui generis incoꝛpoꝛea.quẽadmodũ oculus car nis videt que in hac luce coꝛpoꝛea circa adiacent.cu ius lucis capax eiq; cõgruens eſt creatus. Et pꝛo quodãmõ ſunt nobis innati.q̊dãmõ acqͥſiti.nõ Pop 3 pterea eſt tercius modus dicendi ꝙ hitus c nitiu⸗ loquẽdo de cognitõe in ꝑticulari.⁊ d cognitõe cõdi 17 tionũ. etiã de cognitõe pᷣncipioꝝ. Eũ em̃ ad cogni tionẽ duo cõcurrant neceſſario.vic pntia cognoſci bilis. lumen quo mediante de illo iudicamus. ſi/ cut videmus in viſu. ⁊ in pccdenti auẽte innuit aug. UDq W?MU ꝙ bitus cognitiui ſunt q̃dãmõ nobis innati rõne lu minis aie inditi.ſunt etiã qdãmõ acqſiti rõne ſpẽi.⁊ hoc quidẽ verbis phᷣi ⁊ Aug.cõcoꝛdat.Om̃s em̃ in boc cõcoꝛdant ꝙ potentie cognitiue ſit lumẽ inditũ qd vocat᷑ nãle iudicatoꝛiũ.ſpẽs aũt ⁊ ſi ilitudines re/ rum acqͥrunt᷑ nobis mediante ſenſu. ſicut expᷣſſe di/ cit pᷣus in multis locis.⁊ boc etiã exꝑientia docet. Memo em̃ vnqᷓᷓ cognoſceret totũ aut ꝑtẽ.aut patre aut matrẽ niſi ſenſu aliq̃ exterioꝛi ſẽm eius acciꝑct. ⁊ binc eſt ꝙ amittentes vnũ ſenſũ.neceſſe babemus vnã ſciam amittere. Illud añt lumen ſiue nale iudi catoꝛiũ dirigit ivpſam animã in iudicando tam de co gnoſcibilibus qᷓᷓ de opabilibus. Sed boc attendẽdũ eſt p̃cipue.quia ſicut inter cognoſcibilia quedã ſunt valge euidentia. ſicut dignitates ⁊ pꝛima pꝛincipia. Quedã ſunt minus euidentia ſicut cõcluſiones ꝑti/ culares.ſic ⁊ in opabilibus quedã ſunt maxime eui/ dentia. vtpote illud. OQò tibi nõ vis fieri. alteri ne fe ceris. ⁊ ꝙ deo obtꝑandũ eſt. ⁊ cõſilia. Quẽadmodũ igit᷑ cognitio pꝛincipioꝝ pᷣmoꝝ rõne illius luminis dẽ eſſe nobis innata.quia lumen illud ſufficit ad illa cognoſcẽda.poſt receptionẽ ſpẽꝝ ſine aliq̃ ꝑſuaſio/ ne ſuꝑaddita ꝓpter ſui euidentiã.ſic ⁊ pᷣmoꝝ pꝛinci pioꝝ moꝛaliñ cognitio nobis innata ẽ. ꝓ eo ꝙ iudi- catoꝛiũ illud ſufficit ad illa ↄgnoſcẽda. Rurſus quæ/ admodũ cognitio ꝑticulariũ cõcluſionũ ſciarũ acq/ ſita eſt. ꝓ eo ꝙ lumen nobis innatum nõ plene ſuffi cit ad illa cognoſcenda.ſ indiget aliq̃ perſuaſione ? habilitatione noua.ſic etiã intelligendũ eſt ex parte opꝑabiliũ. ꝙ qucdã ſunt agenda ad qᷓ tenemur qᷓ¶ nõ cognoſcimus niſi ꝑ inſtructionẽ ſuꝑadditã. QOm̃ igi tur ↄſcia noĩat habitũ directiuũ nr̃i iudicij reſpectu opꝑabilin.binc eſt ꝙ quodãmõ babitũ uoiat innatũ. ⁊ quodãmõ noiat acquiſitũ.NHabitũ inquã innnatũ noĩat reſpectu coꝝ q̃ ſunt de pᷣmo dictamine natu/ re.Habitũ vero acquiſitũ reſpectu eoꝝ q̃ ſunt inſti / tutionis ſuꝑaddite. NHNabitũ etiã innatũ dicit reſpe/ ctu luminis directiui. Habitũ nihilominus acquiſi/ tum reſpectu ſpẽi ipius cognoſcibilis. Naturale em̃ habeo lumẽ qð ſufficit ad coguoſcendum ꝙ ꝑentes ſunt honoꝛancdi.⁊ ꝙ ꝓximi nõ ſunt ledendi.non tñ habeo nãaliter mihi impᷣſſam ſpẽm patris vel ſpẽm ꝓximi. His viſis plana eſt rñſio ad qoõem ꝓpoſitam ⁊ etiã ad obiecta.Concedo em̃ ꝙ ↄſcia dicit habitũ quodã nõ innatũ. vicʒ rõne illius luminis ſux nos ſignati.qd quidẽ oñdit nobis bona ⁊ qð eſt ſemina rium alioꝝ babituũ acquirendoꝝ.⁊ ſic currũt röes ad pᷣmã partẽ inducte. Concedo nibilomin?ꝰ ꝙ con⸗ ſcientia dicit qdãmõ babitũ acquiſitũ.vicʒ rõne ſpe cicrũ ipſo bilium. ſicut tres alie rõnes oñdunt.Si qᷓ autẽ ſunt cognoſcibilia qᷓ quidẽ cognoſcant᷑ ꝑ ſui eſſentiã nõ ꝑ ſpẽm.reſpectu taliũ poterit dici ↄſcia eſſe habitus ſimplr innatus.vtpote reſpectu huiꝰqʒ eſt deñ ama re ⁊ veũ timere. Deus em̃ nõ cognoſcit᷑ ꝑ ſilitudinẽ a ſenſu acceptã.imo dei noticia naliter eſt nobis in- ſerta ſicut dicit Aug. Quid autẽ ſit amoꝛ ⁊ timoꝛ nõ i⸗ cognoſcibiliuz. ſicut oñdunt tres pꝛime rõnes ad ſcdᷣam partẽ inducte. Concedo etiã ꝙ di/ cit habitũ quodãmõ acquiſitũ reſpectu ſpãliũ oꝑpa/ » pctm̃ ẽ. Glo. II ⸗ dgnoſcit hõ ꝑ ſimlitudinẽ exterius aceeptã. ꝑ eſſen tiam. hmõi em̃ affectus eſſentialiter ſunt in aia. Ex bis patet rñſio ad illã qõnem qua querit᷑. Atrũ ois cognitio ſit a ſenſu. Et dᷣm eſt ꝙ non. Meceſſario em̃ opoꝛtet ponere ꝙ aia nouit deũ.⁊ ſcipſam.⁊ que ſunt in ſeipla. ſine ãminiculo ſenſuũ extenioꝝ. Rnde ſi aliqñ dicat phᷣs ꝙ nihil eſt in intellectu quod pus nõ fuerit in ſenſu.⁊ q; oĩis cognitio oꝛtũ habet a ſen· ſu. intelligendũ eſt de illis que quideʒ habent eſſe in aia pꝑ ſimilitudinẽ abſtractã.⁊ illa dicunt᷑ eſſe in aia ad modũ ſcripture.Et ꝓpterea valde notabiliter di cit phᷣus ꝙ in anima nibil ſcriptũ eſt.nõ quia nulla ſit in ea noticia.ſᷣ quia nulla eſt in ea pictura vel ſi/ militudo abſtracta. ⁊ boc eſt qd dicit Augꝰ.in li. de ciui.dei Inſeruit nobis deus nobile iudicatoꝛiũ.vbi qͥd ſit lucis.quid tenebꝛarũ cognoſcitur in libꝛo lu/ cis qui veritas eſt. quia veritas in coꝛde boim nalir eſt impꝛeſſa. Aueſtio. ii. c De oↄſcientia qtũ ad effectũ li gationis. Et eſt qſtio vtꝝ teneamur ad oẽ illð qð ↄſcia dictat necriũ eſſe ad ſalutẽ:Et ꝙ ſic vr. Ro.xiiij.om̃e qð nõ ẽ ex fide. lo. Qd nõ ẽ ex fide.i. ð ↄſciaʒ vt credat᷑ eẽ malũ.pctm̃ eſt.ſed hoc nõ eſſet niſi cõſcia ligaret ad cere qð eſt de ↄſcie dictamine. We⸗ lex obligat ad faciendũ illud qð ipſa dictat. ſ ↄſcia eſt lex intellectus nr̃i.g̊ tenemur ad oinneil/ lud qð cõſcia dictat ad ſalutẽ eſſe neceſſariũ. ommne illud qdð ipſa dictat.g tenemur omne illud fa⸗ ex em̃ dẽ a ligando. t’=? tenemur ad faciendũ illud qð iudex mandat. vᷣ con ſciẽtia eſt iudex noſter.ſᷣm qdð dicit᷑ Ecci.vij.in glo. & tenemur ad om̃e illud qð ↄſcia dictat. Itẽ regu la eſt.q quotienſcũq; aliquis facit aliqͥd credens ecẽ moꝛtale.peccat moꝛtalit᷑.ꝓ eo ꝙ contẽnit deu. ergo ſi nõ poſſumus nõ credere ea qᷓ̃ dictat ↄſcia.videtur ꝙ quicqͥd ſit illud.ſi ↄð hoc faciamꝰ.q moꝛtalit᷑ pec camus.videt᷑ igit᷑ ꝙ teneamur ad faciendum omne illud qd ↄſcia dictat ad ſalutẽ eſſe neceſſariũ./Sy 3. Si obligamur ad omne illud qð ↄſcia dictat.ali qñ dictat faciendũ aliquid ãᷓ deuʒ.&̊ tenemur facere ↄtra deũ.ſed nullus peccat faciendo illud ad qð te⸗ netur.g faciendo deũ nõ peccamus. ea que ſunt ita mala ᷣm ſe ꝙ deus nõ põt facere ea.nec illa pᷣcipere.nullo bono fine pñt fieri.Sᷣ ad nibil põt obli gare ↄſcia ad qð nõ põt obligare deus.cum ↄſcia ſit infra deũ. ſi ↄſcia dictat talia.videt᷑ ꝙ ad talia non poſfit obligare.ergo nõ obligamur ad faciendũ ea. ¶ Itẽ ꝙ ad nihil ꝑ ſe poſſit obligare videt᷑.quia pec catũ omne eſt dictũ vel factũ vel cõcupituz Z legem dei ſicut dicit Aug. ſi ↄſcia dictat aliquid qð nõ ſit de mandato legis diuine.facere ↄ illud nõ eſt pctm̃. cñ nõ ſit facere cõtra legẽ dei. ergo nõ tenet᷑ quis ad illud faciendũ. ad nibil ligat ↄſcia qtũ ẽ de virtute 7 ſua. ¶ Itẽ nullus põt ab aliquo ligamine abſoluiꝑ dictamen conſcientie. ergo nec per illud dictamen poteſt aliquod vinculũ incurrere.ergo videt᷑ ꝙ con ſcientia de ſe ⁊ ſe ad nibil poſſit ligare. Eſt igit qõ ad quid cõſcia liget. vtrũ liget ad omne qð dictat. — vtrũ omnis ↄſcia liget.⁊ vtrũ hõ ſit ꝑplexus quãdo . — ↄſcia dictat vnũ.⁊ lex diuina dictat cotrarium. ⁊ cui magis ſit obtpandũ.vtrũ dictamini ↄſcie.an pꝛece/ pto pᷣlati cũ obuiant ſibi adinuicẽ. ¶ E. dom ꝙ cõ ſcientia aliqñ dictat aliqͥd qd eſt ᷣm legem dei. aliqñ aliquid qdð eſt p̃ter legẽ dei.aliqñ aliquid qð eſt ↄtra legem dei. ⁊ loq mur hic de dictamine ꝑ modũ pꝛece/ WWWW ð—N MNẽ BW 19 GSdul fi⸗ ſeluehif ſtcrpeal⸗ zlcgede⸗ duboomo. göoſcnd tchoͤtone Gtchin zoedodi ltgou⸗ gcficki⸗ fiat diett punncſti quia not ngfi⸗ feoſm 1Mco peu Autligrtan nenci. No dicat iautt Ponstenck fſloadc⸗ 10 (Mllrd Aficri fecötracd Nenpti potech o beehzdu⸗ Petſn aute lludfaae ſaetun itner 11l. ſ nrchnch plane glalgt⸗ gteücke fonhoen 1ſanenscs ſcocbig etl d dk.Oit tferboe ſientidi Mgscauß geincon peogye zznoſbug, pnöi ſſteſed⸗ ſttti ie ſatle j̃ſc tͤieſ algen tmwiule, Saneg äig. mtnet uinie int rn litae wrtie 1 üſir unp Nn Cur/ wowie laguictn age Nraaurli ditchl un M Gtlaon. tie „* tionis vel phibitionis.nõ ꝑ modũ conſilij ſiue g/ uaſionis. In pᷣmis quidẽ conſcientia ſimplr ligat vniuerſaliter.ꝓ co ꝙ illa h ligatus eſt ꝑ legem diui nam. ⁊ ↄſcia que illi cõcoꝛdat ligatũ oñdit. In ſcis vo conſcia ligat q;diu manet. Ande vel tenet᷑ hõ cõ ſcientiã deponere.vl tenet᷑ illud qdð dictat ↄſcia ad impꝑlerę.vtpote ſi dictat neceſſaniũ eſt ad ſalutem veſtucã de terra leuare. In tercijs vo ↄſcia nõ ligat ad facicndũ vel nõ faciendũ. ligat ad ſe deponẽdũ 8 eo ꝙ cñ talis oſcia ſit erronea erroꝛe repugnante egi diuine.neceſſario q;diu manet ponit hominẽ ex tra ſtatñ ſalutis.et ideo necceſſe eſt ipſam deponere. qʒ ſiue hõ faciat qð dictat ſiue eius oppoſitũ moꝛta/⸗ liter peccat.Si em̃ faciat qd ↄſcia dictat.⁊ illud eſt legẽ dei.⁊ faccre ) les⸗ dei ſit moꝛtale pctĩ.abſqʒ dubio moꝛtaliter peccat. Si vᷣo facit oppoſitũ eius qð ↄſcia dictat ipſa manente.adhuc peccat moꝛtali ter.nõ rõne oꝑis qð facit.ſᷣ quia malo mõ facit. Fa/ cit em̃ in ↄtemptũ dei.dum credit ſibi dictante ↄſcis hoc deo diſplicere qᷓ;uis deo pꝑlaceat.Et loc eſt qʒ di cit glo.ſuꝑ illud Rom̃.xiiij.Vmne qð nõ eſt ex fide Pctm̃ eſt.ibi glo. Omne qð ad cõſciam pꝑtinet.ñ alit᷑ fiat.dieit aplus eſſe pctm. uis em̃ fiat etiã qd bo⸗ num eſt.ſi nõ faciendũ credat᷑.pctm̃ eſt.Et rõ buiꝰẽ quia nõ tm̃ attendit deus quid hðõ faciat.ᷣ quo ani/ ma faciat.⁊ iſte qͥ facit qd deus iubet.credens face/ re õ ipᷣm.dei voluntatẽ nõ facit bono aio ſed malo. ⁊ ideo peccat moꝛtalit᷑. Sic igit᷑ patet ꝙ ois ↄſciẽtia aut ligat ad faciendũ qd dicrat. aut ligat ad ſe depo nendũ. Mon tñ ois conſcia ligat ad faciendũ quod dictat.ſicut illa q̃ dictat nõ eſte faciendũ illud ad qð H als tenet᷑.ſed talis ↄſcia dꝛ crronea. His viſis pʒ rñſio ad qaõem ꝓpoſitam ⁊ etiã ad obiecta ꝓ parte. 20 illud em̃ qd pᷣmo obijcitur ꝙ omne qð nõ eſt ex fide.i.cõtra ↄſciam.iã patet m̃ſio.dico em̃ ꝙ face re cõtra cõſcientiã ſemꝑ eſt pctm̃.quia ſemꝑ eſt i dei ↄtemptũ.tñ facere ᷣm ↄſciam nõ ſemꝑ eſt bonũ.vt pote cũ cõſcientia dictat aliquid qð eſt ð deñ. nde bec hʒ duas cauſas veritatis.facere cõtra cõſciam ẽ pctm̃.aut quia ↄſcia eſt petm̃.aut qꝛ cõſcia ligat ad illud faciendũ. aut qꝛ illud nõ põt bene fieri tali con ſcientia manentc.iõ eſt ibi ſophiſma ſᷣm ↄñs.q; pꝛo ceditur ex pluribꝰcauſis veritatis ad vnam in rõne 21 Ulla. (Ad illud q obiſat glea eſt lex intellectus nf̃i.dðm ęp verũ eſt ꝙ lex eſt. .ſu pꝛa ipſam em̃ eſt lex alia.ſcʒ lex diuina.Cuð autẽ dẽ ꝙ lex ligat ad facienduʒ omne illud qdð dictat.dom ꝙ verũ eſt qñ lex inferioꝛ nõ dictat ↄtrariũ legi ſupe rioꝛi.hoc aũt ſepe facit cõſcia. Et ſil rñdendũu eſt ad 22 ſequens q opponit de iudice. ¶ Ad illud vo quod vltio obẽ ꝙ qᷣcunq; credit ſe gceare moꝛtalit᷑.peccat moꝛtalr.dm ꝙ hᷣ verũ c.illud em̃ gnalit᷑ veruʒ ẽ qð dicit᷑. Qui facit ↄtra ↄſciam.edificat ad gebennam. ſ tñ ex hoc nõ ſequit᷑ ꝙ tenemur facere omne qð cõ ſcientia dictat faciendũ.quia ſicut dictũ eſt illud bʒ duas cauſas veritatis. ¶ Ad illas aũt rõnes pᷣmas que in cõtrariũ adducunt᷑ rñdere nõ eſt opoꝛtunũ. ꝓ eo ꝙ verũ cõcludũt.oñdunt em̃ ꝙ cõſcia nõ ligat 2 in oibug. a illud vᷣo q obẽ ꝙ ad nihil ligat ꝑ ſe ⁊ ꝙ; nõ pᷣ pctm̃ qdð fit cõtra cõſciam. ð legẽ dei.boc põt eſſe duplr.vel vere.vel interpᷣtatiue.ſiue m ve/ ritatẽ.ſiue ᷣm reputatiouẽ. ⁊ vtroq; mõ eſt peccatũ moꝛtalę.vtroq; em̃ mõ cõtemnit᷑ deus.⁊ quis faci chs õ cõſciam nõ ſemꝑ faciat õ legẽ dei ᷣm veritatẽ. H nõ eſt lex ſupꝛema. ſu facit tñ vel ſᷣm veritatẽ. vel m reputationẽ. qꝛ eon ſcientia eſt ſicut pꝛcco dei ⁊ nũcius.Et qdð dicit non mandat ex ſe.ſed mandat q̃ſi ex deo.ſicut pᷣco eum Pinnle edictũ regis.Et hinc eſt ꝙ ↄſcia hʒ virtutẽ ligandi in bis qᷓ pnt aliquo mõ bene fieri. A ill3 2 4 qð obijcit᷑ ꝙ nõ põt ab aliqͥ abſoluere.ddðm ꝙ nõ eſt ſimile.qꝛ cõſcia nõ põt alia legẽ infligere.vñ nec põt a pᷣcepto dei abſoluere.nec a pᷣcepto pꝛelati cui ho ſe obligauit ex lege voti.ex hoc tñ nõ ſequit᷑ ꝙ nõ poſ/⸗ ſit ligare finalit.iĩmo eſt argumentũ a minoꝛi deſtru⸗ endo. Eñ ſicut iſtud argumentũ nõ valet.conſcien tia nõ poteſt ſuꝑ ſuꝑioꝛc̃. nõ põt ſuꝑ inferioꝛẽ. ita illud nõ valet. cõſcientia nõ poteſt abſoluere hbomi nem a mandato ſuꝑioꝛis.̊ nõ poteſt eum obligare. bene tñ aie ꝙ nõ põt obligare cõtra mandatũ ſu crioꝛis ad aliqᷣd.tñ põt nos obligare ꝓ eo ꝙ quo/ dmodo ſupꝛa nos eſt. ⁊ media int᷑ nos 2 deu. ſicut pᷣco mecdius eſt inter regẽ ⁊ populũ.Ex bis patẽt ea qᷓ vltimo qᷓrebant᷑ vicʒ q cõſcia liget ⁊ qñ nõ liget. Hatet eti ꝙ nemo ex cõſcia ꝑplcxus eſt niſi ad ts videlicet ꝙᷓdiu cõſeientia manet. nec tñ eſt pplexus ſimplr. ꝓ eo ꝙ debet illã conſcientiã deponere.et ſi neſcit ꝑ ſe de illa iudicare ꝓ eo ꝙ neſcit legẽ dei. debʒ ſapientioꝛes cõſulere.vel ꝑ oꝛationẽ ſe ad deũ eõuer tere ſi humanũ conſiliũ deeſt. alioquin ſi negligens eſt. verificatur in eo qd dicit apoſtolus. Qui igno/ rat ignoꝛabitur. Patet etiam ꝙ plus ſtandum eſt pꝛecepto pꝛelati q; cõſcientie maxime qñ pᷣlatus pꝛe cipit qð poteſt ⁊ debet pᷣcipre. . Onſequent᷑ querit᷑ de ſcdᷣo pᷣncipali.videlicet de ſynderiſi q̃ eſt cõſcientie ſcintilla. Et circa H querunt᷑ tria. Pꝛimo querit᷑ de ipſa ſynderiſi q;tum ad eſſentiã.vtrum ſcʒ ſit in genere cognitiue vel affe ctiue. Scðdo querit᷑ de ipſa q;tum ad vſum.vtrũ vi delicet per peccatũ poſſit extingui.Tercio queritur de ipſa q;tum ad abuſum.vtrũ SR nec tuʒz poſſit Anꝛanan. guent ” ¶ Atrum ſynderiſis ſit in genere cognitionis vel affe⸗ ctionis. Et ꝙ ſit in genere affectionis videt᷑ ꝑ illud qð dicit᷑ in go.ſuper.j.Eʒe.in qua poſt plura verba dicitur de ſynderiſi. bic eſt ſpũs qui poſtulat pꝛo no⸗ bis gemitibus inenarrabilibus.ſed gemere ẽ actus affectõnis.ſi ergo ſynderiſis ẽ gemere.ſynderiſis ſſz ctat ad potentiã affectiuã. ¶ Itẽ Ambꝛo.dicit ⁊ ba betur in litera ꝙ homo ſubiectus peccato naturaly- vult bonũ.ſed illud qð naliter inclinat nos ad bo⸗ num. vel eſt ſynderiſis.vel conſcientia.ergo illa vo⸗ luntas inclinans nos ad bonũ vel eſt ſynderiſis veł cõſcientia.ſed nõ eſt cõſcia. eſt ſynderiſis. Item 3 malũ eſt bonũ ſibi oppoſitũ.ſ̊ nos babemꝰ in ꝑte motiua ſenſibili aliq̃d impellens ad malũ.ergo ⁊ in ꝑte motiua rõnali debet in nobis aliqͥd eſfe inſtigäss ad bonũ.hoc autẽ nõ eſt niſi ſynderiſis.j̊ ſynderiſis eſt in parte affectiua. ¶ Itẽ ſicut intellectus indiget lumine ad videndũ.ita affectus indiget caloꝛe quo⸗ dam ⁊ pondẽ ſpñali ad recte amandũ.& ſicut in pꝑ te aie cognitiua eſt quoddã nale iudicatoꝛiũ qð quidẽ eſt cõſcientia.ita in ꝑte aie affectiua erit pondus ad bonũ dirigens ⁊ inclinans.hoc autẽ nõ eſt niſi ſyn-/ deriſis.ergo ⁊c.¶ Sed õj.ſuper illud Mał.ij. Cu⸗ ſtodite ſpiritũ veſtrũ ⁊ vxoꝛem adoleſcentie veſtre. gloſa. Hierony. Per vxoꝛem adoſeſcentie intellige legem naturalem ſcriptam in coꝛde.ſpũs vero dici non animalis pars que non percipit ea que dei ſunt pp 4₰ ſed rõnalis. banc aũt vocat ſynderiſim. videtur ꝓximũ.m ꝙ lex nalis reſpicit vtrũq; Et ideo ef nay ſynderiſis ſe teneat ex ꝑte rõis ſiue cognitiue. Si tu alius modus dicendi ꝙ cuʒ potentie rõnalis dupłr gercli dicas ꝙ ſpũs accipit᷑ ibi cõiter ad ĩtellectũ ⁊ affectũ. babeant moueri ſcʒ intellectus ⁊ affectus.⁊ px modũ aubſi Obijcit᷑ ꝙ in eade glo.ſubiungit᷑.Hic eſt ps ao nature.⁊ ꝑ modũ deliberatõnis.quẽadmodũ liber/ naeni ſtulat ꝓ nobis gemitibus inenarrabilibꝰ.ſed poſtu· tas ar.cõſiſtit in rõne ⁊ voluntate p̃m ꝙ mouet deli tehin lare eſt actus ronis.̊ ⁊c.¶ Item ſupliillad Luce.x. beratiue. ſic conſcia ⁊ ſynderiſis reſpiciunt rõem ⁊ 3 imo en Abierũt ſemiuiuo relicto.Glo.immoꝛtalitatẽ exue xoluntatẽ inq;tũ mouet᷑ ꝑ modũ nature.tam ſynde niſt⸗ re.ſᷣ rõnis ſenſum abolere nõ pñt.quin hõ ſapere et riſis qꝙᷓ conſcia.qᷓ etiã lex nature.ſemꝑ ad bonũ in/ ſe. deũ poſſit cognoſcere. Si q ſenſus rõnis ſe tenet ex clinant.ſed liberũ arbitriũ aliqũ ad bonuʒ.aliqñ ad clin ꝑte rõnis.⁊ hmõi ſenſus qͥ in nobis remanet nõ eſt malũ.⁊ ideo ſicut liberuʒ arbitriũ ſimul complectit tmnnn aliud q; ſynderiſis. videt᷑ ⁊c. ¶ Itẽ ſcintilla conſcie rõem ⁊voluntatẽ.ſic ſynderiſis rõem ſimul ⁊ volun ach eſt ↄſcia. ſed nõ in eadẽ ꝑte.ſed cõſda vt ſupius pꝛo/ tatẽ complectit᷑.⁊ lex nãlis ſilr. ⁊ ↄſcia ſifr. p eodem goͤhat batum ẽ ſpectat ad cognitiuã.⁊ ſynderiſis ẽ ſcintilla accipi pnt.Appꝛopꝛiate tñ ſynderiſis dicit ptentiã. pereß cõſcie ſm ꝙ dꝛ Eʒe.j. videt᷑ ꝙ ſynderiſis ſe teneat ¶⁊ ↄſcia habitũ.⁊ lex nalis obiectũ. Siue alio mõ ap aoind ex parte cognitiue. ¶ Item ſi ſyngeriſis ſe tenet ex pꝛopꝛiando vt ſynderiſis dicat habitũ reſpectu boni z cs parte motiue. aut ergo eſt potentia. aut paſſio. aut vel mali in vli.ſcientia vero habitum reſpectu boni nberſ habitus. Paſſio nõ.hoc cõſtat. Habitus nõ.videt᷑. vel mali in ꝑticulari.lex vo nãlis indifferent᷑ ſe ba/ lephn⸗ quia aut eſſet bonus aut malus. HNon bonus.quia beat ad vtrũq;. Sed quia vt habitũ fuit pᷣus cõſcua bitus ſi bonꝰ.eſſet virtus.ſi malus.eſſet viciũ.quoꝝ neu/ dicit habitũ ſe tenenteʒ ex parte intellectus.ant ne/ fngih⸗ trum cõcedit᷑ de ſynderiſi. Potentia nõ vt videtur. ceſſe erit pᷣter ſciam ⁊ fynderiſim ponẽ in nobis ali/ 4 ſaah⸗ q; potentia voluntas indifferent ſe b ad qdcunq quod directiuũ. aut neceſſe eſt ponẽ ꝙ ſynderiſis ſe ötzccß appetibile.ſynderiſis aũt nõ dẽ reſpectu cibi ⁊ potꝰ ⁊ teneat ex ꝑte affectus. Et ꝓpterea eſt tercius mo/ glcgend bmõi appetibiliũ. nõ videt᷑ ꝙ aliqͥ mõ ſe teneat ex dus dicẽdi ꝙ quẽadmodũ ab ipſa creatione aie in⸗ natnur⸗ parte affectiue. Eſt igit᷑ qõ qͥd ſit ipſa ſynderiſis.⁊ de tellectus hʒ lumen qð eſt ſibi nale iudicatoꝛiuʒ diri/ ſccnti. ↄpatione ipſius ad leges nalem ⁊ ad ↄſciam quõ ſe gens ipᷣm intellectũ in cognoſcendis.ſic affectus bʒ pin babẽt. vtru ſint eadẽ vel diuerſa. Iteʒz ꝗliter ſe hbéat nãle quoddã pondus dirigens ipᷣm in appetendis. ſaane⸗ ad tres aie potentias.cõcupiſcibilẽ.iraſcibilem.⁊ rõ5 Appetenda aũt ſunt in duplici genere. quedã enim 27 to. Mie nalem. videt᷑ em̃ ꝙ ſit aliqd pᷣter bec tria.ſᷣm ꝙ ha/ ſunt in genere honeſti.quedam in genere comodi.ſi 9eEim betur in glo. ſup.j. Eʒe.acies hoĩs ⁊c. Glo. Pleri/ cut ⁊ cognoſcibilia ſunt in duplici genẽ quedã in ge enſoſont qʒ iuxta platonẽ rõnabilitatẽ aie. iraſcentiã ⁊ concu nere ſpeculabiliuz. ⁊ quedã ex ꝑte moꝛaliũ Et quẽ- pieſoan cupiſcentiã ad hominẽ. leonẽ. ⁊ vitulũ referũt.qᷓrtã admodũ ↄſcia nõ noiat illud iudicatoꝛ ũ niſi inq;tũ Gumnäit vo ſupꝛa hec ⁊ extra hec ponũt.quã greci vocãt ſyn dirigit ad oꝑa moꝛalia. ſic ſynderiſis nõ noiat illud uren deriſim.que ſcintilla ↄſcie in caym q; nõ extinguit᷑. pondus voluntatis niſi inꝙtum illã bʒ inclinare ad nälssdict q̃ victis voluptatibꝰ vel furoꝛe ⁊ ipſa interdũ rõnis bonuʒ boneſtũ.Et quẽadmodũ nomen conſcie põt gben t ſilitudine decepti nos ꝑeccare ſentimꝰ.quã ꝓpꝛie de· accipi ꝓ potentia cñ tali habitu.vel ꝓ habitu talis glcbllen putant non ſe miſcentẽ tribus.ſᷣ ipſa errantia coꝛri· pptentie.ſic etiã ſynderiſis. Aſitatioꝛi tñ mõ loquen ſnckferen gentẽ. ex bac glo. videt᷑ ꝙ differat ab illis tribꝰ. Sed i ſynderiſis potius noiat potentiã habitualẽ ””Ml urnälte Z hoc eſt qʒ in li.de ſpũ ⁊ aĩa dꝛ.ꝙ ſufficient᷑ diuidũ nniinet habitũ.ſicut pʒ in auctibꝰ que ſupꝛa inducte lisaüt tur vires aie ꝑ has tres.vieʒ.pꝑ ↄcupiſcentiã.iraſcibi ſunt.Et quia illa potentia nunqᷓ ſepatur ab illo ba erareet lem.⁊ rõnalẽ.ſi ergo ſynderiſis eſt aliqͥd aie.videt᷑ bitu.hinc eſt qꝙ; habitꝰ⁊ potentia vno noie cõpꝛehen cſentĩ⸗ ipſa ſe teneat neceſſario penes aliquã iſtarũ triũ vi gquntur.⁊ potentia illa vt ſic habilitata nomẽ ſui ba nocümm 25 rium vel penes oẽs. ¶ E. dom ꝙ circa diſtinctionẽ bitus ſoꝛtit᷑. Et ex boc pʒ rñſio ad qõem pᷣmo ꝗpoſi 28 ſuperain ſyngeriſis ab alijs vinibꝰ multiplex eſt opinio ſicut tam qua ꝗqrebat᷑ vtrũ ſyndeniſis dicat qͥd affectiuũ reſcian ⁊ circa diſtinctiones aliarũ viriũ aie. Noluerunt em̃ vcl cognitiuũ.dico em̃ ꝙ ſynderiſis dicit iliud qd ſti aliqͥ dicere ⁊ ex glo.pᷣcedenti pᷣus poſita ſuꝑ pꝛimũ mulat ad bonũ.⁊ ideo ex ꝑte affectionis ſe tenet ſi- (e Eʒe.colligere ꝙ ſynderiſis ſupꝛemũ ipſius aie dicit᷑᷑. cut rõnes ad pꝛimã partem inducte oñdunt.d ⁊do0 ſollen Supꝛemũ aũt ipᷣius aie eſt ſupioꝛ ꝑs rõnis.q aia ad illud vo qdð pꝛimo obijcit᷑ in ↄtrariũ q; ſynderiſis eſt 609 deũ cõuertit᷑.⁊ illa ſuꝑioꝛ poꝛtio regit inferioꝛẽ ꝑoꝛ ſpũs rõnalis qui poſtulat ⁊ interpellat. dðm ꝙ ſicut gie tionẽ rõnis.⁊ iraſcibilẽ ⁊ cõcupiſcibilẽ. Hec autẽ ſu /⸗ dicit Oꝛego.ſuꝑ Job.j. MNon tm̃ loqͥmur ad deum eis perioꝛ poꝛtio ᷣm ꝙ ad deũ conuertit.ſemꝑ eſt recta. cogitationibꝰ⁊ exterioꝛibus verbis.ſed etiã affecti fämg 26 obliquat᷑ tñ m ꝙ deſcendit ad hec inferioꝛa. Et iſti ⁊ deſiderijs. ⁊ ꝗꝓpterea cũ ſynderiſis cõtinuc ſtimu / inn 8 dixerũt ꝙ inter ſynderiſim ⁊ ↄſciam ⁊ legẽ nãlem ta lando nos facit bonũ deſiderare.dicitur gemitibus ren lis eſt differentia.ſcʒ q; ſynderiſis noiat ipſam poten inenarrabilibus ad deũ interpellare.¶Ad illud qd ʒ 0 Nun tiam ſcʒ ſuꝑioꝛc poꝛtionẽ. cõſcientia vᷣo noiat ipᷣius obijcit᷑ de ſenſu rõnis.dðᷣm q; ꝑ ſenſum rõnalẽ ma⸗ Panns habitũ ᷣm quẽ regit inferioꝛẽ poꝛtionẽ.lex vo nãlis gis intelligit᷑ ibi naturale iudicatoꝛiũ qᷓ; intelligatur u ſ noĩat illud ad qd conſcia dirigit. Hic aũt modus di ſynderiſis. Si quis autẽ contendat ꝙ ꝑ ſenſum ali⸗ Eonel cendi ſatis videtur eſſe pbabilis niſi repugnaret illi quando accipitur ſynderiſis.diſtinguendũ eſt q ra rel gloſe pᷣus habite ꝙ ſynderiſis alijs peccantibꝰ nõ ſe tio aliqñ accipit᷑ ꝓpꝛie ꝓ parte cognitiua. aliq acci etiãᷓ immiſcet. Cum em̃ moꝛtale pctm̃ nõ poſſit eſſe pitur cõiter ꝓut compbendit totũ ſpm̃ rõnalem.et un abſqʒ actu ſuꝑioꝛis poꝛtionis.qꝛ in mãducatione vi ſic ſenſus rõnis non tm̃ ſumitur ex parte cognitiue. numen ri coſiſtit cõſummatio pcti. ſi ſyndcriſis eſſet ſupioꝛ ſed etiã ex parte affectiue.ſicut patet de ſpnali guſltu ſickg, poꝛtio roõnis.vtiq; alijs peccantibꝰſe immiſcẽt. Pꝛe ⁊ tactu.⁊ ideo ex boc non ſequit᷑ ꝙ ſynderiſis ſe te⸗ lappoſt terea ſuꝑioꝛ poꝛtio rõnis dicit oꝛdinationẽ ad deũñ. neat ex parte cognitionis. illud q obijcit 3 1. lmie actus autẽ ſyndereſis non tm reſpicit deũ ſed etiim ſynderiſis eſt ſcintilla ↄſcie.dom q iõ dꝛ ſcintilla p an Crüzd S Naöan! akomtl „ . terinii icnnn nöſnren ſpananee ole Gaie honeſuh rimei anui W ea . d, Utaiisch dugſat F An. ciifien ine fin⸗ . fönni tu ittan 0n ickee⸗ 14i Agli. fgfl et⸗ ict hrila⸗ 32 iĩmo potiꝰ ꝙ ſit ex ꝑte affectiue. 33 qões q̃ vltimo q̃rebant᷑. (NAcrũ ſynderiſis eo ep Zcie neſ qtũ eſt de ſe nõ põt mouere nee pun/ gerc ſi eius ſtimulus et igniculus. Añ ſicut rõ nõ põt mo/ uere niſi mediãte volũtate.ſic nec ↄſeia niſi median te ſynderiſi.⁊ iõ nõ ſequit᷑ ex ̊ ꝙ ſit ex ꝑte cognitiue dillud qð q̃rit vtrũ ſit potẽtia vel paſſio vl bitus.dm ꝙ eſt poten tia ſpae. attamẽ nõ noiat potentiã volũtatis gñalr ſ ſolũ voluntatẽ inqtũ mouet᷑ nãlit. nec adhuc inqᷓ tum mouet᷑ vłr.ſ̊ ſolũmõ reſpectu boni boneſti xel eius oppoſiti. Nihilominꝰpõt etiã dicẽ habitũ.ſ ille nõ debet dici nec virtꝰnec viciũ.ꝓ eo ꝙ vᷣtus ⁊ viciũ Apꝛie reſpiciũt li.ar.et voluntatẽ inqtũ ẽ deliberati/⸗ ua.nõ inqtum eſt nalis. Ex p̃dictis pʒ rñſio ad illas a illud P q̃rit᷑ quõ ſe babeat ſynderiſis ad ↄſciam ⁊ legẽ naleʒ.doᷣm ſic ſe bʒ ſynderiſ ad oſciaʒ ſicut ſe bʒ charitas ad idẽ. yel bitus ipᷣius affectꝰad habitꝰ intellectus pꝛactici hm ꝙ ẽ habitꝰ. Lex aũt nalis cõiter ſe bʒ ad vtrũq;. 34 vicʒ ad ſynderiſim ⁊ ad cõſciaʒ. Mã lex nãlis dup põt accipi. Ano mõ ꝓut dicit habitũ in aia. ⁊ ſic legẽ nalem inſtruimur.⁊ ꝑ legẽ nãlem recte oꝛdi/ namuxr. dicit habitũ qͥ cõpbendit ſynderiſim ⁊ con/ ſcientiã. Alio mõ lex nalis vocatur collectio pꝛece/ ptoꝝ iuris nalis. ⁊ ſic noiat obiectũ ſynderiſis ⁊ cõ/ ſcientie.vniꝰſicut dictantis.⁊ alterius ſicut inchoan tis. Mã cõſcia dictat.et ſynderiſis appetit vel refu/ git. Et vtroq; iſtoꝝ modoꝝ inuenit᷑ lex nãlis in di/ uer ſſis locis. hoc tñ vltimo mõ magis ꝓpꝛie.Et ſic vt ꝓpꝛie loqmur ſynderiſis dicit potentia affectiuã.in/⸗ Fßtum naliter habilis ẽ ad bonũ et ad bonũ tendit. coſcia vero dicit habitũ intellectus pꝛactici.lex vero nalis dicit obiectũ vtriuſq;.Et ꝑ boc patet rñſio ad 35 qõem vltimã. Qualit᷑ ſynderiſis ſe habeat ad cõcu/ piſcibilem.rõnalẽ.⁊ iraſcibilẽ. Ille em̃ tres potentie indifferent᷑ nominãt potẽtias aĩe.ſiue ſᷣm q; mouen tur nãliter.ſiue ſᷣm ꝙ mouent᷑ deliberatiue. Sinde⸗/ riſis aũt noiat potentiã affectiuã ſᷣm ꝙ mouct᷑ nali ter ⁊ recte.et ido nõ diſtinguit᷑ ab illis potentijs ſᷣm eſſentiã potentie.̊ pᷣm modũ mouẽdi.⁊ qꝛ ſᷣm illuz modũ mouendi ſemꝑ mouet recte. hinceſt ꝙ dicit ſuper alias volare.⁊ alijs errantibus no ſe immiſce re ſed eas coꝛrigere. Ml L Ducſtio i. ”́UE poſſit ꝑ pctm̃ extingui:E&t ꝙ ſic vr̃. ſuꝑ illud g.Coꝛrupti ſunt ⁊ abhoiabiles facti ſi unt. glo. Omni vi rõnali pᷣuati.ſᷣ ſyndcriſis eſt potentia rõnalis.qꝗ̊ ꝑ magnitudinẽ pcti põt ſynderiſis pᷣuari ſaltẽ qtũ ad actũ. ¶ Itẽ ſuꝑ illud p.Ab altitudine diei timebo. glo. Stupoꝛ eſt qͥ nõ ſentit. Et poſt ſub⸗ iungitur. Stulta arrogãtia ſimilis eſt ſtupoꝛi qñ qs de ſe pᷣſumens nec timet nec cauet.ᷓ ſicut ꝑ ſtupoꝛẽ cõtingit coꝛpus fieri inſenſibile reſpectu moꝛbi coꝛ/ poꝛalis.ita ⁊ animã cõtingit fieri inſenſibilem reſpe ctu moꝛbi ſpũalis.ſi &̊ ſynderiſis remurmurat moꝛ/ bo ſpñali. videt ꝙ ſynderiſim cõtingat aliqñ extin/ gui. ẽheretici ꝓ erroꝛe ſuo ſuſtinẽt moꝛtẽ ſine gliquo remoꝛſu cõſcientie.ſi g̊ ſynderiſis eſt remur/ murare malo.⁊ in cis non remurmurat aliquo mõ. videt᷑ ꝙ in eis ſit extincta oino. Reẽ fomes ſe bʒ oppoſitũ ad ſynderiſim.ſᷣ fomitẽ contingit totalit extingui ſicut pʒ in beata virgine.& videt᷑ ꝙ ſit ſyn deriſim.¶¶ Sed in glo.pᷣbabita ſup pꝛimũ Eʒe.fa es aquile ⁊c.glo.ſcintilla cõſcientie in caym nõ ex- iue ſtimulare niſi mediante ſynderiſi qᷓ eſt q̃ſi Pꝓut tenet rõnem iuſticie. illa remurn e ad cõmendandũ diuinã iuſticiã. ̊ nõ erit ad elicien- partẽ inducunt᷑.⁊ ideo cõcedende ſunt. velit dicere ꝙ; ꝑ petm̃ fiat Br T Ad üllud quod 39 XXXNX tinguitur. Si S caym fuit magnus petõꝛ. videtur p pctm̃ extingui nõ habeat. ſe⸗ aug. in.ij. de ciui. dei. Lanta eſt vis pꝛobitatis e caſtitatis.vt ois vel pene ois eius laude moueat᷑ bumana nã. nec vſq; adeo fit turpitudine vicioſa vt totũ amittat ſenſum honeſtatis. g ſi iſte ſenſus honeſtatis eſt ſynderiſis. videt᷑ ꝙ nõ poſſit ꝑ pctĩ extingui.¶ Itẽ q naliter inſunt.ſunt inſeꝑabilia.ſᷣ ſynderiſis ineſt nobis nãli ter. &Q videt᷑ ꝙ actũ eius nõ poſſumꝰ oino ꝑ peccatũ amittere.cũ viciũ ſicut dicit Aug.nõ deleat extrema nature veſtigia. ¶ Itẽ ſi in aliqbus deberet extingui marxime eſſet extincta in dãnatis.ſed in dãnatis ſyn deriſis nõ extinguit᷑.qꝛ remoꝛſus conſcie eſt ex actu ſynderiſis.⁊· bic remoꝛſus maxime viget in eis.quia nec ignis eoꝝ extinguet᷑.nec vermis moꝛietur.g ⁊c. ſe.dm. ꝙ ſynderiſis qᷓtum ad actũ impediri pot. 36 ſed extingui nõ põt. Icleo aũt nõ põt extingui.quia cu dicat cjd nale.nõ põt a nobis oino auferri. ARnde et glo. dicit ſuꝑ illud Luce.x. Abierũt ſemiuiuo reli cto.immoꝛtalitatẽ exuere. ſed rõnis ſenſuʒ omnino Abolere ñ pñt. qu to poſſit ſapere ⁊ deũ cognoſcere. nec vniꝙᷓ viciũ delet extrema nature veſtigia. Muis autẽ actus eius oĩno auferri vel extingui nõ poſſit. poteſt tñ ad tẽpus impediri. ſiue ꝓpter tenebꝛã ob/⸗ cecationis.ſine pter laſciuiã delectationis.ſiue ꝓpt᷑ duriciã obſtinationis. Pꝛopter tenebꝛã obcecatõis impeditur ſynderiſis ne malo remurmuret. p co q; malũ creditur eſſe bonũ.ſicut eſt in bereticis qͥ mo⸗ rientes ꝓ impietate erroꝛis.credunt ſe moꝛi ꝓ pie- tate fidei.⁊ ideo remoꝛſum non ſentiunt.ſed magis quoddãa gaudiũ ſiccum ⁊ vanũ. Pꝛopter laſciuiam electationis ſiłr impedit᷑. aliqũ em̃ in pctis carnali bus ita abſoꝛbet᷑ h ab actu carnis.vt remoꝛſus lo⸗ cum nõ habeat. quia carnales hoies tanto impetu dlectationis ferunt᷑ vt rõ tunc non habeat locum. Pꝛoter duriciã obſtinationis etiã impedit᷑ ſynderi ſis ne ad bonũ ſtimulet. ſicut in dãnatis qͥ adeo ſũt in malo confirmati vt nunqᷓ; poſſint ad bonũ incli- nari.⁊ iõ ſynderiſis q̈tũ ad inſtigationẽ ad bonum ſempiternũ hʒ impedimentũ. ⁊ ꝓpterea q;’tũ ad iſtũ actũ poteſt dici extincta.nõ tñ extincta ſunpłr.quia habet aliũ vſum viczʒ remurmurationis. Scom em̃ illũ vſum hᷣm quẽ ſynderiſis hʒ pungere ⁊ remurmu rare malũ maxime vigebit in dãnatis.⁊ hoc dico ꝓut remurmuratio ↄtra malũ tenet rõem pene.nõ 7 cic.qꝛ illa remurmuratio erit dum fructuoſam pniam. AUñ remurmurabit ſynde- riſis in dãnatis cõtra culpã.in relatione tñ ad penã Et ſic pʒ ꝙ ſynderiſis qᷓ;tũ ad actũ impediri poteſt. nunqᷓ tñ extingui põt vniuerſalit᷑ qᷓtũ ad actũ oẽm. ⁊ q;tũ ad omne tẽpus.ſicut rõnes ꝓbant q̃ ad ſcdaʒ vᷣo qð obꝛ de glo.q ꝑ malũ cõtingit puari omni vi rõnis.dm ꝙ rõ ſumit᷑ ibi ꝓ potentia deliberatiua ⁊ mouẽte ꝑ modũ deliberatõis.q̃ in aliqͥbus oino ẽ ad malũ cõuerſa.ſynderiſis aũt vt pᷣus oñſum ẽ nõ dicit vim aie rõnalis vt mouentẽ ꝑ modũ delibera/ tionis.ſᷣ vt mouentẽ ꝑ modũ nature.⁊ ideo glo.illa nõ facit ad ꝓpoſitũ. HNec ẽ intelligendũ ꝙ gloſa illa Stu ad potentiã. ſed q;tũ ad rectitudinẽ potentie. obijcit᷑ ꝙ hõ efficit᷑ ſtupidus ꝑ pctin.dom ꝙ ſimili/ tudo illa attendit᷑ ꝙᷓtum eſt ex parte potentie delibe 37 Ad illucd 38 ratiue.ſᷣm quam bʒ in nobis eſſe ſtulta arrogantia. 0 Itẽ qñ tota natura ꝑ moꝛbũ coꝛrũpit᷑.nõ eſt vlte u Poſſet tñ dici ꝙ; ſtupoꝛ nõ aufert ſimplr ſenſt uz. ſel rius poſſibilitas ad ſanitatez. S ſi tota rectitudo aie bijat aufert ſolũmõ ad tps.⁊ bene põt eſſe ꝙ ad t̃s aia a aufert᷑ ꝑ culpã.iam nõ eſſet vltra ſpes redeundi ad eſtrect deo incuruat᷑ ad pctm̃ vt nullũ ſentiat oino remoꝛ/ grãm. cõſtat qꝙ ſpes eſt redeundi.qꝛ de nemine d/⸗ dan ſuum. ſiue ꝓpter delectatõis intenſionẽ. ſiuc ꝓprt exce/ ſperanduʒ eſt dũ eſt in via. videt᷑ ꝙ aliqᷓ rectitulo tti 40 cationẽ ci crcdat malũ eẽ bonũ¶ id illud q ob: remaneat. rectitudo qᷓ maxime eſt adberẽtie.eſt re lnpl de bereticis iã pʒ rñſio. Concedo em̃ ꝙ nõ hñt vſuʒ ctitudo voluntatis ꝑ modũ nature.⁊ hec eſt ſynde/ ean ſuũ vt remurmurẽt malo erroꝛis in qð ceciderũt.tũ riſis. nõ vr̃ ꝙ depꝛauari poſſit ꝑ culpã. H. oom 4¾ mmuag nõ eſt extincta ꝓ eo ꝙ remurmurat ã alia mala.⁊ ½ ᷣm illos qͥ dicunt ſynderiſim nõ eſſe aliud q; ſu?z znouck 4i illa q̃ beretici credũt eſſe mala. ¶ Ad illud qd ob: noꝛẽ poꝛtionẽ rõnis.circa actum ipſius ↄtingit eſſe ſoncdtta de fomite. döm q nõ eſt ſile. qꝛ fomes eſt vicioſitas pctm̃. Dicunt em̃ ꝙ ipſa ſupioꝛ poꝛtio rõnis bʒ du- boegi p̃ter nãm. ⁊ iõ totalit tolli pt.etiã ſalua nã.nõ ſic ůt pliciter moueri.aut hin q, ad de ↄuertit᷑.⁊ regitur ? vſele eſt de ſynderiſi. Ineſt em̃ m pᷣmã nature inſtitutio dirigit᷑ m leges eternas.⁊ ſic in ea pctĩ nõ bʒz eſte. cninet nem. ? iõ nã ſaluata nõ oino auferri põt. Alia eſt rõ5 Aut ꝓut ↄuertit᷑ ad inferioꝛes vires.et ſic ab eis ſu Cafun qꝛ aliq̃ eſt grã ſiue tonũ grẽ gratis datuz qd directe mit deuiandi occaſionẽ. ct põt ꝑ petm̃ depꝛauari. Et figione repugnat fomiti.⁊ qd amouet carnis coꝛruptione. ponunt exemplũ in pctõ arrij qui errauit circa trini ſeſeaſe, viciñ aũt ⁊ pctm̃ non bʒ eſſe circa actũ ſynderiſis.⁊ tatẽ et vnitatẽ.et ita m ſupꝑioꝛcẽ poꝛtionẽ rõnis.vel Nterpin ido quãtũcunq; ho peccauerat.remãſit tñ in eo tam Sm ſynderiſim. Et hoc dicunt ꝙ glo. pᷣdicta ſuper.j. ltptoe cõſcientia qᷓ; ſynderiſis. FSFSFSEVEsze. vult dicere. Mam pᷣmo dicit ꝙꝙ alijs forontibn atoni5 S“ ento ij. f . nsoõ ſe immiſcet.poſtea dicit ꝙ pᷣcipitat᷑ et locũ ſuum lar hnd ¶ Hd ſynderiſi qᷓtũ ad abuſum.Et eſt qõ vtrũ ſynderi pdit.et vtrũq; dicunt habere veritatẽ ſᷣm diuerſas cinton ſis poſſit depꝛauari ꝑ pctm̃.Et ꝙ ſic videt᷑. Glo.ſup cõparationes ſuꝑioꝛis poꝛtionis ſiue ipſiꝰ ſynderiv Prae⸗ Ae.facics aquile a dertris ipſoꝝ qᷓtuoꝛ. ibi glo. lo⸗ Sed qm̃ ſicut dicunt ſancti ⁊ gloſe manifeſte. ſynde Verſglix quens de ↄſcia ⁊ ſynderiſi dicit ſic. Hanc ſepe pᷣcipi riſis q;tũ eſt de ſe ſemꝑ hʒ ad bonũ ſtimulare ⁊ pctõ ſtangüb⸗ tari videmus.⁊ ſuũ locũ amittere.cũ qͥdã ſine pudo remurmurare qᷓ;diu ſumus in ſtatu vie. Ideo dixec ſoi leęe iundicatoꝛiũ.S cõſcia põt eſſe recta ⁊ erronea.̊ vi -/ re peccant. qbus merito dẽ. frons mulieris meretri - „ cis facta eſt ⁊c.ſi ẽ̊ pcipiciũ nõ eſt niſi ꝑ culpã.pʒ⁊c̃. Itẽ ſup illud Hiere.ij.ilij mẽpheos ⁊c.glo.Ma⸗/ lignus ſpũs de mẽbꝛis inferioꝛib? vſch ad verticẽ p/ tingit. q caſta celſitudinẽ mentis diffidẽtie moꝛb?ꝰ? coꝛrũpit. ᷣ caſta celſitudo mẽtis eſt ipſa ſynderiſis. runt alij aliter ſcʒ ꝙ ſynderiſis noĩat ipam volunta- tem vᷣm quã bʒ naliter moueri.⁊ qm̃ pctĩ nõ hbʒ eẽ circa actũ volũtatis vt eſt nã vel vt mouet᷑ naliter. ſ ſolũ vt mouet᷑ deliberatiue.hinc ẽ ꝙ ſynderiſis per pctm̃ nõ bʒ depꝛauari.qꝛ cñ ipſa hʒ alias regere ⁊ di rigere.et dominiũ regendi pot ꝑdere.hinc eſt ꝙ con § cõtingit eã ꝑ pctm̃ couupiRe videt᷑ roe. De tingit eam ꝑ culpã pcipitari. Pꝛeſidentia em̃ dñij a 13 ii na ⁊ culpa habent fieri circa idẽ. ſᷣm ſtatũ ſynderi · duobꝰpendet. vicʒ a rectitudine pᷣſidentis.⁊ ab ob/ ub ſis q eſt pctõ remurmurare ↄtingit eſſe aie punitio- tꝑantia famulãtis.⁊ q;uis ſynderiſis qᷓtũ ẽ de ſe ſem ſ hepe nem. S m illũ actum ↄtingit eſſe pcti rpetrationẽ per ſit recta.qꝛ tñ rõ ⁊ volũtas frequẽter ei obuiat. men ¶ Hrẽ ſynderiſis cõſequit᷑ ↄſciaʒ tanq; ſuũ natura rõ p erroꝛis excecationẽ.⁊ voluntas per impietatis detur necefſ ario ꝙ ſynderiſis aliqñ moueat᷑ obliqᷓ. ₰„ obſtinationẽ.hinc ẽ ꝙ ſynderiſis pᷣcipitari dẽ.pꝛo co qꝙ effectus eius ⁊ pᷣſidentia in vires alias deliberati uas ꝓpter eaꝝ repugnantiã repellit᷑ ⁊ caſſat᷑.Et po d ſi igit᷑ inoꝛdinatio reꝑta in actu motiueẽ culpa. vi / detur ⁊c. ¶ Itẽ oppoſita nata ſunt fieri circa idẽ.õꝰ nitur exemplũ in milite.qͥ q̃ntuʒ eſt de ſe ſemꝑ bene Alizan donũ ſapie ⁊ btitudo lucis cõſiſtit circa ſynderiſim. ſcdet ſuꝑ equũ.equo tñ ruente pᷣcipitari dr. ſic ⁊ in P glcigh. cũ donũ ſapie conſiſtat circa aie ſupinũ.⁊ ſynderiſis poſito intelligendũ eſt. HNQic aũt mous dicẽdi tancỹ cnciſt poſtulet p nobis gemitibꝰinenarrabilibꝰ. ſi igit᷑ vo roõn abilioꝛ a plur ibꝰoſuſtinet᷑ Et iõ rõnes q ad hanc no ſapie ⁊ btitudini lucis culpa opponitur.videt᷑ ꝙ ptẽ adducunt᷑ ↄcedende ſunt. ¶ Ad illud vᷣo qð pꝛi 44* culpa habeat eſſc circa illã potentia.i Itẽ ſynder mo ob de glo. ꝙ ſynderiſim pᷣcipitari videmꝰ.iã pʒ Qliſino ſis aut eſt de bonis maximis. aut de bonis medijs. rũſio. Mõ em̃ſ equit᷑ ſi pᷣcipitat᷑ ꝙ ꝓpter hoc ꝑ pctm̃ ne aut de bonis minimis. Si de maximis. eſt gra vel depꝛauæt᷑.qꝛ pcipitiũ eius nõ tm̃ attendit᷑ circa actũ virtus.quoꝝ vtrũq; ẽ falſum.cũ ſ nderiſis ſim ma Apꝛiñ. ſ̃ etiã circa actũ aliarũ virtutũ qͥbus pᷣſidere neat cũ pctõ.Si ẽ de bonis medijs.ſᷣ his ↄtingit ma debet ipſa ſynderiſis. ¶ illud qd obꝛ ꝙ moꝛbus 45 le vti. ̊ ſynderiſi cõtingit male vti.ſ̊ malus vſus ceſt diffidentie coꝛrũpit mẽtis celſitudinẽ.⁊ q; aia cõſtu⸗ culpa. circa actũ ſynderiſis ↄtingit eſſe culpã. De pꝛatur vſq; ad verticẽ.ddᷣm ꝙ vertex ⁊ celſitudo mẽ minimis nõ eſt dubiũ ꝙ nõ eſt. cũ minima ſint bona tis nõ vocat᷑ hic ſynderiſis.ſed ſuꝑioꝛ poꝛtio rõnis. coꝛpoꝛis.¶Sʒ p glo. ſuper Eze. j. Synderiſim ꝓpꝛie Supioꝛ aũt poꝛtio rõnis nõ noĩat ipſa potentiã aic aquile deputant.nõ ſe miſcentẽ tribus.ſ̊ᷣ ipſa erran / inq;tũ mouet᷑ naliter.ſᷣ inq;tũ mouet᷑ deliberatiue. tia coꝛrigentẽ. ſi & nõ ſe cõmiſcet tribus ᷣ potius coꝛ Et hoc mõ circa ipam hʒ pctm̃ ↄſiſtere.maxie illud rigit. videt᷑ ꝙ m actũ eius nõ cõſiſtat pctiũã. ¶Itẽ qð attendit᷑ ſᷣm actũ rõnis q eſt ſurſuʒ.ſicut ẽ pctm̃ Amb.dicit ⁊ iigr adducit in lr̃a ſup illud Rom̃.vij. infidelitatis ⁊ deſperatõis ⁊ alia ꝑctã.q̃ directe oop Beth.y Nð nolo illud facio.ibi dicit ꝙ ho ſemꝑ naliter vult bonũ. cũ illa voluntas nõ ſit aliud qᷓ; ſynderiſ.ſyn deriſis ſempꝑ vult bonũ.⁊ ſi ſemꝑ vult bonũ.g nũqᷓ; peccat.¶ Itẽ vis illa qꝗᷓ m motũ ſuũ directe repu/ gnat pctõ nõ depꝛauat᷑ pctõ.ſᷣ̊ actus ſynderiſ ſemꝑ ponunt᷑ virtutibꝰ? theologicis culpa ⁊ pena circa idem hñt fieri.dm qꝙ illud nõ bʒ veritatẽ loquẽdo pᷣciſe.ꝓ eo ꝙ ꝙ pctõ volũtat totũ coꝛpus hʒ puniri. Aerũ ẽ tñ ꝙ ſicut voluntas ẽ pꝛin cipiũ peccadi.ita ⁊ pᷣncipalr punit᷑.vũ ⁊ vᷣmis ↄſcie dillud qdð obẽ ꝙ 46 plus eſt afflictiuus wlũtatis. put eſt deliberatiua.qᷓ fed 3 culpã remurmurat etiaz in peſſimis pctõꝛibus.g lut ꝓut eſt natura quedã. ꝓpter mutuaʒ repugnantiã. bſutbo videt᷑ ꝙ nõ habeat depꝛauari ⁊ deoꝛdinari ꝑ culpã. fiͤe AVtrũ aũt ſola voluntas ſit ſubiectũ pene.vel aliädd inqtũ malũ. ⁊ binc eſt ſynderiſis nõ obliquat᷑ſi/ rnhee 7 aliud.hoc.j.ſuo loco manifeſtabit᷑. d ülud ad cut ↄſcia errat.Alia ei⸗ pon. et reddi rõ.qꝛ nckeniß 48 tanit obijcit ꝙ oſcia qꝗ̃ᷓ eſt iudicatoꝛiũ pᷣcedẽs ſynderiſim noiat ipſam potentiã naturalẽ ⁊ eſt naturalit᷑ habi ⸗ tnennen eſt recta ⁊ nõ recta. ᷓ2 ſyngeriſis. dᷣm ꝙ, nõ ſequit litata. oſcia aũt noiat habitũ nõ tm̃ naturalẽ ſ̃ etiaʒ ih Peo ꝙ ipſa oſcia nõ tm̃ cõſiſtit in vniuerſali.immo acquiſitũ.⁊ quia nã qᷓntũ eſt ſe ſemꝑ recte mouet᷑. wütefe etis vſcendit ad ꝑticulare. nõ tantũmõ mouet mo qd aũt acquirit᷑ põt bie ⁊ rõem rectitudinis ⁊ obli Ecent⸗ tu ſimplici.imo etiã collatiuo.nec mirũ.qꝛ ↄſiſtit in tatis.hinc eſt ꝙ ſynderiſi femper exiſtente recta. con⸗ Kn rõne. cuiꝰ quidẽ roõnis ẽ vnũ ab altero diſcernere. et ſcientia poteſt eſſe et recta et erronea. Ad illud 49 lucsi vnũ ad alterũ cõferre. ⁊ iõ licet ↄſcia ꝓut ſtat in vli quod obijcitur ꝙ donũ ſapiẽtie eſt circa ſynderiſim. Nipeci ⁊ mouet᷑ aſpectu ſimplici ſit ſemꝑ recta. ꝓut tñ de/ dom falſt um ẽ. oia em̃ dona ⁊ oẽs virtutes ⁊ beati WWKf ſcendit ad ꝑticularia ⁊ cõfert pᷣt fieri erronea. ꝓpter tudines reſpiciũt voluntatẽ pᷣm deliberatiua eſt. angir boc ꝙ intmiſcet ſe actus rõnis deliberatiue.Et hoc Oꝛ aũt dẽ ſynderiſis poſtularc ꝓp nobis gemitibus iihck. pʒ ſic.Conſcia em̃ iudeoꝝ ex ipſo pᷣmo naturali di/ inenarrabilih. hoc intelligit cauſalit.quia nos inſii Krdeſ ctamine dictabat q; deo Eobedienqũ. ⁊ ipſi poſtmo⸗ gat ad gemitũ p mał qᷣbꝰ imerſi ſumꝰ.¶ Ad ilò q S0 dert gqũ aſſumunt ꝙ deus pcipit circũciſionẽ. ⁊ ciboꝝ di / obꝛ ꝙ bonis mecdiocribꝰ cõtingit male vti.dom q * n ſtrictionem. Et ex hoc foꝛmat᷑ ↄſcia eoꝝ in ꝑticulari iüllud verũ eſt de his que mouent᷑ ad nutũ li. ar. pᷣm ᷑Br vt ſe circũcidant.⁊ a cibis abſtineãt. Erroꝛ iſte nõ xe cuiꝰactum ꝛie attendit᷑ vſus ⁊ abuſus.ſynderiſis unü nit ex pᷣmo pᷣncipio qð quidẽ veꝝ fuit. ven t ex al⸗ aut ch ſit hotentia nalis ⁊ nãliter moueat᷑.nõ ſubeſt S ſlumptione que quidẽ nõ fuit ↄſcie ꝓut eſt nale iudi imperio liberi arbitrij.⁊ ideo nõ ſequit᷑ ꝙ liberũ ar⸗ K catoꝛiñ.ſ̊ potius rõnis erronec.qᷓ quidẽ ſpectat ad bitrium poſſit ea abuti Pꝛeterea eſto ꝙ poſſit illæ thüͤm li. ar. ſynderiſis aũt qtũ eſt de ſe mouet᷑ motu ſimpli gabuti. achuc nõ ſequit᷑ ꝙ ꝓpter hoc in ipſa eſſet pec emnins ci in remurmurãdo õ malũ/ inſtigando ad bonũ. catum.qᷓ;uis em̃ liberũ arbitrius abutat᷑ oculo cum fu Pꝛeterea mouet᷑ Z malũ nõ hoc vel illud. in vni / intuetur ad concupiſcendũ.tamen peccatũ nõ dicit᷑ nitikhn uerſali.vel ſi aliquo mõ inclinet᷑ ſynderiſis ad dete eſſe in oculo. peccatũ em̃ nõ eſt in eo quo quis abuti mimp, ſtandũ boc malũ vel illud.hoc nõ eſt initũ hoc ſegl tur. ſed potius in abutente. M r on ¶ Diſtinctio. xl. q ualiter ex pꝛauitate volũtatis fiat depꝛauatio in actu exterioꝛi. oſtendẽs ex nn oppoſito.quõ ex rectitudine intentõnis hẽat fieri opus bonũ. Barn ſi hec de actibꝰadijciendũ videt᷑ c. Supꝛa oñdit mgr qliter volnutas ex fine babeat rectificari et . pꝛauari. In hac pte intdit oñddere qiter actꝰ? opa rectificar habeãt ⁊ depꝛauari ex affectu ⁊ fine gr C AW Et qm̃ obliquũ bz cognoſci ꝑ rectũ. et maluʒ ꝑ bonũ.iõ ps iſta bʒ duas. In pᷣma pte inqrit mgr̃ quõ lummn — in clat opus bonũ. In ſcda pꝑte inqᷣrit quõ ex obliqtate intẽtionis ſiue volũtatis hẽat fieri opꝰ malũ uie I.di. xlj. Cũq; intẽtio vt õ dictũ ẽ opus bonũ faciat ⁊c. Pꝛima ꝑs diuidit᷑ in duas ptes. In qrum pᷣma mgr mmͤſ⸗ oñdit ꝙ actꝰpenſari hẽant boni vel mali ex intetione vel fine. In ſcda inqͥrit vtrũ generalit h̊ ſit veꝝ. ꝙ boni nnulhß tas opeꝝ cauſet᷑ ex bonitate intẽtõnis. ibi. Sed i vtru oĩa opa ⁊c. Et illa ſeda ꝑs diuidit᷑ in tres ꝑptes. In “ q̃rũ pma recitat diuerſoꝝ opiniones. In ſcda ↄfirmat alterã illaꝝ auẽte Aug.ibi. Sed aug. euidẽtiſime do Linn cet ⁊cẽ. In tercia vo redit ad ↄfirmãda reliqua.ibi.Que tñ quidã cotendunt ꝛc. di XL Oſtẽdit ꝙ actus penſari habeãt boni vel mall ex intẽtione vel fine. a te 1 hec de actibꝰ adijciendũ videt᷑ vtrũ ⁊ ipſi ex fine ſicut volutas leinirn Qui actus ſim ¶ p penſari debeãt boni vyl mali. Licet em̃ Hm qſca oẽs boni ſint inq;tũ nitetu, pliciter boni di Anůliter ſunt.nõ tñ abſolute dicẽdi ſunt oẽs boni.nec oẽs remunera/ iiftmd cendi ſunt. biles.ᷣ qdã ſimplr mali dicũt᷑.ſicut ⁊ alij boni. Nãa ſimplr ac vere ſunt boni èMD lllli actꝰq bonã hñt cãm intẽtionẽ.i.qꝗͥ volũtatẽ bonã comitant᷑.⁊ ad boni Snn Oui ſimplici ſinẽ tendũt. Mali vo ſimplr dici debẽt q Puerſ ht 8 mali. a cam ⁊ intẽtionẽ. Vñ Amõ.ait Affectꝰtu⸗ opituono ¶Affect? tuus ꝛc. s men ſĩponit.Et Aug.ſuꝑ pᷣs.xxxj.Nemo cõputet bo Tontra b voi Amb. eſilt na opa ſua añ finẽ. Ita em videt᷑ mihi ee vt magne vi obꝛ.g ſi aliqs cõmit/ ignite, res ⁊ curſus celerrimapᷣter viã.qꝛ vbi ipᷣa fides ñ erat. tit adulteriñ — guc, bonũ opus nõ erat.Bonũ em̃ opꝰ intẽtio facit.inten⸗ eumntc muim Kiutn tonẽ ſides dirigit. Hõ valde attẽdas qͥd hõ faciat. b Pcrnfbent dere en⸗ ponet⸗ qͥd cũ facit attẽdat.qͥ lacertos optime gubernationis hicatio nõ adulteriũ. ad⸗ Druirigat. is teſtimonijs ĩiſinuari videt ex affectu ⁊ fi⸗ Itẽ ex eodeʒ affectu ni ‚ne opa bona eẽ vel mala. Quibꝰ cõſonat qð veritas pt qͥ́s moueni ad cr 4 iriri Math.vij · in euãgelio ait.Mõ pᷣt arbo⸗ bona fructmalos facere. ena entr a4 nen, neq; atboꝛ mala fruct bonos facẽ. Noie arboꝛis non amadũ an S on⸗ ote nã huũane mẽtis b̊ volũtas intelligit᷑.q ſi mala fuerit. ciu videt q credẽ et uin nnnõ bona ß mala oꝑa facit. Si do bona fuerit.bona nõ amare ſint op?eiuſdẽ n mala facit opa. üſi. 1 eiuſce vtutis. 7 wnipi eodẽ noĩe debeãt noiari.R.dm ꝙ; aliq̃ͥd noiari ↄtingit dupłr. vicʒ in gñali et in ſpãli. Noia gñalia in moꝛi ⁊ nohi bus ſunt bonũ et malũ.Soꝗlia vo ſunt noia differentiaꝝ ſpãliũ. vt ſpaliũ virtutũ et vicioꝝ. Cum g dicit ꝙ atlug affectus opi nomẽ imponit.hoc intelligit᷑ de noie gencrali.ipſe vero obijcit de nomine ſpeciailiil. r— —— Inquirit vtrũ generalit hoc ſit verũ.ꝙ bonitas oꝑm cauſet᷑ ex bonitate intentionis. recitans multoꝝ opiniones. b “S genn ¶ Sed querit᷑ vtrũ oĩa oꝑa homis ex affectu ⁊ fine ſint bona vel mala:Qui ¶ Pꝛima opinio ſi buſdã ita videt᷑ eẽ qui dicunt oẽs actꝰeſſe indifferentes.vt nec boni necma iip ſe ſint. ex intentione bona bonus.⁊ ex mala malus ſit oĩis actus. Se⸗ cunduʒ quos qlibet actus põt eſſe bonus.ſi bona intentione geratur. Alijs Scda opinio autẽ videt᷑ ꝙ quidã actus in ſe mali ſint.ita vt non poſſint eſſe niſi peccatas etiã ſi bonã habeant cãm. et quidã in ſe boni.⁊ ſi mali habeant cãm. non tñ voni eſſe deſinant. Qs teſtimonio Aug. ↄfirmant. 4 dicit bonũ aliqñ nõ be⸗ ne fieri. Qð em̃ quis inuitus vel neceſſitate facit.nõ bene facit.quia nõ bo/ na facit intentione. vt ait Aug.ſuꝑ J oh̊. Seruilis inqͥt timoꝛ nõ eſt in chari — 7 tate. in q̊ q;uis credat᷑ deo.nõ tñ in deũ.⁊ ſi bonũ fiat.nõ tñ bene. Nemo em̃ inuitus bene facit. etiã ſi bonũ eſt ꝗð facit. Ecce habes ꝙ aliqs nõ bene facit illud qð bonũ eſt. Facit & qð bonũ eſt intentione nõ bona. Ideo aſſerunt il⸗ li quedam oꝑa eſſe talia que ſic bona ſunt ꝙ mala eſſe nõ pñt quocunq; mõ fiant. ſicut ecõuerſo qued am ſic ſunt mala vt nõ poſſint eſſe bona qcunq; ex cauſa fiant. Alia aũt eſſe opera que ex fine vel ex cauſa bona ſunt vel mala. Et ad illa referunt ſanctoꝝ teſtimonia. qbus ex affectu vel intẽtione iudiciũ . . opm penſari dicũt. Tripartitã edunt iſti differentiã actuũ. Confirmat alterã illaꝝ opinionũ auẽte Aug.qͥ iudicat oꝑa ex intentione ⁊ cauſa pᷣter ea queꝑ ſe ſunt peccata. c ”M ¶ Sed Aug. euidentiſſime docet in libꝛo ʒ mendaciũ oẽs actus ſᷣm intentio⸗ nẽ ⁊ cãm iudicandos bonos vel malos.pter quoſdã qita ſunt mali vt nũq; pñt eſſe boni. etiã ſi bonã videant᷑ hr̃e cam. Intereſt inqt plurimñ q̃ cauſa. quo fine.qᷓ intentione qd fiat. Sed ea qͥ coſtat eſſe pctã. nullo bone cauſcob tentu.nullo q̃ſi bono fine.nulla velut bona intẽtione facienda ſunt.Ea qp⸗ pe oꝑa hoĩm ſi cãs habuerint bonas vel malas.nũc ſunt bona.nunc mala. q̃ nõ ſunt ꝑ ſeipſa pctã.ſicut victũ phbere pauperibꝰbonũ eſt.ſi fit cauſa miſe Icordie cu recta fide.⁊ ↄcubitus cõiugalis qñ fit cauſa generandi.ſi ea fide fiat vt gignant᷑ regenerãdi.hec rurſus mala ſunt ſi malas habeant cauſas velut ſi iactantie cauſa paſcit᷑ pauꝑ.aut laſciuie cauſa cum vxoꝛe concubit᷑. aut filij generant᷑ nõ vt deo F vt dyabolo nutriant᷑. Cũ vero oꝑa ipſa per ſe Dro ſi pctã ſunt. vt furta. ſtupꝛa. blaſphemie.qs dicat cauſis bonis eſſe facienda. mfn. vel pctã nõ eſſe. vel qð eſt abſurdius iuſta pctꝗ eſſe: Quis dicat furemur di gibis uitibus vt habeamus àd demus pauperibus.aut falſa teſtimonia ꝓferamꝰ hnſs nõ vt inde nocẽtes ledant᷑ ſ potius ſaluent᷑.duo em̃ bona hic ſunt vt inops alat᷑.⁊ innocẽs ñ puniat᷑. aut qͥs dicat adulteriũ eẽ faciẽdũ vt illã cũ qᷓ fit hõ de moꝛte liberet᷑: Teſtamẽta etiã vera cur nõ ſuppᷣmimꝰ.⁊ falſa ſupponi maæ ne heditates habeant qͥ nihil boni agũt.ſᷣ hi potiꝰqᷓ indigẽtes adiuuãt. Cur nõ fiant illa mala ꝓpter hec bona. ſi ꝓpter hec bona nec illa ſunt mala: Eur nõ ab immũdis meretricibꝰq ditant ſtupꝛatoꝛes.rapiat diuitias vir bo nus vt indigentibꝰeas largiat᷑cũ nullũ malũ ſit ſi ꝓ bono fiat: Quis h̊ di⸗ cat niſi ͥ res humanas moꝛeſq; conat᷑ ⁊ leges ſubuertere.&ρ em facimꝰ nõ dicat᷑ recte fieri poſſe.nec impune tm.verũetiaʒ gloꝛioſe.vt in eo nõ timeat᷑ ſuppliciũ.ſᷣ ſperet᷑ ⁊ pᷣmiũ.ſi ſemel ↄſenſerimus in malis actibꝰ.nõ quid fiat “ H b qre ſiat eſt q̃rendũ.vt qᷓcunq; ꝓ bonis fiunt cauſis. b ¶ Juſticia merito nec ipſa mala eſſe iudicent᷑. Atꝰiuſticia merito punit b punit eũ qͥ dicit ſe ꝛ. eũ q dicit ſe ſubtraxiſſe ſupflua diuiti vt pᷣberet pau/⸗ iſſhe⸗ Contra. videt᷑ em̃ q peri.⁊ falſariũ qui alienum coꝛrupit teſtamentũ. vtis nöͤlinm talem iuſticia iniuſte eſſʒ heres qͥ faceret elemoſinas largas.nõ ille qui nul⸗ hun Huet⸗ Habere enim las. ? eum qui ſe feciſſe adulteriũ oſtendit. vt ꝑ illã ci ircnn tutis. Silr dare pau- ergo equandus eſt fur quilibet furi qui voluntate mi mßſtat peri vñ alatur hᷓ vir/ ſericoꝛdie furatur. Quis hoce dixerit. Sed hotum mnltn tutis eſt. ſi ð iniuſtm ẽ duox non iðo quiſq; eſt bonus.quia peio⸗ eſt vuus. ſgit. hed annt⸗ Seio⸗ q Se Peioꝛ em ẽ qcupiſcendo q;ᷓ qͥ miſerãdo furat᷑. Sʒ ſi aliquẽ puniri p ope e ES A furtũ oẽ peccatũ ẽ. ab oĩ furto abſtinẽdũ ẽ. Quis em̃ virtutis. iniuſie facit cado luſqt · oicat eẽ peccãdũ etiã ſi ali ſit graui.alið leui-petm̃ůe uſticia que talẽ pu- Nũc aũt q̃rimꝰ qͥs actꝰpctm̃ ſit vel nõ.Nõ qð grauiꝰ i ſerrice d eus ſit ył leuiꝰ.Intẽde lectoꝛ ꝓpoſitis verbis tota mẽtis Rugrer vain eapr cõſideratiõe.que nõ inutilẽ hñt exercitationẽ.et dino rum Exo. xij. pꝛece⸗ ſces qͥs actus ſit pctm̃.qͥ ſcʒ malã hẽt cãm.nec ille tm̃. pit elijnã dari pauꝑi qꝛ ſũt nõnulli actꝰqͥ ⁊ ſi bonã hẽant cãʒ.tñ pctã ſũt.vt bus.ſ illi q furati ſůt ſupꝛa poſitũ ẽ.Ex qͥ ↄſeqͥ videt᷑ qꝛ nõ ſemꝑ ex fine iu⸗ alaeelenres iplae dicat᷑ volũtas ſiue actio mala.ſicut ĩ illis que ꝑ ſe pec eccauetdr.d partmm ¶ QMW le tñ qdã ↄtẽdũt nũqᷓ; habere bonã cãm. Qui em̃ reſecat ſuꝑflua. dʒ. =ZDB aliena furat᷑ vt pauꝑibꝰ tribuat.nõ ꝓ bono (vt aiũt) ꝙ ad vnnquẽqʒ ſpe ꝛ nõ fiãt bo furat᷑. Mõ em̃ bonũ ẽ aliena paupibꝰ erogare. Qui ¶ctat reſecare ſupflua no fine. notat na ſacrificiũ deo offert. idẽ facit vt ait Au⸗ Ppꝛia. ſupflua autez ex vbis Augu. em de rapina lacniſiciu deo offert. ide fae ,gliena fſecare nõ ſpe miſſis. toꝛitas.ac ſi filiũ in cõſpectu patris victimet. vel ſacri ctat qñ nõ ẽ cõſtitutꝰ ficiũ carnis deo offerat. Abomĩabilis nẽpe deo ẽ ĩpio ſuꝑ eum nec dñs nec rũ oblatio. Ita etiã et hominẽ ꝑ adulteriũ a moꝛte li- iudex.et iõ cũ aliena berare.malũ eẽ dicũt.Et ſi em̃ bonũ ſit hõieʒ a moꝛte ſuꝑſlua reſecat.qð ñ Di. xL cata ſũt.Illa em̃ cũ qͥs geſſerit ꝓ aliq̃ bona c̊ bonuzʒ vf hr̃e finẽ.nec ex fine volũtas ẽ mala.nec ex volũta⸗ te actio fit mala.ſᷣ ex actione volũtas ſit pꝛaua In qͥ bꝰ aliqͥ ponũt actũ iudeoꝝ qͥ cruciſigẽdo vxpᷣm arbitra bant᷑ ſe obſequiũ pᷣſtare deo.qꝛ bonũ ſinẽ dicũt eos ſi⸗ bi poſuiſſe.ſcʒ dei obſeqͥuʒ.et tñ volũtatẽ eoꝝ ⁊ actiõʒ vuerſaʒ foꝛe aſſerũt. De bonis aũt nila fit exceptio in pᷣmiſſis vbis Aug.qͥn oĩs volũtas bona ex fine fit bo na.⁊ ex fine ⁊ volũtate oĩs actio bona.bona ẽ. Sʒ nõ oĩs mala volũtas ex fine mala eſt.nec oiĩs mala actio affectu dr̃ nomẽ ſponi opꝑi. in bonis oꝑibꝰ generaliter Ba ẽ hec regula.ſᷣ in malis excipiunt᷑ illa qᷓ ꝑ ſe mala ſũt.QOiĩa g̊ hõis oꝑa iᷣm intẽtionẽ et cãʒ iudicant᷑ bo⸗ na vł mala.exceptis his que ꝑ ſe mala ſunt.i.que ſine puaricatione fieri neq̃unt. edit ad confirmãdũ reliqun. liberare.tñ ſic hominẽ liberare malũ foꝛe aſſerũt. ðo qʒ Aug.in ſuꝑioꝛibꝰ dicũt tꝑaſſe ſᷣmonẽ cauteq; locu tũ vbi ait.Ea q̃ cõſtat eẽ pctã.nullo q̃ſi bono fine.nul tione ille qͥ furat᷑ vt det pauꝑi. furãdo ñ pecca t Itẽ in omi pctõ ẽ cõuerſio inoꝛ dinata ad bonũ com mutabile.ſ iſte qͥ fu/ rat᷑ vt det pauꝑi ni/ hil amat inoꝛdinate. nec aliqͥd amat ex cu piditate. g& vẽ ꝙ non peccet aliqͥ mõ . erxſine et volitate mala ẽ.et ois quehʒ mala cʒ mna/ deyg alit abc due laẽ. ſed nõ oĩs que bonã cãʒ hʒ bona ẽ.Ideoq; cũ ex tra diuinũ mãdatu. facit etiã contra ꝓxi mũ.qꝛ rẽ eiꝰ ipᷣo inui to cõtractat.et iõ iſte punit᷑ nõ ſolũ a deo verũ etiaʒ a ꝓximo. ¶ Aãa üllud vo quod ʒ obẽ ꝙ iuſte facit duz ſuñ ẽ vſurpat. et ꝓpt᷑ hoc punit᷑ de iniu i⸗ cia P ilne qð obẽ 4 de filijs iſrael. d vʒ. ꝙ; la velut bona ĩtẽtiõe faciẽda.Nõ em̃ ſimplr dixit bo-⸗ nõ ẽ ſite. qꝛ dũs diſpẽ no fine et bona intẽtiõe.ſᷣ addidit q̃ſi ⁊ velut.qꝛ talia ſauit cũ eis qũ pꝛece/ nõ füüt bono fine ⁊ bona intẽtiõe. intẽtiõe que vr bo pit eis , furaret im na. et fine qͥ putat᷑ bonꝰ ſ̃ non ẽ. Nec iõ excepit Aug. mmo q pla Ercg alie⸗ iſta vt aiũt qͥn cãs hẽant malas.ᷣ qͥa cãs hñt que vi / txcrãſtulit.⁊ H bñ pote dẽt bone.ſũt tñũ male. rat.qꝛ ipᷣe ẽ dñs om/ niß. Hoc aũt dñi pceèptũ quo dñs pcepit facere elemoſynã nõ ſe extẽdit ad bona aliena.ſ ad. ppꝛia. vñ nullo ni⸗ endate nati cipit᷑ nõ furari.imo illud ſupponit.et illud cũ illo cõcoꝛdat ſᷣm ꝙ dẽ ꝓuer. vj. Honoꝛa dñm detua ſubai/Ad illð qdð obẽ ꝙ; nec amat inoꝛdinate.dð.ꝙ inoꝛdinatio amoꝛis duꝑlr põt ec. res qᷓ nõ res ampliꝰ qᷓ; debeat. Et dũñ quis facit cõtrariũ eiꝰ qd dñs pcepit. aut qꝛ amat᷑ res q̃ nõ debet.aut qꝛ amat᷑ res ampliꝰ qᷓ; debeat.Et dũñ qi trari Ndns peoep B ſine monent magna affectiõe ſiue ꝑua.peccat.et ẽ eiꝰ affectio inoꝛdinata ex magnitudie dilectiõis.et ex con temptu diuie ꝓhibitiõis. quibꝰ aliqui ponũt aan md or aa ueſged regarburaban ſe ſeat ſtare deo. Hoc v? eẽ falſum.q; ſicut dꝛ Sap.ij.Ex malicia et inuidia xpᷣj cõdẽnauerunt moꝛte turpiſi n tere iartz di Seiba em̃ ꝙ g inuidia tradidiſſent eũ.ſi g ſciebãt ſe malefacere.nõ arbitrabãt᷑ ob ſequiũ ſe deo pᷣſtare.iE. dam q hoc nõ dr̃ quãtũ ad oẽs iudeos. qᷓtum ad ſimplices qͥ ꝑ maioꝛes decep⸗/q ti ſunt. Maioꝛes em̃ iudei ſicut pꝛincipes ſacerdotum ct ſcribe moti ſunt ex iuidia et malicia.qꝛ bene ggnn 4 tẽtiõe incidit hic qõ circa duo. boni ꝙ; malũ reſpctũ mali.S qlecũq; ſit opꝰ cũq; ſit bonũ depꝛauari pᷣt ꝑ malã intẽtionẽ.g mul/ — — ſcebant eius ſanctitatem et iunocẽtiã. ᷓnis lateret os diuitas. Simplices vero et populares moti ſunt ex ignoꝛantia.Audicntes enim a maioꝛibus e blaſt phemaſſet. putabant ſe occidendo xpᷣum blaſpbemuz inter ficere. et ſic obſequium deo pꝛeſtarc. Iſta tñ ignoꝛantia non excuſat.pꝛo eo ꝙ opera que ypᷣus fecit non ſolũ magnis ſed etiam paruis noticiam ſanctitatis eius pꝛeſtare poterant. D intelligentiã aũt huiꝰ ꝑtis in qua mgr̃ pᷣn/ Ncipaliter agit de bonitate oꝑuʒ quã bñt ex in/ Pumo qrit᷑ de bonitate quã oꝑa ab intẽciõe recipiũt. Scdo vero 4 ritur de bonitate quã oꝑa intẽtioni ſupaddunt.Cir ca pꝛimũ querũt᷑ tria. Pꝛimo querit᷑ ðR bonitate ope rũ q;tum ad qualitatẽ vtꝝ vicʒ qualitas opũ quali/ tati intentionis generalitcr coxændeat. Scdo querit q̃tum ad q;titatẽ.vic vtꝝ quatũ quiſq; intendit tã tu faciat.Lercio qᷓrit᷑ q;tum ad neccſſitatẽ vtruʒ ſcʒ bona intentio abſq; oꝑibus ad ſalutẽ ſufficiat. Aueſtio. j. 2 ¶ Atrũ qualitas peꝝ ſemꝑ rñdeat qualitati itẽtiõis. Et boc ẽ q̃rere vtrũ oẽ opus qð fit bona intentione ſit bonũ.Et ꝙ ſic vꝛ pꝛio auẽte Ambᷣ.quã męr̃ addu cit in lr̃a Affectꝰ oꝑi tuo nomẽ iponit.ſi &̊ denõiatio opis ẽ a qᷓlitate. ⁊ intẽtio ſiue afſſectꝰ opus denõiat. vꝛ etiã ꝙ infoꝛmet q̃litate ſua. ¶ Item arboꝛ bona qꝗᷓ opat᷑.ᷣm ꝙ bona facit ſemꝑ fructũ bonũ.ſᷣ volũtas ꝗᷓ eſt arboꝛ.cum bona intẽtiõe oꝑpat᷑.oꝑat᷑ ſm ꝙ bo/ na. vꝛ ꝙ faciat opus bonũ.¶ Itẽ actꝰ nõ ẽ meritoꝛi us niſi qꝛ volũtariꝰ.et volũtas nec ẽ bona nec mala niſi ex intẽtione ſicut ſupꝛa oñſum ẽ.ſi ̊ bonitas vo/ lũtatis facit bonitatẽ in oꝑe.et bonitas intẽtiõis fa/ cit bonitatẽ in volũtate.̊ a pꝛimo qlitas opis cauſa tur a q̃litate intẽtiõis¶ Itẽ potentiꝰ ẽ bonũ reſpctũ lecũq; ſit opꝰ et qẽtũ/ to foꝛtiꝰ qlecũqʒ ſit opus ⁊ qtũcũq; ſit malũ.rectifi/ cari pᷣt ex bona intẽtiõe.Et pᷣt bꝰ argumẽti illatio cõ firmari qᷓſi a maioꝛi. et a ſili ꝑ ↄñtiã in ipo.ODꝛ ſi opꝑ poſitũ ẽ cã oppoſiti. ⁊ ꝓpoſitũ ꝓpoſiti.ſi g mala ſtẽ tio ſp cauſat malũ.bõa intẽtio ſꝑ cauſat bonũ.¶ Itẽ eſto ꝙ; aliqͥs faciat opꝰ malũ bono fine ita ꝙ malicia ſit in ope.et bonitas in intẽtionc.aut ĩtẽtio ꝑmanet bona.ope exñte malo.aut intẽtio fit mala ex oꝑe ma lo. aut intẽtio facit opꝰ bonũ/Si pᷣmo mõ.g ſimul/⁊ ſemel merebit᷑ qͥs et demerebit᷑.qd ẽ ĩpoſſibile.Si ſe cũdo mõ.Sʒ contra.Opꝰ ẽ effectꝰ intẽtionis.ᷣ effe ctꝰ nõ influit in cãm ſ̃ potiꝰ ecõuerſo.&̊ potiꝰ intẽtio cõicat ſuã ꝓpꝛietatẽ oꝑi qᷓ; opꝰ intẽtiõi.& ſi intẽtio ẽ bona.neceſſe ẽ opꝰ eẽ bonũ qð ex ipᷣa ꝓcedit: ſte qᷓtũcũq; opꝰ de ſe ſit malũ ſi tñ fiat ab eo qui oꝑatur oiĩno pᷣter intẽtionẽ.ſicut ab eo qͥ oino carʒ vſu rõis. nõ ẽ aliq̊ mõ culpabile. ſi puatio intẽtõis opꝰ qtũ cũq; de ſe malũ pᷣt puare malicia.et facere ꝙ non ſit malũ malicia moꝛis.pari rõe vẽ ꝙ rectificatio inten/ tionis opꝰ qᷓ;tũcũq; de ſe malũ pᷣt facere bonũ et re/ ctũ. Sed cõtra.Hug.de ſctõ vict.Amoꝛ trãſfoꝛmat amãtẽ in amatũ.hoc ãt nõ dꝛ ecõuerſo.& q̃liſcũq; ſit intẽtio.ſi volũtas velit malũ.neceſſe ea effici malã. Snñ vẽ ꝙ ꝗ̃litas oꝑis coꝛrñdeat q̃litati ĩtẽtiõis tẽ Bus dicit ꝙ aliq ſunt q̃ mox nõiata cõiũcta ſũt ma o.et talia dicũt tbeologi mala eẽ ſm ſe.ſi igit᷑ talibꝰ actibus inſepabilit᷑ adberet malicia.vẽ ꝙ bmõi actꝰ nõ pp̃t fieri boni ex intẽtiõe nr̃a.Itẽ aliqd ẽ maluʒ as cõtra dei mãdatũ.ſᷣ intẽtio nra ñ pᷣt diuinũ mã ſj ifringere. nõ pᷣt facere ꝙ hõ faciẽdo cõtra mã datũ dei nõ peccet.igit᷑ qᷓtũcũq; bonũ intẽdit.ſi con/ tra dei mãdatũ faciat.nõ erit bonũ ſᷣ malũ.& nõ ẽ ge neralit᷑ veꝝ q q̃litas oꝑis a qualitate intẽtiõis cauſe tur. ¶ Itẽ bonũ abſolutũ pᷣſupponit bonũ ex circũ/ ſtãtia.nihil em̃ ẽ ſimplr et abſolute bonũ niſi veſtiat debitis cõditiõibꝰ⁊ circũſtãtijs.ᷣ aliq̃ ſũt oꝑa q̃ ſem per dicũt carẽtiã debite circũſtãtie.ſicut iterficere in- nocẽtẽ.aut dicere falſuʒ ſciẽter et ↄſilia. vꝛ ꝙ q;tũ/ cunq; aliquis talia bona intẽtiõe faciat.nõ erũt ſim liciter bona.g nõ vẽ ꝙ q;titas oꝑis ſemꝑ rñdeat q̃ litati intentiõis. ¶N.. ad pᷣdictoꝝ intelligẽtiã ẽ nota/7 dum.qꝙ circa ̊ ab antiqͥ duplex fuit opinio ſicut ma giſter explicat in lra.Quid em̃ dixerũt ꝙ generalit᷑ verũ ẽ ꝙ opa bona vel mala pẽſant᷑ ex intẽtiõe. Alij vero dixerũt ꝙ oꝑa non pẽſant᷑ generaliter bona vł mala.ſᷣ ſolũ illa q indifferẽtia ſũt ad hoc ꝙ fiãt bñ vlł male.illa aũt oꝑa q̃ ſũt mala ſᷣm ſe.ex intetiõe penſa ri nõ pñt.qꝛ q̃cunq; intẽtione fiant.ſemꝑ mala ſunt. Quelibʒ ãt haꝝ opinionũ verũ dicit ſi recte intelli/ gat᷑. Intẽtiõis em̃ q̃litas dupłr põt accipi m ꝙ in/S tẽtõ duplicit᷑ dicit᷑. Ano em̃ mõ itẽtio dic volũtatẽ fi nis.Alio vo mõ nõ tm̃ dic volũtatẽ finis ſᷣ etiã oꝛdi nationẽ eiꝰ qð ẽ ad finẽ quẽ appetit. Et ᷣm h̊ duplr pᷣt dici itetio bona vel mala. AUno mõ ðdẽ itẽtio bona in qᷓ ẽ pfecta et bona oꝛdinatio oꝑis ad finẽ intẽtuʒ. ct ecõtra dẽ mala in qua ẽ oꝛdinatio indirecta.⁊ hoc mõ bonitas intẽtiõis nõ tantũmõ reſpicit bonitatẽ finis ſᷣ etiã rectũ oꝛdinẽ eiꝰ qd ẽ ad ipᷣm fineʒ.hec em̃ duo neceſſario requirũt᷑ ad hoc ꝙ oculꝰ ſit ſimplex ſicut dicit Berñ. ad euge.vicʒ ꝙ vcritas ſit in electio ne. ⁊ charitas in intẽtioe.Et hoc ẽ dicere ꝙ tũc ẽ ocu lus mẽtis ſimplex ſiue intẽtio bona qñ hoc amat fi- naliter qdð ẽ amãdũ.et eligit qð ẽ eligẽdũ.et hoc mõ qlitas opis ſemꝑ rñdet q̃litati intẽtiõis.nec hʒ inſtã tiã.imo ſi oculꝰ ẽ ſimplex.totũ coꝛpꝰerit luminoſuzʒ. et ſi oculus ẽ tenebꝛoſus.hoc ẽ intentio mala.et opꝰ iudicat᷑ malũ.Alio mõ dẽ intentio bona qꝛ illud qð finaliter intẽdit ẽ bonũ.et mala.qꝛ illud qʒ finaliter intendit eſt malum.Et boc mõ nõ eſt generaliter ve⸗ rum ꝙ qualitas operis cauſet᷑ a qualitate intentio/ nis.et hoc dico quantũ ad qualitatem quc eſt boni/ tas. Si quis em̃ mentit᷑vtpote ad liberationẽ inno centis.vel furat᷑ vt paſcat pauꝑem.non dicitur bene faccre.ſicut dicit Aug.et etiã aplus. Mon ſunt faciẽ/ da mala vt veniant bona. Quantũ autem ad quali/ tatem malicie non babet inſtantiam. immo neceſſa/ rio malicia operis coꝛrñdet intentioni male intendẽ ti. Qualecunq; em̃ ſit opus.dum faciat illud homo mala intentione.deus qui ſcrutatuꝛ coꝛda maluʒ re⸗ putat. Cum enim ad bonitatem operis neceſſario re quiratur intentio boni finis.ſola illa deſiſtente opus iudicatur eſſe malum.non tñ illa ſola aſſiſtente iudi⸗ cat᷑ eẽ bonũ.qꝛ plura cxigũt᷑ ad ↄſtruẽdũ ꝙᷓ ad ðſtru endũ. Ex bis ptzʒ rñſio ad q̃ſtionẽ ꝓpoſitã et etiãs acd obiccta ꝓ magna ꝑte. Mã obiecta qᷓ ꝓbant ꝙ veri⸗ tas operis non coꝛrñdet bonitati intentionis loquũ tur de bonitate intentionis put ipᷣm finem reſpicit. et ſic verum condudunt.qꝛ ad boc ꝙ opꝰ ſit bonuj. ggton onoce ſſffotac afucien neeethbi tpuuat 11 otins/ tapotiu dpus! Lrt Ginatun gili⸗ ddol bactu fonsdi⸗ toniscor lumettra ſteriute ſſrone mgliad gum. 5 (Otrun dbite piatqer Bonne bonuin heagen ſautn tn lepinta Ntendit toadfi penesi charita nagen nons tentiöe ſoger Grenci⸗ toraſui ſttilt tgliter. encxe tunge liusg faerur acur dnin nife mügti nrgane Mnigai⸗ unltſt ſtmfin toftern dhigchi⸗ 10 ditſn tni⸗ Aäintn Mhſarn ggot rune ntpu Ngfühit ieo mmi. id, Wini Aüti fmnöfing etwir Vkime üpd ngäin ueneſ⸗ ii cher nuhti tnivis uc i Sfialir urre⸗ itand⸗ echbon⸗ ione Cn ſurſac⸗ 1c wcß⸗ Neitat 11 potius ↄñtia econtrario.i c tia potius debet influere in opus qᷓ; econuerſo.d dðʒ. ● *⁶ non fufficit ꝙ intendat bonum.ſᷣ etiam exigit᷑ ꝙ re/ cta via tendat ad bonũ. Argumenta vero ad oppo/ ſitũ ꝓ magna parte ꝓcedunt alia via.vicʒ.ꝓut intẽ tio dẽ eſſe bona.non ſolum qꝛ intentũ ẽ bonum.iſᷣ eti am qꝛ oꝛdinatio eſt bona. Et ſic intelligitur auẽtas Amb.qua dẽ. Affectus tuus operi tuo nomẽ impo/ nit.et ratio ſca et tertia. Nã volũtas nõ dẽ eſſe bo/ na in ſe.nec etiã bona arboꝛ ex bonitate intẽtionis. niſi m ꝙ intentio dicit᷑ eſſe bona.qꝛ bono modo ad 1o bonum finem inrencte⸗ A illud q obẽ ꝙꝙ mala intentio ſufficit ad facienduʒ opus malũ.ddm.qꝙ nõ ſequitur ex boc ꝙ ſimiliter intentio bona fufficiat ad bonum. Facilius em̃ ẽ deſtruere qᷓ; cõſtruere. Et qꝛ bonum attendit᷑ ᷣm conſtitutionẽ ex concurſu mul/ taꝝ circumſtãtiaꝝ.malũ vero attendit᷑ ex cuiuſcũq; pꝛiuationc.hinc eſt ꝙ malũ eſt omniuarie.et bonum vno modo.et iõ non ſequit᷑ ꝙ ſi fectus alicuius rei ſufficit ad faciendũ malum.qꝙ poſitio eius ſufficiat ad faciendum bonum.plura em̃ exigunt᷑ ad bonuʒ. nec eſt ibi locus a ſimili nec minoꝛi. Rurſus.qꝛ malũ eſt pꝛiuatio boni.in talibus non tenet ↄñtia in ipᷣo ſᷣ d illud qð obꝛ ꝙ potẽ/ ; opus nõ facit intentionẽ malam aliquid influen/ do.ſed potius deficiendo.Quia em̃ opus de ſe inoꝛ dinatum eſt.et intentio nõ põt illud oꝛdinare.hinc ẽ 12 ꝙ dũ illi operi ſe applicat. ſeipʒ deoꝛdinat.¶ Ad il⸗ lud qd obꝛ ꝙ pꝛiuatio intentionis pꝛiuat maliciam ab actu. dm.ꝙ non ẽ ſimile.ꝓ eo ꝙ pꝛiuatio inteu/ tionis dẽ pꝛiuare maliciã ab actu.nõ qꝛ aliquid intẽ/ tionis conferat ipſi actui.ſᷣ potius qꝛ trabit actum il lum extra genus moꝛis.qꝛ non ẽ opꝰ moꝛale niſi qð fit ex intentione.et iõ cõſimilis ẽ modus arguẽdi in iſta rõne et in pꝛecedenti q̃ arguebat᷑ ex comꝑatione dum. & ſufficit ad ponendum. mali ad bonum. Mon em̃ valet.ſufficit ad deſtruen/ . H ucſtio.ij. b ¶ Atrum auãth intẽdat tantũ faciat.vt ſicut opꝰ ab intentiõe recipit aliquo mõ qualitatẽ.ita etiã reci piat quãtitatem. Et ꝙ ſic v.ſuper illud Mathᷣ.xij. Bonus bhomo de bono theſauro.⁊c.glo.Quantum bonũ intẽdis.tantũ facis. Item hoc vẽ ratione.Om ne agens ꝑ intentionem pᷣſigit ſibi fineʒ ad quẽ opꝰ ſuum menſurat. ſi omne opus moꝛale eſt ab agen/ te ꝑ intentionem. omnis oꝑis moꝛalis menſuratio attenditur in comꝑatione eius ad finem.ſed comꝑa tio ad finem ẽ intentio.g̊ quãtitas ois operis moꝛal penes intentionẽ attenditur.¶ IZtem m quãtitates charitatis attendit᷑ meritũ exterioꝛis operis.Et ſᷣm magnitudinem libidinis.attendit᷑ magnitudo exte/ rioꝛis peccati.ſi ̊ charitas vt dicit Berñ. reſpicit in/ tentiõeʒ.et ſimiliter libido que dicit q etationẽ in bo/ no creato. videt᷑ ꝙ quatitas oĩis moꝛalis oꝑis ſᷣm intentionẽ menſuret᷑. ¶ Item ſi aliq opus de na/ tura ſui generis ẽ veniale peccatũ.nihilominꝰ ille qͥ facit illud moꝛtaliter peccat ſi intendit peccare moꝛ/ taliter. hoc aũt nõ eẽt niſi opus reciꝑet quãtitateʒ in genere moꝛis ab intentione.g ⁊c. Sed contra. ſi q̃n tum quis intendit tantũ facit.& ſi linus ſiue aliquis alius ꝑuus ſanctus intẽderet mereri gloꝛiã petri.me reretur gloꝛiã petri.et ſi ãplius intẽderet.ãplius me reretur. ꝙ̊ habenti minoꝛẽ chaꝛitatem redderet᷑ maiꝰ pꝛemium.qð eſt plane falſum.¶ Item ſi quãtũ quis intẽdit tantũ facit.S ſi aliquis adulterãs intẽdit pec/ — care venialiter peccat venialiter. ſi boc ẽ plane fal ſum. manifeſtum ẽ ꝙ quãtitas oꝑis non cauſatur ex 2 quantitate intentionis.¶ Item quãto aliquis ẽ hu milioꝛ. tanto minus boni credit ſe facere.ſed intẽtio ſequitur credulitatem.qꝛ fides dirigit intentioneʒ. quato quis humilioꝛ eſt.tanto minus bonum inten dit facere.ſi ̊ bonitas operis menſuratur penes q̃n titatẽ intentionis.videt᷑ ꝙ quanto quis eſſet bumili oꝛ.tanto opus cius eẽt minus bonum.ᷣ hoc ẽ plane falſum. ⁊c. ¶ Item vnꝰ ſimplex cum facit paruuʒ peccatũ credit eẽ grauiſſmum peccatũ.alius impiꝰ et iniquus cũ facit maximuʒ peccatũ credit ſe valde parum peccare.Si g̊ opus menſuratur penes inten tionem.vẽ ꝙ iniquus et malicioſus minus peccet in enoꝛmi genere peccati qᷓ; vnus ſimplex in genere pec cati quantũcũq; leui. Si igit᷑ hoc eſt pl ane falſum. ᷣ et illud ex quo ſequit᷑.vic ꝙ quantitas operis coꝛre ſpondeat quantitati intentionisM. dʒ. ꝙ ſicut in 1 3 pꝛecedẽti ꝓbleumate duplex diſtinguit᷑ qualitas in tentionis.ſic et in hoc intelligendum ẽ ꝙ quantitas intentionis dupliciter poteſt intelligi.vicʒ aut ratio ne actꝰ itẽdẽdi.aut ratione ipᷣius intenti. Et ᷣm boc diſtinguit᷑ iſta locutio dupliciter.quãtũ intendis.ta⸗ tum facis. Quia tantũ et quantũ poſſunt ecẽ nomina 14 vel aduerbia.Si quãtũ et tantum ſint aduerbia.tũc dicunt quatitatem actus intendendi.et tunc ẽ locu/ tio vera generaliter.ſiue reſpectu bonoꝛũ ſiue reſpe/ ctu maloꝛum.qꝛ quantũ actus intendendi eſt inten/ ſus in bonitate et malicia. tantum oꝑatio exterioꝛ ẽ bona vel mala.Omne em̃ meritum et demeritũ ad actum voluntatis reducit᷑.licet circumſtãtie exterio res aliquo mõ faciãt ad maioꝛem voluntatis depꝛa uationẽ.Si aũt itũ et tantum ſint nomina.tunc di⸗/ cunt quãtitatem ex parte intenti.⁊ ſic non eſt genera liter verus ille ſermo.quia opus exterius factũ non ſemꝑer commenſurat᷑ ei qd intentio intẽdit. Freq̃n/ ter em̃ intendit homo facere magnum bonũ et facit paruum.qꝛ modicã babet charitatem. Habʒ tñ aliq̃ mõ veritatẽ in malis vicʒ intendendo lic; non dim nuẽdo.et ꝓut tãtũ et quantũ dicunt quãdã comꝑa/ tionẽ ꝓpoꝛtionis nõ comenſurationem cequalitatis. VAVñ qui intendit multũ peccare multum peccat.q̃le/i 5 cunq; opus faciat. Mon tñ qui intendit parum pec/ care parum peccat.maxime ſi opus ſacit qdð multuʒ habet de defoꝛmitate.Ex his patet rñſio ad queſtio nẽ ꝓpoſitã.Cõcedo em̃ ꝙ quãtitas bonitatis ⁊ ma/ licie in oꝑe coꝛrñdeat qᷓntitati bonitatis ⁊ malicie in intentione.ſᷣm ꝙ quãtitas intentionis attendit᷑ q̃ᷓn/ tum ad actum intedendi.ſicut rõnes ad pꝛimã par/ tẽ inducte oſtendunt.Concedo etiam nihilominꝰ ꝙ; quantitas oꝑis non ſemꝑ coꝛrñdet quãtitati inten/ tionis.ſᷣm ꝙ quãtitas intentionis attendit᷑ ex parte intenti.ſicut oñdunt rõnes q̃ ad ſecundã ꝑtem indu cuntur. Ad alias tñ duas ratiões que vltimo in⸗ 16 ducuntur reſponderi poteſt ꝙ non cogũt.ꝓ eo ꝙ nõ eſt idem dicere de aliquo ꝙ credit facere magnuʒ vl paruum bonum ſiue malum qð intendit.Aliud em̃ eſt eſtimatio.aliud ẽ intentio.et quamuis opus ſeqᷓ/ tur eſtimationẽ.non tñ ſequitur intentionẽ. Pꝛeter/j ea.ille due rationes ſicut et alie ꝓcedunt de quanti⸗ tate intentionis a parte intenti. Quãuis em̃ hunii bõ paruum intẽdat facere.nihilominꝰ tñ magne bo nitatis eſt eius intentio.dum ex magna virtute mo/ uetur ad illud faciendũ. Similiter cum iniquus bõ Qqaꝛ igit᷑ ſine illa pᷣt ſufficere ad ſalutẽ. eternã eſt in ptate noſtra. videt vitã eternã.igit᷑ ad meritũ vitc et. õ intendit modicũ malũ facere.tñ qꝛ ex magna libidi ne facit.multũ ſeu valde ẽ pꝛaua eius intentio.dn ni miñ adberet bono creato.et iõ non ſequit᷑ q minus peccet ille qui magis eſt mmalicioſus. Abenton c Se bonitate opum qtum ad neceſſitatẽ vtruz vicʒ intentio abſq; bonis oꝑibꝰ ſufficiat ad vitã eternaʒ. et ꝙ ſic vi. Berñ.de li.arbi. Intẽtio ſufficit ad meri/ tũ.bona actio requirit᷑ ad exemplũ.& vʒ ꝙ q̃tum 3 meritũ vite eterne nõ ſit neceſſaria bonitas actionis exterioꝛis. tem ſuꝑ illud põ. Dixi cõfiteboꝛ. Glo. Aotũ ꝓ operatione iudicat᷑. S tantũ valet bene vel⸗ le quãtum velle et operari.S ⁊c.¶ Itẽ Gꝛeg.in qua/ dã omeł. MNon ẽ vacua manꝰa munere.cũ archa coꝛ dis repleta fuerit bona volũtate. plenitudo inten/ tionis et volũtatis equiualet plenitudini oꝑatiõis. i mereri vitaz opera exterioꝛa nõ ſint neceſſaria ad merendũ vitã cternam. igit᷑ ad meritũ vite eterne vẽ ſufficere intẽtio ſola.tẽ intẽ 12 4 tio et volũtas nõ pendẽt ex opere.g̊ oꝑe nõ exñte pᷣt eẽ bonitas tã in volũtate qᷓ in intẽtione.ſᷣ qui bʒ bo⸗/ nã volũtatẽ eſt iuſtus.et ois talis bʒ qd ſufficit ei ad erne vr intentio ſuf imã. ita dñs dicet ficere abſq; exterioꝛi opatione. xxv.Eſuriui et non dediſtis mib repꝛobis. et ꝓpter boc feret ſniam dãnatiõis contra meritũ. Mtẽ phus die rriz re vicʒ.ſcire.velle.et imꝑmutablr oꝑari.g ſi nõ eſt ope eos. ſi ꝓpter vefectũ bonoꝝ opum qͥs damnat᷑.ex ercitium bonoꝝ opum ẽ ad ſalutẽ neceſſariũ. intẽ/ 92% — tio ſine opibus nõ ſufficit ad meritũ.¶¶ Itẽ in canoni ca. Ja.ij. Fides ſine oꝑibus moꝛtua ẽ.S̊ non ẽ effica/ cioꝛ ad merendum intentio ꝙᷓ fides.g ſi fides nõ ſuf ficit ad meritũ ſine o ꝑibꝰ.pari rõe nec intẽtio. It Gꝛeg.in quadã omel. Amoꝛ dei non ẽ ocioſus.òpꝑat em̃ magna ſi ẽ. ſi autẽ oꝑari negligit. amoꝛ nõ eſt. er. go ſi opera non aſſunt.nõ adeſt veritas amoꝛis.ſed nihil eſt meritoꝛiũ vite eterne abſq; vero amoꝛe cha ritatis. circũſcriptis opꝑibus.intentio nõ ſufficit ad Bus dicit ꝙ ad virtutẽ tria requirũt᷑ ratio.nõ ẽ ſalua virtutis ratio.ᷣ vbi non ſaluat᷑ vir/ 18 tutis ratio. nec poterit ſaluari ſufficiẽtia meriti. vꝛ‚ ꝙ abſq; oꝑatione vitã eternã nõ cõdigne nec ſuffici enter meremur. Gtẽ ſi ſola intentio vel volũtas in-/ terioꝛ ſuſficeret ad meritũ.ſ̊ habenti gratiã facilimũ ẽ velle bonũ. facilimũ eſt mereri vitam eternã.cuiꝰ contrariũ dicit dñs Math. vij. ꝙ arta ẽ via que du/ cit ad vitã.¶ R.dð.ꝙ cum querit᷑ vtꝝ intentio ⁊ vo luntas interioꝛ ſufficiat ad meritũ abſq; ope exterio ri. diſtinguendũ eſt. Aut em̃ ille qͥ habet intẽtionẽ.hʒ facultatẽ bene opandi aut non. Si non babet facul/ tatẽ. cum nemo obligetur ad impoſſibile.ſi bonã bʒ voluntatẽ et directa intẽtionẽ.tũc ſola plenitudo vo luntatis interne ſufficit ei ad meritũ vite eterne abſ/ q; exterioꝛi opatiõe Gi aũñt aſſit facultas. ⁊ ſe offert opoꝛtunitas.intẽtio nõ põt ad meritum ſufficere abſ Gq opere. ſatio autem buius ẽ diuini mandati obli gatio.et virtutis ꝑfectio.et volũtatis plenitudo. Di⸗ “ uini mandati obligatio facit vt intẽtio ſine oꝑibꝰ nõ ſuufficiat. cuz ſe offert opoxtunitas et facultas. Man data em̃ dei nõ ſolum obligant ad volendũ ſed etiaʒ ad faciendum.ct ideo qͥ non implet diuina manda/ ta cum poſſit.potius meret᷑ iram q; meret᷑ gloꝛiam. AVirtutis etiam ꝑfectio eſt ratio q̃re non ſuffcit ſola intentio.qm̃ virtus ẽ vltimũ potentie.et ideo elcua potentiam ad aliqd magnũ et arduũ.potẽtie añt aie nõ bñt ſuã virtutẽ ſiue ꝑfectionẽ completã niſi exe ant in oꝑa ſibi dcbita qn adeſt facultas et opoꝛtuni/ tas.Et iõ illa intentio qua quis vult et intẽdit bonũ. ⁊ tamẽ non faciet cũ poſſit.nõ eſt intentio virtuoſa. ac per boc nec meritoꝛia. Aolũtat᷑ etiã plenitudo rõ ẽ quare nõ ſufficit ſola intẽtio.qm plena volutas po nit effectũ ſi aſſit facultas.alioquin non dẽ plene bõ aliquid velle ſi non facit cum poſſit facere.ſᷣ ſemiple ne ⁊ pigre vult.ſicut piger qui vult et nõ vult.Et ꝓ⸗ pterea dicit Gꝛeg.ꝙ nemo vebet ſibi blãdiri de bona voluntate.immo ad dilectionem conditoꝛis lingua. mens.et manus requirit᷑.et ſicut hoꝛtat᷑ nos be.Jo. j.can.j.Diligere debemus nõ ſolũ verbo et lingua.ſ opere et virtute.cum igit᷑ adeſt facultas. et ſe offert opoꝛtunitas.abſq; operibus exterioꝛibus nec ẽ mã/ datoꝝ dei impletio.nec virtutis ꝑfectio.nec volun/⸗ tat᷑ plenitudo. et abſq; his nõ eſt ſufficientia meriti. binc eſt ꝙ ad meritum vite eterne non ſufficit boni/ tas intentionis abſq; bonitate operis exterioꝛis. Et rationes que boc oñdunt concedende ſunt.Ad il lud g qð Pertn⸗ obꝛ in contrariuʒ de Berũ. ꝙ bona intentio ſufficit ad meritum. dicenduʒ.ꝙ loquit᷑ de intentione illoꝛum operum q̃ non ſunt in pꝛecepto non ratione alioꝛum que in pꝛecepto ſunt.Ael dicẽ dum qꝙ loquitur in eo caſu qñ ſceʒ non adeſt facultas bene oꝑandi exterius.¶ Ad illud qdð obꝛ ꝙ volũtas ꝓ facto reputatur.dð. ꝙ verum ẽ äns ſe offert be⸗ ne oꝑãdi opoꝛtũitas et facultas Adillð vo BGꝛeg. non ẽ vacua manus a muncere ⁊c̃.ddm.ꝙ facien/ aẽ vis in boc ꝙ dicit.cuʒ archa coꝛdis repleta fue/ rit bona voluntate.nunqᷓ; em̃ ſicut dictũ ẽ pꝛius ple/ ne bonã voluntatẽ bʒ qui põt facere bonũ illud cuiꝰ bʒ voluntatẽ.et ad fructũ non ꝑuẽit. ¶ Ad illud qð obẽ ꝙ opera nõ ſunt in ptãte noſtra.dð.ꝙ hoc ſolũ non concludit q; in eo caſu ſufficit intentio qñ deeſt facultas ad pficiendũ oꝑationẽ bonã.Ad illud qð obẽ ꝙ bona volũtas non pẽdet ex opere.dom. ꝙ ve/ rũ eſt. attñ cũ adeſt facultas plena.voluntas neceſſa rio ponit bonũ opus.ita ꝙ ſi bonũ opus non ponit᷑ aut nunqᷓ; voluntas fuit plena.aut deſinit eẽ plena. S ſine oꝑibus nõ fufficiat.hoc nõ eſt qꝛ plenitu⸗ do bone voluntatis ex operibus pendeat. qꝛ bona voluntas ſi plèa ẽ. neceſfario in bona oꝑa redũdat. offereute ſe facultate et opoꝛtunitate. Onſequenter queritur quãtum ad ſecunduzʒ pꝛincipale de bonitate quã opera ſuꝑaddunt vonitati intentionis. Et circa boc qᷓrunt᷑ tria. Pꝛimo querit᷑ vtrũ aliquid addãt opa bonitatis vtł — meriti ſupꝛa bonã intentionẽ ratione progatiue di/ gnitatis. Scdo querit᷑ vtrũ addãt rõe qutitatis ex pte dati. Zercio querit᷑ vtꝝ aliquid addãt ratiõenu meroſitatis. ¶ Aueſtio. . èGäG ¶ Atrũ opera extenioꝛa aliquid addant ſupꝛa bonam 2„ 7 — 5 intentionẽ ratione ſue excellentie et dignitatis. ſicut ſunt opera pᷣuilegiata. Et q; ſic videt᷑.ſuꝑ illð Phil. ſ. Que ſit ſupeminẽs magnitudo.glo. Quodaʒ in⸗ crementũ gloꝛie babebũt ſũmi doctoꝛes vltra id qð cõiter habebunt alij.hoc aũt non ẽ niſi ratide doctri une quã alijs cõicant.ᷣ 2elͤt cõiter in eedeſia ma/ gis ſolẽnizantur martires ꝙ confeſſoꝛes.s conſtãs eſt ꝙ eccleſia ſanctis exbibuit bonoꝛẽ ſm meritoꝛux 19 20 21 253 ſo 6 tpoy ſzin difſon ſioctpte 1 cda onücl Gtumẽ holiß ze liteto güͦediee 1 a zalap Kimmarti buitpeit ſtinviſſe gliguict noplacea ſtücun batopa naiors lrcllat goſihn deũq;al⸗ acen Pinblla twohati ltiet o Gtrobicz ncäope citadm ſtarisl. legiatal minime tionisn putat obaliue ſigeyp ſopus 1A trct aduotk. gtſue⸗ cterpot lgteint Autqut aiur werti giͦſen tiintite ſhoñe hbamar ſtüad eſpeen ſehpee habon gean geSi ihue mater hhant 24 tatẽ et meritũ. ſuoꝝ exigentiã.g maioꝛi gloꝛia digni ſunt qui moꝛtẽ ꝓ xpᷣo patiunt᷑ qᷓ; illi qui pati nolunt.tem xpᷣs no bis aliquid meruit ꝑ paſſionẽ qð ante nõ meruerat nobis.vtpote aꝑtionẽ ianue.et multoꝝ cariſmatum diffuſionẽ.ſi & charitas xpᷣi fuit eminẽtimima ab iſtã ti ↄceptiõis.⁊ maioꝛis fuit efficacie cũ paſſione qᷓ ſi/ ne. vẽ ꝙ in quolibet alio.excellẽtia oꝑis exterioꝛis addat ad meritũ bone volũtatis ſiue intẽtiõis.¶ ſytẽ bonũ additũ bono facit magis bonũ.ſᷣ opus pꝛiuile giatum ẽ bonum.& additũ intẽtioni facit ea magis bouã.ſᷣ qdð addit ad bonitatẽ.addit ad merituʒ.S ⁊c̃. tem ſi oꝑa pᷣuilegiata nibil adderẽt ſupꝛa bonita tẽ intẽtiõis. qui ea faceret.fruſtra laboꝛaret.ſi ẽ̊ im piũ ẽ dicere ꝙ qͥ facit oꝑa exccllẽtia.fruſtra laboꝛat. Vi o excellens addat ſuꝑ intentiõis bonitatẽ. WSe cõtra de btõ Martino cãtat ecdeſia. O bea ta ala.quꝗ et ſi gladius ꝑſecutoꝛis ũ abſtulit.palmã tñ martirij nõ amiſit. ita vẽ ꝙ btũs Martinus ha buit palmã martirij ꝑ bonitatẽ intẽtionis.ſicut ſi ſu/ ſtinuiſſet acerbitatẽ paſſiõis.ꝙ nð vꝛ ; opꝰ excellẽs aliquid addat ſupꝛa bonitatẽ ntétioms.De oꝑãs nõ placet ꝑ oꝑationẽ ſ magis oꝑatio ꝓpter opantẽ qtũcunq; oꝑatio illa ſit nobilis.g qtũ deus appꝛo/ bat oꝑãtẽ.tantũ appꝛobat oꝑationc.igit᷑ nõ vꝛ ꝙ bõ maioꝛis pᷣmij efficiat᷑ apud deũ dignꝰ. ppt᷑ opatiõʒ excellẽtẽ ſuꝑadditã bonitati vol rie Aigeen ſi ali q̃s ſuſtineret moꝛtẽ ꝓ iudeo.potiꝰ demereret᷑ apud deũ ꝙ; aliqͥd mereret᷑.igit᷑ ſuſtinẽtia moꝛtis ꝓ xpᷣo ſi q̃ mõ placet deo.hoc ñ ẽ ob aliud niſi qꝛ oꝛdinat᷑ ad xpᷣm.S illa oꝛdinatio ẽ mediãte intẽtiõe.ẽ tota boni⸗ tas oꝑationis q;tũcunq; exeellẽtis ex intẽtiõe habet oꝛtũ.et ꝓpter illã deo ꝑlacet.ſᷣ vbi vnũ ꝓpter alteꝝ. vtrobiqʒ vnũ.igit᷑ tãtũdẽ placet intẽtio ꝑfecta et bo na cũ oꝑpe.quãtũ placet ſine ope. ſe ſi aliqᷓ oꝑa fa ciũt ad meritũ illa ſũt maxime oꝑa bumilitatis ⁊ vi/ litatis.Hec em̃ oꝑa deus maxie cõmẽdat.ſᷣ opa pᷣui legiata ſunt oꝑa eiuſdẽ excellẽtie ⁊ dignitatis.g vẽ ꝙ minime inter oia genera oꝑm addãt ad bone inten/ tionis merr ke vbi facultas deeſt. voluntas re/ putat᷑ ꝓ facto.ſicut determiatũ ẽ ſupꝛa.et hoc nõ eſt ob aliud niſi qꝛ alias nõ eẽt plena et ꝑfecta volũtas. ſi igi᷑ volũtas ꝑ ſe ſola ꝓ oꝑe reputat᷑.vẽ ꝙ ĩ tali ca/ dð qꝙ maius bonũ põt aliqͥd di/ ci duplr. Aut intenſiue.vtpote qꝛ plꝰdeo placet. Aut extẽſiue.vtpote qꝛ pluribus ꝓdeſt.et ſᷣm hoc dupli/ citer põt intelligi ꝙ; opus pᷣuilegiatũ addat ad boni tatẽ intẽtionis. Aut q;tuʒ ad ꝓximoꝝ edificatiõeʒ. ſu opus Krnad iatũ nibil addat ſuꝑ iutẽtionis boni aut quãtũ ad dei appꝛobationẽ.Et pꝛimo mõ atten- ditur augmẽtuʒ qtũ ad exemplũ.ſco mõ qᷓ;tum ad meritũ. Si igit᷑ loquamur ðᷣ additiõe gagte ad exẽ⸗ plũ.ſic abſqʒ dubio opꝰ puilegiatũ addit ad bonita/ tẽ intẽtionis.qꝛ bonitas intẽtiõis nõ lucet exteriꝰ ni ſi ꝑ oñſionẽ bonoꝝ oꝑm ⁊ maxice pᷣuilegiatoꝝ.Si at loqmur ſcdᷣo mõ ſcʒ quãtum ad additiõeʒ qᷓ attẽdit᷑ q;tũ ad meritũ.ſic diſtinguẽdũ ẽ.ꝙ ẽ loqui dð merito reſpectu pᷣmij ſubalis.et reſpectu pᷣmij accidentalis. NReſpectu pᷣmij accidentalis opꝰ puilegiatũ addit ſu pꝛa bonã intẽtionẽ et volũtatẽ.qꝛ pᷣmin accidentale qð ẽ aureola nõ debet᷑ volũtati m ſe.ſᷣ voluntati in ope.Si aũt loqᷓmur merito reſpectu pᷣmij ſubalis. adhuc optet ſubdiſtinguere.qꝛ ẽ meritũ cõgrui.et eſt meritum ↄdigni.Quãtũ ad meritũ cõgrui.abſqʒ du. bio opus pꝛiuilegiatũ addit ſupꝛa bonitatẽ intentio 1 / nis. p èo ; voluntas in illo ope pparat᷑ et diſponit᷑ ad ſi uſceptionẽ maioꝛis gratie. ꝑp quã digna ẽ maioꝛi retributiõe.Si aũt loquamur de merito cõdigni. ſic abſq; dubio nõ addit.ꝓ eo ꝙ quãtitas meriti condi gni penſat᷑ ex quatitate radicis.et tantũ placet deo quis qui hʒ volũtatẽ plenã ⁊ nõ pᷣt babere opꝰ.quã⸗/ tũ ille qui habʒ voluntatem et opus quãtuʒ ad eẽn⸗ tialis pᷣmij retributionẽ ſi ſũt in eqᷓii caritate. Et ſic patet ꝙ opus pꝛiuilegiatũ rõe dignitatis ſue aliquid addit ſupꝛa bonitatẽ intẽtiõis.licʒ nõ addat omi mõ additionis. Ideo cõcedẽde ſunt rões q̃ ad pꝛimã ꝑ/ tem mancun ſa illud vero qd obꝛ de btõ Mar/2 tino ꝙ palmã martirij ñ amiſit.d. ꝙ ibi palma mar tyrij nõ accipit᷑ ꝓ pᷣmio accidẽtali qd ẽ aureola.ſ 1 ſᷣmio ſubali qð ẽ aurea.vtrũq; em̃ eſt martyrij pal/ ma. vnũ ſcʒ aurea rñdet martyrio.qꝛ ſuſtinetur er charitate. alteꝝ vero ſcʒ aureola rñdet ei. qꝛ eſt ſpãt puilegij et pꝛogatiue cet ꝓpter oꝑantẽ.dd.ꝙ verũ eſt.attamẽ dũ oꝑãs be ne vtit᷑ dono ꝑ qð placet deo.hocipᷣo diſponit ſe ad maius.et aliqͥ dignꝰ ẽ.quo qͥdẽ nõ eẽt.ſi nõ ita bene vteret᷑.et iõ non ſequit᷑ ꝙ ſi opatio placʒ deo ꝓpter oꝑantẽ.ꝙ nõ magis placeat ꝓpter oꝑationẽ q; ſine. nihil em̃ impedit de duobus bonis quoꝝ vnꝰ hʒ bo nitatẽ ab altero.qͥn ambo melius valeãt qᷓ; valeat al ter illoꝝ ꝑ ſe. E⸗ plicet deo.dm ꝙ verũ ẽ.ſᷣ tñ ex boc nõ ſequit q to⸗/ ta bonitas o ꝑis pᷣuilegiati ven:at ex intẽtiõe.ſᷣ ꝙ nõ põt eẽ opus ꝑfecte bonũ abſq; intẽtiõe.nibilominus tñ oꝑa pᷣuilegiata aliquã bonitatẽ natura ſui hñt. q̃ iuncta cũ bonitate intẽtiõis aliquã excellẽtiam tri buñt bene oꝑãti.quã nõ tribuerẽt alia genera oom. Et iõ illud verbũ quo oꝛ ꝙ vbi vnũ ꝓpt᷑ alten vtro/ g biq; vnũ.nõ hʒ hic locũ.Hoc em̃ intel igit᷑ qñ ill pꝓ pter qd alteꝑꝝ pticipat aliquã ꝓpꝛietatẽ.ẽ tota rõ illi ticipatiõis.nõ ſic aũt ẽ in ꝓpoſito vt viſum eſt. u8 P illud qð obẽ ꝙ oꝑa pᷣuilegiata ſunt oꝑa excellẽ 29 ia. et iõ minus debent facere ad meritũ. d. opus excellẽs dupliciter pᷣt dici.aut m vanã eſtimationẽ. ſicut aliquis reputat excellẽtiam vindicare ſe de ad/ uerſarijs.⁊ pᷣdominari alijs.Aut pᷣm veritatis dicta men. et ſic ſuſtinere ignominioſiſimũ genus moꝛtis ꝓ rõpo eſt opus magne cxcellẽtie.et tale opus excellẽ 7 9 7 tie nõ cõdiuidit᷑ contra opus humilitatis.imo ſimul cum illa ſtat.et neceſſario eã requirit tanqᷓ; ſociaʒ.⁊ dum in ſe hẽat difficultatẽ.et dignitatẽ. et charitatez pambulã.et humilitatẽ annexã.nõ ẽ miꝝ ſi diſponit ad maioꝛẽ gloꝛiã.¶ „ Acd illud qdð obẽ ꝙ volũtas repu tat᷑ ꝓ facto vbi facultas deeſt. vm. ꝙ illud verum 530 qtum ad ſufficientiã ad ſalutẽ.et quãtũ ad pᷣmium ubale. qꝛ nemo amittit regnũ celoꝝ ex hoc ꝙ nõ fa/ cit qd facere nõ põt.nõ aũt ẽ verũ quãtũ ad pᷣmij ex/ cellentiam.ſiue quantum ad pꝛemium accidentale. Et hoc mõ ponẽdum ẽ ꝙ opus pᷣuilegiatuʒ addit ſu pꝛa intentionem voluntatis. — QAueſtio. ij. e , trũ bona oꝑa addant ſupꝛa bonã intentionẽ quã⸗ tum ad quãtitatẽ dati.Et ꝙ ſic vꝛ.j.Coꝝ.viij.Qui . ce ſemiat.pce ⁊ metct.et qui ſemiat in bñdictiõibꝰ.d&ᷣ bñdcõibꝰ ⁊ metzʒ. Si igit᷑ ſemiatio illa q̃ loqͥt apls ẽ in elemoſyne dationeę.vẽ ꝙ magnitudo dati faciat ad excellẽtiam gloꝛie. Itẽ Thobie.iiij. Si multuz tibi fuerit. habudãter tribue.ſi iſta exhoꝛtatio non eſt inutilis.vẽ ꝙ abundantia dati Beht ad aaan 44 dillud qd obẽ ꝙ opatõ pla 26 illud q obẽ ꝙ mori ꝓ iudeo diſ 27 τ „ Ti. . tũ meriti. Ytẽ uis deus ex equali bonitate cõferat bona maioꝛa et minoꝛa. tñ ille cui maioꝛa cõtulit.ad maioꝛẽ tenet᷑ gratiaꝝ actionẽ. pari rõe ſi ex equali charitate detur maiꝰ munꝰ et minꝰ munꝰ.cõueniẽs ẽ deũ ꝓ maioꝛi munere maioꝛẽ reddere rtributiõeʒ. ¶ Itẽ ſi nõ magis meret᷑ qͥ plus tribuit qᷓ ille qͥ mi/ nus. 5 nõ plus meret᷑ qͥ reliquit oia do et dat pau peribꝰ. q;ᷓ ille qͥ datvnũ ſolũ obulũ.igit᷑ oẽs ſunt ſtul ti qͥ ſequũtur diuinũ cõſiliũ. O ſi impiũ ẽ dicere di⸗ uinũ cõſilium eẽ indiſcretũ.vꝛ ꝙ quatitas dati faci/ at ad amplificãdũ meritũ. cõtra. Marci. xij. Amẽ dico vobis.qm̃ hec plus oibꝰ miſit in gaʒophi latiũ.loquit᷑ de vidua.& ſi xpᷣs plus appꝛeciabat᷑ da/ tũ illius viduc qd fuit valde ꝑuũ (ſicut in textu inui/ tur) qᷓ; magna dona alioꝝ.vꝛ ꝙ deus appꝛeciet᷑ oꝑpa ſolũ pᷣm quãtitatẽ bone intẽtiois.⁊ nullo mõ ſᷣm qn/ titatẽ muneris exterioꝛis.¶ Itẽ glo.ſuper eñũdẽ locũ. Mon offerentiũ ſubaʒ conſiderat deꝰ tᷣ᷑ cõſciam. nec ppendit quatũ offeras.ſᷣ ex quãto.ſi &̊ merita tantũ valent quãtũ deus illa põderat.vẽ ꝙ quãtitas dati. meritũ intẽtiõis bone nõ augeat. e⸗ Coꝝ.viij.Et q̃ mltũ bnit ñ abũdauit.ibi glo. Abi eq̃ᷓ E volũtas.eq̃leʒ hẽbit mercedeʒ. ſiue aliqͥs det ma/ gnũ ſiue pu.dũ tũ ex equali charitate. vꝛ ꝙ ei retri/ buat᷑ eqliter.¶ Gteʒ ſi quãtitas dati aliqd addit.aut addit ad meritũ reſpectu pᷣmij ſubalis.aut reſpectu p̃ᷣmij accidẽtalis. Hõ reſpectu pᷣmij ſubalis.qꝛ illud reſpicit charitatis radicẽ et quatitatẽ gꝛatie. Non re ſpectu accidentalis.qꝛ pᷣmiũ accidẽtale debetur oꝑi/ bus excellẽtioꝛibus et pᷣuilegiatis.non em̃ meret᷑ ali quis aureolã ex boc ꝙ dat magnã elemoſynã.vꝛ igit xp quãtitas dati ad bone intẽtionis meritũ nibil oĩ/ no adgac. . Fictde intelligẽtiã ẽ notandũ q; ̊ I pe quãtitate dati ẽ loqui dupliciter.aut cõpando da tũ ad datũ ſolũ.aut cõpando hec adinuicẽ et ad dan tis facultatẽ. Pꝛimo mõ loqᷓndo maioꝛ quãtitas da ti aliq̃d addit ad bonitatẽ intẽtiõis. nõ inquatũ fſpe ctu pᷣmij cẽntialis directe.ſᷣ qꝛ aliquo mõ diſpõit hbo minẽ ad ꝓficiendũ in bono.et ad recedẽduʒ a malo. Qui em̃ maius munus tribuit vt ſibi faciat amicuʒ de mãmona iniquitatis.magis recipiẽtẽ obligat ad oꝛandũ ꝓ ſe.et quodãmõ i obligãdo illũ.obligat de/ um. et iõ plus ſe diſponit ad gratiã qᷓ ille qui dat mi/ nus munꝰ.Silr plus ſe diſponit ad recedẽduʒ a ma lo.qꝛ in hoc ꝙ facit maioꝛẽ clemoſynã.abſolui mere/ tur a maioꝛi pena.ſᷣm ꝙ dẽ Luce.xj. Date elemoſy⸗/ nã et oĩa mũda ſunt vobis.Et Thob.xij. Elemoſyv/⸗ na a moꝛte liberat.Et Oañ.iiij. Peccata tua elemo/ ſynis redime.Sir ſi cõꝑemus quãtitates datoꝛuʒ in compꝑatione ad facultatẽ dantiũ. maioꝛ quãtitas ñ addit quãtũ ad meritũ pꝛemij ſubalis directe.ſᷣ quo dãmõ diſpoſitiue. Qui em̃ penſatis ſuis viribus plꝰ dat qᷓ;ᷓ alter ſuis viribus pẽſatis.magis ad donñ gra tie ſe diſponit.magis etiã a peccato recedit.et ſic ge neraliter loquẽdo quãtitas dati (pᷣſuppoſita equali/ tate bone intẽtionis ſiue voluntatis) quatũ ad pᷣmi um eẽntiale nõ addit directe et ꝓpꝛie.ſᷣ qͥdãmõ di/ ſpoſitiue.vel qꝛ diſponẽdo ad charitatẽ diſponit ad maioꝛẽ gloꝛiã.vel qꝛ eripiendo a malo.celerius facit hominẽ ꝑtingere ad coꝛonã.Et hoc quidẽ nõ hʒ in/ ſtãtiã q ẽ exceſſus qᷓntitatis dati.⁊ i cõꝑatiõe ad da tũ.⁊ in ↄꝑpatõe ad facultatẽ dãtis.Qñ vo ex vna ꝑte 7 vatũ vnũ excedit aliò i ſe. ⁊ ecõtra excedit᷑ ab aliqᷓ in comꝑatiõe ad facultatẽ dantis.ꝑ quẽ modũ dixit do tez ſuꝑ illd.ij. feſtabit᷑ in ſequẽti pꝛobleumate. lũtas.ſᷣ nihil hoc expᷣſſiꝰ dici pᷣt. minꝰ ꝙ vidua plus miſerat ĩ gazophilatiũ qᷓ; oẽs di uites.qꝛ totñ victũ ſuũ poſuerat.tũc ſe hñt ſicut exce dentia et exceſſa. Scom em̃ diuerſas cõditiões vnũ datũ plus ꝓmouet qᷓᷓ reliquũ. Maioꝛ em̃ quãtitas dati plus valet ad euadẽdã penã.Oꝛ ſicut dꝛ Pꝛo/ uerb.xiij. Redẽptio aie viri ſunt ꝓpꝛie diuitie.Ma⸗/ ioꝛ vero quãtitas dati ſᷣm facultatẽ dantis plus va/ let ad acquirẽdã gratiã ꝓ eo ꝙ talis ſe magis diſpo nit ad ꝑfectionẽ beatitudinis ſcʒ pauꝑtatis. Conce/ auget ad meritũ bone intẽtiõis ſcʒ diſpoſitiue. illud vero qð pᷣmo obꝛ in cõtrariũ ꝙ vidua illa plus dedit.dici põt ꝙ ibi loquit᷑ dñs ð quãtitate dati per cõpationẽ ad facultatẽ dantis.qꝛ illa totuʒ dederat. qð patct ꝑ ſequẽtem lr̃am. Pꝛeterea deus qͥ ſcrutat᷑ coꝛda.vidit ꝙ vidua illa ex melioꝛi volũtate oblatio/ nẽ ſuã dabat.et iõ magis donũ eius appꝛeciabat᷑ ra/ tione volũtatis eius melioꝛis.Cũ aũt querimꝰ nunc vtꝝ quãtitas dati aliqͥd addat ad bonitatẽ intẽtõis. boc qrimꝰ pᷣſuppoſita equalitate bone voluntatis. aliter em̃ nulla eẽt qõ.qꝛ planũ eſt ꝙ plus valet ma/ gnitudo bone voluntatis cũ puo dono.q; ꝑuitas bo ue volũtatis cũ magno. deꝰ nõ cõſiderat quãtũ ſᷣ᷑ ex quãto.dðm ꝙ verũ ẽ pᷣn cipaliter ſcʒ quãtũ ad retributionẽ pᷣmij.nõ negat tñ dẽde ſunt igit᷑ rões oñdentes ꝙ quãtitas dati V glo.qͥn quãtitas dati aliquo mõ diſponat de cõgꝛuo dillud qd obẽ de alia glo.ꝙ equalis volũtas eq̃ᷓ em hʒ mercedẽ iã ptz reſpõſio. Hõ em̃ fit maioꝛ re/ tributio volũtate remanẽte in ſua equalitate.vᷣ quia quãtitas dati diſponit ad habendũ melioꝛẽ volunta tẽ et purioꝛẽ̃.hinc ẽ ꝙ aliquo mõ facit ad augmẽtum gloꝛie.Et ꝑ hoc ptʒ rñſio ad illud qð vltimo quere/ bat᷑ ꝙ aliquo mõ facit ad pᷣmiũ ſi udale licet nõ pꝛin/ cipaliter et ꝑ ſe.S mediãte gratia et charitate ad quã diſponit. Aerũtamẽ illud qð obẽ de pᷣmio accidẽta/ li nõ cogit ꝓ eo ꝙ meritum accidẽtale nõ tm̃ ẽ aureo la.ſᷣ etiã gaudiũ de aliquo bono creato. ſiue ſit alicꝰ Hrogatiue et excellẽtie ſiue nõ. Et hoc melius mani⸗ iij. Atrũ bonitas operũ addat ad bone intentiõis meri tũ qẽtũ ad numeroſitatẽ.Et ẽ qõ vtrũ bonũ opꝰ ad/ ditũ oꝑi. reddat oꝑantẽ dignũ maioꝛi pᷣmio eẽntiali. Et ꝙ nõ vꝛ pᷣmo ꝑ illð Zach.iiij. Exeqbit gr̃am gre. ſeiaa gloꝛiã.vel ad gloꝛiã celcrius habendam. vbi ẽ eq̃litas gre.erit eqlitas gloꝛie.igit᷑ ſi aliq duo ex eq̃li gẽa ineqliter opãt᷑.nihilominꝰ i mercede glo⸗ rie eqᷓbũt᷑¶ Itẽ ſuꝑ ill Juð.ij. Qui lõgo tꝑe pꝰ eũ vixerũt. glo. Soliꝰ dei ẽ noſſe inter ſenioꝛes qͥs eoꝛũ pꝰ ſe lucè emiſerit.vtꝝ panlꝰ.an petrꝰ.an bartholo/ meꝰ.ſ certũ ẽ ꝙ paulꝰ plus oibꝰlaboꝛauit.ſicut dẽ.j. Coꝝ.xv.gᷓ magnitudo pᷣmij nõ penſat᷑ ᷣm multitu/ dinẽ oꝑmſſytẽ Aug. Mõ mititudo oꝑm.nõ diutur nitas tym auget meritũ.ſ ſola charitas et melioꝛ vo tẽ quãtũ hõ dili/ git deũ tantũ diligit᷑ a deo.et quatũ diligit᷑ a deo tan tũ remunerat᷑ a do.ſi ̊ ẽ eq̃litas in dilcctiõe.eq̃litas ẽ in remuneratiõe.s multi ſũt eq̃les in dilectõe.q nõ ſüt eq̃les i oꝑe.ᷓ vꝛ q; mititudo oꝑm ñ faciat ad me/ riti ſubalis pᷣmij incremẽtum¶ Sʒ cõtra. Ro. iiij. Ei aũt qͥ opat᷑ merces nõ iputat᷑ ſim gratiã ſᷣ ſjm meri⸗ tũ.glo. Merces ñ dabit ſᷣm graz fidei tm̃.ſ ſm me/ ritũ opatiõis ſue.g vẽ ꝙ pluribꝰoꝑibꝰ maioꝛẽ merce dẽ quis mereat᷑ brelſtẽ ſuꝑ illud Gabł.iiij. Bonum — d illud qð obꝛ de glo. ꝙ añt facientes nõ deſiciẽtes.glo. Quãtũ ſeminaueri/ M vni opy⸗ glt 0 Gan ſule ſgͤt ſnere⸗ Pecan Pont nuph⸗ littt co isint gt tite inut Ceſan. Zutig Nureol bus.5 t inmna plee⸗ Coͤſitnᷣ efi⸗ Nkaet Pinüge Fekn Chiido ccege d ts dſſpon fectö ſeuat obag ctopa cctin ſaluan D we nn 8 mie ſeae pfe Aichd⸗ zaaͤ glura in oſ⸗a falia meriti retur! polit⸗ gug 352 34 35 ſn⸗ Din ct⸗ Migii eſ irdls⸗ s per Ntn. cſeue Mchlnto⸗ tihnin⸗ mmpnne tiinis. wlonnts. lefn, linsd innee gwriiht No babern. foliwei tmunſe tariti oepbe Minn upgi eſta s ne⸗ ii ste u, nil mnge.⸗ lido eghe ean is en nnt⸗ atü⸗ Pun⸗ ncinp jonl 1denti⸗ iſns in k. ar⸗ e⸗ herc⸗ ohin aar, 56 37. at.tãto maioꝛẽ ab ipᷣo recipiat ftributionẽ. * — ms in opibtis. tatũ metemꝰ in fructib 2=. ( Ntẽ g vnũ bonũ opꝰ hõ meret᷑ vitã eternã. ſi aliᷣ ſequẽs opus ẽ ita bonũ ſicut pꝰ.tãtudẽ merebit᷑ ſicut pᷣmũ. aut g meret᷑ ill idẽ.aut aliqͥd ſupadditũ illi.Si ali⸗ q̃d ſuꝑadditũ illi hẽo ꝓpoſitũ ꝙ mititudo opm ꝓſit ad augmẽtũ meriti. Si nihil.ᷓ vꝛ ꝙ fruſtra opet .ᷓ ẽ ſtultꝰ.q; facto vno bono ãpliꝰ facit alid Oꝛ ſi bocẽ ipiũ dicere.reſtat ⁊c.iptẽ pctm̃ ũ ẽ magis efficax ad — merẽdũ penã.q; ſit bonũ opꝰ ad merẽdũ gloꝛiã.ſecd peccatũ ſequẽs additũ pᷣcedẽti ſi ſit eq̃le ei meret᷑ du plo maioꝛẽ penã.g̊ bonũ opꝰ additũ pᷣcedẽti meret duplo maioꝛẽ gloꝛiã. Itẽ qͥ uit hõi.qᷓto diutiꝰ ei ſer uit tãtũ maioꝛẽ aſſequit᷑ mercedẽ.ſi ̊ deꝰ in retribu⸗ endo eſt iuſtioꝛ et liberalioꝛ q; ſit hõ. vẽ ꝙ; quãto ali q̃s in pluribꝰ ei puit.et quãto plura opa ꝓ xpᷣo faci/ Itẽ iſte multiplicat oꝑa bona ſeminat in terra bona.g ne/ ceſſanio optet ꝙ aliquẽ fructum pᷣmij ex eo accipiat. Aut igit᷑ pᷣmiũ ſubale.aut accidẽtale.aut auree.aut aureole.Sʒ nõ aureole.cũ illa debeat᷑ oꝑibꝰexcellẽti bus. & fecebiet maiꝰ pᷣmiũ ſubale ſiue aurce.Eſt igit qð qᷓ;tũ ꝓſint bõa oꝑa mitiplicata et quẽ fructũ affe ruũtiM. ad pᷣdictoꝝ intelligẽtiã ẽ notadũ 4 pꝓficere in merito vel ad meritũ põt eẽ duobꝰ modis ſᷣm du cõſiſtit in viſiõe et fruitiõe dei.qð iõ dẽ pᷣmiũ ſubale. qꝛ fudamẽtũ et ſuba totiꝰ nr̃e beatitudis ẽ deꝰ et illo pfecte habito.ꝑfecta ẽ in nobis btitudo’ / 7 * pᷣmiũ accidẽtale qð qͥdẽ cõſiſtit in gaudio qd habet᷑ de bono creato.vel de liberatiõe ab aliquo malo.Ac cipiẽdo igit᷑ meritũ reſpectu pᷣmij ſubalis.cõtigit di⸗ cere ꝙ aliqd valet ad ꝓfectũ meriti triplicit. Aut qꝛ illð meret᷑ hõ maioꝛẽ gloꝛiã.et H̊ mõ maioꝛ chari/ tas vł melioꝛ volũtas facit ad ꝓfectũ meriti. Aut qꝛ 38 diſponit ad merẽdũ maioꝛẽ gloꝛiã.et talia ſũt opaꝑ⸗ fectiõis qᷓ dicũt᷑ facere ad meriti ꝓfectũ.Aut qꝛ con/ ſeruat illud ꝑ qð meretur hõ gloꝛiã.et ſic omia bona oꝑa ꝓficiũt ad meritũ.qꝛ in ipis exercetur charitas et oꝑpatur. cõſeruatur radicatur.vt bõ finalr ꝑſeue ret in illa.Et hoc nõ ẽ ꝑuũ.qꝛ quicqͥd hõ faciat.non ſaluatur niſi finalit᷑ ꝑſeueret.Et ſic pʒ q opꝑm multi plicatio qddãmõ valet ad ꝓfectuʒ in merito reſpe/ ctu pᷣmij ſubał.et h̊ dico diſponẽdo et cõpuãdo.ñ ãt merẽdo maioꝛẽ gloꝛiã ex cõdigno. Silr ad ꝓfectum maioꝛis pᷣmij accidẽtalłpᷣt aliqͥd valere triplicit. Aut rõe adeptiõis aureole.et ſic oꝑa ſpãl excellẽtie faciũt ad ꝓfectũ meriti volũtatis bone.Aut rõe adeptõis alic delectatiõis interne.et ſic oĩa oꝑa q̃ fiũt ex gra q̃dãmõ valẽt ad ꝓfectũ pᷣmij accidẽtał. qꝛ bhim ꝙ bõ plura bona oꝑa facit. ᷣm h̊ de pluribꝰ iocũdabitur in cõſcia ſua.Aut rõe diminutiõis pene.et ſic opa dif ficilia et penalia faciũt ad ꝓfectũ meriti. et addũt ad meritũ bone volũtatis.qꝛ remiſſionẽ alicꝰ pene me/ retur hõ ex volũtate cũ oꝑe.quã nõ merctur ex ſola volũtate. Hec aũt diſtictio nõ ſolũ valz ad terminan dũ qð dictũ c.ſ etiã ad duo pᷣcedẽtia. Generalit᷑ em̃ Aliz vo ẽ= ſicut pᷣus oñſuʒ e⸗ pctõ duplat meritũ et ſuppliciũ.g ⁊ bonũ additũ bo liõ ñ ẽ ſile ex ꝑte iſta et ex illa reola. Mõie em̃ aureole ñ intelli veru ẽ qg dim dignitas. et dati quãtitas.et opᷣm nin. meroſitas ad ꝓfectũ meriti facit reſpectu pᷣmij acci⸗ dẽtalis.licʒ dinter. Aen ẽ etiã generaliter qꝙ illa oia opꝑa nõ faciũt ad ꝓſectũ meriti rſpectu pᷣmij ſubal'ni ſi ſolñ diſponẽdo et cõpuãdo. Eñ rões ille q̃ oñdũt 8 ꝙ nõ mltiplicatur merces pᷣmij ſubalis pᷣm multipli catõz opm. cõcedẽqe ſũt. Vlex em cocludũt.¶ Ac il 39 lud vᷣo qð pᷣmo obꝛ ĩ cõtrariũ 4 ei q̊ͥ opatur merces t iputatur ſᷣm meritũ.dð.q; tex nñ vult dicere ꝙ qtitas mercedis rũdeat opꝑi pᷣncipa/ liter. boc vult dicere. ꝙ vbiẽ opoꝛtunitas opãdi.ñ ſufficit gra fidei ſine bona opꝑatiõe.vbi aũt opoꝛtuni tas ſiue facultas deeſt. ſola gra ſufficit. Añ ſenſus ẽ. ei qͥ oꝑatur.i.ci qͥ b tᷣs opãdi.¶ Aq illud qð obꝛ de glo. ꝙ quãtũ ſeminauimꝰ in opibꝰ.tãtuʒ metemꝰ in fructibꝰ.dð ꝙ nõie fructuũ itelligitur ibi gaudiñ qdð hẽbit qͥs de bonis oꝑibꝰ.nõ pᷣmiũ ſi ubale qð cõſiſtit in do. Si ãt ð illo ſcʒ ſubali pᷣmio intelligatur tũc qn tũ et tãtũ nõ dicũt cõmẽſuratiõcʒ. nec etiã dicũt diſ poſitionẽ neceſſitatis ſ̊ cõgruitatis.¶ Aillð qd obẽ. ꝑ ſequẽs opꝰ meretur hõ tãtũdem qᷓ;tũ ⁊ ꝑ pꝛimũ ruerat.loquẽdo quãtũ ad eẽntiale pᷣmiũ.et nõ ſequi merito vel ac u põt eẽ duob? 1¹ tur ꝙ iuanũ laboꝛet.qꝛ et ſi pᷣmũ opꝰ erat meritoꝛiũ plicẽ dꝛiaʒ pᷣmij.OQddã em̃ ẽ pᷣmiũ ſubale.qd qͥdem ille hm ꝙ glo. expöit 40 41 d5. qꝙ veꝝ ẽ.b nõ meretur aliud ſᷣ idip̃m q pus me vite eterne.nõ tñ merebatur efficaciter niſi charitate pleuerãte. et charitas nõ pᷣt in hõie vigere qn exeat in bonos actꝰ cũ pᷣt et debet.iõ ſcq̃ns opꝰ fruſtra nõ fit. qꝛ qᷓuis nõ addat aq pᷣmij excellẽtiã. addit tñ ad meriti efficaciã.diſponit etiã nibilominꝰ ad ꝓfectũ. et facit ad incremetũ meriti reſpectu accidẽtał᷑ pᷣmij ¶ Ad illud qdð obẽ ꝙ; pctm̃ addituʒ no.dd. ꝙ nõ ẽ ſilłe. ꝓpter hoc ꝙ qꝛ mala facimꝰ.ma/ li ſumꝰ.ꝑ nõ qꝛ boa facimꝰ boni ſumꝰ.ĩmo potiꝰ ecõ uerſo bonitas opꝑm oꝛtũ hʒ ex bonitate opãtis. et hic eſt ꝙ diuerſis pctis meretur hõ diuerſa ſupplicia.q; uis diuerſis bonis opibꝰ mereatur hõ vnꝗ gloꝛiã. qꝛ actio merẽdi et acceptãdi in pluribꝰ bonis vna ẽ. rõ vo lceili et demerẽdi in pluribus pctis diuerſa. ¶ Ad illud qd obẽ q; apud bõieʒ maiꝰ pᷣmiuʒ mere tur hõ ex pluribꝰ oꝑibꝰ.dð.ꝙ nõ E ſile.qꝛ bõ nõ fpu tat opꝰ diguũ retributiõe ꝓpt᷑ bonitatẽ opãtis.ſᷣ̊ po 42 43 tiꝰ opãtẽ ꝓpter bonitatẽ oꝑis.Hõ em̃ indiget aliẽðo fuitio. deꝰ? aũt qͥ bonoꝝ nroꝝ nõ indiget. nò opantẽ ꝓpt᷑ oꝑa.ſᷣ oꝑa ppt᷑ oꝑãtẽ acceptat et remunerat et illð qd obẽ ꝙ opa mitiplicata nõ valẽt ad pmini accidẽtale Aeno olr quũtur aureolã.dð.q accidẽtale pᷣmiũ in plsé i; au la. . intelligimꝰ qdcũq; pᷣmiuʒ accigétale.5 ill qd h quãdã pᷣrogatiuã et dignita tẽ ſicut et opꝰ cui rñdet.HNihilominꝰ tñ gaudiũ bo noꝝ oꝑm mltiplicatiõe ad accidẽtale pᷣmiũ ſpectat. cũ ſine ipᷣo poſſit haberi vita eterna.et ad Hᷣ qͥdẽ faci — unt bona opa mltiplicata. faciũt etiã ad eẽntiale pꝛe miũ aliqͥ mõ ſicut pꝛius oñſum eſt. Ex bis patet fſpõ ſio ad illud qd vltimo querebatur. ¶Miſtinctio. xlj. Qualiter ex obliqtate intẽtiõis habeat fieri opus malum. Anqʒ intentio vt ſupꝛa dictũ eſt ⁊c. Supꝛa oñdit magiſter qualiter actus habeant rectificari ex ecti tudine intẽtionis et volũtatis. In hac pte intendit determinare qualiter actus ex defectu intẽtiõis et volũtatis habeãt depꝛauari. Diuiditur aũt ꝑs iſta i duas ptes. In quarũ pᷣma coꝑat mgfr̃ oꝑa ad in/ tẽtionẽ deſicittem. In ſcda vᷣo cõpat malos actꝰ ſiue mala oꝑa ad volũtatẽ.ibi. Poſt bec iueſtigari ogtz ꝛc. Pꝛima ꝑs diuiditur in tres ꝑtes. In quaꝝ pᷣma mgr̃ mouet qõeʒ et determiat ᷣm quoꝛũdã opinionẽ. In ſe q44 44 cuda vo obijcit cõtra illã dᷣcermiationẽ. adiuges illi qõni qᷣnda mſioneʒ ibi. NHois qt obijcitur. In terga ma⸗ giſter õm illoꝝ opinionẽ tionẽ.ibi.Alij vero qui trip ſcʒ per bonã.et malã.ct indiſfe In pꝛima querit męr̃ vtrũ oẽ peccx in voluntate. ibi. Illius etiã intelligenti eſt de peccato exterioꝛi ꝙ ſit voluntariũ motũ.ibi.Si aũt oẽ peccatũ moꝛtale ⁊c.Et ſic duas qðe Atrum omnis actio mala ſit non ꝓcedit ex intentione recta. Fides intẽtionẽ di duplici indiget directi uo.quoꝝ vnũ reſpici/ . ☛ã 7 Aouet qõʒ et ↄterminat m qͥrũdã opinionẽ.an oĩs et alia hmõi ad bonos moꝛes ptinẽtia.que ſine chari⸗ thate. fide.⁊ ſpe.ĩpleri nõ pñt.Nullũ g̊ͤ mãdatũ iplet. q̊ triuariã diſtinctionẽ actuũ ponũt (vt in di.pᷣcẽdenti pats) aliatn ponit determĩa. hariã diſtinctionẽ actuũ faciũt.vbi innuit ꝙ actiões noſtre diuidũt᷑ ꝑ tres dꝛias fferentẽ inter vtrãq; mediã. Similiter ſcdᷣa ꝑs pꝛincipalis diuidit᷑ in tres ꝑtes. peccatũ exterius ſit volũtariũ ſiue a volũtate. In ſca querit vtrũ oẽ pctm̃ ſit tia perquirẽda eſt ⁊c. In tercia vero concludit ꝙ hoc nõ ſolum veruʒ ſ̃ etiam veꝝ eſt de peccato interioꝛi.qd quidẽ cõſiſtit circa volũtatis Et ſic duas qðes pᷣncipaliter determiat mgr̃ in ꝑte iſta.quaꝝ vna ẽ. Scðda ẽ vtruʒ ois culpa ſit voluntaria. rigat. Cõtra. multi ba intentio vel actio eoꝝ qͥ carent fide ſit mala. a XLI. hentes aen ae Vnq; intẽtio vt ſupꝛa dictũ ẽ bouũ opꝰ fact⸗ viqet intentiöis di at. et ſides intẽtioneʒ dirigat.nõ immeritoqᷓ a rectio a fide nõ bʒ ecẽ6. i põt vtrũ oĩs intẽtio oẽq; illoꝝ opꝰ malũ ſit Si tu dicas ꝙ de fide qͥ fidẽ non hñt.Si em̃ fides intẽtionẽ dirigit.et inten loquit᷑ qᷓ ꝑ dilectione tio bonũ opꝰ facit.vbi nõ ẽ fides.nec ĩtẽtio bona.nec odpatur. vtpote defie opꝰ bonũ eẽ vrᷣ. Qð a qᷣbuſdã ñ irrõnabilter aſtruit᷑. Prngen eie oo le, q dicũt oẽs actiões et volũtates hõis ſine fide malas tionis vebuit attribui EE. que fide habita bone exiſtũt. VUñ apls ait. Oẽ qd Ro. xiiij. charitati ᷓ fidei ſIt? ſ ex fide peccatũ eſt.Qð exponẽs Aug.ait Omis b queritur iuxta hoc. c vita infideliũ pctm̃ ẽ.et nihil bonũ ẽ ſine bono ſůmo. directio intentiõis ali Vbi deeſt agnitio eterne veritatis.falſa virtus ẽ etiã vo areruttvr ſ ĩtoptimis moꝛibꝰ. Et Jacobꝰ ĩ epła canõica ait. Qui Jaco. ij. rtnti mare ſmiiter Offendit in vno ſcʒ ĩchanitate. factꝰ ẽ oim reꝰ. Qui G non attribuitur ſpei. fidẽ et charitatẽ nõ hʒ. oĩs eiꝰ actio petm̃ ẽ.qꝛ ad cha/⸗ cum et ipſa ſit virtus ritatẽ non refertur. Quod enim ad charitatem nõ re/⸗ thcologica. et reſpici- fertur(vt ſupꝛa meminit Aug.) non fit quẽadmoduʒ at finem ſicut fides et fieri opoꝛtʒ.ideoq; malum eſt. Non & mandata cuſto charieas ſ. döm dit qͥ charitate caret.qꝛ ſine charitate nullũ madatoꝝ un er deulnd inta⸗ Ccuſtodit᷑. Añ Aug. ſup eplaʒ ad Sal. ait. Cuſtoditõỹ lectus. ct pedẽ affectꝰ. lcgis dicit apłs. nõ inebꝛiari.nõ occidere.ñ mechari. at aſpectũ.et boc eſt f nullũ bonũ opꝰ facit qui fidẽ et charitatẽ nõ hʒ. In⸗ heb. xj. s Ataum vaa poſſibile ẽ em̃ vt ait apls.ſine fide aliqd placere do. rſtas Et io die Werfñ. Que ſine fide fiũt. bona ñ ſũt.q; oẽ bonũ placʒ ðo. ad ſimplicitatẽ ocu· ¶ Obücit contra determinationẽ pꝛioꝛc. ad li concurrit charits iügss illi qõni quãdã reſponſionez. b et veritas. Oñ ᷓ mr̃ ¶ His aũt obijci᷑ qð ſupꝛa dicit Aug.ſcʒ ꝓ in fuili tio/ dicit ꝙ fides dirigit ire et ſi bonũ fiat.nõ tñ bene. Nemo em̃ inuitꝰ bene fa tentionem.nõ de qua⸗/ cunq; fide intelligit.ſ de fide opante ꝑ dile⸗/ bñ ab illo qͥ charitatẽ nõ hʒ. Qui em̃ puilit timet. cha cit etia ſi bonũ ẽ qð facit.Hic em̃ dicit bonũ fieri.ſed ñ ctionem ſicut obicctũ ritate vacuꝰ ñ ẽ.ð quo tñ hic dic.qꝛ bonũ facit.ſ ñ bñ z. Magis tñ directo, NQui etiã ſuꝑ illũ locũ põ.Turt᷑ iuẽit ſibi nidũ vbi re⸗ Ps. lxxxiij. annbunt ci cha poat pullos ſuos. die. iudei. heretici.⁊ pagani oas o nue lun ais “S bona faciũt.q veſtiũt nudos.et paſ. cũt paupes. T hu ſtrãtis q;ᷓ virtutis ad, 1 èMùMBU iuuantis.licet vtrũqʒ ſit neceſſarium ad boc ꝙ homo recte ambulet.èt ꝙ lumen videat.et ꝙ; pedem rectum 2 habeat. Pꝛopter defectum pꝛimi non recte iucedit cecus.et ꝓpter defectũ ſecundi nõ recte incedit caudus. Eld illug qd queritur de ſpe.dom. ꝙ ſpei pꝛopꝛie loquendo non eſt dirigere.ſed erigere.quia ſpes ſpectat ꝑ modum futuri. Ande quaſi dat ſecuritatem quandam ne in via deficiat. Fides autem et charitas pꝛeſen- tialiter potentias in quibus ſunt in operibus dirigunt.quia vna illumiat.et altera inflammat.et ideo vna dirigit reſpectu veritatis. altera reſpectu bonitatis. et quantũ ad hec duo ſufficienter attenditur rectifi- catio anime in ſuis operibus.et ideo non opoꝛtet ꝙ ſpei attribuatur directio ſed ſolum erectio.licet illa ere/ ctio quodãmõ dici poſſit directio b. Omnis vita infideliũ peccatũ eſt. Cõtra.infideles bñt oꝑa vᷣtutũ pol⸗ liticaꝝ.ſᷣ vtutes pollitice ñ ſũt hitꝰ mali ̊ boni.qꝛ ñ ſũt vicia ſᷣ di dõa.⁊ ̊ vẽ ꝙ oꝑa illaꝝ vᷣtutũ nõ ſint pctm̃. ¶ Item infidelis hõ põt dare elemoſã.vt deus maniteſtet ſibi visã veritatis.⁊ in h diſponit ſe vt. de det nis ſen lht Tchon gütpt erus. hona4 cg ic Qubu diegt i merito mein Ppetra ſſupp nunn litat. Ryoli Gvot Wlita noo ſutde naep wolon opii⸗ 6. Reſpõdʒ ad queſtionem . Actus nĩi diui dũt᷑ ꝑ tres dif- ferẽtias.ſcʒ per bonã. et malã. et ꝑ ind'ntem. Ouibus mõis dicatk bonum. 4 vicz mala intẽtiõe. Si aũt nõ pꝑ ſe intelligat᷑.nõ ẽ ſermo verꝰ niſi intelligat᷑ de bono ꝑ meritoꝛium.ſᷣ tunc non ſequit᷑.non facit fructũ bonum.S facit fructũ malũ. rt nu . ¶ Quãuis et illa ⁊c.innnit magiſter ꝙ peccata q̃ a neſciẽtibꝰ vel coactis ppetrantur nõ omnino poſſunt ſine voluntate cõmitti.Contra.videt᷑ falſum dicere p̃ſſupponit cognitionem.ſicut dicit phᷣus.ergo qdð fit per neſcientiã vel ignoꝛantia medium.ſicut ſupꝛa oñſum eſt. c rium.ergo cõmittit᷑ ſine volũtate. Itẽ coactio inducit violentiã.ſᷣ violẽtia excludi cto nõ ẽ volũtariũ. Querit᷑ g q̃liter Aug. intelligit cũ dicit ꝙ, que fiũt ꝑ coackibeʒ lũtatẽ. R.dðᷣ. ꝙ nouẽ ſũt gradꝰ volũtarij ſᷣm qͥs pctã volũtaria dicũt᷑ ̃m plꝰ eti S — — — iuſmõi.ſᷣ nõ in nido eccleſie.i.in fide.et iõ ↄculcãt᷑ pul li eoꝝ.Quibꝰ illi rũdent dicẽtes.bona oꝑa appellari hmõi q ſine charitate fiũt.nõ qꝛ bona ſint qñ ſic fiunt. qð euidẽter ſupꝛa Aug.docuit.ſᷣ qꝛ bõa eẽnt ſi alit᷑ fie rẽt. que etiã ſui genere ſũt bõa.ſ ex effctũ fiſt mala. ¶ onit aliã determiationẽ quibꝰ mõis actõ eoꝛũ bona ẽ qui fidem non habẽt. c ¶Klij vero qui triphariã diſtinctionẽ actuũ faciũt.oꝑa cũcta que ad nature ſubſidiũ fiunt.ſemꝑ bõa eẽ aſtru unt.Sʒ ꝙ Aug.mala eẽ dicit ſi malas hẽant cãs.non ita accipiẽdũ ẽ q̃ſi ia mala ſint.ſᷣ qꝛ peccãt ⁊ mali ſüt qᷓ ea malo fine agũt. Itẽ et illud aliud.ſcʒ bonũ opus intẽtio facit.⁊ intẽtionẽ fides dirigit.determiant dicẽ tes.ibi bonũ vocatũ qð remunerabile ẽ ad vitã.nõ ꝙ illud ſit ſolũ bonũ opus.imo etiã alis plura. licet ñ ea rõe qᷓ illud ſint bona. Bonũ em̃ multipliciter accipit᷑ ſcʒ ꝓ vtili.ꝓ remunerabili.ꝓ ſigno boni.ꝓ ſpẽ boni. PꝓPlicito.⁊ alijs foꝛte modis. Solaq; illa intẽtio remu nerabilis ẽ ad vitẽ quã fides dirigit.ᷣ nõ illa ſola bo⸗ na ẽ vt aiũt.Nã ſi qͥs iudeꝰ vel malꝰ xpᷣianꝰ neceſſita t᷑ẽ ꝓximi releuauerit naturali pietate ductus.bonum fecit.et bona fuit voluntas qᷓ illud fecGWi. QAuerit vtrũ oẽ peccatũ exterius ſit volun tarium ſeu a voluntate. d — ¶ Poſt hec ĩueſtigari oꝑtʒ qliter ĩtelligẽdũ ſit qð Aug. Ait in li. ð va religiõe.Vſq; adeo inqͥt pctm̃ volũtari um malũ ẽ.vt nullo mõ ſit pctm̃ ſi nõ ſit volũtarium. Huius dicti rõeʒ Aug.apies in li.retractationũ dicit. Pot videri falſa h diffinitio.ſ ſi diligẽt diſcutiat᷑ iue nit᷑ eẽ viſſima. Pctm̃ qppe illð cogitãdũ ẽ qð tmmõ peccatũ ẽ.nõ qdð c etia pena pcti.ſcʒ peccatũ pꝛimum hõis qð fuit peccatũ et cã peccati ̊ nõ pena οε et illa qᷓ nõ volũtaria peccata nõ iĩmerito dicũt᷑.qꝛ vel a neſciẽtibꝰvła coactis ꝑpetrãt᷑.nõ oĩ mõ pũt ſine vo lũtate cõmitti.qm̃ et ille ꝗͥ peccat ignoꝛãs. voluntate vtiq; facit.qð cũ faciẽdũ nõ ſit. putat eẽ faciẽdũ. et il le qͥ cõcupiſcẽte aduerſus ſi pm̃ carne.ñ ea que vult fa cit.ↄcupiſcit qͥdẽ nolẽs et ĩ eo ñ facit qð vult.ſʒ ſi vin/⸗ cit᷑ ↄ cupie ↄſentit volẽs.⁊ in eo ñ facit niſi qð vult. 7 illud qð in ꝑuulis ẽ oꝛiginale pctm̃.ex pꝛima hõis vo luuntate mala cõtractũ eſt. Hon itaq; falſum eſt quod 9 ei habitũ fidei. ſed i5 hõ ad graʒ ſe diſpo nit nõ peccat. nõ vẽ ꝙ ois vita infidelium ſit culpa ſiue oĩs actõ. Oppoſitũ aũt huiꝰ c. qꝛ arboꝛ mala nõ põt fructꝰ bonos facere.S ſi infideles malã volũ tatẽ hũt.et indirectaʒ intẽtionẽ. et carẽt fide ⁊ charitate.g vꝛ qꝙÿ om nia faciant male et ni/ hil bene. ¶ E. dom. q; 3 infideles nõ peccãt in omni ſua actiõe.nam qñ coꝝ actio nõ repu gnat fidei.nec bonis moꝛibus.nõ ẽ rõ aliqᷓ quare in ea debeat eẽ peccatũ Qòð g dꝛ i lit/ tera ꝙ ois vita infide- liũ ẽ pccm̃.dʒ.ꝙ hoc non dẽ pꝛopter boc ꝙ oĩis actio quã faciũt in tota vita ſua ſit cul/ pabilis et meritoria. ſ hoc iõ dꝛ.qꝛ ꝑ nullã aetionẽ quã agũt libe/ rant᷑ a culpa qdiu in infidelitate pſiſtũt. et iõ ſenſus ẽ.ois vita iu fideliũ ẽ peccatũ.i.nõ ſine peccato. Silr in/ telligenda eſt ſequens auctas et alie cõſilłes. cũ dẽ ꝙ vbi deſt agni⸗ tio veritatis. falſa eſt virtus.nõ qꝛ illa virtꝰ ſit viciũ. ᷣ qꝛ deficit a vera virtuf pfectiõe. qꝛ virtꝰ vera dẽ qꝛ ve/ racit᷑ pducit ad vitaʒ. Ad iülud g qd obꝛ ꝙ arboꝛ mala nõ põt fru ctus bonos facere.in/ telligenda ẽ locutio ꝑ ſe.i. ſi opetur volũtas mala inquãtuʒ mala. fecto.qd quidẽ ẽ bonuzʒz qꝛ inter tale bonuʒ et malum eſt pꝛimuʒ qꝛ voluntarium m. eſt ſimpliciter inuolũta t volũtates.g qd fit a coa/ et ignoꝛãtiã nõ fiũt pᷣt᷑ vo/ ninꝰ. Pꝛio em̃ ⁊ pᷣncipalit᷑ S dẽ volũtariũ qð ẽ a volũtate.nilo iclinãte.nec exteriꝰ.nec iteriꝰ.ſic fuit pctm̃ luciferi volũtariũ. Secundo mo do voluntariũ dẽ qð ẽ a volũtate aliqͥ ſuggerẽte exterius. nullo inclinãte interiꝰ. volũtariũ. Tercio mõ dẽ volũtariũ qð è a volũtate.aliq̊ tñ iclinãte exteriꝰ et inte galiquis ꝑpetrat ex deliberatiõe et intẽtiõe pꝰ lapſum nature.Quarto mõ aliqͥd ẽ vol nõ mouẽte ad illud directe.mouẽte tñ illud ex cõſcquẽti.ſicut ẽ pctů omiſſiõis.quo ſurgere.qꝛ volũtarie ſe inebꝛiauit.OQuito mõ aliqͥd ẽ volũtariũ qð ẽ a volũtate nõ nec appetente. aliudq refugiente.ſic eſt peccatum quod bo voluntariũ qdð ẽ a volũtate.nõ ꝑlene iq qð agit cognoſcẽte et ſic fuit petiñ pꝛimi hõis riꝰ. ⁊ ſic ẽ pctiñ moꝛtale qd utariũ qð ẽ a voluntate qs omittit ad matutinũ mouente adillud directe. mo facit moꝛtis timoꝛe. Sexto modo eſt aliquid ct ſic pctm̃ ex ignoꝛãtia dẽ volũtarium. Septimo Vi. mõ dꝛ aliq̃d volũtari/ um qꝛ ↄſequit᷑ ad ali/ quid qdð volũtarie fa/ ctũ ẽ ab illo eodẽ a qͥ il lud fit.et ſic pctã que cõſequũt᷑ ebꝛietatẽ in quã hõ ſe ſciẽter indu⸗ xit. dicunt᷑ aliqͥ mõ vo luntaria. Octauo mõ dẽ aliqͥd volũtariũ qꝛ E ab aliq̊ potente ꝓhi bere.nõ tñ ꝓhibẽte. et ſic peccatũ veniale qð ẽ pꝛimꝰ motꝰ dẽ eẽ vo lũtarin. Mono mõ dẽ aliqd volũtariũ qð in- troductũ ẽ a volũtate aliena ſicut a cã pꝛia. et ſic pctm̃ oꝛigiale dꝛ volũtariuʒ. In oibus iſtis modis pᷣdictis ali quo mõ ſaluat᷑ rõ vo/ lũᷣtarij.ꝓpꝛie tñ et pᷣn cipaliter in duobꝰ mo dis pᷣmis.Et ꝓpterea diẽ Aug. ꝙ illð qð di/ xerat ſcʒ oẽ pctiñ volũ tariũ.de pctõ pᷣmi ꝑen tis eẽ itelligẽdũ.nõ qꝛ illud ſolũ ſit volũtari/ um. qꝛ illud inter ce/ tera mere eſt volũtari um. Alia em̃ aliq̊ mõ volũtaria ſunt. licet ñ ita plene ſicut illud qd fit ꝑ neſcictiã et ꝑ coa/ ctionẽ.ſ qd obꝛ ꝙ; tam coactio qꝙ̃; ignoꝛantia excludit rationẽ volũtarij.dð. 4 ven ẽ vbi eſt oimo⸗/ a ignoꝛãtia.⁊ coactõ ſufficiẽs.̊ volũtas nũ qᷓ; cogit᷑ coactione ſuf ficiẽti.iõ coactio nũqᷓ tollit rõe voluntarij. Ignoꝛãtia vo aliq̃n/ do eſt per oimodaʒ pᷣ/ uationẽ diſcretionis. et tunc tollit ſimplici/ ter rationem volunta rij. Aliquando vᷣo di/ cit pꝛiuationẽ alicuiꝰ circũſtantie. remanen te nibilominns cogni MAd illud vo I dixi.vſq; adeo pctm̃ volũtariũ ẽ ⁊c. Ecce q̃liter acci/ piẽdũ ſit illð ſcʒ vel de pꝛio pctõ hõis.vl de oĩbꝰgene raliter pctis moꝛtiferis. quoꝝ licʒ qdã dicãt᷑ nõ volũ⸗ taria.q̃ ſcʒ ꝑ ignoꝛãtiã vel ꝑ infirmitatẽ fiũt. eadeʒ ti ea rõe pñt dici volũtaria.qꝛ ſine volũtate ñ ↄmittũt᷑. 4 uerit vtꝝ oẽ pctm̃ ſit in volũtate. e.· ¶ Illiꝰ etiã intelligetia ꝑquirẽda ẽ qð in li.ð duabꝰaia⸗ bꝰ edidit inqens.Nuſqᷓ; niſi in volũtate pctm̃ ẽ.Qð etiã in li.retracta.plane determĩat dicẽs. Põt putari iſta falſa eẽ ſentẽtia q̃ diximꝰ nuſq; niſi in volũtate eẽ pctm̃.cũ apls dicat.qð nolo hoc facio ⁊c̃. Sed pctm̃ qð nuſq; ẽ niſi in volũtate.illud pᷣcipue intelligẽdũ ẽ. qð iuſta dãnatio ↄſecuta eſt.i.pꝛimũ hõis pctm. uõ ĩtelligit᷑ illð.Nõ niſi volũtate peccat᷑. f ¶ En eodẽ qͥʒ libꝛo de duabus aĩabꝰ aliud tradidit cõſi deratiõe dignũ.ait em. Mõ niſi volũtate peccat᷑.ipſã⸗ qʒ voluntatẽ diffinit dicẽs. Nolũtas ẽ animi motꝰ co gente nullo ad aliqd vłnõ admittẽdũ vł adipiſcẽdũ. Huiꝰ dicti cãʒ aꝑiens et intelligẽtiã pandens in li. re⸗ RKo. vij. Aoluntkas qᷣd ſit m Aug. tract.ait.hoc ꝓpterea dictũ c.vt hac diffinitione voꝝ lẽs a nolente diſcerneret᷑.et ſic ad illos referret inten⸗ tio qͥ in paradiſo fecerũt oꝛiginẽ mali nllo cogẽte.pec cãdo.i.libera volũtate.qꝛ et ſcientes cõtra pᷣceptũ fe/⸗ cerũt.et ille tentatoꝛ ſuaſit vt hoc fieret.nõ coegit Nã qui neſciẽs peccauit.nõ incõgruẽter nolẽs peccaſſe di ci põt.quãuis ⁊ ipᷣe quidẽ neſciẽs fecit.volẽs tñ fecit. Ita nec tale pctm̃ ſine volũtate eẽ potuit.ſʒ volũtas facti ibi fuit.ñ peccati volũtas.qð tñ factũ fuit pctm̃. Hoc em̃ factũ ẽ qð fieri nõ debuit. Quiſquis ãat ſciẽs peccat.ſi põt cogẽti ad pctm̃ ſine peccato rſiſtere.nec tñ facit.vtiq; volẽs peccat.qꝛ qͥ põt reſiſtere.nõ cogi tur cedere.quapꝛopter pctm̃ ſine volũtate eẽ nõ poſſe viſſimũ c.Ex his liquet qlit᷑ ſuꝑioꝛa accipienda ſint. oncludit ð pctõ interioꝛi ⁊ exterioꝛi ꝙ ſint voluntaria. f . ¶ Si aũt oẽ peccatũ moꝛtale volũtariũ ẽ.cũ voluntas mala peccatũ ſit moꝛtale.cõſtat ipᷣaʒ eẽ volũtariũ pec catũ. Quid em̃(vt ait Aug )tã ĩ volũtate qᷓ; ia volũ tas ſita ẽ. Voluntas itaq; mala recte volũtariũ dici⸗ tur peccatũ.qꝛ in voluntate cõſiſtit.volũtas qͥppe vt ait Aug.in eodẽ ẽ pꝛima cã peccãdi.aut nullũ pecca⸗ tũ ẽ pꝛima cã peccãdi.nec ẽ cui recte imputet᷑ peccatũ niſi peccãti.Hõ g eſt cui recte imputet᷑ niſi voluntati. Hoc aũt de peccato actuali et moꝛtali intelligẽdũ eſt. Mon ſꝑ volun tas facti quod pctm̃ ẽ.volun/ tas pcti ẽ.quia vult qͥs qdð pec catũ ẽ.ñ tñ pec⸗ Oꝛ mala volũ⸗ tas ẽ volũtarie peccatum. Aug.in li. de li⸗ arbi. Neq; his verbis aliud voluit odere Aug.vt ipe ait in retractatiõibꝰ.niſi qꝛ voluntas eſt qua peccat᷑ et q̊ recte viuic. tiõe actus et aliaꝝ circũſtãtiaꝝ.ſicut ẽ de illo qͥ foꝛnicatur neſciẽs foꝛnicationem eſſe peccatum moꝛtale.ſci ens tñ ſe cognoſcere non ſuam.et tunc minuit.non tñ tollit ration Et per hoc patent illa duo obiecta. Dintelligẽtiã igit᷑ hꝰ ptis incidit hic qõ circa duo.Pꝛio q̃rit᷑ de diuiſiõe actiõis deliberati/ ue in bonã et in malã ⁊ in indifferẽtẽ. Scdo q̃rit᷑ de cpꝑatiõe pcti ad volũtatem.Circa pᷣmũ q̃runt᷑ tria. Pꝛmo queritur vtrũ actio deliberatiua diuidat᷑ ꝑ litctera immediatas. em voluntarij. et ſic loquitur magiſter in bonum et malũ tanqᷓ; ꝑ dꝛias oppoſitas. Scdo qᷓrik vtrũ diuidatur ꝑ bonum et malum tanqᷓᷓ per dꝛias eſſentiales et intrinſecas.Lercio queritur vtrum di uidatur per has differentias tanꝙᷓ per differentias Queſtio. j. a . ſn (um9 vtydiu Pung Viok geler bonn nonect nißpn ibobet gctioctt ctoo⸗ ſtustern gtoetn mrbuit e fligreet ſonislin ſeriarc⸗ cconerio alücit deusfa tioneet B talrci ciraact pitſeno ltſemd dotmio⸗ ctoedena lagboru Eie tttermiat haritasi Ce fherito sgbon S 1boni deliberat 7 dinsoy gumg⸗ hitatet gbeſigua ſosali hoctmal Ppamdiui ey debo lſech ente ctte Nitatefn numme gehere ſuepii bydzaft genereo opponi ſeoppoꝛ zexem yvolüt⸗ mmla.ne Npoſet 9 1 ll gai hpt lletsi ni ut A ſa mi wn tigi n nl hi⸗ wlü Gn. nlndl . malũ circa actionẽ non hñt oppoſitienẽ Cum actio deliberatiua diuidat᷑ in bonã et malam. vtu diuidat᷑ tanq;ᷓ ꝑ dꝛias oppoſitas.et ꝙ ſic videt᷑. Pꝛima cõtrarietas in moꝛibꝰ ẽ inter bonũ et malũ. Vñ phᷣus dicit ꝙ bonũ ⁊ malũ nõ ſũt in genere ſũt genera alioꝝ.S pꝛima ↄtraria maxime ſũt oppoſita. bonũ et malum circa actionẽ directã hñt oppoſi/⸗ tionẽ et repugnantiã4 puatio ni. pᷣuatio ⁊ habitꝰ directe fũt oppoſita. ⁊c.:Gteʒ ꝗᷓ babẽt oppoſitos effectꝰ directe opponunt᷑.ᷣ bona actio et mala oppoſitos hñt effectus in aia.qꝛ bona actio oꝛnat et mala defoꝛmat. ⁊c.¶ Gtẽ q̃ bt oppo ſitas retributiões directe hñt oppoſitionem. ſᷣ̊ bona actio et mala hñt oppoſitas retributiões. qꝛ vni re- tribuit eternũ gaudiũ. et alij eternũ ſuppliciũ. g ⁊c. tẽ omis recta diuiſio ẽ per oppoſita.ſi g̊ actio mo ralis recte diuidit᷑ ꝑ bonã et malã. Ãmẽbꝛa bꝰ diui⸗/ 33 cõtra. oppoſita nata fũt ſionis ſunt ꝑ oppoſita fieri circa idem.ſᷣ ipomibile ẽ boni ecõuerſo )circa eandẽ actionẽ ſuccedere. bonum et deus facit ẽ valde bonũ.eęt oẽ qd fit cõtra eꝰ ꝓhibi/ tionẽ ẽ malũ.ſed eadem actio fit a deo et contra dei bibitionẽ. eadeʒ actio ẽ bona et mala.ſed oppo/ ita circa idẽ ſunt incõpoſſibilia.igit᷑ bonũ et malum circa actionẽ non ſunt oppoſita. Ytem cũ dñs pᷣci/ pit ſeruo dare elemoſynã.et dñs pᷣcipit ex charitate. et ſeruꝰ facit cum murmure. eadẽ actio ẽ meritoꝛia domino ⁊ demeritoꝛia ſeruo.ſᷣ oẽ meritoꝛiũ ẽ bonũ. et oẽ demeritoꝛiũ ẽ malũ.g eadẽ actio ẽ bona et ma⸗ 2 bonũ et malũ circa actioneʒ non ſunt oppoſita. tem aliquis incipit aliquã actioneʒ ex charitate. et termĩiat eã ex vanitate pᷣm q dient Cret⸗ Sepe qð charitas incipit.culpa pagit. vna et eadẽ actio põt cẽ meritoꝛia et demeritoꝛia.⁊ ſi hoc.redit idem qð pᷣ us ꝙ bonũ et maluʒ circa actionẽ nõ ſunt oppoſita. Itẽ bonũ et ens cõuertunt᷑.ſed ens ẽ plus qᷓ; actio. ⁊ bonũ.& ſi inferiꝰ non diuidit᷑ ꝑ ſuũ ſuꝑius.actio deliberatiua nõ põt diuidi ꝑ bona et mala tanqᷓ; per 7 dꝛias oppoſitas. .ad pᷣdictoꝝ intelligẽtiã ẽ notã dum ꝙ actio deliberatiua nata ẽ habere duplicẽ bo nitatẽ.et bonitatẽ nature inquãtuʒ eſt actio ꝓcedẽs ab aliqua virtute.et bonitatẽ moꝛis inquãtũ eſt pce dens a li.ar.ſiue a voluntate.Cum g q̃rit᷑ vtꝝ boni/ tas et malicia circa actionẽ bẽant repugnãtiaʒ.ita q; ipᷣam diuidãt tãq; mẽbꝛa oppoſita.d.ꝙ hoc nõ eſt veꝝ de bono ꝓut dicit᷑ a bonitate eẽntiali vel natu/ rali.ſic em̃ bonũ nõ eſt dꝛia actiõis.iĩmo cõᷣuertit᷑ cuʒ ente.et reꝑitur in oi actiõe. Pꝛout aũt bonũ dẽ a bo/ nitate moꝛis.ſic ẽ diuiſiua dꝛia actionis.pꝛo eo ꝙq bo num moꝛis in triplici dꝛia ẽ.Quoddã em̃ ẽ bonũ in genere.qdᷣdã ex circũſtãtia.qdᷣdã vero bonũ pfectuʒ ſiue pꝛincipale.ſiue ſᷣm ſe bonũ.Et q̃libet haꝝ dꝛiaꝝ bhʒ dꝛam mali ſibi ex oppoſito rñdentẽ. NMã bono in genere opponit᷑ malũ in genere.bono ex circũſtãtia opponit᷑ malũ ex circuſtatia.et bono ſimpłr ſiue hm ſe opponit᷑ malũ ſm ſe ſiue demeritoꝛiũ.Hoꝝ autez oĩʒ cxempla ſũt manifeſta. Sic igitur actio pcedẽs a volũtate deliberatiua diuidi bʒ ꝑ actionẽ bonã et malã.non ſolũ tanqᷓ ꝑ dꝛias diſpatas. ̃ etiã directe oppoſitas.AUũ rões que hoc oñdunt cõcedende ſũt. 9 illud g& q pꝛimo obẽ ꝙ oppoſita nata ſunt fie ri circa idem.dd.ꝙ ſi intelligat᷑ de eodẽ numero.nõ bhʒ veritatẽ niſi in ſubiecto qð ẽ ſuba ꝓpꝛie loquẽdo Itẽ malũ dicit pᷣuationẽ bo/ tatẽ vel maliciã (vl Ntẽ oẽ qd; * Ipſius em̃ ſube ẽ ſit accidẽs nõ optet illud hẽe vitatẽ. ꝙ bonũ et malũ ſint circa eãdẽ actiõeʒ numero.ſᷣ ſufficit q; tũ ad legẽ oppoſitionis.i hẽant fieri circa actionẽ eãdẽ in ſpẽ. Alia ẽ etiã rõ quare bonũ et malũ nõ pñt ſibi ſucce dere in eadẽ actiõe.ſᷣm eãdẽ ptẽ actionis.ꝓpter hoc ꝙ eẽ actiõis cõſiſtit in ſucceffſiõe.Et hoc melius iã pa tebit. Ad illud qð obẽ ꝙ oẽ qdð deus facit ẽ valð bo n. dd. ꝙ illud intelligit᷑ quo ad bonũ nature.illi aũt bonitati nõ repugnat malicia moꝛis.imo eã pᷣſuppo nit. et iõ eadẽ actio põt a deo fieri. et nibilominꝰ eẽ ꝓ hibita.ex hoc tñ non ſequit᷑ ꝙ nõ ſit cotrarietas int bonitatem moꝛis ⁊ maliciã. ñ iĩpoſſibile ẽ ꝙ; vna ⁊ eadẽ actio ſit ſil et ſemel in pbibitione et in pᷣcepto. Ad illð qd obẽ ꝙ eadẽ actio ẽ meritoꝛia et demeri/ toꝛia.dð.o bonũ et malũ meriti et meriti circa ac- tionẽ nõ hñt qlitates abſolutas ſ̊ cõpationes diuer ſas. Eñ actio bona nõ ẽ aliud qᷓ; actio oꝛdinata in fi nẽ.refert᷑ añt actio in finẽ ꝑ intẽétionẽ. Om̃ igit᷑ vna et eadẽ actio pᷣt eẽ a duplici intẽdẽte vel duplici intẽ tiõe.ita e ab vno ſicut a pᷣncipali motoꝛe.ab altero vero ſicut ab inſtrumẽto.et vna illaꝝ intẽtionũ pᷣt eẽ recta.et altera illaꝝ obliqua.hic õ ꝙ vna ⁊ eadẽ actõ p̃t eẽ bona et mala ꝑ cõꝑationẽ ad diuerſa pᷣncipia. loquendo de bonitate et malicia meriti et demeriti. Ex h̊ tñ nõ ſequit᷑ ꝙ bonũ et malũ nõ ſint o poſita circa actionẽ. Mã et ſi cõpatiãtur ſe circa eich actio⸗ nẽ in cõpationc ad diuerſas intẽtiões.nõ iñ cõpati/ unt᷑ ſe ſm ꝙ cõꝑant᷑ ad eãdẽ intẽtionẽ. Oppoſita ãt reſpectiua ſᷣm boc legẽ hñt oppoſitiõis ſᷣm ꝙ ad idẽ cõpant᷑. VUñ nota ꝙ aliter dẽ bonũ & volũtate. aliter actiõe exterioꝛi.nã circa volũtatẽ dicit q̃litatẽ ali⸗ ube ẽ ꝓpꝛiũ cũ ſit vna et eadez nutnero. fit ſuſceptibilis contrarioꝝ.circa actionẽ aũt cum 10 12 quã ſuꝑadditã.et iõ ĩpoſſibile ẽ ꝙ vna et eadẽ volun tas ſit ſil et ſemel bona et mala. nec abſolute. nec in ↄꝑatiõe ad diuerſa.Circa actiõsz po bonũ dicit ↄpa/ tiõeʒ ad debitũ pᷣncipiũ et ad finẽ. Vñ aliqᷓ due actõ⸗ nes ptiũ ↄſiles tã in genere actiõis qᷓ; i genere circũ⸗ ſtatiaꝝ moꝛaliũ freq̃nt᷑ differt i .ꝙ vna ẽ meritoꝛia. altera vo nõ.qꝛ vna fit ab hñte charitatẽ. altera vo a nõ hñte. ⁊ hec dicta ſũt ð vono ⁊ malo ſjm ꝙ tãtũ va lẽt q;ẽtũ meritoꝛiũ ⁊ dᷣmeritoꝛiũ.qꝛ ᷣm G̊ currebat ob iectio ¶ Ad illð qd obẽ ꝙ actio inchoata ex charitate pᷣ̃t terminari in vanitate.dð.q; veꝝ ẽ.s licet illa actio vna ſit in genere nat᷑e.ñ ẽ tñ vna in genere moꝛis. ꝓ eo ꝙ et ſi ſit vna volũtas q̃ ẽ pᷣuncipiũ illiꝰ actiõis.tñ alit et alit ẽ diſpoſits. diſpoſitiõe inqᷓ; qᷓ̃ variat in ge/ nere moꝛis. ſicut ẽ intẽtio retã et obliq̃. Ad illud qd obꝛ ꝙ bonũ ẽ in plus iã ptʒ rñſio. obijcit em ð bono nature.et h̊ mõ nõ ẽ dꝛia diuiſiua actiõis deliberati Queſtio.ij. b· (En hec diuiſio ſit ꝑ dꝛias eẽntiales aut p accidẽta/ les.Et ꝙ ꝑ eẽntiales vẽ. Accidẽtia ſũt traſmutabilia circa ſubiectũ. ſ̊ bonitas ⁊ malicia nullo mõ trãſmu tãt᷑ circa actõeʒ.vt illa actõ q̃ mõ ẽ bona eadẽ nume ro poſtmodũ ſit mala vłecõuerſo.ᷓ bõitas ⁊ mali⸗ cia ñ ſũt dꝛie accidẽtales actõis.et fũt accidẽtales vł eẽntiales. ⁊c ¶ Itẽ qᷓuis q̃dã accidẽtia ſint iſepabi lia ᷣm rẽ.tñ omnia ſũt ſepabilia ſᷣm intellectum. ſed quedã actio ẽ ita mala ꝙ; nunqᷓ poteſt eẽ nec intelli⸗ gi bona. vipote blaſphemare et odire deum.ergo vi detur ꝙ malicia nõ accidat tali actiõi / Ytẽ cotingit aliquẽ habitum eſſe eſſentialiter bonũ.vtpote chari⸗ rio ſurgit inoꝛdinatio.ſicut patet cum filius cogno/ cõfoꝛmitatẽ quã bʒ cũ genere.in boc ꝙ dicit quãdaʒ tatem et gratiã al ve atem et gratiã. aliquẽ eẽntialiter malum vt iniuſti / ſcit matrẽ 5 tint. 75 Nagauae. vel cum homo b 5ſ ſton. H Sncaen tus ſin guafi ex ba inſepabiliter adheret lae tademar zoſtt⸗ mde bus. vꝛe iactus ſint eẽntialiter boni.et ali pabiliter adheret malicia huic actioni Saie ſpes r qui eẽntialiter mali.ĩoquẽdo de bonitate et malicia licia ꝓpꝛi „ bui ic actioni. non ẽ aut ma as . e „. „ Pꝛi aſſio huius C . 1 ⸗ ee 35 bener⸗ ger ſes⸗ n vonn in gehere urtbilterz qꝛ non diatpeſnetonep⸗ uel⸗ 1 ut mati iſn genc ñ et malu ſpale ¶ Si vero compet᷑ malicia ad actiõtʒ ſ s actcz ur on ſiue ꝑ modi ſpẽi ſe bñs.s genus ẽ eẽntiale ſpẽi et ſ pet᷑ malicia ad actiõtʒ m ꝙ talis actõ õ e et ſpe eſſt. ſic poteſt hr̃e rõʒ dꝛie eẽntialis.Sicut em̃ Etbuin cies etiã addit ſupꝛa genus dꝛiaʒ eẽntialẽ.̊ neceſie ẽ ẽ eẽntiali . neigis. Sicut efn albego nſoa S etna aaldit ſupꝛa 2125 centiale. ntialis homi albo m ꝙ ẽ albus. qᷓuis nõ ſit eẽ nent aliquã actionẽ ponere que ſit eẽntialiter et bona in tiali mi albo m c enibug Fuis nõ ſit cen⸗ ge erc ia in tialis ſᷣm ꝙ hõ.ſic malicia ẽ eẽntialis actiõi genere. et bona ex circũſtantia. pari rõne et de actiöße? ꝙ mala. Quãuis aũt ali tialis actiõi male 'm ſol grhon e r nect de mala. Quãuis aũt aliquo mõ dicat᷑ eẽntiał. nõ tñ no mala. vẽ & ꝙ diuiſio pᷣdicta fiat ꝑ dꝛias eẽntiales et dicit᷑ eẽntiali . mo vicat ecigi. d ti fanit. mena. vege icit᷑ eẽntialis.qꝛ dicat ver 3. 5 Faam. difcret⸗ . era AQug. ſio ñ ſe babẽdi.Et qm̃ quedã ſi . 4 craü̃nie tra pelagianòs. pctm̃ nõ ẽ natura aliqua ſ actus in/ li. Et qm quedã ſũt nomia que imponũt᷑ gie . actionibꝰ nõ vᷣm ꝙ ſunt m̃. H ym a fetusim cidens ex defectu boni.ſᷣ omne qð ineſt alicui incidẽ fe Fin gſunt actiges iin b Pn e tzitido⸗ fr 1cS eſel s omne dẽ foꝛmes.hinc ẽ ꝙ talia mox nõi iuncta ſũtn hdafete ter.ineſt ei accidentaliter.ſi &̊ ois malicia ẽ incidens. lo. et ſi ſ nor noiata coniuncta ſu ma- uei cCdEtater. idens. lo. et ſicut caſtitas ponit᷑ in ge nunerg er bo uein nulla malicia ẽ eẽntialis alicui actioni.g ois ẽ accidẽ ſic adulteriñũ Spouir in genae bonl ernelaliter⸗ gkaet 31 2 tioni. accidẽ ſic adulteriũ et mẽda t ine oznti cti talis. ¶ Itẽ dꝛie eẽntiales ſunt cõſtitutiue c tmẽdaciũ ponit᷑ in gencre mali eentia Ku⸗ WUttẽ dꝛie centiale⸗ oꝝ quoꝝ liter. In hoc em̃ nõ ſignificat᷑ q t eenti 1Oin ſunt dꝛie. et dꝛie ↄſtitutiue ex eiſdẽ pꝛincipij 4 ioni ignificat defectus ſit eential d50 lunt dꝛie. et dꝛie oſtitutiu ꝛincipijs manat actioni.ſ̊ ꝙ defectus eẽntialis ẽ actiõi . dace ex quibꝰ manãt ipᷣa cõſtituta.ſᷣ malicia nõ habʒ cãm g veſecrus eentialis Caceiei hm velec⸗ trecn 1. — ri ua.Qð aũt dictũ ẽ de malic zi SS i . toꝛ effectiuã ſᷣ defectiuã.actio vero cauſam effectiuã ba dũ ẽ icia moꝛis. hocipm intelli⸗ wehtde tin ting. 0 cau⸗ gendũ ẽ et de bonitate.His viſis plana ẽ rñſio ad q̃ᷓ tudicns bet. Item actio ẽa deo. malicia nõ. impoſſibile ẽ ſtionẽ et eti ad obiect. viſs daa vto ad ⸗ S”õ r⸗ e⸗ dom onẽ.et etiã ad obiecta.Concedo em̃ ꝙ bec diuiſt oibusn ꝙ malicia ſit alicuius actiõis dꝛia eẽntialis Itẽ dꝛie actiõis non ẽ ꝑ dꝛi theenigleens. Mmn⸗ eẽntiales nõ alternant᷑ circa indiuiduũ eiuſdẽ ſpẽi.õo tiones qᷓ h ẽꝑ drias eẽntiales et intrinſecas. Et ra. nolcnde Ee. ſdẽ ſpẽi.õ tiones q̃ hoc oñdunt concedende ſi . in ppol actiones que ſunt eiuſdem ſpẽi. differũt ꝑ bonitate, obẽ ꝙ accidẽs põt trã enge ſunt. ¶Ad illd qs 17 in ho rg 4 . obẽ ꝙ accidẽs põt trãſmutari circa ſubie et maliciã.qꝛ vna ẽ bona et altera mala. ꝙ& bonum et i 5 ſtatẽ i ricirea ſubiectum. vd g Neon aic⸗ 13 6 . 2. illud nõ bʒ veritatẽ in om ider uchej, malũ nõ ſunt eẽntiales dꝛie actiõis ¶ Itẽ dꝛia eſſen cui tatẽ in omni accidente. nec reſpectu luth, aum no un . uiuſcunqʒ; ſubiecti.ſ̊ᷣ reſpectu ſubiecti . eii maind uig aaclit ſupꝛa uls qo viuictt bmaluns ſii Qn en accides copat ad ali oti denaneneſ D aliquid addit ſupꝛa ills qdð diuidit.ſᷣ malũ nõ ixi. Qñ em̃ accidẽs cõpat᷑ ad aliqd ſucceſſi i 15 dd aliautc . Laactione Epatius Ant D ſißo g adheret Alinſcpobiliten rregier min no dcoS dEeR 5dictoꝛ ranſit in pᷣteritum et efficitur itranſi eroit intelligentiam ẽ notandum ꝙ idẽ eſt querere vtru plius idẽ anſmutabile. ⁊ am⸗ Wekert Len — i 4 rett ius idẽ numeꝛo reſumi non põt.Actus em̃ bec diuiſio actionũ alia bona alia mala ſit ꝑ dꝛias eſ . non vot. Actus ein urne⸗ – T ona 31 dꝛr ratur ſubiecto.et tpe.et ſpẽ ſiue termino.·et iõ ſicut ẽ rie. licet iſtud aliquo modo videat᷑ poſſe cõcedi ei qᷓ interciſione et ẽ menſura alia et aliud tpus nonand neer: guo modo v ſe c interciſione et renouatione facta in ip̃o a . ſuſtinet illam opinionẽ ꝙ non ois actio a deo ẽ. Cñ qᷓui et renouatione facta in ipo actu. et iceo ohefere Biuner uzi nEos Ri .Lñ cquis motui accidat velox et tardum.tñ Hm illã opinionez ꝗᷓ cõiter ſuſtinet᷑ ꝙ omnis acti ve Iaccidat velox et tardum. tñ motus q eſt toſlch „Ue 3 . uS 02 velox. vᷣm eã ꝑtem vᷣm a6 velox nuncqᷓ; põt eẽ 3 deo eſt. et m id qd naturaliter ẽ bona ẽ. concedi nõ dus. ſic et i Em quzé vclor nun pot ee tar⸗ litr nia qaa naruranter eoond e. concect us. ſic et in ꝓpoſito intelligendum ẽ¶ Adi mei debet. nec põt rõnabiliter ſuſtineri ꝙ malicia eẽntia 8.ſic et in Ppoſito intdligendum ſAd illud q 18 nogĩ SER Per see ÿ maltc obꝛ ꝙ accidẽtia poſſunt eẽ ſeꝑpabilia ſaltem in i bile lis ſit actioni.cũ potius dicat defectũ circũſtantie ali ctu. ia pochint ρaαKα0rch nihlen EAr e/H. eun i ctu.dð.qꝙ nunqꝙᷓ malicia ſic adheret actioni quin eẽ zn cuiꝰ ꝗqᷓ accidebat actiõi. Si em nõ acciderz.nõ poſſ, tia illius actioni ſcadberet hctlont quin en adin 16 Suari actiõe manẽte. ¶ Attẽdẽdũ ẽ tñ ꝙ malicis con em̃ dico actionẽ pter maliciã conſiderari. Cũ tenen man ELAE , e e. ico actionẽ malam. et dico ico de . uobrerc i n ekrianes 4 t Si an v ſediuiin votunconſiderare S uß bin & ere scenond an. is actio. Si cum dico actioeʒ hmõi et actionẽ h . „W competur malicia ad actionẽ m ꝙ actio.ſic tenet ra et monſtro ipam ſubam et nonohauc duo oico an eiukſ omperaorn, actione tm actio. ſic bene monſtro ipᷣam ſubam et etiã accidẽtia ſub qui tionẽ accidentis ſepabilis et cõis. Rõeʒ accidẽtis ſe ſuba ipᷣ am ſubam et etiã accidẽtia ſub quibue ung lis tenet in hoc. col. HNcαααααπαοαοια½α 1ια uba ipᷣa oculis carnis et mẽtis hʒ eẽ cõſpi ſ . erstagtihac actio oſueuit ſicum n pbeßteralterum s errti g nicl, gin⸗ geid Pot cauia oiqage mecrien ri abſq; culpa. nõ adheret inſepabiliter actioni buiꝰ ſube et illiꝰ rõ H Rationẽ vero accidentis cõis tenet.qꝛ circa actionẽ ſube ſubſt bilitersctionibut, ule e lt voe gdai eiuſdem ſpẽi contingit maliciz in aliquibꝰ inueniri. böeſuodarc. potiasise pmicracſo ve auslucs ſdem ſper contingit m 9 inueniri. tis ſuꝑaddite.et ſicut ſuba ill intelligi ſine i Ane. in aliquibus vero non. ſicut aliquis pᷣdicando fi adite. et ſſcut ſuba illa poterat intelligi ſinei qri n aliquibus vero non. ſicut aliquis pᷣdicando fide la ꝓpꝛietate. ſic et actio ſine mali . ill D eea neccatales deno heret Ncto? s Galchobabit, eatptialiter ina ul quod 10 inag X ccat. alius meret. Au obꝛ ꝙ aliqs habitꝰ ẽ eẽntialiter malꝰ.dð. ꝙ et ſi con d Bafearorsron bmttgren ag are abilel. cedi poſſit aliquẽ babitũ Lenttallk erboi nt ti. co ek⸗ augno mo cane idẽs ſepabile. i. cedi dʒ aliquẽ habitũ eẽntialiter malũ bᷣm ꝙ ẽh cõe. nõ tñ pꝛopꝛieẽ accidens tale.qꝛ non dicit ens ſůᷣ bitꝰ. MNam babitꝰ ſm ꝙ habi er mald e c eha⸗ maren õ ad actionez Qog iße obijcit cia et laſciuia non valet vm &ꝙ becactio. ſictenet rõem accidentis inſepabiꝭ bmõin pe obijcit de auaricia et laſciuia non valet.qꝛ 2 depech Koönemteneraecdetls mnlefanigtzoc. bm Pthnt octbaneg ce veſfetl tmſurn bahit⸗ ſec ti D W en e en oc. Sm ꝙ ſunt defoꝛmes et defectiui.licʒ aũt malicia nõ dtali ꝙ ülla actio eadem numero q̃ eſt mala. nõ põt eẽ vlte ſit eẽntialis babitui ſi fectiui. licz ant malicia nõ t⸗ m numero q eſt mala eẽ vlte ſit eentialis babitui ſ habitus. põt tñ ei eẽ eẽ Kml rius bona. ppter hoc ꝙ eadem numero ſumi nõ pᷣ „ EsE 1 ui vm ꝙ e habitus.pot tñ ei ee cen/ ationé wero accidentis poꝛij tenet ali umi nõ pᷣt. tialis ſm ꝙ defectiuus.ita etiã contingit repiri ci teveſt Barerdrega naa tenet aliqñ licet non aetum ¶Nd illuð qdð obẽ ꝙ bono i cherefhaetvo 21 ccri bus agentis et patientis aoꝛtum b ex ꝓpꝛietati / nũ in ſpẽ.et malo in genere ſilr. doᷣm malũ in gene nſene entis et patientis.ex quaꝝ compatiõe neceſſa re ſiue bonũ nõ dẽ ꝓpꝛie ꝙ ſit genus. ppter quãdã ar Mone WAe ia⸗ miiitf znandideg ephen, olsee; chihen Wimgefn nk ö, nia meinppit ngſande umſun⸗ Nlig, neſtään mgdcke, Wönird nifiiut bedu⸗ mſerg , rſidgn enn . rrehen nhnmone: ſcchinde uulis c r Auls muurde mnignc dm o⸗ r. N 1oc gubs autpni lanms alſie Aqa, lgil dlocath gaſen tönio fngin⸗ e⸗ Na 10 nniin ittn/ em e 1 ugen ¶ ¶trũ diuiſio actios deliberatiue ꝑ bona potẽtiã indifferẽtẽ ad hoc ꝙ fiat meritoꝛie vłdeme- ritoꝛie.⁊ dũ ꝑ circũſtãtias ſuꝑadditas determinat᷑. quodãmõ ſpecificat᷑.nõ tamẽ malũ ſin ꝙ maluʒ bʒ ſocs ꝗpꝛias. ꝓ eo ꝙ pꝛiuatiões nõ ſũt in genere niñ p qudã reductõem. ñ ſpecifcatio diſtinctõ ma⸗ loꝝ aut attẽditur rõne boni quod pꝛiuat᷑ ꝑ malum. —— aut rõne boni ad quod aliqͥs cõuertit᷑ in actu pcti. Et buius ſignũ eſt ꝙ nõ diſtinguũtur penes auerſio nem ſed penes ↄuerſionẽ. J Aeſtio.iij. ”V?U nala ſit ꝑp differẽtias immediatas.an ſit ponere ꝑ differẽtiam terciã videlicet actõem indifferẽtem.Et ꝙ ſit ꝑ diffe rẽtias immediatas videt᷑.j.Cor̃.x.Omnia in gloꝛiã dei facite. Et ad coł.iij. Oia quecũq; facitis.ſiue i pᷣ/ bo.ſiue in oꝑe.oia in noie dñi nr̃i ihu xpᷣi facite.Aut igit᷑ actio noſtra eſt in gloꝛiã dei.aut no.Si ſic Cc bo na.Si nõ.g omittit᷑ illʒ qd mãdat apls. ſed omitte/ re facere quod pcipit᷑ ſꝑ eſt pctm̃.ꝙ ois actio vel eſt meritoꝛia.vel cũ peccato.& nulla eſt indifferẽés. Si tu dicas ꝙ eſt ↄſiliũ.hoc nõ videt᷑.qꝛ cõſiliũ nec dat oibus nec abſolute ſed ſe̊ cõditione.nec peccat quis nolendo facere conſiliũ.boꝝ tria oppoſita repiunt᷑ in ꝓpoſito. nõ tenet rõem ↄſilij. Sia mai B. xij. de omni verbo ocioſo qdð.lo.fu.ho.red. rõem in die iudicij.ſed verbũ ocioſũ eſt vt dicit Grego.qð caret rõe iuſte neceſſitatis.⁊ intẽtõc pie vtilitatis.ſed om̃e verbũñ aut habet iuſtã neceſſitatẽ ⁊ piã vtilitatẽ.aut caret illa. ſi oẽ verbũ aut eſt bonũ aut ocioſũ.pari röne ⁊ oẽ factũ.ſed de oi ocioſo reddemꝰ rõem.⁊ nõ noſtrũ vel eſt bonũ vel maluʒ. ¶ Itẽ Berñ. In via reddemꝰ rõem niſi de malis.g oẽ verbũ vel factum dei ſtare retrocedere eſt.ſed 5 onẽ retrocedit.⁊ nõ retrocedit niſi ꝑ malã. oig ac/ tio vel eſt bona vel eſt mala ⁊ nulla indifferẽs. Itẽ voluütates ꝑ actões ꝑueniũt ad retributõcs.ᷣ nibil ẽ mediũ quin cis volũtas aut eſt bona. aut eſt mala. nihil ẽ mediũ inter retributõcs quin ctiã oẽs ſalu vel dãnẽtur.g videt᷑ ꝙ nihil eſt mediũ inter bonita/⸗ tem ⁊ maliciã circa actões nĩas. ¶ Itẽ deꝰ ẽ alpha ⁊ o. pᷣncipiũ ⁊ finis.ſʒ qd nõ ẽ a deo ſicut a pᷣncipio. puatũ eſt rõe boni.& ſiir qð nõ ẽ ad deũ ſicut ad finẽ ꝛiuat᷑ rõc boni.pᷣuatio aũt boni nihii aliò eſt q; ma um. quod nõ cſt ad deũ ſicut ad finẽ eſt maluz. et ue ad deũ ſicut ad finẽ eſt bonũ.hoc ↄſtat.ſed oĩs actio noſtra vel cſt ad deũ ſicut ad fine.vel nõ ẽ ad deũ. oĩs actio noſtra vel eſt bona vel eſt mala. ¶ Otẽ cñ volũtas noſtra ex deliberatõe facit aliqͥd. qagut quieſcit in creatura. aut refert ad creatoꝛẽ. Si re fert ad creatoꝛẽ bene facit.ſi quieſcit in crcatura.ma le agit ⁊ deoꝛdinat᷑.quia fruit᷑ eo quo eſt vtẽdum.g videt᷑ ꝙ volũtas in oi actiõe ſua vel mereat vel de- 533 Ko. vij. Aclle mibi adiacet ac. glo. mereat᷑ E glo Eſt velle Se K vicij.velle nature.ſed actio rñ⸗ det volũtati. inter actõem meritoꝛiã ⁊ vicioſam ca dit aliqua actio media.nõ & oĩs actio volũtatis nr̃e eſt mala vł bona.ſed queda indifferẽs. ¶ Itẽ leua-⸗ re veſtucã de terra nec eſt bonũ in genere nec malũ. nec etiã bonũ ex circũſtantia nec malũ. ſiłr qtuʒ eſt de ſe nec eſt meritoꝛiũ.nec demeritoꝛiũ.ſi g bonum moꝛis diuidit᷑ ſufficiẽter ꝑ has tres diuiſiones.⁊ ni⸗ bil eſt in generc quod nõ ſit in ſpecie.videt᷑ ꝙ talis actio non ſit boua vel mala ſed indiſferẽs. ¶¶ Item acit actõem nõ me⸗ ritoꝛiã nõ pꝓcedit in via dei in actõe illa.&̊ ꝑ illã acti — aliquis comeclit vt ſatiſfaciat appctitui nãli. talis actio nõ eſt bona bonitate meriti. boc ↄſtat. quia nõ fit ꝓpter deũ.nec ad ipʒ refert᷑.nec eſt mala malicia cpe. quia peccatũ nõ ↄcoꝛdat nature ſed diſcoꝛdat. — noſtra me·liñ teneat inter bonitatẽ ⁊ maliciã. ytẽ ſi ois actio noſtra eſſet meritoꝛia vel demeritoꝛia.cũ talis aũt actio nature eſt ↄſona. videt᷑ ꝙ aliqᷓ actõ in eo qui caret charitate nulla ſit meritoꝛia.ois eius actio eſſet mala.g peccaret in hoc ꝙ vadit ad eccleſi am.g ⁊ in boc ꝙ facit oia alia oꝑa.igit᷑ nũq; ſc diſpo neret ad Gam.imino diſponẽqo magis ſe clõgaret. tẽ nulla eſt actio bona ⁊ meritoꝛia niſi q̃ fit bo/ na intẽtõe ⁊ mediãte illa refert᷑ ad debitũ finẽ. ergo ſi oĩs actio noſtra eſſet bona vel mala.meritoꝛia vel demeritoꝛia. i oi actõe ⁊ cogitatiõe noſtra quã in de- um nõ referimꝰ.peccaremꝰ. & vix eſſet aliqͥs qui nõ peccaret milies in die.cuʒ innumerabiles habeamꝰ cogitatõcs ⁊ affectões quibꝰ nihil cogitamꝰ de deo. de illis maxime loquoꝛ qui magis intdũt actioni qᷓ; ↄtẽplatõi. volũtaria ſit inmediate bona vel mala.R dom cu queritur vtrũ actio diuidatur ꝑ bonũ ⁊ maluʒ tancq̈ ꝑ differẽtias immedia tas.eſt qõ de actiõe vo/ lũtatis deliberatie.ſᷣm ꝙ deliberatia cẽ.illa cm̃ Eq̃ di⸗ uidit᷑ p bonũ ⁊ malũ. Et qm̃ de actõe volũtatis de⸗ liberatie dupliciter eſt loqui.ſcʒ q;tũ ad genꝰactõis. ⁊ in cõparatõe ad oꝑantẽ.dupliciter poſfũt iſte diffe rẽtie ad actõem coꝑari.aut ſᷣm genꝰ opis.aut reſpc⸗ ctu operatis. Si pᷣmo mõ ſic planũ eſt ꝙ nõ eſt diui ſicut charitas eſt pᷣncipiũ oim bo/ noꝝ.ſic libido ⁊ concupiſcẽtia eſt pᷣncipiuzʒ ⁊ cã oiʒ malonꝝ.ſed multas actõcs faciũt hoies tota die qS non faciũt nec ex libidine. nec ex charitate. immo vł ex amoꝛe nali. vel ſociali.vel ex quadã vrbanitate ci uili ⁊ conſuetudine opãdi.nõ videtur ꝙ ois actio 22 ſio ꝑ immediata. ĩmo inter actõem bonã ⁊ malã. ac tõem indifferẽtem cõtingit repiri mediã. ⁊ boc ma⸗/ nifeſtuz eſt. quia cũ triplex ſit differẽtia boni moꝛis. qꝛ ẽ bonũ ſʒ ſe ſiue pᷣncipalc.⁊ bonũ ex circũſtãtia.⁊?· bonũ i genere. ⁊ ecotra. cũ triplex ſit malũ.ſcʒ malũ in genere.⁊ malũ ex circũſtãtia.⁊ maluz ſᷣm ſe.inter hec oĩa cõtin git repiri mediũ. Mã inter bonũ ⁊ ma. lũ ſm ſe qſi media ſũt illa qᷓ nec ſũt bona ſm ſe.nec ſũt mala vm ſe.ſicut ſũt bona vel mala in genere vel ex circũſtantia. Inter bonũ ex circũſtãtia ⁊ malũ ex circũſtãtia mecia ſũt tã indifferẽtia.q; bona ⁊ mala in genere. oſa em̃ illa indifferẽter poſſunt fieri bona vel mala ex circũſtãtia. Inter bonũ aũt in genere et malũ in genere cadit mediũ indifferẽs ſimpliciter.ſi cut velle comedẽ. vel velle leuare veſtucaʒ de terra. q̃ nõ dicũt bonitatẽ moꝛis vel maliciã. Et ſic patz -½ diuiſio actõis ꝑ bonã ⁊ malã qᷓtũ ad genꝰ opis nõ ẽ drias imediatas. imo eſt repiri driam terciã. et in hoc cõmuniter oẽs cõcoꝛdãt.Si ãt loqmur de boni tate ⁊ malicia actõis in cõpatõe ad opantẽ.ſic ſi ut di uerſe opiniones. Mã quidã dicũt ꝙ eſt diuiſio ime/ diata.nihil em̃ facit hõ ex deliberatõe qd deꝰ? nõ re⸗ putet ei ad pꝛemiũ.vel nõ imputet ei ad aliq ð deme ritũ. ñ in die iudicij vt dicũt de oi actu deliberati/ uo rõem reddemꝰ.Et huic poſitõi vidẽtur cõſonare verba ſactoꝛum q dicũt. ꝙ nõ peribit capillus ca- pite.nec momẽtũ de tꝑe de quo rõem nõ reddemꝰ. ſicut dicit Berñ.⁊ boc idẽ videt᷑ dicõ Anb ꝙ eriget a nobis oẽ tpᷣs impẽſũ qualit᷑ fuerit expẽſuʒ. Et ipßa writas videt᷑ huic cõſonare cuʒ dicit. de oi verbo Per 1 ocioſo rõem reddemꝰ ¶ Sed iſte modus dicẽdi aut multũ ampliat viã ſalutis. aut multũ coartat. Maʒ ad boc ꝙ ſit opꝰ meritoꝛiũ.aut dicẽt requiri actualẽ relatõem illiꝰopis ad d eñ ⁊ in particulari.aut dicet ſufficere relatõem in babitu ⁊ in vli. Si dicũt ꝙ reqᷣ rit relatio in pticulari. nimis eſt arta via ſalutis. qꝛ tũc in oĩ ope qd hõ nõ refert actualit᷑ ĩ deũ. demerct 2 peccat.qdð valde ſeueꝝ eſt dicẽ. Si vᷣo ſufficẽt intẽ tio habitualis ⁊ in vli.tũc qñ aliqͥs ꝓpoſuiſſet in coꝛ de ſuo ſeruire deo in pᷣncipio anni. vel mẽſis. vel ſe⸗ ptimane. vel diei. oĩa oꝑa ꝗᷓ poſtea facẽt etiã nibil co gitãs de deo eẽnt ſibim critoꝛia. Sed ſi hoc dicatur. valde ampliat ?⁊ largat᷑ via ſalutis.⁊ in hoc auctibꝰ ſãctoꝝ obuiat᷑ qͥ dicũt eã cẽ valde artã. ¶ Et ido eſt gliꝰ modus dicedi qͥdãmõ magis tpatꝰ i ſit ille. vi⸗ delicet ꝙ; quedã ſint actões deliberatie volũtatis qᷓ reſpiciũt ipam directe.quedã vero ſůt q̃ reſpiciũt ip ſã ᷣm ꝙ regit potẽtias nales. Pꝛima opatio eſt lo⸗ cutio.que quidẽ eſt rõnalis ᷣm ꝙ roe vtit᷑. Scda ve ro eſt comeſtio vel ãbulatõ ⁊ ↄſimiles. Dicunt ᷣ q; circa illas opatões ꝗᷓ reſpiciũt volũtatẽ rõnalez ᷣm qꝙ rõnalis eſt. nõ ↄtingit reꝑiri mediũ inter bonita/ tẽ maliciã. circa alias vero ↄtingit. Uñ bene coce/ dũt q nõ ois actio deliberatia vł bona eſt vel mala. LZocutio aũt oĩs vel bona eſt vel mala. Aut em̃vti⸗ lis. aut ocioſa.⁊ ſi ocioſa tunc eſt mala.ſi vtilis tũc E bona. Et ꝓpterea dominꝰ dixit. De oĩ verbo redde. rõeʒ. nõ ve oĩ facto. Et be.iaco.in caũ. ſua dicit. ꝙ qᷣ in verbo nõ offendit. bic ꝑfectꝰ eſt vir. Et ꝓpterea di cit quidã ꝙ; verbũ pꝛiꝰ dʒ venire ad limaʒ ꝙᷓ ad lin. guã. Sed tũ adbuc iſte modꝰ dicẽdi nõ videt᷑ plene fatiſfacẽ. nã velle cogitare de veritate eſt actꝰ volũ/ tatis ᷣm ꝙ mouet᷑ ronabilit. ⁊ tñ frequẽter bõ cogi⸗ tat de veritate ita ꝙ nõ refert ad veũ.⁊ tñ durũ ẽ di/ cere ꝙ peccet. Alterius. pᷣt aliquis loqui alij ex nali pietate. vel ex ciuili vrbanitate. ſicut q ſ alutat hoiez in via. ⁊ tũc valde durũ eſt dicẽ ꝙ peccet. nec p̃t dici ꝙ ois tał locutõ ſit meritoꝛia. ſi plus ẽ facere qᷓ dicere.potius reddemꝰ rõem de facto ocioſo qᷓ; ð verbo. AUnde ſãcti concludũt hoc a minoꝛi ex verbo euãgelij. ¶ Et iõ eſt terc?ꝰ mod⸗ dicẽdi ꝙ i oꝑibꝰ vo. luntatis deliberatiue eſt ponẽ mediũ inteꝛ m aliciaz 2 bonitatẽ. Mã quedã actio a volũtate deliberatia ꝓcedẽs eſt oꝛdinata in finẽ debitũ ſcz ad deũ.et hec quidẽ eſt bona. ⁊ ſi ſit ex charitate eſt meritoꝛia vite eterne merito condigni.ſi aũt fiat extra charitatem. meritoꝛia eſt merito cõgrui. Quedã vero actio deli beratiua ex volũtate ꝓcedẽs eſt nõ oꝛdinata. ⁊ hᷣ eſt diuiſio ꝑ immediata. ſed nõ oĩs actio nõ oꝛdiata ad 24 deũ tãqᷓ; ad finẽ eſt mala. Quia quedã nõ oꝛdiatur ꝓpter inoꝛdinatã ↄuerſionẽ ad creaturã.Quedã ve ro non oꝛdinat᷑ ꝓpter opantis negligẽtiã. Quedam vo nõ oꝛdinat᷑ ꝓpter oꝑantis infirmitatẽ ⁊ miſeriã. Pꝛima dria actois nõ oꝛdinate eſt mala malicia cõ miſſionis. Scda eſt mala malicia omiſſiõis.Lercia vero neutro mõ eſt mala. ſed ẽ indifferẽs. Talis ãt actio eſt qñ quis facit aliquam oꝑatõem ita ꝙ circa creaturã nõ afficit᷑ inoꝛdinate.nec tñ illaʒ opatõem ↄpat ad deũñ.ſed facit ꝓpter aliqueʒ finẽ qui reſpicit indigẽtiã nãec.vt cũ aliquis ambulat vt recreet᷑.vel comedit vt reficiat᷑.talis actio indifferens iudicat᷑. —— 7„ qꝛ deus nec illã remunerat.nec imputat in culpã.ct 7 7 boc quia in tali actõe nõ eſt malicia omiſſiõis.qꝛ nõ eſt inoꝛdinata dilectio.nec etiã omiſſionis nõ em̃ ſo — — omittit bõ quãdo actões ſuas nõ refert in deũ. JIn/ dulget᷑ em̃ nature fragili ⁊ infirme vt mita poſſit ta lia faccre.nec deꝰreqrit ab hoie in tali ſtatu diſtracti onis ⁊ miſerie.qꝙ oia que facit referat ad ſe.reqͥrit tñ aliqñ qñ ẽ locꝰ⁊ tẽpꝰ.⁊ tũc ſi hõ nõ referat.omittẽdo peccat. Cõcedendũ eſt igit᷑ ſic rõnes qᷓdã oñdũt ꝙ di uiſio actiõis ꝑ bonã ⁊ malã nõ eſt ꝑ dꝛñtias imedia⸗ tas. ꝓ co ꝙ int has dẽias ↄtingit repiri mediũ.ſiue actõ oſt ideret᷑ m genꝰoꝑis.ſiue reſpectu oꝑantis. Acd illud g qð pᷣ obẽ de illo vbo aplłi.Oia in gliaʒ 2 5 dei facite.Rndẽt aliq̃ ꝙ ẽ ↄſiliũ.aliqͥ ꝙ ẽ pᷣceptũ.ali- qͥ ꝙ eſt finis pcepti.ſicut illud. Diliges dñm deñ tuũ ⁊c̃. Oibꝰaũt pᷣdictis modis pᷣdictꝰᷣmo põt intelligi. Põot em̃ accipi affirmatiue.vel negatiue.Et affirma tiue duptr.qꝛ H̊ ſignuʒ oĩa pᷣt ibi teneri collectiue vel diſtributiue.Si accipiat᷑ negatiue.ſic eſt pꝛeceptũ.⁊ tunc ẽ ſenſus.ita faciat᷑ opa vꝛa vt nihil faciat ↄ glo riã dei. Si añt intelligat affirmatiuc. ⁊ B ſignũ om̃is teneat᷑ diſtributiue ⁊ diuiſim.tũc ẽ ↄſiliũ ⁊ ãmonitõ Admonet em̃ apls ſᷣm hũc ſenſũ ꝙ qðlibʒ opꝰ nrjm referamꝰin deũ.⁊ de q̃libet diuiſim poſñ nun ecre. vtile ẽ nobis ⁊ expediẽs ſi faciamꝰ. Nullũ.n.ẽ opus deliberatiuũ qð a nobis fiat qð qͥdẽ nõ poſſimꝰ facẽ Ppter deũ.⁊ ſi B; faceremꝰ.meliꝰ faceremꝰqᷓ; qñ non referimus. Si aũt pᷣdictꝰſermo teneat᷑affirmatiue.⁊ hoc ſignũ oia teneat᷑ collectiue.tũc nec ẽ pᷣceptũ nec ↄſiliij ᷣ finis pᷣcepti ⁊ ↄſilij. Ad h̊ em̃ debemꝰtende/ re ⁊ B deſiderare ꝙ ad talẽ ſtatũ pueniamꝰ.ꝙ oẽs co gitatiões nr̃as ⁊ affectꝰin deũ referamꝰ. aũt tũc ob tinebimꝰ.qñ deũ ex toto coꝛde diligemꝰ. Et ſic pʒ ꝙ; ex aucte illa nõ ↄcludit᷑ ꝙ aliqͥs peccet cuʒ nõ refert opus ſuũ in deũ actualit. Nec valet illud qð obijcit. 26 ꝙ nõ põt eẽ ↄſiliũ.nõ em̃ hͥ accipimꝰoſiliũ ꝗꝓpꝛie put ꝓonit᷑ iuriſpitis.bᷣ vocamꝰ h ↄſiliũ quãcũq; moni⸗ tionẽ gñalẽ ꝗᷓ viã expedit ad ꝑueniẽduʒ in ſalutẽ. ſiẽ ſunt amonitiões ſalomõis.in li.ꝓuer.⁊ ↄſiles hoꝛta tiões ad bonũ.¶ Ad illud qð obꝛ ꝙ reddemꝰrõeʒ ð 27 oi vᷣbo ocioſo.duᷣm ꝙ ocioſũ nõ dr verbũ qꝛ nõ ſit oꝛ dinatũ in finẽ ſolũ.ᷣ qꝛ oi caret vtilitate.dum tñ ali quã deberet hꝛe.⁊ int᷑ tale ocioſũ ⁊ meritoꝛiũ ſiue bo nũ cadit mediũ.q alidqs facit aliqd qꝗð nõ ẽ oimo⸗ da vtilitate pᷣuatũ.nec tñ eſt oꝛdinatũ in deñ tqqᷓ; in finẽ vltimũ.vnde nõ dẽ hõ eẽ ocioſus ſꝑ qñ nõ labo/ rat. ſed tunc dicit᷑ eſſe ocioſus qñ nõ laboꝛat ⁊ debẽt laboꝛare. Frequenter tamẽ illa verba que vidẽt᷑ eẽ inutilia. vtilia fiunt dum oꝛdinant᷑ ad recreationem aliquam ſpũs ⁊ excluſionẽ accidie.m ꝙ refert᷑ bea/ tus Berñ. dixiſſe cũ quendã fecit ceſt. pitare. ocioſum inquit fuit factũ.pᷣ nõ ocioſe factũ. fecerat em̃ hoc ad letificãdũ illũ quẽ viderat meſtk./Ac ꝙ in via dei ſtare eſt retrocedere. dom ꝙ verũ eſt. ꝙ qñ bõ ſtat cũ deberet ambulare.⁊ qᷓtũ ad illud tᷣus dicit berñ. ꝙ nõ pibit momentum de tpe. Et anſel. ꝙᷓ exiget᷑ a nobis rõ qualiter tpᷣs fuerit expenſum. Si aũt q̃ratur qñ.hoc eſt difficile imo impoſſibile det / minare. quia diuerſis ꝑſonis diuerſimode ſe offert opoꝛtunitas exeũdi ĩ bonas opꝑatiões.⁊ in bonas af fectiões ⁊ intẽtiões.⁊ ideo ſancti vt reddãt nos ſol/ licitos terrent nos.et dñs ipſe cum dicit. Oð vni di⸗ co oibꝰvico. vigilatc. ¶Ad illud qð obꝛ ꝙ nõ ẽ me/29 — diũ inter volũtates ⁊ retributiões.dvm ; nõ eſt ſi⸗ mile. ꝓ eo qꝙ ois hõ qᷣ naſcit᷑.naſcit᷑ cũ pctõ.a q̊ nõ li berat᷑ niſi ꝑ grãm.⁊ illa gra amittit᷑ ꝑ culpã.vñ ne/ ceſſe eſt voluntatẽ eſſe gratã yel odioſam et qretri. illud qð obꝛ 28 ob?tmo eai 3 xoctu Alördlat a reſrͤ̃ Mqvill. Aiiai ercogt Ubptotnin cnoſeſi fenonar nodäin Cantat ficütt itetöee Naintet ſpectat tualit ſutrare ſuffiata telteme ſople nite Ffakrn going sre⸗ hi cetüm woco kſola kaliq cppinn lipcip ni kin ⸗ butiões rñdent pſonis.binc eſt ꝙ oẽs q̃ nõ ſaluant n dãanãt᷑.ita ꝙ ñ ẽ mediũ.ñ ſic ãt ẽ de actõe. quia a vo lenſt lutate in qua eſt libido. pᷣt aliqua actio exire etiã pꝛe Nonti ter libidinẽ moris. Vñ ſicut iſtð argumẽtũ ñ valet. ſcigt volũtas non pᷣt eſſe ſine libidie vel gra. ſic nec argu S 30 mẽtũ pᷣus dictũ. ¶ Ad ills qd obẽ ꝙ oẽ qd ñ ẽ a do niiſie eſt pᷣuatũ bono. ſilr oẽ qd ñ ẽ ad deũ.dð.qꝙ ñ ẽ ſile. Aunts qꝛ oꝛdinatõ actõis ad deũ tãqᷓ; ad cãm efficientẽ vel Migez ad pᷣncipiũ attẽdit᷑ ñ ſolũ qtũ ad eẽ moꝛis ſ etiã qᷓ RKZ tũ ad eẽ nãe.⁊ ita reſpicit ec. oꝛdinatõ vo q̃tũ ad fi- indin,z; nsẽ reſpicit bñ eẽ. quis tñ ñ ſit mediũ int ens ⁊ ñ ens inli E tñ mediũ int᷑ bñ eẽ ⁊ male eẽ moꝛis ꝓp eo ꝙ boni⸗ kſem tas moꝛałñ ſe extẽdit ad oẽs actões ſic bonitas na/ hiier 31 turat. ¶ Ad illð qd obr.ꝙ ſi volũtas aliqͥd facit.aut hi⸗ qeſcit in creatura. aut refert ad deñ. dðʒ. ꝙ qᷣeſcẽ ðr iuz aliq̃d alicubi dupłr. aut qꝛ ſiſtit ibi tãc in vltio fine. iſe ⁊tũc ẽ actõ mala malicia moꝛtal pcti.qñ ſcʒ volun/ “ tas ponit creaturã ſibi ꝓ fine vltio ⁊ pncipali. Aut qꝛ ſic ibi ſiſtit.ñ qꝛ ibi ponit vltimũ finẽ. qꝛ ñ vlteri ann us tẽdit. ⁊ ̊ pᷣt eẽ triplicit.ſiẽ dictũ eſt ſupꝛa. Aut ex nc aliqᷓ inoꝛdiata affectõe qᷓ illi rei alligat᷑ aut ex negli⸗ nechs gẽtia ⁊ toꝛꝑe qͥ negligit referre cũ poſſit ⁊ debẽt. aut Eln il qꝛ ex qdã i:nbecillitate ⁊ infirmitate aggrauat᷑ vt dif änmn ficileſſit ſibi oẽs actões ſuas ĩ deũñ ↄuertẽ.⁊ pᷣmis du fntu 32 Obꝰ modis ẽ petm̃.tercio mõ ñ. Motãdũ ẽ tñ ꝙ ad haͤm H ꝙ aliq̃ actõ ſit meritoꝛia ñ opoꝛtʒ ꝙ ſp qͥs cã refe- uing 3 rat actualit᷑ in deũ. ſumicit relatõ babituał. Habitu nſgtun 53 glẽ relatõez voco ñ qꝛ hẽat charitatẽ pꝑ quã ſit babił Biüi ad referẽdũ.ᷣ qꝛ in pᷣmoꝛdio oꝑatõis illiꝰ vl alterius Eiz ad quã illa ↄñter ſe bʒ. intẽtõez bʒy ad deñ directaz. cheen Vñ ſi aliqs itẽdit dare ꝓ do cẽtũ marcas.⁊ icipit da ugitti re ⁊ cogitat ð do in pᷣma marca. ⁊ in alijs ñ cogitat. lipin nihilomin? tñ oẽs datões ille ſũt ei meritoꝛie ⁊ fru⸗ ſigtnn⸗ ctuoſc.ſi ãt opꝰ alteriꝰ gener icipẽt.opoꝛtẽt c itẽtõ nlluiſ renouaret᷑ ad h̊ vt opꝰ eẽt meritoꝛiũ. Der huc etiazʒ Mshen mocdñ intelligit᷑ eẽ in viris religioſis qͥ in pᷣncipio ex nſigsn. charitate deuoueft poꝛtare religiõis põdꝰ.q̃cq̃d em̃ gniſte faciũt qð ad ſue religiõis obſutiã ſpectat. ex pᷣma mil intẽtõe ẽ eiſ meritoꝛiũ ad ſalutẽ.niſi foꝛte qd abſit õy nüſen rnia intẽtio ſuꝑueniat. In alijs ãt ꝗᷓ ad religionẽ non Giiͤm⸗ ſpectãt ſccꝰ c.qꝛ illa intẽtõ ñ ſe extẽdit ad alia babi/ n tualit.⁊ iõ ñ ẽ ꝑue ſecuritatis ⁊ vtilitatis religioneʒ toͤho⸗ intrare. Fuerũt tñ qͥ dixer̃t ꝙ habitual intẽtõ ſoluz 8 ſufficit ad meritũ ſatiſfactõis. Opꝰ ei ſatiſfactoꝛiñ ẽ s 34 ſi fiat in char. tate. Ad hb aũt ꝙ opꝰ ſit meritoꝛiũ vi/ 4 enn te eterne dicũt necẽ eẽ ↄcurrẽ actualẽ intẽtõeʒ. qꝛ nl ite lñ opꝰ ẽ meritoꝛiũ niſi fiat a charitate actualit᷑ mo⸗ uẽte. Pꝛobabili? tñ ẽ dicẽ ſic dictũ ẽ ꝙ ad vtrũq; ſuf n ficiat relatõ habituał. Relatõeʒ ãt hiĩtualẽ voco ñ qᷓ inn 5 35 qs in generali refert ad deũ oia oꝑa dici vl anni. qᷣ qs refert aliqd opꝰ ad deũ ita ꝙ opꝰ ſeq̃ns directaʒ byzʒ ad opꝰpᷣmũ oꝛdiatõeʒ ⁊ ↄſeqᷓntiꝗ.ſic ẽi illo qͥ dat lußß cẽtũ marcas vlł intẽdit ire ad ſãctũ Jacobũ.i alijſ ãt Guſt ỹ bʒ locũ. Habitudialẽ etiã intẽtõe ſiue relatioem in voco. qñ ñ pcogitato ĩ actu vt tũc fine vltio ſine do. ſich, ex ſola boni opis ↄſideratiõe ipa charitas ꝓmpta. ltet vlk aliqᷓ alia vt? charitate infoꝛmata ad ipᷣm bonum —R opꝰ incliat.ſic vir obediẽs meret᷑ obediedo pᷣlato ſi⸗ Z bi pcipiẽti. etiã ſi nibil R do cogitz. ̊ ſolũ ↄſidcret q; Mnd bonu cobedtdte... iir 1 Onſequẽter q̃rit᷑ circa ſcᷣm pᷣncipale ſcʒ itſ atõe actõis male ad volũtatẽ.Et circa h̊ öni qᷓrunt᷑ tria. Pꝛio qꝗᷓ rit vtꝝ oẽ pctm̃ actuale le q; veniale ſit volũtariuũ. Scdo q̃rit᷑ vtrũ Eec. gut. ſi igit᷑ volũtas nõ pᷣt ſenſuali B — mnè pctm̃ moꝛtale ſit circa volũtatẽ ſicut circa ſb iectũ.Tercio q̃r vtrũ puniri ſicu tiã peccare ſit ipi volũtatis ꝓpꝛiu. I⸗ Aueſtio.ſ/ſ. d ¶ Atrũ oẽ pctm̃ actuale ſit volũtaiũ: Et cuʒ certũ ſit d moꝛtali ꝙ ſic.qr de veniali. Et qꝙ oẽ pctm̃ veniale ſit volũtariũ vr.ſicut dieit aug ⁊ hr in ra. Aſq; ado pctm̃ volũtariũ eſt. vt nullo mõ ſit pctm̃ niſi ſit wllũ tariũ.g ſi pꝑctiñ veniale pctm̃ eſt.ẽ nece eſt ipᷣm eẽ w luntariũ. Si tu dicas ꝙ omne pctm̃ eſt volutarium. aut volũtate ꝓpꝛia. aut volũtate ade.et venialeẽ pec catũ.qꝛ voluntarium voluntate ade. Obijcit 5 hoc. ʒ: ſi ad rationẽ pcti veniał ſufficit ꝙ ſit volũtariũ vo luntate ade.cũ illud pctm̃ qdð adam trãſfudit in noſ ſit petm̃ oꝛiginale.veniale pctĩ eſſet oꝛiginale.ꝙ ſi hoc eſt falſum. reſtat ꝙ ⁊ pꝛimũ. ẽ motꝰ inoꝛdi nati ⁊ ad illicita q̃ Achnt es in nobis pctã.non ſunt pctã.nec in paruuł.nec in furioſis.hoc aũt nõ ẽ niſi qꝛ no mouent᷑ vſu rõnis ⁊ voluntatis. vr̃ ꝙ hmõi pctã ſint in nobis voluntaria volũtate ꝓPꝛia. ¶ Itẽ qñ ſtomachus exinanitus añ ꝛaz comeſtioni ap⸗ petit comedere nulla eſt ibi culpa.qᷓ;uis ſit ille appe titus immoderatꝰ.⁊ ad illud qdð nõ licet tali tꝑe. hoc aut nõ ẽ niſi qꝛ motus ille ineſt de necitate.gᷓ vẽ ꝙ ad hH ꝙ aliqͥs motꝰ ad illicituʒ ſit veniale pctm̃. nece ſit ipᷣm eẽ volũtariũ.¶ Itẽ oẽ qð qs ſacit. aut facit na- liter. aut facit volũtarie. aut violenter. Si igit᷑ venia lia cõmittimꝰ. aut g violentiã.aut ꝑ naturã.aut ꝑ volũtatẽ. Si ꝑ violentiã. nulla eſt ibi culpa.Si per naturꝗ. ſiliter.qꝛ in bis qͥ fiũt naliter nõ eſt culpa.g ſi petm̃ veniale culpa eſt. neceſſe eſt ꝙ ſit a volũtate. Ese demonſtrato aliquo veniali. aut põt aliq̃s vi tare hoc peccatũ.aut nõ põt.Si nõ poteſt. et nullus peccat in eo qd vitare no pᷣt.g ↄmittẽdo ̊ pctĩ nõ peccat. Si pᷣt vitare.⁊ qd ↄmittimꝰ potẽtes vitare. pↄſtmittimꝰvolũtarie.g ⁊c. ↄtra.ꝓuer.xxiiij. Se pties in die ⁊c. glo. Singlis diebꝰp neceſſitatẽ vł fra gilitatẽ carnis vł volẽtes vel iuiti peccamꝰ.Si ; ꝑc camꝰ veniałr vel velimꝰ vei nolimꝰ. vr q; ñ oẽ pctm̃ veniale ſit volũtariũ. Pie aug.in li.retract. Sunt inqᷣt qᷓdã neceſſitate facta impꝛobãda. vt qͥ vult re cte facẽ ⁊ nõ põt.vñ ⁊ illð apli. Nõ qð volo ̊ facio bonũ.pᷣ qð odi malũ. talia ſunt pctã venialia. ali qꝗ̃ᷓ venialia ſt᷑ de neceſſitate.nõ a volũtate. tez Aug.xix.ð ci.Si. Mõ nullũ viciũ eſt cũ caropcupiſcit aduerſus ſpm̃.s caro ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃ eq̃n- ter ipᷣo nolente.ſicut in lr̃a hẽ.ᷓ velit nolit hõ peccat venialr.nõ & oẽ pctĩ venialeẽ volũtariũ. Minoꝛ p bat᷑ in la.ille qͥ ↄcupiſcẽte aduerſus ſpm̃ carne non ea q̃ vult facit.ↄcupiſcit qͥdẽ nolẽs ⁊ in eo facit qð ñ vult. ¶ Item pctã venialia ſt᷑ in nob ex repugnan- tia ſenſualitat ad rõneʒ. ⁊ etiã ex ſurꝛeptone.ſiẽ ſunt pᷣmi motꝰ.ſ velimꝰnolimꝰẽ in nob repugnãtia ſen/ ſualitat. ⁊ miti etiã motꝰ inoꝛdinati ex ſurꝛeptõe ſur itatẽ domare. 2 qd ẽ ex ſurꝛeptõc pᷣuenit voluntatẽ.vẽ ꝙ pctã venialia qᷓ ſunt pᷣmi motꝰnõ ſt᷑ volũtaria. tẽ aut aliqd pec- catũ venialeẽ inuolũtariuʒ aut nõ.Si ſic.bẽo ꝓpoſi/ tũ.Si nõ.igit᷑ oẽ pctm̃ venialeẽ volũtariũ.ſᷣ oc vo⸗ luntariũ ꝑ volũtatẽ vitari pᷣt. ꝑ volũtatẽ pᷣt qͥs vi⸗ tare oẽ veniale pctm̃.igr pᷣt qͥs cauẽ vt nunq; xeccet venialr. ſi igit᷑ H̊ eſt impoſſibile qd aliqͥs diu viuat ĩ hac carne qn ↄmittat aliqð veniale. vẽ ꝙ; necriuʒ ſit ponẽ aliqd veniale pctm̃ nõ eẽ volũtariũ.¶ R. oð 1 G ꝙ volũtariũ pᷣt dici aliqͥd triplir. aut volũtate aliẽa. r 2 — aut volũtate ppᷣa aut ꝑtim volũtate aliena. tis wo lũtate ppᷣa. Et ſz bũc triplicẽ modũ ddi volũtarin. triplex ẽ dria pcti.pctm̃ nãq; oꝛigiale volũtariũ ẽ. ſʒ ñ volũtate eiꝰ i qͥ ẽ.̊ volũtate eiꝰ a q ſcʒ ade.Adã eĩ voluũtaria trãſgreſſiõe coꝛrupit ſe ⁊ totã poſteritatẽ. Aolũtariũ aũt volũtate ꝓpᷣa ẽ pctm̃ actuale moꝛta/ le. qͥdẽ genẽ pcti nullꝰ peccat niſi ↄſẽtiẽs. Aolũta/ riũ ãt medio mõ ſcʒ ꝑtim volũtate ꝓpᷣa.ꝑtim volũ tate alicna veniale petm̃. illð maxie qð ↄſurgit ex repugnãtia carnis ad ſpm̃.vl coꝛruptiõis viriũ aie. HB inquã pctm̃.qꝛ ptim ẽ a volũtate aliena. ꝑtim a w lũtate ppa.iõ q̃dammõ ſʒʒ Aug. tenz rõcz pene. qad/⸗ amm rõeʒ culpe. ꝓpterea diẽ Aug.Oꝛ hõ ñ voluit vitare petim̃ dũ valuit.inflictũ ẽ vt ñ poſſit dũ velit. Holũtariũ inquã r ꝑ cõꝑatõeʒ ad volũtatẽ ade.qꝛ adã gliberatie voluit.vñ ⁊ coꝛruptõ ſᷣſecuta c.ex qᷣ oꝛiũt᷑ in nobis motꝰ inoꝛdiati q dicũt᷑ eẽ pctã veniꝗ lia. Aolũtariũ ãt volũtate ꝓpa peccãtis.ñ ẽ oẽ pctm̃ veniale ſimplicit. S ſm qͥd. Illð ei volũtariũ ſimplr Fa volũtate p̃ambula⁊ mouẽte.Illð ãt qd oꝛit᷑ co amitãtc volũtate ⁊ ñ ꝓbibẽte vł pᷣcauẽte dũ poſſit ꝓ/ bibẽ vłp̃cauẽ. Sr volũtariũ qͥda mõ ſiue iterpᷣtatie. ꝓ eo ꝙ tal deoꝛdiatõ voluntati iputat᷑.⁊ mõ ſaltẽ os pctm̃ veniale r volũtariũ.qꝛ nemo peccat Enia ſit᷑ niſi cũ hʒ volũtatis vſũ.nemo etiã venialit᷑ pec/ cat ĩ eo qð nilo mõ pᷣt ꝓbibẽ.nec etiã potuit pᷣcauẽ. Aenialia em̃ pctã ⁊ ſi oĩa ñ poſſit pᷣcaueri nec ꝓhibe ri.nlłũ tñ ẽ ſingulare pctiñ qð ñ poſſit phiberi. vł qdᷣ ſaltem ñ potuerit pᷣcaueri. Licet ei aliqᷓs ſit ſtat? in q̊ necẽ ẽ aliquẽ cadẽ in aliqd pcti pᷣdetmiatũ. illũ tñ ſtatũ potuit qͥs pᷣcauẽ. ⁊ iõ ſi ñ pᷣcauerit. volũtati ei/ us ĩputat᷑.quis tũc ill phibẽ ñ poſſit.Concedẽde ſũt igit᷑ rões ꝙ oẽ pctm̃ actuale ẽ volũtariũ.na moꝛ tale ẽ volũtariũ ſimplr. veniale ãt vł ẽ volũtariũ ſim plr. ſic ill qd fit ex deliberatõe. vt mẽdaciũ iocoſũ. vVbʒ qͥd. ſiue qͥdã mõ. ſic illᷣ qð fit ex ſurreptiõe ſiẽ 37 ſt pmi mot?. ¶. d illð qð pᷣmo obf in oriũ ꝙ ſin gul diebꝰ iuiti peccamꝰ.dðᷣ.ꝙ ĩ glo.illa r aliqᷣs ĩui/ tus peccare ñ ꝑ puatõez volutatis oimodã.ᷣ ꝑ pua tõeʒ volũtatis plene ſiue ↄplacẽtie.⁊ B qͥdẽ eꝝ ẽ ꝙ frequẽter iuiti peccamꝰ. ⁊ nobis diſplicet ꝙ ſic ioꝛdi nate mouemur.ſi tñ bñ pᷣcauiſſemꝰ.in hũc actũ vłil lũ ñ incidiſſemus.lʒ ñ ſic poſſimꝰ pᷣcauẽ qͥn in aliqð cadamꝰ. Sicut exẽplũ ponit᷑ in nauta q̃ pᷣt pᷣcauẽ et cuſtodire ne aq̃ ꝑ aliq foꝛamẽ determiatũ igrediat᷑ 38ñ tñ pᷣt facẽ qð miũ hẽat ingreſſũ. ¶ Ad illo qð obꝛ qꝙ; qᷓdã ncite fctã ſũt ipꝛobada. dðᷣ qꝙ; Aug.loquit᷑ de neceſnitate venialiũ ñ q;tũ ad h̊ veniale vł illð deter miate.ᷣ gnãlit᷑ q̃tũ ad pctã venialia. vl etiã qᷓ;tũ ad gliq̃d genꝰ venial pcti. ſic videmꝰin iuuene ⁊ foꝛti q nũcq; pᷣt oĩo vitare motꝰ carnis.lʒ poſſit hac hoꝛa vl illa hũc motũ vlł illũ vitare.⁊ qꝛ nihil ipedit ꝙ ſit ne cefſitas qᷓdã i vli.⁊ volũtas q̃dã mõ i ꝑticulari.iõ w 39 lutas illa ñ obuiat hijs qͥ dicta ſ̃ ee illð qð obyỹ ꝙ ñ nllũ viciũ ẽ cũ caro ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃.dð ꝙ ven ẽ ↄcupia loq̃ndo gnãlit.de ↄcupia vᷣo huiꝰ vxilliꝰ H̊ tpe vł illo ñ ẽ veꝝ. Et q dic Aug.ꝙ ↄcupi/ ſcit nolẽs.⁊ apłs.qdð nolo malũ h̊ ago.ñ pᷣuat oimo/ 40 pale. Ad ill qd obr ꝙ pᷣmi motꝰ ſũt ex ſurreptõe. 2 ex rebellione iã pʒ rñſio ꝑ ea ꝗᷓ dicta ſũt.veꝝ ci eſt ꝙ; ꝓbiberi ⁊ pᷣcaueri ñ pñt gnãlit᷑.ita ꝙ niłꝰ iſurgat. Alibet tñ ꝑ ſe pᷣcaueri pᷣt. Et rõ huiꝰ ẽ.qꝛ nos ñ poni mus pctm̃ eẽ circa pᷣmos motꝰ nutritie ſiẽ generati de volũtatẽ. ſᷣ ̊ pᷣuat ꝙ volũtas ñ ẽ ibi mouẽs pᷣnci ue.actꝰ em̃ nutritie neceſfariꝰ ẽ ad ſalutẽ nutriti.nõ ãt actꝰ generatie.lʒ ⁊ alia rõ poſſit aſſignari.qꝛ nu⸗ tritia ẽ coꝛrupta tm̃.generatiua coꝛrupta ⁊ infecta. Pꝛima tñ rõ meliꝰvalet. Nã ſic vult Aug.i pᷣmo de ciui.dei.Si aliq̃ mulier coꝛrũpat᷑ violẽter.ſi oino re pugnat. abſqʒ oĩ culpa ẽ.⁊ tñ a delectatõe oino imu⸗/ nis ñ ẽ. Ait ei ſic. Si illa ↄcupiſcibil iobediẽtia qᷓ ad- buc in mẽbꝛis habitat pᷣter volũtat legẽ.qꝛ lege ſua mouct᷑.abſq; culpa ẽ in coʒpe ñ ↄſẽtiẽtis.Ex Ep; ſi venialia roeʒ culpe hñt.ᷣ ẽ qꝛ a volũtate i ꝑticula ri ⁊ diuiſim vitari ⁊ pᷣcaueri e illð qd obꝛ ꝙ qt ſipt vitari Bᷣ ⁊ illð ⁊ ſic ſinguł.g oẽ.dom.ꝙ h ẽ du plex. iſte pᷣt vitare pctm̃ veniale.ſic H. iſte pᷣt vincere oẽz hoiez. Aut qꝛ potẽtia vitãdi vł vincẽdi ↄpat᷑ ad obiectũ piũctim vł diuiſim. Si diuiſim ſic va ẽ iſta. iſte pᷣt vitare vł pᷣcauẽ oẽ veniale pctm̃.qꝛ nõ ẽ dare galiq̃d qð ñ poſſit vitari. Si aũt ↄiũctim.tũc ẽ falſa. ẽ em̃ ſẽſus ꝙ poſſit facẽ vt oĩno ſit abſq; veniali pec- cato.⁊ in h̊ ſẽſu r ꝙ ñ poſſumꝰ oia ꝑctã venialia vi tare. Mec valet rõ illa.poſſũ vitare h̊ ⁊ illð ⁊ illð.g oia ſil.imo ẽ ibi figura dictõis.ſiue ex diuerſa ſuppo ſitõe buiꝰ ꝙ dico veniale. ſiue otiꝰ.qꝛ ꝓcedit᷑ a plu ribꝰ determiatis ſuppoſitõibꝰ huiꝰ vbi pᷣt ad vnaʒ. ſiẽ ſi argueret᷑.iſte pᷣt ferre hũc lapidẽ ⁊ illũ ⁊ illuʒ.et ſic vſq; ad decẽ lapides. p̃t ferre bos decẽ lapides. ⁊ ſic ſi diceret᷑.hõ ẽ plato.hõ ẽ ſoꝛtes. hõ ẽ ſoꝛtes et plato. pᷣmiſſe ſũt vᷣe ⁊ ↄcluſio falſa.⁊ ꝓcedit᷑ a pluri bꝰᷣ ſuppoſitõibꝰ determiatis ad vnã. Suppoſitõ ãt ꝗꝛ determiata r qñ terminꝰ ñ ↄfũdit᷑.ſᷣ dʒ reddẽ locu tõez verã ꝓ vno.ſic ẽ cũ r. bõ currit.ſic ⁊ i ꝓpoſito intelligẽdũ eſt.qꝛ G̊ͥ vbũ pᷣt ꝓut accipit᷑ reſpectu oĩs venial ↄiũctim. reſt picit oẽ veniale tãqᷓ; obiectũ vnũ. ⁊ dicit vnã ꝑfectã potẽtiã excedẽtẽ ⁊ vincẽtẽ oẽz im pulſũ ad veniale pctm̃.ſiẽ ſi diceret᷑. Iſte pᷣt viucere. x. hoĩes vel ferre.x.lapides.⁊ ſic pʒ ꝙ ille pceſſus nõ tenet.qꝛ nõ ſeruat᷑ ibi lex illatõis rete. / ¶ Atrũ om̃e peccatũ ſit circa volũtatem ſicut circa ſb⸗ iectũ ꝓpꝛin. Et ꝙ ſic videt᷑ pꝛio ꝑ Anb.in li. ðD pctõ oꝛiginali. Muſqᷓ niſi in volũtate peccatũ eſt ¶ Iteʒ HBipᷣm ꝓbat᷑ tali rõe. Mẽbꝛa ⁊ oꝑa ⁊ qͥcqͥd nos ſu⸗ mðꝰ ſbᷣiccit deꝰ volũtati.q̃cqͥd igit᷑ faciũt.totũ iputã dũ ẽ volũtati.ſi ẽ̊ in ea potẽtia ẽ culpa cui imputat᷑. ⁊ oĩs culpa volũtati iputat᷑. oĩs culpa ẽ i volũtate tãqᷓ; in ſbiecto boiſzr⸗ in ea ſola potẽtia eſt cu / pa in qua nata cſt eſſe iuſticia.qꝛ oppoſita nata ſunt fieri circa idẽ. iuſticia eſt in volũtate tanqᷓ in ſvie/ cto.qꝛ vt dicit Anv. Juſticia nihil alið ẽ i volũtat! rectitudo.S in eadẽ potẽcia ſcilicet ĩ volũtate eſt cul pa tãqᷓ in ſbiecto ꝓpꝛio.¶ Itẽ in ea ſola potẽtia eſt culpa qᷓ̃ cogi nõ pᷣt.nã nullus peccat niſi in eo a quo libere pᷣt abſtinere.ſᷣ ſola potẽtia volũtatis ẽ q̃ cogi⸗ nõ pt. ⁊c. ¶ Itẽ in ea ſola potẽtia eſt culpa que ali quãdo noiat᷑ bona.aliquãdo mala.ſed nos nõ dici/ mur habere intelligẽtiã vel memoꝛiã malã ſed ſolũ volũtatem malã.ſi ergo accidens denominat ſubie. ctũ.⁊ culpa denominat ſolã volũtatẽ.ergo culpa ẽi ſola voluntate tãqᷓ; in ſbiecto pꝓpꝛio.ad cuius actuʒ ↄpatur ſicut ad cam ꝓximam ⁊ immediatã. ſed nul la potẽtia anime eſt cã ꝓxima ⁊ imediata culpe. niſi ſola potẽtia rationalis.nã memoꝛari malum vel in telligere malũ nõ eſt culpa. ſed velle malũ culpa eſt. ⁊c. ¶ Sed õ. nũqᷓ; peccat᷑ moꝛtalit᷑ niſi p. ↄſẽſũ. ſʒ dↄſẽſus nõ tatũmõ ẽ volitatis ß etiã rõis. ſi g culpa ſar ctarrca ſſipee cut dic freque ctũſt * om fögfa ctubab tonen⸗ lheti gterofe kdeſen gecentol fückdel ſinago tatins, lalis gvoiu ipꝛece cltnine nonße⸗ ctpcff 4 ſbiegi adpꝛes jonede onod lͤdor Ftüado fſpents nCs gainur ſoint culpa eñli. ordina ne teinq bia cor husto ſitollgi tbayb inpꝛeee aupein Urlocn boc deorgi 0rdina ſteſte⸗ Nlicu⸗ lalege nſtte ctät⸗ tus eñ, lieſbi ſipee Aalter⸗ ſernt ape e Toe i⸗ nnen. gie eſtin Noivinn rn Lglerſn aſan dconig ngbin eeyheene ogka niſn. dwdida nüͤcifll. zwrlge⸗ Pipenila nieit uniht . 3 ackan⸗ diſtung. tlüirine Nilh zhöitese Mti nſii Aiwin kiun. yaſtsni naub id⸗ ünsſ, wrüperi iimput. mü cka⸗ tſunt juſpe⸗ wwͤt mnecka nrn giieß⸗ 33 wlic, hi ſetſo 74 ani ign i. ℳ⸗ h oh eſt circꝗ volũtatẽ.ſed etiam circa rõnem. Enon eſt circa uͦlã potẽtiam ꝑ cuius actũ aniie⸗ tĩ tm̃ peccat᷑ affectione.ſed etiã peccat obliuione.Si cut dicit᷑ dent.vj.Caue ne obliuiſcaris dñi dei tui.⁊ frequẽter in ſcriptura repꝛehèdit eos dñs qͥ eiꝰ ſunt obliti. g ſi obliuio eſt in memoꝛia. videt᷑ꝙ nõ tin pec catũ ſit in volũtate ſed etiã in memoꝛia. ¶ Itẽ non ſolũ peccat᷑ delectatione verũ etiam cogitatiõe.ſᷣm ꝙ homo cõfitet᷑ quotidie.ſed cogitatio eſt intellectꝰ nõ affectus.g non tm̃ in affectu verũ etiã in intelle/ ctu habet eſſe pctm̃.¶ Itẽ non tm̃ peccat᷑ delibera tione.verum etiã ſuggeſtione.ſᷣm ꝙ vult Greg. ſed ſuggeſtio eſt in ꝑte ſenſibili.gᷓ peccatũ non tm̃ eſt in pte rõnali.ſed etiã in ꝑte ſenſibili. ¶ Nem peccatũ eſt defoꝛmitas foꝛmaliter loquẽdo.ſed cõſtat ꝙ om̃i peccato imago defoꝛmat᷑.naʒ quodlibet pctm̃ quã/ tũ eſt de ſe gram expellit q̃ eſt refoꝛmatiua imagis.g ſi imago non tm̃ reſpicit volũtatẽ. ſed etiã alias po/ tentias. videt᷑ ꝙ pctm̃ non ſolũ in volũtate ſed etiã in alijs potẽtijs habeat eẽ. ¶ Itez nullus amat niſi quod iudicat eſſe amãdum. ante amoꝛẽ inoꝛdina tũ pꝛecedit iudiciũ inoꝛdinatũ.ſi ergo pꝛeuium iudi⸗ cium inoꝛdinatum non potuit eſſe pena.quia pena non pᷣcedit culpã.neceſſe eſt ꝙ fuerit culpa.g pꝛius eſt pctm̃ in rõne ꝙ in volũtate.potius igit᷑ videt᷑ q 43 ſbᷣiectũ pcti debeat aſſignari ratio qᷓ; voluntas R ad pꝛedictoꝛũ intelligẽtiã eſt notãdũ ꝙ pctm̃ de ſua rõne duo dicit. icit em̃ deoꝛdinatõem ſiue pꝛiuati onẽ oꝛdis circa actũ alicuiꝰ potẽtic.dic nibilominꝰ illã deoꝛdinatõez vt dignã vituꝑatõe ⁊ punitionc.⁊ q́;tũ ad pꝛimũ pctm̃ tenet rõem vicij aliquo mõ coꝛ rupentis.qᷓ;tum ad ſcdᷣm tenet rõcm culpe ⁊ deme/ riti.Cũ g cõpamus pctm̃ ad ſbᷣiectũ ꝓpꝛium.aut lo/ quimur de ipᷣo inq̃tum ceſt culpa.aut loquimur ð ip ſo inqtũ eſt vicium.Si de ipo loquimur inq;tuʒ eſt culpa ⁊ demeritũ.ſic ꝓpꝛie ⁊ pᷣciſe reſpicit li.ar. QOm̃ em̃ li.ar.ↄmiſſũ eſt regimẽ totius hois.ſi aliqua de/ oꝛdinatio fiat in regno totius aic.ipᷣi li.ar. imputat᷑. Vnde ſi omnia mẽbꝛa ꝑ que cõſũmata eſt.oẽs potẽ tie in quibus deoꝛdinatio facta eſt traberẽt in cãm. oia conquererẽtur de li.ar.cui ſbiecta ſũt.⁊ ei domi⸗ nus totũ imputaret qͥ̃cqͥd i eis malũ geſtũ fuit. Vñ ſi tollat᷑ li.ar.iam nullo mõ erit pctm̃.Et quia liber/ tas arbitrij pᷣncipaliter reſidet penes volũtatem ſic in pꝛecedẽtibus oſtẽſum fuit.hinc eſt ꝙ culpa ſb rõe culpe in volũtate tãqᷓ;ᷓ in ſbiecto ꝓpꝛio dicit᷑ eſſe. Si aũt loquamur de culpa ſᷣm ꝙ eſt viciũ.ſic dupliciter adhuc loqui ↄtingit.cum pctm̃ dicat᷑ viciũ inq;tum deoꝛdinat aliqueʒ actum alicuius potẽtie ſᷣm ꝙ de oꝛdinatio illa dupliciter habet cõparari. ſic et pctm̃ vt eſt viciũ.Cõꝑatur aũt deoꝛdinatio illa ad actum alicuiꝰ potẽtie tãqᷓ; ad male circa qð.⁊ tanqᷓ; ad cau ſale a quo.Si igitur loquamur de illa deoꝛdinatiõe mãlliter.ſic dico ꝙ non ſolũ circa actũ volũtatis.ſed ctiã circa actus aliaꝝ potẽtiarũ anime conſiſtit. Ac tus em̃ ⁊ memoꝛie ⁊ intelligẽtie ⁊ aliarũ potẽtiaruʒ aie ſbᷣiacẽtium voluntati.deoꝛdinari habẽt ꝑ diuer/ ſa peccata. Si aũt loquamur ð illa deoꝛdinatõe cau ꝗꝗ ſaliter.ſic oĩs talis deoꝛdinatio eſt a volũtate. Si ãt querat᷑ ratio buius.dð ꝙ huius rõ ẽ triplex. Pꝛima quia penes volũtatẽ ↄſiſtit regiminis dominiũ. Se cunda quia in ipᷣa reꝑitur rectitudinis pᷣncipium. Tereia vero quia ad ipᷣaʒ ꝑtinet regimis ↄplemẽtũ In ipa nãq; ↄſiſtit regiminis dominiũ.ꝓ co ꝙ ipſa alijs potètijs impat.⁊ ei a nulla ipatur. In ipᷣa etias attendit᷑ rectitudinis pᷣncipiu.amoꝛ em pᷣncipiũ eſt rectitudinis ⁊ obliquitatis.ſicut oſtẽdit Augu. T᷑ñ bonus amoꝛ eſt fundamẽtũ ciuitatis dei.⁊ malꝰfun damẽtũ ciuitatis dyaboli.Et rõ huiꝰeſt.qꝛ amoꝛ eſt radix oim affectionũ.⁊ tãte adherẽtie.vt trãſfoꝛmet amãtẽ in amatũ. Penes etiã ipᷣaʒ ↄſiſtit rectitudis ⁊ regiminis ↄplemẽtuzʒ. qm̃ ipius obiectũ eſt bonũ. bonũ aũt ⁊ finis eſt idem.Et qꝛ in directione ad finẽ Oſiſtit bonitatis ↄpletio.in obliquatiõe vero cõſiſtit bõitatis amiſfſio.hinc eſt ꝙ ab ipᷣa volũtate oꝛit᷑ om ne pctm̃.Et ꝓpterea Aug.in li.de duabꝰanimabus diffiniens pctm̃ dicit. ꝙ pctm̃ eſt volũtas aſſequẽdi ⁊c. deſcribit pctĩ ſᷣm ꝙ eſt viciũ ⁊ deoꝛdinatio que a volũtate oꝛtũ habet. Per hoc aũt ꝙ dicit a quo li/ beꝝ eſt abſtinere. notificat pctm̃ ſᷣm qꝙ tenet ronem culpe.qꝛ nemo culpat᷑ in eo quod vitare nõ p̃ᷣt.ſicut ipe dicit ibidem. Sic igit᷑ patet ꝙ pctm̃ inq;tũ tenet rõem culpe volũtateʒ reſpicit vt ſbiectũ.inq;tũ etiã tenet ronem vicij reſpicit volũtatem vt pᷣncipiuʒ et vt ſubiectũ pᷣmum.lʒ aliquo mõ reſpiciat actꝰ alia/⸗ ducũtur ocedende ſũt.Ad illud ́̊ qd pꝛimo obij ꝗ5 citur ꝙ non peccamus niſi ↄſentiẽdo.ddim ꝙ ⁊ ſi cõ ſenſus reſpiciat ſimul rõem ⁊ volũtatem.pncipaliꝰ tamen ⁊ cõpletius volũtatem reſpicit.quia in ea cõ⸗ ſũmat᷑. Quãtũcũq; eni rõ deliberet.niſi volũtas al⸗ terum pᷣoptet.nũqᷓ;ᷓ eligit nec ↄſẽtit.⁊ quod ẽ ibi cul/ pe ⁊ imuſticie.hoc eſt rõne volũtatis adiũcte.Ad 4s tria ſcquẽtia ꝙ; peccat᷑ obliuionc.cogitatione.⁊ ſug geſtione.patʒ reſpõſio ex hijs q̃ dicta ſũt.nam talia non ſũt peccata.niſi quia volũtaria. Vnde nũqᷓ cir- ca actũ memoꝛie culpa cõſiſtit.nec etiã circa actum intelligẽtie.niſi eis immiſceat ſe volũtas.vel antece᷑ denter. vel ↄcomitãter.vł conſequẽter. Similit᷑ nec ſuggeſtio ſi eſt oino ab extrinſeco eſt culpa.ſed illa qᷓ eſt ab intrinſeco.que quodammõ voluntaria ẽ. ſiue quia a volũtate ade habuit oꝛtum.ſiue quia a volũu tate peccãtis nõ pꝛecauet᷑. Ad illud quod obijcit᷑ ¶ ꝙ pctm̃ defoꝛmat totã imaginc.dð ꝙ ⁊ ſi tota ima/ go defoꝛmet᷑ ⁊ viciet᷑.illa tamẽ ſola defoꝛmatio q̃ ẽ in voluntate eſt illa que eſt ratio inculpãdi:⁊ iõ non ſequit᷑ ꝙ culpa reſpiciat alias potẽtias aic ſbᷣ ratiõe culpe.q;uis circa actus eaꝝ ↄſiſtat coꝛruptio vicio/ ſa.Ad illud quod obijcit᷑ ꝙ oẽm malã volũtatem ꝗðD pꝛecedit malũ iudicium.dð ꝙ vcrũ eſt qᷓ;tuzʒ ad actũ volũtatis qui quidem ceſt ↄſẽſus plenarius attamẽ rum potẽtiarũ. VUnde e⸗ que ad pꝛimã ꝑtem in⸗ nunq in creatura rationali ſʒz ꝙ inſtituta. fuit iudi cium erroneum. niſi voluntas ſe illi iudicio immi/ ſceret. nũqᷓ;ᷓ eni adã pᷣſumpſiſſet.vel de ſe pᷣſũptuoſe iudicaſſet.niſi amoꝛe volũtatis nimiũ ſibi adheſiſſʒ. Vñ amoꝛ mirabilit᷑ ꝑuertit iudiciũ.Licet igit᷑ pᷣmꝰ angelꝰ ſiue adã qñ peccauit pᷣus pᷣſũpſerit qʒ ambie rit.illiꝰ tñ pᷣſũptõis ꝑuerſitas a voluntate babuit oꝛ tũi.⁊ ambitõis elus in volũtate fuit ↄſũmatꝰ.et ita pꝓctm̃ reſpicit volũtatẽ pᷣncipalit.tũ qꝛ in ipᷣo pꝛimo inchoat᷑.tũ qꝛ in ipo ↄſũmat᷑.ido recte dicit᷑ ſbiectũ pꝛimũ peccati.quia ⁊ pꝛimũ eſt oꝛigie.pꝛimũ etiã cõ plemẽto ſiue ↄſũmatione. ueſtio. iij. f trũ ſicut peccare ſic etiã puniri ſit volũtatis ꝓpꝛiũ Et ꝙ ſic videt᷑. Anſ.de oꝛiginali peccato. Miratur inqͥt foꝛte aliquis cur ꝑ culpã volũtatis.mẽbꝛa pu/⸗ niũtur ⁊ ſẽſus.veꝝ nõ eſt ita.non eni punit᷑ niſi vo⸗ lũtas.nã nibil eſt alicui pena niſi qð cõ ka volirdts r* 3 6* . S eſt. ⁊ nulla ves penã ſẽtit. niſi ꝗᷓ voluntatẽ bʒ. mẽbꝛa ãt ⁊ ſẽſus ꝑ ſe nihil volũt.ſic igit᷑ volũtas mẽbꝛis et ſẽſibꝰ opat᷑.ita in ipis ipa aut toꝛq̃tur.aut delectat᷑. Ex bac auẽte br̃ ꝙ claudit in ſe rõcinatõem ꝙ Apꝛiu ſit volũtatis punini. s Aug. in li. xxxiij.qõnuʒ. AVolũtas qͥppe ipᷣa punit᷑.ſiue ſuppl . coꝛpis.vt ꝗ delectat᷑ in pctis.ipſa plectat᷑ in pꝑenis. rõe. Oppoſita nata ſũt fieri circa idẽ. ſʒ volũ tariũ ⁊ inuolutariũ ſũt oppoſita. ſed pena ẽ affectio inuolũtaria ſicut dicẽ Aug.ili. de li. ar. S ſic culpa 4* affectio volũtaria reſpicit Folätaekrak illð a qᷣ ſic vẽ ꝙ culpa reſpiciat volũtatẽ tãqᷓ ill quod eſt tẽ culpa ẽ meritũ pene.ſed meritũ reſpectu pꝛc mij. bz roem oꝛdis ⁊ bʒ rõeʒ diſpoſitõis.ſi g viſpo ſitio ⁊ ilò ad qð diſponit ſunt in eodẽ.⁊ culpa vt in rõe culpe ẽ potiꝰreſpicit volũtatẽ.& ⁊ pena. (S33. quatuoꝛ vt dicit Beda inflicta ſũt nobis ꝓ pctõ.ſcʒ ignoꝛãtia. malicia.infirmitas. ↄcupiſcẽtia.ſed að in- fligit᷑ ꝓ pctõ ẽ pena. ignoꝛãtia ẽpena. b oſtat ꝙ ig noꝛãtia nõ reſpicit volũtatẽ ſed rõem. ⁊c. ¶ Ntem duplex ẽ pena in futuro.videlicet pena dani ⁊ pena ſẽſus.ſed pena dãni q̃ ẽ in carẽtia viſionis dei ñ tm̃ rreſpicit volũtatẽ.imo multo magis reſpicit rõez. pe na vero ſẽſus q̃ ẽ in ↄcrematiõe ignis multo magis reſpicit ꝑtẽ ſẽſibilẽ ⁊ cõiũctñ qᷓ; reſpiciat volũtatem rõnalẽ.cũ ſẽtire ſit paſſio cõiũcti. vr̃ ꝙ pena pᷣnci/ paliꝰ reſpiciat alias potẽtias aie i volutatẽ. ¶ Itẽ ſi pena reſpicit volũtatẽ.aut hoc qꝛ ẽ bm volũtatez. aut qꝛ Z volũtatẽ.Si qꝛ ᷣm volũtatẽ.g̊ nemo pu/ nires niſi qͥ vellet. qð plane falſũ ẽ. Si qꝛ ⸗ volunta tẽ. cũ vir iuſtꝰvolũtarie ſuſtineat oẽs penas.⁊ ma xime xp̃s. nili viro iuſto nec etiã xpo penał eſſet aliqᷓ paſſio.qdð manifeſte falſũ ẽ. er ſi pena reſpiceret volũtatẽ tãq; ſbicctũ ꝓpꝛiũ.& ſic nemo pᷣt peccare qͥ bʒ vſũ volũtatis.ſic nemo poſſet punini niſi qͥ volũ/ catis vſũ br̃et. ſed hoc ẽ plane falſũ.nã ꝑpuuli puniũ- tur ꝓ pctis parẽtũ. ⁊ multa etiã toꝛmẽta patiũt᷑ nõ ſolũ in habitu. verũ etiã in actu.g ⁊c̃. ¶ E. dd.ꝙ pe na rõe pene duo noiat. videlicʒ nocumetn nac.⁊ in. ſtrumẽtũ diuie iuſticie. vnũ tãc; male. reliquũ tãqʒ foꝛmale. AUñ pena ⁊ ẽ vltio.⁊ ẽ etiã paſſio.Cñ pe/ na ↄpat᷑ ad aliqͥd.boc pᷣt eẽ aut inqtů vltio. aut in/ qtũ paſſio Bin ̈tũ vjtio. ſic ꝓpꝛie bʒ ↄꝑari ad ip/ f.ſiue animi ſupplicio.ſiue II ſã volũtatẽ.deꝰ em̃ nõ vlciſcit᷑ de ſe manu.vel pede. vel aliqua potẽtia ſẽſitia. ſed de volũtate deliberat · ua.de qua vlciſcit᷑ deꝰ nõ ſolũ affligẽdo ip̃am in ſe. f etiaʒ affligẽdo eã i ccteris mẽbꝛis coꝛꝑis.in quibꝰ ipᷣa cupiebat delectari.Si ãt cõꝑet᷑ pena ad aliqᷣd i/ qʒtũ ẽ paſſio.ſic dðʒ ꝙ cũ nõ quecũq; paſſio pena ſit m cõplctã rõem pene.ſed paſſio ledẽs.paſſio af fligẽs.paſſio diſplicẽs.ſic pena ſᷣm ꝙ; plene tenet ra⸗ tionẽ pene.ſcʒ pena q̃ facit hoicʒ recte miſeꝝ.adbuc reſpicit volũtatẽ rõe ſui cõpletiui. Nemo em̃ plene miſer ẽ ſicut diẽ Aug. ex h̊ ꝙ patit᷑ſolũ.ſ ex h̊ pa⸗ tit᷑.⁊ ſcit ſe pati.⁊ nõ vult ſe pati.Scdᷣm ãt paſſio tenet ſemiplenã rõem pene.ꝓut ðᷣr paſſio ledẽs vel affligẽs in eo in q̊ nõ ẽ nata eẽ qtũ ẽ de pma ↄditõe nãc.ſic nõ tm̃ reſpicit volũtatẽ.ſed ctiã oẽs potenti as aie.⁊ oĩa mẽbꝛa coꝛpis.nõ tñ reſpicit illa ſine vo⸗ lũtate.qꝛ in nilo pᷣt eẽ pena.niſi in qͥ ẽ rõnalis volun tas. Añ bꝛuta quis patiãt᷑ nõ tũ puniunt᷑.Sic igit pʒ ꝙ pena ⁊ inztũ ẽ vltio.⁊ inqʒtũ eſt paſſio plene tenẽs ròeʒ pene.directe reſpicit 5a; volũtatẽ. ita p ꝓpꝛiũ ẽ ipᷣius volũtatis puniri. Vñ ↄcedẽde ſũt rõ/ nes qᷓ ᷓB oñdũt. Inqʒtũ tñ ẽ paſſio ledẽs vł affligẽs. bʒ reſpicere alias potẽtias.⁊ etiã coꝛpis oꝛgana.Et ßm ̊ pʒ reſpõſio ad rões que ad oppoſitũ inducũt Ad iũllð em̃ qð obijcit᷑ de ignoꝛãtia ⁊ pena dãni ⁊ S0 ſẽſus pʒ reſpõſio. Ma etſi ignoꝛãtia dicat puatiõsem alicuiꝰ boni qð reſpiciat cognitiuã.⁊ ſilr pena dãni. et ſir pena ſẽſus puatõem delectatõis ⁊ quietis ꝑ/ tis ſẽſitiue.totũ hoc tñ deꝰ oꝛdiat ad iudicãdũ ⁊ vl/ ciſcẽdũ ſe de volũtate.ipᷣa em̃ ẽ ꝗqᷓ directe aducrſat᷑ di uine iuſticie.dũ ꝑpetrat iniuſticiã.⁊ iõ oꝛdo diuie iu ſticie puniẽtis directe reſpicit illiꝰ deoꝛdinatiõis re motõem.ipᷣa etiã ſola fuit que ſibi ſe pncipiũ poſu/ it ⁊ deũ dcrelinquẽdo cõ:ẽpſit dũ peccauit.⁊ iõ dʒ ꝑ penarũ mititudiẽ in ſeruitutẽ redigi.vt qᷓ debonoꝛa uit deũ volũtarie cõtemnẽdo.honoꝛet ipᷣm volũta⸗ ric ſupplicia patiẽdol Ad illð qð obr ꝙ in viris iu/1 ſtis ⁊ in xpᷣo nõ fuit pena inuolũtania.dð.q; ibi non tenet pena rõnẽ vltois.niſi relata ad volũtates ace ecerice reſeen cuiꝰvolũtatis ois pena ẽ inu/ lũtaria.qꝛ volutas peccatrix q̃rit oblectatões.⁊ reſu git paſſione ia ill qð obẽ de ꝑuulo qui patit᷑ pe 2 nas.reſpõderi pᷣt ſicut ad hoc. iſtinctio. xlij. Deſcẽdit ad ſpeciales differetias peccati in comuni. AUnm ſt volũtas mala ⁊ oꝑatio ⁊c. Supꝛa oſtẽdit m& qualit᷑ pctĩ oꝛtu habeat a volũtate in genera⸗ li. in bac vo ꝑte deſcẽdit mgr̃ ad drias peti. Diuidit᷑ at ꝑs iſta in duas ꝑtes. In quaꝝ pᷣma deſcẽdit Amsgf ad drias pcti cões. In ſcda vᷣo deſcẽdit ad vnũ pctm̃ ſpẽale qð ẽ int cetera pctõꝛũ genera mag gaue ⁊ abominabile. .vi xlin. Eſt tere aada heri en, 2c rima peq ſoectnt ad pᷣſetẽ diſtictõe tres hz 1 ptes.qm̃ dria pcti ad petm̃ pᷣt attẽdi triplic ginal ⁊ actual.venial ⁊ moꝛtal.ibi. P nerſa genera pctõꝝ ꝑ modũ narratõis. ibi. Modi t p — aut ꝗtũ ad actũ.aut qᷓtũ a In pma in qrit mgr driaʒ int᷑ pctã oꝑis ⁊ volũtatis. In ſcdᷣa inq̃rit driaz ex ꝑte reatꝰ.q ẽ int genꝰ pcti oꝛi terea q̃ri ſolet ⁊c. In tercia vᷣo ſbiũgit diuerſos mõs peccãdi.ſiue di Mogli ãt varias ⁊c. Pꝛima ꝑs diuidit᷑ in duas. In q̃rũ pᷣp ma mgf mouet qonẽ ⁊ vetermiat ᷣm duplicẽ opimion?. vidẽt Prnn magis babilẽ. ibi. QNꝛ cũ cõſtet ⁊c̃.S reatũ.aut qᷓ;tũ ad peccãdi modũ n ſcda vo ponit ⁊ reſpõdet obiectõibꝰ qᷓ impugre Ur ſcda ꝑs in qᷓ inquirit vrias pctõꝝ qᷓtũ ad reatũ du as bʒ. In pᷣma qrit᷑ qlit᷑ reatꝰ poſſit manẽ pctõ abeũte. in qᷓ accipit᷑ dria actual pcti ⁊ oꝛigiał.qꝛ actuale trſ ltactu æ remanet reatu. oꝛigiale ãt ecõuerſo. In ſca vᷣo oſtẽdit ꝙ reatꝰ multip icit᷑ accipit᷑ in ſcriptura.vi/ delicet p obligatõe pene eterne.⁊ pene tꝑalis.ex qͥ accipit᷑ dria moꝛtalis pcti ⁊ veniał.ibi.reatꝰ in ſcriptura „ 1 22— multiplicit᷑ accipit᷑. Silr tercia ꝑs duas bʒ ptes. In qru pᷣma tãgit mgr̃ qnq; modos diuidẽdi pctã conſue/ — eos in ſcriptura. In ſca vᷣo remouʒ dubitatõem q̃ oꝛtũ bʒ ex vna illaꝝ diuiſionũ.ibi.Ex ſuꝑbia tamen oia mala oꝛiũtur ⁊c. lat ʒz duplicẽ opinionẽ, a Vm aũt volũtas mala ⁊ oꝑatio ſint pctm̃.q̃ri ſolet vtrũ in eodẽ ho/ Enqrit driaʒ int pctã opis ⁊ volũtat.⁊ determ =ð mine ⁊ circa eandẽ rẽ hec duo vnũ ſint pctm̃ vel diuerſa:vt ſi qs vo⸗ XLII . i Lae tiſi 4 Di. II. llſtate furat᷑ volſtatẽ habuit malaʒ q̃ peccatũ ẽ.⁊ actũ malũ q itẽ peccatũ . Ferit. MV Hec aũt duo diuerſa ſunt ſcilicet volũtas ⁊ actio. Sed nunquid diuerſa ſunt r Hr peccata an vnũ: Quidaã dicũt vnũ eẽ peccatũ.alij vo dicũt diuerſa eẽ pctã. n 8 Ronni reſpõdet obiectionib⸗ qimpugnare vidcur opinionem magis n „babileemm. d l Pꝛia oblectio. MQAuia cũ ↄſtet h duo eẽ diuerſa. aut diuerſa duo pctã dicũt᷑.aut duo diuerſa weßr B6 5 pctã. Quib“ alij reſpõdẽt.h duo diuerſa eẽ peccata nõ plura. Hõ eĩ plura fade pctã ſũt.ſᷣ pcim̃ vnũ.qꝛ vna pᷣuaricatio vłinobediẽtia in vtroq; admittitur. tgnſ ſiue quãdo vult.ſiue quãdo agit.⁊ vnꝰ eſtibi cõtẽptꝰ.ſed minoꝛ cũ in volun 1 ſcpt tate ſolũ pctm̃ cõtinet᷑.maioꝛ vero cũ volũtati etiã oꝑatõ addit᷑.et iõ maius tlin Scða obieetõö. Sed adhuc eiſdẽ obijcit᷑. Si vnũ tm̃ illa duo pctã ſunt.cũ qͥs volũtate mala ðKZ pus ↄcepta. deinde opus patrauerit.ñ ꝓ aliqͥ reus eſt. niſi ꝓ quo ante opus nigii reus erat. cũ adhuc in ſola volũtate pctm̃ cõſiſtebat. Mullus eni reꝰ ẽ eterne taſozen moꝛtis niſi ꝓ pctõ.ᷣ pcuñ alið nõ eſt admiſſũ actõe q;; pus admilſſuʒ erat vo/ girnen „lutate. Hon g ꝓ aliquo alio iſte fit daãnabilis actu peccãdo. q; ante fuerat cũ utſii⸗ R ſola volütate delinqbat.Ad hoc etiã ⁊ illi reſpõdẽt dicẽtes.ꝓpter peccatum lce quidẽ tm̃ illũ ſurẽ reũ cõſtitui.quis eius volũtas ⁊ actio vnũ ſint peccatũ.ꝓ s Alio tamẽ reus factus eſt actu peccãdo.qᷓ; pꝛius erat ſola volũtate delinquẽ⸗ mii, i obiectd D: quia ꝓ actu qui eſt aliud q́; volũtas.licet nõ aliud peccaeui. ctnin Zerd obiect ¶Itẽ adhuc qõni inſtãt dicẽtes. hec duo iõ diuerſa eẽ pctã.quia diuerſoꝝ le ſynni is mãdatoꝝ pᷣuaricatões ſũt. Alio eni mãdato legis phibet᷑ actio furti ſcili mon, cet nõ furaberis. alio furandi volũtas ſcilicet nõ cõcupiſces rem ꝓximi tui. dai Cũ aũt hec duo diuerſa mãdata ſint qᷣbus illa duo ꝓhibẽtur. pʒ illa duo di⸗ tuti R gerſas eſſe pꝛeuaricatões. diuerſa eſſe peccata. Ad qð etiã illi dicũt diuerſa q ee dẽ eſſe mãdata qͥbus illa duo diſtinctim ꝓhibẽtur.vt Aug.docet ſuꝑ Exodi ui Verũtamẽ in illis nõ obſeruatis.vna tm̃ pᷣuaricatio incurrit᷑. vnũq; contra⸗ H hit᷑ pctm̃.licet duo diuerſa illis ꝓhibeãtur. Sicut ecõuerſo duo ſũt mandata ren charitatis qbus duo pcipiũtur diligi.vna tñ in eis noð ↄmẽdat᷑ charitas. unpu ¶ Auerit qualiter reatus poſſit manere pctõ abeunte. ⁊ inde accipitur dria ighin ooiiginalis ? actualis pcti. qꝛ actuale tranſit actu et remanet reatu. oꝛiginale den cccLCLconuerfrfrrov. 6 —ſ . ¶VPieterea queri ſolet. cũ ab aliquo ppetrato volũtate pctõ. volũtas id agen/ neeig di ⁊ actio trãſierit.nõdũ tamẽ vera habita penitẽtia. vtrũ illð pctm̃ vſq; quo peniteat ſit in eo. Qð nõ eſſe videt᷑.qꝛ volũtas illa qᷓ pus fuit nõ eſt neqʒ ac⸗ tio.qꝛ neq; vult illð vel agit.qð ante voluit ⁊ egit.Sed nõ eſt ignoꝛadũ pec ar catũ duobus modis dici eẽ in aliquo ⁊ tranſire ſcʒ actu ⁊ reatu.Actu ẽ in aliqͥ Nlüſt duz ipᷣm pctm̃ eſt vt actio vel volũtas in peccante. Reatu vero cuʒz ꝓ eo ſiue nmd MMV traſierit ſiue aſſit mẽs hõis polluta eſt ⁊ coꝛrupta. totuſq; hõ ſupplicijs obli⸗ an ddd gatus perpetuis. nec vnq; eſt in aliquo pcrm̃ actu p⸗ al Mec vnq ẽ ꝛc. In⸗ . ittr oaiginale quin ſit tiam reatu.ſed eſt reatu interdũ nuic mgf bormñ ier⸗ ien ſtq; traſit acu. 535 träſit actu. Lötra ni⸗ lIſtedit ꝙ reatꝰ multipliciter accipit᷑ in ſcriptura. ꝓßp ee falfü Aut em ſnnr H Eeeyx quo accipitur differentia moꝛtalis pcti ⁊ venial. d reatus ſiue obligatio luin l tus in ſcriptura multipliciter accipit᷑.ſcilicet ꝓ cul pcti füdat᷑ ſuꝑ actum nuni MVMeB pa.ꝓ pena.ꝓ obligatõe pene tꝑalis vel eterne. Si ei nai aut ſup snitatẽ. N J HM moꝛtale eſt.obligat nos pene eterne.Si veniale.obli⸗ Bi ſußa a geralen. a gat nos pene tempoꝛali. Duo enim ſüt genera pecca/ te acn nece b ipz tran mii veoꝛ:ũ. moꝛtaliũ ſcilicet ⁊ venialiuʒ.Moꝛtale ẽ ꝑ qð hõ ire. 5 nõ manet petm̃ MVMM ð GIjſtuũ ad reatñ.poſtqʒ trãſit qtũ ad actů. Si ſup ꝓnitatẽ. g cñ ꝓnitas ——— boie poſt gre eſey s vr Treatus remanest I poſt peccatij ctiã poſt gram ſuſceptã.qð eſt blane falſũ. Si iꝑ defoꝛmitgtez. Tills dicit pꝛiuatõem.⁊ pꝛiua· eiuſdẽ ſpẽi vna reſultat in aia defoꝛmitas. Pꝛeterea carẽtia boni in boic obligat ad carẽtiã ſũmi boni.nõ ad paſſionẽ ſupplicij.ſic pð in oꝛigiali pctõ.qꝛ remota defoꝛmitate ꝑ gram.adhuc remanet ces ad penam. Re 9 tio nibil eſt. fundat reatus peccati ſu nibil. ꝓ nibilo obligat᷑ b ad penaʒ. ſi nibil eſt plus in petõ niſi iſta m Kfen ꝙꝙ petm̃ pogt Sroneer reatu ⁊ trã ſire actu.Querit᷑ ̊ ſuꝑ qͥd fuũdet᷑ reatus ſiue obligatio ad penã.R. dðʒ ꝙ ᷣm ꝙ tꝛia ſũt in pctõ fectus ſiue boni pꝛiuatio.ꝗqᷓ defoꝛmitas dr.ſm bect cati füdat᷑ ſuꝑ actũ.nec tñ ſequit᷑ ꝙ reatꝰ trãſeat cũ actu. ℳ ſcʒ actus peccãdi.⁊ habitus ꝓnitatis.ſiue macula pcti.⁊ tercio de- ßm hec triplex fuit modus dicẽdi.Quidã eni dixerũt ꝙ reatꝰ pec ꝓ eo ꝙ ꝙ aetu pᷣterito pᷣt bõ manere obligat ad pe nã futurã. Cu eni quis ex pꝛauitate actõis ſue reus pene efficit᷑.⁊ ſi adus ille ꝑtrãſeat.reatus ſiue obligatõ ñ ptranſit.ſicut patet in latrone.vel in eo qͥ a q8 manifeſte falſũ ẽ. Aliꝰ modꝰ dicẽdi fu/ it ꝙ reatꝰ fũdat᷑ſuper ꝓnitatẽ.q̃ quidẽ ꝓni tas dicit᷑ eſſe macula peccati.⁊ illa macula eſt quaſi q̃dã diſpoſi/ tio reddẽs aiam cre/ mabilẽ.⁊ rõe amotõ/ mur lauari in ſãguie xpᷣi a peccatis noſtris Sed huic mõ dicẽdi obuiat poſſibilitas a/ motõis illius ꝓnita/ tis abſq; infuſiõe gꝛe. ſiẽ pʒ qñ de auaro fit ꝓdigꝰ:aufert᷑ ab eo ꝓ nitas ad auariciã.ſi G reatꝰfüdaret᷑ ſuꝑ illã ꝓnitatẽ.cũ aliquis de auaro fieret pꝓdigus. abſe; gra eẽt a reatu Recatl abſolnt q8 lane flim ẽ. Lercius eig ie E 42 Ce§ mA p ſfẽstit. vt hereticꝰ. Vel q̃ dei ſũt vſurpare pᷣſumit indi/⸗ modꝰ ddi ẽ ꝙ reatus fũdat᷑ ſuꝑ defoꝛmita tẽ.defoꝛmitas aũt nõ tm̃ diẽ boni pᷣuatõeʒ. ſed etiã debitũ babẽ/ di. ⁊ qꝛ pctõꝛ dʒ do iu ſticiã ⁊ honoꝛẽ.⁊ duʒ illis pᷣuat᷑.p pctm̃ de/ foꝛmat᷑.ex hoc obliga tur ad ſuſtinendã pe/ nã.qꝛ eni debitoꝛ erat ⁊ nõ poterat ſoluẽ in opibꝰ. neceſſe erat vt ſolueret in paſſioni⸗ bus. Sʒ huic mõ di⸗ moꝛteʒ eternã meret᷑. Crimẽ em̃(vt ait Aug) eſt qð ẽ dignũ accuſatione ⁊ dãnatione. Veniale ẽ qð hoĩem vſq; in reatũ ꝑpetue moꝛtis nõ grauat.verũtamen pe nã meret᷑.ſed facile indulget. 2 XTaͤgit quiq; cõſuetos modos diuidẽdi pctã. e nis illiꝰ macule dici/ 6 Modi ãt pctõꝝ varias in ſcrip tura hñt diſtinctões. cule dict In qua dicit᷑ pctm̃ duobꝰmodis cõmitti.ſcʒ cupꝑiditate ⁊ timoꝛe vt Aug.tradit ſuꝑ illũ locũ pᷣs.Incẽſa igni ⁊ ſuffoſſa. Hijs em̃ duobꝰ modis dicit oĩa pctã moꝛta⸗ lia includi. Et incẽſa ea dicit que ex cupiditate male ĩ⸗ cẽdẽte oꝛiũtur. Suffoſſa vero que ex timoꝛe male hu⸗ miliãte ꝓueniũt.qð eſt quãdo quis cupit nõ cupiẽda. vel timet nõ timẽda.Alibi vo dicitpctm̃ fieri tribꝰmo dis. ſcʒ cogitatu. vbo.⁊ oꝑe. Vñ Hiero.ſuper Eʒech. Tria generalia delicta ſũt quibꝰ hũanũ ſubiacet genꝰ Aut em̃ cogitatioe. aut ſermone. aut oꝑe peccamus. Hijs aliquãdo etiã addit᷑ terciꝰ modꝰ ſcʒ ↄſuetudinis qð in quadriduano laʒaro ſignificatuʒ E. Dicit᷑ qʒ hõ peccare i deũ.in ſe.⁊ in ꝓximũ.In deũ cũ ð deo male gne ꝑticipãdo ſacramẽt. Vel qñ nomẽ dei peierãdo contẽptibile facit. In pꝛoximuʒ peccat.cũ pꝛoximum iniuſte ledit. In ſe vero cũ ſibi ⁊ nõ alij nocect. Variaʒ quoq; appellatõem habet. Dicitur em̃ pctm̃ etiam delictũ.Et delictum foꝛtaſſe eſt.vt ait Augu.in queſtionibus leuitici.declinare a bono.pctm̃ eſt face⸗ re malũ.Aliud eſt em declinare a bono.aliud eſt face/ re malũ. Peccatũ ergo eſt ꝑpetratio mali.delictũ de / ſertio boni.quod ⁊ ipᷣm oſtẽdit nomẽ.Quid eni aliud ſonat delictü niſi derelictũ.⁊ qͥ derelinqᷣt.qᷣd derelin / inſit. in liqᷣd facinꝰ ꝑpetrauit.Sed huic mõ obuiat ptãs abſolutõis a rea tu. ſi eni reatꝰ fũdat᷑ ſuꝑ actũ pᷣteritũ.cũ actũ pꝛeteritũ neceſſe ſit eſſe pᷣteritũ.cũ eſt reus.nõ poteſt eẽ nõ reus ps.lxxix Eifferũt deli⸗/ ctu ⁊ petin Et ꝓpterea dici pᷣt ꝙ reatꝰ ſiue obligatio ad penã ẽ duplex.q̃dã ſcʒ reſpectu pene eterne. ⁊q tpalis. Obligatio vero reſpectu pene tꝑalis nõ ſꝑ requirit culpã pᷣſentẽ.ſed ſufficit ad illã obligatõem ꝙ pe na fuerit pᷣterita.⁊ ꝙ ſſecuta fuerit plena emẽda.Obligatõ ant ad penã eterna fũdat᷑ ſuꝑ illã culpã.culpa licitas. Quot eni pctã bõ actualit᷑ ꝑpetrauit.tot penis recrit.ex multis aũt peccatis 7 ã reſpectu pene ₰ aũt ꝓpᷣe loquẽdo nõ eſt ip̃a ꝓnitas.ſᷣ ip̃a deoꝛdinatio ſiue q̃ eſt in actu ſiue q̃ eſt in aia. Deoꝛdinatio autẽ in actu ↄſiſtebat ex ↄuerſiõe ⁊ auerſiõe.⁊ ᷣm hãc duplicẽ ↄꝑatõem aia deordina cũ peccat.⁊ deoꝛdiatõ in aia rõe auerſiõis &r defoꝛmitas.rõe vo ↄuerſiõis ðr macula.ico ꝙ reatꝰ pene eterne fũdat᷑ ſuꝑ pctm̃.⁊ iq;/ tũ ẽ defoꝛmitas.⁊ inqᷓstũ ẽ macula.ſᷣ differẽter.qꝛ rõe auerſiõis dignꝰ ẽ ſupplicio.Fũdat᷑ etiã reatꝰ ſuꝑ ma/ culã defoꝛmitatẽ qᷓ̃ ẽ in aia ꝑ ↄpatõez ad actũ.ꝑ quẽ illa macla vel defoꝛmitas ẽ introducta.⁊ iõ plurificã/ tur reatꝰ m ꝙ plurificãt᷑ pctã ↄmiſſa. Et ꝑ B̊ pʒ rſio ad obiecta. Mã dico ꝙ reatꝰ pene eterne ñ ſimplr fũ/ datf ſup maculq ſm ꝙ &r pnitas vl poſitõ aliq. potiꝰ ̃m ꝙ or deoꝛdiatõ ⁊ puatõ. Dico etiã ñ fugatur ſup defoꝛmitatẽ ſolũ rõe pᷣuatõis. etiq re debiti.nec ſolum rõe auerſiois ſ̃ etiam ↄuerſiõis. nec ſolũ ſuper pctm̃ ſm ꝙ ẽ defoꝛmitas ̊ ᷣm ꝙ; ẽ macla.⁊ B ẽ qd dic mgr̃ il̃a.Rcatu remanʒ petm̃ i hoĩe.cũ p eo ſiue traſ⸗/ ſcrit ſiue aſſit mẽs hoĩs polluta ẽ ⁊ coꝛrupta. quſq; bõ ſupplicijs ẽ obligat?ꝰ ꝑpetuis.⁊ loqt b mgĩ (ſic pʒ) ð reatu pene eterne ñ tꝑalis.reatꝰei pene tꝑal bñ fudat᷑ ſuꝑ illò qð ꝑtrãſit. biDodi ãt pctõꝝ varias in ſcri Ape cohe ng ph! oveil lögat coni ſemg ahſt⸗ amnvid diuig n li gdol 1 diſti müͤt pe u; ſupt ho nñ * ptura hñt diſtinctões. Cõtra.vẽ ꝙ ñ ſolũmõ varias bẽant imo etiã ifinitas.qꝛ ſic vnlt pᷣs.bonũ ẽ vno mõ. an, malũ ſt mitiphariã.Et ipᷣe etiã dyo.dic q; malũ eſt infinitũ.ᷣ vr ꝙ in ſcriptura ñ poſſit habere diſtinctiões ktag⸗ determiatas. Juxta h̊ qrit᷑ de numero ⁊ ſufficiẽtia haꝝ diſtictõnũ qᷓs męr̃ ponit i la. AVr ei ꝙ aliq̃ icoueniẽt᷑ rn L aſſignẽt. cũ oẽ petm̃ ſit ĩ volũtate ex libidie mota. male diſtiguit pctm̃ ĩ pctm̃ qdð ẽ ex amoꝛc.⁊ qð ẽ ex timoꝛe. lgo Itẽ cñ oẽ pcti ſit ĩ cogitatõe ⁊ volũtate. male diſtinguit᷑ pctm̃ ꝑ pctm̃ cogitatõe.vbo.⁊ eiſSe cũ oẽ pec isnte catũ ſit in deñ.male diſtinguit᷑ pctm̃ ꝑ iſtas drias in deũ.in ſe.in ꝓximũ. Itẽ cuʒ in oĩ pctõ ſit defectꝰ alicuiꝰ aͤ MV MM circũſtãtie.om̃e pctm̃ 4 quid niſi bonũ. Vel delictũ eſt qð ignoꝛãter fit. pecca vi es om mio. mwale Ml tũ qð ſciẽter ↄmittit᷑. Indifferẽter tñ ⁊ pctm̃ noie deli⸗ diſtinguit᷑ ꝑ omiſſũ ⁊2 ci. 7 delictũ noĩe peccati appellat᷑. omiſſu. Doſtremo vr Hts ſſjr viei ſrali cũ ois pcti iiciũ ſit ſuꝑp ptẽ ſũt vicia capitalia. bia. ꝙ male diſtiguat ropterea ſciẽduʒ eſt ſeptem eſſe vicia capitalia vel pctm̃ ꝑ ſeptẽ capita/ ncipalia vt greg. ſuper Exodi ait.ſcilicet inanẽ glo⸗ lia Reed ingr i 4 riam.irã.inuidiã.accidiam vel triſticiã.auariciam.ca bac pte ſeptẽ inuit di ſtrimargiaʒ.luxuriã.Que vt ait Joh.Criß.ſigniſica⸗ uiſiges peri bʒ ſeptẽ⸗ ta ſunt in ſeptẽ plis qui terrã ꝓmiſſionis iſraeli ꝓmiſ⸗ rtr conatonemn. tn . i tenebãt. De hijs quaſi ſeptẽ fõtibus cũcte animarü at ad cqy ſud er qͥ b⸗ ððVM moꝛtifere coꝛruptele emanãt.Et dicũt᷑ hec capitalia. oꝛtũ.⁊ ſic ẽ illa diuiſio quia ex eis oꝛiũtur oĩa mala. Nullũ em̃ malum eſt qd peccati ĩ actuale ⁊ oꝛi . etiã nõ ab aliquo hoꝝ oꝛiginẽ trahat. gal1ieꝛale. Scdovo cõpat᷑ ad penã ad quã termiat᷑.⁊ ſicẽ illa diuiſio pcti i moꝛtale ⁊ veniale. Has duas drias mgfr pᷣmiſit ſupꝛa.Ler⸗ cio pctiñ cõꝑari bʒ ad motiuũ.⁊ h qͥdẽ vłẽ ad bonũ aſſequẽdũ.vł ad malũ fugiẽdũ.⁊ ſic ẽ tercia diuiſio quã mgjr ponit in pctiñ ex amoꝛe et pctiñ ex timoꝛe.Quarto pctiñ cõgari hʒ ad actũ ſbſtra:uʒ.⁊ ſicẽ q̃rta diuiſio pcti ĩ pctiñ cogitatõis.vbi.⁊ oꝑis.ʒ triplicẽ potẽtiã.ſcʒ affectiuã.iterpᷣtatiuã.⁊ opatiuã.cogitatõ ei p affecti one ibi accipit᷑.Quito ↄpat᷑ pctiñ ad ꝑſonq quã offẽdit.⁊ ſic ẽ qͥnta diuiſio pcti.i deũ.⁊ i ſe.⁊ i pximũ.Sexto cõꝑat᷑ pctinñ ad mãdatũ cui opponit᷑.⁊ ſic ẽ illa diuiſio.i delictũ ⁊ cõmiſſũ.qꝛ delictũ ẽ õ pᷣceptũ affirmatiuũ. ⁊ cõmiſſũ ↄ negatiuũ.Septio cõꝑat᷑ ad vicia q̃ ex ipᷣo oꝛiũt᷑.⁊ ſic ẽ illa diuiſio pcti i ſeptẽ drias capitaliuʒ.Et ſic mę ponit ibi ſeptẽ diuiſiões ſʒ ſeptẽ pcti cõꝑatões.q;uis tñ alie diuiſiões reꝑiãt᷑.ad aliquã haꝝ tñ redu⸗/ ci pñt.ꝓ eo ꝙ ſumũt᷑ ſʒ aliquã iſtaꝝ cõpatõnũ.Sic illa diuiſio qua btũs Ja.i cano.ſua diuidit pctiñ i ſuꝑbi am vite. ⁊ cõcupiſcẽtiã oculoꝝ.⁊ cõcupiaʒ carnis.reducit᷑ad illã qᷓ ẽ ex ꝑte motiui.Silr ⁊ illa diuiſio q̃ Iſið. diuidit pctiñ ĩ pctiñ qð ẽ ex malicia.ex ifirmitate.⁊ ignoꝛqtia.Silr illa diuiſio q Greg.diuidit i pctã carnalia * ⁊ ſpũalia.quã ſumit illo vᷣbo apli. ij. Cor. vij Muigdemꝰ nos ab oĩi inq̊ namẽto carnis ſpũs.reducit᷑ ad il lã q pctiñ diuidit᷑ ꝑ cõꝑatõeʒ ad actꝰ ſſtratos.⁊ ſic pʒ ſufficẽtia.numerꝰ.⁊ oꝛdo iſtaꝝ diuiſionũ.ſAd illʒ Sᷣ 5§ að obr ꝙ malũ ẽ ifinitis modis.d.ꝙ a ſi veꝝ ſit er pte ipiꝰ mali.⁊ etiq ꝑ cõpatões q́s bʒ ad pticaria bõa. H ⁊ ad ꝑticlłares ꝑſõas.verũtñ rõe boni ſib i oppoſiti.⁊ rõe cõꝑatõnũ generaliuʒ.modis finitis quis varijs hʒ ri diſtigui ¶ Ad illð qð obr̃ ꝙ diuiſiões ille qͥ h aſſignãt᷑ ñ recte aſſumũt᷑.maxie.qꝛ i ilł tribꝰ pᷣmis diuiſionibꝰp. mũ mẽbꝛũ generale ẽ ad oẽ pctĩ.dð ꝙ ĩ ill tribꝰdiuiſionibꝰ pᷣmũ mẽbꝛũ accipiẽdũ ẽ cuʒ pᷣciſione vt ſit ſẽſus imn ꝙ pctiñ alið ẽ ex amoꝛe tiñ.alið ex amoꝛe ꝑit᷑ ⁊ tioꝛe.ſic ⁊ i alijs duobꝰ. Ael dic ꝙ diuidit pctiñ penes moti/ uũ.⁊ actũ.⁊ obiectũ.ꝓut h accipit᷑ ppᷣe ⁊ imediate:¶ Illð xo qð obr̃ g̊ illã diuiſionẽ q̃ ẽ i delictũ ⁊ cõmiſũñũ valz. qꝛ ñ q̃cũq; omiſſio cuiuſq; bone circũſtãtie dr̃ delictũ. illa q̃ ẽ omiſſio actꝰ debiti.i¶ id vltimũ dð.qꝙ 3 ſuꝑbia dr duplłr.vno mõ ꝓut oĩs cõtẽꝑtꝰ ⁊ erectõ mẽtis noie ſuꝑbie cõtinet᷑.⁊ ſic ẽ iniciũ oĩs pcti. In oĩ eni pctõ hõ ſuꝑbit ⁊ ſe erigit ðↄ deũ.Alio mõ dr ſuꝑbia appetitꝰ dignitatis ⁊ bonoꝛis.⁊ G̊ mõ ẽ ſpale pctiñ diſtin ctũ ab alijs pctis. c Geptẽ eẽ vicia capitalia vłpᷣncipalia. Cõtra.qꝛ ſuꝑ ill ꝓuerb.vj.Sex ſũt q odit deus. glo.ſex eapitalia vicia enumerat q̃ ĩ cõꝑatõe ſeptimi minoꝛa ſũt.⁊ iſta ñ cõtinẽt᷑ ſbᷣ t vicher⸗ cẽ.xiiij.¶ Ytem Iſid.ſuꝑ deut᷑.enumerat octo capitalia.ſcʒ caſtrimargiã.foꝛnicatiõex.philargiriã.triſticiã.irã cidiã. ſupbiã. ⁊ ita vr̃ vł ꝙ iſta diuiſio ſit diminuta vl alia ſupflua lc cũ vicia opponãt᷑ vtutibꝰ. ⁊ nos bẽa Nen⸗ mꝰ hitꝰ vᷣtutũ donoꝝ ⁊ btitudinũ.vr ꝙ deberẽt eẽ capitalia vicia ſaltẽ.xxj¶ tẽ cñ virtꝰhẽat ſibi viciũ oppo nnu ſitũ penes ſupabũdatiã ⁊ defectũ.vẽ ꝙ ſʒ numeꝝ hituũ bonoꝝ dñt duplicari bitus capitaliũ vicioꝝ vt ſint thom. xlij. ¶ Juxta ̊ etiã q̃rit᷑ cñ habeamꝰ capitale viciũ penes genꝰ tactꝰ⁊ guſtꝰ.vt luxuriã ⁊ gulã.q̃re ñ hẽmus noe penes alios ſẽſus.Querit᷑ etiã ꝓ quãto dicat᷑ aliqͥd capitale petĩ.⁊ ð numero iſtiꝰ diuiſiõis et ſu fficientia. ingn ¶ E. dð.ꝙ capitale viciũ duplr pᷣt dici.aut qꝛ pᷣcipuũ ⁊ magnũ ẽ ĩ genere vicioſo.aut qꝛ caputẽ ⁊ pꝛicipiuʒ gian alioꝝ. Pꝛio mõ accipit᷑ ĩ glo.ꝓuerb.vj.vbi vocãt᷑ illa vicia capitalia.qꝛ magna ſũt.⁊ bo dignꝰ ẽ magna pe/ nun na. Secundo modo hoc dicitur vicium capitale quod ẽ rõ pꝛincipiãdi mita pctã. Ande Greg.cuicũq; ca⸗ MZ pitali pctõ aſſignat filias. Dciñ ei Bipo ponit᷑ eẽ caput ⁊ pꝛicipiũ alterius.qͥ eiꝰ motiuũ adeo cadit iĩ aie ap/ ctiß petitũ. ꝙ pt p̃ſtare fomẽtũ ⁊ motũ adeo vt ex ipo coſurgat qddã pcti coꝛpꝰ dans methaphoꝛicũ cõtinens gs, varietate ramoꝝ ? mẽbꝛom. filioꝝ ⁊ fliaꝝ. Et bincẽ idelitas ꝗ opponit fidei ñ ponit᷑ c capitale pctiñ. 10. Nni⸗ aꝛ erroꝛ ñ cadit pꝛimo ĩ aĩe appetitũ. ſilr nec ꝓdigalitas qᷓ ẽoppoſita auaꝛicie. Inanis aũt glia vno mõ ẽ ca. i ig pitale viciũ.alio mõ eſt filia. NHa ꝓut inanis gloꝛia dicit appetitũ dignitatis ⁊ excellentie.ſic ẽ idẽ cũ ſuper/ ar bia. ⁊ eſt capitale viciũ.⁊ ſic accipit magiſter in litera.qꝛ animus directe mouetw᷑ ad excellentiã ⁊ dignitatem ſ appetẽdã. Pꝛout inanis gloꝛia dic t ir appetitus laudis ſic eſt filia.quia nõ deſideratur laus humana niſi is. Ppeer excellẽtiã.· Et ſic pʒ ꝙ; nõ eſt cõtrouerſia inter iſtꝗ aſſignatõeʒ ⁊ illa Iſis. Iſidorꝰat accipit ſenodoxiã 8 iue inanẽ gloꝛiã ꝓ ſuꝑbia. pꝛie dicta. ⁊ vltio ſupaddit ſuꝑbiã ſeptẽ capitalibꝰ qᷓſi oim vicioꝛũ reginã. Suf ⁊ Gen ficiẽtia aũt capitaliũ ⁊ numer multipliciter pᷣt accipi. Uno mõ ſic. Cum peccatũ capitale ſit coꝛruptio ſiuc 1 ꝓnitas reſpectu eius ad qð nã ꝓna eſt ex coꝛruptõe pꝛimariq multiplicari hʒ ſic mitiplicari bʒ illa pnitas. Pꝛonitas ãt illa pᷣt młtiplicari ex ꝑte obiecti ſic.qꝛ aut attẽdit᷑ qᷓtũ ad appetitũ apparẽtis boni. aut ituz ad fugam apparẽtis mali. Si pꝛimo mõ.aut reſpectu boni interioꝛis ⁊ ſic eſt ſuꝑbia.aut exterioꝛis ⁊ ſic eſt aua⸗ ricia. aut iferioꝛis ꝓut ſpectat ad ↄſeruatões ꝓpᷣe carnis ⁊ ſicẽ gula.aut ↄſeruatõeʒ ſpᷣei ⁊ ſicẽ luxuria. Si re ſpectu apparẽtis mali. pᷣt triplicit᷑ eẽ. aut mali interioꝛis ⁊ ſic ẽ inuidia.aut exterioꝛis ⁊ ſic ẽ ira.aut inferio/ ris ⁊ ſic ẽ accidia q̃ refugit malũ carnis. Sed iſte modꝰ ſumẽdi nõ vr̃ vſq;quaq; ↄueniẽs.Ois em̃ vnitas di⸗ recte ẽ reſpectu appa . retis honi. Et iõ ẽ aliꝰ (Memouet dubitatõem que oꝛtũ habet ex vna illaruʒ Evicton aie Omm pui Ex ſuperbia tamẽ oĩa mala oꝛiũtur ⁊ hec ⁊ alia.qꝛ vꝓ Oꝛ ſupblaẽ ra⸗ tas aut attẽdit᷑ ĩ ipſſa ait Greg. Radix cũcti mali eſt ſuꝑbia. de qua dicitur. dix oim maloꝝ volũtate rõnali ʒ ſe. * Iniciũ ou peccati eſt ſi upbis. que 4 amoꝛ Kernr⸗ ex⸗ de qtuoꝛ ſpẽ- aut p oiũctõez ad ſen cellẽtie.Cuius quatuoꝛ ſũt ſpẽs vt Greg. ait. Pꝛima ſibil aut p oinctõem eſt cũ bonũ qð habet qs ſibi attribuit. Scdᷣa cũ credit us ſupbie. getabie Si ſee a deo eſſe datum. ſed tamẽ ꝓ ſuis meritis. Tercia cuzʒx aut in abatse za dei ſe iactat habere quod ñ habet. Quarta cũ ceteris de⸗ et ſic ẽ ſupbia. aut ad ſpectis ſingulariter vult videri.Aerito radix om/ Oꝛ cupiditas ẽ im ſic ẽ nugia. nis mali dict uupbia⸗ onli au icer Obulane g ap radirx oiz malo⸗ aut ad ſeipʒʒ ⁊ ſicẽac ſtolus ait.Radix oĩm maloꝝ eſt cupi itas.qꝛ ſi radix rum. . cidia. Si ꝑ ↄiñctdem oĩm maloꝝ eſt cupiditas.̊ ſuꝑbie.quõ g̊ ſuꝑbia ra/ ad ſẽſibilẽ ſic pᷣt eẽ du . nſrſiz di „0e plicit ʒ qꝙ, duplerx eſt dix eſt ⁊ initiũ oĩs peccati motia ſeẽſibil· ſcj ↄcu2/ gaus uoa livet hoꝝ ſcʒ ſuꝑbia ⁊ cupiditas dicat piſcibil ⁊ iraſcibil.ſi radixoimmalonx. 1 icoe⸗ ad Penni⸗ ¶ Sed vtrũq; recte dicti eſſe intelligat᷑.ſi genera neic⸗ ſcibie ſic e auaricia. ſi toꝝ ſinguloꝝ.nõ ſingula geneꝝ vtraq; locutõe inclu/ A ialabue ſiceira. diintelligatur. Nullu quie genus peccati eſt qð in / necu veget bali ie t terdũ ex ſupbia nõ ꝓueniat. Hullu etiã qð ex cupidi⸗ eẽ dupłr. aut qtũ ad tate aliquãdo nõ delcarn Sijtetl⸗ nonulli hoĩim gui generatiuã ⁊ ſic eſt u ex cupiditate fiũt ſuꝑbi.⁊ aliqui ex ſuꝑbia fiũt cupidi. xuria. aut q;tũ ad nu· Eſt em̃ vt ait Aug.hõ qui nõ eſt amatoꝛ pecunie niii Aug. tritiuaz ⁊ ſic eſt gul. p hoc putaret ſe excellẽtioꝛẽ eẽ.ideoq; vt excellat.di Dl9 lapu Ulitias cupit. Tali hoĩ ex ſupbia oboꝛit cupiditas. Et re naͤlis. S q ira tra eſt aliquis qui nõ amaret excellere niſi putaret ꝑ h di⸗ ẽ ſpũale pctĩ ſic inni uitias maioꝛes habere.Ideo g& excellere laboꝛat.quia dies et accidia. adpuc diuitias habere amat.Hinc innaſcit᷑ ſuꝑbia.i.amoꝛ ex vi ꝙ ille mod aſſig/ cellẽtie ex cupiditate. Patet gO ꝙ ex ſuꝑbia aliquando nonerd Peces cupiditas.⁊ ex cupiditate aliquãdo ſuꝑbia oꝛit᷑. ⁊ iðo ueniẽtiã. Pꝛ DD te dicik, ꝙ ſit radix oĩs mali. tcrciomotdin de vtraq; recte dicit ſit radix oĩs mali. nitas ad aliq̃d appa- ” rẽs bonũ.aut ẽ reſpectu boni qð reſpicit ſpm̃ ßm ſe. aut reſpectu boni qð reſpicit ſpm̃ i carne.Si reſpectu bo ni qð reſpicit ſpm̃ m ſe. B pᷣt ee qdrupłr. m q̃tuoꝛ nũ ſõ rõe dignitatis ⁊ B ꝑ ſuꝑbiã. olr. m qtuoꝛ cõditões boni ad qᷓs ꝓnꝰ ẽ appetitꝰ nr. Appetit ei qs bo ſeᷣ rõe ꝓpᷣetatis ⁊ ſicẽ iuidia.ſbᷣ rõe ſeueritatis ⁊ ſic ẽ ira.ſbᷣ rõe qͥetis ⁊ ſic ẽ accidia. Si vo ſit ꝓnitas reſpectu boni qʒ; reſpicit ſom̃ i carne. ẽ triplicit᷑ m triplicẽ ↄditiõeʒ ſbᷣ q̃ ſpiritꝰ carnał bonũ appetit. Aut eĩ appetit bonũ ſbᷣ rõe ſufficiẽtis ⁊ ſic ẽ aut ſbᷣ rõe reficiẽtis ⁊ ſic ẽ gula.Ex hijs pʒ ſufficiẽtia ⁊ numerꝰ vicioꝝ capitaliũ. Hõ ei acci ꝓnitates reſpiciẽtes cõditões boni apꝑentis es guſtũ ⁊ tactũ.qꝛ ĩ hijs regnat ꝓnitas ãplioꝛ qᷓ; i alijs ſẽſibus. 1 zad vᷣtutes. nec ad dõa. neca nes alios ſẽſus ñ hẽmꝰ capitalia vicia ſic pen ec ad btitudies.ſᷣ ᷣm auaricia. aut ſ rõe demicẽtis ⁊ ſicẽ luxuria. pint᷑ ꝑ oppoſitum Patz etiã q̃re pe Vñ ſi delectatões q̃rũt᷑ i alijs ſẽſibꝰ.ad has reducũt᷑.vtpote ſi aliq́s velit aſpicẽ mulierẽ pulcrã vt ĩ ea delecte tur ⁊ cõcupiſcat.reducit᷑ tal delectatõ ad luxuriã.Silr ſi qͥs velit aſpicẽ pulcꝝ equũ vel libꝛũ vt ipᷣm hẽat. tal delectatõ reducit᷑ ad auariciã.Sic ei appetitꝰ ſpũs bm ſe qdãmõ qͥetat᷑ ſi beat bonũ excellẽs cũ ꝓpᷣetate.et ſecuritate.⁊ qᷣete. Sic appetitꝰ carnał q̃etat᷑ cũ hʒ bonũ ſufficiẽs.demulcẽs.⁊ reficiẽs.nec acqrit niſi ꝓpter h tria. dyn za. j. Lhi. vltio. Rad 14 int᷑ initiũ tria. niciũ ois pcti ẽ ſuꝑbia. Cõtra.qꝛ dic Crib.ſuꝑ illð ge.A facie inpiẽtie. ñ poſſint eẽ plura eiuſdẽ Dis pcti initiũ iſipiẽtia ẽ.ſᷣ cũ iuitia pᷣma ⁊ pᷣncipalia.vr̃ ꝙ ſuꝑbia ñ ſit initiũ oĩs pcriBe obtr ſm ꝙ ma obijcit iĩ 1J.T ix oim maloꝝ ẽ cupiditas.Si tu dicas ꝙ h duo ſũt radices pctõꝝ ſʒ diuerſã cõpatõeʒ. ꝗrit᷑ tũc ð diuerſitate radicũ.⁊ qͥd itelligat᷑ noie radicis.⁊ q̃ dria ſit int᷑ capitale viciũ ⁊ radicẽ.Rꝰ dð ꝙ differ lʒ vñ trabit fomẽtũ ⁊ nutrimẽtũ.⁊ iõ cũ initiũ attẽdit᷑ er pꝑte auerſiõis.⁊ radix e ⁊ radicẽ. Itẽ ꝗᷓ dria ſit t dicẽ initiũ ⁊ radicẽ. Mã initiũ ꝓpᷣe di id a q̊ inchoat motꝰ.radix vo diẽ il ctm̃ trabat fomẽtũ ex ꝑte appctibil.⁊ dicat receffũ a do. binc eſt q; pte cõuerſiõis ꝓpᷣe loq̃ndo.Et qm̃ auerſio ẽ ex rõe cõtẽptꝰ. ⁊ cõuer ſio ẽ ex rõe cupiditatis ſiue libidis.hinc ẽ ꝙ ſi uꝑbia ꝓpꝛie loquẽdo dr iniciũ. ⁊ cupiditas r eẽ radix.Et qm̃ i orſßi octõ ẽ auerſio ⁊ cõuerſio.hinc ẽ ꝙ ſuꝑbia dr initiũ oim pctõꝝ.⁊ cupiditas radix oim maloꝛum. et ſimul Iðpoſſũt ſtare illa duo. Accipit᷑ tamẽ nomè radicis aliquãdo noie initij ⁊ ecõuerſo.Capitale aũt vitiuʒ dif/⸗ wolütrti toral⸗ vtrüoct o⸗ ku Nkvyu. hotmicl hotnich ſſtinbe tiplien ltmio atuck tls foni dfonma ſiegont deſorwit cd N itates ttactio duuerte tiplicgt tvn ſocch or 1 datücd ſcutil ſint dun oꝛcũx⸗ lgteert katdt Uterio ſtan fert a radice in hoc. ſicut caput dicit pᷣncipale mẽb:ũ.⁊ mẽbꝛũ cõpletũ.⁊ qð eſt pᷣncipiũ alioꝝ q;tũ ad mo/ unge tũ ⁊ ſẽſũ.ſic capitale viciũ noiat pctm̃ cõpletũ a quo oia alia vicia oꝛiũt᷑.radix vero dicit aliqͥd ſb̊ maioꝛi in. Mkiſde, coõpletõe.⁊ iõ ꝓpꝛie loquẽdo radix nõ noiat genꝰ pcti dcterminatũ.ſed ꝓnitatẽ libidinis que cõcurrit ad oẽ Aes), pctm̃. Ande notꝗdũ ꝙ radix accipit᷑ aliqũ generaliſſime.aliq generalit.aliqñ minus generaliter. Generaliſ- 16 — ſime. vt cuʒ dicit᷑ ibido ſiue cupiditas eſſe radix oim maloꝝ.Generalit᷑ vero.vt cũ dicit᷑ q duplex eſt radix. gmoꝛ male accẽdẽs.⁊ timoꝛ male hũilians.Amoꝛ em̃ accipit᷑ reſpectu boni.⁊ timoꝛ reſpectu mali. Minꝰ wxe/ 7 ro generalit.vt cũ dicit᷑ triplex ẽ radix.ſcʒ ↄcupia carnis.ↄcupia ocłoꝝ.⁊ ſuꝑbia vite.ꝑ ↄpatõceʒ ad triplex bo i nũ.ſcʒ ad bonũ inferius.exterius.⁊ interiu 8. Similiter iniciũñ peccati tripliciter pᷣt accipi ſiue noiari. aut ꝓput 18 . in dicit receſmũ li. ar.a lege maieſtatl. ⁊ ſic dicit ſuꝑbia ſiue ↄtẽptꝰ.aut a lege Writatis ⁊ ſic eſt erroꝛ.aut a lege bo A nitatis ⁊ ſic eſt inſipiẽtia.qᷓ eſt öria ſapie.Et ſic pʒ ꝙ nõ eſt ↄrietas q dicit᷑ ꝙ initiũ oiĩs pcti eſt ſupbia.⁊ qñ dicit᷑ de erroꝛe ⁊ inſipiẽtia. Patet etia ꝙ ñ eſt Zrietas in hoc ꝙ aliqũ dicitur vna radix.aliqñ due.aliqñ tres. k Her eri differentia initij.⁊ ipiꝰ radicis.⁊ vicij capitalis.Et hec de generali diuiſione pctõꝝ dicta ſufficiãt 909 pzeiens. HD — intelligentiã huius partis ſm tria que h temptus ſed vnus.nec due auerſiões ſed vna. & vo⸗ 8 determinat᷑. circa tria icidit hic qõ. Pꝛimo luũtas interioꝛ et actus cxterioꝛ non ſũt duo pctã ſʒ ic qõ de ↄꝑatione peccati oꝑis ad pctm̃ vnũ. ¶ Itẽ multis pctis miſtiplex debet infligi pena. volũtatis. Scdo de cõꝑatõe pcti venialis ⁊ peccati ſiue remuneratoꝛia. ſiue ſatiſfactoꝛia. fed ꝓ peccato Gats: moꝛtalis.Tercio incidit qõ circa modos diuidend exterius cõſũmato nõ debet᷑ alicui pena multiplex. Kon pctm̃. Circa pꝛimũ querũtur duo. Pꝛimo queritur nec diuerſe imponũtur ſatiffactões ſed vna.qᷓ volũ⸗ 1 vtrũ pctm̃ volũtatis ⁊ opis ſint duo pctã vel nnum tas interioꝛ ⁊ actõ exterioꝛ nõ ſunt diuerſa peccata. Scdo vtrũ vnũ addat ad alterũ. Aueſtio. j. g Pe'. dʒ. ꝙ dupkr otiugit ↄpari pctm̃ opis exterio/ 10 trum pctm̃ voluntatis ⁊ operis ſint due peccata ris ⁊ volũtatis interioꝛis. Eino mõ ꝓut iſta duo cõ/ vł vnũ.Et qꝙ ſint plura vr.ſuꝑ illð.Ro.j. Repletos iũcta ſũt ⁊ oꝛdinata.ita ꝙ vnũ eſt ex altero.⁊ ſic vo⸗/ bomicidijs.glo. Pluralit dicit bomicidijs.qꝛ alivð ẽ liũtas interioꝛ cũ actu exterioꝛi nõ facit diuerſa pec⸗ homicidiũ volũtatis.⁊ aliud homicidiũ oꝑis.Si ſic cata.ꝓ eo ꝙ vnus eſt ibicõtẽptus.⁊ vna auerſio.et eſt in homicidio.̊ ꝑpi rõne in alijs pctis. 4 Itẽ mul · vna ↄuerſio.volũtas em̃ eſt qᷓ cõtemnẽdo cõuertit᷑. tiplicato inferiori multiplicat ſuperius.bᷣ foꝛnicatõ dũ ad bonũ cõmẽdabile cõuertit᷑ñ ſolũ q;tũ ad ac/ exterioꝛ pctm̃ ẽ ſpeciale.volũtas etis foꝛnicãdi pec tũ ꝓpũ. etiã qtũ ad actũ inferioꝛis potetic qͥ ei ſb/ catũ eſt ſpãle.ſᷣ volũtas foꝛnicãdi eſt alið qᷓ; ißje aa ijcit᷑. Quia igit᷑ pctm̃ ſᷣm ꝙ bmõi dicit deoꝛdiatõeʒ tus foꝛnicatõis. & ſi iſta ſũt diuerſa.⁊ fũt pctã loᷓn / P cõtẽptũ.⁊ auerſionẽ a deo.⁊ cõuerſionꝗad creatu do foꝛmalit᷑.g ſũt diuerſa pctã. ¶¶ Itẽ multiplicato rã. hinc eſt ꝙ cũ ibi ſit vna deoꝛdinatõ. patz q; pec/ ſbiecto mitiplicat᷑ accidẽs qdð ↄſiſtit ꝑ illð ſbiectũ.ſ,. caatũ volũtatis ⁊ oꝑis vnũ eſt loq̃ndo foꝛmalit. put 6 defoꝛmitas ↄpat᷑ ad actõem tãq; accidens ad ſbie illa cõiũcta ſũt.Licet aũt vna ſit ibi rõ deoꝛdinandi. ctũ.g vbi multe ſũt actões defoꝛmes.ibi multe defoꝛ plurs tñ ſũt ibi deoꝛdinata.⁊ iõ quis pctĩ ibi vnuʒ mitates.⁊ vbi multe defoꝛmitates.ibi młta peccata. ſit foꝛmalit᷑ plura tñ ſũt ibi mãlit. Si qt cõpemꝰ vo⸗ et actio interioꝛ ⁊ exterioꝛ ſunt diuerſe.g ſunt in eis lũtatẽ interioꝛẽ ad opꝰ exteriꝰ ꝓut ſũt ſepata. ita q; diuerie defoꝛmitates.ergo ⁊ diuerſa pctã. Iẽ m vnus peccet volũtate tm̃.alius peccet voluntate et tiplicato vno oppoſitoꝝ multiplicat᷑ ⁊ reliquuʒ.qi ope.ſic pctm̃ volũtatis ⁊ opis ſũt diuerſa pctã.non tĩ vnum vni opponitur.ſed pctĩ repugnat pꝛece ſolũ malit᷑.verũ etiã foꝛmalit᷑.ꝓ co ꝙ actꝰ volũtat⸗ pto.cũ igit᷑ aliud ſit ꝑceptũ quo ꝓhibet᷑ actꝰ interi · in quo cõſiſtit pᷣma rõ deoꝛdinadi numerat᷑ ⁊ ẽ aliꝰ oꝛ. ⁊ aliud quo ꝓhibet᷑ actꝰ exterioꝛ.quia aliud mãa ⁊aliꝰ.hoc aũt mõ non querit mgt in litera vtrũ vo/⸗ datũ eſt.nõ ↄcupiſces.⁊ alið.nõ mechaberis.g vẽ luitas interioꝛ ⁊ actio exterioꝛ ſint diuerſa pctã.hoc ſicut illa duo ſũt pcepta. ita actio exterioꝛ ⁊ interios cem̃ non eſt dubiũ ꝙ diuerſis pctis peccat qͥs. ſi vna ſint duo pctã. ¶ Item magis ↄuenit volũtas interi vice tm̃ velit malũ.alia vice vclit ⁊ ꝑficiat.ſed ð hoc “ oꝛ cũ volũtate interioꝛi.q volũtas interioꝛ cũ voliũ· quexrit vtrũ voluntas interioꝛ ⁊ actio exterioꝛ ſit di⸗/ n tate extcrioꝛi.ſed volũtas interioꝛ cũ alia voluntate nerſa pctã.ſᷣm ꝙ vnum ab altero ꝓcedit.⁊ vnũ al⸗ iiepj facit duo pctã diuerſa.ergo młto foꝛtius voluntas teri coniũgitur.⁊ ad hoc reſpõdendum ꝙ qᷓuis ſint giſe⸗ interioꝛ cuʒ actu exterioꝛi ſũt diuerſa pct㶠Sed ↄ. plura opa culpabilia. ⁊ plura deoꝛdinata. qꝛ tamen hi P ſe ⁊ ꝑ accidẽs non ponunt numeꝝ. ſſicut cũ dilisgos vna eſt rõ deoꝛdinãdi. ⁊ vnus eſt ibi actus volunta umt vinũ quia dulce.non dicoꝛ diligere duo.ſed vnũ.ſed tis.nec alt᷑ eſt culpabilis niſi ꝓpter illũ.vnuʒ eſt ibi pfun actõ exterioꝛ nõ eſt niſiꝗpter volũtatẽ interioꝛẽ.igiẽ pctm̃.Et huic mõ ddi magis ↄcoꝛdat m in litera gn volũtas interioꝛ cũ actu exterioꝛi nõ ponit numeꝝ. rũdẽs obiectõibꝰ q̃ fiũt ꝓ ꝑte altera.q̃ dicebant illa ſch nõ ſunt duo pctã ſed vnũ. ¶ Item actio inchoata ceẽ diuerſa pctã. Et recte facit in hoc.quia quis ali⸗/ ane nõ ponit numeꝝ cũ ſeipᷣa cõſũmata.ſed pctm̃ incho quid poſſit dici numerari ex quadam impꝛopꝛicta⸗ id atur in voluntate ⁊ conſũmatur in oꝑe ᷣm ꝙ dicit᷑ te ſolũmõ ex ꝑte pᷣncipij mãlis.tamẽ ꝓpꝛie loquen⸗ ſert Jaco.j.Cõcupia cũ ↄccꝑit parit pcti.pctm̃ vᷣo cu,ʒ d nõ numerat᷑ aliqͥd ex ꝑte pᷣncipij malis.niſi quia ini ↄſũmatũ fuerit generat moꝛtẽ.ẽ ⁊cc.¶ Itez bonum cũ numeratõe ex ꝑte pꝛincipij malis cõcurrit nume Mizi opꝰ nõ ponit numeꝝ cũ bona volũtate in rõe meri· ratio ex pꝑte foꝛmalis.ſicut albedo numeratur in du on ti. Añ cũ aliqs volũtarie bene oꝑat᷑nõ ẽ ibi dupler obus hoibus albis.non ſic añt eſt in ꝓpoſito.⁊ ivo ß. meritũ.ſed vnũ.ꝗ pari rõe nec voluntas interioꝛ ce rõnes q̃ hoc oſtẽdũt ſcz volũtatẽ interioꝛc ⁊ actõeʒ ſit opꝑe exterioꝛi ponit numeꝝ in onevemerlerſne per exterioꝛẽ eẽ pctm̃ vnũ.cõcedẽde ſũt. ¶ Ad illud qd ri ani⸗ Cren foꝛmale in peccato ſᷣm ꝙ pctm̃.eſt lii obijcit᷑ ð glo.dð.ꝙ glo.aut loquit᷑ malit.aut loqᷣt 2 cſe do vel potius ↄtemptus dei ſiuc auerſio.ſed cuʒ qs bomicidio interioꝛi et exterioꝛi put diſiũcta ſunt ita nei volũtarie opus nepharium ꝑpꝑetrat.nõ ſunt duo cõ æ vnñ alteri nõ cõtinuat᷑.¶¶ Ad illud qᷣ obijcit᷑ ꝙ 21 Efi Ein multiplicato inferioꝛi multiplicat᷑ ſuũ ſuperiꝰ.ddm illud veꝝ ẽ de illo inferioꝛi cui ſuũ ſuperiꝰ eſt eſſẽ tiale.vel ad qð ſuũ ſuperiꝰ cõparat᷑ eſſeẽtialit. nõ ſic aũt cſt in ꝓpoſito.qꝛ pctm̃ ⁊ ſi dicat᷑ de volũtate ⁊ ra tione.nõ dicit᷑ pᷣdicatõe eſſẽtiali.ſed magis accidẽta — 22 li. ¶ Ad illud qd obijcit᷑ q; multiplicato ſbiecto m/ tiplicat᷑ accidẽs.ddm ꝙ; veꝝ eſt ſi ſbiectũ ꝑ ſe multi plicetur ⁊ illud in quo pꝛimo ẽ accidẽs.defoꝛmitas aũt peccãdi nõ attendit᷑ pꝛimo ⁊ pꝛincipaliter circa exterioꝛẽ actõem.nec eſt ibi tãꝙ circa ſbiectũ ꝑ ſe.ſʒ eſt ibi rõne volũtatis interioꝛis cõiũcte.qð ptʒ.quia ſi actio illa ꝓcederet ab aliquo pꝛincipio qᷓ; a volun tate.iã nõ eſſet culpabilis.Aliter pᷣt etiã dici ꝙ ulud intelligit᷑ qñ ſᷣiectũ plurificat᷑.⁊ ᷣm rẽ.⁊ ᷣm illã rõ/ nẽ qua dicit᷑ ſbᷣiectũ.ita ꝙ nõ ſolũ ſũt plures res ſed etiã plura ſpᷣiccta. qᷓ;uis aũt actio intcrioꝛ ⁊ exterioꝛ ſint diuerſe res.nõ tñ ſũt diuerſa ſbiecta defoꝛmita/ tis ſed vnũ.ꝓ eo ꝙ ſic oꝛdo pᷣt eẽ in pluribꝰ.quoꝛuʒ vnũ eſt ab altero tãqᷓ; in vno ſbiecto.ſic etiã ⁊ deoꝛ⸗ dinatio. Qm̃ igit᷑ defoꝛmitas pcti dic deoꝛdinatõesʒ a fine.hinc eſt ꝙ circa actõem interioꝛẽ ⁊ exterioꝛem cõſiſtit tãqꝙ circa vnũ ſbiectũ.qᷓ;uis ſint d uerſe acti⸗/ ones ⁊ res. Poſſet ctiã inſtari õ illʒ verbũ ꝙ hoc in telligit᷑ de accidẽte abſoluto.nõ de accidẽte relato. Tale em̃ vnũ pᷣt eſſe in pluribus.dũ tamen illa ſint adinuicem relata ⁊ oꝛdinata.⁊ ꝑ hunc modũ ſe ba/ bent actio interioꝛ ⁊ exterioꝛ.quia vna ꝓcedit ab al 23 tera. Nd illò qd obijcit᷑ ꝙ multiplicato vno oppo ſitoꝝ multiplicatur ⁊ reliquũ.dð qꝙ veꝝ eſt ſᷣm ꝙ ci opponitur.pᷣceptũ aũt quo ꝓhibetur actus exterioꝛ ⁊ volũtas interioꝛ nõ eſt aliud ⁊ aliud.niſi ex hoc q; in vno ꝓbibetur volũtas cuʒ oꝑe.in altero phibet᷑ volũtas etiã abſq; oꝑe.⁊ hoc mò bene cõcedo ꝙ vo lũtas interioꝛ ⁊ actio exterioꝛ ꝓut ſũt diſiũcta ſunt plura peccata.ſed hoc mõ nõ ꝓcedit inquiſitio pñs 24 nec inquiſitio mgr̃i. ¶ Ad ils qð obijcitur ꝙ mag cõmunicat volũtas interioꝛ cũ volũtate qᷓ; cuʒ actu exterioꝛi.dðᷣ ꝙ eſt cõöueniẽtia foꝛmalis.⁊ cõuenien/ tia oꝛdiuis. Cũ g̊ dicitur ꝙ volũtas interioꝛ magis cõuenit cũ volũtate q; cũ actõe exterioꝛi.dð q; verũ eſt de cõueniẽtia formali.ſed nõ de cõueniẽtia oꝛdi/ nis.qꝛ nõ ſic eſt volũtas a volũtate ſicut eſt exterioꝛ oꝑatio abinterioꝛi volũtate.⁊ ideo cũ ſint due volũ tates.due ſũt pꝛincipales deoꝛdinatões.⁊ ꝓpt᷑ boc ſũt duo pctã.Cũ vero opꝰ exteriꝰ iũctũ eſt volũtati interioꝛi a qua ꝓcedit.vna eſt ibi dcoꝛdinatõ.⁊ vnũ actuale pᷣncipiũ deoꝛdinatõis.⁊ ido vnũ pctm̃ eſt ex iſta ꝑte.⁊ ex illa ꝑte ꝓplura pctã. Queſtio.ij. b ¶ Netrũ pctm̃ opis addat ſuper pctm̃ volũtatis:Et q; ſic videtur.ſuꝑ illud .Appone iniquitatẽ ſuꝑ iniqͥ tatem.glo.Qui addit opꝰ volũtati.addit iniquitatẽ iniquitati.ſed qͥ hoc facit.aut facit nouuʒ pctm̃.aut maius. ſed non nouũ.ꝗ̊ maius.¶ Itẽ Aug. Anuſ⸗ quiſq; miſer efficitur mala voluntate.ſed miſerioꝛ cum deſiderium male volũtatis implet᷑.ſed nõ effi/ citur hõ miſerioꝛ ꝑ pctm̃.niſi aggrauet᷑ pctm̃.g̊ pec/ catũ volũtatis aggrauat᷑ ꝑ additõem oꝑis. Itez rõne vr. Apð bñanã iuſticiaʒ grauiꝰ punit᷑ qͥ peccat ĩ oꝑe q; qͥ peœat voluntate ſolũ.vł volũtate ⁊ vbo. vłvolũtate tm̃. ſi hũana iuſticia deriuat᷑ ab eterna iuſticia. ⁊ ei cõfoꝛmat᷑.⁊ in oꝑe ſuo laudabilis ẽ.v q; maioꝛi pena ſit dignus ille qui peccat volũtate et oꝑe ꝙᷓ qui pecccat volũtate tm̃.ſʒ non eſt qͥs maioꝛi tra. ſuꝑ illud p. Etem̃ in coꝛde iniqͥtates pena dignꝰ. niſi ppter maioꝛẽ culpam. ⁊c. ¶ Itez grauiꝰ peccat qui peccat in deũ ⁊ i ꝓximũ q; qͥ pec- cat in deũ tm̃.ſed qͥ peccat volũtate interioꝛi ſolũ.ñ peccat niſi in deũ.q vᷣo peccat exteriꝰ i oꝑe.frequẽt᷑ peccat in ꝓximũ.ſic pʒ in adulterio ⁊ bomicidio. ⁊c̃. ¶ Itẽ quãto magis ſe hõ gloꝛificat ⁊ in delicijs eſt. tãto magis dignus eſt peua.ſed qui peccat volũ. tate ⁊ oꝑe.magis ſe gloꝛificauit ⁊ amplius delecta/ tus eſt q; qͥ ſola volũtate peccauit.gᷓ maioꝛi pena di gnus eſt. ⁊ ſi B.maioꝛẽ ꝑppetrat culpam. ( ed cõ⸗/ llud 5. pamini. Glo. Si vis ⁊ nõ potes.ðs factũ reputat.&̊ ſi volun tas reputat ꝓ facto.vr̃ ꝙ factũ qᷓtũ ad rõem pecca ti nibil addat ſupꝛa volũtatẽ. ſItẽ Aug. Si cõtin⸗ gat aliquẽ nõ ↄcumbẽ cũ vxoꝛe aliena.planũ aũt eſt eum cuꝑc.⁊ ſi ptãs daretur eum eſſe facturum.non minꝰ reꝰ eſt qᷓᷓ ſi in ipo facto depᷣhẽderet᷑. ſi nõ eſt minꝰ reus.nõ magis peccat qñ conſũmat in ope. qᷓ qñ plene vult i volũtatc. ⸗ grauitas ⁊ magnitu do peceati cõſiſtit in quãtitate ↄtẽptꝰ.ſᷣ qũ vir oino conſẽſit.tũc plena eſt auerſio ⁊ ſo⸗ equale eſt petm̃.ſiue opꝰ adſit ſiue deſit. ¶ tẽ opus exteriꝰ ñ eſt culpabile niſi ꝓpter volũtatem interioꝛẽ.& ſi to/ ta rõ culpabilitatis oꝛtũ bʒ ab ipa volũtate.vr̃ ꝙ ſo la volũtate pcti exñte.tãtũ eſt hõ culpabilis quãtuʒ ſi peccaret in opere. ¶ Item pctã ſpiritualia qᷓ ſola volũtate ↄſũmãtũr grauioꝛa ſunt ꝙᷓ; pctã moꝛtalia quoꝝ cõſũmatio fit in carne. ſi ergo peccata que in ſola voluntate conſiſtunt grauioꝛa ſunt q́; que con ſiſtũt in voluntate ⁊ oꝑe.videtur opus no addat aliquid ad maliciã volũtatiæ. (⸗ telligẽtiã eſt notãdũ.q cũ qᷓrit᷑ vtrũ opus addat ali q̃d ad maliciã voluntatis.hoc dupliciter pᷣt intelli⸗ gi. Ano mõ reſpectu volũtatis quepᷣt in opus pce- dere. ᷣ tñ nõ ꝓcedit.qꝛ nõ oino plene vult.2 reſpe/ ctu talis abſqʒ dubio malicia oꝑis addit. Cũ em̃ pec catum cõſummat in oꝑe tũc eſt plenioꝛ cõſẽſus.⁊ ñ ſolũmõ dicit᷑ mãducare mulier.ſed etiã vir. ⁊ iõ pec catũ tũc maiꝰ⁊ grauiꝰeſt rõe maioꝛis cõuerſionis et etiꝗ auerſionis.Alio mõ pᷣt intelligi reſpectu volun tatis.qᷓ quidem in opus non ꝓcedit. non quia non velit.ſed quia non pᷣt.Et tunc mouetur iſta qõ.cum vtrobiq; ſit plena volũtas.vtrum grauiuſ peccet qͥ vult ⁊ non pt.aut qui vult ⁊ facit.eſto q vterq; mo⸗/ ucatur ex equali amoꝛc. Hoc igit᷑ mõ qõne intelle/26 cta reſpõdẽdũ ẽ ꝙ vnũ pcti dr cẽ magiꝰ altero tri/ pliciter. aut rõc maioꝛis cõtemptus dci. aut ratione maioꝛis libidis ſiue delectatõis.aut rõe maioꝛis dã nificatõis. Pꝛimo modo loquẽdo opus non addit ad iniquitatẽ volũtatis.quia voluntas plena a deo auertitur ꝑ ſe.ſicut cũ eſt peri cõiũcta.Ouãtuʒ vo ad delectatõʒ ſiue libidinẽ addit ⁊ aggrauat.maxie qᷓẽtũ ad genꝰ pcti carnalis.quo quid eʒ peccat hõ in ſeipᷣo.Silr qᷓtũ ad dãnificatõem addit.⁊ boc maxi me qtũ ad genꝰ pcti qͥ quis peccat in ꝓximũ.Quã tũcunq; enim aliqͥs velit foꝛnicari.nunq; delectatur ſicut qũ voluntas cõiungitur actui.Silr quãtũcũq; velit aliq̃s alteꝝ occidẽ. nõ tãtũ facit dãnũ quãtuzʒ ſi actu occidẽt.Et qm dðs iuſtꝰ iudex in puniẽdo no tm̃ cõſiderat in pctõ magnitudinẽ cõtẽptus.ſed eti⸗ am magnitudinẽ delectatõis ⁊ magnitudinem dã/ nificatõòis. hinc eſt ꝙ aliquo mõ opus addit ad ne/ quiciã volũtatis. AUnde ⁊ rões que hoc oſtẽdunt cõ cedẽde ſũt.quis non oẽs cogant.maxime illa que ad pᷣdictoꝝ in/2 5 n ſ ſin ziuſt conſ dear faco ltc; nitate ſnſt 3 lud⸗ ttuten ſeda⸗ datn pnten ſiyf ideo get nun tits bie⸗ enk 1 gort dta is 4 et l Gobj Gpan genere mterm carna tateq nifiea Kdtn nine nie ſer ppen Petſn wbie⸗ mndi cie pecc⸗ boni hoͤc hli t mun ſu fiale Pbar tnu ſc K Si Sohmi slec Gt Nnii Cunmntg iſD Nnaeg ifitein gapteck entant ; ſoo⸗ Affa⸗ scnin nlnila wert ngge t Erii gvig von hcöan ue yn kiucle⸗ tn⸗ trrioge oisdi Ndet n lizin utt Ctrin u i ii e. ne⸗ lundh lage 2% ⁊ ideo rõ illa ab inſufficienti ꝓcedit. Di. fit de ſimilitudine diuine iuſticie et bumane.Mõ em̃ eſt ſimile.qꝛ bomines ↄſiderant que exterius patent ⁊ iuſticiam publicã.deus aũt intuet᷑ cor.⁊ nõ ſolum conſiderat iuſticiam publicam.ſed etiam pꝛiuatam. 27 (Ad illud vxo qð obijcit᷑ in cõtrarium de glo.illa et de auẽte aug.quaꝝ vna dicit ꝙ voluntas reputat᷑ p facto.⁊ altera dicit ꝙ nõ minꝰeſt reꝰqͥ vult ⁊ non fa/ cit.qᷓ; qui vult ⁊ facit.dᷣin ꝙ ambe peedũt ſᷣm quã/ titatem pcti que attendit᷑ qᷓtum as plenitudinẽ cõ/ ſenſus.⁊ q́;tum ad magnitudinẽ ↄtemptꝰ.⁊ ſic bene 28 Pcedit᷑ ꝙ opus ad talẽ volũtatem nõ addit.i Ad il lud qð obijcit᷑ ꝙ quãtitas pcti ↄſiderat᷑ penes quã/ titatem ↄtemptꝰ.ddm ꝙ verũ eſt.nõ tñ eſt verũ pᷣci⸗ ſe.deus.n.nõ tantũ ↄſiderat ↄtemptũ ſui.imo etiam damnũ ꝓximi.⁊ delectatõem peccantl. Añ ⁊ pximo patienti iniuriã facit vindictã.⁊ maioꝛẽ patiẽti iniu/ riaʒ facit maioꝛem vindictã.ſic ⁊ reũ qui delectatus eſt affligit.⁊ reuʒ qͥ mag delectatus eſt maghattligit. illud q obijcit᷑ ꝙ tota rõ pcti eſt a volũtate.dgm ꝙ nõ ẽ ve/ rum.qꝛ aliq̃ ſunt pctã nõ ſolũ ex impꝛobitate volun tatis facientl.ſᷣ etiã ex genere oꝑis.qꝛ ſunt ↄtra ꝓhi⸗ bitõeʒ dei. ⁊ ↄtra dictamẽ iuris naturalis.verũ eſt tñ ꝙ nihil qð fit ex ꝑte operis ꝑ ſe ſufficit ad facienduzʒ pctm̃.niſi aſſit voluntariꝰmotus.⁊ ideo ex hboc nõ ſe quit᷑ ꝙ q;uis hoc nõ poſſit eſſe pctm̃ ſine illo.ꝙ G̊ nõ addat ad illð.Et ſimile ẽ.qꝛ ferrũ nõ vꝛit abſq; igne. ignis tñ cum ferꝛo plus vꝛit ⁊ plus penetrat qᷓ; face- ret ꝑ ſeipᷣm.ſic ⁊ in multis alijs inuenit᷑.¶¶ Ad illud qð obijcit᷑ de pctis ſpũalibꝰ.ddm qꝙ non eſt ſiłe.p eo ꝙ; pctã ſpũalia ſpũalem hñt delectatiõeʒ.que in ſuo genere maioꝛẽ hñt adherentiam ⁊ maioꝛẽ impꝛobi/ tatem qᷓ; ctiam aliqᷓ delectatio pcti carnalis.pctã vᷣo carnalia nunq; delectãt tantũ qñ ſunt in ſola volun/ tate qᷓ; q ſunt in volũtate ⁊ ope.nec etiã tantũ dã/ nificant.ideo nõ ſequit᷑ ꝙ in talibus opus nõ addat ad maliciam voluntatis. Onſequenter ꝓcedit᷑ circa ſcᷣm videlicet de cõꝑatõne venialis ad moꝛtale. Et circa hoc d duo querunt᷑. Pꝛimo querit᷑ vtrũ pctm̃ ve/ niale ⁊ moꝛtale ↄueniant in auerſione.Scdo queri/ tur vtrũ ↄueniant in reatu ſiue obligatõne ad eter/ nitatem penc. . ueſtio.j. ,⸗ ce m vniale ⁊ moꝛtale ↄueniant in auerſione.Et ſic videt᷑.aug.diffiniens pctm̃ dicit ꝙ pctm̃ nõ eſt appetitꝰrerũ malaꝝ.ſed deſertio melioꝝ.ſi g̊ veniale pctm̃ eſt peccatũ.& in ipᷣo eſt deſertio ſummi boni.ſ vbi eſt deſertio ſummi boni ibi eſt auerſio.g ⁊c.¶ Si tu dicas ꝙ hec rõ ↄuenit moꝛtali tm̃.tũc ego quero j q̃ cõicãt veniale ⁊ moꝛtale.⁊ rõne cuiꝰvtrunq; dicat peccatuzʒ. Si tu dicas ꝙ in ↄuerſione ad ↄmutabile bonũ.hoc nõ videt᷑.qꝛ ↄuerti ad jmutabile bonum nõ eſt pctm̃ niſi ꝑ illud recedat hõ a bono incõmuta bili.pctm̃.n.eſt pꝛiuatio.nõ poſitio.ſi g̊ veniale pcti inq;ẽtum pcetm̃ eſt cõicat cũ moꝛtali.⁊ illud in qͥ com- municat nõ eſt ↄuerſio.&̊ eſt auerſio.¶ Item omne illud qò eſt ↄtra diuinũ pᷣceptum auertit a deo.ſᷣ ve/ niale eſt hmõi.g& ⁊c. Maioꝛ ꝑ ſe manifeſta ẽ. Minoꝛ ꝓbat᷑ Ro. vij.ſuꝑ illud. Mõ ↄcupiſces.glo. Bona ẽ lex.q̃ dum ↄcupiam ꝓhibet.oia mala ꝓhibet. g ſi ecc catum veniale eſt malum.g ꝑ illud pᷣceptũ.nõ cõcu/ piſces. eſt phibitũ. Gteʒ oẽ illud qd defoꝛmat imꝗ ginem aucrtit a deo. pctĩ veniale eſt bmoi. ꝛc. Minoꝛ pbatur ꝑ illð qd dicit᷑.vij.muſice.Amoꝛ in/ ferioꝛis pulcritudinis aiam polluit. ſed peccatũ ve/ niale eſt amoꝛ inferioꝛis pulcritudinis.̊ ⁊c.¶ Itez ſimplex ad qð ſe ↄuertit totaliter ſe ↄuertit.ſed tam intellectus q; affectus eſt ſimplex. g cum ſe cõuertit ad aliqͥd.totaliter ſe ↄuertit.vſᷣ qd totaliter ſe cõuer⸗ tit ad aliquid. auertit᷑ ab eiꝰoppoſito vel diſpato.er- go cũ affectꝰnoſter ſe ↄuertit ad creaturã ſub ratiõe creature.neceſſe eſt iᷣm auerti a deo. hoc eſt in ve⸗ niali pctõ.g cc̃. Prenm impoſſibile eſt ꝙ aliqd mo⸗ ueatur ad aliquem terminum quin aliq̃ modo ſeꝑe/ tur a termino a q̊.ſᷣ ↄuerſio dicit motũ reſpectu ter/ mini ad quẽ.auerſio autẽ reſpectu termini a quo.er⸗ go ſi ↄuerſio ẽ a veniali pctõ.neceſſe ẽ ꝙ ſilr ſit auer/ o. ſtem omnis amoꝛ creature.vel eſt ꝑ modum vſus.vł ꝑ modũ fruitõis.ſicut dicit aug.in li.de doc. xp̃ᷣia. in pctõ veniali eſt amoꝛ creature.ᷣ vel ꝑ mo⸗ dum vſus.vel fruitõnis. Non ꝑ modũ vſus.qꝛ iam nõ eſſet culpa.eſt &̊ amoꝛ fruitonis.ſed frui eſt pone/ re finem in creatura. et hoc non eſt aliud qᷓ; auerti = deo. om̃is amoꝛ venialis peccati facit a deo auerti. AHↄtra. nullꝰ auerſus a deo eſt iuſtꝰ.ſed ꝑccãs venialiter remanet in iuſticia.g peccãs venialit᷑ non auertit᷑ a deo. Maioꝛ manifeſta eſt. Minoꝛ ꝓbat᷑ ꝑ illud Pꝛouer. xxiiij. Septies in die cadit iuſtus ⁊ re- ſurget. em nullus ſeꝑpat᷑ a deo niſi volens.ſᷣ ois qui auertit᷑ ſeꝑatur a deo.̊ nullus ſeꝑat᷑ a deo niſi ĩ actu quem facit mera voluntate.ſed multa venialiæ pctã ↄmittunt᷑ quadã neceſſitate.ſicut dici᷑ Ro.vij. Oð nolo malũ illud facio.g ⁊c.¶ Item nullꝰ auer/ titur a deo ſine ipſius dei ↄtemptu ⁊ offenſa.ſ̊ nullꝰ ↄtẽnit deũ ⁊ offendit ſine graui culpa.ſed veniale in⸗ ter leuia culpa reponitur.g ꝑ veniale homo nõ aucꝛ titur a deo. Item nihil qð ſtat ſimul cũ charitate auertit a deo.ſed veniale ſtat ſimul cum charitate.g ⁊c̃. Maior manifeſta eſt. Minoꝛ ꝓbat᷑.qꝛ ſi veniale expelleret charitatẽ.g auferret hoi vitã gratie.ſᷣ pec- catũ qd aufert hoi vitã ponit moꝛteʒ ⁊ dꝛ moꝛtale.ꝗ pctm̃ veniale eſſet moꝛtale. ¶ E'. dom ꝙ abſq; du⸗ bio pctm̃ veniale nõ cõicat cuʒ moꝛtali in auerſione bm ꝙ auerſio dr ꝓpꝛic.impoꝛtat.n.dei ↄptemptũ.⁊ cõ⸗ temptꝰdei irã meret᷑ ⁊ moꝛtem.pctm̃ aũt q̊ qͥs mere tur irã ⁊ moꝛtẽ nõ dʒ dici veniale.ĩmo potiꝰ moꝛta/ le.⁊ ꝓpterea cõiter tenet᷑ ꝙ auerſio ꝓpꝛie loquẽdo re/ perit᷑ in pctõ moꝛtali.nõ veniali.Et iſtud meliꝰ pʒ.ſi modũ attendamꝰꝑ quẽ homo dẽ auerti a deo ⁊ ↄtẽ nere deũ.cõmittẽdo aliqð pctm̃ in q̃ nihil cogitat de deo. Aut.n.auertit᷑ homo a deo qꝛ facit ↄtra diuinũ mandatum.Aut quia ponit ſibi bonum creatũ tan- qᷓ; finem vltimũ. In boc nanq; ꝙ facit ↄtra diuinuʒ mandatũ recte a deo auertit᷑.qꝛ mandatũ eſt via re- cte ꝑueniendi ad deũ.⁊ tendendi in deũ.qͥ igit᷑ facit ↄptra mandatũ.incedit directe via ↄtraria. io q̃ſi faci em ſuã retroꝛſuʒ ↄuertẽs.tergũ vtit ad illũ in quem debebat ꝑ mandatũ tendere.Silx᷑ cũ ſtatuit ſibi cre aturã tanqᷓ;ᷓ finẽ vltimũ.recte dẽ a deo auerti. Nima em̃ media eſt inter creaturã ⁊ deuʒ inꝙtum eſt ima/ go dei.dum g̊ ad creaturã ſe tanqᷓᷓ ad fineʒ cõuertit. faciẽ ſuã que debebat eſſe ſurſum vᷣſa.deoꝛſum indli⸗ nat.⁊ ideo ſe auertit a deo.Et vtroq; dictoꝝ modoꝝ nõ eſt auerſio ſine ↄtemptu.nã q mandatũ dei tranſ gredit᷑ otemnit mandantẽ.Silr qͥ creaturã ſibi finẽ ſtatuit pꝛincipalem. magis appᷣciat creaturaʒ qᷓ; de/ um. Thoc nõ pot eſſe ſuis eiatenptide iale aute Sze — pctm nec eſt direete contra dei mandatũ. nec ſtatuit creaturã tanqᷓᷓ finem vltimuʒ. ⁊ ideo nõ eſt in eo nec auerſio.nec ↄtemptꝰ.Sʒ qꝛ veniale fit pᷣter dei man. datũ.in veniali pctõ creatura nõ refert᷑ in deũ. hinc ẽ ꝙ; ꝑ veniale qammõ recedit hõ a via mandati.qda modo etiaʒ moꝛoſe adberet ei ꝑ qð deberet tranſire. vñ ⁊ in veniali eſt quedã elongatio.⁊ quedã retarda tio. Añ ↄcedit᷑ ꝙ veniale a deo nõ auertit. elongat a deo. no ſepat ſᷣ retardat. Et ſi large nomen auerſio nis accipet᷑ vt ſe extenderet ad elongatõneʒ ⁊ retar/ dationeʒ.in veniali eſſ auerſio quedã.qꝛ t nomen auerſionis ſonat in ↄtemptũ.ideo tenẽdũ eſt ꝙ auer tere a deo ſit moꝛtalis pcti ꝓpꝛie. Vñ rõnes que boc 32 oſtendũt ↄcedende ſunt. illud qð p obijcit᷑. e pctm̃ eſt deſertio.dm ꝙ ſi iſta diffinitio det ꝓ pec cato moꝛtali. deſertio ſtat ibi auerſione. Si aũt de/ tur ꝓ q̊libet pctõ.deſertio dicit quãdã elongatoõneʒ ⁊ rcetardatõeʒ. Poſſet tñ dici ꝙ nõ dẽ ibi pctm̃ deſertio dei. ̊ deſertio cuiuſcunq; boni qð ſpectat ad btitudi- nẽ. Ouis ꝗ̊ in veniali pctõ non ſit deſertio dei. eſt tñ deſertio alicꝰbone circũſtantie circa actũ.ex cuiꝰdefe ctu incidit in veniale pctm̃.⁊ in ̊ cõicant tam veni/ ule ꝙᷓ; moꝛtale pctm̃.qꝛ vtrũq; pꝛiuat aliqᷓ bonum. Sʒ in H differuũt.ꝙ moꝛtale puat aliquẽ actũ vel cir/ 33 cũſtantiã neceſſariã ad ſaluteʒ. veniale vo nõ. illud qð obr ꝙ veniale nõ ẽↄtra dei ꝓhibitõez. dðm illud ꝓpꝛie dẽ eſſe ↄtra dei ꝓhibitõez. ad cuiꝰoppo⸗/ ſitũ obligat phibitio.veniale aũt nõ ẽ bmõi.⁊ iõ non eſt directe ꝓhibitũ.ẽ tñ ipſi bibitõni ãnexñ.⁊ mag pꝛie dʒ dici cobibitũ qᷓ; ꝓhibitũ.⁊ h̊ pʒ.qꝛ cũ dñs ꝓ⸗/ hibet ↄcupiam dicẽs.nõ ↄcupiſces.nõ ꝓhibʒ pꝛimũ motũ ↄcupie.ſᷣ ↄcupie ꝓgreſſuʒ.vᷣm illð Ecci.xviij. Fili ptꝰ ↄcupias tuas nõ eas.ſᷣ dũ phibet boiem ire poſt motũ ↄcupie.hocipᷣo manifeſtat q; Zenchis mo⸗/ 34 tus nõ eſt bonꝰ.nec deo placitꝰ. ilð qð obꝛ ꝙ amoꝛ infcrioꝛis pulcritudinis polluit aiam. dom ꝙ aĩa dupłr hʒ pollui.Aut macula moꝛtalis pcti q̃ qui dem expellit nitoꝛẽ gre. Aut macula venialis pcti qᷓ qdãmõ retardat actũ dilectõnis gtuite.Et pꝛaa pol/ lutio eſt ꝑ moꝛtale.⁊ facit ad defoꝛmatõeʒ imaginis. qꝛ aufert ei foꝛmã ſᷣm imaginẽ recreatõis. Scda vᷣo eſt pollutio wnſ q ⁊ ſi aliq̊ modo polluat.nõ tñ 5 5 aiam defoꝛmat.Ad illud qð obijcit * lex ad qd ſeↄuertit totalr ſe ↄuertit.ddᷣm ꝙ B̊ duplr pᷣt in- telligi.qꝛ totalr põt dicere totalitatẽ vel q;tũ ad actũ ↄuertendi.vel q;tum ad habitũ aut ad potẽtiã ↄuer tendi.Si ad actũ.ſic verũ eſt ad minꝰ ſᷣm ſtatuʒ vie. qꝛ nõ intelligimꝰſimul ⁊ ſemel niſi vnum ſolũ.aut ſi multa ſimul intelligimꝰet velimꝰ h̊ eſt inetum ſunt vnũ.Si aũt dicat totalitatẽ habitꝰvel virtutł.ſic fal ſus eſt ᷣmo.nõ em̃ oꝑtet ꝙ qñ aia vel aliqð ſimplex ↄuertit ſe ad aliqᷣd.ꝙ ↄuertat ſe ̃m totũ ſuũ habitũ. ⁊ ̃m totam ſuã potentiã.qꝛ pᷣt cõuerti intenſiꝰ⁊ re/ miſſiꝰ.Cũ ᷓ dꝛ.ꝙ qñ affectꝰſe ↄuertit ad vnũ totali/ ter. auertit᷑ ab eiꝰoppoſito ſiue diſpato. Si pᷣ modo intelligat᷑.falſum eſt.qꝛ põt ſe cõuertere ad vnum in actu.⁊ ad aliud in habitu.Si ſcdᷣo mõ vel tercio in/ telligat᷑.ſic h veritatẽ.ſᷣ maioꝛ ꝓpoſitio fuit falſa.et ꝓter G̊ qꝛ totaliter ↄuerti aliter accipit᷑ in maioꝛiꝓp poſitõne ⁊ alit᷑ in minoꝛi.ideo ↄñtia illa nõ tenet.Et ſi tu obijcias ꝙ nõ põt affici ſimul ⁊ ſemel erga deuʒz ⁊ erga creaturã quã inoꝛdinate diligit.vñ cũ cõuer/ tit᷑ ad vnũ.auertit᷑ ab altero.dᷣm ꝙ nõ ſequit᷑.quia auerti plus dicit q; nõ cõuerti actualr.impoꝛtat eom̃ gnimi affectꝰſiue actꝰ q; motꝰ. — —— — — ↄtemptũ. ¶ Ad illud qd obr q; motꝰ ſeꝑat a termio 36 a q̊.dm q; verũ eſt de illo motu ꝓpꝛie dicto qͥ cõcer/ Stranã Sennkre quandã aſphatõecs dei ſiue nit duos termios.vnũ a qͥ incipit.⁊ alterũ in quẽ ten dit.nõ ſic eſt in actu venialis pcti.Aia.n.cum peccat venialiter.nõ mouet᷑ a deo in creaturã.ſᷣ mag affici- tur circa ipᷣam creaturã.vñ et WMi pctm̃ potiꝰeſt d illud qd obr ꝙ ʒ7 amoꝛ venialis pcti eſt amoꝛ fruitõnis.ddm ꝙ falſuʒ eſt m ꝙ frui accipit᷑ ꝓprie.vicʒ qnieſcẽ in aliqͥ tan/ qᷓ; in fine vltimo.ſic em̃ frui eſt ꝑ moꝛtale nõ ꝑ venia le. Si g qᷓras vtrũ ſit vſus vel fruitio.dm ꝙ nec eſt vſus nec fruitio.ſᷣ abuſus.niſi foꝛte vſus dicat᷑ large om̃is amoꝛ q̊ quis amat aliqð nõ quieſcens in illo.ſ refert ad aliud actu vel habitu.ſiue referat recte ſiue minus recte.Et qꝙ illud oꝑteat dicere manifeſtũ eſt. Cum.n.aliquis diligit aliquã creaturam referẽs ad aliud.nõ tñ ad illud ad qð dʒ.amoꝛe illo peccat.nec tñ eſt illud fruitio.nec vſus ꝓpꝛie dictꝰ.ſᷣ̊ mag ꝓpꝛie dʒ dici abuſus. Vñ Augꝰ.cũ dicit.ois qͥ amat aliqͥd aut amat vtens.aut fruẽs.accipit large vſuʒ ⁊ frui tionẽ. Aſum ꝓ om̃i amoꝛe relato.ſiue directe vel in/ directe.fruitiões ꝓ om̃i amoꝛe nõ relato.ſiue ſtatuat ibi finẽ pᷣncipalẽ ſiue nõ.⁊ ſic in diuiſionc illa ↄpbẽè⸗/ dit᷑ amoꝛ venialis pcti.niſi foꝛte quis velit dicere Aug loquit᷑ ibi de amoꝛe oꝛdinato.Et ſic patẽt oia. — ueſioeiijj. “ Atrum veniale ↄueniat cum moꝛtali in reatu pene eterne.Et ꝙ ſic videt᷑. Pena aſſumpta ꝓ moꝛtali eſt Apoꝛtõnabilis pene aſſumpte ꝓ veniali.⁊ ꝙ̃tum ad acerbitatem.⁊ q;'tum ad duratõeʒ.& ſi pene arbitra- rie penſant᷑ ᷣm magnitudinẽ reatꝰpcti.videt᷑ ꝙ rea- tus venialis ⁊ moꝛtalis ſint vtroq; modo ꝓpoꝛtõna⸗ biles.ſ pena eterna nõ cſt ꝓpoꝛtõnabilis niii eterne. ſi &S vnũ obligat ad penã eternã.videt᷑ ꝙ ⁊ reliquuʒ. Si tu dicas ꝙ ꝑ gr̃am moꝛtale fit veniale.⁊ ↄmuta- tur pena eterna in tpalecm. Obijcit᷑ tũc.qꝛ cũ venia/ le ſimiliter remittat᷑ ꝑ gram.ſi miſcdia dei eſt oꝛdia/ ta. ſicut eternã cõmutat in tpalem.ita tpalem debe/ ret ↄmutare in momentaneã. ꝙ ſi nõ facit.videt᷑ illa rñſio nulla ſit. ¶ Item eſto ꝙ aliqͥs decedat cus moꝛtali ⁊ veniali.⁊ ꝙ ð neutro fuerit in hac vita pu nitus.ſi ̊ pctm̃ non remanct impunitum.& ꝓ vtro/ q; punitur iſte.ſᷣ non niſi in inferno.⁊ punit᷑ in eter/ num in inferno.ſed nõ punit᷑ vltra qᷓ; meruit.ergo ꝓ pctõ veniali merebatur puniri eternaliter. Si tu di/ cas qꝙ punit᷑ eternaliter ratöõne moꝛtalis adiuncti. Obijcit᷑ ꝙ nõ.eſto em̃ ꝙ; moꝛtale illud puniat᷑ qtuʒ meruerit puniri.tũc g& veniali aut puniet᷑ cternali⸗ ter rõne ſui.aut ratõne moꝛtalis adiũcti. Non rõne moꝛtalis adiũcti.qꝛ illud ſufficienter punit᷑ ꝑ ſe.ſi g punitur eternaliter.hoc eſt rõne ſui.ſed deus nulluʒ punit ſupꝛa ↄdignũ.̊ dignũ erat ꝓpter veniale pcc catum aliquem eternaiiter puniri. Eiem veniale ſtat cum gratia.⁊ ſtat cum moꝛtali.⁊ vtrobiq; ſalua tur ratio venialis. ⁊ conſtat ꝙ magis ſaluatur cum moꝛtali qᷓ; cum gra.qꝛ gra delet iᷣm.moꝛtale nunq. ſiabſtrabat᷑ ab vtroq;.magis tenebit ꝓpꝛictatem quã babet cum moꝛtali q; cum gra.S qn cſt cuʒ gia debet᷑ ei pena tẽpalis.qñ cum moꝛtali debet᷑ ei pena eterna.g veniali de ſe ⁊ ᷣm ſe debet᷑ pena eterna.Si tu dicas qꝙ obiectio teneret ſi pena temꝑalis debe/ retur ei ratõne gratie.ſᷣ hoc nõ eſt verum.qꝛ debetur ei ratõne ſui.Contra.impoſſibile eſt ſumcienter pu/ ſes etilua tive ſane dand tur zro⸗ citho mon petſn namm retfi oppe noͤel ttan cufn bome tnbbu Ntitu gſbi⸗ pſie tem mult vna. lter⸗ rato Di. nt niri pctm̃ niſi remittat᷑.qꝛ qᷓ;ddiu durat culpa dz du⸗ pena etermma.quia ſepat bominem a vita.ꝑſoluit᷑ au/ ni n tare ⁊ pena. no.n. debet eſſe dedecus pcti ſine decoꝛe tem pena eterna in co ꝙ tenct hominẽ in eternũ ſe/ n n iuſticie.ſ nec moꝛtale nec venialc dimittit᷑ niſi ꝑ gra paratum a vita. Om̃ igit᷑ veniale pctm̃ nec ſepat ho enc tiam. tam moꝛtali qᷓ; veniali debet᷑ pena eterna q̃n minem a vita.qꝛ nõ excludit gratiã.nec tenet boiem Wife tum eſt de ſe. Item eſto ꝙꝙ aliquis tiñ babeat pec- imperpetuum ſeꝑatũ a vita.bhinc eſt ꝙ pctm̃ veniale buſck OEtum veniale. nec tñ babeat gratiaʒ. aut eſſet dignꝰ nec de ſe obligat ad penam eternaʒ. nec ei m ſe red- When hena eterna aut temꝑali. Si temꝑali. & illa ꝑſoluta ditur pena eterna. Quia vo pctm̃ veniale ↄiungi bʒ Dngfig eſſet oino abſolutus a culpa.ſed põt ꝑ ſeipᷣm penaʒ ei qð ſeparat a vita.binc eſt ꝙ ratõne adiuncti pena enl . illam abſoluere.g ꝑ ſe poſſet ad innocentiã reſi urge / ei debetur. ⁊ pena eterna ꝑſoluit᷑. AUñ ſi aliquis dece- 39 eiöhtan re.ꝙ ſi nõ põt ꝑ ſeipᷣm ad innocentiam redire.nunq; dat cum moꝛtali ſimul et cum veniali. cternaliter ꝓ wenuck põt quantũ eſt de ſe penam ſufficientem ꝓ illa culpa vtroq; ꝑpunict᷑.Et ratio huiꝰ eſt quia nulluʒ peccatũ daſe ſuſtinere. niſi auxilium gratie ſuperueniat. veniali deleri pot abſq; gr̃a. q;diu durat culpa debet dura/ ⸗; pctõ debet᷑ pena eterna. Si tu dicas ꝙ ſoluendo pe re⁊ pena. ⁊ ideo cum venialis culpa duret cuʒ moꝛ- drſeſn nam diſponeret ſe ad gr̃am que culpaʒ deleret. h̊ nõ tali in infinitũ rõne ↄiunctõis.cũ illa ĩ infinitũ puni mmiic ſoluit. qꝛ ſi ſe ſitᷣ puniret ꝓ pctõ moꝛtali.deus gratiã tur. Mibilomin?tñ ei quantũ eſt de ſe debet᷑ pena tẽ n chun infunderet que illam culpam moꝛtalem deleret. poꝛalis.cũ ſimul poſſit ſtare cum gra.⁊ ꝓpterea veni ox Item deletio pcti moꝛtalis nõ excedit reatũ in in- ale noiat᷑.vt in hoc diſtinguat᷑ a genere pcti mo:ta/ fr ſinitum. ſed eternũ excedit temꝑale in infinitũ. ſi er· lis. quia moꝛtale aufert pꝛincipiũ vite ⁊ venie videli inen go moꝛtale obligat ad penam eternã. ⁊ veniale. cet ipſam gram.veniale aũt quantũ eſt de ſe non au⸗/ Nihtin Situ dicas ꝙ qis non excedat ſimpliciter. excedit fert.iĩmo ſimul cuʒ illa manet.Concedende ſunt igit te tñ bᷣm reputatocʒ.qꝛ moꝛtale diligit ſupꝛa deuʒ qui ẽ rõnes oſtendẽtes ꝙ veniali pctõ nõ debet᷑ pena eter W bonuin infinitũ. veniale vo minime. Contra bocẽ. na ſᷣm ſe. Ad illud qdð ohijcit᷑ pena ſatiſfacto/q ebni⸗ quia cũ veniale pctm̃ a deo puniat᷑.⁊ deo diſpliceat. ria. p veniali 2 moꝛtali eſt ꝓpoꝛtionaoilis. dici põt winn aliq̃ modo offenſiuũ eſt dei. ſi tanta eſt offenſ qn/ tratio illa nõ cõcludit ꝙ debeat᷑ veniali pena eterna. tlenis eus is qui offendit᷑.cum pꝑ veniale petim̃ offendit᷑ de niſi ꝓut ẽ cõiũctũ moꝛtali. Dꝛeterea rõ illa nõ cogit. H us qui eſt infinitus.videt᷑ reatus pcti venialis de qꝛ ſicut in opponẽdo dictũ eſt in infuſione gr̃e.pena Wä beat reputani infinitus ſicut ⁊ moꝛtalis.& ſic ꝑ moꝛ/ moꝛtalis pcti ↄmutat᷑ in temꝑalem.pena vo venia⸗ nnt tale pctiñ meret᷑ homo punini infinite.ita ⁊ ꝑ venia- lis pcti nõ ↄmutat᷑ in temꝑalem. Et ſi tu queras vñ 41 liin le. Sʒ ↄtra Lug.de ſanc. Aicto. Aeniale pccatu, boc.cũ miſcdia dei debeat eẽ oꝛdinata. dom q; qꝛ obꝰ et illud cui m ſe debet᷑ pena tranſitoꝛia.S reatꝰpec ligatio ad penã eternã nõ põt ſimul ſtaꝛe cuʒ gratia. Nan eati venialis ſolũmodo eſt Rane temꝑalis. Item neceſſario p infuſionẽ gr̃e fit abſolutio a reatu pene R pena eterna eſt moꝛs ſcda.ſed nulli debet᷑ moꝛs ſecũ eterne.ſ gra bñ ſtat cũ pena temꝑali.⁊ ideo nõ oppꝛ ”õ da niſi ꝓpter pꝛimã que eſt ꝑ ſepatõeʒ aie a deo.ſi igi- tet ꝑ infuſionẽ gr̃e penã tꝑalem in momentaneã cõ/ ian tur venialea deo nõ ſeꝑat. ſicut ſupꝛa oſtenſum fuit. mutari. Ad illud qð obijcit de co qͥ deccdit cũ ve/ 4½ le ;. nõ obligat ad penam eternã. Iteʒ ſi veniale fa-⸗ niali ⁊ moꝛtali.dᷣm ꝙ talis tam p veniali q; moꝛta tynuc cit hoĩem dignum pena eterna. ledit hoiem vſq; ad li eternalłr punit᷑.ſcd hoc nõ eſt rone venialis pꝛinci⸗ aͤ moꝛtem.ſed qð eſt bꝰmõi dʒ dici mortale.ᷓ veniale paliter ſ̊ rone moꝛtalis adiuncti. Nec valet qd obij cun petm̃ eſt moꝛtale. Item ſi veniale obligat ad pe/ cit ꝙ moꝛtale punit᷑ in ſe quãtũ meruerit.qꝛ ſicut bo Gnde nam eternam.cum ofe eternũ careat fine.et qd ca⸗ num vigoꝛat᷑ ex bono.ita maluʒ vigoꝛat᷑ ex malo eo ftid ret fine caret remiſſione et venia.pctĩ veniale dicit modo q̊ dicit᷑ malũ Vigonideo q́;uis veniali quã/ mra; oppoſitum ad remiſſionẽ ⁊ veniam.ſed qð eſt hmõi tum eſt de ſe nõ debeat᷑ pena eterna.nibilominꝰtam̃ nt nõ eſt veniale· Item ſi veniale facit dignuʒ pena põt ei deberi inqtum ſ ↄiunctũ moꝛtali.⁊ iõ cũ deꝰ Cyww⸗ cterna.⁊ gratia facit hominem dignum vita eterna. punit tam veniale qᷓ; moꝛtale in eodeʒ pena eterna. tce cum veniale pctm̃ et gratia ſimul ſint in eodem.ſił & neutrũ punit ſupꝛa ↄdignuʒ.ᷣ vtrũq; punit ꝓut pu⸗ tapo bomo dignus vita eterna ⁊ pena cterna.& ſi fit ei re niri meret᷑.nõ ſolũ in ſe.ſᷣ etiã ꝓut eſt alteri ↄiũctuʒ. Gno. tributio m ꝙ meruit.ſimul poſſet eſſe in eterna be/ Ad illud qdð obijcit᷑ ꝙ mag?ſaluat᷑ rõ venialis cuʒ ꝗʒ Wud . atitudine ⁊ in eterna pena.quo nibil magleſt impoſ · moꝛtali qᷓ; cum gra.dom q ſi intelligat᷑ de gratia qb ckän, 38 ſibile. Be. ad p̃dictoꝝ intelligentiam eſt notandũ tum ad actum verũ eſt. nam actꝰgre ſiue motus gra Sgon- ꝙ ſicut fides noſtra dicit.pctõ moꝛtali debetur pena tie delet veniale pctm̃. Si aũt intelligat᷑ q;tuʒ ad ba ſrin xterna. Quare aũt pctõ moꝛtali debeat᷑ pena eterna bitum. falſuʒ eſt.qꝛ veniale cũ gra magl ſaluat᷑ in p/ iNeif multiplex oſueuit aſſignari ratio.ad pñs aũt ſuficit pꝛia rõne qᷓᷓ cũ moꝛtali.tũc.n.nec eiꝰreatꝰauget᷑.nec su vna.quia iſta qõ alibi babet locum ſcʒ vbi querit᷑ de minuit᷑. nec mutat᷑. Si vo veniale iunctũ eſt moꝛta⸗ üH eternitate pene infernalis. Pꝛecipua em̃ inter om̃ſes li tũc reat?eiꝰauget᷑ ⁊ qmodo mutat᷑qꝛ iunctum ntet ratõnes quare debet᷑ pctõ moꝛtali pena etermna ẽqa malo vigoꝛat᷑. Hec valet illud qdð obr ꝙ veniali nõ ꝗ alu dum homo peccat mortaliter ſepat ſe a vita gratie. debet᷑ pena tpalis niſi rõne gre.qꝛ ſp duraret niſi e· men ⁊ ſubijcit ſe ꝑpetue impotẽtie exeundi de culpa quã ſet gra. dom em̃ ꝙ verũ eſt ꝙ ſo duraret niſi eſſ gra leus tum eſt de ſe. nemo. n. põt a culpa moꝛtali reſurgere. tia. qꝛ tñ ipᷣm de ſe gra nõ excludit ſicut moꝛtale.ſimł 1e niſi ꝑ creatõnem ⁊ infuſionẽ noue gre.⁊ noue vite.?⁊ ſtat cum pꝛincipio ſue remiſſionis ⁊ delectatõis.iðo Apterea rõne iſtius impotentie pctõ moꝛtali annera qᷓ;uis nõ poſſit deleri ſine gra. nihilominꝰ tñ quantũ e eſt obligatio ad eternitatem pene.hec aũt pena eter eſt de ſua natura delebile eſt ⁊ terminabile. no ſic eſt G½ na ⁊ ſi omni pctõ moꝛtali debeat᷑ nõ tñ omni pſolui xæ moꝛtali qd oino excludit donum gre. Ad illud c tur.qꝛ qᷓuis moꝛtale pctm̃ reddat hoiem impotentt qð obijcit᷑ ꝙ ſi aliquis eſſet in ſolo veniali ⁊ moꝛere/ hen ad reſurgendũ ꝑ ſeipᷣm. ↄtingit tamen hominem re/ tur.in eternum cruciaret᷑.dom bec poſitio eſt im oe leuari ꝑ diuinuʒ auxilium. Debet᷑ igit᷑ pctõ moꝛtali xſſibilis. Pꝛimũ quia nunqᷓ neccſt n gi nlis K * ALi. in ſolo petõ veniali fuerit ita nõ bẽat gr am. Mibil em̃ eſt mediũ nũc quin bõ hẽat gram.aut ſit in moꝛ/ tali petõ.⁊ in pꝛimo ſtatu nihil fuit mediũ inter ino/ centiã ⁊ moꝛtalem culpã ſicut eſt ſupꝛa oñſum. ct iõ poſitio illa vana eſt. Eſto tñ ꝙ aliqͥs puer eſſet in ve niali.dico ꝙ deus nunqᷓ; educeret euʒ de ſtatu meriti quin vel ipſe peccaret moꝛtalr.vel ipſe daret ei grati am.Et ſi querat᷑ vtruzʒ ipſi veniali debeat᷑ pena et᷑na vel tempalis. dico ꝙ debet᷑ pena temꝑalis.⁊ ſi ꝓpce/ dat᷑ vlterius.& illa pſoluta erit oſĩno immunis a cul/ pa. doõm eꝙ verũ eſt. ̊ quia nunq; põt eam deo pſol/ nere ita ꝙ aiam deus acceptet ſine gra. binc eſt ꝙ de us ne cogeret᷑ iſtum ſupꝛa ↄdignũ punire gr̃am ſibi infunderet.ꝑ quã ſolutõeʒ pene acceptaꝛet.⁊ iõ non ſequit᷑ ꝙ illi petõ debeat᷑ pena ſm ſe.nec ſequit᷑ q hõ 6 p ſe poſſit reſurgere a culpa ad innocentiãũ. Ad il/ lud qð obijcit᷑ ꝙ delectatio nõ cxcedit delectatõnem in infinitũ.ddᷣm ꝙ nõ excedit in infinitũ ſᷣm verã in. tenſionem delectatõnis.ſed ᷣm reputatõez peccant. Exemplũ aũt buiꝰponit᷑ in charitate qᷓ diligit aliqð bonũ creatũ.⁊ diligit increatũ.⁊ adeo bonũ increa/ tum reputat bonũ.ꝙ ſi bonũ creatũ infinities młti/ plicet᷑.adhuc nõ eqret illi in amoꝛc.ſed plus amaret dꝛũ qᷓ; bonũ creatũ infinities muleehlicarn ie vtrũ⸗ 1 q diffinite diligat. Sic etiã in ꝓpo . dic etiã in ꝓpoſito eſt intelligen/ dum in amoꝛe ↄcupie ꝗ charitatez ꝑimit ⁊ que cum charitate ſaluat᷑.nam vna ſcʒ q̃ charitatem perimit Fffert creaturã deo qui erat pᷣferendus infinit bonis 4 creatis.altera vo que cum charitate manct nõ pᷣfert creaturam deo. ⁊ ideo m reputationem peccant et dei punientis moꝛtale excedit veniale impꝛopoꝛtio/ naliter. Ad illud qð obijcit᷑. ꝙ ꝑ venialc offendit᷑ deus. dom ꝙ falſum eſt. nõ em̃ dẽ deꝰ offendi niſi cuʒ ↄtemnit᷑.ſed verũ eſt ꝙ cũ veniali pctõ minus deus amat᷑ ᷣm ꝙ Aug. dicit in li.ↄfeſ. Minꝰte amat.qui tecũ aliqͥd amat.qð ꝓpter te nõ amat. Ideo veniale vitã eternã nõ aufert ſed retardat. qꝛ a deo nõ ſeꝑat ſegd elongat. nec obligat ad penã eternałr crucianteʒ —“ quantũ eſt de ſe.ſᷣ temꝑaliter affligentẽ. Onſequẽter querit᷑ tercio loco de modis di- uidendi pctã.Et cum multi ſint modi diui/ mo querit᷑ vtrũ pctm̃ habeat hic diuidi ꝑ differenti/ aas materiales tĩ. aut ꝑ dr̃ias foꝛmales.aut ꝑ ſpecia les. Scdo querit᷑ vtrum pctm̃ diuioi habeat ꝑ con/ uerſionem ⁊ auerſionem tanᷓ ꝑ diuerſas peccatoꝝ pifferentias. Queſtio.. ec Mtrum petm̃ viuidi habeat ꝑ dr̃ias materiales tm̃. an ctiam ꝑ foꝛmales.Et ꝙ nõ tm̃ ꝑ materiales ſ eti⸗ am ꝑ foꝛmales diuidi habeat oñdit᷑ ſic. Sicut ſe ba/ bet caſtitas ad virtutẽ.ita ſe hʒ luxuria ao vitium.S licut caſtitas eſt ſpẽs virtutis.ita luxuria eſt ſpẽs vi⸗ tij. 5 vna ſpẽs diſtinguit᷑ ab altera ꝑ dr̃ias foꝛmales. liter diſtinguunt᷑.ꝗᷓ pari rõne ⁊ mala que cis foꝛmali S . Item bonum opponit᷑ malo nõ tm̃ materia liter ſ̊ etiã foꝛmaliter.⁊ diuerſis bonis diuerſa opxx nunt᷑ mala.ſ bona quibus mala opponunt᷑.foꝛma/ ter oppoſita ſunt foꝛmaliter differũt. Item circa vnũ actuʒ pcti aſſignant᷑ diuerſe dr̃ic pctõꝝ.ſicut in pꝓctõ ade in q̃ dicit᷑ fuiſſe gula ⁊ ſupbia ⁊ inobedien/ tia.ſᷣ pctã q̃ ↄſiſtũt circa vnũ actũ nõ hñt dꝛiam ma ferislem. ſi ali mõ diſferut. neceſſe eſt q babeant aengi de quibꝰ valde plixum eſſet hic diſpu / tare. his omiſſis in generali queruntur hic duo. Pꝛi II vifferentiath foꝛtnalem. Item multiplicatio bm materiã eſt multiplicatio hᷣm numerũ.⁊ multiplica/ tio ᷣm numerũ nõ hʒ ſtatũ.& ſi pctã ſolũmodo diſti⸗ guerent᷑ ꝑ differentias materialiter differentes.nun q;ᷓ pctm̃ poſſet diuidi ſufficienti diuiſione.Si g pec/ catum diuidit᷑ in ſcriptura differentijs ipſum ſuffici enter diuidentibus ⁊ omne pctm̃ ↄplectentibus.vi- detur ꝙ; pctã adinuicem diſtinguant᷑ nõ ſolum dif/ ferẽtijs materialibꝰverũ etiam foꝛmalibꝰ. Sʒ con tra.foꝛmale in genere pcti moꝛtalis eſt auerſio.ᷣ pec cata a parte auerſionis non diſtinguunt᷑ imo ↄueni/ unt.om̃ia em̃ dicũt auerſionẽ a deo.ſi g̊ diſtinguunt᷑ hoc eſt ſolum a parte ↄuerſionis que eſt in pctõ ma- terialis. tiñ diuidit᷑ pctm̃ ꝑ differentias materiales nõ ꝑ foꝛmalcs. Item pctm̃ foꝛmalr loquendo ni/ hil eſt. ̊ qð nihil eſt nõ habet differẽtias diuidẽtes. 8⅝ ſi petm̃ diuidit᷑.nullo mõ diuidit᷑ inq;tum foꝛma⸗/ liter cõſiderat᷑.reſtat ̊ ꝙ ſolũ diuidat᷑ ꝑ illud qð eſt materiale in ipo.⁊ redit idem qð pꝛius. Iteʒs om̃e illud qd hʒ drias foꝛmales ⁊ ſpãles aliq̊ͥ mõ foꝛma/ liter loquẽdo hbʒ ſpeciẽ.ſed pctĩ ſiue malũ foꝛmalit loquẽdo eſt pꝛiuatio ſpẽi.⁊ pꝛiuatio ſpẽi nõ bʒ ſpeci/ em.⁊ qð carct ſpẽ caret differentia foꝛmali ⁊ ſpecifi/ ca. & ⁊c. Item ſi pctm̃ hꝛet dr̃ias ipſum foꝛmaliteꝛ diuidentes.g haberet veras ſpẽs.ſᷣ om̃e tale bʒ oꝛdi nari in genere directe.illud aũt qð eſt in genere a ðo eſt. pctm̃ foꝛmaliter loquendo a deo eſſet.quod eſt ↄtra fidem. Item pꝛima diuiſio pcti eſt in oꝛigina le ⁊ actuale.ſed originale ⁊ actuale pctm̃ nõ diſting/ uunt᷑ foꝛmaliter. quia qdð eſt oꝛiginale vni. fuit alteri actuale.ſicut patet.quia qdð eſt oꝛiginale nobis.fuit actuale ade.ſi gð pꝛima membꝛa maxime diſferunt.⁊ oꝛiginale ⁊ actuale nõ ſunt differentie pcti foꝛmali/ ter differentes.multo foꝛtiꝰnec alie. Item prima diuiſio actualis pcti ẽ ꝑ moꝛtale ⁊ vciale.et moꝛtale ⁊ veniale nõ dicunt diuerſas differentias ſᷣm foꝛmã ⁊ ſpecieʒ.g̊ multo minus nec alie differentie ᷣm ſpc⸗ ciem ⁊ foꝛmã faciũt differꝛe. Maioꝛ ꝓpoſitio manife ſta eſt. Minoꝛ ꝓbat᷑.pꝛo eo ꝙ veniale pctm̃ cfficitur moꝛtale ſola intentõne libidinis circa idem genꝰ de- lectabilis.g ſi maius ⁊ minus nõ faciũt diuerſitateʒ m ſpeciem ⁊ foꝛmã.videt᷑ ꝙ pctm̃ veniale ⁊ moꝛta le nõ addũt foꝛmalem differentiã. nec aliaZʒ. Rꝰ. dom ꝙ dupliciter ↄtingit loqui de pctõ. aut in ocre⸗ tione. aut in abſtractõne. Si in abſtractõnc. ſic dom cſt ꝙ quẽadmodũ pctiñ cum ſit pꝛiuatio nõ bʒ oꝛdi/ nari niſi ꝑ accidens ſcz ꝑ ↄpatõnem ad ſuũ oppoſi/ tum.ſic etiam nõ habʒ foꝛmaliter diſtingui niſi rati⸗ one ſui oppoſiti. pꝛiuatõnes em̃ diſtinguunt᷑ ꝑ babi tus.vñ ſicut caſtitas ⁊ foꝛtitudo ſunt vᷣtutes foꝛma/ liter differẽtes in genere virtutis.ſic etiam luxuria ⁊ puſillanimitas qᷓ oppoſita ſunt iſtaꝝ duaꝝ virtutuʒ foꝛmaliter dicunt᷑ differre in genere vicioꝝ.nõ tamẽ ſm foꝛmã ſuam ſed ſᷣm foꝛmã ſui oppoſiti.Si auteʒ loquamur de ꝑctõ in ↄcretõne ſic nõ tm̃ dicit pꝛiuati onem ſed etia actũ vel habitũ ſubſtratũ.⁊ qm̃ actus vel babitus ſubſtratus pctõ non tm̃modo diuerſifi- cat materialiter. imo etiã foꝛmali differentia. alia.n. eſt ꝓnitas ad luxuriã.alia pnitas ad ſuꝑbiam.? aliꝰ actus quo ſupbit aliquis.⁊ alius quo luxuriat᷑.non tĩmodo m materia ſed ᷣm foꝛmã ꝗpter foꝛmalem differentiã obiectoꝝ.binc eſt ꝙ pctm̃ ſᷣm ꝙ ↄcretiue accipit᷑ diuidi habet ꝑ dr̃ias nõ tm̃ materiales verũ ctiam foungles. foꝛmqles dico no reſpectu defount⸗ ttlin lative hen Gani nur ltbe mor nam fetf bpo hoͤc ltn⸗ lumn nibn Nito 3oſcbi gſe mul wya dun 71ſu niſi te e r. A i⸗ ltinic cd cn A mſ hrgy, Andi o oi Voreni ntmuf No⸗ dumds whi cc. möm ludcc nñ nöſoen imi fͤhfe⸗ Utheh rd eqmti kincin nobaſ iami⸗ uefnhe⸗ wnni⸗ n ſeni tnor . ſn Gold⸗ hd nlitnn inbet Gfem nm mn ian Gun iv; 4 ui ℳ men. ciu. en hen, niri pctm̃ niſi remittat᷑.qꝛ qᷓ;diu durat culpa dʒ du/ rare ⁊ pena.nõ.n.debet eſſe dedecus pcti ſine decoꝛe iuſticie.Sᷣ nec moꝛtale nec veniale dimittit᷑ niſi ꝑ gra tiam.g tam moꝛtali qᷓ; veniali debet᷑ pena eterna q̃n tum eſt de ſe. ren eſto ꝙ aliquis tm̃ habeat pec- catum veniale.nec tñ habeat gratiaʒ.aut eſſet dignꝰ pena eterna aut temꝑali. Si temꝑali. g illa ꝑſoluta eſſet oĩno abſolutus a culpa.ſed põt ꝑ ſeipᷣm penaʒ illam abſoluere.g ꝑ ſe poſſet ad innocentiã reſurge/⸗ re.qꝙ ſi nõ põt ꝑ ſeipᷣm ad innocentiam redire.nunqᷓ põt quaniũ eſt de ſe penam ſufficientem ꝓ illa culpa ſuſtinere. niſi auxilium gratie ſuperueniat. veniali pctõ debet᷑ pena eterna. Si tu dicas ꝙ ſoluendo pe- nam diſponeret ſe ad gram que culpaʒ deleret.ᷣ nõ ſoluit.qꝛ ſi ſe ſiᷣ puniret ꝓ pctõ moꝛtali.deus gratiã infunderet que illam culpam moꝛtalem deleret. Item deletio pcti moꝛtalis nõ excedit reatũ in in/ finitum.ſed eternũ excedit temꝑale in infinitũ.ſi er/ go moꝛtale obligat ad penam etemã. ⁊ veniale. E. tu dicas ꝙ q;uis non excedat ſimpliciter.excedit Iñ m reputatõeʒ.qꝛ moꝛtale diligit ſupꝛa deuʒ qui ẽ bonuin infinitũ.veniale vo minime Contra bocẽ. quia cũ veniale pcti a deo puniat᷑ ⁊ deo diſpliceat. aliqͥ modo offenſiuũ eſt dei. ſi tanta eſt offenſa q̃n- tus is qui offendit᷑. cum ꝑ veniale pctm̃ offendit᷑ de⸗ us qui eſt infinitus.videt᷑ ꝙ reatus pcti venialis de/ beat reputari infinitus ſicut ⁊ moꝛtalis. ſic ꝑ moꝛ⸗ tale pctiñ meret᷑ homo puniri infinite.ita ⁊ ꝑ venia⸗ = ↄtra Hug.de ſanc. Nicto.Veniale pccatus cati venialis ſolũmodo eſt pene temꝑalis. ¶ J pena eterna eſt moꝛs ſcda.ſed nulli debet᷑ moꝛs ſecũ da niſi ꝓpter pꝛimã que eſt ꝑ ſepatõeʒ aie a deo.ſi igi⸗ tur veniale a deo nõ ſeꝑat.ſicut ſupꝛa oſtenſum fuit. &nõ obligat ad penam eternã. 1Seezſ veniale fa⸗ cit boĩem dignum pena eterna. ledit hoiem vſq; ad moꝛtem.ſed qdð eſt hꝰmõi dʒ dici mortale.ᷓ veniale petm̃ eſt moꝛtale. ¶ Item ſi veniale obligat ad pe/ nam eternam.cum om̃e eternũ careat fine.et qð ca/ ret fine caret remiſſione et venia.pctin veniale dicit oppoſitum ad remiſſionẽ ⁊ veniam.ſed qdð eſt hmõi nõ eſt veniale Piem ſi veniale facit dignuʒ pena etema.⁊ gratia facit bominem dignum vita eterna. cum veniale pctm̃ et gratia ſimul ſint in eodem.ſił ẽ homo digns wita eterna ⁊ pena cterna.& ſi fit ei re tributio m ꝙ meruit.ſimul poſſet eſſe in eterna be/ atitudine ⁊ in eterna pena.quo nibil magleſt impoſ/ eſt illud cui m ſe debet᷑ pena tranſitoꝛia.ẽ apee em 38 ſibile Ree.ad p̃dictoꝝ intelligentiam eſimotandũ ꝙ ſicut fides noſtra dicit.pctõ moꝛtali debetur pena eterna.Quare aũt pctõ moꝛtali debeat᷑ pena eterna multiplex oſueuit aſſignari ratio.ad pñs aũt ſufficit vna.quia iſta qõ alibi habet locum ſcʒ vbi querit᷑ de eternitate pene infernalis. Pꝛecipua em̃ inter om̃es ratõnes quare debet᷑ pctõ moꝛtali pena eterna cẽqͥᷣa dum homo peccat mortaliter ſeꝑat ſe a vita gratie. ⁊ ſubijcit ſe ꝑpetue impotẽtie exeundi de culpa quã⸗ tum eſt de Snonon'Pet a culpa moꝛtali reiurgere. niſi ꝑ creatõnem ⁊ infuſionẽ noue gre.⁊ noue vite.⁊ꝛ Peeren rõne iſtius impotentie pctõ moꝛtali annexa obligatio ad eternitatem pene.hec aũt pena eter na ⁊ ſi omni pctõ moꝛtali debeat᷑.nõ tñ omni ꝑſolui tur.qꝛ q;uis moꝛtale pctm̃ reddat hoiem impotentẽ ad reſurgendũ ꝑ ſeipᷣm.ↄtingit tamen hominem re leuari ꝑ diuinuʒ auxilium. Debet᷑ igit pctõ moꝛtali na ſm ſe. põt ei deberi inq;tum XILII pena eterna.quia ſepat hominem a vita. pſoluit᷑ au⸗ tem pena eterna in eo ꝙ tenct hominẽ in eternũ ſe/ paratum a vita. OQm̃ igit᷑ veniale pctm̃ nec ſeꝑat ho minem a vita.qꝛ nõ excludit gratiã.nec tenet boiem imperpetuum ſepatũ a vita.binc eſt ꝙ pctm̃ veniale nec de ſe obligat ad penam eternaz. nec ei ſᷣm ſe red⸗ ditur pena eterna. Quia vᷣo pctm̃ veniale ↄiungi bʒ ei qd ſeparat a vita. binc eſt ꝙ ratõne adiuncti pena ei debetur. ⁊ pena eterna ꝑſoluit᷑ Añ ſi aliquis dece/ð 9 dat cum moꝛtali ſimul et cum veniali. eternaliter ꝓ vtroq; puniet᷑.Et ratio huiꝰ eſt quia nulluʒ peccati delcri põt abſq; gra.⁊ qdiu durat culpa debet dura⸗ re ⁊ pena.⁊ ideo cum venialis culpa duret cuʒ moꝛ⸗ tali in infinitũ rõne ↄiunctõis.cũ illa iĩ infinitũ puni tur. Hihilomin? cñ ei quantũ eſt de ſe debet᷑ pena tẽ poꝛali. ale noiat᷑.vt in hoc diſtinguat᷑ a genere pcti moꝛta/ lis.quia moꝛtale aufert pꝛincipiñ vite ⁊ venie videli cet ipſam gram. veniale aũt quantũ eſt de ſe non au⸗ fert.imo ſimul cuʒ illa manet. Concedende ſunt igit rõnes oſtendetes ꝙ veniali pctõ nõ debet᷑ p ena eter d illud qd obijcit᷑ ꝙ pena ſatiſfacto/o ria ꝓ veniali ⁊ moꝛtali eſt ꝓpoꝛtionabilis. dici põt q; ratio illa nõ cõcludit ꝙ debeat᷑ veniali pena eterna. niſi ꝓut ẽ cõiũctũ moꝛtali. Pꝛeterea rõ illa nõ cogit. qꝛ ſicut in opponẽdo dictũ eſt in infuſione gr̃e.pena moꝛtalis pcti ↄmutat᷑ in temꝑalem.pena vo venia/ lis pcti nõ ↄmutat᷑ in tempalem. Et ſi tu queras vñ ꝗ1 hoc.cũ miſcdia dei debeat eẽ oꝛdinata.dðᷣm ꝙ qꝛ ob/ ligatio ad penã eternã nõ põt ſimul ſtaꝛe cuʒ gratia. neceſſario ꝑ infuſionẽ gre fit abſolutio a reatu pene eterne.ſ̊ᷣ gra bñ ſtat cũ pena temꝑali.⁊ ideo nõ opoꝛ⸗ tet ꝑ infuſionẽ gr̃e penã tpalem in momentaneã cõ⸗ mutari.¶ Ad iſllud qð obijcit᷑ de eo qͥ decedit cũ ve 42 niali ⁊ moꝛtali. dvᷣm ꝙ talis tam ꝓ veniali qᷓ; moꝛta li eternalr punit.ſed hoc nõ eſt rone venialis pꝛinci⸗ paliter rõne moꝛtalis adiuncti. Nec valet qd obij cit ꝙ moꝛtale punit᷑ in ſe quatũ meruerit.qꝛ ſicut bo num vigoꝛat᷑ ex bono.ita maluʒ vigoꝛat᷑ ex malo eo modo q; dicit᷑ malũ vigoꝛari.ideo q;uis veniali quã- tum eſt de ſe nõ bent Pen eterna.nibilominꝰtam̃ oↄiunctũ moꝛtali.⁊ iõ cũ deꝰ punit tam veniale qᷓ; moꝛtale in eodez pena eterna. neutrũ punit ſupꝛa ↄdignuʒ.ſ̊ vtrũq; punit ꝓut pu⸗ niri meret᷑.nõ ſolũ in ſe.ſᷣ etiã ꝓut eſt alteri ↄiũctuʒ. Ad illud qð obijcit ꝙ mag ſaluat᷑ rõ wnialis cuʒ 43 moꝛtali qᷓ; cum gra.dᷣm ꝙ ſi intelligat᷑ de gratia qᷓ; tum ad actum verũ eſt. nam actꝰgre ſiue motus gra tie delet veniale pctm̃. Si aũt intelligat᷑ qtuʒ ad ba bitum.falſuʒ eſt.qꝛ veniale cũ gra maglſaluat᷑ in p/ pꝛia rõne ꝙᷓ; cũ moꝛtali.tũc.n.nec eiꝰreatꝰauget᷑.nec minuit᷑.nec mutat᷑.Si vᷣo veniale iunctũ eſt moꝛta⸗ li tũc reatꝰeiꝰauget᷑ ⁊ qãmodo mutat᷑.qꝛ iunctum malo vigoꝛat᷑. HNec valet illud qð obᷣr ꝙ veniali nõ ꝗ. debet᷑ pena tꝑalis niſi rõne gre.qꝛ ſꝑ duraret niſi eſ/ ſet gra.dm em̃ ꝙ verũ eſt ꝙ ſo duraret niſi eſſʒ gra tia.qꝛ tñ ipᷣm de ſe gr̃a nõ excludit ſicut moꝛtale.ſim ſtat cum pꝛincipio ſue remiſſionis ⁊ delectatõis.ido qᷓuis nõ poffit deleri ſine gra.nibilominꝰ tñ quantũ eſt de ſua natura delebile eſt ⁊ terminabile. nõ ſic eſt de moꝛtali qd oino excludit donum gre.¶ Ad illud 4 qð obijcit᷑ ꝙ ſi aliquis eſſet in ſolo venial: ⁊ moꝛere/ tur.in eternum cruciaret᷑.dm ꝙ bec poſitio eſt im/ poſſibilis. Pꝛimũ quia nunqᷓ nec eſt nec erit ꝙ aliqs So.s 2 S.cũ ſimul poſſit ſtare cum gra. ⁊ ꝓpterea veni S 6 in ſolo pctõ veniali fuerit ita ꝙ, nõ bẽat grat. Mihil em̃ eſt mediũ nũc quin bõ hẽat gram.aut ſit in moꝛ/ tali pctõ. in paimo ſtatu nihil fuit mediũ inter ino- centiã ⁊ moꝛtalem culpa ſicut eſt ſupia oñſum. et iõ poſitio illa vana eſt. Eſto tñ ꝙ aliqs puer eſſet in ve niali. dico ꝙ deus nunqᷓ cduceret euõ d ſtatu meriti quin vel ipſe pcccaret m oꝛtałr. vel ipſe daret ei grati am. Et ſi querat᷑ vtruz ipſi veniali debeat᷑ pena et᷑na vel tempalis. dico ꝙ debet᷑ pena temꝑalis.⁊ ſi ꝓce/⸗ dat᷑ vlterius. illa ꝑſoluta erit oino immunis a cul/ pa. dom q; verũ eſt. ̊ quia nunq; põt eam deo pſol/ uere ita ꝙ aĩam deus acceptet ſine gra.hinc eſt ꝙ de us ne cogeret᷑ iſtum ſupꝛa ↄdignũ punire gram ſibi infunderet. ꝑ quã ſolutõez pene acceptaꝛet.⁊ iõ non ſequit᷑ ꝙ illi pctõ debeat᷑ pena m ſe.nec ſequit᷑ ꝙ hõ As ſe poſſit reſurgere a culpa ad innocentiã. ¶ Adil/ lu qð obijcit᷑ ꝙ delectatio nõ excedit delectatõnem 7„ in infinitũ.dm ꝙ nõ excedit in infinitũ ſᷣm verã in. tenſionem delectatõnis.ſed ſᷣm reputatões peccant. Exemplũ aũt buiꝰponit᷑ in charitate qᷓ diligit aliqð bonũ creatũ.⁊ diligit increatũ.⁊ adeo bonu increa/ tum reputat bonũ.ꝙ ſi bonũ creatũ infinities miti/ plicet᷑ adhuc nõ eqret illi in amoꝛe.ſed plus amaret deñ qᷓ; bonũ creatũ infinitics multiplicatũ.lic; vtrũ/ q; diffinite diligat. Sic etiã in ꝓpoſito eſt intelligen/ dum in amoꝛe ↄcupie qᷓ charitatez pimit ⁊ que cum ccharitate ſaluat᷑. nam vna ſcʒ q̃ charitatem perimit pfert creaturã deo qui erat p̃ᷣferendus infinit bonis creatis. altera vo que cum charitate manet nõ pᷣfert creaturam deo.⁊ ideo m reputationem peccant et dei punientis moꝛtale excedit veniale impꝛopoꝛtio/ naliter. ¶ Ad illud qð obijcit. ꝙ ꝑ veniale offendit᷑ deus. dom ꝙꝙ falſum eſt. nõ eĩ dꝛ de? offendi niſi cuz ↄtemnit᷑ſed verũ eſt ꝙ cũ veniali pctõ minus deus amat᷑ ᷣm ꝙ Aug. dicit in li.ofe. Minꝰte amat.qui tecũ aliq̃d amat.qð ꝓpter te nõ amat. Ideo veniale „ — vwitã eternã nõ aufert ſed retardat.qꝛ a deo nõ ſepat ſed elongat.nec obligat ad penã eternałr cruciantez quantũ eſt de ſe. ̊ tempꝑaliter affligentt. vHvhrnſequẽter querit᷑ tercio loco de modis di/ uidendi pctã.Et cum multi ſint modi diui/ AgAendi de quibꝰvalde ꝓlixum cſſet bic diſpu/ tare.bis omiſſis in generali queruntur hic duo. Pꝛi mo querit᷑ vtrũ pctm̃ habeat bic diuidi ꝑ differenti/ as matcriales tĩ.aut ꝑ dr̃ias foꝛmales.aut ꝑ ſpecia les. Scdo querit᷑ vtrum pctm̃ diuidi babeat ꝑ con/ uerſionem ⁊ auerſionem tanꝙᷓ ꝑ diuerſas peccatoꝝ differentias. 4 Aucnioſſ. “ ¶ Atrum pctm̃ diuidi babeat ꝑ drias materiales ti. an ctiam ꝑ foꝛmales.Et q nõ tm̃ ꝑ materiales ſ eti am ꝑ foꝛmales diuidi habeat oñdit᷑ ſic. Sicut ſe ba- bet caſtitas ad virtutẽ.ita ſe bʒ luxuria ad vitium.g licut caſtitas eſt ſpẽs virtutis.ita luxuria eſt ſpẽs vi⸗ tij.5 vna ſpẽs diſtinguit᷑ ab altera ꝑ dr̃ias foꝛmales. 1. tem bonum opponit᷑ malo nõ tm̃ materia liter ſ̊ etiã foꝛmaliter.⁊ Niuerſis bonis diuerſa oppxꝰ nunt᷑ mala. sS bona quibus mala opponunt᷑.foꝛma/ liter diſtinguunt᷑. pari rõne ⁊ mala que cis foꝛmali ter oppoſita ſunt foꝛmaliter differũt. ¶ Item circa vnũ actuz pcti aſſignant᷑ diuerſe dr̃ie pctõꝝ.ſicut in pctõ ade in qͥ vicit᷑ fuiſſe gula ⁊ ſupbia ⁊ inobedien- tia.̊ pctã qᷓ ↄſiſtũt circa vnũ actũ nõ hñt dꝛiam ma⸗ terialem. ſi gli mõ differut. neceſſe eſt H babeant nõ ꝑ foꝛmales. onem ſed eti ubſtir. nackus vel habitus ſubſtratus pctõ non tm̃modo diuerſifi⸗ —— II differentiam founglem. 1Jtem multiplicatio Hm materiã eſt multiplicatio 'm numerũ.⁊ multiplica/ tio ᷣm numerũ nõ bʒ ſtatũ. ſi pctã ſolũmodo diſti⸗ guerent᷑ ꝑ differentias materialiter differentes.nun ꝙᷓ;ᷓ pctm̃ poſſet diuidi ſufficienti diuiſione. Si g pec/ catum diuidit᷑ in ſcriptura differentijs ipſum ſuſici enter diuidentibus ⁊ omne pctm̃ ↄplectentibus.vi- detur ꝙ pctã adinuicem diſtinguant᷑ nõ ſolum dif/⸗ ferẽtijs materialibꝰverũ etiam foꝛmalibꝰ.¶¶ Sʒ con tra.foꝛmale in genere pcti moꝛtalis eſt auerſio.ſᷣ ꝑec cata a parte auerſionis non diſtinguunt᷑ imo ↄueni/ unt.omia em̃ dicũt auerſionẽ a deo.ſi ̊ diſtinguunt hoc eſt ſolum a parte ↄuerſionis que eſt in pctõ ma/ terialis. tm̃ diuidit᷑ pctm̃ ꝑ differentias materiales Geen petm̃ foꝛmalr loquendo ni- hil eſt. ß qð nihil eſt nõ habet differẽtias diuidẽtes. ” ſi pctm̃ diuidit᷑.nullo mõ diuidit᷑ inq;tum foꝛma⸗/ ſiter cõſiderat᷑reſtat ꝙ ſolũ diuidat᷑ ꝑ illud að eſt materiale in ipo.⁊ redit idem qdð pꝛius. ¶ Itez ome illud qð bʒ drias foꝛmales ⁊ ſpãles aliqᷓ mõ foꝛma/ liter loquẽdo bʒ ſpecic᷑.ſed pctm̃ ſiue malũ foꝛmalit᷑ loquẽdo eſt pꝛiuatio ſpẽi.⁊ pꝛiuatio ſpẽi nõ bʒ ſpeci- em. ⁊ qd caxet ſpẽ caret differentia foꝛmali ⁊ ſpecifi⸗ ca. ⁊c. ¶ Item ſi pctm̃ bꝛet dr̃ias ipſum foꝛmaliteꝛ diuidentes. haberet veras ſpẽs.ſᷣ om̃e tale bʒ oꝛdi nari in genere directe.illud aũt qð eſt in generea ðo eſt. pctm̃ foꝛmaliter loquendo a deo eſſet. quod eſt ptra fidem. tem pꝛima diuiſio pcti eſt in oꝛigina le ⁊ actuale.ſed originale ⁊ actuale pctm̃ nõ diſting⸗ uunt᷑ foꝛmaliter. quia qdð eſt oꝛiginale vni. fuit alteri actuale. ſicut patet.quia qdð eſt oꝛiginale nobis.fuit actuale ade.ſi ̊ pꝛima membꝛa maxime differunt.2 oꝛiginale ⁊ actuale nõ ſunt differentie he⸗ foꝛmali/ ter differentes. multo foꝛtiꝰnec alie. ¶ YItem prima diuiſio actualis pcti ẽ ꝑ moꝛtale ⁊ veia e. et moꝛtale ⁊ veniale nõ dicunt diuerſas differentias jm foꝛmã ⁊ ſpecieʒ.g̊ multo minus nec alie differentie ſm ſpc· ciem ⁊ foꝛmã faciũt differꝛe. Maioꝛ poſitio manife ſta eſt. Minoꝛ ꝓbat᷑ pꝛo eo ꝙ veniale pctm̃ efficitur moꝛtale ſola intentõne libidinis circa idem genꝰ de/ lectabilis. ſi maius ⁊ minus nõ faciũt diuerſitateʒ Fm ſpeciem ⁊ foꝛmã.videt᷑ ꝙ pctm̃ veniale ⁊ moꝛta le nõ addũt foꝛmalem differentiã. nec aliaʒ. ¶ E. 48 dom ꝙ dupliciter ↄtingit loqui de pctõ. aut in ↄcce tione.aut in abſtractõne. Si in abſtractõne. ſic dom eſt ꝙ quẽadmodũ pctm̃ cum ſit pꝛiuatio nõ bʒ oꝛdi/ nari niſi ꝑ accidens ſc ꝑ ↄꝑatõnem ad ſuũ oppoſi-/ tum. ſic etiam nõ habʒ foꝛmaliter diſtingui niſi rati⸗ one ſui oppoſiti.pꝛiuatõnes em̃ diſtinguunt᷑ K babi tus.vñ ſicut caſtitas ⁊ foꝛtitudo ſunt vᷣtutes foꝛma/ liter differẽtes in genere virtutis.ſic etiam luxuria ⁊ puſillanimitas qꝗᷓ oppoſita ſunt iſtaꝝ duaꝝ virtutuʒ foꝛmaliter dicunt᷑ differre in genere vicioꝝ.nõ tamẽ ſm foꝛmã ſuam ſed ᷣm foꝛmã ſui oppoſiti.Si auteʒ loquamur de pctõ in ↄcretõne ſic nõ tm̃ dicit pꝛiuati ia actũ vel habitũ ſubſtratũ. qm̃ actus cat materialiter. imo etiã foꝛmali differentia. alia. i. eſt ꝓnitas ad luxuriaã. alia ꝓnitas ad ſi upbiatmm. 2 aliꝰ actus quo ſupꝑbit aliquis. ⁊ alius quo luxuriat᷑.non tm̃modo ſm materiã ſed m foꝛmã ꝓpter foꝛmalem differentiã obiectoꝝ. hinc eſt peti hm ꝙ dcrctiue accipit᷑ diuidi babet ꝑ vfias nõ tĩ materiales veru etiam foꝛmales:foꝛmales dico noõ reſpectu defoꝛmi⸗ ſiche Venit Nta0 dud — XLII ioꝛ eſſet qᷓᷓ miſcdia.ſed q; amplioꝛ eſſet q; venia ad quam buenndbonet. De põt dici ꝙ talis eſtimatio poti⸗ M venit ex ſubuerſione ↄfidentie q; ex ſubuerſione noticie.ſicut hõ aliqñ bñ ſcit aliquid.⁊ tñ affectio adeo dñat nn vt ad eſtimandũ oppoſitũ ꝑtrabat ipᷣm.Et ꝑ banc viã rñdendũ eſt ad illa duo q̃ poſtea obijciunt᷑.nõ em̃ con . . cludũt ꝙ deſperatio tollat nidẽ.qꝛ defect)eſt duplicis ↄditõnis.ſicut dictũ eſt.quis aũt deſperatio nõ tollat fi⸗/ i 1 dem ſimpliciter.nihilomioꝰtñ plus ledit᷑ fides ꝑ deſperatõeʒ q;ꝑ odium vel qdcunq; aliud pctm̃ qdð nõ ſit ei W rèMs — ⸗ directe oppoſitũ. In ſing (Subiungit diffinitiuã 2 ↄmunem aſſignatõneʒ pec fide em fune tra e isn cati in ſomſanctum.ſᷣm Ambsio. e eeatr1, moir ¶ Se hoc q;ᷓ pctõ in ſpm̃ſctm̃ Ambꝛo.in lib.de ſpũſan / um. et ipa tendentia. waonei ” cto diſſerens diffinitiuã aſſignatõeʒ tradit dicẽs. Cur Pꝛimůũ eſt qſi terꝛa.⁊ iut Math.xij. dñs dixerit.qͥ blaſphemauerit in filiũ hoĩis dimittetur ſcom q̃ſi ſemẽ.⁊ terci ei.qͥ autẽ blaſphemauerit in ſpm̃ſctm̃.neq; hic neq; in um qſi fruetus. ſar⸗ zu fnturo dimittet ei⸗Diligenter aduerte. nunq alia eit mũ tolli? Clus einmi win offenſio filij. alia ſpũſſancti. Sic vna dignitas.ſic vna cojlliẽ p deſperatiöem nin iniuria. Sʒ ſi qs coꝛpis ſpẽ decept humani.remiſſius qua efficit᷑ bõ inhabi lgt aliqd ſentit de xpᷣi carne qᷓ; dignũ eſt.hʒ culpã.non eſt lis ad tendendũ in de i tñ excluſus a venia.Si qͥs vo ſctiſpũs dignitatẽ. ma⸗ um. Terciũ vo tollit nſin, ieſtatẽ.⁊ ptãtem abneget ſempiternã.⁊ putet nõ ĩ ſpũi ꝑ om̃e pctm. nl Math. ix· dei eijci demonia. in beelʒebub. nõ põt ibi exhoꝛtatös dm mig been e MM eſſe venie. vbi ſacrilegi plenitudo ẽ. Satis hic aperte inaͤrmitaeez Contra irr explicat᷑ qͥd ſit pctm̃ in ſpm̃ſctm̃.Qð illi Aug. deſcri⸗ ſibᷣ veruz eſt. tũc om̃e Au ptioni ↄgruẽ videt᷑.q illud pctm̃ dr̃ eſſe inuidẽtia gre pctm̃ eſt pctm̃ in pa⸗ MZ oppugnãas fraternitatẽ. Qui em̃ poſt cognitõneʒ veri⸗ trem.qꝛ cuʒ potentixæ kan tatis ſctiſpũs veritatẽ negat.eiuſq; oꝑa diẽ eſſe beel/ peccandi potiꝰſit 3.‧ tin gebub.ptãti.bonitati.⁊ gre dei inuide nõ dubitaẽ. potẽtia ꝙ; potetia. 5t in Remouet dubum. f ipſo quo aliquis põ S enne n., — “ ν peccare põt deficere ⁊ in . ¶ Mon vtiq; diſtinctio illa verboꝝ ſic accipienda eſt qᷓſi infirmꝰeſſe. Itẽ ſi ec si riũ ꝑſonaꝝ diuiſe ſint offenſe.ſ ibi eror genera diſti catũ in filiũ ẽ p igno- d cta ſunt. Pctm̃ em̃ in pfem id intelligit᷑ qð fit ꝑ infir⸗ rantiã ſicut ipe ſubiũ an mitatẽ.qꝛ pr̃i ſcriptura frequẽter attribuit potentiam. git. cuʒ s heede ne ninie Pctm̃ in filiũ qð fit ꝑ ignoꝛantiam.qꝛ ſapia filio attri⸗ Paer w oop enphe⸗ zini buit᷑.Cerciũ expoſiiũ eſt. Qui & peccat p infirmitatẽ lin. nulla eſt ula di tfrſ vel ꝑ ignoꝛantiã.facile veniam adipiſcit᷑.ſᷣ nõ ille qui uiſio pctõꝝ.Rdom S vrui peccat in ſpm̃ſctm.Cũ aũt vna ſit potẽtia.ſapia.boni cuz dr petm̃ eſſe ex i tas.triũ.quare pr̃i potentia.filio ſapĩa.ſpũiſancto bo Kfirmewale e org⸗ 9 nitas ſepius aſſiane dictũ eſt. tiea. nõ accipit h qᷓcñ/ nitas ſepius aſſignek. ſuperi dictũ eſt. Fmhrmins Aſoun. on “ð ZGZ ignoꝛantia. b infir⸗ 14 mitas qᷓ quidẽ eſt ex carne.⁊ ignoꝛãtia qᷓ eſt reſpectu alicui?circũſtantie facieni rõnes culpe.⁊ ̊ mõ talis inſri * mitas nõ eſt reſpectu oĩs pcti.nec talis ignoꝛãtia.quis largo mõ accepta infirmitate ꝓ quacũq; impotẽtia—? Etin ignoꝛantia p quacũq; neſciẽtia ſiue cognitõnis pꝛactice.ſiue ſpeculatiue.in om̃i pctõ repiunt᷑. Dꝛeterea ſeiẽ⸗/ O Qum eſt ꝙ qñ diuidit᷑ pct̃ ꝑ has drias.q illud dẽ pctm̃ ex infirmitate qð ꝓcedit ex ipᷣa imediate.⁊ ſimilit ex d⸗ ignoꝛantia ⁊ malicia. ⁊ ſic iſte tres qrie nõ ↄcurꝛũt in pctm̃ idem.Et ſic patẽt obiecta.⁊ hec ſufficiãt de iſta di / in uiſione.quia ſupꝛa queſitũ fuit de his di.xxij.vbi illa diuiſio ponit᷑ ⁊ manifeſtaeaett. — iui D intelligẽtiã biptis incidit h̊ qõ ð pctõ ĩ ſpm̃ licia diuidit᷑ ↄ pctm̃ ex igrantia ⁊ infirmitate. vẽ n MUñ̃. de ̊ m ipſi triplicẽ ppatõe qrunt tria. petm̃ in ſiſſit genꝰ pcti diſtinctũi Ite ad hʒ ſpẽs nu⸗ Puꝛd q̃rit᷑ ð ipo in ↄꝑatõe ad alia pctõꝝ gña.Scoo pꝛias a ſpẽbꝰqͥꝝ diſtinctũ ẽ gen⸗ peti. ẽ diſtinctũ ab ſen Arit᷑ de ipo q;tum ad ↄditões ꝓpꝛias.Tercio q̃rit᷑ de alijs pctõꝝ generibꝰ.ſ pctm̃ ĩ ſ.i.ẽ hmõi.qm̃ eiꝰ ſpis Sn ipo qtũ ad eiꝰſpẽs ⁊ dr̃ias. Circa pꝛimũ qᷓrũt duo. ſunt deſpatio ⁊ obſtinatio.⁊ veritat: agnite impug/ zuß, ſn ꝗrit᷑ vtrũ pctm̃ in ſom̃ſctm̃ dicat genꝰ pcti di tio.q ſt ꝓpꝛie ſpẽs hꝰpcti ita ꝙ nõ alioꝝ. ⁊c. ʒ ſtinctũ. Scdo qrit᷑ vtꝝ pctm̃ in ſ.ſ. ſ bat aliud ſec 53. pctm̃ in ſ.i..ſic dicit mgfr in a eſt petm ad mottẽ. ius catũ actuale pambulu. ¶¶Queſtio.ſ. a. os pctm moꝛtaleẽ pctiñ ad moꝛte. ch petin ad moꝛ ¶ Atrũ pctm̃ in ſ.ſ.dicat genꝰ pcti diſtinctũ ab alijs ge teʒ ſit Hale ad oẽs pctõꝝ dꝛias. ⁊ ad ipᷣm petm̃ in 4,. neribꝰpctõꝝ. Et ꝙ ſic vð p ꝑ pbũ mgfi in ̃a.Eſt ld .ſ.¶ Item petm̃ in ſ.ſ.aut ſic noiat᷑.qꝛ eſt in pſona⸗ a dã pcti gen? ceten guiꝰ⁊ aboiabiliꝰ qd dr petm̃ in ſ.ſ. .ſ.aut qꝛ eſt õ illud qð eſt appꝛopꝛiatuʒ ſpiſetõ. Si n ¶ Itẽ B vi rõne.qꝛ moꝛtale ⁊ veniale faciũt diuerſa qꝛ ꝑſonã ſpũſſcti.ᷣ vna ẽ maieſtas pꝛis ⁊ filij ⁊ ſ.. petõꝝ gña. & miIto foꝛtiꝰremiſſibile et irꝛemiſſibile.oẽ Soõẽ petm̃ qð eſt in ſ. ſ.eſt in pꝛeʒ.⁊ oẽ qð ẽ in patr S ce petm̃ in ſ.ſ.ẽ petm̃ irꝛemiſſibile.S vẽ ꝙ pctm̃ in ſ.ſ. ſit &ẽ in ſpiritũſanctuz.̊ h mõ ẽ gñaleaꝰ oe pctiñ. Szſi cGH aliud genꝰ ab alijs giibꝰpctõꝝ. ¶ Itẽ pctm̃ in ſ. ſ. eſt qꝛ õ effectũ ſpũiſctõ appꝛopꝛiati.vtpote õᷣ bonitatẽ pam̃ pcedẽs ex certa malicſgſi pcti ex certa ma Z gfað. oẽ pctm̃ eſt ð bonitatẽ ⁊ ð gram ſpũſſancti. om̃e pctm̃ eſt pctm̃ in ſpm̃ſanctum. Item petĩ diuidit᷑ in pctm̃ ex infirmitate.et ex ignoꝛantia.et ex malicia.ita ꝙ pctm̃ ex malicia eſt pctĩ in ſpm̃ſctm̃. ſ pctm̃ ex ignoꝛãtia ⁊ pctm̃ ex infirmitate nõ dic ſpe ciale genꝰpcti.om̃e.n.genꝰpcti qd eſt ex ignoꝛãtia pᷣt eſſe ⁊ ex infirmitate. videt᷑ ſimiliter ꝙ pctĩ ex ma/ licia nõ dicat determinatũ pcti genus. Vtem om̃e qd quis facit ex ignoꝛantia põt facere ex certa ſcia ſi⸗ ue ex induſtria.& ſi oẽ genus pcti põt fieri ex certa in duſtria. videt᷑ ꝙ pctm̃ in ſpm̃ſctm̃ circũcat oĩa pctõ/ rum genera.nõ g videt᷑ eſſe pcti genꝰab alijs pctõꝝ generibus wiſnetn. i vom ꝙ petm̃ in ſpm̃ſan/ ctum dicit genꝰ pcti diſtinctũ ab alijs generibꝰ pctõ/ rum rõne triplici.ſcʒ rõne pꝛincipij.⁊ rõne ſui oppo/ ſiti. ⁊ rõne actus ſubſtrati. Rõne pꝛincipij.qꝛ pctĩ ĩ ſpm̃ſanctum dicit᷑ eſſe illud qd eſt ex certa malicia ſi ue induſtria.ex qua nõ ꝓcedit oẽ pctm̃.ᷣ illud ſoluʒ qð facit hõ ſcienter. Roõne oppoſiti ſilr diſtinguitur. qꝛ cũ triplex ſit gra.ſcʒ innocẽtie.baptiſmalis.⁊ pnia lis.pctm̃ in ſpmſanctũ ꝓpꝛie babet opponi gr̃e pnia/ li.⁊ eam impugnat qᷓ;tum ad ſui initiuʒ.⁊ q;tum ad ſui terminũ.ſicut ꝑ oꝛiginale ꝑdit᷑ gra innocentie.et ꝑ actualia impugnatuꝛ Fa baptiſmalis. Ratõne vᷣo actus ſubſtrati ſiliter diſtinguit᷑.qꝛ cuz pctm̃ illud ſit impugnatiuũ gre.⁊ malicia ſit in ipſo ſpũ ſᷣm ſe.pec catum in ſpm̃ſanctũ ↄſiſtit circa actũ ipſiꝰſpũs.ſicut pʒ in deſpatõne ⁊ obſtinatõne.vñ foꝛnicatio ⁊ adul/ terium nõ põt aliq̊ modo dici pctm̃ in ſpm̃ſanctum. Köneg ſui pꝛincipij.⁊ oppoſiti ⁊ actꝰſubſtrati.pec/ catũ in ſpm̃ſanctũ eſt genꝰpcti determinatũ.Et rõne ho triũ ſic noĩat᷑ vt dicat᷑ petm̃ in ſpm̃ſanctuʒ.vicz 10 rõne malicie a qᷓ ꝓcedit.qᷓ directe opponit᷑ bonitati appꝛopꝛiate ſpuiſctõ. Rõne pnialis ſiue finalis gr̃e quaʒ pꝛiuat.ꝗᷓ eſt effectꝰappꝛopꝛiatꝰſpũiſctõ. Roõne etiq actus ſpnalis circa quẽ ↄſiſtit.vñ directe dẽ pec- catũ in ſpm̃ſctm̃ qdð eſt in ſpn.⁊ circa actũ ſpũs mall- gnitatis.Et ſic pʒ ꝙ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ eſt genꝰpcti ab alijs pctõꝝ generibꝰdiſtinctũ.Et cõcedende ſunt rones q̃ hoc oſtendũt. Ad illud qd obijcit᷑ ẽ pctm̃ ad moꝛtẽ.dom ꝙ pctm̃ dẽ ad moꝛtẽ ſᷣm ſilitudinem ad moꝛtẽ coꝛpalem. In moꝛte aũt coꝛpali tria ↄcur⸗ rũt.quoꝝ pꝛimũ eſt amiſſio vite.aliud eſt coꝛruptio diſpoſitõnis ex ꝑte coꝛꝑis ad ſuſceptõeʒ aie.tercium eſt impoſſibilitas reꝑatõnis ſᷣm curſum nature.O?⸗ tum ad pꝛimã ↄditõeʒ omne pctm̃ in q̃ eſt auerſio a deo. vꝛ eſſe petm̃ moꝛtale ſiue ad moꝛtẽ. Otuʒ ad ſe cundã pctm̃ in ſpm̃ſanctñ dẽ pctm̃ ad moꝛtẽ.qꝛ tol/ lit diſponem ad ſuſceptõeʒ vite.qᷓ quidẽ oſiſtit in ſu⸗ ſceptõne pnie. Otum vo ad terciã ↄditõeʒ pctm̃ il/ lud dꝛ ad moꝛtẽ in q̊ qͥs coꝛpaliter moꝛit᷑. Cũ ꝗ dẽ ꝙ om̃e moꝛtale eſt ad moꝛtẽ.⁊ ꝙ pctñm̃ in ſpm̃ſanctum eſt pctſñ ad moꝛtẽ.differẽti mõ accipit᷑ pctiñ ad moꝛ tem. ¶ Ad ill qð obr ꝙ aut dꝛ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ. qꝛ eſt ↄtra ꝑſona ⁊c.dð ꝙ iõ dẽ pctm̃ in ſpm̃ſanctuʒ. nõ qꝛ ſit ↄtra ꝑſonã.ſᷣ qꝛ ẽ ↄtra a ppꝛopᷣatũ effectum. nec qꝛ ↄtra oẽm appꝛopᷣatũ effectũ.ſᷣ qꝛ ↄtra effectũ pᷣcipuũ int᷑ appꝛopata ſpũiſctõ.hᷣ aũt eſt donũ gfe fi nalis ſiue pniał.⁊ hmõi.ꝓpꝛie qtuʒ ad ſtatũ gfe finał. in qᷓ aſiſtit ois gre efficacia.⁊ ̊ mõ nõ oẽ pctm̃ ẽ cõ⸗ tra effectũ i En B nõ ſequit᷑ ꝙ om̃e pctiñ ſit in ſpi ritũſctm̃. Adillud qð obijcit᷑ ꝙ oẽ pctm̃ pᷣt eẽ c catũ ex ignoꝛãtia ⁊ infirmitate. dom ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ igrantia nõ determiat aliquẽ actũ.nec etiaʒ infirmi/ tas. ? iqeo uõ dicit gen? pcti determiatũ. circuit oia , . petõꝝ genera. Silr dᷣm de pctõ qð eſt ex infirmita⸗ te.nõ ſic aũt eſt de pctõ ſᷣm ꝙ eſt ex malicia.Ad ̊.n. ꝙ ſit pctm̃ in ſpm̃ſctm̃.nõ ſufficit ꝙ ſit ex certa ſcia ⁊ ex induſtria.̊ requirit᷑ determiatio gencr q;tum ad actũ ſubſtratũ ill qd obᷣr ꝙ oẽ pctm̃ pt fieri ex malicia.dð.q; lʒ malicia ↄcurꝛere poſſit ad omne pctm̃.nõ tñ ſꝑ facit pctm̃ in ſpm̃ſctm̃. VUñ ſi qͥs ſenex qui nõ habet appetitũ foꝛnicandi excitaret carnẽ ſu⸗ am vt foꝛnicaret᷑.nõ dicẽt᷑ in illa foꝛnicatõne pecca⸗ re pctõ in ſpm̃ſctm̃.qᷓ;uis illud pctm̃ ↄmitteret ex in⸗/ duſtria ⁊ quadã malicia.Cũ g dicit᷑ ꝙ petm̃ ex mali⸗ cia eſt pctm̃ in ſpm̃ſctm̃.hoc ſolũ intelligit᷑ de generi⸗ bus peccatoꝝ que ꝓpꝛie ex malicia habent oꝛtum.ſi⸗ cut inuidentia fraterne gratie.⁊ impugnatio verita⸗ „ tis agnite. ueſtio i. V b ¶ Acrum petm̃ in ſpm̃ſanctũ ſemꝑ habeat aliud pec- catum pᷣ̃ambulũ.Et ꝙ ſic videt. Magiſter in litera dicit ꝙ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ eſt pctm̃ deſperatiõis vel obſtinatõnis.ſed nullꝰdeſperat nec obſtinat᷑ niſi ꝓ/ pter aliqð pᷣccdẽs pctm̃. vr ꝙ ſp aliqd pctm̃ ſit pᷣ/ ambulũ ad pctm̃ in in ſ hren petm̃ in ſpĩ/⸗ ſanctũ vel eſt finalis impenitẽtia.vel bʒ ſemꝑ anne⸗ rxanm finalẽ impenitentiã quãtũ eſt de ſe.ſᷣ impenitẽ⸗ tia nõ eſt niſi reſpectu pcti pᷣcedentis.ſicut nec pnia. O nunqꝙᷓ eſt pctm̃ in ſpmſanctũ quin bẽat aliud pec- catũ p̃ambulũ. em in bonis nemo repente fit ſũmꝰ.g videt᷑ ꝙ in malis ſtatim nemo labat᷑ in ꝓfũ⸗ dum.S ꝑ iſtud pcti genꝰlabit᷑ hõ in ꝓfundũ vitioꝛũ. videt᷑ ̊ ꝙ iſtud pcti genꝰbẽat aliud pᷣambulũ qð diſ ponat ad ipſi un, ↄtra.quatuoꝛ ſunt nobis in⸗ flicta ſicut dicit beda ꝓpter pctm̃ pmi ꝑentis. ſcʒ in/ firmitas.igrantia.malicia.⁊ cõcupia.ſᷣ poſſibile ẽ q; hõ pꝛimo peccet pctõ ex ignoꝛãtia ⁊ ex infirmitate.g ſilr poſſibile eſt ꝙ pꝛimo peccet pctõ qdð ex malicia p tem quotienſcũq; pctõꝝ genera ſt diuer/ cedit. ſa. poſſibile eſt ccare pctõ vno abſq;ʒ alio.ſi g&̊ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ perm diſtinctuz ab alijs generibus pctõꝝ.poſſibile eſt aliquẽ peccare illo genẽ pcti etiã ſi nõ pceſſerit aliud pctm̃. Bee; impugnatio veri/- tatis agnite eſt huiꝰ pcti ſpes.ſ ita bñ qͥs põt impugꝗᷓ re veritatẽ agnitã.ſicut etiam veritatẽ ignoꝛatam.er go videt᷑ ꝙ ſaltem qᷓ;tum ad illã ſpẽm abſq; ali⸗ cati genere poſſit ↄmitti pctm̃ in ſpm̃ſanctũ. Ee⸗ petm̃ in ſpm̃ſanctũ ↄſiſtit circa actũ ſpũs.ſjᷣ mag pen det actus carnis ex actu ſpũs qꝙᷓ ecõuerſo. S ſi bõ põt peccare pctõ carnis nullo alio pctõ pꝛecedente. pari rõne.ſĩmo multo foꝛtioꝛi vr̃ hoc eſſe verũ ð pctõ i ſpi ritumſanctũ. differenter eſt loqui pᷣm eiꝰ ſpecies differẽtes. Que/ dam.n. ſunt ſpẽs pcti in ſpimmſanctũ que nullo modo p,t eſſe abſq; pctõ p̃ambulo.ſicut ſunt obſtinatõ.de ſperatio. ⁊ finalis impenitentia. talia.n. reſpicit c catũ pᷣambulũ quaſi materiã circa quã.⁊ etiaʒ ſicut cãm.nemo.n.deſperat de venia niſi qui fecit maluʒ. nemo impenitens eſt niſi qui hʒ vnde peniteat. Suũt ⁊ alie ſpẽs pcti in ſpm̃ſanctũ q̃ quidem pñt eſſe abſ q; pctõ pᷣ̃ambulo.ꝓ eo ꝙ actus ipſaꝝ nõ reſpicit d termiate pctiñ p̃ambulũ.ſicut eſt inuideutia frater/ ddm ꝙ de pctõ in ſpmſanctum 11 ne gratie.et impugnatio veritatis agnite.ſicut eſt p/ ſumptio de impunitate. Põt.n. quis fraterne gr̃e in- uidere.⁊ veritatẽ agnitam impugnare.⁊ de impuni/ tate pᷣſumere.etiam ſi nulla actualis culpa pᷣceſſerit. ⁊ hoc ꝓpter libertatẽ volũtatis que in qͥlibet hoꝛum ſane gar uuſ Puetn tld N Gienin Kröe ſmini, Opßiſ ninhi zenem imni indanni wihat hlhris iniiftti htigel õ Woir Msin ri⸗ uimi amiu nftu⸗ hlipen Scheis Niigi Nreſ, g; gurnc u i mehn ochit⸗ bneun .. e lennc⸗ nmor gug niſe ing teht 4 ſet Hint , t⸗ Gel⸗ hun⸗ ſſon⸗ ot XII loꝛ eſfet ꝙᷓ miſcia. ſed ꝙ amplioꝛ eſtet ᷓ venia ad gugdtn guenirs hoſſet Dl pot dici ꝙ talis eſtimatio poti? venit ex ſubuerſione ofidentie q; ex ſubuerſione noticie.ſicut hõ 1 qñ bñ ſcit aliquid.⁊ tñ affectio adeo dñat᷑ vt ad eſtimandũ oppoſitũ ꝑtrahbat ipᷣm.Et ꝑ banc viã rñdendũ eſt ad illa duo q̃ poſtea obijciunt᷑.nõ em̃ con cludũt ꝙ deſperatio tollat fidẽ.qꝛ defectꝰeſt duplicis ↄditõnis.ſicut dictũ eſt.q;uis aũt deſperatio nõ tollat fi⸗ See hoc q9; pctõ in ſpmſctm̃ Ambꝛo. in lib.de ſpũſan ⸗/ eras verceniiee (cco diſſerens diffinitiuã aſſignatõeʒ tradit dicẽs. Cur Pꝛimũ eſt qſi terꝛa. Math. xij. dñs dixerit.q blaſphemauerit in filiũ hoĩs dimittetur ſcom qſi ſemẽ. ⁊ terci H ei. q̃ autẽ blaſphemauerit in ſpm̃ſctm̃.neq; hic neq; in umq̃ſi fructus. Pꝛi ,/⸗ fnturo dimittet᷑ ei? DLiligenter aduerte. nunqd alia eſt mũ tollit᷑ ſoluz p infi⸗ offenſio filij.alia ſpũſſancti.Sic vna dignitas.ſic vna delitatẽ. Scom vero uissrian — e D X tollit᷑ p deſperatiõem iniuria.Sʒ ſi qͥs coꝛꝑis ſpẽ deceptꝰhumani.remiſſius qua efficit᷑ bõ inhabi gliqᷣd ſentit de xpᷣi carne qꝙ;ᷓ dignũ eſt. hʒ culpã.non eſt lis ad tendendũ in de tñ excluſus a venia.Si qͥs xo ſctiſpũs dignitatẽ.ma⸗ um. Terciũ vo tollit . L ieſtatẽ.⁊ ptãtem abneget ſempiternã.⁊ putet nõ ĩ ſpũ ꝑ om̃e pctm. Math.ix. dei eijci demonia.ſᷣ in beelʒebub.nõ põt ibi exhoꝛtatõ ð Pcctim̃. n. in pꝛem eſe venie. vbi ſacrilegi plenitudo . Satis hic aperte id intelligik aa lit er cexplicat᷑ qͥd ſit pctm̃ in ſpm̃ſctm̃.Qð illi Aug. deſcri⸗ ſiß veruz eſi tuc omme ptioni ↄgruè videt᷑.q̃ illud pctm̃ dr̃ eſſe inuidẽtia gre pctm̃ eſt pctĩ in pa/ oppugnãaãs fraternitatẽ. Qui em̃ poſt cognitõneʒ veri⸗ trem.qꝛ cuz potentia tatis ſctiſpũs veritatẽ negat.eiuſq; oꝑa diẽ eſſe beel/ peccandi potiꝰſit im- gzebub. ptãti. bonitati. ⁊ gre dei inuide nõ dubitaf. potẽtia ꝙᷓ potẽtia. H. Remouet dubium. 7 Pſo qo ali uia por en Ori iſtia etig F aςι peccare pöt deficere 7 Non vtiq; diſtinctio illa verboꝝ ſic accipienda eſt qᷓſt iufirmꝰeſſe. Itẽ ſi pec triũ ꝑſonaꝝ diuiſe ſint offenſe.ᷣ ibi pctõꝝ genera diſti catũ in filiũ ẽ ꝑ igno/ d ccta ſunt. Pctm̃ em̃ in pr̃em id intelligit qð fit ꝑ infir⸗ rantiã ſicut ipe ſubiũ buit᷑.Terciũ expoſitũ eſt. Qui g̊ peccat ꝑ infirmitatẽ vel ꝑ ignoꝛantiã.facile veniam adipiſcit᷑.ſᷣ nõ ille qui peccat in ſpm̃ſctm̃.Cũ aũt vna ſit potẽtia.ſapia.boni tas.triũ.quare pf̃i potentia.filio ſapia.ſpũiſancto bo cati in ſpmſanctum.ſᷣm Ambꝛo. Subiungit diffinitiuã 2 ↄmunem aſſignatõneʒ pec pec mitatẽ.qꝛ pfi ſcriptura frequẽter attribuit potentiam. Pctm̃ in filiũ qð fit ꝑ ignoꝛantiam.qꝛ ſapia filio attri⸗ nitas ſepius aſſignet᷑.ſuperiꝰdictũ eſt. dem ſimpliciter. nibilomioꝰtñ plus edit fides ꝑ deſperatõeʒ qꝑ odium vel qdᷣcunq; aliud pctĩ qdð nõ ſit ei dirccte oppoſitũ. In fice em̃ ſunt tria.vicʒ ipſa credulitas. ⁊ ba/ git. cuʒ omis pctõꝛ ſit ignoꝛas. ſiẽ vult phs. videt᷑ ꝙ oẽ pctm̃ ſit iĩ filiñ. nulla eſt illa di uiſio pctõn. R.ddðm cuz vf petiñ eſſe ex infirmitate ⁊ ignoꝛã/ tia.nõ accipit᷑ h q̃cũ/ q; infirmitas ⁊ qᷓcun/ qʒ ignoꝛantia.ſᷣ infir/ 2 mitas nõ eſt reſpectu ois pcti.nec talis ignoꝛãtia.q;uis mitas qj quidẽ eſt ex carne. ⁊ ignoꝛãtia ꝗᷓ eſt reſpectu alicuiꝰcircũſtantie facient rõneʒ culpe.⁊ ̊ mõ talis infir largo mõ accepta infirmitate ꝓ quacuq; impotetia.⁊? ſnorgertl pꝓ quacũq; neſciẽtia ſiue cognitõnis pꝛactice.ſiue ſpeculati .in om̃i pctõ repiunt᷑. Pꝛeterea ſciẽ/ dum eſt ꝙ qñ diuidit᷑ pctm̃ ꝑ has dr̃ias.ꝙ illud dẽ pctm̃ ex infirmitate qð ꝓcedit ex ipᷣa imediate.⁊ ſimilit᷑ ex D intelligẽtiã hꝰ ptis incidit h̊ qõ ð pctõ ĩ ſpm̃ lſttm̃.d qͥ ſm ipſi? triplicẽ ↄꝑatõòeʒ qrunt᷑ tria. Pꝛoo q̃rit᷑ ð ipᷣo in ↄpꝑatõe ad alia pctõꝝ gña. Scdo qrit᷑ de ĩo q;tum ad ↄditões ꝓpꝛias.Lercio q̃rit᷑ de ipᷣo ꝙ̃tũ ad eiꝰ ſpẽs ⁊ dr̃ias. Circa pꝛimũ q̃rũt᷑ duo. ꝗrit᷑ vtrũ pctm̃ in ſpm̃ſctm̃ dicat genꝰ pcti di/ Pꝛio ẽ inctũ. Scdo q̃rit᷑ vtꝝ pctm̃ in ſ.ſ.ſꝑ hẽat aliud ꝑec catũ actuale pᷣambulũ. — Queſtio.ſ. a Atrũ pctm̃ in ſ.ſ.dicat genꝰ pcti diſtinctũ ab alis ge neribꝰ? pctõꝝ. Et ꝙ ſic v pᷣ ꝑ vᷣbũ mgfi in l̃a.Eſt q̊d dã Ber gen? ceten uiꝰ⁊ aboĩabiliꝰ qd dẽ pctm̃ in ſ.ſ. Itẽ Hh̊ vẽ rõne.qꝛ moꝛtale ⁊ veniale faciũt diuerſa pvctõꝝ gña & mito foꝛtiꝰremiſſibile et irꝛemiſſibile. ctĩ in ſ.ſ. pctm̃ irꝛemifſibile. vꝛ ꝙ pctm̃ in ſ.ſ. ſit gliud genꝰab alijs gñibꝰ pctõꝝ. Itẽ pctm̃ in ſ.ſ.eſt pam̃ ꝓccqẽs ex certa malicia.ſi pctin ex certs ma⸗ ignoꝛantia ⁊ malicia. ⁊ ſic iſte tres qr̃ie nõ ↄcurꝛũt in pctm idem. Et ſic patẽt obiecta. ⁊ bec ſi ufficiãt de iſta di⸗ uilſione.quia ſupꝛa queſitũ fuit de his di. xxij.vbi illa diuiſio ponit᷑ ⁊ manifeſtat. licia diuidit᷑ ͥ petm̃ er iorantia ⁊ infirmitate. vr petm̃ in ſ.ſ.ſit genꝰpcti diſtinctũ. Itẽ qð hʒ ſpẽs pꝛias a ſpẽbꝰqꝝ diſtinctũ ẽ genꝰ pcti. ẽ diſtinctũ ab alijs pctõꝝ generibꝰ. petm̃ ĩ ſ.ſ.ẽ hmõi.qm̃ eiꝰ ſpẽs ſunt deſpatio ⁊ obſtinatio.⁊ veritat agnite impug/ tio. ꝗᷓ ſt ꝓpꝛie ſpẽs hꝰpcti ita ꝙ nõ alioꝝ.̊ 2c. Sʒ 3.pctm̃ in ſ.ſ.ſic dicit ingr in lr̃a eſt ctm̃ ad moꝛtẽ.S̊ oẽ pctm̃ moꝛtale ẽ pctm̃ ad moꝛtẽ. cũ pctm̃ ad moꝛ teʒ ſit gñale ad oẽs pctõꝝ dꝛias. ⁊ ad ipᷣm pctm̃ in ſ. ſ. Item pctm̃ in ſ.ſ.aut ſic noiat᷑.qꝛ eſt in ꝑſonaʒ ſ.ſ.aut qꝛ eſt illud qð eſt appꝛopꝛiatuʒ ſpũiſctõ. Si qꝛ pſonã ſpũſſcti.ſᷣ vna ẽ maieſtas pꝛis ⁊ filij ⁊ ſ.ſ. ſ oẽ pctm̃ qð eſt in ſ.ſ.eſt in pꝛe.⁊ oẽ qð ẽ in patreʒ E in ſpiritũſanctuzʒ.g̊ H̊ mõ ẽ giale aꝰ oẽ pctm̃. Sʒ ſi ꝗqꝛ Z effectũ ſpũiſctõ appꝛopꝛiatũ.xtpote ↄᷣ bonitatẽ ⁊ graʒ. oẽ petm eſt õ bonitatẽ ⁊ gram ſpũſſancti. om̃e pctm̃ eſt pctm̃ in ſpm̃ſanctum. Itetm petſñ diuidit᷑ in pctm̃ ex infirmitate.et ex ignoꝛantia. et ex malicia.ita ꝙ pctĩ ex malicia eſt pctm̃ in ſpm̃ſctm̃. pctĩ ex ignoꝛãtia ⁊ pctm̃ ey infirmitate nõ diẽ ſpe ciale gen? pcti.om̃e.n.genꝰpcti qdð eſt ex ignoꝛãtia pᷣt eſſe ⁊ ex infirmitate. videt᷑ ſimiliter ꝙ petm̃ ex ma licia nõ dicat determinatũ pcti genus. Item om̃ce qð quis facit ex ignoꝛantia põt facere ex certa ſcia ſi⸗ ue ex induſtria. ſi oẽ genus pcti põt fieri ex certa in duſtria. videt᷑ ꝙ pctm̃ in ſpm̃ſctĩ circũeat oia pctõ/ rum genera.nõ g̊ videt᷑ eſie pcti genꝰab alijs pctõꝝ generibus diſtinctů. Re. dom ꝙ pctĩ in ſpm̃ſan/ ctum dicit genꝰpcti diſtinctũ ab alijs generibꝰ pctõ· rum rõne triplici.ſcʒ rõne pꝛincipij.⁊ rõne ſui oppo/ ſiti.⁊ rõne actus ſubſtrati. Rõne pꝛincipij.qꝛ pctm̃ ĩ ſpm̃ſanctum dicit᷑ eſſe illud qd eſt ex certa malicia ſi ue induſtria.ex qua nõ ꝓcedit oẽ pctĩ.ſᷣ illud ſoluzʒ qð facit hõ ſcienter. Rone oppoſiti ſilr diſtinguitur. q⁊ cũ triplex ſit gra.ſcʒ innocẽtie.baptiſmalis.⁊ pnia lis.pctiñ in ſpm̃ſanctũ ꝓpꝛie babet opponi gr̃e pnia⸗ li.⁊ eam impugnat qᷓ;tum ad ſui initiuʒ.⁊ q;tum ad ſui terminũ.ſicut ꝑ oꝛiginale ꝑdit᷑ gra innocentie.et actualia impugnatu: Fn baptiſmalis.Ratõne vᷣo actus ſubſtrati ſiliter diſtinguit᷑.qꝛ cuʒ pctm̃ illud ſit impugnatiuũ gre.⁊ malicia ſit in ipſo ſpũ ſᷣm ſe.pec catum in ſpm̃ſanctũ ↄſiſtit circa actũ ipſiꝰſpũs.ſicut pʒ in deſpatõne ⁊ obſtinatõne.vñ foꝛnicatio ⁊ adul/ terium nõ põt aliq̊ modo dici pctm̃ in ſp ĩſanctum. oõne ſui pꝛincipij.⁊ oppoſiti.⁊ actꝰſubſtrati.pec/ catũ in ſpm̃ſanctũ eſt genꝰ pcti determinatũ.Et rõne hoꝝ triũ ſic noiat᷑ vt dicat᷑ petĩ in ſpm̃ſanctuʒ.vicʒ rõne malicie a q ꝓcedit.qᷓ directe opponit᷑ bonitati appꝛopꝛiate ſpũiſctõ. Rõne pnialis ſiue finalis gr̃e quaʒ pꝛiuat.qꝗ eſt effectꝰappꝛopꝛiatꝰſpũiſctõ. Rone etiqᷓ actus ſpnᷣalis circa quẽ ↄſiſtit.vñ directe dẽ pec catũ in ſpm̃ſctm̃ qð eſt in ſpn.⁊ circa actũ ſn mali⸗ gnlitatis. Et ſic pð ꝙ pctm̃ in ſpim̃ſanctũ eſt genꝰpcti ab alijs pctõꝝ generibꝰdiſtinctũ.Et cõcedende ſunt rõnes q̃ hoc oſtendut. Ad illud qð obijcit᷑ ẽ pctm̃ ad moꝛtẽ.ddm ꝙ pctm̃ dẽ ad moꝛtẽ ſᷣm ſiitudinem ad moꝛtẽ coꝛpalem. In moꝛte aũt coꝛꝑali tria ↄcur/ rũt.quoꝝ pꝛimũ eſt amiſſio vite.aliud eſt coꝛruptio diſpoſitõnis ex ꝑte coꝛpis ad ſuſceptõeʒ aie.tercium eſt impoſſibilitas repatõnis ſᷣm curſum nature.O⸗/ tum ad pꝛimã ↄditõeʒ omne pctm̃ in qͥ eſt auerſio a deo. dẽ eſſe petm̃ moꝛtale ſiue ad moꝛtẽ. Mtuʒ ad ſe cunda pctm̃ in ſpm̃ſanctũ dẽ pctm̃ ad moꝛtẽ.qꝛ tol / lit diſpõnem ad ſuſceptõeʒ vite.qᷓ quidẽ oſiſtit in ſu⸗ ſceptone pnie. Mtum vo ad terciã ↄditõcʒ petm̃ il⸗ lud dẽ ad moꝛtẽ in qͥ qͥs coꝛpaliter moꝛit᷑. Cñ ꝗ̊ dĩ ꝙ om̃e moꝛtale eſt ad moꝛtẽ.⁊ ꝙ petm̃ in ſpinſanctum eſt pctm̃ ad moꝛtẽ. differẽti mõ accipit᷑ pcim̃ ad moꝛ qꝛ eſt ↄtra ꝑſona ⁊c̃.dð ꝙ iõ dẽ pctm̃ in ſpym̃ſanctuʒ. nõ qꝛ ſit ↄtra ꝑſonã.ſᷣ qꝛ ẽ ↄtra appꝛopatũ effectum. nec qꝛ ↄtra oẽm appꝛopᷣatũ effectũ.ſᷣ qꝛ ↄtra effectũ pᷣcipuũ int᷑ appꝛopata ipũiſctõ.h̊ añt eſt donũ gfe fi⸗ nalis ſiue pnial⁊ bmõi pꝛie ïtuʒ ad ſtatũ gre final. in qᷓ ↄoſiſtit ois gr̃e gfficacia. ⁊ B mõ nõ oẽ pctm̃ ẽ cõ/ tra effectũ illũ. ⁊ p ᷣ nõ ſequit᷑ ꝙ om̃e petm̃ ſit in ſpi 10 ritũſctm̃. Achillud as obijcit᷑ ꝙ oẽ pctm̃ pᷣt cẽ ꝑec catu ex ignoꝛãtia ⁊ infirmitate.dm ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ igrantia nõ determiat aliquẽ actũ. nec etiaʒ infirmi/ tas.⁊ ideo nõ dicit genꝰpcti determiatũ.ſ circuit ois pctõꝝ genera. Sily dm de pctõ qd eſt ex infirinita⸗ te.nõ ſic aũt eſt de pctõ ſᷣm qꝙ eſt ex malicia.Ad h̊.n. ꝙ ſit pctm̃ in ſpm̃ſctm̃.nõ ſufficit ꝙ ſit ex certa ſca —ꝰ ex induſtria.ſ̊ requirit᷑ determiatio gener qᷓ;tum ad actũ ſubſtratũ. Ad illð qð obr ꝙ oẽ pctm̃ p̃t fieri l : ex malicia.dð.ꝙ lʒ malicia ↄcurꝛere poſſit ad omne pctm̃.nõ tñ ſꝑ facit pctm̃ in ſpm̃ſctm̃. Vñ ſi qͥs ſenex qui nõ habet appetitũ foꝛnicandi excitaret carnẽ ſu/ am vt foꝛnicaret᷑.nõ dicẽt᷑ in illa foꝛnicatõne pecca⸗ re pctõ in ſpm̃ſctm̃.qᷓ;uis illud pctm ↄmitteret ex in- duſtria ⁊ quad malicia. Cũ g dicit᷑ petm̃ ex mali cia eſt pctm̃ in ſpm̃ſctm̃.bhoc ſolũ intelligit᷑ de generi⸗ bus peccatoꝝ que ꝓpꝛie ex malicia habent oꝛtum.ſi⸗ cut inuidentia fraterne gratie.⁊ impugnatio verita⸗ tis agnitt. Queſtio.ij. Atrum pctm̃ in ſpm̃ſanctũ ſemꝑ babeat aliud pec- catum pᷣambulũ. Et ꝙ ſic videt᷑. Magiſter in litera dicit ꝙ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ eſt pctm̃ deſperatiõis vel obſtinatõnis.ſed nullꝰdeſperat nec obſtinat᷑ niſi p/ pter aliqð pᷣccdẽs pctm̃.&̊ vr̃ ꝙ ſp aliqd pctm̃ ſit pᷣ/ ambulũ ao pctm̃ in ſpm̃ſctm̃̊. Item pctm̃ in ſpm̃- ſanctũ vel eſt finalis impenitẽtia. vel bʒ ſemꝑ anne⸗ xam finalẽ impenitentiã quãtũ eſt de ſe.vᷣ impenitẽ⸗ tia nõ eſt niſi reſpectu pcti pᷣcedentis.ſicut nec pnia. g nunqꝙᷓ eſt pctm̃ in ſpm̃ſanctũ quin bẽat aliud pec⸗ catũ p̃ambuluůũ. Item in bonis nemo repente fie ſũmꝰ.g videt᷑ ꝙ in malis ſtatim nemo labat᷑ in pfũ⸗ dum. ꝑ iſtud pcti genꝰlabit᷑ hõ in ꝓfundũ vitioꝛũ. videt᷑ g&̊ ꝙ iſtud pcti genꝰhẽat aliud pᷣambulũ qð dii ponat ad ipſum. Sʒ ↄtra.quatuoꝛ ſunt nobis in/ flicta ſicut dicit beda ꝓpter pctm̃ pmi pentis. ſcʒ in/ firmitas.igrantia.malicia.⁊ cõcupia.ſᷣ poſñłile ẽ q hõ pꝛimo peccet pctõ ex ignoꝛãtia ⁊ ex infirmitate.S ſilr poſſibile eſt ꝙ pꝛimo peccet pctõ qð ex malicia ꝓ cedit. Item quotienſcũq; pctõꝝ genera ſt᷑ diuer⸗ ſa. poſſibile eſt ꝑeccare pctõ vno abſqʒ alio.ſi g̊ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ eſt pctm̃ diſtinctuʒ ab alijs generibus pctõꝝ.poſſibile eſt aliquẽ peccare illo genẽ pcti etiã ſi nõ pᷣceſſerit aliud pctĩũ. Iteʒ impugnatio veri/ tatis agnite eſt huiꝰpcti ſpẽs. ita bñ qͥs põt impujᷣ re veritatẽ agnitã.ſicut etiam veritatẽ ignoꝛatam. er go videt᷑ ꝙ ſaltem qtum ad illã ſpẽm abſq; alio cati genere poſſit ↄmitti pctm̃ in ſpm̃ſanctũ. Itẽ pctm̃ in ſpmſanctũ ↄſiſtit circa actũ ſpũs.ſᷣ magẽxen det actus carnis ex actu ſpũs qᷓ; ecõuerſo.& ſi bõ põt peccare pctð carnis nullo alio pctõ pꝛecedente. pari rõne.ĩmo multo foꝛtioꝛi vr̃ hoc eſſe verũ pctõ i ſpi ritumſanctũ. Re.ddðm ꝙ de pctõ in ſpm̃ſanctum differenter eſt loqui ſᷣm eiꝰ ſpecies differẽtes. Que/ dam.n.ſunt ſpẽs pcti in ſpm̃ſanctũ que nullo modo pßt tſſe abſq; pctõ p̃ambulo.ſicut ſunt obſtinatõ.de tem. Ad illð qð obr ꝙ aut dẽ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ. ſperatio.⁊ finalis impenitentia.talia.n. reſpiciũt cc catũ p̃ambulũ quaſi materiã circa quã.⁊ etiaʒ ſicut cãm.nemo.n.deſperat de venia niſi qui fecit maluzʒ. nemo impenitens eſt niſi qui hʒ vnde peniteat. Sũt ⁊ alie ſpẽs pcti in ſpm̃ſanctũ qᷓ̃ quidem pñt eſſe abſ/ qʒ pctò p̃ambulo.ꝓ eo ꝙ actus ipſaꝝ nõ reſpicit de⸗ termiate pctiñ p̃ambulũ.ſicut eſt inuidentia frater/ nce gratie.et impugnatio veritatis agnite.ſicut eſt p-/ ſumptio de impunitate. Põt.n. quis fraterne gre in- uidere.⁊ veritatẽ agnitam impugnare ⁊ de impuni-/ tate pᷣſumere.etiam ſi nulla actualis culpa pᷣceſſerit. ⁊ hoc ꝓpter libertatẽ volũtatis que in qlibet hoꝛum Nuf alricß fnctti⸗ urtei⸗ rsſhit wſsig nimtt tmup nk due⸗ hlihen ards nigcici Mnroſn⸗ ſrims and giuu i. N. mg bio wrfn igcüſß ncun n Uonot hfnme chiin tizia tnin, ſcho tu fen⸗ njelt⸗/ thon⸗ icſot⸗ 4hgun 12 dicendum ꝙ illa rõ nõ cogit quin pctm̃ in ſpiritum 13 14 diſtinguunt᷑ foꝛmaliter. 15 pctoòꝝ pꝛia deoꝛdinatõne põt ſe pᷣcipitare.attñ qui⸗ iſta ſunt pctã valde grauia.vix aut nunqᷓ; ↄotingit aliquis in hec cadat niſi mens eius fuerit ꝑ alia pctã depꝛauata.Concedendũ eſt & ꝙ pctm̃ in ſpiritũſan/ ctum nõ ſolum eſt genus pcti diſtinctũ ab alijs pec- catoꝝ generibꝰſᷣm foꝛmã.vᷣ etiã ſeꝑari põt ſᷣm exñti/ am.ita ꝙ ↄmittat᷑ ſine culpa p̃ambula.q;uis rariſſi me ↄtingat.vñ ⁊ ratõnes qᷓ ad illam ꝑtem inducun/ tur ↄcedende ſunt. Illa tamẽ ratio quam facit de eo ꝙ; minus dependet actus ſpiritus ab actu carnis ⁊c̃. ſanctũ poſſit eſſe ſine alijs pctis.ꝓ eo ꝙ actus ſpña/ les ſiue ad aiam ꝑtinẽtes nõ ſolũ tranſeũt ſuꝑ mam debitã. etiã ſuꝑ alios actꝰ.vñ ſubſternũt ſibi alios actꝰq̃ſi mã.ſic ⁊ pctã que hñt circa actus illos cõ/ ſiſtere.vt plurimũ alia pctã pᷣupponũt tanq; mate/ rialia.ſicut deſpatio ⁊ obſtinatio.nõ ſic aũt eſt de acti bus coꝛꝑalibꝰqui quidẽ nõ tranſeũt in alios actꝰſed in mꝗ extrinſecã.⁊ ideo illa pctã ↄtra illos actꝰ exñn/⸗ tia nõ hñt alia pctã tanqᷓ; malia.et huic oſonat illud qdð dicit grãmaticꝰ ꝙ verba ꝓheretica ſiue ad aiam Pe nerig requirũt detcrminari ꝑ infinitiuũ ſequentẽ. nõ ſic eſt de actibꝰptinẽtibus ad coꝛpꝰ.et ideo rõ illa nõ cogit. Mec alia cogit q̃ diẽ ꝙ ẽ genꝰpcti diſtinctũ. eſto.n.ꝙ nõ eſſet ſine alijs.nibilominꝰ poſſet diſtin/ gui ab alijs.qꝛ multa ſunt inſeꝑpabilia ſᷣm eſſe.q̃ tam̃ 1 Ad illud aũt qd obijcituꝛ in cõtrariũ de obſtinatione. dm ꝙ rõ illa pcedit ab inſufficiẽti.q;uis.n.illud ſit verũ in his duobꝰgeneri bus pctõꝝ.nõ tñ ſequit᷑ ꝙ ſit verũ in alijs generibuſ peti in ſpm̃ſanctuʒ. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ finalis impenitentia eſt annexa oibꝰſpẽbꝰilliꝰpcti.ddm ſilr ꝙ nec illud cogit.ꝓ eo ꝙ peccãdo in ſpm̃ſanctuʒ cõ/ mittit hõ aliqd pctm̃ reſpectu cuiꝰpõt hꝛe ꝓpoſitum nõ penitendi.ſicut ille qͥ impugnat veritatẽ agnitã. vel inuidet fraterne gre.vel etiã ſicut eſt de eo qͥ ado pᷣſumit de benignitate miſcdie ꝙ; nullũ relinquit effe ctum iuſticie.⁊ ex hoc ꝓponit malefacere.⁊ nunq;ᷓ de eo penitere.Et hoc totu põt eſſe ſine alteriꝰpcti gene 16 re. Snnc q obijcit᷑ ꝙ illð pctm̃ eſt ex malicia. p! bS dum qꝙ malicia ſᷣm ꝙ eſt. huiꝰ radix põt dicere mali/ ciã ↄtractam ex pctõ oꝛiginali.vcl põt dicere maliciã actam ſcʒ actualẽ ꝑuerſitatem volũtatis. Et primo mõ pᷣcedit natura ⁊ tꝑe.ſcdo mõ comitat᷑. Non em̃ opoꝛtet ꝙ añ fuerit malicioſus.ſᷣ volẽdo malignari põt in ſpm̃ſanctum peccare.⁊ nõ oꝑtet ꝙ pᷣcedat ali/ ua malicia actualis pcti depꝛauãs voluntatẽ.ſ ſuf/ cit ꝙ pᷣcedat tpe malicia que eſt ꝑena oꝛiginalis. d illud qð obijcit᷑ ꝙ nemo repente fit ſummus. dm ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ q́;uis nõ poſſit aliquis niſi oꝛdi nate aſcendere.põt tñ inoꝛdinate deſcendere.ſiue ſbi to ſe pᷣcipitare. Pꝛeterea nõ efficit᷑ homo ita ꝑfecte malus ↄmittendo ſemel pctm̃ in ſpĩſanctuʒ.immo quãto pluries peccat.tanto magis labit᷑ in pꝓfundũ. Onſequenter querit᷑ de hoc pcti genere qᷓ;; tum ad ↄditõnes ꝓpꝛias.⁊ circa hboc querun te. Scdo queri debuißpcri iremimbilitate. 10.). 1 R M R. , ¶ Atrum illud pcti genus ſit grauiſſimũ: Et ꝙ ſic vi⸗ etur pꝛimo ꝑ auctem męgr̃i in litera.Eſt pᷣterea qd/ dam pcti gen? ceteris grauiꝰ⁊ abomiabiliꝰ. Iteʒ ra/ tione videt᷑. Maiꝰeſt pctiñ qð magis facit diſtare a venia. tale eſt pcci in ſpm̃ſanctũ. ⁊c. ¶ Iteʒ ma ur duo. Pꝛimo querit᷑ de huiꝰpcti grauita/ — ius eſt petm̃ qð magis inbabilitat aiaʒ ad iuſticiam. ſ pctiñ in ſpm̃ſanctũ (an qꝛ maxime volunta/ tem deoꝛdinat. τσ+. Item ſicut ignoꝛãtia cxcuſat peccantẽ.ſic ſcia aggrauat.qꝛ ſeruꝰ ſciens voluntatẽ dñi ſui ⁊c̃.ᷣ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ eſt pcti ex induſtria ſiue ex certa malicia. ⁊c. ¶ Sed ↄtra.ſupꝑ illud.Cõ uertent᷑ ad æſperã ⁊c. Memo inſanabilioꝛ ꝙᷓ; qͥ ſanꝰ ſibi videt᷑.g minꝰ clongat a ſanitate pctm̃ in quis peccat ſciẽter.q in quo quis peccat ignoꝛãter.ſᷣ pec- catũ in ſpm̃ſanctũ eſt in qͥ quis peccat ſcienter. & vi/ getur ꝙ ſit minꝰpctm̃ q́; pctĩ ignoꝛãtie. ¶ Item et ſi vna ſit maieſtas triũ ⁊ eqliter ſint oẽs honoꝛandi. tñ maieſtas appꝛopꝛiat᷑ pꝛi.⁊ honoꝛ ꝓpteꝛ appꝛopꝛia tionem ei debet᷑.ᷓ pctm̃ qd eſt in pꝛem vel tantũ vel plus deũ inhonoꝛat qᷓ; pctm̃ qʒd eſt in filiũ vel ſpiritũ ſanctũ.ſi g& qlitas pcti penſat᷑ ̃m qᷓntitatẽ ↄtemptꝰ. vr ꝙ nõ ſit maiꝰpctm̃ in ſpm̃ſanctũ qᷓ; pctm̃ in piem et filiũ. ¶ Item malicia eſt pena inflicta ꝓ pctõ oꝛi/ ginali ſicut ignoꝛãtia ⁊ infirmitas.ᷣ ignoꝛatia et in/ firmitas qꝛ ſunt pene aliquo mõ excuſant pctm̃ con ſequẽs. pari rõne ⁊ malicia. ¶ Item illud petm̃ g⸗ uius eſt in qͥ mag regnat libido.ſed in pctõ qð eſt ex ↄcupia mag regnat libido qᷓ; in pctõ qð eſt ex mali / cia.ſicut pʒ.qꝛ maioꝛ eſt libido in foꝛnicatõe q; in de/ ſpatõne. vr ꝙ; maiꝰ ſit pctĩ qð eſt ex ↄcupia ꝙᷓ illðᷣ qð eſt ex malicia. pctm̃ in ſpm̃ſctm̃ nõ eſt pctm̃ gra uiſſimũ. ¶ Item gui? eſt pctm̃ in q̊ eſt maioꝛis boni coꝛruptio.ſᷣ in pctõ infidelitat maioꝛ eſt coꝛꝛuptõ qᷓ in pctõ in ſpm̃ictm̃.in illo em̃ pctõ recedit᷑ et a veri tate ⁊ a bonitate.in pctõ in ſpm̃ſctm̃ a bonitate tm̃. F vẽ q; infidelitas vel hereſis guioꝛ ſit q; pctm̃ i ſpm̃ ſanctũ. ¶ R.ddðm ꝙ; pctm̃ in ſpm̃ſctm̃ eſt pctĩ gra uiſſimũ.⁊ qꝛ naturã maxie ledit.⁊ qꝛ oculos dei ma/ xime offendit. NMaturã inquã maxie ledit.dũ non ſo lum aufert ci ſanitatẽ.ſᷣ etiã pᷣcludit viã ad ſanitatẽ. vñ ſicut moꝛbus ꝑiculoſioꝛ eſt qͥ nõ tm̃ ledit naturã. ſ ctiã pᷣcludit viã ad ſumptõeʒ cibi vel medicamen/ ti. ſic intelligendũ eſt de illo moꝛbo ſpuali. Oclos dei maxie offendit.qꝛ nullũ hʒ coloꝛẽ excuſatiõis.⁊ ideo peccãs h genere peti meret᷑ ſeueriꝰiudicari.⁊ ꝓpter h duo dicit mgr̃ ꝙ h pctm̃ ceteris eſt guiꝰ⁊ abomina/ 8 bilius.vt guiꝰdicat᷑ rõne maioꝛis leſionis.abomina bilius rõne defect?ꝰ excuſatõnis.Rõ aũt huiꝰeſt.quia pctm̃ in ſpim̃ſanctũ eſt ex malicia.⁊ nõ ſoluʒ ex mali/ cia.ſᷣ ex malicia ⁊ induſtria. Peccat.n.tũc qͥs pctõ in ſpm̃ſanctũ.qñ ad malũ mouet᷑.ex neqͥtia ſpũs ſciens ſe moueri ad malũ.vñ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ eſt ex ma/ licia ↄflata ex ↄcurſu malicie cx oꝛigiali pctõ ↄtracte malicie actualis ↄiũcte induſtric.⁊ ideo nõ tm̃ di cit᷑ eſſe ex malicia ſᷣ ex certa malicia. Pꝛima aũt ma/ licia ſcʒ ex oꝛiginali relicta hoc pctm̃ non excuſat.qꝛ talis malicia eſt ex ipſa volũtate ſᷣm ſe.⁊ iõ cũ volun tati ſubiaceat.nõ minuit rõnem volũtarij ſicut facit infirmitas ⁊ ignoꝛãtia.⁊ qꝛ nõ minnit rõnem volun tarij.nõ diminuit de rõne pcti.⁊ ꝓpterea nõ ſolũ non excuſat.ſᷣ etiã multũ agguat.tũ rõne impꝛobitat ꝓ⸗ pꝛie.tũ rõne cognitõis adiũcte.vtriuſq;.n.eſt aggra⸗ nare.Et ſic pʒ qre pctm̃ in ſpm̃ſctin maxie ocłos dei offendit.ſcʒ qꝛ ẽ ex certa malicia.Ex hac etiã eadẽ cã 20 naturã ledit.leſio.n.peti pꝛincipaliter ↄſiſtit in deoꝛ⸗ dinatõne volũtat:.⁊ quanto voluntas magl impꝛo/ be ad ſe indinat.tanto magſe deoꝛdinat ⁊ de pꝛauat ꝛauat. Et qꝛ ex certa malicia ̊ pctm̃ ꝓcedit.iõ in pcti genere ſcienter ⁊ pꝛudenter.immo etiam impu⸗ PI. II 46 denter peccatoꝛ pᷣ̃eligit malum. ⁊ ideo volũtas eius pctm̃ in ſpm̃ſanctũ.vtpote obſtinatões.binc eſt ii⸗ atün in boc pctõ magis reſpuit bonũ qᷓᷓ in alijs.qꝛ ampli/ lud pctm̃ eſt valde ꝑiculoſum.ſi em̃ ſoluʒ ex ignoꝛã/ nntd us inficit᷑ volũtatis guſtus.⁊ hinc eſt etiã ꝙ reſpuit tia hereticus moueret᷑.faciliꝰadhiheret᷑ ſibi remedi⸗ füde medicamentũ quẽadmodũ guſtꝰmaxime infectꝰre/ um.& quia aimo obſtinato ꝑtinaciter adberct erroꝛi nglp ſpuit bonũ cibũ.Qm̃ gᷓ hoc pctm̃ ex certa malicia ꝓ/ ſuo.ideo frangit᷑ potiꝰ qᷓ; iuuet᷑. ſſton cedit.hinc eſt ꝙ eſt ceteris grauiꝰ⁊ abominabiliꝰ.qn · Queſtio.ij. d 77 gt tum eſt ex genere pcti. Hinc eſt etiã ꝙ eſt maxie na/ E ius peccati irremiſſibilitate. Et ꝙ illud pctm̃ dief ture leſiuũ. maxime oculoꝝ diuine maieſtat offen ſit irremiſſibile oñdit᷑ Mathᷣ.xij. Spũs blaſphemie ol ſiuũ.Et ideo ↄcedende ſunt rõnes oſtendẽtes h̊ ꝑec· nõ remittet᷑.Et poſt. Qui dixerit verbũ ↄtra ſpiritẽ hots 21 catũ eſſe grauiſſimũ. ¶ Ad illud qð pꝛimo obijcitur ſanctũ nõ remittet᷑.nec in hoc ſeculo.nec in futuro. ſnpo ꝙ petm̃ ex ignoꝛantia magis a ſanitatc elongat.dðʒ xpᷣs nullo mõ põt mentiri. illud petm̃ nullo mo⸗ mſtt ꝙ maioꝛ inſanabilitas ex duplici cauſa põt venire. do põt remitti. tem glo. ſuꝑ dictũ locũ. Blaſphe fipen aut ex ↄditõne moꝛbi.aut ex ↄditõne infirmi.Cuʒ gᷣ mia remittet᷑.ſpũs aũt blaſphemie nõ remittet᷑nec pecclt dicit᷑ ꝙ nemo eſt inſanabilioꝛ eo qui ſibi ſanꝰ videt᷑. in boc ſeculo nec in futuro. ¶ Item Niere.x. Deſpe 19 mmni hoc intelligit᷑ qᷓtum ad ↄditõeʒ ⁊ ſtatũ infirmi.ꝓ eo rauimꝰ.poſt cogitatõnes nr̃as ibimus.Et poſt ſub⸗ lt9 ꝙ talis nõ ſentiẽs ſe infirmũ.nõ querit medicũ.⁊ ita iungit᷑.Cu aũt noli oꝛare ꝓ pplo iſto.qꝛ nõ exaudiã fici⸗ nunq; ſanat᷑. Otum aũt ad ↄditõeʒ moꝛbi nõ hʒ xx te.ſi g̊ ꝓ pctõ remiſſibili dvñs vult exoꝛari.⁊ nolebat ſye ritatẽ.ſi em̃ peccans ex ignoꝛãtia erudiat᷑.defacili re exoꝛari ꝓpter pctm̃ deſperatõnis.videt᷑ ̊ ꝙ pctm̃ de- tne cipit ſanitatẽ.pcccãs aũt in ſpiſctm̃ rebellis eſt eru ſperatõnis ſit irremiſſibile.pari ratõne ↄcludit᷑ de q̃ 19 g1 ditõni ex ipſa natura talis moꝛbi. ⁊ iõ quãtũ eſt de ſe libet buiꝰpcti ſpecie. ¶ Item nullũ pctm̃ remittitur ſtünd 22 petm̃ illud ⁊ grauiꝰẽ ⁊ inſanabiliꝰ. Zid illꝭ̊ q; obꝛ niſi de qͥ quis põt ſubire pniam ⁊ poſtulare veniam. z0 tiain pctm̃ in pꝛem eſt eq̃ e magis q; petm̃ i ſpm̃/ ſed pctm̃ in ſpm̃ſctiñ nõ eſt hmõi.g̊ ⁊c. Maioꝛ ma⸗ moci ſctm̃.q; pꝛi appꝛopꝛiat᷑ maieſtas.dðim ꝙ illud Form nifeſta ẽ.minoꝛ ꝓbat᷑ ꝑ illud Aug.qui dicit in ſermo duplie nõ dẽ eſſe guiꝰalijs ꝓ eo ꝙ in eo magis cõtẽnat᷑ ꝑſo/ ne de verbis domini in monte.Tanta cſt labes hiuꝰ iiteti na ſpũſſcti q; pſona pꝛis.naʒ in ofni pctõ ptẽnit᷑ vna peccati. vt depᷣcandi humilitatem ſubire nõ poſſit. Mo maieſtas triuʒ pſonaꝝ.vñ ſicut h̊ genꝰnõ diſtinguit tem impenitentia eſt ſpecies huiꝰpeccati et an potpet a pctõ in patrẽ.ex h̊ ꝙ h̊ ↄtemnat᷑ ſpũſſãctꝰ ⁊ ibi pꝛ. nerxa alijs ſpecicbus.ſi g impenitentia directe oppp nonini ſic nec ex hoc guiꝰiudicat᷑.õᷣ ex hoc grauiꝰ.qꝛ in ipſo nitur ipſi venie ⁊ pnic. videt᷑ ꝙ ſimplicit᷑ pꝛiuet ve poſttoi ampliꝰↄtemnit triũ ꝑſonaꝝ maieſtas pᷣ alijs generi niam ⁊ remiſſionem.videt᷑ ẽ̊ ꝙ boc pctm̃ ſit irremiſ- nodia bus pctõꝝ.magis em̃ impugnat gram q̃ eſt totiꝰtri ſibile. Seo ptra. ſupꝑ illud ve. Conuertam in pꝛo⸗ cencayi nitatis effect?ꝰ. ⁊ ideo maiꝰeſt pcti genꝰ.⁊ iõ rõ illa ꝓ fundum maris.i.eos qͥ erant deſperatiſſimi.ᷣ ſiboc ſßhanet 25 ccdit ex falſo inrcllecru. Aic illud qd obijcit᷑ ꝙ ma eſt pctm̃ qd maximc dlongat a venia.⁊ illud oino re- ſöpenit licia eſt pena inflicta. debʒ excuſare ſicut alic penc. mittit᷑.videt᷑ ꝙ ⁊ oia alia.i Item Aug.de verb dñi Mitti. dom e nõ eſt ſimile.et rõ huiꝰeſt.qꝛ malicia reſpicit ¶ Iſta impenitentia.vel coꝛ impenitens. qᷓ;diu aliqͥs ĩ ſe Poſt voluntatẽ ſm ſe.ignoꝛantia reſpicit intellectũ.et in bhac carne viuit nõ põt iudicari.de nullo em̃ deſperã⸗ Poſti firmitas reſpicit carnem. ⁊ illa nõ adeo ſunt in vo/ dum eſt qdiu patientia dei eum ad penitentiam ad- inocſt luntate ſicut in ipſa malicia.⁊ ideco magis diminuũt ducit.ſ de eo qui peccat pctõ irꝛemiſſibili deſperan- Gatüd de ratõne pcti qᷓ; malicia. Pꝛeterea pctm̃ in ſpm̃ſan /⸗ dum eſt.& videt᷑ ꝙ peccans pctõ in ſpm̃ſanctum nõ ctto ri⸗ ctum nõ tm̃ eſt ex malicia ↄtracta.iĩmo eſt ex malicia peccet neninibilct Prdton pctm̃ in ſpm̃ſanctuʒ ſti ni oflata ex malicia ↄtracta ⁊ malicia ꝗpꝛia ſicut ſupra nõ aufert homini ſtatum viatoꝛis.s qdiu homo eſt iun 24 dictũ eſt. ¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ illud pctm̃ eſt gra/ in ſtatu viatoꝛis habet vertibilitatem li. ar. et q;diu tp gen uius in q̊ͥ magis regnat libido.dem ꝙ libido maior habet hoc.põᷣt deo recõciliari ⁊ a peccato liberari.er nacſt dicit᷑ dupli. aut rõne maioꝛis voluptat.aut ratione go videt᷑ ꝙ pctm̃ in ſpiritũſanctũ poſſibile ſit remit- diuini⸗ maioꝛis impꝛobitat.libido eĩ noſat voluntatẽ vo/ ti. ¶ Item potentioꝛ eſt gratia ⁊ virtus in bonuʒ qᷓ iig luptuoſam ⁊ impꝛobã.Cum dẽ ꝙ grauitas pecca/ ſit pctm̃ in malum.ſed nulla virtus reddit bomine nnin ti attendit᷑ ſm quãtitatem libidinis.dᷣm ꝙ veꝝ eſt ex ſuo actu impoſſibilẽ ad peccanduʒ.nec penitẽtia ſbil Hſm ꝙ quãtitas libidinis penſat᷑ ſm impꝛobitatẽ vo nec alia. videt᷑ ꝙ nulla culpa reddat bominez im · en luntatis.ẽ nõ eſt verũ ſᷣm ꝙ penſat᷑ penes delectati/ poſſibilem ad reſurgendum.ſed nõ reſurgit bomo a Rah onẽ. ſicut pʒ.q; grauiꝰpeccat ſenex foꝛnicatoꝛ vł ad/ pctõ niſi remittat᷑ pctm̃. nõ ſolum iſtud pcti genꝰ. 6 * ulteratoꝛ q; iuuenis.ex impꝛobioꝛi em̃ volũtate mo/ fſ etiã qdlibet aliud eſt remiſſibile.¶ Item ſi petm̃ i wine uet᷑ qᷓuis iuuenis ampliꝰdelectet᷑.licet ̊ in alijs ge ſpiritũſanctũ dicit᷑ irremiſſibile.aut hoc eſt ꝑ pꝛiua/ D neribus pctõꝝ magis abũdet libido qtum ad dele- tionem actus remiſſionis.aut ꝑ pꝛiuatõeʒ diſpoſiti- doenel ctatõnem. qꝛ tñ in hoc pctõ magis abũdat q;tuʒ ad onis.aut ꝑ pꝛiuatõeʒ poſſibilitatis.Si ꝑ pᷣuationeʒ Nidai 25 impꝛobitatem voluntatis. grauiꝰ eſt iſtud.Ad il / actꝰ. qdᷣlibet pctm̃ qdð nõ remittit᷑ dʒ dici irrcmiſſi e lud qð obijcit᷑ ꝙ maioꝛ eſt coꝛruptio in pctõ infide/ bile. qdᷣlibet pcti genꝰ illo mõ irremiſſibile dicetur. . tach litatis.dðᷣm qꝙ maioꝛ coꝛruptio põt eẽ duplr. Aut in · Si p pꝛiuatõeʒ diſpoſitiõis. cũ om̃e pctinñ moꝛtale teth tenſiue.aut extenſiue Extenſiue loquendo plura bo reddat boiem ineptũ ad remiſſionẽ ꝗꝓpter dei offen/ ſe 8 na pꝛiuant᷑ in pctõ infidelitatis q; in pctõ in ſpm̃ſan ſam ⁊ ↄtemptũ.videt᷑ g ꝙ om̃e debeat dici irremiſſi⸗ ſͤc ctum. qꝛ in illo pcti genere tollit᷑ totiꝰſpũalis edificij bile.Si ꝓpter pꝛiuatõeʒ poſſibilitatis.ↄtra.Aut boc lumn fundamentũ. Intenſiue aũt magis fit pꝛiuatio ĩ c· eſt qꝛ deꝰnõ pot infundẽ gram. aut hoc eſt. qꝛ iſte nõ mthlit cato in ſpm̃ſctm̃. ꝓ eo ꝙ magis inhabileʒ reddit ad põt gr̃am recipe. Sed pꝛimũ eſt plance falſum.ſiliter no. bonum.⁊ ampliꝰfirmat in malo.vnde illud pctin re ⁊ ſcᷣm.qꝛ iſte habet arbitrij libertates.nõ g videt᷑ ꝙ aurg n tepoe dici grauiꝰ.in qͥ eſt maioꝛ boni pꝛiuatio intẽ illud petm̃ debeat dici gran Ae af ſiuc,⁊ qꝛ peim hereſis frequetiſſime babet ↄiunctuʒ irremiſſibile.quõ dicat᷑ ⁊ qualiter. M.vd. ſicut 20 uae deu w⸗ Ulnirekner Gnetſ⸗ NEnandei mntnag Kgegend⸗ Neulix; Wnfomteaf funrann. 1WMir ndatinſeno hbesbes Rlnigeſt. ihanen⸗ mdc piargiet nuemuſ⸗ nen Arrchdi ctunii Raihoi⸗ Ntaruna hi ion⸗ ſnand n ſcina n benoct lier t aͦ 1lbend ſpleſtnt⸗ inbonlji⸗ r onn uggin bonczit⸗ ngrbonds ulin mn Neckonui ricdhe⸗ zgirrn, gnanhid ſvievenn. cpeiitet nu⸗ 29 Sic ⁊ impnia magiſter in littera innuit quoꝛũdã opinio fuit ꝙ pee catũ in ſpm̃ſanctũ diceret irremiſſibile.qꝛ vix.⁊ raro. aut difficiliter dimittit᷑.Alij vᷣo dixerũt qꝙ illud pecca tũ dicit irremiſſibile. qꝛ nullo mõ remitti hʒ. ꝓ eo q tali pctõ peccãs ne penitere nõ põt. Aterq; auteʒ i iſtoꝝ modoꝝ di ↄuenis ẽ ⁊ verꝰ.nec vnꝰ repu/ 27 gnat alteri ſi recte intelligant᷑. Sicut eniʒ remiſtibile dicit᷑ duplicit. Ano mõ remiſſibile dicit aptitudinẽ. alio mõ dicit cõſuetudinẽ. ſic ⁊ irremiſſibile duplicit põt dici.Ano mõ vt dicat᷑ irremiſſibile.i. ineptũ ſiue impoſſibile ad remittendũ. Alio modo vt dicat᷑ irre- miſſibile qð ẽ incõſuetũ remitti. Atroq; boꝝ modo/ rũ peccatũ ĩ ſpm̃ſanctũ põt dici irremiſſibile. nã om̃e peccatũ in ſpm̃ſanctũ vel ẽ impenitẽtia.vel hʒ ipeni/ tentiã annexã. Impenitẽtia aũt dꝛ duobꝰ modis.ſi⸗ cut ⁊ pſeueratia. Vnoꝰ“ dẽ ꝑſeuerãtia ꝓpoſitũ pſeue- rãdi.Alio dẽ ꝑſeuerãtia ↄtinua ꝑmanẽtia in bono vſq; ad finẽ. Et pᷣmo mõ pſeuerãtia eſt in qlibet vir/ tute. Secũdo mõ pſeueratia includit gratiã finaleʒ. Rduplicit. Ano mõ dicit᷑ impnia ꝓpo ſitũ nõ penitẽdi. Alio mõ dꝛ impnia ↄtinua pmane/ ʒo tia in malo vſq; ad diẽ extremũ incluſiue. Et ſᷣm iſtũ —⏑ modũ peccatũ i ſpm̃ſanctũ qd claudit in ſe impniaʒ dupliciter põt dici. Ano mõ put claudit in ſe impe- nitetiã qᷓ quidẽ eſt finalis ꝑſiſtentia ĩ malo.⁊ ſic dicit irremiſſibile.qꝛ nõ põt remitti. ſicut finalis gratia nõ põt perdi. Scd hoc mõ pcccare peccato ĩ ſpm̃ſanctũ nemini eſt attribuendũ vſq; ad illud inſtans in quo poſſit dici de iſto ꝙ finalit᷑ ſit impenitens.Et ſᷣm hũc modũ currit vna pdictaꝝ opinionũ. et ita valde ſtri/ cte accipit pctm̃ in ſpm̃ſanctũ.Alio mõ dẽ peccatũ in ſpm̃ſanctũ ꝓut claudit in ſe impenitẽtiã.i. ꝓoſitum nõ penitẽdi.hoc mõ dicit᷑ irremiſſibile.i.incoſuetũ re mitti. Muis em̃ nõ ſit ipoſſibile ad remiſſionẽ.qꝛ ta⸗ le ꝓpoſituʒ mutari põt.raro tñ ⁊ vix remittit᷑.qꝛ tale APoſitũ claudit viam ad gratiã.⁊ impedit ſpũſſancti ingreſſum. Illud enim qð gratiã introducit.⁊ q ad gratiã diſponit de cõgruo.eſt volũtas recedẽdi a pec cato.⁊ idco cũ volũtas faciẽ ſuã obfirmauit ad oppo ſitũ.niſi fiat ei ſpecialis vocatõnis tonũ ⁊ adiutoꝛiũ. nõ ꝑuenit᷑ ad remiſſionis beneficiũ.OQm̃ g alia pecca toꝝ genera.⁊ ſi puent bonã volũtatẽ ⁊ iuſticiã.nõ tñ reddũt volũtatẽ rebellẽ ⁊ repugnantẽ j vocationem diuinã. ⁊ hinc ẽ ꝙ; ſi nũq;ᷓ remittant ꝓpt negligentiã pctõtis.vł ꝓpter occupatõeʒ moꝛtis.nõ tñ dicut᷑ eſſe irremiſſibilia. Patet g qᷓre peccatũ illᷣ dicit irremiſ/⸗ ſibile magis qᷓ; alia pctõꝝ genera.ſcʒ ꝓ eo ꝙ nõ tm̃ re pugnat gre.ſed etia diſpoſitioni ad veniam ⁊ gratiã ſuſcipiendã. Patet etia quõ dicat irremiſſibile. quia cõiter loquẽdo nõ pᷣuat potentiã ſᷣ diſpoſitionẽ. ſtri/ cte aũt accipiẽdo potentiã pᷣuat.ſᷣ hoc mõ non dicit peccare hõ in ſpm̃ſanctũ qᷓdiu viuat ĩ bac vita.Et ꝑ hoc patet rñſio ad rõnes qᷓ adducunt᷑ ad vtrãq; ptẽ Ad eas potiſſime ꝗᷓ inducunt᷑ ad ſccũdaʒ partẽ.q̃ ſcʒ oſtendũt ꝙ peccatũ illud nõ dicit᷑ irremiſſ ibile.eo q; reddat hoiem impoſſibilẽ ad veniã qᷓ;diu eſt in vita iſta.⁊ qꝛ verũ cõcludũt iõ cõcedende ſunt. Altima tñ rõvidet᷑ oñdere ꝙ nullo mõ debeat dici irremiſſibile. ſed iã manifeſtata ẽ ꝑ ea q̃ dicta ſunt.⁊ in alijs pctis moꝛtalibꝰ nõ ſic eſt puatio ad remiſſionẽ ſicut in hoc peccato. Muis em̃ alia peccata tollãt iuſticiã.( Fere em̃ oẽs qui peccãt emẽdare ꝓonũt )hoc añt peccati genus incqtũ pctm̃ eſt tollit iuſticiã. inqtũ vᷣo pecca/⸗ tũ tale eſt ꝙ bʒ annexã impniaʒ.qufert homi ꝓpoſitũ in ↄtrariũ de autoꝛita reqeũdi ad gratiã.· ideo irremiſſbile dicit qꝛ pꝛiuat diſpoſitiõz ad bonũ. 4 Aa iluc añt qað pᷣmo obijcit̃ 7 dñi in math.⁊ etiã de glo.di cendũ ꝙ tam tex. qᷓ; glo. intelligi habet qtũ ad remiſ. ſionis pᷣuationẽ ßm ↄſuetudinẽ.nõ ſᷣm poſſibilitatẽ ⁊ aptitudinẽ.vñ qð dñs cõminat ꝙ illud pcti non „ remittit᷑. hoc intelligendũ eſt nõ qꝛ remitti nõ poſſit. ſed q; duus paucis ↄſueuit remittere. Ael dicendũ ſi cut dicit Augu. ꝙ intelligit᷑ de peccato in ſpm̃ſanctũ ſm ꝙ includit impenitẽtiã finalẽ. boc eſt in q̊ qͥs ꝑſe/ uerat vſq; ad moꝛtẽ. ¶ Ad illud qð tercio obijcit᷑ de verbo Hiere.ꝙ deus nolebat oꝛari ꝓ deſpatis. dicen 532 dũ ꝙ hoc nõ erat.qꝛ nullo mõ poſſent ad bonũ cõuer ti vłredire.hoc em̃ potuiſſent ſi deꝰ xellet cos ſpeaãlit᷑ viſitare. qꝛ ipi nõ merebant᷑.⁊ deus occulto ſuo iu/ dicio nolebat eis manũ miſcdie ampliare.hinc eſt q; pᷣuidens ⁊ ſuũ iudiciũ ⁊ eoꝝ impenitentiã boc ꝓphe⸗ te pᷣdicebant. ⁊ ita ex boc nõ habet᷑ q illud pctm̃ non illi finaliter ĩ impnia remãſuri erãt. quis poſſent ab ea diſcederc. ¶Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ tanta eſt huiꝰ peccati labes ꝙ; peniteri nõ poſſit. dicendũ ꝙ; Augu. illud verbũ retractat. ⁊ cxplanat hoc nõ eſſe dictuz p pᷣuationẽ oĩmode poſñibilitatis. cũ deꝰ cõuertat de⸗ ſpatifſimos.ᷣ pᷣuationẽ facilitatis.vñ nõ ſolũñmõ cõ/ ſueuit dici aliqͥd impoſſibile qd nullo mõ põt fieri. ſᷣ etiã q vifficulter fit. ¶ Ad illud qð obijci q impe- nitẽtia eſt ſpẽs huiꝰ peecati iã patet rñſio.qꝛ duplicit dicit impenitẽtia ſicut dictuʒ eſt. ꝓut impnia dicit᷑ ꝓpoſitũ nõ penitẽdi.nõ reddit hboiĩem impoſſibilẽ ad veniã.qꝛ põt ab illo ꝓpoſito deſiſtere.⁊ illo pꝛopoſito deſiſtente põt aliud ꝓpoſituʒ illi ſuccedere.⁊ ꝑ illud ad veniã puenire. MM querũtur duo. Pꝛimo queni᷑ de ſpeciebꝰ hu ins peccatiꝙᷓtũ ad numerũ ⁊ ſufficientiã. Sccundo vo querit᷑ de his ꝓtũ ad vniuſcuiuſq; ꝓpꝛiã rönem. 5%* SPe numcro ⁊ ſufficiẽtia ſpeciep buiꝰ peccati. Et cõ uniter ↄſueuerũt buiꝰ peccati ſex ſpẽs aſſignari.ſcʒ poſſet remitti. qꝛ illud nolebat deus remittere. et Ouſcquẽter querit᷑ de huius peccati genere q;tuʒ ad eius ſpẽs ⁊ differẽtias.Et circa boc deſperatio.pᷣſumptio.obſtinatio.⁊ inuidẽtia fraternc gre.impugnatio veritatis agnite.⁊ finalis impenitẽé⸗ tia. Sed ꝙ multo plures debeãt eſſe videt᷑. qꝛ cũ ſint tres virtutes theologice.ſcʒ fides.ſpes.⁊ charitas.qᷓ/ rũ quelibet ita eſt ad ſalutẽ neceſſaria ſicut alia. vide- tur ꝙ ſicut eſt vnũ peccatũ in ſpiſanctũ qð eſt cõtra ſpem ſcʒ deſpatio.ſilr debeat eſſe vnũ õᷣ fidẽ.⁊ aliud 3 charitatẽ. ¶ Itẽ virtutes cardinales mite ſunt pᷣter penitentiã ꝗͥ ſunt neceſſarie ad ſalutẽ. g ſicut accipit ſpẽs peccati i ſpm̃ſanctũ ꝑ oppoſitũ ad penitẽtiã.ita deberet accipi ꝑ oppoſitũ licct.iuſticia ⁊ miſcdia.ſ etiã plures alie. vtpote boni⸗ tas ⁊ maieſtas. ergo ſicut ſunt due ſpẽs huiꝰ peccati q̃rũ vna ẽ õ iuſticia vt pᷣſumptio.alia miſericoꝛdiã cõtra cõditiões alias.i¶ cc. ad alias virtutes cardina/ les. ¶ Itẽ in deo nõ ti ↄſiderant᷑ iſte ↄditiões.vide Itẽ ſeptem ſunt peccata co⸗ vt deſperatio.ita videt᷑ ſe alie ſpecies deberẽt eſfe pitalia. inter que ſunt aliqua ita magna ſicut eſt in⸗ uidia. ergo ſicut iuidentia frat᷑ne gratie ponitur vna ſpecies buius peccati.ita deberet poni ſuꝑbia etlira. Itẽ eque magnũ peccatũ eſt impugnare bonitatẽ 7 ſicut impugnare veritateʒ.ergo ſicut eſt vna ſpecies peccati penes itpugnafioke ventsnSasi gta w- . tt kret eſte alia ſpẽs tenes ipugnationẽ bnitaè ¶ Jtz ſpũs blaſphemie eſt pctm̃ in ſpmſanctũ ſᷣm ꝙ dicit i glo. ⁊ in textu. Matb.xij. nec eſt aliqð pᷣdictoꝝ. ergo vice g plures ſint ſpẽs peccati in ſpmſanctũ q;ᷓ pdi ctc. ¶ Ieʒ qᷓro vñ accipiat᷑ diſtinctio iſtaꝝ ſpecierũ. Aut em̃ accipit᷑ ex ꝑte eiꝰ cui opponit᷑ hboc peccatũ. aut er pte actuũ ſubſtratoꝝ.aut ex ꝑte motiuoꝝ. Si ex ꝑte eius cui opponit᷑.cũ illa ſit gra penitẽtialis. et gratia penitẽtialis ſit vna. videt᷑ vna ſola deberet ecſie ſpẽs huiꝰpeccati. Si ex ꝑte actuũ ſubſtratoꝝ.aut illi actꝰ ſunt pncipales potentiaꝝ motiuaꝝ.aut non. Si pᷣneipales.tũc nõ deberẽt eſſe niſi tres ᷣm nume/ rũ potentiaꝝ. Si penes actus nõ pᷣncipales.ergo de/ berẽt eſſe multo plures qᷓ; ſex. Si ex ꝑte motiuoꝝ.ſilr obijcit᷑ qꝛ cum plura ſint motiua qꝙᷓᷓ ſex.plurcs erunt huiꝰ peccati ſpẽs. ¶ Dtẽ hic querit᷑ cũ mr nõ tãgat in littera niſi de quattuoꝛ ſpẽbus peccati in ſpm̃ſan/ 35 ctũ.⁊ alij ponũt quinq; ſpẽs.alij ſepte⸗ vñ veniat iſta diuerſitas.Querit᷑ & penes qͥd diſtinguãtur iſte ſpe/ cies.⁊ q̃ ſit eaꝝ numerus ⁊ ſufficiẽtia. ¶ E dicendũ ꝙ peccatũ i ſpm̃ſanctũ directe eſt ↄ effectũ ſpũſſcti.q̃ . qdẽ dicit᷑ gratia penitẽtialis. Hec aũt pnialis gratia ſm ꝙ in ſacr̃o ↄſiderat᷑ tria reſpicit.videlicʒ medicũ. 1 egrotũ.⁊ miſtrũ.Ex ꝑte medici iſta duo cõcurrunt. miſericoꝛdia ⁊ iuſticia.miſcdia ꝑ quã remittit offen/ ſam. ⁊ iuſticia ꝑ quã exigit emẽdã.ↄtra miſericoꝛdiã eſt deſpatio.ↄtra iuſticia eſt pᷣumptio. Silr ex parte egroti duo cõcurrunt.videlicz deteſtatio peccati pᷣte/ rti. ⁊ ꝓpoſitũ non peccandi. niſi em̃ hec duo in ſe ba/ beat.no eſt idoneus ad boc ꝙ gr̃a ſpũfſancti habeat ĩ ißpm efficaciã. ↄtra deteſtationẽ pcti ẽ obſtinatio.ↄtra vo ꝓpoſitũ nõ peccãdi eſt finalis impenitẽtia. Simi/ liter ex ꝑte miſtri duo cõcurrũt. videlicʒ veritas do/ ctrine ꝑ quã pctõꝛes inſtruat.⁊ ſanctitas gr̃e ꝑ quaʒ ipᷣm adiuuat ⁊ ſubleuat.ↄtra veritatẽ doctrine eſt im pugnatio veritatis agnite.otra ſanctitatẽ gr̃e eſt in/ uidẽtia frat᷑ne gr̃e. Et ſic patet numerus ⁊ fufficiẽtia qᷓre ſcʒ tot ſunt ſpẽs peccati.nec plures.nec paucio/ res. Aliter pᷣt accipi ſufficiẽtia dictaꝝ ſpẽꝝ.qꝛ cũ pec catũ illud ſit ð gratiã penitentialẽ inetũ ꝑ ipm fit re miſſio pctõꝝ in vnitate eccleſie.aut illud pctm̃ eſt 5 penitẽtiã.aut ↄ vnitatẽ eccleſiaſticã.Cõtra penitẽtiã aut põt eſſe dupliciter. Aut ꝑ receſſum a bono. et ſic ſt deſpatio. Aut ꝑ ↄfirmationẽ in malo. ⁊ ſic eſt ob/ ſtinatio. Si vnitatẽ eccleſiaſticaz ſic eſt aut rõne x⸗ ritatis.aut rõne bonitatis.Si rõnexeritat.ſic eſt im pugnatio veritatis agnite. Si rõne bonitatis.ſicẽ in/ uidẽtia frat᷑ne gre. Et hoc mõ ſumũtur ſpẽs q̃ttuoꝛ. Mec iſte modꝰ aſſignãdi rpugnat ei qͥ dictꝰ c.qꝛ ſub obſtiatiõe ꝗᷓ ẽ ↄfirmatio imalo.claudit pᷣſumptio.et finalis impnia. boc em̃ ipo ꝙ obſtinatꝰ eſt aliqs i ma lo. nec timet penã.nec ꝓponit dimittere culpã. Aliter ſumit᷑ numerꝰ iſtaꝝ ſpẽꝝ.qꝛ cum pctm̃ in ſpm̃ſanctũ ſit ð penitẽtialẽ grati. aut eſt õ ipſaʒ rõne ſui.aut ra tiõc antecedentiũ. aut rõne ſubſequẽtiũ. Si rõne ſui. ſic eſt obſtinatio. Si rõne antecedentiũ cuzʒ ad pniaʒ anteccdãt timoꝛ ⁊ ſpes tanq; duemole. ᷣ timoꝛẽ eſt ſſumptio.ↄtra ſpem ẽ deſpatio.Si rõne ↄſcquẽtiuʒ. cũ ad pniaʒ ↄſequat᷑ emẽda q̃ ↄſiſtit ĩ duobꝰ.ſcʒ ĩ w/ ra ↄfirmatiõe.⁊ bona ſatiſfactiõe.ſic ſumũt᷑ due ſpe/ cies.quaꝝ vna eſt impugnatio veri. altera eſt deteſta tio boni.⁊ ſᷣm illã aſſignationẽ obſtinatio cõpꝛehẽdit obſtin atiõ ꝓpꝛie dictã ⁊ finalẽ impniaʒ. Et ſic patet numerus ⁊ ſufficiẽtia ſpẽꝑ.⁊ qᷓ rõne quidã aſſignant II quattuoꝛ.quidã quinq;. quidã ſex. Illè autẽ modas quo aſſignant᷑ ſex ſpẽs cõueniẽtioꝛ eſt ⁊ comuniꝰ te/ net᷑.ꝓ co ꝙ illud qð alij dicunt implicite.ille dicit ex/ plicite. Juxta bũc modũ cõccdendũ ẽ ſpẽs peccatii ſpm̃ſanctũ numero eſſe ſex ⁊ non plutes.ꝗ ergo qð obijcit᷑ ꝙ ſicut eſt vnũ pctm̃ i ſpm̃ſanctũ qð eſt ſpem. ſcʒ deſpatio.ſic etiã deberet eſſe pctm̃ i ſpm ſanctũ qð eſſet ð fidẽ ⁊ charitatẽ.dicendũ q illa rõ non cogit. qꝛ nõ dẽ deſpatio pctm̃ in ſpm̃ſanctuʒ qꝛ ẽ ↄtra ſpem. qꝛ directe repugnat diſpoſitiõi gr̃e peni tẽtialis.Qui em̃ deſpat de venia.nũqᷓ ad gratiã ſe p/ parat.ſicut iudas qͥ facilius deſperãs cucurrit ad la/ ueũ.ſicut dicit Aug.q; ad petendũ miſcdie bñficiũ. ¶ Nã illud qd obijcit᷑ ꝙ ſunt alie vᷣtues cardinales 37 p̃ter penitẽtia. dicendũ ꝙ ⁊ ſi alie virtutes ſint.tamẽ penitẽtia ꝓpꝛie virtus eſt ꝑ quã reſurgit bomo i gr̃a. ⁊ ꝑ quã remittit᷑ culpa.⁊ ideo pctm̃ qdð eſt maxie im/ pugnatiuũ gre.magis directe habet opponi gratice qᷓ; alij virtuti cardinali. Pꝛeterea penitetia nõ tm̃ ẽ vᷣtꝰ ſed etiã ſacramentũ.⁊ vtroq; mõ ei opponit᷑ pctm̃ in ſpm̃ſanctũ.¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ alie ſunt cõditi ones dei qᷓ; miſcdia ⁊ iuſticia.dicendũ ꝙ ⁊ ſi alie ſint. iſte tñ ſunt pᷣcipue q̃ ↄſiderant᷑ in opꝑe iuſtificatiõis.⁊ q̃s opoꝛtet attẽdere pctõꝛes vt poſſint redire ad gra⸗ tiã.⁊ ideo magis circa iſtas aſſignant᷑ ſoẽs peccati in ſpm̃ſanctũ q; circa cõditiões alias. Nidiſud quod z9 obijcit᷑ ꝙ ſeptẽ ſũt capitalia vicia ita magna ſicut in/ uidia.dicendũ ꝙ inuidẽtia fraterne gre ñ ponit᷑ eſſe peccatũ in ſpm̃ſanctũ rõne eius ꝙ eſt capitale viciuʒ vel ꝑeccatũ.ſed rõne eius ꝙ eſt impugnatio boni que directe habet oppoſitionẽ ad bonũ pnie. qd obijcit᷑ ꝙ cõtingit impugnare bonitatẽ ſiue veri/ tatẽ ⁊ maieſtatẽ.dicendũ qꝙ in impugnatiõe veritat⸗ agnite claudit᷑ impugnatio maieſtatis ⁊ etiã bonita/ tis.qm̃ veritas nõ tmmmõ pᷣdicat ſe.vᷣ etiã manifeſtat dei bonitatẽ ⁊ maieſtatẽ.⁊ dũ aliqͥs ſcienter dicit cõ/ tra veritatẽ in q̃ pᷣdicat᷑ dei maieſtas ⁊ bonitas.per ↄſequẽs maieſtatẽ ⁊ bonitatẽ impugnat. ð obijcit᷑ de ſpũ blaſpemie.dicendũ qꝙ cõpꝛebendit᷑ ub impugnatiõe veritatis agnite. Qui em̃ vtit᷑ ver/ ꝗ42 bis falſis.veritati dei reſiſtit. ⁊ blaſphemare dẽ.⁊ ve/ ritatẽ agnitã impugnare. ¶ A nes quid accipiat᷑ numerus ⁊ ſufficiẽtia ſpẽꝝ buius peccati.dicendũ ꝙ ſumit᷑ ex ꝑte oppoſiti.opponitur aũt penitẽtie hoc peccati genꝰ nõ ſoluʒ rõne habitus penitẽtie. etiã rone eoꝝ ꝗᷓ cõcurrũt ad pnie effectu⸗ Et qꝛ iſta ſunt ſex.ſicut oſtẽſum fuit.duo ex ꝑte medi ci. ⁊ duo ex parte egroti. ⁊ duo ex ꝑte miniſtri. ꝓpter boc ſex ſunt ſpecies buius peccati.¶ Ad illud vo qð vltimo querebat᷑ iam patet reſponſio per ea que di- cta ſunt. NQueſtio. ij. f — . ¶ Suerit᷑ de ſpeciebus huius peccati qᷓtum ad ra/ tiones ꝓpꝛias.⁊ oſtẽditur ꝙ nulla iſtarum ſit ſpecies peccati in ſom̃ſanctũ.Et pᷣmo de deſperatiõe.qꝛ pec-/ catũ in ſpm̃ſanctũ eſt ex certa malicia. ſed deſpera/ tio potius eſt ex infirmitatc qᷓ; ex malicia.ergo vide/ tur ꝙ deſperatio non ſit peccatũ in ſpm̃ſanctũ. Si tu dicas ꝙ ſaltem poteſt eſſe ſpecics inqtum eſt ex ma/ licia. Obijcitur contra hocqꝛ qui deſperat cogitat in coꝛde ſuo ꝙ maioꝛ eſt iniquitas ſua ꝙᷓ dei miſericoꝛ/ dia.⁊ omnis talis errat ⁊ decipitur. ergo ommis de/ ſperatio oꝛtum babet ex ignoꝛantia. ergo no eſt ſpe⸗ cles peccati in ſpinſanctů. ¶ Secundo oſtendit boc dülud 36 dillud 40 illud 41 illud qð querit᷑ pe/ q3 ſyesp atur⸗ appro ſommhe⸗ Gſfanon Fboema nnlic cötinern turgin Pitale oſteditu ttl. tterig wniuert inſomt. lſceti crgoiim tiinſp Atiſent mertto, rüͤnilte⸗ toinſyn wönib cxcerta peeut tieig bushin tügliciu Ppterez ttioner cüßme hote exr ſpcnſan 6 ms. Reeet Puſllant lecen Ncondi⸗ heder ffetis⸗ üreag⸗ use Vrſonr timnitt elnin Gwge 77 1 iſteren tüeſeir⸗ tünttn imicr ncrii⸗ ntse lute Vendt ſin eni ei ha u ccpener Nent iiſfun tgenet n per leſng⸗ tage Gnus ſeias , nd⸗ os cton, gtrn roon Nisde cſſe⸗ dee äl H M . “ Z B S 4 * ſpſum de pᷣſumptiõe.qꝛ frequẽter pᷣſumit qͥs potius ex cõfidentia vel audacia.ꝙ ex malicia. ergo nõ vide tur eſſe ſpecies peccati in ſpm̃ſanctñ. Si tu dicas q; nõ eſt ſpẽs niſi quãtũ ꝓcedit ex malicia.Obijcit᷑ con — tra hoc.qꝛ pᷣumptio vndecũq; ꝓcedat ſpẽs ſupbieẽ que eſt capitale peccatum.ergo nõ eſt ſpẽs peccati in ſpm̃ſanctũ. tione.qꝛ obſtinatio eſt indurate mẽtis in malicia ꝑti⸗ nacia per quã fit homo impenitẽs.ſi ergo induratio mentis venit ex ꝑmanſionc in peccato. ⁊ ꝑmanſio in peccato nõ ſit ſpẽs peccati.ſed potius circũſtantia.vi detur ꝙ obſtinatio nõ ſit ſe⸗ peccati in ſpm̃ſanctũ. Si tu dicas ꝙ obſtinatio ᷣm ꝙ ẽ peccatũ in ſpm̃ſan/ ctũ nõ tĩ dicit ꝑmanſionẽ ſed etiã dicit nouũ actum ⁊ motũ.Obijcit᷑ ↄtra hoc.qꝛ actus ille nõ eſt aliud qᷓ; volũtas manẽedi in peccato. nõ eſt aliud qᷓ; impeni⸗ tentia. ergo videt᷑ ꝙ obſtinatio nõ ſit ſpẽs peccati in Pnai anctũ ab impenitẽtia diſtincta. ¶ Quarto oſtẽ/ i tur hocipᷣm de impugnatiõe veritatis agnite.quia frequẽter veritas agnita impugnat᷑ ex verecũdia.qꝛ bomo timet cõfundi qũ dicit falſum.ergo videtur ꝙ nõ ſit ſpẽs peccati in ſpm̃ſanctũ.Si tu dicas ꝙ nõ eſt ſpẽs peccati in ſpm̃ſanctũ.niſi q eſt ex malicia.Obij citur ↄtra hoc.qꝛ taʒ veritas qᷓ; veritatis agnitio filio appꝛopꝛiat᷑.g potius debet dici impugnatio verita/ tis agnite peccatũ in filiũ q; peccatũ in ſpm̃ſanctum. tie.qꝛ aliquis inuidet alij ex coꝛruptiõe nature.g Aatra⸗ loco oſtendit᷑ hocipᷣm de inuidẽtia frat᷑ne i omne peccatũ in ſpm̃ſanctũ eſt ex malicia. videtur q; iſta non eſt ſpẽs peccati in ſpm̃ſanctũ.Si tu dicis ip boc mõ eſt pctm̃ in ſpm̃ſanctũ quo mõ pꝛocedit ex malicia. Obijcit᷑ ð hoc.qꝛ inuidẽtia fraterne gratie ſp cõtinetur ſub inuidia qdð eſt pctĩ capitale.ergo vide tur ꝙ inuidẽtia frat᷑ne gratic reducat᷑ ad pcccatũ ca/ pitale.⁊ nõ ſit pctm̃ in ſpiſſanctũ. ¶ Sexto ⁊ vltimo oſtẽditur illud idẽ de impnia. qꝛ aliqs nõ penitet qꝛ neſcit ſe peccaſſe.ergo videtur ꝙ aliqua impenitẽtia ſit ex ignoꝛãtia. nõ eſt ſpẽs peccati in ſpm̃ſanctũ.qð vniuerſalit᷑ eſt ex malicia. Si tu dicas ꝙ tũc eſt pctm̃ in ſpm̃ſanctũ qñ eſt ex certa ſciẽtia.Obijcit᷑ ↄtra hoc qꝛ ſciẽtia nõ variat genꝰ peccati cũ ſit circũſtantia. ſi 44 45⁵ ergo impnia ꝓcedens cx ignoꝛãtia nõ eſt ſpẽs pecca/ ti in ſpm̃ſanctũ.videt᷑ ꝙ nec impnia ꝓcedens ex cer-/ ta ſcientia. eolani quẽadmodũ in oꝑibus meritoꝛijs charitas dat foꝛmã.ita ꝙ nihil eſt merito/ riũ niſi ex charitate ꝓcedat.ſic intelligendũ in pecca/ to in ſpm̃ſanctũ ꝙ malicia dat foꝛmaʒ huic peccato. vnð nihil dicendũ eſt eſſe pctmñ̃ in ſpm̃ſanctũ.niſi qd ex certa malicia ꝓcedit Et qm̃ fere oẽs actus aie qui ꝓcedũt ex certa malicia poſſunt ꝓcedere ex infirmi/ tate ⁊ ignoꝛãtia.⁊ nomia pctõꝝ imponũtur ab acti/ bus. hinc eſt ꝙ nullũ nomẽ pᷣdictaꝝ ſpẽꝝ eſt impoſi/ tũ alicui eaꝝ vᷣm qʒ eſt pciſe peccatũ in ſpm̃ſanctũ.et Apterea in omnibꝰ opus eſt hac generali ⁊ cõi diſtin ctionc.vt dicamꝰ ꝙ iſta ſex nomient pctm̃ in ſpm̃ſan ctũ ſᷣm ꝙ ſunt ex malicia.ſi autẽ ſunt pᷣter maliciã.vt pote ex iguoꝛãtia ⁊ infirmitate. tũc nõ ſunt peccata ĩ ſpĩſanctũ.hoc añt meliꝰ patet ſi ad ſingula deſcẽda/⸗ mus. ¶ Ad illud em̃ qð pᷣmo obijcit᷑ de deſpatiõe q; põt eẽ ex infirmitate. dicẽdũ ꝙ aliqñ deſpat aliqͥs ex puſillanimitate.ita ꝙ in ipᷣa deſperatiõe non inuenit cõplacentiã.ſed dolet ⁊ renitit᷑ ↄtra ipſazʒ.⁊ tũc nõ eſt dicendũ eſſe peccatũ in ſpm̃ſanctũ.qꝛ in tali deſpera/ tione bomo nõ ꝓijcitur in ꝓfundũ. Eſt ⁊ glia deſp⸗ ercio oſtẽditur hocipᷣm de obſtina tatis ag XLII. ——— * „ „ „y „ — ratio qua quis deſperat diffinitiue abſcõdens ſe qſi a facie diuine miſericoꝛdie ſᷣm ꝙ fecit chayn. qui dixit. Eccea facie tua eijcies me bodie.⁊ hec ſemꝑ eſt pec- catũ in ſpm̃ſanctũ.qꝛ in ↄtumeliã diuine miſcdie.cui ſuã p̃fert iniqtatẽ. icut dixit Chayn. Maioꝛ ẽiniqui tas mea ⁊c.Ex hoc tñ nõ iudicat᷑ infidelis.aut qꝛ ta mat deũ miſereri nõ poſſe ſed potius miſereri nolle. ⁊ tale pctm̃ ſemꝑ habet ↄiũctã maliciã. ꝓ eo ꝙ qͥ ſic deſpat.in tali culpa vult vitã ſuam finire.vnde tales deſperatiſſimi frequẽtiſſime ſibijpſis inferũt moꝛtem. illud að obijcit᷑ de pᷣumptione.dicendũ ꝙ eſt plumptio de menitis. et eſt pſumptio de impunitate. Pꝛima pᷣſumptio qua qͥs pſumit ð meritis ſuis ſiue d aliquo qdð babet in ſe.eſt pctm̃ ſupbie. Secũda xo lis bene ſentit de alijs. male de ſe. aut certe qꝛ nõ eſti 46 pᷣſumptio qua qͥs pᷣſumit de impunitate dans totuʒ diuine miſcdie.⁊ auferẽs ei rigoꝛẽ oino iuſticie.hoc ẽ peccatũ in ſpm̃ſanctũ.qꝛ claudit viã ad gratiã.⁊ viã ampliat ad peccatũ.⁊ ſic patet ꝙ aliter ꝑtinet ad pec catũ capitale.⁊ aliter ad peccatũ i ſpm̃ſanctũ. Eſæd illud qð obijcit᷑ de obſtinatiõe. obſtinatio dicii per 47 manſionẽ in malo. dicendũ ꝙ obſtinatio dicit dupli citer. Ano mõ dicit᷑ obſtinatio continua ꝑmanſio in culpa. Alio mõ dicit᷑ obſtinatio voluntas cõplacens ſibi in culpa ꝑpetrata. pꝛioꝛẽ culpam nõ deteſtans ſed appꝛobas.⁊ boc mõ dicit actũ.actũ inquã pꝛoce- dentẽ ex malicia.ideo eſt pctm̃ in ſpm̃ſanctũ. Differt duũt ab impnia ſm ꝙ bic ꝓpꝛie accipit᷑. nã vnũ eſt re- ſpectu p̃teriti.⁊ reliquũ reſpectu futuri.Et quis vna ſit virtus cuiꝰ eſt pᷣterita plangere ⁊ plangẽda nõ co. mittere.tamẽ circa iſtos duos actus poſſunt eſſe di⸗ „ uerſavicia.ſicut largitas cum ſit vna virtꝰ.tñ ſm du os actus qͥ ad ipſaʒ cõcurrũt.videlicʒ dare ⁊ tenere. babʒ duo vicia oppoſita.videlicʒ. ꝓdigalitatẽ ⁊ aua/ ricia.¶ Ad illud qd obijcitur de impugnatone veri⸗ tatis agnite. dicendũ ꝙ veritas agnita tripliciter põt intelligi impugnari. aut ꝓpter ipſam veritatem. aut ꝓpter ipm dicentẽ.aut ꝓpter effectũ cõſequẽtẽ. Pꝛi/⸗ mo mõ nullꝰ ipugnat cũ oẽs homies natura ſcire de/ „ ſiderent. Secũdo mõ ⁊ tercio põt impugnari ex infir mitate ⁊ etiã ex malicia.⁊ cũ quis impugnat eaz pti⸗ naciter ſiue i ↄfuſionẽ dicẽtis.ſiue ꝓpter excuſationẽ ſui.q̃ſi ſemꝑ bʒ adiunctã maliciã. maxie cũ ẽ veritas ad ſalutẽ ꝑtinẽs.vt eſt veritas xpᷣiane rel igionis.⁊ ſic eſt peccatũ in ſpm̃ſanctũ. Tũc aũt dico aliquã veri/ tatem ꝑtinaciter impugnari.qũ ex ſua impugnatiõe Aꝓpter odiũ vicẽtis vel effectus ↄſequẽtis.aut facit vł vult ſacere pᷣiudiciũ veritati.ita q; qis nõ odiat xæ ritatẽ ſᷣm ꝙ veritas eſt.tñ rõne adiũcti oino cã abhoꝛ ret. ſicut aliqs odit deñ rõne iuſticie.⁊ rõne illiꝰ odij cõtingit ꝙ homo delectat᷑ in cõtumelijs dei ⁊ in cõfu tatione veritatis.⁊ tũc recte dĩ moueri ex malicia et 48 ꝑtinacia. Si aũt qͥs reſiſtat nõ ꝑtinaciter.tũc põt bpñn ꝓcedere talis impugnatio ex quadã infirmitate.nec talis impugnatio peccatũ eſt in ſym̃ſanctũ. Nec va/ let ill qð obijcit᷑ ꝙ Veritas ⁊ agnitio veritatᷣ appꝛo/ 72 — pꝛiat᷑ filio.qꝛ talis ipugnatio nò pcedit ex ipa agni tiõe.ᷣ potiꝰ pcedit ex malicioſa wlũtate. Añ mõer ſu pꝛa dixit ĩ ꝓlogo.diſſentiẽtibꝰlũtatibꝰ.diſſentiens fit aioꝝ ſenſus.⁊ dũ aliud alijs aut videt᷑ aut cõpla/ cet.ĩpictatis erroꝛ obnitit᷑.⁊ volũtatis inuidia reſul illud a obijcit de inuidia fratne gie. dicendũ q du⸗ plicit põt qs iuidere Gfegliene. Aiit er unutif MW ZTits z2 tat. ? illud qð ẽ mouet ad veritatẽ ipugnãd.¶¶ Ad 40 Li. bonũ pꝛiũ cuiꝰ pmotionẽ appetit ſingularicr. ſie cſt peccatũ capitale. Aut qꝛ viſus anime ſic ẽ depꝛaua tus vt ſicut non videt bonũ in ſe.ſic etiã nolit videre bonũ ĩ alio. ⁊ tũ tẽ peccatũ in ſpm̃ſanctñ.hoc autẽ eſt in illis maxime qͥ vix poſſunt in aliquo bomie videre bonũ.⁊ ita alio mõ eſt peccatũ ĩ ſpm̃ſanctũ.⁊ iſto vlti mo mõ nõ ꝓcedit niſi ex magna coꝛruptiõe ⁊ malicia zſanctũ. ꝙ tñ i quodãmõ oibꝰalijs eſt annexa. Hec hoc impedit qͥn voluũtat.que adeo guſtũ eius puertit.vt bonũ faciat 59 apparere malũ.⁊ malã faciat apparere bonu.⸗⸗Ae illud qd obijcitur de impenitẽtia. dicendũ qꝙ impnia dicit᷑ dupliciter. videlicʒ pᷣuatiue ⁊ ↄtrarie.Si dicat —— puatiue.ſic nõ eſt peccatũ in ſpm̃ſanctũ.q;ꝛ non ponit Diſtiuctio.xliiij. vnde habeat oꝛtũ potentia peccandi. Oſt pꝛedicta cõſideratione dignũ ⁊c. Supꝛa oñdit magiſter qualit᷑ peccatũ “”éäc ůü ? em ——————ᷓᷓ ...., “ͤ f”ô” D ä W nglſnn houũñ peceatũ.S cõditionẽ dicit ſiue circũſtantiã pec⸗/ cati pcedẽtis. Alio mõ põt dici ↄtrarie.⁊ tũc dꝛ impe nitẽtia wolũtas impenitẽdi.⁊ talis ex malicia ꝓcedit 2 eſt peccatũ ĩ ſpm̃ſanctũ. Nec valet illud qð obijcit ꝙ ſcia nõ variat genꝰ. dico em̃ ꝙ boc nõ eſt rõne ſcie ß etiã rõne malicie.bec aũt impnia ſic eſt ſpẽs peccati in ſpm̃ſanctũ.qꝙ tñ alie ſpẽs ad ipᷣaʒ oꝛdinant᷑.vt ipᷣa ſit diuerſa ſpẽs ab alijs.qꝛ ſicut i virtutibꝰ vna diſpo nit ad alterã.ſic etiã ⁊ in vicijs.q;uis nõ ſit tanta cõ/ nexio in babitibꝰ vicioꝝ ſicut eſt in babitibꝰ virtutũ. ſicut deo dante in tercio libꝛo manifeſtabit᷑. oꝛtũ habet a volũtate in „₰* —— enerali ⁊ in ſpeciali. in hac vo pte determiat vñ habeat oꝛtũ potẽtia peccãdi.⁊ hec ꝑs durat vſq; ad = nẽ libꝛi. Diuidit᷑ autẽ ꝑs iſta in qttuoꝛ ꝑtes. In q; pma mor querit vñ ſit potẽtia peccãdi.⁊ deter/ minat ꝙ potẽtia peccãdi nõ eſt a deo m quoꝛũdã opinionẽ. In ſecũda vo ꝑte oñdit ꝙ ois potẽtia peccãdi ẽ 0% a deo pluribꝰ autoꝛitatibꝰ.ibi. Sʒ pluribꝰ ſanctoꝝ teſtimonijs ⁊c. In tercia vo ꝑte determiat quãdã dubita/ tionẽ ꝗᷓ ex pcedẽtibꝰ hʒ oxt̃. vicz. vtꝝ aliqñ ptãti ſit reſi 501 icz. vt⸗ ſtẽdũ. ibi. Hic oꝛitur ꝗᷓſtio nõ trãſiliẽda. vbi determiat ꝙ aliqñ eſt obediẽdũ.aliqñ reſiſtẽqũ. In quarta vᷣo ⁊v ltima ↄtinuat mor dicta dicẽdis.vt ex boc libꝛo ad li/ —— bꝛũ terciũ tranſeat.ibi. Jam nũc his intclligẽdis atq; ꝑtractãdis ⁊c. Et poſſet hec ꝑticula vltima diuidi ↄtra 9 7 ☛s totũ pᷣcedens.ſed cauſa bꝛeuitatis nõ fuit diuiſa. bmõi em̃ minutie diuiſionũ plus habẽt curioſitatis ꝙᷓ vtili/ tatis. ⁊ idcirco eas in pccdentibus pᷣtermiſi. Querit vnde ſit potẽtia peccandi. ⁊ determĩat ꝙ noõ eſt a deo ſᷣm quo⸗ rũdam opinionem. a bis a deo.vel a nobis:putãt quidaʒ potẽtiã recte agẽdi nobis eſſe a Oſt pᷣdicta ↄſideratiõe dignü occurrit. Vtrũ peccãdi potẽtia ſit no⸗ XLIIII deo. Potentiã vᷣo peccãdi nõ a deo ſ a nobis vel dyabolo eſſe.ſicut M AW mala volutas nõ a deo nob ẽ. ̊ a nob ⁊ a dyabolo. Bona aut a deo tm̃ nob “ eſt. Bone nãq; volũtatis ⁊ cogitatiõis initiũ nõ homi ex ſeipᷣo naſci.bᷣ diui / NRatio ꝓbãs qᷣ nitꝰ pari ⁊ tribui ĩ eo de⸗ euidẽter oñdu.qꝛ nec dyabolꝰ.nec aliqs angeloꝛũ bona wluntas eiꝰ exqͥ in hãc caliginẽ ſũt detruſi.bonã potuit vl poterit reſ umere volũtatẽ nõ ſit homi niſi a deo. Augu. in Quia ſi poſſibile ſoꝛetvt hũana natura poſtq; a deo auerſa bonitatẽ ꝑdidit li. defi.ad pe. volũtatis. ex ſeipa rurſus eã hr̃e potuiſſet.multo poſſibiliꝰ h̊ natura hr̃et an 2 elica.qᷓ qᷓntõ minꝰ grauat᷑ terreni coꝛꝑis pondere.tanto magis hac eſſet p⸗ lita facultate. Mõ ergo homo vel angela ſe volũtatẽ bonã hfe põt.ſed ma lã.Silr ⁊ de potẽtia inquiũt ꝑ ſilitudinẽ volũtatis boni vel mali diſſerẽtes cilla ſit a deo.nõ iſta. Aedi pluribꝰ autoꝛitatibꝰ potentiã peccandi eſſe a deo. b ¶ Ged pluribꝰ ſctõꝝ teſtimonijs indubitater mõſtrat᷑. ꝙ ptãs mali a deo efaa quo ẽ oĩs ptãs. Ait em̃ aplus. Mõ eſt ptãs niſi a deo. Qõð nõ de ptãte boni Roma. xiij. tm̃.ſᷣ ⁊ mali intelligi opoꝛtʒ.Cũ pylato etiã veritas dicat.MNõ hr̃es i me po⸗ Johã.xix. teſtatẽ niſi datũ eſſet tibi deſuꝑ.Malicia nẽpe hoĩm (vt ait Aug.)cupidita⸗/ tẽ nocẽdi ꝑ ſe hʒ.ptãteʒ aũt ſi ille nõ dat.nõ hʒ. Ideoq; dyabolꝰ añqᷓ; aliqᷣd M tollerer Job dicebat dño. Mitte mauũ tuã.i.da ptãteʒ.qꝛ etiã nocẽtiũ ptůs Job.j. nõ ẽ niſi a deo.ſiẽ ſapia ait. Per me reges regnãt.⁊ tyꝛãni ꝑ me terrã tenꝛt. Pꝛouer. viij. Vnñ iob de dño ait. QAui facit regnare hypocritã ꝓpter pctã wli. Et de plo JYob. xxxiiij. ifrł dicit deꝰ. Dedi eis regẽ ĩ ira mea. Nocẽdi em volũtas põt eẽ abbhomis & ſee. xiij. Qio.ptãs aũt nõ ẽ niſi a deo.⁊ h abdita aptaq; iuſticia.Nã ꝑ ptãteʒ dyabo/ . lo datã iuſtos deꝰ facit ſuos.De G̊ etiã Gꝛego.in moꝛał.ait.Cumoꝛis elatio nõ ptãtis oꝛdo ĩ crimie ẽ. Potẽtiã deꝰtribuit.elatõeʒ vᷣo potẽtie malicia nfe mẽtis inuenit. Lollamꝰ g qð de nr̃o eſt.qꝛ nõ potẽtia iuſta.ſᷣ actio pᷣua dam nat᷑. Hhis autoꝛitatibꝰ aliſq; pluribꝰ euidẽter oñdit᷑ ꝙ nõ eſt ptãs boni vel mali cuicũq; niſi a deo equo.⁊ ſi te lateat equitas. D ccædi nõ ẽ homiĩ vel dyabolo ni Metermiĩat dubiũ vtrũ aliqñ reſiſtendũ ſit potaſteti. hicoꝛit᷑ qſtio nõ trãſiliẽda ſilẽtio.Dictũ eſt em ſupꝛa ꝙ ptãs peccãdi vno⸗ ſi a deo. Aplus aũt dicit ꝙ qͥ ptãti reſiſtit. dei Roma. xiij. ãdi vłno⸗ on na70. hate 4 badins dobc afon ſſtſie oſſen potef llach toß! gon ſſu döte lnſen coſul o pleni neral imed diate ug iſte⸗ mmali apte guic nese noe inc⸗ In hʒſi ſatie Pf (po NRi e d ſchi kͤrſe s nißt nhcchkin Pmnnin ttannii bhini⸗ N. iͤrge rſhn Bii tamtt Albyalt Adudien ſtszſth Un Nuge A iurmi vaAn ine. hiſt⸗ . Mle on e — diatus.vñ magis malũ pene ſicut aſpiciẽti patet. Et dicẽdũ q; apte apparet mer allegat eas aliquãtulũ minꝰ rec quid pjʒ ſubſequi.⁊ hoc dicit diſ.v.⁊ etiã dil.xj. cqpollebat baptiſmo xpᷣi.ta ꝙ bapti Di. XLII. oꝛdinatiõi reſiſtit. Cuʒ dyabolo ſit ptãs mali dei oꝛ⸗/ a Seend Eaplhim a Qinatiõe. eiꝰ ptati nõ eſſe reſiſtẽdũ videt᷑. Sʒ ſciẽdũ ẽ ibiloq de ſeculari po aplin ibi loq de ſeculari ptãte ſcʒ rege ⁊ pncipe ⁊ hmõi ceſtateCtra no vi⸗ Ab no e reſiſtẽdũ ĩ his ꝗᷓ iubet deꝰ eis exhiberi ſc ĩ ri ngn uffieicter R Ainrenae butis ⁊ hmõi.Si xo pꝛĩceps aliqͥs vel dyabolꝰ alidd motã imo Boni⸗fuge gu elt poteſtati. iuſſerit vł ſuaſerit ↄᷣ deũ.tũc reſiſtẽdũ ẽ. Vñ Aug.de⸗ re. qꝛ ſicut babitũ eſt terminãs q̃lit reſiſtẽdũ ſit ptãti in li.de nã boni ait. Si 2in pᷣcedẽti ca.vyabo/ aid iuhegt⸗ ptãs qð nõ debeas facere.hic ſane ↄtẽne 5 no agtezo⸗ b ptãteʒ.timẽdo maioꝛẽ ptãteʒ. Ipos hũanaꝝ reꝝ gra ccc a lepſo n a vo/⸗ dus aduerte. Si qͥd iuſſerit ꝓcuratoꝛ. nũqͥd faciendn cũg apls dicit ois * En rve Ha engu opgzas a deo c. itelligit eſt. ſi ꝓcõſulẽ iubeat. Rurſus ſi qͥd ipᷣe ꝓcõſul iubeat nõ ſolũ de ptãte vis ⁊ aliud iubeat imꝑatoꝛ.nunqᷣd dubitat᷑ illo ↄtẽpto illi ſ etiã de ptãte dyalo eſſe ſeruiẽdũ.Ergo ſi aliud imꝑatoꝛ.aliud iubeat deꝰ. li. Itẽ vꝛ ꝙ eiꝰ ptãti ↄtẽpto illo obtꝑandũ ẽ deo. Ptãti g̊ dyaboli vel hois n ſit reſiſtẽũ. qꝛ Hie tüc reſiſtim⸗. cũ aliqd z¶ deũ ſuggeſſenit. in qͥ dei oꝛdi⸗ mapai⸗ Sengere natiõi nõ reſiſtimꝰ.ſʒ obtꝑamus. Sic em̃ deus pcepit bucho. ⁊c cõminatur — vt in malis nulli ptãti obediamnd2. bis dñs qͥ nõ ſemuiẽt Cõtinuatio qua ex.ij.li.ad terciũ trãſit. d nabuchoðd. ſi & ꝑ na/ ¶ Bam nüc his intelligẽdis atq; ꝑtractãdis.q ad verbi buch. ſignificat dya incarnati myſteriũ ptinent.integra mẽtis ↄſideratõne wi Rcwrin 9 I? eij gqliaui bem“' rel intendamꝰ. vt de ineffabilibꝰ vel modicũ aliquid fani dyatoli. vtpote ma- deo reuelãte valeamus. lier pᷣla tis ⁊ tyꝛannis . . „ VG q̃ ſunt mẽbꝛa dyabo/ li ergo multo foꝛti neqg ipi dvyabolo cſt caput ipſoꝛ malou. K viceng ꝙ mor recte dicit ĩ boc qð dicit ꝙ verbũ apli qͥ d nõ reſiſtendũ eſſe ptati intelligi babeat de ptãte hñana nõ de ptqte dyalbolica. qꝛ ptas hũa/ na ⁊ oꝛdinata eſt. ⁊ oꝛdinate frequẽter mouet ⁊ impꝑat.⁊ ideo qͥ ei reſiſtit.diuine oꝛdinatiõi reſiſtit.ſaltẽ ſi oꝛdi nate pᷣcipit. Sy qꝛ dyabolꝰ ex ꝑuerſitate volũtatis ſue ſemꝑ inoꝛdinate ⁊ ad malũ mouet.⁊ õ deũ.iõ ſm rectũ oꝛdiuẽ ⁊ mãdatũ apli frequẽter eſt ei reſiſtendũ ⁊ pugnãdũ ↄ eñ tanqꝙᷓ ð peſſimũ aduerſarin. Oꝛ & dʒ ptas dyabolia deo eſt. dicendũ q verũ eſt. ipſe nõ vtit᷑ ea ad id ad qdð de? ci eq dedit.ĩmo ſemꝑ malũ intẽdit.⁊ di ei foꝛtit reſiſtimꝰ.malũ ſuũ in noſtrũ bonũ ↄuertimꝰ. ¶ Ad illud qdð obijcit᷑ de mẽbꝛis dyaboli.dicendũ ꝙ nõ eſt ſile. nã mẽbꝛa ſua nõ ita ſemꝑ mouẽt ad malũ ſicut ipe.qͥ eſt in malo obſtinatꝰ.⁊ a quo ſumpſit exoꝛdium om̃e malũ. b ¶ Ipos bñanaꝝ rerũ gradꝰ aduerte.ſi qͥd iuſſerit ꝓcuratoꝛ ⁊c. In hoc verbo innuit mor ꝙ ſi poteſtas inferioꝛ buiet ptãti ſi upiori. magis obediendũ eſt ptãti ſuꝑioꝛi qᷓ; inferioꝛi.ᷣ ↄtrariũ huiꝰ habet᷑ ſuꝑ illud Apoca. Et angelus. eccleſie pgami ſcribe. Non audet archiepus ſupꝑ ſubditos ei manũ imponere ſine eo. ̊ hoc põt epᷣus ſine arc hiepo. videt᷑ ꝙ magis Sobediendũ infcrioꝛi q; ſu gion ASr cauſa ĩmediata ma gis influit q; mediata. ſi ptãs inferioꝛ magis imediata eſt 5 ſupꝑioꝛ. videt᷑ magis ſit ſtandũ ptãti inferioꝛi ſupioꝛi.õtrariũ huiꝰ ẽ.q; dicit Boetiꝰ.Quicqͥd põt virt inferioꝛ põt ſuꝑioꝛ.vᷣ nõ ecõuerſo.ẽ̊ virtꝰ ſuꝑioꝛ põt cõpeſcere inferioꝛcẽ.g̊ magis ſtandũ eſt mãdatis ipſiꝰ. R dicendũ ꝙ; duplicit᷑ ẽ loqͥ de ptate ſuꝑioꝛi et ʒ Inferioꝛi. Aut ita ꝙ, ptãs inferioꝛ totalit᷑ fluit a ptãte ſupioꝛi ad qua oꝛdinat᷑ſicut ptãs ꝓcuratoꝛis a ptãte ꝓ cõſulis. ⁊ ptãs pcõſulis a ptãte imꝑatoꝛis.⁊ tũc verũ eſt qd dicit ꝙ ſtandũ eſt magis ptãti ſuꝑioꝛis ꝙᷓ inferio ris. Aut ille ptates ita ſe hbabẽt ꝙ ambe fluũt a ſuꝑioꝛi.⁊ ĩ caſibꝰ determiat vna pᷣſupponit alterã.⁊ illa poſſe plenũ habet ſuꝑ vtrãq;.ſicut ptãs epi ⁊ archiepi a ptãte pape q̃ plenã bz potentiã ſuꝑ vtrũq;.⁊ tũc nõ eſt ge/ ter verũ e magis opoꝛteat obedire ptãti ſuꝑioꝛi qᷓ́; inferioꝛi. vtpote ptãti archiepi q; epi.ꝗꝛ vnꝰ ẽ p̃latꝰ ere e dreco⸗. feſpectu eiꝰ q bʒ plenã poteſtatẽ ſuꝑ vtrũq; veritatẽ hʒ.qꝛ ille nõ eſt tm̃ pᷣlatus me- ebet ſtare ſubditꝰ mãdato pape qᷓ; mãdato alicuiꝰ pᷣlati inferioꝛis.Et in hoc caſu loquit Augu. Et ꝑ hoc patet rñſio ad obiecta. Doſtremo qrit᷑ de illis autoꝛitatibꝰ qᷓs mor adducit in lr̃a. Cũ em̃ ſit ãſtio de ptãte peccãdi. videt ꝙ minꝰ recte adducat autoꝛitates illas ꝗᷓ locũ tenẽt de ptãte dñandi ⁊ inferdi ũ ꝙ ex cõſequẽti aliquo mõ pñt ad ꝓpoſitũ applicari.verũtamẽ ſicut te. Mõ tñ nlran ſi ĩ tot 3 tã bonis dictis mar dixit ali mno cõplete nec ci eſt pter boc inſultandũ. magis em ſuo laboꝛe meruit legentiũ oꝛones a gran actio nes iyrepbenſice. ic i alianzib⸗ locis declinauerit ab opinionibꝰ cõibus ꝑti minꝰ ꝓbabili adheſit. pcipue in octo locis. ¶ Mam in li. . ſunt duo. vnñ ſcz eſt diſt. xvij. ꝙ charitas ꝗᷓ eſt dei ⁊ ꝓximi nõ cſt qd creatũ. ſed incrcatũ. Aliud vo eſt ꝙ bec noia trinꝰ ⁊ trinitas nõ dicũt poſitionem ſed pᷣuationẽ tm̃.⁊ hoc ponit diſ.xxiiij. In ſecũdo vo li. ſiy duo dicit.quoꝝ pᷣmũ eſt ꝙ in angelis beatis pᷣmiũ pᷣceſſit.⁊ meritũ reſpectu ſubalis pᷣmij Aliud eſt ꝙ nihil de cibis traſit in veritatẽ huũane naturc. nec p gene rationé nec nutnitionẽ In li.ii ſilr duo vicit. vnii eſt aia eruta conc eſt hona eboc diſt. Aliud eſt a xps fuit bo in triduo. t hoc dicit diſt. xxij. In. iii l ouo vicit. vnu eſt e baptiſm Yoha. cñ impoſitiõe manuñ iat? baptiſmate Jots⸗ in hͤa trinitatis ko eat rebontissdiger 6 dia piſt. ij. Aliud eſt de ptãte baptizãdi interiꝰ quã dixit ꝙ deꝰ potuit alij dare.⁊ q; crcatura potuit ſuſcipe. et ſiir Aeeepo ptãte treangi cõicarc.⁊ creare ꝑ cresturã tanq; ꝑ miſtrij,⁊ hoc diſt.v. In his dao el Konibue ſiigit᷑ h̊ eſt falſuʒ. reſtat ⁊c. aree 6 poſſe deficere ẽ nõ poſſe.⁊ ẽ puatio potẽtie.ſi gpᷣua tio ⁊ defectꝰ potẽtie nõ eſt a deo.videt᷑ ꝙ potẽtia ecõmuniter odctoꝛes pariſiẽſes nõ ſequũtur magiſtrũ. nec — — . 2 . . — . eredo in om̃ibus bijs eum eſſe ſuſtinendũ. ne ammoꝛ? homis veritati fiat pᷣiudiciũ.⁊ hec oĩa ſuis locis manifeſta ſunt ⁊ manifeſtabunt᷑. DO intelligentiaz huiꝰ partis incidit hic q̃ſtio circa tria. Pꝛimo querit᷑ vnde habeat dꝛtum e opoteſtas peccandi. Secũdo vo querit᷑ vnde ſit in homie poteſtas pᷣſidendi ſiue dominãdi.Lercio queritur de neceſſitate ſubiacendi potentie pᷣſidenti. Circa pꝛimũ querũtur duo. Pꝛimo querit᷑ vtrũ po/ tentia peccandi ſit in bomic a deo vel a ſeipo. Secũ/ do querit᷑ vtrũ potentia peccandi inꝗꝙᷓtũ huiuſmodi ſit bona. an malz Rerũ potentia peccandi ſit in nobis a deo. Et qp ſic videt᷑.pᷣmo autoꝛitate Auguſt.ſuꝑ pᷣs.⁊ magiſter adducit in lr̃a. Nocendi voluntas pot eſſe ab animo hois.poteſtas aũt nõ niſi a deo.ſ̊ volũtas nocẽdi q̃ ẽ bomis.a ſeipᷣo nõ eſt niſi reſpectu nocumẽti quo qͥs peccat. ergo ſi reſpectu illiꝰ eiuſdem eſt a deo.videt᷑ ꝙ poteſtas peccandi ſit a deo in ipſo. ¶ Btem philo⸗ ſophus in topicl. põt deus ⁊ ſtudioſus pꝛaua agere. ſed omnce illud in quo cõmunicat homo cũ deo.habz ab ipſo tanqᷓ; a cauſa ⁊ pᷣncipio.ſi ergo in potẽtia pec candi homo cũ deo cõicat.videt᷑ ꝙ potentiã veccãdi a deo accipiat. ¶ Itẽ omne illud qð atteſtat᷑ nobili/ tati nature eſt a deo.ſᷣ᷑ poteſtas peccandi in eo ĩ quo eſt atteſtat᷑ nobilitati nature.nõ em̃ repiri põt niſi in creatura rationali que eſt nobiliſſima omniũ creatu/ rarũ.ergo videt᷑ ꝙ potẽtia peccãdi ſit in bomie a deo tẽ emne ill das facit ad amplificationẽ laudis a deo eſt. cuiꝰ eſt ois hbonoꝛ ⁊ laus.ſᷣ poſſe peccare fa cit ad laudẽ viri iuſti.ſᷣm ꝙ dicit᷑ Ecci.xxxj.Qui po/ tuit trãſgredi ⁊ nõ eſt trãſgreſſus.⁊ facere malũ ⁊ nõ fecit.ergo videt᷑ ꝙ poſſe peccarc ſit in bomine a deo. ¶ Wtem potentia peccãdi aut eſt in creatura rõnali vm ꝙ eſt a deo. aut ᷣm ꝙ eſt ex nihilo. Si ᷣm ꝙ eſt a deo. habeo poſitũ.ſcʒ ꝙ talem potentiã homo a deo accipiat.Si ſᷣm ꝙ eſt ex nibilo.ergo cuzʒ oĩs creatura ſit ex nibilo.omnis creatura habet potentiã peccãdi. 33. peccare ẽ deficẽ. candi nõ ſit in bomie a deo.ſed potiꝰ a ſeipſo. ¶ Itẽ ab eodeʒ pᷣncipio ſunt actus ⁊ potentia.ergo ſi pctiñn nõ eſt a deo aliquo mõ. ergo nec potentia peccandi ĩ homie eſt ab ipſo. ¶ Item gloꝛia eſt ꝑfectiua ⁊ ſalua tiua nature.ſed ꝑ gloꝛiã aufert᷑ potentia peccanudi.ſi 7 ergo gloꝛia nõ aufert qð deus dedit.videt᷑ i 8 dedit.videt᷑ igit᷑ ꝙ po tentia peccandi homo a deo nõ accepit. JYem po/ tentia peccandi eſt potẽtia faciendi contra deũ. ergo potentia peccãdi inqtum hmõi aduerſat᷑ diuine po/ tentie.ſi igit᷑ diuina potentia nihil ↄtra ſe facit.videt᷑ igit᷑ ꝙ ab ipᷣa nõ ſit potentia pcecandi. ¶ Itẽ omne qð eſt in homie a deo.habet exemplar in deo.ſed po/ tentia peccãdi inq'tũ huiuſmodi nõ habet exemplar in deo. impoſſibile em̃ eſt ꝙ deus peccet.ſicut in locis pluribꝰ Augu. oſtẽdit.⁊ impoſſibile eſt etiã defectus babere excemplar in deo.ſi igi᷑ homo pſᷣm potentiam peccãdi deo nõ aſſilat᷑.ĩmo potius aſſilat᷑ dyabolo.⁊ omne ulud qd homo habet a deo.habet in ipſo deo exemplaritatẽ ⁊ ſimilitudinẽ. videt᷑ ꝙ potentia pec/ Candi in homie nõ habeat a deo cauſam ⁊ oꝛiginem. 5§ RX dicenduʒ q cum dico potentiã peccandi.duo dico. ⁊ dico aliquꝗ potentiã, ⁊ dico potentiã ad talẽ? actum oꝛdinabilem. Si igit᷑ loquamur de potentia peccandi ſᷣm ꝙ potentia eſt.cum illa potentia ſit libe a potẽtia deliberatiua ꝗᷓ nobilis ẽ.qꝛ ſola illa infoꝛma bilis ẽ ꝑ iuſticiã. Ael viceqñ atteſtari nobilitati eſt ri arbitrij.ſic abſqʒ dubio a deo eſt. Si aũt loquamur de oꝛdinabilitate illiꝰ potentie ad peccatũ.tũc dicẽdũ n tꝙ ſicut peccatũ aliq accipit᷑ abſtracte.aliqñ cõcre⸗ n te.aliqñ em̃ nomiat actionẽ defoꝛmẽ.aliqñ ipſam de/ . foꝛmitatẽ.ſic dupliciter eſt loqui de illa oꝛdinabilita/ 4 te ad peccandũ.aut reſpectu defoꝛmitatis.aut reſpe/ f ctu actionis ſubſtrate. Si reſpectu actiõis ſubſtrate. 4 ſic talis oꝛdinabilitas a deo eſt ſicut ⁊ actio ſubſtrata 4 peccato. Si autẽ loquamur de oꝛdinabilitate illa re/ p. ſpectu defoꝛmitatis.ſic cũ illa defoꝛmitas nihil aliud be ſit ꝙᷓ; pᷣuatio ⁊ defectus.talis oꝛdinabilitas nihil alis⸗ eſt q; defectibilitas.⁊ ideo ſicut defectus defoꝛmitat joh nõ eſt a deo. ſic nec talis defectibilitas eſt a deo.ſᷣ eſt a⸗ in ipſa creatura rationali.qꝛ ex nibilo.Sic igit᷑ potẽ/ e⸗ tia peccandi vno mõ concedit᷑ eſſe a deo.alio vᷣo mi/ be nime.⁊ ſᷣm hoc currũt rõncs ad oppoſitas partes.et n etiã diuerſe fuerunt opiniones. Nam ſicut magiſter 4 dicit in lr̃a.quidã dixerũt ꝙ potentia peccandi nõ eſt . a deo.Alij vo dixcrũt ꝙ potentia peccandi a deo eſt. n qð nitit᷑ ꝓbare magiſter multis autoꝛitatibꝰ.ille aũt be gutoꝛitates non valent ad hoc cõcludendũ niſi acci/ to piat᷑ patẽtia peccãdi ſᷣm illud quod eſt ſine reſpectu t actiõis ad quã eſt.qꝛ hoc mõ cõtinet᷑ ſ̊ genere potẽ/ ni tie. Scom aũt ꝙ potentia peccãdi cõſiderat᷑ in com/ tin patione ad ipſam defoꝛmitatẽ.ſic nõ eſt in genere po⸗ ſi tentic.imo potius impotẽtic.ſic em̃ nõ nomiat potẽ/ e tiã ſed defectũ.⁊ ſicut nõ ſequit᷑ deus põt oia facere. diſk ergo põt peccare.ſic non ſequit᷑ iſto mõ.ois poteſtas a deo cſt. ergo poteſtas peccãdi a deo eſt.⁊ iſto modo ( loquẽdo dicit Anſel.qꝙ ptãs peccãdi nõ eſt libertas g Et hoc mõ ꝓcedũt rõncs oſtẽdentes ꝙ poteſtas pec candi non ſit in bomie a deo.⁊ ideo ſunt cõcedende. ⸗ d illud qd obijcit᷑ de potentia nocẽdi ꝙ eſt a deo õᷣ m q́;uis volũtas nõ ſit ab ipo.dicendum ꝙ Augu.facit ( vim in verbo illo inter iſam potentiã qua peccat᷑.⁊ actualẽ oꝛdinationẽ illiꝰ potentie qua peccat᷑.⁊ vult h⸗ dicere ꝙ ipᷣa potẽtia a deo eſt q;uis ipᷣa oꝛdinatio ad 4 pctm̃ ab ipo nõ ſit.qꝛ potiꝰ ẽ deoꝛdiatio qᷓ; oꝛdinatio. n ⁊iõ ex hoc nõ habet᷑ niſi ꝙ potẽtia peccadi hm id e ẽ b a deo ſit. ᷣm aũt ꝙ eſt ad peccandũ nõ põt celici ex illa autoꝛitate ꝙ; ſit a deo.ĩmo potiꝰ oppoſitũ.qꝛ potẽtia 1 peccãdi nõ ꝑpuenit ĩ pctm̃. niſi mediãte võlũtaria de-/ oꝛdinatiõe quã a deo eſſe negat Aug.in pᷣdicta auto⸗/ 1 ritate.¶ Ad illð verbũ phi q dicit q; deꝰ ⁊ ſtudioſus põt pꝛaua facere. exponũt quidã qꝙ phᷣus intellexit 8 malo pene. hoc plane repugnat ciꝰ textui.⁊ iõ cñ ſa cra ſcpᷣtura dicat.⁊ oẽs expoſitoꝛes cõcoꝛdãt q nullo . mõ põt peccare.ſicut nec mẽtiri.nec ſeipᷣm negare.di cendũ ẽ ꝙ illud vᷣbũ phᷣi nõ bʒ vitatẽ. nec credo ipᷣm 1 oↄſtituiſſe magnã vim in vbo illo. ꝓ eo ꝙ dixit b ſolũ exẽplificãdo ⁊ ꝑtrãſeundo.⁊ exẽplũ fuũ ſatis ſufficie bat ad ꝓpoſitũ ꝓ ꝑte in q̃ bʒ veritatẽ.ꝓ hac videlicʒ “K ꝙ ſtudioſus põt mala agere.licz hoc nõ ſit vt ſtudiooo 1 ſus. vt põt a vᷣtute deficere.¶ Ad illud qð obijcitq S . potẽtia peccãdi atteſtat᷑ nobilitati nature. dieẽdus q; 1 boc nõ è vrũ inqtũ dicit oꝛdinatõeʒ ad actũ ſubſtra- e- tũ.nã nullꝰactꝰ ẽ defoꝛmabilis p culpã.niſi qͥ ꝓcedit nhluig V Aion⸗ gne rmgte niſs net üni⸗ rchen gi Nrinr anipi⸗ tcifr. et chtet⸗ ſtlns can dols tuet oaͤß anu nhße nikie gißd⸗ ty cuit . em is duplicit᷑ aut ꝑ ſe aut ꝑ accidẽs. Potẽtia aũt peecãdi ⁊ peccatũ atteſtat᷑ nobilitati nature ꝑ accidens.ſicut dicit Aug.q doloꝛ boni imiſſi.teſtis eſt bone nature. 9 Ad ũllud qð obijcit᷑ ꝙ facit ad amplificationẽ lau/ des. dicẽdũ ꝙ virtꝰ? ſicut omẽdabilioꝛ reddit᷑ ex pctis ſic potẽtia bñ faciẽdi cõmẽdabilioꝛ reddit᷑ ex potẽtia male faciẽdi.nõ qꝛ viciũ aliqͥd addat bonitati vᷣtutis. icc potẽtia deficiẽdi aliqͥd addat potẽtie bñfaciendi. ſj qꝛ ex pñtia oppoſiti magis in ſua bonitate clareſcit. ſicut apparet magis virtuoſitas homis qñ põt mala facere ⁊ nõ vult. qᷓ; ſi nõ poſſet nec vellet.⁊ ideo lau⸗/ Qat᷑ vir iuſtꝰin boc ꝙ potuit mala facere ⁊ nõ fecit.ᷣ eſt laudat᷑ in hoc ꝙ fecit bonũ.⁊ non fecit malũ cum poſſet.ita ꝙ laus eſſentialit᷑ reſpicit boc qdð eſt facere bonũ.hoc aũt qð eſt poſſe peccare non reſpicit niſi ꝑ accidẽs.vñ circũſcripta potẽtia faciẽdi malũ.ſi lonũ 10 faceret volũtarie adbuc laudaret᷑.¶ Ad illud quod querit᷑ vtrũ potẽtia peccandi inſit creature a deo vel ex nihilo.dicendũ ꝙ rõne actꝰ ſubſtrati qͥ eſt actꝰ deli beratiuus ineſt ei a deo.ratiõe vᷣo defectus ineſt ei ex nihilo.⁊ hinc ẽ ꝙᷓ potentia peccãdi nõ reꝑit᷑ in omni creatura.qꝛ rõne imꝑfectiõis nõ repit᷑ in creatura ir rationali.ꝓ eo ꝙ nõ põt in ea eſſe actus deliberatio/ nis. Rõne vo oimode pfectiõis nõ repit᷑ in creatura beata.qꝛ nõ põt in ea eſſe defectꝰ.eo q; adeo ſuo crea/ toꝛi eſt ↄiũcta.⁊ ſic potẽtia peccãdi quodãmõ euelli/ tur pꝑ gloꝛiã. qdãmo reliquit᷑. quodãmõ eſt ipᷣa liber/ tas.quodãmõ minuit libertatẽ.quodãmõ eſt poten/ tia.⁊ quodãmõ impotẽtia.qꝛ quodãmõ dicit poſitio nẽ. ⁊ quodãmõ pᷣuationẽ.⁊ ideo cũ querit᷑ vtrũ ſit a deo.nõ eſt reſpondendũ ſimpliciter.ſed ſᷣm pᷣdictam diſtinctionẽ. S Dueſio ij b . ¶ AVtrũ potentia peccandi ſm ꝙ bmõi ſit mala. Et ꝙ ſit mala inq;tũ hmõi videt᷑. Potẽtia peccãdi non eſt aliud qᷓ; wlũtas.ſᷣ volũtas peccãdi eſt mala.ergo potẽtia peccãdi ẽ mala ſᷣm ꝙ hmõi.¶ Itẽ cuiꝰ vſus malus eſt ipᷣm q̊ʒ malũ eſt.ſicut cuiꝰ vſus bonꝰ ẽ cc. ſed vſus potẽtie peccãdi eſt peccare.⁊ peccare ẽ ma/ lũ.ergo ⁊ potẽtia peccãdi mala eſt. ¶ Iteʒ ſicut ſe bʒ potẽtia bñfaciẽdi reſpectu boni.ita ſehʒ potẽtia ma/ lefaciẽdi reſpectu mali.ſed ois potẽtia benefaciendi inqtũ hmõi eſt.eſt bona. potẽtia malefaciẽdi inqtũ hmõi eſt maln 4re vnaqueq; potẽtia cõpletioꝛ eſt qñ eſt ſuo actui piñcta.ſed potẽtia malefacẽdi dũñ eſt Ziſce⸗ actui alefacleh negl. eſt. ſi in⸗ Spleta 6 qñ ẽ ſepata ab actu.ergo videt᷑ ꝙ etiã ſepata ab actu Malaſt. ¶ Ntẽ potẽtia malefaciẽdi aut eſt bona aut mala. Si eſt bona. ⁊ omne bonũ eſt in deo ⁊ a deo.g viclet᷑ ꝙ potẽtia malefaciẽdi inqtũ hmõi ⁊ a deo ſit. T in deo ſit.quoꝝ vtrũq; falſum c.reſtat igitur ꝙ po/ tentia peccandi ſit mala. ¶ Sed ↄtra.ſi potẽtia pec- candi eſt mala. ergo potẽs peccare eſt malus. ſᷣ iuſtꝰ ſanctꝰ põt peccare. iuſtꝰ ⁊ ſanctꝰ eſt malꝰ. ¶ IGtẽ ſi potẽtia peccãdi ẽ mala.aut gͤ malo pene.aut malo culpe. Malo pene nõ.quia illud ſequit᷑ malũ culpe. Malo culpe nõ.qꝛ culpa ↄſequit᷑ peccandi potentiã tpe ⁊ natura.pᷣus em̃ ⁊ homo ⁊ angelus peccare po/ tuit q; peccauit.(¶ Itẽ ſi potẽtia peccãdi ẽ mala.aut ergo malicia quã fecit.aut malicia que facta eſt i ipſa NMaalicia quã fecit nõ opoꝛtet.qꝛ multi poſſunt male facere q̃ nõ faciũt.ncc fecerũt.Si malicia q̃ facta eſti ipᷣa. Sed ↄtra. Aug.in li.lxxxiij.q. ꝓbat ꝙ nullo alio actoꝛe põt homo fieri mal? niſi ſcipo. non videt᷑ ꝙ — XIII. potẽtia peceãdi quãtũ eſt de ſe mala ſit.¶ tẽ nõ ſe⸗ quit᷑.iſte põt adulterari.& eſt adulter. nõ ſequit᷑ iſte põt malũ facere. eſt malꝰ.ſᷣ ſi potẽtia malefaciendi eſſct mala. neceſſario ſeq̃ret᷑ ad ip̃am eſe malũ.S ⁊c. Juxta hoc qᷓrit᷑ vñ boc eſt ꝙ volũtas malefaciẽdi eſt mala.⁊ potẽtia maleficiẽdi nõ dicit᷑ eſſe mala. Que/ rit᷑ etiam ꝗpter quid volũtas peccãdi nõ dẽ volũtas ſicut potẽtia peccãdi dꝛ impotẽtia:videt᷑ em ꝙ mag. Si em̃ volũtas peccãdi minoꝛẽ dicit appꝛoximatõeʒ ad peccati defectũ qᷓ potẽtia peccãdi.magis videt᷑ ꝙ deberet cadere a ꝓpꝛia rõne.vt volũtas peccãdi dice⸗ retur volũtas.qᷓ; potẽtia peccãdi dicatur impotẽtia. ¶ &. dicendũ ꝙ ſicut potẽtia reſpectu bonoꝛũ non dicit actualẽ oꝛdinationẽ ad effectũ ſᷣ ſolũ habitualẽ. volũtas vᷣo dicit actualẽ oꝛdinatõʒz.ſic ⁊ j malis intel ligendũ ẽ ꝙ porektia nõ dicit actualẽ oꝛdinatõʒ ad de- fectũ.ᷣ potiꝰ habitualẽ. Añ nõ dꝛ aliqͥs bꝛe potentiã 11 V malefacicdi qꝛ actualiter tendat in mala.ſᷣ qꝛ pot ten dere i malũ. Aolũtas aũt actualẽ oꝛdinationẽ dicit. nõ em̃ dẽ iſte vult malũ.niſi q actualiter tẽdit ĩ ma⸗ lũ. Sicut em̃ dictũ fuit in pᷣmo libꝛo.volũtas eſt ap/ pꝛoximatiua ipſiꝰ potentie ad agendũ.⁊ ideo qꝛ eſe malũ dicit aliquẽ defectuʒ pᷣſentẽ in eo vcl circa id de quo dicitur.hinc eſt ꝙ volũtas peccãdi mala ⁊ velle peccare eſt malũ. potentia autez peccandi ſiue poſſe peccare nõ dẽ eſſe mala. Cõcedẽde ſunt igitur rõnes oñqẽtes ꝙ potẽtia peccãdi inqtũ hmõi nõ eſt mala. Ad üllud qð obiſcit᷑ in ↄtrariũ pᷣmo de voluntate. dicẽdũ ꝙ illud nõ valet.qꝛ volũtas malefaciẽdi plus onit ꝙᷓ potẽtia malefacicdi. dicit em actualit᷑ oꝛdina tionẽ ad malũ.vel vt ꝓpꝛiꝰ dicã actualẽ deoꝛdinatõz. Vñ ſicut argumẽtũ illud nõ valet.velle malefacereẽ malũ. poſſc malefacere eſt malũ.ita nec illud valct. Mec valet qdð obijcit ꝙ potẽtia malefaciẽdi nõ e auũgᷣ qᷓ; volũtas.quis em̃ nõ ſit alid.alio tñ mõ impoꝛtat ꝑ hoc nomẽ potẽtia.⁊ alio mõ ꝑ boc nomẽ volũtas. Quia in vno impoꝛtat᷑ in maioꝛi elongatiõc.in alte⸗ ro vᷣo in maioꝛi appꝛoximatiõe.et ideo eſt ſopha ſᷣm 13. accidẽs.ſicut hic.eadẽ eſt volũtas q̃ diſtat a malo.et qua appꝛoximat᷑ malo.ergo ſi mala ẽ ꝓut eſt appꝛo/ ximata ex cõpatiõe ad malũ.ſilr mala eſt put erit di⸗ ſtans.Aſſignat᷑ enim hic aliquid ſimiliter accidenti 2 rei ſubiecte ineſſe. Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ vſus po tentie peccãdi inqꝙᷓtũ hmõi eſt malꝰ.dicendũ maxvi ma illa iutelligit᷑ de vſu ad quẽ vnaqueq; res dirette ⁊ de ꝓximo oꝛdinat᷑.ſed potẽtia peccãdi nõ oꝛdinat᷑ nec directe.nec de ꝓximo ad actũ peccandi. ꝓ eo ꝙ; illa eadẽ potẽtia eſt ad oppoſita ⁊ ad ſuũ oppoſituʒ oꝛdinatur per ſe.ad boc autẽ oꝛdinat᷑ ꝑ accidẽs. Vñ oppoſitũ ꝑccati eſt eiꝰvſus.⁊ peccatũ eſt eiꝰabuſus. ⁊ ideo nõ ſequit᷑ ꝙ ſi peccare ſit malum.q ꝓpter boc potentia peccanqt inq tũ huiuſmodi ſit malu. Ad illud quod obijcit᷑ ꝙ in bonis potentia benefaciendi eſt bona.ergo ⁊c. dicendũ ꝙ non eſt ſimile.qꝛ i bonis bonitas actus eſt a bonitate potẽtie.vñ cõſueuit dici ꝙ; nõ qꝛ bona facimꝰ boni ſumus.ſed qꝛ boni ſumus bona facimus.nõ ſic autẽ eſt in malis.imo ccõtra.qꝛ mala facimꝰ mali ſumus.Et ratio huius eſt.qꝛ q;uis potentia nõ poſſit ſe per ſuũ actum pꝑficere pot tamẽ ſe ꝑ ſuũ actũ deoꝛdinare ⁊ deficientẽ facere.⁊ ꝓpter h nõ tantũ addit bonuʒ opus pe bonñ opus q;tum ad rationẽ merẽdi.ſicut pcti ſupꝛa peccatũ q;tuʒ ad rõneʒ demerẽdi. Adiülud qð obijcit᷑ ꝙ cõpletioꝛ E 1 potẽtia cũ eſt ſuo actui ↄiuncta. dicendũ ꝙ; verũ V H tt. 4 14 15 16. 19 2 eſt de actu ad quẽ oꝛdinat᷑ ſimpliciter.ſed nõ eſt verũ de eo ad quẽ oꝛdinat᷑ ꝑ accidens.maxime cum actus ilie plus tenet rõnem defectus qᷓ effectus.tũc em̃ ma gis deoꝛdinat qᷓ; pficiat. ⁊ ſic eſt in potentia peccandi reſpectu actus peccandi. ⁊ ideo magis recedit poten tia a completione in boc ꝙ peccat. ꝙᷓ in eo ꝙ potuit 8 3. ſit e candi potentia qua quis poteſt peccare. abſq; dubio bona eſt. ⁊ a deo eſt. ſimiliter ſi dicat᷑ potentia peccan di oꝛdinata ad actũ peccato ſubſtratuʒ ſi imiliter eſt a co. Si aũt dicat᷑ potentia peccãdi ipſa poteſtas de/ ficiendi.hoc modo nõ debet dici bona nec mala. Bo na nõ debet dici. qꝛ non dicit aliqð ens.⁊ nihil habet rationẽ entis qd nõ babeat rationẽ boni. Mala non debet dici pter hoc ꝙ nõ dicit pꝛiuationẽ alicuiꝰ bo- illud qd querit᷑ vtrũ potentia peccan eccare. 8 querit᷑ vtrũ pot eccan. ut mala. dicendũ ꝙ ſi dicat potentia pec/ ni nati ineſſe. nec dicit actualẽ defectũ.ſed babitualẽ. vnde talis potentia nõ debet dici potentia mala vel deficiens.ſed potentia defectiua.nec eſt ꝓpꝛie poten/ tia ſed impotentia. VUnde nõ poſſe videre in lapide nec eſt bonan nec eſt malũ.qꝛ nec dicit poſitionẽ.nec dicit pᷣuationẽ alicuiꝰ boni nati ineſſe.ſic intelligen/ dum eſt de potentia peccandi in creatura rationali. hᷣm ꝙꝙ potẽtia peccandi dicit defectibilitatẽ que ineſt ci ex ratiõe creature.̃m quaʒ ex nibilo babet eſſe.Ex his patet reſponſio ad illud qd querebat᷑ vltimo qre videlicz volũtas peccandi dicit᷑ eſſe mala.⁊ nõ ſic po teſtas:Hoc em̃ eſt ex boc.qꝛ voluntas eſt cauſa ime/ diata ⁊ ꝓxima reſpectu actuũ qui ex deliberatiõe ꝓ/ cedunt. magis autẽ peccandi potentia dicit᷑ impotẽ/ tia ᷓ volũtas peccandi dicat᷑ volũtas.ꝓ eo ꝙ nomẽ potentie impoſitũ eſt a poſitione ⁊ complemento.et ideo peccare diminuit de ratõne potentie vt dicit de⸗/ fectũ. ſicut moꝛtuus diminuit de ratõne homis. Mo/ men autẽ volũtatis impoſitũ eſt a libertate ⁊ cõpla/ centia. Et quia peccatũ eſt placitum ⁊ cõm itti habet ꝓ libero arbitrio.hinc eſt ꝙ q;uis depꝛauet potentiã volũtatis. tamẽ non diminuit de ratiõe volutatis. qꝛ nõ habet ad ipſam repugnantiã ſᷣm ꝙ ſic nomiat᷑.et ꝓpterea velle peccare velle eſt. poſſe autẽ peccare nõ elt poſſe. ⁊ ideo dictũ fuit in.j.li.ꝙ deus eſt omnipo/ tens. ⁊ tamẽ nõ eſt omniuolẽs. Onſequẽter queritur de poteſtate pᷣſidendi. 4 Et circa hoc querũtur duo. Pꝛimo queritur vtrum omnis potentia dominangi a deo ſit. Secũdo querit᷑ vtrũ poteſtas dominãdi ſit a deo bm inſtitutionẽ . re.aut ᷣm punitionẽ culpe. S QAueſtio. ſ. c Teern poteſtas dominãdi ſit a deo.Et ꝙ ſic. vide⸗ tur. Johã. xix. Mon haberes in me poteſtatẽ niſi tibi datum eſſet deſuꝑ dixit dñs pylato.ergo ſi poteſtas pylati ſup chꝛiſtũ erat a deo.⁊ tamẽ minime videbat᷑ q; ſuꝑ ipſum deberet habere poteſtatẽ.ergo videt᷑ q; multo fo:tius omnis areſas talis a deo eſt. ¶ Gtẽ expᷣſſius. Roma.xiij. Mõ eſt poteſtas niſi a deo.⁊ cõ⸗ ſtat ꝙ ibi loquit᷑ & poteſtate pᷣſidendi.ergo ⁊c̃. Et iſte u autoꝛitates ſufficiãt.qꝛ plures alie adducunt᷑ in itera. tem hocipᷣm videt᷑ rõne.poteſtas pᷣſiden/ di dicit potentiã in excellentia.⁊ omne tale dicit poſi tionẽ aliquã.ſed omne qʒð dicit potentiã aliquꝗ a ſũ/ ma potentia eſt. ergo omnis potentia pᷣſidendi a deo eſt qualitercũq; qͥs pᷣſt. 1Bem omnis pena a deo ẽ — — quc habet ſimpliciter rõnem pene. ſed omnis ſeruitꝰ eſt pena. ergo a deo eſt. ſed ab cocẽ a quo eſt ſeruitus ab eodẽ eſt vominãdi poteſtas.igit᷑ oĩs poteſtas do/ minãdi ẽ a deo Sʒ 3. Qſee. viij. Jpi regnau erũt ? — nõ ex me. pᷣncipes extiterũt ⁊ nõ cognoui.g videt᷑ ꝙ tał p̃ſidẽtia maloꝝ nõ ſit a deo. ¶ Itẽ nibil iniuſtũ ẽ a deo. ſed multe iniuſte dominant᷑ alijs.ꝭ̊ videt᷑ ꝙ nõ oĩs ptãs ſiue dominiũ qð ẽ in hoibꝰ ſit a deo. ey nihil inoꝛdinatũ eſt a deo.ſed cũ ſtultus pᷣficit᷑ ſapiẽ/ ti. ⁊ malus bonis.boc eſt inoꝛdinatuʒ.ergo nõ videt eſſe a deo. deo.ſed poteſtas dñandi in homies eſt ↄtra ius natu re. ergo nõ eſt a deo. Maioꝛ manifeſta eſt.minoꝛ pꝛo batur ꝑ illud qdð dicit᷑ in libꝛo inſtitutionũ. Bella ex/ oꝛta ſunt.⁊ captiuitates ſecute ⁊ ſeruitꝰ.que ſunt iuri naturali cõtraria. ¶ Item nihil auferenũ eſt alicui qd eſt oꝛdinatũ a deò. ergo ſi oĩis poteſtas vel pᷣlatio eſt a dco. nulli auferẽda eſt pᷣlatio el ptãs.ergo nullꝰ pᷣlatus vel pᷣnceps eſſet deponẽdus quãtũcũq; malꝰ tem nibil qd babet quis ꝑ dei donationẽ habet ꝑ vſurpationẽ. ergo ſi ois ptãs eſt a deo collata.nulla ẽ vſurpata.ſed planũ ẽ ꝙ multe ptãtes vſurpant᷑.ergo nõ ois ptãs a deo donat᷑. ¶ R dicẽdũ ꝙ ptãs pᷣſidẽ/ di dicit᷑ eſſe ill ꝑ qdð aliqͥs pᷣſidet ⁊ dñat᷑ alteri. Illð autẽ ꝑ qð pᷣſidet duplicit᷑ põt dici. Ano mõ dicit᷑ ipa virtus per quã quis pᷣualet alteri. ⁊ hec virtus abſq; dubio a deo eſt. Alio mõ illud ꝑ qð pᷣſidet dicit᷑ mo/ dus pueniendi vl ꝓmouẽdi a hãc virtutis excellẽ/ tiã. ⁊ ſic diſtinguendũ eſt. Nam quidã pᷣſunt alijs ex iuſticia. quidã ex aſtutia.⁊ quidã ex violẽtia.OQñ aũt aliqͥs pᷣeſt alijs ꝑ iuſticiã.tũc illa poteſtas dñandi lo⸗ quẽdo ſimpliciter a deo eſt.⁊ rcſpectu pᷣſidentis.⁊ re- ſpectu ſubiacentiũ.Oñ autẽ pᷣeſt aliquis ꝑ aſtutiam vel p violentiã. tũc dicendũ eſt ꝙ talis poteſtas ⁊ ba bet cõpari ad voluntatẽ pᷣſidentis.⁊ babet cõpari ad meritũ ſubiacẽtis. In cõpatione ad meritũ ſubiacen tis talis pᷣſidentia iuſta eſt.qꝛ aut eſt ad bonoꝝ pꝛo/ bationẽ. aut ad maloꝝ punitionẽ. Si autezʒ comꝑet᷑ ad voluntatẽ pᷣſidentis.ſic iniuſta eſt. Et pᷣmo quidẽ mõ dicit᷑ eſſe a deo faciente ⁊ oꝛdinãte.ſᷣm q dicitur Job.xxiiij. Facit regnare bypocritã ꝓpter pctã ppli Et Oſee. xiij. Dabo eis regẽ in furoꝛe meo. Sccũdo aũt mõ ſcʒ in cõpatione ad volũtatẽ pᷣſidentis ſic di/ cit᷑ eſſe a deo ꝑmiſſiue nõ autẽ appꝛobatiue. ꝓpter qðᷣ dicit. Ipᷣi regnauerũt ⁊ nõ ex me.⁊ pᷣncipes extiterũt ⁊ non cognoui. Concedendũ eſt igitur q omnis po/ teſtas pᷣſidendi ſᷣm id qð eſt.⁊ etiã reſpectu eius ſuꝑ quẽ ẽ iuſta eſt. ⁊ a deo eſt.⁊ hoc oſtẽdunt rõnes ⁊ au⸗ toꝛitates que ad pꝛimã partẽ inducunt᷑.⁊ ideo cõce/ dende ſunt. Concedendũ eſt nibilominus ꝙ modus deueniẽdi ad hanc pᷣſidentiã in compatiõe ad volun tatẽ pᷣſidentis põt eſſe iuſtus ⁊ iniuſtꝰ.⁊ ſ̃m ꝙ iuſtus eſt. a deo eſt. bm e iniuſtus eſt a deo nõ eſt. Quia vo nunq eſt ita iniuſtus ex vna parte quin ſit iuſtus ex altera. ideo de nulla potentia pᷣſidendi dici poteſt ꝙ nõ ꝓcedat a deo. 2 illud ergo quod pꝛimo obij/ citur in contrariũ ꝙꝙ tominꝰ? dicit ꝙ regnauerũt. ſed non ex ipſo. dicendum ꝙ nõ eſt ibi negatio cuiuſcũq; volũtatis. ſed volũtatis antecedentis ⁊ volũtatis ap pꝛobantis. Oominiũ enim maloꝛuz potius eſt a deo vindicante ꝙᷓᷓ ſit a deo acceptante. AUnde in eis veni- ficat illud quod dicit᷑.Ecẽs.viij. Interduz dominat homo bomini in malũ ſuum. illud quod obij⸗ citur ꝙ nibil iniuſtum eſt a deo. dicendum ꝙ verum eſt vᷣm ꝙ iniuſtũ. O uis autem potentia vominandi iniuſta ſit. frequẽter in comꝑatiõe ad volũtatẽ pᷣſidẽ⸗ Item nihil qð eſt cõtra ius nature eſt a 20 21 22 2 Di. AXI. tisn⸗ SS R io ſemg ti enacs in arotit 33 marſtn mbie gis comibetit nature inſtitute. ergo videtur qy magis R q n 8 13 r ictg maleficoꝛn. ae ln em vᷣo bo/ ptinebat ad ſtatum nature ſtiies poteſtas domi/ GNGH 24 noai ſcut vici? ma Derri i.. Ad ilud ad obicit nadi ꝙ ad ſtatumnaturelapſe . Item omne ilind ꝗ aliqua poteſtas inoꝛdinata eſt. dicendũ ꝙ a ſi alid quod eſt ad cõſeruationem oꝛdinis naturalis ptinet *“ modo aliqua poteſtas poſſit ex inoꝛdinata volũtate ad inſtitutionẽ nature. ſed poteſtas pᷣſidendi ptinet ꝓcedere.poteſtas 31 ipa ſemꝑ oꝛdinata eſt ſicut dicit ad cõſeruationemi oꝛdinis naturalis.ergo poteſtas un Gꝛego.in moꝛalibꝰ.ꝙ tumous clatio non poteſtatis pᷣſidendi ineſt homini a deo m inſtitutionẽ nature. 1 oꝛcdo in crimine eſt. potentiã deus vedit.elationẽ po. Maioꝛ manifeſta ẽ.minoꝛ pꝛobat᷑ ꝑ illud quod dicit ed 25tẽtie malicia nre metis iuenit. ¶ Et ſi obijciat ꝙ in· Auguſt. xix. de ciuitate dei. Penalis ſeruitus ea lege nnn oꝛdinatũ eſt ꝙ ſtulti pᷣſunt ſapiẽtibus.et mali bonis. oꝛdinat᷑que naturalem oꝛdinem conſeruari iubet ⁊ lhe⸗ ⁊ ſerui dominis.dicendum ꝙ ⁊ ſi aliqua inoꝛdinatio pturbari vetat.ſed ad idem oꝛdinat᷑ poteſtas domi- tiin appareat exterius.nihilominꝰ latet pulchꝛa oꝛdina/ nandi.⁊ penalis ſeruitus.ergo ⁊c. ¶ Sed cõtra Gꝛe ctai tio interius ᷣm diuinũ iudiciũ qð frequẽter eſt occul goꝛiꝰ.omnes homies natura equales fecit.ſed ꝓ va- Wit tuzʒ.nunq tamẽ iniuſtũ.pter qð dicit᷑ Ecẽs.x. VUidi rijs meritis alios alijs occulta dei diſpenſatio ſ iuſta npn malũ quaſi ꝑ erroꝛẽ egrediẽs a facie pꝛincipis.ſtultũ pponit.ergo videt᷑ ꝙ ſubiectio ⁊ pᷣlatio nõ ſit in ho/ an poſitum in dignitate ſublimi ⁊c. quaſi diceret.quia minc ſm inſtitutionẽ nature. ¶ Item Augu. xix. de hbe qꝙᷓuis appareat ibi erroꝛ magnꝰ.tamẽ eſt ibi oꝛdina/ ciuitate dei. Rationalẽ hominẽ ad imaginẽ dei factũ nlt tio.dum ex boc mali puniũtur.⁊ boni ꝓmouentur. domina ri noluit deus niſi irrationabilibꝰ.ergo ſi po mign 26 G d illud quod obijcit᷑ ꝙ nulla poteſtas eſt a deo qᷓ teſtas pᷣſidendi ⁊ dominãdi eſt i vno homie reſpectu izi eſt contra ius nature. dicendũ eſſe ↄtra ius nature alterius.ergo ⁊c. ¶ Ptem rõne hocipᷣm videt᷑.liber⸗ . .Y boc eſt dupliciter. vel ſimpliciter. vel 'm aliquẽ ſtatt tas homini ineſt a natura.ſed poteſtas dominãdi eſt ikß Cũ ergo dicit᷑ ꝙ poteſtas dominãdi eſt cõtra ius na/ libertatis impeditiua.ergo non videt᷑ ꝙ ſit a natura. ng ture hoc nõ intelligit᷑ qtum ad vniuerſale dictamen Mꝛ autẽ libertas ⁊ a natura ſit. ⁊ a poteſtate pᷣſiden/ nikne nature. ſed q́ẽtum ad dicamẽ nature alicuius ſtatus di habeat impediri. manifeſtat᷑.qꝛ libertas ſic habet Sac eterminati.in quo quidẽ nõ eſſet ſubiectio ſeruitut diffiniri.libertas eſt naturalis poteſtas qua licet ho/ Küßzgl 27 nec platio poteſtatis. illud quod obijcit ꝙ ni · mini facere qð vult. Item bomo bm ſuam pꝛimã gii hil qdð eſt a deo datum.e auferendũ. dicendũ⸗ ꝙ ills conditionẽ eſt factus ad dei imaginẽ.ſed inq;tum eſt nindl⸗ verũ eſt ſi deus ſimpliciter ei dedit. ſi autẽ ſolũ ſit 33 imago dei natus eſt imediate ferri in deum. er o ſi ſo müte tempꝰ datum.ſicut dũs voluit dare.ita etiam voluit lus deus co maioꝛ ẽ.igitur ſm naturã nihil ſupꝛa in P miniſteriñ humanũ auferre. hoc autẽ cognoſcimus H hominẽ niſi deus. ergo nullů dominiũ in homine eſt * ꝙ deus velit. qñ videmꝰ oꝛdinem iuſticie ſic exigere. ſm nature inſtitutionẽ niſi ſolũ diuinũ. ¶ Item nõ in Deꝰem̃ dedit vitã latroni.⁊ tñ iudex iuſte illã aufert eſt dominꝰ ſine ſeruo.ergo nec dominiũñ ſine ſeruitu / ei. exigente hboc mãdato iuſticie quo dicit᷑. maleficu, te. ſed ſernitus eſt introducta ꝓpter peccatũ.ſicut in iun nõ patiaris viuere.Sic etiam intelligenduʒ eſt ſe ba pluribus locis dicit Augu. ergo videt᷑ ꝙ poteſtas do bere in poteſtate noſtra ⁊ pꝛincipñ.qꝛ m iuris recti· minãdi in homie ſit jm conditionẽ culpe.non ſᷣm in/ rper tudinẽ tam dominiũñ q; poteſtatis pᷣuilegiñ meretur ſtitutionẽ nature.¶ Item in gloꝛificatiõe homini vi ncuc⸗ 28 amittere. qui cõceſſa ſibi abutit᷑ poteſtate.¶Ad ill cia detrahent᷑ ⁊ natura ſeruabit᷑ ſm ꝙ in li. de ciuita ſnurn quod obijcit᷑ ꝙ nulla poteſtas a deo collata eſt vſur-· te dei.vult Augu. ſed in ſtatu gloꝛie nõ manebit do/ wigi pata. dicenduðʒ ꝙ verũ eſt ſi totaliter detur a deo. ſecd miniũ pᷣlationis ⁊ ſubicctio ſeruitutis.ergo nõ vidẽé⸗ Suit⸗ deus ſic dat poteſtatẽ ꝙ frequenter homo cooperat᷑ tur bec eſſe in natura humana ſᷣm ꝙ inſtituta ſᷣ ſolũ ͤſec⸗ in illius poteſtatis adeptione. ⁊ cum recte opcrat᷑ nad fm ꝙ lapſa ⁊ viciata. UNR. dicendũ ꝙ poteſtas do/ 29 nrc illiꝰ poteſtatis adeptionẽ.tũc dicit᷑ dominari ex iuſti⸗ minandi vłpᷣſidendi dicitur tripliciter.ſc; largimſimc. atiant cia.qñ vo iniuſtce.tũc dicit᷑ poteſtas vſurpata. in qua cõmuniter.⁊ ꝓpꝛie. Largiſſime dominandi poteſtas mns nõ peſt de iure qᷓ;uis pᷣſit de facto.nibilominꝰ tamen dicit᷑ reſpectu omnis rei qua homo poteſt ad libituʒ d qʒ; talis poteſtas nõ caret oiĩno oꝛdine iuſticie. ↄcediẽ᷑ ¶⁊ votum ſuũ vti.⁊ hoc modo dicit᷑ homo eſſe vomi/⸗ tm⸗ eſre a deo. Et ſimul ſũt bec duo vera ſm diuerſos re nus poſſeſſionũ ſuarũ.ſiue mobiliũ.ſiue imobilium. dc ſpectus videlicz ey eadẽ poteſtas ſit vſurpata. ⁊ a deo Alio modo poteſtas pᷣſidendi ſiue dominãdi dicit ex Sdda collata abſq; aliqua repugnãatia. CcCcLellentiã poteſtatis in imꝑando ei qui eſt capax rati Avon . Aueſtno . v%d onis 2 pcepti. Tercio modo poteſtas dominãdi di- ie ¶ Arrũ poteſtas pſidendi ſit in bomie m inſtitutio cit᷑ poteſtas coercendi ſubditos. ⁊ hec poteſtas dicit Muf nẽ nature. vel m punitionẽ culpe. Et ꝙ pᷣmo modo quãdam artation libertatis.⁊ talis ptãs dominãdi uſnoc videt᷑. Geñ.j. YFaciamꝰ hoĩeʒ ad imaginẽ ⁊ ſimilitu· pꝛie dicit᷑ dominiũ cui rñdet ſeruitꝰ. Pꝛimo mõ o cke dinẽ noſtrã. ⁊ pᷣſit ⁊c. Si tu dicas ꝙ habuit pᷣlationẽ teſtas dominãdi cõis eſt omi ſtatui.videlicʒ ſtatui na toi¹ reſpectu beſtiaꝝ ſed nõ reſpectu hbominũ.ꝑ hoc non ture inſtitute.⁊ nature lapſe.⁊ nature gloꝛificate.⁊ ex ü ecuadet᷑.qꝛ. ij. Coꝛ. xj. Caput mlłieris vir. ſi ergo caput cellentioꝛi mõ fuit i ſtatu nature inſtitute ꝙ ſit in ſta/ tig pᷣſidet coꝛꝑi ⁊ debet regere coꝛpus.ergo videt᷑ ꝙ m tu nature lapſe.Secũdo mõ cõpetit ſtatui vie.ſiue ꝓ un inſtitutionẽ nature ſit poteſtas dominãdi i bumano ſtatu nature iſtitute. ſiue ꝓ ſtatu nature lapſe.Si em̃ Ene genere. ¶ Nẽ in angelis qui ſunt pfecti in natura et b ſtetiſſct. ⁊ vir potuiſſet imꝑare vxoꝛi.⁊ pꝛ potuiſſet 6 in gloꝛia nõ tinmõ eſt oꝛdo ? gradus m excellentiaz imparce filio.⁊ H reꝑit᷑ etiã i angelis qdiu ſunt admi/ 4 naturaliũ. ſed ctiã 'm pᷣſidentiã officioꝛũ.ergo videt niſtratoꝛij ſps. qꝛ ex illa pꝑte aliquo mõ ſunt in ſtatu ℳ „ „— — . — „ „ „ 9 — — * — „ „ „ /. „ wi c dominiũ nõ repugnet.ſed cõſonet iuſtitutioni na vie. Hec t pᷣſidentia nõ manebit i gloꝛia ſicut in pꝛe Cumn ture bumane ſicut ⁊ angelice. ¶ Item poteſtas do/ cedentibꝰ oſtẽſum fuit. Cercio vᷣo mõ ptãs dominã⸗ md minandi eſt ꝓpꝛictas dignitatis ⁊ nobilitatis.ſed ſi di in homic eſt ſolum m nature ſtatum. ineſt cnim i aliquid dignitatis competit naturce lapſe,multo mq⸗ ci ym culpe punitionem.nõ ſᷣm naturc inſtitutionẽ⸗ 30 31 32 33 ⁊ boe qꝛ ſervitus ſibi coꝛreſpõdens (ſm ꝙ dicũt ſan⸗ cti)eſt pena peccati.Et qꝛ iſto mõ loqͥmur hic de po/ teſtate dminãdi.ideo cõcedende ſunt rõncs oſtẽden tes e talis poteſtas nõ ineſt homi ſᷣm Aic⸗ tionẽ ſuã.ſiue ᷣm ſtatũ nature inſtitute. illud ergo quod obijcitur in cõtrariũ ex textu Geñ. ⁊ ex.ij. Coꝛ.xj.iam patet rñſio.ꝓcedunt em̃ de poteſtate pᷣſi⸗ dendi accepta pᷣmo ⁊ ſecũdo mõ.non tercio.nam ⁊ ſi mulier ſit viro quodãmõ inferioꝛ ratõne infirmioꝛis ſexus.nibilominꝰ quia nõ eſt creata vt eſſet ei in ad/ iutoꝛiñ vt famula ſed vt ſocia.hinc eſt ꝙ qᷓuis dicat caput eius.non tamẽ dicit᷑ dominꝰ.qꝛ ipſa nõ eſt an/ cilla ipſius. Et ideo ſupꝛa dixit magiſter diſt.xviij. mulier ad equalitatẽ fuit ↄdita.ideo fuit foꝛmata de latere.nõ de pedibꝰ vel de capite.vt viri videret᷑ eſſe ſocia.nõ dña vel nailaſ illud qd obijcit᷑ ꝙ pᷣ/ latio eſt in angelis. iam patet rñſio.qꝛ q;uis vnus pᷣ/ ſideat alteri.⁊impꝑet alteri.⁊ autoꝛitatẽ habeat ſuper alterũ imꝑandi aliqͥd qð ptinet ad officiũ miniſterij. tñ vnꝰ angelus nõ dicit᷑ eſſe ſeruus alterius angeli.⁊ ideo ex hoc nõ cõcludit᷑ ꝙ poteſtas dominãdi ᷣm q ei coꝛreſpõdet ſeruitꝰ ſiti homie ſᷣm cõditionẽ natu/ re.¶¶ Ad illud qð obijcit᷑ ꝙ dominiũ eſt pꝛietas di⸗ gnitat!.dicendũ ꝙ et ſi ſit ꝓpꝛietas dignitatis in eo q pᷣſidet.indignitatẽ tñ dicit in eo qui ſubeſt.⁊ ideo na/ turaliter põt cõuenire homi reſpectu alteriꝰ creatu/ re inferioꝛis.reſpectu tñ alteriꝰ homis nõ cõuenit na turaliter.ſed quodãmõ pᷣter naturalit᷑ videlicʒ in pu nitionẽ peccati.Sicut em̃ dicit Ambꝛo.ſeruitꝰ intro/ ducta fuit ꝑ peccatũ ebꝛietatis.i Ad illud qdð obijci⸗ tur ꝙ dominiũ ⁊ ſeruitꝰ facit ad ↄſeruatõeʒ oꝛdinis naturalis.dicendũ ꝙ eſt oꝛdo qui reſpicit naturã ſᷣm omnẽ ſtatũ.⁊ eſt oꝛdoo qͥ reſpicit naturã ſᷣm ſtatũ ſue conditiõis.⁊ eſt oꝛdo qͥ neſbictt naturã ſᷣm ſtatuʒ ſue coꝛruptiõis.⁊ ſᷣm hoc quedã ſunt de dictamie nature ſimpliciter. quedam de dictamie nature ſᷣm ſtatum. Dcũ eſſe honoꝛãdũ dictat natura m omnẽ ſtatum. Hominẽ vᷣo adequari homini dictat ſᷣm ſtatum ſue pꝛime conditiõis.Hoĩiem autẽ bomi ſubijci.⁊ hoiem homi famulari dictat ſᷣm ſtatũ coꝛruptionis.vt mali compeſcant᷑ ⁊ boni defendant᷑. Miſi em̃ eſſent hmõi dominia coercẽtia malos.ꝗpter coꝛruptionẽ que eſt in natura vnꝰ alterũ opp:imeret ⁊ cõiter bomies vi/ uere nõ poſſent. Mon ſic aũt eſſet ſi homo mãſiſſet in ſtatu innocẽtie.quilibet em̃ in gradu⁊ ſtatu ſuo ma/ neret. Et ſic patet ꝙ illa rõ nõ cõcludit ꝙ ſeruitus xl tominiñ reſpiciat naturã inſtitutã.ſed ſolũ ꝙ reſpicit naturã lapſam.vbi oꝛdo habet ꝑturbari.⁊ poteſt per dominiñ conſeruari. J”J”M Onſcequẽter querit᷑ de neceſſitate ſubiacendi Pꝛimo querit᷑ vtrũ xpᷣiani teneant᷑ ſubiacc/ re tyꝛannis in aliquibꝰ.Secũdo querit᷑ vtrũ religio/ ſi teneant᷑ ſubiacere pᷣlatis ſuis in omnibꝰ. [Aueſtio. j. e trũ xpᷣiani teneant᷑ ſubeſſe tyꝛannis ſiue poteſta ſubditi eſtote in omni timoꝛe dñis.non tm̃ bonis ct modeſtis.ſed etiã diſcolis.¶ Item Roma.xiij.Ois anima poteſtatibꝰ ſublimioꝛibꝰ ſubdita ſit. Et poſt. Reddite omnibꝰ debita.cui tributũ tributũ.cui eæcti gal vectigal.Et ſi tu dicas ꝙ boc eſt ãmonitio ꝓpter ſcandalũ vitandum.Contra pauloante Meceſſitate ſubditi eſtote nõ ſolũ gpter iram. ſeg etiã Apter cõſci / ſunt alioꝝ.ita etiam ſi xpᷣiani potẽtie pᷣſidendi. Et circa hoc querunt᷑ duo. lari in aliquibꝰ: Et ꝙ ſic videt᷑.j. Pe.ij. Serui II. — entiã. ¶ Item weipm oſtendit roõne quã aplus factt ibidem. Mõ eſt inqͥt poteſtas niſi a deo.ſedque a de ſunt.oꝛdinata ſunt.ergo ois poteſtas oꝛdinata ẽ oꝛdi natõe diuina.ita ꝙ qui reſiſtit poteſtati.dei oꝛdinati⸗ oni reſiſtit.ſed qͥ reſiſtit oꝛdinatõi dei damnatiõʒ ſibi acquirit.ergo ⁊c¶¶ Item ſeruire bomi non eſt culpa nec malũ.imo meritoꝛiũ.ergo videt᷑ ꝙ ab illa ſeruitu te nõ abſoluat᷑ ꝑ bapeinnm crgo ſicut nõ xpᷣiani ſerui em ad hocipᷣm ſunt multe autoꝛitates qᷓ poſſũt ſumi q̃ſi ab omnibꝰ eplis beati Pauli ĩ quibꝰmonet ſeruos ſubiacere dñis ſuis.¶ Ged ↄtra Matb.xvij. Reges terre a quibus accipiut cenſum:a filijs an ab alienis.Et poſt. eꝛgo liberi ſunt filij.glo.ibidem.Libe⸗ ri ſunt filij regni i omni regno. multo magis liberi ſũt filij illiꝰ regni.ſub quo ſunt oĩa regna in quolibet re/ gno terreno.ſi ergo boni xpᷣiani ſunt filij regni illius. videt᷑ ꝙ nullius regis terreni poteſtati ſint aſtricti. 5F nõ vident᷑ ei ſubeſſe i aliquo tributo. e aco.j. Qui aũt ꝓſpexerit in lege ꝑfecte libertatis.Glo.exv nit ꝙ lex pfecte libertatis eſt lex euãgelica. ergo ſi ꝑ/ tute regis terreni. Item charitas oia membꝛa xpᷣi facit bene ⁊ oia facit cõmunia. AUnde.j.Coꝛinth.iij. Omnia veſtraſunt.ſiue moꝛs ſiue vita ⁊c.omia facit vnũñ.Quia dicit apłus.⁊ ad Epbe.⁊ ad Coloſẽ.Oẽs vnũu ſumus in chꝛiſto. nec eſl diſtinctio ſerui et liberi. ſi & charitas redqucit oĩia mẽbꝛa ad equalitatẽ ⁊ com/ munitatẽ.videt᷑ ergo ꝙ in habẽtibꝰ charitatẽ non ſit aliqua obligatio ſeruitutis.¶ Item maius eſt vincu lum legis diuine qᷓ; ſit vinculũ cõſtitutiöis humane. lant ſeruire teneantur. fecta libertas liberat ab omni ſeruitute. videt᷑ ois qui inheret legi euãgelij abſolutus ſit ab omni ſerui⸗ ſed lex euãgelica abſoluit ab onere ſeruitutis legalis que quidem a deo ꝑ moyſen lata fuerat.ergo multo foꝛtius abſoluit ab onere ſeruitutis bumane ⁊ legis ciuilis. I¶ Item Anbhel. in li. cur deus bomo. ca. v. Der ſe redimere voluit.vt in pꝛiſtinã redigeret liber tatẽ.⁊ ſibi hõ ſubiectus eſſet.nõ homini.ſi ergo empti ſumus pᷣcio magno ſcʒ ſanguine agni icõtaminati et imaculati.videtur ꝙ ipſius ſolius ſerui ſimus.ergo non videtur ꝙ chꝛiſtianus qui renatus eſt in chꝛiſto. aſtrictns ſit alicui ſeruituti terreni imperij. diyn cendũ ꝙ cũ ſeruitus opponat᷑ libertati.ſᷣm ꝙ triplex dẽ eſſe libertas.ſcʒ a coactiõe.a culpa.⁊ a miſeria.ſic ſernitus põt dici tripliciter.que attendit᷑ in libertatis artatiõe. Scdm em̃ artationẽ libertatis a culꝑa attẽ- ditur ſeruitꝰ peccati.e qua Joh.viij. Qui facit pec catũ ſeruus eſt peccati.Et Roma.vj. Mõ regnet pec⸗ catũ in vꝛo moꝛtali coꝛpe.Scdm vo artationẽ liber/ tatis a miſeria attendit᷑ ſeruitus pene ⁊ moꝛtis. De qua dicit᷑ Roma.vj. Xpᷣs reſurgens a moꝛtuis.iam non moꝛitur.moꝛs illi vltra non dominabit᷑. Scom 54 autẽ a:tationẽ libertatis a coactione.attendit᷑ ſeru/ tus cõditionis.e qua dicit᷑ Roma.vij. Seruus wo catus es.nõ ſit tibi cure.ſed ſi potes liber fieri.magis vtere.Hec autẽ ſeruitꝰ attendit᷑ in coartatione liber/ tatis a coactione non q;tum ad intcrioꝛem motũ w⸗ lũtatis que cogi nõ poteſt.ſed qᷓtũ ad exterioꝛẽ AUnꝭ et ſeruitꝰ introducta fuit in hoc ꝙ vnus alterum vi/ cit ⁊ ſeruituti ſue addixit.vt nõ liceat facere cõtrariũ eius qdð ipſe mãdauerit.Cum ergo triplex ſit ſeruitꝰ. vna habet oꝛtũ ab altera.nam nõ eſſet ſeruitus pene niſi pᷣceſſiſſet ſeruitus culpe.nec ſeruitꝰ cõditiõis ſub⸗ ſequerck. niſillla vupler pceqeret. cñ 8glicjs regene⸗ ,/ 2 AXILIII. ui ratur in chꝛiſto.⁊ efficit᷑ xpᷣianus.liberat᷑ a ſeruitutẽ qui nibi iubent contra deum.ſed nõ compatit᷑ ſeuz ded peccati.ſᷣ tñ nõ ſic liberat᷑ qͥn etiã poſſibilitatẽ ⁊ ꝓni · dominiũ dyaboli vel peccati ſᷣm illud Math.vj.Mõ N tatẽ habeat redeũdi in idẽ genꝰ ſeruitutis.⁊ binc ẽ ꝙ potcſtis duobus dominis ſeruire.ideo q;uis redem / ſaciui Apter cius ꝓmotionẽ a hũiliatõeʒ reliqͥt dñs ſeruitu ptione chꝛiſti eruamur a ſeruitute moꝛtalis peccati. uizſ te moꝛtis ⁊ cõditiõis.AVAñ ita moꝛiunt᷑ xpᷣiani ſicut ct nõ tamẽ eruimur a ſeruitute cõditiõis vel moꝛtis. ſchate alij. Et ꝓpter ꝓnitatẽ ad malũ ⁊ ↄcupias militãtes i Queſtio. ij. bnn mẽbꝛis ex quibꝰ ↄſurgũt bclla ⁊ lites.ita indigẽt regi ¶Etrum religioſi teneant᷑ pꝛclatis obedire in om- unſn terreno pncipe ſicut ⁊ alie gentes.⁊ ideo nõ ſolũ hm nibus quc nõ ſunt contra deũ: Et q; ſit videt᷑ pꝛimo dane humanã inſtitutionẽ.ſed etiã ſᷣm diuinã diſpẽſatio/ autoꝛitate domini Matth.xxiij. Super cathedram iſr niẽ inter xpᷣianos ſunt reges ⁊ pᷣncipes.dñi ſerui.et moyſi ſederunt ſcribe ⁊ phariſei.que dicũt vobis fa/ e ſm diſtinctionẽ poteſtatis ei ſubijciunt᷑ ⁊ tenent᷑ ᷑m̃ cite.ergo ſi dominꝰ ſine diſtinctiõc mandat ꝙ facicn⸗ hhni. plus ⁊ minꝰ.Et hoc ipᷣe dñs dicit Math.xxij. Red/ ga ſunt que dicunt.etiam de malis pᷣlatis.videtur ꝙ; tonh dite ꝗᷓ ſunt ccſaris ceſari.⁊ q̃ ſunt dei deo. Et aplus.ſ. in omnibꝰ obediendũ eſt eis.Si tu dicas ꝙ nõ intel/ ne⸗ Thim̃.vlti.hoc tocet ⁊ ↄtrariũ pᷣdicãtes cõdẽmnat. ligitur niſi de illis que dicunt ⁊ ad que homo tener beſſt Ait em̃ ſic. Quicũq; ſũt ſub iugo ſeruitut᷑.dños ſuos per mandatũ legis.contra hoc eſt.quia alibi dicit do⸗/ Aba, dignos omni honoꝛe arbitrent᷑.ne nomẽ dñi ⁊ doctri minꝰ.Qui vos audit me audit.⁊ qui vos ſpernitme gili na blaſphemet᷑. Si qͥs aũt aliter docet ⁊ non acqeſcit ¶ſpernit. ergo ſi deus in omnibus eſt audiendus.et in inn ſanis ſermõibꝰ dñi nr̃i ieſu xpᷣi ſuꝑbꝰ ẽ nihil ſciẽs ⁊c. nullo ſpernẽdus.videt᷑ ꝙ pᷣlato a deo inſtituto.a ſuis e. Et hocipᷣm ꝓbat Roma.xiij.⁊in pluribꝰ alijs locis ſubditis debcat in omnibꝰ obediri. Ztem Col.iij. 8 tocet ⁊ mandat.Et ideo concedendũ eſt ꝙ chꝛiſtiani Filij obedite parẽtibus veſtris ꝑ omnia.ſi filij carna an ſunt terrenis dñis obligati.nõ tñ in omnibꝰ.ſ̊ in bis les parẽtibꝰ carnalibꝰ debẽt ꝑ oia obedire.⁊ nõ debet 1 ſolũ que nõ ſunt õ deñ.neq; in his omnibꝰ in his qᷓminꝰ eſſe obedientes filij ſpnales patribꝰ ſpnalibꝰ q; en ſm rectã ↄſuetudinẽ ſtatuta ſũt rõnabiliter.ſicut tri· carnales carnalibꝰ.ergo religioſi debẽt ſuis pᷣlatis in Ala buta ⁊ vectigalia ⁊ ↄſilia. VUñ rõnes ⁊ autoꝛitates ᷓ omnibꝰ obedire.¶ ¶ Itẽ beatus Benedictꝰ in regula n boc oſtendũt cõcedende ſunt. ¶ Ad illud qð pꝛimo ſua. Si pcipit pᷣlatus impoſſibile.tentãdũ eſt facere. bi 55 obijcit᷑ de tex.⁊ glo.xvij. Math. dicendũ ꝙ teytꝰ in erxgo ſi in impoſſibiliꝰobedicndũ eſt ei.multo foꝛtius mufun telligit de xpo. ꝙ rpᷣs non tencbat᷑ reddere tributũ. in poſſibilibus.ergo in omnibus..¶ Item NHiero.ad lon de his qͥ ſunt cius imitatoꝛes ꝑfecti.vtpote de aplis. ruſticũ. Pꝛcpoſitũ monaſterij timeas vt dominũ.di⸗ iͤei ꝓ eo ꝙ naturalit erãt liberi.⁊ oia bona tꝑalia dimi/ ligas vt patreʒ. credas quicquid dixerit ſalutare.nec rch⸗ crũt.⁊? ideo cenſum vel tributũ ab eis reges terre ac maioꝛis iudicet ſententiã cuius eſt officium obedirc. wnſt cipere non debebant.in alijs aũt xpᷣianis vcl qui ſunt ⁊iuſſa implere dicente moyſe. Audi iſrabel et tace. kia ſeruilis conditiõis.vel qui abundãt tꝑalibus bonis. Item Hug.de ſancto victoꝛe.Olvdientia eſt vir⸗ mnn illa autoꝛitas nõ bʒ atchligi. Aaiülud qð obijcitur tus que omnia amplectit᷑ iniũcta neceſſario imꝑlen/ ll 6 ꝙ lex euãgelica eſt lex ꝑpfecte libertatis.dicendũ ꝙ; iõ da.niſi obſtiterit impantis autoꝛitas.ergo videt᷑ ꝙ ſi nunln dicit᷑ lex ꝑfecte libertatis.q; liberat a ſeruitute pᷣuari nõ obedit in omnibꝰ.non babet veram obedientiaʒ. gs catiõis.ſiue etiã a ſeruitute legis.dum in ea dat᷑ ſprts exgo ſi tenet᷑ babere veram obedientiã.tenet᷑ in om/ nan. charitatis.qui ẽ ſpũs libertatis ſᷣm id qð dicit aplus nibus obedire. Si⸗ videt᷑ ratõe.ſicut homo vouet rlbe NRo. viij. Mõ ecehiſlis in ſeruitutis iteꝝ in timoꝛe paupꝑtatẽ ⁊ continentiã.ſic vouet obedientiã.ſed qui npt ſ ſpm̃ adoptiõis filioꝝ.⁊ ideo ex hoc non ſequit ꝙ q vouet cõtinentiã tenet᷑ abſtinere ab omni coitu. ⁊ qͥ̃ unc eſt ſub lege cuãgelij. ſit liberatꝰ a ſeruitute terreni v· voucet pauꝑtatẽ tenet᷑ renũciare omnibꝰ tempoꝛali/ p 32 minij. ¶ Ad illud qð obijci᷑ ; charitas oĩavnit ⁊ cõ bus. ergo qui vouet obedientiã tenct᷑ obedire in om⸗ hinn mune facit. dicendũ ꝙ boc verũ eſt ꝑ quãdam ptici/ nibus quc ſibi iniũgunt᷑.ergo ſicut aliquis iudicatur· W pationẽ.ᷣ nõ eſt verũ ꝑ dominij autoꝛitatẽ. oẽs etiaz ꝓpꝛietariꝰ ſi vnũ ſolũ punctũ habeat.ſic debet iudica- Oο ρα ιN n 4 vnit. hoc eſt ſ̃m affectionẽ nõ ſᷣm gradus ⁊ dignita ri inobediens ſi vnũ ſolũ pᷣlati verbũ ꝑtranſeat.ergo uiſe tis indiſtinctionẽ. nã in coꝛpe xpᷣi magna eſt mẽb:oꝝ ei tenet᷑ obedire ĩ omnibꝰ.¶ Sed S Jaco.v. Obedi ns diſtinctio. qᷓuis qᷓtum ad ↄfoꝛmitatẽ affectionũ ma/ re o deo magis q; hmibꝰ. in aliqᷣbꝰ tenemur ti⸗ z8 gna ſit vnio. ¶ ¶d illud quod obijcit᷑ ꝙ abſoluit lex ohedire deo ĩ qͥbꝰ nõ tenemur obedire hoibꝰ. videt᷑ tee euãgelica ab onere legis moyſaicc. ergo multo foꝛtiꝰ ꝙ nõ tenemur obedire pᷣlato i omibꝰ. ¶ Itẽ Berñ. in . a lege bumana.dicendũ ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ lex iſta legem li. de diſpẽſatiõe ⁊ pᷣcepto.Subditꝰ nec lirca ꝓmiſũ br⸗ iſtam implet ⁊ euacuat tanqᷓ vcritas figuram.nõ ſic eſt inbibẽdus. nec vltra cogendus ꝑ legẽ obedientie. autẽ eſt de lege inſtitutiõis bumane que multũ adiu⸗/ crgo ſi aliqͥs pᷣlatꝰ pᷣcipiat ei vltra id qð ꝓmiſit.non uat ad obſeruantiã legis diuine. Vñ ⁊ aplus mãdat videt᷑ ꝙ teneat᷑ ei obedire. ¶ Item pfectio religionis us rogari ꝓ pᷣncipibꝰ.j.Lhiĩ.ij. vt quietã ⁊ trãquillaz maxime cõſiſtit in pfectiõe obediẽtie.& ſi oẽs religioſi vitam ſub eis agamus. illud qð obijcit᷑ ꝙ xvpᷣ tencerent᷑ in omnibꝰ obedire. omnes rcligiõcs eſſent m 59 idco ꝑ ſe redimere wluit vt in pꝛiſtinã libertatẽ redi eslefe ee ſi hoc eſt planc falſum. ergo ⁊cc. ie erct. dicendũ ꝙ ibi notat᷑ effectus plenꝰ redẽpticois ¶ Item religioſus non tenet᷑ obedire pᷣlato ſuo niſi ns acte ꝑ xp̃m. ſed tñ illũ effectuzʒ nõ plene aſſequimur ꝑ legem voti.ſed ꝑ legẽ voti nõ tenet᷑ homo ſoluere. ie⸗ in pñti quouſq; creatura ingemiſcit ⁊ parturit.donec niſi id qd vouit ſpontancc. videt᷑ ꝙ pᷣlatꝰ nõ poſſit 80 liberet᷑ a ſeruitute coꝛruptionis in libertatem gloꝛie ab co ergeenin id qð ꝓmiſit obſcruare.¶Re. dicẽ⸗ 40 W Cl. filioꝝ vei. Unde hic inchoat᷑ libertas a culpa.ſed ibi dum ꝙ alit loquẽdũ eſt de obediciia exigẽda pᷣlato a· 86, 1 ars Pe cõſummabit᷑ libertas a miſcria ⁊ ab omni poteſtate ſubdito religioſo ̃m obedientie ꝑfectionẽ.ð aliter m vEbumana. Aude non ſequit᷑ ꝙ ſi ſumus empti a xpo. neceſſitatꝭ obligatiõz. Si loqmur de ißa m pfectiõʒ 4. 1R . ꝓpter hoc nõ ſumus ſcrui alterius.qꝛ dominiũñ xpᷣi ſic dicendũ ẽ ꝙ ſicut dicit Berñ. Perfecta obedictia benc compatit᷑ ſccuʒ dminiũ bomis.in bis maxuime fiuẽ neſcit.⁊ ꝑfectus obcqiẽs nõ ſolũ in his qᷓ modat ib. 41 42 4 3 49 Li. — ſed etiã fupꝛa eam que mãdat pmptũ babet effectãũ ad ſubiacendũ pᷣcepto pꝛelati.deſiderans illũ imitari qui humiliãs ſeipᷣm factus eſt obediens vſq; ad moꝛ tem. Si aũt loquamur de obedientia ᷣm neceſſariaʒ obligationẽ. ſic habet terminũ ⁊ menſurã iuxta ma/ gnitudinẽ voti emiſſi. Hon em̃ amplius tenent᷑ obe/ dire ſuis pᷣlatis niſi in bis que ꝓmiſerunt dño obſer uare.⁊ que nõ ſunt contraria anime ⁊ regule ſue.ñ ſi pᷣlatus aliquid pᷣcipiat qð ſit ſupꝛa votum.ſubditꝰ nõ tenet᷑ ad illud implendũ.Et ideo concedendũ eſt q religioſi non tenẽtur pᷣlatis ſuis obedire in omni/ bus.licʒ ſanũ ſit conſiliũ ꝙ in omnibꝰ obediant q̃ nõ ſunt contra deum.vnde ratõnes que ad ſecundã ꝑtẽ inducũtur cõcedende ſunt.qꝛ verũ oncucit , A illud ergo qð pᷣmo obijcit᷑ in contrariũ ꝙ; obediendũ eſt omnibus qui ſedent in cathedra.verũ eſt de his qᷓ ad cathedrã ſpectant.⁊ de pᷣceptis legis.de alijs autẽ non mãdat.Et qð obijcit ꝙ; ipſe dñs dicit. Qui vos audit ⁊c.dicendũ eſt ꝙ verũ eſt ꝙ loqͥtur de bis que apoſtoli ⁊ eoꝝ ſucceſſoꝛes mãdant ex pſona chꝛiſti.⁊ ctiã ex autoꝛitate ſibi data.in nlło tamẽ qð dicũt eo/ rum autoꝛitas eſt ſpernẽda.vnde qᷓ;uis nõ teneamur pᷣlatis in omnibꝰ obedire.tenemur tamẽ nullũ man/ datũ eoꝝ ſpemere. Ande dicitur in iure ꝙ ſententia paſtoꝛis ſiue iuſta ſiue iniuſta timenda eſt. d ills quod obijcitur de verbo apli. Filij obedite ꝑ omnia parẽtibꝰ.dicendũ qꝙ ſi intelligatur de his que ſpectãt ad mandatũ diuinũ.pᷣceptum eſt. de alijs aũt moni/ tio eſt nõ pᷣceptum. Ad illud verbũ beati Ben edi cti ⁊ Hiero.⁊ Hug.dicendũ ẽ ꝙ nõ loquũtur de obe/ dientia ſᷣm obligationẽ neceſſitatis.ſed ſᷣm ꝑfectiõeʒ charitatis. d illud qð obijcitur ꝙ ſicut homo w/ uet pauꝑtatẽ ⁊ cõtinentiã.ita vouet obedientiã.di/ cendũ ꝙ ſic.⁊ nõ ſic. Sic quidem in boc ꝙ aufert ſibi ꝓpꝛie volũtatis dominiũ. Mon ſic aũt qꝛ nõ artat ſe ad faciendũ niſi ea que ĩ regula expꝛeſſa ſunt. Et qm̃ in omni religione ꝑfectiõis ſimpliciter cõtinetur re- nũciatio q;tum ad opus carnis.⁊ qtum ad opus ꝓ⸗ pꝛietatis.vel in ſpeciali vel in cõmuni.nõ ſic aũt pꝛe/ cipiñtur oĩa que poſſunt pcipi.ideo nõ ſic artatur ad obedicndũ in omnibꝰ ſicut ad renũciandũ omnibus NRatio aũt huiꝰ eſt qꝛ poſſibile eſt alicui renũciare ꝓ/ pꝛietati.? ctis ſatis facile maxime vbi eſt ioffeffio ba bita in cõi.ſed obtemꝑare omnibus que dicũtur boc nõ tm̃ eſt nõ facile imo etiã impoſſibile.⁊ ideo fines ponũtur ꝓmiſſioni obedientie.nõ ſic ponũtur pmi,⸗ ſioni pauptatis vel etiam caſtitatis. Ande in regula lati Franciſci ſimplicit᷑ p̃cipitur q illius regule p/ feſſoꝛes nihil oino habeãt ꝓpꝛiũ ſuꝑ terrã.ſimplicit etiã pᷣcipit᷑ ꝑpetuo cõtinere.non ſolũ actu. ſed etiam a ſuſpecto cõſoꝛtio ⁊ cõcilio mulierũ.ſed nõ ſimplicit pᷣcipitur ſuis pᷣlatis in omnibꝰ obedire.ſed in omni⸗ bus que ꝓmiſerũt dño obſeruare.⁊ nõ ſunt cõtraria anime ⁊ regule ſue. Meſcio ſi ad aliqð iſtoꝝ votoꝛuʒ quiſq; ſciat plus addere.i hoc e:go ꝑfectõis culmine. cõgruũ eſt pdicte q̃ſtiõis termiare ſermonẽ. Si cui aũt aliter videt᷑ (⁊ foꝛtaſſis melius) in huiꝰ queſtio/ nis determiatõne.ĩmo explanatiõe duoꝝ libꝛoꝝ pꝛe/ cedentiũ ⁊ etiã duoꝝ ſequẽtiũ nõ inuideo.ſed hboc ro go.vt ſiquis aliquid i hoc opuſculo inuenerit app:o⸗ batione dignũ.agat gratias deo largitoꝛi bonoꝝ. In alijs vᷣo locis vt inuenerit vel falſum. vel dubiũ.vel obſcurũ.ſcribentis inſufficientie benigne indulgeat. qui abſq; dubio (teſte cõſciẽtia)vera.apꝑta.⁊ cõia di/ cere cõcurrũt.Quicqͥd em̃ ſit de verbis q̃ folijs com- ꝑant᷑.hoc ſummoꝑe attendendũ.⁊ in inqͥſitione q̃li/ bet ẽ obſeruandũ.ne quis adeo letet᷑ ĩ ſententia oꝛis ſui.⁊ ſic ei inbereat.vt oꝛis alieni vᷣba deſpiciat.aſpi/ ciens ea oculo minꝰ ſano.⁊ ſic ꝑ tumoꝛẽ ⁊ liuoꝛẽ ſibi veritat aditũ pᷣcludat.⁊ de numero hoꝝ ſit de qͥbus dicit aptus.ij.Lhim̃.iij.ꝙ ſꝑ ſunt diſcẽtes.⁊ nũq; ad ſciẽtiã vitatis ꝑueniẽtes.qdð auertat deꝰ ab oibꝰ inq‚ ſitoꝛibus veritatis. Hanc aũt veritatẽ infatigabilit querere.infallibiliter inuenire. inamiſſibiliter appꝛe/ hendere ⁊ tenere cõcedat nobis ille qui eſt via.veri/ tas.⁊ vita.qui cuʒ patre ⁊ ſpũſancto vnũ exiſtens in cſſentia.⁊ ab eis diſtinctus in ꝑſona.hominẽ rectum fecit.qui ſe infinitis queſtiõibus imiſcuit ſᷣm ꝙ ſeri⸗ es manifeſtat duoꝛum pᷣcedentium libꝛoꝛum. cui eſt omnis bonoꝛ ⁊ gloꝛia.laus ⁊ imꝑiũ.ꝑ infinita ſecula ſeculoꝛũ.Amen. Einis ſecũde partis bonauẽture cum textu ſen⸗ tentiaru. - E ☛ ☚ Hꝛdo queſtionumdi ui Bonauenture in ſe cundum libꝛum ſententiaꝝ. iſtinctio pꝛima. Atrũ res habeant pꝛincipin cauſale. q.j. 3. Atrum babeant pꝛincipiũ iniciale. q. ij. b. Vtrum res pꝛoducte ſint in eſſe a pluribus pꝛinci/ pijs. q.ſ. c Aerum illud pduxerit omnia a ſeipſo aut mediante glio. q.ij. d. Vtrũ creatio dicat mutatõesʒ aliquua. q.ꝗj.e. Atrũ creatio dicat aliquid mediũ inter creatoꝛcʒ et creaturam. q . ij. f. Vtrũ a pꝛimo efficiente debuerit vel potuerit eẽ reꝝ multitudo. q.. g. Atrũ hec diſtinctio debeat eſte in vniuerſo. q. ij. b. AVtrũ vel diuina gloꝛia vel voluntas nfa ſit finis pᷣn cipalioꝛ ↄditionis rern. q. .i Atrũ natura ſpũalis dignitate nature pᷣcellat ↄpoſi tam ex ſpũali ⁊ coꝛꝑali. q.ij.k. Vtrum ſpũᷣs angelicus differat ab anima rõnali ſpe cie.an tm̃ numero. q. .l1. Atrum angelus et anima differant eſſentialiter ꝑ B quod eſt vnibile. i. ij. Atrũ ſpũalia bẽant menſurã 5pꝛiam. q. . 3 AVtrũ ſpnalia hẽant menſurã vnã ꝑ eẽntiã. q.ij.b. Vtrum ſpũalia habeant menſuraʒ ꝑmanentem vel ſucceſſiuam. q.iij. c. Atrũ euũ pᷣcedat tpᷣs aliq̃ pꝛioꝛitat᷑t genere. q.j.d. Atrum inter tempus ⁊ euum ſit aliqua mẽſura me/ ia. q.ij. e. Vtrum ſpirituales ſubſtantie 2 coꝛpoꝛales ſint ſiml create. q.iij. f. Atrum celũ empyꝛeum ſit. ⁊⁊ ſi ſit cuiuſmodi nature it. q. j. g. Atrũ empyꝛeũ influat in bec inferioꝛa an nõ.q.ij.h. Atrũ loci coꝛpalis ſit locare angelos. q. .i. Vtrum vnus angelus ſimul ⁊ ſeme ſit in pluribꝰlo cis. an tm̃ in vno. q. ij. k. AVtrũ ſit in loco imꝑtibili ſiue punctali. q.iij.l. Atrum plures angeli ſint ſimul i in eodem loco pꝛi/ mo. — Atrũ angelus ſit 5boſn. ex diuerſ is naturis ſcʒ ex materia ⁊ foꝛma. q.j. a. AVtrum eadein ſit materia in 4 palibus ⁊ coꝛꝑalibꝰ p eſſentiam. q. ij. b Vtrũ materia ſpũaliũ ⁊ coꝛꝑaliũ ſit vna m nume/ rum. aut m vnitatem aliam. q. iij. c. AVtrũ in angelis ſit mera diſcretio ꝑſonalis. q.j.d. Atrum pꝑſonalis ꝓpꝛietas ſit in angelis accidentaliſ vel ſubſtantialis. q. ij. e Atrum diſcretio ꝑſonalis ſit a pte pꝛincipij foꝛma/ lis vel materialis. q.iij. f Atrum deus fecerit ipſum malunm. q..ij. g. Atrũ angelus in pꝛimo inſtanti ſue creatõnis fuerit malus actu ꝓpꝛie voluntatis. q.ij. b. Atrũ angelꝰomia creata qᷓ cognoſcit cognoſcat per ſpẽs innatas.an aliq̃ ꝑ ſpẽs acquiſitas. q.j.i. Atrum angelus ꝑ cognitionem naturalem diumnaz q· ij. m. .:iiij. m. eſrentiam cognoucrit in ſeipf⸗ 4 ſine om̃i medio et creature amminiculo. q.ij. k. Atrum angeli dilectõne naturali dilexerũt deum p/ pter ſe ⁊ ſuꝑ ommfia. q.j.l. Atrũ angelus naturali dilectione magis diligat ſu⸗ perioꝛẽ.an par ulferionem. q.ij. m. Di.iiij J. Atrum angeli aelli ſint in beatitudine ſiue in glo⸗/ ria. q.ſ. 4. Atrum angeli creati ſint in gratia. q.ij. b. Atrum aliquibꝰdata ſit future gloꝛificatõnis pꝛeſci entia. q. . c. Vtrũ malis anglis reuelari potuit ſuꝰcaſus .q.ij.d. Atrum angeli habuerũt cognitõnem matutinaʒ in ſua creatõne. q. ſ. e. Atrum in angelis ſit cognitio veſpertina ꝑ gloꝛifica tionem. aij.f. ¶ Hi. v. Atrũ lucifer peccaucrit peccato ſuppbie. q.·ſ. a: Atrũ lucifer appetierit deo equiparari. Atrũ angli mioꝛes peccauerũt pctõ ſupꝑbie. q.j.c. Atrum peccatũ minoꝝ angeloꝝ oꝛdineʒ habeat ad peccatum luciferi. q.ij. d. Atrũ ↄuerſio beatoꝝ angeloꝝ ad deuʒ fuerit vtute nature vel auxilio gratie. q. j.e. Atrum in bonoꝝ ↄuerſione meritũ Cuat pꝛemiũ vel pꝛecedat. — ¶ .. ij.f. HBi vj. Atrũ lucifer fuerit de ſumo oꝛdie zgdor ⁊c. q.ſ. ꝗ. Atrum minoꝛes angeli lapſi ſint de omnibꝰ oꝛdini/ bus vel non. q.ij. b. Atrũ ceciderũt in infernũ q;tum ad locũ. q.ſj.c. Atrum ceciderũt in infernale ſupplicium. q.·ij.d. Atrũ inter eos ſit oꝛdinum diſtinctio. q. j. E. Atrũ i inter angelos malos ſit pᷣlatio. q.ij. f. i. vij . Atꝝ iĩ demonũ volũtate ſit poſſibił rectificatõ.q.j.a. AVtrñ ſit in eis male voluntatis ↄtinuatio. q.ij.b. Atrum ſit in eis male voluntatis intenſio. q.iij.c Atrum ↄfirmatio mutet libe.ar.ita ꝙ ſit aliud ante oↄfirmatõnem aliud poſt. q. . d. Atrũ obſtinatio tollat demonibolibertat vſuz. q. ij. Vtrum ↄfirmatio vel obſtinatio.diminuat libertai dominium. q. iij. Atrum cadat in demonibus deceptio ſiue erꝛoꝛ cir/ ca pꝛeſentia. q..ſ. g. Atꝝ in demonibꝰ? cadat obliuio circa pᷣterita.q·ij.h. Atrũ in demonibus ſit pᷣcognitio q̊ͥ ad futura.q.iij.i Atrum omnis foꝛme inductio ſit a creatoꝛe.an aliq̃ ſint ab agente creato vel ꝑticulari. q.ſ. K Atrum veraꝝ foꝛmaꝝ inductio poſſit eſſe a ſpiritu maligno. gq.ij. l. Atrũ aliquis poſſit vti miniſterio demonũ in facien q. iij.m. dis miraclis abſe Eto. Utrũ angeli habeãt Tospord nãliter ſbiv vnita. q. j.a. Atrũ angeli aliqñ aſſumant coꝛpa. q.ij.b Atrum illud coꝛpus habẽeat veram foꝛmam coꝛpo⸗ ris humani. q. . C. Vtrum coꝛpus illud qð aſumit angelus fiat de ma teria celeſti an elementan. g. j. d. Atrum angelus in coꝛpe aſſumpto exerceat opera/ tiones anime vegetatiue. q. . . Atrum angeli in aſt⸗ umptis coꝛꝑibus hẽant gF.α q. ij. b. — ciones puenientes potentie ſenſitiue. .ij.f. Atrum demones poſſint babitare in coꝛpoꝛibus hu maniiis.. q.. g Atrũ demones illabi poſſint animabus. q.ij.h. Altrum demon poſſit ſenſus illudere. q.iij. i. UVtrũ demon poſſit cogitatõnes immittere. q.iiij.R Atrum demones poſſint malas affectiones impꝛi/ Atrum demones poſſint ſcrutari ſecreta noſtre con q. xj. m. i. ix. S Atrũ angeli diuerſoꝝ oꝛdinum ſint diuerſaꝝ ſpecie rum e naturamm..— Atrum diſtinctõnis angelicoꝝ oꝛdinuzʒ pꝛincipalis cauſa ſit a natura vel gratia. gq. j. b. Atrũ ſᷣm maioꝛem capacitatem naturaliũ dent᷑ an/ gelis a deo maioꝛa dona gratuita. q.iij. c. Atrũ vnuſquiſq; oꝛdo ab eo denominat᷑ qð plenius H 4g.. fſ. g. Altrum luminaria moueant᷑ in oꝛbibus ſuis moti- accepit in munere. gagaA. ilj. d. Atruʒ ad ſingulos oꝛdines angeloꝝ fiat aſſumptio ſaluandoꝛum. q. v. c. Atruʒ pᷣlatio que eſt in oꝛdine reſpectu oꝛdinis eua⸗/ cuetur poſt iudicum. q. vj. Atrum ſit ſtatus in nouenario.an ꝓtẽdat᷑ numeruſ vſq; ad denarium.,.g q. vij. g AVtrũ in angelis oꝛclo ↄpatiat᷑ ſccũ eq̃litatẽ..viij.b. Atrũ alijs ſubſtantijs ratõnalibꝰq; angelis cõpetat ꝑ oꝛdines diſtingau. AVtrũ boni angeli mittantur. q. .a. Atrũ omniũ angeloꝛum ſit mitti. gq. ijj b. Altrũ mittant᷑ ad accendendũ nrm affectũ. q.j.c. Atrũ angelus mittat᷑ ad illuminandũ noſtrum in/ cellectaamm. ꝗq.ij. d. Atrũ locutio angeli idem ſit qð eiꝰ cognitio. q.j.e. Atrũ eadẽ locutio ſer eẽ a deo ⁊ angelo. q.· ij. f. Atrum angeli deputari debuerint ad cuſtodiam hbo „ minis lai. gq. ſ. 4. Atrum opetens fuerit angelum deputari ad bomi/ nis conditi cuſtodiam. q.ij. b. Atrum aliquis angelus deputatus fuerit ad cuſto diam chꝛiſti. q.iij. c. Atrum angelus ꝓpter noſtram obſtinatõnex ſubtra hat cuſtodie ben eficium. q.j. d. Atrum ex beatificatõne cuſtoditi angelo cuſtodien ti amplificetur gaudium. ꝗ. ij. Atrum angelus cuſtodiens in damnatõne cuſtodi⸗/ ti incurꝛat aliqð detrimeutum. q.iij. f. AVtrum materia coꝛpaliuʒ creata ſit ĩ oĩmoda poſſi/ biliteet. Vtrum materia illa ꝓducta ſit in perfecta actuali/ tate. ij — . “” gq. ij. b Atrum materia illa coꝛꝑalium ſit creata ſub aliqua foꝛmaꝛ um diuerſitate. q.iij. c. Vtrum celeſtium ⁊ terꝛeſtriũ vna ſit materia q;tum ad eſſe. , q.. j. Atrum illa materia ꝓducta fuerit in die.an añ om/ nem diem. q.ij. e. Abi babuit illa materia ſitum. q.iij. f. Aru p illam lucem 4 dicit eſſe opus pꝛime diei in/ telligat ſcriptura lucẽ coꝛꝑalẽ vel ſpnalem. q.j.a. q. ſ. 3 Dato q; intelligat coꝛpaletm. eſt queſtio qualiter fac ebat diem ⁊ noctem. .ij. b. AVtrũ lux ſit coꝛpus vel foꝛma coꝛtis. q.j.c. VAtrũ lux ſit foꝛma ſubalis vel accũtalis. q.ij.d Atruʒ lumen qð emittitur a coꝛꝑe luminoſo ſit coꝛ/ pus an qualitas coꝛpis. gq. j 8. J. E. Atrũ lumen ſit foꝛma ſubalis vel accidẽtat. qajF. BSi. xiiij. Vtrũ criſtallinũ celũ ſit de natura aque. q.ſ.O. Atrũ ſit eiuſdem nature cũ igne elemẽto. q.ij.b. Atrũ celi habeant figurã oꝛbiculaDarem. q.j.c Vtrã in coꝛpꝑe celi ſit ponere dextrũ ⁊ ſiniſtrũ.q.ij.d. Atrũ pꝛimum mobile moueat᷑ a deo immediate tĩ an mediãte aliqᷓ virtute ccreata. g. j. C. Atrum motus celoꝝ ſit aꝓpꝛia foꝛma vel ab intelli/ gentia. Atrum om̃ia luminana celi locent᷑ in vno coꝛpe cõ/ tinuo. bus ſuis ꝓpꝛijs. q.ij. h. Vtrũ ↄueniat alicui oꝛbi moucri abſq; ſtellis.q.iij.i Atrũ lũiaria diuerſitatẽ hẽant ꝑfectionn. q.j.K. Atrum diuerſa luminaria habeant diuerſas impſſi⸗ ones ſuper coꝛpoꝛalia. a.. .1. Atrum ex impᷣſſionibus illoꝝ luminariuʒ cauſet᷑ in bominibus diuerſitas moꝛum. q.iij. m. Vtrum ſenſibilia q;tum ad animam ſint ꝓducta ex Vtrum coꝛpoꝛa animaliũ compoſita ſint ex quatu/ aliquo vel ex nihilo. 7 oꝛ elementis an ex vno. q.·ij. b. AVtrum coꝛpa animaliuʒ magis ↄſtent ex elementis paffiuis q́;ᷓ actiuis.an econuerſo. q.iij. c. Atrũ oia ſenſibilia facta ſint ꝓpter hoiem. q.j.d. Atruʒ ſenſibilia aliqᷓ vtpote volatilia ⁊ natatilia.ꝰ. die. aliqᷓ vt greſſibilia. vj.dic cũ hoĩe recto oꝛdine creata ſitntt. . q. ij. . AVtrũ deus pꝛiuſq; animalia pduxerit ab omni ope re quieuerit. q.iij. f. Atrũ homo ſit imago dei vere. q.ſ. AK. Atrum homo ſit imago dei naturaliter. q.ij.b. Atrũ eſſe imaginẽ ↄueniat bominiqpꝛic. q.iij. c. AVtrum ratio imaginis pꝛincipalius reꝑiatur in an/ gelo qᷓ; in anima. q. . d. Vtrꝝ pꝛincipaliꝰſit imago in maſcło qᷓ; in feia.q.ij.e Vtrũ imago pꝛincipaliꝰſit in cognitiua ꝙᷓ in motiua ſiue affectiua. . q.iij. f. Atrum anima Ade ſiue bumana anima ꝓducta ſit de dei ſubſtanitie. q. .4 AVtrũ aia ade ꝓducta fuerit ex materin. q.ij.b. Atrũ aia ade ꝓducta fuerit añ coꝛpꝰvl poſtea.q.iij. c Abi coꝛpus ade ꝓduci debuerit de natura pure ce/ Vtrum coꝛpus ade ↄſtitutum fuerit de natura pure Aamnentari. aut ſimi de natura elementari et ce⸗ compoſitõne equali vel inequai. .iij.f. [BBl. xvi.. Vñ fuerit ꝓductũ corpus mulieris. q.j.a. Vtrum mulier foꝛmata ſit de coſta viri m ratiõem ſeminalem. .·ij. b. Atrum ↄditum fuerit ex elementis in ↄplexione et B . Atrum ratio ſeminalis ſit foꝛna vniuerſalis vł ſin/ gularis. q.iij. c. Atrum anime omniũ hominũ ſint vna ſuba vel di⸗ uerſe. vl an ſint vna aia numero an diuerſe. q.j.d. AVtrũ aie oim boim fuerũt ſimul ꝓduete. qij. e. Vtrũ anima rõnalis ſit ex traduc. .iij.f. AVtrũ aia rõnalis p D ſit immoꝛtalis. q.j. a. Atrũ om̃is anima vtpute bꝛutalis non ſolũ rõnalis tõne fucrit immoꝛtalis. q.ij. b. ex pꝛima l g.ij. Atrũ aia nõ peccante poſſet coꝛpꝰade diſſolui.q.j.c. AVtrum adam peccante coꝛpus eiꝰpoſſet ꝑpetrari ꝑ eſum ligni viee. . q.ij. 8. Vtrũ illa immoꝛtalitas ineſſet bomini a natura vel a gratia. q. j. e. Vtrũ eadem eſſet ĩmoꝛtalitas innocẽtie ꝑ eſfentiam cum imoꝛtalitate glic ſi bõ ſtetiſſet. Sixr. Atrũ in ſtatu innocẽtie fuiſſʒ ſexuũ ↄmixtõ. q.j.a Atrũ invlla ↄmixtõne eſſet ſeminũ deciſio. q.ij.b Vtrum in illa ſeminis emiſſione eſſet delectationis intenſio. aq. ij. c Atrũ in illo coitu eſſet integritat᷑ coꝛruptio.q.iiij.d. Vtrum in qualibet cõiunctõne viri et mulicris eſſet pꝛolis generatio. qgq. v. & q. ij. f. AVtrũ eq̃lis fieret micp icotſo viroꝝ ⁊ mlien. q vj. f. xxj. Quid mouerit dralfnn pꝛincipalit᷑ ad temptan/ dum hominem. gq. .. 2. De temptatõne pꝛimoꝝ parentum qᷓ;tum ad inſtru mentum mediun. —„ q·ij. b. De temptatõne pꝛimoꝛũ parentum q;tum ad oꝛdi/ nem ⁊ pꝛogreſſum. A. li). c. Atrum carnis ſit temptare. q.. d. AVtrum ↄtingat temptatõnem carnis a temptatio/ ne dyaboli ſeparari. gq.ij. e. Cui iſtaꝝ temptationũ difficili?ſit reſiſterc. q.iij.f. AVtrum primũ peccatũ hominis fucrit vel potuerit eſſe veniale peccatum. q. . g Atrũ pctm̃ qð pꝛio ſecutũ eſt ex temptatõnc illa fue rit remiſſibile vel irꝛemiſſibile. 4 ij. h. Vtrũ pctm̃ qʒdð ex illa temptatõne ſubſecutũ eſt. fue⸗ rit grauiſſimũ orenlin peccatoꝝ. A.iij. i. Quo genere peti mulier peccauerit. q.j. a Atrũ qd mulier appetijt vir etiã ↄcupierit. q.ij.b Ouis coꝝ grauius peccaucrit an vir an mir. q.iij.c. Vtrũ petm̃ pꝛimoꝝ pentũ fuit ex igrantia. q.j.d. Merũ igrantia in aliqͥ boie poſſit eſſe eulpꝛ..q.ij.e Verum ignorantia ſit culpe excuſatoꝛia. q.lij. f. Vtrum deus debuit hominẽ facere ĩexpugnabilem. an impeccabilem. —.. gq.j. Vtrũ debuit de ? pmittere boiem impugnari. q.ij.b. Vtrũ temptatõnis impulſio deſiderari debeat a vi⸗ ro iuſſo: 9. i..Cc. Atrum ſi homo ſtetiſſet.in cognitione ꝓfeciſſet pꝑer tempoꝛum interualla. q.j. d. Vtruz ſi ſtetiſſet in ſtatu innocẽtie aliquando decpi Vtrum adam deum cognouerit in ſtaeu innocentie eo genere cognitionis quo expectamus deum co⸗/ gnoſcere in ſtatn ge A iij.ſ. Altrum ꝗpter ineptitudine coꝛpis ligari babeat i;⸗ .X . . Atrũ dari potuerit bothini ſiue alieui creaturẽ adiu toꝛium qð eſſet naturaliter inflexibile. q.j.a. Atrum datũ fuerit homini naturale adiutoꝛiũ ꝑ qdᷣ poſſet abſq; oiĩ gra temptatõni reſiſtere. q.ij.b. Atrum intellectus ⁊ affectꝰ.ſiue ratõ ⁊ volũtas.ſint potentie diuerſe per eſfſentiim. q.pj. c Vtrum ſuperioꝛ poꝛtio ⁊ inferioꝛ ſint diuerſe poten Atrum viuiſio voluntatis ꝑ naturalem ⁊ deliberati uam ſit ꝑ diuerſas potentias. q..iij. e. UVtrum agens intellectus ⁊ poſſibilis ſint vna potẽ⸗ tia vel diuerſe. q..iiij. f. UVtrum in ſuperioꝛi parte ratõnis babeat eſſe pecca tum hm ſe. g. . g. AVtrum in ſuperioꝛi poꝛtõne ratõnis poſſit eſſe veni ale peccatum. q.ij. h. Vtrum aliquod peccatuzʒ haveat eſſe in inferioꝛi ꝑ/ te abſq; ſenſualitate. q.j.i. Atrum pars inferioꝛ poſſit peccare moꝛtaliter abſ/ qʒ; ſuperioi. gJgJg.. . K Vtrũ in ſenſualitate poſſit eẽ pct̃ veniale. q.i.l. Vtrũ in ſenſualitate Senn⸗ pctiñ moꝛtale.q.ij.m. AMtrum libe. arbi. ſit i 1. xxvy. . “?V . 5 ſolis habentib? rationem.an etiam ſit in bꝛutis animalibuus. .).2* AVtrum libe.arbi.ſit potentia diſtincta ↄtra ratiõem voluntasten. g.. ij. b. AVtrum libe.arbi.complectatur ſimul ⁊ ratõnem et voluntatem. q.iij. c. Vtrũ libe.ar.ↄplectat᷑ ratõnem ⁊ voluntatẽ ꝑ mo/ dum potentie.an ꝑ modũ habitus. q.ilij.d. Vtrũ li.ar.addat aliqͥd ſupꝛa rõnẽ ⁊ volũtatẽ.q.v.e Vtruʒ li.ar.ſit hbabitus ſiue facultas reſidens penes ratõnem ⁊ voluntatẽ ↄiunctim.i.penes quã iſta⸗ rum potentiaꝝ pꝛincipaliꝰ?nobis inſit. q.xj.f. Vtruʒ in om̃ibus in quibus eſt fit equaliter.aut hm Atrum ſit actuũ ↄtingentiũ⁊ neceſſarioꝝ.an cotin⸗ Vtrũ li.ar.ſᷣm ꝙ li.poſſit in malum. q..iij.i Vtrinn libe.arbi.ab aliquo agente crcato poſſit co/ Utrum li.ar.poſſit a deo cogi. q. v. l. tum ad vſOunm. q.vj. m ADörxxyijllj. Atrum gratia ſit aliquid circa acceptantem vel sc ceptatum. q.j. 4. Suppoſito ꝙ gratia aliquid ponat circa gratificatũ querit᷑ vtrũ illud ſit creatũ vel increatu. q.ij.b. UVtrum gratia ſit in genere ſubſtantie vel in genere accidentis. q.iij.c. Vtrum gratia ſit in genere accidentis coꝛruptibilis an incoꝛruptibilis. q. liij. d. Vtrã gra p inſit ſube anime vel potentjs. q.v. Atrũ gra ↄꝑet᷑ ad nn⸗ in ratone motoꝛis.q vj.f. Vtrum gratia gratu faciens diuidi habeat ꝑ drias diuerias per eſſentim. q.. .4. Atrum gratia gratum faciens ⁊ virtus gratuita dii ferant per eſſentiam. gq. f ij. b Vtrum gratia ⁊ gloꝛia differãt g eſſentiã. q. ij. c. Atrum p gratiam pↄtingat mereri ipſum gie donum iam babitumm. A Utrũ 5 gram vtiugat mereri gre augtnentů. q. ij c. Utrum otingat ꝑ gratiam mereri iipſius gratie com plementum. q· iij. f ¶Bi.xx xxviij. Vtrum liberũ arbitriũ abſq; gratia gratum faciente poſſit a culpa reſurgere. q.j. a. Vtrum liberũ arbitrium abſq; gr̃a gratum faciente poſſit aduerſarium ſuũ vincerc. q.ij. b Vtrum abſq; gratia gratum faciente libe. arbi. poſ⸗ ſit om̃ia mandata implere. Vtruʒ li.ar.deſtitutũ gra gratis data poſſit ad gram gratũ facientẽ ſuſficienter ſe diſponere. AVtrum liberũ arbitriũ om̃i gra deſtitutum poſſit ali cui tentatõni reſiſtere. q.ij. e. Atrum libe. arbi. omi gratia deſtitutum poſſit in ali quod bonum in genere. q.iij. f. xxix. Vtruʒz abſq; dono gratie homo eſſz deo acccptus in ſtatu innocentie. q.j. 4 Vtrũ homo in ſtatu nature inſtitute poſſet in opus meritoꝛiũ exire abſq; dono gratie. Atrũ bõ añ lapſum hab: erit gratiam. Atrum bomo ſimul remꝑe conditus fuerit i in gra⸗ tulitis ⁊ naturalibus. Atrum homo habuerit tot virtutes ante lapſuʒ qͥ̃t habuit poſt lapſum. q.j.c. Atrũ dona gratuita eque magne fucrint efficacie in homine ad merendũ ante apſum ſicut ſunt poſt lapſum. “ q. ij.f. 40 . Hr.x Atrum couptio quaʒ vigemi⸗ in hũana nã inſit ei ex ſue ↄditõnis pꝛimoꝛdio an ex pcti merito.q.j.a Atrũ merito pꝛime tranſgreſſionis hũana nãꝗ fuerit coꝛrupta penalr tm̃ an ctiã a culpabiliter. q.ij. b. Atrum oꝛiginale petm̃ ſit ↄcupiſcentii. q.j.c. Altrum oꝛiginale pctm̃ ſit ignoꝛantia. p actum generatiue. q.j. e. Atrum aliquid tranſeat in veritatez bumane natu⸗ re mediante opere Eirruenc. q. ij.k. Atrũ aia ſenſibilis i in Bo belt a generante. · ſ. a Katone cuius partis pꝛimo inſit anime peccatũ oꝛi inale. Aum maioꝛ ſit infectio generatiue ꝑ oꝛiginale q; alterius potentie. q.iij.c. AVtrum anima inficiat᷑ a cnne. q. ſ. d. Atrum oꝛiginale ↄtrahat᷑ in anima ex carne ex aliq̃ᷣ appetitu ⁊ voluntate anime. q.ij.e. Atrum caro ipſa inficiatur ex ppagatõne tĩ.vel ex Apagatone ⁊ libi. ine. .iij.. AUtrum baptiſmus deleat ale c qytum ad culpã que eſt in mente. q.j. a. 3 Atrũ oꝛ igenate petm̃ ꝑ baptiſinum delcri babenti q;; tum ad cauſam que eſt in carne. q.ij. b. Atrum ↄcupiſcentia ſiti in anima vel in carue tanqᷓ; in ſubiecto. q.·ſ. c. Atrum a deo ſit pcupiſcẽtia tauqᷓ; a pꝛincipio.q.ij.d . Atrum illam maculam quam anima ↄtrabit ex car Ic deus debeat ſibi imputare. .q.j. E. Aarum eceat diuinam iuſticiam auimam tali car/⸗ ui liafundgere. Drxxxiij. q.lij. c. g. j.d q.ij. b. q.j. c .1j.d. q.ij.d. Atrum aliquid tranſeat i in veritatẽ bumane nature q.ij. b. qij. ſ. Atrum PcES pentum primon filijs imputent᷑ et ad cos tranſmittantur. q..a Vtrũ pꝛimꝰ parens ꝓ poſtcris ſ uis ſatiſtacẽ potuẽit ſicut potuit eos ex culpa ſua viciare. . ij. b. Vtrũ oꝛiginale in om̃ibus repiat᷑ equaliter. q. . c. Atrum ſit ponere vnũ oꝛiginale vel plura. q.ij.d. Atrum paruuli decedentes in ſolo oꝛiginali panan tur pena ignis materialis. q.j . e. Atrum paruuli decedentes in ſolo oꝛiginali punian tur aliquo doloꝛe interioꝛi. .· ij. f. i. xxxiiij. Atrũ malum ſit a bono vt ab oꝛigine. q.j. 2. Vtrum malum ſit a bona cauſa vtpote a volunta/ te vt efficiente vel deficiente. .ij. b. Vtrũ malũ ſit a bono ᷣm intentiõcʒ vel pᷣter.q. iij. c. Vtrũ aliqd malũ ſit ab om̃i bono ſe eqſtratũ. q.j. d. Vtrũ malũ ſiue malicia ſit ĩ bono ſibi oppoito.q.ij. - Atrum · malum ſit in bono tanqᷓ; aliquis habitꝰ.an ſit pura pꝛiuatio. q· iij.. USr xxxv. Atrum pctm̃ aliqd bonñ habeat coꝛrumꝑe. q.j.a. AVtrum peccatum ſit ipſa coꝛruptio paſſio eſſentiali ter loquendo. q. ij. b. Vtrum peccatũ ex hoc ꝙ coꝛrumpit bonum diran⸗ etur bono increato. Atrũ ꝑ qdᷣlibet maluz habeãũt iſta tria. ſ(moc, ſpte⸗ ⁊ oꝛdo coꝛrũ pi ſimul ⁊ inſepabiliter. q. j. d. Vtrum hec tria per quodlibet peccatum comunge tur equaliter. q.ij. e. Atrũ ꝑ malũ dtinehe bec tria coꝛrũpi trotatt. q.iij. Di. xxxvj. Atrum peccatum ſit pena peccait. q.ſ. a. Atrum paſſiones anime ſint bene tm̃. an bene ſimk et peccata. .ij. b. Atrum ↄtingat in aliquo ponere culpam ſanen pena ſubſequente. q.j. c. Atrum pena poſſit eſſe in aliquo ſine culpa prece/ dente. q· ij. Atrum aliqua pena ſita deo. q.·. e. Vtrum omnis pena ſit a deo. q.ij.. .xxxvij. Atrã om̃is actio ᷣm ꝙ actio ſit a deo. q.ſ. 8 Atrum om̃is rei conſeruatio ſit a doꝛ q.ij. b AVtrum om̃is compoſitio ſit a deo. q.·iij.c. AVtrũ actio iniuſta ſᷣm q; hmõi ſit a do.K q.j.ð Atrũ oꝑatio foꝛtuita ſᷣm ꝙ; foꝛtuita ſit a deo. q.ij. E Atrũ enũciatio falſa S ꝙ bmõi ſit a deo. iij.ſ. . xxxviij Arrum voluntas ſit onat ommendibilis ratöe bo⸗ ni finis. q. ſ. a Quis ſit ille finis er cuius bonitate voluntas eſi bo na.⁊ ad quẽ debent refcrꝛi nf̃e voluntates ad hoc cp ſint recte. q.ij. b. AVtrum bone voluntatis ſit vnus ſolus finis an poſ⸗ ſint eſſe plures. q.· ij. c Atrum age voluntates babeãt vnici finẽ. q.iiij. d. Vtrum intentio ſit in his ſolis que participant rati/ onem. q.·ſ. e. Atrum intentio in pticipantibus ratönem dicat ali quid ex ꝑte ineclleiraer erpte. affectus. q.ij. f. Atrum conſcientia teneat Ea er Parte intellectꝰ. a ex parte affectus. q. gim, Atum conſcientia ſobabinz inuatus aut abquiſi⸗ — . E= = 6 = 2 — . e⸗ tli ii. ,4 13 iß 285 tus. q.ij. b Atrum teneamur ad omne ilud q conſcientis di ⸗/ ctat neceſſarium eſſe ad ſalutem. q.iij. c Atrum ſinderiſis ſit ĩ genere cognitõnis vel affecti⸗ onis. gq. 1. d. Atrum ſinderiſis poſſit per pct̃ ertingui⸗ q.ij. . Atrum ſinderiſis poſſit depꝛauari ꝑ petĩ. q.·iij. f. i. xl. Atrum qualitas operum ſemper reſpondeat quali⸗ tati intentionis. q. j. 4. Utrum quantum quis intendat tantuʒ faciat. vt ſi⸗ cut opus ab intentõnc recipit aliquo modo quali tatem. ita etiam recipiat quantitatem. q.ij. b Atrum intentio abſq; bonis operibus ſufficiat ach vitam eternam. .iij. c. Atrum opera exterioꝛa aliquid addãt ſu upꝛa bonaz intentõnem ratõne ſue excellentie ⁊ dignitatis. ſi⸗ cut ſunt opera pꝛiuilcgiata. q. ſ. d. Lamn bona opera addant ſupꝛa bonam i intenti/ onem qᷓ;tum ad quantitatem dati. q.ij. e. Utrum bonitas operum addat ad bone intentõnis meritum q́;tum ad um aoſitatem. q. iij. f. i. xlj. Utrum actio deliberatiua cum diuidat᷑ ꝑ bonum et malum. vtrum diuidat᷑ tanqᷓ; per differentias op poſitas. g.j. a. Atrum diuiſio actõnis deliberatiue ꝑ bonum ⁊ ma lum ſit per differentias eſſentiales aut accidenta/ les. g.ij. b. Vtrum diuiſio actionis deliberatiue bona 7 mala ſit ꝑ dr̃ias imediatas.an ſit ponere ꝑ differentiaʒ terciam. videlicet actõnem indifferentem. q.iij.c. Vtrum oie pcti actuale ſit voluntarium. q. .. d. Atrum omne peccatum ſit circa voluntatem ſicut circa ſubiectum pꝛopꝛium. gg.ij. e. Atrum ſicut peccare ſic etiam puniri ſi ſit voluntatis Qtrum percatutn Srrli 7 opcris lint duo pec⸗ cata vel vnum,. q.j.a Atrũ pctĩ operis addat ſupꝛa petm̃ volütat. q·. ij. b Atrum peccatum veniale et moꝛtali conueniant in guerſione. q.j. c. AVtrum veniale pueniat cum moꝛtali in reatu pene cterne. q.ij. ð Vtrum peccatuʒ diuidi habeat per differentias ma teriales tĩ an etiam per foꝛmalcs. q.j. e. Atrũ pctiñ habeat diuidi ꝑ auerſionẽ ⁊ cõuerſioneʒ tanqᷓ;ᷓ p diuerſas peccatoꝛuʒ differentias ſiue per diuerſa peccata. Birlir q. ij. f. i.xliij. Atrum petm̃ in ſpm̃ſanctũ dicat gen? pcti diſtinctũ ab alijs generibus peccatoꝝ. q. j. 2. UVtrum peccatũ in ſpm̃ſanctum ſemper habeat 3 peccatum pꝛeambulum. q. ij. b. Atrum illud peccati genus:ſit grauiſſimum. q.j.c De huius peccati irꝛemiſſibilittt. q.ij. d. Oc ſpeciebus buius peccati ꝙtum ad numerum et ſufficientiam. q. j. De ſpeciebus buius peccati quantum ad vniuſcu/ iuſq; pꝛopꝛiam meonem. . q· ij. f. Vtrum potentia peccandi ſilin nobis a deo. q.j/a. Vtrum potentia peccãdi ᷣm ꝙ hmõi ſit mala.q.ij.b Atruin poteſtas dominandi ſit à do. g. Aſe Atrum poteſtas pᷣſidendi ſit in hoie ßin inſtitutio⸗ nem nature vel m punitõnem culpe. q.ij. ð Vtrũ chꝛiſtiani teneant᷑ ſubeſſe tyꝛannis ſiue pote/ ſtati ſeculari in aliquibus. q.j. e Atrũ religioſi teneant᷑ pꝛelatis obeqirein in omnibus que non ſunt contra deum. ꝗq.·ij. f. Rubꝛice⸗ 8 bonauẽtu rein ſecundum libruʒ ſententiarum. i.pꝛima. Oſtendit autoꝛitate ſacre ſcripture vnñ scſſe rerum pꝛincipiũ non plura vt quidam putauerũt. a. Platonis erꝛoꝛ. b. Explanat autoꝛitatem oſtendens auid ſit creare e quid facerec. Areſtotilis erꝛoꝛ.d. Concludit erꝛoꝛum p̃dictoꝝ euacuatöneme. Concludit fidei confirmatoònem.f. Ex compatõne rerum ad ſinem oſtendit rerum di⸗ ſtinctionem. g. Sceðdm diſtinctionem pꝛedictam afſignat diuerſam D compatõnem ad finem.ct determinat finem inte lectualis ſubſtantie.h. Determinat finem ſubſtantic pure coꝛpalis.. Daerminar finem compoſiti ex vtroqʒ.ſcʒ ex intel/ lectuali ⁊ coꝛpoꝛali ſubſtantia inquatum eſt talis .i. qᷓre anima ſit vnita Geot⸗k. . Soluit dubitatõnem ad idẽ.l. Epilogat determinata faclens viam 34 nuiti de⸗ terminanda.- m. Siij. Determinat quãdo angeli creati fuerunt. mittens ꝓbemium in quo aperit ſuam intentõnem.a. MNouet ex autoꝛitatibus dubium de initio. duratõ⸗ ne.⁊ menſura angelice creature.b. Determinat veritatem et confirmatc. Superius ꝓbatam veritatem ↄcludit ꝙ ſimul cum temꝑe ⁊ cum mundo cepit coꝛpoꝛalis ⁊ ſpiritua/ lis creatura ⁊ autoꝛitatẽ in oppoſitũ determiat.d. Determiat vbi angeli mox creati fuerũt.in empyꝛeo ſeʒ.qð ſtatim factũ repletum eſt angelis.e. Pepctit quando angeli creati fueruntf. Remouet dubitatõeʒ quõ dicat lucifer ᷣm Iſaiam Aſcẽdã in celũ ⁊ ero ſilis altiſſimo cũ eẽti celo. g. .iij. De quatuoꝛ naturalibus attributis angelis i in nipſs conditõnis ſue initio.a. Quõ recipiũt magis ⁊ minus in attributis. b. Oñdit quõ in aliquib? alijs equalitateʒ habuerũt.c. Agit de naturali bonitate angeloꝛũ ponens falſam opinionem chm ofirmatone ſu. d. . ij Pane opinionem veratn cuin ſus ofinmatöne eon qui dicũt om̃s angelos creatos eſſe bonos.et ali⸗ quã moꝛulã fuiſſe inter creatõeʒ ⁊ lapſum.e. Opnonem falſam repꝛobat ratõnes 7 autoꝛitates eius explanando. f. De nãli cognitõe angloꝝ añ caſuʒ vel ↄfirmatõeʒ.g ODe naturali dilectöne angeloꝛum ante caſum ad de um ⁊ ad ſeinuicem.h. Di.iiij. Proſequit᷑ queſtionẽ de bencituckine q́;tum ad ſlos qui ceciderũt.oñdens ꝙ nunꝙᷓ beati fuerũt.a. Pꝛoſequit᷑ queſtionẽ q;tum ad illos qͥ ꝑſtiterũt oñ/ Aens ꝙ poſſunt aliquo modo dici beati. b. Reſumit em ſupꝛa de vtriſq; determinauit.c. Pꝛoſequit᷑ queſtionẽ de ꝑfectõne angeloꝝ.an ſcilics Paoſe ſint ꝑfecti an imꝑfecti innuens diſtin⸗ ctionem eſt reſpondendum.d. Subiũgit diſtinctiõez ꝙ trib? modis dicit pfectum. Em tempus.ſᷣm natura.⁊ vniuerſaliter ꝑfectum.e. Relſumit pᷣdeterminata bꝛeuiter oſtendes qua lis ſ cta fuerit angelica SH Hñdit qͥd ſit auerti a To⸗ 7 qd ſit zuerti jadt deũ. a. Aauo ſit auerſio ⁊ couerſio.⁊ tangit bꝛeuiter ꝙ a li⸗ bero arbitrio tocens quid ſit.b. Determinat vtrum bonis angelis gratia collata ſit ad hoc vt efficaciter ↄuerterentur.c. Determinat vtrum malis ſit ſua auerſio imputzda cum gratiam non habuerint.d. Determinat vtrum onemone boni angeli merue⸗ runt confirmatõnẽ. c. S vſ. Determinat qui 2 quales Anacli ceciderũ k.a. Determinat vnde ⁊ in quem locum ceciderũt.b. Determinat qualiter ibi bñt oꝛdinẽ pᷣlationum.c. Mouet queſtionem de vnitate loci qtum ad ange- los minoꝛes.an ſcʒ oẽs demones minoꝛes ſint in hoc aere caliginoſo an aliqui ſint in inferno.dv. Wouer queſtionem qᷓ;tum ad luciferum an ſit liga tus in inferno c.. AOſtendit occaſionaliter modum cofligendii int nos ⁊ aduerſarium ꝙ; demones ſemel victi a ſt anct nõ accedunt amplius ad illes.f. Hi. vij. Oſtendit q aliqͥ angeli pꝰↄuerſionẽ ⁊ auerſionẽ ſũt ꝓ gloꝛiam ↄfirmati.⁊ aliqͥ ꝑ maliciã obſtinati.a. Querit de vtriſq; an liberũ arbitriũ habeant. ⁊ opho nit ad boc in partem negatiuam.b. Determinat queſtionem ſupꝛa motam ꝙ hñt li.ar. uec tamen ad vtrũq; flecti poſſunt.c. Explanat auẽtem Hiero.ſupꝛa adductam.v. Asit de dmonum ſtatu poſt obſtinationem q;tum a4 cognitõnem ſcilicet ꝙ viuacem ſenſum nõ e⸗ diderunt. ⁊ quibus modis ſciant.e. Agit de potentia demonum reſpectu creaturaꝑ ge⸗ neraliter quid poſſint.f. De poteſtate demonum reſpectu creaturaruʒ qua/ liicter poſſintg. De poteſtate demonum quantuʒ eis neſpectu crea⸗ turaꝛum Emittatur. b. Bi. viij. Determinat modum pꝑ quem angeli babent coꝛpo⸗ ra ſibi coniuncta.a. Paminat acum ad qucangal aſſnmmit coda.b. Mouet queſtionem quõ deus botminib⸗ in coꝛpoꝛs libus imaginibus apparuit. c. Determinat motam queſtionem q; deus in ſpecie eſt deus nunqᷓ; moꝛtalibus apparuit cetera rclin/ qnens dubia.d. Querit vtrum demones intrent coꝛpa boĩim ſubſta⸗ tiaiiter.an illabant᷑ mentibus hominum. e. Scterminatio autoꝛitate euangelica. f. Explanat autoꝛitate gennadij.g. Erplanat autoꝛitate Behe. De angelicoꝝ ordllunen diſtinctöͤne chtum a, pii⸗ am oditõnem ſcʒ qui ⁊ quot ſint.a. Quid appellet᷑ oꝛdo.qualiter augeloꝝ oꝛdines no⸗ minent᷑.⁊ q̃ ſit ratio nominis cuiuſq; oꝛdinis. b. Detenminat qd ſit huiꝰ oꝛdinatõnis pꝛincipiũ.vtrũ ſcʒ oꝛdincs ab initio creatiõis ita diſtincti fuerit.c Determinat huiꝰoꝛdinatõnis modũ.vtrũ ſcʒ c om̃es angeli eiuſdem oꝛdinis ſint equales. d. De repatõne oꝛdinuʒ angelicoꝝ q;tum ad gradum quõ ſcʒ dicat ſcriptura decimum oꝛdinem ex hoĩ⸗ bus ↄpleri.cum non ſint niſi nouem oꝛdincs.e. e reꝑpatõne oꝛdinũ angelicoꝝ qtum ad numeruzʒ ; ſq hoies aſſumunt i iuxts numerum ſtantium non lapſoꝛum.f. i. . Ponit diuerſas opiniones cũ ſuis Offrnmatbnibze heoc an of̃s ſpuᷣs celeſtes mittant ia. Obiectio contra illos.dbd. Mouet dubitatõnes ⁊ determinat ſi ĩom̃s mittunk, cur vnus tm̃ oꝛdo noie angeloꝛum cenſet᷑.c. Michael. gabꝛiel. raphael. de ſuperioꝛi oꝛdinc putã/ tur fuiſſe a quibuſclam. ſunt nomina ſpirituum et non oꝛdinum.d. Quõ determinent tp̃dictas auttes 6 vident aduerſa ni qui dicunt om̃es angelos mitti.-. Ex duabus opinionibus pꝛedictis terciaʒ quaſit me⸗ diam foꝛmat. f. Oſtendit ꝙ boni Se deputant a cuſtodiam. & mali ad exercitium bominum.a. Querit ⁊ determinat vtrum ſingulis hominibꝰ ſ in⸗ guli angeli. an pluribus xputatus ſit vnus ad cu ſtodiam vel exercitium.b. Auerit ⁊ rñdet ſᷣm pꝛimã opinionẽ vtrũ angeli pfi⸗ ciant in merito vel pᷣmio vſq; ad indiciũ.c. . Rñdet ſᷣm opinionẽ ſcdᷣam que dicit angelos in A. buſdam bꝛemiſſoꝛum nen pfeeine . . „ . Dicta vicendis continuat. a. Diuerſas opiniones circa pductõnem materie coꝛ⸗ poꝛalium explicat.b. Alterz ex illis opinionibꝰeligit explanat. quõ ꝑ in terualla temꝑis res coꝛpales condite ſunt.c. Quoddam dubiũ determinat ſcz q̃ ſenſu tenebꝛe di⸗ cant᷑ nõ eſſe aliqͥd.⁊ quõ dicant᷑ eſſe aliquid.d. Determinat qualiter materia coꝛpoꝛalium ᷣm opi gionem plus electam fucrit infoꝛmis et confu⸗/ 2. e BDeterminat vbi illa materia fuerit locata. f. Anticipando determinat quibus diebus vel in qt iſta materia ſiue mundi facies in ipſo Fainoadio fuerit daſtigegs. = Confirmat quatuo: eſre modos piuine operstionis gutoꝛitate alcuini.b. i. xij. Determinat quando lux facta fuerit.quia ante om/ nia alia.a. ualis facta fuerit lux illa.coꝛpoꝛalis an pũͤalis b. Abi lux illa facta ⁊ vbi poſita fuerit.c. De effectu lucis ſiue de die quem faciebat qtum ad ſpacium.d. de die q;tum ad diſtinguendi m machis de natura⸗ li oꝛdine ↄputatõnis dierum.2 io introductus eſt. e. De die qᷓ;dtum ad ↄplementum.ſcʒ cur ſol factus eſt ſi lux illa ſufficiebat.f. Quõ accipiendũ ſit illud verbũ qd deddixit. fiat. an ſono vocis id deus dixerit an aliter. g. Quõ accipiendũ ſit qdð dicit᷑ pater oꝑari in fllio. veel ꝑ filium.vel in ſpiritu ſancto.b. Remouet opinionẽ hereticam inſinuans aliam eſſe expoſitõnem verbi pꝛedicti. .xiiiii. Peterminat celoꝝ naturam m veritatem. a. Determinat celoꝛum naturam ſᷣm quoꝛundaʒ opi/ nionem qui putant celum illud eſe i ignee nature quibus conſentit Aug.b. Tangit queſtionẽ de figura celi.c. Auerit de motu celi.d. mNemouet dubitatõnem quare tacuit iptura ote re ſce diei qð in alijs dixit.e. Agit de diſtinctõne celoꝝ determinans veritatez qñ Honit opinionem quoꝛunda caoieam de pducti- aque ↄgregate ſunt in vnũ locũ.f. Soluit dubitatõez vbi ↄgregate ſunt aque.g. Agit de pductõne luminaniũ comꝑans ea operibus 8 glioꝝ dierum. b. Determinat quare luminaria celi facta ſunt. i. i. xv. Determinat de ꝓductõne aialium ex aquis.a. Hetermiat veritatẽ de ꝓductõne aialiũ ex terꝛa.b. AQuerit vtrum poſt peccatũ venenoſa animalia no/ yria facta fuerint.an ꝓpter peccatũ nocere ceperint pꝛius facta innoxia.c. Querit vtrũ minuta aialia tũc creata fuerint.d. Determinat de operũ diuinoꝝ ↄſummatõne oſten/ dens qualiter in ꝓductõne bominis facta eſt 2 cõ ſũmata diſtinctio rerum.e. Explicat diuerſas ſententias catholicoꝝ tractatoꝛũ te eadem rerũ diſtinctõne.f. Explicat veritatẽ de ſeptime diei requie.g. QAueſtionem mouet ⁊ determinat qualiter accipien - dum ſit ꝙ dicit᷑ deus ↄpleſſe opus ſuum ſeptimo dic cum tũc requieuerit ab om̃i opere ſuo.h. HDi. xvj. Continnat dicta dicendis.a. Inducit autoꝛitatem ſacre ſcripture in qua a oſtendi tur per quem modum bomo pꝛoductus compi retur ad ſuũ effectiuũ pꝛincipiũ.b. Subclit pꝛedicte autoꝛitatis explanatõnem q; ima⸗ go ⁊ ſimilitudo accipitur bic a diuerſis diuerſi⸗ modc.c. Ponit explanatõncin inducte autoꝛitatis ßm aliop opinionem. d. Ponit explanatõnem inqucte autoꝛitatis fm ſuaz illo qui p my⸗ opinionem. E. Ex veritate determinata condudit concluſionẽ coꝛr relariam ꝙ bomo dicitur imago ⁊ adi imagitiem. filius vo imago non ad imaginemf. rxvij. Determinat vcritatem de productõne anime in ſe. vtrum de aliquo facta ſit an non. ⁊ quando facta ſit. ⁊ quã gratiã habuerit in crcationca. Remouet quoꝛundã hereticoꝝ erꝛoꝛem qui putaue runt animam eſſe de ſubſtantia dei.d. Determinat de. pductone anime in relatöne ad coꝛ⸗ pus. vtrum deus creauerit animaʒ in coꝛpoꝛe vel extra coꝛpus. c. Querit vtrum deus fecerit bominem i in etate perfe⸗ cta. d. De hominis foꝛmati locatõnei. in ſe. qui extra para- diſum creatus.in paradiſt um poſitus cſt. et quare ita factum ſit. e. De loco paradiſi ĩq;tum ad contenta que ſunt ligna paradiſi.i inter que erat lignum vite. rlignurn ſciẽ tie boni ⁊ mali.f. ¶Bi. xxiij. Oeſonmatönccorntn i s mulieris ex viro i in compa tione ad cauſam finalem. a. De foꝛmatõnc coꝛpoꝛis mulieris ex viro in compa tione ad cauſam materialem.b. De foꝛmatõne coꝛpoꝛis mulieris ex viro in compa⸗ tione ad cauſam efficientem. c. De foꝛmatõne coꝛpoꝛis mulieris ex viro in comꝑa- tione ad cauſam foꝛmalem. v. onc anime mulieris e. Subiungit aliam opinionem non minus falſam. f. Ponit veritatem catholicam.g. Falſitatem anpugar. confirmat vernaten⸗ auto ritate Hiero.⁊ Augch. l Sr. Determinat veritatem de pꝛimo hominis katn an⸗ te peccatum. ſcilicz qualis fuerit ſm coꝛpus 1 ßm animam. a. Explanat veritatè pꝛedictam. b. ”JMG Mouet determinandaã queſtionem circa immoꝛta⸗ litatem. vtrum immoꝛtalitas quã habuit añ pec/ vrum eſſet de conditione nature.an ex gratie be/ neficio. c. Mouet aliam dubitatönem que babet oꝛtum ex il/ la. vtrũ ſi nõ foꝛet pᷣceptum vt de illo ligno come deret. et alijs non illo vteret᷑.an poſſet non moꝛi. Et determinat m iniones diuerſas.d. i.xx. Peterminat de modo pcreatönis filioꝝ ſi non pec/ caſſent pꝛimi ꝑentes.⁊ quales naſcerent᷑ filij.a. 2. uakeit in paradiſo non coierunt duobus modis dluit. b. Determinat de temꝑe tranſlatõnis. vtrum natis fi lijs. per ſucceſſiones an ſimul omnes tranſferen/ di eſſent. c. Determinat quales naſccrentur filij qtum ad coꝛ/ pus.vtrum ꝑfectõnem ſtature ⁊ vſum membꝛoꝝ habentes qualis bomo pꝛimus fuit ↄditus.d. Ambigua Auguſti. verba ponit vbi tamen videtur innuere ꝙ fili ⁊ pamuli doſmme. en e vti uiij officij Aibuſ 35 nõ abſurde placuit ey filij parui naſcerẽ/ tur ⁊ ꝑ acceſſum tpis in ſtatura ⁊ in alijs ſic nunc pficerẽt. qd nõ eſſet vicio imputandum f. Oppoſicio quoꝛundam volentium ꝓbare eos poſt. e viu ere ſine alimonia.g. Quales naſcerent᷑ filij qᷓtum ad animã. vtruz ſi icut ſtatura coꝛꝑis ita etiã ſenſu mentis paruuli naſce rẽtur.et ꝑ acceſſum tꝑis. pficerent ſenſu ⁊ noticia veritatis.an ſc mox nati in his eſſent ꝑfecti.h. Contra illoꝝ ſententiam opponunt qui am. i. De hominis tranſlatõne in melioꝛem ſtatũ.⁊ de du⸗ obus bonis antaer dato altero pmiſſo.R. i. xxj. Determinat de temptatone pꝛimi hominis ctũ motiuum. a. Determinat de temptatione pꝛimi bominis Ftũ ad inſtrumentum.bd. Determinat de temptatõne hominis pꝛimi qᷓ;t ad pgreſſum vel temptatõnis modum. c. Determiat generales modos temptãdi qͥ duo ſt.d. Concludit ꝓpter temptatõnem pᷣambulam remiſſi/ bilitatem humani eccati. e. i.xxij. Determinat veritatem de genere pꝛimi peccati gene raliter. a. Remouct dubitatoõnem an elatio pꝛeceſſerit in men te hominis. b. Determinat veritatem de gencre pcccati viri 1 muli cris ſpecialitercc. Bemouct dubitatönem que fuit elatio viri an credi derit voluerit quod mulier.d. Determinat veritatẽ s eoꝝ peccauerit magis gra⸗ uiter. Remouet dubitatoͤnem oꝛtaz ex verbis Aug. quibꝰ pᷣdicte ſententie aduerſari videtur.cf. Inquirit vtrum pctm̃ illud ex ignoꝛantia peeſſerit. ⁊ an per eam habeat excuſari.g. Querit᷑ vnde pceſſerit pꝛimi peccati malicia cũ na⸗ tura bominis eſſet incoꝛrupta.b. Inquirit an voluntas ceſſerit illud petm̃.i. . xxiij. Determinat quare deus pꝑmiſerit bominem tempta ri ſciens eum eſſe caſurum. a. Determiat qualiter hõ cognitõez habuit. vtrũ ꝑ di/ ſciplinam ⁊ ſtudium.an ꝑ diuinũ wonum.v. Determinat qualem cognitõneʒ babuit bomo ante lapſum de rebus creatis. c. Determinat qualem cognitõeʒ habuit de deo. d. Determinat uale gnitoõez habuit de ſeipſo. e. i.xxiiij. Determiat veritatẽ ad quid datũ fuerit illud adiu⸗ toꝛiũ ſcʒ li. ar.homini ꝑ quod ſtare potuit.a. Rem ouet dubitatõeʒ qualis fuerat illa rectitudo et bonitas voluntatis in qua creatus eſt.b. Explicat qdð fuit illud adiutoꝛium nominando ſcilʒ arbitrij libertatem. . Explicat quod fuit illud adiutoꝛiũ diffiniendo. d. Aſſignat differentiam ſenſualitatis ad ratõnem. e. ſtendit viam per quam cognoſci poſſit ⁊ diſcerni illa differentia. f. Determinat qualiter peccatum in viribus aime ba, beat ꝓgreſſum ad cõſummatõncm.oſtendens q; talis eſt oꝛdo peccandi vel cadendi in nobis qua/ lis fuit in pꝛimis hominibus.ſ.& in nobis eſt vir ⁊2 mulier ⁊ ſerpens.g. Determinat qualiter in nobis fieri babeat pꝛogrel- ſus culpe. h Nepetit pdeterminata ad maioꝛẽ explanatõcʒ.i. Ponit quandam ſimilitudinem oſtendens ꝙ muli/ er ſine viro damnari non poteſt.id eſt moꝛtale nõ eſt qð in ſola delectatõne tenet᷑ cogitatõnis.. Bꝛeuiter epilogat ⁊ ratõnem ſue digreſſionis aſſigt quare ſcʒ bec de anime partibus dixit.l. Multiplicitatem buiꝰnominis ſenſualitas ad ma⸗ ioꝛem euidentiam manifeſtat.m. i.xrovo. Determin at quid 43 liberum arbitrium.a. Ex diffinitõne liberi arbitrij elicit ꝙ liberũ arbitrii’ũ nec eſt pᷣſentium nec pᷣteritoꝛum ſed futuroꝛum. ⁊ hoꝛum non eſt quoꝛumlibetſed futuroꝛum con tingentium. b. 4 Mouet dubitatõnem qua quis poſſet ſollicitaꝛi. an ſupꝛapoſita deſcriptio liberi arbitrij: ↄueniret deo vel his qui gloꝛificati ſunt.c. Determinat motaʒ dubitatiõez oſtendens qualiter deus angeli ⁊ qͥ iam beati ſunt babent liberuz ar⸗ bitrium. d. Determinat gradus libertatis arbitrij i it bomie ſm diuerſos ſtatus ſeu temꝑa.t. Aſſignat quatuoꝛ ſtatus bominis in quibus liber⸗ tas aꝛbitrij babet augeri ⁊ minui.f. Determinat ꝑ quid minui babet tarbitri libertas. g. it de libertate arbitrij a coactõne.h. . Asgit de libertate a peccato ſeu culpa.eil. Qui habent banc libertatem ſcilicet a peccato * r. quid. Queſtio de libertate ad malum. an ſit ipſa libertas liberi arbitrij.l. Queſtio alia de libertate ad bonum. an ipſa ſit liber⸗ tas arbitrij an nonm. Certa determinatio vtriuſq; queſtiõis qua dicitur eartas ad bonum ⁊ ad malum eſſe libertas ar⸗ itrij.n. Agit de libertate a miſeria 0. HBꝛeuiter epilogat oſtendens quo genere libertatis . li. ar. intelligi debeat minui per peccatum.p. De libertate que ſit ex Ss 7 que cx natura.q. xxvj Determinat quig ſit illud adiutoꝛium libe. ar. ſup⸗ agditum q;tum ad actum ſiuc effectum.. Determinat quid ſit illud adiutoꝛiuʒ liar. ſupadadi- tum qᷓ;tum ad ſubiectum.b. Oꝛ bona voluntas comitatur gratiã.c. Determinat quid ſit illud adiutoꝛium llar ſupadadt tum qᷓ;'tum ad donum gratuitum.d. Determinat veritatem de eodem adiutoꝛio qtum ad voluntatem ſiue qtum ad libe. arbi. oꝛdinaf᷑. NKendena⸗ ꝙ voluntas bona que pᷣuenitur gratia uedam dei dona pᷣuenit. e. Reanonct dubitatõnem oꝛtam cx eo qð dicit fidem eſſe ex voluntate.f. Quedam adbuc addit que grauioꝛem faciunt que/ ſtionẽ. ſc ꝙ cogitatio boni pᷣcedit fidem.g. De illa cogitatõne boni que pꝛecedit fideʒ plene diſ⸗ ſeritur. b. “ Subiungit veritatis recapitulatönem. i. xvij. * 4 Epilogus.l. Compat gr am pᷣuenientẽ ad ſubſequentẽ ßm identi tatẽ ⁊ diuerſitatẽ.inquirẽs vtrũ vna eademq; ſi it gratia qᷓ dicitun opans ⁊ cooꝑans.a. Compat grain ad vtutẽ ⁊ ad merẽdi efficaciã.i inqui rens quid ſit ipſa gra.⁊ quõ meret᷑ augeri.⁊ de tri bus generibus bonoꝛum.b. In quibus bonis ſit liberum arbitrium. c. Determinat qõnem q̃ querit᷑ de ↄꝑatione gr̃e ad vᷣ/ tutem ſoluens ᷣm opinionem ↄmunioꝛem. v. De fide itidem dicit ꝙ nõ eſt ex hoie ſ̃ ex deo tm̃.e. Oc gra qᷓ liberat voluntatẽ.ꝗᷓ ſi virtꝰeſt.nõ eſt ex li / bero arbitrio. ⁊ ſic nõ eſt motus mentis.f. Determinat qõnem qua querit᷑ de compatõne gra⸗ tie ⁊ virtutis ad meritum.g. Oꝛ bona voluntas gre pꝛincipaliter eſt. ctiam gra⸗ tig eſt. ſic⁊ omne meritum.h. Ex qᷣ q̃ rõne dicit᷑ fides mereri iuſtificatõez 7 alia.i. De muneꝛibus virtutũ 7 de gratia q non neſt ſe fa⸗ cit meritum.k. Birr viij. Ponit impꝛobationem bereſto pelagiane quecies poteſtatem libe.arbi.erꝛabat.a. MRũqdet ad pelagianoꝝ argumentatõcʒ ꝗᷓ dicũt nul/ tum eẽ culpandũ ſi nõ vitat vel facit illud quod ẽ ſibi impoſfibile.ex q̃ ſummunt᷑ due ratõnes quas magiſter duobus impꝛobat reſponſis..bſ. Rñdet adillud qð pelagiꝰdicebat. ꝙ nihil eſt taʒ in nr̃a ptãte qᷓ; volũtas.ac ſi diceret bonũ vel maluʒ opari in nr̃a volũtate eſt ſine gratia dei.c. Nñqdet ad illud qð pelagiꝰdicebat.qꝙ credimus nrjDm cſt.qꝙ aũt bonũ oꝑamur illiꝰ eſt.qd traxit ex duo/ bus locis ab Aug.ad qð mgęr̃ duo ponit rñſa.d. Subiẽgteatbolice vitati⸗ expꝛeſnonem e. Inquirit vtrum liberũ aicurin hois añ lapſuʒ egu⸗ erit gratia oꝑante vel coopante... Atrũ hõ añ lapſum graʒ ⁊ vtutes habuerit.b. Determinat cuiuſmodi pena homo fuit bunepio, pter pctm̃ ſcʒ pena eiectõnis de paradiſo.c. Quõ intelligendũ ſit illud ne ſumat ligno vite et comedat ⁊ viuat in eternum.d. De flameo gladio ante ꝑadiſum poſitoe. Determinat dubiũ oꝛtũ ex pᷣdictis.an ſcʒ bõ añ pec/⸗ catum comederit de ligno vite.f. Quare non ſunt facti immoꝛtales ſi comederunt de ligno vitc.g. Di. xxx. Ponit ꝑtem ꝓhemialem ondens 4 adam perca⸗ tum ⁊ pena tranſijt in poſteros... Determinat ꝓpoſitum pꝛincipale.oñdens vtrum l⸗ lud pctm̃ fuerit oꝛiginale vel actuale.d. Quõ pctm̃ intraſſe in mundum dicunt.c. Hic aperit illud eſſe petĩ oꝛiginale auod tranſit i in Suppoſito ꝙ petm̃ pꝛimoꝝ ꝑentuʒ ſit oꝛiginale in⸗ quirit vtrum ſit pena vl culpa.e. Oꝛ oꝛiginale petm̃ eſt culpa auẽtibus pbat.f. Jnduifir verum petĩ oꝛiginale ſit ↄcupiſcentia vel alia culpa.g. Ouiq nomine cõcupiſcentie iutelligat que dicit fo⸗ mes peccati.h. Ore adam ginalepecratumi in oes iutrauti eſt concupiſcentia.i. . Oð ſit illud peccatũ in quo omnes deccanerunt 66 oꝛiginale qð ex inobedientia ꝓceſſit.k. Ex quo ſenſu dictum eſt ꝑ inobedientiam vnigmul⸗ ti ſunt ↄſtituti peccatoꝛcs.lʒ. N peccatum oꝛiginale in adam fuit ⁊ in nob eſt. m Obiectio quoꝛundam ↄtra id qð ſupꝛa dictum eſt. om̃es in adam fuiſte bomines.n. Quomodo omnes dicunt᷑ in Adam fuiſſe quando peccauit ſᷣm ratõnem ſeminalem.et quomodo ex deo deſcenderint ſcʒ lege ꝓpagationis.9. Oꝛ nibil extrinſecum ↄuertit᷑ in hu mana ſubſtanti⸗ am que eſt ex agam. . xxxj. . Ponit falſam opinionem circa traductnem pecca ti oꝛiginalis ꝙ a patre tranſcat in filios nõ ſolum Hm carnem ſed etiam m animam. a. Ponit falſe opinionis impꝛobatõnem oſten dens ꝙ Gaiginale non babet traduci per traquctionẽ ani me.b. Oſtendit veritatem 4 oꝛ inale traducik mediante carne. c. Remouet dubitatõnem qua queritur an oꝛigina lis peccati cauſa ſit culpa an penadd. Quare dicat᷑ oꝛiginale hic dꝛ cum epilogo. e. Obiectio quoꝛundam nitentin pbate betm nõ cra⸗ duci ex lege coitus.f. Di. xxxij. 4 Quõ oꝛiginale peccatũ deleatur in baptiſmo erte anime. a. Quomõ oꝛiginale peccatuzʒ cureturi in baptiſmo ex parte carnis.b. De pena cõcupiſcentie qᷓ 4 remanet in carne eti in aia ex q̊ autoꝛe ſit deo ſcʒ vel alio. AVtrũ deus ex iuſticia debeat culpã oꝛiginalẽ aie iih⸗ putare cum non poſſit vitare.d. Quare deus vult aiam coꝛpi maculato diügere ſei⸗ ens eam inde maculari ⁊ ideo damnari... Qualis crcatur anima a ſuo creatoꝛe.f. Hi. xxxiij. MWouet qõnem an pctã omniũ pᷣcedentiũ patrim ꝑuuli oꝛiginaliter trabãt vt pctm̃ ade.a. Motã qõnem determiat ſm alioꝝ opinionẽ᷑. b. Ponit modũ ꝑ quẽ Aug.illam qõnem diſſoluit bi apparet ꝙ eam ꝑtractat ambigue.c. Oſtendit ꝙ peccatũ oꝛiginale nec intendat᷑ nec mł⸗ tiplicet᷑ ꝓpter peccata ꝓximoꝛum parentũ Tes a penam.d. . Determiat de grauitate actualis peecati ade. e. Determiat de remifſione actualis pcti ade.f. Mouet dubitatönem oꝛtam ex apparenti dtrarie⸗ tate in Exodo ⁊ Eʒechile.g. Determinat illam pparni ↄtrarietatẽ erponen⸗ do auctes q;tum ad intellectum literalem.h. Exponit autoꝛitates Prcſketasai Ftum ad ſenluz my ſticum vel moꝛalenni. M Aperit ſu uaz intentöez i in i e⸗ q̃ de peccato acku. ali animaduertenda ſunt.a. Oſtendit ꝙ peccatum vel malũ oꝛtutn babet acau⸗ Bs peccatum ſen malum en⸗ voluntiteli Oſtendit ꝙ petſñ ſeu malum eſt a bono cõfirmans autoꝛitate Auguſtini. d. Elicit coꝛrelarium q regula dyaleticoꝝ de cõtrarijs fallit in his ſcʒ bono ⁊ malo. .. Remouet dubium oꝛtunn ex Vaer Hvalcgd qbus dicit ve his qui dicũt bonũ malũ. . xxxv. Ponit pcti notificatones quid ſit pctĩ.a. Marꝛat diuerſoꝝ opiniones de peccato.b. Vera ſententia de peccato ꝓponitur.c. Auẽtibus ſanctoꝝ ofirmat voluntates ⁊ actus om/ nes eſſe bona inq;tum ſunt.d. Oꝛitur pꝛimum dubium ex bac poſitione omnia que ſunt bona ſuntte. Ouitur ſecundum vdubium ex bac poſitõne ꝙ pecca tum eſt coꝛruptio boni.f. Oꝛitur tercium dubium ex bac poſitõne ꝙ coꝛrup/ tio boni eſt pena. . Di. xxvſ. Aadducit autoꝛitates quibus ſtenctt vnum pec/ catum ſit alterius peccati pena.A. Mouet qõneʒ vtrũ peccatũ ſᷣm idem ſit cuipa ⁊ pe na.an vᷣm diuerſa.⁊ detmiat ſᷣm alioꝝ opioneʒ.b. Magis explanat opinionẽ alienã ꝙ non omne pec catum eſt pena peccati.c. Determinat qõnem ꝓpoſitam vᷣm ꝓpꝛiam opiniõem . ↄfirmans eam autoꝛitate ſanctoꝝ.d. Determiat quoddã dubiũ in auẽtibꝰ pᷣdici poſitũ c tranſiturus. f. Epilogum facit ad a i. xxxvij. Explicat alioꝝ opinionẽ qui dicũt malos ackouullo⸗ modo eſſe a xeo. nec eſſe bonos. ſiue i in eo ꝙ ſunt. ſiue alio modo.. Ponit opinionis pᷣdicte defenſionem qualiter ſcili⸗ cet determinãt verba Auguſt. pᷣmiſſa auibus ait. Dmne qʒð eſt.inqtum eſt.bonum eſt.b. Ex pᷣdictis elicit quandã ↄcluſionem ſcʒ ꝙ m illos 3, res alique ſunt que a deo non ſunt quibus homi⸗ nes mali ſunt.c. Opponit cõtra aduerſam opinionem ex illo verbo deus autoꝛ maloꝝ non eſt. d. Pans ↄmonitõnem vt erudiat.e. ouet dubiũ ꝙ de pctõ non de pena mntdligitur. cum dicit deus n autoꝛ mali. f. i.xxxviij. Determiat ꝗ er pte nis venit rectitudo volütaßa Determiat qs ſit ille finis oñdens ꝙ deeſt finis ois bone actõnis qꝛ charitas eſt.nec tin ſpuũſſanct?. 6 etiã xpᷣs ⁊ pꝛ.nec hi ſunt tres fines ̊ vnus.b. MWouet determinat dubium de duobus ſinibd cõ⸗ ſtituendis.d. Querit differentia voluntatis ⁊ intentõnis ctſinis ᷣm rationem. e. Querit differentiã voluntatis a intentionis et fuis ym rem. fſ. BDi xxxix. Mouet qoõnem ꝙ cum voluntas ſit de ebis que cbo⸗ mo nãliter hʒ. quare pctm̃ foꝛe dicat᷑. cum nulluz aliud naturale peccatum ſit.a. Opponit ↄtra determinatoõnem pᷣdictam vt clarius agat de volũtate.inquirẽs q̃re actꝰ volũtat ſit pec catu.ſi actus aliax potentiarũ nõ ſunt pcta.b. WMWouet dubiuth quotnõ botho quĩ ſeruus eſt tccs ti.naturaliter vult bonum.c. Soluit dubium vm Erias opiniones. d. Oſtendit tq actus E habeant boni vel mali ex intentõne vel fine.. Inquirit vtrũ generaliter hoc ſit verum bonitas operuʒ cauſetur ex bonitate intentionis recitans 1: multoꝛum opiniones.b. Confirmat alteram illarum opinionum autoꝛitate Aug.qui iudicat opera ex intentõne ⁊ cauſa oter ea que per ſe ſunt peccata.c. Redit ad vſinnan h reliana d. i. xlj Mouet qõnem ⁊ determiat vᷣm qrundã opiniones. an oĩs intẽtio vel actio ecoꝝ qͥ carẽt fide ſit mala. Obijcit ↄtra determinatõnem pꝛioꝛem adiungẽs il⸗ li queſtioni quandam reſponſionem. b. Ponit aliã determinatõnem quibꝰmodis actio eo⸗ rum bona eſt.qui fidem non habent.c. Auerit vtrum omne peccatum exterius ſit volta⸗ rium ſeu a voluntate.d. W Querit vtrum of̃e petm̃ ſit in voluntate.e. Quõ intelligat᷑ illud nõ niſi volũtate peccat᷑.f. Concludit de peccato interioꝛi ⁊ exterioꝛi 2 ſint vo⸗ luntaria.g. i. .xlij. Inquirit dr̃iam inter pctã ibpis 2 voluntatis.et de⸗ terminat m duplicem opinionem... Ponit ⁊ reſpondet obiectõnibus qᷓ impugnare vi⸗ dentur opinionem magis ꝓbabilem. b. . Querit q́liter reatus poſſit manere pctõ abeunte.⁊ inde accipit᷑ dr̃ia oꝛigialis ⁊ actualis pcti.qꝛ actu⸗ ale Ranſet actu et remanet reatu. oꝛiginale econ⸗ uerſo. c. Oſtendit q reatus multipliciter accipit᷑ in ſcpᷣtura. ex q̊ accipit᷑ dr̃ia moꝛtalis pcti ⁊ venialis. d. Tangit quinq; ↄſuetos modos diuidẽdi pctã. . Keronet dubitatõnem que oꝛtum habet ex vna il⸗ larum diuiſionum.f. Quõ qðdlibet boꝝ ſcs ſuꝑbia ⁊ cupiditas dicatur ra dix omnium ma genn e . i. xliij. Determinat de pcto in ſy pfnletiñ qa8 dickk etiaz pctiñ ad moꝛtem ↄꝑando illud ad alia pctõꝝ gna.a. Determinat quid ſit pctm̃ in ſpm̃ſctiñ ſᷣm aſſignati onem per differentias eius magis notas que ſunt obſtinatio ⁊ deſperatio.b. Soluit dubium vtrum om̃is obſtinatio ſit peccatũ Heterminat de vnitate finis reſpectu bonarum vo⸗ in ſpm̃ſanceum. c. Ponit aſſignatoõnem peccati in ſpm̃ſanctũ differ tias eius minus notas.d. j. Pobi illixaſſignatõnis erplanatõnem. d. ij. ubiungit diffinitiuam coöem aiſignaronem ve⸗ cati in ſpm̃ſanctũ pᷣm Ambꝛo.e. Remouet dubiũ de vboꝝ tgr⸗ diſtinctõnc.f. .xliiij. Querit vñ ñi ſit potentia peccãdi. determiat &n nõ eſt a deo ſᷣm quoꝛundam opinionem.a. Oſtengit pluribus autoꝛitatibus potentiam pecca⸗ Determinat dobistn vtrum aliquanddo reſiſtevduz ſit poteſtati. e. ⸗ Continuatiod̃ d ex ſcdo libꝛo ad tereiñ tranſit. d. e is in dutate iter mas cioe⸗ if ſoeſ⸗ 2 nevi⸗ „ ntt. gac⸗ leco⸗ Gen⸗ rrma * . 2* ¶ Celebꝛatiſſimi patris dñi bonauentureoꝛ⸗ dinis minoꝝ aplice ſedis Cardinalis.⁊ ſubli mitat theologice interpᷣtis eximij ꝑluſtratio in arcana ſecundi libꝛi ſententiaꝝ. Olumodo hoc inn ni ꝙ deus fecit bominẽ rectũ ⁊ ipſe ſe infinitis immi/ ne/ ſcuit queſtõnibꝰ.Sollicite ↄſideranti pꝛeſentis libri ſcʒ ſecũdi ſententiaꝝ pꝛincipalẽ intentõneʒ et totalẽ ↄtinentiã.illud occurꝛit ad qd ſuam inquiſitõneʒ di cit ſapiens eſſe ꝓpductam Ecces.vij.in verbo pꝓpoſi. to. Cum em̃ cuncta tentaſſet in ſapientia.⁊ plus de/ feciſſet qᷓ; ꝓfeciſſet.tandẽ hoc ſe inueniſſe fatet᷑. de 1 us fecerit bominẽ rectũ ⁊c̃. In quo verbo duo clau/ dunt᷑.ſcʒ q; boĩs recta foꝛmatio ⁊ rectitudo eſt a do. 2 ⁊ boc tangit᷑ cum dr̃ deus fecit hoiem rectũ. Aliud ẽ ꝙ boĩs miſeria ⁊ obliquatio eſt a ſeipo.⁊ hoc tangit᷑ ʒ cum dẽ et ipſe ſe infinitis immiſcuit qõnibꝰ. In bis aũt duobꝰclaudit᷑ terminꝰtotius bumane ↄphenſi ꝛologus in li. II. tudini non põt equari niſi rectũ.cum intcllectus no ſter equat᷑ veritati.neceſſario rectificat᷑. Cũc aute, equat᷑.qñ actualiter ſe cõuertit ad veritatem. Aeri- 4 tas em̃ in actu diffinit᷑ ꝙ eſt adequatio rei ⁊ intelle/ ctus. Intelligentia añt noſtra ad veritatem conuer- ſa verificatur.ac ꝑ boc veritati equat᷑. ⁊ dum equat rectitudini rectificat᷑. vnde ſine veritate nullus re/ cte iudicat.vt dicit᷑ in libꝛo de vera religi.⁊ qui aſpi cit ad veritatem iudicat recte ſpᷣm ꝙ dominus dixit ſymoni Luce.vij. Recte iudicaſti.i.recte dixiſti vł de⸗ creuiſti. ¶ Siliter rectificat᷑ dum voluntas ſumme beatitudini ↄfoꝛmat᷑.Summa em̃ bonitas eſt ſum/ ma equitas ſiue iuſticia.tanto em̃ melioꝛ quis quan to iuſtioꝛ. Sed vt dicit Anſel. Juſticia eſt rectitudo ꝰ voluntatis.nihil autem ↄfoꝛmat᷑ rectitudini niſi re/ ctũ. Dum g volũtas bonitati ſumme ⁊ equitati con foꝛmat᷑.neceſſario rectificat᷑. LCũc aũt ↄfoꝛmat᷑.cuʒ ad ipſum ↄuertit᷑ diligendo.vñ Hugo.Scio anima mea ꝙ dum aliquid diligis.in eius ſimilitudinẽ trãſ foꝛmaris.Qui enim diligit bonitatem rectus eſt.Et boc ſeſt qd dicit᷑ Cañ.j. ecti diligũt te. ſeecti enim ad tuam bonitatem ſunt conuerſi.⁊ tua bonitas ad eos inclinat᷑. Unde anima experta clamat ⁊ dicit.q; bonus iſrael deus his qui recto ſunt coꝛde. Et quia ſoli recti experiunt᷑.ideo rectos decet collaudatio. Mibilominus rectificat᷑. dum virtus ſumme pote/ ab extremis.Extrema ſũt pꝛimũ ⁊ vltimũ.alpha ⁊ o. pᷣncipium ⁊ finis.Oꝑatio inter bec eſt mediũ.ꝑ quã efficiens ꝑuenit in finez. Illa ergo virtus recta eſt. cuiꝰoꝑatio eſt a pꝛincipio pꝛimo.⁊ ad finem vitimũ Quoniã g diuina virtus om̃ia oꝑatur a deo.et pꝛo/ onis.vt cognoſcat oꝛiginẽ boni.⁊ cognoſcendo reqͥ‚ rat.⁊ ad illam ꝑueniat ⁊ ibi requieſcat.Et vt cogno/ ſcat oꝛiginẽ ⁊ pꝛincipiuʒ mali.⁊ illud vitet ⁊ caueat. eius deuiationẽ. Homis aũt ↄditio tangit᷑ cum dr̃. deus fecit boĩem rectũ. Qualiter añt illud intelligit᷑ deus fecerit hoĩem rectũ explicat᷑ Ecci. xvij.c. vbi vicit᷑ · Deus creauit bominẽ de terꝛa. hoc dicit q;tuʒ ad coꝛpus.Et ſᷣm imaginẽ ſuam fecit illuʒ. hoc dicit q;tum ad aie naturã.Et iterum ↄuertit illũ in ipſaʒ. boe dicit q;tum ad gratiã ſupadditam que animaʒ ↄuertit ad deum ꝑ virtutem habitus.⁊ ideo ſubiun git. et hm ſe veſtiuit illum virtute. In hoc verbo oſtendit᷑ ꝙ deus non tm̃ fecit hominẽ poſſibilem ad rectitudinẽ.ſuam ei imaginẽ ↄferendo.ſed etiam fe cit bominẽ rectũ ad ſe couertendo ipſum. Tunc em̃ homo rectus eſt. quãdo intelligentia adequat ſum⸗ me ventati in co ſo⸗ me bonitati in diligendo.⁊ virtus cotinuat᷑ ſumme poteſtati in opando. Hoc autẽ eſt qñ homo ad deuʒ „ ↄuertitur ex ſe toto. ¶ Pꝛmo igit᷑ bomo rectus eſt cum intelligentia veritati ſumme equat᷑.equari au⸗ n dico non per oimodam ꝑfectionẽ vel impletio/ 7 nem. ſed pꝑ quandã imitationẽ. Si em̃ veritas vt di at Inß. eſt rectitudo ſola mente ꝑceptibilis. v recti· fecit ad ſe⸗ ad deum nõ ſolũ rectificabat᷑ ad id qd ſurſum.ſed etiaʒ ad id pter deum. hinc eſt ꝙ rectiſſima eſt in opando. Mi- bil autem ↄtinuat᷑ recto niſi rectum. cum ergo virtꝰ noſtra ſumme poteſtati ↄtinuat᷑.abſq; dubio recti/ 2 ficat᷑.⁊ ex boc homo nõ ſolum rectus.ſed etiam re/ ctoꝛ ⁊ rex efficit᷑. Oeut.penł.Et erit apud rectiſſimũ rex ↄgregatis pꝛincipibꝰppli cuʒ tribubꝰiſracl.Hoc autẽ erit in gloꝛia qñ virtus nr̃a ↄtinuabit᷑ diuie vir tuti.tũc erimus om̃ipotentes volũtatis nr̃e ſicut et eongne *pang nan. T ill Teau deus ſue.⁊ ideo om̃s reges. ⁊ ideo om̃ibꝰ ꝓmittitur In bis etiã claudit᷑ tota intentio tractat?libꝛi pᷣſen/ tis.qui circa duo vᷣſatur.ſcʒ circa homis ↄditòneʒ ⁊ regnũ cel . Fecteigi⸗ deus boiem rectũ dũ ipᷣm ↄuerſum. In ↄuerſione em̃ hois ad deum qd deorſum. Homo em̃̃ in medio ↄſtitutꝰ dũ factus eſt ad deũ ↄuerſus ⁊ ſubditꝰ.cetera ſunt ei ſubiecta. ita ꝙ deus omnẽ veritatẽ creatã ſubiecerat eiꝰ intel/ lectui ad iudicandũ. omnẽ bonitatẽ eius affectui ad vtendũ.omnem virtutẽ eiꝰptãti ad gubernandum. Er boe nanq; ꝙ intelligentia cõuerſa eſt ad diui/ nam veritatẽ vendicat ſapiam ꝑ quã oia diiudicat. bm ꝙ dẽ Sap̃. vij. Ipſa dedit mihi omniũ qᷓ ſunt ſci entiã. vt ſcirẽ oꝛbis terꝛaꝝ diſpoſitõez;. ⁊ virtutes ce/ loꝝ.initiũ ⁊ ↄſeruatiõez ⁊ medietateʒ tempoꝝ.anni curſus ſtellaꝝ diſpoſitõnes. naturas aialium. ⁊ iras beſtiaꝝ. vires berbaꝝ.vim ventoꝝ.⁊ cognitões ho/ minũ.dꝛias vᷣgultoꝝ.⁊ vᷣtutes radicũ.⁊ gcunch ſunt abſconſa ⁊ impꝛouiſa. AUñ ⁊ adam om̃ibꝰnoia impo ſuit. Subiecit nibilominꝰvolũtati oia ad vtendum. vt poſſet oĩa in vſum ⁊ vtilitatẽ ſuã ↄuertere. Ans õ.Om̃ia ſubieciſti ſub pe.ciꝰ. Añ apls dicit ad deuʒ ↄuerſis.j.Coꝝ.iij.Om̃ia vꝛa ſunt. Subiecit etiã vir tuti ad gubernandu Geñ.j. Subijcite eã. ſe; terꝛaʒ. 12 dminamini piſcib?manis ⁊ volatilib ccli. Iſta at i5 10 15 BR Balance Q N Focus O 10 -Euroskala Offset VierfarbSelector Standard“ Copyright 4/1999 VXVMaster Gmba www.yXyVmaster. Com