Gb216_qt_1
author: Guilelmus, Arvernus

S

=

N12511963328 021

IIuIIIAnIIIIIIIIIIII —

9 B Tübingen

— — — . 2 . 2 S 65
. E
ð = . . .
2 D
2 2 — ⸗ . „
—æẽß . = ——GUWU — õ 4
= —— .
—ð
.
7 1
7
.
.
. .
1/
△●
.
*
.
— „
.
—
5.
— .
.
2
— „
„
4
*
4
☚☛ 7
.
4 —- ,
„ OQ
7
— –
. —
. .

— — — — HG
. * — D 8
2 Ne 3 *
0 *
.
.
☛S
. *
. .
.
.
.
.
.
„ 5
* D
2
.
*
„
.
. 8*
, .
„5. 4 * .
4 *
*
* .
.
0 4
. *
D —
*
„ .
L
„ .
2
„
£●
.
*
ſ
7 .
X
„
17
7
.
7„
.
. . 5 4
5
. 4
1
.

.
. ð „.
.
.—
— 6⁶ *
”M *
JMZ 4
* 7
X

1. B
.
*
.„
P
4
. . * * *
—
„ * 4
R . „ .
4 4
*V 4 .
.* 6 *
. 4 . ⁶ R 4
* .
. R j. H
5

HMZ .
7 1. 4 4
5
W . .
.
.
„₰
V .
ı●
1 „
»„
. 12 — R
7
H –
5 4 7
. . . 2* =
X . .

ʒ
7
S=S

Folium
nemur

in duodecimo

capitlo Exodi

LCLaa.iaaaput agni cũ
Inteſtinis ⁊ pedibus eius vo
rare.vbi caput ⁊ pedes ĩgreſ-
ſus agni ĩmaclati in munduʒ
et egreſſus eius de mundo in
telliguntur: ppter qdð admone
mur diligentiꝰ ſcrutari ingreſ
ſum eius in mundũ ⁊ egreſſũ
eius de mundo.Egreſſus eiꝰ
de mũdo paſſio eiuſdeʒ eſt cũ
dibe ludibꝛijs ſuis.q̃ qͥd habe
at pvᷣ̈tuſj ac efficacie fides pia
ac vᷣidica celeberrim& fideliũ
2feſſione declarat. Quid aũt
ſacram̃ti et eruditõis habeat:
ipſo xpᷣo dño luce ac duce ex
oꝛdie tentabimꝰapire. Pꝛi
mũ annotãtes ipſa vᷣba textꝰ
euãgelici( Scitꝭ qꝛ poſt bidu
um paſca fiet ⁊c̃. Vbi qm̃ pa
ſca ⁊ agni paſcalis ĩmolatio ⁊
trãſitꝰintelligit᷑ iuxta miſteriũ

biduũ duplex illũinatio duo

rũ teſtam̃toꝝ:aut nature⁊ gr̃e
ven agni ĩmolatio ⁊ eſus ſub
ſequit᷑ et ſubſecuta ẽ et q̃ttidie
ſubſequit᷑ Silr ⁊ trãſitꝰ ð egi
pto mði bui ad terrã etne ꝓ/⸗

.
D 7

miſnõis: ⁊ ð̊ egipto pctõꝝ ad
terrãvirtutũ:q̃ſi de tenebꝛis ?=⁊õtjl
meroꝛe tã moi q; pctõꝝ. Ipo
em̃ ſanguiĩe agni iſtiꝰvelut ⸗
cio ſacrificio ⁊ ĩſignio de vtra
q́; pᷣnoĩata egipto educimur
et in oppoſitã terram trãſduci
mur. Juxta vᷣo moꝛalẽ ĩtelli
geẽtiã xpᷣs dñs in ipſa paſſiõe
ſua figurã gerit penitẽt ⁊ etiãẽ
pctõꝛis. ergo dicit ( Scii
qꝛ poſt bi.pa.fiet. Quia vtiqʒ
ad aplos loqͥ tur⁊ ad oẽs di/
ſciplos celeſti magiſterio edo
ctos ideʒ ſermo dirigi accipis

dus eſt q̃ſi ſic diceret:ſcitt vos

oẽs ſic o docti ⁊c̃. Biduũ in⸗
fauſtũ hic cogitatiõis ⁊ dele/
ctatõis noxie intelligit᷑. Poſt
biquũ illud in veritate ſit pa/
ſca.i.molatio diabolica ꝑ cõ
ſenſũ ſcz.et trãſitꝰ diabolicꝰ a
terra ꝓmiſſionis in egiptũ.qꝛ
ab ipᷣa luce ſcitat ĩ meroꝛẽ et
tenebꝛas pctõꝝ tranſit.⁊ dia/
bolo vt cruci ĩfernali affigat
ſponte ſe tradit pctõꝛ.Qð vᷣo
ðꝛ(filius hoĩs)hocipᷣm pctõ/
ri cõgruit:qͥ vtiq; filiꝰhoĩs eſt
illa ifauſta natiuitate de q̃ in
iij. Job ðꝛ. Pereat dies in q̃
natus ſuʒ.⁊ de iſto biduo ibi
dem legꝭ.ſimiliter et in.iij. Je
remie. Illa enim natiuitate ꝗ
. . àdààd; J

.„—

Capitulũ
ſeipſo naſcitur ⁊ filius ſuijpſi
us eſt. qmquidem in euange
lio Johannis.viij. dicltk. Di⸗
abolus mẽdax eſt ⁊ pater eiꝰ.
eius.i.mendacis. Eſt eniʒ pa
ter ſuijpſius inq;tuʒ mendax
eſt. ipſe em̃ eſt ſibijpſi auctoꝛ
iſtius infauſte generationis.
Non em̃ ex alio eſt mẽdax q;
a ſe. ⁊ generaliter nemo pecca
toꝛ eſt niſi a ſeibpſo. Econtra
rio vᷣo in pſona penitentis cõ
grue accipit᷑ quia ſimiliter pa
ſca eius.i.tranſitus de egipto
peccatoꝛũ ad terrã virtutum.
Bimiliter ⁊ paſca.i.molatio
qua penitens ſeipᷣm deo ĩmo
lat:poſt biduũ fit.ſcʒ bone co
gitatiõis ⁊ delectationis ipſo
coõſenſu ſcʒ in ea que deo pla/
cita ſunt. Illo ergo conſenſu
tradit ſe ſponte ſacerdoti ve/
lut pᷣconi celeſtꝭ imꝑatoꝛis vt
crucifigat᷑.i. vt cruci peniten

congregati ſunt pꝛincipes ſa

dotum ⁊ ſenioꝛes populi)c.
vtriq; intelligentie congruit.
Pꝛincipes enim ſacerdotum
et ſenioꝛes populi qui chꝛi⸗
ſtum dominũ ꝑſequebant᷑ ty
pum gerunt vicioꝛũ ſalutem
noſtram ⁊ ſaluatoꝛem noſtrũ
in nobis ꝑſequũtur. Sacer/
dotes vᷣo dicuntur. quia dia
bolo nos ĩmolant ipſa vicia:
inter que quedam ſunt velut
pꝛincipes ſacerdotũ quibo ſcʒ
alia ſubiecta ſunt:hec ſat pn⸗
cipalia vel capitalia tria.ſ.lu
xuria.auaricia.ſuꝑb ia. Se/
nioꝛes populi qͥ inter alia pᷣi᷑
cipatũ obtinẽt.vt ſeptẽ capi/
talia. Populus vᷣo totꝰ tur/

ba minoꝝ vicioꝝ. Cõgregan
tur aũt in atriũ cayphe qͥ in

terpᷣtat᷑ oꝛe vomẽs vlł oꝛis vo
mitus 2 ſignificat pctõꝛem q̃ͥ
reuertit᷑ ad vomitũ.qͥ nõ ſolũ

tiali affigat. et iſte ꝓpꝛie vocat᷑ bona gre ſed etiaʒ nature a ſe
filiꝰhoĩs vl xpᷣi qui eſt verus ipſo velut vomẽs eijcit.cibuzʒ

homo. vel filius bominis qͥa
humane nature veritatẽ ſer⸗
uat in moꝛibo.qui em̃ per pec

cata degenerant:mag filij be

ſtiarum vł demonũ accipie/
di ſunt. iuxta moꝛem ſcriptu⸗
re q̃ filios vocat imitatoꝛes.

Dð autem ſequit (Tunc

ſpũalem qtiens accipit reuo
mit. Huiꝰ atriũ.i:domꝰ foꝛin
ſeca caro vl intus eſt. Cõgru
it aũt ſᷣm hoc vt pꝛinceps ſa/
cerdotũ in vnaquaq; tẽtatõe
intelligat illð viciũ qð ipᷣa in
tẽtatõe pᷣncipale ẽ.⁊ atriũ eiuſ

dẽ accipiat᷑ qd alia aduocauit

—

—

— —— — — — — f

— –⏑☛ — —

— — — —

S D - — — 0aar 202 — —

Folium

vel cõuocauit.eius em̃ curia

vulgo dicit᷑ qui cõſiſtoꝛio vel

pꝛetoꝛio pꝛeeſt ad iudicandũ
Similiter et atrium eius vi⸗
cij quod huiuſmodi conſilio
peſt. Voces aũt ipſoꝝvicioꝝ
in ipſa cogitatione de pecca/
to ipſo qð cogitat᷑i.de moꝛte
peccatoꝛis ↄſiliantiũ atq; tra
ctantiũ ipſemet pctõꝛ qui illa

rũ oĩm conſcius eſt cogitatio
nũ agnoſcere poteſt in ſemet⸗

ipſo quid em̃ dicat timoꝛ hu
manu.timoꝛ mũdanus.qͥd
alleget luxuria ſiue ad ſui de⸗
lenſionẽ ſiue ad moꝛtẽ pecca/
toꝛis ipſius. vᷣo ſequitur.
Vt Jeſum dolo tenerent ⁊c.
vicijs optime congriflt. dolo
em̃ agunt qͥcqͥd agũt in moꝛ⸗

an heccanti. fallit᷑ em̃ vnuſ
q 11

q́; vicio ſuo.ꝙ vᷣo dicitur

tenerent. cõgruit vicijs:q̃ ve

lut vincula miſeros detinent
pctõꝛes Juxta illud.v. Pꝛo/
uerbioꝝ. Funib peccatoꝝ ſu
oꝛũ qͥſq; conſtringit᷑.ꝙ vᷣo ſe⸗
quit᷑.Et occiderent.Eiſdẽ cõ
gruit vicijs q̃ cũ actu ſuo pec
cãtes interficiũt. Ecõtrario
HHo ſacerdotes qͥ deo nos im/
molant vᷣtutes intelliguntur.
pꝛincipes vᷣo ſacerdotum pᷣn

Apales. Pꝛinceps vᷣo ſacer⸗

* „D „ W

dotum virtus illa que in eon
uerſione eſt pꝛincipalis acci⸗
pitur cui et nomen cayphe.i.
oꝛe vomẽtis cõgruit.ipſo em̃
oꝛe peccatoꝛis ſpurcicias pec
catoꝛũ eijcit.harũ virtutũ al⸗
legationes atq; cõſilia in moꝛ
tem veteris hoĩs pctõꝛ qͥ au⸗
dit ſolus nouit.ꝙ vᷣo ſequit᷑.
Dolo tenerent. Dolus qͥdem
ad aſtutiã virtutũ:⁊ tentio ad
vincula ſapientie.occiſio vᷣo

ad ipſum conſenſum ſeu ppo

ſitum referatur. Cõſiliuʒ illoᷣ
virtutum legit᷑ expꝛeſſe in xvj/
Eſaie. Ini cõſiliũ.coge cõci⸗
lium. Conſilio em̃ ⁊ ↄcilio ſi/
mul capiendus eſt vetus hö
vt crucifigat᷑.ꝙ vᷣo ſequit᷑.Di
cehant autẽ:non in die feſto⸗
Doꝛaliter iuxta litterã ↄgru
it oĩbo penitentibo.quibus di
es feſtus oĩs ſecularis tumul
tus declinandus eſt.qð in.v.
Marci expᷣſſe ſignificatũ eſt.
vbi legitur de ſuſcitatiõe filie
archiſinagogi ꝙ oĩbo electis
introiuit ipſe dũs Jeſus nec
ꝑmiſit quenq; intrare niſi pe/
trũ Jacobũ ⁊ Johannẽ ⁊ pa
trẽ ⁊ matrẽ puelle. Illud ideʒ
oſtẽſum eſt in. ij. Oſee. vbi di
cit dñs.Lactabo eã et addu⸗
cã in ſolitudinẽ et loq̃r ad coꝛ
D 3 2

Capitulũ
eius. Idem de ſurdo ⁊ muto
quem appꝛehenſum ſeoꝛſum
a turba ſanauit dominꝰ. In
tercio vo Trenoꝝ expᷣſſi/ de
eadẽ re legit᷑ teſtimoniũ.Se⸗
debit inqͥt ſolus et tacebit qa
leuauit ſe ſuꝑ ſe. qð veriſſime
penitẽti congruit qͥ leuat ſe ſu

per ſe.ſe nouũ ſcʒ ſuꝑ ſe vete/⸗

rem. Juxta ↄſequẽtiã vᷣo eo/
rum q diximus:dies feſtꝰ du
obus modis interpꝛetandus
eſt. Dies feſtus q dem malus
audiũ ⁊ glłia peccati eſt. In
poc feſto velut ↄcẽtus diabo
licus vlulatus lamiaꝝ et cla/
moꝛ piloſoꝝ alterius ad alte⸗
rum.boc eit ꝓpꝛie ↄſiliũ impi
oꝛum in q̊ abijt a deo oĩs pec
catoꝛ.de iſto vlulatu ⁊ clamo
re Eſa.xiij.⁊.xxxiiij. Concen
tus ergo vicioꝛũ in feſtiuitate
hmõi aduocatio eſt alteriꝰad
alterum. Luxuria àpe aua
riciã aduocat: cum nõ habet
vnde ſuuʒ paupertas paſcat
amoꝛẽ.ſimuiter ⁊ auaricia lu/

ruriam: vbi aceruꝰſtercoꝛũ fe

toꝛẽ vt vulgo:quia nunqᷓ; ſter
quiliniũ ſine riuo ⁊ fluxu et fe
toꝛe. Et hec aduocatio meliꝰ
clamoꝛ q; cõcentus intelligit
Cocentus vo eſt mucuꝰ vici

IITI

oꝛũ applauſus.applaudit em̃

luxurie auaricia de mititudi/

ne nutrimẽtoꝛum copioſitate
eiuſdem pᷣbens fiduciã, quẽ⸗
admodũ in euãgelio Lu.xij.
Ania mea mlta bona babes
repoſita in annos plurimos
epulare et letare. Supplau⸗
dit vel cõcinit eidẽ luxuria de
ipſa affluentia bonoꝝ tꝑaliũ

luxuriandi ſumens fiduciam
cõcinũt ad inuiceʒ comeſatio

et ebꝛietas: triplicat vᷣo can⸗

tũ deſuꝑ reꝝ voluptas: q̃dru

plicat vᷣo exterioꝛ laſciuia:oꝛ⸗
ganiſat vᷣo deſuꝑ ab alto pex
garrulitatẽ iactantia aut ina/
nis de hmoi gloꝛiatio. cantãt
vo ⁊ dccantant in eodẽ die fe

ſto ſpes ⁊ timoꝛ mũdani ⁊ hhu

mani. Poteſt etiã ad luctum
bumanuz relerri diſcantꝰ, ad
gaudiuʒ vᷣo cantus. dies iſte

feſtus feſtũ ſtultoꝝ ꝓpꝛie intel
ligendus eſt. In feſto nanq;
ſtultoꝝ oĩa pᷣpoſtere:om̃ia in

uerſe:oĩa cõturbate ⁊ conſuſe
fiunt.⁊ quãto aliqͥs defoꝛmiꝰ
et ꝑuerſius ⁊ inoꝛdinatius ſe
habet:tanto ibi feſtiuioꝛ ⁊ hu

iuſmodi ſolennitati diaboli⸗

ce cõuenientioꝛ.ſibi em̃ ꝓ ve⸗

ſtibo ſericis auro gemiſc fuls

*

— –—

— — — —, ——

—, —

4

— .

gentibus ſaccis ⁊ natis ſe in da igne ſuo liquefacit et in fa

QNguunt? veſtibus inuerſis:vt mum tenebꝛarum ⁊ fetoꝛè re
ſolenntati quam colũt con⸗ ſolu autem v.
gruant ⁊ concoꝛdent. Huiuſ vitium detractionis thuribu

ſoluit. Congrult autem vt et

modi diabolicoꝝ mĩſtroꝝ oꝛ larium hic intelligatur qð faua

natũ ⁊ infauſte feſtiuitatis cõ

fuſionem deſcribit Eſa.in ter

cio.dicẽs. In die illa auferet
dominus oꝛnamentum cal/
ciamentoꝛũ ⁊ lunulas et toꝛ/
ques ⁊c̃.⁊ poſt pauca.Et erit
ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛ.ecce thus
quod in ũla feſtiuitate offert.

2?p zana funiculus:ecce bal/
theus diabolici oꝛnatꝰ.funi/

culum aũt intellige q̃ ipſe mi/
ñſer pctõꝛ ligatꝰ eſt ⁊ ad ſuſpen
dium trahit᷑ et patibulo infer
nali appẽdit᷑. Cõgruat ⁊ illud
quod ſequit᷑ ibidẽ:p criſpan/
ti crine caluicium.ꝓ faſcia pe
ctoꝛali ciliciũ. Oĩs em̃ pecca

ti iocũditas atq; ſuauitas qͥd

q̃d coꝛruptio ſiue infectio pa
lati coꝛdis dicat ac ſentiat a/
maritudo eſt ⁊ aſperitas.⁊ ꝓ/
pter hoc afflictio ſimul ſoũa/
lis ⁊ diabolicũ ciliciũ.Thu⸗/
ribularia vᷣo.i.qͥ thuribulum
defert in hoc feſto:luxuria eſt
de cuius incẽſu dicit dñs in.j

Eſaie. Incenſum abomina/
tio eſt mihi, luxuria qppe coꝛ

mum ⁊ fetoꝛem alienoꝛuʒ pec
catoꝛum vbiq; circumtert. et
quaſi ſuffumigans naribus
ſinguloꝛum offert. Hoc eſt.
qui in eccleſia malignantium
defert thuribulum fumumc;
et fetoꝛem alienoꝛum pecca/
toꝛũ diffundit per ſingulos ⁊
diuidit. Auaricia vero ligna

miniſtrat ad ſacrificiuʒ. quia
affluentiam tempoꝛalem:vn⸗

de ampliꝰ ferueat luxuria:in/
fletur ſuꝑbia:inflãmetur ira.
De his ſolennitatibus dicit
dominus in ſecundo Mala
chie. Diſpergam ſuper vultũ
veſtrum ſtercus ſolennitatuʒ

veſtrarum. Cõcentus iſte vi⸗

cioꝛum vlulatus pꝛopꝛie pu⸗
gne dicitur in triceſimoſecun
do Exodi. Ettumultus po/
puli vociferantis et vox can/
tantium. Sed hoc quidem
pꝛo intentione ipſoꝛum pec-/
catoꝛum quoꝛum cantus eſt
circa feretrũ et cadauer moꝛ/
tuarũ animarũ vlulatꝰ ille eſt

muſica in luctu ſicut dicit᷑ in

Ceoapitulũ

Ecã. xxij. Quẽadmodũ autẽ

in feſto ſiultoꝝ alij caput moꝛ

tui pꝛo vecxillo deferunt. ſic et

hi caput veteris hoĩs qui to-

tus eſt moꝛtuus.i.ſtulticiaʒ: qᷓ
vtiq; caput veterꝭ hoĩs eſt in
ſummo vertice intellect?p ve

xillo deferunt quaſi ſuꝑ lan/

ceã vel particã eminentẽ ⁊ al-
tam. Alij o caudas vulpiuʒ

capitibo ſuis circũligatas de/
ferunt.hi ſunt qui coꝛdibo ſu/

is alligatas amoꝛe hũt frau-
dulentias. Capita em̃ noſtra

coꝛda noſtra ſunt. Alij vᷣo ve
ſtes inuerſatas ðferũt.hi ſũt

peccatoꝝ ſuoꝛũ oſtentatoꝛes:

qui ea que abſcõdere et tege⸗
re deberent ſpectaculũ omni
bus faciut. Simliliter et cum
amoꝛ veſtis ſit/qui amoꝛẽ in
exterioꝛibus tm̃ habent/ ve⸗
ſtem amoꝛis inuerſauerũt qðᷣ
exterius eſt in eo/interius fa/
cientes. Si videres totã illaʒ
diabolicã cateruam hoꝛroꝛe
habituũ ⁊ geſtaculoꝛũ terribi
lẽ atq; ridiculaʒ vbi auaricia
vnceosvl vncinos hʒ ꝓ vexil

gruentia ſpectacula ſingulis⸗
In hoc die feſto velut lectio
nes legunt/garrulitas:detra
ctio:et vaniloquiũ.Lectoꝛes
em̃ ⁊ pſalmiſte rane ſunt ibi.
Rana aũt garrulitas intelli⸗
gitur. Reſponſoꝛia vᷣo et alia

libi cantãt coꝛui infernales et

poꝛci hec eſt ſpyes mundi que
eſt in coꝛuo ⁊ gaudium quo

in poꝛco intelligitur de coꝛuo

Sophonias in ſecũdo capi
tulo dicit. Aox cantãtis in fe
neſtra ⁊ coꝛuus in ſuꝑlimina
ri. In poꝛco vᷣo ꝓpter imundi
ciam amoꝛ pᷣſentiũ gaudioꝛũ

que oĩa ſpurca ſunt quoꝛun

amatoꝛ eſt poꝛcus. Eſt igitur
cõſiliũ virtutũ cõſiliũq; ſctõꝝ
vt in hoc die feſto nõ querat᷑
peccatoꝛ ad capiendũ ſpũali
ter. Nacuus em̃ eſt laboꝛ vir
tutum per ipſas cogitatõnes

vel ammonitões tũc eũ que⸗

rere.tumultꝰ em̃ cãtus in po

pulo vicioꝝ plerũq; ipᷣm pec
catoꝛẽ cogitatione tentũ vul⸗

go areſtatũ eripit ⁊ quaſi mul

titudine vicioꝛuʒ velut turba

lis.⁊ luxuria velut carnifex d i populi ſtipatũ ab oĩ inſultu ⁊

abolica bhoc eſt ſcrutariũ vul

go triparia de ſcrutis ⁊ vilib⸗

mẽbꝛis ſibi fecit vexillum.Et
ad hunc modũ eſt aptare cõ⸗

pugnatione virtutũ cuſtodit
atq; defendit. Dies vᷣo dicit
non quia inde lumĩs aliquid
habeant. ſed quia tenebꝛe ipᷣe

—

.

— f - —— — — —.

—

ff——

.. .¼...

—
1

Folium

peccantiũ oculis lucent ⁊ lux poꝛũ:cum ex rixoſitate latra⸗
eiſdeʒ tenebꝛeſcit.q̃d in tercio

Job manifeſte dici. Pereat
inquit dies in q̃ natus ſum:q̃

natiuitate factus ſum filiꝰdia
boli. Deinde ſtatim vocat eã
noctẽ dicẽs Et nox in qua di

ccũ eſt cõceptus eſt homo/ di

es illa vertat᷑ in tenebꝛas.qð
vtiq; fit in cõuerſione pecca/
toꝛis. Obſcurẽt eam tenebꝛe
⁊ vmbꝛa moꝛtis.occupet euʒ
caligo. Feſtus vᷣo dicit᷑ cũ ſit
lugubꝛis cum ſit dies funerꝭ

et lamenti.Adeo em̃ trãſuer⸗
tit incõſtantia cõ cupiſcentie

ſenſum ſiue malicia yt legitur
iniiij. Sap̃. vt ipſam moꝛtẽ

ſuam faciat ei gaudium et vo
ces vicioꝛuʒ:que vtiq; voces
ſunt ĩmũdoꝝ reptiliũ atq; q⸗
drupedũ ↄcentũ reputet ſua⸗

uiſſimũ. Voces aũt hic cogi
tationes ⁊ affectõnes accipi/
mus:que cum ex garrulitate

ſunt velut coaxio ranarũ: cũ
ex luxuria velut grinnitꝰ poꝛ

coꝝ:cũ ex fraudulentia velut

gãnitus vulpiũ:cum ex inui

dia vlulatus lamiarũ:cum ex

iracũdia rugitꝰ leonũ:cuʒ ex

odio vox bufonũ:cum ex de/

tractione ſibulus ſerpentum:

cum ex rapacitate vlulatꝰ lu/

tus canũ. Olſrabilr igit᷑ trã
uerſus eſt ſenſus qͥ hmõi taʒ
boꝛrẽde vociferatõis tumul⸗
tum non ſolũ non abominat᷑
ſʒ etiã amplectit᷑ velut aplau
ſum iocũdiſſimũ ⁊ tam abo/
minabilem,nõ dico oꝛnatum
ſed deturpationẽ atq; cõfuſio
nem animnicicia⸗. ⁊ geſtaculo⸗
rũ nõ perhoꝛreſcit. Infernuʒ
em qdãmodo ſuꝑioꝛeʒ ſeipᷣm
facit miſer peccatoꝛ vt infer⸗
num inferioꝛem in ſeipſo eff
giat:qͥ ſi interius videret᷑ ex⸗
pᷣſſiſſima inferni inferioꝛis re
pñntatio in eo lucidiſſime cer⸗
neret᷑.⁊ hoc in.viij.cap. Eʒe⸗
chielis expꝛeſſe ſignificatũ eſt
vbi dicit ꝓpheta. Ingreſſus
vldi ⁊ ecce oĩs ſimilitudo re⸗
ptiliũ ⁊ aĩaliũ abominatio et
vniuerſa idola domꝰiſrael de
picta in circũitu erant in pa/
riete per totum. Idola em̃ et
picture demonũ repᷣſentato/
rie vicia ſunt. Ecõtrario vᷣo
dies ſancta atq; ſolennis cele
berrima dies virtutu / eſt di⸗
es feſtus iudeoꝝ.i.ↄſfitentiuʒ

hoc recognoſcentiũ atq; glo/

rificantiũ: ſicut dies pꝛioꝛ di
es eſt negantium et cõtumeli

am deo irrogãtiuz. Hic eſt di
a

es feſtus quẽ reliquie cogita is ac libꝛis intertexto veſtita
tiõis agunt dño. Huius diei pꝛocedit Juſticia ipᷣo oꝛnatu
feſtiuitas atq; ſolẽnitas ex ap ſuo pᷣdicans omnia ſe facere
paratu miniſtroꝝ: ex multitu in regula pondere ⁊ menſura
dine ⁊ magnitudine lumina/ biſſo ſplendenti ac cãdido in
rio ꝝ:ex pſalmis et canticis et terlucentibo ac radiantibo gẽ/
oꝛganis:ex ſplẽdoꝛe ⁊ affluen mis.Fides rubẽti ac vernãti
tia epularũ cognoſcit᷑. Ha/ examico ſiue iacincto ſmara
bet vnaqneq; virtus ſicut di gdis intertexto. Spes thuri
cit beatus Gꝛegoꝛiꝰ ſuꝑ Job bulum deftert in albis. Deuo
in hoc feſto diem ſuum.i.illu tio libꝛũ ad recitandas lectio
minationem ꝓpꝛiam. In hac nes. Donũ intellectus aquã
feſtiuitate velut ardenti pur/ benedictam. Pꝛedicatõis re
pura induta carbunculis flã cta intentio ſeu officiũ ceuces
mantibus intexta tanq; ſum ligneaʒ defert. Diſciplina ſeu
mus pontifex rutilat caſtitas moꝛtificatio carnis crucẽ au

biſſo mũdiſſima induta mar ream diſciplina ſpũs. Pꝛeci/

garitis candidiſſimis intexta nunt ibi ſpes venie gratie et
oculis ſpectantiũ ſpectaculũ gloꝛie Duccinũt ibi timoꝛ pe
blandit᷑ caſtitas.in albis vᷣo ne offenſe ⁊ reuerentie diſcã⸗
incedit ibi Innocentia. que tant ibi donum.luctus ⁊ hu/
et dicitur puritas:veſte vo ex miliras Benedicamꝰ domi⸗
lacincto ⁊ purpura ſimul in/ no cãtant.ibi gratitudo deo
texta liuet ſimul ⁊ rubet.Pa/ gratias cantat.ibi confeſſio
tiẽtia veſte ↄſimili micat. Pie laudis Inuitatoꝛium cantat
tas alienis ſcʒ verberibo liui/ fraterna charitas vel pꝛedi⸗
da ⁊ alienis vulneribo ſangui catõis officiũ ¶ectiones oẽs
nolenta.⁊ ꝓpter hoc veſtis ex legũt quinq; virtutes que in
ſacincto ſimul et purpura qa appꝛehenſione ſeu cognitio/
ſcʒ partim liuida ⁊ partiʒ ſan ne in operibus foꝛinſecis ſpe
gninea cõtexta eſt. Indico ex cialiter intendunt pſalmodie:
amico hoc eſt exuiolacei co/ continentia: abſtinẽtia:mode
loꝛis oꝛna? humilitas. exami ſtia:et omnes partes diſcipli

co cãdidiſſimo regulis aure⸗ ne exterioꝛis. Choꝛum vᷣo re

„
1 —

l — fvh

Folium

git temperãtia que obſeruat

ne quid nimiſ. Oꝛganiʒat ibi
mentis exceſſus ſiue ſpes glo
rie.Cantum vᷣo a parte interi
oꝛi vt vulgo dicitur tenet hu
militas. Ibi velut binatĩ can
tat continentia ⁊ abſtinentia
Ternatim v̈o ſpes ⁊ timoꝛes
vt diximus. Lucerne virtutũ
et geſtacula earum et cantus
pſalmodie ⁊ lectiones: opera
tiones earũ ꝓpꝛie tam exterio
res qᷓ; interioꝛes. Dies iſte fe
ſtus agitur quaſi ter in anno
gratie qui annus benignita/
tis dicitur in cõtritõe:in oꝛa⸗/
tione:in contemplatione.He
ſunt tres ille ſolẽnitates de ꝗͥ
bus pᷣcepit dominiſ Exodi

xxxiiij.dicens. Nullus inſidi

abitur terre tue:aſcendente te

et apparente in conſpectu do

mini tui ter in anno.⁊ in eiuſ⸗
dem. xxiij. Ter in anno ap
parebit omne maſculinũ tu/
um coꝛam domino deo tuo.
In his tribus diebus conſi⸗
lium eſt vicioꝛum et demonũ
ne q̃rat᷑ nouus homo ad hoc
vt occidatur:ne tumultus fi⸗

at in populo virtutũ.tumul/

tum vocat concentũ virtutũ.
quia aures vicioꝛum ⁊ demo
num eum ſuſtinere non poſ/

ſunt. Similiter neq; peccato
res qui cum vicijs et demoni
bus aures habent cõmunes
ſicut legitur in quinto Zacha
rie de impietate.Hec eſt ocu/
lus in vniuerſa terra. Impi⸗
etas enim oculus impioꝛum
eſt. Et auaricia auaroꝛum. et
luxuria luxurioſoꝛum. Simi
liter ⁊ auris contumacia eſt.
quia huiuſmodi oculis ⁊ au/
ribus neq; decoꝛ virtutuʒ vi
deri:neq; concentꝰ audiri po
teſt. Cumultũ ergo vocãt hu
iuſmodi cantum: vicia et de-
mones.quia eo tanq; lupi et
tanq; latrones exterrent᷑. Si

qͥ mile legitur in. viij. capitulo

Amos.vbi dominus canti/
ca iülla foꝛinſeca iudeoꝛũ et vo
calia tumultuʒ vocat. Aufer
inquit a me tumultum car/
minum tuoꝛum ⁊ cantica lire
tue:non exaudiam:qð quidẽ
pꝛopter iniquitatem eoꝛuʒ fa
cit. Poteſt etlam tumultꝰ re⸗
ferri ad varios virtutum cla
moꝛes:.quia em̃ cogitatio ip⸗
ſa mala ⁊ ignis eſt ⁊ fur ⁊ ho
ſtis. Alia de virtutibo clamat
inuocãs auxiliũ.Alia clamat
latronẽ volẽs ſic euz abſterre
re vt timoꝛ. Alia damat ignẽ
ignẽ aquã aquã. Alia damat

. „
— *

— *

Capituluũ

ad arma:vt diſciplina que et legit in. vij. Ecẽi. Ne pecces

ſe contra hmõi tentatões ac/ in multitudine ciuitatꝭ nec te

cingit ⁊ armat. Yit ergo ĩ coꝛ

de peccatoꝛis tumultꝰ hmõi
quẽadmodũ in ciuitate cum
in eã hoſtes irruerint:aut ig⸗
nis imiſſus in ea apparuerit:
aut in domo cum latro pᷣſen/
ſus fuerit. Hec eſt dubiũ qͥn
in hmõi tumultu eripiat᷑ no/
uus homo a manibo queren/
tiũ eum.id eſt vicioꝝ et demo

nũ.Hic eſt tumultus quẽ xpᷣi
pſecutoꝛes timebant.hoc tu/
multu captꝰ mala cogitatiõe

eripit᷑ nouꝰ homo ꝓpter hoc
cõſilium eoꝝ eſt vt non in die
feſto velut ſatellitibꝰ ⁊ apari⸗/

toꝛibo tentationuʒ querat᷑ ad

moꝛtẽe ne hmõi tumultus ſi⸗
at in populo virtutũ. Feſtiui
tas vo epularum in die feſto
iſto de affluentia et varietate
ferculoꝝ ad ipſas oꝑationes
virtutũ referẽda eſt. Sũt em̃
ipſe vᷣtutes velut vala. Oꝑa

vo eoꝝ velut fercula. De hoc

legit᷑ in. xv. Pꝛouer. Secura
mens q̃ſi iuge cõöuiuiũ. Ho
raliter ᷣo iuxta litterã.qui vñ
ſalubꝛiter caꝑe vel occidere q̃
runt ꝓpli tumultũ ⁊ ſcandalũ
timent:,ne dũ vnus queritur
młtitudo ꝑdat᷑. ſicut expꝛeſſe

ĩmittas in populũ.ꝓpter hoc
⁊ illud dictum eſt. Abi ſtra⸗

ges multoꝝ iacet detrahẽd—un
eſt aliqͥd ſeueritati. Indiſcre/

ti ergo ⁊incircũſpecti iudices

dum nõ quid expediat ſʒ qͥd

foꝛte meruerit ille in quẽ aĩad

uertere volunt incẽdunt tota

multitudine eoꝝ q̊s ſcandali

ſant ⁊ dei pplum muniũt ⁊ di

abolum armãt ⁊ eius augent
exercitũ.itaq; fit vt dum vnũ

ſolum coꝛrigere intẽdũt mul-
titudinẽ ꝑlitant. Quidĩtex.

tu ſequit᷑ (Cum eſſʒ Jeſus in

Bethania in domo Simo⸗
nis lepꝛoſi.) Ad dñi paſſionẽ

iuxta lr̃aʒ in trinſecã ꝑtinet vt
aliquibo videtur.qꝛ ſciẽs eum
in ꝓxio trucidẽdũ maria ma/
gdalene ⁊ timens ne foꝛte ma

nib impioꝝ ei auferet᷑ et coꝛ⸗

pus eius ei condire aromati

bus nõ ꝑmitteret᷑:elegit pᷣue⸗

nire ꝑiculum. ⁊ ꝓpter hoc ſuꝑ
caput ipſius recumbentis pᷣ⸗
cioſu ulð vngentũ effudit.vñ
⁊ ĩ ipᷣo texiu ðꝛ ( Ad ſepeliẽdũ
me fecit) Illud tñ notanduʒ
eſt ꝙ iuxta expoſitiõem ſctõꝝ
mulier hec eccleſia accipitur

de gentibo. vngentũ ÿo deuo

. .

Folium

tio gentium. Ungentuʒ illud Et iterũ.
ſup caput dũi effuſum q̃ ipſo

initio pᷣdicatõis qð chꝛiſti ca

put accipit᷑ deuotionem ſidei

ſue obtulit ꝓpter qð ⁊ dicitur
Populus quem nõ cognoui
ſeruiuit mihi:in auditu auris
obediuit mihi. Vñ ⁊ merito

pScioſum dicit᷑ vngentum illð

qdð ipſa fidei ⁊ cõöuerſionis ce

leritas reddidit pᷣcioſuʒj. Si/

nagoga vo velut vngẽtuz ſue

deuotionis reſeruat dñiò pe
dibus q̃ fidem ⁊ conuerſionẽ

ſuam in finẽ differt:qñ eiꝰ re/

liouie ſalue fient Juxta Eſa.
in. x. apmn ad Rom̃xj. Qð

et in vnaquaq; fideli aia mo⸗

raliter interpᷣtandũ eſt: q̃ cele

ritate ſue deuotõnis aut chꝛi

ſti dñi caput vngit: aut iudai

ca tarditate quaſi pedes eius
vnctura vſq; ad extremũ vite

ſue:cõuerſionis ſue deuotõeʒ

differt. Cõgruit aũt ⁊ qʒ dici
tur (Super caput ipſi recũ
bẽtis.) quia ibi recumbit:ibi
ſplendide epulat᷑ vbi fideles
coꝛꝑi ſuo quod eſt eccleſia in
coꝛꝑat et adiũgit.de ſalute no
ſtra paſcitur qͥ eaʒ eouſq; eſu⸗
rijt vt ꝓ ea moꝛeretur. Unde
Johãiiij. Ego cibum habeo

manducare quẽ vos neſcitis

*
— 1 2

eus cibus eſt vt

faciã voluntateʒs eius qͥ miſit

me vt ꝑficiã opus eius. Hec
aũt eſt voluntas dei ſanctifi/
catio veſtra:ſicut ait aplus in
iiij.pme ad Theſſal. etiã
in bethania dicit᷑ ſuiſſe ieſus:

quia Bethania dom? obedi⸗

entie interpᷣtat᷑. Jeſus vᷣo ſa⸗
lutaris.hic recte.qꝛ in domo
obediẽtie ſola ſalus habitat.
in domo inobedientie ꝑditio
Vnge vita in volũtate eiꝰ.et
ira in indignatõe eius.Illud
etiã attendenduʒ eſt quia be/
thania domus dui: q̃ vel cha
ritas vel ſpũſſanctus accipit᷑
in cuius vtriuſq; domo dñns
Jeſus habitat. In coꝛde em̃
charitas vel ſpũſſanctus
plene poſſidet dñi Jeſu do⸗
mus eſt. Interpᷣtat᷑ etiã ⁊ do⸗
mus gloꝛiſficans dñm: coꝛda
eoꝝ aꝑte ſignificãs qͥ donum
dei cõfitent᷑ eſſe qðᷣ ſunt: et in
omnib gratias agũt. aũt
dicit ( In domo Simonis ie
pꝛoſi) iuxta miſteriũ Simon

qui interpᷣtat᷑ obediẽs:popu

lus iudaicꝰ eſt.qui ideo lepꝛo
ſus nominat᷑ nõ ſolũ qͥa ma⸗
culis diuerſoꝝ erroꝝ atq; ſe-
ctarum reſperſus erat:ſed qa
ciꝰ obedientia maculata atq;

—

Capitulum
lepꝛoſa erat.qꝛ nunc extimo⸗
reſolo:nunc vᷣ ex cupiditate

tꝑaliuʒ ſeruiebat:que due ma

cule lepꝛoſam obedientiã faci
ebant. Vel ꝓpter hoc quia ſi/
mon interpᷣtatur ponẽs triſti
ciam vl auditoꝛ meroꝛis. VUe
tus vᷣo populus in veteri le⸗

diclt Eccivij. In hmõi do⸗

mo recũbit dñs vt diximus:
tot ei ferculis appoſitis quot
motus vel opa virtutũ in ipᷣa
cõuerſione offerunt:⁊ tot ge/
nera vinoꝛũ quot genera la⸗

crimaru. Mulier vo qᷓ vn⸗
gentuʒz effudit ipſa gratitudo

ge meroꝛẽ aut triſticiam pene eſt q̃ hic ſuꝑ caput dñi ſalua⸗
maxime audiebat. Moꝛali toꝛis in domo ſcʒ ſimonis le/
ter o Simon lepꝛoſus pec/ pꝛoſi:⁊ ſuꝑ pedes in domo.ſ.
catoꝛ cõuerſus ⁊ obediẽs effe marthe ⁊ marie et laʒari.vtle
ctus:qͥ vel rõne ſtatus pᷣcedẽ gitur Johãnis.xij.vnguentũ
tis peccati lepꝛoſus ðꝛ.vel re ſue deuotionis effundiatunc

putatione ꝓpꝛie hũilitatis.vñ
et bene ponẽs.i.deponẽs tri/
ſticiam eternã ſcʒ vel ponens
triſticiam. Hic ſᷣm poſitioneʒ

eius hic reſpõdeat cũ Salo⸗/

mone riſui ⁊ gaudio:dicens.
Riſuʒ reputaui erroꝛẽ:⁊ gau/
dio dixi.cur fruſtra deciperis
vt in eternũ gaudcat vt eã in
pꝓximo deponat ⁊ cedat tem⸗

pus ei:et dicat ſicut dici Je/

remie.xxxj. Statue tibi ſpe⸗/
culã:pone tibi amaritudines
Hic ⁊ auditoꝛ meroꝛis vel ði
eloqͥa:vel pctõꝝ ſuoꝝ tumul/
tũ atq; clamoꝛẽ cũ meroꝛe au
dit et gemitu q̃ſi carmen lugu

bꝛe.⁊ ꝓpꝛie moꝛtis lamentum neris deuij et malaꝝ viaꝝ dit
ti⸗ ad domuz ficultatibus:ſicut ipſi mali di
luctus q; ad domũ ↄuiuij, vt cunt in. v. Sapie. Laſſatiſu⸗

qui potiꝰ eligit ire ad domuʒ

adeʒ ſupꝑ caput diuinitati ei·
capitaliter et pncipaliter libe.

rationis ac ſaluꝭ ſue gratias
reddidit. Suꝑ pedes vᷣo dñi
miſterio hũanitatis eiuſdem
vel ſollicitudini pꝛedicatoꝝ qͥ
pedes chꝛiſti dñi ſunt ipſuʒ ꝑ
mundũ poꝛtãtes:hoc ipᷣm p/

ut decet attribuit. Poteſt et

moꝛalr accipi mulier iſta gra
que caput.i.coꝛ penitẽtis:pꝛi

mũ oleo ſctificatõis vngit ad

ſanitatẽ qð ſcabie młtarũ libi
dinũ ⁊ doloꝛiba młtoꝝ vulne
rũ ac laboꝛũ laboꝛabat. De/
inde pedes.i.affectus qͥ et at/
triti ⁊ vlcerati ſunt laboꝛe iti⸗

2

—

. . .

Folinn
inus in via ꝑditõis ambula/

uimus vias difficiles. Que ?
ipſa vnctio cõdimentũ eſt ſe⸗

pulture interioꝛis hoĩs: ſicut

ipſe textꝰ inſinuat. Hec eadeʒ
mulier capillis ſuis q̃s lögos
ęt ſpecioſos habet et aureos:

eoſdẽ pedes affectuum iuxta

Johãnẽ exterſit.quia affectꝰ
penitẽtis ſoꝛdiba malaꝝ viaꝝ

inqͥnatos mũdauit cogitatio

nibus ⁊ affectiõibo bonis q̃s

velut crines flauos ⁊ aureos

coꝛdi velut capui penitẽtis in
ſerit. Poſſit ⁊ vngentũ illud gẽe etia tanq; va⸗ i
dũ ac letidũ:vt nihil in eo oĩ⸗

oꝛatio accipi iuxta Eccleſia/

ſicũ caplo.ix.vbi dicit᷑. Du

ſce moꝛiẽtes ꝑdunt ſuauita/

tcẽ vngenti. Et huic vngento

congruit illud Joh.xij. HDo⸗
mus impleta eſt ex odoꝛe vn/

tum odoꝛiferũ:non ſolũ qꝛ ſa

nat ⁊ mitigat coꝛda ꝑfuſa:ſed

ſicut legit᷑ in.v. Apocal. Sin

guli.xxiiij. ſenioꝝ habebãt vi
alas aureas plenaſ odoꝛamẽ
toꝝ:q̃ ſunt oꝛatões ſctõꝝ.⁊ in
viij.eiuſdeʒ.Aſcẽdit fumꝰ in/
cenſoꝝ de oꝛatõniba ſctõꝝ de

manu angeli coꝛã deo. Do/
mus ergo ĩſpleta ex odoꝛe vn
genti.i.oꝛõnis non ſolũ ↄſcia

oꝛãtis eſt:ſed etiã tota celeſtis

* .
5. S
*

curia. Ego inquit ſapiètia in
xxiiij.Ecci.ſicut libanus non
inciſus vapoꝛaui habitatõeʒ
meã: de oꝛõnibo intellige ſctõ
rũ Bñ aũt ðꝛ in. vij. Datch.
fracto alabaſtro vngẽtũ effu⸗
diſſe mulierẽ.qꝛ coꝛ in oꝛatõe

eſt frãgendũ:imo cõminuen⸗

dũ ⁊ ↄterendũ triba de cauſ.

Pꝛopter largitatẽ effuſionnis

qua effundẽdũ eſt coꝛ in oꝛa/
tione.ſic docemur in.iij. Tre
noꝝ.Effunde coꝛ tuum ſicut
aquã in conſpectu dñi. Fran
gẽdũ eſt etiã tanq; vas ſoꝛdi/

no diabolici liq̃rꝭi.pctĩ rema
neat:ipſe etiaʒ ꝑtes coꝛdis va
ria aromata ſũt:⁊ ppt᷑ ̊ ↄterẽ
de ⁊ cõminuẽde ſunt vt totuʒ
co? reducat᷑ ĩ puluerẽ ⁊ ſumũãũ
aromatũ. ſic legit᷑ i.iij. Cant᷑.
Que eſt iſta q̃ aſcẽdit ꝑ deſtũ
ſic ᷣgla fu.ex aro.mi.⁊ thu.et
vniuerſi pul.pigm̃tarij. Oꝛõ
igit᷑ et ſumꝰaromatũ ẽ totiꝰ ce
leſtꝭ curie naribo ſuauiſſimꝰ. ?
vngẽtuʒ ẽ mitigãdis doloꝛibo
vniuerſ et ſanãdis vulnerib

⁊ moꝛbis ſpũalibo ſalubꝛimũ
(Lüc abijt vnꝰex.xij.qͥ dice

bat᷑ iudas ſcarions ad pnci-
peſ ſacerdotũ ⁊ait ill.qd vulc
mibi dare ⁊ ego eũ vob tradã

cCoapitulũ

Tunc inquã cum cõſiliabã/ iĩ

tur vt ieſum dolo tenerẽt ⁊ oc tur:quoꝝ officiũ eſt xᷣm do/

ciderent. Judas ille miſtice minũ cõſiterii

eſt cetꝰſimoniacoꝝ qͥ de chꝛia eis dicitur in.iiij. Oſee. Pec⸗

ſto dño tradendo in ſacramẽ
to altaris ſub certo pᷣcio paci

cata populi mei comedẽt.i.hᷣ
ciũ vel redẽptionẽ peccatoꝛũ

ſcunt᷑. Quid em̃ aliud eſt di⸗ et ad iniquitatẽ ſubleuabunt

cere:qͥd vis dare mihi ⁊ miſ/

ſam vnã celebꝛabo vel ipſam
euchariſtiꝗ tibi tradam q; qdᷣ
JIugas dixit. Quid vul mi-
hi dare ⁊ ego eum vobis tra
dam. Vnð et qͥdã ex bmõi ſa
cerdotibo cuidã parochiano
ſuo in extremis euchariſtiam
petenti poꝛrigens illã inquit:
vides illã:non inde comedes
niſipꝛius mihi qnq; ſolidos
donaueris. Similiter ⁊ cetꝰ
eoꝝ qͥ xpᷣm in mẽbꝛis ſuis ſpi
ritualiter tradũt in moꝛtẽ vel
ſpũalem vel coꝛpꝑalẽ. q̃les ſũt
pꝛelati mali vel ſacerdotes qͥ
ſubditos ſuos vicijs aut de⸗
monibus pᷣtextu pecunie ex⸗
ponunt. Hi ſunt ꝗͥ peccata
vel palpant blãdicijs vl coꝛ⸗
rigere nõ curant. ⁊ hoc certo
pᷣcio accepto a pctõꝛibo. Eo/
dem modo ⁊ falſi iudices qui
chhꝛiſtũ in innocentibo ſpũali⸗
ter tradunt obtentu pecunlie.

Bene autẽ ꝑ iudã qͥ cõfeſſio

interpᷣtatur vel co nlitens: hu

aĩas eoꝝ:nõ ſolũ exponet vel
tradent.qͥ em̃ de eſtimatione
et valoꝛe reddituũ eccleſiaruʒ
ſollicite interrogat: et in cura
vel officio paſtoꝛali ſolum lu
cru tpale quocũq; diſpendio
aĩaꝝ querit. Quid aliud dice
re videt᷑:q; Quid vultis mihi

dare et ego eũ vobis tradã.ec

hoc qͥdem quantũ mihi con
cedit᷑ ⁊ poſahie eſt ſcʒ in ſub⸗
ditis.n lulo
limentũ tꝑale ꝑcipit ab eccle

ſia:vt anias liberet.ſed poti⸗

us vt ad cõ modum tꝑale eas⸗
tradat. Et bñ iudas iſte vnꝰ

de duodecim dicit᷑.qꝛ de nu⸗

mero vniuerſitatis pᷣlatoꝛũ qᷓ
per duodenariũ intelligit: ce
tus hmõi pᷣlatoꝝ ꝓditoꝛũ eſt.

recte vo nomẽ ꝓditoꝛũ iſtoꝛdũ

Judas.i.cõfeſſio interpᷣtatur

Sola em̃ cõfeſſio exterioꝛ in

hmõi hoĩbus xpᷣm dñm tra⸗
dit in ſuis. Si em̃ manitfeſte

exterius chꝛiſtũ dũm negartet

non baberent quo crimẽꝓdi

laſnodiſacerdotes accipiun

em̃ hac ↄditiõe emo

„

— —— ð

— 8—

— n

Folium

tionis abſconderent. et nõ ſo

lum in gradũ aplicũ.iiin ſub
limitatẽ pꝛelatõis eos nõ ad⸗
mitteret ecclłia:ſed etiam de ſe
eijceret. Hmõi ſacerdotũ pᷣn
cipes:vicia et demones ſüt qᷣ
eis pꝛincipant᷑. Vñ ⁊ ſignan

ter iudas abijſſe dicit q̃ſi ĩ cõ

ſiliiũ mpioꝝ ⁊ in regionẽ diſſi

militudis. abijſſe em̃ plerũq;

et ſepius in ſcptura in maluʒ
accipitur.ſicut in.xviij. Ecci.
Poſt ↄcupĩas tuaſ ne abeas
Silr ⁊ freqnter in Hieremia

Abieĩ ũt nuſauiſce poſt pꝛa
Do

uitatẽ coꝛdis ſui mali.

Taliter o iudas.i.confeſſio:q̃

gratia eſt interioꝛis recogni/

tionis ſpũaliter vadiꝭ ad pn/

cipes ſacerdotũ.i. pncipales
virtutes ĩterrogãs eas qd ꝓ/

mittant ei ſi tradiderit cio ve-
terẽ hoĩem. Spes em̃ regnũ

celoꝝ ꝓmittit tradentibo vete

rem hoĩem ad cruciſigẽduʒ.i.
penitentib.et hoc ſub arra iã
gaudij. Fides idem ꝓmittit

ſub ↄteſtatõe iuramẽti dei ⁊ ĩ

pignoꝛe et obſide xpᷣo dño: et
pignoꝛe.i.ſpũſancto.De quo
expꝛeſſe ðᷣ in . j. ſcdᷣe ad Coꝝ.
Deglit pignus ſpũs in coꝛdi/

bus nris. ⁊ in eiuſdẽ.v.deꝰ qͥ

degit nobis pignꝰ ſpũs. In

pmo ad Ephe

59 Qui eſt pign?
hereditatis nre. De xpᷣo dño
dicit Augꝰ.ꝙ ipſe eſt pignꝰſe
curiſſimũ noſtre redẽptõnis.
Hoc q dẽet charitas pmit/

lit. vadit ergo ſpũalr ipᷣa deli ꝛ

beratiõe penitẽdi ⁊ emẽdãdi.
Deliberatio ergo iſta greſſus
eſt ⁊ ambitio ↄfeſſiõis interio
ris ad iſtos pꝛicipes ſacerdo
tũ:interrogat ipios de ipᷣo pᷣ/
cio traditõis dũ fructũ ⁊ vtili
tatẽ diſcutit pnĩe.pactuʒ cum
eis de tradeédo veterez hoiem
cõſtituit:dũ pnĩe ↄſentit: duʒ

ꝓiiſſiõibo hmõi ad peniten/

dũ acqͥ eſcit. Poteſt ⁊ intelli

gi ad lr̃am:qꝛ iudas interpᷣta

tur cõfitẽs vno mõ ꝑ iudam
oĩs interiꝰ ↄfitens.i.recogno
ſcens pctã ſua accipi. Hic va
dit ad pꝛincipes ſacerdotũ.i.
ad uncipales ſacerdotes qui
claues hũñt ptãtis ⁊ ſcie iudi⸗

ciarie. hos iuterrogat ſollici⸗
ta cõſultatõe ⁊ diligenti de re

muneratõne pnĩe:q̃ſi de pᷣcio
traditõis veterꝭ hoĩs.(¶ At illi

cõſtituerunt ei triginta argen

teos) id eſt oẽ emolumentum
tꝑale.⁊ hec eſt oĩs eſtimatio ⁊
appꝛeciatio tꝑalis. Põt aũt
moꝛalr intelligi in.xxx. argẽte
is eterne retributõis merces:

Capitulum
denarius em̃ p ternariũ mul
tiplicatus tricenariũ perticit.
Nuia igit᷑ eloqa dñni argentũ

igne examinatũ ſunt.decẽ vᷣo

mãdata diuine leg:qꝝ obſer

uatio triplr remũerat: qa tria
ſunt in hoĩe gloꝛificãda.ſ.vel

tres vires naturales Rõna⸗

lis ſcz cõcupiſcibilis ⁊ iraſci⸗
bllis. Vel ſpũs ⁊ ania et coꝛ/

pus.De qͥbo loquit᷑ aplus ad
Theſſal.in.liij. pme.vt inte⸗
ger ſit ſpũs veſter ⁊ aĩa ⁊ coꝛ/
prus ſine q̃rela. Eſt ergo dice
rec(conſtituerũt ei.xxx.argẽte/
os).i.triplicẽ obſeruãtie deca
logi remuneratõeʒ:q̃ argento

ſacroꝝ eloquioꝝ vl et blande
lucet:⁊ ſuauiter ſonat.(Et ex
inde q̃rebat opoꝛtunitate vt

eũ traderet)bene cõgruit h pᷣ/

cedetib lectõibs. Exinde em̃
ſcqʒ poſtq; cum vicijs et demo

mnib⸗ cet pditoꝝ dei.i.pᷣlatoꝛũ
maloꝝ ⁊ iudicũ maloꝝ de tra

dendo ſanguĩe.aut innoceẽtũ
aut aniaꝝ ſub pᷣcio mercedis

talis pactus eſt: qᷓrit opoꝛtu
nitatẽ vt eũ tradat:quẽadmo

dum et opoꝛtunitatẽ lueri vel

emolumẽti tpalis. Moꝛalr
o et qͥ veterẽ hoĩem ſuũ iam
pe ⁊ intuitu eterne retributo

unls tradere cũ virtutibo yl ſa

cro magiſtratu pactus eſt. qᷓ⸗
renda eſt ei opoꝛtunitas: q̃ in
triba vel q̃tuoꝛ ↄſiſtit. Pꝛimũ
in ipſa idoneitate confeſſoꝛis
q̃ ex trib ꝑficit᷑. ſacrarũ lr̃arũ
cognitõe.infirmitatis et fragi
litatis hũane miſcdia ſeu cõ/
paſſiõe.⁊ affabilitate.in his
nõ nũero.qꝛ ex bis trib eſt et
ex vnaqᷓq; eax.
ipſa bona diſpoſitio penitẽt.
Et hec in trib ↄſiſtit. Pꝛimũ
in cõceptiõe ſcti ꝓpoſiti qð cõ
ſiſtit in odio pctõꝝ atq; deſer
tione ꝑfecta:deſiderio patrie

ac recõciliatõis in deũ. Se⸗

cundo in pctõꝝ noticia ⁊ ꝓm
pta et expedita recoꝛdatione.
Terciin ipſa attritione ſeu
deuotõe. Poſt hec aũt locꝰet
tẽnꝰ⁊ vtriuſq; ſpacioſitas reqͥ
rit᷑ Hec eſt opoꝛtunitas ꝓpter

quã differri põt cõfeſſio que

nõ aliud eſt q; veterꝭ hois cũ

accuſatiõe ipſius ſacro magi-

ſtratui ad cruciſigedũ ſpũalłr
traditio. Salubꝛiter qpe ſa/
cerdos hmõi exqrit᷑:vel vt iu

dex ↄſiliarius ⁊ medicꝰ qͥ ⁊ ſa
cris legibo iudicet ⁊ celeſti ſa-
piẽtia cõſulat:et pᷣcepta diuĩe

ac celeſtis medicine nouerit:
tatis gnarus Et ſi fieri poteſt

ccop⸗
düiſal
doop
gudiſti
Slun
öad
psin
igatr
putr
tertrae

Mri

lemn

dcer⸗

ſuend

aud
m

on
eena⸗

1 be

dut

N8

Folium

exptiſſimꝰ. deinde miſericoꝛs

ac cõpatiẽtiſſimꝰ.vt exemplo
duiũi ſaluatoꝛis ĩ.liij.Eſa. Vir
doloꝝ et ſciẽs cõpaſſiõeʒ.ſub
audi itirmitatũ. qͥ molliter at
q; ſuauiter fragiles excipiat:
nõ q duricia ⁊ auſteritate ſua
cõterreat:neq; qͥ coꝛde contri
tos amplius cõterat:qͥ eliſos
erigat:nõ qui iteꝝ eos elidat.
q putridos ⁊ laceratos ſuaui
ter tractet ⁊ reiungat ac reſu⸗
mat:ñ qͥ eos dẽtibo ⁊auſterita
te moꝛdacitate ſua laceret ac
diſcerpat. Veſtes em̃ ſuas re
ſuendas:reſartiendas: reficiẽ
das ei tradit dũs:nõ laceran
gdDas aut diſrũpẽdas. Veſtes
gqope dñi ſunt oẽs ſun.ſed atte
runt ⁊ putreſiunt pctis et vi⸗
ccijs.de q̃ attritõne ⁊ putrefa/
cctione velut reniciede ⁊ reſar-
tiende ſacerdotibo traduntur
Bilr ⁊ idẽ vaſa dñi ſunt va/
ii vinania ⁊ cratheran ⁊ muſi
coꝝ clerici ſunt. vt legit᷑ Eſa.
xxij. Suſpedam in eos vaſo
miM diuerla genera a vaſe cra⸗
therarũ vſq; ad oe vas muſi⸗
cop velut ciſi argeteo religan

di ei traduntur a dno,⁊ velut

vaſop diuerſa genera velob

4
. . 8 4 —2 . - *

—— —

.
8

tientes falſec; iuſticle cõfeſſo
res:qꝛ vera iuſticia cõpaſſio/
nẽ habet. vt ait Bꝛegꝗ:falſa vᷣo
indignatõem:vaſa hmõi mal
leis increpationũ ↄterũt et la

pidibo obiurgationũ obꝛuũt.
ita recipiunt eos qͥ ad deũ ve

niũt q̃ſi male venerint:vi par

uulos nõ ſolũ ad deuʒ venire

nõ ſinũt.,ſed inaudita crudeli
tate ad petrã auſteritaꝶ et du
ricie ſue eos allidũt.nõ em̃ ſũt
paruuli babilonis qͥ pctã de

ſerunt:panẽ ⁊ piſcẽ et ouũ ab

eis filij petũt. Ipᷣi vᷣo ꝓ pane
cõſolatõis ⁊ refectiõis lapidẽ

dure obiurgatõis. Pꝛo piſce

ſuauitatis ſerpentẽ moꝛdaci⸗

tat poꝛrigũt.Pꝛo ouo attra/

ctionis ⁊ affabilitatis ſcoꝛpi

ohẽ venenate ꝑcuſſiõis. Luʒ

ecõtrario dicat dñs deũ pa⸗
trè ſacere in.vij. Datth. ⁊ in
xj. Luce. Quis int eſt ex vo

bis homo quem ſi petierit fi⸗
lius ſuus panem:nunquid la

pidem poꝛriget ei: Recte vᷣo
interrogat. quis eſt ex vobis
homo:quia ex eis nullus eſt
homo. Homo enim ab hu⸗
manitate quam ipſi exuerunt

moꝛaliter et ſpiritu aliter di⸗

citur. Tria vero que in pe⸗
nitẽte ſimiliter elſe ncceſaria

Coapituiũ

diximꝰ ſtudioſe inqͥrenda ſũt vincula ⁊ toꝛmẽta qbs toꝛqn /
oꝛuz dus eſt:vel vt ab eo ſcelex cõ
totis obſecrationibo expoſcẽ/ feſſio extoꝛqueat᷑: vel b fide
da. HNõ em̃ ſufficieter pᷣpara litas tua ⁊ obſequiũ cõmẽdet᷑
tus accedit qͥ nõdũ concepto Hec eſt opoꝛtunitas quã hic
ſctõ ꝓpoſito:nõdũ hñs in me qꝗᷓrere docemur. Recte aũt ad
moꝛia ſua ꝓmpta et expedita dit᷑in Luca (vt traderet euam
pctã ſua:accedit ꝓpter hoc co ſine turbis) Craditio quippe

2 a largitoꝛe omniũ bonoꝛuʒ

gitãda ⁊ recogitãda ſũt. VUnñ
Eſa.xxxviij. Recogitabo tibi
oẽs annos meos ⁊c.Et Job
vij. Cõfabulaboꝛ in amaritu
dine aĩe mee. Attritio ſimilr
et deuotio exqrenda eſt a pe/
nitente vt lugubꝛis accedat ⁊
meſtꝰ:nõ tanq; fablatoꝛ Qui
em̃ pctã ſua velut fabulaʒ ad
iocandũ narrãt:nõ vt decʒ pᷣ
parati loquunt᷑. His ergo ð
cauſis differt᷑ ſalubꝛiter con⸗
feſſio:ſi tũ ſtudio ⁊ ſollicitudi
ni iſta exredi dilatio ipᷣa ſer/
uierit. Recte ergo dicit (Exin
de q̃rebat opoꝛtunitatẽ vt eũ
traderet) Cum em̃ deeſt ſacer
dos q̃lẽ deſcripſimꝰ:deeſt cui
tradat᷑ vetꝰ hõ. Cũ deeſt noti
cia ⁊ memoꝛia peccatoꝛũ:de/
eſt accuſatio ⁊ accuſatõnis te

veteris hoĩs ⁊ ſeoꝛſum a tur/
bis ⁊ ſtrepitu hoĩm facienda
eſt. Et ſeoꝛſum a turbis aliaꝝ
ſollicitudinũ ⁊ occupationũ.
Vtreq; em̃ he turbe veterem

hoĩem eripiũt:⁊ a traditõe iu

de.i.ↄfeſſiõis impediũt. Vel

poteſt referni ̊ ad turbas de-
qbo in pncipio locuti ſumus.
(Pꝛima.aũt die aʒimoꝝ acceſ
ſerunt ad Jeſum diſcipuli eiꝰ

dicentes. Vbi vis paremꝰ ti

bi comedere paſca) Dies azi

moꝛũ ſepteʒ erant iucta legis
mãdatũ ⁊ ↄſuetudinẽ. vt legi

tur i xvij. Deutero.?.xxiij.Ce
nitici.=. xxij. Exo. Solẽnitas

iſta ſeptẽ diebo agebat᷑ q̃ꝝ pꝛi

mus et vltimꝰ ſanctioꝛes erãt

⁊ celebꝛioꝛes ceterꝭ.vt ibi legi
tur. His ſeptem diebus non

ſtis. Cũ ſanum ꝓpoſitũ deeſt licebat iudeis ex lege veſci fer
nõdũ habes qͥd tradas. non mẽtatꝭ. Quia & iuxta apoſto
dũ em̃ eepiſti ſʒ potiꝰab eo ca lũ in.v.pme ad Coꝝ. Fermẽè

ptiuus tenerꝭ. Cum deeſt at/ tũ malicie ⁊ neq cie:ſpũalit᷑ ac

itio ac deuotõ:deſunt quaſi cipiendũ eſt. Septẽ vᷣo dies

oen⸗
ded
ſde
nibi
atad
gan
goige
natu/
cnd
sdn
Mioni⸗

fen

diöen
it.
bas de⸗
lſunms,
onlet
dpich
Crent
dies
legs
,Vtlen
Puid
glinius
isoe
Gescri
tbiles
vusnon
aft
1pſ

Senm.

inlen
fods

Folium
miſtice totam vitã pᷣſentem ſi
gnant.iuxta certã ſctõꝝ expo
ſitionẽ inſinuat᷑ nobis abſti/
nendũ eſſe tota vita pñti a fer
mẽto malicie ⁊ neqtie. Mo
raliter vᷣo qꝛ aplus in eodem

caplo aʒima noĩat ſinceritatꝭ

et verſtatis oẽ fermetũ noſtre

coꝛruptõis aut falſitatis intel
lectus noſtri:ſiue erroꝛ intelli
git᷑:aut putredo noſtri affectꝰ
Sincerus em̃ ðꝛ q̃ſi ſine ca/
rie.i.putredine. Quia ergo ex
pꝛeſſe dicit Lucas ĩ.xxij. Ve
nit pmꝰ dies aʒimoꝝ in q̃ ne-

ceſſe erat occidi paſca. Sep

tem aũt dieb tẽdebat᷑ feſtiui/
tas aʒzimoꝝ.Septem dies hi
ſpũales in qᷓ pᷣmo paſca oc/
cidit᷑ nobis hic ĩſinuat᷑ vbi ſe

pto initio a timoꝛe q̊ vet ho/
mo ↄfigit᷑.vt in pᷣs dicit᷑ Cõ/
fige timoꝛe tuo carnes meas.
Et qͥ expellit peccatũ ſicut ðꝛ
in pmo Ecẽi. Fine vᷣo poſito
in ſapia. Vel ſeptem v̈tutes:

qtuoꝛ cardinales.⁊ tres euã/
gelice.fides ſpes et charitas.

Vel ſeptem que in oꝛõne dñi

ca petũtur. Om̃ aũt dies azʒi⸗
mox dies afflictõis dicundt. ſi
cut expᷣſſe legit᷑ in.xvj.Deute⸗
ro.Septez diebus comedes

abſch fermento afflictõis pa/
nem.potiꝰ ſeptẽ dies ſeptẽ vix
tutes accipiẽde ſunt.q̃ꝝ oꝑa⸗
tiones ⁊ afflictões ſint et vete
ris fermẽti expurgatões. In/

ter has Pꝛima eſt virt? abſti⸗

nẽtie a pcts ſiue tꝑantie q̃ eii
reſiſtit. Scða eſt virtꝰfoꝛtitu
dinis ⁊ magnitſicẽtie q̃ cõtra/
ria opera aſſumunt᷑ tanq; ad
medicinã. Tercia odiũ pctõ
rum. Quarta timoꝛ. Quin/
ta pudoꝛ. Sexta doloꝛ. DSe
ptima ira:q̃ ad victoꝛiã ⁊ lib⸗
tatẽ ↄtra pctã acqͥrenda accẽ
dimur. Conſidera ſingulas
iſtaꝝ vᷣtutũ ⁊ iuenies eas ve/
lut aʒimas ſinceritatꝭ ⁊ vᷣitatꝭ
ↄtra peccati fermentũ:euidẽ⸗
ti ↄtrarietate pugnãteſ.⁊ oꝑa

ptẽ donoꝝ illũinatiões ſum/ etiã eaꝝꝑ panes afflictõis. pꝛi/

meq; ⁊ vltime dies.i.ioꝑa et il
luminatões iuxta legis cõſue
tudinẽ ſanctioꝛes atq; ſolẽni/
oꝛes.q̃ ſunt:deſertio pcti.⁊ vi
ctoꝛia eiuſdem. Ne erres aut
idẽ intelligas odium.et iram.
Odio em̃ ꝓpꝛie malũ alij qrit
Ira vᷣo ſibijpſi cõmodũ q̃rit.
Libertas,pax.victoꝛia.⁊ vin
dicta In pmo die azimoꝛum
iſtoꝝ paſca occidit.i. vetꝰ hõ
qui per hedum veteris legis
ſignificat᷑, vt legit expᷣſſe D

Capitulum
caplo Exo.vbi poſt manda/
tũ de agno paſcali ſtatim ſub
iungit᷑ iuxta quem ritũ tolletꝭ
et hedum. Hedo em̃ ſimul et
agno ſpũaliter paſcẽdi ſumꝰ
ꝓpter duo genera virtutuz: ex
quibus ſᷣm interioꝛem ⁊ ſpi/
ritualem hoiem tanq; ex mẽ/
bꝛis ſpũalibo cõſtituti ſumus
Iſte q ppe ſeptem quas enu
merauimꝰ veterẽ hominẽ co/
medũt ipᷣoq; paſcunt᷑. Dala
em̃ noſtra voꝛare atq; ↄſume
re nate ſunt:⁊ ad deſtructõeʒ
et moꝛtificationẽ veteris ho/
minis a deo date ⁊ nobis in/
dite. Quantuʒ ergo ad hmõi
vᷣtuteſ hedo paſcali paſcimur
Quantũ ad ea que puritad ⁊
innocẽtie ⁊ nouitatꝭ ſuntã de
ſiderãdo:amãdo:⁊ in eis gau
dendo:⁊ ea oꝑando comedi/
mus:agno paſcimur. Come
ſtio ergo hedi atq; voꝛatio ad
2ↄſumptionẽ eius referèda eſt

Alioq;n em̃ hedus male co⸗

medit᷑ et potiꝰpaſca iudaicuʒ
⁊ diabolicũ in eiꝰ eſu celebꝛat᷑
Si vl deſiderio vl amoꝛe vl
gaudio vel delectatõe vł ope
ratione alicuius eoꝛum q̃ ve/
teris homĩs ſunt comedit᷑: et
ſpũaliter incoꝛꝑat᷑. Quia ecõ
tratio nouus agnus ſpũalr ĩ

nobis occidit᷑: a veteri pplo
vicioꝝ quaſi iudeoꝝ comedi

tur atq; ↄſumitur. Recteg di
cit lucas (in qua neceſſe erat
occidi paſca) iuxta lr̃ſam ĩma

culatũ xpᷣm dñm. quia paſca
noſtrũ ĩmolatus eſt chꝛiſtus.

pme ad Coꝝ.v. NHeceſſe qͥdẽ
erat ad mũdi eſurientis refe⸗

ctionẽ cuius ipſe ſolus ſatie⸗

tas et refectio eſt. Ad eiuſdes
etiã redemptionẽ velut pᷣciuʒ

Ad ſanatiõem velut antido⸗
tum. Ad expiationẽ velut ſa⸗
crificiũ.Occidi vᷣo dicitur pa

ſca in illo q;tum ad vetuſtatẽ

pene:que et ꝑ hedũ q;dtum ad

illuʒ ſignificat᷑. In nobis vᷣo
neceſſe eſt occidi paſca.i.he⸗
dum veteris homis pᷣma die
azimoꝝiiipꝛima etate. vel S
ma virtute vt diximus. vel p
ma die.i. pmi ſacramẽti ſcʒ.is
baptiſmi puriticatõe ⁊ illumi
natõe. Pñt aũt intelligi ſeptẽ
dies aʒimoꝝ q̊ͥ ad aʒima veri
tatis:ſides ⁊ donũ ſcie. quibo
ipſa dei veritate et noſtra.i.q̃
ð nob eſt:velut duobo panib⸗
azimis paſcimur. Fide em̃:i.
veritate q̃ de ðᷣo eſt paſcimur
Illa em ꝑ ſidẽ de deo cogno
ſcimus q̃ vitã gꝛatie in nobis
ſuſtentãt ⁊ nutriũt:que vt di⸗

dAg
Donof
nobiſp
pedene
Coſcin
Cimari
llilacr
rinpr
ſcma
ehoſe
füpoſc
llecrg
mave
hocle
purift
Joſin
minat
atꝛa
Pptönt
ellit⸗
kgliter
ſitſoi
Wüne
ſgnob
hoiemn
ſhltüi
be⸗
vuuit,
ſeoce
lodaie
lliter⸗
gelao
diet⸗
Was

nplo
omnedi
neͤdi

ſeonn

nima
paſc
eitus⸗
ſeqci
8 tehe⸗
ſate,
eiſch
tßcn;
nno
Autlr⸗
itrpe
tuſtat.
umas
bis e
ben
ude
ap
ſoh
Hum
iſct
Im
lutp
1106
aniy
ſti⸗
nut
ono
vbis
nd⸗

Folum

t Auguſtinus ſaluti pſunt.

Dono ðpo ſcietie veritate q̃ de
nobiſipſ eſt paſcimur.Ea qͥp
pe dono ſcie de nobiſipſis co
gnoſcimus.q̃ nobis potũ la/

crimarũ miniſtrãt:aut paneʒ

etiã lacrimaꝝ.ꝓpter hoc legi

tur in pᷣmo Ecẽs.Qui addit
ſciam addit et doloꝛẽ. Dono

ergo ſcĩe velut pane lacrima/

rũ paſcimur ⁊ potamur. Re/

cte ergo fides et donũ ſcĩe aʒi
ma veritatis ĩtelligunt᷑. ꝓpter

hoc legit in Actib⸗xv. Fide

purificãs coꝛda eoꝝ. Aʒima

Ho ſinceritatis qᷣnq; vltĩeno/

minataꝝ vᷣtutũ:qͥbus ſanctiſi
cat᷑ ⁊ ab om̃i putredine coꝛru

ptõnis purgat᷑ affeck:qbus

etiã ⁊ paſcit᷑ ⁊ reticitur. Gene

raliter aũt oĩa oꝑa vᷣtutũ:cib⸗
ſũt ſpũalis ac noui homis.et

vnũ noſtra eſt:qꝛ fide occidi

in nobis paſca q̊ ad veterem

hoĩem ⁊veterẽ vitã.oꝛ fides ẽ
initiũ noue vite. Vñ ⁊ ðꝛ ĩ.ij
Abacuc.Juſtꝰaũt ex fide ſua
viuit. Paſca vᷣo vt diximꝰ in
ſe occidunt diabolice ⁊ moꝛe
iudaico qͥ xp̃ᷣm dũm in ſe ſpũ

aliter occidũt.q euʒ ſcʒ a coꝛ/
de ſuo moꝛtuũ faciũt ſicut ipᷣe

dicit YFactus ſum tanq; moꝛ/
tuus a coꝛde qð eſt ꝑ obliuio

nem ac incuriã. In eis vᷣo ſp
ritualr viuit xpᷣs dũs qͥb ra
dios gratie q̃ vita eſt ſpũalis
ab ipſo velut fonte vite et gra
tie in oẽs electos diffuſa dif⸗
fundit in quos radices gra⸗
tie miſit. ſicut ꝑ eundem tro/
pũ in eis diabolus viuere dðꝛ
in qbus venena neqcie diffũ
dit. Qð autẽ marcus et mat/⸗
theus ſcribunt diſcipulos in
terrogaſſe dñũm (vbi vis pare
mus tibi paſca comedere) ad
illud reſpicere videt qð legit
Deutero.xvj.nõ poteris imo
lare phaſe dño in q̃libet vrbi
um tuaꝝ:ſed in loco queʒ ele
gerit dñs deus tuꝰ. Inſinua
tur aũt nobis in h.qꝛ ipᷣe xpᷣs
dũs nobiſcũ epulat᷑ et come/
dit paſca.ſi tamẽ ⁊ nos cũ eo
eplamur qð eſt ĩ aʒimis ſince
ritatꝭ ⁊verita ſicut iemet di
cit ĩ.iij. Apocal.Si qͥs apue
rit mihi cenabo cũ ipᷣo et ipſe
mecũ:.noſtrũ ̊ comedere ſuũ
eſt.qꝛ oẽ bonum noſtꝝ nimia
illa charitas q̃ nos dilexit et

adhuc diligit ſuũ fecit. De ſa

lute & nr̃a velut gaudio vł de
lectatõe ſi fas eſt dicere paſcit
hmõi btĩtudini et glie bona
nr̃a nihil addere pñt. VUl pa
ſcit᷑ inde ſpũalr dũ hog coꝛpi
4

Capitulũüü x
ſuo quod eſt eccłia adiũgit et locum iſtũ vt ſit nomẽ meum gon
incoꝛꝑat. Duobus ergo mo ibi in ſempiternũ:et ꝑmaneãt ug.
dis comedit paſca ĩ nob chꝛi oculi mei et coꝛ meũ ibi cũctꝭ mno⸗
ſtus dñs. Nos vᷣo trib mo/ diebo. Uel ideo merito inter⸗ Vbil
dis paſca comedimꝰ. Pꝛimo rogat᷑.qꝛ velut duo loca ſunt (ßo⸗
hedũ veteris hoĩs.⁊ hoc ĩ cõ in nobis intellectus et affect⸗ 9819
ſumptionem ſicut ð:. Come/ in qx vtroq; xpᷣs dñs in noꝰ nna
derũt Jacob. Scdo agnuʒz habitat. Sed intellectꝰ velut feſem
noui hoĩs:dũ mẽbꝛa eiꝰ.i.vir via patens expoſiteſt oibus minn
tutes et dona gratiaꝝ in nr̃aʒ cogitãdis:bonis ⁊ malis ve/ nen
refectõeʒ aſſumẽtes nobis in ris ⁊ falſis: ⁊ velut adiutoꝛiũ höͤcl
coꝛpamus: ⁊ mẽbꝛa nr̃a ſpũa vel ↄſiſtoꝛiũ publicũ ẽ.qð di⸗ nato
liter facimus. Tercio ipſum cimꝰ ꝓpter iudicia ⁊ diſcepta/ pot
agnũ ĩmacłatũ xpᷣm dñm co / tiones ⁊ diſcuſſiões veri ⁊ fal thie
medimus.vlł in ſacramẽto al ſi.boni ⁊ mali.iuſti ⁊ iniuſtiq ii,
taris.vel dũ verbis ⁊ oꝑibus ibi fiunt. Non eſt ergo louus Morſ
eius hic reficimur ⁊ ſuſtenta/ aptus vel ↄueniẽs epulis.ꝓ⸗ Kin
mur.vel cuʒ odoꝛe ſuauitatis pter qð ⁊.xxij.cap.Luce.iniũ Coc
eius bic paſcimur:pleniſſima git diſciplis vt patrifamilias nop
refectõe eius tandẽ in patria dicãt. Abi eſt diuerſoꝛiũ:vbi vaa
ſatiãdi. Vnð ergo interrogãt paſca cũ diſcipulis meis mã bio
diſcipuli dũm ( Abi vis pare ducẽ. In diuerſoꝛio &.i.in ſe ter⸗
mꝰ tibi comedere paſca) Nõ creto ⁊ abſcõdito affectꝰ.vbi dunt
em̃ in om̃i loco comedit dñũs nõ niſi ſancta ⁊ pura admittẽ plo
paſca:neq; nos in oĩ loco poſ da ſunt. Nec em̃ imolari põt ee
ſumus ĩmolare paſca dño.ſʒ vetꝰ hõ ꝑ pnĩaʒ vel penitudi 0⸗
in loco tm̃ queʒ elegit dñs.qͥ nẽ in freq̃ntia hoĩm ⁊ tumul/ nis⸗
eſt vna catholica ⁊ apłica ec⸗ tu.nec in turba ⁊ ſtrepitu co/ us⸗
cleſia.extra quã vt ait Augꝰ. gitationũ. Ampliꝰ cogitatõi an
locus veri ſacriſicij nõ eſt.hic bus ſolis paſci non põt dñs. tern
eſt locus quẽ elegit dñs ſiẽ ip etiã ſi pure ⁊ mũde ſint.quaſi lein
ſemet dicit in pᷣs. Hec reqͥes enim folia ⁊ furfur ⁊ coꝛticea diue
mea in ſeculũ ſecli ⁊c. Et łij. ſunt:nihil oĩno ſapoꝛis habẽ zde
Paral:vij. Elegi et ſctiſicaui tes.niſi eis adiũcia fueric affe ⸗

Froolium

tas. In luca de loco diſci/

pulos interrogare iubet dñs

Abi ſq; ẽ diuerſoꝛiũ. In mar

co vo.xxiiij. Abi eſt refectio.

qð ⁊ ad ipᷣm locuʒ q̃ſi refecto

riũ:⁊ ad ipᷣm cibũ refectionis

reterri põt. Interrogare do/
minus hic lubet ꝓpter duo ge
nera hoĩm. Ipſe q ppe vetus

hHoõ cibo eſt et refectio dñi ſal⸗
uatoꝛis.Et ipſe etiã nouꝰ hõ

in nobis. Sed vet?hõ ↄſum
ptlõis qͥ ⁊ moꝛs eſt. vñ Oſee
xiij. O moꝛs ero moꝛs tua.

moꝛſus tuꝰ ero inferne. Silr

et illud apłi.vt gr̃a dei ꝓ oĩb⸗
guſtaret moꝛtẽ:q̃ſi guſtatiõeʒ
nõ pleno moꝛſu moꝛleʒ iſtã.i.
veterẽ hoĩem abſoꝛberet ĩ no
bis. Contra eos igit᷑ qui ve⸗
terẽ hoĩem.i.pctã ſua abſcon
dunt iubet interrogare diſci/
pulos ſuos xpᷣs dñs Ubi eſt

refectio mea. Silr et contra

eos qͥ nibil habẽt noui homi
nis:q̃rit dñs Vbi eſt vel he⸗

dus vel agnꝰ ad refectõeʒ me

am. Cõtra eos vᷣo qui ſeipos
terra.i.terrenis ꝑ amoꝛẽ et ſol
licitudinẽ impleuerũt. VUbiẽ
diuerſoꝛiũ. Silr ⁊ cõtra eos
q̃ demonibus viã fecerũt coꝛ
da ſua:ſicut dicit Jobiin. xx.

ctionum ſoliditas atq; ſuaui⸗

.

xxH

Simul venerũt latrones eiꝰ

⁊ fecerũt ſibi viã per me. Po
teſt ⁊ iterrogatio hmõi ad ip/
ſum pnie locuʒ referri. Pnia
em̃ pᷣparatio eſt dñice paſce ⁊
phaſe ĩmolatio. Quia g locꝰ
pniam nõnunq;:aut adiuuat
aut impedit:merito de loco pᷣ
paratõis ipſius paſce.i.de lo

co pnie interrogandũ eſt dñi

bñplacitum. Pñt t et acci⸗
pi diuerſa loca refectõis dñi⸗
ce:diuerſe vᷣtutes. Quaſi em̃

refectoꝛiũ dñice refectõnis in

lllis caſtitas eſt in qbo oꝑa ca
ſtitatis ceteraꝝ vᷣtutũ operib⸗
multitudie ⁊ magnitudie an/

tecellũt. In alijs vᷣo patiẽtia

in qbo oꝑa patietie.⁊ ita ð ali
is. Merito ergo in ea virtute
velut in refectoꝛio ſpũali pa/

ſca dño ⁊ refectio pᷣparat᷑ que

ferculis operũ refectioꝛ eſt ac
ſplendidioꝛ. Pꝛopter hoc ſoe
cialiter de caſtis dicitur in.ij.
Canticoꝝ.Dilectus meꝰ mi/
hi ⁊ ego illi qui paſcit᷑ interli
lia virginũ et cõtinentiũ cãdi
da oꝑa.quõ dici potuiſſʒ in-⸗
ter roſas martirũ vel patietiũ
inter violas hũiliũ: inter flã⸗
meos floꝛes ardenter amãti⸗
um. Diſcipuli ergo qui acce
dunt ad dũm ieſuʒ ꝓ interro⸗

Capitulum

.

gatione iſta facienda. aut xp̃i diſſimũ parat᷑. Oð autẽ dicit
penitẽtes accipiẽdi ſunt de ex (Ite ad quẽdã) qui iuxta glo
quirẽdo dei bñplacito ſollici ſam ab ipſo chꝛiſto dño noĩa

ti.aut virtutes ille q̃rũ maxĩe
ſollicitudo iſta eſt.i.charitas
⁊ timoꝛ:ſpes ⁊ fides. q̃ꝝ eſt in
oĩbus q̃ agimꝰ interrogare et

oↄſulere dñm. Qõð aũt reſpon

dit dñs ( Ite in ciuitatẽ ad q̃n
dã) Miſtice ciuitas iſta mũ/
dus eſt:q̃ ciuitas munita ⁊ ci
uitas circũſtãtie in pſalmo ðꝛ

de q̊ in Oſee. xj.diẽ dñs. Ego
deus ⁊ nõ bõ:in medio terre

ſanctꝰ ⁊ nõ ingrediar ciuitatẽ
Hec eſt ciuitas quã edificaſ⸗
ſe dicit᷑ Cayn iiiij.Geñ,. Hec

eſt ⁊ caſtellum de q̃ ſupꝛa.xx/

Ite in caſtellũ qð cõtra vos
eſt. In hanc iubenkt ire diſci⸗
uli vt pᷣparent paſca dño ve
ut in capis ſilue ⁊ velut in ſil⸗
uam vaſtiſſimã. Vnde et to⸗
ti cetui ipſoꝝ in.xxvij. Genet
dicit. Sume arma iua pha⸗
retram ⁊ arcuʒ:cunq; venatu

gliqͥd attuleris fac mihi inde

pulmẽtũ ſicut velle me noſti.

Petro etiaʒ in typo oĩm diſci
puloꝝ in. x. Actuũ ðꝛ. Sur/

ge petre macta ⁊ mãduca De
venalõibo his.l.de feris pec/
catoꝝ captis: paſca dño.i.cõ
uiuii ſplẽdidiſſimũ ac iocun

——

* 2

tus eſt. ſed hic indetermĩate ſi
gnificat:iſtud nobis inſinuat

ꝙ ad quem ſiue hoĩeʒ ſiue po

pulũ diſcipuli mittant᷑.dño qᷣ
dem certũ eſt cuiꝰgratuita ele

ctione hoc ſit: nobis aũt ĩcer
tũ.ſicut expᷣſſe legit᷑ in.xxvij.

Job. Nubes luſtrãt cũcca ꝑ

circũitũ:q̊ cunq; eas volũtas
gubernand duxerit ad oẽ qd
pᷣcepit illis ſuꝑ faciè oꝛbis ter
raꝝ ſiue ĩ vna tribu ſiue in ter
ra ſua:ſiue in q̊cunq; loco mi
ſericoꝛdie ſue eas iuſſerit iue/
niri. gũt hoĩem anphoꝛaʒ
aque poꝛtantẽ ſeqͥ iubent᷑.vel
cetũ doctoꝛuʒ leg accipimus
q̃ anphoꝛam aque.i:mẽſuraʒ
certam aque ſapiẽtie ſalutarꝭ
poꝛtant.de q̃ legit᷑ in.xv.Ecẽi
et:ij. alachie. Labia ſacer
dotis cuſtodiunt ſcientiã et le
gem er oꝛe eius reqͥrent. Hic
ſequẽdus eſt in his q̃ dicit.ſi⸗

cut ſupꝛa legitur.xxiij.que di
cũt facite.et eo duce dicẽdum

eſt dño domꝰ. ſcz dño dñanti

um. Vbi eſt retectio mea. iux
ta qð legit᷑ ĩ.xiiij. Oath. Si
militer ?⁊ Luce.xxij. Oð autẽ
hic dñs mandat patrifamili⸗

diſ
ſtomm
Copa
buoep
gaudet
Nrtuel
1ſeron
ciee⸗
lct
milas
guicq;
lunac
ſiport
guitn
Nlocote
Vae
Ceſg
cdleſig
geteo
fe V
litate
ductt⸗
int
bon
apphe
Kr
ſngni

Edce
mgo
ono
hiateſ
ſnuen
ſiepo
dio
nieace
ütie
ane
litas
goics
biste
einte
,
ſtine⸗
pborg
nievel
pinus
niſorn
lan
C
aſacer
1
dichſi,
gbedt
icihun
don
neriu
61
hu
ſtunl/

Folium
lias. Apud te facio pꝛandiuʒ
cũ diſcipulis meis Ad literã
eſt omnib electis:qͥ de ſalute
eoꝝ apud q̃s xpᷣs dñs vᷣtuti-
bus epulat᷑: cũ eo reficiunt᷑ et

gaudẽt.vel cũ diſcipulis.i.cũ
virtutibo qᷓ familia eiꝰſpũalis

⁊ fercula ſunt:q̃s oẽs ſol iuſti
cie velut radios ſuos ſecũ ad
ducit.Poteſt intelligi paterfa
milias vel dñs domus: vnuſ

quiſq; ad quẽ diſcipuli mittũ
tur:ad lr̃aʒ.vel ipſe vᷣtutes q̃

ſi poꝛtãtibo eas ſacr eloquijs

qui ⁊ interrogat᷑ de refectõe ⁊

o loco refectiõis vt diximus.

VUVel ciuitas hec intelligit᷑ ec⸗

cleſia ſancta.de q̃ di᷑x. Ec/
cleſiaſtes. Laboꝛ ſtultoꝝ affli
get eos qͥ neſciũt in vrbẽ ꝑge
re. Mira ſtulticia eoꝝ qᷣ ⁊ ci⸗
unitatẽ ſuam ignoꝛãt ⁊ viaʒ q̃
ducit ad illã. In hanc ciuita/

tem libero arbitrio intrantib-

yel intrare volentibus occur

rit homo chꝛiſtus dominus
anphoꝛam aque poꝛtans.id
eſt gratie menſuram:quam et

ſingulis in menſura diſtribu

it. Unõ apoſtolus ad Ephe

ſios.iiij./. Unicuiq; noſtrũ da
ta eſt gratia m menſurã do/
nationis chꝛiſti. (Gequimi⸗
ni eum) Qui em̃ ſequit᷑ eũ vt

ipſe dicit in vndecimo Johã
nis et in nono:non ambulat
in tenebꝛis.etin.viij.ſimiliter
Ipſe enim eſt qui ducit ad ip
ſam habitationẽ ſuam atq; re
fectionẽ. Vel bomo anpho/

ram aque baiulans:literatus

quilibet eſt qui de via ad do/
mini hoſpitiũ atq; refectionẽ
conſulendus eſt. Non enim
ceci aut ſurdi de rectitudine
vie viatoꝛibus conſulẽdi aut
interrogandi ſunt quantum/
cunq; ſanos aut rectos habe
ant pedes. ſed clariꝰ vidẽtes
interrogandi ⁊ ſeq̃ndi in hoc
ſunt:licet claudi pedibo ⁊ con
tracti tibijs ſint. Non eniʒ re
ctitudine pedum aut ſanita/
te.viam oſtendũt ſed lucerna
verbi et lumine. Uel poſſu⸗
mus hic intelligere chꝛiſtum
dominũ qui ⁊ pᷣparãtes ei pa
ſcalem refectionẽ gratia ſua p
uenit:et aquam gratie vella⸗/
crimaꝝ ad abluendũ et emẽ-
dãdũ.Oẽs em̃ miſtros ſuos
⁊ dapiferos ⁊ cocos et gratia
ſua pꝛeuenit ⁊ refectionẽ ſuaʒ
quã ei pᷣꝑarẽt pᷣmĩſtrat:⁊ eos
vt apud eos paſca faciat ſub
ſequitur. Qð vo ſequitur(Et
fecerũt diſcipuli ſicut pcepi
eis ieſus Et ꝑauerunt paſca)

Capitulũ

om̃ibus vel cõibus cõuenlt.
om̃es em̃ diſcipuli.i.diſcipli⸗
ne eius ſubditi.vł diſcipuli.i.
virtutes ipſe:fſfaciunt:nõ ſo lũ
qð pᷣcepit dñs ieſus. ſed etiaʒ
ſicut ipſe pᷣcepit (et parauerũt
paſca)i.paſcalẽ refectõem:ſiẽ
expoſuimꝰ. vel parauerũt pa
ſca.i.trãſitũ:moꝛtẽ ſcʒ veteris
hoĩs.vl trãſituʒ de mũdo ad
celũ:qͥ hic q̃ſi pontẽ bonoꝛuʒ
opeꝝ ſeu ſcalã edificãt:q̃ ⁊ pꝛe
ſentẽ vitã quaſi mare trãſeũt
et q̃ ad celũ aſcendũt. Veſpe
aqũt facto).i.luce veteris legis
tenebꝛeſcere incipiente. vl ve
ro ſole ad occaſũ paſſiois ver
gente ſeu apꝛopinqnte. Vel
veſpere facto.ſ.mũdi ↄſuma/
tione. (diſcũbebat cũ diſcipu
lis) ⁊c. Vel ſpũalx (veſpe fa/⸗
cto) in coꝛdibo iudeoꝝ qbs ve
rus ſol iã occiderat ꝑ infideli
tatẽ(diſcũbebat cum. xij.diſci
pulis) Miſtice cũ vniuerſita
te electoꝝ.doctoꝝ.pᷣlatoꝝ. de
q̊ꝝ bonis oꝑibo paſcit᷑ ⁊ dele/
ctat᷑. (Et edentiba illis dixit)
Bene edẽtes electi dicunt᷑.ele
cti qꝝ tota eſus et refectio eſt.
Ois em̃ recta operatio nutri
mẽtũ eſt atq; refectio noui ho
minis. Solũ em̃ reciᷣ oꝑatõ

.
— — 5
.

.
.

nouus bõ

ſtũ dñm illis ſolis ſecreta ſua

atq; cõſilia manifeſtare cũ qͥ/
bus epulat᷑ vł qͥ cuʒ eo paſca

faciũt. His ergo moꝛtẽ ſuam

ſpũalem q̃ in eis qͥ cadũt qti⸗
die q̊dãmodo moꝛit᷑. Nł ede
tes poſſunt hic accipi qͥ ſacre
ſcripture ſtudio ĩceſſanter pa

ſcunt᷑. Hi inter pꝛãdẽtes ſiue

edẽtes ab ipᷣo xpᷣo dño in elo
quijs eiꝰaudiũt ꝓditiõem eiꝰ
ſpũaleʒ.i:.oẽm diabolice frau
dis aſtuciã.oẽs tẽtationũ inſi
dias.q̃ merito ꝓditões intelli⸗
gẽde ſunt.qꝛ in eis aliud ex fa

cliebus ꝓctõꝝ q̃ blãdicie et de

lectatões eoꝝ ſunt ſimulat᷑t ex
teriꝰ:⁊ aliud lõge exhibet᷑ in⸗
teriꝰ. Põt rceferri ⁊ ꝓditio t
planiꝰ in ſeq̃ntibo faciemꝰ ad

eas aſtucias atq; blandicias
pioꝝ eruditoꝛũq; pfeſſoꝝatq;
doctoꝝ qbo veterẽ hoĩem pia

figendum velut â buſdã vᷣtu⸗

quada ꝓditõe capiũt:et cruc

tũ carniſicibo tradũt. Hec pp⸗/

ditio a xpᷣo dño idcirco pꝛedi
cta eſt vt plane intelligas ad

xp̃i magiſteriũ ⁊ doctrinaʒ ꝑ
tinere iſtã piã ⁊ ſapientiſſimãä
8. 0 veteris homiĩs capiedi aſtu
uibo nutrit: auget᷑: etroboꝛat᷑ ciam:eamq; de ei magiſterio

15,Qö v̈ 8e edenti
ba illis dicit) Inſinuat chꝛi⸗

ateuel
diooye
lragitu
lapte
eam
niice
pcino⸗
etcömn
lionei
ponali
lurſed
pturey
Pane
guoc
ldp
neos!
ſuppe

foho

nop'
cesca
ter po
yaſri
facent
ſtanie
Bel

fuhtd⸗

luuse
erlot
hdo

güent

ftoin
mügi

Folium Xxum

luet et reuelatione pceſſiſſe. Amẽ em̃ vel mẽbꝛo vel vi vel cogi
unr ch⸗ dico vobis qꝛ vnus veſtꝝ me tatõe vel affectiõe vł in bonũ
ann ſu traditurus eſt) Neſtꝝ qͥ noĩe vel in malũ ſi pꝓdimur. Unũ
neci/ diſciploꝝ cẽſemini q in eadeʒ em̃ eſt ꝓpter qð maxime malo
adi mẽſa mecũ rcũbitad lr̃az Et cõſeniimꝰ vel a malo ipſo reſi
Nteſuun miſtice etiam ↄgruit hoꝛrẽda limus.QOõð v ſequit (Et cõ/
itan ꝓditio diſcipuli in magiſtruʒ triſtati vniuerſi cepunt ſingu
Dkas et cõmeſalis in dũm. Pꝛodi⸗ li dicere Nunqd ego ſũ dñe)
hiſee tionẽ iſtã imitant᷑ nõ ſolũ qͥ te Moꝛalr nos iſtruit vt vel öYi
pn proaliter dei bñficijs paſcun vnũ ꝓditoꝛẽ inter nos babe
leale ktur ſed etiã qͥ vel in mẽſa ſcri/ re moleſtiſſime feramꝰ. In H
onn e pture vel in meſa altarꝭ celeſti vᷣo ꝙ interrogãt (nunqd ego
löcnt pane reſiciunt. Vñ de vno ſum dñe) vnũquẽq; nfoꝝ ad
glice fn quoq; iſtoꝝ ↄgrue accipit᷑ il? ꝓpꝛie ↄſcĩe ſcruciniũ recurrere
tortün lud ps. Dõ q edebat panes docæét ⁊ ad dei reuelationẽ ſi⸗
es intll meos magnitficauit ſuper me mul ne foꝛte hõ ꝓditõis iunde
liudat ſupplantationẽ. Et illud. Tu ꝑ imitatiõeʒ ac cõſenſum aut
cece bvo hõ vnanimis duc neus ? tolerantiã rei ſinus. Suꝑ j
R notꝰmeus qͥ ſimul mecũ dul/ ſpecialiter xpᷣs dñs interroga

ces capiebas cibos. Signã dus eſt ꝑ quẽ vbi ſcrutiniu,

hban ter vo dicit᷑ ad diſciplos(vnꝰ ꝓpꝛie ↄſcie nõ ſufficit ꝓditio/

en veſtrũ) qꝛ pctã moꝛtalia ĩ ſar/ nes noſtras in deum plerũq;
Gdlan racenis pctã tm̃ ſunt In chꝛi cognoſcimꝰ. Poteſt ⁊ dubi
ſounz ſtianis o ꝓditõnis crimina. tatio diſciploꝝ ad ea mala re
ingi Bellũ em̃ qð peccãdo infe/ ferri q̃ ſe bona eſſe quadã bo
“ runt deo noiĩe xpᷣiani diſcipu ni ſilitudine mẽtiunt᷑ vl econ
ſien latus opiunt et ↄuerſatõis ex uerſo. In ipſis em̃ cogitatio
heß terioꝛis fuco coloꝛãt. Illi o nibo nris has reſpõſiones ab
1 bello aꝑto deũ impugnant. ipſis bonis ⁊ malis plerunq;
n 6 Moꝛalr vᷣo eo mõ ꝓſequẽ/ audimus. Qð vo rñdit Oñs.
lgenn uu erit q incepimꝰ. VUnũ em̃ (Qui intingit mecũ manũ in
nngn eoꝝ q̃ diſcipłatui et imꝑio no parapſide:hic me tradet) Ju
gnſimi ſtro iure ſubdita ſunt: ⁊ in bo xta lram:qͥ familiariꝰ mecum

ieli ſi⸗
ANl

nũ et ĩ malũ ſe nos ꝓdit: vno

comedit, In q maxie ꝓditio/

nis moꝛaliter ſacerdotes no⸗
tant᷑ qͥ in ſacro calice q̊dãmõ

manũ cũ dño intingũt:qͥꝝ p/
ditionẽ furtũ ⁊ cupiditatẽ iu⸗

das figurauit.et ꝓditioſã etiã
in ſacra mẽſa cũ dño familia/
ritatẽ. Signãter aut ðꝛ (qͥ in
tingit) Tales em̃ ſacerdotes
manꝰ ſuas qdãmodo xpᷣi ſan
guine cruentant ⁊ polluũt q̃̊s
in eodẽ lauare debuerãt. Po
teſt et hoc referri ad illa vicia
que nobis familiariſſuma ſũt

S
„* 3. P

cos qͥa oĩa q̃cũqʒ audiuia pa
tre meo nota feci vobis. Itez

Johes pᷣme canonice ſecũdo
Vnctio eius docet vos de o=

bus.icharltaſ. Jpa charitas
eſt q̃ maxime oẽ qð deo in no
bis inimicat᷑ ↄgnoſcimꝰ et ea

oẽm dei ꝓditionẽ velut ex dei

reſpõſo ⁊ reuelatiõe ⁊ ĩ nobis

2 ĩ aliis dephẽdimꝰ. Admo

nent᷑ etiã h̊ cõfeſſoꝛes moꝛali
atq; doctoꝛes oĩmoda famili
aritate ſe ingerere penitẽtibo

ſcho
40.
Noes
raſt
dolen

bris

test
ſeali:
ſereſ

vel qᷓ impꝛobiſſime in noſtris ↄfitẽtibo ⁊ in eadẽ ꝑpapſide m o
opibo ſe ingerũt. Illa em̃ qͥdã nũ cũ eis intingere.qð qdem ol
modo nobiſcũ manꝰ q̃ſi in oĩ charitatis eſt ꝓpꝛiũ ⁊ pietaltitis une
vyy ꝛaſe vᷣtutũ mittũt:duʒ in om̃i Pietas em̃ in eadẽ parapſide ns
odpe bono ſe imiſcere ↄtẽdunt ſemꝑ cum eo cui miſcet᷑ come feob
IZjlẽ ſe exhibet:qͥbuſdã inanis dit dũ eiꝰ miſerie ꝑtẽ ſibi ꝑ cõ itt
glia: q buſdã vo cupiditas: qᷓ paſſiõeʒ aſſumit Cingere qͥp
in oibo bonis oꝑibo noſtris ſe pe alienũ coloꝛẽ aſſumere elt: uu
ingerũt. Oõð aũt Johes ſcri- quod maxime charitas ⁊ pie Aekektii
bit in. xiij. (qꝛ diſcipulus quẽ tas faciũt. Vñ ülud dictũ eet yb
diligebat ieſus interrogabat ad Ro. xij. Gaudete cuz gau⸗ e
eũ Gna eſſet qui traderet euʒ) dẽtib flete cũ flentibꝰ. Quia
eoſipſo qꝙꝙ ibi dicit: diſcipulus ergo in allena felicitate et mi⸗

ille quẽ diligebat Jeſus inter ſeria velut in cõi ꝑpapſidema

virtutes charitat ſignat: quã nus ſuas charitas ? pietas i
marxime diligit domin? ieſus tingũt q̃ maxie pfeſi oꝛibo fru⸗ ſchan

Pppter quã ⁊ceteraſ diligit atq; ctuoſe ſunt.Vl ſpecialr ad il —AN

remunerat Hec eſt que auda la graʒ retert. a ſanctl docto
cter dum interrogat ⁊ famili/ res diſcipuł ꝓut vniuſculul⸗ mla

Arliter. VUndeipe met dicit in q; ſtatus aut in tirmugs e 50 pe

pv. Johis,. Aos aut dixi ami ſcit ſepſos co vemat ſich de

ditet

bis S

lceſecido

vosdeei

lichunns

deoindn

n'ae
Aurarde
tlnobs
Ar
nant
Gs funt
MMict:
pſigennn
oqden

zmpſ
lckcönn
Z
Gmnereck
otp
iai
cge
.. O
ſcen,

naldech
H

Frolium

res ⁊ ↄfeſſoꝛes cõſequunt᷑ ef
fectũ:niſi in eadẽ ꝑapſide mi/
ſerie ſcʒ aut infirmitat ꝑ cha
ritatẽ ⁊ pietatẽ familiariſſimã

nus ſuas cum ipf auditoꝛib⸗
aut ofitẽtibo itigere ſciãt. Vel
intingere.i,per huilitate intin
ctas demõſtrare. VUl intinge
re ꝑ hũane ĩſirmitatis ⁊ fragi

tib agnoſcere. ¶Et filiꝰ hoĩs

pũana nõ degenerãs in iumẽ
tinã ? bꝛutalẽ hebetudineʒ ac
elſt:quaſi p viaz mãdatoꝝ. vel
ad reglaz ſcnpture nõ pniti-
herere/ vl alligari deſideriox op edü vt ſ
funteul volup atiq; vilco p. Jde v ve oul facisdi vt ſo
pꝛie bꝛutoꝝ eſt. Oð aüt dicit

ſeipo dicit aplus in. ij. pꝛime
ad Coꝝ. Oiba oĩia factus ſuʒ
vt oẽs ſaluos facerẽ. Si eniʒ
vt ait eunuchꝰ vis me fallere
dolendũ eſt. Et Gregoꝛi/ In
inare ſe debet qͥ vult exire ia
cente. Hõ aliter igit᷑ pie et ſa⸗
lubꝛis ꝓditõis ſtatim docto/

q; pie ↄfoꝛmitat cõioneʒ:ma

litat is exꝑſẽtiã ſiles ſe peccã/

vagdit ſicut ſcptũ eſt de eo) ¶i

cet iuxta litterã intelligat᷑ bis p
ver bis filiꝰ hoĩs implere ea ꝗ
de eo ſchta ſunt. MWoꝛalr tũ

q̊ filiꝰ hoĩs eſt,.i.a natura ipſa

(Siẽ ſcriptũ eſt eoad xpᷣm

dum ſicrefert. Sicut ſchtu;

eſt de eo ꝙ ambulaturett ad
vnũquẽq; nr̃m. Sicut ſcpᷣtũ
eſt de eo qliter ambulare de⸗
beret ſubaudiendũ eſt.De ü⸗
lo eniʒ ðꝛ Exultauit vt gigas

ad curredã viã ſuã. de vnoqʒ
noſtrũ in bᷣmo pᷣme canonice
Johis Qui dicit ſe in ilo ma

nere:debet ſicut ille ambula/

uit ⁊ ie ambulare.( Ve autẽ
holĩ illi ꝑ quẽ filius hoĩs tra

det)ꝑ quẽ.i.cuiꝰ miniſterio.⁊

hoc iuxta pᷣcedẽtẽ duplicẽ ex/

poſitionẽ planũ ẽ de xpᷣo dño

de vnoqq; nr̃m. ꝓpꝛio em̃ mi/

niſterio vnuſquiſc; noſtxy aſe
ipſo tradit᷑ dum ſpõte pctõ ſe
tradit.vł dũ falſo ſibi pcti vo

luptate ⁊ ꝓditõſe blãdit᷑ VUtł

moꝛalr. Ve aũt hoĩ illi ꝑ quẽ

fisho,tradet᷑:illð ĩ nobᷣ pᷣcipue

uniẽqũ gladio ⁊ doloꝛe peni
tudis ĩſinuat ꝙ maxie viaʒ in

nob aꝑuit diabolo cui? miſte
rio maxie ĩ pctm̃ traditi ſumꝰ
v̈bi gr̃a Si ꝑ aureſ traditi ſu

mꝰ diabolo audiẽdo ſãguinẽ
vel nrm vl alienum aures ab
hmõi auditu ſuſpẽdẽdi ⁊ au⸗
ditu vᷣbi ðᷣi longo ⁊ tedioſo ſi
opꝰ fuerit puniẽde et dãnãde

miſteriũ pditiõis ĩ qᷓcũq; ꝓdi
tõe nr̃a ſpũali pᷣbuit gladio di
ſciplie potiſſimũ ſeriat onũ

Capitulũ

erat ei) iude ad litterã.vt ꝑ cõ habet excuſationem. Si oS
trariũ ĩtelligat᷑.i.nõ tãtũ ma/ ad hoc reſpiciaturq Judas
confeſſio interpᷣtat᷑ cui ꝓditio
iſta veteris hoĩs maxie ↄgru
it:nõ eſt miꝝ ſi cõfeſſio ipſa re
ſpõſione ſua crimẽ ꝓdit cum
ipᷣa nõ ſit niſi crimis ꝓditio ?⁊
maniſfeſtatio.ppter qð bñ re⸗
ſpõdet᷑ ei a dno(tu dixiſti)Ad
lraʒ verbis tuis inſinuaſti vlł
apte o tu cõfeſſio crimẽ mani

lũ. Vel diabolo Em aliã glo/
ſe expoſitõem:cui iudas mini
ſterium maioꝛa merẽdi ſuppli
cia adhibuit. Vel ſi natꝰnon
fuiſſet iudas natiuitate dege
neratõis.nõ dico generatio⸗
nis aut regeneratõis q̃ natiui

tate ſenes naſcimur valde.di

abolus oꝛtus qͥ et veriꝰocca/

ſus ꝑ quẽ in ſenectutẽ ⁊ dein⸗

de in moꝛtẽ excidimꝰ. De hac
natiuitate ſcribi᷑ Job.iij. Pe
reat dies in q̃ natꝰ ſum et nox
in qua dictũ eſt:cõceptꝰ ẽ hõ.
et Jeremie.xx. aledicta di
es in q̃ natꝰ ſum: dies in q̃ pe
perit me mater mea nõ ſit be
neldicta.(Rũdit autẽ iudas q;
tradidit euʒ dicẽs NHunqui
ego ſum rabbi) Juxta litterã
ipſa reſpõſionis diſcrepantia
ab innocentia ⁊ puritate alio
rum ſe diſcrepare inſinuat.
Moraliter vo in ipſa reſpõ

ſione vel excuſatõe peccantis

aliqͥd notabile ſpꝑ diligẽtiꝰ at⸗
tẽdẽtibo apparet q̃̊ ipᷣm crimẽ
yel in ꝑte cõſfitetet id qð ĩ no
bis potiſſimũ cuiuſcũq; pctĩ
reũ fuerit nunq; in ↄſcia mũ/
dũ ea ſecreto ſcrutinio inter/

rogamus: liberã ⁊ expeditam

feſtaſti. Oð aũt ſequit᷑ (Ce/

nãtibo aũt illis accepit Jeſus
panem benedixit ac fregit de
ditq; diſcipulis ſuis) Qiſti -
ce inſinuat refectõeʒ illã errrre
mã poſt quã nõ erit alia refe⸗
ctio. Moꝛaliter vo ad certa
mẽ paſſiõis ꝓpperantibo:pane,
celeſtẽ qͥ coꝛ homĩs cõfirmat
et refectiõem ſpũaleʒ ſumẽdã
eſſe docet dñs duab de cauß
Ko ſqʒ ꝙ cena vocat᷑ illa refe
ctio ⁊ qſi in ↄſũmatiõe veteri
teſtamẽti ⁊ in veſꝑa.i.in occa
ſu verli ſolis facta eſt. Qð aũt

dicit᷑ (Accepit Jeſus paneʒ)
coꝛpus ſq; ꝓpꝛiũ ꝓ nobis (bñ
dixit) nõ ſolũ ſctificauit iuxta
gloſaꝝ expoſitõem. ſed etiam
vᷣtutẽ ſctificãdi dedit q̃ ſumẽ

tes ſctĩficaret (einde fregit)
in paſſione dũ fragi ipm vo⸗
luit (dediteq; diſciplis ſuis) qͥ

Folium XVI
ſoli ius habent de illo edendi Jeſus:oẽs vos ſcandalũ pa⸗/
Qui vᷣo diſcipuli dñi ſaluato tiemini ĩ me ĩ iſta nocte) Ecce
ris eſſe renuunt:potius rapi⸗ q̃liter armat eos ⁊ pᷣmunit cõ
unt ipᷣm ⁊ vſurpãt ſi mãduca tra ĩminentẽ tẽtationẽ. Johia
re pᷣſumãt q̃ ad ſacramẽtũ al/ nes autem in.xviij.ita ſcribit.
taris ptinẽt. Alibi latiꝰ expo/ (hoc) i.oꝛatõeʒ vł hymnũ (cũ
ſuimꝰ. (Et hymno dicto exie dixiſſet Jeſus:egreſſus eſt cũ
runt in mõtẽ oliueti/Hymnꝰ diſcipulis ſuis trãs toꝛrentes
gratiarũactões poſt cenã ac/ cedron vhi erat oꝛtus in quẽ
cipiunt᷑. De qb ðꝛ Edẽt pau ipſe introiuit et diſcipli eius)
peres ⁊ ſaturabunt᷑ ⁊ lauda/ Herito dicit dũs ieſus (oẽs
bunt dñm.Et oꝛatio illa quã vos ⁊c.. In omni qppe caſu
Johes in.xvj.capᷣ.ꝓſequitur cuicũq; ex fratribo aliqͥd depe
Tria illa diligẽter notãda ſũt rire deputat charitas:ſic aꝑte
Refectio ſcʒ coꝛpis et ſangui/ docet aplus in.xij.ca.ſcðᷣe ad
enis domini.⁊ graꝝactio ſiue Coꝝ.Quis infirmat᷑ et ego ñ

hymni decãtatio. tercio exitꝰ
in montẽ oliueti. Muſtice er
go virt? et efficacia dnici coꝛ⸗
poꝛis ⁊ ſanguĩs hic oſtendit᷑
quo in altitudinẽ interne vn
ctionis q̃ ꝑ mõtẽ oliuaꝝ acci-
pit᷑ digne ſumẽtes exeunt vel
aſcẽdũt. Moꝛalr vo poſt in

ternã refectionẽ ⁊ ſacramẽto⸗

rũ ꝑceptionẽ:poſt laudũ diui
narũ decantationẽ in cãpum
certamiĩs exire noſ debere do
cuit. Mons em̃ oliueti locꝰ
fuit in q̊ ipe dñs Jeſus cõpꝛe

H henſus fuit a pſecutoꝛibꝰ Ad

radiceʒ em̃ mõ oliueti capt⸗

fuit Cõgruit aũt id qð ſequit

buic expoſitõi:(ũc diclt eis

infirmoꝛ. Vel miſtice in no
cte iſta pꝛeſentis vite oẽs ele/
cti ſcandalũ tribulatõnis aut
alioꝝ qͥ de moꝛte fratris eoꝛũ
ſcandaliſant᷑ patiunt᷑. VUnde
aplus in.iij.ſcdᷣe ad Thimo.
Imnes Qqà pie volunt vinere
in chꝛiſto pſecutionẽ patiunt᷑
Moꝛalxr vᷣ̈ ad virtutes qᷓs
nomie diſcipuloꝝ ſupꝛa acce
pimns referendũ eſt. In no/
cte em̃ tentatõnis et in nocte
peccati oẽs virtutes ſcanda/
lum ſiue lapſuʒ patiunt᷑. ſicut
dicit᷑ in ſcðõa Jacobi Qui of/
fenderit in vno factus eſt om
niũ reꝰ. Eodẽ modo ꝑ cõtra
rium de vicijs accipit᷑:q̃ oĩa
“

Capitulum

in ipſa nocte penitẽtie vł peni
tudinis moꝛiunt᷑. Qðõ vo ſe
quit᷑ Quia ſcriptũ eſt ꝑcutiã
paſtoꝛẽ ⁊ diſoygent᷑ oues gre/
gis)ex.xiij. ʒacharie. vbi nos

habemꝰpꝑcute paſtoꝛẽ ⁊ diſꝑʒ⸗/

genẽ oues:miſterio bñ cõgru
ic ⁊ moꝛalitati.ſPercuſſo eniʒ
q̃cunq; paſtoꝛe:i.pᷣlato moꝛte
ſpũali:q moꝛs pcti eſt:diſper
gunt᷑ oues ⁊lupis infernalib⸗

exponunt᷑ ꝓpter hoc maxĩe in
ſidiat᷑ diabolus paſtoꝛibo ſci⸗

ens in eoꝝ ꝑcuſſiõe ſpũali to

tius gregis eſſe piculũ. M0

raliter vo noĩe paſtoꝛis liber
tas arbitrij deſignat:cui vᷣtu/

tes ⁊ dona velut quedam dei
oues paſcẽde:nutriẽde: cuſto

diedeq; a deo cõmittunt᷑ Si

militer et vicia ac dyabolus
hoc ſalubꝛiter ꝑcuſſa gladio

v̈bo del oues diabolice.i.vi⸗
cia diſoygent. Similr ⁊ eadeʒ
moꝛtaliter percuſſa velut gla
dio ſuggeſtiõis aut tentatõis
oues dñnice:i:virtutes ⁊ dona
diſpergent. Poſtq; autẽ ſur/
rexero pᷣcedam vos in galile/
am) Juxta miſteriũ in galile/
am q̃ trãſmigratio facta inter
pꝛetat᷑ electos pᷣcedit dñs Je
ſus qui eis ducem ⁊ exemplũ
faciende de hoc mundo ad

.

celum tranſmigratõnis ſe eis

exhibuit. Congruit autẽ illis
et paſtoꝛibo ſiue pᷣlatis vt poſt
qᷓ; ſurrexerint a moꝛte.ſ.pecca
ti.vl poſtq; ſurrexerint in pᷣla
tionẽ et iterum ſurrexerint in
ſubiimitatẽ vite ⁊ eminentiaʒ
quia nõ ſolũ ſurgere in pꝛela
tionẽ debent:ſed etiam reſur⸗

gere in vite eminentiã:pꝛece/

dant ſubditos ſuos ducatu ?⁊
exemplo:vel pᷣeminẽtia in ga
lileam.i.in tranſmigrationẽ qᷓ
intelligit mũdi deſertio vl cõ
tẽptus.Congruit ⁊ hoc liber

tati arbitrij:vt poſtq; a moꝛte
pcti reſurrexerint vᷣtutes: pᷣce

„

dat coogatione ſua nõ tm̃ vt
eas ſequat᷑ adeo em̃ debet eẽö
vrgere recoꝛdatõ pᷣterite moꝛ
tis:adeoq; reddere ſollicitam

de trãſmigratione iſta ſpũali

facienda vt nõnunq; eas ſua

ſollicitudine pᷣueniat. Si vxᷣo

referatur ad veterem homĩeʒ
⁊ hoc congruit.vetus em̃ ho

mo poſtq; a moꝛte penitentie

diabolico miradlo reſurrexe⸗

rit:ipſa vicia pᷣuenit et pꝛece/
dit et in tranſmigrationẽ ma/

Sicut auis tranſmigrãs de

lam anteq; tentet᷑ vl trahat᷑ ſe
impingit. Uñ Pꝛouer xxvij.

nido ſuo ſic vir qui relinqutt

en⸗

es!

co
Ins
niho

latio
ſunnn
ſeni
it.
nore
tatio
Kxi
lbꝛe
iſit⸗
ſimn
Xxri
ſcit.
per

fum

te

lchta

buse
mus.
lunt
hobie
bien⸗

pobie

lin.

humnn
Sche

gſees
Mellis
vtpoc
ſpecan
tinßa
erintin
nencia;
n pece
nteinnn
⸗

norte.
g ßce
dnN
cbete
te mo⸗
lclam
hül
59 ſus
Siſe⸗
vomie;
eübo
gutente
nrere⸗
rece
nenna/
ahuiſ.
e⸗
vis de

ingng

locum ſuum.(Reſpondẽs au
lem Petrus ait illi. Et ſi om⸗
nes ſcandaliſati fuerint in te:
ego non ſcandaliſaboꝛ) Pe/ d
trus typũ gerit eoꝝ qui ſe pe d
trinos.i.robuſtiſſimos ſtulta
temeritate per inexꝑientiã tẽ⸗
tationum atq; periculoꝛũ pᷣ⸗
ſumunt.ſed ipſa tentatio ꝙ ꝑ
ſe nihil poſuit manikteſte oſte⸗

dit. Vaſa em̃ figuli ꝓbat foꝛ⸗
nax et viros receptibiles ten/
tatio tribulatiõis Ecẽixxvij
Ex ipſa ergo tentatõne velut

libꝛo exꝑientie ⁊ magiſtra cer
tiſſima qͥd vel ſimus vel poſ/

ſimus addiſcamꝰ. VUñ Ecẽi.

xxxiiij.Qui non tentatꝰeſt qͥd

ſcit. Et iterũ Vir in multꝭ ex⸗
pertus cogitabit miłta. Et ite

rum. Qui non eſt expertꝰpau

ca recognoſcit.Et iterũ. Qui

tentatꝰ non eſt qualia ſcit. Re

bus ergo de nobiſipſis creda

mus:non nobiſipſis. He em̃

ſunt que nunq; fallũt ſemper
nobis oſtẽdũt. Edocemur et

hic non ſublimius ſentire de
nobis q; ð alijs. Petrus em̃
qui ſublimiꝰ de ſe qᷓ; de alijs

eſtimat ipſo caſu ſuo ad recti

tudinem ꝓpꝛie eſtimationis qꝗᷓ
humilitas eſt reuocatus eſt.

E docemur etiaʒ hic eos ma/⸗

ſo ——

.
. . 7
2 W

kxime cõgruere pꝛincipatibus

miliauerunt tentatiões ⁊ eru
iuit exꝑientia.qusadmodnʒ

erudiuit experientia et a teme
ritate cõpeſcuere caſus ⁊ peri
cula. Vnde Bꝛegoꝛius de ip

ſo petro. Deus ipᷣm apoſtolo

rum pꝛincipem ꝑmiſit cadere
vt in ſua culpa diſceret quali

ter alijs mißeri ðöberet. o
raliter vᷣo P etrus typum ge⸗
rit ſpei ⁊ còfidentie: que ante

tentationem de ſtatu et ꝑpſeue
rantia atq; victoꝛia facile pꝛe

ſumit et ſe iactat. In tribula⸗/
tione aũt nulla facilius ſuccũ
bieaut deficit. Nulliꝰem̃ vir
tutis inſirmitas atq; fragili⸗
tas in tribulatiõe euidentioꝛ
eſt. nullius caſus facilioꝛ aut
crebꝛioꝛ:nullius ſtatus rari/

oꝛ qᷓ; ſpei.vñ etiaʒ rariſſimos
debiliſſimoſq; ſpei motꝰ ĩ eis

etiã quos ꝑfectiſſimos repu/
tamꝰ nõ ſolũ in moꝛte ſed etiã
ĩq̃cũq; triblatõe luenies.OQO g̊
autẽ rũdit dñs (Anteq; gallꝰ
cãtat ter me negab)i.trinã ne

gatoõez incipies. Olſtice vᷣo
gall? cetꝰ pᷣdicatoꝝ aut pᷣdica

toꝛ q cunq; ſeu pᷣlatꝰeſt, And

C 2

eccleſiaſticis quos macie hbu

duces exercituuʒ:illi maxime
hficiendi ſunt quos belloꝛuʒ

Capitulũ

et in hmõi rei figuram gallo⸗

rum imagines turribo ecclia/

rũ ſupponunt᷑ AUñ Job. xx

viij. Quis dedit gallo intelli⸗
gętiã. ? Pꝛouer.xxx. Unũeo PP

rũ qui recte gradiunt᷑ modu

latã ſuauitatẽ reſonat.añ bu⸗/

iuſmodi cantũi.doctrine vel

5pᷣdicatõis ſonũ qͥd eſt in hoĩe

niſi ði negatio et illa trina.i.ꝑ
fecta.vel trina ꝓpter triplicem
vim cuiꝰtriplex a deo auerſio
trina eiuſdem eſt dei negatio.

AVel ꝓpter erroꝛẽ cogitatõnis

et infectõem affectõis.⁊ ꝑuer

tres dei negatiões ſunt. iuxta
qð dicit᷑ in pᷣma ad Titũ Cõ

fitent᷑ ſe noſce deũ:factis autẽ

negãt: cũ ſint abominati affe
ctoibo intellige ⁊ incredibiles

cogitatõibo.ſupple ⁊ ad omne

opꝰbonũ repꝛobi. ¶ Ait illi pe
trus:etiã ſi opoꝛtuerit me mo
ri tecum nõ te negabo) a
gna temeritas ſtatim moꝛteʒ
xpᷣo dño ꝓmittẽte ſtatimq; de
vincẽda moꝛte pᷣſumente. qᷣa
nec leuiſſime cogitatõi ſuffici
mꝰqñq; reſiſtere. (Tuũc ve⸗
nit Jeſus in villaz qᷓ ðꝛ Beth
ſemani) boc eſt qd Johãnes
ſcribit Egreſſus ẽ ieſus trãs

toꝛrentẽ cedron. Vetus ho/

„ . — —
2 . 3

mo iuxta moꝛalẽ intelligẽtiaz
ſicut ſꝑ foꝛis eſt:ſic et ſo egre/

dit᷑ quẽadmodũ ⁊ nouhõ ſꝑ

ingredit᷑. AUnð Hieremie.uj.

ingredi nõ ceſſabis. Vñ ⁊ in
iiij. Geneß dixit cayn ad abel
fratrẽ ſuum. Egrediamur ſo-
ras.Et eiuſdẽ xxxiiij.Egreſſa
eſt Dina vt videret mulieres

regionis illiꝰ. Egreſſus ergo

abel occiſus eſt. egreſſa Dina
oppᷣſſa eſt vi ⁊ virginitatẽ pdi
dit. Sic egredi nò ceſſat vetꝰ

bõ q et hõ exterioꝛ dicit: ſoꝛiſ

q ꝑ viſibilia magis ac magi
ſpargit᷑ (trãs toꝛrẽteʒ cedron
à̊ͥ interpᷣtat᷑ triſtis meroꝛis.in
quo ſignat᷑ toꝛrẽs pñtꝭ tribu/

lationis quã ꝑtrãſire ſx cõtẽé

dit vetus hõ. Ecõtrario vᷣo
de iuſto vel nouo ðꝛ. De toꝛ/
rente in via bibet. Nõ curat
in toꝛrẽte vel moꝛari vl de eo
bibere vetus bõ Egredi ã ꝑ
oꝛiginẽ. trãſilit toꝛrentem ce/
dron ꝑ fugã vel odiũ tribula
tionũ. Venit in villaʒ q̃ dicit
Bethſemani.i.vallis pingui/
um. Hec ꝓfũditas diuitiarũ
vel deliciarũ. Ad hãc venit ꝑ
ꝑ appetitũ vel deſideriuʒ que

tamen poti cũ vallis aridita

tũ atq; defectionuʒ ſit iudicio

atrẽ vocabis me ⁊ poſt me

Folium xV

ſpũs vallem eam pinguiũ vł ra caldeoꝝ egredimini. Et in

ſcgr⸗/ pinguedinũ vetus bomo re- Apocalxviij. Exite ð illa po
hoſ⸗ putat. Delitie qppe ⁊ diuitie pulus meus. Egredit᷑ ergo ꝑ
mon ⁊ vanitas pñtis gloꝛie veterẽ mum per oꝛiginẽ trãſit toꝛrẽ⸗
oſtne hojeʒ paſcũt et nutriũt impin tem cedron.i.triſtis meroꝛis:
Girin guant atq; delectãt vl dilatãt. toꝛrentem affectuũ qui eſt pꝛe
Ach Hic eſt locus vbi cõpꝛehẽdit᷑ ſentis felicitatis toꝛrens. qui
mmrt⸗ a cohoꝛte ſeu caterua vicioꝛũ et toꝛrẽs eſt: quoniã facillime
Eoc et demonũ. Juxta iohãnẽ vᷣo euacuat᷑ ⁊ areſcit ⁊ triſtis me⸗
vulins oꝛtus ibi fuiſſe dicit᷑. Paradi roꝛis:⁊ hoc mðipalati ſanic
nse ſus qᷣppe ⁊ oꝛtus voluptatis iudicio.vel triſtis meroꝛis af
Din veter homĩs ſterquiliniũ lu⸗ fectuũ in poſteꝝ. Toꝛrentem
eocl xurie ⁊ ſpinetuʒ auaricie ⁊ de iſtũ tranſit:vel dum ipᷣm con
Nthe ſertũ ſuꝑbie: quẽadmodũ pa temnit vel dum bꝛeuitatez eiꝰ
iu ragdiſus aſinoꝝ carduetũ eſt. ⁊ et tranſitum fineq; ↄſiderat.
mag o paradiſus poꝛcoꝝ volutabꝛũ conſideratõe velut ſputum ⁊
dton eeſt ſcenoſiſſimũ. In oꝛto ergo terribile abomĩat᷑ ſimul ⁊ ab-
igin voluptat ⁊ in valle ginguiuʒ hoꝛret. Venit ad vallem pin
o⸗ miſer peccatoꝛ compᷣhendit᷑. guiũ ſiue pinguedinũ.i.hũili
.G⸗ illuc vadit vt ibi moꝛã faciat. taeis:ꝑ ſuij pſïdeſpectu. Hu⸗
Noe In ſolo toꝛrente cedron.i.tri militas vallis eſt ad quã pin
eto⸗ bulatõis eſt ei refugiũ atq; ſe- guedines gratiarũ oẽs cõſlu/
dhrat cuntas ⁊ illud to ſtudijs ac unt. Merito aũt vallis pin-
deeo viribus declinat.et ad locum guium aut pinguedinũ bumi
tce ſue captiõis ⁊ moꝛtis toto im litas e:cui ipſa fames: ipᷣa ari
nc peitu pcipitioq; feſtinat. Ad ditas:ipſa penuria:ipſa pau-
ſonla penitenteʒ ᷣo aptatur. Peni/ pertas:ſpũalis pinguedo eſt.
dicl tens em eoipſo ꝙ penitẽs de De his em̃ oĩby paſcitur ⁊ im
ſngn⸗ cruce: ſepulcro:pfundoq; pec pinguat᷑ hũilitas. In hac ſo/
ldarid cati egredit. Vnde ⁊ dictum la venat᷑ dñs.nihil extra val/
enite eſt Abꝛae in Benef.xij. Egre lem iſtam capit.montes enim
inae gere de terra ⁊ de cognatione excelſi ſuꝑbie ⁊ arrogantie re
iin tua.Et in Jeremia.l. Recedi fugium ſunt ceruis.i.ſtolidiſ/
d⸗ te de medio babilonis ⁊ ð ter ſimis peccatoꝛibus:nea deo

„

Capitulum

capiant᷑. Interpᷣtat᷑ et gethſe⸗/
mani toꝛcular famoſe auditi/
onis. Juxta miſteriũ ergo bñ

dicit᷑ chꝛiſtus dñs veniſſe in
villã gethſemani.i.in villã toꝛ
cularis:ĩ mũdũ ſcꝭʒ.in q̊ toꝛcu

lar.i.moꝛtẽ calcauit ſolus:cuʒ

illaʒz ſupꝛa oẽs alios calcaret.
vt ipſe met dic.lxiij.Eſa.Toꝛ
cular calcaui ſolus.Quid au
tẽ vnq; fuit adeo famoſe au/
ditõis vt moꝛs eiꝰ: cuiꝰ famã

pᷣclariſſimã enarrat oĩs eccle/

ſia ſctõꝝ dum victoꝛia ĩiaudi⸗
tuſq; nobilis ille triüphus q́
moꝛtẽ ipᷣa moꝛte moꝛtificauit
et ipſo moꝛſu ſui infernũ et di
abolũ ſtrangulauit. Vl ideo
famoſe auditõis:qͥa ipſa moꝛ
teꝓ recõciliatione generꝭ hu⸗

mani clamãs:glioſe auditus

eſt. Interpᷣtat᷑ et gethſemani

opꝛimẽs nomẽ hũile Nomẽ
hüile nomen eſt chꝛiſtianita⸗

tis qð hũilitates ꝓfitet᷑:qð eiꝰ

paſſione oppmere intẽdebãt

iudei. Vnde ergo villa geth⸗
ſemani.i.oppᷣmens nomẽ hu

mile locꝰ paſſiõis eius accipi

tur. Moꝛaliter vᷣo penitẽtia
villa gethſemani eſt. Quẽad⸗
modũ em̃ in toꝛculari cõpꝛeſ
ſis vinacijs:vinuʒ expmitur.
ſic depᷣſſis vinacijs peccatoꝝ

vinum cõpunctõſs in penitè

tia eliquat᷑. Vel melius In
toꝛcularibo mũdanis vinũ efſ
fluit et vinacia remanent. In
hoc vᷣo toꝛculari vinacia pec
catoꝝ ꝑ deſertionẽ aut cõfeſſi
onem ipſoꝝ effluũt.Hoc etiä
toꝛcular famoſe auditõis:nõ
ſolum qꝛ in eo audit᷑ cõfeſlio
et ſupplicatio penitẽtiũ.ſed q a
de eo laus deo ⁊ glia ipſis an
geliò vocibo reſonat in excel
ſis.et hoc eſt fama laus ſcʒ et

teſtimoniũ bñ iudicãtiũ Ipᷣa

etiaʒ pnia eſt oppꝛimẽs nomẽz
hũile:quod eſt nomẽ pctõꝛis
qð et ipᷣm in eadẽ delet᷑.et no/
men ei iuſti vel iuſticie reddi᷑
cũ in ea iuſtificet᷑. Eodeʒ mõ
et peccatũ toꝛcular accipi põt
ſed diabolicum:in q̊ adeo mi
ſer pctõꝛ cõpꝛimit᷑ vt totuʒ ex
eo vinũ gr̃e effluat et effunda
tur.ſolaq; ei vinacia pctõꝝ re
maneãt ⁊ ſole feces. Ad villã
ergo pctii.ad locuʒ vel opoꝛ
tunitatẽ eiꝰ ꝑ tentatõeʒ hõ ad
ducit᷑:ibiq; a carnificibo inrſer
nalibo cõpꝛehẽdit᷑:que eſt co
hoꝛs diabolica. Silr ⁊ pctm̃
merito opꝛimens nomẽ hu⸗
mile intelligit᷑ vt humile nõ ꝓ

vile ſed ab humilitate virtute

accipiat᷑. (Et dixit diſcipulilis

n
1
1
pec
Lctii
n
feſio
d
an
ee⸗
e.
li
ne
is,
no⸗

Folliun

ſuis Sedete hic donec vadã
llluc ⁊ oꝛem) Juxta lr̃aʒ:ſecre
ciꝰ oꝛare volebat. In q̊ Mo⸗/
ralit ſecedere docemur a tur⸗
ba tꝑe oꝛõnis.quod ⁊ ipemet
docuerat in.vj. Mathei.Cx
aũt aſſumpſit Petrũ et duos
filios ʒzebedei.i.iacobum ⁊ io
hannẽ: Moꝛalr inſinuat tri-

bus virtutibo que ꝑ tres illos
aplos ſignificant᷑ maxĩe cer/

tandũ:⁊ in tentatõib vł etiaʒ
paſſionibo potiſſimũ inniten/
dũ. In petro quippe qꝛ petra
nomẽ habet foꝛtitudo intelli/

.git᷑. In iacobo qͥ luctatoꝛ vel

ſupplãtatoꝛ.patientia vlł hũili

tas.qᷓ ſole habent lucandi et

ſupplãtãdi hoſtis aſtũciã. In

JZohanne vᷣo qͥ interpᷣtat᷑ gra
intelligit᷑ charitas:q; ſola gra-

tũ facit ⁊ in cõſpectu dñi gra
tioſuʒ. Alijs & virtutibo q̃ſi di
cendũ eſt Sedete hic:in ipſo

diſcrimie paſſiõis. Vel ſede⸗
te hic.i.: fungimini vnoq̊ʒ ma

giſterio ſuo ⁊ ptãte iudiciaria
ſimul ⁊ regia.q̃ tria in ᷣbo ſe
dedi intelligunt᷑. Sedere em
eſt doctoꝝ et regum ⁊ iudicũ.
q̃ tria officia vnaqueq; virtꝰ ĩ
ea vi in qua ↄſtituta eſt exer⸗
cere debet: ſicut ⁊ reuera exer
cet.· Maxie aũt tꝑe oꝛatiõis

in oꝛdinibo ſuis ⁊ gradibus ſe
dere debent virtutes.quẽad/
modũ tꝑe oꝛationis cõuentꝰ
om̃es deſcribũt gradibo ſe oꝛ
dinant:pſallẽdo ſcʒ et cãtãdo
in ſedibo ſuis vel ſtallis ſeden
tes aut ſtãtes ꝓut oꝛõni con/
gruerit. Hoc ergo nobis hic
inſinuare videt᷑ cũ dicit Se
dete hic donec vadam illuc ?
oꝛẽ) Sic ⁊ ſacerdos cũ pau⸗
cis miniſtris ad altare oꝛatu⸗
rus accedit:cõuentu fratrũ ?Zz
multitudine in ſuis ſedibo re/
manente. QOð vᷣo ſequit ( Ce⸗/
pit ↄtriſtani ⁊ meſtꝰ eſſe) illud
in nobis inſinuat qꝛ ſola ini⸗
tia tẽtationũ et tribulationuʒ
in xpᷣi athletis hñt triſticiam.
Finis vᷣo eaꝝ leticiã. ſicut ip̃e
pᷣdocuerat ĩi.xvj. Johis apo/
ſtolos dicẽs.ↄtriſtabimiĩ vos
ſed triſticia vertetur in gaudi
um. Incipit ̊ cõtriſtatio ĩ ele
ctis ⁊ ꝓ xpᷣo certãtibet tantũ

incipit. In repꝛobis vᷣo econ

trario gaudiũ incipit tãtũ.tri

ſticia vᷣo in eis ↄſummabitur

ſed ſine ↄſũmatiõe finis. VUnñ
in.vj.Luce. Ve vobis qͥ nũc
ridetis:ipſe met ait.non ſoluʒ
aut vt veritatẽ humanitatꝭ in
ſe oſtẽderet ↄtriſtatõeʒ et me⸗
ſticiã pati voluit: Sʒ etia v t
c 4

Capitulũů
viam per quã alios ad ſe poſ
ſe venire volebat:ipſemet pꝛe

curreret:vt in paſſionibꝛ non

haberent qͥd cauſarent᷑ Cum
et iᷣm dñm chꝛiſtum pmũ de
toꝛrente paſſionũ in via bibiſ
ſe agnoſcerent. ⁊ vt ait Aug⸗
calicem paſſionis pᷣmum bi⸗
beret medicus ne ulũ abhoꝛ/
reret egrotus.(Tunc ait illis
triſtis eſt aia meavſq; ad moꝛ
tem) quaſi dicat:vltra moꝛtẽ
nõ extendit᷑ triſticia mea: ſed
in ipa moꝛte moꝛiet᷑ ⁊ finietur
Vel triſtis eſt anima mea eo
vſq; doloꝛe cõpaſſiõis q̃ mũ/
do cõdoleo vt moꝛtẽ ꝓ ipſo ꝑ
feram. In quo quid peniten

tem doceat:imo qd veraciter

faciat penitẽs plane oſtendit.
Debet em̃ triſt eſſe doloꝛe pe
nitudinis vſq; ad moꝛtem ve
teris hominis:cõtra eos qͥ vſ
q; ad mutilatiõeʒ eiꝰtãtũmo/
do triſtant᷑. Hi ſunt qͥ a pctõ
ſolũmodo abſtinere:nõ autẽ
emẽdare volũt.quales ſũt fe⸗
neratoꝛes qͥ ab vſurꝭ nõnun/
ᷓ; abſtinent. ſed eas reſtitue/
re pꝛoꝛſus nolũt.Tales ſunt
qui ⁊ veterẽ hoĩem ꝑ abſtinẽ

tiã a detractõne mutilant.ſed fit: nec ſuſtinet niſi ſuſtinẽtes

gures ei integras ⁊ oculos ce

„

4 ⸗
4 N . *

nec ockos ab aſpectu et explo
ratiõe alienoꝝ peccatoꝝ.nec
aures ab auditu detractõnis

auertut. Tanta igitur debet
eſſe triſticia que veterẽ homi⸗

nẽ vſq; ad moꝛtẽ ꝑcutiat. Vlł
iuxta lr̃am que ibᷣm penuẽteʒ
ad moꝛtẽ ꝑferendã ſi alias in

dei pacẽ⁊ gram redire nõ poſ

ſit inducat. ( Buſtinete hic
et vigilate mecũ) iuxta litterã
pondus vigiliaruʒ ⁊ triſticie.
Moꝛalær vᷣ h.i.ĩ hac vita ſu
ſtinere iubemur ipᷣm dñm q̃n
tumcũq; grauẽ ⁊ põderoſum
tẽtatõibo aut tribulatõibo aut
laboꝛibus ſe exhibuerit. Iſta

em̃ grauitas ⁊ põdus eius p

pꝛie dicumt᷑ in ſcriptura. Vn
illud. Viriliter age ⁊ cõfoꝛtet᷑
coꝛ tuum ⁊ ſuſtine dñm.Et il
lud ĩ ſcdðo Ecci. Suſtinete ſu
ſtentatões dei. Cõiũgere deo
⁊ ſuſtine Et iteꝝ in eodẽ De
tuentes dñm ſuſtinete miſeri
coꝛdiã eius.Et alibi in eodeʒ
xxxiiij.dñs ſolus ſuſtinentib⸗
ſe in via vᷣitatꝭ ⁊ iuſticie. No⸗
li ꝓijcere ⁊ abijcere onus illð

qꝛ non poꝛtat dñs niſi poꝛtã

tes ilum vt in ludo pueroꝛũ

ſe. VUnde cantat tota eccleſia

teraq; membꝛa relinquũt: qñ de eo. Faſciculus mirre dile⸗

epio
vlec⸗
dönis
debet
homn⸗
nitete
is in
Phoſ
lehie
lueri
an
nn
um
aut

ns9
Ui
net
Etl
geſun

a“

Folium

cus meus mihi, ꝛ de eo ſcri⸗
ptura in.ix. Amos. aen
9

lũ ſuum ſuꝑ terrã fundauit.

totã eccliam. Non ſit igit᷑ ti-
bi oneri dñs ⁊ nõ ꝓijcias euʒ
ne dicat tibi illð Eſa.xxiij.cũ

tibi ſimilibo. Vos eſtis onus

ꝓijciam ꝗqppe vos. Suſtine⸗
te hic diẽ dñs me ⁊ onera vo

bis impoſita. ſuſtinete etiam
onera fratruʒ ſicut in.xvj.ad
Balathas Alter alterius one
ra poꝛtate.⁊ ſic adimplebitis

legem xpᷣi. His em̃ oibo one

ribus depoꝛtandis conduxit
nos dñs: et ex viciſſitudine ei
tenemur. VUnde ⁊ pmũ poꝛ/
tauit onera noſtra in cruce:⁊
noſipſos vt eius onus.Deq̊

legit in. xj. ath. Onus me
um leue. vt ipᷣm poſtea poꝛta

remus. Pꝛecio etiã eterne re

muneratõis idipᷣm facienduʒ

nos ↄduxit.et hoc ad totã vi

am ſiue dietam. qðᷣ ↄtra illos

diamus:q in ipſa via dñm ꝓ
ciunt.vel qͥ ante expletã die

tã vite huiꝰ pᷣciũ ab eo deuo/
nonis expetũt. Maxie auteʒ
ſuſtinere iubent᷑ hic:qͥ ĩ eccle/

ſia dei columne inſtitute ſunt
vt pᷣlati.⁊ hoc ipſo officio eis
dicit. Quid em̃ aliud eſt dice
re:ſacio te columnã in domo

mea:niſi ſuſtine. Bene aũt ſe
quit᷑. (Et vigilale mecũ) qꝛ ip
ſi hoſtes inceſſanter vigilant.
Vnde Petrus in.iiij.canoni
ce ſue. Sobꝛij eſtote ⁊ vigila
te qꝛ aduerſariꝰ veſter diabo
lus tanq; leo rugies circũit q̃
rens quẽ deuoꝛet Et iob.xxx.
Qui comedũt me:nõ doꝛmi⸗
unt.vigilate ſicut lepoꝛes aꝑ⸗
tis oculis ꝑ timoꝛẽ:⁊ ſicut leo

nes aꝑtis oculis ꝑ foꝛtitudi⸗

nem. VUnde ſpõſa in Catico
rũ.v. Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meũ
vigilat. Bene aut ðꝛ (mecuʒ)
ↄtra eos qui cum diabolo vi
gilant.de q bus in.xxiiij. Job
Kum aparuerit auroꝛa arbi
trant᷑ vmbꝛã moꝛtꝭ.Quidam
om̃ q̃ſi clauſis oculis vigilant
et quaſi de ced de eis ludit di
abolus.Qui qͥdem oclłos ha

bent rõnis ⁊ intellectõis: aut

literature.ſed eos aꝑire nolũt
ad vigedũ.Oe q bo ðꝛ ĩ Eſaia
xlij. Surdi audite et ceci in-
tuemini ad videndũ.Et iteꝝ.
q̃ multa vides nõne cuſtodi⸗
es.Et eiuſdẽ.lj.Leuate in ce⸗
lũ oculos veſtros. Et eiuſdeʒ
lx. Leua in circuitu oclos tu-
os ⁊ vide. Quidã aũt ecõtra
rio vigilant ⁊ coꝛ eoꝝ doꝛmit

Mitabiliter autẽ doꝛ mit coꝛ

Capitulum

quodi

—.—

2*

pſo neſcicte furtim ſub ſcdᷣead Coꝛinth. Cuũ em̃ inũr

ripit᷑.qð gladis vicioꝝ tranſ moꝛ tũc potẽs ſum. Euigila⸗/

fodit:⁊ non ſentit. In hoc ſta
tu ſunt pctõꝝ ſuoꝝ amatoꝛes
oui eoꝝ vulnera non ſentiũt.
Hl ſunt qͥ ↄtra deuʒ vigilant
nõ cum eo. Vigilauit Sem
chꝛiſtus dũs in tẽtatõibo ⁊ tri
bulatõibo: vt eas et ſuſtineret

et vinceret. Iſti vᷣo vigilãt vt

eas effugiant:⁊ vt ꝓhibitas ſi
bi delicias furentur et rapiãt

aut potiꝰ vt in eis obdoꝛmiãt

MHoꝛalr etiã virtutibo in tẽ
tatio nibo illud idem dicendũ

eſt. Sedete hic et vigilate me
cũ. vt in nobis ſedeãt et vigi/

lent in ttatione:ne tũc vel ne
gligẽtia laceãt vel toꝛpoꝛe doꝛ

oculos aꝑire: cetere q̊ʒ q̃ in lu
mine appᷣhẽſionũ ↄſiſtunt vt
hoſtes ⁊ picula pᷣuideãt. Si/
militer ⁊ ſpes vt nos ad certã
dum animet Imo vt de ipſo
certamine ⁊ parato nobis ce

re debet patiẽtia ad oꝑiẽdos
nos ⁊ ꝓtegẽdos ⁊ q̃ſi cõſtrue
re antemurale. Euigilare de/

bet charitas vt totã cohoꝛtez

virtutũ circa ipſum ducẽ no⸗/
ſtrü xpᷣm dũm coget atq; co⸗/

oꝛdinet:⁊ denſata acie pugna

re faciat. Accingi debet diſci

plina q̃ſi extẽta manu vibꝛan

te gladio moꝛtẽ intẽtare hoſti
bus.⁊ ad hũc modũ cetere in
cuſtodijs et excubijs ſuis. vt
ipleat᷑ in nobis illõ Baruch
itj. Stelle dederũt lumẽ in can
ſtodijs ſuis. Stelle.ſ.virtutũ
lumẽ dederũt:ad fugãdas te-
nebꝛas vitioꝝ:nocte tẽtatõis
miãt. Euigilare debet fides ⁊. (Et ꝓgreſſus puſilluʒ) Juxta
Lucã in.xxij.(Auulſus eſt ab
eis quantuʒ eſt iactꝰlapidis.)
Miuſtice vᷣo ꝓgreſſus eꝰ expe
ditio eſt ⁊ ꝓfectꝰnegocij hůa-
ni generis qð in paſſiõe gerę
dũ ſuſceꝑat. Hoꝛalr vo p-

leſti adiutoꝛio letiſicet:de ipſa gredi nos debere docet:nõ re
vicioꝛia ꝑiter ⁊ coꝛona nobiſ/ trocedere puſilanimitate.aut

cũ conueniat.Sic ⁊ timoꝛ vt ſicut diximꝰ negligẽtia potiꝰ

nos infra munitõem noſtraʒ cadere vel iacere.⁊ magniſicẽ

imo in ipſa arce nos ſtatuat. tia animi palã hoſtib⸗ obuiaz
Hec aũt eſt cogitatio nr̃e in/ irxe in oĩ tẽtatione. Vel meli

firmitatis et diffidẽtia de no/ cõtra illos dicit᷑ qui oẽm ten/
biſipſis:ſicut dicit apls in.xij tationẽ quã patiunt᷑ detrimẽ

Folium xXxxI1

tum leſionũ et imminutionez hoſtes. in delectatiõibo qᷓ ſunt
bonoꝝ ſuoꝛum opinant᷑.⁊ eo citra cõſenſuʒ q̃ſi manibo noſ

pſo q̃̊ pugnãt vl tentant᷑ ſe re tenẽt. In cõſenſu vᷣo et dein⸗

trocedere foꝛmidant. Cũ oĩs ceps nos captiuos iã tenent

pugna oĩſq; tentatio cui non ad ſuam ipſoꝛũq; volũtatem
ſentit᷑ ꝓfectꝰ ſit atq; ꝓgreſſio (et pcidit in faciẽ ſuã) Ad lite
Vnð Job. vij. Tentatio eſt rã:genua poſuit: caput indi⸗/
vita hoĩs ſuꝑ terrã.q̃ intelligi nauit vt oꝛaret. Moꝛalr vᷣo
tur vita gre.Tentari igit᷑ ẽ vi ſancti in faciẽ ꝓcidunt.i.in ea
uere ſuꝑ terram.et ampliꝰ ten q̃ ante ſe ſunt cũ aplo ſe exten
tari ampliꝰviuere.⁊ foꝛtiꝰ ten dunt:poſterioꝝ obliti. vt ipſe
cari: foꝛtiꝰviuere.⁊ multiplici dicit i.iij.ad Phil. Vel in fa⸗
us tẽtari:multiplicius viuere ciẽ.iiin ſui cogitatõem atq; p⸗/
Quẽ ꝓfectũ ſeu pgreſſuʒ Ja ſentiã:velut ĩ faciẽ ⁊ coꝛã ocu

cobus ſentiens in pᷣmo dixit. lis ſeipſos habẽtes. Repꝛobi
.DOme gaudiũ exiſtimate fres: vo retro cadunt in poſterioꝛa

cũ in varias tẽtatões incideri ſua.qͥ vł ꝓ tꝑalibo hũiliant᷑ vł
tis. Qui ergo timet tetationẽ: ꝓ eis ſupplicãt dño.Cadũt ẽt
⁊ vitã timet:⁊ vite pfectũ.Ti in poſterioꝛa ſua qͥ in pᷣterlta
me infirmitatẽ tuam. Time ⁊ petã relabunt᷑ ⁊ fracti ceruici
neqͥ ſſimã volũtatẽ tuã: ne foꝛ bo moꝛiũt᷑ quẽadmodũ Hely
te cadat in ↄſenſũ. Cõſide de ſacerdos i.v.pmi Regũ.ð ſel
dei miſcðia qͥ ꝑ tẽtationẽ vult la retro cadẽs fractꝭ ceruicibo
te vehi et pꝛogredi:nõ cadere moꝛtuꝰẽ. Sic⁊ iſti ð ſella.i.ðᷣ
aut retrocedere.Dũ dicit᷑ ̃n alto bone ↄuerſatõis cadẽteſ
tũ eſt iactꝰ vniꝰlapidis) Abi moꝛiũt᷑ et bũ ðꝛ(ꝓcidit ĩ faciẽ
em̃ hoſtes ĩ nos iacere pñt te ſuã oꝛãs ⁊ dicẽsdocẽs oꝛõeʒ
la ignita carnaliũ deſiderioꝛũ maxiĩe hũilitate fulciri et ſauo
aut lapides cõminationũ qͥ/ nrabilè ⁊exaudibilẽ coꝛã ðᷣo fie

bus nos ↄcutiũt et ↄfringũt: ri.vñ illo xxxv.ecẽi. Oꝛõ hũi
cocutiũt timoꝛe:cõfringũt le⸗ liãtꝭ ſe nubes penetrabit ?ꝛ do

ſione ſpei: deijciũt deſpatiõe. nec ꝓpinq̃t ñ ↄſolabil: ⁊ ſ di⸗
In ipſis ů deſiderijs qſi vno ſcedet donec ꝓſpiciat altiſſi 2
iactu lapidis ꝓpinqͥ ſunt nob dũs ñ elõgabit:exauditõʒiſ.

HS

Capitulũ

Dochit etiã ⁊in hoc pius ma
giſter maxiĩie hũilitate et oꝛatõ
ne adiuuari certãtes et in eis
potiſſimũ et ex eis eſſe victoꝛi
am.Qð aũt ðꝛ (oꝛãs ⁊ dicẽs)
Oꝛãs qͥ leʒ deſiderio:⁊ dicẽs
voce.(Pr mi ⁊c̃.Lucas autẽ
in.xxij.dicit( Poſitꝭ genibus)
ↄtra illos qͥ erecti ꝑ ſupbiam
oꝛare pᷣſumũt.qualis fuit ille

phariſeus euangelicus de q̊

in.xviij.Luce agit. Et ↄtra il
loſetiã qͥ ñ niſi altero genu fle
xo ĩ oꝛõe hũiliant᷑. Hi ſnnt qͥ

nõ niſi rõne pctõꝝ de ſe huili

ter ſentiũt:in q̊ interiꝰ nõ niſi
ſiniſtrũ genu flectunt. Debẽt
em̃ ⁊ in bonis ſuis humiliter
de ſe ſentire ⁊ ex eis humiliari

qð eſt dextrũ genu flectere: et

vident᷑ qãmodo nõ ſolũ irri
dere dñm q̃ſi dimidiũ deũ eũ
putantes:ſed etiã velle facere
piurare, Oicit em̃ i.xlv.Eſaie

In memetipo iuraui qꝛ mihi
Dimiliter

cumabit᷑ oẽ genu. Similiten
et id qð in retributionẽ hũili

tatis ⁊ obediẽtie ſue xpᷣo dño

a deo pfe datũ eſt auferre co⸗

nant᷑. Ita em̃ legitur in.ij.ad

Phil. Pꝛopter qð ⁊ deꝰ exal/

tauit illũ ⁊c̃. vt in noĩe ieſu oẽ

genu flectat. Ipſi vᷣo non fle/
ctunt niſi vnũ genu tm̃( Pa⸗

ter mi ſi poſſibile eſt trãſeat a
me calix iſte Juxta lr̃am paſ/
ſionis ⁊ moꝛtis.Cuiꝰ trãſituzʒ
affectu carnis deſiderare ſeĩ⸗
ſinuat.nõ aũt pᷣciſe ⁊ abſolu/
te velle. Vel petit vt tranſeat:

nõ aũt vt nõ veniat. Vel pe/

tit vt trãſeat ab ipſo.et non vt

euaget᷑ vel eat in aplos. vl de

ipᷣa moꝛte vt ab ipſo tranſeat:
ita vt ipᷣm nõ detineat. Vl vt

tranſeat q̃ſi excurſum trãſito⸗
riũ in eo faciẽdo:nõ moꝛam.

In alijs em̃ poſt diſſolutöõe,z
anĩe ⁊ coꝛꝑis moꝛs moꝛaʒ fa
cit: coꝛꝑa ipſa putrefaciendo .
et incinerãdo.i.in puluerẽ re-/
digendo. Juxta ſententiã do
mini in tercio Genef̃. Donec
reuertarꝭ in puluerẽ de q̊ ſum
ptus es. Eſt ergo dicere(träTa⸗

ſeata me calxiſtequaſi dic⸗
ret. Imple quod ꝓmiſiſti mi-

hi per Dauid dicentem. Nõ
dabis ſanciũ tuũ videre coꝛ⸗
ruptionẽ.iuxta gloſaʒ: carnis

putrefactionem. Quod ⁊ Pe

trus in ſecundo caplo Actu⸗
um exponit de chꝛiſto doml⸗/

no:et in eo impletuʒ eſſe teſta

tur. Vel iuxta miſticam ex.
poſitioneʒ gloſe id eſt nõ ſub⸗
ſtantiã moꝛtꝭ trãſire petit.ſed

vindictã que iudeis ꝓpter ea,z

Folium xXxXII

*M infligenda erat. Vt ſit iſte ſen manu dñi plenꝰ mixto:.moꝛs 5
zdd ſus(tranſeat a me calix iſte) i, em noſtra ⁊ vita illoꝝ qdam⸗
ſn iſtius vindicte.qᷓi adeo carꝰ mo do in illo mixte erãt. traſe
,· iudaico pplo: vt ⁊ nunc cecita atigii calix iſte a me ſi poſſibi
ſu⸗ te infidelitatis ſpũaliter moꝛi leẽ i.iſtius vindicte.ſi poſſiodi
ſen ankt᷑ iudei.⁊ tandẽ ſub Tito ⁊ le eſt inquã ſaluo beneplacito .
pe veſpaſiano et helyo adriano tuo ſaluaq; luſticia. Dʒ dicit
t cateruatim trucident᷑.⁊ ꝓpter aliqͥs nõne ſciebat ꝙ nõ pote
kde hoc addit (ſi poſſibile eſt affe rat hoc fieri ſalua iuſticia ̊ in
ſiii cri miſcðie ſue ⁊ cõpaſſionis utiliter ⁊ ſupflue et petebat et
E in pplin iudaicũ expmebat di conditionẽ hmõi apponebat.
cens.(tranſeat a me calix iſte]) Rñdemꝰ ꝙ nõ petebat ꝓpꝛie
⸗ Ii eſt iſtiꝰ vindicte. Per hoc ſed vtrũq; affectũ hmõt oꝛa⸗
oaum vo q5 dixit(ſi poſſibile eſt) ſal tione in ſe expᷣſſit. affectũ qdẽ
icg uã voluit eſſe iuſticiãq̃ſi dice miſcdᷣie ⁊ cõpaſſiois in eo qð
. ret. Ego qͥ deʒ eis ſic cõpatioꝛ dixit(trãſeat a me) Amoꝛẽ vo
ich et miſereoꝛ:optãs ne eis q̊dã iuſticie in hoc ꝙ dixit (ſi poſſi
ee⸗ modo calix paſſiõis mee ver bile eſt inſinuãs nobis nõ de
1do tat᷑ in toxicũ ⁊ potionẽ moꝛti/ bere eſſe euagatũ affectũ miſe
ntt ferã:qͥ eſt totius egrotãtꝭ mũ ricoꝛdie.ſed limitatũ et mode
un di ſaluberrimũ antidotũ. He tatũ finibo iuſticie. in qᷓ ⁊ q foꝛ
ni⸗ dũ ipſaʒ moꝛtẽ ipᷣa moꝛte ab⸗ ma nobis oꝛanduʒ eſſet: aꝑte
, ſoꝛbeo:ſimul et vitã iudeoꝛuʒ docuit. NHeq; em̃ qð compaſ
-, ãqdãmodo deglutiã. Ita eniʒ ſio pᷣciſe affectat.neq; qð iuſti
ſo vſualr dicit᷑.ulud bibi cuiꝰ pᷣ cia meritoꝝ pciſe pᷣſcribit. ſed
⸗ ciũ bibit᷑. Quia ergo nõ ſo⸗ qð obuiatio eoꝝ ⁊ oſculũ.de
nis lum.xxx.argẽteis: ſed etiã pꝛe quo in pᷣs.legit. Miſcdia et
e cio moꝛtis ⁊ ſpũalis et eterne veritas obuiauerũt ſibi,. iuſti
u/ dñice paſſiõis caliceʒ emerũt cia et pax oſculate ſunt: ſaluo
hn iudei:eius foꝛo oẽ petm̃ moꝛ vtriuiq; iure.⁊ cũ pace vtriuſ
ſ tale emit᷑ recte nõ ſolũ moꝛteʒ q; ðcreuerit volẽdũ Pciſe ⁊ab
nen, noſtrã:ſed etiã vitaʒ eoꝝ vno ſolute atq; a deo petẽdũ.p?ꝛo/⸗
ſob⸗ imo illo calice paſſiõis ſue bi pter qð ipſe ſtatim ſubiungit
ſe bet.:⁊ hoc mõ erat calix ille in (Aerũtamen nõ ſicut ego vo

ch⸗

Capitulum

lo) id eſt ſicut ex affectu car⸗

nis et miſericoꝛdie cõpaſſio⸗

cta volũtate:que nec in remiſ ter ⁊ totũ obtinet qð vult cuʒ

ſionem neglecta iuſticia: nec

in crudelitatẽ poſtpoſita mi/

ſericoꝛdia decliat a recto. In
hoc aũt qð addit(erunta/

mẽ nõ ſicut ego volo ſed ſicut

tu vis)quid nobis ſp facien/

Oü ſit: qtiens volũtas nr̃a cõ
tra deli volũtatẽ:aut ꝑ ſuꝑbiã

ſe erigit:aut ꝑ quãcũq; ↄcupi
ſcentiã ab eo declinat in deoꝛ

ſum: aut ꝑ ea vicia q̃ in ſuper
fluitate aut diminutione ↄſi/

ſtũt q̃ ſunt parum ⁊ nimiũ vel

in dextrã vel in leuam decliat

ꝗad noꝛmã et ↄfoꝛmitatẽ diuie

volũtatis eã reducendũ. Il⸗

lud etiã attendendũ eſt ꝙ be?
eſt vna pax ⁊ btitudo volũta

tis hũane: idipᷣm ſcʒ ⁊ eodem

moõ cum deo velle. Nulla em̃
eſt pena vl miſeria volũtatis

hHhaane niſi ꝙ ei reſiſtit aut cõ

tra eam fit.ſimilr nulla turba

tio eius alia. Cum aũt diui/
ne voluntati oĩno conſoꝛmis
fuerit vt ſit vna.i.vnius ꝑ oia

cum ipſa:tunc ſicut nihil ad/

uerſat᷑ diuie voluntati vel re/

pugnat:ſic nihil ei aduerſabi

*
*. . “B
*

tur vel reſiſtet, Et hec eſt pax
eius nihil habere ſcʒ rebellio
nis vel inquietatõis. Simili

ad eaʒ rectitudinẽ reducta fu

erit.qm̃ totum obtinet qð de
us vult eam retinere,. et hoeẽ

qð totũ ⁊ ſolum vult obtine/

re in hoc ᷣbo vno ( Aerũta/

men nõ ſicut ego volo ſed ſiẽ

tu vis) Hõ ſolũ vie ⁊ vite no

ſtre rectitudinẽ nos docetipᷣe

magiſter veritat:ſed etiã ipᷣm
finem vie.i.btitudinẽ euiden
ter oñdit.huiꝰexemplo ⁊ ma/
giſterio in oĩ tẽtatione vel tri/
bulatione ad ipſum nobis ex
affectu dicendũ:⁊ ad mitigã⸗
das tẽtatðes ipſa virtute ver
boꝛũ dñi ſaluatoꝛis: ⁊ ad im

petrãdam victoꝛiã ipſo ꝓmo
uente et exaudiẽte ſimł oꝛatio

nẽ quã ipſe pꝛo ſe ad patrẽ fu

dit nobiſq; dictauit ? nos do
cuit. (Et venit ad diſciplos
ſuos et inuenit eos doꝛmi⸗

entes) iuxta literam planum

eſt. Aduẽtus eius ad diſcipu
los aduentuʒ qᷓ nos viſitat in
tribulationibus inſinuat. Et
ter viſitaſſe diſcipulos doꝛ

mlientes dicitur:⁊ nunc incre

paſſe:nüũc vᷣo quietem eis in⸗

toer,
cbclio
Hinli
ltaß
cafu
göde
thoce
buine⸗
erüta⸗
ſed ſ̃
Neno
Ckrihe
üüiön
Ciden
zmna/
Am/,
is er
igi⸗
lever
din⸗
nd
no
ne u
s do
ſplos
nl⸗
nun
dlope
ſtain
et⸗ t
oo doe
cince
do

bus oꝑat᷑ demõſtrat. Pꝛimũ
eſt ipſa ammonitio doctrine:
ſic vt totam vitam ſuam intel
ligant ⁊ videant. Secunduʒ
eſt tribulatio que eſt velut ſti
mulatio q̃ toꝛpentes et negli/

gẽtes excitat:iet hãc ipſa incre

patione diſcipuloꝝ inſinuat.
Tertiũ eſt cõſolatio qua ten⸗
tationibo et tribulatõibo vul/
neratoſ atq; fatigatos refouet
ac relicit ⁊ q̃ſi eos vires reſu/

mere et reſpirare facit:et hec ẽ

quies quã in medijs laboꝛib

7 doloꝛib ſuis indulget. In

hoc aũt ꝙ ſo eos doꝛmientes
inuenit:illud nobis inſinuat
ꝙ in oĩ tentatõne vel tribula
tione omies doꝛmimus:clau/

ſos hůutes oculos vt nihil pe

nitus ſpũalr videamus:⁊ toꝛ
poꝛe ⁊ negligentia q̊ dãmõ li⸗
gati ⁊ velut q̃dã ſomno hꝛeſſe .
niſi ipſe nos excitet ſumꝰ. Co

teſt ⁊ trina iſta viſitatõ ad tres

vires ipſas aniaꝝ noſtraꝝ re
ferri Rationalem em̃ in teta/
tatione velut in nocte q̃dã bo

nis cogitatõibo illũinat. Con

cupiſcibilẽ vᷣo moleſtijs vt ex
citet pulſat. Iraſcibilem quo

qꝙᷓ; ꝓmiſſionibus et roboꝛe ſi-

Folium

dulſiſſe:tria que in viſitatiõi/

mul ne cadat aut deficiat ſub
fulcit atq; ſuſtẽtat. Et hoc eſt
qð legitur Job. xxxiij. Hec
omnia operatur deus tribus
vicibus per ſingulos vt reuo
cet animas eoꝛũ a coꝛruptio⸗
ne et illuminet in luce viuen⸗
tium. Miſtice etiam ad di/
ſcipulos nunc veniẽs eos vt
diximus inuenit doꝛmientes

cum ipſe vigilare eos pꝛece⸗

perit.et in hoc mirabile quia
ipſos cuſtodes et ſpeclatoꝛes
alioꝛum id eſt clericos maxi/
me inuenit in volutabꝛo diui
tiarum ⁊ deliciaꝝ imerſos at
q; ſopitos. Mira dementia
in ipᷣo bello ⁊ tentatõe obdoꝛ
mire:⁊ maxime in eis qͥ ad ex
cubandum ⁊ vigilandum ſu
per gregem domini conſtitu⸗/
ti ſunt:paſtoꝛes ſcilicet ⁊ pꝛe/
lati. vnde totiens viſitati et ex
citati obdoꝛmire poterãt. In
quo deſidia noſtra et pertina
cia inter tot moꝛtis ſpiritua⸗
lis diſcrimina.et circũeunti⸗
bus nos rugientibus pꝛepa/
ratis ad eſcam. De quo legi-
tur in li. Eccliaſtꝭ.Deniq; in⸗
ter gladios hoſtium in perl/
culis maris vite huius ob⸗
doꝛmire non foꝛnidamus.

Capitulũ

Moꝛalr vo ad virtutes boc Somnꝰ em̃ ſpũalis.i.toꝛpoꝛ

referendũ eſt ad qᷓs miſer pec

catoꝛ excitandas velut trina ſuijpſius efficit hoiem. Nigi
viſitatiõe debet accedere:ſol⸗ lia vᷣo ſpũalis.i.ſollicitudo et

⁊ incuria impotẽteʒ ⁊ impotẽ

licitãs eas ⁊ pulſans cõmina pᷣcogitatio tentationũ expedi

tiõe ſupplicioꝝ: pollicitatõe pᷣ
mioꝝ. Tercio ipſa cõtumelia
et ignominia ſuccũbẽdi tã le/
uibo ad vincẽdũ. Qõ aũt ter
cio dicit dũs (doꝛmite iã ⁊ re⸗
quieſcite) yronice dictũ iuxta
lram accipi põt.Sic ⁊ vroni

ce virtutibo dicendo:doꝛmite

iam ⁊ reqͥ eſcite dũ gladijs ho
ſtiũ.i.vicioꝝ ↄfundimini.vel
qꝛ tertio motu tentatõis qͥ eſt
delectatio citra ↄſenſum: vᷣtu
tutes obdoꝛmiũt.Qõð aũt di
cit petro (Zu nõ potuiſti vna
boꝛa vigilare mecũ )iuxta ltt⸗
terã q̃ſi inſultat petro potius
q; alijs.qꝛ temere ⁊ incõſulto
auſu pꝛiꝰdixerat( Et ſi oẽs ſcã
daliſati fuerint ego nunq; ſcã
daliſaboꝛ.)Et bene dicit (nõ
potuiſti vna hoꝛa) qͥa bꝛeuis
eſt hoꝛa tẽtatiõis.et tẽpꝰ vniꝰ
tẽtatõis vix vna hoꝛa eſt. Si
llla hoꝛa cũ xpᷣo dño vigilet᷑ la
trones aufugiũt.ab eis em̃ qͥ
vigilãt latrones diuertũt.⁊ ſo
lis doꝛmiẽtiba ĩſidiant᷑.illoſq;
ſolos bonis ſuis ſpoliant.Et
bene dicit( Viglilate et oꝛate)

tum eũ reddit aduerſus eas.
Oꝛatio vᷣo nõ ſolũ inuocatio
eſt ⁊ ipetratio ſimul celeſtꝭ au
xilij atq; pᷣſidij.ſed etiam cla/

moꝛ ẽ deterrẽs ⁊ diffugãs la⸗

trũculos.ſed ⁊ virtute ſua mi
nuens vires hoſtium.⁊ velut
vlulatꝰ turbe pugne: clangoꝛ
q; tubaꝝ diſſoluẽs vires ipſo
rum In q̊ manifeſte nobᷣ oſtẽ

dit᷑ q; facile triiphemꝰ de ho⸗⸗

ſtib:qs ſolo clamoꝛe et vlula
tu oꝛõnis in fugã vertimꝰ at-

q; ꝓſternimus. Qui g in ten/
tatiõe nec clamare vis vt ho⸗

ſtem deterreas:nec celeſte in⸗
uocare auxiliũ vt vincas:qͥd

aliud q; manifeſte oſtendis ꝰ
te velle vinci ⁊ hoſtẽ te impu⸗
ne occidere. Hõ em̃ vt videt

deum vis ſcire vel noſce ꝑicu
lum tuũ.nec alios qͥ tibi ferre
poſſint pᷣſidiuʒ.dũ nec añ de/
um tribulationẽ tuam ꝓnũci
as.nec ante ſctõꝝ aliquẽ:vnðᷣ
poſſit tibi aduenire auxilium
q debebas oculos tuos leua

re in montes vnde euenireti

bi auxiliũ. In hoc etiaʒ te dei

ccho
inpot

11

tucoe

erpdi.

nsens⸗
hoento
Achau
an ,
gisl
eſuam
erelt
dangen
si⸗
ſoboli
Neho⸗
etvie
tin
ginten⸗
gntbo⸗
ſckeln⸗
r

ndis 1

inpu,
nd
ſepian
plſen
tüde,
n gia
gen
ctun
vse
aut
izeni

Folium

ꝓgitoꝛẽ agnoſco qͥ vides fu/

rem diabolũ in domũ eius.i.
teipᷣm intraſſe.et bona eiꝰ di⸗

a diabolo ꝑ ſuggeſtionẽ coꝛaʒ
poſitam.a q̃ nec ꝑ nos diuer/
tere poſſumꝰ: nec in eã tñ niſi

ripere ⁊ vnũ ex filijs eius.i.te ꝓpꝛia voluntate intrare: q̃ſi ſe

ipᷣm occidere,hec oĩa per oꝛa

tionẽ ei negligis nüciare.QOð

aũt dicit( vt nõ intretis in ten
tationẽ) Intretꝭ intellige ꝑ cõ
ſenſum. In illud em̃ intramꝰ
in quod amoꝛe vel cõſenſu il/
labimur. Ibi ſumꝰ vbi amo/
re ðfſigimur vl tenemur. Hic
igit᷑ oꝛandũ eſt vt nõ intremꝰ
ſed potius foꝛis ꝑ diſſenſuʒ et

reſitentiã foꝛtiter dimicemꝰ.

Et ad hoc(Spũs q dem ꝓm

pteeſt) q;tũ ẽ de ſe(caro aut in
firma) affectiue:i.ipam ſpũs

foꝛtitudinẽ et ꝓmptitudinem

eneruãs ⁊ toꝛpere faciẽs Hõ

em̃ ĩtrat ĩ tẽtatõeʒ.ii rẽ q̃ ei ve C

lut laqueꝰ aut fouea a tẽtato/
re coꝛã ponit᷑. Naturalr eniʒ
et ſponte viſa declinat ꝑicula
ſed de coꝛruptione carnis q̃ſi

inebꝛiatus eſt et obſcuratus.

vt aut oĩno nõ videat:aut pa
rũ.⁊ de eadeʒ ita infirmatꝰ vt
ſemꝑ daudicet ⁊ facile coꝛru⸗
at.difficile aũt imo q;dtum ad
ſe impoſſibiliter reſurgat.mi⸗

ſerabilis infirmitas: qa oꝛare

nos ſemꝑ opoꝛtet vt nõ intre
mus in laqueũ vel foueã nob

roget auicula aut cãpa ne in-
tret ĩ laqueũ aut pedicã. Poi
ſet etiã intelligi ſpũs:ſpũſſan
ctus.qͥ quidẽ ꝓmpteſt omia
largiri.ſed caro infirma eſt.i.
hõ ſpᷣe ex carne ⁊ debita inſtã
tia pecere:⁊ cõgrua capacita⸗“
te reciꝑe:et debita diligẽtia re
cepta ſeruare. Recte aũt oicit

caro infirma:q;̃ nihi niſi rue⸗

re ꝑ ſe:niſi cedere omni pellen
ti:niſi ledi ab oĩ obuianti:ni/
hil niſi deficere nouit. Huiꝰ
typũ ſe gerere cayn.iiij. Geñ.
manikteſte oſtẽdit: dicẽs. Ois
qui inuenerit me occidet me.
arnutas.i. carnales omneſ
q̃ inuenit occidit.ſi em̃ pſpe⸗/

ra ipᷣos inueniũt velut in pu/
tredinẽ voluptatis aut gloꝛie

eos diſſoluũt. Si aduerſa ip
ſos inueniũt velut vaſa ficti⸗

lia cõterunt,aut velut paleaas

eos adurũt. Aduerſa qᷓ virtu
ti ↄcupiſcibili aduerſant᷑ ira-/
cundia eos vrunt.Carnẽ aũt

hic carnalẽ hoĩem vel carna/

lem affectũ accipimꝰ. C alt
tercio dñs Jeſus oꝛaſſe legit.
aut ad ipſaʒ trinitatẽ oꝛönes

Capitulum

noſtras nos debere dirigere.
aut tria que in nobis ſunt.ſcʒ
tres vires attẽta in oꝛõne hĩe
aut tria petere debere q ſũt li⸗/
beratio a malis.bona gratie
2 gloꝛie. aut dei gliam: ⁊ ſalu/
tem ꝓpꝛiã:ſalutẽq; pximoꝝ pe
tẽda eſſe a nobis ſignat. Vel
tria illa qᷓ oꝛationẽ potiſſimũ
cõmẽdant ⁊ exauditõe dignã
efficiũt ſic nob inſinuat. Hec
aut ſunt vt ſit deſide rio obti/

grauant ocli lögitudine vigi

liaꝝ.vñ.defecerunt oculi mei
dũ ſpero in deũ meũ. Bꝛauã

tur ſumo noxiaꝝ cogitationũ
Bꝛauant᷑ lõga lucis abſentia

ſicut aparet in his qͥ lõgo tẽ/

poꝛe in obſcuris carceribo de
tenti ſunt. Exeũtes em̃ de car

ceribo luceʒ qua diu caruerũt
ferre nõ poſſũt.Gꝛauant᷑ ⁊ lu

cis vehemẽtia:ſicut apparetĩ

aſpiciẽtibo ſolẽ Gꝛauant᷑ etiaʒ

nendi qð petit᷑ feruida.et ſpe ne videãt.i:phibent᷑ interpo/
impetrãdi audax et fida.⁊ hu ſito velamie. Intpoſito quẽ/

militate petendi deuota. QOð admodũ ſolliciti terrenoꝛũ: q

aũt dicit᷑ qꝛ (Oꝛauit tercio eũ hanc ſollicitudinẽ hñt in onꝰ
dem ſermonẽ) nõ eſſe nugato ſine affectu.Terrena em̃ iter
riã vel faſtidioſam eiuſdẽ oꝛa poſita hñt hmõi hoĩes ſibi et
tiõis repetitionẽ coꝛã deo no vero ſoli qũq;:⁊ eis illũ intue
bis inſinuat. Ne verearis igi ri ꝓhibet᷑. Velatos aũt ocu⸗/

tur eandẽ oꝛatõem crebꝛo re los habẽt qͥ vicia oculis intel
petere.ne foꝛtaſſe ði auribus lectus et affectus adherentia

faſtidiũ pariat.aut tibi obijci
atur:nugarꝭ.aut eaſdem circi
nas auras. qꝛ nihil dulciꝰ in
gauribus ðᷣi ſonat.,nihil ſuaui
us naribus eiꝰ redolet q; oꝛa
tio qualẽ diffiniuimus. Vnñ
Dirigat᷑ oꝛõ mea ſicut incẽſũ
in ↄſpectu tuo.Et in.v. Apo
calipſis. Simb cithare ⁊ vya
le plene odoꝛamentoꝝ: coꝛda
ſctõꝝ oꝛãtiũ diount᷑. Bñ aũt
dicit᷑ (Erãt ocli eoꝛũ grauati⸗

bñt:⁊ alligata q̃ſi velamẽ. Vi
cia hec terreni affectꝰſunt hec

eadẽ ⁊ velamĩa. Ipſa vᷣo terre
na velut ĩterpoſita ſunt.Gꝛa⸗

uant᷑ ⁊ egritudine hoc eſt na/
turalis habitudo vel ignoꝛã/

tia.Gꝛauant᷑ ſomno bh eſt toꝛ

poꝛ ⁊ ðᷣſidia:q̃ młti oclłos etiã

apire ꝓhibent. Oculos aꝑire
⁊ videre nõ ſinit᷑ cui ipᷣm cogi

tare moleſtũ eſt Oð grauamẽ

in oĩ tentatõe ſinguli exꝑiun

erig
Uimei
Geni
Ntioni
ſenti
goti⸗
ide
decar
mwerut
nirtn
wi
nteuz
terpo⸗
que⸗
orieq
non
ſüite
ſhie

jüme

ta,
bünrt

Folium

dum aliud cogitare qᷓ; ipſum

dʒð per ſuggeſtionẽ a diabolo

nobis coꝛã ponit᷑:nõ ſine mo
leſtia et difficultate poſſumꝰ.

Sequit᷑ (Ecce appꝛopinqua
uit hoꝛa) Afa plana eſt. Mo

raliter vo hoꝛã tentatõis oẽm
tanq; ꝓxiaʒ nos expectare de
bere docet. ⁊ ꝓpter hoc ſp eſſe
paratos. Vn Ecci.ij. Fili ac
cedens ad ſeruitutẽ dei:pᷣpa⸗
rã aĩam tuã ad tentatõeʒ. Ja/
cula em̃:vt ait Gꝛeg. q̃ pᷣuidẽ
tur minꝰledũt.Qui aũt pigri
et deſides ſunt ad pᷣꝑandũ ſe
vt q̃ſi in pace ſint aut lõge ſit
ipſa tentatio aut tentatoꝛ.hi

ſunt ꝗ tunc pᷣmũ clipeum vo

lũt aſſumere:cũ iã gladio ho/
ſtili tranſfixi ſunt.tũc pᷣmum
gladio ſe accingere volunt cũ
iam in eis virtus ad tenendũ
gladiũ ⁊ ad ꝑcutiendũ defecit
Hi ſunt qͥ nolũt pugnare niſi

moꝛtui. Magne demẽtic an

ticipiũ vulgo anantagiũ faci
unt diabolo qͥ pꝛius ſe ꝑcuti
et occidi patiunt᷑ ab eo q; ar/
mis ſe induãt.: Tunc pmum
rebellare aduerſus eũ volen⸗
tes:cuʒ iam victi ⁊ capti ſunt.
imo cũ iã homagiuʒ fecerunt
el duabo manibe:vt vulgo ðꝛ

dü eas in manib eiꝰi in vo⸗

luntate eius implenda poſue
runt.qͥ modus eſt faciẽdi hbo

magiũ. VUſualr quippe ðꝛ in
manibo eius aliqͥd poni:ĩ cu⸗
ius voluntate ponit᷑. Qui g̊
manꝰ ſuas iurta diaboli vo⸗
luntatẽ ad iniqͥtatẽ extẽdunt.

eas in manus diaboli indu,
bitanter ponunt.negligentes

ſunt illi de qb vulgo dicit ꝗ;
poſt moꝛtem parãt ſibi ſoꝛbi⸗
ciunculas:vulgo chaudel, et
medicinã.cuʒ eis dicat᷑ Ecci.
xviij.Ante lãguoꝛem adhibe
medicinã. Hi ſunt qͥ iuſticiazʒ

et allegatões poſt factũ iudi

cium ⁊ latã ſententiam tm̃ pa
rant.cũ eis in eodeʒ caplo di
cit᷑. Ante iudiciũ para tibi iu
ſticiã ⁊ ante languoꝛẽ interro
ga teipᷣm. Hi ſunt qͥ poſt ſub
latũ equum ſtabulũ volũt ob
ſerare.vñ.Cũ iaʒ dãna feras
hoſtia ſero ſeras. Qõ ſequit᷑
(Filius hoĩs tradet᷑ in manꝰ
peccatoꝝ) NHon dicit.vi eum
capient.ſed ſponte tradetur ⁊
ꝓdicioſe eis exponetur Pec
catoꝛibus enim.id eſt demo/
nibus vel vicijs: iuxta moꝛa⸗
lem expoſitionem. ( Surgite
eamus) Ad literaʒ de ſomno.

(Surgite eamus obuiã pſe⸗

cutoꝛibo, in q̃ ꝙ ſpõte manib⸗
%0 2

Capitulũ

cop ſe maderet: voluntarius pitudine adulterij interpella

d paſſionẽ ⁊ moꝛtem accede
ret.:qͥ nec ꝑſecutoꝛibo velĩ mo
dico declinare voluit.ſed cõ/
ſulte ⁊ ex induſtria eis occur/
rit apꝑte oſtendit. Moꝛaliter
vo In tentatõe nobis ſurgẽ/⸗
dum eſt. ſtando em̃:nõ iacen
do pugnatur. Mira demẽtia

ſtatim boſte irruẽte ⁊ moꝛtem

intentãte ſe pſternere.hoc em̃
ſi diligentiꝰ attendat᷑ eſt ante
ipᷣm cadere ſeu ſe pꝛoſternere
ad ipᷣm adoꝛãdũ.Adoꝛat ſup
plicãdo et inclinãdo caput.i.
coꝛ.cuiꝰ inclinatio ⁊ incurua⸗

tio amoꝛ eſt vel cõſenſus.(p⸗

cidit in terrã) ? totus iacet hõ
interioꝛ cũ caput.i.intellectuʒ
ꝑ cogitatõeʒ terrenam habet
ad terrã. Ventrẽ vᷣo:i.affeciũ
⁊2 pedes.i.oꝑa.Similr o aĩa
chꝛiſtiana qᷓ ſpõſa es celoꝝ re
gis ſtatim vbi coꝛruptoꝛ dia
bolus ⁊ adulter aduenit ꝑ tẽ⸗
tationẽ ad te polluendã et coꝛ
rumpendã:nunqͥd non te ad
adulteriũ et coꝛruptionẽ tuaʒ
ſtatim pꝛeparas:q te ſtatiʒ ad

uit: et tu lã te ei ſuppoſuiſti per
cõſenſum. Attẽde q̃nta ſit im

pudẽtia libidinis tue ſpũalis

q̃ntaq; facilitas foꝛnicatõnis
tue.vt valde impleat᷑ in te qd
dicit dñs ꝑ Jeremiã. Facili⸗

tate foꝛnicatõis ſue contami

nauit terrã. ſilr etiã in.ij.eiuſ/
dem Curſoꝛ leuis explicãs vi
as ſuas. Surgere debet ſpõ⸗
ſa ne paratã eaz ad turpitudi
nẽ inueniat coꝛruptoꝛ.De hu
iuſmodi aĩabo ðꝛ in eodẽ eiui
dẽ. Oẽs q̃rẽtes eã nõ deficiet

in mẽſtruis ſuis inueniẽt e‚ii.

in cõcupiſcẽtijs iacẽtẽ.Sur
gendũ eſt in tentatõne.qꝛ illa
hoꝛa fur venit ad ꝑfoꝛanduʒ
domũ vt legiẽ Mattch. xxiuij.
Durgendũ inquã ad defen/
dẽdũ ſe et ſua ab homicida et
fure. Surgẽdũ eſt etiã vt ab
alto ꝑcutiatur diabolus:⁊ ne
nos nõ tm̃ occiſioni ſed etiaʒ
cõculcatõi paratos inueniat.
(Eamus) Eundũ eſt nobᷣ ob
uiam ipſis pctis:ad ea reꝑcu
tiẽda vel ad ea declinãda. Et

terraʒ ſternis vt ei ſubiaceas. ꝓpter hoc indiſticte ðꝛ (eamꝰ)
Hõ em̃ põt te coꝛrumꝑe niſi Quibuſdã em̃ occurrendũ e
lacentẽ ⁊ eiꝰvolũtati ꝑ cõſen/ directo ⁊ directa acie cum eis

ſum ſubiacẽtẽ. Vix te ꝑ cogi/
tationẽ allocutus eſt et de tur

pugnandũ. q̃lia ſunt pctã cu
piditatis ⁊ auaricie.ireiiuidie

er
4ftin

Nönis
ntego
ficli⸗
ntami
ireil⸗

ſtunt vt in via lõgo tꝑe quaſi

ſeßeneralier oĩa illa que mo
leſtiã habent. Alia vᷣo fugien
da ſunt qꝛ ſola declinatõe oc/
cidunt᷑:qualis eſt foꝛnicatio.
de q̃ aplus in pꝛima Coꝝ.vj.
Fugite foꝛnicatõeʒ. Trãſeun

dũ em̃ eſt ſtatiʒ vbi foꝛnicatio
tentauerit ad alias occupatõ

nes. Vel eamus ↄtra moleſti
as in abiſſum celeſtis gaudij
et hoc ꝑ ſpem Cõtra delicias
vo in abiſſum doloꝛis.i.infer
num.⁊ hoc ꝑ timoꝛẽ. He ſunt
artes ⁊ reſugia in q̃̊s nobᷣ eũ/
dũ eſt in tentationibo noſtris.
in eis hoſtes carcerant᷑ oẽs.i.

captiuant᷑ et occidunt᷑. Inde

ſoluz aduerſus hoſtes ſecure
pugnamus. Vel eamꝰ cõtra
illos dicit qͥ q̃libet tentatione
velut repulſi retrocedũt.q̃cũ/
q; muſca eos per cogitatõem
gut ꝑ motuʒ pupugerit:a ce⸗
pto itinere rectitudis ſtatĩ de
ſiſtũt:et q̃ſi grauiter aut letali

ter vulnerati:ſanãdis muſca/

rũ pũctionibo tãto ſtudio inſi
lãguidi remaneãt.greſſus bo
noꝝ opeꝝ ⁊ magnoꝛũ ad q̃ ex
officio vel ꝓfeſſiõe tenent᷑ pe⸗
nitus obmittãt:neſciẽtes qꝛ ꝑ
medias turbas noxiaꝝ cogi⸗
tationũ:per medios gladios

duros pambulãda eſt via
dei. Unð Ecãi.ix. In medio
laqueoꝝ ingredieris ⁊ ſuꝑ ax
ma dolentiũ trãſibis. Iſti vᷣo
muſcaꝝ impetu repulſi ⁊ acu
leis ſeu pũctiõibo deterriti:tẽ/⸗
poꝛa magnis virtutũ ꝓfecti-
bus debita:in hmõi punctio
nũ ſanatiõe expẽdere nõ eru/
beſcãt. Tũc aũt maxie ꝑam/
bulanda eſt via dei.tunc greſ
ſus maxĩe accelerãdus cũ ho
ſtes ꝑ tẽtatões ſe oppoſuerint.
Regnũ em̃ dei vim patit᷑ ⁊ vi
olenti rapiũt illud. vt legitur
Matthei.xj. Illi em paſſus
ſeu gꝛeſſus apud deũ ſoli gr̃a
et remũeratiõe ſunt digni js
vi ꝓpulſis aut ↄculcatis hoſti
bus ꝑgentes ad ipſuʒ facimꝰ.
Memento etlã ⁊ illud ꝙ tũc

pmum de egipto iuerunt filij

iſrael cũ eos coegerũt egiptij
exire nullam eos moꝛã facere
ſinẽtes.vt legit᷑.xij.Exo. Sic
ergo ipſa tentatio tibi ſtimu/
lus imo ſtimulatio. Stimu⸗
lus em̃ moꝛtis.i.diaboli pec/
catum eſt.pme Coꝝ/xij. Jpa
igitur tentatio ſtimulatio eſt.
Accelera igit᷑ greſſum ꝓfectꝰ
ex ſtimlo quẽadmoduʒ vides
ipſos aſinos faciẽtes.vel po⸗
tius ꝑcuſſus ab hoſte ⁊ puo⸗/
Ms d 5

catus inſurge in eum ? vade buſtus ⁊ validus.qꝛ cum di/

contra eum vt eũ euicino ꝑ/
cutias.Et ſᷣm h̊ legimꝰ Sur

gamus.i: inſurgamꝰ,. et eamꝰ
aduerſus hoſtes. et hec eſt cãẽ
(Ecce appꝛopinq̃t qui me tra

det) Nec magna glia eſt ſi ꝓ·

uocatꝰ hoſtẽ repcutis.ſi paſ-
ſus iniuriã vindictã expetis.
Ded ſi ſuſcitas leuiathan.i.
ſi aduerſus te illũ puocas:p/
oꝛ illũ ꝓpuocans.ſicut legit᷑ in
iij. Job. Maledicũt ei qͥ ma
dicũt diei:qͥ parati ſunt ſuſci⸗

tare leuiathan. (Adhuc eo

loquente ecce iudas Afa pla
na eſt. Moꝛaliter Adhuc de
liberãte:cõſiliante:⁊ cõſilio te

pᷣparãte:et aduerſus hoſtẽ ax

mante (ecce iudas)i.ecce ho
ſtis ⁊ turba hoſtiuʒ. vtpote qᷣ

nec plene deliberare nec ple⸗

ne nos armare ꝑmittit ſed re

pentina irruptiõe ꝑuenire in

ꝓuidos:⁊ impꝛouiſis iaculis

inermes trãſfigere molit᷑. iðᷣo
dicitur (adhuc eo loquẽte ⁊c̃)

vt nunq; nimis celerem repu

tes pᷣparationẽ tuaʒ:ideo etiã
vävlt ſcias quãto ſtudio laboꝛat
diabolus exturbare ⁊ diſſipa
re cõſiliũ ſalutis.ſciens illud

xxiiij. Pꝛouerbioꝝ. Vir ſapi

ſpoſitiõe initur bellũ:et erit ſa

lus vbi multa ↄſilia. Dimilx

ſapiẽtia qᷓ; vires ⁊ vir pꝛudẽs
magis q; foꝛtis. Sciens etiã
qꝛ palladẽ deam eſſe belli po
ete non ĩmerito fabulati ſunt.
Ecõtrario vᷣo(adhuc eo lo/

quente).i,:peccatoꝛe de pecca
to ipſo deliberante q̃liter iſpᷣm
faciat.( Ecce iudas ⁊c.) q̃ſi ex
tunc debet eſſe turba virtutũ
cum ipſo duce ſuo vt ipᷣm cõ/
pᷣhendat.Tunc em̃ debiliſſi/

mus eſt ⁊ oĩno inermis.in oĩ

bus em̃ que peccati ſunt ĩſir⸗

mioꝛ eſt engitatio. Et hec eſt

opoꝛtunitas quã pus iudas

queſiuiſſe ſignificatꝰ eſt. Hac

ergo opoꝛtunitate iudã aduo
ca ceterãq; virtutũ cohoꝛtem
qui teipᷣm vis capere vel aliũ
ſalubꝛiter.vt ante languoꝛem

adhibeas medicinas.ſic dici
tur.xviij.Ecci. Niſi cuʒ mala
ꝑ lõgas inualuere moꝛas Ju

das in hoc loco rõne ſceleris

id eſt ꝓditõis: diabolum ⁊ vi

ciũ quo tentat ſigniſicat.Attẽ

de aũt quia dux cohoꝛtis p⸗
ditoꝛ eſt. Cohoꝛs em̃ vicioꝛũ

niſi per ꝓditoꝛem nihil poteſt

ens ſoꝛtis ẽ et vir doctus ro/ in nos. VUnõð in pᷣmo Actuũ

dicit Petrꝰ. Quia iudas dux du

2

„

m adducit. Attede aũt 2

eoꝝ fuit qͥ cõpꝛehẽderũt ieſuʒ ſit cohoꝛs iſta qᷓ venit cũ gla-
Pꝛoditio illa duobo facta eſt dijs ⁊ fuſtib. Juxta Johanẽ

modis Salutatõe ſcʒ ⁊ oſcu
lo. Oſculat᷑ peccatoꝛẽ diabo/

lus dum os ſuñ oꝛi eius blã⸗

diendo ↄiungit. Os diaboli

Eiſpᷣm qð ↄcupiſcit᷑ illo etem̃
nos abſoꝛbet ⁊ deuoꝛat. Os
noſtrũ intellectus eſt. Os er⸗
go ſuum oꝛi pctõꝛis ↄiungit:
dü pcupituʒ ip̃m ĩtellectui ei
P cogitatõem iũgit. Saluta⸗
ſo eius ipſa cogitatio eſt qua
blaãdit᷑ dũ voluptatẽ aut alið

qð cõcupiſcit᷑ ſuggerit.Quia
ergo hmõi oſculo ⁊ ſalutatõe

oꝛs tua ꝓdicioſe q̃rit᷑ o pec-
catoꝛ:exboꝛre oſculũ diaboli.
Delclina aut elide ꝓditõeʒ iſtã:
⁊ ſalutatiõi pditioſe ne credi/⸗

deris. Audes ne o anĩa xpᷣia-
na:ſponſa regis celoꝝ oſcula
ri adulterũ in oculis ſpõſi tui
Auges ne ſalutationeʒ ab eo
audire quẽ nõ dubitas eſſe 4
cõicatum. Scias oſculũ ⁊ ſa
lutationẽ ꝓditioſe tm̃ poꝛrigi
et offerri.hoc em̃ ſignum dat
cohoꝛti vicioꝝ ⁊ ðmonũ dux

vᷣo in.xviij.( Cũ laternis ⁊ fa
cibus ⁊ armis) Hec eſt dia⸗
bolice ꝓceſſionis oꝛnatꝰ ⁊ a
paratus. Laterne ſunt conſi⸗
lia illa carnis aut mundi qui
bus de perpetrãdo pctõ:aut

opoꝛtunitas: aut auxiliũ:aut

alið pctĩ amminiculũ querit᷑
Laterna em̃ lucerna eſt ĩ pel⸗
le indluſa.que et ab ipſa pelle

cõſeruat ne illã ventus extin

guat.Lucerna iſta ſapia mũ/
di eſt vel pꝛudentia carnis in
pelle carnis vel mũdi incdluſa

vel cuſtodita. Mundus eniʒ

et carnalitas due pelles ſunt

th. ideo inquã pelles qͥa ni/

hil habẽt niſi exteriꝰ.intꝰ eniʒ
vacua eſt ipſa carnalitas ſimi
liter ?⁊ mũdus. VUnð ⁊ om̃es
mũdani pelles tm̃ ſunt nihil
habentes intus. ꝓpter quod
7 ꝑ herodẽ ⁊ herodianos mũ
dus ⁊ mõani ſignt᷑ Herodes

em̃ pelliceꝰvl pelłglia echero

»

diani pellicei vel pelle glioſi.
Niſi pellis iſta lucernã hmõi

cohoꝛiᷣ (Quẽcũq; oſculatꝰ fu cuſtodiret vẽtꝰeã.i.ſpũſſctũs
ero ipſe eſt tenete eũ) Et ſi nõ extigueret Sʒ adðᷣo hodiepel

times ipᷣm ꝓditoꝛem: time co libo hmoõi ĩcluſa ẽlucerna iſta
hboꝛtem quã ſecũ ad te capien vt nullus diuie aꝑitiõis flatꝰ

d 4

Capitulũ
ad eam no it attingere vl pe
netrare. Oanſfeſtuʒz em̃ eſt qᷣ
diligentia lucerna iſta accẽda
tur ⁊ cuſtodiat᷑. Yaces vᷣoſũt
flãmãtia deſideria ſiue carnis
ſiue ſpũs:dũmodo mala ſint.
Bladij vᷣo ſunt ſpẽs concupi
ſcibiles Juxta verbũ Hiero⸗/
nimi dicẽtis. Gladiꝰ flãmeus
ſpecies mlłierꝭ. Simili ⁊ ſpe⸗
cies q̃ doloꝛẽ ingerũt et dolo⸗
rẽtrãſfodiũt.ſed quẽadmodũ
tela melle liniunt᷑ vł gladij vt
vulneri toxicũ addãt. Sic te
la mellica ſunt ſpecies ↄ cupi
ſcibiles, Tela v̈o fellica q̃ ſo/
lo odoꝛe et vulnere occidunt.
oĩa illa ſunt q̃ doloꝛem nobis

noxiũ ingerũt. VUnde vᷣba de

tractionũ ⁊ adulationuʒ duo
genera teloꝝ ſunt. Juxta hüc
modũ dicuntur oĩa illa. Filij
hoĩm dẽtes eoꝝ arma et ſagit
te Et illðᷣ.ix.Hier̃. Extẽderũt
linguã ſuam ſicut arcũ mẽda
cij. ſagitta vulnerans lingua
coꝝ.Et illðxxv. Pꝛouer. Ja
culũ ⁊ gladius ⁊ ſagitta acuta
homo qͥ loquit᷑ ↄtra ꝓximum
falſum teſtimoniũ.⁊ hec qdẽ
ſunt arma impugnatõis. Ar⸗
ma vᷣo ꝓtectionis ca hic acci

pienda ſunt qbus peccata vl vicioꝝ.qꝛ et pᷣmus eſt ad ten⸗

excuſando vel defendẽdo ꝓte

gimus. Fuſtes po quecũc ti

moꝛẽ incutiũt. Cohoꝛs q̊ dia
bolica cũ laternis carnalium

mũdanoꝛũq; cõſilioꝝ:cũ faci
bus flãmãtiũ maloꝝ deſideri
oꝛũ que faces de pira inferna
li extrahunt᷑:aut in illa foꝛna/

ce ignis infernalis accendun

tur cũ armis ſpecieꝝ ↄcupiſci
bilium aut ↄtrariaꝝ cũ fuſti⸗

bus terribiliũ ad capiendum

miſeꝝ pctõꝛeʒ venit. ⁊ boc du
ce ꝓditoꝛe.vt diximꝰ.qð poſ⸗
ſumus acciꝑe in fomitẽ ꝓpter

id qð iudas ðꝛ ſcarioth:qð i/

terpᷣtat memoꝛia moꝛtis. Fo/
mes em̃ moꝛtẽ noſtrã nob in/
ceſſanter repetit et rememoꝛa
tionẽ nobis illius facit. Ipſe
em̃ etiã nobis poſt bapiiſmũ
in q̊ vetus hõ moꝛit᷑ vt qddã

memoꝛiale moꝛtis remanet.
Ipᷣm etiam pctm̃ ↄcupiſcẽdi

nobis q̃ſi ad rememoꝛanduʒ
inceſſanter repetit.qð qdem
pctm̃ vera moꝛs nĩa eſt:ſi ip/
ſũ ꝑ ↄſenſuʒ admiſerimꝰ. FYo
mes iſte ꝓditoꝛ eſt qͥ ſy nobis
ad delectationẽ carnalẽ offe⸗
rens blandit᷑:⁊ ſicut expoſui/
mus ſalutat ⁊ oſculat᷑. Et hie
reuera eſt dux totius cohoꝛt

tandũ: ⁊ tota cohoꝛs vicioꝛũ

caſionaliter. Quotiẽs &̊ tẽta⸗
ris o peccatoꝛ pᷣmũ ab ipᷣo iu
da tibi caueto.deinde hoꝛren
dam illã ⁊ vere infernaleʒ co/
hoꝛtem circũſpice. Ex armis
em̃ ⁊ facibus ad quid veniat
ipſa cohoꝛs.qꝛ non niſi ad ca
ptionẽ et moꝛtẽ tuã euidenter
agnoſces. Mira dementia ⁊
extrema cecitas:arma ⁊ gladi
os ⁊ fuſtes 4 oꝛnatu ꝓceſſio⸗
nali reciꝑe:łaces q̃ ad vrendũ
accẽſe ſunt ꝓ cereis amplecti.
feſtũ infernale apud te agi nõ
dubites:vbi appratus iſte p
ceſſiõis et oꝛnatus miniſtroꝝ
cõſpicit᷑. CPoteſt ⁊ intelligi
das Hoꝛalr confeſſoꝛ vl pᷣ⸗

dicatoꝛ.qꝛ ⁊ iudas ↄfeſſoꝛ in
terpᷣtat᷑ aut cõfitẽs. Pꝛedica/

tio vᷣo cõfeſſio q̃dã eſt verita/

Folium xxWVII

ex ipſo eſt:aut cauſalr aut oc/

ſalutatõe pᷣcedentiboa cohoꝛ
te capt? fuit dñs ieſus qͥ in fa
cto illo figurã expꝛeſſit penitẽ
tis. Poteſt tamẽ totus ille ap
plauſus ſeſtiuꝰ ⁊ dulcedo af/
fabilitatis qbus ſuſcipiẽdus
eſt penitẽs in oſculo iude ⁊ ſa
lutatõne intelligi.Ceci ſunt et
moꝛtis ipſoꝝ penitentiũ rei ?
dñice captõis quã iugiter in

memoꝛia ad ipᷣaʒ ſui officij in

ſtructionẽ hre deberẽt. obliti

penitus ⁊ ignari qui ꝓ ſaluta
tione pꝛobꝛa ⁊ maledicta:pꝛo

oſculo moꝛſum penitẽtibo of⸗
ferunt vel potiꝰ inferũt. Alia

qdem via ⁊ alio mõ capi po⸗

it dñs ieſus q; ſalutatiõe et
oſculo.ſed in ſeipo docere vo
luit ⁊ inſtruere doctoꝛes et cõ
feſſoꝛes de ſalubꝛi penitentiũ
captiõe. Moꝛdes o cece cõ⸗

tis ſimul ⁊ laudis.hic pmꝰ vł feſſoꝛ queʒ oſculari debebas

hec pꝛima et in ſalubꝛi cõpꝛe
henſiõe peccatoꝛis. Huiꝰ ſa⸗
lutatio ipſa verbi dei ꝓpoſitio
Verba em̃ pᷣdicatõis vel ex/

dũ ĩ initio ei acriter impꝛope/
ras q fecit. ꝓ ſalutatõe latratũ
canũ imo vlulatũ lupinũ in/
ſonas:nõ attẽdens illud vul

hoꝛtatõis ſalutes ſunt.de qͥbo gare ꝓuerbiũ. quia nõ capi⸗
dicit᷑ Qui mãdat ſalutes Ja unt᷑ aues tractacijs.:Capien⸗
cob. Oſculũ vᷣo applauſus et dis auibo ſimilitudo ſonitus
ↄgratulatio q̃ ac gaudere de ſui aut garritus pᷣtendit.ſic et
bent penitẽti vel audiẽti. In tu verba infirmitatis ⁊ com/
q̊̃ memoꝛes eſſe debẽt pfeſſo/ paſſionis penitenti exhibe.eſ

res et pᷣdicatoꝛes.qꝛ oſculo et ſigia cõfoꝛma: ⁊ figura ei vo

C. r r . e

Capitulum

cem tuam ſi vis vt ad paratã

tendiculaʒ veniat:illaqandis
auibo ⁊ capiẽdis piſcibo eſcu/

la coꝛam ponit᷑ que eas attra

bat.:nõ coꝛã quod eas terreat
nec ibi vir tenẽs baculũ ſtatu
ſtur vt eaſ abigat.Latratu ca
nũ ⁊ incdlamatiõe nõ capiunt᷑
latrones:ſed potiꝰ ammonẽ/
tur vt fugiãt. Nec vlulatu lu
pino oues aut agni Liberare
velle latronẽ vident᷑ qui ei pᷣ/
clamauerint. Similiter ⁊ vo
lucres qͥ eis tractarijs perſtre
puerit. Qui em̃ iſtud faciunt
quid aliud q; vt fugiãt eas in
ſtruũt.et etiã terroꝛiba nõ ſolũ

dad ſugiendũ adiuuant ſed ſti

mulãt et abigunt. Scalones
ñi debẽt eſſe ↄfeſſoꝛes fami
liaritate et affabilitate pſiles
pctõꝛibo.vt ſua ſilitudine eos
dd ſe ⁊ circa ſe attrahãt. Pul/
li gallinaꝝ deo capiendi ſunt.
et hoc ꝑ te velut ſcaloneʒ dñi.
tu aũt miluũ voce et roſtro et
plumis ſcʒ exterioꝛi ↄuerſatõ
ne te exhibes. Recoꝛdare qͥd

iudas fecerit.i,:qͥd facto ſuo ti

bi faciendũ ſcriptura relique
rit. Oſculari debes filiũ redi/
uiuum qͥ moꝛtuus fuerat ⁊ re
uixit qð in Quce.xv.exp̃ ſſe pr

èð

ille celeſtis cadens ſuꝑ collus
filij pᷣ gaudio te docuit de re⸗
one longind pci q̊ pegre ꝓ
ectus erat reuertit᷑.qnta inur
banitas imo ihũanitas quã/
q; lõga ↄſuetudine de tã lon/
ginqua et diutina pegrinatio
ne reuertẽti filio affabilitatis

et aggratulatõis oſculũ dene

gare. Attẽde etiã ꝙ inter peni

tentẽ et deuʒz ab eo tpe q̊ dixit

Confiteboꝛ:pax refoꝛmata ẽ
et remiſſa ei impietas peccati

ſui. Pax iſta hmoõi oſculo fir
manda eſt.⁊ mr̃imoniũ qð q̃

ſi deuotio in ipſa cõtritõe per

cõſenſum in dei volũtatẽ faci

endã ↄtraxit:eodẽ oſculo con
firmandũ. Poꝛtã te debes ex

hibere: nõ murũ: vt ꝑ te peni
tens introeat. Aꝑta eſt ei au-

la celeſtis et tu clauſum ei ad
huc tenes atriũ. In ipᷣm tha/
lamũ celeſtis ſponſi admittit᷑:

et tu ipſum excludis ab atrio
pᷣſentis eccłie. Abſoluit eum
pontifex xpᷣs dũs ⁊ tu eũ ada/
huc ligatum tenes. Saluta/
tionẽ ⁊ oſculũ debet ſequi tur
ba multa cum gladijs et fuſti
bus:nõ pᷣcedere.Turba mul
ta iſta cetus eſt virtutũ.et oĩa
per cõtrariũ pᷣcedenti expoſi/

l
ere⸗
p
Mnur
lui⸗,
on⸗
gto
uns

hni

9/
lunn⸗
iu
fu
nl

Folium XXIX
tioni accipimꝰ. Coteſt intelli duere donec gibboſitatem et
gi turba mlta cũ gladijs ⁊ fu/ ſtrumoſitatẽ vicioꝝ depoſue/-
ſtibus tota multitudo eoꝛũ qͥ rit ⁊ nec ſine ĩduitoꝛio qð vul

pctã ſua modis qbuſtibet im

pugnant.i.ſiue obiurgãdo ſi⸗
ue detrahẽdo. ſiue etiã impꝛo
perãdo.aut eis etiam quo mi
nus compleant᷑ quolibet mo
do reſiſtendo. pꝛopter hoc et
quanto maioꝛem turbaʒ hu/

go dicit anthoni vel trahinel

lum. Silr ⁊ calciamenta qdue

filio ꝓdigo pater in pedes da
ri iu bet in.xv. Luce ſtricta ſũt
nõ ſine hmõi induitoꝛio:pe/
des illos diffoꝛmes id eſt affe
ctꝰ capere non poſſunt.Pꝛo⸗

ſuſmodi perſecutoꝛum vete/ pter quod aut larga ei calcia
ris hominis circundare te.i. menta penitentiarum aptan/

veterem hominẽ tuum vide⸗ da ſunt a cõfeſſoꝛibus.aut in
ris et impugnare:tanto deip duitoꝛio quo diſtrictione; il/
ſa moꝛte veteris hoĩs tui am lam penitẽtiarũ ſuſcipiant in
plius ſpera de ipſa vita et ſa- ducenda ſu nit. Intelligit᷑ ctiã
lute tua et gaude:ipſamq; tur mundus aut mũdi gloꝛia ſeu
bam velut dei ſuccurſum cõ⸗ felicitas per iudam.et hoc eſt
tra hoſtem tuum veterem ho quia per iudam poteſt intel⸗
minẽ tibi cõmiſſum cum gau ligi confeſſio laudis vel con⸗
dio ⁊ cum gratiarũactione ac feſſio illa ſimoniaca deqᷓ dici

das dux eoꝝ qͥ cõpꝛehẽderũt
ieſum.qꝛ ⁊ ipſe cõfeſſoꝛ ⁊ ipſa
cõfeſſio que ꝑ iudã intelligũ⸗

tur:introducere debẽt turbaʒ
virtutũ ad coꝛ penitẽtꝭ.et hoc

ſalutatõe ⁊ oſculo quaſi indu
itoꝛio veſtem ſtrictã aut calci
ciamentũ. Turba em̃ virtu/

tum vna veſtis eſt nuptialis:

ſed ſtricta gibboſo et defoꝛmi

nefeceris ei.Similiter ⁊ ex ip
ſo facto pꝛoditionis.dixit em̃
(Quemcũq; oſculatus fuero
ipſe eſt tenete eum) et verum
eſt de mũdo ꝙ ꝓditoꝛ eſt et ꝙ
oſeulo confeſſionis et laudis
om̃es eos quos ſic oſculatur
pꝛodit et vicijs ac demõibus
tradit. Continuus em̃ ſucceſ
ſus tempoꝛaliuʒ vt ait Augu

⁊ veteri bomiĩ adeo vt eam in ſtinꝰ ſignum eſt repꝛobatioõis

Ceoapitulũ

eterne:et laus mundi vitupe/
ratio eſt ſi diligentius attẽdit᷑
Timendũ em̃ eſt vt ait Be/
neca ſi lauderis a turpibo qᷓ; ſi
lauderis ob turpia.Caue &̊ ti
bi a cõfeſſione laudis velut a
ꝓditoꝛe. Caue tibi ab oſculo
et amplexu mõoi velut a ſigno
dato ꝓditoꝛibus:⁊ velut a ſi
gho tibi ĩminẽtis crucifixio/
nis ⁊ moꝛtis infernalis.⁊ ve⸗
lut a duce cohoꝛtis vel turbe
infernalis:q̃ eſt turba vicioꝛũ
ac demonuz. Vana em̃ laus

ſiue inanis glia dux eſt ⁊ pꝛiin

ceps totiꝰ turbe vicioꝛũ ꝓpter
qð ⁊ dictũ eſt in.x.Ecẽ̃i.ni/
tium oĩs pcti ſuꝑbia. Ad lite

ram chꝛiſtũ dñm velut iudas

oſculo tra dũt ſacerdotes quũi
eum in miſſa oſculant᷑ et ſimo
niace celebꝛãtes ipᷣm vẽdunt.

vel cohoꝛti vicioꝝ ⁊ demonũ
q̃ in eis latet qᷓntuʒ in eis eſt il
lum occidendũ tradũt (Quẽ/

cunq; igitur oſculatus fuero
ipſe eſt) vobis traditꝰ⁊ expo⸗
ſitus:o demones ⁊ vicia ſub/
intellige. Om̃ igit᷑ oſculũ illð
tanto ſtudio tantiſq; laboꝛib⸗

et tantis ſumptibo atq; ſtipen

dijs venenatis gladios etfu⸗
ſtes ⁊ moꝛtẽ oſea culũ ipm ſeq̃n
tes attende. Magna et ꝑnici

XxVYvy
cioſiſſima cecitas in tata tur/
ba ſolum iudam poſſe videre

tanta eſt turba armatoꝝ et ce

citas mẽtibo:ſolus iudas ob⸗
tegit ne eã agnoſcere aut etiã
videre valeãt. Vide miſer q̃a
mũdus nibil alið eſt q iudas
cũ cohoꝛte vel turba carniſfi/
cũ:gladios ⁊ fuſtes ad te tru⸗
cidandũ geſtãtiũ. Statim vt
iudã vides turbã illã inferna

lem adeſſe aduertito. Heu qt
ſunt ꝑ te qͥ nõ niſi iudaʒ in to
ta illa turba.i.in mũdo vidẽt.

Hi ſunt qͥ ſolaʒ ↄfeſſionẽ lau
dis vaniſſime vel ſolũ ꝓdito/

rem.i.familiaris vicij oſculuz
⁊ ſalutatseʒ.i.blãdicias ac de

lectationẽ in mũdo ↄſpiciunt

Turbã vᷣo vicioꝝ vel demo⸗

nũ a q̃ detruncant᷑ et fuſtigan
tur videre nõ ſufficiũt. Recte
aũt faces ⁊ laternas turba il/
la babuiſſe dicit᷑. Habet eniʒ
turba illa vicioꝛum et demo/

num quibus ſe pꝛodat ⁊ ma/

nifeſtat videntibus. et non in
ſolo iuda vel oſculo eius ocu
los coꝛdis figẽtibus.ipſa qͥp/
pe feditas: laboꝛioſitas:ſum/
ptuoſitas: extremaq; penali/
tas vicioꝝ velut faces ⁊ later
ne ſunt quibus ſpectãtes ad

ſe ↄgnoſcenda illuminat. Di

leu

Na;
gcde
ciunt
emno/
ttn
ecte
1l/
eni
mo/
ma⸗

ſon⸗

guis aũt totaʒ vniuerſitatem
ſiiſtà blandientiũ ⁊ aduerſanti

um diligenter attendit:turbã
eſſe gladios ⁊ fuſtes geſtantẽ:
nobiſq; velut iuda duce.i.di/
abolo captõem ⁊ moꝛtẽ inten
tantẽ manifeſte ↄgnoſcet. At
tende o xpᷣiane in qnto diſcri/
mine ⁊ inter q̃t pericla tibi vi

uendũ eſt. qꝛ qcũq; oclos du
xeris:nihil aliud q; iudã cum

gladijs ⁊ fuſtibo tibi captiõeʒ

et moꝛtẽ intẽtantibo vides Et

medio laqueoꝝ ingredieris ⁊
ſuꝑ arma dolentium ambula
bis. Qð aũt addit᷑a Marco
in. xitij.Ouclite euʒ caute) bñ
refert᷑ ad vicia:q̃ tata cautela
peccãtes ad crucè ifernalẽ du
cunt:vt etiã hic ipſi qͥ ducunt᷑

ignoꝛẽt. Vel ꝓpter hoc dictũ

eſt iſtud.qꝛ iuxta lr̃am ideo ðꝛ
(ducite eũ caute) ne turba ip/
ſum eriꝑet:ne factũ illð ſi foꝛ⸗

tein palam veniret impedire
tur. Hac cautela ducunt᷑ ad

crucẽ ⁊ moꝛtẽ infernalẽ:qui la
tebꝛas pctõꝝ ſuoꝝ querũt. et
ne innoteſcant totis ſtudijs ⁊
viribo elaboꝛant.Et hoc totũ

faciũt ne impediant᷑ ab explẽ
dis libidinibo ſuis. Hi ſimi⸗ ſpe ducendi ad regnũ:ducun
les ſüt volẽtiby ſuſpedere ſe:qᷓ tur ad patibulũ. Similr ⁊ ni

delitas iuſticiã, ſicẽ docet Gꝛe
goꝛiꝰ ſuꝑ Eʒechieleʒ. Hi ſub
ſpe ducendi ad regnũ:ducun

.
“ * — . 4 „ . DZ

foꝛes caudunt ⁊ oĩa diligeter
obſtruunt ⁊ obſerant ne ſoꝛte
adueniat eis ſuccurſus aut pᷣ

ſidiũ et ne qᷓ mõ impediat᷑ ei?ꝰ

ſuſpẽdiũ. Similes etiã ſũt vi
atoꝛibus qs latrones de ipſa
via publica abducũt ⁊ ad ſpe

lũcas ac latebꝛas ſuas vt ibi

eos occidant adducũt.Cate/
bꝛe demonũ abſconſoꝛia ſunt

et occultatões pctõꝝ. illuc de
ducũt te infernales latrones
vt ibi te occidãt ⁊ deuoꝛẽt.ſa
gittant em̃ in obſcuro rectos

coꝛde. et ipſi ſunt qͥ deuoꝛant
pauꝑem in abſcõdito. ſicut le
git᷑ in.iij. Abacuc. Exultatio

ecoꝝ ſicut eius ꝗ deuoꝛat pan
perẽ in abſcõdito. Verũ etii
aſt ad lr̃aʒ:qm̃ turba ipſa ho⸗

minũ ꝑ pudoꝛẽ aut erubeſcẽ⸗

tiam multos eripit de mani⸗
bus demonum. Cautiſſime

aũt oucunt᷑ ad infernale pati
bulũ qui in ſtulticijs ſuis ſa/
piẽter ſe agere credunt.qð in
eis accidit qb auaricia ꝓui⸗

dentiaʒ ſe mentit᷑. Timiditas
cautelã. Remiſſio ac diſſolu/

tio animi mãſuetudinẽ.Cru/

Capitulum

mij virtutum ʒelatoꝛes. ꝓpter

P. dle Dalom in tces

oli eſſe nimis iuſtꝰ Eſt em̃
iuſtus qui perit in iuſticia ſua
Magna cautela ducunt᷑ he⸗
retici ad crucẽ infernalẽ.ſimi/
liter hipocrite. Per viã em̃ q̃
ducit ad regnũ:viã dico con/
uerſatõnis exterioꝛis ducunt᷑
oẽs peccatoꝛes ad penã infer
nalẽ, quẽadmodũ canis oſtẽ
ſo ſibi pane vl oſſe. ſic em̃ dia
bolus oſtẽdit eis eſculã ↄcu/

piſcentie ſue: quã iugiter inſe

quẽtes ꝑ moꝛtẽ in carniſicinã
infernalẽ velut oues occiſio/
nis incidunt. Moꝛaliter vo
pctõꝛes ſalutat dñs duʒ vᷣba
ſalutis.i.ſalutarẽ echoꝛtatõeʒ

eis ꝑ pᷣdicatoꝛes vł ꝑ interna
viſitationeʒ loquit᷑. Oſculat᷑

dum ſigna dilectõnis illis in

largitõne beneficioꝝ exhibet

De his dicit cõfeſſoꝛibo (quẽ⸗
cũq; ſic oſculatꝰſuero ipſe eſt)
vobis q dem ad capiẽdũ ⁊ te/
nendũ traditus (tenete eum)
quẽadmoduʒ aũt q incidit in

moꝛdacitate dirũpũt atq; di⸗

lacerãt:pᷣdãq; pctõꝝ deo deſi
derãtiſſimã eidẽ auferũt ⁊ ad
diabolũ reſugãt et toti celeſti
curie tantũ gaudiuʒ auferunt

oꝛganaq; ſctõꝝ angeloꝝ ab il

lis tãtis tamq; iocũdis laudi
bus dei ſuſpẽdũt:ſimulq; pec
catoꝛi vitã atq; ſalutem.ange

lis gaudiũ, deo vo laudem et

gliam auferũt. In ipſos ergo
pctõꝛes homicide ſunt.in de
um impij.in angelos hoſtes.
His eiſdẽ cõfeſſoꝛibs ⁊ platis
ðꝛ (⁊ ducite caute) Nulla em

fera aut piſcis aut auicula de

manibo tenentis facilius effu
git aut illꝗ bit᷑ q; miſera coꝛda
peccãtiũ aut penitẽtiũ de ma
nibo dei ⁊ de cõſilio magiſtro

rũ. Nihil em̃ hũano coꝛde ſu

gatiꝰ.nihil oneris ⁊ iugi ĩpa⸗

tientiꝰ.nibil ad cuſtodienduʒ

ac redudendũ difficiliꝰ. De
rito ergo caute eſt ducẽdũ.qͥa
omne qᷣcqͥd ei occurrerit deo
eripe ⁊ auferre põt. Non em̃

populus vel turba neceſſaria

laqos.aut ferã q̃ incidit ĩrhe ad eũ in ſuã moꝛtẽ ⁊ ꝑniciẽ li-
tia. Ipſi vo et rhetia iſtaꝝ di/ berandũ a ſcruitute ⁊ captõe
uinaꝝ ꝓmiſſionũ atq; blandi dñi.qͥcqͥd ei vel ſenſu vł cogi

ciaꝝ qᷓ ad capiendos pctõꝛes
velut feras coꝛã expãdit dñs

tatõe occurrerit illð ad ſe tra-
elut! 24 dñs hit ⁊ alijs abripit.nõ eſt ape-⸗
auſteritate ſua ⁊ iracundia:et ricnda ianua carceris atq; cu

gui
bon⸗
nor!
loc
kede
cſan
mye

in

Wt

Folium
ſtodie.nõ eſt ei neceſſariꝰ ma⸗
gnus ac patẽs exitus:ꝑ oẽ fo
ramen:ꝑ oẽm rimulã elabit᷑ ⁊
effugit. Caute igit᷑ ducẽdum
eſt coꝛ humanũ.qꝛ nõ ſoluʒ a
ſuis.i.a genere vel ſemĩe ſuo:
qð intelligimꝰbona oꝑa ⁊ vir
tutes.ſed etiã ab inimi ⁊ ho

ſtibo eripit᷑ ⁊ liberat᷑ Ipſa em̃
bonag ſua ꝑ ſuꝑbiaʒ deo illud

eripiũt.ſimiłr ⁊ mala ſua qñ/
q; ꝑ deſperatõeʒ. Vide& qn/
ta cautela ſit ducendus miſer
pctõꝛ.cui ab ipᷣis cuſtodibus
ac ductoꝛibo ſuis adeo cauen

odũ eſt. Cuſtodes em̃ eius at-

q; ductoꝛes: oꝑa penitẽtialia
ſunt atq; virrutes:qᷓ gñq; ip/
ſum deo auferũt:dũ lnde pᷣſu
mit atq; ſuꝑbit.Qð aũt ſequi
tur (Oixitq; illi Jeſus:amice

dad ouid veniſti) Inſinuat no

bis diligẽter ac ſollicite ↄſide
randũ eſſe ac diſcutiendũ ad
quid iudas.iudas.i.ꝓditoꝛ.i.
blandimẽtũ ipᷣm tẽtatõis ve/
niat.hoc em̃ ↄſiderato atq; pᷣ
cognito nõ ſolũ a turba ſeq̃n
te declinabimus.ſed etiã ipᷣm
oſculũ velut moꝛſum moꝛtile
rũ:velut captõis ⁊ moꝛ nobᷣ
iminentis ſignũ pᷣnunciuʒ fu

giemus. Quli declinat oſculũ

nõ timet turbinet ſuꝑato ꝓdi

toꝛe atq; repulſo:totus ſeq̃ns
exercitus diſꝑgit᷑ atq; cõterit᷑
Bene ergo dicit ( Amice ad
qd veniſti) ſimulãs te oſcula/
ri: ðꝛ potius moꝛdes ⁊ deuo
ras.ſimulãs ingreſſum paci/
ficũ:ex oſculo blãdimenti ab
ſcõdens et oꝑiens illo fuſtes:

faces:⁊ gladioſ. Quis hoc at

tendat in oſculo ⁊ nõ ab ipſo
velut moꝛtifero moꝛſu reſili⸗
at: Quis oſculari ſerpentẽ af

fectet ⁊ nõ potius ab ipᷣo moꝛ

deri timẽs:refugiat oſculum:

blãdimẽtũ ſqʒ tẽtatiõis:oſcu/

lũ ſerpẽtis eſt.aut veriꝰmoꝛſu
ſenſualitatis ſq;: aut concupi
ſcẽtie carnalis:quã btũs Au
guſtinꝰ ſuꝑ oẽm ſerpẽtẽ appel
lat. Vel ſerpens antiquꝰ ipſa
cogitatiõe noxia alloqns no/
biſq; blãdiẽs iuxta ſuꝑioꝛem
expoſitõeʒ cõgrue accipi põt.
Cõſiderare ad qͥd veniat ꝓdi
toꝛ:qͥd alið eſt qᷓ; ſiderare ſi
nẽ aduentꝰeius.i.pcti:qͥ vtiq;
moꝛs eſt.ſicut legiĩ.vj.ad Ro
ma. Nũc &̊ finis illoꝝ moꝛs ẽ
In quo vno ſcʒ in ↄſideratio
ne finis liberatio nr̃a eſt. Añ
Ecci.xxviij. ODemeto nouiſ/
ſimoꝝ.⁊ eiuſdẽ.xviij. Oemẽ
to ire in die ↄſũmatõis.⁊ eiuſ
dem.vij. In om̃ibo operibus

Capitulů.

intentionis. Ipſa em̃ tentatõ

tuſs memoꝛare nouiſſima tua
et in eternũ nõ peccabis. Ha
bet qͥdem pctim̃ in capite.i.in
initio ſui vnde ledat ⁊ vulne/
ret.ſed in fine ſuo habet ⁊ ge/
ſtat antidotũ q̃ ſanet. Habet
venenũ in ſolo capite.ſed tyri

acã cõtra illud habet in fine.

Habet em̃ pcim̃ blãdimẽtuʒ
⁊ lllecebꝛã qua occidit in ca/
Pite. i. in initio.ſed penaʒ qua
que delectatiõeʒ pciĩ ſequit᷑:ſi
timoꝛẽ velut in potionem ⁊

antidotũ aſſumit᷑: totum dele

cia tiõis expellit venenũ:totã
q; vitã et amoꝛem pci extin/
gulit. Vñ illud Ecci. Timoꝛ
Dyiñi expellit pctm̃. Silr ⁊ illð
Cõſfige timoꝛe tuo carnes me
g8s.:ñũcarnales ölectatões atq;
ↄcupiſcẽtias. Occidi igit᷑ tm̃
volũt ⁊ nõ ſanari qͥ de capite
pcti.i.blãdimento voluptatꝭ
ſolo ſumũt vel comedũt.fineʒ

vo attendere negligut Hi em̃
ſolũ venenũ auidiſſime hau/
riunt. tyriacã aũt exhoꝛrẽt at

q; faſtidiũt. & amicũ ſudam
vocat dñs.vel qꝛ talẽ ſe ſimu
labat. vel qa iure ſe taleʒ exbi
bere deberet:hoc dixit. Mo
raliter ꝰo amicꝰ eſt ꝓditoꝛ vl
tentatoꝛ omnis facii:⁊ ſi non

ſanet habet in fine. Pena em̃

cibus eſt ⁊ nutrimẽtum noui
hoĩs.Tentatiõibo em̃ paſcũ/

tur:nutriunt᷑: augent᷑ vᷣtutes.

que ſunt mẽbꝛa noui homis.
Has ergo qͥ pparat et infert:
quid aliud q; dapes varias ⁊
fercula velut cocus pꝛeparat
⁊velut dapifer coꝛã ponit vir

tutibo atq; miniſtrat: munera
et alia bũficia nobis tentädo
largit ꝓpter qð reuera amicꝰ ẽ
facti:dũ ea facit que amicicie
ſunt:bũſicia ſcʒ ⁊ cõmoda lar
giens. Pꝛobatio em̃ dilectio
nis exbibitio eſt operis.vt ait.
Bꝛegoꝛiꝰ. Eſt igit᷑ amicꝰ quia
bñfactoꝛ facti ſaltem: ⁊ ſi non
intentõiò,. Recte euʒ amicum
vocat dñs ad bñficia reſpicci
ens:nõ ad intentionẽ. OGòè
aut ſcribit Johãnes in.xviij.
(OQuia Jeſus ſciẽs oĩa que fu

tura erant ſuꝑ euʒ: pceſſit ⁊ di

xit ad eos ſcʒ ad turbã q̃ con
uenerat ad cõpꝛehẽdendũ eũ
(Quẽ queritis Quecũq; eniz
ſit intentio tẽtationũ houũn:ta
men qd vicia et demones q/
rant in tentatione diligeter at
tendendũ eſt. Reſpondẽet em̃
ipſa vicia ⁊ demones ipſa ve
ritate nõ voce, quia noſipos
querunt:nõ noſtra.et hoc eſt

tentno
Um dori
paſei⸗
ltwte
homis⸗
ainſen
pure:
nhann
onüd
mone
ſentäͤdo
nani
amiace

hodar.

dlecno
.Nolt,
quig⸗
tſinon⸗
nan
repia
.

ntni.

gbeſu
ſatrdi
in
düci
icgo;
hointe
ones
gaea
Nacten
gihene

noſhos
hocck

Folium

quod ſilli dicũt (ꝗeſum naʒa/ cans atq; pijciens:ſtatim re⸗

XXXN

renum)hoc ẽ qð legit᷑ in libꝛo troꝛſum abeũt:⁊ in terraʒ.i.in
Machabeox. Bellũ contra infimũ infirmitatis et impotẽ
nos eſt. Sile legit᷑ i.xiiij.Ge/ tie cadũt. Noli igit᷑ fieri ſicut
neſis.vbi rex ſodomoꝛũ dixit equus ⁊ mulus qͥbo nõ eſtin⸗
ad Abꝛaã.Da mihi aĩas: ce⸗ telletꝰ. Exhibe igit᷑ te eis qdᷣ

tera tolle tibi. aũt dño Je es ⁊ qͥ es naturalr acꝑ gratiãẽ

ſu dicente( Ego ſum. Abierũt nõ qð te facere mollunt᷑ Sci

retroꝛſuʒ ⁊ ceciderũt in terrã.)
Juxta lram poteſtateʒ in hoc
et maieſtatẽ diuinitatis oſten
dit. In hoc etiã ꝙ ad noĩatio
nem ſuã ꝑſecutoꝛes ceciderũt
ipſa maieſtate nomĩs deterri
ti: oĩq; virtute pᷣuati:qͥd nobᷣ
in noſtris tẽtatõibo facienduʒ

Rſit edocuit. Pꝛimũ qꝛ noſip/
ſos ſcʒ qͥd vel qͥ ſumus mani
feſtare debemus hoſtibo. Nõ

oſtẽdit ſe hoĩem qͥ pulſantib⸗

vicijs beluinis:⁊ ab excellen/

tia et nobilitate ↄditõis hũa/
ne tã alienis tamq; diſcrepan

cibus non ſolũ nõ ea repellit.
neq; tanq; belua velut impe⸗

tu naturali ⁊ auiditate ea exci

ant ⁊ exꝑiant᷑ te eſſe hoĩem.in

dignatiõe ⁊ cõculcatione ſua

non gloꝛient᷑ te defoꝛmaſſe in
beluã bꝛutalem ex impetuoſa
ↄcupiſcẽtia tua.Silr et cũ vi
cia diabolica tẽtant nõ te de⸗
monẽ ꝓpꝛiũ ſcʒ eoꝝ ſeruum et
habitaclim inueniant. ſed ho
minẽ.i.hoſteʒ atrociſſimũ ex⸗

periant᷑ ⁊ ſentiãt.ne illud ð te

dicat᷑.Hõ cũ in honoꝛe eſſet

nẽ intellexit:comꝑatus eſt iu
mentis inſipientibo et ſimił fa

ctus eſt illis:q;tũ ad vicia di⸗

abolica ⁊ infernalia: que ſunt

inuidia.ſuꝑbia.ira.et odium.
Edocemur etiaʒ ⁊ illud qͥa in
noĩe dñi Jeſu pᷣſcientiaq; eiꝰ

pit. ſi tanch vile miſerabileq; et virtute moꝛs eſt ⁊ caſus ho
coꝝ mãcipium quaſi iurate ꝓ ſtium noſtroꝛũ.pter qð in o’ꝛ
feſſionis ⁊ obedientie ſubditꝰ tentatõe noſtra atq; diſcrimi

officioſiſſimo famlatu atq; fe ne aduocare ãmonemur no/⸗

ſtino illa ſuſcipit. Si te igitur minare virtutẽ eius atq; pᷣſen
hHoiem oſtẽderis:ea ſcʒ digni⸗ u hoſtes ferre non pñt.
tate tua idigniſſima reputãs ſi

nomẽ alicuiꝰſtrenui foꝛ/

et q̃ decet indignatiõe concul tiſq; bellatoꝛis nõnunq;; ad/
6

Capitulum xXVI
uerſarios eius deterret. quid faciũt: ⁊ vt vulgo dicit᷑ caudâ
nobis ſperandũ eſt de nomĩe ei faciũt. Hi etiã ab anterioꝛi
dñi ſaluatoꝛis. Attẽde ⁊ illud homiĩes ſunt.i.a facie ⁊ capite
quia nullus eſt exercitus: nul A tergo vᷣo ⁊ cauda pecudes
lus potens ⁊ nobilis qͥ nõ ba ac demones:monſtra in ocu-
beat noĩs alicuiꝰ inſigniũ:cu lis dñi hoꝛrẽdiſſima. Qð ad
ius acclamatõe ⁊? ſuos ad ſtre dit Johãnes in eodem caplo
nue agẽdũ animet:et aduerſa ⁊ ceteri pᷣtermittũt (Bi me qᷓ
rios ſe deterrere cõfidat Sic ritis ſinite hos abire iuxta li⸗

et his quoꝝ milicia eſt vita ſu terã planũ eſt. ; diſcipuloꝛũ
per terraʒ atq; tentatio vt dici liberatõe; volebat. Juxtami

tur Job. vij. inſignium eſt in ſteriũ vᷣo oĩm electoꝛuʒ ſolus
nocatiõe acclamandũ eiſdem capi volebat:vt captõem eter

Tu ſine acclamatione huiꝰ nã oẽs ſui euaderent.Solus

inſignij nunq;ᷓ pſumas cũ bo moꝛ vt in eternum viuerent.
ſte cõgredi:quẽadmodũ et in Solus affligi vt illi eterna fe
ↄgreſſibo viſibilibo hoc diligẽ licitate gauderẽt. Moallter
ter obſeruat᷑ Qð aũt ſcdᷣo di/ vo in tetatione tribulationis
cit(Quẽ queritisdiligẽtie no noſipſos exponere ammone
ſtre ſollicitudinis ammonitõ mur qͥ pᷣlati alioꝝ cõſtituti ſu
eſt. Hoc aũt qð ſecũda reſpõ mus vt ſubditi euadãt. ſiẽ ipᷣe
ſione cõpꝛebẽdi ſe p atit᷑:figu/ met dicit Johis. x. Bon?ꝰ pa⸗/
rat eos qͥ in initio tentationis ſtoꝛ aĩaʒ ſuã ponit ꝓ ouib⸗ ſu
ſtrenuiter agũt:celeriter auteʒ is. Moꝛalx etiã qꝛ diſcipulo
deficiũt: ſimiles bellatoꝛib⸗ rum noie virtutes ⁊ dona ſu⸗
nõ habent niſi pmũ impetuʒ periꝰ accipimus:tribulationi
ſimiles etiaʒ militiba quiba ðꝛ bus nos exponere debem?ꝰ vt
deeſſe anhelitꝰ. ⁊ vt vulgo ðꝛ diſcipulos hmõi ſaluemꝰ at⸗

caudazʒ ei faciũt. vulgo altine. q; ſeruemus. Oira cecatiſſi-
et hac ſola de cã deſiciunt at/ maq; demẽtia ꝓ mẽbꝛis ipſi

q; ſuccũbunt:cum alias ſtre⸗ us aſini vel equi ſaluãdis ꝓ⸗
nuiſſimi ſint: vic qa non poſ pꝛia mẽbꝛa exponere. maio⸗
ſunt diu tenere anhelitum. hi autẽ incompabilr ne vel leuẽ
offrebeffam vulgo diclt dño ſtimulatõem aſinꝰ ipſe patiat

Folium

hoc ipᷣm facere. Mẽebꝛa ppa detradite fideiq; eius cuſto⸗
noui homis virtutes ⁊ dona diende atq; cõmiſſe. Pꝛo his
ſunt. Equus vel aſinus caro ouibo tenet vnuſquiſq; aĩam
noſtra.Quid vilius membꝛa ponere. Mira dementia aua
illa ſpalia noui hoĩs ꝓ ſaluã roꝝ qui vt denariũ vel numũ

dis aſini ſui.i.coꝛꝑiſ:tribo aut
quatuoꝛ pilis.i.crinibo expo/
nere. Hi ſunt diabolici mar/
tires qͥ ꝓ volũtate eius facie/
da tã dira patiunt᷑. Qñq; etiã
vt a leuiſſimo vẽto ſibiloq; te
nui poꝛtat᷑ aſino:ꝛnouꝰ homo
totꝰgladio ⁊ igni duriſſimiſq;
toꝛmentis exponit᷑.qð in illis
manifeſtum eſt qui timoꝛe de
tractionũ et rumuſculoꝝ ma/
ledicoꝝ ne de ipſa ſcʒ honeſta
le a maledicis inſultet᷑: ne q̃ſi
nomẽ malũ ⁊ crimẽ pappillar
die eis ĩpingat᷑ aut bona age
re dimittũt:aut mala faciunt
apte. potiꝰ volẽtes diabolici
eſſe aperta inhoneſtate exteri
us ↄſeſſoꝛes.et dira moꝛte no
ui hoĩs interius martires in/
fernales:qᷓ; ꝓ dei honoꝛe et ſa
lute ꝓpꝛia ſibilum aure ꝑtenu

ſeruãt anias ponunt. Hi ſũt
martires moniales vł obola
res vulgo maaillaus:et reue⸗
ra meretrices publice ac viliſ
ſime turpidinis que hoc foꝛo
lepꝛoſis et ribaldis infernali⸗
bus ſe exponere nõ abhoꝛret
OQð vᷣo Lucas ſcribit in. xxij
(Quia videntes hi qui circa
eum erant qð futurũ erat:di⸗/
xerũt ei:domine ſi ꝑcutimus
in gladio) Moꝛaliter inſinu⸗
at nec gladio poteſtatis iudi⸗
ciarie:nec gladio verbi dei ꝑ/
cutiendum.niſi cum erx celeſti
arbitrio pꝛoceſſerit. VUñ mi/
ſerabiles ſunt atq; miſerrimi
qui cupiditatẽ ſuam aut iram
aut odium ſolum interrogãt.
eiuſq; nutu aut arbitrio ſolo
in gladio poteſtatis iudicia/
rie ꝑcutiunt:ſolo imperio cu⸗

is tolerare. Mem̃to igit᷑ ver piditatis aut ire aut odij ex·

boꝝ ducis ac pꝛincipis tui in
omni tribulatõis diſcrimine.
(Si me querit o tribulatio/
nes (ſinite hos abire) He ſüt

oues vnicuiq; electoꝝ paſcẽ/

cõmunicantes:aut aliter pu/
nientes. Addiſcant hic dũm
Jeſum a quo om̃is poteſtas
eſt: vt legit᷑ ad Roma.xiij.ſo⸗
lü eſſe ĩterrogãdũ ſolũq; ĩ ꝑte

Capitulũ
ſſta conſulendũ. eiuſq; ſolius
nutu 2 arbitrio ferlendu. dẽ
eſt ⁊ de gladio verbi dei faciẽ
dum. Vñ et ipſe coꝛam pila⸗
to ⁊ herodeĩ xix. Johãnis,et
xxiij.Luce:tacuit.⁊ aplos qñ
q; tacere iuſſit in. vij. Dath.
dicẽs. Nolite ſanctũ dare ca
niby ⁊c̃. De hoc in.v. Amos.
In the illo vir pꝛudens tace⸗
bit qꝛ tepus malũ eſt.De hoc
Ecẽs.iij. Tempꝰ tacendi ⁊ tẽ
pus loquendi,ꝓpter hoc dicit
Salomõ in Pꝛouer. Reſpõ
de ſtulto ſm ſtulticiã ſuam. et
nõ reſpõde. Noli interroga/
re loquacitatẽ tuã aut vanita
tem qñ debeas in gladio vᷣbi

dei ꝑcutere. Ipᷣm ümieum

exemplo aploꝝ interroga⸗
diſpoſitõne em̃ init᷑ bellum.et
erit ſalus vbi multa ↄſilia. vt
legit᷑ Pꝛouer.xxiiij. Vel ideo
interrogant apli qꝛ qñq; ꝑcu
tiẽdũ in gladio.qũq; vᷣo ſolũ/
mogo patiẽdũ. In tentatio/
nibus em̃ carnis et ĩ oĩbo his
q̃s delicie vel voluptates in
ferunt:ꝑcutiẽdũ eſt in gladio
diſcipline. cõcupiſcẽtie em̃ et
voluptates nõ ſunt patiende
viuere. vita em̃ eaꝝ moꝛs no
ſtra eſt: vt legi᷑ ad Roma.viij
Juxta expoſuionẽ gloſe pꝛu/

dẽti
ſũt diabolici bellatoꝛes vt le⸗
git in ſcðᷣa pme canonice Pe

tri. Obſecro vos abſtinere a

carnalibo deſiderijs q̃ militãt
aduerſus aĩaʒ Cõtra hec no⸗
bis eſt militandũ.qͥa hec mili
tant aduerſuʒ nos. Moleſtie
vo ⁊ ignominie ꝓ nobis mili
tant aduerſus hoſteſ noſtros

atrociſſimos: ꝓpꝛiũ ſcʒ ſenſũ ⁊

ꝓpꝛiam volũtatẽ. VUnð nõ ſo
lum tolerãde ſiue patiẽde ſũt.
ſed etiã tanq; ðᷣi auxiliũ et ſuc
curſus tota gratiarũactõe to/
toq; gaudio excipiẽde. X au
tẽ duos gladios in cetu aplo
rũ fuiſſecribit Lucas in.xxij
his verbis ( Oñe ecce gladi
duo hic) Et ipſe dñs reſpon
dit ( Sas eſt) Gladios duos
dei verbuz. ex. vj.ad Ephe.et
gladium diſcipline vel ptãtis
iudiciarie congruentiꝰ accipi

mus q; qdem duo teſtamẽta.
HNon em̃ ſatis eſt ecdeſie du⸗/

os gladios duoꝝ teſtamẽtoꝝ
habere ad trucidatõem hoſti
um. Neceſſariꝰ em̃ eſt ei gla-
dius diſcipline vel ptãtis iu⸗
diciarie quẽ exerit et puatiʒ ſe
ipᷣm macerãdo:⁊ publice ſub
ditos coꝛrigẽdo. Ex reſpõſio
ne igit᷑ dñi ſaluatoꝛis q̃ dixit

a carnis moꝛs eſt. He ef’ñm

Folium

XXXIIII

●⬤

heẽ ¶(Satz eſt) apparet duos iſtos eſt pᷣlatoꝛũ atq; doctoꝝ. Ser
nl gladios accipiẽdos eſſe. et ex uus pontificis ſiue pꝛincipis
cebe hoc etiã qꝛ duo teſtamẽta nõ ſacerdotum qꝛ in tota illa tur
nere duo gladij ſed vnꝰſunt.vtdi/ ba ſiue cohoꝛte mititudo ĩtel
nii⸗ cit apłus expſſe in.iiij.ad He ligit᷑ xpᷣm dñm tam in ſe q; in
eeno⸗ bꝛeos Tiuus eſt ſermo dei ⁊ mẽbꝛis ꝑſequentiũ. In ſeruo
nlll efficax et penetrabilioꝛ oĩ gla põtificis pplus iudaicꝰ meri⸗
gekee dio ancipiti. Sermo dixit nõ to intelligit᷑ qui ſolus põtiſici
3l ſermones. intus em̃ vnus ſer ſeruiebat.vel põtiſici xpᷣo ſer
otn mo ſunt vetus ⁊ nouum teſta uitute timoꝛis:licet et hoc iſße
mentũ Eſt aũt vetus teſtamẽ ignoꝛaret q xpᷣm dñm ſuũ põ
tum velut gladius in vagina tiſicem eſſe neſciebat. Vel põ
eſi⸗ ſcʒ ſpũalis intelligẽtia in voꝛo tifici ad lr̃am ſeruitute obedi
jai loet vagina figuraꝝ. In no / entie. De tota igit turba pſe/
et uo aũt teſtamẽto eſt velut gla quentiũ xpoq; inimicãtiũ ſo⸗
u⸗ dius euaginatus.De hoc gla lũ ſeruũ pontiſicis.iiudaicuʒ
pi⸗ dio poteſt itelligi qð legi.xxj populũ petri gladiꝰ⸗ attingit.
nri, Ezʒechiel. Gladius exacutus qꝛ diuinus ſermo ad ullũ ſolũ
Gun eſt et limatus.vt cedat victi/ ꝑuenit. Vnde HNõ fecit tali-
en mas exacutus eſt. vt ſplẽdeat cer oĩ natõni:⁊ iudicia ſua nõ
limatus eſt.et poſt pauca,de⸗ manikteſtauit eis. Dimilr ꝛin
ed di cõturbatõʒ gladij acuti ⁊ li Deutero⸗,iij. Que eſt alia gẽs
is mati ad fulgendũ. amicti ad ſic inclita vt habeat vniuerſa
cn cedẽ, Exacuere vade ad dexte legẽ. quã ego ꝓponã hodie añ
rã ⁊.· Qõð vo ſequit᷑Per/ oculos tuos.Huic auriculaʒ
8 cuſſit vnus cx illis ſeruũ pn/ dextrã gladius diuini ſermo/
4 cipis ſacerdotũ et amputauit nis abſcidit qᷓſi putredini et
ſii auriculã eius dextrã) m Au ſurdini ſanauit.que ſpũalia ⁊
ail cam. Matheꝰ vo addit(Si- eterna audire nõ nouerat. Et
icn/ mon ů petrꝰ hñs gladiũ edu/ hoc qtum ad illos in qbſur
bi⸗ xit eũ ⁊ ꝑcuſſit põtificis ſeruũ ditas illa ſpũal ſanata eſt Ut
i abcidit eiꝰauriculã dextram) reuera abſcidit.qꝛ vt dexterã
NMiſteriũ planũ eſt. vnus eo auriculã. i.ſpũalem intelligen
8 rũ qͥ erant cũ Jeſu vnus cetꝰ tiã amitteret occaſioneʒ dedit

Capitulum xVII
Eo em̃ ipſo ꝙ pᷣcones vᷣitaꝭᷣ tumacie cõpꝛehẽſo ſolum re/
audire noluit et recige ꝓplus ſtat ĩfernale patibulũ. Time
ille:⁊ hoc faciẽte inuidia:ſpũ/ at ergo ſibi iudaicꝰppłus: vi/
gli intelligetia velut aure dex dens ſibi p̃ciſam dextrã aurẽ
tera mutilatus eſt.⁊ hoc iuſto q̃ adeo lege diuina abutit᷑ vt ĩ
Dei iudicio:vt qͥ bonũ qð ĩtel dei ꝓmiſſiõibo nihil celeſte ni
ligebat et cognoſcebat facere hil eternũ aut ſperet aut intel
noluit poſtmoduʒ intelligere ligat. Timeat amplius ſi ſini
nõ valeat.vult em̃ dñs vt ta/ ſtra etiã aure ſe mutilatũ vide
lentũ intellectꝰad lucrũ ei de/ rit.ita vt nec mala minata et⸗
ſeruiat. Alioqͥn a ſeruo pigro noꝛũ ſupplicioꝝ iã timeat.ni⸗
et malo illð aufert.vt legit.xix hilq; ſibi reſtare niſi tandẽ pa
Auce,⁊. xxv. Math. Seruꝰ tibulũ ſi terciũ delictũ ↄtuma
iſte iuxta cõſuetudinẽ iudeoꝝ cie vicʒ ſuꝑaddit. Vel põt in

furantiũ aure mutilat᷑:q̃ſi cuʒ telligi ꝑcuſſone hac amilſiſſe

in furto pᷣmo vel delicto mi auriculã.i.amiſſionẽ auricule
tiꝰ agat᷑ in ſcdᷣo vᷣo vtraq; au agnouiſſe. Qõ ergo dicit᷑ab

ris ei abſcindit. Quaſi ̊ pꝛi/ cidit ei auniculam abciſam ei

mũ furtũ hmõi ppli fuit legis eſſe innotuit. Hoc em̃ plane

abuſio:eiuſdẽ carnalis ⁊ terre diuino ſermone dlaruit iudai

na interpꝛetatio. Scðm deli cum ſcʒ pplum ſpũalẽ legis in
ciũ euãgelice veritatis ⁊ puri telligennã amiſiſſe. Unð.xj.
taſ recuſatio,p q́̊ ⁊ ſiniſtra au ad Roma. Cecſtas ex ꝑte cõ/
ris ei abſcidit que intelligit᷑ ti tigit in iſrael. Et in Eſaia.vj.
moꝛ dñi ſupplicioꝝ vicʒ. Ter Exceca coꝛ ꝓpli huiꝰ et aures
ciũ delictũ ↄtumacia ſiue ꝑti eius aggraua.i:excecandũ ag
nacia: in q̃ qcũq; depꝛehedit᷑ grauandũ ei pᷣnũcia:ita ibi ex
ſine vlla miſeratõe vłexpecta ponit᷑.quõ ⁊ nos exponimus
tione patibulo infigit. SGSpes Abſcidit ei auriculaʒ.i.abſci
ergo aur eſt qᷓ ꝓmiſſiões eter ſam declarauit. In ſimõe pe/
noꝝ bonoꝝ audiunt᷑. Timoꝛ tro magiſtratꝰeccliaſticꝰ itel⸗
q eternoꝝ maloꝝ cõminatio/ ligit᷑. VUnde ⁊ bñ dicit Johã
nes,. aurium vtraq; abciſa v nes(Simõ petrꝰ habẽs gla⸗
amiſſa:in tercio delicto ſcʒ cõ dium) Non em̃ eſt magiſtra⸗

n

n
Dne
, p/
aur
dewti
eſe ni
kin
ſiſui
e
na⸗
atm
ioi
Mum
höti
niiſe
lcule
i
mel
Ane
ludi
gei
eco⸗
ſ⸗
res
üg
bier
imus
Abſe

d⸗
v

N

Folium

tus eccleſiaſticus ſi nõ habet nẽ ꝓpter timoꝛes nocturnos.

gladium,ſed potiꝰ larua eius
id eſt ſimea vel pictura.q̃ſi qͥ⸗
buſdã coloꝛibo mitrarũ:bacu
loꝝ põtificaliũ:ſandalioꝝ: ve
ſtiũq; ſacroꝝ foꝛinſecꝰadum/
bꝛata. Vnde ⁊ oĩbo ecclie ma
giſtris ſub typo apłoꝝ pᷣcipit
in.xxij.Luce(Qui non habet

gladiũ vendat tunicã ſuam ?

emat gladiũ) In q̃ de gladio
verbi dei habẽdo q̃nta debe/

at eſſe ſollicitudo pᷣlatoꝝ eui- M

deter ondit.qa alijs nudari pᷣ
cipiunt᷑ vt illũ habeant.vnde

.ſic ſunt in nüero pᷣlatoꝝ habẽ

di pᷣlati ſine gladio quẽadmo
dũ lignipedes.vulgo eſcha⸗

ces in numero ꝑedů.⁊ larueĩ ſi
nuero capitũ. Cum em̃ mem

bꝛa ecclie non ſint ſed mẽbꝛa
diaboli:ſolo pctõ pᷣſumptõis
et ambitionis. et ſi aliud non
haberent: nec capita nec pe/
des ſunt,ſed ſeneſcens ⁊ ſenio
confecta eccleſia lignis et ba-
culis pꝛo pedibus vtitur. Hi
non ſunt de ſexaginta foꝛtib⸗
in.iij.Canticoꝛum.qui lectu/
lum Salomonis.i.eccleſiaʒ
tenentes gladios vᷣbi dei ſup
ple manibus ambiũt. et vniꝰ
cuiuſq; enſis ſuper femur ſu⸗
umii.gladiꝰdiſcipline ſuꝑ car

Ad bellandũ mittit᷑ i.ad bel⸗
lãdũ mũdũ:carnem:⁊ demo⸗
nia qͥ pꝛelatus eccleſie inſtitu
ſtur.( Qui gladiũ non habet)
qua temeritate ad pᷣliandũ ac
cedit:homĩes tempoꝛe pacis
vtuntur vel videntur:et non
in tẽpoꝛe vel in loco belli eſſe
qui ſine gladio incedũt. Om
nino enim ſe nolle nocere vel
hoſtibus vel alijs oſtendunt
Memoꝛes deberent eſſe Da
uid qui veniens ad Achime/
lech ſacerdotem petijt ab eo
haſtam aut gladium nea per

ſecutoꝛe ſuo ſaule ĩermis in⸗

ueniretur.ſicut legitur in vice
imopꝛimo pꝛimi Regum.
Demoꝛes etiam eſſe debe⸗
rent quia bellatoꝛes condu⸗
cticij ſunt.nunq; autem bella
toꝛes cõducticij regibus aut⸗
pꝛincipibus ſe oſtendunt ad
agenda bella eoꝛum et cõue⸗
niendum de ſtipendijs perci
piendis niſi armatos. Offert
autem ſe vnuſquiſq; in eis ar
mis quoꝛum habet vſum at⸗
q; peritiam. Qualiter igitur
eccleſijs ſe offerunt.q̃lr de ſti⸗
pendijs ꝑcipiendis tam au⸗-
dacter tamq; pᷣſumptuoſe cõ
ueniunt, qui nec habẽt arma
ee ein

Capitulã xxI
nec gladiũ:ne dicam eoꝝ pe⸗ ſtatis eloquij recõdunt:id ſo/
riciã aut vſum Hoc mõ imi/ lum qrẽtes vt vagina eius re
ſcẽt ſe ribaldi bellatoꝛibo ⁊ ex⸗ ſplẽdeat. vt decoꝛ vagine bla e
ercitibo vt furent᷑ ⁊ rapiãt:nõ ceat.Hi vaginaꝝ oſtẽtatoꝛes f
vt egregiũ qͥd ⁊ laude dignuʒ fabꝛicatoꝛes et mercatoꝛes: n le
aut qð ad honoꝛeʒ pncipis ⁊ bellatoꝛes.De h̊ ðꝛ Eccii:iiij no⸗
gliaz ꝑtineat faciãt Inermes HNõ abſcõdas ſapiam in de/ lE
etiã ribaldi iaculis et gladijs coꝛe ipſius.Decoꝛ iſte ſermoę bo
ſe obijciunt.ſic ⁊ hmõi hoĩes nis eſt ſolẽdoꝛ atq; feſtiuitas. ſi
vt tꝑalia furent᷑ ⁊ rapiãt iner/ Dicit᷑ et hoc ↄtra illos qͥ ᷣbo Uͤ
mes exercitui xpᷣiano ſe immi dei coꝛda ſua vaginas tim fe⸗ à
ſcent. In hoc tñ ribaldis de cerũt.vt veraciter de his pot 4
terioꝛes ⁊ vilioꝛes.qꝛ ibi nun ſit dici:qͥa vagina gladij uliꝰ H””
q; bellatoꝛes ſe ſimulant. nun ſolũmodo ſunt:nullũ vſuʒ eiꝰ oͤo
q; ſibi bellatoꝝ vſurpãt ſtipẽ/ habentes.hi ſunt qͥ verbi dei lot
dia Iſti vo vt ea etiã rapiãt ⁊ ſciẽtiã hñt:ſed in eo vel eo nũ „ͤbis
bellatoꝝ loca effrenata impu q; ꝑcutiũt.hulc vagine vetu⸗ i
dentia ⁊ exercitꝰipſius duca/ ſta rubigis nõnunq; adheret A
tus vſurpare nõ verent᷑.⁊ ma gladiꝰ:ita vt cũ voluerint eũ eti
giſtri xpᷣiane milicie hri volſt educere nõ valeant. Alij vo Vn
qꝛ nõ ſolũ nõdũ dicit᷑ diſcipu hoc ſolũ ſibi ſtudiũ aſſumpſe die
li eius fuerũt.ſed etiã nec no/ runt vt die ac nocte gladium to⸗
mina nouerũt eq̃ꝝ. Recte au iſtũ in vaginã mittũt.hi ſunt n
tem ð (exemit vel eduxit gla/ ſemꝑ diſcẽtes ⁊ nunq; ad ſci⸗ hen
diũ) Diſtice pᷣmũ ↄtra Sde entiã veritatis puenientes.vt Ne
os qͥ gladium ſpũs.i.ſpũalis dicit apłs in.iij.ſcdᷣe.ad Thi X
intelligẽtie in vagina ſꝑ recõ/ mo.Sꝑ acuentes nunq; aũt die
ditũ ferunt.et eo nunq; euagi ſcindẽtes. acuẽdo ferrũ liberi e
nato ſed ſꝑ inuaginato ꝑcute arbitrij ⁊ calibẽ gr̃e cõſumen n
re volũt.Hi vel ludicre ꝑcu⸗ tes.vel ferrũ lr̃e ⁊ calibẽ ſpũa fi⸗
tere velle vident᷑. vel ꝓditioſe lis intelligentie. Moꝛalr au NRN
pcere hoſtib. Ooꝛair᷑ o cõ tem attẽdendũ eſt ꝙ Pecrꝰnõ R””
tra illos ð: qͥ gladiũ verbi dei aliã ꝑteʒ coꝛꝑis pᷣcidit aut ꝑ⸗ 1
velut in vagina qᷓ̃dam venu/ cuſſit q; aurẽ,⁊ hoc nõ ſolum G

do⸗
uste
nepia
ores
csn
ͤ
inde⸗
ſeno⸗
utas
pbo
ſe⸗
dopo⸗
i le⸗
ſuze
bida
o nin
vem⸗
Where
intah
Aji
npe⸗

iſn

iſunt
ſc⸗
les
d
ben
ſunen
eſpin

ute⸗
ſlam

—

Folium

XXXVI

quia vᷣbũ pᷣmo ⁊ maxime ꝑcu in cuius abciſione tota vetu/

iit aurẽ.ſed qͥa pmus hoſt di ſtas pᷣcidit᷑ ⁊ circũcidit᷑. De/⸗

⁊ maximꝰin aure pcutit᷑. Au/ rito pmũ ſanãda eſt infirmi⸗
ris em poꝛta eſt fidei.ſicut do tas cuiꝰ abciſione ſanitas ſa⸗
cet aplus in decio ad Roma lutis ſpũał eſt integritas.vul⸗

nos Ergo fides ex auditu.au
ditꝰaũt ꝑ verbuʒ dei.In hac
poꝛta velut ianitoꝛ diabolicꝰ
ſurditas ĩcubabat ſeu pꝛudẽ/
tia carnis aut ſapieẽtia mundi
q ⁊ deum ſtantẽ ad oſtiuʒ in⸗

gredi non ſinebat.et hoc erat

tota noſtra aduerſus deũ re-
bellio:totaq; ꝓditio dei. ſcʒ q;
tota ⁊ ſola ſalus noſtra ẽ a no
bis excluſio. Pꝛimũ ̊ et ma/
xime ꝑcutiẽdꝰfuit hoſtꝭ hmõi

QDuo ꝑcuſſo oẽs ꝑcuſſi ſunt

et iam ꝑierũt. q̃ ꝑduraute nec
vnus eoꝝ perit. queadmodũ
dicit Augꝰ de pctõ infidelita
tis.quia eo dimiſſo om̃ia di/
mittunt᷑. veo retento oĩa reti/
nent᷑ Sic ⁊ pctõ intellectꝰqð
vłl cecitas vel ſurditas vlł pꝛu
dentia carnis et ſapbla mundi
dicit᷑ Generali aũt noĩe tene/
bꝛe vl erroꝛ vł ignoꝛãtia.pur
gato atq; dimiſſo:totꝰ hõ inte
rioꝛ ſanus ⁊ ſaluus effectꝰeſt.
Merito ergo ꝑcutienda fuit
et abſcindẽda auris illa vete⸗

nus in aure ex gladio vᷣbi dei
fides eadem ſcʒ vulnus vete/
ris hoĩs et ſalus noui.eadem
poꝛta noui hominis ⁊ intro⸗
itus:et obcluſio ſeu obſeratio
veteris. Bene aũt ſibi ↄiun/
gunt᷑ qꝛ petrus ꝑcuſſit et Je/
ſus ſanat. Hoc em̃ poteſt pe⸗
trus ꝑcutere ſc; veterẽ homi
nem.ſed occidere illum vel ſa
nare nouũ nõ poteſt. UVel qͥa

hoc ꝓpꝛium eſt dñi Jeſu: ſal⸗

uare ſcʒ ⁊ ſanare:qð iᷣm no⸗
men eius indicat.ꝑcutere vᷣo
miſterij eſt pᷣdicatoꝝ. Qð au
tẽ ðꝛ (Quia vnus eoꝛũ qͥ erãt
cũ Jeſu habẽs gladiũ)bñ di⸗
cit.qꝛ nõ oẽs qͥ cum ieſu ſunt
gladiũ habent:habẽt inquaʒ
ex officio.Et ſi cultellos habe
ant q̃ſi ad ſcindendũ ⁊ trũcã/
dũ panẽ ſuũ multi.i.aliqd in
telligentie ſcripture q̃ ſibi de
pane v̈bi dei decerpãt et diui
dãt qð eis ad victuʒ ſpũalem
ſufficiat.nõ tñ gladiꝰ belli oĩ
bus cõmiſſus eſt.ſed eis ſolũ

ris hoĩs:q̃ vel ſurditas eſt vł qͥbs xpᷣiane milicie ducatꝰ col
aliquid eoꝝ que nomiauimꝰ, latus eſti.cura regimis giaꝝ

. . 2 2 5 3 S 5

Capitulum
cõmiſſa. Vel figura eſt iſtud
⁊ parabola nr̃i tꝑis in q̊ͥ pau/
ciſſimi gladiũ iſtũ hñt.Cauẽt
em̃ phuliſtini ne faber ferrariꝰ

inueniat᷑:vt in iſrael.i.in eccle
ſia niſi prarus qͥ enſes ⁊ lãce/

as ſpũ ales fabꝛicet. ſicut qn/
dam feciſſe dicunt᷑ in.iij.pmi

Regũ. Faber ferrarius ſacer

doctoꝛ eſt: qͥ de ferro ſcriptu⸗
re enſes ⁊ lãceas ⁊ ſagittas fa
bꝛicat. Quot em̃ vᷣba qbo coꝛ
da auditoꝛuʒ vulnerent᷑ inde
elicit:tot gladios ⁊ ſagittas ex
ea fabꝛicat. Heu q; pauci fa/
bꝛi hmõi ſunt ĩ ecclia dei ho⸗
die.Oẽs em̃ ſimul vix vni ba
liſtario vel archidinẽſi ſagit/
tas fabꝛicare ſufficerẽt. Quã/

to minus &ů toti bello dñi exer

citus ſufficiẽt ad copiã ſagit⸗

taꝝ. CX aũt Johes ſeruũ no
minat:bene congruit et miſte

rio nũciãs. Malchus em̃ in
terpᷣtat᷑ rex cõſilij vel pnceps
feſtinatoꝛ.vel annũcias decli
natõem. Et reuera iudaicus
pplus rex cõſilij cõꝑatiõe cete
raꝝ nationũ erat ꝑ legis eru/
ditionẽ:vel rex cõſilij iure et ſi
nõ facto.quia regi diuio cõſi/
lio debuit et alios regere. VUl
referendũ eſt ad eos q̃ꝝ auris
id eſt intelligẽtia ſanata eſt: qᷣ
pꝛius ſerui erant pᷣcipitatiõis

et ignoꝛãtie:pcuſſi gladio pe/
tri:lacti ſunt reges ↄſilij Hoc
eſt conſilio ſe et alios regẽtes.
Poteſt ⁊ iuxta hãc interpꝛeta
tionẽ qͥ cũq; gladio vᷣbi dei ꝑ/
cuſſus aures illam vetuſtatis
amittit:⁊ extẽdẽte manũ miſe
ricoꝛdie ſaluatoꝛe auriculãq;
eius tãgente:ſanitatẽ ſpũaleʒ

recipit Malchꝰ iſte.l. rex cõ⸗

ſulij accipi.Cõgruit etiã ſecũ⸗
da interpᷣtatio pnceps feſtina
toꝛ de ſeruo ſcʒ pꝛinceps effe/⸗
ctus:⁊ de tardo ⁊ imobili fe/
ſtinatoꝛ.Oneratus em̃ ꝓplus
iudaicus ⁊ viſco tꝑaliũ ⁊ one
re traditionũ velociter ambu

lare non poterat.tꝑe gr̃e ſicut

ceruus ſaſiuit.ſicut dicit dũs
ꝑ Eſaiã.xxxv.Tüũc ſaliet ſicut
ceruꝰ claudus. Pꝛiꝰem̃ clau/
dicans pplus iudaicꝰ quẽad/
modũ ſignificatu eſ in clau⸗
dicatiõe Jacob GBen.xxxij:et

hoc ꝑcuſſus a Petro: qͥ ſpa/

liter deputatꝰ fuit iudaico po
pulo, Vñn aplus in.ij.ad Ba
lathas.Qui oꝑatus eſt petro

in apłatum circũciſiõis: oꝑa

tus eſt ⁊ mihi inter gẽtes. Di

gnificat et iſta percuſſio petri

ſtultã ꝑcuſſionẽ q̃rundam ne
ſcientiũ vti ᷣbo dei qͥ aurẽ in
telligen tie quã verbo dei aꝑi
re debuerãt:indiſcrete cõtur⸗

get

nune
lnis

ſecon

ſeclit
föng
lli
nar
rcee
(Gd
len
li⸗

ſhe bateq; loquẽtes potiꝰꝑcutiũt ſecutoꝛes ſuos exercẽt. Gladi
Hace⸗ ⁊pcidũt.⁊ dũ lucem vere co/ us aũt ĩtelligit ſim h̊ ptãs no
wean gnitõis in fundere deberẽt:te cẽdi.Gladiũ iſtum nunq; pce
dag,. nebꝛas erroꝛis potiꝰ ingerũt pit dñs educere in nono teſta
hnns Audlitoꝛibuſq; q̊s ſanare de/ mẽto Legĩꝰ qͥ dẽ qꝛ petro dixit
üne buerant tenebꝛas erroꝛis po (Cõuerte gladiũ tuũ in vagi
ſli tius ingerũt. Auditoꝛeſq; qᷓs nã) Nuſqᷓ; aũt dixit educ vel
hüg ſanare ⁊ refoꝛmare debuerat: exere. Ad educẽedũ tũ vl exe⸗
ch aure intelligẽtie dãnatos aut redũ nõ expectat᷑ dei mãdatũ
iſci vulneratos vel mutilatos re- ſed neq; mãdato dei ĩ vagiaʒ
ſeſin mittũt. His tñ q̃̊s illi vulne/ equctꝰremittit᷑. Perpauci em̃
ocffe rauerũt dñs ieſus ꝑ extẽſiõeʒ ſũt qͥ in gladio ligue:ſi aliuʒ ñ
biliſe⸗ manꝰ.i:mie largitatẽ ſanitatẽ hñt ſaltè pſecutoꝛes ſuos ñ ꝑ
plus nõnũq; reſtituit. Dicit᷑ etiam cutiãt.Et poſtq; hmõi gladi⸗
itone, .malchꝰannũciãs ðᷣcliatõeʒqᷓ um eduxerãt ꝑ ĩpatĩaʒ ad ꝑ/
Andn em̃ pᷣus leg obſuãtiã annũci cutiẽdũ.vix ꝑ patiẽtiã et mĩaʒ
feſan abat:mõ annũciat pᷣclinãdũ ĩ vaginã mittũt. Quid qſo fa
ctdts ab ea.vl qꝛ iudaicꝰ pplus ex le ceremꝰ ſi autoꝛitatẽ ꝑcuniẽdi ĩ
cſat . ge maxiĩe nimoꝛeʒ annũciabat giadio ex euagelio haberemꝰ
cn in qᷓ declinat᷑ a malo.vt legi᷑ Abolita eẽt penitꝰet elimĩata
and Pꝛouerb.xvj. In timoꝛe dñi a nob patiẽtia.qñ etiã ñ pᷣcipi
ur declinat᷑ a malo.⁊ in.xiiij.eiuſ entedño vt gladiũ in ꝑſecuto
nihet dẽe. Timoꝛ dñi fõs vite vt de res nr̃os extẽdamꝰ. ⁊ pcipiẽte
bi⸗ clinet a ruina moꝛt.. Vel an⸗ vt eductũ et extractũ i vagiaʒ
lcope nuncians declinatõem ipſaʒ remittamꝰ gladiũ cõtinere qꝛ
4 8 legis lr̃am q̃ declina tio erat a nõ volumꝰ ñ valemꝰ Oẽs vt
en recto nõ rectitudo:eũ tñ ille p idẽ ait dñs(qͥ accepint gladiũ
0e rectitudine annũciabat Hoc gladio ꝑibũt) Jpᷣo qe gla⸗
161 ip̃m ad pꝛudętia carnis et ad dio.i.quẽ ĩpaties ĩ ꝑſecutoꝛes
bhen alia qᷓ diximreferẽduʒ ẽ. Illa exerit: ↄfoſſus ſpatie vulnere
une em annũciat q eis cccati atq; pmꝰ ꝑit.Quivt veſtẽ alteriꝰ.i.
miin repleti ſunt. De abũdãtia em̃ coꝛpus laceret:aĩam ſuaʒ eo/

dir coꝛdis os loqͥ?. vt legit.vj.lu/ dẽgladio tranſfigit ſimul at-
N, ce. Intelligit᷑ et iſta ꝑcuſſio pe q; trãſuerberat Quẽadmodũ
Gnt, cri ipatiẽtiũ vindicta quãi ꝑ⸗ em̃ lingua detractoꝛis vt dle

Capitulã xvVI

btũs Bern. gladi? tricets eſt
tres vno ictu occidens.ſcʒ; de
trahentẽ.⁊ audientẽ. ⁊ lllũ cui
detrahit. Sic ⁊ gladius im/
patientis gladi anceps eſt ſi
ue biceps.ipᷣm in quẽ extẽdit᷑
occidens coꝛpalr. ulũ vᷣo a qᷓ
extendit᷑ ſpũalr. Conuerte in
quit dñs ad oẽm impatienteʒ
(gladiũ tuũ in vaginã) Sola
em̃ eſt patientia ꝑ quã gladi/
us oiĩs vincit Et ſola eſt im⸗
patientia ꝑ quaʒ gladius oĩs
vincit. Et vt ad vnuʒ dicamꝰ
Sola eſt impatiẽtia ꝑ quam
aliqͥd põt gladiꝰ. Virtus em̃
alieni gladij ſola impatientia
noſtra eſt.Eadẽ etiã eſt et acu
mẽ alieni gladij.qꝛ ꝑ illã ſolaʒ
in aĩas noſtras penetrat. Im
patientiã igit in ꝑſecutõe hr̃e

nihil aliud eſt q; virtutẽ ⁊ acu
mẽ gladio ꝑſecutoꝛis adhibe
re. Auferre igit᷑ virtutẽ et acu
men gladio ꝑſeqntis:hoc eſt

habet foꝛtitudinis:nihil acu/
minis niſi ꝑ impatientiã tuã.
Et vt vno verbo totũ dixeri-
mus:totum poſſe ꝑſecutoꝛis
aduerſũ te ĩpatiẽtia tua eſt.to
tũ poſſe tẽtatoꝛis ceſſio tua c.
(An putas qꝛ nõ poſſem ro/
gare patrẽ meum et exhiberet
mibi pluſq; duodecim legio/
nes angeloꝛũ) qſi di. ſtulte. vi
7 gladio paſſionẽ ⁊ moꝛtẽ me
am conaris auertere ꝓ q de⸗

clinãda nec pᷣces ad patrẽ vo

lo fundere. In q̊ Moꝛalr ar
guunt᷑ qͥ ad vindictã ꝓni ſũt.
ad patiendũ vo tardiſſimi. et
illi q́; etiã ad iniurias dei vin/
dicandas qdam ʒelo rectitu⸗
dinis accẽſos ſe credũt:nõ at
tẽdentes qꝛ deus ad patiẽduʒ
ꝓmptiſſimꝰẽ ad vĩdicãdũ vᷣo
tardiſſimꝰ Ita vt eius iniunie
⁊ cõtumelie extreme iudicent᷑

vindicent. bmõi hoĩb ſiple

nitudo ptãtꝭ ↄceſſa eſſet:locũ

eidẽ patiẽtiã adhibere. Addi diuĩa iudicia noõ hrent. om̃ia
ſceo hũana infirmitas ꝑ pa/ em̃ i diẽ pfirũ a dno ißi iu
tientiã ⁊ hoſtẽ inermẽ efficere dicarẽ⁊ vidicarẽt. Attẽdẽdũ
aut ſaltem impotentẽ pcutere igit᷑ eſt ⁊ iudicibo et poteſtateʒ
⁊ gladiũ eius obtũdere.ita vt vindicandi habẽtibus. quia

nõ niſi veſtẽ tuã.i.coꝛpꝰpoſſit vtilius et ſalubꝛiꝰ nonnunq;

trãſfigere. Noli gladiũ hoſt; vt aliqᷓ tolerent᷑ q; vindicent᷑.
acuere.noli eum foꝛtioꝛẽ ꝑ im In eccleſie o negocijs tune

patiẽtiã luam efficere, qͥ nibij demũ ꝑcutienduʒ eſt ĩ gladio

Plaay
mni,
idien⸗
utons
wache
ſong
ſen w⸗/
hbae⸗
n lgo⸗
ſſler
nore ne
epaͤde
pantro
Noroler
ſpriſt

R

ſſirnit

deivin⸗
reciu
Hierön
titn
cli
ginre
Ucicen
ſpape
ſbol
Gtofn
ohirti
Nitid
cne

luini
istun
gc

ptãtis iudiciarie vel materia/ pars eſt ⁊ plenitudo leg. Sʒ
li:cũ non habet aliud eccleſia et expᷣſſe mãdatũ patientie le/
quod ad dei gliam ⁊ anĩaꝝ ſa git᷑ Leuitici.xix. Hõ q̃ras vl
lutẽ faciat.Extrema em̃ eſt in tionẽ:nec memoꝛ eris iniurie
medicis mẽbꝛoꝝ eoꝝ pꝛeciſio ciuiuʒ tuoꝛũ.Charitas vt ait
UVnge ve eis qͥ illã pmã faci Bꝛeg.patiẽs eſt vt malos tole

unt mederi volentes:et ab ea ret.benigna eſt vt etiã q̊s poꝛ

ĩcipiũt q̃ finis debuit eſſe me/ tat amet. Ab impatiẽtibo igit᷑
dicandi.(Quõ implebuntur ſcripturas impleri ꝑ obedien

ſcripture Ad lram(ſcripture) tie iuſticiã impoſſibile eſt. po
qͥbus geneni hũano pax ⁊ re/ teſt et illud dici qꝛ patientia ꝑ
cõciliatio ad deũ et ſalus eter fectio eſt et plenitudo iuſticie.
na ꝑ moꝛteʒ dñi ſaluatoꝛis ꝓ Maius em̃ eẽ videt᷑ mala ir/

miſſa eſt. YZacto igit᷑ ⁊ ſi nõ in rogata equaliter aut gratãter
tentione cõtra dei ꝓmiſſionẽ ferre q; bona facere:eo ꝙ dil0⸗
agebat petrꝰ:dũ paſſionẽ im/ ficiliꝰ atq; moleſtius. Recte

pedire volebat.redẽptionẽge & arguẽs Petrũ dñs (Quõ 8

neris hũani.duʒ pᷣeij ſolutõeʒ implebunt᷑ ſcripture) q̃ſi dice

Salutẽ dũ calicis et medicie ret:nõ ſine patientia implebũ
bibitõem. Recõciliationẽ:dũ tur.(Quia ſic opoꝛtet lieri) iu

tanti ſacrificj oblatõem. Pa xtair̃am patientiã exhibe.(cõ

cem:dũ oĩm iniuriaꝝ emẽdaʒ uerte gladiũ tuum in vaginã
et ſatiſfactõem impediebat.⁊ quia ſic opoꝛtet fieri)vt ſeʒ vi
qᷓntum in ſe erat auertebat. des fieri Opoꝛtebat em̃ xᷣm
Moꝛalx vo ſubtiliter argu pati ⁊ reſurgere a moꝛtuis vt

itur Petrꝰ ⁊ in eo oẽs ĩpatien ipſemet dicit in vltimo Luce.

tes. Cum em̃ plenitudo legis Opoꝛtebat vt calicem potio/
ſit dilectõ. vt legit xiij. ad Ro nis biberet celeſtis medicꝰ ꝓ
ma.⁊ in.vj. ad Gal. Alter al- mundo egrotãte.ſic inquam
ter alteriꝰ onera poꝛtate et ſic opoꝛtebat fieri.qꝛ fieri exige⸗

adimplebit legẽ xpᷣi. In.xiij. bat noſtre miſerie cõuenietiſ⸗

vo pꝛime ad Coꝝ. Charitas ſima ſaluberrimaq; ſanatio.
patiens eſt:benigna eſt. mani Fuit qdẽ ⁊ alius modus deo
feſtum eſt qa patiẽtia magna poſſibilis vt ait Augled iſte

—

Capitulum
noſtre miſerie ſanãde cõueni
entioꝛ. Erat qͥ pe miſeria ge⸗
neris bũani ⁊ egritudo maxi
me in duobo q̊ ad culpaʒ. In
hoc ſcqʒ; ꝙ ab amoꝛe dei frigu⸗
erat:et in eo cõfidere eiq; inni
ti fiducialr nõ valebat. Ad q̃
duo ſananda nihil potuit co
gitari cõuenientiꝰ: nihil potu
it adhiberi efficaciꝰ. Hoc em̃
vno beneficio dñice paſſiõis
ſpe ĩmobili ⁊ ĩmutabilr infir/
mitatis hũane firmat᷑ heſita/
tio:velut pignoꝛe ſecuriſſimo
et argumẽto certiſſimo. Illo
etiã eodẽ accendit᷑ hũana fri/
giditas ⁊ tepiditas. Neq; em̃
diuine dilectõis caminꝰ ma-
ioꝛẽ flãmã quã in coꝛ hũanuʒ
mitteret habuit. Siẽ ipᷣa ve⸗
ritas ixv. Johis teſtat. Ma
ioꝛẽ hac dilectionẽ nemo ha⸗
bet vt animã ſuam ⁊c̃. Vide

bi factũ eſt vt tante miſcðᷣie tẽ

5p̃cioſum pignus tã validũ ar
gumẽtũ omniũ alioꝝ bñſicio
rum ſpem tibi pareret et fideʒ
et tãta diuine dilectõis flãma

coꝛ tuum ad deum reamãdũ

accẽderet: in qbus duobo po
tiſſimũ ↄſiſtit noſtre ſalut in/
tegritas. Moꝛalr vo (Sic
opoꝛtet fieri) id eſt pati.eſt em̃
nunc tẽpus patiẽdi dño ⁊ ſu/
is.ſed erit tandẽ tẽepus vindi/

ctã faciendi dño ⁊ iudicãdi ſi

militer ⁊ ſuis. Sicut ſße dicit
in pᷣs.Cũ acceꝑo tẽpꝰego iu/
ſticias iudicabo. Vñ in eodẽ
Ad ſaciendã vindictã in na⸗
tionibo. Hoc idem eſt qð ipſe

xxij.luce· Sinite vſq; adbuc

nõ tã ſeuire pctõꝛes qᷓ; ſeruire
patiẽtibo. NHeceſſe ẽ hic thau/
ros ⁊ altilia occidi et pᷣparari
ad nuptias. De quo in.xxij.

igit᷑ hũana incredulitas ⁊ di· Mathei. Neceſſe eſt hic gra

fidẽtia:nec in dei theſaurꝭ pi/
gnus fuiſſe ſecuriꝰcui ĩmuta/
biliter incũberes. nec ĩ dei loi
ca argumentũ certiꝰ:cui ĩdu⸗
bitabilr crederes. ⁊ q̃ntum te
deus diligeret:et in omni ne/
ceſſitate qᷓntuʒ tibi ſubuenire
pat eſſet: ꝗ pꝛio filio ſuo nõ
pepercit ſed ꝓ te tradidit illuʒ
in.viij:ad Roma. Hoc igit᷑ ti

na moꝛtificari vt fructũ mul⸗
tũ afferant.ſicut ðᷣꝛ in.xij. Jo

hãnis. Heceſſe eſt hic metal-

la ꝓbari:vaſa fabꝛicari:rubi⸗

ginata elimari: veſtes ablui:
terram fodi ⁊ atteri vt fructitſi

cet. Neceſſe eſt hic meſſeʒ tri⸗

turari ⁊ vuas pᷣmi. Neceſſe ẽ

in eſtu tẽtationũ pᷣſentiũu dum
noxij ferueſcũt bũoꝛes: polio

dess
idi
fäna
mici
ohpo
Uin⸗
(Si
ſten
otſ⸗
rindi⸗
ciciſ
edit
golu⸗
jeoge,
nna⸗
zipe⸗
apre
ſcei
han⸗
hnn
ch⸗
g
nol⸗

Folium XXXIX

nes amaritudis q̃ſi abſinthi/ q̃s huiuſmodi calix a deo no

um bibere. Unð Trenoꝝ.iij
Repleuit me amaritudibo et
inebꝛiauit me abſinthio. Et
Jeremie.ix.Ecce ego cibabo
populũ meũ abſinthio in po
tum dabo eis aquã fellis. Di
ligenter aũt notãdũ eſt id qðᷣ
addit Johes in.xviij.(Calicẽ
queʒ dedit mihi pater nõ vis
vt bibã illum) quaſi dicat nõ
eſt timendũ de calice quẽ pa⸗
ter poꝛrigit:gratãter atq; gau
denter accipiendus eſt. Non
eſt moꝛtifera potio quã pater

poꝛrigit. Hec em̃ eam poꝛri⸗

geret amantiſſimus pater ſi il
lam moꝛtiferã noſceret. In q̃
reſpõſione inſtruimur qͥd eis
q̃ moleſtias ⁊ iniurias nobis
ſlllatas vi repellere volunt et
auertere a nobis:reſpondere
debeamus. Quis enim hoc
ſuſtineat rege etiã terreno poꝛ
rigente ſibi calicem: vt eaʒ bi
bere pꝛohibeat:⁊ ab illo vi ca
licem auertat:aut foꝛte etiam
turpiter effundat. In hoc ſer
uiunt nobis amici quos mũ
dus amicos vocat: rege ſcili⸗
cet celoꝛum offerẽte nobis ca
licẽ: quaſi toxicatus eſſet tota
vinõ ſine dei cõtumella a no
bis auertũt:ipſoſq; nũcios ꝑ

bis tranſimittit᷑ toto odio ꝑſe/
quunt᷑.Calix nobᷣ a deo poꝛ/
rigitur quotienſcunq; nobis

tentatio ĩmittitur.ſed per ſeip
ſum nobis illum poꝛrigit do

minus.per ſe:cũ tribulationẽ

immittit id eſt nullo ꝑſequen
te:quales ſunt egritudines et

naturales defectus.Per nun

cios v̈o quotiẽs nos per ꝑſe⸗

cutoꝛes exercet. VUñ Dauid
xvj.pꝛimi Regũ.Cum Aby/
ſay vellet percutere Semey
maledicentẽ illi dixit. Dimit/
te illum vt maledicat.domi/
nus enim pꝛecepit ei vt male
diceret Dauid. q̃ſi dicat. nun
cius domini eſt: licet non in/
tentione obediendi dom ino

hoc faciat. Quis eſt inquit q
audet dicere. Cur hoc facis.

Hoc et intellexiſſe videtur be
atus Leonardꝰ qͥ videns leo
nẽ dentib frendẽtem ad ſe ve
nientem ait illi. Si poteſtatẽ
accepiſti aliquid vlciſcẽdi in
me:vlciſcere in nomine domi
ni:paratus ſum. Hoc idẽ Pe
trus in ſecundo pꝛime cano⸗
nice ſue oſtendit dicẽs. Sub
diti ⁊ ſubiecti eſtote omni hu

mane creature ꝓpter deum:ſi

ue ducib tanq; a deo miſſis.

Capitulũ

. „ 8 —-
2
4

Aldes ergo ipatletes iᷓ ma/ cem eum ſuis veſtib erutes.
le recipiãt. q;ᷓ crudeliter ⁊ tur/ Pignuſq; noſtre redẽptõis.i

piter tractẽt hmõi dei nũcios vitam ꝓ nobis aſſumptã ab
imo dei pincernas: ⁊ calicem ſtulerũt ab eo. De hoc fideiuun
dñi nobis tã ſedulo tamq; of ſoꝛe legis expᷣſſius Ecci.xxix.
ficioſe ex ꝑte eius offerentes. Gratiã ſideiuſſoꝛis ne obliui

Omi igit᷑ volẽti vindicare in
iuriam tibi illatã aut ↄtumeli
am Rũde(nõ vis vt bibã il⸗
lũ)q̃ſi diceres. Times ne foꝛ
te toxicatꝰſit calix(qͥa ſic opoꝛ
tet fieri).i.hunc opoꝛtet bibi.
Hilc opoꝛtet bibi ad modicũ
ne in eternũ bibat. Hic opoꝛ
tet bibi calici momẽtanee tri
bulatõis:nõ ſolum ad ſanita
tem.ſed etiã ne mare eternarũ
amaritudinũ tandẽ abſoꝛbe⸗
re cõpellamur.

2 luſtibo compꝛehendere me)
Neſciuerũt ad literã reſpon/
dere turbe. Merito & tanq;

ad latronẽ exeũdũ fuit qͥ ꝓ la/

trone Adã ſcʒ ⁊ tota poſteri⸗
tate eiꝰ fideiuſſoꝛẽ ſe dederat.

quod ⁊ ipſe Adam ⁊ poſteri/
tas eius in. xxxviij. Eſaie pe/

tierunt. De hoc fideiuſſoꝛe di
ci Pꝛouer.xx.Tolle veſtimẽ
tum eiꝰ qͥ fideiuſſoꝛ extitit alie
ni⁊ pꝛo extraneis aufer ei pi/

. In üla ho
ra dixit Jeſus turbis Tanq;ᷓ
ad latronẽ exiſtꝭ cum gladijs

ſcaris.dedit em aiam ſuam ꝰꝓ

te. Merlto etiã tanq; ad la/
tronẽ ad eũ exierũt:qͥ oĩia ha⸗
bebat latronis inſignia. Pꝛi/
mũ,.qꝛ veſtẽ.i.carneʒ.vñ.viij.
ad Roma. Miſit deus filiux
ſuum in ſilitudinẽ carnis pcti
Sacco etiã indutꝰ eſt ad mo
dũ ribaldi. Sicut ipſemet di
cit in pᷣs.Cõcidiſti ſaccũ me/
um. ⁊ ꝑ Job. xvj. Saccũ cõ⸗/
ſui ſuꝑ cutẽ meam.i.moꝛtali/
tatẽ ⁊ infi᷑mitatẽ ſuꝑ carnem.
Cauteriũ etiã latronis.id ẽ ſi
gnaculũ circũciſionis habe⸗

bat:q̃ ſignaculo ſe latrones ⁊
latronũ filios oẽs circũciſi pᷣ⸗
dicabant Habebat ⁊ alia ins
ſignia latrocinij.Penalitates

ſq; hũano generi totiꝓp latro/
cinijs Ade ? Eue ĩflictas: ve
lut cauteria qᷓdam latrocinio

rum. Merito igit᷑ qui helle la
tronis vt ita dicamꝰſe induit:

inter latrones pependit:et cũ

ſceleratis deputatus eſt. vt le

eis aut git᷑ Eſa.liij. UNpter hoc etiã
gnus.qð ⁊ ipſi fecerũt ad cru

qꝛ ipſemet furẽ le diẽ Dath.

ltelt

t

fen

lal

⸗
aeh
hli
1o

Uln

glin

n
rü

n
isil
iab⸗
eiu
ir
blint
ump
dl⸗
ben
di⸗
vin⸗
bflig
ſopal
no
ned
üme,
ich⸗
nali⸗
then
Liſ

haben

Neb?⸗

lib⸗
gins
lotes
luno⸗
1ore
enio
clela
ui
tch
eti

ache —

Folium XI.
xxiij. Si ſciret paterfamilias Quis em̃ canis miſatoꝛes et
qᷓ boꝛa fur veniret ⁊c. Et apo ſuccurſoꝛes nõ haberet.quis
ſtol? de eo ĩiiij. pme ad Theſ em̃ lapidis ⁊ baculi nõ ferret
ſal. Dies dñi ſicut fur in no/ auxiliũ vel Pſiaiu⸗ ſi eum mlii

cte ita veniet. Quia igit᷑ ⁊ pꝛo tudo canũ

furiba ſpopõderat et tanq;ᷓ fu
rem ſe gerebat veſte ſeu ſacco
inſignijs atq; cauterio:⁊ furẽ
ſe ißemet dicebat:merito tãq;
ad furem et latronẽ ad eũ cõ/

pꝛehendenduʒ exeũt.⁊ hoc in
mẽbꝛis ſuis. Vnð ⁊ aliꝰ eum

aure mutllat qͥ vnũ ſg; ex mẽ/⸗
bꝛis eius.i.fidelibo ei
ditu verbi dei qᷓcũq; mõ auer

Rtit. Alius eum baculo ꝑcutit

aut gladio qͥ quelibet ex ſuis
ꝑſequit᷑.Et vt vno vᷣbo om̃ia

dicamus Hullus latro inbu Hoc auteʒ x
mus.qꝛ charitas q̃ nos dili/

maniꝰ:crudelius:ignominio
ſiuſq; tractatꝰ eſt vnq; qᷓ; ip ſe
hodie tractat᷑.et ſpũalr in ꝑſo
na ſua.et coꝛꝑalr in memhꝛis
Ab alijs mẽbꝛatim diſcerpit
atq; moꝛdetur.⁊ hoc ſpũalr:a

blaſphemis ſcʒ ⁊ iurãtibo.Ali

us ꝑ linguam eũ moꝛdet:duʒ

p linguã blaſphemãdo iurat.

alius per aurem.⁊ ita de alijs
Vnde ⁊ q̃ſi vile cadauer.aut
canis extraneꝰmiltitudini ca/

ab au /

oc mõ diſcerꝑet.
Videmus ⁊ audimꝰ regẽ ce⸗
loꝛũ ſic diſcerpi moꝛſibo blaſ⸗
phemie iurantiũ.moꝛſibo etiã
iudeoꝝ.paganoꝝ.⁊ heretico/
rũ blaſphemãtiũ.⁊ tñ rarꝰ eſt
qͥ ab eiꝰ moꝛſibo canes hmõi
abigat. Si qͥs aũt ꝑſecutões
iniurias:contumelias:detra⸗
ctiones:liuoꝛes:et vulnera q̃
oĩa in ſuis mẽbꝛis patit᷑ bñ at
tenderet:ipᷣm in mẽbꝛis ſuis
vulnerari: fuſtigari:flagella⸗
ri: depꝛedari apertiſſime iu-
dicaret. Hoc auteʒ ideo dixi/

git:oĩa incõmoda ſuoꝛuʒ ſua
facit.nõ ꝑſonali paſſiõe neq;
cõpaſſione qꝝ neutrã admit/
tit eterna illa in q̃ mõ eſt etiaʒ
ſim foꝛmã ſui felicitas:ſed iu⸗
ſta vere fideliſq; amicicie re⸗-
putatõe.Lex em̃ amicicie ꝑfe
cte ſeſe amantiuʒ oĩa decreuit
eſſe cõmunia.et qͥs diligit nõ
aliter ſui eſſent que eoꝛũ ſunt.

Moꝛaliter vᷣo turba vicioꝛũ

nũ impꝛobiſſimoꝝ abſq; om̃i ⁊ demonũ ꝑ tẽtationẽ ad vnũ
ſuccurſu ⁊ auxilio videt᷑ expo quẽcũq; qͥ tentat᷑ exeũt cũ gla

ſitus,imo vilius et abiectius. dijs ⁊ fuſtibus quos dirim. 1

2
Capitulum xXVI
erã docens in tẽplo ⁊ non me
tenuiſtis.)Pulcre eis inſulttat
qui fuſtibus ⁊ gladijs vim ei
facere pᷣſumebant:q̃ſi euʒ oc/
cidere poſſent: niſi vellet: qui
habet moꝛtis ⁊ vite imꝑium.
Inſinuãs eis qꝛ in ſolo teplo

ideo tanq; ad latronẽ: vt eum

cõpꝛehendant ⁊ ad infernale

ducant ſuſpẽdiũ. Vel ideo tã
q; ad latronẽ: ſi ſe latronem ꝑ
pſenſum geſſerit.u ꝗ̊ qͥ tẽta
ris dic cum dño Jeſu ſpuali⸗
cer.id eſt recogita.quia tanq;
latro ab hmõi turba ad infer
nale ſuſpendiũ ducendus q̃/
reris. Exhoꝛre fuſtes ⁊ gladi
os et turbã vite tue inſidian/
tiuũ. Noli arridere vel applau
dere gladijs ⁊ fuſtibꝰ: captio/

nem ⁊ moꝛtem tibi intentanti
bus. HNoli feſtinũ occurſũ ex

hibere hmõi turbe:ſed qͥ tan
q; latro ab ea quereris: tanq;
latro ab ea declina ⁊ effuge.⁊

tudinẽ vt liber effugias. No
li oſculari fuſtes ⁊ gladios de
lectatione et deſiderio. NHoli
oſculari funeʒ quo ligãdus qᷓ
reris ⁊ trahẽdus ad inferna/
le ſuſpendiũ.Fu nis eſt alliga
tionis tue om̃e illud q̃ ad pec
canduʒ traheris. Gladius eſt
oẽ illud qð tibi pcti vulnꝰ in/

inueniri:cõpꝛehendi:atq; te-

neri poteſt. Solo em̃ amoꝛe
inuenit᷑:compᷣhẽdit᷑:ligat:at⸗
q; tenet᷑. Sicut expꝛeſſe dicit
ad eũ Eſaias.lxxuij. NHõ ẽ do
mine qͥ conſurgat ⁊ teneat te.

Sola eſt cbaritas q eũ vince
re ⁊ tenere potuit.⁊ cũ omnia

poſſit illa ſunt vincla ſq;ʒ cha⸗
ritatis.q̃ nullatenꝰ dirũꝑe po
na 2 effuge. ? teſt aut potuit Illa eſt contra
vt vulgo dicit᷑:mitte te in alti

quã oĩno nõ põt:⁊ q̃ totuʒ

in
eũ poteſt. Nõ em̃ vinculis qͥ
bus coꝛꝑaliter ligatꝰ eſt tene⸗
bat᷑ aut teneri potuit.neq; cla
uis quibus affixus eſt pyhibi
tus ẽ aut ire aut moueri quo
vellet.ſed ſola eũ charitas alli
gauit:eum ſic tenuit et affixit.
Neq; em̃ claui vel vincla eiꝰ
il tibi pct voluntati reſiſtere potuerunt
fligit Yuſtis eſt oẽ illud quod cui ſubeſt cum voluerit poſſe
coꝛ tuũ conſtringit ⁊ conterit Cuiꝰ velle feciſſe eſt. In ſolo
Noli ergo his apllaudere vł ergo tẽplo ſuo querendus eſt
ridere delectatiõe vel gaudio quia in eo ſolo inueniri et cõ/
Noli ea amplecti amoꝛe vel pꝛehendi poteſt vt diximus:
vſiderio. Quotidie apð vos maxime cum docet. ꝑ doctri⸗

hontne
iniltat
8ina
ichoe⸗
clengei
piun,
otc⸗
cle⸗/
moe
iniar⸗
cſedid
Moide
egt
Gyine
omni.
zcha“
epo⸗
Gnn
oluzin
al
ke,
pbibi
cno⸗
1oli

chꝛiſtus:ne credideritis.vłec

nam em marie inuenit᷑ ? ma/ pturis phetaꝑ pmiſſa: eideʒ
nitudo legis chꝛiſti eſt murila

plum aũt maxime eccleſia vel

fidelis ania intelligit᷑:in qui⸗
bus deus adoꝛat᷑ et colitur in

ſpiritu ⁊ veritate. ſicut legitur
in.iij. Johis. In quo et inſi⸗
nuat non extra eccleſiã ſe eſſe
querendũ.quẽadmodũ ⁊ ipᷣe

dicit in. xiij. Oatthei. Tüc ſi

qͥs dixerit vobis. Ecce hic eſt
ce illic. De hoc vᷣo qð dicit q̃⸗
tidie ſe eſſe in templo: illud at
tendendũ eſt.quia nõ in ſolis

.diebus pacis ⁊ ꝓſperitad᷑ cuʒs
electis ſuis eſt dñs Uñ.cum

ipſo ſum in tribulatõe.Et vl⸗
limo Marci. Ecce ego vobiſ
cum ſum oĩb dieb. Hoc au
tẽ totũ factũ eſt vt implerẽetur
ſcripture phetar) Implere/
tur inquã ꝓmiſſiones in ipſiꝰ
exhibitõne veritatis. NMacua
qpe vident᷑ verba ꝓmiſſiõis
anteq; res ipᷣa qᷓ ꝓmiſſa eſt ex
hibeat᷑. Scripture pphetaruʒ
iuxta lraʒ de ſalute genen hu
mani ꝑ mediatoꝛẽ dði filiũ ma
xime ſonuerãt. Et qͥcqͥd loq̃⸗
bant᷑ ꝓpter iſtud ſolũmodo eſt
dictũ.Totũ ̊ qdð circa ieſum
dñm factũ eſt:id certe factuʒ ẽ
vt ſalus generi hüano in ſcri

——
1 „ „

pturis pphetaꝝ pmiſſa: eideʒ

homiuuʒ poꝛtatio. ſicut legit᷑
vjiad GBal. Alter alteriꝰ one⸗
ra poꝛtate et ſic adimplebitis
legem chꝛiſti. Et in eiuſdeʒ.x.
Ois lex in vno ſermone im/

pletur. Diliges ꝓximuʒ; tuum

ſicut teipm.Et ad Roma.xiij
Plenitudo legis eſt dilectio.
Vt hec plenitudo legis ⁊ ſcri
pturaruz fieret id eſt charitas
dei in coꝛdibo hũanis acccde
ret᷑:totũ h factũ eſt.qꝛ ꝓpter
venit.ſic ipemet diẽ l. xij. Lu.
Ignẽ veni mittere in terrã: et
qd volo niſi vt accẽdat᷑ Ama

ri em̃ q̃rens deꝰ ꝙ vnica erat

via nir̃e ſalutis: pus amoꝛẽ ex
hibuit et bũficio argumẽtoq;
moꝛte.ſ.quã ꝓ nobis ꝑtulit ;
oẽm dubitatiõeʒ a nob exclu/

eret oñdit. totũ igit᷑ facrũ eſt

vt deũ amaremus. Miſtice
vᷣo plenitudo ſcripturarũ in⸗
telligetiaꝝ eſt rednidãtia quaʒ
eiꝰ paſſio nobᷣ fecit.ſiẽ in fine
paſſiõis dicemꝰ Scpture igi
turꝓphaꝝ eoſpᷣo vel ſemiple⸗
ne vl vacue appebãt ꝙ ð eis
paſſim haurire n potamꝰ.ſed
eas xpᷣs dñs vſq; ad ſümũ im
pleuit.qð ⁊ in ipletõe Lariag
n Z 2.

in.ij. Johis figuratũ fuit.vbi it ſibl in illo anĩe mee. S i alijß
dicit᷑ ꝙ qꝛ impleuerũt ydrias cũ illo cõpꝛeheſi eſſent ⁊ paſ-

vſq; ad ſummũ. Pꝛopter hãc ſi:nõ eſſet clarũ moꝛtẽ eius ſo

plenitudinẽ ꝓmittebat᷑ nobis lã noſtre redeptiõis pᷣciuʒ ſuf
Eſaiaʒ in.xij. Haurie aq̃s ficiens:noſtreq; recõciliatd2
in gaudio de fontibo ſaluato/ ſacrificiũ extitiſſe.ſed potiꝰ ali

ris.Eſt ergo ſnia vt ꝓmiſſio/ os in ſupplementũ aſſũptos:
nes ꝓphetarũ implerent᷑ re. et heretica foꝛtaſſe ſuſpicaret ꝑ/
ichoatio ſapie ſeu iuſticie im fidia. Moꝛalr aũt fuga apo

pleret᷑ ꝑfectõne.⁊ obſcura lu ſtoloꝛũ:et dñi ſaluatoꝛis reli/

mine intelligentie cõplerent᷑. ctio nobis ĩſinuat qᷓ; paucos

vt eloqͥa ꝓphetarũ qͥ velut va habebat ad cõpatiendũ ſoci/

ſa ſemiplena erãt implerent᷑ ð os dñs.et ſi młtos habeat ad
flumine cuiꝰimpetus letificat cõregnandũ.fere oẽs delicati
ciuitatẽ dei:aqua ſapie ſaluta ſumꝰ ſicut dicit btũs Hiero/
ris.de qua legi᷑ Ecci.xv. Aq̃ᷓ nimus Delicatꝰes frater. et ſi
ſapiẽtie ſalutaris potauit illũ. hic vis gaudere cũ ſeculo et ĩ
((Lunc diſcipuli omnes re futuro regnare cũ xpᷣo:nõ at/
licto eo fugierũt) Recte et pul tendentes qͥa nõ eſt nobis re
cre vt ſolus mũdi pᷣcium ap/ greſſus ad lignuʒ vite niſi per
pendere appareret:vt ſolus ꝓ cherubin ⁊ flãmeũ gladiũ at/
pugnatoꝛ generis hũani ⁊ ad q; verſatilem.ſicut legi᷑ in Ge
uocatꝰcãm eiꝰ defendere.aut neſi. Et qꝛ nõ eſt vini intrare
potuis eà:iuxta iſtð.feciſti iu⸗ in cellariũ niſi ꝑ toꝛcularis pᷣſ
diciũ ⁊ cãm meã qͥ iudicas iu ſuraʒ.nec grana recipiunt᷑ in
ſticiã:oſtẽderet᷑ facere.vt ð to hoꝛrea niſi ꝑ ventilationeʒ et
to grege agnus electꝰin ſacri triturã. Sciẽdũ aũt eſt ꝙ paſ
ſiciũ recõciliatõis generis hu ſio ⁊ tribulatio velut colatoꝛi
mani ſolus aſſumeretur. Hõ um ſunt:q feces exteriꝰ retinẽ
eñm̃ tam malicia ꝑſequentium tes excludũt:id vᷣo ſolum qdᷣ

qᷓ; dei patris electiõe ſolus q/ purũ atq; ꝓbatũ eſt intꝰ mi/
ſitꝰeſt ⁊ compꝛehẽſus. Vnde tũt.Feces igit᷑ maniteſte ſe eẽ

Eſa.vj.Ecceſeruus meꝰſuſci oſtendũt qͥ foꝛis in tribulatõi

piã eũ:electus meus cõplacu bus detinent. Qð autẽ dicit

n⸗
cinsſ⸗
iz ii
ini
pot
ſinws
aneio⸗
gud
norei⸗
onons
Güſoc⸗
bentl
deleni
Hico⸗
maſ,
nbal
wö
wis k
niipe

nmane

(qꝛ relicto eo fugierũt) ſignin runt. O bliti ſunt etiã eius qð

canter addit.q dam em̃ tribu dicit Dauid. Dñs foꝛtitudo

latões fugiũt:nec tñ illũ deſe/ mea ⁊ reſugiũ ⁊c. Deniq; qͥa
runt.ſicut de Paulo legit qͥ ꝑ ſcriptũ eſt in pᷣs.vita in volũ/⸗

ſpoꝛtaz dimiſſus eſt cũ qᷓreret tate eius. Ergo nõ meliꝰ aut
ad moꝛtem.⁊ hoc pᷣcepit dñs

dicẽs Si vos pſecuti fuerint

in vna ciuitate fugite in aliaʒ

Qui em̃ maioꝛi vtilitati eccle

ſie ſeruare ſe volũt:nõ xpᷣm fu

gientes deſerũt:imo potiꝰ fu⸗

giẽtes acqͥrũt aut ſecum detſe

rũt. Mirabilis aũt demẽtia

vt equũ coꝛꝑis ad hoꝛã vl di
em vel dies paucos ſeruet:de
um ꝑdet ⁊ ſeipᷣm ⁊ equũ eter/
ne ꝑditõi addicit.tãtũ theſau
mũ in modica cuſtodia deſerit
vbi nec calcios ſuos ðᷣſereret

cie vt ſꝑ fugiat ⁊ nunq; effugi

gt.ꝑ moꝛtẽ em̃ meliꝰmoꝛs fu⸗

E ſaias.xxvj. Vrbs foꝛtitudi

bus moꝛtẽ q̊ fugiẽdũ erat niſi

ad vitã. Hõ fſugit moꝛtẽ qͥ de

ſerit vitã Quid igit᷑ eſtrelicto
eo ſugierunt) niſi relicta vita

ſugierũt moꝛtẽ.· Ipſe em̃ dicit
de ſe in. riiij. Johis.Ego ſum

via veritas ⁊ vita. Obliti ſüt
oẽs ſic fugiẽtes eius qð dicit

nis noſtre ſyon.i.ſaluatoꝛ. vr

bem igit᷑ foꝛtitudis ſue reliq̃⸗

qᷓrit᷑ aut ſaluat᷑ vita.q; q̃rẽdo

volũtatem aut ꝑſiſtẽdo in ea.

Amplius certũ eſt qꝛ tribula
tiões nõ niſi tribulatõibo vin

cunt᷑. Ille em̃ ſunt q̃ patiẽtiaʒ

opant᷑.vt legit᷑.v.ad Roma.⁊
in pᷣmo Jacobi. Quid aũt eſt
patiẽtia niſi ſcutũ et pᷣſidiũ cõ

tra iacula tencationũ ⁊ tribu/
lationũ:⁊ velut aq̃ in qua oĩs
ignis tribulatõis extinguitur
Moꝛte igit᷑ moꝛs ipſa meliꝰ
vincit᷑ qũ ipſa ſeipſam conſu
mit. Qui in tribulatõe a xpᷣo
dño recedit:in ipᷣo ingreſſu re
gni celoꝛuʒ ⁊ in ipſa ianua ab
ipſo recedit.pcul ergo dubio
ſe nolle intrare oſtẽdit. Hoc ẽ
qð ipſe d ccit in vltimo Luce⸗
HNõne choꝛtebat xpᷣm pati et
ita intrare in gliam ſuã. Silr
⁊ illud in.xiiij. Act᷑.Per mul⸗
tas tribulatiões opoꝛtet nos
intrare in regnũ celoꝝ qũñũ igi
tur intrabũt qͥ tãto tpe dedli⸗

nant atq;ʒ fugiũt ipᷣm regni in

troitũ atq; veſtibulũ et tribu/
latõnes.in quo maniteſtũ eſt
qꝝ ipſi tribulatoꝛes atq; gn ecu

Capitulum

toꝛes velut impꝛobi vel ĩpoꝛ/

tes vi ⁊ violẽtia trahũt ad ho

ſpitiũ. Inuitos em̃ nos in ip
ſas tribulatõnes aut mittunt
aut ꝑtrabũt. et ꝓpter hoc in ce
leſtis pallacij atriũ ſeu poꝛti⸗

cũ Nos igit᷑ inuitos trahunt
ad celeſte hoſpitiũ ⁊ iteꝝ ĩ ipa

poꝛticu vel veſtibulo nos ſta

tuũt.ne extra domũ ⁊ atriũ lu
poꝝ ceterarũq; beſtiaꝝ infer⸗
nalium moꝛſibo exponamur.
In tribulatioe em̃ ſola tuti ſu
mus. Sola em̃ eſt tribulatio
q̃ velut ignis oẽs beſtias vi/
cioꝛũ et in nobis moꝛtificat ſi
ceas inuenerit:⁊ a nobis arce/

at atq; deterreat: ſi nõ inuene
rit. Si capi timebãt apoſto⸗
li:redẽptõnis ſue pᷣciũ ne dicã

auctoꝛẽ relinq̃re nõ debebãt.

hec eſt infidelitas nra vt ĩ cã-

po certaminis regẽ noſtruʒ ⁊

dũm ſolũ deſeramꝰ et q̃ſi ho⸗
ſtibo ipᷣm tradamꝰ. crimẽ nr̃e
ꝓditionis ipſa ſuga cõfitẽtes
etſentẽtiã iuſto dei iudicio in

nos latã:gratã ⁊ ratã vt vide

tur hñtes.ad patibulum fugi

entes currimꝰ:quaſi patibu⸗

lum ꝓ ipſa ꝓditiõe meremur:
vltro qrẽtes ⁊ toto ſtudio to/
toq; curſu ad ſuſpẽdiũ accele

ſi ad infernale patibuluʒ. hoc
eſt effugiũ ⁊ hocẽ euaſio quã

a deo ſugilentes inuenimus.

hic eſt finis fuge quã malo ti

moꝛe abijcimus. Yaciunt ad
hec ea que de fide amicicie le⸗
gunt᷑ Ecc̃i xxij. Yidẽ poſſide
cum amico in pauꝑtate illiꝰ.
et vt in bonis illius leteris:in
tꝑe tribulatõis illiꝰpꝑmane il/
li fidelis:vt ⁊ in hereditate illi
us coheres ſis. Similit ⁊ ll ½
lud in.ij.ſecundead Thimo.
Fidelis ſermo.nã ſi cõmoꝛtui
fuerimus ⁊ cõuiuemus,ſi ſu⸗ .

ſtinebimus ⁊ 2regnabimus.
Et in pmo ſecũde ad Sor⸗
Sicut ſocij eſtis paſſionũ ſi

Juxta pcedẽtes vᷣo expoſitio

nes moꝛales vbi per diſcibu
los intelligimus virtutes aut

antes, quo em fugit᷑ a deo ni
e

eritis et conſolationũ.Iſti in
parte volũt habere deü excõ
municatuʒz: in bonis ſcʒ tmm ei
cõmunicantes:nibil impen⸗
dentes deo quod non parati
ſint impendere diabolo. Qui
em̃ tm̃ gaudere volunt cum
ipſo:non aũt pati.quis dubi/
tat qͥn idipᷣm parati ſint impẽè
dere diabolo. Hi ſunt in fie
⁊ amicicia dimidiati:dimidij
ſcʒ amici et dimidij fideles.

deont
uz hoe
ſo qri
nimus,
maot
cuntad

lcel /

oſice
ne ,
geristn
manel⸗
irll

nitrl⸗

Thino,
Mort
bimus⸗
Oo
ſonüͤſe
1ig
ei r

Gta.

4

npen⸗
arat
Ori
1t dum

Foluum

; relicto fugiũt: qui ad tenta
tiões vltro vadũt et eiſdẽ ſpõ
te ⁊ gaudenter ſe tradunt ho/
neſtatis ac ſanctitat magiſtrꝭ

atq; miniſtris doctoꝛibo ſcqʒ et

ↄfeſſoꝛib ſiue vᷣtutibo id eſt qͥ
ſponte et gaudẽter vadũt ad
crucem penitẽtie ⁊ ad moꝛteʒ
veteris hominis:in quo qᷓ fa
cilis ſit vicioꝛum deſertio at/
q; victoꝛia euidenter oſtendi/
tur. Viſa enim turba cũ gla/⸗
dijs ⁊ fuſtibus:deterriti apo/

ſtoli aufugiunt. Oſtende igi-

tur turbam vᷣtutum vicijs tu
is ſed cum gladijs et fuſtibo.
Quidã em̃ turbã virtutũ in/
ermem oſtendunt vicijs ſuis

Alij vo languidam ⁊ egrotã-

tem. Alij vo nec etiam oſten/
dunt. Apud eos enim qui in
tentationibus ad repellendũ
pigritardi:remiſſi:aut omni⸗
no moꝛtui ſũt.aut nullus ap⸗
paret omnino virtutũ gladiꝰ

aut adeo remiſſus ⁊ iualidqus

ꝙ potius pᷣludere et impoten
tes virtutibus vel viribus vi
deãtur qᷓ; rebellare. Inde eſt

ꝙ turba vicioꝛum aduerſus
eos fiducialiter agit. Inde eſt
ꝙturba milta cum gladijs et

XLII
ſuſtibus minuit boſtis auda
ciam. Appareat igitur apud

te non ſolum gladius vnꝰ re/

bellationis o chꝛiſtiane. ſed
etiam totus exercitus virtu/
tum vel arma ſurripiant:vel
ad pꝛopugnacula pꝛoſiliant.
De doꝛmitõe: deſidia ⁊ igna⸗/
uia tua ne confidas ꝙ hoſtes

abſterreas, Ex his enim ſu⸗

munt robur ⁊ audaciam ada
uerſus te.videant te non ſo⸗
lum ad defenſionẽ ſed etiaʒ vi
ctoꝛie auidiſſimũ ⁊ ardentiſſi
mum amatoꝛem. Significa/
tur fuga apoſtoloꝛũ in denu⸗
datione altanꝭ. Per altare em̃
chꝛiſtus figuratur. Per alta/
ris oꝛnamẽta apoſtoli:qͥ chꝛi
ſti quodammodo veſtimen/
ta pꝛima fuerunt. Signatur
et in extinctione lucernarum
in matutinis hoꝛis de quo et
dictum eſt Dereliquit me vir
tus mea ⁊ lumen oculoꝛũ me
oꝛum et ipſum non eſt mecuzʒ
Lumen oculoꝛum ſides eſt
apoſtoloꝛum que tunc in oc/
caſu ſcilicet veri ſolis extin/
cta eſt. Oculi eius apoſtoli
ſũt. De qͥb in penultimo Ge
nef. Pulcrioꝛes ſũt ocłli eius
vino. (Aruͤli teneres Jeſum)

Juxta Johãnẽ in. xviij.aptiꝰ rit felicitas ⁊ gloꝛia amplioꝛ ?
et pleniꝰhis verbis( Cohoꝛs diffuſioꝛ.pcipue ꝑ illud qð di
ergo ⁊ tribunꝰ ⁊ miniſtri iude cit Augꝰ in.ij.libꝛo de libero

oꝛũ cõpꝛchẽderũt Jeſum.⁊ li arbitrio. Quia nimij amato-
auerũt eũ) Lucas vo in.xxij res tꝑalium ea fecerũt mẽbꝛa
boc ſolũ dicit(Cõpꝛehẽdẽtes ſua. Quot &̊ etq̃nta habebãt
aut eũ) Marcus adadit ſoluʒ nõ ſolum qbo trahant᷑ ⁊ tene⸗
in xvij.de fuga et euaſione io ant.ſed etiã qͥbo vulnerentur
hãnis apliſq; his ᷣbis(Ado trãſfigant᷑ ⁊ mẽbꝛa qbo totiẽs
leſcens aũt qͥdam ſeq̃ᷓbat᷑ euʒ mutilant᷑ qtiẽs aliqͥd tꝑaliuʒ
amictꝰſyndone ſuꝑ nudo ⁊te q̃ indebite amauerũt eis qᷓcũ
nuerũt eũ.Ac ille ſyndone re q; ablatõe pᷣcidit᷑. El bñ dicit᷑

liqa nudus pꝛofugit ab eis.) (Adoleſcẽs qdã ſeqbat eum)

Moꝛalrx ideʒ nobis inſinu Quicũq; em̃ ſequit ipᷣm:ado
ans qð et Joſeph q̃ndam in leſcit ⁊ creſcit. hoc em eſt cre⸗
xxxix. Geñ. qͥ relicto pallio in ſcere noſtꝝ ſpũalłr idᷣm ſcz ſech
manu regine Egipti aufugit qð eſt vᷣtutibo ꝓficere ſeu cre⸗
⁊ egreſſus eſt foꝛas. Ille q pe ſcere:q̃ mẽbꝛa ſunt interioꝛis

pallio tenebat᷑ et trabebat᷑ ad homis ⁊ ſpũalis.Etreuera qͥ
moꝛtẽ ſpũalẽ:adulterij ſq; ⁊ in adoleſcẽs ẽ ⁊ Johes verino⸗/

fidelitatꝭ. Iſte vo ſyndonead minis.i.in qͥ eſt gra.⁊ xpᷣm do
moꝛtẽ coꝛꝑalem. Per palliuʒ minũ ſequit᷑.et tẽtationũ tur/
⁊ſyndonẽ oẽ illud intelligimꝰ ba tenet᷑. Sed oẽ illud qð eũ
p quod a mũdo teneri ⁊ trabi ſcãdaliſat ⁊ ꝑ qd ab aduerſa⸗
poſſumꝰ. X ois felicitas tẽ⸗ rijs aut tenet᷑ aut trabit᷑ relin
poꝛalis ⁊ oĩs eiꝰ ꝑs intelligit᷑ qͥt amoꝛe ⁊ ðᷣſiderio.iretro ſe
hoc artiſiciũ euaſionis ⁊ effu linqͥt:oꝛſuʒ ei vᷣtẽs ꝑ ↄtẽptũ:
gij ioſeph ⁊ Johãnes didiciſ et nudus ꝓfugit ab eis.QOĩbo

ſe vident᷑ a luctatoꝛibo qͥ ideo illis coꝛ ſe iduit q̃ ſibi ꝑ amo⸗

oĩbo ſe nudãt vt qͥ eos trabãt rẽ inherere facit. Oĩb illis ſe
vel teneãt colluctãtes nõ ha⸗ nudat qͥ vł amare deſinit vłg

beãt.ex q̃ apꝑet eos maioꝛi et ↄtẽptũ deſe abijcit. Nec em̃

facilioꝛi direptõi diſtractõi pᷣ erubeſcẽda nuditas iſta q̃ ve

deq; patere boſtiũ quoꝝ fue/ raciter oꝑimetũ eſt ̃ ois vere

mple⸗
dgͤd
delbe⸗
gamu⸗/
in miben
hobebi
Erlene-
nerennur
bytonis
ipalg
tcis gh
bädiet
DNtaun,

ötnedo.

ſſtae⸗
ſli
uae⸗
ucni
yenno⸗
lomdo
nüu⸗
g
eſ⸗
elin
eſ
ni
Ot,
und/
lie.
nun
A ſH
gje
ge

—

Folium

—U Ee

cundia noſtra:oĩs turpſtudo
nr̃a nõ ſolũ tegit ſed eciã tolli

tur. Erubeſcẽda ponꝰveſtꝭ lu
tea vel poti? ſtercoꝛea quã de
ſtercoꝛibo ꝑ cupiditatẽ tpaliũ
nobis ↄteximus atq; circũda
mus.Hec nõ ſolũ turpitudi/

nes nr̃as nõ opit ſed etiã de/

coꝛẽ natiuum obtegit ⁊ detur

LIIII
modũ cõpᷣhẽdit᷑ et capit᷑ xpᷣs.
Viges igit᷑ q̃t et q̃ntos hʒ cõ
p̃bẽſoꝛes ⁊ qᷓ; paucos vł nul/
los libatoꝛes. Vides etiaʒ da
oẽs ſatellites neqͥtie miniſtrs
ſüt ſceleꝝ ⁊ carmifices diabo/
li.qͥ vel crudelitati vel cupidi
tati in officio iſto ſeruiũt:ĩ tur
ba üla figurati ſunt. Qui autẽ

pat.Hec eſt veſtis ꝑegrina ꝓ ʒelo rectitudis talia exercent:

pter quaʒ minat᷑ dñs in pmo
Sophonie In die iülla viſita

bo ſuꝑ oẽs qui induti ſunt ve

ſte ꝑegrina. Nũc aũt ad oꝛ⸗
qinẽ paſſionis redeamꝰ. Cõ/
pᷣhẽderũt inqt Johes Jeluz.

Intelligit᷑ manib iuxta lĩr̃am

Diſtice vᷣo turba ꝑſeqntiũ

ſiue facto ſiue aio ꝑſequat᷑ Je

ſum in mẽbꝛis cõpꝛehendit:⁊.
hoc manibo iĩpioꝝ.i.oꝑibo.ipᷣe

met em̃ dicit in. xxv.infra. In

carcere erã ⁊ nõ viſitaſtis me

Eäo genere loquẽdi vſus quo
amicꝰ? in miſeria amici ſe dicit

eſſe.vel cõpaſſiõe non ꝑſona:
vel paſſiõe vl iuſta reputatõe
vt ſupꝛa dicimꝰ:q de cõmuni
one amoꝛis ⁊ vnitate ꝓcedit.
Amicicia em̃ ẽ mutua ſe amã
tiũ poſſeſſio mutuaq; ſeruitꝰ.

vel autoꝛitate vł miſterio dia
bolũ in mẽbꝛis ſuis cõpᷣhen⸗
dũt et capiũt:ĩ q̊ miſtri pietat
atq; iuſticie.nullo mõ miſtri
ſceleꝝ vel ſeuicie. Nihil em̃ ꝑ
eos 5 deũ aut hoĩes agit᷑. ſed
totũ ꝓ deo ⁊ hoĩbo. Totũ qͥp
pe glie dei ⁊ ſaluti hoĩm eoꝛũ
ptãs depᷣuit atq; miſtrat. Cle
mentiſſimos auũt miſeratoꝛes
inuenit hmõi miĩſtros diabo
lus:redẽptõemq; leuiſſimam
cũ ab eis ĩ mẽebꝛis ſuis fuerit
cõpꝛehẽſus. Redẽptio leuiſſi
ma eſt pecunia aut fauoꝛ iter
cedẽtiũ q̃ pplin ſe liberari di⸗
cũt hoĩes:cũ potiꝰ in eis dia⸗
bolum aut vicia liberet:coꝛre
ctionẽ hoĩm penitꝰnegligen⸗
tes. Ipoſq; qͥs libare ſe dicũt
icõꝑabilr ꝑnicioſioꝛibo vicuł

ſed ſpõtanea ⁊ iocũda. In eiſ pctõꝝ alligantes et tartareis
igit ꝗͥᷣ iniuſte capiunt᷑ etiã coꝛ carceribo imittẽtes. In parte
poꝛalr ꝑ hũc tropũ ⁊ lecuõis iſta ſot hi redeptoꝛes ⁊ inter⸗

*

nẽtoꝛes diabolus: q̃t qͥ ꝓ libe ſecutõeʒ xpiano nomi inferẽn
ratiõe eiꝰ q̃ ad mẽbꝛa ſua ſiue bus. Ipſi em̃ xpᷣm dñmĩ oꝛe

pᷣcibo ſiue pecunie largitõe ſa
tagũt.Tot hʒ etiã qͥ ablatim
Cc numatim redẽptõeʒ eiꝰ ꝓcu
rant.quẽadmodũ qͥ capti ſũt
apud ſaracenos q̃t hũt qͥ ꝓ li

foꝛinſecꝰ oſculant᷑:⁊ nihilomi
nus ei ꝑſecutõeʒ ſuſcitãt.Ter
cio loco oĩbo ĩ ſubditos ſuos:
violẽta ty rannide graſſantib⸗

gut alios iniuſte ꝑſeqntibus.

beratõe mẽbꝛoꝝ eoꝝ a ſingu! Siqͥs videret dñũm Jeſuz in

obolos vel nũos petũt. Hec
aũt dicim?nõ vt ñ ꝑcat᷑ hoĩb⸗
ſed ab hoc ſolum vt ĩ eis dia/

bolo nõ parcat᷑ Hoc em̃ ſolũ
vt ait autoꝛitas in hmõi offi
cijs ſiue ꝑcẽdo ſiue puniendo
bñ agit᷑ vt vita hoim coꝛriga
tur.hoc em̃ ĩtẽdimꝰ vt dñũs ie

ſus iteꝝ in mẽbꝛis nõ patiat᷑:
vt diabolꝰcaptõi ſp tradat᷑.p
ut vniuſcuiuſq; reqrit officiũ
Eodẽ mõ de traditõe et liga/
tiõe ꝓſeq̃ndũ eſt Cõgruit aũt

iſta cõpꝛehẽſio quã ꝓſecuti ſu
mus heretiq: dũ ꝑſecutionẽ

inferũt fidei xpiane. Hiiudã
cũ oſculo pᷣmittũt: ↄfeſſione⸗

xiani nois qᷓ p iudã intelligi
tur pᷣcedẽtes:et os ſuũ oꝛi xpᷣi

qð eſt ſcriptura ꝓditioſe piũ/

getes:qñ ea q̃ de xpᷣo dñno ſcri
piura loqͥtur: vocetenꝰ et ipſi

loquunt᷑q ſimlatio ⁊ falſitas

ĩoſculo inde figurata eſt.Se
cũdo loco cõgruit iudeis oĩ/

buſq; ſub pᷣtextu religiõis ꝑſe

mẽbꝛis ĩ tot loc atrociter cõ/
pᷣbẽdi.teneri:ligari: carcerari
nõ ĩmerito miferet᷑ eiꝰ. Non
mirũ aũt ſi ipſe in mẽbꝛis ho
die nõ videt᷑ a mult: qñ et in
ipᷣis hoĩbo neq; ꝙ etiaʒ boĩes
ſunt videt᷑ ab illis Non enim
naturaʒ in eis aſpiciũt,qꝛ nec
ipſis ocłis nature eos intuen
tes.ſed oculł potiꝰ cupiditatis
et auaricie ſue qbo vtiq; in eis
nõ videt niſi pecuniã cuiꝰpᷣde
inſidiant᷑ Sed nec oculis gre
q̃ ſublimioꝛes ſunt et purio⸗
res eos aſpiciũt vt agnoſcant

eos aut filios dei eſſe ⁊ mẽbꝛa
aut eẽ debere. Hoc em̃ oculi

gre indubitãter oſtẽdũt:ꝓpter

qð ⁊ caritate complectendos

ta ſibi viuit:et qſi ↄtra cõitatẽ
bonoꝝ ↄiurata:eos et ea q̃ eoo

rũ ſunt vt aliena a ſe penitꝰ in

tuet᷑ ? ꝓpter hoc eos ad pdam
PNibil em̃ credit ſe bre auarl

ſimioe
tbüoni
itTer
oſlos:
ſenbp
Unbre
in
dinc,
cerun
, Non
chisbo
gäarin

gboſes
nenin

genee

ſncuen

dinis

Gincs
nlogie
puno⸗

ane

Rocll
*
cöiale
gen
enie;i
taC.

zuat⸗

Folium

cia in alijs:uec errat.qꝛ reue/ a carnali concupiſcentia tua⸗
ra ipſa excõicata eſt imo ipſa vel carne quantumcunq; tibi
ſpũali excõicatõe.vnde et nul blandiat᷑ per cogitationẽ: of⸗
li cõicat vel cõmunicare põt, ferens blanda.ſicut legit᷑xvſj.
Moꝛalr vο Pctõꝛ a turba Judicũ Pꝛeſcinde omnia de
cõpꝛebẽdit᷑ in cogitatõe tẽta/ ſiderioꝝ vincula.et hoc velut
tionis.tenet᷑ in ioſa moꝛa co⸗ q̃dam cultro ſeu gladio diſci⸗
gitatiõis.ligat᷑ in deſiderio et yline.et hoc in boꝛa deſiderij
amoꝛe ⁊ delectatione pct qdᷣ vel delectatõis:affligens teip
cogitat. Ducit᷑ ad ſpũale pati ſum. Omnis em̃ afflictio ĩ ip
bulũ in ipa moꝛa delectatõis ſa hoꝛa pciſio eſt ⁊ obtrũcatõ
et deſiderij. Ad infernale yo bmõi vincloꝝ. M alicia enizʒ
darbnic vdut buſaa paſſi/ vniꝰ hoꝛe obliuionẽ facit ma
maloꝝ opeꝝ. Aduerte igi xime luxurie. ſiẽ legit Ecci.xj.

tur pctõꝛ in ipᷣa turpi cogita/ Oblinio autem luxurie et vo

tione te eſſe cõpꝛehẽſuʒ.⁊ eru⸗ luptatis laceratio eſt vinculo
ere q̃ſi dmula de manu:⁊ q̃ſi rum.id eſt deſiderioꝛuʒ illius
auis de ĩſidijs aucupis. ſiẽ ti Oblitus em̃ voluptatis om/
bi dicit᷑ Pꝛouerbᷣ.vj.Erueris nino ſolutꝰ eſt a viculis eius.
aũt cum in bonã cogitationẽ Statim vt huiuſmodi funez
quãcunq; aut inſilis:aut an/ ad ligandum te applicuerit:
helas.Delude igitur diabolũ gladium exere diſcipline ⁊ il-
q te manibo q̃dãmodo iam te lum percute. ſi ligatum te
net:vt plus doleat de ereptõe videris: ſtatim virtute ſpiri
tua et effugio q; gauiſus ſit ð tus exemplo Sãſonis in eo-⸗
cõpꝛehẽſione. Exboꝛre mani dem/xvj. Judicum dirumpe
bus teneri aut cõtrectari dia Eſt autẽ virtus ſpũs magni/
bolicis. Quodãmõ em̃ velut ficẽtia coꝛdis: qua ipſa q̃ nob

pila de te ludit diabolus. Si ꝑ cogitatõem offerunt᷑: velut

aũt ⁊ ad hoc venerꝭ ne patia/ feda et dignitate noſtra indi⸗
ris te ligari funicuł deſiderio gniſſima aſꝑnamur: motu in
rũ vl delectatõis. Declia ſtul dignatõis aduerſus ea como
ticiam Samſonis:nõ ꝑmit/ ti.⁊ p indignatõe ⁊ abomina
tas te ligan a dalida tua id tione nõnunq; ſpuctes T ilex

Capitulũ
ſectionè idignatõis ⁊ abomi/
nationis q̃ eſt phi phi.crebꝛo
ingeminãtes.qð facere nõ pa
rũ medele eſt virtus maxime:
ſi in cõſuetudine deduciũ fue
rit. Eſt et virtus ſpũs chari/
tas q̊ amplexibo ſponſi celeſtꝭ
ct ſpũales delicigs carnalib⸗
abſq; vlla cõpatione pᷣferimꝰ
Quelibet em̃ vitus:vᷣtꝰ ſpiri
tus ẽ: generaliter accepto vo/
cabulo.et verum eſt qꝛ q̃libet
virtute põt dirũpi qᷓuis tenta
tio. Pꝛopꝛie tũ in virtute ſpi
ritus tentatio irrũpit᷑ cũ ma⸗/
gniſicentla animi et indigna⸗
tioe q cqͥd diabolus offert cõ
culcat᷑ atq; ꝓjcit᷑. Quid autẽ
dicemus de illis qͥ ſeipſos di
abolo alligat Hi ſunt qͥ pꝛa⸗
ua deſideria ſibijpſis accẽdũt
etiã hoc vel ſpectdo vł cogi⸗
tando vel ea exqrendo atq; pᷣ
parãdo qbo ⁊ oa gesni delicie
et deliciaꝝ deſideria acuaätur.
id ẽ faciliꝰ ĩſtãment᷑. Siulr ⁊ qͥ
cunq; alios pꝛauis deſiderijs
accẽdũt vł ꝓuocant:eoſdẽ ve
lut diaboli captiuos diabolo
ligant. Econtra vᷣo quocũq;
mõ deſideria pꝛaua vel ĩ te vl
in alio extinxeris:vincła dia⸗/
bolice captõis dirũpis. eriſq;
velut alr Ceonardus vinctos

mſrabilr ⁊ mirac

èð

Nilſi em̃ tot hr̃et captiuoꝝ ſn

oꝝ ligatoꝛes diabolꝰ:vix vnũ
pmomẽtũ capiũ teneret. H⸗
vt diximꝰ abominabiliꝰi hoc
el officioſiſſime ſerui?. At au
tẽ nõ timeas foꝛtitudinẽ vin/
culoꝝ iſtoꝝ:audi Eſaiã ĩ xxix
Zelas aranee texuerũt. Fila

qe araneaꝝ ſunt oĩa vincu
la pctõꝝ q̃ nõ dicã pulſu aliqᷓ

aut diſtractu ſola volũtate rũ
puntur Quis em̃ dubitat eis
poſſe teneri oĩno ĩuitũ. Quis
etiã du bitet modico tractu ca
pilloꝝ aut alioꝝ piloꝛũ hmõi
vinclła dirũpi Quia ̊ in vno
7 eodẽ tractu capilli capicꝭ ite
gri manẽt ꝑ oĩa ⁊ illeſi. hmõi
vᷣo vincula penitus dirũupun
tur: du bitari nõ ðbet capillis
huũani capitis ⁊ ceter pu eiuni
dẽ coꝛꝑis ea eſſe debilioꝛa. et

ꝓpter hoc f lis araneaꝝ meri/

to cõpanda ſunt. eos vo qͥ eiſ
dẽ captos teneri ſe patiuntñ
eſſe muſculis foꝛtioꝛes. Eru-
beſcẽdũ valð eſt hoĩ filis ara

nea ⁊ irreiitũ vinctũq; teneri:
et aꝑte cõſfiteri de his ſe expli

care aut ea dirũꝑe nõ poſſe.ſ

ita ẽ vt quẽadmodũ muſca ẽt
quãtũ cũq; foꝛt ect ð fil arane
arũ innecla ſe erige nõ poſſet

loſe liberãs.

I
ch
di
ſe⸗
ltinn
gelbe
Mlee
kund
docte
e
colt
R

.
.

Nix Sic ⁊ miſer pctõꝛ nõ foꝛtitu pꝛehẽdit᷑ pctõꝛ duobo modis

Fol

nſi dine vincłoꝝ tenet᷑ in illis ſed vel cũ ei ꝑ doctrinã ⁊ exhoꝛta
u. iſirmitate ⁊ puerſitate pꝛie vo tionẽ ꝙ a diabolo cõpꝛeben⸗
luntapj. nihl em̃ oĩno hñt foꝛ ſus eſt innoteſcit. Et eodẽ mõ
ihoe⸗ titudinis niſi qᷓntũ eis dona⸗ de tentione ⁊ ligatõe intellige
Gtan uerit nr̃ cõſenſus ⁊ inclinatio dũ eſt. iuxta moduʒ ſcripture.
e voluntatis. Ecõtrario vo ꝑ UWel cõpꝛehẽdit᷑ poſito emẽ/
int⸗ omnia de ſalubꝛi cõpꝛehẽſiõe datõis.tenet᷑ firmitate ſeu cõ/
fi⸗ ꝑ bonã cogitatione; ⁊ ſalubꝛi firmatione ꝓpoſiti.Ligat᷑ vin
fia tentiõe ꝑ moꝛã in illa ⁊ ſaluta culis mãdatoꝝ ſiue diuine le
baig ribus vinclis bonoꝝ deſide- gis ſiue pnĩaliũ. Quia vo euzʒ
een rioꝛũ: et ſalubꝛiter ligãtiba fa/ comphendiſſe manib intelli
teis Ale eſt oĩa ꝓſeqͥ:in qb remini giẽ᷑ Manꝰ accipimꝰ hic tria
u⸗ ſcendũ eſt qᷓntũ deũ offendũt genera operũ qͥbus cõpꝛehẽ⸗
IcdH q p̃dicta pctõꝝ de manibo eiꝰ dunt᷑iin bonũ ppoſitũ indu⸗
nl · „ eripiüũt q vincula eiꝰ dirũpũt cunt᷑. Pꝛimũ genus eſt vis ?
no q̃ vinctos eius in tantã ſui ꝑ violentia et cõcuſſio:de q̃ pla
gie nlcleʒ liberãt dũ in eis qlibet tis et doctoꝛibus pᷣcipitur in
i mõ ſancta ðᷣſideria extinguũt xiiij. Luce.cõpelle itrare. Se
on ꝓpter hoc ꝑpaucos de his q̊s cunduʒ genus beneficia.in ᷓ
plio capit ad celeſtẽ ciuitatẽ ꝑdu/ intelligit᷑ et ſuauitas et affabi
ſar cit dñs.quia ꝑpaucos habet litas alloquioꝝ. Bñficijs em̃
ligatoꝛes aut detẽtoꝛes eoꝛũ. ꝓuocãdi et attrabẽdi ſuntad
ti⸗ et innũerabiles bʒ ereptoꝛes bonũ pctõꝛes. Terciuʒ genꝰ
zaß ac liberatoꝛes eoꝝ velut infer eſt exemploꝝ qͥbus nõ paruʒ
Mti nales leonardos qͥ vincla eo attrahunt᷑ et puocant᷑ pecca/

rum dirũpant. Aliter aũt ad toꝛes. Iſta ; tria genera ope/

. doctoꝛes ⁊ ↄfeſſoꝛes hociᷣm rum abũdare debent in pᷣlat
e refert᷑: quibo hec tria iniigun et doctoꝛibo.vt ʒelo rectitudi/

ci tur. Pꝛimũ ſcʒ pctõꝛeʒ cõpꝛe/ nis ꝑ virtutẽ diſcipline coer⸗
ſes hendere. Deinde tenere. Ter ceant ⁊ cõpeſcant ſubditos a
16 cio ligare.quẽ oꝛdineʒ miti ꝑ/ malis:⁊ ad bona cõpellant. ?ꝰ
. uertüt: pus ligare volentes qᷓ per bñſicia eos ad bona puo
ſa cõpꝛehẽdant aut teneãt. Cõ/ cent ⁊ attrabãt, ꝑ vite eminẽ/

Capitulum

tiã q;tum de ſe nõ ſolum deo
ſed etiã hoĩbo ſpectaculũ faci
entes quaſi decoꝛẽ in palã po
nentes:vt eã cunctis amabi⸗
lem ⁊ gratioſam efficiãt.Ho⸗
neſtũ em̃ eſt vt ait Tulliꝰ qð
ſuo decoꝛe nos attrahit:⁊ ſua
bonitate nos allicit. De his
tribus ad pꝛelatos dicit᷑ in.v.
Math. Vos eſt ſal terre. q̊d
ſimul referẽdũ eſt ad diſcipli/
ne ⁊ bñficentie cõdimentum.
Diſciplĩa em̃ ſi bñficiũ deſue
rit:ĩſulſa eſt:? ſolã habet ama
ritudinẽ. Buficlũ vo ſi ſine il
la fuerit vermes et putredies
vicioꝝ potiꝰnutriet in ſubdi/
tis q; ↄſumet.Qð vᷣo ſequit᷑
Sic luceat lux veſtra coꝛam
hoĩibus.Zid lucẽ ꝑtinet exem
ploꝝ q bus dec et decoꝛ vir/
tutum oſtendit:agnoſcit᷑: ⁊ ad
imitandũ cõcupiſcit.Qui er/
go ſinc his tribe generibe ope
rum co mpᷣhendere qrunt ſa⸗
lubꝛiter peccatoꝛeſ:nõ vt eos
manibo hoĩes cõpꝛehẽdere q̃
runt: ſed foꝛtaſſe vt canes et

belue demib ⁊ faucibo. licʒ in
hoc caſu officiũ eis congruat

In hoc autqꝙ cõpꝛehẽſus di
cit᷑ dũs Jeſus:totos ſimul et
fruſtatim ⁊ particulatiʒ com/

pbendere peccatoꝛes ammo

. * — —D F. . 8 *

nent᷑ pꝛelati ⁊ doctoꝛes. Alio

quin potius de macello rapu
iſſe vel coqna q; pꝛelio vł ve/
natu cepiſſe aliquid videntur
Qui em̃ ad audiendũ verbũ
dei aliquẽ peccatoꝛẽ induxit.

quaſi aurẽ eius dentibo et faun

de membꝛis alijs. Hunqͥd er
go nõ potiꝰ de macello vel co

quina aliqͥd aſpoꝛtare q; de pᷣ
lio vel victoꝛia reuerti vident᷑
et tamẽ iſtud vbi totum face⸗
re nõ poſſunt ãmonent᷑ in.xl.
Job.Concident cũ inqͥt do/
minus amici. diuident eum
negociatoꝛes.quod eſt in coꝛ

poꝛe et membꝛis eius. Coꝛ-
pus enim eius id eſt cetꝰ ma⸗/
loꝛum dluiditur: cum de illo
aliquis ad dominum conuer
tit᷑. Et vnuſquiſq; etiam ma/

loꝝ diuidit᷑ atq; cõcidit᷑ cũ ſic

particulatim cõuertit᷑. Simi
liter 2 in iij. Amos. Quomõ
ſi eruat paſtoꝛ de oꝛe leonis
duo crura aut extremuʒ auri/
cule:ſic eruent᷑ filij iſrael.Ca⸗7
Pinnt autem ali velut piſces
amo ſcilicʒ qui bñficijs aut
miſſionib attrahunt᷑. Nbi

nficia velut eſcula:ipſa vᷣo

gratia vel virtus velut acule⸗
us vncatus:qui pꝛimũ ꝑ eſca

do
onpn
N we
entur
vera
N
ttan
noci
nide
zdeß
nicen⸗
ce
incl
tdo⸗
c,
in o
Co
4 n
deo
hucr
nmo/
Humi
vono⸗
con’s
zuuni/
An
las
A
Oi
Gi⸗
cule⸗
ſ

lam beneficioꝛuz capltur. de/
inde capit. De hoc Job xl.

Hũquid capiet᷑ leuiathã ha/

mo. Capitur auteʒ leuiathan
in membꝛis ſuis.i.peccatoꝛi⸗
bus. Stulti ceciq; piſcatoꝛeſ
q̃ͥ nudo hamo..i.ſine eſca ap/

poſita:piſcari pꝛeſumunt.Hi

ſunt qui nudas virtutes im/
perant: nullum earũ pꝛemiuʒ
nullum fructum:nullü placo

rem:nullüq; decoꝛez penitus

oſtendẽtes. Rhetibus capiũ-

tur vbi longis exhoꝛtationi⸗

bus et connexis inuicem ſer/

monibus: ad deſerẽda ſua vi

cia inducunt᷑. De hoc in qͥn/
to Luce. Cõcluſerunt piſciuʒ
multitudinẽ copioſam. Et in
xx. Johannis. Traxerũt rhe
te plenũ centũ qͥnq̃gintatrib⸗
magnis piſcibus. Armis vᷣo
capiuntur heretici ⁊ philoſo/
phi. VUnde apoſtolus in deci
mo ſcde ad Coꝛinthios. Ar/
ma militie noſtre nõ ſunt car/
nalia:ſed potẽtia a deo:ad de
ſtructionẽ munitionũ: cõſilia
deſtruentis et omnẽ altitudi/
nem extollẽtis ſe aduerſus ſci
entiam dei:⁊ in captiuitatẽ re
digentis omnem intellectum
In obſequiũ chꝛiſti: vt diſpu

„Foliumm xrIu

tatoꝛes velut ſagittarij ſunt. D

Demonſtratões vo velutma

chine ſunt munitiones diru⸗
entes,. Leuia vero argumẽta
velut baliſte et arcus. iri
bus po id eſt fuſtibus et gla⸗
dijs qui timoꝛe eternoꝛũ ſup
plicioꝛum vel pꝛeſentis diſci⸗
pline flagellis atq; coertioni-
bus emendantur. Qui igi/
tur flagellari ſe ſentiunt cum
fuſtibũs et gladijs a domino
ſe queri agnoſcant ⁊ rebella⸗
re deſiſtant:cõpꝛehendi a do/
mino ſe patiantur ⁊ gaudeãt.
tanto amplius gratias ei agẽ

tes:quanto ſtudioſius ⁊ labo

rioſius maioꝛiq; apparatu ſe
queri ab eo viderint. Erube
ſcant ⁊ reuereant᷑ dei hoſtes
diaboliq;ʒ ꝓpugnatoꝛes ſe ge⸗
rere rebellando.potiuſq; ſia/
gellis ſibi ſuccurri ad libera-
tionem et ſalutem q; ſe impu/
gnari ad captõnem atq; per/
ditionem intelligant:turbãq;
perſequentiuʒ cum gladijs et
fuſtibus de cetero ſuccurſum
ſibi a deo miſſum atq; pꝛeſidi
um nominare diſcãt et aſſue/
ſcant. Compꝛehẽditur igitur
hũanus intelleccꝰ rõcinatio/
nibo vᷣitat expugnatꝰ: euerſa

Capitulü

arte ⁊ munitionibo erroꝛis.id
eſt cõſilijs ⁊ defenſioniby falſi
tatis:cõfraciꝭ arcubo.uimpu⸗
atõib veritatis. De quo ĩ

ps.ibi Coõſfregit potentias ar

cum ſcutũ gladiũ ⁊ bellũ. Re
liqͥs aũt tribo modis capit᷑ af
fectus hũanus. Qõð aũt ſeqͥ⸗
tur (Tenuerũt eum) bñ ↄgru
ſt.nõ em̃ ꝓdeſt cepiſſe pᷣdam
Lne retentione ſtatiʒ effugit
ed turpiꝰ eſt ꝑdidiſſe q;; nõ
acqͥſiuiſſe. Effugit aũt pᷣda ðᷣ
manibo capiẽtiũ:qñq; eis ipſ
liberantiboe i tenere deſinenti
bus.i.manus ab ea retrahẽti
bus. Manꝰ ſuas a pᷣda quã
tenebat ſubtrahit qᷣ a tribo ge
neribo opeꝝ q̃ diximꝰ deſiſtit.

Intolerabilis et ridẽda ſtulti

cia bellatoꝛũ:qͥ vix appᷣhenſa

pᷣda multo ſudoꝛe multoq; di

ſcrimine q̃ſita:ſtatiz ab ea ma

nus qbus teneri debuerat re

trahunt:cũ pꝛeda niſi manib
vb vinculis teneri non poſſit.
Vnge pᷣlati ⁊ doctoꝛes bella
toꝛes et cuſtodes ſim noĩant
vt nõ tam caꝑe q; captos cu/
ſtodire artius ſe debere agno
ſcant. Eſa.lxij. Suꝑ muros
tuos hierlm ↄſtitui cuſtodes
Eſfugit aũt coꝛ pctõꝛis ð ma
nuni. de volüutate ⁊ ↄſilio ma/

—

S

Vñ Ecẽi.vj.qᷓ; aſpa eſt nimi

um ſapĩa indoctis homĩb:?-
nõ ꝑmanebit in illa excoꝛst·
eiuſdẽ. xxj. Cõpedes in pedi⸗

beſtulto doctria:et q̃ſi vincła

eiuſdẽ.j. Execratio peccatoꝛi

bus ſapia:et execratio pecca/
ri cultura dei.Eripit᷑ aũt qñũa⸗
q; vucum ſcʒ tribulatõibo vel
metu ad peccandũ inducitun
BSurripit᷑ rraudulẽter cũ blã

dicijs ꝓmiſſionũ aut ſpecieꝝ

ↄcupiſcibiliũ a recto abducitꝰ

Quatuoꝛ igit᷑ iſta doctoꝛiba ⁊

pᷣlatis:⁊ ↄfeſſoꝛibo ſũmoꝑe ſer
uanda ſunt:ne vł ipſi s deoo

ceperũt liberent manꝰ ab eoꝝ

tentione vt diximus retrahe/

tes:vel ipſi effugiãt iuguʒ dñi

graue et moleſtũ hũtes. Tui
moleſtie ⁊ grauitati leuitate ⁊
cõſolatiõibus ac mie diſpẽſa
tionibo ⁊ alleuiatiõibo tots cir
cũſpectione occurrendum eſt
Ne vo eripiant᷑ vi tribulatio
num aut pſecutionũ.defenſi

onibus obuiãdũ atq; pᷣſidijs

ſi fieri põt. Sin aũt ↄſolatio/
nibus ſtrenuitatis et patien/
tie exhoꝛtationibo:paſſiõe at⸗
qᷓ; ſolatijs. Cõtra ſurreptiõeʒ

gi roꝛũ:quẽadmodũ eger de
volũtate ⁊ ↄſilio medicoꝛum

atq; ſeductionẽ doctria ⁊ eru

Aditiõibo. Et quia manibo diu
teneri nõ pñt qꝛ capti ſũt do/
mino: neceſſario ſunt vincla
apponẽeda. Hec ſunt vincula
ſapie de qbus Ecẽi.vj.Inij⸗
ce pedem tuũ in cõpedes eiꝰ:
et ne accidieris in vincul illiꝰ
Et iteꝝ. In vinculis illiꝰ alli⸗
gatura ſalutaris. Intellectus
igit alligãdus eſt veritate ſa⸗
pientie diuĩe et doctrine. So

S 3

mur: velut mallei fabꝛiles et
claui ſunt qbs in ipſa configi/
mur ⁊ cõpedimur.ꝓpter h̊ di⸗
cctum eſt in vltio Eccẽs. Ver⸗
ba ſapiẽtis tanq; ſtimuli ⁊ tã/
q; caui in altũ defixi. vbi ver
ba:rocinatiões atq; ſuaſiões
eoꝝ ſm hanc viam accipiẽda
ſunt. De hac eadẽ veritate ve
lut fila in funes intoꝛquentur
duz eloqᷣa eloquijs colligant

et coaptant᷑ vt inde vincla ſa

lna em̃ veritate tenet᷑ ne ĩ erro/ pientie efficiant᷑ ad ligãdũ in
rres iĩſiliat aut abducat᷑ aut im tellectũ erroneũ: vagabundũ
pingat᷑. Silxr alligãdus eſt af et a deo fugitiuũ. Pñt ⁊ intel
. fectus bonitate ſeu honeſtate ligi vincla ſapie virtutes ipſe
Sola em̃ illa tenet et cuſtodi que qſi ⁊ de veritate ⁊ bonita

tur ne vel effugiat vl vi abdu
cak aut eripiat. Intellectꝰ igit
jveritate ingredit:captioneʒ
ſalutarẽ ingredit. In illa ſola
tutus eſt a ꝑditõne ⁊ erroꝛibo
vpvIpter hoc et vincula dicit ve⸗
ntas ⁊ turnis arcus atq; mu/
nIſttio. Moꝛs vo intellect? er⸗
roꝛ eſt et ignoꝛãtia. ꝓpter nõ
poſſũt eſſe boni cuſtodes aut
ligatoꝛes captiuoꝝ qͥ nec ipᷣm
earcerẽ nec vincla noꝛũt. Te
ſlſtimonia igit᷑ diuine legis ve⸗
lut vincula ſunt qſi de lpo fer

ro veritatis fabꝛicata. Argu⸗

Rnenta vo atq; ſuaſiones ab
in ipſam dei veritatẽ induci

te ſimul velut nendo et intoꝛ⸗
quẽdo ab ipſa dei ſapia confi
ciunt᷑ ꝓpter qð in vltimo Pꝛo
uer.dictuz eſt de ea. Queliuit
lanã et linũ ⁊ oꝑata eſt cõſilio
manuũ ſuaꝝ: manũ ſuã miſit
ad foꝛtia ⁊ digiti eius appᷣhẽ⸗
derunt fuſum. Foꝛtia neceſſe
eſt eſſe vincla iſta vbi foꝛtꝭ al
ligandus eſt ĩtellectus ſcilicet
humanus. Yoꝛi aũt eſt intel
lectus humanus:vel attritus
aſſuetudine ſenſuũ:vel nutri/
tus naturalibo. philoſophice
nanq; diſcipline ⁊ ꝓpbationuʒ
aſſuefactio roboꝛant qdãmõ
et indurãt intellectũ bumanũ

Capitulum

coſuetudinẽ nõ facile admit-
tãt. HNõ em fruſtra appꝛobat
illã ſententiã matris ſue Au/

guſtin? in libꝛo ↄtra achade⸗

micos.Cibũ ⁊ nutrimẽtũ aĩa
rũ eſſe ſciam. hmõi intellectꝰ
teneri nõ põt in veritate ſidei
niſi eos vehem̃ti ammiratiõe
nouitas ſignoꝝ ꝑcuſſerit ⁊ qͥ

dãmodo ifſirmos ? tremulos
nutãateſq; reddiderit.aut niſi
vehementia tribulatiõis eos

ↄtriu erit:⁊ auribo qͥs ð hmõi
nutrimẽto ſumpſerãt buaue⸗
rit. Indignant᷑ em leuibo rõ⸗
cinatõibo ⁊ cõtradictõibo acqͥ
eſcere vel aſſentire.quẽadmo
dũ gigantes filis araneaꝝ vel
ſtupateis.hũilitate igitur cõ/
triti vel tribulatõne infirmati

vel nouitate miraculoꝝ ꝑcul

ſi:facile etiã debilib vinculis

alligant᷑ atq; tenent᷑. Idẽ cir

ca affectũ ligandũ erit ſeruã⸗
dum. Aparet aũt infirmitas
intellectus maxiĩe in hereticis
illiteratis qͥ velut muſce qua/
ſi filis araneaꝝ adeo vincula
ti tenent᷑ vt ea nullo mõ abꝛũ
pere valeãt: nullo mõ ſe ð eis
euoluere aut explicare.ſʒ quẽ
admodũ muſce in filis arane

arũ occidi ⁊ exuni ſe patiũtur.

Quippe q; de hmol vinculis

ſe explicare nõ poſſũt. necmi

4

rũ eſt ſi infirmus eſt intellect
eoꝝ ⁊ oĩno inualidus qui nec

—

poſſunt.ergo aut info:mat

ſunt pmũ vt diximus et huili

nutrimentũ habuere ſcientie:
nec pꝛediti ſunt virtute gratie
Dicut ergo noõ eſt de foꝛtitu⸗
dine filoꝝ aranearũ ꝙ muſce
ageo colligate tenent᷑ et in eis
exuri occidi et deuoꝛari ſe ab
araneis patiunt᷑.ſed de ĩſirmi
tate eſt ac debilitate muſcaꝝ.
Sic etiã in eis qͥ in infidelia
tis ſue vinculis vſq; ad moꝛ/
tem tenent᷑:nõ infidelitat foꝛ
titudini:ſed eoꝝ potius inſir/⸗
mitati deputãdũ eſt. De hoc
etiã in ſcõo ſcðe ad Thimo.
volüutatẽ. De hereſiarchis p⸗
pꝛie dictũ eſt in.lix.Eſa.Oua
aſpidum ruperũt ⁊ telas ara
nee texuerũt. Quis em̃ dubi⸗
tat hereticoꝝ venias nihil ol⸗
fenſiõis hre rénabilis Nani
em̃ ſunt omnes hoĩes in bꝰ
nõ ſubeſt ſcia di vt legi SGa⸗
pientie, cij. hi alligart non

andi: aut niſi ſoꝛtib vinculis

ans
ecmni
elec!
buinee

nuſce
ncs
iſen
ſen
⸗
ſe⸗
intir⸗
hoc
imo⸗
biot,

Du
⸗
ls

Foliun

2 . 2

ſapientie alligari nõ poſſunt.

CCunc adduxerunt eum
ad Annam pmũ) ſᷣm Johã/

nẽ. qð alij pᷣtermittunt (Erat
em ſocer Caiphe qͥ erat pon⸗

pologie cõgruit. Anna em̃ in
terpᷣtat᷑ gra vno modo.vł do
nans vel donatio.Captꝰ aũt
a doctoꝛib vl cõfeſſoꝛibo pec
catoꝛ ad gram ⁊ donantẽ de⸗/
um vel donatõem adducen/

dus eſt ſpnalr. Adducit᷑ autẽ

ad annã. id eſt gram ſiue do/

nationẽ:dum in cognitõem ⁊

recognitionẽ gratie ⁊ donatõ
nis id ẽ recognitõis remiſſio/
nis pctõꝝ qͥbus viſitatꝰeſt in
ducitur. Edocent᷑ igit᷑ docto/
res ⁊ cõfeſſoꝛes ꝑ Johãnẽ qͥ
cõſcius erat miſterioꝛũ pᷣmuʒ
ad annã captũ pctõꝛeʒ addu

cere.id eſt quanta gratia ſuſte
ſtatus ⁊ expectatꝰ et viſitatus

ſit ac de hoſte adoptatꝰ ad fi/

lium pᷣmitꝰedocere anteq; ad

caypham. id eſt vomitũ oꝛis

qui cõfeſſio eſt intelligendus

mittunt ? ad caypham pmuʒ
peccatoꝛẽ adducũt captũ. CX

—

aut cayphe ſocer dicitur et H

congruit. habet em cayphas catoꝛem demones et vicia v½

ſpũalis.i.vomitus oꝛi
ↄfeſſionem interpᷣtati ſumus

*

us oꝛis queʒ

velut vxoꝛẽ filiam anne.i.gr̃e

Filia gratie mundicia ſeu pu
ritas coꝛdis eſt. cui quaſi ma
trimonialr coniuncta eſt gra

lia coeſſionis. ad eam em eſt
coõuerſio eius. Vomitus em̃
cõfeſſionis ad mũdiciã ⁊ pu-

ritatem cõuertit᷑ ⁊ indiuidua

liter ei ↄiũgitde q̃ cõiũctõne
atq; cõmixtione multa ſobo-

les hũilitatis et patientie ſuc-
creſcit. Cõgruit ⁊ illa interõò/⸗
tatio hec eidẽ intelligẽtie q̃ an
na interpᷣtatur reſppdẽs. Re
ſpõdens aũt pᷣmũ merito ac

cipiẽdus vel deus ipſe iuxta

vulgarem acceptioneʒ ei? qd

eſt rũdere:ſᷣm ꝙ reſponſoꝛ dꝛ

qᷣ ſe debitoꝛẽ alicui conſtituit.

Adduceædus eſt ̊ pᷣmũ ad re

ſpondete.i. ad remũeratiöem
eternã:qᷓ meritis o'bo laboꝛi
bus et doloꝛibus pnialibus

ad menſuram ſuꝑeffluenten

ce el lus bit. Ad reſpondẽétem vodez
adducat᷑. Heu quot ſunt qui

um tunc adducitur: cum pio

omnibus que vel hic dimit⸗
tit vel ſuſtinet denuʒz habere re
ſponſoꝛem fideliſſimũ edoce⸗
tur. Captum vo miſeruz pec

tem adducũt:cuʒ ad penã in/

fernalem ipᷣm ducunt. Pena
plat et liget᷑ ſalubꝛiter intelle⸗
ctus:⁊ remaneat liber atq; ſo
lutus affectus. Eſt ò intelle-
ctus qñq; qᷓſi intra atriuʒ gre
affectus tũ adhuc foꝛis eſt. vt

eyrj̃ reſpondẽs ðꝛ in.iij. Eſaie
Agnitio vultꝰeoꝝ reſpõdebit
cis.Poſſet ⁊ intelligi ꝙ addu

cunt eũ ad donantẽ deũ: non
vltiq; ad remunerandũ.ſed tã

to grauius puniẽdũ q̃nto ab

eo maioꝛa dona accepit:qba ĩ
dei cõtumeliã ⁊ ĩiuriã et ſuijp

ſius moꝛtem abuſus eſt. Q

So cõſequenter ſcribit Johã
nes(qꝛ ſequebat᷑ Jeſum Si

—

moõ petrus et aliꝰ diſcipulus)
Dao in hoc ſignant᷑ qᷓ ſequũ/
tur pctõꝛem vſq; in atriũ an⸗
ne põtiſic.i:vſq; in atriũ gre.
In petro intelligit᷑ ꝓpter pnci

paltu ſeu pꝛimatũ quem inter
aplos habuit ↄgnitio ſiue re
cognitio veritat:. Diſcipulus

gut notus põtitici.i.gre: quia

hic nec noĩat᷑:pᷣma gratia fᷣm

dqſſdam accipi poreſt qᷓ adbuc e velut
anclillã hoſtiariã Johãnes. i.

mult ignota eſt. de qua ⁊ ipſi

Doctoꝛes diuerſa ſentiũt. Eſt

gũt pᷣma gratia nota ſecunde
ſibi em cõiuncte ſunt gre ⁊ q̃ſi
inuicẽ ſe cõplectunt. Hec gra
petrũ introducit in atriũ ſcdᷣe

MHMon eſt em̃ grata deo cogni

to niſi quã gratia ſecunda ex
cepit atq; cducit. Poteſt in⸗

mali ſuggeſtoꝛes ad reſpondẽ telligi in petro affectꝰ petõꝛis

In dño leſu capto intellectx**
Accidit em̃ plerũq; vt pꝛiꝰ ca

atparet in eis qͥ veritatem dei

in iniuſticia detinent. vt legi
ad Roma.pmo. qui qͥdeʒ qdð

recu eſt ? verum vident ? cõ

trariũ amãt. Diuina gra p an
clillã hoſtiariã.i.ꝑ timoꝛem à
et ancilla eſt. qa nõ nouit niſi
ſeruire ⁊ hoc ſeruiliter tm̃. vñ /
in. viij. ad Roma. ſpũs ſerui

tutꝭ vocat᷑. HNõ em̃ inqͥtacce⸗

piſtis ſpũm ſeruitutis iteꝝ ĩ ti

moꝛe.et hoſtiariꝰ? eſt gratie. in
ps.Initium ſapie timoꝛ dñi.
Inde Augꝰ. Sicut ſeta ĩitro
ducit filum: ita timoꝛ ſeruilis
ĩtroducit charitateʒ. Per hũc

ergo id eſt per timoꝛẽ velut ꝑ

dei gratia poſt introgreſſũůhu
mani intellectus in atriuʒ gre
introducit humanũ affectuz.

intelligi caro ꝓpꝛia qᷓ ⁊ ancilla

eſt iure nature ipſi?ſpũs:et an
cillam itu in ea eſt ſe fact vi
cijs ⁊ demonibe. hoſtiaria ẽ

w

ecn⸗ net. ? qꝛ ꝑ ipam ⁊ deus et dia ſtiariã timoꝛẽ domui ſue pᷣfe
a bolus ⁊ cetera oĩa ad ſpũmĩ/ ceruntad q̊s nec etiam deus
d⸗· grediunt᷑ ꝑ banc ꝑ captũ ⁊ li niſi ꝑ ancillaʒ ingredit et hoc
e gatum pꝛaua cogitatõe intel/ qᷣdez vi ⁊ violentia. Uum em̃
l ℳ lectu: in atriũ anne.i. in culpã facit ⁊ violentiã timoꝛ timẽti.
e. gque atriũ eſt pene:humanꝰ af vnde ⁊ qſi ab ancilla ſua ho⸗
Irt fectus ingredit᷑. Poſſumhic ſtiaria oppmunt:⁊ qcqd faci
* et illud dicere qꝛ ancillã.i.car unt facere cõpellunt. Qð aũt
g nem habet hoſtiariaz:ad cui/ dicie Petro ancillla hoſtlarla
6t⸗ co: nihil ingredit᷑ niſi qð ca⸗ (Nunqͥd ⁊ tu ex diſcipulis es
ſri ro voluerit.Peſſimã hʒ hoſti hoĩs iſtius. Petrus vo reſpõ
en ariam ⁊ pditricẽ atq; iugula/ dit Non ſum) Nel caro intel
mi incẽ ſuã cõiuratãq; cũ hoſti/ ligenda eſt hic ancilla hoſtia⸗
tnil bus q carnem habet hoſtiari ria:q timoꝛe ſuo nos deterret
l am. In hoc etiã notantur epᷣi a cõfeſſione veritatis.nõnun
ni⸗ ul in domib, ſuis.i.eccleſis q;ᷓ vel moꝛs coꝛpis que ancil
e⸗ arnẽ hoſtianiam pꝛefecerũt. la hoſtiaria eſt ? dei ? noſtra.
Hi ſunt q; nullos in eccleſias Deo em et nobis ſeruit dum
i ſuas introducũt niſip carneʒ nos introducit ad regnũ.Exi
. ſtqʒ vl ſolos nepotes vel alios tus em̃ vite huius hoſtiũ ẽre
iny Ppinguoſ. Dub eis ſpualiter gnũ celo electis: qd repꝛobi
4„ Aquciigit rp̃s dn's. ? coꝛpeiꝰ ſibi faciũt ianuã infernalem.
1 miſticũ qð eſt eccleſia:patibu Hui ergo ancille voce ſpũa/
N.. lo peccatoꝝ affigit. Eo igitur li,icogitatione petrus deter/
1 ipfſo ꝙ ancillã habent hoſtia ritus ſe eſſe diſcipulũ dñi ſal⸗
rniam: anne ⁊ cayphe ſucceſſo uatoꝛis negauit.Qð ⁊ ad lite
bu res etimitatoꝛes ſe teſtantur. ram miii fecerũt. Sepiſſime
ſe Simülr ⁊ qͥ tioꝛe tm vel iſtas vᷣo ⁊ ſi nõ verbis ſact tñ:vo/
ſocrilegas donatõnes timoꝛe ce moꝛtis.i.cogitatione deter
it ſcqʒ pncipũ aut hũano vel mũ riti:xpᷣm dñm mlti negãt. Et
dl dano oia faciunt. ancilla eniʒ recte moꝛs ancilla hoſtiaria
iin hoſtiaria ad eos ſola introdu anne:ꝗ tñ nõ ĩtroducit niſi in
4 cit.Similr ⁊ qui timoꝛe ſerui atriũ ei nõ ad annam ipinq;
6 5⁵

id· qulia ⁊ hoſtia ſenſuum

ſtiũ ẽre

CLeoapitulum

moꝛs multos in atriuʒ gratie
introducit in pᷣparatiõem vel
habilitatõem vel gram.intro
ducit aũt in cõtemptũ pñtiũ.
Sicut dicit Hieronimꝰ. Fa
cile ↄtenit oĩa qͥ ſe ſemꝑ cogi/
tat moꝛituꝝ. Introducit et in
deßtionẽ pctõꝝ.vt legi᷑ Ecc̃i
vij. In oĩib opibus tuis me⸗
moꝛare nouiſſima tua ⁊ ĩ eter
num non peccabis. Vtrũq;
vo iſtoꝝ ſcilicet cõtemptus pᷣ
ſentium ⁊ deſertio peccatoꝛuʒ

atriuʒz eſt gratie.et domui ſan

cte cõuerſatiõis ↄiunctũ.Qð
ſa ſequit᷑ in Johanne (Sta
bãt aũt ⁊ miniſtri ad pꝛunas
qꝛ frigus erat ⁊ calefaciebant
ſe. Serui ⁊ miniſtri iuxta bᷣ/

mam lectioneʒ accipiẽdi ſunt

vtutes ⁊ dona q̃ in atrio gra⸗
tie.i.in ipſa deliberatõe et de
ſiderio emẽedatõis ſeſe calefa/
ciunt ad pꝛunas:dei bñficio/
rũ illoꝝ recogitatõe. Buſicla
enim pꝛune ſunt et carbones
Si eſurierit inimicꝰ tuꝰ ciba
illũ.ſi ſitit potum da illi. Hoc
em̃ faciẽs carbones ignis cõ
geres ſuꝑ caput eius. Uład
pꝛunas ſacroꝝ eloquioꝝ:eoꝝ
recoꝛdatõne. Illa em̃ ſunt ſa
gitte potentis acute ⁊ carbo⸗/
nes deſolatoꝛij: Ad pꝛunas e

D —2
3½ . . 4
“ .
4 2

ſe calefacit q atriũ dei bñſicio

rũ q̃ recipit velut aggerẽ pꝛu/

narũ atq; carbonũ ante faciẽ
mentis per recogitatõem cõ/

ſtituit. Similiter ⁊ qͥ ſacroꝛũ
eloquioꝝ multitudinẽ in me⸗
moꝛia ſua coaceruat ⁊ recolit
Bñ autẽ dicit᷑ (ſerui ⁊ mĩſtri)
quia virtutũ ⁊ donoꝝ q̃dã ve

lut ſerui ſũt:vt timoꝛes et pu/

doꝛes.quedaʒ velut miſtri:vt
oẽs ille que in appᷣhenſiõe cõ
ſiſtunt. Sunt em̃ velut lucer
nas ⁊ luminaria pᷣferentes ac

circũferẽtes in aula regia.i.in

ania ſctã qᷓ regis celoꝝ meru/
it eſſe habitaculũ. Poſſunt ?
intelligi miſtri cetere virtutes

oẽs pᷣter illas quas ſeruos no

minamus:qꝛ velut dñnanti et
imꝑanti charitati ſubſeruiũt
et miſtrant. Vl ſerui ⁊ miſtri
doctoꝛes et cõfeſſoꝛes qͥ öbẽt
ſe calefacere ĩ atrio gr̃e ad pꝛu

nas qs diximus. Nõ em̃ fri⸗

gidi debet aggredi officia ſua
Frigiditate qpe ſua nõnun⸗

q́; aliq̊s infrigidãt. Sed ne/
q; obſtetrices debent habere

frigidas manus duʒ teneros
partꝰ cõtrectãt.nõ em medio

criter eõs frigiditate manuuʒ

ſuarum lederent. Bene aute;
dicit᷑: qͥa frigus erat. YFrigus

em̃ ſemper eſta caloꝛe chari⸗

. £

ſiio
l/
ſac
0,
gorĩ
imen
tl
iſi
ive
ape⸗
nint
ſoec
tlucer
id
nudin
nen/,
unt?

dn
mni

nitn
dbat
o
fri⸗
ſus
n⸗
lne⸗
bere
pos
gio
nu;
ne;

,

Foliunm

tatis: nõ ſolum foꝛas atrium

gratie.ſed etiam in ipſo atrio.
ꝓpter quod et pꝛune ſemꝑ ibi
neceſſarie ſunt.Qui ergo hu/
ſuſmodi ignem nõ accendũt
in hmõi atrio qui pꝛunas ſi/
bi non coaceruant. qͥd aliud
; perire frigoꝛe querunt.aut
foꝛte tantũ algoꝛẽ paſſi ſũt vt

lam frigus nõ ſentiant.et iðo qͥ

calefieri nõ querũt. Ridiculo
ſe agunt qͥ et ad vnũ carbonẽ
vel dimidiuʒ calefieri volunt
Hi ſunt qͥ ſolũ vnũ dei bñſi/
cium inter tot ⁊ tãta recolunt
aut vniꝰbñficij ꝑtẽ tm̃. Econ
trario vᷣo ſerui et miniſtri cale

faciũt ſe ad pꝛunas:dũ vł mẽ

bꝛa vel motus in ſe ad peccã/
dũ ſeſe calefaciũt varijs ipſiꝰ
pcti oblectamentis quaſi va
rijs carboniba pꝛunaꝝ per co
gitatõem coꝛã poſitis. Qui
hmõi aceruũ oblectamentoꝝ
id eſt in pctõ q̃libet cõplacen
tiũ ſibi ꝑ cogitatõem coꝛã po

ſitum tenet. qͥd aliud qᷓ; frigꝰ

ſe paſſũ ⁊ velle ſe caletieri:aut
qð deteriꝰẽ velle ſe aſſari dia/
bolo oñdit. Recte aũt ðᷣꝛ (qͥa
frigꝰerat) In atrio em̃ culpe.
id eſt in deliberatiõe pctĩ:fri/⸗
gus eſt a ꝑfecto caloꝛe,i.a vo⸗
lũtate ꝑfecta peccãdi.ꝓpter h

necdu ceſſat diabolus icẽde⸗/

re:ſuſflare:⁊ hmõi ĩcarbones
cõgerere et euoluere donecn
ↄſenſũ ꝑfecta ſit calefactio vł

potiꝰſuccẽſio aut decoctio.de

legis Oſee. vij. Oẽs calefa⸗
cti ſũt q̃ſi clibanꝰ Et iteꝝ To
ta nocte doꝛmiuit coq̃ns eos
mane iſpᷣe ſuccẽſus ẽ q̃ſi ignis
flãme.ꝓpt hmõi pꝛunas ſub
bo opta et q̃ſi ſepulta miſera
coꝛda peccantiũ ⁊ peccare de
liberãtiũ:panẽde ſe ſubcineri
ceũ diabolo coquũt:qͥ vulgo
ðꝛ gaſtellꝰ raſticiꝰ vl focodia.
vñ Oſee.vij. Factꝰ eſt efframim
ſubcinericeꝰpanis qͥ ñ reuer
ſat᷑ Vñ aũt ðꝛ ꝙ petrꝰerat cũ
eis calefaciẽs ſe ſᷣm vtrãq; le-
ctionẽ.cũ vtriſq; em̃ calefacit
ſe ſiẽ oſtẽdimꝰ. Qð aũt ſequit᷑
(Põtifex interrogauit ieſũ de
diſcipuł ſuis ⁊ de doctria eiꝰ)
vſq; ibi( Et miſit eũ annas li/
gatũ ad cayphã) Cõgrue nõ
niſi hiſtoꝛice accipi pᷣt QOð vᷣo
ðꝛ (Annas miſit eũ ligatũ ad
cavphã) Juxta pꝛimã lectõeʒ
gra ipſa q̃ interpᷣtat᷑ annas:li
gatũ remittit pctõꝛem vincul
ſapie ad cayphaʒ.i.vomitum
oꝛis.i.ꝰfeſſionẽ:ligatũ q̃ſi la⸗/
tronẽ ĩ latrocinio dephẽſũ vt
a caypha.i.a ↄfeſſiõe ipᷣa iu⸗/
dicet. Poſſet et intelligi ligatꝰ
q̃ſi alligatus vulnera. vt legi

Capitulũ
lIn.x.Luce de ſamaritano qui
alligauit vulnera eius qᷣ inci⸗
dit in latrones Et in ps. Qui
ſanat cõtritos coꝛde et alligat
cõtritiones eoꝛũ. Mittit igit
gratia ligatũ pctõꝛem.i.alliga
tũ vulnera(ad cayphã).li.con
feſſoꝛem:vt ibi ſanet᷑. Simili
et ad vomitũ oꝛis qͥ eſt recidi
uum pctĩ:nõ mittit᷑ vel remit

de tentatione:niſi ligatus eis
vinculis q̃ ſupꝛa diximꝰ:vin/
culis ſcʒ pꝛauoꝝ deſiderioꝛũ.
Rautẽ Petrꝰ interrogat᷑ aut
accuſatus de diſcipulatu dñt
ſaluatoꝛis ⁊ ter negat ⁊ B me/
tu:ad tres timoꝛes referendũ
eſt. Pꝛimus em̃ timoꝛ mũda/
nus q̊ ⁊ bona obmittuntur:⁊
mala fiunt plerumq; ne bona
mði amittant᷑. Scõs eſt tioꝛ
offeſe hoĩm q̃ timent᷑ offendi
q̊ fit vt ait Gꝛegoꝛius ne offẽ/
dat᷑ pximꝰ.plerũq; inde offen
dit᷑ deus.Tertius eſt huma/
nus q̊ quis timet aut moꝛtẽ ꝓp
pꝛij coꝛꝑis:aut toꝛmentũ. Ac
cipimus ergo illud totũ trinũ
ſcʒ petri negationem ea larga
acceptõne q̃ oẽ moꝛtale pctm̃
dei negatio ðꝛ. Ancilla ho⸗
ſtiaria pᷣmo petrum accuſat ⁊
metũ moꝛtꝭ excutit:hoc eſt ca

rem hũanum. Qð aũt ſequi

ODicũt ei) nec expᷣmit᷑ qͥ accu
ſantes ſcʒ eũ:ad timoꝛẽ offen/

ſe hoĩm generalr illud referi ⸗
mꝰ. Tertia vo accuſatio quã
ꝓoſuit cognatus eius cui pe-

trus auriculaʒ abſciderat: ad

timoꝛẽ mði refert᷑. Cimoꝛ em
ſeruilis quẽ ſupꝛa in malcho
tit pctõꝛ de ipſo atrio anne.i. interpᷣtati ſumꝰ: cognatꝰ eſt ti
moꝛis mũdani.Timoꝛ enim
ſeruilis vt ait Augꝰ.bonũ eſt
qg̃̊ nemo bene vtit᷑.⁊ ſemꝑ eſti
malo.i.cum moꝛtali pctõ.Ti
moꝛ vᷣo mũdanus ſꝑ malus.

In vſu g qſi attinent.qꝛ neu-

tro bene poteſt aliqͥs vti.Qð

vo ſequit᷑ ( Adducũt ieſuʒ ad

cayphã in pᷣtoꝛiuʒ)manifeſte

oñdit iuxta lram cayphã eſſe
in pᷣtoꝛio.i.in atrio pᷣtoꝛis ſi⸗
ue pᷣſidis pᷣlati. Cõgruit autẽ
et cayphe ſcm qð dicim⸗ eẽ
in pᷣtoꝛio. Pꝛetoꝛiũ em̃ ſpũale

pnia eſt ſiue ↄfeſſionis audi/

toꝛiuzʒ:vbi dei latrones et alij
malefactoꝛes iudicant᷑ et pu-
niunt᷑. In h pᷣtoꝛio velut pᷣtoꝛ
pᷣſidet ipſe ↄſeſſoꝛ.Cõgruit &̊
vt ↄfeſſoꝛ in auditoꝛio ſit con
feſſiõis qͥ debet eẽ cayphas.i.
ſagax vel inueſtigatoꝛ. Juxta
duas huiꝰ noĩis cayphas in/

— — —

— —

no⸗

=S

Folium

terptatões Sagax debet eſſe

quẽadmoduʒ canis venaticꝰ
vt ſtati ferã.i.pctõꝛem ex aſpe

ctu ⁊ ↄſiſtentia foꝛinſeca dep/
hendat:⁊ cõplexiõe ⁊ cõuictu
qbus generibo pctõꝝ impli⸗

catus ſit pᷣſagiat. Debet eẽ in

ueſtigatoꝛ ſed pꝛudẽs et circũ
ſpectus vt viã pctõꝛi oſtẽden
do q̃ lõgius et ꝑiculoſiꝰa deo
effugiat dũ illuʒ interrogat et
inueſtigat.qð faciunt q inco
gnita pctã eis ſuis interroga⸗

tionibo innoteſcunt.X ſi nec

ſagax:nec inueſtigatoꝛ es o ſa
cerdos:nõ es cayphas ſpũa/
lis et veri noĩs.ergo neq; an/
nas.i.gratia debet ad te mit/

tere pctõꝛeʒ. Nec ſupplaudãt

ſibi ſeueri ↄfeſſoꝛes ð eo ꝙau

ditoꝛiũ cõfeſſionis pᷣtoꝛiũ vo
cauimꝰ:qᷓ̃ſi ex h̊ liceat ſe eis ex

bibere pctõꝛibo pᷣfectos pᷣto⸗
rij atq; carnifices.cũ tota pe⸗

na pnialis medicia eẽ debeat
vulnerati:non vulnera.et ipᷣa
pnia depoſitio ſit oneꝝ.i.iniqᷣ
tatũ:q̃ vt onꝰ graue ſuꝑ pctõ⸗
rẽ grauantnõ autẽ oneratio.

Vtinã attederet nouũ hoĩeʒ
in penitẽte ſtatim natũ: cui tã

paruulo ⁊ adhuc tã inualido

—„ *

tata onera imponere non foꝛ
migdant,vix adhuc nato ⁊ſuꝑ

pedes incedere nõ valẽtipᷣ te
neritudine ⁊ infirmitate:one-
ra cameloꝝ ⁊ elephãtoꝝ ĩpo
nere nõ verent᷑ nec erubeſcũt
Ad cayphã id eſt ad vomi/
tũ oꝛis qͥ eſt cõfeſſio adducit
in pᷣtoꝛiũ:cum ad ꝓpoſitũ con
feſſiõis adducit᷑ pctõꝛ. Et vti
qʒ pᷣtoꝛiũ eſt auditoꝛiũ cõfeſſi
onis ⁊ pnie q̊ ad veterẽ homi
nẽ:qͥ totꝰibi occidit᷑ gra q̃ ſo⸗
la põt illũ penitus conterere.
Stabuluʒ aũt ẽ mĩe ⁊ medici
nal cure q;dtũ ad nouũ hoĩeʒ
et ipᷣm etiã ↄfeſſoꝛem quẽ ſta-
bulariũ vocat dñs in.x.Luẽ.
Attẽdat &̊ cõfeſſoꝛ quia ſama
ritanus.i.chꝛiſtus dñs pctõ/
rẽ vulneratũ qui in latrones
infernales inciderat:ſuper iu
mentũ ſuum.i. carnem ꝓpꝛiã
ad ipᷣm attulit.⁊ curam eiꝰ me
dicinalẽ ipᷣm habere ſuſſit vi
num ⁊ oleũ infundendo.qð ẽ
vt altero vulnera mitiget ⁊ ſa

net. alto vo ipᷣm letificet. Oe

dicinalis em̃ debet eſſe pena
pnialis ⁊ leta debet eſſe eiꝰ ſu
ſceptõ eiuſq; poꝛtatõ:ne crux
poꝛtet᷑ in angaria. Oſi quid
moꝛdacitatis aut aſpitat de⸗
bet habere pnĩa. ipſe tñ cõfeſ
ſoꝛ ſolam debet habere dulce

dinẽ affabilitatis ⁊ cpaſſio⸗

Ceapitulum

nis. Oð aũt dicit᷑ poſt nega⸗
tionẽ CPetri ( Satim gallꝰcã⸗
tauit. Quia in gallo pᷣdicatoꝛ
vel ſermo pᷣdicatõis intelligit᷑

vt legitxxx. Pꝛouer.Tria ſũt

q̃ᷓ bene gradiunt᷑ ⁊ quartũ qd

incedit feliciter:leo foꝛtiſſimꝰ
beſtiaꝝ ad nulliꝰ pauebit oc⸗
curſũ Ballus ſuccinctꝰlũbos
Nulla igit᷑ eſt moꝛa inter pec
catũ ⁊ peccãtis exhoꝛtatiõem
vel repᷣhẽſionẽ. qͥa vel ab intꝰ
ab ipſa cõſciẽtia ſua exhoꝛtat

atq; repꝛehẽdit᷑. vel affoꝛis a

docentib et monẽtib. X gal
lus pᷣdicatoꝛ ſit:hoc idẽ Job
xxxviij.Quis poſuit in viſce/

ribus hoĩs ſapiam vel qͥs de

git gallo intelligẽtiã. Ter vᷣo
gallus cantaſſe dicit᷑.qꝛ de tri
bus eſt oĩs pᷣdicatio et doctri

na.ſcʒ. De malis culpis vitã/
dis.De malis pene effugien⸗

dis De bonis cterne głie acqͥ
rendis. Et hoc eſt qð legitur
xxxiij. Job. Ecce hec oĩa oꝑa

tur deus tribo vicibo ꝑ ſinglos

vt reuocet anias eoꝝ a coꝛru

ptione ⁊ illuminet luce viuen
tiũ. Similr Pꝛouer.xxij. Ec

ce deſcripſi eaʒ tibi tripliciter.
Vl ideo ter quia vere religio

nis integritas in tribus illis

virtutibus maxime conſiſtit,

. B
.

Fide ſpe ſc; ⁊ charitate. vt alt
Augꝰ⸗ in libꝛo de vera religio .
humane.de quaꝝ purgatõne
illuſtratiõe ⁊ gloꝛificatõe agit

omnis doctrina catholica.vł

ꝓpter ipſam ſummã trinitate,z
cui cognoſcẽde atq; colẽde vt
ait Auguſtinus:inuigilat oĩis
ſollertia chꝛiſtiana. QOð aũt ſe

quitur.(Erat autẽ mane) Be

ne cõgruit vtriq; lectiõi. Ma
ne quideʒ pnĩe in oꝛtu veri ſo
lis ⁊ lucis gratie. ODane aute
infauſtũ diei egiptiaci de quo
in pꝛincipio ſupꝛa diximꝰpec
catoꝛi.quia ad ipam moꝛtemn
peccati ligatꝰ ducit᷑. Sequit᷑.
(Et ipſi nõ introierunt in pto
riũ vt nõ ↄtamĩarent᷑.ſed mã
ducarẽt paſca). Oirãda ceci
tas ⁊ ridẽda iudeoꝝ ſuperſti/
cijs qͥ de ingreſſu pᷣtoꝛij pilati

ↄtaminari timebãt:⁊ no effu

ſione ſanguis innocẽtis. Hu
iuſmodi ſuꝑſtitiõis obſerua/
toꝛes ſunt: qͥ domos ⁊ alloqda
pctõꝝ artiꝰ euitãt:⁊ his cõota⸗
minari ſe credũt:odia ⁊ inui
dias q homicidia ſpũalia ſůt
non timentes Et ꝙq; maioꝛ cõ

taminatio ſit ipſe cõtẽptꝰpec⸗

catoꝝ⁊ ianis gloꝛia de bonis
ſuis:nõ attendentes. Hi ſunt

—— h — — —

t
nie

.
glt
rt
te
eyt
dis
ſtſe

Be⸗

nſo
guti
gno
ee *

i.
to
imi
c⸗

Folium

colantes culices ⁊ glutientes
camelos. vt eis impꝛoꝑat do

min?in. xxij. Oatth. Hi ſunt

etiam cõfeſſoꝛes auſteri qͥ ma

lunt eſſe cũ iudeis carniſices
aĩaꝝ ⁊ trucidatoꝛes q; eis ſuo

cõicare alloqͥo. Recte aũt diẽ
Matheꝰ (Quia tenẽtes ieſuʒ
duxerunt ulũ ad cayphã pn/

cipem ſacerdotũ vbi ſcribe et
phariſei ↄuenerãt ⁊ ſenioꝛes)
Quia vᷣo totꝰ cetus virtutũ ⁊

in ipſa cõfeſſiõe debet adeſſe:

et in ipſo ↄfeſſoꝛe. In cõcilio
em̃ iudicãdus eſt ipſe qͥ ↄfite

tur. Optime qͥppe iudicat ca/

ſtitas luxuriam: ⁊ ſola fere no
uit qᷓ; rea q;q; digna dãnatõe

ſit. ad hũc moduʒ ſe habet de

alijs virtutibo. Luxuria qpe
luxuriã iudicare nõ põt. et qᷣa
par eſt.⁊ qꝛ ignoꝛat eam. QOð

vo ſequit CPetrus autẽ ſeque

bat eum a lõge) Juxta literaʒ

ne videret᷑ eſſe de ſuis. In q̊
tipũ tenet eoꝛum qͥ metu quo

cũq; vel deſidia:cũ tñ chꝛiſti/
ani ſint:xpᷣm dñm ſequi ex ꝓ
ximo: eiq; adherere poſtpo⸗
nunt.q̃les ſunt multi chꝛiſtia

ni noſtri tꝑis ꝗ quanto a lõgi
oꝛi pñt vel audent xᷣm dñũm

ge ſeceſſerũt a patrũ veſtigijs

cõuerſatione et habitu. Sili
⁊ monachos qui vix extrema
tangũt ſue pfeſſiõis.Fere em̃
eque longe ſunt a decoꝛe cleri
calis cõuerſatiõis vt milites.
Hi non vident᷑xpᷣm dñũm ſe
qui vt cõpꝛehendant: non vt
ſint vbi ipſe eſt: aut perueni/
ant quo ipſe peruenit.ſed po
tius ad exploꝛandum vt ſineʒ
videant.quemadmodum de
Petro dicitur. Hi pꝛoculdu/
bio videntur aut paruipẽde/
re ſi eis auferat᷑ chꝛiſtꝰ domi⸗
nus:aut ipſi chꝛiſto dũo. Hi
ſunt quaſi de marchia vt vul
go dicit Vñ ⁊ fedus cũ chꝛi⸗
ſto ſimul ⁊ diabolo inijſſe vi/
dent᷑:dũ veſtẽ ſue ↄuerſatõis
habet biꝑtitã.et ab vtroq; q̊/
dãmodo inſignitam. Hi ſunt
auis diſcoloꝛ de qua dñs cõ⸗
querit᷑ Hieremie.xij. Nũqd
auis diſcoloꝛ facta eſt heredi
tas mea. Hi ſũt q̊s ꝑcuſſit Eſ
dras qͥ ex media ꝑte loqᷓban᷑

azotice, loqbantur iuxta lin
guã ppli et populi OQbiurga⸗
ui inͥt NHeemias in,xiij.eos

et maledixi et cecidi ex eis vi⸗

ros:etiam decalcaui eos. Hi

ſunt diaboli participiũ et me

diatoꝛia volẽtes ſocietatẽ in

ſeipt᷑ facere et cõioneʒ luc ad

tenebꝛap: citunicſech ni i qui
tate:⁊ xpi ad belial:⁊? t. pli dei
cum idolis.cũ hoc impoſ

le ſit vt ait apls in. vj.ſcðᷣe ad

Coꝝ.Aliter ᷣo Petrus.i.ec/

cleſia vl qlibet fidelis chꝛiſtü 6 tg
vo celeſti.

dum ſequit 9 longe.i. imita

gui rent nec cwleſg pascnaiſ neg

oſſibi miliũ nec floꝛes liümeizelan/

6

lilia continetiu.nec viole

tium atq; feruentiũ. Poteſt ?
intelligi atrium t bncipis ſacer
ta pſens ecclia. domꝰ
8 hieruſale. ſicut ibi.

Ouis em erit ſilis ðo in filjs
Rin atris dom dei noſtri. In

del. vñ Job. xxviij. H a

quabir ei auꝝ vel vitrus: non

adcqbit᷑ ei thopaʒius ⁊c. qb
oibo viri ſanctl intelliguntk: q
xpᷣo dhon n⸗ lle ote

85 illo. Oð autẽ di⸗

imitant᷑.ſed gliam ↄſcie inter
nũq; decoꝛeꝭ nõ hñt.Atrium

eneih timere vident volo deat./ S
(vſq; in ſacroꝝ eloquioꝝ in hoc atio
atriũ) nec addit᷑ vſq; ĩ domũ:
ad eos refert qͥ exterioꝛis con b
uerſationis decoꝛe xpᷣm dum a
gim xp̃ᷣm dnim. miſtri Lor on
cipis ſacerdotũ ſunt p̃ſides: H
qwe foꝛinſeca cõuerſatio eſt. eſt lictoꝛe⸗

Oul ſtatis i in domo domini·

atrio em̃ ſumus hic:nõduʒ i in
domo. In hoc atrio ſucceſus
eſt ignis ſpuũſſancti vt ipſe do
minus dicit Auce,xij. Joneg

geat. Etp pꝛune

ſunt ? bnlicioꝛ. diuinon des
üt pꝛincipe en intelli

Domus vo interna puritas. cie vini diſci

Ibi tũ id eſt in atrio caleface de
oem b ld anl

re ſe debent a ignem vel pꝛu

nas vt dixim , mirabili gelici in
dio obdurauerũt qui tpe hie
ris hoĩs.Oõò poſtea ſequitur

mis ad ignẽ vel pꝛunas cale/

fieri nolunt. Hiems em̃ eſt to
pdiu qde;
flat ac uilo.idiabolus. q;diu⸗
fenthadue⸗ e

to tpe vite pᷣſentis q;

nec folia bonos opexꝝ verbo
rũq; hr̃e vi

querebant falſum teſtimoniu

em arboꝛes bo⸗
minũ diu floꝛes non awa? cllt

tilatoꝛes: . truci darores vete⸗

(Pꝛincipes et omne conciliũ

vtra ieſum fe eũ⸗ n morttaſe⸗

neplanumſneetard o Cö,

Folium LIH
intentlo eſt moꝛti tradere ve⸗ Sanddes faciẽdi in cõfeſſione.
: terem hoĩem. alſuʒ vᷣo teſti/ ſed ea cautela quam diximꝰ?.
7* mMaoniũ qd ſequitur: aut pcm̃ Oð aũt ſequit᷑ vſq; ibi (At
eſt qdᷣ querẽdũ eſt a cõfeſſoꝛe illi reſpõderũt:reus eſt moꝛt)
⸗ ſicut ferrꝝ in vulnere.aut im Planã et ſolam ↄtinet hiſtoꝛi
vulnus qð ⁊ teſtimoniũ dia/ am.CX aũt tota multitudo re
r. boli eſt. Si em̃ fides teſtimo ſpondet(reus eſt moꝛtis)am2ẽ
I niũ dei eſt vt dicit Johes ĩ. v monet penitetes vt ipſi totali
n pme canonice ſue. qͥ credit in ter in ↄfeſſiõe de ſeipſis ad ip
ſi filium dei habet dei teſtimo⸗ ſum reſpõdeãt.noĩe em mul-
ſedo niũ in ſe.ergo et viciũ qdcũq; titudinis cogitatões:affectio
14 teſtimoniũ diaboli eſt qᷓ vnũ nes:⁊ ipſa loquela ſignifi cate
ic, quẽq; pctõꝛem in dei iudicio ſunt.qͥ ergo ſe excuſant in don
uune Ddiãnabit diabolus. Quot aũt feſſione:pctã ſua diminuéètes
e falſitatis habeat vnũqdq; vi et attenuantes:nõ attẽdũt qli

ciũ: ex erroꝛe patet peccantiuʒ ter ſe iudicare debeãt:imo po
n et vicijs dãmõ credentium. tius coõdenare. vt legit in. xiiij
nli Vl falſum teſtimoniũ cõfeſ / Marci.Cõdẽnauerũt eũ re
è ſe eſt ſeu certificatio bũilitat; um eſſe moꝛtis. Hõ attẽdunt
a fere ſemꝑ de nobis falſa lo/ qð eis dicit᷑ in.iij.Ecci. Judi
t, qmur. Huiles em̃ ſe pctõꝛes ciũ patris audite filij dilecti:

paupes ⁊ vacuos:oimq; bo⸗

noꝛũ inopes cõquerunt᷑: que
omnia ↄſtat falſa eſſe.⁊ tanto

falſioꝛa qᷓnto ea vehemetiꝰ de

bumilitatis qᷓ vetus hõ dam
nat atq; occiditur.nec tñ iniu
ſte. qꝛ et ei tra ſe imuſte credi
põt in iudicio.Et qꝛ ipſa dã/
natio cofitentis eſt liberatio:
vident᷑ habere ↄleſſoꝛes ex öᷣ

eſt in imitatõe iudicij:q̊ pr̃ ve

ſter iudicatꝰ eſt xpᷣs dñs. Hu
iuſmodi mititudinis tipũ te-/
nent oẽs heretici qͥ vnũqueqd
fidelẽ iudicãt reũ moꝛtis. Pi

militer ⁊ maledici:qui bonos

eo ſolo ꝙ boni ſunt malos b-⸗
dicant. Scdm conſequẽtiaz
em̃ qui aliqueʒ dicit eſſe ma⸗
lum: eundẽ dicit eſſe reu moꝛ
tis. (Lunc expuerũt in faci

em eius et colaphis eum ceci uicijs ⁊ aſpernatonibus pſe/
derũt) Juxta Matheũ i, xxij. quunt᷑. Hiſunt qͥ nec faciem
Marcus vo ita dicit in riii. palrigneretic matrꝭ ſpiritua
U

(et ceperũt qdam ↄſpuere eũ
⁊ velare faciẽ eius ⁊ colaphis

eñ cedere ⁊ dicere ei: phetiza)
Lucas vᷣo in.xxij.Et viri q te dictus qui nõ he
ſuum ⁊ matrẽ. Non putant ſe
foꝛte toti eccleſie dei cõtumeli
am irꝛogare.cũ faciem ei? con
ſpuunt:cũ nobiliſſima mẽebꝛa
eiꝰfeda turpiaq; pᷣdicant:nec
xpᷣo dño: cum mẽbꝛa eius vi

tes eum ⁊ velauerunt eum et

percutieb aut facieʒ eius.et in

terrogauerunt eum:dicentes

Pꝛophetiſa) Oiſtice Spu
mantium. Vnde in facieʒ dei

ſpuit ſpſritualiter qui vel ma
nileſte eũ blaſphemat. hoc eſt
9ð dicebat Job in pſona ei⸗

in. xxx. Faciem meã cõſpuere

nõ verent᷑.iipᷣſentiam maledi

ctis blaſphemiaruʒ polluere.

Poteſt et intelligi facies huũa

nitas ꝑ quam mũdo innotu/

it:quã illi cõſpuũt qui miſteri

um incarnatõis aut blaſobe
mant aut ↄtenũt. Intelligun
tur ⁊ facies eiꝰ ili in bꝰ ma/

Deuteronomij. xxvij.

ODue em̃ mulier nõ ſinguloꝛi
mebꝛoꝝ ſuoꝝ vituꝑium ꝓpꝛi-/.

rẽ ↄtumeliã ſibi irrogatã non
doleat. Quod manifeſtete
ſtatus eſt ipe dũs ſupꝛa

8 que eſt ecclia verent ꝓpter

currũt malediciũ ilud

„* 2„

nõ honoꝛat patrẽ

pant ? cõuicijs ðhoneſtãt.

um reputat.⁊? quãto nobilioꝛ
ſpecioſioꝛq; fuerit:tãto maio⸗

K* „ P

thei. xxvx. Quicqd vni er mi,

nimis iſtis feciſtꝭ mibi feciſt.

qᷓnto magis maximis. Atten

de aũt quia quato carioꝛẽ ha
conſpuitione magis offendit

gis relucet. Hi ſuntq; eũ expſ Quia igit pꝛo iſta recupꝑanda
ſius et euidetiꝰ imitant. De ̊ vel reparanda: ⁊ illa pꝛij coꝛ
Ecẽs.viij. Dapia hoĩs chꝛi poꝛis aſſũpſii:et ludibꝛio ſoun ⸗

ſti: intellige lucet in vuliu eiꝰ. toꝛum vt iſtaz liberaret expo⸗
id eſt in eis q eũ in ꝓxio imitã ſuit:⁊ in cam palimas ⁊ cõſuſi
tur. In hãc faciẽ ſpuũt qͥ hu? onem vt iſtam incôſuſibilem

–

— = = =

—

un
Ptet

Ne
atti
nſe⸗

con
ſchn
ne

pi“,
io/
ni⸗

. plius i 6 ülam diligereta aper/
te mõſtrauit.Gꝛauius igit᷑ in/
digniuſq; ſuſtinet ſputa cõui
cioꝝ:aſpernationũ.⁊ vituperi
id eſt virtutes veteri homini

oꝛum in iſta: 5Suta iudeoꝝ

ſuſtinuit in illa. Ludibꝛia igiẽ
dnice paſſionis q;tum ad cõ
ſpuitionem renouant qͥ emi/
nẽtioꝛes in eccleſia detractio/
nibus ⁊ cõuicijs hoc eſt irre
uerentia filioꝝ alienoꝝ vt dei
faciem cõſpuere nõ verentur
Moꝛaliter vᷣo in faciem ve
teris hominis ſpuit qͥ eidẽ in
doctrina vel exhoꝛtatione vl
ſibijpſi in pꝛia cõfeſſione cõ⸗
uiciat᷑. Hoc autẽ faciunt mi⸗
niſtri.itotus choꝛus virtutũ

dum vnaqueq; virtus:vt als

dicẽdum eſt:contrario ſuo vi

cio cum indignatione ⁊ abo
minatione vel verbo vel reco
gitatiõe cõuiciatur. Hoc ſen⸗

tit veraciter penitens in ſe dũ
ex amoꝛe caſtitatꝭ phi que eſt

interiectio abominantis con

tra ſe ꝓpter luxuriam ingemi⸗

nat.vel pꝛout ipſa eſt interie/
ctio indignantis vel vilipen⸗
dentis contra remiſſionem ⁊

deſidiam qua tam turpiter le
ni tentatõni ſuccubuit. Et ad
hunce modinn de ceteris vir⸗

—— 4 .

tmeibus. Ouelibet enim vir⸗
tus indignatur ſuo ↄtrario ?

abominatur ipſum. He ergo
ſunt illuſiones quas miniſtri

irrogant. et he ſunt conſpui⸗
tiones quas ipᷣe membꝛis eiꝰ
id eſt vicijs irrogant:non ali /

quid ſoꝛdis a qua penitꝰ ſunt
immunes in ea emittẽdo. ſed

feculentiaʒ eoꝛum detegendo

et dil gent ius intuendo moꝛ

daciuſq; expꝛobꝛando vel im

pꝛoperando. Econtrario vo

miſer peccatoꝛ ſeu vetus ho-
mo a demonibus illuditur:
irridetur. et ab ipᷣa peccati fe-
culentia quod cogitat et awbe

tit cogitationibus ⁊ affectio

nibus quibus tentatur: de l

lo velut quadam conſpuitio⸗
ne polluitur facies coꝛdis eiꝰ
Huic ludibꝛio ſputoꝛũ ?⁊ ſon
uicijs etiã expꝛobꝛationibus
demonum miſer peccatoꝛ fta
ciẽ coꝛdis exponit anteꝗq; ad
infernale perueniat patibulũ

Confeſſoꝛes vᷣo qui ex indi /

gnatiõe vel abominatõe pecc⸗
catoꝛum que audiunt in facd
em ad literã vł in pᷣſentia ſſu

unt penitentium et confitẽti
um exeplo domini ſaluatoꝛis

et gratia ad crucem pnie ſpõ ſpuit etiam faciem penitentis
te venientiuʒ. quẽadmodũ et cõfeſſoꝛ qͥ cũdẽ aꝑte ↄtemnit.
ißpe xpᷣs dñs ſpõte ꝓ nobᷣ veni vt eidẽ conuiciat᷑.O q; vene
ebat ad crucẽ:velut miſtri pi/ nata ſũt ſputa iſta quẽadmo/
lati ? ludeoꝝ ſut faci dñt ſal, qin ſputa ſerpentis atq; buſo
uatoꝛis cõſpuentiũ. In mem nũ.eo ergo ſerpetes atq; bufo

beꝛis em̃ ſputa illa xpᷣo dño in
nouant ⁊ faciẽ eius iteꝝ con/
ſpuunt. Quis em̃ faciem dũi
ad crucẽꝓ noſtra redemptõe

ſponte euntis ita euidẽter pꝛe
fert:vt penitẽs: qͥ eiꝰ imitatõe
ad crucem penitẽtie ſpõte ve vomt coda la⸗
ciem meà ab eis.i.abſcõdi ꝑ/

nit. Nunqͥd nõ velut agnus

ad victimã:coꝛà tõdente imo
trucidãte nõ apenens os ſuũ

tibi duci videt᷑ penitens qͥ to

ta hũilitate:tota manſuetudi
ne coꝛam carnifice ſacerdote
obmuteſcit: et ſe excoꝛiari tru/
cidari ſm veterẽ hoĩem ꝑmit
tit.queadmodũ ſcriptũ eſt de

xypo dño Eſa.liij. Dicut ouiſ
ag occiſioneʒ duct eſt et ſicut

gagnus coꝛã lõdente ſe obmu

nes ſe eſſe oſtendũt: ꝙ hoiecs
ſputo ſuo ſpũaliter occidunt.
Et velauerunt faciem eius)

derunt.⁊ velũ pctõꝝ ſuoꝝ ſi⸗

Deuteronomij. Abſcõda fa⸗/

mãſuetus ad araʒ. velut ouia mittã: vel ipſo facto velatiõis
nte imo q́ dei facies ab eis velata vel.
abſconſa eſſet quaſi qjdã velo
ocos coꝛdis ſibi velat ne vel
faciem ſuam eiuſq; turpitudi

nem videat qͥ turpia cogitat ⁊
ita oculos mẽtꝭ opit vt aliud
videre ꝑ cogitationẽ nõ ſinat

Velant igit faciem coꝝ q ten

tant᷑ demones eiſipſis q cogi

—

tuit ⁊ nõ apuit os ſuũ. Mira tationi eoꝛũ aut affectioni in/
dei patientia qᷓ hmõi lictoꝛi⸗ gerũt.Et hoc tribade cauſis.
bu‚us filios ſuos tradi ꝑmittit Pꝛimo vt de eo ludãt ex lu⸗
oſpuẽdos ⁊ illudẽdos:et into do qͥ ðꝛ capifolium. Secu/
lerabilis eoꝝ pᷣſũptio atq; te⸗ do ne vel ipſos demones vi⸗
meritas: ĩ locũ medicoꝝ atro deat:q bus ꝓculdubio ſe vel
alſſimos lictoꝛes atq; carnifi/ ſubduceret vel eriꝑet ſi vide/
ces animaꝝ ſe exhibent. Cõ/ ret. Tercio quia ducit᷑ ad in

n

4

60
gin

fernale ſuſpendiũ.nein via qᷓ dio. exhoꝛre illuc duci veltra
iluc ducit queq; exobuſjs ro bi. Doſſumus ꝛ illud intelli⸗
get:vt eum vel liberet:vl ꝓ eo gere qꝛ pctõꝛes faciem xpᷣi ve
vt liberet᷑ intercedat. Ita luſe lant in ſe:dũ eius imagineʒ in
riũt de xo dño lictoꝛes ludo ſe apparere nõ ſinunt.i. in coꝛ
capiſolij: vndiq; eu palmis dibus ſins laruã ei diabolice.
cedentes. Sic et miſer pctõꝛ turpidinis ⁊ ſilitudis ſuꝑim/
cedit ät cogitatõibus vl affe catoꝛes qͥ oino ſigna ꝛiſtia
ctiõibo malis vndiq; leditur. nitatis foꝛinſeca piecerũt a ſe
vndein boc apparet iᷣm ba ⁊in alijs eade abomiant 2 p2.
ſiludus eſſz tã crebꝛa ꝑcuſſio. xpi faciem velauerũt: vt eam
tã multiplex leſio.nõ iraſcitur aſpectu hũano ⁊ viſione indi
pcutientibo ⁊ eũ tam grauiter gnam penit? iudicet:q̃ſi q̃ nec
Rcedentiba demonibo. Velatã debeat appere in ↄſpectu ho
etia habet faciem qͥ nec videt minũ. qes ſunt clerici noſtri
vndiq; ꝑcutictes.a tergo qͥdẽ tꝑis in quibo oĩno nihil chꝛi⸗
mali timoꝛis.a facie male ſpei ſtiani decoꝛis aut faciei apa⸗
vulnera inferetes a dextris et ret.ſed neq; in alijs etiã aliqd
ſiniſtrꝭ:gaudio et doloꝛe: adu chꝛiſtianuʒ qð deceat videre
latione ⁊ detractione. Erube poſſũt. Aliter ↄfeſſoꝛes ⁊ p/
ſce igit᷑ o chꝛiſtiane tantũ eſſe dicatoꝛes ignominioſe fſacies
demonibo ludibꝛiũ vt de te tã penitentiũ velãt: ci vel adula
turpiter taq; ignominioſe lu⸗ tiõibo oculos eoꝝ opiũt ⁊ ob⸗
dant. ſi hocipᷣm nõ vides: noluunt vt feditatẽ pctõꝝ ſu⸗
ſit ipᷣa cecitas tua tibi lucerna oꝛũ eos videre nõ ſinant. vel
et oſtendat tibi velamẽ faciei obiectu cõuicioꝝ tanta cõfu-
tue, vt eoipſo ꝙ illuſoꝛes: con ſione vultũ eoꝝ opꝑiunt vt pec
ſputoꝛes:pcuſſoꝛeſq; tuos nõ cata ſua attẽdere nõ valcant.
vides: velata faciez tuã agno Hoc em verecundis penité-
ſcas. Eoipo ttiã q; velatz faci tibus plerũq; accidit vt nimi
em mam vides: adiudicatuʒ etas ruboꝛis ⁊ cõfuſiõis ocu
tciam aduerte infernali ſuſpẽ los coꝛdiũ coꝑ oppmat? dic⸗

Capitulum

. 2*

ud cogitare non S
bꝛiter aũt et laudabiliter faciẽ
eoꝝ velant qui eoꝛum verecũ
die parcũt qntum ipſa ↄfeſſio
cxigit. Qui em̃ totã feditatem
totãq; hoꝛribilitatem pctõꝛuʒ
detegit:anteq; cõfeſſionẽ a pe
nitente extoꝛſerit:faciẽ illiꝰ re/
uelat Telat etiã illam qͥ vela

5 4

K.

alioꝝ mendacijs ſuis opiunt
et abſcõdunt.Heretici vᷣo fa
ciem di velant dũ eum hoĩb⸗
mendacijs ſuis abſcõduntet
videre nõ ſinũt. Velationem
iſtã ⁊ abſconſionẽ ſignificaſſe
videt᷑ Houſes Exoduxl.qũ
velabat faciem ſuã.(Et cola⸗
phis cedebãt eũ) Gloſa dicit.

tam illã fuiſſe oſtendit. Aelat quia colaphis eum cedunt qͥ

etiã ſacerdos q;tum ad ſe duʒ
faciem in eo pctõꝛis ſeu pctõ
rũ de cetero nõ attẽdit:vt euʒ
de cetero nec abhoꝛreat nec
abominet᷑ tanq; pctõꝛeʒ. Vel
gliter velare debẽt cõfeſſoꝛes
facies pctõꝝꝑ:feditatẽ eoꝛũ ce⸗
lare:nò reuelare alijs. vel ve⸗
lare ab oculis dei ne ea vide⸗

at dñs ad vindinctã. Vel po

teſt intelligi velamè illud hũi
litas ⁊ verecũdia:qͥbo ſe oꝑire
debent coꝛam dño penitẽtes.
Iſi qͥ indigni ſint eiꝰ aſpectu.
Ignominioſe etiã xpᷣi faciem

iuxta miſteriũ velat qͥ eleccos to mag eũ colaphilare inte
gunt ꝗ ſuos honoꝛes el pꝛele

qͥbus maxime dinoſcit᷑ cõſu/

ſione oꝑiunt ⁊ abſcõdũt vł la
cere cõpellunt. Dicut legit᷑ in

xxviij. Pꝛouer. Cum ſurrexe
rint impij abſcondent᷑ hoĩes
cum illi pcrierũt mitipiicabũ
tur iuſti. Hanc faciẽ velant ſi
Militer detractoꝛes qui bona

ſuos honoꝛes ei pᷣferũt.pter
quod manitfeſtum eſt oẽs ina

nis glie amatoꝛes: chꝛiſti eſſe
colaphizatoꝛes. Ergo q que
rũt in ecclia dei q̃ ſua ſunt:nõ

que eius ſunt:maxime honoꝰ

res:indubitãter iſᷣm colaphi

zant. Sile legitk Malachlij.

Si affigit hõ deũ:qͥa vos cõ
figitis me ⁊ dixiſtis in qᷓ cõfi⸗
gimus te in decimis ⁊ in pmi
tijs et ĩ penuria maledicti eſt

et vos cõfigitis me gens tota

Di ab illis dicit ſe conngi q
auferũt decias et pᷣmitias qͥn
to mag eũ colaphilare intelli

rũt.⁊ ipſis honoꝛibo q́s tũ nõ
niſi ab ipſo obtinent uluʒz im⸗

pugnant. Cõgrueti tñᷣ qꝛ co
laphis et in collo ⁊ in facie ce

debat᷑ melius intelligunt᷑ co/

laphiʒatoꝛes eiuſ: ꝑſecutoꝛes

pᷣdicantium ⁊ maniteſte recte

in vluentii. Hollum em per qdᷣ phiat. Gtus aüt ſi colapbig

ofr. coꝛpus eccleſie xpᷣo capiti iũ hmõi cauſam dedit pctm̃ eiꝰ
guur ⁊ qð vocem ipam pᷣdi Quot enim habet colaphiʒa
rk catõis ⁊ doctrine omittit cetꝰ toꝛes miſer pctõꝛ tot hʒ magi
dn (bdicantin atq; docentium ſtros ? coꝛrectoꝛes. Ex qᷓ itel
aſe Quli eos acunc; genere pſe ligere põt quanta cura et ſolli
a6 cunionis impugnat aut pcu⸗ citudine coꝛrectioni et erudi/
Nes lit xpᷣm colaphiʒat.i.in ei ſpi tioni eius deus magiſter ĩui⸗
dic Muall ⁊ miſtico colaphoſdat gilet. Hoc mõ colaphos acci
vnri In faciẽ ergo eum pcutlũt qͥ pit Petrus in canonica ſua.
n maniteſtos electos ⁊ manife / Que em̃ eſt vobis gra ſi pec⸗
zin ſte pſequunt᷑. In pcuſſionibo cantes ⁊ colaphiʒati eſti. id ẽ.
c eſn pſecutões intelligede ſũt, pſecutiõem patimini. Quãto
. Hooꝛalr vᷣo miſer pctõꝛ co/ igit plures ſũt etiam maioꝛes
aue laphiʒat᷑ inſultibo q̊s añ moꝛ qͥ nos ꝓ pctis noſtris ꝑſequũ
tem conſenſus acrioꝛes patit᷑ tur:tanto gaudentioꝛes debe
Eulideter aut in doloꝛibo an/ mus eſſe in ipſis perſecutio⸗
N guſtijs ⁊ ire inuidieq; ſtimuł nibus:agnoſcentes dei curaz
Hiß Hec em̃ oĩa colaphi ⁊ leſiões et ſollicitudinem ex multitu⸗
G ſenſibiles ſũt. Heſcienter aũt dine coꝛrigentium ⁊ increpã
Gn et ſenſibiliter colaphiʒat᷑ dele tium et ad noſtram emenda⸗
ctatoibo q̃ ſunt citra ↄſenſum tionem ⁊ eruditioneʒ a deo ꝓ
NUtruũq; m veraciſſime cola miſſoꝛum. Velata autem fa⸗
n phiʒat᷑ velata facie qa neſcien cie miſerabilis ẽ peccatoꝛ hoc
ter. vnde et colaphos huiuſ/ mõ:q colaphos iſtos ſibi ſa⸗/
gn mogdi non paſſiones vocat. lubꝛes et ex diuina ſollicitudi
A ſeg affectiones ſimpliciter vł ne circa ſe eẽ nõ intelligit Aut
e deſideria ſua. Exterius tamẽ per gratiarumactiões ſibi ſa⸗
”MM colaphiʒzatur quẽadmodũ et lubꝛes non efficit. Poſſunt 2
n coõſpuit᷑ a deſpicientibus ⁊ ꝑy intelligi colaphi ecõtrario ob
ſequentibus.A deſpicientibo iurgatões ↄfeſſoꝝ atq; docto
er u rideribo cõſpuit᷑. A pꝑſeqᷓn rũ. Juxta ill qð ðꝛ Pꝛouer.
nbus yo 7 inmpugnãtibo cola x. Stultus cedit᷑ labijs ſieſ
s SDSteEE bb 2

e E ä ””

Cooapitulũ XXII
yverbis obiurgatõis:que qͥdẽ phetizemus. Quis eſt qͥ teg⸗
faciẽda ſunt in cõfeſſione. ſed cuſſit. vt intelligeétes deũ ꝑcu Can
nõ niſi velata facie penitẽtis tientẽ nos tribulatõibo timea ſchi
vel cõfitentis ꝓpter hoc em̃ et mus:humiliemur:gras agen un
ſcriptum et factũ eſt. quia ve/ tes:⁊ erudiamur. Aduerten⸗ ber
lata facie chꝛiſtꝰ dñs colaphi tes aũt demones nos ꝑcutiẽ/ ⸗
ſatus eſt dum veniret ad cru/ tes:vł declinemus ꝑcuſſiões 64
cem: vt ↄfitentes velata facie eoꝝ:in allas occupatões noſ ſe
colaphiʒent?᷑, hoc ẽ vt ſine cõ/ traſferentes.aut ꝑ oꝛatõeʒ ad hcl
fuſione eoꝝ vetꝰ in eis bomo dñm fugiẽtes. Vel reꝑcutia⸗ lerl
colaphis obiurgationũ ceda mus eos gladio diſciplie:noſ are
tur. Caue ergo tibi o cõfeſſoꝛ ipſos ipſa hoꝛa ferientes. In ſeri
ne faciẽ eius queʒ colaphiʒas q̊ diligẽter attendendũ eſt ecx lop
reueles.i.ne manifeſte eũ co/ plum Dauid reg in. xvj. ſeii
ram te cõfundas. Qui aũt pe Regũ:q intellexit maledictio ſu
mitẽtes irridẽt aut ꝑſequũtur nẽ inimici imiſſam ſibi a deo.ꝰ
velut miniſtri pilati ſunt: cru/ Vnde cũ Abyſay vellet abci e
cifigendos pctõꝛes.i.cruci pe dere caput Semey:ꝓbibuit en
nitẽtie affigẽdos inſtar xpᷣi ꝑ/ eũ dicẽs.Dimitte eüũ vt male/ i
ſecutõibo colaphizantes. Qð dicat:dñs em̃ pᷣcepit ei vt ma ſer
auũt interrogantꝓphetiza nob lediceret mihi. Dimitte eũ vt igr
chꝛiſte quis eſt qui te ꝑcuſſit) maledicat iuxta pᷣceptum dñi la
quẽadmodũ in ludo capifo/ ſi foꝛte reſpiciat dũs aſſlictiooo
lij interrogare cõſueuit.Opti nem meã: et reddat mihi bo/
me dicũt neſciẽtes quia nõ ni num/ꝓ maledictõe hac hodi/ hec
ſi ꝓphetico ſpũ reuelante ſcire erna. Tu ergo o pctõꝛ ſemꝑ ſſe
pnñt ꝑſecutiões iſte a quo ſint ꝓphetiʒa.i:ex diuia reuelatisõe ſeh
ſiue ꝑcuſſiones demonũ:ſiue vide qͥs ẽ qui te ꝑcutit.inceſ/ aae
tribulationũ a deo. CX autẽ ⁊ ſanter em̃ ꝑcuteris.inceſſan/ me⸗
in mẽbꝛis ꝑcutit dũs xpᷣs:nõ ter em̃ vel tentatiõe blãda vel ie
niſi reuelãte ſpũſancto cogno tribulatõe ꝑcuteris. Quia tẽ⸗ l
ſcit᷑. Sic ⁊ ab vnodʒ noſtruʒ tatio eſt vita hoĩs ſuꝑ terram Me⸗
reqͥri? totiẽs tiens alterutro vt legit᷑ Job.vij vbinos ha/ o
modoꝝ iſtoꝝ ꝑcutimur vt ꝓ/ bemus, militla eſt vita hols a⸗

ta⸗ ſuper terrã. O autẽ ſequit illa igit᷑ quia nec vite ſanctitas j
u agiuratio dicentiũ (Di tu es intelligit᷑ in anna:nec eccliaſti
ner chꝛiſtus dic nobis palã Inſi ca dignitas vel poteſtas que
ben nuat diligentiã adhibere de/ intelligitur in caypha iudicar
ten bere ↄfeſſoꝛibo vt veritatẽ cõ/ peccatoꝛẽ.nec ei in iudicio pe
gnii feſſionis extoꝛqueant a cõfitẽ nitentiali eſt credẽduʒ. Sola

ie te. Oð ergo ſequit᷑ Mane ſacra literatura ẽ que iudicat

of Autẽ facto conſiliũ inierũt oẽs et cui in iudicio pniali ceden
dq Pucipes populi ⁊ ſenioꝛes ad dũ eſt. ⁊ hoc eſt. qm̃ in ſudicio
in uerſus ieſum vt eũ moꝛti tra/ illo diuinis tm̃ legibus iudi-/
“ derent ⁊vinctum eum addu/ candum eſt, quod contra oos
8 Feruũt et tradiderunt eum põ⸗ dicimus qui ſanctitatẽ in cõ⸗/
ſa tio pilato pᷣſidi. Diligenti no feſſoꝛibus ſacre literature pfe
4nnaundum eſt: quia iurta miſte⸗ runte potius ſcs et ſunpli⸗
lo num vtraq; poteſtate ſecula/ ces cõfeſſoꝛes habere volunt
4 ciſq; ⁊ eccleſiaſtica vtit᷑ diabo q; malos literatos. neſciẽtes
lus ⁊ miniſtri eius ad oppꝛi/ ꝙ ſacris literis ⁊ legiba diuis
bu mencum chꝛiſtü dim ⁊ occi/ ⁊ regi ⁊ iudicari ⁊ emẽdari de
dendũ in mẽbꝛis. MHoꝛali/ beat vita humana. Vnde et
ſdun En Loſclenduz el quia neca p ſes expeeſſe nominar pilat
4 caDha pe occiditſed ĩ ac vtler diuina in penitetialliu.
i cuſat᷑ ⁊ vinctꝰ ad pilatũ ducit᷑ dicio pſigere debere ⁊ cõfeſſo
eiq; iudicãdꝰ ⁊ occidẽdus tra res meritꝭ pᷣferri doceat. vñ
dit᷑. Pilatus em interpᷣtatur Deutero. xvij. Si diffiale et
, oꝛe cõtundens velos mallea ainbiguum apud te iudiciuʒ
toꝛis. Oꝛe vo ↄtundentes ve eſſe ꝓſpexeris inter ſanguinez
ctoꝛes ſunt.et os malleatoꝛis venies ad ſacerdotes leuitici
Ppꝛle eſt os doctoꝛis vel etiaʒ generꝭ:qreſq; ab eis et facias
4 pdicatoꝛis. Si em̃ verbũ dei quecũq; docuerint te iuxta le
. malleus elt cõterens petram gem eius: ſequeriſch ſentẽtia,z
1 vàvrt legitur Hieremie.xxiij. er/ eoꝛum ⁊c.Quẽadmodũ ergo
m go malleatoꝛes dñi doctoꝛes in iudicijs ſecularibo legibus
“ et pᷣdicatoꝛes ſunt, Intelligãt regum ⁊ imperatoꝛum edit

—
M

Capitulum

et Em eas ſolũmodo iudicat᷑: crebꝛo auditu. Coſſet et intel

nõ ſm merita iudicãtiũ.Sic ligi in oꝛis contuſione oꝛatio
et in iudicio penitẽtiali qd me Oꝛatiõe em̃ maxime cõtundi
re diuinũ eſt:diuinis legibus tur diabolus. Vnde ad oꝛis

ſolũmodo eſt iudicanduzʒ: nõ cõtuſionẽ vel oꝛe contunden
meritis iudicantiũ. Quia vᷣo tem tunc adducit᷑ penitẽs: cũ

malleatoꝛ intelligi poteſt deꝰ ad oꝛationis aſſiduitatẽ et de
pater ſicut ⁊ fabꝛicatoꝛ vtlegi uotioneʒ ipſius cõfeſſoꝛis exx

tur Ecẽs.xj. Heſcis oꝑa ðᷣiq hoꝛtatõibo puocat᷑.hoc em̃ re
fabꝛicatoꝛ eſt omniuʒ. Os er ſtat poſt euomitũ diabolũ ve
go dei patris vel filius accipi lut ſerpentem pᷣbibituʒ vt oꝛe

endus eſt.vt ibi in pᷣmo Can cõtundat᷑ et cõminuat᷑: quod

ticoꝝ Oſculet᷑ me oſculo oꝛis fit vel oꝛando vel particulas

ſui. Vel ſacra ſcriptura q̃ ve/ peccatoꝛũ et circũſtantias cõ
lut oꝛe voltateʒ ſuam nobis ſitendo. Vel pilat? iudex erat
aperuit. Ad ſacram ergo ſcri Per pilatum intelligimus ꝓ⸗

pturam vel dei legem pecca/ pꝛie cõdemnatiõis ludicium
toꝛ adducit: cum vel ad eius GSub caypha igitur id eſt cõ

obedientiã velut ꝑ eam iudi/ feſſione peccatoꝛũ euomit cõ
care velit inducit᷑. vel poſt ſu fitens diabolum. Sub pila

ſceptam gratiam id eſt annã to vo id eſt iudicio pꝛope con
ſeu recognitioneʒ eius. Poſt demnatõnis oꝛe cõtundit ip

caypham id eſt vomituʒ oꝛis ſum. dum emdignuʒ ſe moꝛte
qui eſt ↄfeſſio:ad ſacram do/ iudicat interius:et oꝛe cõfitet
ctrinam vt ad eius regulaʒ vi exterius in ſeipſo oꝛe ↄtundit
uat ⁊ ſe obᷣuet ð cetero addu vetereʒ hominẽ ſiue diabolũ.

cendus eſt, vel ad ſacram do Hõ em̃ cayphas chꝛiſtũ do⸗

ctrinam vt eam ſemꝑ audiat. minũ occidit. Sic neq; con-

Poſt euomitam em feculen/ feſſio ſola peccatoꝛũ veterem

tiam peccatoꝛũ quid reſtat ni hominẽ cõtundit.ſed pilatus

ſi vt quotidie aromatibo vir Vnde tunc pᷣmum in eo v⸗eꝝ

tutum et donoꝛuʒ impleatur. tus homo cõtundit:cum hu/

Quod maxime fieri cõſueuit iuſmodi iudicij ſententiaʒ oꝛe
ſacre docirine et exboꝛtatõis ꝓpꝛio coꝛam ſacerdote ꝓnun⸗

— — — — —

d ciat. Econtrario vo oꝛe cò⸗ men cõtundunt quos dam/
No tungdens diabolus eſt quẽad nant. Oiſerabiliter autẽ ad
ndl mocdũ leo.vt legitur in.v.pꝛi⸗ illum cõfeſſoꝛem miniſtris de
s me canonice Petri. Quẽad/ monibo peccatoꝛ iudicandus
gen mocndũ leo rugiẽs circũit que/ adducitur.cuius oꝛe contun
i rens quem deuoꝛet. Unde ⁊ dit᷑ ⁊ ſpiritualiter occidit᷑. Hu
de Doemones in vlcimo Ecẽi. ru, iuſmodi igit᷑ cõfeſſoꝛ pilatus
, gientes pᷣparati ad eſcam di/ eſt oꝛe cõtundens dun obiur
füre cunt᷑.A rugiẽtibo inquit pᷣpa gationibus ⁊ cõuicijs conte/
üy ratis ad eſcam. Ad hunc igit᷑ rens penitentem ⁊ cõfitenteʒ.
“ id eſt diabolum ꝑ vomitũ ad vt pilatus igit᷑ chꝛiſtũ domi/
od quem redit miſer peccatoꝛ ad nũ oꝛe ſuo ↄtundit dum iſjm
M ducit᷑ vt hic oꝛe eius cõtunda oꝛe ipijſſimo cõdemnat. Sic
06 tur ⁊ deuoꝛet᷑ in culpa:nouiiſ/ iſti pilatini cõfeſſoꝛes imo pi
K7 ſime vᷣo in pena. Aliter etiaʒ lati ſpirituales cõtundũt oꝛe
85,“ et HMoꝛaliter velut chꝛiſti ꝑ/ ſuo ſpiritualiter confitentes.
iun ſecutoꝛes ſcribe et phariſei et Attende igitur cõfeſſoꝛ quia
ſch miniſtri hoꝛum id eſt lictoꝛes velut pilatus pꝛo tribunali ſe
velut pilato damnandũ chꝛi des in auditoꝛio confeſſiõis:
zu Ktum dominü iterum tradũt, qui oꝛe tuo duriſſimo para/
on et hoc in mẽbꝛis: quiſub ini/ tus es contundere peniten/
quis iudicib fideles quoſcũ tes: conuicijs et obiurgatio/
ℳ% q; iniuſte vexãt Quotidie em̃ nibus,.et miſcðᷣie purgatoꝛiũ
el iudicat᷑ chꝛiſtus dominus in atq; ꝓpiciatoꝛium feciſti pila/
gi membꝛis: ⁊ oꝛe iudicũ impio ti pꝛetoꝛium ⁊ locuʒ caluarie:
. rum in eis ↄtundit᷑. quia con iudicans iterum in mẽbꝛis et

tuſio afflictioq; ſuoꝛũ: ⁊ ſi nec ↄdemnans iniquiſſime chꝛi/

paſſione nec cõpaſſiõe ſua ſit ſtum dominum: dum ipſos
4 ſua tamen eſt lege charitatis. penitentes abſolutione indi/
que ſeſe amantiũ omnia facit gnos iudicas:vel foꝛſitan ab
4 elſe cõmunia. Iniqui vᷣo iu/ ominaris et deſpicis qui non
”łUVUF adices dum oꝛe impio iniq̃s fe niſi ſancti atq; mũdiſſimi de/
4 rfrrunt ſentẽtias:velut pilatꝰſũt coꝛi deoq; gratiſſimi de laua/
. ꝗui et ſi non manibus:oꝛe ta cro gratie id eſt ſterions pnie

„ èä
õß

et cõtritionis pcedere poſſũt. tentem ſecularẽ

gepoſſut, tentem ſecularẽ ſiue müdanli
OQð autẽ pſequunt᷑ euangeli aliter iudicare debet,.aliter cle

ſte quia accuſat᷑ coꝛam pilato ricũ.aliter religioſum. Et tũc
(Pulatus aũt audiens qͥa ga ad herodẽ ipᷣm remittit id eſt
lileus eſſet remiſit eũ ad hero ꝓpꝛium iudicem: cum ꝓ ſtatu

dem) Euidenter ſuggillat pi- ſuo penitetiali ei coaptat indi
latus iudices iniq̊s qui iuriſ ciũ. Sunt em̃ adeo indiſcre

—

dictionẽ ſibi vſurpant vbi eã ti confeſſoꝛes quidam vt ſecu
nõ habent.quia ⁊ ipſe cũ eſſʒ lares velint viuere monaſtice

iniqͥſſimus: dominũ Jeſũ qͥa aut moꝛe clericoꝛuʒ: cum vni

galileus erat ad herodeʒ qui cuiq; ꝓ mõ ſuo ſit ↄſulẽdum.

⏑ O☚

alilee pᷣerat remiſit iudican- Qui autẽ cãs ecdleſiaſticas et
lum. Quod etiam foꝛtaſſe fe ſpũales ſecularibo hoĩbo ⁊ pel
cit vt ſeipſum exoneraret:vi⸗ liceis examinandas cõmittit
dens quia nõ poterat compe xpᷣm dñm iterum ad pilatum
ſcere multitudinem iudeoꝛuʒ quaſi ſpꝛetum remittit. Tu G

inflãmatã cõtra dominũ Je/
ſum. UVnõð ⁊ ſic laboꝛabat vt
declinaret iniquũ iudiciuʒ.
Moꝛt⸗aliter vᷣo inſtruimur ea
que mundi ſunt mũdanis cõ
mittere.quia galilea rota in q̃

o ſacerdos cum audis qa pe
nitẽes galileus eſt.i.de mun
do ⁊ in mũdo.noli eũ iudica
re tanq; in celo ſit et de cloo.
to ülud Job kiiij. Quis po⸗

mundꝰaccipit᷑:⁊ herodes pel teſt facere mũdum de imun
liceus in q̊ mũdani intelligũ⸗ do conceptũ ſemine.Et qa in

tur interpᷣtatur. Unde aplus mũdo eſt recoꝛdare illð Ecci.
in. vj.pme ad Coꝝ. Indigni xiij. Qui tetigerit picẽ inqna/

eſtis qui de mimis iudicetis. bit᷑ ab ea.Et illud Job.vj.

Et iterum.ſecularia iudicia ſi Tentatio eſt vita bomĩs ſux
habueritis: cõtemptibiles qͥ terrã. In rota tãte volubilita

ſunt in eccleſia conſtituite ad tis noli mirari caſum. In cã⸗ 9
iudicandum. Ad ideʒ facit et po aſſidui certamĩs noli mi-/

illud. Reddite ergo que ſũt ce rari vulnus. In abiſſo picis

ſaris ceſari. Confeſſoꝛ autem quam nõ ſolum neceſſe eſt ta
qui vicem pilati obcinet:peni gere ſed etiã in ea verſarino⸗

0

ilind li mirari inqͥnatõem. In vaſe rum. q; affirmationẽ et nega-
lince luteo ne obſtupeſcas fetoꝛem tionẽ ſimul abſoꝛbent Siue
iüt In vulnerato noli exhoꝛrere em̃ faciamꝰ qdð vituꝑant ſiue
nbck ſuxu; ſanguĩs,.nec in naue tã nõ faciamus:in fauces eoꝛuz
Dlun fragili tamq; ↄfracta illutõeʒ incidimus. Arguit etiã pila-
Nindi ſentire. vbi de tra ⁊ terrenũ iu tus impios ↄfeſſoꝛes qui p li
dle dica penitentẽ:nõ vt de celo ⁊ beratione dũi ſaluatoꝛis tãto
tſan celeſtem. Noli exigere ⁊ ne q/ ſtudio ſatagebat:cũ ipſi econ
hatnce ſieris in terreo ⁊ terreno hoĩe trario niti videant ad ſubuer
mnw celeſtẽ ⁊ angelicaʒ puritatem. ſionẽ penitentiũ. Pilatus exx
lcun⸗ Erubeſcãt neqͥ oꝛes et iniqͥo/ cuſabat dñm dicens (nihil in
tano res ſe eſſe pilato qͥ parati ſunt uenio cauſe in hoc homĩe) Il
rnA ſudicare et ↄdemnare chꝛiſtũ li vo accuſant ad cõfuſionem
önict dũum ſpũaliter in mebꝛis: ⁊ vl et deſperationẽ. QOð aũt dicit᷑
lumn, detractione vel publico iudi in.xxiij. Luce Quia herodes
LTußs Lio: cum pilatus tãtoꝑe decli erat hieroſolimis illis dieb.)
zape nauerit eius cõdẽnanõem at Bene cõgruit 2 miſterio tro-
u⸗ qꝙ; iudiciuʒ: ⁊ publice ↄfeſſus pologie. Abi em damnatur
DdcNH fuerit ꝙ nihil cauſe iueniebat chꝛiſtus vel in ſe vel in mem2
rlche in eo: cum ipſi econtra ſꝑ cau bꝛis:vbi ꝑſecutioneʒ patitur.
RK ſas iudicãdi ⁊ cõdẽnandi in/ adeſt herodes.id eſt pellice?ꝰ2
we ueniãt.ſicut eis expꝛobꝛat do pellis gloꝛia.in quo gloꝛia in
Nu,n min?ꝰ in. xj. caplo ſupꝛa. Ve⸗ anis ⁊ eius amatoꝛes intelli-
in nit inqt Johãnes nõ mãdu/ gunt᷑. Intelligitur autẽ pellis
. cãs neq; bibẽs:⁊ dicũt:demo glia et ypocri et glia carnis
⸗ niũ habet. Venit ſilius hoĩs et põpa mũdi.Hipocriſis au
nie mãducans ⁊ bibens:⁊ dicũt: tem atrociſſime chꝛiſtuʒ dum
ig Ecce hõ voꝛax et potatoꝛ vi/ ꝑſequitur ⁊ in ſe ⁊ in ſuis. In
biin ulſ:publicanoꝝ et pccõꝝ ami/ ſe quidem dum eius gloꝛiam
n⸗ cus. In quo manifeſte appa⸗ ſibi vendicat ⁊ furatur dũ de

kel ret immẽſitas iniquitatis de/ ipſis hipocritis deum eijcit ?
tractoꝛuʒ qui vtrãq; partẽ cõ diaboli latibula eos facit qun

ſepuleꝝ patens eſt guttur eo⸗ Pugnac ⁊ aſtutiſſime contra

Ceoapitulum

ta videt᷑ ⁊ illum penitus indu

iſſe. In ſuis vo eum pſequit᷑

vpocriſis:dum veritatẽ religi
onis ſubuertere nitit et ſola ſi
gna aſtruere. ſicut apparebat

in phariſeis qui baptiſmata
calicũ ⁊ vrceoꝝ interioꝛi mũ/

dicie pꝛeferebant. et chꝛiſtum

dominũ ⁊ apoſtolos eiꝰ p ip/

ſa religionis veritate pſeque/
bant. Herodes iſte etiam no
ſtris tempoꝛibo hieroſolimis
eſt dum adeo pellicei facti ſu
mus ꝓ maioꝛi parte:vt ſolam
pellem religionis habeamus
Alij vᷣo ſolam pelleʒ religiõis
gmare videntur:quales etiaʒ

mlitos monacbos albos no/

uimus qui non niſi ſue pellis

habitus holĩes religioſos opi

nari poſſũt. Simüũlr et qa de
pelle hmõi gloꝛiant᷑ herodia/
ni oĩno ſunt:hoc eſt:pellicei 2
pelle glioſi vel gloꝛiãtes. Vi/

de igi ſi berodes eſt bieroſo/
limis his diebo cum exercitu
ſuo.id eſt. ſi in eccłia dei eſt di
abolus vel müdus cum mul
tudine pelliceoꝝ ⁊ pelle glo/
lãtiũ. Veriſſime aũt pellicei
ſunt q tot ex pellibus ſũt hoc
eſt qͥ nihil habent niſi pelles,

ipſum dum chꝛiſto dño con⸗

tra ipᷣm ſe ꝓtegit. Illo em oꝑ religionis ⁊ oſtentatões. Ae

pe videmus: dum iniqui p̃ᷣla
ti tanq; alteri pilati huiuſmo

ipᷣm in mebꝛis cõculcant duʒ
religionem aſpnant᷑ ⁊ abomt

.
— O —— 4 .
A

id eſt foꝛinſecas atpparitiones

iſtuz herodem chꝛiſtum iudt
candũ mittunt Tropologice
qui eos iudices vel penitẽtia

les vel foꝛenſes faciũt.qð ⁊ ſe

di homines pelliceos cõfeſſo
res inſtituũt:qui nihil niſi de
pellibus vt diximus noꝛunt.
Hi em̃ vt vulgo dicit᷑ merca⸗

toꝛcs ſunt pellium anguillag.
duz nihil niſi pelles aut emut

aut vendunt. ⁊ hoc eſt qa nec

ſibi aliud querunt: nec ſe con
ſulẽtibꝰ aliud iniungũt. Pom

pa vᷣo mũdi cum quãto exer

citu hieroſolimis id eſt in ec
cleſia ſit: canes ⁊ ques et eqta
tus velut pharaonij et turbe

clientelarũ maxime in pᷣlatis
et ꝑſonis eccleſiaſticis oſten/
dunt.Et hmõi herodi vel he
rodianis iudicãdus in mem/

bꝛis hoc eſt in religioſis et ve

re chꝛiſtianis traditꝰ? expoſi/

tus eſt chꝛiſtus dñs. Unde ?

nant. et religioſos poſuerunt
abominationẽ ſibi: ita vt gra
ues ſint eis ad videndũ. Hõ

nunq; etam cos peiſequunt

göſe
niß
lulne
dehe
nüde
horunt
merch⸗
al⸗
alee⸗
ſecor⸗

on

eer⸗/
kince
tuute
lrs
Olten⸗
ahe
ae
whol⸗

td
Pomnt

1

“ 2 4 4

—

herode in hocdeterioꝛes: qui

bꝛiſtum dnm tm ſpꝛeuit cu;

exercitu ſuo:nibil pſecutõnis
eidem inferens. Iſti vo ſpini
tualiter eum ꝑſequunt᷑ in ſu⸗

is dum religionẽ in eis impu
nant⸗ deſtituũt. (Sed ⁊ he

rodes er multo tꝑe erat cupi⸗
s vie ere Jeſum(vt ðꝛ. xxij.
Quce, Iſtꝭ autẽ grauis eſt ad
videndũ qui in membꝛis pꝛe
odio ipᷣm videre non poſſunt
Herodiani igit᷑nequitiaʒ iſta
gens pharaonia q in currib⸗
et in equis eſt trãſcẽdit. His
minat᷑ dnñs per Sophoniaʒ

in pmo. UViſitabo inqͥt ſuper

grina qui intelligunt᷑ inanis

gloꝛie amatoꝛes Pꝛopꝛia em̃

veſtis noſtra humilitas eſt:et
ſuꝑ omnẽ qui arroganter in⸗
grechtur limen qui coplet do
mũ dñi in eqͥtate ⁊ dolo.Car
nis ſimiliter glia in turba ne⸗
potuloꝝ ? pinquoꝝ que ve
raciter erercit'pharaonis eſt:

alioꝝ domeſticoꝝ chꝛiſtũ do
minũ ſpernit. Hmõi em̃ pꝛi-

mi deſtructoꝛes ⁊ cõculcato

res ſunt religiõis.et recte exer
citus vocant᷑.quia cum dia/
bolo cõtra religionẽ et dei hbo
noꝛem militant. Hi ſũt gens
peſſimoꝝ quas anthiochns
in arce hieruſalem cõſtituit.i.
in clero vel in altitudine pᷣla⸗-
tionis eccleſiaſtice:et abomia
tiones alie q̃ in.iiij.?.vj. Ma
chabeoꝛũ:templum ⁊ ciuita
tem fedaſſe ⁊ p olluiſſe legunt
Oð vo dicit᷑ (quia exuit eũ
c. M. Jeſum nec dicitur ha⸗
bere vel honoꝛare. ad curioſi
tatẽ vel vanitatem hmõi ho⸗/
minũ referendũ eſt.qui ſi qn⸗
doq; aliquid de ſacris literis
aut religione:aut inqrũt: aut
audiunt:non diuino honoꝛi
aut pꝛopꝛie ſaluti.ſed pꝛopꝛie
curioſitati vel vanitati inſer/
uiunt Ad hocipᷣm referdum
eſt qdᷣ ſequit᷑ in oodem caplo

herodem hieroſolimis. id eſt (Herodes aũt viſo ieſt u gaui⸗
in eccleſia dei eſſe oñdit aꝑte. ſus eſt valde) Mani em̃ ⁊ cu/
De huiuſmodi herode.i.pᷣla rioſi de lraꝝ ſacraꝝ cognitiõe
to pelliceo qð eſt carnali ma valde gaudẽt.ſed vane ⁊ aua
nitfeſte verũ eſt qð legit᷑ in eo/ re. Poteſt enim referri ad va
dem capitulo Quce. Tal em nitatem eoꝛũ q de frequentia
cuin exercim ſuo. id eſt cũ tur ſanctoꝝ et familiaritate vane

Capitulũ

gaudent qui gloꝛiant qut ad bus) Non autem operiboaue
hoc ſolum eos vocant ył eos rectis affectionibus. Reſpõ⸗

frequentãt vt de eoꝝ freqntia ſionẽ a dno non meruit. Ope

boni videant᷑ et pᷣdicent. Ad nbus enim interrogabat euʒ
egndẽ curioſitat referendum Anna phertſſatdlbus gratia

eſt illud qð ſequit᷑ Quia ſpe⸗ rophelandt meruit. De qus
eri) legitur in.ij. Luce. Non enis
De cunioſitate em aut ſidei in reges ſolebat aut ſacerdotes
firmitate deſideriũ miraculo/ conſulere aut interrogare do

rabat ſignũ aliqd ab eo fieri)

rũ in multis oꝛit᷑ in herodi minum vacuis muneribus ⁊

ſiles ſunt qͥ multa qͥdem audi ſacrificijs Cõtra carnales q

erat de ieſu vt ibidẽ legi nec bus claudit dominꝰ miſteria

tamẽ adhuc credebat.ſed po ſua dicitur. vij:ſupꝛa. Nolite

tius ſignũ aliqð videre quere ſpargere margaritas veſtras
bat.; moleſti aũt ſũt ei bmõi antepoꝛcos.hoc eſt margari/
hoĩes qͥ verbis ⁊ exhoꝛtatõi⸗ tas ſacroꝛum eloquioꝛum:añ
bus eius credere nolũt:in.ix. eos qui in ſcenus carnalium

Marci expᷣſſe teſtat. dicens. voluptatuʒ verſant᷑. Contra

O generatio incredula q;diu vanos ꝛ inflatos et de ſug ſei
apud vos ero:qᷓ;diu vos pa⸗ entia pꝛeſumentes in.xviij.di

1

gabat aüut eũ herodes multis ritis ⁊ efficiamini ſicut paruu
ſermonibo:ac ille nihil reſpõ/ lus iſte: non intrabitis in re⸗

dit eiſigniticauit herodianoſ gnum celoꝛum.id eſt in ſacrã

id eſt vanos atq; carnales ex ſcripturam.Et in.xj.ſupᷣ. Ab
curioſa intẽtione in ſacra do/ ſcondiſti hec a ſapientibus et
ctrina nõ poſſe pꝛoſicere: nec nꝛudeubus ⁊ reuelaſti ea par
dei poſſe reſpoõſionẽ id eſt in/ pulis. Inundantibus ſermo

terrogatoꝝ reuelationẽ obti- nibus ⁊ vacuis ab operibus

nere. Vñ legit᷑ Pꝛouer.xiiij. dixit in.xxj. ſupꝛa. Auferetur

Querit deriioꝛ ſapiam ? non a vobis regnum deiet dabi⸗

inueniet:doctrina pꝛudentiũ tur genti facienti fructu; eius

facilis.vel qꝛ ſcriptũ eſt.( In/ id eſt ſacra ſcriptura dabitu

*

tiar. Qõò aũt ſequit᷑ (Interro citur ſupꝛa. Hiſi cõuerſi fue⸗

terrogauit ci multis ſermoni opantibo, Eti po, Intellect⸗ 4

—

ctoꝛes referẽdũ eſt qͥ coꝛã pn-
cipibo vl ſicut expoſuimꝰ ſecu

bonus omnibaf⸗ n
quaſi dicat dabit᷑:⁊ illð:a mã⸗

.
* . .
.

mnib⸗ facientibo euʒ

datis tuis ea videlicʒ oꝑando
vel impledo intellexi. Qð aũt
ſequit᷑ in eodẽ capitulo Luce

(Stabãt pncipes ſacerdotũ

et ſeribe:cõſtanter accuſantes
eum) Ad maledicos ⁊ detra/

laribo chꝛiſto dñno in religiobß

detrahũt:eos vel ad vexãduʒ

accuſant:vł vt eos apud ſecu
lares cõtẽptibiles reddãt: de

tractionibo vitam eoꝝ vitupe
rant.vñ ſequit᷑ ( Spꝛeuit aũt
berodes illuʒ cũ exercitu ſuo)
Vl ſcribe ⁊ phariſei clericos

tudine vite ſue ⁊ infamia chꝛi

qð unpꝛopat eis dñs in. xj.lu
ce. Ue vobis legiſpitis q tuli

ſtianã religione accuſabileʒ

ↄtemptib lẽ efficiũt. ꝓpter qðᷣ

Sãactificabo nomẽ meũ ma/

gnu as pollutü eſt inter geẽtes

polluiſtis in medio earuʒ.

Similr e illud Exo. v. Fete⸗

re feeciſtis odoꝛẽ noſtꝝ coꝛam Emu
ris vel innocẽtie mẽtis. Ue?
ſte alba iduiſſe xᷣm dñm be⸗
rodes.i.pellis glia videtur.qꝛ

pharaone? ſeruis eius.boc ẽ

troiſtist intrates phibuiſtis
cxeinplo veſtro. vt dicit inter⸗

UVe vob ſcribe ⁊ phariſei hi
pocrite qͥ clauditis regnũ ce⸗
loꝝ ante hoĩes:vos aũt nõ in
tratis nec introeuntes ſinitis
intrare. Sequit᷑ (Et illuſit il
lum indutũ veſte alba ⁊ remi
ſit ad pilatũ) Veſtꝭ alba iuxcta

miſteriũ:in qua illuſus eſt im

maculata caro eſt virginei cã
doꝛis. Sed quia intelligitur
hic ꝙ herodes et illuſit et ĩdu
it eum veſte alba ad illuſionẽ
q̃ſi nõ eſſet dignꝰ niſi veſte al-
ba.nõ purpurea vel coccinaa
q̃ regalis erat Cõgruẽtiꝰmi/
ſtice ⁊ moꝛaliter accipif᷑. Ue⸗
ſtis ergo exterioꝛ puritas vel
mundicia eſt. Vel ad lr̃aʒ iße
veſtis alba veſtẽ iſtam in mni
tis vel ĩ eis olbo herodes chꝛi
ſtum induit ad illuſionem q̊s
pellis.i.gloꝛia inanis ad eius
aſſumptionẽ vł induxit vt ſu
pꝛa aliquoſ monachos alboſ
ad aſſumptionẽ albe veſt in⸗
ſumptionẽ mundicie exterio⸗

2 llli mẽbꝛa eius eſſe vident

veritas xpiane religionis in

eis eſſe ⁊ xps dũs ꝑ gram iba

Capitulum
bitare videt᷑. In hmõi g ho⸗/
minibo herodes.i.pellis glia
xpᷣo dño in veſte alba illudit:
dum ipſa huiuſmodi veſt in
duiutio xpᷣo dno ad ignomini
am ⁊ ĩ oppꝛobꝛiũ cedit.Quis
em̃ ãmirari ſufficiat blaſphe/
mias gentium ⁊ hereticoꝝ de
hipocritaꝝ et falſoꝝ relgioſd
rum turpi vita:xpᷣiane religio
ni obiectas. IJpſi etiã qͥ ſic de
albati exteriꝰ ſunt:chꝛiſto do/
mino in veſte alba in ſeipf il⸗
ludunt. quia totum eſt illuſio
totũq; dei ↄtumelia quod de
hmõi veſte faciũt.quẽadmo/
dũ totũ eſt gloꝛia dei oð chꝛi
ſtiane religiõis veri cultoꝛes
et veri religioſi de veſte ſua al
ba exterioꝛi ſua mũ dicia faci/
unt.nec mireris ſi herodes et

ſi q́;diu gens dealbatoꝝ hero
dem.i.pellis gliaʒ habebit re
gẽ ⁊ ipſa erit exercitꝰeiꝰ cõuer
ſationem ſuã extenoꝛẽ ⁊ habi
tũ ſuũ xpᷣo dno facit ludibꝛiũ
Poſſunt ⁊ hi in telligi illude
re ei veſte alba q eũ in mona⸗
chis albis aut aluter hitu ðᷣal

qͥ religionẽ in eis aut ↄténunt et in hoc ſibijpſi illudit ꝙ; eaz
ſibi medaciter attribuit. ſicut
et iudei in hoc exeplo ono la⸗

aut ir ridẽt.et ſm hoc intellige
mus:iluſit indutu veſte alba

ig eſt illuſit ei cum ipſe indutꝰ
eſſet veſte alba. Poõpatici igi?
⁊ de foꝛinſeca glia.i.mũdana
tumidi qͥ hũilitatẽ religionis
hñt oppꝛobꝛio: ⁊ eã irridẽt in
clauſtralib Herodes ⁊ exer·
citus eiꝰ ſunt xpᷣm dñm ſper ⸗/
nentes ⁊ eidẽ in veſte alba ad
lr̃am vel puritatẽ cõuerſatio-⸗
nis illudẽteſ. Adulatoꝛes etiäc

EKo em vnumquẽq; s i
aut opit qð de co pᷣdicat.&

q̃ puritatẽ alioꝝ adulãdo

cant:in veſte alba eis illuc

cut em̃ vt ait btũs Ambꝛoſiꝰ

veſtis pulcerrima pꝛecioſiſſi⸗
macq; fama eſt. ſic veſtis igno
minioſa atq; turpiſſima inta⸗
mia eſt. Siülr 2 detractoꝛes et
irriſoꝛes qͥ aliene puritati vel
ipſo albo hahitui ad lr̃am de
exercitꝰ eius xpᷣo dño illudũt trahũt in veſte alba:illi cuide

trabũt illudũt. Veriſſime aunt

ei diabolus in veſte alba illu

dit:cui puritatẽ ſuã in ludib:

um vᷣtit. hoc aut toties fit qti⸗

ESS

ens de cãdoꝛe puritatꝭ aut ca

ſtitatꝭ apud ſe qs inaniterg

riat. Habet em vanꝰ alba ve

chis alter hitu dᷣal ſte caſtitatis ad ludibꝛiũ: non
batis obpꝛobꝛio hñt. Hi ſuùt ad decoꝛẽ: dũ eã ſibi attribuit

idann
gonis
1cer⸗
ſen,
bis
ſte⸗
Gli
doil

bioſ.
olln⸗

o n

nd

ludebãt.
um:dũ ſibi qð a ſe nõ hñt mẽ
daciter attribuũt. Similr et

du veſtis alba.i.ſuꝑpelliciuʒ: hoc eſt rote
yl etiã veſtis monachal alba rota yrioniſtinus laboꝛioſus

ad dei gliam ſed etiã intẽtõne
qrendi q̃ ſua ſunt:vel pᷣbendã
recepit vel religiõis habitum
in veſte alba ſibi ſciat illudi.

Zudibꝛiũ em̃ eſt albꝛ hĩitus ?⁊

oĩs exterioꝛ albatio vbi fuerit
tetra et hoꝛrenda cõuerſatio.

Quẽadmodũ em̃ vbi reuera

canonicꝰ qͥs nõ efficit᷑ mona
chus aut deriſoꝛie et ad ludi⸗
bꝛiuʒz hmoõi veſte induit᷑. ſic et
ibi. Interiꝰ eniʒ nec canonicꝰ
nec monach? hmoi efficit bõ
ſed hoc ei ꝑ veſtẽ foꝛinſecʒ ſi

ignominiã ſuã agnoſceret ei

nẽ iſtà nõ reputãt:ſed potius

honoꝛari ac ditari ſe putant:
moꝛe inſanoꝝ q cum reges ſe

vocari audiut: reges ſe eẽ opi

nant.⁊? qcũq; ad illuſionem ⁊
obpꝛobꝛlum eis fiunt: verita
tem honoꝛis putant. VUnõ et
bacnilũ qͥ eis dat᷑ ſceptruʒ pu
tant regale. ad hunc moduʒ

faciũt ſibi ludibꝛi/

ß”M
.

Sic ? ĩaniter glian/ mident qͥbus ſic in veſte alba

illuditur ſe apud herodem et
eſſe et hoc pati:et de poteſtate
herodis eſſe:que etiaʒ galilea
ſpualis hoc eſt rota mundi et

circuitꝰ:⁊ ad quã nõ niſi exo/
culati alliganf᷑. quẽadmoduʒ
factũ eſt de Sãſone quẽ exo/
culatũ philiſtei clauſuʒ in car
cere molere fecerunt. vt legi
xvj.Judicũ.Hec eſt mola aſi
naria q̃ oẽs qbus ꝑ amoꝛẽ et
deſideriũ alligat᷑: in pfunduʒ
maris hoc eſt in fundũ infer/
ni deijcit.ſicẽ legit᷑ ſupꝛa.xviij.
Hmõi hoĩbo nõ reſtant poſt/
qᷓ; has illuſiões paſſi ſunt ſub
Nerode: niſi vt eos remittat
ad pilatũ.i.ad diabolum iudi
cãdos.qð et in eodem capitu
lo Luce de domino Jeſu ſub
iungitur. (Et remiſit eum ad
buatu n quo addiſcere de
bent ſacerdotes ad pꝛudẽtio⸗
res ſe mittere debere prochia
nos ſuos vt ab eis in foꝛo pe
nitẽtiali iudicentur. Subdi/
tus quippe erat dominus Je
ſus herodi ratione patrie ⁊ ta
men eum iudicare noluit.ſed
ad pilatum quaſi qui melius
eum nouiſſet iudicandum re

de alijs, Intelligant igit ? foꝛ miſit. Addiſcat etiam pellicei

de his qꝗᷓ ad veritatem religio
nis ptinẽt pꝓ ſua temeritate ñ
iudicare. Silr et de ſpũalib⸗
tacere:cum ſola foꝛinſeca qᷓ ſci
licet ad pellẽ ꝑtinẽt nouerint
et remiſcant᷑.qꝛ berodes non
pſumpſit xpᷣm dñm iudicare:
ꝓ eo foꝛtaſſe qꝛ de his qᷓ ad re
ligionẽ ⁊ ad dei cultum ꝑtine
bant accuſabar. qoᷣ poltea ſe
quit᷑ in eodẽ caplo Luce(
facti ſunt amici herodes et pi
latus in ipſa die,nam ante ini
mici erant adinuicẽ) Miſtice
ſignificabat xpᷣiane religiõis
inimicos 2 oẽs honeſta im⸗
pugnatoꝛes:ð ipſa moꝛte ſan
ctoꝝ vel coꝛꝑali vel ſpũali pa
cem ⁊ amiciciã ad inuiceʒ eſſe
facturos.Eo em̃ ipſo ꝙ chꝛi⸗
ſtiana religio eiuſq; cultoꝛes
vicijs oĩb ⁊ vicioꝝ oĩim ama
toꝛibus aduerſat᷑. quia illam
quã maxie aduerſariaʒ habẽt
de elus moꝛte vel diminutõe
vel etiã turbatione cõiter gau
dent.Et cuʒ in alijs nõnunq;
cõtrarij ſint:in hoc vno colli
gati ſunt vt religionis oẽ de/

cni ſile eſt illud qð legi᷑ Ju⸗
di xv de vulpib) Damſonis
que caudas habuere colliga⸗
tas q;q; facies haberet diuer⸗

XXIII
ſas. Poteſt ⁊ illud ad efficia⸗
caciã dñice paſſiõisreferri.ſiẽ
dicit aplus in.ij.ad Epbe.q a
ipſe eſt pax noſtra qͥ fecit vtra
q; vnũ.⁊ mediũ ꝑietem mace
rie ſoluẽs inimicicias in car⸗
ne ſua.legẽ mandatoꝝ euacu
ans vt duos condat in ſemet
ipſe in vno nouo homine fa
ciens pacẽ.⁊ recõciliauit am/
bos in vno coꝛꝑe deo ꝑ cru⸗
cem:interficieſ inimicicias in
ſemetipſo.Et in pmo ad Co⸗-
lobß. Quia ĩ ipſo cõplacuit oẽʒ

plenitudinẽ diuĩtatꝭ inhĩtare.
et ꝑ eum recõciliare oĩa. et in

ipᷣm pacificãs ꝑ ſanguinẽ cru
cis eius:ſiue que in terrꝭ:ſiue

que ĩ celis ſunt.ꝓpter hoc eru

beſcant et expaueſcãt nequio
res ſe eſſe herode ⁊ pilato.ma
xime qͥ illo die ſancto paraſce

nes. dle ſq; dñice paſſionis et

moꝛtis qͥ herodes ſcʒ ⁊ pilatꝰ
facti ſunt amici:odia ⁊ inimi/
cicias in coꝛdib ſuis retinẽt.
Signiſicat etiam iſta cõcoꝛ⸗
dia vnionẽ regni ⁊ ſacerdotij
in xpᷣo dño factaʒ. Pllatꝰ emrſñn
pᷣſes erat iudee in q̃ confeſſio
laudis cui maxmie clerus in
uigilat accipitur. In galilea
vo interpꝛetationẽ quã dixi
mus mundi regnum ſeu pun⸗

hhc
die⸗
a⸗/
n
nion
pplan
latne
bus
pop
ſtis

bisi
lauß

an

hare
nihi

ſcſo

cipatus accipit. Oigit amici

facti ſũt herodes ⁊ pilatus:ex
die dñice paſſionis et moꝛtis

vel regni ⁊ ſacerdotij cõcoꝛdi

am vel duoꝝ pploꝝ pacẽ ⁊ ca
ritatis amoꝛẽ in xpo dño etꝑ
ipſam factam ſignificat. Pi⸗

latus aũt cõuocatis pꝛincipi

bus ſacerdotũ ⁊ magiſtratus
populi dixit ad illos. Obtuli
ſtis mihi hunc hominẽ quaſi
auertẽtẽ ꝓpłm. ⁊ ecce coꝛã no⸗
bis interrogans nullaz in eo
cauſam inuenio ex his in qb
accuſat eũ.ſed neq; herodes
nã remiſi vos ad illũ.et ecce
nihil dignuz moꝛte actum eſt
ei) In quo pilatus arguit cõ
feſſoꝛes ⁊ iudices qͥ ſua teme/
ritate pᷣſumũt iudicare vel re/
os vel penitetes: cũ ipſe inter
rogabat pꝛincipes ſacerdotũ
cauſam q eum ↄdenare debe
ret. Recte aũt aſtruit innocẽ
tiam eius ꝑ herodem dũ illuz
ub heroge ad ſe remiſſum di⸗
cit:tanq; innocctẽ.qꝛ apð de/

um ⁊ hoies opoꝛtet innocen

tiã ſeruare.(Emendatũ ergo
illum dimittã) Hec debet eſſe
intentio iudicũ ⁊ maxĩe ↄfeſ/
ſoꝝ vt emẽdatos dimittant:?⁊
remittant q ſcunq; iudicãdos

S .
ů 7 .

ſunt pilato cõfeſſoꝛes qui de-
terioꝛes eos dimittũt. NHolu⸗
it pilatꝰeũ dimittere niſi emec·
datũ:iu aũt dimittis eũ dete⸗
rioꝛatũ:cũ vel in iram vłodi⸗

ꝑ um ecũ ↄtra te accediſti. velin

deſperatõem deieciſti. vel ni⸗
mio onere penitẽtie eũ confre
giſti: vel ↄfuſione ⁊ erubeſcẽ⸗
tia:ita vt iam loquelã cõfeſſi⸗
onis amiſerit ſuffocaſti. Bñ

dicebat pilatus bnapibua ſa—
.

cerdotũ in.xviij. Johis( Acci
pite euʒ vos et m legẽ veſtrã
iudicate) Aut quia tradedus
eſt virtutibo vetus hõ ⁊ ᷣm le
gem eaꝝ iudicandus. Aut qꝛ
cõcilio ſacroꝝ cloqͥ oꝛũ et do⸗
ctoꝛũ cõmittendus.⁊ ſᷣm legẽ

diuinã qͥ ꝑ ↄgnitionẽ eouum

eſt iudicãdus. Tu autẽ dic o
confeſſoꝛ nequã Accipiã ego
eum ⁊ fim legem meã que toꝛ
la auſteritas eſt iudicabo.De

hboc autẽ ꝙ tacuit dũñs Jeſus
coꝛam pilato: ita vt im =ar
cu in.xv.(miraret᷑ pilatꝰ) qua

manſuetudine ⁊ hũilitate pſe

cutio ⁊ damnatõ iſta exterioꝛ

accipieda ſit.et ꝙ ↄfeſſio ſine

diſceptatõe eſſe debeat euidẽ
ter ſuos edocuit. Qõò aũtſe

qtur (Qides ſiudas qͥ tradi
dit eũ ꝙ dãnateſſet penitẽtia

ductus retulit triginta argen boc totum ſim

teos pncipibus ſacerdotuʒ et
ſenioꝛib pli:dieẽs. Peccaui
tradeẽs ſanguinẽ iuſtũ) Vt ſe⸗
pe diximus iudas ex interpta
tione ipſiꝰ nomis cõſeſſio el

2

ſeu gratia cõfeſſiõis vel con/
fitens. Et hoc ꝓpꝛie ↄfitentis
eſt vt pcium moꝛtis ſue. id eſt
vel voluptatẽ vel qdcũq; ali

madidit diabole:offen Pncil⸗

pibus ſacerdotũ id eſt eis qui

claues habet:qᷓ ſunt ſacerdo/
tij pꝛincipatus. Oaxime au
tẽ ↄgruit illud intelligi de ma
le accepta vł acqͥſita pecunia
que ſic male acqſita eſt vt eaʒ
remittere nõ liceat: qᷓ tradeda
elt ofeſſoꝛibus. id eſt arbitrio
coꝛũ reſtituenda. Deccata vᷣo
que pᷣciũ ſunt moꝛtꝶ oim pec⸗
cantiũ:eis ſunt tradenda ⁊ vi
liter pijciẽda ad pedes eoꝛuʒ.
Tradenda inquã vt ea come
qant. vt legit. lii. Olee. ec⸗
cata populi mei comedent i.
labijs ⁊2 dentib cõſumẽt oꝛã⸗

tes ad deum atq; clamãtes ⁊

lpm coꝛpus et ſanguineʒ dñi
ſumẽetes. Zradenda etiã ſunt

vidicada: ⁊ quẽadmodũ egri

tudinee ? yulnera ſanda.

cãda delicta:⁊ ars ſpũalis

t tiunt᷑ qui ꝓpꝛio arburio pbetr˖g
ſua puniri ⁊ emẽdari volunt.

id peccatũ ꝓ quo ſe in moꝛtẽ

eis iudicanda et punieda ſeu ſidelitate auc vnn etid e

tantaq; legietas debel:

er lex eſt ad punienda ? vindi
dicandiad moꝛbos aniarum
? vulnera ſananda. In peu

cum iudas triginta illos ar⸗

eſt genteos Pncipibus ſacerdo⸗

tũ reddiderit: et eis inuitis ac
recuſantib diſpẽſationi eoꝛu

et voluntati tradiderit. Mi⸗

ra ſtulticia atq; pſumptio co⸗

ram iudice tani reum copa⸗
rere:et eius nolle parere iudi /
cio neq; foꝛi illiꝰ legibus iudi
cari.ſed magis ꝓpꝛias in alie/
et in ipſo cõſiſtoꝛio dei legem
reſpuere.qð penitẽetes illi faci
unt qͥ nec docentib cõfelloꝛi
bus bcepta dinie legis crede
re volũt:nec pcipiẽtibo obedi
re.ſz ppo ſeſu ĩ ði iudicijs vxo

bitrio qð ĩ den deliquert em

dare. Eſt aũt vox cofeſſionis
ꝓpꝛia qᷓ dicit Peccaui trades

ſanguinẽ iuſtũ) quia om̃e pec
catuz reuera traditio ſanguis

iuſti eſt. Traditio eſti qꝛ oir

nd
gi⸗
ffen⸗
lgen
i
ei

gete

—R R O 3
— S

ia deo. contra quem nulli alij

Aliqͥd oberi poteſt. Daxime
auũt peccata xpᷣianoꝝ traditio

nes ſunt. ⁊ dei.⁊ ſui.? ꝓximo/⸗
rũ. In ſeipſos eniʒ inſideliter
agunt qͥ ſe demonibo tradunt

In deuz infideliter:nõ ſolum ergo iuſ
tradit diabolo cum pꝛius eſſz

quia dominus,.ſed qꝛ hoſpes
per gratiam inbabitãs cũ eis
et in eis. Sicut ðꝛ in pᷣs. In

cæternum exultabunt ⁊ habita

bis in eis.Et in.iij.ad Ephe.
chꝛiſtũ habitare ꝑ fidem ĩ coꝛ
Uibo veſtris. Qui igit᷑ dei ho
ſpuiũ id eſt teiſßm deo inbabi

e tante atq; pꝛeſente:dei hoſti⸗

bus id eſt demonibus tradis

Munquid non quantum in

te eſt cum ipo hoſpitio deum
boſpitem demonibus tradis
ODm̃ etiaʒ ſᷣm apoſtolũ per te

in teipo occidit ſpũalr. Quẽ⸗

admodũ em in te viuebat p/⸗
us p gratlaʒ. ſicut dicit aplus
AIn ij ad Gala. viuit vo in me

Hqueadmodũ gratia vita erxat:
aa viuebat in te. que moꝛs ĩ
omparabur chꝛiſto domin⸗

1 3

guinis. vel ;tum in ſe eſt euz

Aan in pꝛopꝛio coꝛpoꝛe ſu⸗

coꝛꝑe ppꝛio viuebat ꝓ iſta ex
poſuit.in quo vtrũ plus dili/
geret aut carioꝛẽ haberet eui⸗
denter oſtendit. Sanguinez
ergo iuſtũ tradit qui ſeipſum

iuſtus. Vel etiã ſanguinẽ ipſi
us xpᷣi:id eſt vitã ſpſius q̃ pꝛi
us vluebat in eo. VUel ſangui
nem ei iuſtũ.quia pᷣcum ſan

iterũ crucifigi cõpellit. vt die
apłs ad Hebꝛeos in. vj. Rur
ſus crucifigetes ſibimetipſis
filium dei.plus eum offende/
tes dum pᷣciũ moꝛtis ſue eide
infideliter agunt quia in ma⸗

trem quia ipſa mater eſt. Et
quẽadmodum membꝛũ non
ſuum eſt ſed coꝛpoꝛis: ſic chꝛi
ſtanus non ſui iuris eſt ſed to
t coꝛpis ecclie. Inſigelr igiẽ
Vps. ſic in te occidit᷑ ꝑ culpaʒ. ⁊impie agit qͥ mr̃em ſuã eccle
ſiãa vno mebꝛo mutllat.i. ſeip
ef/ ſo pᷣſertiz cum in ea velut ami
fectionẽ. Efficis em peccatuʒ cus imo velut membꝛum ſe
quod vciq; eſt moꝛs xpᷣi in te. cſſe ſimulet et panes ei ſpiri-
odüg erat: tuales tpales aſſidue come-
dat. Docemur etiã in ybis iu
mors nis dehetee eccaddA dl.

inuit. vitam em̃ illam qua i

direrunt:quid ad nos: tu vi⸗

geris) Quos illi doctoꝛes ⁊

lati ceteriq; ſacerdotes imitã
tur:qͥ pnĩam alioꝛũ vel culpã
indifferenter tanq; ad eos nõ
ptineat ꝑtrãſeũt. Illud q́ no
tandũ eſt qð dicit (qͥa videns
dãnatus eſſet:penitẽtia du
ctus)c̃.qꝛ pctõꝛ anteq; dãna
tionẽ ſuã videat:nõ anteq; di
gbolo ſe vinctũ traditum eſſe
agnoſcat penitẽtia ducit:non
pciũ moꝛtis ſue reddit.i. pctã
(ͤEt ꝓiectis argenteis in tem⸗
plo:abijt ⁊ laq̃o ſe ſuſpendit)
UVUngde dicit piectis. Pꝛoijci/
enda em̃ ſunt velut ſtercoꝛa ?

ſpurcicie intolerabiles pecca

ta.non velut theſauri ⁊ reliqᷣe
abſcõdeẽeda ⁊ ſeruãda. Sic il
li faciũt qui peccata ſua nõ ſo

lum relinqre ſed nec etiã vide ijcieda etiã ⁊ ej
cia ſicut viꝑe adherẽtes.quẽ/

n volunt ſideliſſimi cuſtodes
theſaurarij diaboli. Pꝛoijciẽ

da etiam ſunt ſicut onera gra

uiſſima et poꝛtantẽ q;uis foꝛ/
tiſſimũ ſuffocãtia ⁊ cõteretia.
vt dicit in pᷣs. Sicut on gra
ue guate ſunt ſuꝑ me Et yſaie
lviij. Dolue faſciculos depꝛi
mẽtes. Pꝛoijciéda ſunt ſicut
furtiue res qᷓ ꝓpijciunt᷑ a latro

mba ne cum eis dephendant

=ð

fugam eoꝛũ impediat aut re
tardet cũ hoſtes eos inſequũ

tur. Sic et tu cũ te lictoꝛes in

fernales inſequunt᷑ velut ſu/

capiant. Silr ⁊ velut pdoneʒ
te ijdẽ hoſtes iſequunt᷑ vt oc-

cidant. Secito ergo qa cũ hu

iuſmodi pᷣda nõ potes manꝰ

eoꝝ euadere.oneroſiſſima em̃
eſt: nec ꝑmittit poꝛtantes etia

pedem mouere. Pꝛoijcienda

ſunt velut merces q̃ naueʒ ni

mis onerant ⁊ piclitari mergi
q; cõpellunt. ſicut dicit Job

me fluctus ſemꝑ timui dũĩm.
Oð Bꝛegoꝛi exponit de one
ratione nauis:cui naufragiuzʒ
iminet:⁊ pᷣ timoꝛe ꝑiculi mera
ces eiꝰ in mare pijdunt. Peo

2 ⸗

ijcieda etiã ⁊ excutiẽda ſũt vi⸗

admodũ Paul ĩ vltio Actu.

excuſſit nihil mali paſſus ,.
Pꝛoijciẽda ſunt ⁊ excutienda

leſionẽ magnã ĩgerit. In his

que dixim ꝓpijciẽdis ⁊ a ſe erx
cutiẽdis nullus moꝛoſus eſt
aut piger.nemo petit indueci⸗
as aut dilatões: nemo conſi⸗

Et ſicut pda a pdonibus: ne iijs aut deliberarõibo retatda

tur. ſed toto niſu ⁊ acceleratõe trones ⁊ pꝛoditoꝛes ſacerdoti

4

vynuſquiſq; ſeiᷣm liberat eta velut pᷣtoꝛi:ab ipſa dei gratia

ſee iſta excutit. quãto magꝭ igit tradunt᷑ ſuſpedẽdi.merito iu

de conatus ⁊ acceleratio ha/ das q eſſet faciẽdũ in ſuo fa
pe diximus ⁊ ſepiꝰdicẽdũ eſt. a lacu miſerie ⁊ luto fecis vbi
ceca coꝛda nec videre hoꝛro⸗ verſabant᷑ ꝑ viã veritatis ? la
Irẽ vicioꝝ et pctõꝝ ſuoꝛuʒ: nec queo diuini amoꝛis ſe ſuſpen
moꝛtua leſionẽ ſentire pᷣualet. dere debent: vt toti ex alto pẽ
Recte aüt dicit (piectis in tẽ⸗ deant.i. ex celeſti arbitrio vel

plo argenteis) In teinplo em̃ funiculo amoꝛis deo alligati:

id eſt in ecclia dei: faciede ſũt terre ꝑ ſpem nõ ſolũmodo nõ

ↄfeſſiões.nõ ſolũ qͥa extra ec/ innitant᷑ ſed neq; pedib.i. af

cleſiaʒ facte. :apud hereticos fectõiba eã tangant. Lãgit au

⁊ ſciſmaticos:ſpꝛeta ði ecclia. tẽqͥ amat.ſicut vulgo ðꝛ illud
ſed qꝛ in ipſa ſola dei ecclia fit tangit coꝛ meũ qð amo. Hoc

remiſſio pctõꝝ.⁊ ipſa ſola ẽ qᷓ em̃ ꝓpꝛie eſt eſſ. eſuſpenſum de

Qaues habet. In teplo igit᷑ p alto ſq; pendere ⁊ nulli inferi/⸗
ijcit hmõi argẽteos.i.pctã cõ

oꝛi inniti:vel etiã tangere.De

luet in fide ſacrameti cõfeſ/ hoc ſuſpendio legit᷑ Job. vij.

ſioõis,liin ſpe ſuffragioꝝ eccle Elegit ſuſpẽdiũ anima mea 2

ſie. in cõfidentia ptatis clani⸗ moꝛtẽ oſſa mea. Sed q̃le de⸗

9

+

uin que in petro a dño ecclie beat eſſ. eſuſpẽdiũ penitentiũ:
tradite ſunt. In obedientia et in ſuſpendio iude aꝑte ↄgno
ſubicctõe ptatis eiuſdem pec ſcimꝰ: eoqꝙ legit᷑ in pmo Actu
cata cõfitet. Alioquin id eſt ſi um. Quia ſuſpenſus crepnuit
cotrariũ penitẽs in ſe habue/ medius ⁊ diffuſa ſunt ola vl⸗
rit. cõtrariũ inquã alicuiꝰiſto ſcera eius. Patibulũ ſuſpẽſo⸗
rum

lonis amittit. Oð aũt ſe/ gnis cõpoſitũ:qð vulgo fur⸗

quit᷑ (quia abizs laqueo ſe ſu cas vocamus:aut gybetũ.qð

ſendit. Duſpendiũ ad lraʒ gybetũ dꝛ eoq in vno gybuz
pena elt pꝛie latronũ ⁊ ꝓpdito habeat põderoſum: et hoc vt

tum etpter hoc qͥ tanc; lax pondere ſuo ſuſpeſos,. Arboꝛ

R

Capitulum

lapendendiſumtpenuten⸗
tes: Penitẽtia eſt et ꝑ collũ fu

niculo amoꝛis eidẽ alligandi

vt funiculus amoꝛis collũ oĩ
no poſſideat vt inde vox con

feſſionis ad nutum amoꝛis li

bera erũpat:⁊ niſi ꝑ collũ liga
tus aut alio modo tent ſit pe
nitẽs,. id eſt niſi viam vocis
amoꝛ di oĩno poſſideat vt in/

de vocem cõfeſſionis emittat

inſuſpẽſus remanet latro hu/

iuſmodi.Patibulũ vᷣo ex tri/

bus ligniſ.i.ex ſpe venie:⁊ ſpe
gratie:ipſam gratiam velut li
gnum trãſuerſum ſuppoꝛtãti⸗
bus compingit᷑. ab ipo ligno
tranſuerſo.i.gratia pẽdere de
bet penitens velut funiclo tri
plici atq; foꝛtiſſimo. Huiꝰ pꝛi
ma pars eſt deſideriũ recupe
randi ipſam graʒ. Secunda
deſideriũ cuſtodiẽdi eã.Ter/
cia deſideriũ bene vtendi ea.
De h̊ funiculo Ecẽs.iiij. Fu
niculus triplex difficile rũpit
Harum partiũ ſi vel vna de⸗
fuerit:ſuſpenſus penitẽs a pa
tibulo penitẽtie cadit.et a gra

tia.id eſt ligno trãſuerſo in ꝓ⸗

fundum recedit. Gybetuz vᷣoο
quod pondere alterius parq
ſue ſibi appẽſos latrones ſub
leuat ⁊ celo appꝛoximat:eadẽ

penitentla eſt aue poͤdere hu
militatis penitentes ſubleuat
Quanto em̃ a ꝑte ſua humili

tatis ſue pondere ampliꝰ dep

munt᷑ ⁊ infimius trabunt᷑:la⸗
to a parte altera q̃ dei eſt am⸗
plius exaltant᷑ ⁊ celo imo ipſi
deo vicinioꝛes efficiunt. Oð
vᷣo ſequitur (quia crepuit) ad
cauſas crepatiõis ſpũalis re/
ferendũ eſt. Crepare qwe pe
nitens debet: aut vehemẽtia
ſpũſſancti:ventrẽ.i.conſcien/
tiã eius implente.cum ipᷣm et
feculẽtiam vicioꝛũ ſimul caꝑe
nõ poſſit.et ꝓpter hoc intrãte

ſpũſancto:⁊ diabolo cum oĩ/

bus que ad ipᷣm ꝑtinent:pᷣſen
tiam eius fugiente ⁊ exire pꝛo

viribo feſtinãte.ideoq; vas ip

ſum ſuũ dirũpẽte aut fugien/
te:vel deo per humilitatẽ pꝛe
mente vl is pun
gẽte.quõ & nõ crepabit peni⸗
tens ſpũſancto intrante ⁊ im/

plẽte:deo pᷣmẽte:⁊ gladio do⸗

loꝛis ipᷣm ventrẽ fericte: viam
ꝑ quã intrat ſpũſſſctũs ipo ſpi
nituſancto totalr occupãte:di
abolo v̈ ⁊ vicijs nullum ali/
ud effugiũ habẽtibus niſi ſo/
lam diruptionẽ et occupatu⸗
ram. Bene aüt dicit Diffuſa
ſunt omnia viſcera eius) Co/

dio doloꝛis pun

mm⸗

N
ad
3e⸗
e
nin

naet

kae

1 0NH

enn
,
nn
e
n

in⸗/
do⸗
inn
vbi
ſedl
g
o⸗
tl/
uſ

gitatiões em̃ ⁊ affectiões ma

le ⁊ vicia omnia veteris hoĩs

viſcera ſunt ⁊ feces in viſceri
bus eius cõtente,q̃ oĩia diffuũ/

denda ſunt.i,per cõfeſſionem
de ventre cõſcientie emittẽda

Si vel ex his vnũ retentũ fu

erit: nõ moꝛit᷑ iudas. Nõ em̃
crepat iudas vt diffundãtur
oĩa viſcera eius. Viſcera &̊ iu
de reſeruare videt᷑ qui pecca
la ꝑ occultationẽ retinet et re
ſeruat. Similis aũt ẽ ⁊ moꝛs
noui homis. Suſpedit qͥ pe
ſe cum ꝑ ſuꝑbiã ſe eleuat.Cre
pat medius ⁊ diffundunt᷑ oĩa
viſcera eius.i.virtutes ⁊ gra
tie: velut pᷣcioſi liquoꝛes ð va
ſe contrito atq; cõfracto eſflu
unt. Vñ Ecci.xx. Bꝛatie fatu
oꝛũ effundent᷑. Et eiuſdẽ.xxj.

Coꝛ fatui quaſi vas cõfractũ

et oẽm ſapientiam nõ tenebit
Silxr ⁊ cum ad exterioꝛa cogi
tatum ſuum ⁊ affectionẽ effũ
dit:ꝑ ſollicitudinẽ ⁊ amoꝛẽ vi

ſcera eiꝰ diffundent᷑:⁊ crepat

medi ſune vl moꝛte lude in

terit. Mu Ecci.x. Pꝛoiecit in

tima ſua in vita ſua. Merito
aũt hic tentatio laqueus acci
pitur que incautos ulaqueat
ct quato amplius ꝑ moꝛã tra

hilc:tanto viam vite 2 ſpiracu

li ampliꝰobſtringit:donec ad
ſuffocationẽ ⁊ ſtrangulatiõeʒ
ſpũaleʒ deducat.( Pꝛincipes
aũt ſacerdotũ accep.xxx.ar⸗
genteis dixerunt) ꝛc. Accipe⸗

re gratãter ⁊ acceptos habe/

re.xxx.argenteos id eſt tinnu/
lam ⁊ ſuauem:dei auribus et
ſuoꝝ ſonoꝛam ⁊ lucidã:tripli/
cis trãſgreſſiõis decalogi cõ/
feſſionem.q oĩa in xxx. argen
teis intelligunt᷑ debent pꝛin⸗
cipes ſacerdotũ.i.pᷣlati ?⁊ con
feſſoꝛes.qð cõtra eos dicimꝰ
q ↄfeſſionẽ peccantiũ abomi
nant᷑. In q̃̊ vident᷑ deterioꝛes
pꝛincipibus ſacerdotũ qͥ dñi
moꝛtẽ ꝓcurauerũt. Illi em̃ ſal
tẽ ꝓiectos.xxx.argẽteos acce
perũt.iſti vᷣo piectos ꝑ indi⸗
gnatõem ⁊ abominatõeʒ lon
glus reijciũt. Qð aũt dicunt.
(Hõ licet eos mittere ĩ coꝛba
nan.qꝛ pᷣciuʒ ſanguis eſt)eos
ſigurãt qͥ pctã adeo abominã
tur vt auditũ cõfeſſionis eoꝝ
nephas ⁊ pollutionẽ aurium
ſuarũ reputẽt. Coꝛbanan em
q receptaculũ erat oblatio⸗
nũ ⁊ donoꝝ q deo offerebant
coꝛda eoꝝ ſignificat qui nibil
niſi bona oꝑa q̃ vtiq; oblatio
nes dei ſunt audire ab homi
nibo poſſunt. qꝛ non licer eos
2

mittere in coꝛbanan id eſtĩ re

ceptaculũ dei donoꝝ id eſt in
coꝛ ſanctuʒ. in quod non niſi
q̃ deo offerunt᷑ mutenda ſunt

Poteſt ⁊ cetus electoꝝ qͥ pꝛe⸗

ciũ ſanguĩs xpᷣi ſunt.ſic docet
Petrꝰ ĩ.j.pme canonice ſue
dicens. Nõ em̃ coꝛruptibili/
b auro vel argẽto redepti eſtꝭ
cſi s⸗zwöcioſo ſanguĩie q̃ſi agni in/
coõtaminati ⁊ imaclati chꝛiſti
q̃ oẽs triginta ſũt ꝓpter tripli
cem obſeruãtiã decalogi.⁊ ar
gentei. puritate ſcʒ cãdidi.ſci/
entia ſꝑ lucidi,.dei laudibus ⁊
ſacris eloquijs tinnuli ⁊ ſono
ri.Hos &ůꝶ cõfeſſio.i.recogni/
tio chꝛiſti in tẽplũ.i.in eccleſiã
ꝓijcit.hoc eſt violẽter ĩmittit
⁊ vi quã regnũ dei patit᷑ſicut
legit᷑.xj. Math. A dieb iohã
nis baptiſte vſq; nũc regnuʒ
celoꝝ vim patit᷑. Hos ̊ fidei
cõtfeſſio velut impoꝛtune deo
offeres:in eccliam ꝓijcit. Sʒ
pncipes ſacerdotũ.i.pncipa/
le ⁊ pꝛimitiuũ ſacerdotiũ:qð
eſt iudeoꝝ:eos pꝛimũ reſpuit
du a deo alienos exiſtimat et
in ↄuentũ ſuum nõ recipit vt
indignos.qͥ mittunt᷑ in coꝛba
nan.i.in dei theſauꝝ: vbi oẽs
electi velut auꝝ et argẽtũ ⁊ la

recipiunt Reijciũt inquã eos
eo ꝙ pᷣcium ſanguĩs xpᷣi ſunt.
id eſt eo ꝙ xpᷣiani ſunt. Idem

em̃ pꝛſus eſt eſſe xianuʒ qðᷣ
eſſe chꝛiſti ſanguine redeptuʒ

(Sed emerũt inde ↄſilio ini⸗

to agrũ figuli in ſepulturã ꝑe
grinoꝝ) Sanlus ille de? eſt: fi
ctoꝛ ⁊ foꝛmatoꝛ oĩm. ſicut dic
ad eum Eſa.in.lxiiij.Et nunc
dñe pater nr̃ es tu: nos auteʒ

lutũ ⁊ fictoꝛ nr tu.oꝑa manu⸗

um tuaꝝ oẽs nos.Et ipſe per
Hieremiã in.xviij.Ecce ſicut
lutũ in manu figuli ſic vos in
manu mea domꝰiſrael. Ager

iſte ie xpᷣs dñũs ſm ꝙ hõ. ſiẽ
diẽ iacob. xxvij. Geneß. Ecce

pleni:cui bñdixit dñs.De fn

2

gibo ⁊ fructibo hui?ꝰ agri paſcũ

tur hic innũerabilia milia ele

ctoꝝ ꝑ gram:⁊ paſcent᷑ ineter

num ꝑ głiam. Iſte ager terra

eſt. de qᷓ ðꝛ Eſaie.iiij. Erit fru
ctus terre ſublimis.Iſtũ agꝝ
ↄſilio inito pncipes ſacerdo/

tũ.i.pꝛelati ⁊ doctoꝛes q̃tidie

emũt pcio eoꝝ q̊s ad chꝛiſtu⸗

cõuertũt.Emũt inquaʒ ⁊ ſibi
et illis qð et tãdẽ pꝛincipes ſa
cerdotũ iudaici ꝓpli dũ ſubdi

eiecit velurg rgetũ ⁊ la tos ſuos ad euʒ ↄuentent. 25
pides pcioſi ⁊ vaſa electõnis cõſilio inito faciẽt qͥ modo ſũt

—

—— —

Un,
len

u;
ni⸗
pe
ſhſi
dii
une
ut,
n⸗
eper
ian
Gin
ge⸗
ſi⸗

gens abſq; cõſilio ⁊ ſine pꝛu⸗ dẽ qͥ vt in ſeipᷣo qͥetẽ ⁊ abſcõſi

dẽętia,. vt legit᷑. xxxij. Deutero. onẽ oĩbo exhiberet. et locũ ſe⸗

Pꝛecio em vniuſcuiuſq; ſibi pulture oĩbo ſe faceret:in paſ/
emit᷑ ager iſte. Dat em̃ tibi ſe ſiõe inſtar cimiterij defodi vo

dys ſi ei te dederis Poſſides luit.Locꝰ igit᷑ ſepulture iõ eſt
eũ ſi te poſſideat. Iſte ager fa xpᷣs dñs.qꝛ reſurrectõ ad glo

clus ſepultura ꝑegrinoꝝ.id ẽ rniã de ipſo ⁊ in ipſo ſolũmõ ſi
oĩm electoꝝ:qͥ dũ ſunt in coꝛ/ deliter ac ſecuriter expectatur
poꝛe ꝑegrinant᷑ a dño.vt dici ſicut de ſepulcro. Quoſcunq;
tur.v.ſcdᷣe ad Coꝝ. Qm̃ duʒ em̃ velut ſepultura bic ꝑ graz

ſumꝰ in coꝛꝑe ꝑegrinamur a
dño. Et Job.xxviij. Lapideʒ
caliginis ⁊ vmbꝛã moꝛtꝭ.i.re/
pꝛobos diuidit toꝛrẽs gratie
vel ſpũſſctĩ a pplo gegrinante

q eſt plus cruce chꝛiſti ſigna

toꝝ ⁊ ꝑ mare mũdi ad hieru/
ſalẽ celeſtẽ tendentiũ:et ad illã
velut patriã ſuſpirãtiũ. Et in
ps. Ego aũt pauꝑ ſum et ꝑe/
grinus ſicut om̃es pr̃es mei.
In hoc agro id eſt in chꝛiſto

dDño reqͥ eſcũt et abſcõduntur

coꝛda mũdo ⁊ vicijs moꝛtua.
Vngde ⁊ illũ velut locũ ſepul
ture ⁊ terrã benedictã ſibi eli
gunt q a deo excõicati nõ ſũt.
Alioqͥn ſe faciũt eſcã volucxi
bus celi et beſtüs terre. ſic in

ps.dicit᷑. HNoli extra mane⸗
xre ne beſtie infernales telace/

rent2 ↄſumt. Ingredere po

ad qetẽ et abſcõſionẽ ab inqͥe
tudinib vicioꝛũ et turbine et

plunia tentationũ ꝑ gratiã in

ſeipſuʒ hic recipit: rediuiuos
ad gliaʒ in fine reſtituet. AE
ager eiuſdẽ figuli tota eccleſia
vbi ꝓplus ꝑegrinãtiũi,. elcõꝝ
velut ĩ terra benedicta a xpᷣo

dñno ſacerdote ſepelit᷑. inde re

ſurrecturus ad glam. ſepelit᷑

inquã vt diximꝰ.i.ad qeteʒ et

abſcõſionẽ imittit᷑. Ectra h̊ ci
miteriũ nõ eſt ſepultura.Ex⸗/
tra hãc qͥ cã; moꝛiunt᷑:beſtijſ
infernalibo ↄſumedi exponũ/
tur,⁊ ſepultura aſini ſepeliun
tur.ſiẽ legit.xxij. Hiere.Tota
terra qᷓ extra iũlã e᷑: maledicta ẽ
a dño:in.iij. Geñ:et ꝓpe loc⸗
E excõicatoꝝ atq; maledictoꝝ
Ager iſte empt? eſt pꝛecio ſan
guis rpᷣi.Agrũ iſtũ pᷣcio ſan⸗

ti in petrã qͥ xpᷣs eſt:⁊ abſcõ⸗ guinis xpᷣi pncipes ſacerdo⸗

gerei foſſa humori, in ipo eo/ tũ emũt:dũ emptũ oſtedut. vł

Capitulum

emunt in ſepulturã ꝑegrinoꝝ
xxx.argẽteis.i.triplici obſuã/
la decalogi vl cõfeſſiõe quaʒ
diximꝰ.⁊ h̊ in ſepulturã ꝑegri
noꝝ:qͥ nõdũ domeſtici di ſũt
iz hoſpites et aduene. vt legit

iij ad Ephe. Emũt g̊. i.hocpᷣ
cio eis acqrũt:vl docẽdo:pᷣdi

cãdo:et oꝛãdo vt h̊ pᷣcio agrũ

iſtũ obtineãt efficiũt.hoc em̃

pcio in ſepulturã iſtã recipiũ
tur. Et recte ðꝛ ĩ ſepulturã ꝑe

grinoꝝ.i:in ſepulturã q̃ fac ꝑe

grinos: ? pegriari hic ⁊ ad pa
triã ſuſpirare. Ad ſepulturã ⁊

dqd moꝛtẽ q̃ ad veterẽ hoĩeʒ: q

in xpᷣo dño ⁊ in ecclłia ⁊ moꝛit

⁊ ſepelit.quem qͥdẽ moꝛtiſica
re ñ ſufficit ꝑ ↄuerſionẽ 2 ab/

renũciationé, ſed neceſſe eſt vt

abſcondat᷑ ⁊ ſuꝑ ipᷣm cumulꝰ
bonoꝝ opeꝝ aggreget. qo qͥ
de totũ nõ niſi in xpᷣo et ecclia
fieri põt. Qð aũt dici᷑ ( Uo⸗/
cat? ẽ ager ille Acheldemach

hoc eſt ager ſanguinis vſq; ĩ

hüc die) Recte qꝛ ager ille ſã⸗
guine xpᷣi eſt emptꝰ:⁊ eodẽ ri/
gatꝰ atq; fecũdatꝰ. et qᷣtqᷣt vel

floꝛes vel fructus pꝛofert aut

.
.
. “

ſanguinez q̊ in oꝛa fideliũ ibi
ſp fundit ? a fidelibo bibitur.
eſt p pham Hieremiã(Et ac
ceperũt xxx. argeteos pᷣciũ ap
pꝛe.quẽ appᷣa fi.iſir:. ⁊ dedert

eos in agn figuli ſiẽ oſti. mihi

dus) Reuera iſtud nõ legit᷑ in
Hieremia. em̃ ĩ hieremia
xxxij.caplo vᷣba iſta ↄtiet In
tellexi ꝙ verbũ dñi eẽt. et emi
agrũ ⁊ appendi ei argentũ.vij
ſtateres ⁊.x.argenteos.q̃ ꝓᷣba
ex pſona xpᷣi accipiẽda ſunt:q
emit agꝝ iſtũ iuxta qð interꝰ
tati ſumꝰ.vel ex ꝑſona ppli iu/
daici qͥ eũ.i.ipᷣm dũm emerũt

vt occide rent. Vel ex ꝑſona

oĩm electoꝝ qͥ ſepteʒ ſtateribꝰ
xpᷣm dũm vel eccliaz poſſidẽt
⁊ x.argẽteis hoc ẽ ſeptifoꝛmis
ſpüs ewccalagiinletge Sied

ctus pꝛotert aut legit, Cetera vo idẽ miſteriuz;
pꝓiulit eodem purpurati. Ael ⁊ ſi nõ res eaſdẽ ↄtinent.

mia occurrit ei Zach. Vel liſa
vioꝛ ẽ qͥ ñ bʒ ꝑ Hieremiã imo
haʒ: qe i Zach.xj totu iſtö
videt᷑ ↄtineri. Vel iõ ꝑ hiere⸗·⸗
miã.qꝛ pᷣma ꝑs ꝗphetie.ſ.emi

—
9 — —— — „ —————

—

— — =S—

ager ſanguis ppr Hᷣ q; ſpualr & Mathei ſic legeda e(Acce
totꝰ ſuit ſãguie veten: hoĩs qͥ perunt pncipes ſacerdotũ de
ibiiugiter mucidat, vlꝓpr xpᷣi gazophilatio) ſuple xxvarge

5

nit

ni

nis
d

e

tcos. vel deipo templo vbiiu gnatũ qð pciũ pcti ſupꝛa vo⸗

das ꝓiecerat. Acceperũt eniaʒ cauimus.qð ꝓijci iubet ꝑ cõ/
ilios pᷣcium appꝛeciati boc eſt feſſionẽ dñs.⁊ vtriq; intelligẽ
chꝛiſtum:quẽ velut vile man tie congruit qð ſequit᷑ decoꝝ
cipium appᷣciauerunt:id eſt pᷣ pᷣcium qͥ appciatꝰſum ab eis)
cio emerunt vlł eſtimauerunt. ſ̊ͥ hoc vronice.Ad ſignata ꝓo
⁊ hoc a filijs iſrael ꝓpter idm duo pᷣcedẽtia hoc eſt ad cetuʒ
iudã et eos qui cõplices eius electoꝝ ⁊ ↄfeſſionẽ vloꝑa bñ
fuerunt in eſtimatione et ven refert᷑.Qð aũt ſequit᷑ Et tulit
ditione ⁊ emptione iſta (et de xxx.argenteos) Veꝝ eſt:quia
derũt eos in agrũ figuli ſicut iuxta miſteriũ ⁊ totuʒ iſᷣm ce
cõſtituit mihi dñs).i.ſicut cõ tũ electoꝝ:ipᷣe tulit.i.poꝛtauit
ſtitutum reuelauit. In.xj.vᷣo et tulit.i.abſtulit diabolo.ſ.et
zach.ita legit( Appẽderũt mer vicijs. Vnde in pmo ad He
cedẽ meã.xxcx.: argenteis:⁊ di⸗ bꝛeos Poꝛtanſq; omnia xbo
xit dñs ad me ꝓſqce eoſ ad ſta virtutis ſue.Tulit.i. abſtulit.

tuariũ: decoꝝ pcium q̃ appci vnõ. captiuã duxit captiuita

at? ſum ab eis) In qbo vᷣbis tẽ. Et ꝓiecit illoſ in domũ dñi
xpᷣs dñs.xxx:argẽteos ⁊ mer/ iuxta miſterium vi ĩtulit ĩ do/

cedẽ vocat ⁊ pᷣcium ſuijpſius mũ dñi:h̊ eſt vt ipi eent domꝰ

HMercedem qͥdeʒ ꝓut ſignat dñi.vlł vt eſſent ciues ⁊ inba⸗/
totũ cetũ electoꝝ qͥ merces eſt bitantes in domo dñi. In ᷓ
laboꝛis quo laboꝛauit ĩ agro edocent᷑ pᷣlati ſiir facere debe
mũdi excoledo ꝑſonalr.⁊ mer re.eis ei ſpãlr ðꝛ ĩ eodẽ caplo.
ces eſt obediẽtie quã deo pr̃ĩ Si bonũ ẽ in oculł vris affer
exhibuit vſq; ad moꝛteʒ. Pꝛo te mercedẽ meã. Merces qp
ut vo ſignat᷑ ꝑ eos triplex de/ pe eius quaʒ q̃tidie recipit ele
calogi obſeruãtia.vł triplicis cti ſunt qs quotidie ſicut con
trãſgreſſiõis pura ⁊ clara cõ⸗ uertunt᷑ in mercedẽ recipit.ſiẽ

feſſio:qꝝ vtrũq; pᷣciũ eſt q̊ͥ ab legit ĩ.liij. Eſa. Pꝛo eo ꝙ tra

eleci ipᷣe emit᷑ ⁊ poſſidet᷑. Qð didit in moꝛtẽ aiam ſuã:iõ di
autẽ pᷣcepit dñs:pijce eos ad ſptiaʒ ei plimos.His & ðᷣꝛ y
ſtatuariuũ.nõ ad ſignata ſʒ ad electos vndiq; nõ ſolũ aduo-
ſignãtes refert.vel ad ipᷣim ſi/ cent,ſed etiam afferãt. hoc eſt

.
4

Capitulũ

vel cõpaſſione vł auxilio poꝛ alloq́n no ſlam p illo dediſſs

tent donec inferãt eos in do/ Manifeſtũ eſt ꝙ grauiꝰ ip̃m

mũ dñi. Alioquin qui velut offendũt qͥ pciũ vite eius au⸗

poꝛtatoꝛes ⁊ ſolutoꝛes merce ferunt q; qͥ vitã iam eidẽ ab

dis cõſtituti ſunt:laboꝛẽ 7 ſu⸗ ſtu lerunt. 2 p ter h ocd eterio .
qoꝛem eius ſua mercede frau res videntur eſſe crucifixoꝛi⸗
dant.⁊ nõ ſolũ remanet mer/ bus eius:dum maius et ei ca

ces tanti mercẽnarij in domi nus eidem auferre nõ verent

bus coꝝel.in eccleſijs vel ple- Mercedẽ aũt exigit dñs a p⸗
bibus eis ſubdit vſq; manc: latis ⁊ ſubditis Oercedẽ au
ſed etiã vſq; in eternu. Cũ do tẽ aduocati ꝓpugnatoꝛis agri
minus pcipiat i.xix.Leuitici. cole qͥ interpellatione ſua ⁊ ſa
Põ moꝛabit᷑ opus mercena crificio pacẽ ⁊ remiſſionẽ pec

xxiiij. Deutero. Eadẽ die red/ impetrauit: ⁊ bereditate cele⸗

des ei mercedẽ ſuã. Similr ⁊ ſtẽ reſtituit ⁊ reſtitui nobᷣ obti
ſingulis dicit᷑ generalr. Affer nuit. Derito aũt cõpetẽs ſa

te mihi mercedẽ meã.i.voſip⸗ lariuʒ exigit.⁊ hoc eſt gratitu⸗

ſos q̃s laboꝛãdo vſq; ad moꝛ do ſeu deuotio ⁊ pac ipſiꝰ cõ

tẽ acqſiui. Alioqͥn mercedem ſeruatio ⁊ hereditatꝭ acqſite ꝭ
fertis.nõ cuiuſq; laboꝛis ⁊ ſu totũ eſt dicerene tata patro.
doꝛis mercedẽ ſed ipſi/ moꝛtꝭ einia eius ? qᷓ ad ipſuʒ ⁊ q ach
aufertis mihi, Ab oĩby igitur ad giiaz T graz nobis auteno
põt de iure petere dñs pᷣcium ſolii ad vtilitatẽ ſed etiã ad ꝑ/

ſam, vnuſqſ; iglt tener ei vel gea nobis exigit. ſed hac eige

im vite ſue cin ;ipſaz viti er ipſe p nobis, ſec dubitan

ſeiᷣm reddere velut mercede ↄdignꝗ reddere ñ valemꝰ, Il
laboꝛi ſuo debitã: vł vitam ei lud tñ a nobis exqrit᷑ vt cum
reſtituere:quã ꝓ hmõi merce opꝰẽ vicẽ ei repẽdamꝰ:trade⸗
debñda deo pfiſeruiedo ex/ tes noſmetipſos ĩ moꝛtẽp ho

ſuim et diligente agricolã frau

—

S
b

ne viciſſitudinis vitã noſtraʒ

debea mus:qbus ipſe impen
dit ſuam. Mercedem agrico

le a nobis exigit quemadmo

dũ de agro de quo vt ſpinas

enelleret vicioꝝ:ſpinas ipe ꝑ/
tulit:⁊ ipſis ſpinis quas euel

lebat exuberatꝰeſt. Eſtima la

boꝛẽ ſemẽ ⁊ pluuiã.qꝛ ipſe eſt

qui ſolus nos excolit diſcipli
na:ſemiat doctrina:compluit

gratia:ſerit pnia:vt ei ſoli fru
ctiſicare debeamus. Erube/

ſcẽdũ eſt nobis ꝗ; agri viſibi⸗

les mercede laboꝛis ⁊ ſũptuũ
ſuis cultoꝛibo pꝓ iuribus red⸗/
qunc,ſi deo agricole infructu
oſos nos exhibuerim? ſi mer
cede tanti laboꝛis eius ⁊ ſum
ptuũ detinuerim, Cimeduʒ
elſt tanti aduocati detinere ſa
lariũ:ne exaduerſo ſtatuat li/

tem nobis. Ectanti ꝓpugna⸗
toꝛis frandare mercedẽ ne eũ
hoſtem noſtrũ impugnato/
rem faciamus. Et ta laboꝛio/

dare fructu: ne det nos in ma
ledictõem ? cobuſtione. Siẽ
egit in vjagd Hebꝛe, de terra
1 oba. Merito etiam a no
dis rigi sü
calioõis ſue vt ſimus aduocati

rigit qſi mercedeʒ aduo/

ſine p obtinẽdo iure ſuo et de
ſendendo apud illos. SHimix
liter Z pugnatõis ſue:vt nos

ꝓpugnatoꝛes ꝓ eo exhibeamꝰ

impugnãtes falſitatẽ et pꝛaui

tatẽ:⁊ defendentes veritatẽ et
honeſtatem. Silr ⁊ agricola
tionis mercedeʒs a nobis exi/
git: vt nos ſcʒ agricolas no⸗
biſmetip ⁊ alijs exhibeamꝰ.

Intolerabilis iniqtas:merce

dem xpᷣo dno tã debitaʒ dare
diabolo:cũ ⁊ noſipſi nri nõ ſi
mus ſicut dicit aplus in.vj.D
mead Coꝝ. An neſcitis qiin
mẽbꝛa veſtra teplũ ſunt ſpůſ-
ſancti qͥ in nobis eſt que ha/
betis a deo et nõ eſtis veſtri.
Qð aũt dicit pieci eos ad ſta
tuarium in domo dñi:triplici
ter intelligit a ſtatere vel a ſta
phamo qð eſt pondus q̃ſi ad
põderatoꝛẽ eos pieci:hoc eſt
deũ patrẽ:vł ſtatuariũ.i.fuſo
rem vel ſictoꝛẽ ſtatuarũ:hoc ẽ
ad deuz patré. Mercedẽ emm

ſuaʒ deo patri xpᷣs dũs obtu
lit quaſi vt e appenderet ⁊ de

ea iudicaretet de lr̃ali contra
iudeos ⁊? iudas: ⁊ de ſpũ ali et
miſtica ꝓ ſe ⁊ ipſa mercede.q.

d. vige pater ſinõ dignus ſu,z
etſinõ dignus eſt laboꝛ me

tanta mercede boc eſt tãto ce

tulum

volẽti

q; idigne me exiſtiauit iudaſ vẽ
ditoꝛ ? iudei emptoꝛes.q.d. Ju
dica tu meritoꝝ oim põderatoꝛ
⁊ metalloꝝ oium ſpũaliũ fuſoꝛ:
purgatoꝛ atq; pbatoꝛ. Ulfm
litera.lxx,qᷓ hʒ ad ↄflatoꝛiu. vbi
nos hem? ad ſtatuariu,ocs em̃
argenteos q̊s de pf dat merce
dẽ xpᷣo dno.i.electos in ↄflato⸗

riũ ꝓijcit ⁊ ponderatoꝛi tradit.
De bona ape atq; ꝓbata mo⸗/
neta pactani ⁊ reddi vult merce
dẽ ſuã.vñ ſtati vt eã accipit põ/
derari eã vult podere tẽtationũ
⁊ tribulationũ ne foꝛte eã ð dex
tra lãce eqᷣlibꝛis deijciãt.ſic ma
ioꝛa põdera ſolet facere minoꝛi
in ̊ onñdunt iuſtũꝛ debitũ pon
dus non hr̃e. aũt tribulatio
põdus ſit ⁊ etiã ipſa vᷣtꝰ legit ex

Pſſe i iiij.ſcᷣe ad Coꝝ.his vᷣbil

Id em̃ qð in pnti eſt mometa⸗
neu ⁊ leue tribulatiõis:ſup mo
dũ in ſublimitate ernũ giie po⸗
dus oꝑat᷑ in nob.cue dixit. q.
leue podus.et põdus tacuit ne
terreret. ⁊ vt de dextra lãce deij
ciab eo qð leue vocauerat am
pli? erubeſceres. Ad ſuſoꝛẽ ſta⸗
tuar deu prem eoſdez Pijcit: vt
eos igne ſpuſſcti vl inbulatois
liqfactos ĩ nouas diuie ſilitudi
nis imagics refoꝛmet. Ad con

»„

et purgatos qͥ in mercede ſua a

Pere e et
fallitate et fraude libi vult mo⸗ diẽ i xxj. Au .Dis a

„

tũ rpᷣo ĩ mercedẽ merito gaudeſ
⁊ gliarꝭ.noli exhoꝛrere.noli mi⸗
rari cqͥlibꝛã tribulatõnis ⁊ ↄfla
toꝛiũ:ſciẽs qꝛ xpᷣs dñſ ũ niſi põ
deratos ? ꝓbatos recipiet argẽ
teo 6. GBaude poti? te ſã ad eqͥli/
bꝛã eiꝰ deueniſſe ⁊ ↄflatoꝛiũ.et
ꝓpr h̊ appꝛoxiaſſe theſaur⸗ eiuſ
vt ĩ eis recipiarꝭ. Idẽ tibi etiã ð
tuis.xxx.argẽteis faciẽdũ ĩſinu
at:qbo.. xpᷣm tibi emẽdũ docu⸗

imꝰ vt ad põderatoꝛẽ ⁊ ꝓbatoꝛẽ

deü illos p hũilitatẽ pijcias qſi
nihil iur bñs ĩ ill ſz totũ do tri

dis oĩb-

examiĩſ.alioqͥn ꝓ mercede ſua ?

Pꝛobaniſſima em̃ monera ẽ bo⸗
noꝝ opeꝑꝝ qu dei timo: ? hüle
litas iugi retractoe vcxamigtoͤre
purilicat ? ꝓbat. ꝛoijciciebat
argẽteos ſuos ad ſtatuariũ cus
dicebat Eſa xxvi. Oia opa nig⸗

oꝑat? eſ nob dñe. Et ĩ ↄflatoꝛiſ

i. xiiij qſi pan meſtruate oeſ in

ſticie nre, Debmoõti argenteis a

p eqlib:a 2 flatoꝛiũi trãſiert tan

thes ſubiuges (Jelus aujt ſtetitn

añ pſ idé) In ſt⸗ reſuos dog 1

iminet tmnibulatonis z canaa
nilicae tberen ien i

buẽs. Vel ad ↄflatoꝛiũ qtidiãi.

pꝛccio xpᷣs eos mime recipiet.

Reuertii ad narratoz ſua ſna

⸗
lini⸗
10
lſps
urge

cluſ
gnis
iinn
doan
iſ

E 4 S 1 . 3 4. D “M D eis 4
õ
Entibi leuate capita.triblatio ei lcuiñ cee

5

aduæit velut ſuccuri ab eo miſ dic ſciũt ñ ð cecoꝝ olilio vt te⸗

ſus cõtra amoꝛẽ vite pnñus quẽ ſtionio:ðᷣ luce vl coloꝛibo iudi

atecapita ttiblatio e Ktli e curadu allcui ſi eũ cec
2⁊ moꝛs ñ õᷣ elcõs ſʒ p eis a deo albũ vł nigꝝ iudicʒ.⁊ celeſtẽ iun

hoſtẽ atrociſſimũ panunt᷑:et ve care,ſtãt igit᷑ iteri?ꝰ⁊ ſi dijci vide
5

ui nuci gtiſſi/ ð pnᷣti mifia eoſ ant᷑ exteri

ſtãt ↄfideẽtes de iure

euocaſ ad felicitate etnã ⁊ velut ſuo ſecuri ꝙ ĩ ſuꝑno illo ↄſiſto⸗
maloꝝ oiʒ finis ⁊ egreſſꝰ ð oĩbo rio iudiciũ qð ↄtra eoſh̊ agi vi
erũnii ⁊ pſſur:initii aũt ⁊ igreſ det᷑ retractabit᷑.⁊ ꝓ eiſ ibis indi

ſus oim vonoꝝ. q em̃ deũ ꝑſcẽ
diligit:⁊ ei adherere ⁊ cũ eo eſſe
ðſiderat:initio a q de mifia iſta
educit᷑ ⁊ ad illũ adducit᷑ aggau

det. Star aſtant 2 9fideẽter vini
ſcti coꝛa iudicibo iniqͥs ſcientes

cabit᷑. Jpᷣi vo qͥ eos h̊ iniq̃ iudi
cãt iudicabunt᷑. Moꝛalr vᷣo ꝙ
penitẽs añ ði pᷣſidẽ ⁊ pconẽ ſta
re öbeat edocemur,ſtat ãt qͥ hu
militate erigit qꝛ hũiliatio nr̃a
exaltatio nra ⁊ eleuatõ ẽ ſiẽ hũi

üt, o duo vria iudicia ſecũ aguſil em̃ litas altitudo.Deijcit᷑ ãt ⁊ cadit
ſunt iudicat᷑ ĩ ceł ⁊ a iudicibo iniqͥs. añ pᷣſidẽ hmõi qͥ añ eũ ſe ↄtũa/
et ⁊ vbi audiũt coꝛã iudicibo iniqͥ ſ cẽ exhibet vlł ſuꝑbũ:ñ ꝑat audi
nihe⸗ accuſatões ſuas: audiuũt nihilo re hũiir atʒ ſuſciꝑe ſniaʒ quã ce
e micoꝛã iudice xpᷣo dño ĩ celis leſti ↄſilio ex lege diuia ĩ eũ tule
duH audiut iq; ꝑ fi excuſatões ſuaſ rit. NHe mirerꝭ aut ꝗa ipaʒz hũili
ni ſilr ⁊ vbi ab ipſ̃ ↄdenatiõis ſue anionẽ ſtatũ diximꝰ vel ſtatoem
igg ſnias audiũt: audiũt iriꝰ a xpᷣo qꝛ hũiliatio et ſi deiectio veterꝭ·
4 dſio indice ꝑ fidẽ ſnias ſue ab/ hois ẽ:tñ eleuatio ẽ noui (Et in

—

mpfai ſolutoiſit appꝛobatõis,nõ curãt trogauit eü pjes dices: tu esrer
ſind de iniq indicio ? falſo cecoꝝ ⁊ qᷓ iudoꝝ?:) q; ta crebꝛo eũ ĩtrogat
e rch ſũt ñ videtii: ſcictes pitati ⁊ vt aim ei diligeti examiet. ⁊ ne
4 ſuſticie n obeẽ erronea tudicia foꝛte iniq; i ei ſniaʒ ferat ↄfeſſo
1 ⁊ iniq ſ pdeſſe ſcietes,.qꝛ ſupnꝰ res ocs ⁊ iudices iſtruit vt cĩlx
nen iudex ? poõnfet hmõi iudicia ir qs neſciũt diligeter examinent
fakn rita h 2 iania. maxĩe aũ̃t attede ſicut Job de ſeipſo dicit in. xxix

hal tes ilſs pme ad Eomiii; A ätiu Zä; quã neſciebã diligeter iue

n diegt me dnie e. Repurit igit l, ſtigabi, A aüt midet pilaro (ta

nias nullas: vtpote an iu/ die vitate 9feil?/ auã okeſſiõezʒ
ullics eſ iuſticia. Seinnt tez inten ogat ſacer gott vitatH

ne las inias nullas: vf

— „ 2——

Afiteri debere,. De hoc o q

“ ſequit᷑.(Et cũ accuſaret a pn

cipibus ſacerdotũ ⁊ ſenioꝛib⸗
popull:nihil reſpodit) ſignat
ſoli iudici ſacerdoti ĩ hmõi in

terrogatoiby eſſe reſpõdendũ
ext inſidiatoꝝ calũniã declinã
dam:maxime cũ de bonis no

ſtris interrogamur. Illa eniʒ

fatenda ſunt humiliter ſacer⸗

doti et cũ timoꝛe.quia ex illis

ꝓ parte noſtra pẽdet iudiciũ.

NQODuãto em̃ maioꝛa bona nobᷣ
aut data aut cõmiſſa ſunt:tã/

to grauius delinqmus ea de
ferentes ⁊ pꝛoijcientes.tanto

etiam in deum magis ingrati
exiſtimus. Quia igit᷑ hoꝝ ma
ioꝛitas vel minoꝛitas culpaʒ
noſtrã aut aggrauat:aut mi/

nuit.merito noſtrũ ex ea dixi
mus pẽdere iudiciũ.⁊ ideo ſa

cerdoti innoteſcẽda ſunt oĩa.
pſertiz cum de eis interrogat
vt plene ſq; inſtruat᷑ qͥ iudica

turus ſedet. Bona vᷣo noſtra

vł mala alijs annũciare non
ſine ꝑiclo noſtro et eoꝝ poſſu
mus qͥ audiunt.vtrũq; em̃ ꝑi
culoſũ nobis eſt:⁊ laudari ab
eis:⁊ vituꝑari.De his mani⸗
feſtũ eſt qui ad malignãdum
tm̃ de malis noſtris interro/
gant ꝙ nullatenus eſt eis re⸗

ſpondendũ Et hi ſignant hic
pꝛincipes ſacerdotũ ⁊ ſeni
oꝛes populi. Nolebat dñs re
ſpõdere quod ad cauſamnõö
ptinebat, vel quod paſſionez
eius auerteret:ſed ꝑ ſolã ↄfelꝰ-
ſionẽ veritatis: hũilitate moꝛ
tis querebat.in qᷓ ſciebat ſalu
tem mũdi cõſiſtere: exempluz
ſimul ⁊ doctrinã pᷣbens peni
tentib⸗. vt ꝑ humilẽ confeſſio
nẽ veritatis moꝛtè querãt ve
teris homĩs: in qᷓ ↄſiſtit ſalus
⁊ reꝑatio noui.CX ſi detracto
res ⁊ cõuiciates ꝑ iſtos intel⸗
lexerimus bene ↄgruit. Dicit
em̃ pilatus (Hõ audis qᷓnta

aduerſuz te dicũt teſtimonia)

Nulle em̃ ſunt ſentẽtie eoꝛuz
nulla teſtimonia: ⁊ hoc eſt qqG⸗/
niã pᷣter ius ⁊ nõ in iudicio fi
unt. Ideo ergo nõ ſunt cura⸗-
da ei qͥ ab alio ⁊ ꝑ alia ⁊ alibi
iudicandus eſt. Ipſi em̃ ⁊ nõ
iudices ſunt.⁊ ꝓpter hoc nul-
la eoꝝ eſt ſententia.nec reme⸗
dio amellatioie indigeternõ

teſtes ſunt.qm̃ vt ad vnũ di -

camus:nulla prãte vel autoꝛi
tate:nullo iuris oꝛdie pcedut
Et mirabilr queri moꝛs ve
teris hoĩs ⁊ remiſſio peccato

rũ largiſſima obtinet et gratii

ſimũ deo ſacnificiuʒ offertur

„

— —

tbie
ſenn
iore
n
ſone
lol

N
.

e
ſcſo

ſre⸗

re
nin

ℳ

6

LXXI

dum hmõi hoĩes patienter et diderunt te mihi)et hoc rete

hũiliter audiunt᷑: et benigno tota em̃ accuſatio ⁊ teſtificatõ

aĩo interiꝰpoꝛtant᷑. Veliõ no ſacre doctrine et exhoꝛtatiõis
luit falſis incriminatõnibo re ad hoc eſſe debet ↄtra pecca/
ſpõdere.qꝛ de eis iam iudica ta ⁊ veterẽ homineʒ vt tradat
uerat pilatꝰ ⁊ plane dixerat ſe pᷣſidi pniali.Et hi qui ad hoc
in eo nullã inueniſſe cauſam. intendunt gens noſtra ſunt ꝑ
nec etiã herodẽ. Maxĩa autẽ miam quã nobiſcũ faciũt p⸗
dñi Jeſu patieẽtia eſt qͥ oẽs ſu ximitatẽ ſuã ad nos cõpꝛobã
as accuſatões hoc eſt cõuicia tes:ſicut legit᷑ in.x.Luce de ſa
et detractiões ſilenter ⁊ patiẽ maritano. Quis inqͥt hoꝝ di

ter audit. Ammirabilẽ aũt pa
tientiã ſuã efficit dũ reſpõſio/
nem aut defenſionẽ exactꝰ nõ
exhibet.et hoc eſt dicere ( Hõ
reſpondit eis ad vllũ verbuʒ.

ita vt mirarentur vehemẽter)
Maxime em̃ in hoc ãmiran

da ẽ patĩa ⁊ hũilitas ꝙ nec in
nocentiaʒ ſuam etiã ᷣbotenꝰ
defendere curãt:ſciẽtes victo
riam ſuã non in pugna ꝑ de/
fenſionẽ ↄſiſtere.ſed in ceſſiõe
toleratõis ⁊ benignitatis. C

aũt Johãnes addidit i. xviij.

xit dñs Jeſus videt᷑ eius ꝓxi
mus.Ille aũt reſpõdit:qui fe
cit miſcdᷣiam cũ ipᷣo. Iſti ſunt
et pontifices noſtri qͥ pontem
nobis faciũt q̊ ad deũ redea⸗
mus.et hũc põtem ex marga/
ritis ſacroꝝ eloquioꝝ ⁊ ramiſ
ligni vite qð ſapĩa eſt:nobis
extrunnt. Pons iſte pnia eſt
cuius extructionẽ maxie niti
impedire diabolus. et cũ con
ſtructꝰfuerit:totis ſtudijs ⁊ v
ribus illũ euertere ⁊ deſtruere
conat᷑.CX aũt huic ⁊ pontifici

(qꝛ pilatus dixit NHunqͥd ego bus nibil reſpondit dñs Je/

iudeus ſum:gens tua ⁊ ponti ſus:pculdubio quia doctoꝛi
fices tui tradiderunt te mihi) bus nos ſuꝑ pcis noſtris ac
In q̊ iuxta literam intẽdebat cuſantibo nihil ex aduerſo no

oſtendere ꝙ merito ignoꝛaret bis reſpondendũ ſit:qn potiꝰ

eũ eſſe regez iudeoꝝ(Nunqͥd toꝶ gaudijs amplectẽda ẽhu
ego iudeꝰſum q̃ſi em̃ hoc ſci/ iuſmodi accuſatio. Allegatio
am te eſſe regẽ iudeoꝝ (gẽs in em̃ ꝓ nobis et quaſi coꝛroſio
quit tua et pontifices tui tra⸗ et limatio vinculoꝛũ noltend

De hoc Ecẽi.iiij. Hõ contra

verba pncipũ ſacerdotum et
ſenioꝝ populi aduerſus ieſuʒ
q veritas eſt.ſed ſignata ᷣba
veritatis erant ſicut expoſui/
mus qͥbo nullatenꝰↄtradicen

dũ eſſe ĩſinuare voluit ipſa ve

ritas taciturnitate ſua.Qõ ãt
ſubiuxit dũs Pilato fm Jo/
hannẽ (Regnũ meũ nõ eſt de

hoc mũdo)verũ eſt. Regnum
em̃ qð eſt ecclia de celo eſt.qꝛ

totũ qðᷣ habet de ſurſum eſt.
ſicut legit᷑ in.xxj. Apoc. Ego
iohes vidi ciuitatẽ ſanctã hie
ruſalem nouã deſcendentẽ de

celo a deo paratã. Et ipſemet
in. xv. Joh. De mudo nõ eſtꝭ⸗

ſed ego elegi vos de mundo.
Silr neq; regnum.igra qua

in elect; regnat ⁊ q̃ ipſi regnãt

ſub eo ſuꝑ carnẽ ⁊ vicia:nõ ð̊

mũdo eſt:ſed de ſurſum deſcẽ
dens a pr̃e luminũ. Sʒ neq;

regnum.iptãs qᷓ regit olĩa de

mũdo eſt:imo ſup mũduʒ ⁊z a

patre habet eam. Vel regnũ
meũ nõ eſt de hoc mũdo.i.nõ
eſt mũdanũ:vt in eo regnem
ꝑ vim atq; potentiã:ꝑ bellũ ⁊
oppꝛeſſionẽ:ſed magis ꝑ patiẽ
tiam ⁊ ceſſionẽ. Regna quip/

₰

dicas v̈bo veritatis vllo mõ.
Verba qͥ ppe falſitatis erant

4 S „ 2
D F
.

pe mũdi bella ⁊ violẽtie dã⸗

modo creauerũt. Sed regnũ
dei magis patietia:pax: ⁊ ceſ/

ſio. ⁊ huic intelligẽtie cõgruit
qð ſequit ( Si ex hoc mundo
eſſet regnũ meũ: miniſtri mei
vtiq; decertarẽt vt ñ traderer)

Regna qͥpe decertatõibo ſeſe

tuent᷑ cedendo aũt et patiẽdo
deſtruunt. Ecõtrario regnũ
dei pace ⁊ patia fulci᷑ et am/
pliat᷑. Vnde ad Ro.xiiij.Re-

gnum deli nõ eſt eſca ⁊ potus

ſed iuſticia Wi et gaudiũ in
Diſtri regů mun

ſpũſancto. Miſtrir
danoꝝ nõ noꝛũt niſi decerta/

reꝓ regibus ſuis. Ecõtrario
vᷣo miniſtri regis celeſtis ꝓre
ge ſuo cedere ⁊ pati potiꝰ edo
cti ſunt. (Regnum meũ non
eſt hinc Dixit itaq; ei pilat er
go rex es tu. Rũdit ei Jeſus:
tu dicis qͥa rex ſum ego) Iſta
oĩa ſunt plana. Qõð vᷣo ſequit
Ego in hoc natus ſum ettad
hoc veni in mũdũ vt teſtimo-⸗
niũ phibeam vitati) Ad hoc
qᷣpe natꝰ a patre vt vᷣbuʒ ſpi
rituale de loquẽte ſpũaliter.et
vt imago de inſpectoꝛe ĩter ip
ſum inſpectoꝛẽ ⁊ loquentẽ ceK/
tera oĩa oſtenderet. Illo enix
verbo vᷣitatem ſuã loquit᷑ deꝰ
pater angelis et ſanctis aialbb

— „ — —,—

— L —

6 z

gi
Dil
guit
nch

tin,

olns
nuns
rta/
grio
pre
ede
non
.
e
it
1d
0r.

e
hi
6
1
⸗

d⸗

Folium

et ipſe teſtimoniũ paterne ve/

ritatis.hoc eſt verbũ certiſſi⸗
mũ atq; firmiſſimũ cui ſoli de
paterna veritate credẽduʒ eſt.
p quod ſolũ ipſa cognoſcitur.
Vnde in pmo Joh. Vnige⸗
nitus qͥ eſt in ſinu patris ipſe

egnarrauit. Vel in hoc natus

ſum in mũdo.natiuitate tꝑali
de virgine(vt teſtimoniũ ꝑhi
beã veritati)quã falſitas opi⸗
nionũ ⁊ vanitas ipſa tꝑaliuʒ
obnubilat ⁊ videri non ſinit.
Ad hoc quippe lux emittit᷑ et
oꝛit᷑ vt veritatem reꝝ q̃ ad ſa/
lutem ꝑtinent oſtẽderet:⁊ con

trarioꝝ erroꝝ nubila diffuga

ret. Pꝛopter qð ⁊ ipſe in euã/
gelio Joh.viij.ðt. Ego ſũ lux

mũdi:qui ſequitur me nõ am

bulat in tenebꝛis. Et iix. eiuſ
dẽ.q;diu ſum in mũdo lux ſuʒ
mũdi. Natiuitas ⁊ oꝛtus idẽ.
Vnde ⁊ oꝛtꝰſolis iuſticie na/

Malachie.iij. Oꝛiet᷑ vobiſ ti

ſic et ad hoc per ipſum. rena/
ſcimur:vt teſtimonium perhi
beamus veritati.⁊ que ipᷣe eſt
et quam hic docuit ⁊ oſtẽdit.
Non ſolum aũt debemus ꝑ/
hibere teſtimoniũ veritati cõ
feſſione oꝛis.ſed et opeꝝ.Te/
ſtis enim veritatis non debet
eſſe niſi verus. Nõ poteſt aũt
eſſe verus qui partem habet
falſitatis.Quocunq; ergo vi⸗
cio laboꝛet quis:nõ eſt teſtis
idoneus veritaꝶ.ſed neq; ve/
ritatem nouit qui mendaciuzʒ
diligit. Qui em̃ dicit ſe noſſe
deum ⁊ mandata eius nõ cu
ſtodit:mendax eſt.vt legit᷑ in
ſcðᷣo pme Johis. Nõ eſt igi
tur teſtis idoneus veritatis.

Gequit᷑. Om̃is qui eſt ex ve

ritate audit verba mea.) To⸗/
tus vetus homo ex falſitate ẽ
atq; mẽdacio.ſicut expꝛeſſe le

gitur in. iij. ad Colof. Moꝛ⸗/

titicate membꝛa veſtra qᷓ ſunt
ſuper terram: foꝛnicatiõeʒ ⁊c̃.

mẽtibo nomẽ meuʒ ſol iuſticie Quis em̃ dubitet omnia mẽ⸗
Veritas igit᷑ vł ipſe pater vł bꝛa illa que ibi enumerant᷑: et
ipſa diuinitas q̃ oppoſita eſt omnia mendacia eſſe et inſa/
oĩ falſitati ⁊ vanitati hic acci nias. Sed hoc totũ alibi diſ
pienda eſt ſicut expoſuimus. ſerendũ eſt. Interiʒ aũt ne du
Sicut autem ipſe natũ ſe di/ bitet᷑ veterẽ hoĩem ex menda
cit ⁊ veniſſe in mundum vt te cijs ⁊ inſanijs eẽ ↄpoſitũ:⁊ ꝓ
ſtimoniuʒ perhibeat veritati: pter hoc vᷣitat epniſoremt

Capitulũ

aduerſariũ:⁊ circa veritatem

erroneũ.Et ideo merito vᷣba
veritatis nõ recipit.qð eſt au
dire.vel eſſe ex veritate:idẽ eſt
quod eſſe veꝝ.Cuius aũt coꝛ

veritas occupauit verba veri

tatis reſpuere non poteſt. ſed
ea velut ſibi cõgruẽtia ⁊ ami⸗
ca amplectit᷑. Mens vᷣo quã
falſitas occupauit ⁊ poſſidet:
verba veritatis falſitate ſe op
ponente nõ recipit. Sicut le/
gixt᷑ xxvij. Pꝛouer. Non reci⸗
pit ſtuleꝰ verba pꝛudentie niſi
ea dixeris que verſant᷑ in coꝛ/
ge eius. Quod ⁊ ꝑ ↄtrariũ ac
cipiendũ eſt de ſapiẽte.qͥ ver/
ba ſtulticie nõ recipit. Qui ex
veritate eſt habet aures veri⸗
tad ⁊ veraceo.⁊ ꝓpter hoc ver
ba veritatꝭ audit interiꝰ.(Di⸗
cit ei pilatꝰ Quid eſt veritas)
Pꝛudenter interrogauit pila

tus.ſed infructuoſe dũ reſpõ⸗
ſionẽ nõ meruit.nec etiã expe

ctauit. Bꝛeui interrogatõe to

tam dñi ſaluatoꝛis doctrinaʒ

cõpꝛehẽdit. Totꝰem̃ liber do
ctrine catholice ⁊ tota ſapien
tia celeſtis:nihil aliud eſt niſi
agnitio veritat:. cuiꝰↄgnitio/
nẽ ꝓmittit diſcipulis in.viij.
Joh̊. Siinquit vos mdſeri/
tis in ſermone meo: veni diſcl

4

puli mei eritis et agnoſcetꝭ ve
ritateʒ. Hec eſt ãt veritas q̃ ſe
intuentes illuminat:paſcit: re

ficit:ſolidat:⁊ delectat.q̃ etiaꝰ

amplexãtes nõ illudit:⁊ inni/
tentes ſibi nõ deijcit vt vani⸗
tas.Hec eſt veritas q̃ ab erro
ribus ⁊ inflatiõe quos replet
liberat:⁊ ab illuſionibo ample
xantes ⁊ a pᷣcipitijs innitẽtes.
q̃ omnia ꝓpter falſitatẽ erroꝛũ
⁊ vanitatẽ creaturaꝝ diximꝰ.
Ex quibo tota illa maledicta
materia veteris hoĩs:vicioꝛũ
vniuerſitas oꝛit᷑. Falſitas em
et vanitas nec oculos implet
aut illumĩat intuentiũ:nec im

plet bꝛachia cõ plectentiũ nec

põdus ſuſtinet innitẽtiũ.⁊ ꝓ/
pter hoc aut erroꝛe ðᷣcipit.aut

vanitate ſua illudit et deijcit.

vñ nihil aliud eſt pctõꝛ qᷓ; er/
roꝛe deceptꝰ in credendo.(Et
cum hoc dirxiſſet exijt ad iu⸗
deos ⁊ dixit eis. Ego ĩ eo nul
lam cãm inuenio) Frequens
iſte exitus ad pꝛincipes ſacer
dotũ ⁊ ſenioꝛes populi:nõ ſo
lum eius diligentiã in inueſti
gatiõe cauſe:⁊ ſollicitudinem
eius ſuꝑ liberatõe dñi ſalua⸗

toꝛis oſtendit. ſed ꝙ frequens

debet eſſe recurſus iudicuʒ et
cõfeſſoꝝ ad iuriſꝑitos ⁊ legis

—

——

— —

k

diuine doctoꝛes moꝛalxr inſi⸗ id eſt in paſca:qͥ dies peniten
giͤſe nuat. In foꝛo nanq; foꝛenſi ð tie eſt ⁊ ↄfeſſiõis:queʒ celeſtis
n cõſilio iuris ꝑitoꝝ ⁊ in reſcri/ ecclia feſtiuũ ducit atq; ſolen
aiß pto. In foꝛo penitẽtiali de cõ nẽ ſicut ſepe oſtẽédimus. Sed
nn,⸗ ſilio ſacroꝝ doctoꝛũ et ex lege attende qͥs ſit pplus qͥ clamat
ni⸗ diuina iudicandũ eſt. Hi eniʒ ꝓ barraba: ⁊ contra xpᷣm cla/
eno ſunt accuſatoꝛes peccatoꝝ at mat. plerũq; ĩfirmitas peccã/
plen q; peccãtiũ. Poſt hec reuer/ tis:erubeſcẽtia eiuſdẽ: iuuẽtꝰ:
npe tendũ eſt nobis ad narratõeʒ nobilitas:ſocietas mũdi:ob⸗
ſich Mathei. (Per diẽ aüũt ſolen/ pꝛobꝛiũ:⁊ innũerabilia hmõi
mmi nsẽ cõſueuerat pᷣſes pplo dimit q̃ clamoꝛe ſuo q̃dãmõ ſuade-
ind, tere vinctũ vnũ quẽ voluiſſʒ) re nitunt᷑ vt liber a pena peni
ice Johes aũt in.xviij.ita habet. tentiali pctõꝛ dimittat. Sed
i Eſt aũt cõſuetudo vobis vt imꝑitus ⁊ iniquus cõfeſſoꝛ et
eß, .vnũ vobis dimittã in paſca.) alter pilatꝰad clamoꝛeʒ hmõi
le Vnge manikeſtũ eſt diẽ ſolen ppli inſaniſſimo furoꝛe dimit
in nem vocari paſca. Pꝛeſes pe tit peccantẽ vt nulla pena pe/
iner nitentialis tot apud ſe hʒ vin nitentiali eũ feriat. Vel pplus
1,, clos q̃t veteres hoĩes in vno clamãs ꝓ barraba ꝓplus vici
Ccoſitente inuenit.Hi aũt ſunt oꝝ eſt ipſius confeſſoꝛis. Idẽ
i luxta numeꝝ vicioꝝ vl pctõꝝ vl ſile apud iniquos iudices
, yäy3nſ⅜⸗ in eodẽ hoiĩe foꝛnicatoꝛẽ:ſu frequenter fit:vt pꝛo barraba
lt perbũ:auarũ:q̃ſi diuerſos in id eſt pꝛo quouis iniquo cla/
, ltelligas.ſed hi qͥdẽ ligati ſunt mat multitudo rogantiũ:cla/
u vinculis pctõꝝ. Nihilominꝰ mat nequitia ipſius iudicꝭ ac
1 Iñ ⁊ nouus hõ ligatus eſt vin remiſſio vel cupiditas eiꝰ. cla
culis ſctõꝝ deſiderioꝝ ⁊ boni mant etiaʒ munera. Et vt ad
ppoſiti ⁊ obediẽtie: quã debet vnum dicamus:clamant oĩa
impẽdere cõfeſſoꝛi.De oibus que a veritate ⁊ iuſticia iudi⸗
en bis maniteſtũ eſt eũ nõ poſſe cem deuiare ſuadent. Clamo
n dimittere niſi vnũ:hoc eſt no rem autem hmoõli ſolus pilatꝰ
46 num q vnꝰ eſt. Et hãc debet exaudit:⁊ ex fauoꝛe ſolus ab⸗
habere cõſuetudinẽ vt illũ ab ſoluit vel condemnat:agẽs iu

* . 4 . R .
ððꝗꝗ”ð ð
*

7

nec cuiuſqᷓ; accipietis ꝑſonaʒ

quia dei eſt iudiciũ. Hic q dẽ
pplus apud iniqͥs iudices cla

mat cõtra innocetes ne dimit
tant᷑.Qui aũt nõ habent ĩ cõ
ſuetudine vel vnum dimitte/

re:deterioꝛes ſũt pilato:qͥ ſal⸗
tem vnũ dimittebat. Qui aũt
nheminẽ dimittũt: quẽ vel pe/
na nõ feriãt: vel a q̊ pecuniaʒ

extoꝛqueant: iniqoꝛes ſe eſſe

pilato manifeſte oñdunt.Qð
auũt ſequit᷑( Habebat aũt vnũ
vinciũ inſignem) i.ſamoſum

vel nobilẽ qͥ dicebat᷑ Barra⸗

bas) qͥ interpᷣtat᷑ fiius patris
id eſt diaboli qͥ atonomaſtice

HNulla erit diſtantia ꝑſonarũ

bolus.quem qͥdẽ vinctũ apð
ſe habet iudex:q̃tiens vinctũ
habet reũ quemcũq;. Silr et
ↄfeſſoꝛ.vnð ⁊ toties ipᷣm bar
rabam ſpũalr cõdẽnat et occi
git qtiens reuʒ in eo ꝙ re? eſt
hoc eſt in ipſo reatu q;tum ſcʒ
Vita qppe diaboli in pctõꝛi
bus ipᷣm pctm̃ eſt vel reatus.
Vnde et dum ligat᷑ pcrõꝛ q̃li
bet modo vt nõ peccet vł pec
care nõ poſſit: amplius ligat᷑
diabolus in eo. Hunc etiam ⸗
barrabã ligatum apud ſe bz
vnuſquiſq;.quia in ptãte ha/
bet liberi arbitrij vt eñ vel di⸗
mittat vel occidat ſpũ aliter.ti
meat autẽ vnuſquiſq; ſibi ne

dicit᷑ pater ꝓpter inũerã mul barrabam iſtum.i.diabolum

titudinẽ filioꝝ.vel ꝓpter male
dictũ illud puilegium genera
tionis ꝙ de bono malũ gene⸗
mat vel de ſeipſo genuit vt di⸗
abolus eſſet. Vel yronice pa

ter dicit᷑ diabolus ⁊ ꝑ antifra

ſim.quia reuera non generat.
ſed degenerat.qꝛ genus nati⸗
uum et generoſitatem autert:
et generatiõem nature ⁊ gra/
tie deſtituit ⁊ ðgenerare facit.

Barrabas igit᷑ et diabolꝰ ac

cipipõt qui filiꝰ eſt pĩis vt di

vel veterẽ hominẽ dimittat ?
llberet ex illa ſententia qua in
iij. Reg. xxiij.ad regem iſrael
Cuſtodi virum iſtum qͥ ſi la
pſus fuerit:erit aia tua ꝓ ani⸗
ma illius Hoc eſt rex iſrael in
gicium tuum quod locut es.
In lapſu igitur ⁊ euaſiõe bar
rabe iſtius:moꝛs eſt vniuſcu/
iuſq; noſtꝝ.ſed execrabili im⸗
pietate aiam ſuam ſepe ꝓ ani
ma illius miſer peccatoꝛ po⸗
nit:dum vt ille viuat ſicut ex⸗

——-——YYð —

—
. „ —ʒ—

poſuimus, eam ererne moꝛti re dũ excõicatiſſimũ barrabꝭẽ
ſubijcit. Noli igit᷑ o peccatoꝛ receptas. ⁊ hoſtẽ dei atrooiſſi
barrabã quem apud te liga/ mũ nõ ſolum apud te hoſpi⸗

tũ habes: hoc eſt ptãti tue tra tio recipis ſed et ↄtra deũ de/
e ditũ ⁊ ſubiectũ:noli inquã eũ fendis. Si & iudex es ſoꝛẽſis
n dimittere libeꝝ:⁊ noli velut al erhoꝛre pilati nequiciã:qͥ cuʒ
ter pilatus clamãtẽ ꝓ eo exau detrimẽeto iuſticie voluit pla⸗
4 dire multitudinẽ vicioꝛũ/ſ.tu cere pplo adeo vt latronem ?⁊
6 oꝛũ aut alioꝝ qrũcũq; que li, homicidã ⁊ ſeditioſum dimit
, berationẽ ei tibi ſuggerunt ⁊ teret ⁊ innocentẽ cruciſigeret

ſuadent. Quid ergo de his q Si ↄfeſſoꝛ es:nõ minꝰhãc in

.

n⸗
03
19
P/

g nõ ſolum barrabam nõ occi/

dũt:nec ſolum apud ſe recipi
unt vt latro ſit.ſed etiamm dñm

oĩm que poſſidere debuerant
cõſtituunt.Hi ſunt toꝛpidi et
negligentes pctõꝛes qͥ diabo
lũ vel veterẽ hoĩem ſibi nõ ſo
lum dñari ꝑmittunt ſed et vi
oletiſſima duriſſimaq; tirãni
de ab eo ſe pᷣmi ⁊ affligi gau⸗
dent. NHelc o miſer pctõꝛ qꝛ

barrabas q latro eſt ⁊ homi⸗

cida ſicut vocet Marc/ xv.
et Au. in. xxiij ? Joh. in. xviij

goq latronem ? bomicidã re

ceptare nõ times: ab eo pᷣmꝰ
et bonoꝝ tuoꝝ ſpũalium ſpo
liatõem et inguiatoem pater⸗
DBed neq; eccliaſticam cenſu
rà ſoꝛmidas. nec vereris ſide

litatẽ qu
ðZZ è

thie. ae e.
et ad ingulagu te. Derito er

fidelitatẽ deteſtare et memẽto
qꝛ pᷣco et carnifex inſtitutꝰ es
vicioꝝ:nõ nutrix:nõ lactatoꝛ
nõ applauſoꝛ atq; defenſoꝛ. ſʒ
hoc totũ ſine dubio ðbes vir
tutibo ⁊ nouo hoĩ. Attende G
quãta ſit iniqͥ tas ſi contrario
moõ te gelſſer videlicʒ ſi carni
fex ⁊ lictoꝛ ſis virtutũ et noui
homis. vicloꝝ vᷣo nutrix atq;

patronꝰ. Si aũt iudex tuip⸗
ſius es qͥ es q̃tiẽſcunq; teiꝛßm
examinas: ⁊ de coꝛrigẽda vi⸗/
ta tua apud temetipᷣm delibe
ras. Caue ne te ibidẽ pilatuʒ
exhibeas vt diabolum vl ve
terem hominem abſoluas. et
teipſum non ſolum moꝛti pꝛi
me que culpe eſt. ſed et tercie
que dãnationis eſt eterne ſub
ijcias. Aniaduerte barrabaʒ
id eſt diabolũ et chꝛiſtũ apud
te et eante caalam agere 2

Adduerte qꝛ ſi diabolũ dimiſe non paſſione et veritate ſicut

ris:xpᷣm ſpũalr in teipſo occi ſepe diximus neq; cõpaſſiõe.

dis. Similiter ⁊ econuerſo ſi quia nec pati nec cõpati põt
xpᷣm dñm in te ſpũaliter libe⸗ de cetero. ſed quia ipſe ceſſat

rauerꝭ:diabolũ occidis.Sa/ opꝑari bona in nobis ⁊ ꝑ nos

tage ̊ exeplo pilati vt ipᷣm li⸗ qñ noſipſi bona oꝑari deſiſti
beres. Nos aũt ecõtrario vt mus.illũ ꝓhiberi qũ nos ꝓhi
diabolum liberemꝰ ⁊ xᷣm oc bemur ab hocet ligari qn li⸗
cidamꝰ ſatagimus.plerũq; pi gamur noſ. Silr q;dtum ad h
lato in hocipo neqoꝛes.Quo hic in nobis dicit᷑ Rex em̃ ali

tiens em de petõ perpetrado qs et ſupare et ſupari in ſuis

gpud nos deliberamꝰ: qͥd ali

udq; xpᷣm in nobis occidere
ſatagimus: ⁊ diabolũ libera/

re qͥ apud nos tã diu vinctus

tenet᷑ q;diu noſipſi vincuł ſa/
pientie ſalutarꝭ vincti et cõpe
dibo eiuſdẽ cõpediti tenemur.

hoc eſt qtienſcunq; dei timo/

re ⁊ amoꝛe a maliſ coercemur
Ligatus igit᷑ apud nos eſt di
abolus et ſimilr vetus hõ: vt

nihil ꝑ nos vel in nob poſſit e udiuit fe
re peſſime que iuidia eſt:et pe
titõeʒ fauoꝛabiliſſimã noluit

q́tiens noſipſi ſic xpᷣo dño al⸗
ligati ſumus.de qua alligatu
ra Ecẽi.vj. VNincula illius al
ligatura ſalutaris. Silr ecõ/
trario vinctꝰ eſt xpᷣs apð nos

ſpũalt: qñ ad bona facienda

ligati ſumus vinculis pꝛauo
rũ ðᷣſiderioꝝ.ſicut ſepe oſtẽdi
mꝰ ex.v. Pꝛouer. YFunibo pec

cum ꝑ ſe nihil agat aut patia

tur vſitate dicitur. Dimitte er
go vinctum xpᷣm dũm: ⁊ occi

de in te diabolũ.Libera vltã

tua.i.gratiã ⁊ occide moꝛtẽ tu
am/i.culpã. Noli fauere iniqᷓ

multitudini et noli dicere cuʒ

pilato multitudini(Quẽ vul/
tis dimittã vobis barrabam
an Jeſum qͥ ðꝛ xp̃ᷣs. Sciebat

em̃ ꝙ ꝑ ĩnidiã tradidiſſet euʒ)

Rugitũ et eiulatũ audiuit fe/

audire iuſticie (Begete au

tẽ illo ꝓ tribunali:miſit ad eũ

vxoꝛ eius:dicens.nihil tibi et
iuſto illi ꝛc̃. Vxoꝛ pᷣſidis ſpũ⸗

aliter nulla rectiꝰ intelligit᷑ ;ᷓ

iuſticia. huic em̃ debet toto

amoꝛe ↄiũgi et adherere, hac

catoꝝ ſuoꝝ qͥſq; cõſtringitur. debet totis viſceribo amplexa

Ligatio ergo nr̃a xpᷣi dni eſt: ri:Ex hmõi cõmixtione gene

t
ſder
hot
ſa
1os

ß;
bet
1
fe⸗

—
—

„

rare debet filios iuſticie. gene nauit inuenculam.ſic q facit
ratione.ſ.rectoꝛũ que bñdicet᷑ ꝑ vim iniquũ iudiciũ. Vñ iu

Soboles ſſta rcã iudicia ſũt
et ſemite iudicioꝛũ. Vxoꝛ iſta
mittit ad p̃ſidem velut qndaʒ
nunciũ rectitudinis cogitatõ

nem.q̃̊ quidẽ nuncius aduer

ſus oẽm iniquã accuſationeʒ
nihil rectius aut ↄueniẽti di
cere poteſt pᷣſidi q;ᷓ (nihil tibi

⁊ luſto illi)qͥ iniq̃ accuſat᷑.Co

gitatio vo rectitudinis nũciꝰ

eſt ipſiꝰ iuſticie, ab ipᷣa em̃ mit
tit᷑:q̃ qð diximus ipᷣi pᷣſidi in/
terius loquit᷑:nec debet eſſe p
ſes qͥ vxoꝛem iſtã nõ habuerit
A p̃ſide em̃ ſoboles quã dixi
mꝰ quaʒ nec ex adulterio nec

ex alia vxoꝛe gignere pᷣt. Dic
ergo vxoꝛati.i.hmõi vxoꝛem

habentes:ſoli tribunalibo pᷣfi
cſendi ſunt. repellendi vᷣo foꝛ
nicatoꝛes qͥ cum iniqͥtate q̃li⸗
neq; poſſibile vt aliunde oꝛia
tur iudiciũ q; ex iuſticia. Per

uerſiſſimi igit᷑ ſunt qͥ de iniu/

ſticia volunt gignere iudiciũ.
Spadones aũt ⁊ vim gene⸗
ratiuã nõ habẽtes ad generã

dã ſobolẽ rectitudtnis:repu⸗
tat ſcriptura eos qͥ hmõi vxo

re caruerũt. VUñ Ecci.xx. Eõ
cupiſcetia ſpadonis deuirgi/

dex q̃ſi ius dicens vel iurꝭ di
ctatoꝛ intelligi᷑. Qualr᷑ auteʒ

ab eo ius dicendũ ſperat᷑ qͥ ſo

lam iniqͥ tatẽ in coꝛde habuit
cũ ipſa vᷣitate teſtante:de abũ
dantia coꝛdis os loqͥ neceſſe
ſit. Nõ poteſt ñ eſſe iudex ini

quus q aures daudit ad vo/

cem iuſticie. MDulta inqt vx
oꝛ pilati paſſia ſum ꝑ viſuʒ ho
die ꝓpter eum) Ad lram qpe
demones multiplr inſtabant
apud vxoꝛẽ pilati:ꝛ⁊ ꝑ eã apð
pilatũ vt ſic xpᷣs dñs libaret᷑.
iʒ Bᷓ qdẽ nõ amoꝛe liberatõis
ſed vt fructus impediret᷑ paſ/
ſionis. A q̊ apparet neqͥ cia iu
deoꝝ qͥ nec deo nec demoni/

bus acqeſcere voluerũt vt ip

ſe liberaret᷑. HNõ qͥ dem deꝰp

inuidia et iniqſſima voluũtate

ipam moꝛtẽ xpᷣi ſitiebant.⁊ ꝓ/

pter hoc totis eam viſcenbo p

curabant. Demones autẽ qſi

minoꝛi neq cia eam impedire

moliebant᷑ ⁊ totũ hoc ꝑ iuſti

ciam ⁊ ſub obtetu iuſticie cui
ſile ſepiſſime diabolus opa/
tur. quotiens nanq; tribula/
tionẽe fructuoſam patiẽtib co
gnoſcit eſſe: eam auertere mo

Capitulum

lit: ⁊ ꝓſpitatẽ pꝓ viribo pcurat
q buſcunq; ſcit eaʒ eſſe ad ꝑni
ciem.Ex q̃ accidit vt etiã mi⸗
niſtrꝭ iuſticie nõnunq; ſuade

at ſub obtentu mie vel etã iu
ſticie ab eis q diſciplie ſũt de⸗

ſiſtere: videns diſciplinaʒ eſſe
fructuoſam patiẽtibo.vñ ⁊ fa/
cile errãt miſtri iuſticie in his
niſi eos vnctio docuerit. ꝑ iu
ſticiã nãq; ⁊ mĩaʒ eoꝝ nititur
obtinere ⁊ impugnare ſubdi/

tos. Verbi gra.cũ deliqͥt ali/

quis infirm vel leuiter: ſi no/

uit eum dia bolus impatientẽ

et infirmũ ad poꝛtãda ea que
diſcipline ſunt:inflãmat pᷣla
tum eius q̃ſi ſub pᷣtextu iuſti/
cie ⁊ rectitudinis vt illuʒ gra/
uiter aut obiurget aut puniat
cui ob nimiãꝗ teneritudine ip/
ſa oblurgatio vel pena diſci⸗
plinarꝭ vertit᷑ in moꝛtẽet hoc

qa ꝑ ipam incidit in iram vel

odiũ moꝛtale aduerſus pᷣlatũ
Vides ergo qualiter ꝑ ipſaʒ
pꝛelati iuſticiam deducere co

nat᷑ ſubditũ ad ire vel odij in

iuſticiam. Similiter ? cu per

miſcdiam p̃lato ſuggerit im⸗
pudeti ꝑcere ⁊ ꝑtinaci ſubdi/
to nihil aliud intendit niſi im

punitate vicia nutrire. imẽ

rũ aut iflãmare aut nutrire co

nat᷑ vicia ſubditoꝝ.⁊ vnde oc
cidi debuerant vicia inde ea/
dem ſuſcitare. qðᷣ plerũq; dia
bolicũ aſſerit᷑: eo pᷣlati atten
dere aut nolunt aut negligũt.
pediat.ſed ſolũmodo merita
põderant q̃ſi ad retribuendũ
Im̃ pᷣſideant: et nõ ad ↄſulen/

igit᷑ iudicis foꝛẽſis iuſticia ſit:
eo ꝙ ptãs eius legibo qᷓdamõo
limitata eſt ⁊ teſtimonijs atq;
ꝓbatõnibo. vt eũ excedere nul
lo mõ liceat.Eiꝰ em̃ tribuna

ſerniat q maxime ꝑ iuſticiam

oↄſeruant᷑:qꝛ ꝑ eã ⁊ coercet au

dacia:⁊ tuta ẽ inter impꝛobof
inocẽtia.ſicut dicit Iſidoꝛus
Vcoꝛ vᷣo pñᷣialis iudicis ſit

compaſſio ipſa et affabilitat
dulcedo maxime obtinebunt

pietas: vt eius ſtudium maxi
e ſit penitenns obuiare pe-
riculo ⁊ ſaluti cõſulere.q duo

Vroꝛ ho vniuſculuſc; exa⸗
nimatis ſeipᷣm atq; dijudica

recius amoꝛ dei⸗ Per hãc em
ſola ⁊ barrabas occidit᷑.i.dia

—-

„ 4

1
8
3

1
0

K

% à ere e eee rene n en. ö
ret nouus hõ: mo/ is adulterãtib, ſed clamãtes

abſoluitu

dis quos diximus. Audiat illi nõ audiũt:quia lõge ab ip

iudex foꝛenſis iuſticiam alle/ ſis ſunt ⁊ nuncios eaꝝ nõ re⸗

ganteʒ ꝓ innocẽtibo. OPnĩalis cipiunt vt qð ꝑ eos petũt faci

vHo miſciam interpellantẽ ꝓ ant.Sequit᷑.(Pꝛincipes aũt
ꝑeuntibo. Anuſquiſq; autem ſacerdotũ ⁊ ſenioꝛes popłi ꝑ/
apud ſeipᷣm charitatẽ ſuaden ſuaſerunt ꝓplis vt peterẽt bar
tem ꝓ dei ſilis hoc eſt pꝛo no rabã Jeſum vo ꝑderent) Ui
uo homie qui filius eſt gratie de puerſitatem eoꝝ iuxta lr̃aʒ
et ꝓ chꝛiſto dño qͥ filius ẽ na/ Ad hoc pᷣfecti erant ppłlis vt
ture. Alioqͥn vnuſqͥ ſq; in ſuo eos ab iniquitatibus auerte/
cõſiſtoꝛio vł auditoꝛio aduer rent ⁊ eis ſalutaria ſuaderent
ſus xpᷣm dñm ſe exchibebit pi Ipſi aũt vt ſalutem abijciant
latum.( Multa inqͥt paſſa ſũ et ꝑdant ⁊ vt diabolum ⁊ ꝑdi
ꝑ viſũ hodie ꝓpter euʒ) Mul tionẽ expetant ꝑſuadent: qrũ
ta patit᷑ iuſticia in iudicio vbi neqͥ ciã pᷣlati noſtri tis ſequnũ
abundat iniuſticia.oẽs qwe tur:dũ ſubiectis ſibi ꝓplis vel
inique allegationes:oẽs iniqᷓ ſuggeſtionib vel exẽplis:ma

ſuaſiones velut iacula ſunt qͥ xime vt a chꝛiſto dnño auerta

bus ipſa cõfodit᷑. Multa ibi tur ſuadet. Nihil aũt ꝓhibet
patitur vbi vſq; ad moꝛtẽ ſuã ꝑ pꝛincipes ⁊ ſenioꝛes intelli
talia patit᷑ſed oĩa per viſũ pa gi magiſtratũ vicioꝝ queʒ ſu
titur.i.in viſu.om̃es em̃ iſtas pꝛa diximꝰ.hic vᷣo magiſtra/
paſſiones ſuas videt.vnde et tus pplis ⁊ minoꝛibus ⁊ ſub⸗
per ſynderiſim vł cõſcientiaʒ ditis tanq; ineruditis et infir
clamat a vulneribus ⁊ paſſi/ mis facile ſuadet omnem ini
onibus:ſed clamoꝛẽ iſtuʒ ſur-/ quitatem. (Reſpondens au⸗
da aure pᷣterit iudex iniquus tem pᷣſes ait illis. Quem vul/
Vicia ⁊ vicioſi qͥcqͥd patiunt᷑ tis vob de duobs dimitti)In
totum ꝑ cecitatem et in cecita optione erronee miłtitudinis
te patiunt᷑illa em tenebꝛe ſũt totuʒ ponẽs (At illi dixerunt
⁊ iſti in tenebꝛis. Idẽ de cha Barrabã.Dicit illis pilatus.
ntate ⁊ pictate dicẽdũ:que qͥ Quid igit᷑ faciã de Jeſu qͥ di ⸗/
dem multa patiunt᷑ in virꝭ ſu cr xpᷣs) q.d.qualr ipᷣm in ne

5

Capitulũ

ſpſo occidã. Vtinã et hoc ini obcecatus eſt vt crucẽ ⁊ꝛ mo⸗ꝛ
tem vtrãq; ꝑ tentatõeʒ ſibi ob
latã velut gratiſſimũ acceptet
exeniũ.Quis em̃ nõ videat qᷓ
gaudio moꝛs ipſa culp ebten 8
in
telligi multitudo vicioꝝ ⁊ pec
catoꝝ clamare in auribus di
(crucifigat᷑) vel ipſa młtitudo
ſu/ demonũ pter qð ⁊ diabolus
os agitł:cõtra ipᷣm agi.(Oicũt accuſatoꝛ dicit᷑ in.xij.Apoca.
Pꝛoiect? eſt accuſatoꝛ fratruʒ
noſtro:ũ: qͥ accuſabat eos añ
cõſpectũ dei noſtri die ac noꝰ-
cte. Vl qꝛ ſupꝛa diximꝰ xᷣm

qui iudices itra ſemetpſos di
cãt(qͥd faciã de ieſu qͥᷓ ðꝛ xpᷣs)
nõ im̃ qͥd faciã de hoĩe inno⸗
cente. In ſuis em̃ ſe iudicari
cruciſigi teſtat᷑ xᷣs dũñũs.Qð
ſi iniqͥ iudices attẽderẽt pcul
dubio a cõdemnatiõe innocẽ
tum ſe auerterẽèt.ſed vt ſepe di
ximus ignoꝛãt qͥcqͥd ↄtra ſu/

omnes crucifigat᷑ Tota im/
pia mititudo ſuggeſtionũ:vi⸗
cioꝝ ⁊ demonũ que ꝑ ſugge⸗
ſtiones ⁊ tentatões clamat in
coꝛde peccare öliberãtis:hoc
ſolũ clamat vt ipſe crucifigat᷑.
Et hoc duoba modis.qꝛ ꝑpe
tratio peccati crucifixio eſt et
moꝛs ſpũ alis:quã poſtmodũ
ſequit᷑ gehennalis.Aperi au/
res miſer ⁊ audi qiud contra
te inclamet multitudo ſugge/
ſtionũ ⁊ tentationũ tuaꝝehoc
ſolũ inclamat tibi coꝛã deo iu
dice vel teipſo vt crucifigaris
vel vt cruciſigat᷑ in te nouꝰhõ
Attende te oĩno abſurduiſſe
q hanc vocẽ hmõi impie mul
titudinis nõ audis.Quis em̃
eã audiat et nõ exhoꝛreat. ſed
miler pctõꝛ blãdiri ſibi putat
impiã multitudinẽ que nihil
ei niſi moꝛtẽ inclamat et adeo

tationem excipit. Poteſt ẽt

dñm typũ gerere pctõꝛis oẽcs
ſacri doctoꝛes⁊? pᷣdicatoꝛes et
oĩs mititudo eoꝝ qͥ recte ſapi
unt clamãt dici ⁊? factis ð ve
tere homĩe ⁊ pctõꝛe:vt cruciſi
gat᷑.i.cruci pniali affigat᷑ hoc
em̃ clamũt oĩa ſacra eloqͥa et
oĩa ſctõꝝ exempla vt veiꝰ hõ
cruciſigat. Vl põt intelligi öᷣ
xpᷣo dño:deq oes hoĩes ipſa
milſeria ſua ⁊ indigẽtia ? ſinõ
em oĩno pᷣcio moꝛi ei ⁊ ſacri
ficio ĩdigẽt ſi dicit apls ĩ. iij.
ad Rom. Oes peccauerunt
egent glia dei. lamat igit in
eis miia ⁊ Zᷣfectꝰ:⁊ ſi ñ ligua.
Vl moꝛalr iſtruimur vt oim
nroꝝ boc eſt cogitationum et

— — — — — — oe.— ð

— ⏑ — — — „———

=D f f — —

— —

deo clamat ſcʒ vt crucifigatur ni is eſt
E et abſolutõis. Totum em̃ qðᷣ

—

affectionum ſit iſte clamoꝛ vt
crucifigat᷑ hoc eſt vt totuʒ qð
in cõfeſſione aut loqͥmur:aut
cogitamus:accuſatio noſtra
ſit ⁊ moꝛtis pnĩalis expetitio.
neq; eniʒ ibi qͥſq; legi dixiſſe
abſoluat᷑ vel dimittat᷑:pᷣter iu
dicem.ſic ⁊ ex ꝑte noſtra nul/

la debet audini vox excuſatio
nis aut dimiſſionis:ſed ſolus

iudex ðbet ſtare ꝓ nobis.quẽ

admodũ pilatus videbat᷑ ſta
re ꝓ dñno. qð qͥdem et faciet ſi

oẽs cogitatiões et affectõnes

noſtre ⁊ locutões in cõfeſſiõe
dixerint(crucifigat) Noſtruʒ

em̃ hoc ſoluz eſt dicere ꝙ cru
cifigat᷑ iudiciſ aũt pnĩalis tm̃
abſoluere ⁊ ꝓ liberatione nr̃a
ſatagere.qꝛ iudicium illð mĩe
ſolius eſt ⁊ abſolutõis.Quã/
to aũt hũilius ⁊ integriꝰ vnuſ
quiſq; noſtꝝ hoc de ſe coꝛam

tãto amplius a pilato queri
ei dimiſſio ⁊ abſolutio.Tu/
tus aũt eſt qͥ pilatũ coꝛaʒ deo
habet aduocatũ.ſicut em̃ ſup
diximus pilatus os malleato
ris interpᷣtat.hic qͥ fabꝛicatoꝛ
eſt oĩm. vt ait Halomõ. q fa-
bꝛicatus eſt auroꝛã ⁊ ſolẽ.Os
engo dei patris habet aduo/
catu cuius os bumlliter et fi⸗

deliter hoc ↄtra ipᷣm clamaue
rit. vñ pilatus im Datheuz
dicit( Quid em̃ mali fecit) fm
vᷣ̈o Johem (Ego aũt nallam
in eo inuenio cauſam)qbo ver

bis manikfeſte dñm Jeſuz ab⸗

ſoluit. Sed tamẽ ipſi iudei ñ
deſiſtunt:volentes clamoꝛe et

impꝛobitate atq; tumultu ex/

toꝛquere ſanguinẽ innocẽtis
a iudice.At ulli inquit magis
clamabãt dicẽtes:crucifigat᷑)
Creſcit em̃ eiulatus inuidie ?
doloꝛ ⁊ clamoꝛ ſimul de pace
et de ꝓſpitate pximi.eo ꝙ vi⸗
det elõgari a ſe ſanguinẽ queʒ
ſitit: et ad cuius hauſtũ arenti
bus ⁊ flãmeis faucibo inhiat.
HMoꝛalrxr vᷣo quanto ampli/
us ꝓ vnoquoq; pctõꝛe apud
patrẽ interpellat xpᷣs dñs:tã/
to ipſe in oꝛõne vel cõfeſſione
amplius ↄtra ſeipſum clamat
et hoc ſignũ ſue liberatõis eſt

ſic clamat de miſeratõe et ĩter
pellatiõe dñi ſaluatoꝛis acci/
pit.( Midens aũt pilatꝰqꝛ ni/
hil ꝓficeret ſed magis tumul⸗
tus fieret:accepta aqua lauit
manus ſuas coꝛã oĩ pplo di/
cens. Innocẽs ſum a ſangui
ne iuſti huius: vos videritis)
Quia vt ait Quiixxiij.(At il⸗

SSr

2

li inſtabãt vocibo magnis po
ſtulantes vt crucifigeret᷑ ⁊ in/
haleſcebãt voces eoꝛũ) Quẽ⸗

admodũ em̃ canes rabidi nõ
ſuſtinentes ſibi auferri cada⸗

ner ad qð lacerandũ ⁊ deuo/
randũ dẽtib ⁊ to faucib in/
hiant. ſolo latratu cũ nõ poſ⸗
ſint ampliꝰinſequunt᷑. QOð au
tẽ ðꝛ hic (quia nihil ꝓficeret)
ſubintelligit᷑ ad placandũ po

pulũ ⁊ ſatiſfacienduʒ eiſdem.

Innidia qe et odium nun⸗
qᷓ; iuſticia ⁊ veritate placãtur
ſunt em̃ belue qᷓꝝ rugitus cõ/
peſci non poteſt:et quarũ fau

ces niſi ſanguine ⁊ moꝛte im/

pleri non poſſunt. Moꝛali
ter o nihil debet apud nos
abſolutio iudicis pnialis:ni/
hil pene ipſiꝰexolutio ꝓficere:
qn inualeant voces oꝛationũ
2 9feſſionũ noſtraꝝ ↄtra nos
qͥn ſemꝑ clamemus nos eſſe
Re toꝛes ⁊ cruciſigi dignos
Uñ Ecci.v. De ppiciatu pec-
catoꝝ noli eſſe ſine metu. Si
militer ? Lu.xvij. Cum om̃ia
feceritis q̃ pꝛecepta ſunt vobᷣ
dicite ſerui inutiles ſumꝰ,. EX
aũt pilatꝰlauit manꝰ ſuas vt ĩ
nocentiã ſuam ↄteſtaret᷑ ⁊ eis
incuteret hoꝛroꝛeʒ ſanguis B

em̃ ad eiulatũ innidie ⁊ rugi/
tum leonũ ⁊ latratũ canũ ra/
bidoꝝ debuit innocẽtẽ eis la

cerandũ tradere.ſed diſcuſſis
teſtimonijs atq; ꝓbatõibo po
tius ius dicere. Nec ꝓfuit ei
ablutio illa exterioꝛ manuum
que manꝰeius plenas ſangui
ne innocẽtis reliqᷣt.ſicut ⁊ fau
ces iudeoꝝ eiuſdẽ ſanguie ple
ne fuerunt. Poteſtate q dẽ oc
cidebat dñũm Jeſum: queʒ tũ
et oꝛe iuſte cõfitebat᷑:⁊ verbis
abſoluebat./ ꝓpter hoc dieimꝰ
q̃ͥa manibo.uptãte occidebat.
vñ ⁊ manus eiꝰcruẽtate remã
ſerunt. Sanguinẽ em̃ inocẽc⸗
tis de manibo eiꝰaq̃ illa nõ ab
ſtulii:q̃ ptãtem eiꝰ innocentezʒ
nõ reddidit.Sunt aũt ⁊ ho/
die multi potentũ qͥ puatũ in
hoc imitant᷑:exiſtimãtes ſe re
os nõ eſſe ſceleꝝ q̃ ptãte eoꝛrũu
patrant᷑:⁊ ſi manibo alijs. ſed
q gladiũ tradit furenti: re eſt
ſanguinis indubitãter quem
fundit. NHec aliud eſt ptãtem
dare miniſtris nequã q;ᷓ glaæ-
diũ dare in manus diaboli.?
hoc eſt armare diabolũ.Oẽcs
qppe neq cie oꝑatoꝛes: manꝰ2
diaboli ſunt. YFoꝛtaſſis etiim
inſinuat indicib pilatꝰin ho
fecitinec tñ innocẽs fuit, neq; facto vt manus ſuas aq pent

—

— — — 2

—

—

pyme ad Coꝝ. Ipſi em̃ in fine con
q̃̊ moꝛaliter debent dicere conꝰ

e HWM
tudinis et cõfeſſionis lauent
vt innocẽtes ſanguie xpᷣiſe ef
ficiãt cuiꝰ qͥdem rei ſunt dum

iuſticiã et veritatẽ nõ defedũt

ꝓ quibo ſanguis chꝛiſti ille p/

cioſus effuſus eſt. dũ eccleſiã
aut ipſi oppmunt:aut oppmi
ſuſtinent:q̃ pꝛeciũ eſt ſanguĩs

eiuſdẽ.dũ em̃ iniqͥ tatẽ aut pᷣci

um qdcũq; dñani aut regna⸗

re in ſubdit ſuſtinẽt:q;tum in

eis eſt rurſum crucifigunt dei

filiũ.maxĩe cũ ptãte eoꝛũ pec-/
catũ defendit᷑. Hõ em̃ ſtat ꝑ
hmõi homies qͥn ipſe iterum
crucifigat᷑ et n eodẽ pꝛecio il
los q̊s ꝑire ſuſtinent ipſe re/
petat q̊s ſemel emit. Hec aũt

ablutio aptat᷑ ſacerdotibꝰ ſy-/

moniacis ⁊ alijs indigne cele
bꝛantibs. Rei em̃ ſunt coꝛꝑis
et ſanguĩis dñi.ſicut legit᷑ i.xj.

miſſe ſuas lauant manꝰ q̃s qͥ
dẽ reas hũt coꝛꝑis et ſangui⸗
nis dñi qð indigne tractaue/
runt.ſed q̃ſi cẽ pilato manus
abluũt tanq; inocẽtes a ſan/
guine illo pᷣcioſo. ſed aqua il/
lum reatum non tollit de ma
nibus ſicut nec de manibo pi

lati quondã abſtulit. Conſeſ

ſoꝛes aũt moꝛaliter inſtruunt
vt manus ſuas lauent a ſan-

Foluum

guine ↄfitentiũ. qð qͥdem fa⸗
ciunt ſi ſe oĩno ſeruauerũt in/
noxios.vt ↄfitẽtibo.ſ.nõ noce
ant. ⁊ fideles vt eos ſcʒ fidelr
iuxta officij ſui exigentiã adiu
uent. Vel docent manus ſu
as aq̃ confeſſionis ⁊ penitu2-
dinis lauare. qꝛ officiuʒz illud
vix ſine ꝑiculo agit᷑. Nix eniz

mũdis manibo cõtrectant᷑ im

et vulnera ſanguĩolẽta pᷣmũt᷑

abſq; inqͥ natõe pᷣmẽtiuʒ. el
iõ man?ꝰſuas lauare docẽtur
Quia vt ait Gꝛego. Munda
debet eſſe manꝰ q̃ alienas ſoꝛꝛ
des diluere curat.De hoc o
qð dic( Nos videritꝭ) q.d iu
xta literã voſipᷣi cauete vobis
in parte iſta Ego em̃ miniſter
legis ſum:qualem mihi tradi
tis attendite:totuʒ vobis im2
putetur. Sic et confitẽtibus

feſſoꝛes: vos videritis.id eſt.

voſipſi cauete vobis.quia ex

conkeſſiõibus et teſtificatõlboy
vris opoꝛtʒ vobis ↄſuli.dDic
et iudices dicere debẽt litigäa
tibo: vos videritis.ſcʒ qualia
ĩ iudiciũ deduxeritꝭ:ppter qd
et iuramentũ de calũnia inſti
tutũ eſt. Nos em̃ ſiudicareog
tet ex teſtimonijs ⁊ ꝓbatioibo

Capitulã xxvVII
non ex noſtris ↄſciẽtijs ⁊ no/ Jacob in penul. Beñ,de lu⸗
ſtris diuinatõibi.Hoc idẽ de da in typo eius.Lauabit ĩ vi⸗
bent dicere ↄfeſſoꝛes ſacrꝭ do no ſtolã ſuã ⁊ in ſanguie vue

ctoꝛibus eos ſcʒ ↄſulentes.q. palliũ ſuũ.Stola iſta ⁊ palli

d. (vos videritis)quid nobis um ecclia ẽ. Vinuʒ ⁊ ſanguis
in iſto officio ſit agendũ: qua vue.ſanguis eiꝰſunt.de qͥ Jo
liter cõfitẽtibo ↄſulendũ. Nõ han.in pmo Apoc̃. Qui dile

em̃ de noſtro eis ↄſulendũ eſt xit nos ⁊ lauit a peccatis no⸗

ſed de veſtro. Ars em̃ medici ſtris in ſanguine ſuo. De hoc

ne ſpũalis q̃ occurrẽdũ ẽ moꝛ
bis ⁊ vulneribo: penes vos ẽ.
Igeʒ debet facere qͥ ſeipᷣm di
iudicat.(Et reſpondit vniuer
ſus ꝓpplus dicens. Sanguis
eius ſuꝑ nos et ſuꝑ ſilios no/
ſtros) Nerbũ qͥdẽ optatiuuʒ.
ſed intẽtõne peſſima:eo mõ q̃
ſupꝛa dixerat eis ĩ.xxiij.vt ve/
niat ſuꝑ vos oĩs ſanguis iu⸗
ſtꝰ. Intelligũt ergo (ſanguis
eius).i.pctiñ effuſiõis ſangui
nis eius vel pena (veniat ſuꝑ
nos) Optandũ qͥpe erat im/
mũdis vt ſanguis ille mũdiſ-/
ſimꝰ ſuꝑ ipᷣos veniret ad emũ
dationẽ.ſicut legit᷑ in.ix.ad he
bꝛeos. Quãto magꝭ ſanguis
chꝛiſti qͥ ꝑ ſpũmſctm̃ obtulit

ſe imaculatũ deo:emundabit

ipſe ſupᷣ.xxvj.Hic eſt ſanguis
meus noui et eterni teſtamẽti
q ꝓ multis effundet᷑ in remiſ⸗

ſionẽ pctõꝝ. Hoc idem apls
in.ix.ad Heb.ſignaſſe diẽ mo
vſen. Lecto inqͥ t omni mãda
lo legis a moyſe vniuerſo poꝰ

pulo:accipiẽs ſanguinẽ vitu
loꝝ ⁊ bircoꝝ cũ aq̃ ⁊ lana coc
cinea et yſopo:ipᷣm quoq; li⸗
bꝛũ et oẽm ꝓplm aſpſit dicẽs.
Hic eſt ſanguis teſtamẽti qðᷣ
mãdauit nobis deus.Taber

nacula ⁊ oĩa vaſa miniſterij ſi

militer ſanguĩe aſperſit. Hoc
eſt quod legitur in Apoc.xix.
Et vidi celũ aꝑtũ ⁊ ecce equꝰ
albus:⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ eũ vo/
cabatur fidelis et verax ⁊c.⁊
veſtitꝰ erat veſte aſpꝑſa ſangui

ↄſciam nr̃aʒ ab oꝑiba moꝛtuiſ ne ⁊ vocabat᷑ nomẽ eius ver⸗

ad ſeruiendũ deo viuenti.De bum dei. Aſopſus eſt igit᷑ ſan⸗
quo Eſaie.lij. Iſte aſpget gẽ/ guis xpᷣi ſuꝑ oẽs ſuos in emũ
tes mitas ſãguie ſuo ad emũ⸗ dationẽ ⁊ ſcificatiõem. Aſp

dationez;. Hoc eſt qð dixerat ſus eſt ſuꝑ totam eccleſiam vt

tixw⸗

ewe
li⸗

oc.

/
1
l
/
1
ſü⸗

Folium

ſuꝑ veſteʒ ſuã q̃ſi ſanguis nu
tricis:vt eam purpureã et re⸗

galem veſtẽ efficeret.aſꝑſus ẽ
in ablutionẽ vt diximus.Sʒ
ceci iudei nec in ablutionẽ eũ
ſuꝑ ſe venire petebãt:cnʒ eẽnt
imundiſſimi.imo totiꝰ mũdi
lauacrũ ſibi fecerũt inq namẽ
tum. Nec ipᷣm petebãt ſuꝑ ſe

vrennire in ſanctifcatöem:cum

eſſent pctõꝛes ⁊ ſcelerati.imo
diabolico miraclo de ipſo to
tius mũdi ſacramẽto et ſctifi/
catione execrationẽ ⁊ abomi/

Nationẽ ha uſerũt:? de mundi

recõciliatõe cumulũ offenſaꝝ
Non petebant illũ venire ſu
per eos ad tinctõem vt eſſent
purpure ⁊ veſtꝭ regia.ſed po⸗
tius illo cruentati ſunt: quod
et petijſſe vident᷑. Pꝛopter h̊

belue pꝛincipũ rapaciũ ⁊ cu/

pidoꝝ eos cruẽtatos inſequũ
tur ⁊ deuoꝛant atq; diripiunt
Similxr et volucres inferna⸗
les. Oĩa em̃ hic ppter xpᷣiſan/
guinẽ quem velut belue ſitie/
bãt ⁊ expetebãt. Vox em̃ bel

X „

eſt mihi hereditas mea ſiẽ leo
in ſilua dedit cõtra me vocem
ideo odiui eam. Quid em̃ ali-
ud eſt petitio ſanguĩs ⁊ moꝛtꝭ
niſi rugitus leonis. Moꝛa⸗
liter o oẽs accuſantes iniu/
ſte hocipᷣm facto dicũt ⁊ ſi nõ
verbis.Eo em̃ ipſo ꝙ querũt
moꝛtẽ alij ꝑ inuidiã ⁊ odiũ vt
iuði xpᷣo dño ſanguinẽ ⁊ moꝛ

tem quam expetunt:meliꝰ im

pᷣcant᷑ venire ſuper ſeios fa⸗
cto q; ſi verbis id expᷣſſe pete-
rent. VUnde nõ debet aliqͥs re
pente ꝓſilire ad aceuſandum.
ſed pmũ apõ ſe diſcutere vtꝝ
hec audeat impᷣcari ſibi Sa/
guis em̃ eius quẽ accuſo ſup
me, Alioqͥn veniet ſuꝑ eũ ſan
guis cuiꝰ effuſionẽ iniuſte p/
curauit. Idẽ cauẽdũ eſt in iu/
riſcõſultis tã diuini q́; huma
ni:ne ſanguis illoꝝ qͥ conſilio
eoꝝ regunt᷑ ſuper eos veniat
qð qͥdem fiet ſi quantũ in eis
eſt nõ recte conſulerint. In iu
deis tñ impletũ eſt ad literam
ſuꝑ q̊s pena ſanguinis xpᷣi tã

uina eſt petitio ſanguiuis.vñ ta venit ꝑ Titum ⁊ Veſpaſi
et ipſe in.xxj.pᷣs.⁊ leones ⁊ ca anũ:vt oẽs vel trucidati ſint:.
nes vocat Libera me inqͥt de vel facti vagi et ꝓfugi ꝑ mun
oꝛe leonis:ad patrẽ⁊ de ma/ dũ.His dũtaxat exceptis qui
nu canis vnicã meã. VUnde ⁊ cruentatõem iſtã ſanguis xßbi
ipſe ꝑ Hieremiã in/xij/Facta ⁊ mndnatöem bſiem ? coner .

ſionem in ſanctificationẽ mu

tauerũt ⁊ purpureã tinctionẽ
ſicut aparet de his qͥ aplicu
erunt in flandriam. Eſt aũt ⁊
hec vox (ſanguis eiꝰ ſuꝑ nos

et ſuꝑ filios noſtros) veraci/
ter penitentiũ et penã pnialeʒ

ſponte ⁊ hilariter ſuſcipienti/
um. quaſi dicãt.pena moꝛtis
noui hoĩs ⁊ pena moꝛtꝭ chꝛi/
ſti quẽ ſpũaliter in nobis occi
dimus: ſupꝑ nos ſit. hoc eſt il⸗
lam ſponte ⁊ hilariter ſubimꝰ

Vel pena eiꝰ merito ſuꝑ nos

qſi diillaz meruimꝰ. ⁊ eſt m
hoc vox cõfeſſionis. Vel po
teſt eſſe vox fidei ſuꝑ hoc ſen⸗

ſu(ſanguis eius ſuꝑ nos et ſu

per filios noſtros).i.oꝑa no/
ſtra.i.plus poteſt ad noſtram

pacẽ ⁊ reconciliatöem q; nos h
7 oꝑa noſtra. Viel aliter.plus qᷓdamod
voteſt nobis remitti ꝑ eum et dunt:nõ
dari per chꝛiſti ſanguinem q; App̃het

nos demeruimꝰ ⁊? opa noſtra

Hoc eſt: maius eſt ſacrificiuʒ
ſanguis xpᷣi quod ipſe ꝓ nob
obtulit ĩ ara qucis: q; nos et
pctã nia qj filij noſtri ꝓpꝛie ſůt
q;tü ex nobiſipſis ſolũ oꝛiunt᷑
Hiuc aut ꝓleqͥ nos opoꝛtet ſcõderꝭ.Et. xxvj. Ecci.in m
liere zelotipa flagelluz lingue
oibus cicis hoc flagello pi

verba Johis ex. xix. q lati cõ
unent diſceptatlonẽ cum Je⸗

. — .
X
. . 32.

ſu ⁊ aduerſus eum babitam.
(Tunc ergo inquit appꝛe⸗
hendit pilatꝰ Jeſum Eahel⸗
lauit)manib miniſtroꝝ vł mi
litũ ſubintelligit.ſua tũ aucto
ritate.Et hoc iuxta lram fecit
vt flagellis vtrüq; mitigareẽk
rabies eoꝝ:⁊ pietate ſuper fla
gellatü monerent᷑: et ab impe
ticione moꝛtis eius deſiſterẽt.
Moꝛalr vo tunc.i.cuʒ vox
ↄfitentiũ eſtſanguis eius ſu/
ꝑ nos ⁊ ſuꝑ fino.ꝛvt diximꝰ.
tunc pᷣmũ ↄſeſſoꝛ appᷣhẽdere
opõt penitẽtes: vt flagellet vel
duris obiurgatõibo vl penis

penitẽtialibo: cũ ipſi eas expe⸗/
tunt ? hilariter ſubeut. Heq;

em inuito pnia iniũgẽda eſt.
ne pctis veteribo addat᷑ trani

greſſio. Impij vo cöfeſſoꝛes

ocpilatũ iinitant qᷓ ↄfitetes
qdmodo vi ? ptate appben
vt ſe offerãt indu cut

Aoß hendũt aut vt flagellent

ſtulti.ſicut legi? Pꝛouer. xiiij.
nalachanr

ter luſto durius eos incfepãt
Noc em eſt flagellũ lingue ð
q Job. v. A flagello ligue ab

Et.xxvj. Ecci. in mu

uun
e⸗
lſni
uen
fn
Gerdk
inpe

in,
ee

Sð
S.

latus. hoc cõfeſſoꝛ impius fla

gellat confitentes.⁊ hoc ð po
teſtate tm̃ ⁊ auſteritate.qꝛ vbi

eger ſe tradit oino curandum
medico:nõ eſt opus virga. 6

bũ lenitatis. Fagellare vti

licet veterem hoĩem cõfeſſoꝛi

ſed nouo remanete illeſo. nec

ꝓgeſt aſpitas que infert᷑ vere⸗
ri ſi deſit ſuauitas qua refouẽ

dus eſt et reſiciendus nouus

quus iudex ⁊ oĩs tirãnus in
mebꝛis apphendit Jeſum et

flagellat:dum ſubditos iniu⸗
ſte capit et affligit. Quaſi vo
dentibus eum aophendüt et

ſiagello ungaatü luaz flagel⸗
lant qui blaſphemijs eum ꝑ⸗

cutiunt. C aut ligatus ad co
lumna ⁊? in eccleſijs pingit᷑in

N

telligi p

iſta eccleſia. De qua aplus
iij. pme ad Th

7

„“

quit quõ te opoꝛteat cõuerſa

nin domo vei q eit ecclia dei
vinl:coluna

l

ritatis. huic colũne alligatus

eit vicuilis charitag. Alligat⸗

vincalis vniois na
ternicat ꝛaliaꝝ nece

ire et fra

quaſi et rater eius ⁊ filiꝰ⁊ me

bꝛum nobiliſſimuz Fm ; bo

7 firmamentü ve

ſſitudinũ

7
. —

1 .

hanc columnã vt flagellarek.
In martiribo vo qͥ ad exẽplũ
eiꝰ flagellati ſunt columna ad

bis vinculis alligatus eſt ad

quam ligati ſunt vt omia im/
mobiliter pferrẽt:ipᷣe chꝛiſtus

dñs ẽ.De q̃ Ecẽi.ixxiiij. Ego
ſapĩa in altiſſimis inhabita⸗
ui ⁊ thꝛonus meus in colũna
nubis.De qᷓ Exoð. xiiij. Erat

zus elt etrefidendus nouus nubes ſenebzꝛoſa et illüinans
homo. Miſtice vo oĩs ini/

noctẽ.Et iterũ.colũna nubis

pꝛioꝛa dimittes poſt tergũ ſte
tit. Vide q; alligatꝰerat pau⸗
lus huic columne in. viij. ad

Ro. Quis inqͥ t ſeꝑabit nos a
charitate xpᷣi. In patiẽtib ꝰoO

et diſciplinatis colũna patiẽé/

tia e:cuiꝰ bat ſpes. Spes nã
q; patientiã ſuſpoꝛtat. alioqn

js pingit: in decidit. In penitetibus o ?z
oteſt miſtice columna pnialia flagella ſuſtinetibo co
ia aplus in lũna cui alligandi ſunt:ſpes ẽ?
im., Utſcias i

recupande gre ⁊ venie. In ſu
ſtinetibo vo flagella tẽtationũ

colũna eſt firmitas ꝓpoſiti.i.
firmũ ꝓpoſitũ nõ relabẽdi de
ceto In colũna penitetiũ baß
viciiis lligat? eſt mia dei q ſpem eoꝝ totam
fuit etiã eidem quaſi q buſdã

ſuppoꝛtat. In colũna tetatoꝝ

velut baf̃ argentea eſt:audi⸗

tus ſacroꝝ eloquioꝝ illo emm̃
neceſſe eſt vt ſuppoꝛtent᷑ ⁊ ro

boꝛent᷑. Alioquin neceſſe eſt

2

Capitulũ

—

eos deficere ſub flagris tenta dum circa eius ſpüale caput:

tionũ. In coꝛde meo inqͥt ab
ſcondi eloquia tua vt nõ pec
cem tibi.q; aſpere ergo flagel
let᷑ hodie xpᷣs in ſuis a pᷣſidi/
bus impijs ⁊ pᷣlatis ⁊ cõfeſſo
ribo nequã:a qbus oĩbus li/
berari debet vt diximꝰ: a pau

cis videt᷑ ⁊a pauciſſimis luge

tur. (Et milites plectentes
coꝛonam de ſpinis impoſue⸗
rũt capiti eius) Milites qͥ ei
militant:qͥ negocijs ſeculari⸗
bus ſe nõ implicant.ſicut legi
tur in.ij.ſecunde ad Thimo.
pꝛedicatoꝛes et doctoꝛes ſũt
qui pctõꝛes velut ſpinas a ri
goꝛe ſuo ꝑ hũilitatem plecten
tes:⁊ vincul charitatis et mu
tuoꝝ obſequioꝝ inuicem col
ligantes eos in decoꝛẽ ⁊ gliaʒ
xpᷣo dño velut coꝛonam coa⸗
ptant:a qͥ b licet pꝛius pũctio
nes boc eſt ꝓpter merita eoꝛuʒ
in paſſione pꝑtulerit, eos tñ ve
lut coꝛonã glie ↄuerſos obti/
net ⁊ gliſicatos obtiebit. hoc
eĩ illa ſpinea coꝛona ſigniſica
uit:cetum ſcʒ pctõꝝ xpo dño
in gliam ⁊ honoꝛem tandẽ co
aptandũ. Peruerſi ᷣo pꝛela⸗/
ti qui diabolo militãt: coꝛond
de ſpinis ad toꝛmentũ ſiml et

ludibꝛium xpᷣo dño plectunt. uit ſummus põtifex: tũ multi

hoc eſt honoꝛem dlericalẽ vel
eccleſiaſtice dignitatis malos
coaceruãt.Tot igit᷑ ſpinas in
coꝛonam eius quaʒ diximus
implectũt t malos in eiꝰ ec⸗

cleſia inſtruunt.⁊ lõge pũgen

tioꝛibo ſpinis eum hodie coꝛo
nant:et maioꝛi ludibꝛio qᷓ; mi
lites pilati ndam coꝛonaue
rũt.X aũt pctõꝛes ſpine ſint
ex. xxiij.cdᷣi Regũ.palam eſt
in nouiſſimis verbis Dauid.
pᷣuaricatoꝛes inq; quaſi ſpine

euellent᷑ vniuerſi q̃ nõ tollunt᷑

manibo.et Eſa.xxxiij. Spine

congregate igni cõburentur.

vbi ſimũr loquit᷑ de peccato/
ribus. Coꝛonam etiã ſpineaʒ
xpᷣo dño ad ludibꝛium ⁊ toꝛ⸗
mentuʒ imponit:qͥ ei głiam ꝑ
pctm̃ q̃dlibet querit.qð ple/
rũq; fit. Unde ⁊ in captõe cõ
ſtantinopolitana ipſe dũs Je
ſus apparuiſſe cuidam dicit᷑
et dixiſſe.ꝙ pplus ille cruce ſi

gnatoꝝ ſq; exercitus me rur/

ſum coꝛona ſpinea coꝛonauit

quod ideo dictũ videt᷑ qꝛ per

rapacitatẽ ⁊ cupiditatẽ ſuam

foꝛte vnitatis ei gliam eccleſi
qſtice acquiſiuit et ſciſma ſab

mouit,qꝛ et ſi iuſte hoc impa

e in exercitu illo ſub pᷣtextu obe
i dientie potuerũt ↄſulere aua
los nide ſue et cupiditati.q̃ſi igit᷑
n. exterius glia eccliaſtice vnita
nus tis ⁊ obediẽtie ſue coꝛonabãt
cc⸗ diñm.interiꝰaũt aculeatis in/
en tentionibo et ſpineis ipᷣm pun
1 gebant.Eodẽ mõ ⁊ vnuſqͥſq;
i pꝓ modulo ſuo de ſpinis pctõ
ne rũ ſuoꝝ xpᷣo dñno coꝛonã glo/
ſ rie plectit dũ remiſſionẽ eoꝛũ
ck ei attribuit ⁊ ꝓ ea illũ gloꝛifi⸗
6 cat. Silr ⁊ q eadẽ ei dimittẽ⸗
e da:qa debita ſunt. ille vo mi⸗
nt ſericoꝛs. Et qꝛ moꝛbi ⁊ vulne
* ra ſunt:ille vᷣo ſalus ⁊ medici/
. na. et qꝛ ſoꝛdes ſunt:ille vᷣo in
o⸗ ablutionẽ ſanguinẽ ſuũ fudit
e offert dimittẽda:ſanãda:lauã
n, da.ipᷣm em in hmõi gloꝛificat
, Eodẽ mõ qͥ victoꝛiam pctõꝝ
. ſuoꝝ ei ſoli attribuit: coꝛonaʒ

. dqdamõ victoꝛie de ſpinis pec
catoꝝ ſuoꝝ eideʒ plectit. Qui
Ho de peccatis ſuis gloꝛiatur
aut ꝑ pctã victoꝛiam quãcun
q; aut gliam acqͥrere molitur

q̃dãmodo coꝛone ſpinee ludi
. bꝛiũ ⁊ toꝛmẽètũ capiti ei circũ
1 ponit. Quid em̃ aliud intelli-
n gẽda eſt ſpinea coꝛona qᷓ;ᷓ glia
qlibet vel victoꝛia ꝑ pctã acꝗͥ
P ſita. aut glia ipſa de pctis ⁊ iõ
de ſpinis. Quas ſpinas dum

.

nobis gloꝛiã facimus et gau⸗

dium:chꝛiſto dño ↄuertimus
in ludibꝛiũ ⁊ toꝛmentũ. Non
ſolũ in nobis ſpũałr vt ſupꝛa
expoſuimus,ſed etiã q̃ntuʒ in
nobis eſt ꝑſone ſue hoc faci⸗
mus. Quis em̃ dubitet qun
gloꝛia noſtra de offenſis eius
et gaudiũ de iniurijs q̃s ei in
tulimus eſſent ei ad ↄtumeli
am ⁊ toꝛmentũ:niſi impaſſibi
litas eiꝰ et gloꝛia phiberet.qa
et ſi ꝑſona ſua hoc eſt inq;tuʒ
hõ eſt non moueret᷑:et hoc pa
tientia ſua ⁊ hũilitate facienti
bus. hoc zelo tñ rectitudis pꝓ
dei honoꝛe et glia neceſſe ha⸗
beret indignari ⁊ zʒelo domus

dei comedi.Hoc ideʒ et in pe

nitentibus iuxta moꝛalem in
telligentiã neceſſe eſt fieri.Ca

piti em̃ ⁊ coꝛdi penitentis cir

cũdanda eſt ſpinea coꝛona:P
eſt cõpunctio que velut coꝛo

na caput id eſt coꝛ penitentis

exoꝛnat.⁊ tanq; de ſpinis cõ⸗

plexa exulcerat ⁊ cõpungit ita

vt ſanguis inde defluatlacri⸗
marũ.Hec debet totuz caput
circũcingere.iitotũ coꝛ vt vis

rõnabilis ꝓ cecitate ſua et te⸗

nebꝛis ⁊ erroꝛibus et turpiuz

vanarũq; cogitationũ inqͥna
tionibo et occupationibo dole

1 3

at et lugeat.Et vis ↄcupiſci/
bvllis ꝓ oibus gaudijs ⁊ triſti
cijs ⁊ deſiderijs turpibo et no
xijs. Et vis iraſcibilis ꝓ oĩb⸗
leuitatibo ⁊ vanitatibo:pturba
tionibo:audacijs:puſillanimi
tatibus:⁊ ceteris que ad ipᷣaʒ

ptinent noxijs ſtimulet᷑ dolo/

ribus:⁊ ſanguiĩe defleat lacri/
marum. Alioqn non eſt coꝛo
na niſi totũ cõpunxerit ⁊ exul

cerauerit. Et h̊ eſt quod ðᷣ in
ij. Joelis. Nũc ergo cõuerti-

mini ad me in toto coꝛde vro
dicit dñs:in ieiunio ⁊ fletu et
planctu.hoc eſt vt totum coꝛ

ieiunet:totum fleat:totũ plan

gat. Et merito flagellationem
ſequit᷑ ſpinea coꝛona.qꝛ ſacrã

obiurgationẽ et etiã coꝛpaleʒ

afflictionẽ ſequi debet cõpun
ctio. Alioqͥn fere deſperanda
ſalus flagellati medico coꝛo⸗
na iſta ludibꝛij et ſupplicij vi/

tautibo:coꝛonã honoꝛis ⁊ glo
ne ꝓmeretur. Cuiꝰ exempluʒ;
et meriti ⁊ retributõis in chꝛi
ſto domino claruit. In eade;
etiã coꝛona que ſit terreni re⸗
gni gloꝛia nobis iſinuat᷑. In/
tus em ſpectãtibus terreni re

Capitulum xXz=

murem dñari ceteris murib:

nunqͥd riſum teneas:quaſi lu

dibꝛiũ eſt dñatio muris ĩ mu
res.ſic et hominis in bomĩes
puta qͥ terreni regni coꝛonaʒ

um alioꝛũ ⁊ toꝛmentũ ꝓpꝛium
eam geſtat Alijs em̃ ſpectacu
lum obpꝛobꝛij ⁊ irriſiõis can
cicũ:q̃ſi ſi aſinus coꝛonatꝰ ap

pareat:aut paruulus vel inſa

nus.Hec em̃ duo genera ho
minũ coꝛonis luditicari ſolet

ſicut et adhuc ſtulti reges co/
ronis ſuis ludificant᷑: ⁊ omni

bus recta ſapientibo ſunt ob⸗

pꝛobꝛio. Eſt aũt coꝛona ĩ par
uulo ⁊ in aſino ludibꝛium.qͥa
dedecet eos.quẽadmodũ di⸗
ci Pꝛouer.xx. Non decʒ ſer⸗

uum dñnari pncipiba. Et iteꝝ.

xxvj.Quẽadmodũ nix in eſta

te et pluuia in meſſe:ſic inde⸗
cens ẽ ſtulto gloꝛia.Quis aũt

dubiltet ſtultuz ⁊ paruulũ eſſe
et inſanũ interius qᷓntũcunq;
caneſcat eius aſinus exterius
Quia igit᷑ indeces eſt ĩ eo hu⸗/

iuſmodi gloꝛia:indubitanter

eſt in eo ludibꝛin. aũt ⁊ ad
ſuppliciũ ipſi teſtimonio ſunt

qui hoc de ſe omnes teſtificã

gni gloꝛia:non eſt niſi ludibꝛi tur. Si autẽ ſapiens eſt: non

um et ſomnentuz: Di videas elt dubiũ qn ſi et ad ludibꝛi⸗

ln
mu
ies
;
bri

Folium

um.QAudibꝛiũ dico ipſiꝰ. ipſe

em̃ ſeipſum in ſtatu illo ludi-
bꝛio habet et irriſioni:dum ſe

indignũ hmõi coꝛona et eam

ſibi indecenteʒ reputat Quin
aũt ſit ei ⁊ ad toꝛmẽtũ dubita
rinõ poteſt. Sapiens debi⸗
te ſollicitudinis redditoꝛ ẽ ſꝑ
in ſubditos.oĩmq; laboꝛes ⁊
doloꝛes:oĩmq; ꝑicla ſubdito
rũ velut ingentem faſcẽ ſpina

rũ ſuꝑ ſe congeſtã poꝛtat.Oi⸗/

bus em̃ malis ſubditoꝝ pun
gitur:exulcerat᷑: oim honoꝛi/
bus honoꝛat᷑ Sicut de ſeipᷣo

docet apls ĩ xij.ſcðᷣe ad Coꝝ.

Quis infirmat᷑ ⁊ ego nõ infir
moꝛ. Manitfeſtũ igit᷑ eſt qꝛ co
rona terreni regni:noĩe qͥdeʒ
coꝛona eſt et inſigne regni.in
terius aũt ludibꝛiũ et toꝛmen
tum. Eodeʒ modo dicimꝰ ⁊
de multitudie maloꝝ xpᷣiano
rũ.quia noĩe tm̃ coꝛona chꝛi/
ſti ſunt. interius aũt q;tum in
eis eſt ſunt ei ludibꝛium ⁊ toꝛ
mentũ.Ludibꝛiũ.vñ ipſemet
dicit ꝑ Eʒech.in.xxxvj. No/
men ſanctum meum polluiſtꝭ

in gentibus.Toꝛmentũ.ſicut

ſupᷣ expoſuimꝰ. Non em̃ ſtat

per eos qͥn peccatis eoꝛũ do/
loꝛe cõpaſſionis et etiã paſſio
mis iterum cõpungat᷑ vł pun

gatur. Et

ſicut.lxij. Eſaie.ipſe
met dicit ad eccleſiam electoꝝ
Et eris tu coꝛona gloꝛieĩ ma
nu dñi ⁊ diadema regni ĩ ma
nu dei tui. Sic ⁊ ecclia repꝛo
boꝛũ qͥ ſolo noĩe deum hono
rare vident᷑:coꝛona ſunt ei ſpi
nea.hoc eſt ludibꝛij ⁊ ſupplicij
Ad hunc modũ manitfeſtum
eſt totũ cetũ virginũ fraterna
charitate ſeinuicẽ cõplectẽtiũ
ſertum eſſe ex lilijs virginita⸗
te candentibo ⁊ eiuſdem odo/
re fragrãtibo. Similiter cetuʒ
martirũ ſertum eſſe roſeum q̃ᷓ
chꝛiſti caput redimitur. Et ce
tum cõfeſſoꝛum ꝓpter lumĩio/

ſitatẽ doctrinaruz:coꝛonã eſſe

ſtellarum. Et cetum humiliũ
ſertum eſſe conſertũ ex violis
Et cetum ʒelantium.i.ʒelo re

ctitudinis ardentiũ:eiuſdẽ ſal

uatoꝛis capiti in gloꝛiaʒ ⁊ de⸗
coꝛem circundatum dubitari
non põt. Caput em̃ xpᷣi deus
ſicut dicitur in.xj.pmead Co
rinth.Oiuinitati igitur chꝛi⸗
ſti qſi circũdatꝰ in modũ ſerti
ex liijs vernantiſſimis ↄſerti
adheret totus cetus ille virgi
neꝰ. Manikfeſtũ ẽ ů̊ qꝛ milites
iſti xᷣm dũm coꝛonauert ſpi⸗
nis ad ludibꝛiũ ⁊ ſuppliciũ ſʒ
q̃ſi falſa fuit hmõi oalio⸗

Coapitulũ
imo reuera ꝑabola eſt coꝛona
cõis quã diximus. VUnõð tato
maioꝛi ludibꝛio atq; ſupplicio
tãtoq; pũgẽtioꝛibo ſpinis co/
ronat euʒ hodie q;tum in ea ẽ
multitudo maloꝝ noĩe ſolo ei
circũdatoꝝ:q̃nto maioꝛ ẽ ve/
ritas ipᷣa ſua ꝑabola et figura
Om aũt credit᷑ hmõi coꝛonã
ex iuncis rigidis et aculeatis
fuiſſe:manifeſtuʒ eſt ex eo qðᷣ
dicit᷑ in.xxxv.Eſa.quia coꝛo⸗
na iſta typus eſt pmũ et ſigu/
ra hereticoꝝ. In cubilib in/
q̃t vbi habitabant dꝛacones
viroꝛ calami et iũci oꝛiet᷑. vbi
viroꝛ calami ſtudiũ pᷣdicandi
atq; docendi:viroꝛ iũci ſtudi
um audiẽdi atq; diſcẽdi:iuxta
intelligentiã ſacroꝝ doctoꝛuz
accipit᷑. Juncꝰaũt qͥ ex aquis
naſcit᷑ et in aculeo q̃ntũcunq;
creuerit cõſũmat᷑:qͥd aliud qᷓ;
hereticũ deſignat.quẽ aq̃ ſcri
pture genuit:⁊ in aculeũ blaſ
phemie q̊ chꝛiſti caput.i.diui
nitatẽ tandẽ pungeret nutniẽ/
do ꝑduxit.O m̃es em̃ hereti⸗
cos a qua ſcripture genuit.ſiẽ
legit᷑ in.viij.Exodi.quia flu/
uius ebulliuit ranas.i.garru
los hereticos.Yuuiꝰ ſcriptu
re:et rane nanq; ⁊ piſces lau/
dabiles ex eadẽ aqua gignun

tur. et oĩs hereſis ex aqͥs ſcri

pturarũ ? oꝛlo n habuit ? ſo
mentũ. Quia igit᷑ iſti in clero

maxime et pꝛius abũdauerüt

qui clerꝰcaput q̊dãmõ chꝛiſti

ſpũale et miſticũ accipit. NHel
quia in xpᷣi diuĩtateʒ q̃ caput

eius intelligit:lacerandã atq;
pungendã blaſphemijs ſe to

tos exacuerũt heretici merito
coꝛona ex iuncis aculeatis ce
tus eoꝝ intelligit᷑. Ipſi nanq;
xpᷣo dño ſe eſſe ĩ decoꝛẽ ⁊ glo⸗/
riã:imo ſe ſolos xpᷣi eſſe eccle⸗-
ſiã mẽtiunt᷑. Vel coꝛona hu
iuſmodi cetꝰ noĩetenus cleriꝰ

coꝝ cõgrue accipit᷑. Hos em̃
ſola affluẽtia tꝑaliũ que in ec

cleſia eſt ſola vt eẽnt clerici ge

nuit Ex aqua em̃ hmõi abũ⸗

dãtie tm̃ clerici facti ſunt:hboc

eſt vt ditarent᷑ ⁊ deliciarentur
in ecclia. Quẽadmodũ auteʒ

iũcus de toto hũoꝛe quẽ hau
rit ſolũ nutrit᷑ in aculeũ.ſic et

iſti ex aqua abũdãtie tꝑaliuʒ
ſe nutriũt ⁊ inalcant ⁊ acuunt

in peccatũ. Hmõi ergo cetus

aut malis neceſſitudinibo aut

cognatõe:aut malis fauoꝛib
cõluratõibo ⁊ innũeris inho/

neſtis colligatõibus in coꝛo/

nã ſpineã xpᷣo domino factꝰ*

hoc eſt in contumeliã et ludi⸗

ð

Folium

bꝛium. Pꝛopter eos em̃ chꝛi⸗
ſtianũ nomen maxiĩe blaſphe
mat᷑ ⁊ eoꝝ turpitudinẽ ecclłie
dei expꝛobꝛant hodie oẽs eiꝰ
hoſtes. hoc eſt iudei heretici

et gentiles. Quia vᷣo de iunc
etiã ꝑgamenũ fit:vt in eo ſcia

deſcripta ſeruet᷑: merito ꝑ iũ/
cos clerici accipiẽdi ex qͥ bo li/

bꝛi vite cõpingendi ſunt et ca

lamo ſpũſſancti.i.lingua do/
ctoꝝ inſcribendi. vt ſint alijs
libꝛi vite ꝑ ſciam quã cõtinẽt
Sed palã eſt qꝛ ꝓ maioꝛi ꝑte
ad hoc inepti ſunt vt in ꝑga/
menũ ſpũale ectẽdant᷑ ⁊ vt in
ſcriptionẽ iſtã recipiant. Oi⸗
no em̃ animales et ad ea que
dei ſunt indociles ſe oſtendũt
Cũ ergo clerus armariũ de
beret eſſe in eccleſia ⁊ libꝛariũ
in clauſtro dñi:cõtinẽs om̃ia

ſacra volumina: ⁊ bibliothe⸗

ca ſpũalis:factus eſt eideʒ in
coꝛonam ſpineam vt expoſui

mus. Sed neq; ſtructura ad

oꝛnatum ⁊ decoꝛem in domo
dñi ex hmõi iunels fieri põt:

ſciunt:qͥn potius ad deturpa

tionem erecti ⁊ rigidi et ad ri-

xas aculeati ſtãt in domo do
mini. Sed neq; ex hmõi iun
cis accẽdi poſſunt lucerne vł
lãpades in domo dñi. Accẽé-
dunt᷑ qͥdeʒ ex eis lucerne ⁊ lã
pades in eccleſia ſathane duz
om̃i ardoꝛe vicioꝛũ flãmeſcũt

et oĩmode euidentia turpitu/
dinis eluceſcunt. ſed oleo dul
cedinis ⁊ miſcdie ibui et igne

charitatis vel ſpũſancto arde
re ⁊ lumẽ alijs miniſtrare nõ
poſſunt oino Sufflat᷑ in oos
aſſidue ⁊ admouetur ignis ſa

croꝝ eloquioꝛũ:infundit᷑ ole⸗
um dulcedinis ⁊ miſcdie.⁊ ſic

etiam accendi nequeũt.qð in
de pfecto eſt, quia radicis ſue
aquoſitatẽ que eos genuit vt
clerici eſſent ⁊ nutriuit vt dixi
mus:deſerere pꝛoꝛſus nolunt
quin potius aſſidue in ea per
amoꝛẽ et ſollicitudinẽ demer-
gant. Inſundit᷑ aũt eis oleuʒ
diuine miſcðie ⁊ dulcedinis:
dum benelicia ſua deꝰ eis lax

dum ſe per tribulationẽ ⁊ cõ/ gitur ſiue tꝑalia vel ſpiritu⸗

temptum ab hũoꝛibus etra/
dicibus ſuis abcidi nõ patiũ
tur:⁊ ꝑ humilitatem et patĩiaʒ
iacere et pedibus gradientiũ
atq; ↄculcantiũ ſubſterni ne⸗

lia.vel dum fit eis rememoꝛa
tio illoꝝ. Dis his iuncis nec
inſtrumta fieri poſſunt ad pi
ſcanduʒ in ſuminibus egipti

mundi huiꝰ.: Om̃ino em̃ pex

Capitulum

eos de fluminibo vicioꝝ nul⸗/
lus peccatoꝛ vel magnus vel
mogdicus:hoc eſt nu
culus ꝑ eos capi põt domĩo.
De his etiaʒ fiunt ſtragula qᷓ
vulgo dicunt᷑ vl tapeta vł ta

ſediũ:que ſcʒ ſternunt᷑ ſuꝑ ſe⸗

des ⁊ ſedilia. Sedes em̃ ca/

thedrales eccleſias q̃s tetige/

rint vel bus inheſerint inqͥ-
nant et deturpant.ſimilr ⁊ ſe/

dilia.id ẽ minoꝛes dignitates
quas chꝛiſto dño pᷣſidenti oꝛ
nare ⁊ decoꝛare debuerãt in⸗
tolerabiliter fedãt et dehone⸗
ſtant. Merito igit᷑ quia nulli
vſui vtiles ſunt dño: cõꝑant᷑
lumbari Hieremie qð ita cõ/
putruit in flumine magno eu
frate vt nulli vſui aptũ eſſet.ſi

cut legit᷑ in.xiij.eiuſdẽ. Euſra
tes qe frugifer interpᷣtat. et

ſignat tꝑalium affluentiaʒ:in

qua clerici noſtri tẽpoꝛis pꝛo
parte maxima putruerunt ita

8 piſci

petes.i.oꝛnamenta ſediliũ vł

Similiter ocioſitatẽ et negli⸗
gentiã ⁊ imꝑitiam eoꝛundem
non admittit negociatõis ſol
licitudo et ſollertia. Milites

iſti qui coꝛonã iſtam neglig·?

tiam ⁊ decoꝛẽ de ſpinis pecca

toꝝ chꝛiſto dño plectunt: q̃ta

oꝛ fuiſſe legunt᷑. Hi ſunt ſcri⸗
ptoꝛes diuinoꝝ teſtamentoꝛũ
expoſitoꝛes eoꝝ:doctoꝛes ⁊
pdicatoꝛes vel boni pꝛelati et

pncipes boni:doctoꝛes et bo
ne diſcipline miniſtri. Diſci⸗

pline miniſtros vocamus of

ficiales et pꝛetoꝛes id eſt vtri/
uſq; gladij executoꝛes. Qua/
tuoꝛ vᷣo milites penitenti ple/
ctentes coꝛonam ſpineam cõ
punctionis: qᷓtuoꝛ partes ſũt

ſciẽtie. Pꝛima eſt cognitio bo
noꝛum que a deo accepimus

hoc eſt diuine munificẽtie in
nos. Scðda eſt cognitio ma⸗
loꝛum que eidem reddimus.
hoc eſt noſtre ingratitudinis
in eũ.Tertia eſt cognitio bo⸗

vt nulli vſui apti ſint. Diuiniſ noꝛũ que demeruimꝰ.Quar/

enim vſibus omino inutiles
ſunt.quia putridi moꝛibus ⁊
imperiti ſcientia. Hũdanis
autẽ vſibus omino ſimilr in/
epti:neq; em̃ militie congruit
eoꝛũ mollicies et voluptuoſi/

ias:neq; agriculture laboꝛiby

ta eſt cognitio maloꝝ que me

bere quatuoꝛ milites qn eius

capiti hoc eſt coꝛdi coꝛꝛonam

cõpunctiõis circundent. He
ceſſe em habet dolere qui tot

* „

1

niſicentia tam indignus inu/ dñs ⁊ eſſe ⁊fuiſſe ĩ rixa. Igno
tiliter accipit ⁊ ꝙ ei taʒ ingra/ minioſe veſtitꝰ eſt veſte adeo
tũ ſe echibuit.⁊ qui tot ⁊ tan/ lacerata atq; detrita. Uñ ve/
ta ſibiꝓmiſſa bona demeruit re vſq; ad pedes denudatus

24q tot ⁊ tãta minata ſibi ſup eſt hodie.quaſi em nudatum

plicia ⁊ meruit ⁊ in nouiſſimo eſt collũ eius a toꝛ”que aurea
theſauriʒauit ſibi. (Et veſte doctoꝝ ⁊ pᷣdicatoꝛũ:⁊ hume/
purpurea circũdederunt euʒ) ri eiꝰ a ſuꝑbumerali martiꝝ.⁊
Pꝛo quo Mathe? habet(cla pectꝰeius a rõnali cõfeſſoꝝ.⁊
midẽ coccineã circũdederunt doꝛſuʒ eiꝰ⁊ vẽter a cetu diſci⸗
illi)et addit etia exuentes eũ) plinatoꝝ:h̊ eſt a cetu patiẽtiũ
ꝓpꝛijs veſtimentis ſubintelli⸗ ⁊ abſtinẽtiũ.⁊ ad renes ⁊ ꝑes
Situr. Chꝛiſtũ exuunt: qui ve genitales a cetu vᷣginũ ⁊ cõti
tem ſuam. id eſt eccleſiam ab nentium. Et ſi veſtem aaron
eo ſeꝑant. Similiter et qͥ de⸗ que figura eſt totiꝰ eccleſie cõ
coꝛem chꝛiſtiane cõuerſatõis ſideres:xpᷣm dñm fere nuduʒ
ab eo auferunt.Diaboluʒ vᷣo inuenies. Diabolus aũt pur
induunt qui multitudinem a puratus ⁊ gẽmatꝰ.clarꝰ⁊ ful-
chꝛiſto auertentes: eidem ve/ gidus vbiq; fere palam ince/
lut veſtem coaptant. Similr dit: nec erubeſcit videri de ce
et qui turpem cõuerſationem tero.eoq; ignominia eius om
exterioꝛẽ multiplicant vel ſug ni fere glia potentiũ ⁊ diuituz
geſtionẽ vel exẽpla.Iſtas em et lr̃atoꝝ iã nõ oꝑta:ſed exoꝛa⸗
duas veſtes xpᷣi accepimꝰ ſcʒ nata ẽ. Si gliaʒ veſtit eiꝰ attẽ
cetum electoꝝ ⁊ chꝛiſtiane cõ das impletã:aut eſtimab aut

uerſationis foꝛinſece decoꝛeʒ merito timeb qð ipᷣe ſibi pymi

quas heretici ⁊ ſciſmatici la/ ſerat in.xiiij.Eſaie.Silis ero
cerant: ⁊ vnuſquiſq; repꝛobo altiſſimo. Silitudinẽ quipe
panniculuʒ inde rapit ⁊ ſepat gloꝛie altiſſimi ſibi vẽdicauit:
id eſt ſeim. Tot igitur exiſtẽ dũ ſilitudieʒ glioſe veſtꝭ eiuſ⸗

tibus laceratoꝛibo: tot veſtis dẽ ſibi aptauit.nõ eĩ diabolꝰ

ſue ſciſſoꝛibus:nõ eſt miruʒ ſi vᷣitatẽ xpianita ĩduit ſʒ ſitita
lacerata eſt veſtfs xpᷣi.i.:ecclia dinẽ ⁊ ſimłatiöem. Silitudo

In qua lacerauoe apꝑet xps nanq; et ſimulatio xpᷣianitat⸗

—.—

:

Capitulũ

repꝛobi chꝛiſtiani ſunt:qᷓn ce/ decoꝛe foꝛinſece ↄuerſationis
tum induit q̃ſi veſtem diabo/ et oĩ mirificẽtia oꝛnatus exte⸗/

lus. Vngde in veſte ſilis vide rioꝛis ipᷣm decoꝛãt. ſed falſis

tur altiſſimo,. Nec miꝝ ſi adðo oĩbus auro.ſ.⁊ gemmis vir/
magnitfice:adeoq; fulgide ve tutũ ⁊ operũ que in eis ſolam

ſtit᷑ ⁊ oꝛnat᷑ diabolus:cũ tan/ habent tincturã ⁊ ſpẽm ſed pᷣ

ta multitudo xpᷣo dño top ſtu cio ⁊ veritate carent. Vix ho
dijs rapiat ⁊ furet᷑ vnde veſti die ſacco indutus eſt xps do/⸗

at diabolũ. Mirabilr viden minus.vix em̃ vilibo ⁊ pauꝑi

tur miſerari nuditatẽ diaboli bus ſibi adherentibo tegit:ne

qͥ tã ſollicite eũ veſtire et oꝛna dicam oꝛnat᷑. Purpura em̃ fe

re ſtudẽt.ſeipſos em̃ ⁊ ſua oĩa re tota ceſſit in partẽ diaboli.

xpᷣo dño ſurant᷑ ⁊ rapiũt vt il hoc eſt potentia ⁊ glia mũdiĩ

la veſtem diabolo vl partem
veſtis faciant. Nullius pau⸗
peris nuditas adeo vnqᷓ; mi

ſerata eſt vt ei tãto ſtudio emẽ
dicaret᷑ veſtitꝰ.Chꝛiſti vo dũi
nuditatẽ et ignominiã miſera
ri vt eam tegant ne dicã exoꝛ/

nent. Veſtẽ illam herericl:de
tractoꝛes:⁊ maloꝛuʒ q̃rũlibet

ſuggeſtoꝛes ꝓpꝛijs dẽtibo deſu

per ſcaplos xpo dño auferũt

2 auelluũt.ſed detractoꝛes ⁊ he
retici nec modicũ filum de ea

q;tuʒ in eis eſt relinquũt.nec

modlico em̃ bono ðtractoꝛes
parcunt qn ipᷣm lacerent Illi
vHo radicem oim bononil. fi⸗
dem ſunditus extirpãt ⁊ auel

ſtiunt et exoꝛnant diabolum.

Veſtiunt em̃ euʒ duplicib.: 2

veſtem eius. Sed ⁊ ſaccꝰhu/

iuſmodi ↄſciſſus eſt:neq; eniʒ

oẽs pauꝑes ⁊ viles xpᷣo cohe
rent.nec ſaccus ergo hodie ei
relinquit᷑ ad indumtũ,necſac
co vn ꝑmittit᷑ ↄcidentibꝰ euʒ
et diſcerpẽtibus vndiq; pilati
litant ⁊ xᷣm dominuim in ſe⸗
ipſis et in aljs impugnant“
Exuitio igit᷑ illa quã luxta lite

rã milites pilati fecerunt:ſigu

ra fuit ⁊ ꝑpabola exuitõis qᷓ ab
initio mũdi cepit ⁊ vſq;ʒ ad fi⸗
nẽ mũdi duratura c. Dilites

em̃ pilati nunq; ceſſant.nũqᷓ;

ðᷣſinit pilatꝰ.i.diabolꝰ hr̃emi
2 auel lites qn. ſeilli militẽt et chꝛiſtu
lunt. ypocrite o ſuꝑ oẽs ve⸗ dñm veſtibo ſuis exuãt. Sʒ ð

veſtibo eius ⁊ nũero veſtiũ la

—
— —JNEKʒ

=D — —

di
/

— f f

1 PII

Sedquit᷑(Clamide coccinea ine tinctoꝝ diſcip
circũdederũt eũ) Clamis coc natoꝝ chꝛiſti ſanguine ꝑ imi/

cinea eccleſia eſt malignantiũ
ſanguinolentoꝝ. hoc eſt ſan/

guline pcti rubꝛicatoꝝ.boc eſt

veſtimentũ mixtum ſanguine
quod erit in cõbuſtionẽ et ci⸗
bo ignis. vt legit᷑ Eſa.ix. Hãc

mali pꝛelati velut pilati mili⸗/

tes xpo dño circundant ad il
luſionem:dum multitudineʒ

maloꝝ in eccleſijs ſuis inſtitu
unt. Pallio ergo ſanguinole/
to xpᷣm dñũm induunt. ⁊ B ad

illuſioneʒ. quia nihil aliᷣ xpᷣo
q; cõtumeliã faciunt. Jpᷣi em̃

ſunt q maxime eum inhono/

rãt. Vł clamis coccinea mul

tcitudo carnaliũ.hec em̃ eſt co

loꝛ carnis. Vel damis cocci
nea carnis ſcʒ ⁊ ſãguĩea mul/
titudo ꝓpinquoꝝ quead chꝛi

ſti dñi illuſionem ⁊ cõtumeli/
am in eccleſiaʒ inducit᷑ ⁊ ei ꝓ

veſte regia circũdat᷑. De his
omnibo Micheas in. iij. Au

dite hecinquit pꝛincipes do

mus iacob.i.iudices domus

ſſſrael q edificatis ſion in ſan/

guinibus ⁊ hieruſalẽ in iniqͥ/

tate in ſanguinib.i,in ſangui
ne peccati ⁊ ſanguine ꝓinqͥ⸗

tatis. Clamis coccinea mul
titudo eſt patientiuʒ:velut ꝓ⸗

pꝛio ſanguine tinctoꝝ diſcipli
tationẽ paſſionis eius rubꝛi⸗
catoꝝ. Et quelibet iſtaꝝ veſti
um purpura ſãguĩea ẽ. Dul
titudo vo charitate ardentiũ
quia coloꝛ ignis purpureꝰ eſt
ſiue coccineꝰ:purpura ardes
iuxta vulgarem noĩatiõem ac
cipi:que ⁊ xpᷣi ſanguĩie rubet
et ardet.hanc em̃ ignis chari
tatis quã in paſſiõe maxie no
bis exhibuit et inflãmauit vt
arderet ⁊ rubꝛicauit vt cõpa
tere ⁊ imitaret᷑. Hec multitu
do licet ita diſtinxerimꝰ vna ẽ
veſtis.ſ.regia ⁊ tanto rege di/
gna.hanc milites pilati ei cir/
cũdederunt.qꝛ moꝛtẽ q̃ ilam
ſibi ⁊ emit ⁊ redemit et acqͥſi⸗
uit intulerũt. De veſte vo ma
loꝝ cõgrue dicit᷑ quia eam illi
circũdederũt. Sed expᷣſſius
habet litera Johis que cõti⸗
net (veſte purpurea circunde
derunt eum) velut obſidione
ad impugnandũ. Vnde ipſe
met dicit in pᷣs.ſue paſſionis.
Circũdederũt me vituli mul
ti ⁊ mltitudo malignãtiũ ob/
ſedit me. Et alibicircundede
runt meſicut apes. Et iteruʒ.
circũdederũt me quotidie.ſi⸗
cut aqᷓ circũdederũt me ſimul

QMaũt pꝛius exuerunt eũ:vel
ꝙ exuendus eſſet ſinagoga qᷓ
erat quaſi veſtis eius ꝓpꝛia. et
poſtmodũ indueret᷑ gentiũ ec
cleſia:que et pctis fuit hmum
ſanguinea:⁊ poſtmodũ chꝛi⸗
ſti ſanguine decoꝛata.vel ꝙ p
mũ exueret᷑ aplis q̃ſi veſte p/
pꝛia:⁊ poſtmodũ ĩidueret᷑ mar
tiribo qſi veſte purpurea. VUl

pmum erxueret᷑ moꝛtalitate

iſta ⁊ miſia:⁊ deinde regio ho

nitentie:q̃ et veſtis regia eſt re
gens ⁊ oſtendẽs ⁊ faciẽs.Vʒ
veſtis qͥdem pnĩe:ſanguine.i.
moꝛte veteris hoĩs tincta eſt:·
babẽs maniteſta iudicia moꝛ

tis eius ſanguis em̃ ludiciuz
moꝛ eſt. Vel ſanguiĩe.i. moꝛ
te noui hoĩs.debet em̃ hr̃e iu
dicia ⁊ q̃ſi moꝛtẽ qᷓndã cõfeſſi
onẽ pᷣcedẽtis pcti. Nõ em̃ha
bet veſtẽ iſtã purpureã quem
cõuerſatiõis hũilitas fuiſſe mi

noꝛe veſtiret᷑ ⁊ glia:ſignifica⸗ iudicat pctõꝛeʒ.An nõ necel⸗
uit. Moꝛaliter autẽ pᷣmum ſe habes ad illuſionẽ poꝛtare
nos exuere debere veſtẽ vetu ⁊ ad obpꝛobꝛiũ cũ xpᷣo dño ſi
ſtatis pꝑſoꝛdidaʒ qᷓ; induamur velis eã hoc eſt ſigniticatũ eiꝰ
cdamidẽ coccineam hoc eſt re poꝛtare tandẽ in gliaʒ et deco
gale purpurã.nec aliter ſpera rẽ.qð cõtra illos dicim? qͥ pe-
re palliũ laudis ab eo niſi pᷣ/ nitentiã nolunt cũ illuſione et
ceſſerit ſpũs meroꝛis.ſicut le/ obpꝛobꝛio refugiẽtes penit⸗
git᷑ in Eſa.lxj. Hoc idẽ ſignifi tiariũ qͥ illos obpꝛobꝛio et il
catũ eſt.iij. Zach.vbi dicit᷑. et luſioni hri faciat inter hoies.·
ieſus erat indutus veſtibo ſoꝛ excuſãt em̃ plerũq; ſe ab one-
didis. Et ait angelus ad illos re pnie ꝑ obpꝛobꝛium et irriſi
q̃ ſtabant coꝛam ſe dicẽs. Au onẽ hoim.nõ dico ꝓpter ſcan
ferte veſtimẽta ſoꝛdida ab eo. daluʒz et dicunt ſe nolle facere
et dixit ad eũ.Ecce abſtuli ini qð iuben: ne ab hoĩibo irrige
quitatẽtuã:⁊ indui te mutato antur. nõ recolẽtes ꝙ xpo do
rijs. Et hoc qͥ dem cõgruit vt mino in veſte purpurea illu-
veſtis ſoꝛdida ⁊ deſpecta exu ſuʒ ẽ, et ꝙ illam ſolũmodo ad
at᷑ anteq; veſtis noua et regia illuſionẽ ⁊ obpꝛobꝛium poꝛta
induat᷑. Clamis iſta coccinea uerit:⁊ ꝙ in hoc exemplũ poꝛ
decoꝛ eſt chꝛiſtiane ↄuerſatio tande obpꝛobꝛioſe pnie reliqj
nis. vel babit? eſt ↄuerſio pe⸗ rit.: Acceptiſſimũ quipe deo

— —,. —

‚ — — S

—

–————

* 8 4

et eodẽ digniſſima ſatiſfactio Non eniʒ admittit charitas
eſt humiliter poꝛtare obpꝛo⸗ adulterũ cum ſpõſo. Hoc eſt
bꝛia:que ꝓ penitẽtia irrogan pallium quod expandi ſuper
tur, maxime ab his qͥ ꝑctõꝛuʒ ſe petebat Ruth ab ipo boozʒ
ſuoꝝ laudibus vaniſſime de in,iij. Ruth. Ruth naãq; exin
lectati ſunt ⁊ gloꝛiati.et ꝓ con terpꝛetatione nomiĩs ſignifi⸗
tumelia que deo irrogata eſt cat eccleſiam de getibus. In⸗
nihil deo cõgruentius ſatiſfa terpꝛetat᷑ enim Ruth videns

cit q; obpꝛobꝛioꝝ hũilis et io vł feſtinãs vel deficiẽs. Quia

cunda ſuſceptio. Signiflcat ergo iudea excecata:illa videil
et iſta damis coccinea chari effecta ẽ ex oꝛtu veri luminis.
tatẽ ipſa figura ꝓpter latitudi⸗ et quia illa pigra et tarda ſem
nẽ ſcq; ⁊ coloꝛem igneũ. Palli per ad creſcendũ:iſta vᷣo feſtit
um em̃ oibo veſtimetis latius nans,.⁊ quia illa pꝛeſumẽs de .
eſt ⁊ poſterioꝛa tegit. poſterio viribus et meritꝭ ſuis:iſta ?o

rũ em̃ obliuiſci facit.anterio/ ſemper deficies a ſeipſa:et ſuf

ra aũt ſunt. Hoc pallio indu ficientiã ſuã in deo ſolo cõſti

tus erat aplus. ſicut apꝑet in tuens. Booʒ vo interpꝛetat᷑
iij/ad hil. vbi ait. Que qͥdẽ in quo robur: vel in quo vir
retro ſunt obliuiſcẽs: ad ea q̃ tus:ſiue in ipſo foꝛtitudo aut

ſunt poꝛa extendens meipſuʒ ipſe in foꝛtitudie. ſignificat er

ad deſtinatũ ꝑſequoꝛ pꝛauiũ go chꝛiſtum dominuʒ qui eſt
ſuperne vocationis. Signiti virtus dei patris.ſicut legitnrrx
cat ? illð palliũ memoꝛiã do/ in pꝛimo pᷣmead Coꝝ.Chꝛi ·
minice paſſionis. A aũt cha ſtum dico dei virtutẽ qui ⁊ in .

ntateʒ ſignificat expᷣſſe legitur foꝛtitudine veniet. Sicut le⸗
Eſa, xxviij. Coãguſtatũ eſt in gitur Eſaie.xl. Ecce dominꝰ*2
quit ſtratum:ita vt decidat al in foꝛtitudine veniet. Pal⸗

ter: et pallium bꝛeue vtrun; lium ergo charitatis extendllt

operire non poteſt. Pallium ſuꝑ nos chꝛiſtus dominꝰ cuʒ

em̃ chanita chꝛiſtum domi- dilectionẽſuã vſq; ad nos nõ

num ſponſum: ⁊ adulteruʒz.i. ſoluʒ deſpõſandos.ſed etniam

rie non poteſt moxte ſi repandos exrtendie

ſuꝑ carnem meã
pallio coccineo ⁊ veſte purpu rexꝑ ſe.ſed ꝑ voluntatẽ ⁊ obe
rea vtriq; pncipi ſanguis ſub dientiaʒ ſubditoꝝ. Vacuaq;ʒ

Significat etiam palliũ p/ hmõi ſanguiĩs inuigilet. vtri⸗/
poſitum martirij 2 ꝓmptitu/ uſq; em̃ veſtis multitudo ſub

dinẽ. Vñ epᷣs vniuerſalis ſi⸗ ditoꝝ eſt. (Et poſuerunt inqͥt

ue romanꝰ põtifex pallio vtir ath.arũdinẽ ĩ dextra eiꝰ)
ſempꝑ coccineo. vt memoꝛiam Arũdineʒ quaſi ꝓ ſceptro ad

ſ babeat dñice paſſiõis ⁊ ꝓ obpꝛobꝛium et irriſionẽ.eoq;

poſitum ⁊ ꝓmptitudinẽ patiẽ regem ſe eſſe pilato ↄfeſſus ſu

di ꝓ eccleſia xpᷣi.cuius vicẽ eã erat In arũdine pᷣmũ ſcriptu

regendam ſe habere oſtendit. ra q arundine ſcribit᷑ deſigna
Bloꝛiã aũt terreni regni cru/ tur quã debet habere in der⸗

entatam eſſe ſanguine pctõꝝ tra regimini alioꝛum pᷣficit.
et violentiaꝝ eiuſde pallij co In dextra.i.in opatiõe vel in
loꝛe inſinuat᷑. Veꝝ ⁊ romanꝰ ꝓmptitudĩe: nõ in ſiniſtra vt

pontifex ⁊ ſecularis pꝛinceps piger ſit ⁊ tardus ad intelligẽ
ipſa veſte purpurea qua vtit᷑ dũ in ea ⁊ opandũ ſm eã. Vł
clamare videt᷑. Aſpꝑſus ẽ ſan/ in dextra vt nõ niſiꝑ eã ⁊ m
guis ſubditoꝝ ſuꝑ veſtimẽta eam oꝑet᷑. Hec eſt virga dire
mea.vl qꝛ pciã ſubditoꝝ illis ctionis ⁊ ſceptruʒ regni xpᷣia/
imputabunt᷑ in penã: niſi coꝛ ni. VUnde pᷣcepit dñs Joſne
rectioni ⁊ emẽdatõi eoꝝ debi vt rex iſrael faceret ſibi deſcri
ta ſollertia inuigilauerint. vel bi deuteronomiũ legis vt le⸗
qꝙ ola mala ſubditoꝝ ꝑ cõpaſ geret in eo die ac nocte. Si⸗

ſionem veſtes eoꝝ qdãmodo gnificat aũt ⁊ arũdo vanitatẽ
aſpgant. ſiẽ dicit xpᷣs dñs de et fragilitatẽ regni terreni. In
ſe Eſaie, xiij. Aſꝑſus eſt ſan/ ſceptro nanq; ptãs regia ⁊ iu
guis eoꝝ ſuꝑ veſtimenta mea diciaria ſignat᷑: que fragilis ẽ
paſſione ſimul et cõpaſſione: adeo ꝙ volũtate hoĩm ⁊ obe

Vel in ipſo dientia ſola ĩnitit᷑.nõ em̃ põt

ditoꝛũ figuraliter oſtendit: vt et vana eſt intꝰ ptãs.nihil em̃
de manib eoꝝ reqͥrendus eiſ habet intus ſed totũ foꝛis ſic

denunciet᷑. vl vt vterq; p mo arũdo.Arundo quippe totu;
do ſuo ablutioni ⁊ deterſioni qð habet foꝛis habet et vibil

— — —

2 ⸗
— — — — — — — — ———

R— e--

f— — —. —

Ne
17
e

1.
1

Folium
intus:intus em̃ vacua eſt. ſic
ptãs terrenoꝝ regũ totum ha
bet in volũtate ⁊ in obedietia
ſubditoꝝ. Vel totũ habet fo
ns in opiniõe hoĩm ⁊ nomia

lione. Uocant em̃ eos hoĩes

dños ⁊ potẽtes et opinant᷑ eẽ
ſed reuera intus miniſtri ⁊ ſer
ui ſunt. Ptãs illa inſtar arun
dinis vento agitate ſp ventis
multipliciũ turbationũ ⁊ ſol/
licitudinum quatit᷑ ⁊agitat᷑.ſe
pe etiã pꝛecidit᷑. ſicut dicit Ec
cleſiaſticꝰ.x. Bꝛeuẽ lãguoꝛem

beidit medicꝰ.ſic et rex hodie

eſt ⁊ cras moꝛiet̃᷑.Ex his ergo
q̃ diximꝰ qͥd alið dat᷑ intelligi
regẽ eſſe ſine liter q; regẽ eſſe
ſine ſceptro. Qõð qͥdem ꝑnici
oſiſſimũ ⁊ maxiĩe intolerabile

in regibo.i.rectoꝛibus aniaꝝ.

Arũdo iſta aurea eſt q̃ metiẽ⸗
dum eſt totũ edificiũ celeſtis
hieruſalẽ.i.ecclie.ſicut legitur
Apocal.xxj.Et menſus eſt in
quit angelus ciuitatẽ de arũ⸗
dine aurea. Arundinẽ iſtã nõ

intꝰ vacuã facit vanitas ⁊ ple

nitudinis defectus.ſed hũili/

tas q̃ aiaꝝ eſt ſoliditas. Sic

miſerũ pctõꝛem ſpinis pctõꝝ

et vicioꝝ coꝛonat pilatꝰ.i.dia

bolus.oẽs em̃ pctõꝛes capite

id eſt coꝛde et ſpinat ⁊ exulce/

rat diabolus. Deinde cruen/
lum eis palliũ circũdat. Illðᷣ
eſt cruẽta ↄuerſatio ⁊ ſangni⸗
nea pctõꝝ.ſicut Apocal.xvij.
Blier circũdata purpura et
coccino:tota miłtitudo malo/
rum accipit᷑.⁊ mllier coccinea
ſedens ſuꝑ beſtiã:illa eadẽ in
eodẽ,.hoc eſt veſtimẽtũ mixtũ
ſanguine:qð ſupꝛa diximꝰ ex
ix.Eſa. Deinde dat arundinè
in dextra eiꝰ hoc eſt. vel liber
las q̃ liber eſt iuſticie:ſeruꝰ au
tem iniqᷣtatis. ſicut legit᷑ in. vj
ad Rom̃. Cũ em̃ inquit ſerui
eſſetis pcti:liberi fuiſtis iuſti⸗
cie. Vel arũdo iſta eſt ſuꝑbia
ꝑ quã ſeipᷣm regere ⁊ alios p⸗/
mere nõ ceſſat. Arũdo iſta in
tus eſt vacua et totũ foꝛis ha
bet. libertatẽ em̃ ſe mentit᷑ ex
terius cum ſeruitus intus ſit
iniqͥtatis.ſicut apparet ex ver
bis apli. Idem de ſuꝑbia ſen
tiendũ eſt q̃ potentiã ⁊ dñatio
nem foꝛis oſtendit.ſed intꝰ ne
quiſſima ſubiectio ruinoſiſſi/
ma inſirmitas eſt. Arüdinem
iſtã ne dicã qͥs ventus ſed qͥs
etiã ſibilus nõ exagitat ⁊ ↄcu
tit:imo pᷣcipitat ⁊ deijcit.Hec
ẽ igit᷑ effigies expᷣſſiſſima pec/
catoꝛis et regni pct euidẽtiſſi
ma ðſcriptio. Peccatoꝛ enim
K m

Capitulum XXIXx

capite.i. coꝛde ſpinatus et lu/ des adulationes miſero pctõ

dibꝛioſe ſupplicioſeq; coꝛona ridicũt(aue rex iudeoꝝ) qᷣties
tus:habitu cruẽetꝰ:ptãte arũ/ de pctis ſuis placita ei annũ/
dineus.hoc eſt fragilis vyłᷣ va ciannqͥ̃tiens in litate iſta pe/
cuus ⁊ oĩ vento vanitatis ob ſima et ſuꝑbiam eidem adulã
noxius. Et cum iſtud totũ lu tur.(Et dabant ei alapas) vel

dibꝛium atq; ſuppliciũ inſaniſ quia hmõi cogitatiões ⁊ adu

ſimus imo furioſus pctõꝛ:re/ lationes alape ſunt bus fa/

gium oꝛnatũ arbitrat. ⁊ gliaʒ cies coꝛdis cedit᷑ ⁊ cõterit᷑ in/

ſeruitutem duriſſimã et ſubie terius.vel quia adulãdo ſic?

ctionẽ viliſſimã regiã reputat ſuggerendo tentatõnibo alijs

libertatẽ atq; potẽtiã. Hac ſi⸗ quaſi alapis cedũt facie eius

militudie ſolet illudi furiof ſi demones:⁊ adulatoꝛes interi
cut ſepe diximus. In hoc er⸗ us.Totũ aũt iſtud iuxta mo⸗
go apparet eſſe liber totiꝰ ſuffi duũ ſcripture in peccatoꝛe faci
cientie noſtre xpᷣs dñs qͥ ludi unt xpᷣimilites de qͥb ſup di⸗
bꝛia iſta ⁊ ſupplicia iſta omnia ximꝰ:cũ hocipᷣm peccatoꝛi in
nõ ſolũ ad redemptõem nr̃aʒ noteſcũt. Qui vᷣo chꝛiſtũ do⸗/

⁊ imitatõis exemplũ pertulit. minũ labijs: coꝛ autem eoꝛuz
ſed etiã vt in eo totam miſeri/ longe eſt ab oo Sicut ipemet

ain r? ignominiã ſni cxpſſele⸗ cõqueritur Eſaxxix. Fo int
gerent peccatoꝛes.vt vel coꝛã ꝙ apꝛopinquat populus oꝛe

poſitã exhoꝛrerent:nõ ſolũ cõ ſuo ⁊ labijs ſuis gloꝛiſicat me
minatõniba eius deterriti:aut coꝛ aũt eius longe.Et nihilo

ꝓmiſſionibo eiꝰ allecti.ſed etiã minus chꝛiſtum dũm deho⸗

de feditate eius ⁊ ludibꝛioſita neſtant et quaſi ꝑcutiunt imi/

te repulſi: ſpõte ab ea refuge⸗ tatoꝛes ſunt militũ pilati:imo
rent ⁊ reſilirent.(Et veniebãt figure ⁊ ſignificatõis eoꝝ im⸗
inqt Johãnes ad eum ⁊ dice pletoꝛuʒ ſunt maniteſti. Non

bãt Aue rex iudeoꝛũ.⁊ dabãt om̃is inquit dñs in.vij. Da

ei alapas) Afa euidẽs e. Sʒ thei q dicit mihi dñe dñe in⸗
ſpualr demones adulatoꝛes trabit in regnum celoꝛum. Et
ꝑ vanas qͥ deʒ cogitatiões:de in.vj.Luce.Quid aũt vocatꝭ
mones ꝑ mendaciſſimas lau me domine dne ⁊ non facitis

Aue dico. Imiſoꝛle igitur euz gladio ſe traſfigut. Hociöm
ni⸗ regem iudeoꝝ.i.ↄfitentiũ vo/ etiam (aue rex iudeoꝛum) qm

ol cat qͥ eum qͥdem labijs cõfite virtutes ſole quarũ eſſe debe

generoſitas regia ⁊ dignitas
quam gratia baptiſmali ſoꝛti
ti ſunt memoꝛie eoꝝ increbu
erit. DHas enim recoletes ob/
iunr gationes mirabiliter adiu ei dicen
uant⁊ ſe ipſi foꝛtius cedunt ⁊ tes Aue rex iudeoꝛum) Genu
atterunt medullituſq; doloꝛiſ flexio quia adoꝛatio ẽ exterioꝛ

tur:regi vo dedignatur. Qui
em̃ nihil eoꝛuʒ que regi debẽ⸗
tur.hoc eſt nec tributũ nec ſer
uitium:nec obedientiã: nec fi

delitatẽ:nec colloquiũ: nec ex
ercitium eidem curat reddere

vel facere vel exhibere. Edo⸗

cemur etiam in irriſiõe iſta et

alapis: adulationes ⁊ vanita
tis cogitatiões exhoꝛrere.et q̊

tienſcunq; vel ſe ingerunt vel
oofferunt᷑ exterius ſpirituales

alapas timere ⁊ ðcliare.Chꝛi

ſti o milites edocent᷑ ſiẽ pec

catoꝛes obiurgatõnibo percu
tere vel diſciplina vt blandi⸗
cijs eos pᷣliniãt et regni iudai

ci.id eſt chꝛiſtiane ↄfeſſionis

cuiuſuis baptiſmali vnctõne
adepti ſunt:crebꝛius comme

moꝛationẽ faciãt. Tunc eniʒ

ſalubꝛius ꝓfundiuſq; alapis
obiurgationũ ceduntur ſi eis

wr

mus confitentes ſunt ⁊ reco⸗

gnoſcentes diuini iuris vicia
negantia ſunt et diminuẽtia il
lius: quotiẽs honoꝛamur ſeu

verbis reuerentie ſeu ſaluta/
tionis ſeu aliter:eoq vani pu
tamur recolere debemus ⁊ re
putare potius illuſionẽ q; lau
dem.Similr ⁊ reges ſiue do
ctoꝛes animarũ ſint ſiue coꝛ/
poꝛũ:omnes reueretias ⁊ ho
noꝛes qui eis impendunt᷑ ilu

ſiones arbitari debent potiꝰ

q́; honoꝛes.⁊ hoc quidem eſt

vere humilitatis officiũ.om̃e
em̃ quod eſt gloꝛie ⁊ hbonoꝛis
humilitas ſibi reputat ad ob

pꝛobꝛium.et hoc eſt qua om/
nem gloꝛiam ſibi arbitrantur
indecentiſſimam ⁊ ſe ea incdi
ghniſſimam. Penitens autem

omnis ſibi ad huiuſmodi ecẽ
re:⁊ alapis non ſolum ſpiritu

alibus ſed etiaʒz manualibus
ſeipſum cedere. Qð aut Ha

theꝰ addit (Et genuflexo an/

te eum illudebant ei dicen⸗

„
. 1 . S.

C apitulůü

maxime reputanda eſt lllaſio
magnatibo. eſt em̃ oĩino eis in
debita et indecẽs:niſi cã aliq̃
famulantes in parte iſta coe/
gerit:hoc eſt vł familiarioꝛ al

“ cnlo⸗ ꝛaut expeditioꝛ mĩſtra
tio:aut ſuꝑbie declinatio: aut
alea hmõi qð ⁊ magnates me

rito excuſare poſſit ⁊ debeata

diuini honoꝛis iniuria: et fa-

mulaãtes ab idolatria. Sub⸗

iungit Matheus (Et expuẽ/
tes in eum accipiebãt arundi
nem ⁊ ꝑcutiebãt caput eius)

De ſputis eoꝝ iam ptranſiui
mus. Miſtice vo qui acci⸗
ptlunt arundinẽ de dextra eiꝰ
⁊ pcutiũt caput eiꝰ:iudei ſunt
et heretici:qͥ ipſa ſcriptura ca
put eius.i.diuinitatẽ blaſope

mijs ⁊ ſcpture teſtimonijs ꝑ⸗

cutiunt:dũ aduerſus diuini⸗

tatẽ eius auſu impio ⁊ oꝛe ſa⸗
crilego ſcpture teſtimonijſ ab
utunt᷑.Qõð aũt ðꝛ (arũdinẽ ac
cipietes) ſi ubintelligit de dex⸗
dũ ꝓ volũtate ſu

tera eiꝰ:q̃ſi ſcia ſcripture quaʒ

de manu eius.i.dono accepe
runt(caput eius)i. diuĩtatem
bcutiüt ⁊ impugnãt, Vel ca-
put eiꝰ.i.fidẽ que caputxpᷣia⸗ ni
ne religiõis eſt ⁊ initiũ. ⁊ ideo
ſpũuũale ⁊ miſticũ caput xpᷣi ac

cieipſa ides. Ad bhüc mo⸗

E

dũ gcnncß vt ſonedo vel de⸗

fendendo mala vel i impugnã
do bona ptãte terrena qᷓ vti
a dño deo eſt. ſicut legit ĩ i.xiij.

ad Rom̃.aduerſus xpi gliam
ſe erigit: virga arüdinea quas
de manun eius accepit caput
reꝑcutit.qꝛ ptãte terrena Auã
ex dono vel ꝓmiſſione eiꝰ ac⸗
cepit ipᷣm capitalr impugnat
dü gliam eius vt dixim?ꝰ ĩimi /
nuere ↄtẽdit. Eadẽ⁊ ptãs li⸗
beri arbitrij in vnoaq; quam
vtiq; de manu ei accipimus,
ſed caput eius eade; ꝑcutimꝰ
qtiẽs ꝑ ſupbia aduerſus den
illam erigimꝰ: ⁊ abutẽdo hoc
eſt male opando eũ impugna
mus.ĩpleq; in nobis 45 vul
uo de
um ꝑcutimꝰ. Eſt et ᷣga arun
dinea libertas mala vł ſuppa
potentia.quã pilati id eſt dia
boli milites hoc eſt ĩferioꝛes
de manu nr̃a acci
piunt qtiens illis ad abuten
tradimus:

go dicit.qꝛ i ipo baculo

demones:

tpm v̈ᷣ,W capurnoſrnzrm
dñm inde impugnaãtes pcuti
unt.“ el caput noſtruz.l. coꝛ

nobis accipiüut inceſſanter de

cutiunt = vulnerant, pmuz Ver

det arundinem in dertr⸗

“

üi quod ipſa ptate qua⸗

„

”ꝗ = —— ððM . M

nitẽtis vel hoc eſt ern bis acutus eſt. ſicut legit. xj.

ditionẽ vel doctrinã dei recte Ecci.Quaſi rũphea bis acu/

oꝑando.hanc em̃ arũdinẽ ba ta oĩs iniqᷣtas: vt ꝑ culpĩ vuj
bere in dextra hoc eſt ſacram nus doloꝛis:⁊ ꝑ penaʒ vulnꝰ
doctrinã in oꝑatõe vłde oꝑa timoꝛis infigat. Uulnere em

none. Deinde ipa arũdine in doloꝛis vulnus pctĩ ſanatur.

ſacra doctrina pcutere debẽt et vulnere timoꝛis ſanitas ceua

caput eius.i.coꝛ et ↄterere do ſtodit᷑ ⁊ recidiuatio pᷣcauetur
nec in puluerẽ ⁊ nihilũ etiaam Sicut ⁊ .vij. Heſter Aman
humilitatis redigat. Vel ipᷣa ſuſpenſus legit᷑ in patiblo qd
arundine.i.libertate mala ca/ ꝑauerat mardocheo. Moꝛs

put eius ꝑcutere debent. hoc em̃ ⁊ patibulũ ⁊ crux ex du⸗/

eſt ipſis malis oꝑibus caput bus lignis:culpe.ſ.⁊ pene cõ

eiꝰ cõterere ⁊ cõfringere.quẽ/ pacta:pcim̃ ipſuʒ eſt.J n quo
admodũ legit᷑ in.viij.ad Ro/ vetus ipſe hõ et diabolus ſpi

ma.ꝙ deus de petõ damna / ritualiter cõſigit᷑: dũ vtroq;.i.
uit pctm̃.de ipᷣa.ſ.feditate pec culpa ⁊ pena ꝑcutitur. Hocẽ
cati:de ipſo fetoꝛe illiꝰ:de tur⸗ Aod legitur in.xvj. Johis.·
pitudiĩe:de ſumptuoſitate:pe-⸗ Spũſſanctus arguet midũn
nalitate eiuſdẽ ꝑcutienduʒ eſt de peccato.quaſi ab ipo mun
coꝛ pctõꝛis.⁊ hoc mõ ab ipſo do accipiat vnde mũdũ argu
accipitur:et ð manu eiꝰvirga at Hõ gladio aut
vł baculus q̃ caput eius ſalu baculo interficiat. Quotiens
bꝛiter ⁊ pcunt et cõteri᷑᷑ Sic em̃ mundus arguit᷑ totiẽs et

ab ipſo Bolia accepit Dauid ꝑcutit.hoc eſt quod alibi dicio

gladium q̃ ipᷣm interfecit ⁊ ca tur. Vulnenis auxilium peli- 5
put eius pcidit in.xij.bmi Re as hauſta tulit. Poꝛtat enim
gũ.Sic Judith ꝓpꝛio pugio miſer peccatoꝛ ⁊ gladium ma

ne caput holofernis abſcidit: le libertatis quo ſeipᷣm vuine

bis ꝑcutiens in ceruicẽ eiꝰ ſiẽ rat.⁊ quo etiam ſi repercutere
legi in.xiij. Judith. Bis em̃ ſe ſciuerit ſibi medeat᷑. Sʒ vt
pctõꝛis coꝛ ipſo pctõ ꝑcutien dicimus bonoꝝ militũ boni
lũ eſt: cnipa ſcʒ ⁊ pena illius. pilati eſt ipſo gladio quma-⸗
Velut et peim quaſi gladius gis peccatoꝛ quaſi poꝛrigitſa
m 5

.

N

bolice ſtimulatꝰ qui fructum intellige ĩ eo inuenio. DHoꝛ
dominice paſſionis impedi- em̃ in penitente moꝛtua eſt: er
re moliebat᷑. Moꝛaliter vo omnis cauſa moꝛi ab eo ab/
iuxta literaʒ: foꝛas exit iudex lata. Moꝛiunt᷑ peccata ⁊ vi⸗
foꝛenſis dum interrogatiõibo cia in ipſa penitudiue. ⁊ indꝛ/
allegatõnibus: ꝓbationibus tua euomunt᷑. VUnde exii

ia penitẽétis ⁊ peccatoꝛis: hoc et eos
eeſt cum metum ⁊ cohabitatõ catoꝛes:
nem:dum circũinſidiãteʒ mũ abſoluat
dum conſiderat:dum infirmi quo appa

ℳD S 6 S
. 1

lubꝛi repcuſſione letifere ꝑcuſ intus ſe recipit:

Capitulum

maxime in publicis exhoꝛta/ actus ponderat (Ecce inquit
tiõibus.ibi em̃ ſalubꝛiter oẽs adduco euʒ vobis foꝛas) Fo
pcutiunt᷑. Pꝛiuate vo obiur/ ras penitẽs vel peccatoꝛ ada/
gatiões ⁊ familiares verecun ducit:cum ſibijpſi manifeſtat᷑
gdas mẽetes et teneras plerũq; vel cum qualiter ei cõſuleduʒ
frangũt. maxie ſi dure ⁊ auſte ſit a doctoꝛibus ⁊ pᷣdicatoꝛibo
re fuerint. ſicut docet beatus vel iudicibo vel medicis ſpia
Bꝛeg. ſuꝑ Eʒech. Sequit᷑ libus diligenter exqritur, (vt
((Exiuit iterũ pilatus foꝛas et cognoſcatis inquit quia nul-
dixit eis Ecce adduco vobis lã in eo inuenio cauſã) Juxta

eum foꝛas vt cognoſcatis qͥa literam iterum dominũ Jeſũ
mnullꝗ in eo cãm inuenio) Ju⸗ abſoluit. Hec tñ vox peniten
xta lram partiʒ vt parceret in tialis iudicis rectiſſime iudi/
nocxtie. ptim ſuggeſtione dia cantꝭ. Nullã cãm moꝛtis

canſam examiat. Intus ſere/ non eſt indicandus peccato:
Apit dum quid ei faciendum ſed iuſtiſicatus et ſanctificat

=

ſit dellberat. Judex vo peni/ potius. Ceci et ipſi confeſſo⸗
tentialis foꝛas exit eodeʒ mõ res ⁊ pilato neqoꝛes:ꝗᷓ ex cõ/
cc aliter dum foꝛinſeca pericu feſſione penitetes cõdemm
c et eos credunt ac iudicit pec

nitetes cõdemnãt

RIHZM”BU . 7 „ 5
cum ex ea deus eos
„⸗
iuſtos iudicet. In

nũ:pitiam vel impitiam dili/nio:dum deo coõtrarium ? ſen
genter attẽdit.: Intrat autẽ vł tiant ⁊ iudicent.⁊ quid maio

ſionis pſtare remediuʒ. ⁊ hoc que gratie ſunt aut contrarij

2 6

— =⸗

—

— — — — —

— . — „

ris cecitatis ⁊ impictatꝭ eſt de go ſeſus poꝛtans ſpineam co

ipſa iuſticia cõfitentis:ipᷣm in

iuſtum et peccatoꝛem iudicãt

quaſi de albedine nigruʒ. Ju
ſticia em̃ noſtra eſt apud deũ

et in eius iudicio confeſſio in
iuſticie noſtre. Ex hoc em̃ iu-/

ſti ſumus:et iuſti ab ipſo do⸗

d.

R
„

mino iudicamur. Iſti ergo ðᷣ

bono opere lapidant peniten
tes:iudeis in parte iſta neqͥo
res qui in decimo caplo Jo⸗
Hãnis dicunt: de bono opere

nõ lapidamus te. Qu ia ergo

penitẽtia eſt ſacramtũ ſacrãs

etſanctificans penitentes: et

nia lauantur vt ait Ambꝛoſiꝰ
AQuid aliud eſt pꝛopter cõfeſ/
ſionem peccatoꝛũ: peccatoꝛeʒ

aliquem reputare q; ꝓpter ſa⸗
leim: et ꝓpter ablutionem ſoꝛdi
dum. quod indubitanter he-
relſis facti eſt cum ſit contu⸗
melia ſacramentci. Paſſus ete
nim penites q dirimus: hoc
geſt ſpineam coꝛonam poꝛtãs
, vurpureum veſtimentum 2
xta tr.

inem in dextra: ſicut ei

s: iuſtificatus et ſanccifica

èM „
WOO S

ronam et purpureũ veſtimen
tũ) Exit peccatoꝛ quaſi deoc

culto dum per confeſſionem
confeſſoꝛi ſe detegit. Vel exit

quaſi de occulto pꝛopoſiti in

euidentiam vel in apertũ ma

„„ 60 % „,

le operationis.vel exit ſibi dũ

ſibijpſi innoteſcit. Et his le/

ctionibo congruit quod ſequi
tur et dicit. mitigaret. Wo⸗

raliter (Ecce homo) quaſi di.

Ecce liber vel exemplum et ſi
gura hominis. hic em̃ eſt ha⸗
buus et ſtatus vniuſcuſq; ho

minis quem in chꝛiſto domi
no cernitis. Et iuſti nanq; et

peccatoꝛis figuram habitu il
lo chꝛiſtus dũs expꝛeſſit.ſicut

iam diximꝰ. Miſtice vᷣo exi
uit Jeſus de mũdo quaſi de
pꝛetoꝛio pilati vel atrio. Do/

mus em pilatiid eſtdiabollĩ
tfernus eſt. ⁊ mũdus q̃ſi veſti/

bulum vel atrium eiuſdẽ. De
hoc exiuit ieſus poꝛtãs ſpine
am coꝛonã.i.victoꝛiã ſceleꝝ ⁊
pctõꝝ:vl cetũ ipᷣm redẽptoꝛũ

quẽ de ſpinis abſtulit in coꝛo
nã glie ⁊ decoꝛiſ. Hos inquã
poꝛtãs exijt. ꝓpꝛijs em̃ hũeris
ouẽ errabũdã ĩ ouile celeſte re

—

ai. Sequitur Epiuit er uetit Hlec en b ſe vevolare

4

Capitulu
poterant in celuʒ. Idẽ eſt qð
ſequit᷑ (⁊ purpureum veſtimẽ

tum) Vel in coꝛona ſpinea pᷣ nobis extruunt:que viſo vete

mitiui credentes ſignificant᷑.
In pallio coccineo gentilitaſ
ſanguine peccatoꝝ aut marti
tinũ imꝑatoꝛem.per quẽ vir⸗
ga arundinea ⁊ regni ptãs ec
cleſie in beato Silueſtro non
data ſed reddita eſt. A ſubſe/
quẽtibus vᷣo regibo ⁊ pncipi/
bus qᷓſi pilati militibus poſt/
modũ multotiens caput eius
id eſt gloꝛia diuiuitatis vel fi/
des ꝑcuſſa ẽ ⁊ ibugnata. Se/
quit᷑. Cum ergo vidiſſent eũ
põtifices ⁊ miniſtri claamabãt
dicentes Crucifige crucifige
cum) Iſte vt ſepe dixunus cla
moꝛ eſt virtutũ pꝛincipalium
iuxta tropologiã. Illi em̃ ſüt
põtifices.i.pontẽ quo chaos
magnũ quod inter nos ⁊ de/

um firmauimus tranſeamus

facientes. ꝗͥ pons pnieẽ. Di
niſtri vo ilerioꝛes vtutes ſüt.
Virtutes oes ſtatiz vbi vet⸗
bõ inotucrit clamãt ad vnũ

quenq; noſtrũ in coꝛde ſuo ꝑ
ipaʒ ſinderiſim:crucitige cru⸗
cifige eum. Vel pontifices et
miſtri doctoꝛes et pꝛelati qͥ in
ceſſanter clamant bocipſum.

tem ei inclamẽt. ſicut vu

Pontiſices etiam bone cogi⸗
tationes ſunt que pnie pontẽ

ri homine:hocipᷣm intus vo/
ce magna clamant.⁊ bñ dicit
(crucifige cruci ige hocẽ cru
ci pnĩali affige.⁊ ̊ bis. Duo
nanq; in veteri homine cruci
figenda ſunt.culpa.ſ.pᷣſens.?⁊
pena futura. Culpam pᷣſenteʒ
occidit cõpunctio cum cruci
figit.penaʒ futurã ſatiſfactio.
Igeo bis clamatur crucifige
crucifige.quia occidẽdus eſt

et pᷣſentialiter vetus hõ cruce

penitudinis. et occidẽdus eſt
etiam in poſteꝝ ꝓpoſito nõ re
labendi.hoc eſt ne iterum re⸗
uiuiſcat. Vitam em̃ pᷣſentem
aufert ei crux penitudinis.vi
tam vo futurã ꝓpoſituz pſeue

ratõis. Signãater aũt dicitur
(Quẽ cũ vidiſſent pontiſices

et miniſtri clamabat Cruciſi

ge crucifige). Ubi em̃ iſtð cõ⸗
tra veterem hoĩem nõ cama
tur:ipſe ſine dubio nõ occidi
tur Et hoc qͥdeʒ iuſtũ eſt vt la
trone viſo ſpeculatoꝛes moꝛ⸗

capite inquiũt capite latronẽ.

Vnicuiq; noſtrũ a doctoꝛibo
et pᷣdicatoꝛib hoci

m accla-

—

——

mat: rucifige auaio⸗ o pec
catoꝛ eũ.i:veterẽ hoĩem. Hoc

clamat in vnoquoq; ſinderiſ
id eſt cõſcia. Vel damat ipᷣm
pctm̃ eo mõ q̊ dicit Gꝛeg.de

mundo.Dũ tot inqͥt aduerſi/
tatibus pulſat:dũ tot calami
tates ingemĩat: quid aliud q;

vt nõ diligat᷑ exclamat.ſic pec

catuʒz vt crucifigatur clamat.
VWel vox iſta eſt ad pᷣlatũ ſiue
cõfeſſoꝛem velut ad quẽdã di

ſcipline ⁊ iuſticie ſpũalis pᷣto

rem:crucifige cruciſige eũ cla

mat penitens,.i.veterẽ homi⸗

nem. crucifige i inqͥt.i.cruci af/
fige vel ĩ cruce fige.⁊ fixio iſta

vł affixio nõ eſt niſi amoꝛ.vñ
crucifixio nihil aliud eſt niſi
gqmoꝛ crucis.ſicut apparet ibi‚
Inlixus ſum ĩ limo ꝓfũdi:vo
luptate ſcʒ pcti.in q̃ infixus ẽ
q̃ eaʒ amat.qð apparet ex illo

dia. Non eſt fixus in aliq̃ qui

ab eo facilius auellitur. YFacil
lime aũt auellitur a cruce pe⸗

mitentle vl q̃ qcũq; alia qͥ eã nõ
HNihü? e allocutionũ euitatio:⁊ oĩis co

habitatiois eaꝝ fuga.leg dei
meditatio.laudũ diuinaꝝ de

cruciſige crucifige niſi fac euʒ
crucem amare. Qui ergo cru
an gniore⸗ terrihilem fiſ e exa

quod dicit Bꝛeg. vt ibi nr̃a fi
xa ſint coꝛda vbi vera ſũt gau

non dico dect cruce dcyonane

ſed nec aſcẽdere ad crucem ſi
nunt. Pontẽ Eipᷣm terribilẽ fa
ciunt quo ad deũ tranſeuũduz

eſt nõ ꝓfundũ pci et pene ex
treme qð tranſire noleteſ met

ipſamq; viã imo poꝛtam qua
ad deũ intratur odioſam red

dentes atq; terribilem:nõ ſo/
lum claudũt ſed ẽt intrare vo

Sesran ea lõgius auertunt
Qua adem ꝑuerſitate in celi
clauigeris et dei ianitoꝛibo ni
hil poteſt eſſe ꝑnitioſius.Cla

coꝛem igit debet habere crux
et fructuoſitatem. Iſtis enim
duobo efficit amabilis. Crux
em̃ que tm̃ crux eſt infernalis
eſt et diabolica. Cruciatꝰ eniʒ

infernalis nec placoꝛem ha⸗

bet nec fructum. Placoꝛ eniʒ
inde erit cruci penitẽtiali ſi de
coꝛem habuit atq; decentiaʒ

et iocũditatem, decoꝛẽ inquã

atq; decentiã ſi ea que penitẽ

tem decoꝛãt imꝑant.vt cleri /
cos decet modeſtus inceſſus

et habitus: ꝑiculoſoꝝ ſpecta/

culoꝝ declinatio. muliebꝛiuz

citatlo. cecleſiaſticor officio⸗ .

rũ frequentatio, oꝛonis ſtudti D

o iſta in ſeipis habẽt nõ mo centiũ: crucifige crucifige eũ.
dicã: niſi coꝛruptio intolera quã accuſationẽ ſurdi ⁊ negli

*

bilis aut male ↄſuetudinis iu gentes nõ audiuut.⁊ ideo dũ

roſa.Cõdimentuʒ aũt qð oĩia ↄdemnatõis inde ſententiam

cuperãde diuine pacis et gre ganti reſpondere diſſimulant

et libertatis amiſſe et obtineu qui cos ꝑ flagella et exhoꝛta-
de ꝓmiſſe glie: qdðᷣ qᷓnto maiꝰ tiões interrogat:⁊ vt accuſan

fuerit:tãto iocundioꝛa efficiet tium ꝓbationes ⁊ teſtimonia

oia.⁊ hoc qͥdẽ ſi ſpes obtinen ꝑ penitentiã elidat et enacuẽt

di ⁊ recupandi que diximꝰ af/ pulſat: que omnia taciturni⸗

fuerit. Alioqͥn deſiderium an tas dñi ſaluatoꝛis iter aduer⸗

guſtiã ? amaritudinẽ augebit ſarioꝝ accuſatiões ⁊ iudic in

Dui ſine iſtis duob peniten terrogatiões nobis inſinuat.
tiaã agit nõ poteſt gliari in eru Hec eadẽ eſt vox ꝓpꝛie cõuici
ce dñi noſtri ieſu xpᷣi:ſed poti/ antiũ et ðtractoꝝ. Qui em̃ cri
us in infernali cruciari quaʒ mina fratris diſſeminat ⁊ di/
ante tẽpus qͥdãmõ pripit.Ex uulgat: qͥd aliud q; vt cruciſi
bis etiã duobo fructuoſa ẽ pe gat᷑ clamat.Perinde em̃ dice
nitetia. vt auũt ad vnũ dicamꝰ re eſt: tur eſt ? ſuſpendar vlſan
crucẽpnie ⁊ placoꝛem opoꝛtiz ſpendi debet.crimiĩs em̃ qlie-
habere qͥ ſentiat᷑ ꝛ nouuʒ ho/ ni ꝓditio ſiue maifeſtatio qſi
minez paſcat: nutriat: ſolidet: qᷓdam eiuſdem eſt ad moꝛtem
roboꝛet:⁊ augeat intenꝰ.⁊ fru accuſatio:⁊ crucis eiꝰac moꝛ/
ctũ qui deſiderio ſui ⁊ ſpe euʒ tis editio. Aliter totuʒ miſtice
trabat ⁊ ſubleuqt a coꝛruptõe (Exiuit Jeſusde ſinu patris

ct ſemina eiuſde ne inde rena dum muũdo viſibilis aparu⸗

ſcat extingual et ſuffocet. Do itſportas ſpincã coꝛona; hoc
teſt ⁊ hec vox intelligi vicioꝝ eſt victoꝛioſam de totius mũ

noſtroꝛũ petõꝝ clamantiũ cõ dipeccat cõpaſſionẽ atq; do
tra vnnquẽeq; noſtrũ ad ſuꝑ/ loꝛem. Unð ⁊ dict eſt vir do

mnũ illũ vniuerſo iudicem. vl loꝛum Eſa.lij. Et deſideraui

ocũditaté demonũ nos accuſantiũ ? di

=

51

△●

7

ſcientẽ infirmitatẽ. Cingebat

Vngde in pᷣs.ꝑſecutꝰeſt com/

(poꝛtãs ſpineam coꝛonam).i.
Peccantiũ pᷣdeſtinatã multi/
tudinem:nõ ſolum verbo vir

MHebꝛe. ſed miſericoꝛdie com
paſſiõe.(et purpureũ veſtimẽ
tũ) hoc eſt carneʒ penalitatibo
rubꝛicatã vel peccatrici ſilem
. ⁊ in hoc purpureamchabens
arundinem in dextra) hoc eſt
ſcripturarũ opationem. Un
in pᷣmo Actuũ. Cepit cui pla
cuerit. Hunc pilatus.uos ſu⸗
perni fabꝛicatoꝛis hoc eſt ſcri
ptura foꝛas adducit: dum eũ

☛ =

4
4.

di

1 innoteſcere facit. Vel os ꝓpꝛi

. um:dum dei filium ſe cõfidẽ⸗
ter palam aſſerit. Quem fſta⸗
tim vt vident põtifices et mi
niſtri)vident inquã eſſe meſſi

—

pſonaliter. ⁊ crucifige eü ſpu⸗
aliter ſcilicet vt nec ꝑ fſamam

—
—

mus eum inqͥt virũ doloꝝ et

iait᷑ caput eius.i.coꝛ: coꝛona
ſpinea.i.cõpaſſiõis cõpũctio

pũctũ coꝛde moꝛtificare. Vel

tusʒ ſue. ſicut legit᷑ in pᷣmo ad

am in lege ꝓmiſſum (clamãt)
ad publicã poteſtatem (cruci
lige crucifige eum boc eſt cru
Cifige eum in ſe et crucifige eũ
in mẽbꝛis. Vel cruciſige eum

nec per doctrinaʒ viuat in ali

quo ſideliũ. AUł cruciſige cru
ciſige:extingue vtramq; vitã
eius.vt nec viuat in ſe ꝑ natu
ram:nec in electis ꝑ gratiam.
Oð vᷣo ſequitur ( Ego in eo
nõ inuenio cãm) Hoc eſt qd
totꝰ mũdus indubitãter fatet
ſed eiulatus inuidie nõ quie⸗
ſcunt:ſed ſtatim arũdine ſpũ/
aliter caput eiꝰ ꝑcutiũt. Seq
tur.(Reſpõderunt iudei:ꝛnos
legẽe habemus ⁊ m legem de
bet moꝛi:qͥa filiuʒ dei ſe fecit)
Juxta lr̃aʒ ipſa lege caput eiꝰ
id eſt diuinitatẽ ꝑeutiunt im⸗
pugnãtes hoc eſt blaſphemãa
tes ꝓpter qð dixeramꝰ arũdi⸗
ne iterato caput eius ꝑcutiũt.
De hoc autẽ qð dicunt (quia
nos legẽ habemus:⁊ ſᷣm legẽ

vbet moꝛi)veꝝ dicũt młi mo

dis. Scðm em̃ legẽ debebat
moꝛi.i.teſtimonio leg hoc eĩ
lex teſtabat᷑. Vel ſᷣm legẽ cha
ritaꝶ ⁊ amicicie.hoc em debe
bat lege amicicie amic qð et
ipſe ab amicis lege eadẽ reà //0¶
rebat. Qð agnoſcẽs dauid h̊
ipſum petebat ab eo.Exurge
inqͥt dne in pᷣcepto qð mãda
ſti:qð vtiq; pceptuʒ charitat
congruentiſſime intelligit᷑.q̃ſi

diceret. Ama poꝛ ꝗ viciſſitu ·
dinẽ amoꝛis exigis:et amicu,ʒ

Capitulũ

niſi pꝛioꝛ amaueris.et ꝓditoꝛ rax eſſet filius ⁊ veritatis teſtꝭ⸗

eſt qui nõ amat amantẽ ſe. Il Honoꝛ ẽ patris ⁊ glia ex-ſige?⸗

liberalis eſt qͥ pueniri ſe patit᷑ bat vt ſe filiũ dei ↄfiteret.Ce⸗
beneficijs a pauꝑioꝛe amico. citas aũt iudeoꝝ hoc cogebat
Hoc eſt ergo dicere. Exurge vt pꝛo teſtimonio occidereẽ.
dñe ⁊c̃.ne patiaris pᷣueniri li Sed de his alibi diſſerendu

beralitatẽ tuam:ſed magis p/ eſt lati?ꝰ. Moꝛalr vᷣo oẽs ve

ueniat liberalitas tua pauꝑta teris hoĩs ⁊ pctõꝛis accuſato⸗
tem noſtrã beneficijs.Qõð vᷣo res:hoc eſt doctoꝛes ⁊ pᷣdico⸗
ſequit (quia filiuʒ dei ſe fecit) toꝛes veraciter de eo caamant
id ẽ dixit.ſicut alibi dixit Jo/ (Nos legẽ habemꝰex offceio
han.in.v. Patrem ſuum dice (⁊ ̃m legẽ ðᷣbet moꝛivetꝰhö
bat deum:equalem ſe faciens vel petõꝛ.ſm legẽ diuinã de-⸗
deo.i.dicẽs vel aſſerẽs. Quia bet moꝛi vetꝰ hõ ⁊ pctõꝛ vrra
ergo dei filiuz ſe dicebat: ſine q; moꝛte.debet em̃ moꝛi vete
dubio moꝛi debebat. Eo em̃ ri vite ſpũñalr:⁊ moꝛte gehena
ipſo ꝙ filius hereditatẽ diſſi/ li eternalr.⁊ hoc totũ(qꝛ filinz
patã reuocare debebat.ſic le/ dei ſe fecit).i.ficticie ſe geſſit.
git᷑ Eſa.xlviij.Dedi te ĩ fedus ſi em̃ ſuꝑioꝛem aut maioꝛe nõö
ppli mei vt poſſideres heredi habeat.et q̃ſi deꝰ ſit ſe gerit q
tates diſſipatas. Eo em̃ ipſo ſenſu ſuo ⁊ volũtate ſolũ dud
bebat:totũ em̃ ab ipſo accepe ðꝛ ꝙ moꝛi debet et hoc veter·
rat ⁊ qð eſt ⁊ qdð habebat.⁊ ꝓ vite:que vita eſt pcti et moꝛ
pter hoc totũ tenebat᷑ ꝓ hono tis,.et hoc(quia ſilium dei ſe fe
re eiꝰ⁊ glia exponere:q;to ma cit) et hoc penitendo. Peni-
gis igit᷑ vitã tꝑalem quã ĩmũ tendo nanq; gratiã adoptõois

.
2:- *
7 * . *

In neceſſitate noſtra te poꝛ ex do acceꝑat.Ex illo ů̊ mãdato
hibe:ſi vis a nobis grataʒ vi/ legis Honoꝛa patrẽ:iuxta in-
pende vitã tuã qͥ a nobis exi⸗ intelligentia eoꝝ.ſed iuxta: de
gis nr̃am.pꝛioꝛ moꝛere ꝓ ami bebat ipſe moꝛte ſua honoꝛ
cis vt amici poſtea moꝛiãtur re patrẽ ſi eãũ honoꝛ pris erige
ꝓ te. Indignus em̃ es amari ret.ſed honoꝛ patrꝭ erat vt ve

et diuine filiatõnis: aut acqͥri
mus aut recupamus. VUnde
penitẽtia ſpũal natiuitas aut

regeneratio eſt.i.noue vite in

choatio:que nullatenus fieri
põt niſi pᷣcedẽs vetꝰ vita deſie
rit. Deſitio auteʒ vite veteris
moꝛs eſt. Recte ergo dicit᷑: de
bet moꝛi:de penitẽte.⁊ hoc ve
teri vite ſubaudi.(quia filiuʒ
dei ſe fecit)i.quia nouã vitaʒ
inchoauit.qͥa filiũ dei ꝑ gra⸗
tiam ſe fecit:ſicut dicit Augꝰ:
Nemo põt vitã nouã incho

are niſi quem veteris penitue

rit.Demonũ aũt ⁊ xpᷣiane reli

glonis inimicoꝛũ hec vox p/

pꝛia eſt.qꝛ hoc ſolũ in religio
ſis ꝑſequunt᷑ ⁊ q buſcunq; ad
deũ cõuerſis ꝙ filios dei per
cõuerſionẽ vel pnĩam ſe fece/
runt.nihil em̃ aliud in eis per

ſequunt᷑ niſi ꝙ chꝛiſtiani:et H̊

quia filij dei ſunt effecti.⁊ hãc
legem qdem ipſi habẽta dia/
bolo vel antichꝛiſto:cuius ſe
cultui ſubdiderũt. qᷓ; iniq̃ vᷣo
ſit hmõi lex ⁊ q iniq̃ ſit ꝑſecu
tio ⁊ cꝗ ꝑſecutõis:indicãt.qͥa
inquiũt(tfiliuʒ dei ſe fecit) hoc
em̃ eſt vnica pene cã pſecutio
num ⁊tribulationũ.diuina.ſ.
adoptio ⁊ filiatio. undus
em̃ ⁊ caro ⁊ demonia a bus

et ꝑ q̊s eleci mala bec oĩa ex
ſuſcitant᷑nihil aliud qᷓ; gratiã
adoptõis quã extinguere co/
nant᷑ impugnãt in eiſdẽ. Gꝛa
tia vᷣo adoptõnis oẽs electos
triũ iſtoꝝ inimicos ⁊ aduer a
rios cõſtituit ⁊ bellatoꝛes cõo/
tra eoſdẽ efficit:armat:et accẽ
dit. QX ſi qͥs dixerit.qꝛ nõnun
qᷓ; pater celeſtꝭ etiã ꝑ ſeipm fla

gellat filios qᷓs diligit. vex qd

dem eſt,ſed totũ ꝑ carneʒ aut
mũdũ vel demonla eſt qð fla
gellat. hoc eſt miſterio vel oc
caſione.(Cũ ergo audiſſet pi
latus hunc ſermonẽ magis ti

muit) Exterruerat pilatũ ipſa

dñni Jeſu innocẽtia.Exterru/
erãt illuſiões ſeu viſiões vxo
ris.ſed mag ipᷣm exterruit di
uine fuliatõis ſublimitas.ex/

terruit inquã vt eum cõdena

re timeret ampliꝰ In quo ma

bus iudicibus. Nequioꝛ igi
pilato iudex iniquꝰẽ qͥ nec ab
innocẽtia eiꝰ quẽ iudicat: nec

ſuaſiõe ꝓpꝛie vxoꝛis.i. iuſticie
repmitur ab iniquo iudicio.
nec diuine filiatõis gloꝛia vel

gratia deterret. Sepe qͥdẽdi

ximus ꝙ in ſuis innocentiid

et iuſtis cõdemnat᷑ dei filius:

ſuam qpe ſuoꝝ reputat con⸗

Coapitulum

pmo Sap. Deglutiamus in

demnatione. ſed ? inſuper dei

filius eſt vnuſquiſq; fidel gra

adoptõis. Vnde cum iuſtꝰet
ſanctus pᷣdicat᷑:eoipſo dei fili
us dicit᷑. Qui ergo nõ metu⸗
unt iniquũ facere iudiciũ ĩ in

nocẽztes ⁊ inſtos: cum vnige/

nitus dei in eis ſe iudicari aſ
ſerit. ? ipſi etiam ꝑ gram ado
ptionis filij dei ſint: dum nec

ratia diuine filiatiõis:nec ip

te ſua deterrent᷑: pilato neqͥo/

res ſine dubio ſe demöſtrant.

eſt nequiſſimũ ꝑuerſiſſimũq;

oĩm iudicioꝝ iudiciũ. Om̃is
em̃ oꝛdo iuris ab eis ꝑuertit᷑:
et in nullo ſeruat.oĩs equitas
et iuſticia ab oꝛe eoꝝ lõge au/

cunq; ꝙ filius dei eſt ꝑ gratiã

adoptõis:vel ꝙ pꝑ eandẽ filiũ

dei ſe fecit. nõ ſaltem exemplo
pilati timent.ſed audaciꝰ imo
eoipſo ardentiꝰ ad aſſuete ini

ipſo ꝙ bona de ipſo audiunt
qſi oleo flãmis eoꝝ iniecto q̃ſi

cadauer vel eſca rabiei coꝛuʒ

me ⁊ inſatia biles rugitu vl ad

lacerandũ et deuoꝛandũ ꝓpe/
rani.Ex ꝑſona em̃ eoꝝ dici i

l

8 glia vnigeniti ab iniquita/

ſontẽ ſicut infernꝰ viuẽte. Si

militer ⁊ ↄfeſſoꝛibus inſinuat᷑

vt cum de aliq̊ diuine filiatio
nis gram audierint:tãto eum
hũani atq; benigniꝰtractent
ne magna impietate in deum
peccent: auſteritate ſua foꝛte
aut temeritate dei filiũ ſlam fa
ctũ p gratiam extinguentes
(Et ingreſſus eſt in pᷣtoꝛiuʒ et
dixit ad Jeſum. Vnde es ltu)
De natiõe ⁊ oꝛigie interrogat
audito ꝙ filius dei eſſet ( Je
ſus aũt reſponſum non dedit
ei) Vna cã iuxta lram. vel qa
indignus erat qͥ generationẽ
eius audiret. vel qꝛ nõ capax
Inenarrabilis q pe eſt vt le⸗
git Eſa.liij.Generatiõeʒ eius
qs enarrabit. Vel ne reſpõſi/
one ſua liberatiõeʒ ſuã pilato
ſuaderet.⁊ ſic paſſio eiꝰ⁊ paſ/
ſionis fruct d mũdi ſalꝰ erat
ipediret᷑. Dat᷑ aũt in hoc exe/
plũ iudicibs ⁊ maxie ↄfeſſoꝛi⸗
bus de natõe ⁊ oꝛigine ↄtfitẽè/
tiũ inqrere.Eſt notio natõne
ad peccata q dam ꝓcliuioꝛ. et
ꝓpter hoc aliqͥd ãminiculi cõ⸗
feſſoꝛibus eſt ad cognoſcẽdũ
conſitentiũ ↄſiſtentiã noticia
natiois. Wul? em plerũq; in
eis qᷓ rixaꝝ ⁊ ſedinſtonum ſunt

Folium

cũ barbarꝭ:eoq imites: fero⸗
ces atq; pᷣcipites aĩo ſũt:qᷓ; cũ
mag erudii ⁊ vt ita dicã do/
meſtid (Oicit ů ei pilatꝰ.mihi
nõ loqueris Merito qͥdẽ iu/
dici loquendũ eſt:ſed ea q̃ ad
cãm faciũt,ſed vbi nõ ex hinc
inde ꝓpoſitis ſed et voluntate
accuſantiũ expectat᷑ ſententia
nõ ſolũ ſuꝑuacuũ eſt aliqͥd ꝓ
parte ſua ꝓponere:ſed etiã val
de ſtultũ.vbi em̃ iuſticia lõge

ſtetit ⁊ uerſum eſt retroꝛſum

iudiciũ ⁊ eͥtas nõ potuit in/
gredi. et qͥ receſſit a malo pᷣde
patuit.ſicut legi᷑ Eſa.lix. Et
hec eſt alia cauſa taciturnita/

tis dñi Jeſu ſub iudice iniq̃̊.
(Neſcis qꝛ ptãtem habeo di

mittere te ⁊ ptãteʒ habeo cru
figere te) q.d.timenda eſt tibi
exaſperatio mea:qᷓrẽduſq; eſt

fauoꝛ et gtia.et hoc qͥdẽ iuxta

cong ruentioꝛẽ intelligentiam
inſinuandũ eſt ↄfitẽtiba. qͥa.ſ.
ptãte iudiciaria ſuꝑ eos ↄſti/
tuti ſunt ↄfeſſoꝛes ad cruciti/
gendũ vt diximꝰ ⁊ dimittẽdũ
Joq; plene tenent᷑ eos ĩſtru
ere ⁊ bona fide docere de his
ſupꝑ q bus iĩterrogant᷑ ab ülis

ſi ad cãm eoꝝ faciat:nõ aliter.

(Rũñdit ieſus. Hõ br̃es ptãtẽ
aguerſus me vlla niſi datum
elſſ tibi deſuꝑ) In q̊ ſat aꝑte

cõmouet eũ vt abuti ptãte ti /
meat qͥ ſuꝑioꝛi ptãtis quã ab
eo accepit redditurꝰ eſt rõnes
et ab eo rectiſſime iudicãdus

Mirabile qð dicit (aduerſuʒ

me) nõ em̃ eſt ptãs aduerſus
aliquẽ:imo ꝓ vnoquoq;.ſicut

dicit aplus. Poteſtatẽ quam
dedit nobis deꝰin edificatio⸗

nẽ nõ in deſtructõem.Et iteꝝ

Non em̃ poſſumꝰaliqͥd ↄtra

veritatẽ ſed ꝓ vᷣitate, in penul

timo ſcõᷣe ad Coꝝ. Sʒ abuſi

onẽ ptãtis reſpicit. (Pꝛeterea
maius pctm̃ habet qͥ me tibi
tradidit)ꝑ inuidiã.ſ.⁊? odiũ qᷓ;
tu qͥ ptãteʒ q̃ tibi deſuꝑ data ẽ
exerces vt iudex. ⁊ ſi iniqᷓ. ma
ioꝛ q pe iniqtas eſt inuidia et

odiũ q̃ terroꝛiba ⁊ minis:ↄſue
tudie ⁊ fauoꝛe ↄſeſũ tuũ ĩ moꝛ
tẽ meã incliauit q; ia ↄſenſio

(Exide qrebat pilatꝰdimitte-
re eũ)ſi cũ pace ppli ⁊ ſine ꝑicu
lo ſuo potuiſſet. Et eſt officiũ
iudicis ſatagere ꝓ liberatõne
innocentũ.⁊ hoc in om̃i foꝛo.

Hoc idem debet querere cõ/

feſſoꝛ vt potius cõſitenteʒ di⸗

mittat qᷓ; teneat.qꝛ młto tutiꝰ

mitoq; ſalubꝛiꝰ ẽ ei ↄſulere q;ᷓ
pciꝑe.⁊ leuioꝛa eidẽ ĩdicere qᷓ
faciat qᷓ; grauia que trãſgredi
atur ⁊ ſub qbo deficiat. LUl in
loco iſto pilatꝰ.iicõſeſſoꝛ ipſiꝰ

Capituliů x

querit dimittere veterẽ homi qy mali ſunt nõ ſunt amici ce⸗
nẽ.eo ꝙ; eſt ei abominatõi vel ſaris.nec etiam qͥ bonis ꝑcũt

oneri.vel quia fatue de ſalute qñ neq; pilatꝰcui crimen odij

eius deſperat.( Judei aũt cla in romanuʒ pncipẽ impingit

mabant diceẽtes. Si huc di⸗/ eo ꝙ pcere intenderet innocẽ
mittis nõ es amicus ceſaris) ti. Sic nõ ceſſant maliuoli pꝑp

Timoꝛẽ romani pᷣncipis pi/ ſeculi potentes: viris ſanct ꝑ
lato incutiũt:et crimen infide ſecutiones ſuſcitare:⁊ ſic xpᷣm

litatis in romanũ pncipem ei dñm ſpiritualiter occidere vł
dẽ inpingunt: vt iniquã ſentẽ crucitigere. Sic ⁊ ad cõfeſſo
tlam ſaltẽ timoꝛe ab eo extoꝛ/ rem et ad vnũquẽq; noſtrũ et
queãt. Moꝛalxr vo iuxta li/ iudicẽ quẽcũq; ſpũales iudei

terã hoc clamat deſiderijs ſu clamãt qð diximꝰ. Si veterẽ

is totus cetus malignãtiũ ad hunc dimittis hoĩem vel pec

uerſus deũ. ꝙ; qͥ hũc dimittit catoꝛẽ in eo ꝙ pctõꝛ eſt:nõ es ⸗
hoc eſt qͥ ab eius ꝑſecutõe de amicus ceſarꝭ.hoc eſt dei pᷣn
ſiſtit:q eum ſcʒ ꝑſonalr vel in cipes poſſidentis.Qui em̃ di
mẽbꝛis ñ ꝑſequit᷑ nõ eſt ami/ mittit eos q̊s dñs per iundeoſ
cus ceſar hoc eſt terrene glo ſpũales quos diximus capit
rie vel mundi.Ceſar nãaq; poſ ſine dubio inimiceius eſt dũ
ſidens pꝛin ceps vel poſſeſſio eius oꝑa diſſoluit et euagcuat.
pꝛincipatus interpᷣtat᷑. ⁊ ideo et vincula dirumpit q̃ ipſe al-
mũdus cui pᷣncipes ſeruiunt ligat.(Omnis em̃ qui ſe rege
et terrena glia que eos poſſi- facit contradicit ceſari) o
det in ſeruos per ipᷣm accipit᷑ dis oĩibus veꝝ eſt iſtud. Oĩis
SGilcut em̃ qcũq; voluerit eẽ em̃ qͥ ſe regem ſpũalr ac vera
amlſcus ſeculi huiꝰ: inimicus citer facit:iugũ ſeruitutis vi/
dei cõſtituit᷑.vt ait Jacobo in cioꝝ abijciens ⁊ vnctionẽ re/
ſiij. Sic ecõuerſo q cunq; vo giam q̃ gratia diuine adoptõ
luerit amicus dei eſſe: inimi/ nis eſt accipiẽs in libertatem
cus huius ſeculi cõſtituit᷑.Et gloꝛie filioꝝ dei.vt legit᷑ ĩ.viij
reuera qͥ bona defendunt vel ad Roma.et in regnũ filij di-
mala impugnãt et qͥ bonis fa lectõis dei celeſti mũere et au
uent ⁊ malos ꝑſequunt᷑:in eo xilio ſe tranſferens.ſicut legit

6

en
ies⸗
bn

—

nd

e

Gt
tdi

4,,
e
do
is
1/
2
⸗
n
di⸗
n

oſe ĩminuit. Regẽ aũt ſe facit qͥ

NSNH

in pmo ad Colloſ.cõtradicit
ceſari malo.hoc eſt mundo et
terrene glie ⁊ poſſeſſioni pn/
cipũ.,poſſideri volens a dño:

nNon poſſidere appetens,a qb-

potius ꝑ cupiditatẽ poſſide/
ret᷑. Simiilr ⁊ ꝑ ↄtrariũ oĩs qͥ
ſe regẽ facit:hoc eſt ſuijpſiꝰ re
ctoꝛẽ:vt ſenſu ſuo qui cecitas
eſt ⁊ volũtate ꝓpꝛia que demẽ
tia eſt ſeſe regat:cõtradicit ce/
ſari ſpũali bono.iſ.poſſidenti

pꝛincipis ⁊ poſſeſſioni pꝛinci

patus diuinſi:dũ eã q;dtum ad

regi nõ vult ſed regere.qbus
verbis maieſtatis leſe crimen
omni pctõꝛi impingit᷑. Diui/
nã q pe maieſtatẽ ⁊ gliam in

hoc ledit ꝙ regiã ptãtem hoc
eſt ſuijpſius regimẽ qð ad re/

gem olm ſeculoꝝ iure pleniſſi
mo ſoluz ꝑtinet: ſibi ꝓdicioſe
vendicat ⁊ vſurpat. Plla⸗/
tus ergo cũ audiſſet hos ſer⸗
mones adduxit foꝛas Jeſum

⁊ ſedit ꝓ tribunali in loco qui

dicit᷑ licoſtratos) Nota dili/
genter geſtus ⁊ geſta pilati qꝛ
ipſe eſt figura oim iniquoꝛuʒ
iudicũ ⁊ iuſtoꝛu. In eo em ꝙ
diligeter cam examinat: ꝙ in

nr.
—

iudicio timoꝛe diuino ↄcutit᷑.

cente lib erare ſatagit: ꝙ in

dum dei ſilius ei noĩat᷑ dũ to
tiens eũ abſoluit:omnes iudi
ces iuſtos ⁊ fſigurat ⁊ inſtruit
In eo vᷣ̈o ꝙ malã ↄſuetudinẽ
nõ euacuat ſi potiꝰ obſeruat:
ꝙ fauoꝛe et gratia inclinat:.
metu romani pꝛicipis a rigo/
re rectitudinis frãgit᷑: ꝙq odio
⁊ ire iudeoꝝ ↄſentit:figura eſt
oĩm iniquoꝛum iudicũ. His

em̃ de cauſis ſolent ꝑuerti iu/

dicia et ſubuerti iudices.ſ.ini
qua ↄſuetudine:gratia ſeu fa

uoꝛe:odio ⁊ tĩoꝛe. Fauoꝛ igik
velut funis eſt quo ligatũ ini
quũ iudicẽ maliuoloꝛũ accu/

ſantiũ turba poſt ſe trahit ad
infernale patibulũ vel ſuppli/

cium:Hec eadẽ ſunt q̃ iuſtici

am ⁊ veritatẽ ⁊ iudiciũ ⁊ eqͥta
tẽ retroꝛſum ↄuertũt:lõge ſta
re faciũt:in platea deijciũt: in
trare nõ ſinunt:et in obliuio⸗
nem faciũt.ſicut ſupꝛa oſten⸗
dimus ex Eſa.lix. er iſta q/
luoꝛ xpᷣo quotidie in ſuis in/
nocẽs ↄdemnat et barrabas
latro dimittit.Adduxit ergo
pilatus ſoꝛas ieſum et ſedit p
tribunali)oĩa iſta expoſuimꝰ.
Sequit᷑ (in loco qͥ dicit᷑ lico/
ſtratos:hebꝛaice autẽ golgo-
taquod interp tat᷑ collis altꝰ.
vel ꝓcliuiũ ſublime, Licoſtra
1

”

Capit

tos vo ſublimitas vel ꝓcliui

nm: ſiue generãs latitudinem
aut vtilitas ſeruitutis. Locꝰ

in quo oᷣbet ſedere:et ſublimi
tas.eminẽtia debet eſſe iuſti/

cie. ꝙ aũt interpᷣtat᷑ ⁊ pꝓcliuiũ

vt terreant᷑ iudices dicit᷑ et ca

ſum timeãt. Qui em̃ ſuper ali
os hic ſedent iu culmine po/

teſtatis iudiciarie: ꝓcliuiũ il/

lud ſibi faciunt:vt inde infra
omnes coꝛruant iniqua eius
abuſione Debet eadem ptãs
latitudinẽ pacis alijs eſſe ge/
nerans ⁊ exterminans angu
ſtias iniuriaꝝ ⁊ oppꝛeſſionũ:
quaſi em̃ in latitudine ⁊ ſpa
cioſe viuunt ſubditi:vbi alter
alterum non anguſtat nec op
bmit. Debet eſſe ⁊ vtilltas ſer
uitutis non ꝑnicies dñatõis
Publicis em vtilitatib deſer
nire debent tribunalia:nõ in
perniciẽ dñari. Qui igitur ſe
des in colle ſublimi vł in ſub
limitate potentie:laboꝛa vt ſe
deas in firmitate et ſublimita
te iuſticie. Cime pcliuiũ ſub/⸗
lime a quo grauius pᷣcipitiuʒ
ĩminet. Eſto generans latitu
dinem ſubditis:nõ anguſtiaſ

bis omniũ poteſtatũ ⁊ virtu/
tes et officia maniteſte docen

qʒ ſtabilitas.ſic nihil in eo tur

4

citas ? iniqtas. Heq; em̃ po
teſt leuis eſſe vel lubꝛicus ſi⸗

mul ⁊ iuſtꝰ. Sublimitatẽ aũt

ſuſticie magniſicentiaʒ intelli
gimus.ꝑ quã ⁊ munera et fa⸗

uoꝛ ⁊ gratia ⁊ timoꝛ ⁊ odiũ et

ſi qua ſunt alia que iudiceʒ a

rectitudine detoꝛqueãt: deſpi
ciunt᷑ ⁊ ↄculcant᷑. In ꝓcliuio

ſus ĩminẽtis piculũ. In gene
ratione latitudis:ꝙ velut pa/

tres qui pᷣſident debeant eſſe
padò:efficiedo.ſ.fouẽdo:illãq;
defendedo. In vtilitate ſerui
tutis hũilitas:qᷓ in pſidentib⸗

maxie ſpledeſcit: ex q officiuʒ

ſuü velut debita ſerultutẽ ol⸗

bus equaliter exhibeant:non

dñatioe pmãt:ſed ad vtilitatẽ

bitũ reddat. Per hoc qde;

officijs:ab eoꝝ ſeruitute arcẽ

tur. Põt 1 ꝑ ↄtrariũ notari in

—

—

Sae
—

Eſio humiliter ſeruies nõ px ſublimitate ⁊ pcliuio ſuphia.
mnicioſe dnans. In quiby ver in qᷓ ſedet oẽs iniqui iudices:

3/

—
—

velut aan ruinam zn veleiniclij 7 barmbas ablolnak. Egen

eleuati.latitudinẽ ⁊ dilatatio/
nem totis ſtudijs ↄtendunt ⁊
viribus. In vtilitate ſeruitu⸗

lis cupiditas qua fructuoſaʒ

2 ſtuoſa ſibi volüt eẽ ptãtis
iudiciarie fuitutẽ: vẽdẽtes ea
que ſubdit velut tributũ ſer/
uitutis debẽet ex officio. Oẽs

em̃ iniqͥ iudices in ſublimita

te ⁊ pcliuio ſedetſuꝑbie dum
peſſe ſe gaudẽt alijs: et ꝓdeſſe
nõ querũt. ⁊ in generatiõe la/
titudinis hoc ẽ ſtudio dilatan
„de glie vel voluptat:⁊ in vti/

o litate ſeruitutis hoc eſt qſtuo
ſitate ac venalitate ſollicitudi

nis ad c dqua velut ſeruitutẽ te/
nent᷑. Iſta ſunt per qᷓ vbiq; i in

ſuis ↄdemnatur ⁊ occidit᷑ iu⸗

ſtus ⁊ innocens chꝛiſtus.fere
vbiq; terrarũ pii llati ſolium et
ſedes awaret, 2 nO
cedete etiã in eccle
res ſuboꝛti ſunt. Ibi em ſolũ

modo nec pilatꝰ ſedet:nec eiꝰ

eſt ſolium:vbi nec eſt ſublimi
tas ſnpbie: nec ſtudium volu
Ptatis ⁊ gloꝛie: nec qu eſtuoſi/

“ oppeeſſionio ? vio

entie,. Attende vbi nõ ſedeat
age hodle: vbi nõ chꝛiſt?

ti er Longemnet
121 11839 221

8431 un

pilato de
ia dei: pin⸗

vehalitas iuſticie: aut

unt aũt et iſta tria cõfeſſoꝛib
ſicut ea aptguimus iuſtis iu⸗
dicibus.(Erat aũt paraſceue
paſce quaſi hoꝛa ſexta) Para
ſceue.id eſt pᷣparatio,paſce id
eſt tranſitus.et hoc recte. totũ
em̃ quod fiebat a iudeis ⁊ pi/
lato pꝛeparatio erat domini⸗
ci tranſitus.quo vel de mun/
do tranſiret ad patrem:vel de
ſudeis ad gentes. Vel pꝛepa
ratio paſce. id eſt noſtre refe/
ctionis.pᷣparabatur enim ad
noſtram refectioneʒ ⁊ ad nos
paſcẽdos velut agnus paſca-
lis chꝛiſtus dominus. Paſca
nanq; noſtrũ imolatus ẽ chꝛi
ſtus. vt dicit apoſtolus in. v.
pꝛime ad Coꝛinth. Vel para
ſceue totum tempus vite bu⸗

ius que non eſt niſi pꝛepara/

tio ad tranſitum quo ad celuʒ
trãſear mus. Huius ergo diei
vel tempoꝛis erat hoꝛa quaſi
ſextau.etas quaſi ſexta. Sex·
ta etas a chꝛiſto domino ce⸗/
pit.de q̃ non niſi trigintatres
anni ⁊ dimidiꝰ effluxerat.In
terpᷣtatur autẽ et paraſceue ce
na pura que eadem chꝛiſtus
eſt: nihil habens fermenti: et

omnes qs reficit purinic icans.

et vocar paſceuen pgatoe l.

Capitulũ
cenã puram:diẽ ipᷣm veneris
cuius (erat hoꝛa quaſi ſexta)
in qua hoꝛa ſol ⁊ lucere ⁊ fer/
unere vehemẽéti? cõſueuit.ſic et

ſol ipſe iuſticie in illa et vehe⸗
mentiꝰ charitate in nos effer

buit et euidẽtia ꝓbatõis eiuſ/
dẽ clariꝰ fulſit.⁊ hoc eſt qð le/

git᷑ Ecci.xliij. Sol in meridi

ano ꝑ fidem cõſpicit:hoc ẽ in

ardoꝛe ⁊ euidentia charitatis
quã nobis in illa hoꝛa q̃ſi me
ridiana exhibuit. terrenitas

eiꝰardoꝛe viciſſitudiario exu/
rit᷑. Moꝛaliter vᷣo ꝑaſceue u/⸗

lud tẽpus eſt noſtre reꝑatõis

ad trãſitũ.hoc eſt noſtre attri

tionis ad tranſitũ ↄuerſionis

qð tempus quaſi ſex hoꝛis di
ſtinguit. vt ſex hoꝛe ſex opera

tiones ſint qbus ad trãſitum

iſtum a dño pᷣparamur. Pꝛi
ma ergo hoꝛa ſit ſacra lectõis
vel exhoꝛtatõis auditio,et eſt

quaſi captio noſtra. Secun

da eiuſdẽ auditõis delectatio
vel deſideriũ. ⁊ iſta eſt q̃ſi no/

ſtra ligatio,. Ligamur em ma

xuidme delectatõne ⁊ deſiderio.

Tercia eſt de redeundo ad
deum ſeu de reconciliatione

eſt noſtra q̃ſi ad annam,.i.dei

. èðMU/

eſt de dei iuſticia atq; iudicio

cogitatio.iſta eſt noſtra qſi añ
pſide adductio. Quinta ad
iudiciuʒ ducimur qũ q̃le erit

iudiciũ attẽdimus diligenter

Sexta v̈ nra eſt apud noſ
ipſos vel coꝛã iudice pᷣſide cõ
kfeſſoꝛe examinatio atq; diju⸗
dicatio:pꝑtes oẽs iudicij con/
tinens.hoc eſt accuſatões:te⸗
ſtificatões:defenſiões et extre
mã cõdemnatõem.quã hoꝛã
innuit eſſe quaſi ſextam id eſt
imperfectam. dum enim ad⸗
huc durat ĩ nobiſipſis hmõi
examinatio:hoc eſt ante diffi
nitiuã ſententiaʒ quã in nos
ipſos ferimus ⁊ crucifſigedos
nos exponimꝰ. Illa em̃ ſentẽ
tia in nobis hoꝛã ſextã ꝑficit.
Hec ſunt veſtigia. hi paſſus
qb xpᷣm dñm ad cruce; imo
ad regnũ ꝑ crucem ꝓperantes
penitentes ſequunt᷑. Ipſe em̃
pꝛimo captus.ſcdᷣo ligatꝰ.ter
cio ad annã adductꝰ, qrto ad
cayphã.quinto ad pilatũ, ſex

to vᷣo ſub eo ⁊ ab eodem iudi

catne. In bis q; hactenus .
ſecuti ſumus legit᷑. Et hic eſt
oꝛdo noſtre ↄuerſionis vt p/
noſtra ad ipᷣm cogitatio. Hec mũ capiamur ſacris echoꝛta
tionibo. Ocdo ligemur eoꝛuz

gratiam adductio. Quarta delectatõe ⁊ deſic

— f ð

—- — à( ²0 ſzèC —

erijs velli⸗

m

gemur abſtinetia declinan⸗

tia a malis. Deinde adduca/
murad anns.hoc eſt graʒ vel
ſummũ ſacerdotẽ noſtꝝ: reco

guiltantes vl etiaʒ addiſcẽtes q̃ᷓ

nobis g̃a in eo ⁊ euʒ a deo

facta eſt: ⁊ poſtq; eam ꝑdidi/
mus reſtituenda. Quarto vᷣo
ab ſpo anna:hoc eſt a xpᷣo do
mino ad cayphã mittit᷑: dum

mandatum eius de ↄfeſſione

aut recolimꝰ:aut etiã addiſci

mus.Quinto vᷣo ad pilatum

adducimur iudicãdi: dũ qua

le maneat iudiciũ diligẽter at
tendimꝰ,. Sexto vᷣo nobiſip

intra nos pᷣſidetibo noſipſos
diſcutimꝰ et dijudicamꝰ: aut
ſub pᷣſide ſacerdote cũ agimꝰ

vt dixcimus. Hiſi em̃ captꝰ et

ligat:niſi ad annã et cayphã
et pilatü adductus fuerit pec

ad ↄuerſiois tranſitum pᷣpa/
ratur Sed hec oĩa vt diximꝰ

pendęete adhuc accuſatione 2
noõodum lata diffinitiõis ſentẽ

tia: quaſi ſexta hoc eſt impfe/

cla.in latione nanq; ſententie
ſumat᷑.(Et dicit iudeis:ecce

tex veſter palam iuxta literaʒ

it vt ſaltem tãto ludibꝛio ra

biei eoꝝ ſa

=ð
— See

4 2

iſlaceren Moali ac ſpe regni crud amanitudi-

ter vᷣo q in eo figura erat oim
regum maloꝝ ⁊ bonoꝝ ⁊ ſpi/
ritualiuʒ et ſeculariũ.ſub hoc
ſenſu dicit. Ecce rex veſter)qᷓ⸗
ſi oſtendo vobis q̃lis ſit vl eẽ
debeat rex veſter ſiue bon? ſi⸗
ue malus.( Illi aũt clamabãt
dicentes: tolle tolle crucifige

eum) Diſtice bis tolle diciitt

et cetera oĩa ſicut ſupꝛa expo/
ſuimus.quia tolli eum a ſe vo
lebant,.ſ.? ne eis pᷣeſſet. Mo
raliter o ſicut ſupꝛa expoſui
mus tolle culpã:tolle penam:
ad vnumquẽq; dicit᷑: ⁊ cetera
omnia ſicut ſupꝛa expoſuimꝰ
cruciſige cruciſige eum Dicit
eis pilatus Regem veſtꝝ cru
figam )de quo multa ſupꝛa di
ximus.Reſpõderũt põtitices
(Mõ habemus regem niſi ce
ſarem) Pilatꝰ eum ſꝑ regẽ vo
cat:illi o negant. In qͥ appa
ret ꝑfidia eoꝛuʒ. Ammonent᷑
aüt doctoꝛes ⁊ ↄfeſſoꝛes vt ðᷣ
regia nobilitate vel generoſi⸗
tate quã per gratiã adepti ſũt
pctõꝛes in baptiſmo:eis me⸗

moꝛiã frequẽter ingeminent.

Simili ⁊ cum ipſo regno de
cruce non taceant:vt de gene
roſitate ʒelũ ⁊ indignationem
ↄtra pctã cõcipiant:et amoꝛe

n &

nem atq; moleſtiã leuem atq;
delicioſam faciãt.QOð aũt di/

cunt(nõ habemus regem niſi

ceſarẽ) et de bonis ⁊ de malis
verũ eſt: ſi duplicẽ ceſarem ſu

pꝛa expoſitũ attẽderꝭ ⁊ vtriſq;

cõgruẽter aptauerꝭ. Peſſimũ
hũt regeʒ: imo nec regem nec
etiã tyrãnuʒ.ſed crudeliſſimũ
implacabilẽq; toꝛtoꝛẽ qͥ ſe di⸗

Abolo ꝑ mũdi gliam et poſſeſ

ſionẽ pꝛincipatꝰ tradiderunt.

Ipſe em̃ eſt rex ſuꝑ oẽs ſilios
ſuꝑbie,ſicut legit᷑ in.xlj. Job.

Daeü em̃ regeʒ nõ habẽt qͥ ab

eo regi nolunt. Vox etiaʒ iſta

moꝛalr iuxta literã omniũ il⸗

loꝝ eſt qͥ reges ſpũales.i.epᷣoſ

nõ hñt.eoꝙ a luriſditiõe exẽ⸗

pti ſunt.ſed nihilominꝰ regeʒ

habẽt ſecularẽ. VUñ ⁊ regales

abbatie vocantur: eoq ſoli re
ges ſuꝑ eas ptatem habeant.
Veꝝ igit᷑ dicũt non habemꝰ
regem niſi ceſarẽhoc eſt pnci
pẽ ſecularẽ.Exẽptos ſiquideʒ
ſe dicũt a iuriſditione et ſubie
ctione regũ ſpũaliuʒ. Sʒ hec
qͥdẽ lingua veteris hoĩs ⁊ lin

gua barbara loquunt᷑. Dice/

re nanq; debẽt exẽptos ſea ꝓ

tectõe ⁊ cuſtodia:ab auxilio ⁊
doctrina epoꝝ.⁊ de hoc etiaʒ
ipſi exultant, quẽadmoduʒ ſi

ne paſtoꝛali ⁊ canuʒ excubijs
atq; pᷣſidio deſtitute lupis ex
poſite ſunt.Exemptio nãq; ꝓ
ut apparet in pluribo exẽptoꝝ
nihilalið ẽ niſi effrenata pec⸗
cãdi licẽtia:peccãdi ſecuritas
et iniqtatis pᷣſidium:pctõꝝ re
fugium.⁊ qð vulgo garica ðꝛ
diabolo vo ipſi ſeuiẽdi liber⸗
tas ⁊ infrenabilis licẽtia.etiã

qð ipſi muꝝ defenſionis eſti⸗

mant:potiꝰin ↄtrariũ verſum
eſt eis. De his em̃ ablata ẽ eii
ſepes ⁊ ſunt in direptõeʒ ⁊ di
ruta maceria:et facti ſunt ĩ cõ

culcationẽ:⁊ poſiti hodie ĩ de

ſertũ. Hoc eſt qd minat᷑ dñũs
vinee infructuoſe in.v. Eſaie
Auferã inqͥt ſepem eius.hoc
eſt legẽ qua pungunt᷑ trãſgreſ
ſoꝛes ⁊ arcent᷑ direptoꝛes.vel
ſepẽ eius.i.epᷣalẽ gubernatõeʒ
qua et erudiẽdi ſunt ⁊ ammo
nendi ſunt ⁊ coꝛrigendi.⁊ erit
in direptionem demonum et
vicioꝛuʒ. Diruam maceriam
eius:hoc eſt epiſcopalem de/
fenſionem. et erit in conculca
tionem vicinoꝛũ ſcilicet mili/
tum et curialium ſeu laicoꝛuʒ
vt omnes timeant ⁊ ab omni
bus pᷣmant᷑. Et iuxta verbuz
Auguſtini/hoc tollat fiſcus

oues gaudeãt eo ꝙ ſollicitudi

— —-—, NMDB—— 2ä

laicis ergo conculcari et opp bitrant᷑. Eadem vox eſt om⸗
1 mielegerunt: et eſſe ſub ceſa/ nium qui magis timet homi
⸗ re voluerunt: vt regimen ſpi⸗ nem qᷓ; deuʒ:et ei potiꝰ qᷓ; deo
9 rituale quod ad chꝛiſtum do obediunt. buiuſmodi em̃ fa⸗
minum pertinet declinarent. ctis clamãt ſe nõ habere chꝛi
4, Eadẽ vox etiã clericoꝛum eſt ſtum dominũ regem ſed ceſa
8 qui habitu et conuerſatione rem. Seqtur (Zũc ergo tra⸗
militaribo milites ſe eſſe et ſub didit eis illuʒ vt cruciſigeret)
1 ceſare militare: nõ chꝛiſto do Pꝛo quo Lucas habet in. xx
mino famulari palam faten⸗ lij. (Et pilatꝰ adiudicauit ſie/
ſi tur et clamant. Non enim de ri petitionẽ eoꝛum) Marcus
eccleſia eſſe nec in ea conuer/ po in. xv. ¶Pilatus vo volies
in ſani. ſed in pallacio potiꝰ aut ſatiſfacere populo dimiſit il
o in caſtris ceſaris.et de palla lis barrabamet tradidit Je⸗
I do eos eſſe: habitus ⁊ cõuer ſum flagellis ceſum vt cruci
6 ſatio oſtendit. AUt autem ar/ figeret) Apparet euigenter ex
de moꝛum et belloꝛum exercita/ verbis Johanis et Bathei
ſe tio ⁊ militie cingulum: et ſtivẽ pilarum iniquã iſtã tuliſſe ſen
e⸗ dioꝛum militariuʒ perceptio tentia m,partim in fauoꝛem ?æ
non eis deeſſet: ne et chꝛiſti ec gratiam popuii,.partim metu
i cdleſiam confunderent: detur/ romani pꝛincipis:licet et alia
4 Peyenee pauperes dignoſq; que enumerauimus concur/
3 eneficijs eccleſiaſtic defrau rerent. Bic mum eſt o pecca
„ darent. ſed a chꝛiſto domino toꝛ ad accuſetionem doctoꝛũ
Rummunitatũ et libertatũ con/ et pꝛelatoꝛum tergum trade-
4 tra ceſarem volunt habere pᷣ/ re velut ſatellitibus pꝛetoꝛis
. ſidia. ⁊ ſpiritualis militie quã et carnificibus cõfeſſoꝛibus
4 penitus non exercent volunt Vel continentie et abſtinen
execipere ſtipendia.exteriꝰau/ tie et duabus partibus diſci ⸗
, tem volunt videri de ceſaris pline tanq; Pylati militibus
1. aula. Clericatus autem ⁊ no/ et veteris hominis toꝛtoꝛi⸗
. men et habitum ⁊ moꝛes ⁊ of bus atq; carnificibus. Dici⸗
. ficium penitus abiecerunt et tur aũt ↄtra falſas penin tias
1

Capitulũw5“U ,„ xXXXII
et cõfeſſiones ꝑ q̃s nõ ſe tra/ aliud inimicus ⁊ ꝑſecutoꝛ r⸗e⸗
dunt penitẽtes.imo ſe ſibi re/ ligiõis:vicioꝛũq; ſemĩatoꝛ at
tinẽt. ⁊ de pena pnĩali et de ip ꝙ; nutritoꝛ ĩ ſua plebe ſibi ſub
ſis peccatis aut eoꝝ circũſtã/ iecta facit:dũ vicia qlibet mõ
tijs:quaſi nolentes oĩno de/ in ea multiplicat ⁊ nutrit.niſi
pauꝑare diabolum:nec peni ꝙ xpᷣm in ea ſpũaliter occidit
tus eum extinguere poꝛtionẽ dum ne xps in ea ꝑ gratiaʒ et
aliquã reſeruãt. quẽadmodũ iĩhabitet ⁊ viuat impedit.Oð
mulieres de ouis gallinaꝝ ſu em̃ ſemel factum eſt in capite

arũ aut anſerũ reſeruant aliqᷓ xpᷣo domino:implendũ ſpũa

vt ſupponant᷑ illis ⁊ foueãtur liter figurabat᷑ in coꝛꝑe:ſicut

Sic de caulibo et cepis ⁊ poꝛ latius poſtmodũ oſtẽdemus.

rnis pars reſeruat᷑ ad ſemẽ.ſic (Tunc inquit Matheꝰ mili

pars frumẽeti retinet᷑ ad ſemi/ lites pᷣſidis ſuſcipiẽtes ieſum

nandũ. In qͥ aparet eos ſtul ↄgregauerũt ad eũ vniuerſa,z

tiſſime imo demetiſſime 2 di⸗
abolice ſaluti ↄſulere ⁊ eipui

aentie deſeruire:dũ ita ei per

reſeruata ſemia cauet in po⸗
ſterũ. Iſti ergo in ꝑte iudices
eſſe ⁊ in ꝑte ſubeſſe iudicibus

volũt/ ꝓpter hoc ð(tradidit il
lis Jeſũ) nõ ðꝛ ꝙ aliqͥd de pe

na eiꝰ ſibi reſernauerit ſed to-
tũ voluntati accuſantiũ totũ
volũtati carniticum tradidit.

XTradit᷑ aũt ab iniquis pꝛela⸗

tis chꝛiſtus in mẽbꝛis vt cru

cifigat᷑duʒz membꝛa eius aut

ꝑpuulis aut vicioꝛũ amatoꝛib⸗
et virtutis religionẽ ꝑſequen

tibus tradunt᷑:qð lit dum eis
plebes ſub ijciunt᷑: dũ in loca

regimis ĩtrudunt᷑. Quid em̃

cohoꝛtẽ) Juxta tropologiam

milites pᷣſidis pnĩalis qtuoꝛ
ille virtutes ſunt qᷓs dixcimus
cõtinẽtia.ſ.⁊ abſtinẽtia:⁊ due
partes diſcipline ſcʒ laboꝛau
di ſtrenuitas que oppoſita eſft

pigritie:⁊ ʒeluſ rectitudinis qͥ

oppoſitus eſt remiſſiõi. Hi q;
tuoꝛ ogregant ad ißm penitẽ

tem vel veterẽ hoĩem vniuer

ſam cohoꝛtẽ carnificũ ſpũali/

um qᷓ eſt cetꝰ oĩm virtutũ illa

rũ q directe et pncipalr viccia
moꝛtificãt ⁊ extinguunt. ſicut
eſt timoꝛ pudoꝛ ſeu erubeſcẽ⸗

tia donũ luctus ſiue doloꝛ et

ſctã iracũdia ſctãq; ſuꝑbia et

hmõi. Poſtq; em̃ ſemetipſuʒ

7 danauit ⁊ tradidit toꝛtoꝛib

—,— 90-———

— — — —

7 pctõꝛ vbi illa cohoꝛs virtutũ ter ĩ libꝛo dñi et legite qꝛ vnũ
4 que veterẽ hominẽ directe ꝑ/ ex eiſ nõ defuit:alter altex nõ
ſequũtur ad ipᷣm q̃ ad oꝑatio qſiuit:q̃ſi di.vniuerſa cobhoꝛss
D nes interioꝛes aptiſſime ↄgre vicioꝝ ⁊ demonũ qͥ noĩbohu
gani:q̃s ipſe ſolus in ſeipſo ꝑ iuſmodi aĩaliũ deſignant᷑ ad
cogitatões ⁊ affectões q bus miſeꝝ pctõꝛeʒ ꝓpꝛia ſententia
pſentiã ſuã int?eidẽ indicant: vel extrema ſuꝑni iudicis cõ
5 ualet intueri. Idẽ dicimꝰ z⁊ dẽnatũ inuitatiõe mutua con
de cõtraria ſententia. Poſtq; gregat᷑. In leonib em̃ iracũ⸗
6 em̃ miſer pctõꝛ vicioꝝ petitio dia. in ſtrutiõibo ypocriſis.in
nt nem adiudicauit fieri: tenta- ſyrenis adulatio.in dꝛaconi⸗
8 tioni ↄſentiẽs:⁊ ſe volũtati vi bus inſidioſitas.in ericijs pi
ſ⸗ cioꝝ vel demonũ tradens:ſu gitiua ſed imunda tñ auſteri/
4 ſcpiunt illuʒ cõtrarij milites. tas. in piloſis qͥ figuraʒ hoĩs
, Ded ⁊ hi et illi ſicut leo patꝰ mẽtiunt ſed intbelue ſunt lu
n ad pᷣdã ⁊ ↄgregãt ad ipᷣm vni xurioſi As uniſcen cogitatio-
1 in eis eſt. ſicut ſcriptũ eſt ĩ. xij cudes eſſe demõſtrat. aut
OH Eſa.in fine. Req eſcent ibi be in pilis cogitatões ⁊ affectio
4 ſtie ⁊ reolebunt᷑ domꝰeoꝝdꝛa nes voluptuoſitatꝭ intelligan
aconibo ⁊ habitabũt ibi ſtru/ tur:ex eo app aret qð dñs pce
tiões ⁊ piloſi ſaltabunt ibi: et pit leuitꝭ vt raderet oẽs piozs
. reſpõdebũt ibi vlule in edibo coꝛꝑis ſui.in q̃ ſignant᷑ pꝛaue
. eiꝰ ⁊ ſyrene in delubꝛis volu cogitatoes: pꝛane voluptateſ
⸗ ptatꝭ.Et eiuſdẽ. xxxiiij.erit cu ⁊ pui motꝰvolupta.In vlu
, brile dꝛaconũ ⁊ paſcua ſtrutio la q auis nocturna eſt ⁊ mali

nũ:⁊ occurrẽt demonia:ono⸗ nũcia vlł pᷣſaga:viciũ ðᷣtractö

centhaur et piloſus. clama/ nis indicat. In lamijs vo qᷓ a
. bit alter ad alteꝝ ĩuitãdo ſup laniãdo iuxta lr̃aʒ ſic dnoĩiate
ple.ibi cubauit lamia et inue/ ſũt ab Iſidoꝛo:ſedicioſitas et
. nit ſibi reqͥ eʒ. ibi habuit foue diſcoꝛdia et crudelitas intelli
am ericiꝰ ⁊ enutriuit catulos gitur. In miluis rapacitas. H
Illic ↄgregati ſũt milui alter in demonibus quia demon
ad alteꝝ. Reqͥrite inqͥt diligẽ interpᷣtat᷑ ſciẽes: malicioſitas.

Capitulum

in onocẽthaur ſuꝑbie mon/

ſtruoſitas.Cohoꝛtẽ iſtã vicio

rũ cũ tota ſeq̃la ſua cõgregãt
milites q̊s diximꝰ q̃ntũ in eis

eſt in pctoꝛe. et hoc eſt qð diẽ
Gꝛeg.qͥa pcim̃ qð ꝑ pniaʒ nõ
diluit mox ſuo põdere trahit

ad aliud. Et hoc eſt qð legit᷑ ĩ
vl. Apocal. Qui in ſoꝛdibo ẽ
ſoꝛdeſcat adhuc. In eiſdẽ aia
libo hmõi vicioꝝ mgri ⁊ inſti/

gatoꝛes ðmones intelligunt.
qͥ quidẽ ad miſerũ pctõꝛẽ cru

citigẽdũ:hoc ẽ cruciãduʒ atq;
toꝛquendũ eternalr ⁊ poſt ꝓp⸗
pꝛiã ſue ↄdẽnatõis ſentẽtiam
quã in ipſo ↄſenſu tetatõis qᷓ
demonũ ⁊ vicioꝝ petitlo eſt ſi
cut dñni ſaluatoꝛis crucifixio
petitio eratiudeoꝝ.ↄtra ſeip/

ſum ꝓnũciat:dũ decreuit fa⸗
cere ↄſenſu ⁊ volũtate qð per

tentationẽ ei ſuggerit᷑ ⁊ ab eo
velut iniq̃ pilꝗ o petit cõgre/
gant᷑. huiuſmodi hoꝛribili co

mitatu ſtipatus atq; circũda/

tus ad crucẽ ducit᷑ infernalis
Poli vel ad cruceʒ peccati

oc eſt operis mali vl hitꝰ vl
ↄſuetudis vel moꝛis. Silr et
cohoꝛs cõtraria que eſt virtu
tũ ⁊ pꝛeſidi celeſti ⁊ vniuerſali

(Et poſtq; inqt Matheꝰ illa
ſerunt ei exuerũt illũ clamide)
nõ dicit mathe?:qꝛ coꝛonam
de capite ei depoſuerunt.aut
arundinẽ de dextra eiꝰ abſtu-⸗
lerunt.et ſi foꝛte iſta facta fue/
runt:qꝛ vel antiquũ pplum q̊ᷓ
ſpinoſus erat ſollicitudĩe toæ
liũ que ſola expꝛeſſe ei pmiſſa
erãt:⁊ qͥbo alliciebat᷑ ꝛ⁊ attrabe
bat᷑ ad dei cultũ nulli poſtmo

dũ abſtulerũt. vel qꝛ regiã po
teſtatẽ ⁊ gliaʒ q̃ in illis duobꝰ
deſignant᷑ nõ ꝑdidit. Vel qa

coꝛonã cõpũctõis ⁊ cõpaſſio
nis de capite hoc eſt de coꝛde
ſuo:nec in ipſa cruce depoſu/
it qͥ ⁊ ꝓ crucinxoꝛibus oꝛauitꝛ
eiſq; cõpaſſus eſt dicẽs. quia
neſciũt qͥd faciũt.⁊ legẽ imple
re nõ ceſſauit.ideoq; arũdinz
hr̃e in dextra ſua nõ legi᷑ dez
ſijſſe.ſed clamidẽ coccineaʒ.i.
ſinagogã ſanguine rubꝛicatẽ
aut ſanguine ꝓpꝛioꝛũ pctönp
culdubio exuerunt ülũ dũ ab
eo ꝓpłi iudaicuʒ auerterunt.

Põt intelligi ⁊ camis iſta coc⸗

militat ⁊ deſeruit: ↄfitẽtẽ ⁊ pe poꝛe ⁊ inſidelitate ab co rece⸗

nitentẽ ad pnie crucè ducunt dere cõpulerüut. Moꝛalr o

2 15

cinea cetus aploꝝ. hic fuit ve
lut veſtis ei regalis atq; pur·
purea qꝗᷓ illu exuerunt: dũ oeos
moꝛte eiꝰdetritos fugere coꝛsꝛ

— — — — — ——

mrm — —

planũ eſt quia ⁊ veſte peccati ſuas dicimus quia illas pᷣcio
coccinea et cruẽta dũ ad cru/ vtriuſq; vite ſue:gre.ſ.⁊ gloꝛie
cẽ pnie adducit᷑ penitẽs exuit᷑ et vtrarũq; diuitiaꝝ infeliciſſi
Dilr ⁊ veſte purpurea et re⸗ mo iſaniſſimoq; cõmertio cõ
gali qᷓ ſq; charitas eſt:ipſe pec parauit:et ſuis manib eaſdeʒ
catoꝛ dũ ad cruceʒ ſuã vtrãq; ⁊ neuit ⁊ texuit de lana ꝓpꝛie
ducit᷑ exuit᷑. Sic ⁊ de q̃cunq; iniquitatis. Veſtibus vᷣo ſu⸗-/
rege terreno dũ ad patibuluʒ is hoc eſt ſibi congruentibus
infernale ducit᷑: ꝙ toti regni vlq; dei donatiõe ſue facte ſüit
ſui glia:q̃dã veſte coccinea ex penitẽs veſtit:duʒ veſtʒ ei gre
uit᷑ qſi aliena.⁊ veſtimẽtis ſu/ reddit᷑: ⁊ deſiderio atq; poſi⸗
is induit᷑:hoc ẽ pauꝑtate ⁊ mi to decoꝛ ei xpᷣiane ↄuerſatõis
ſeria nuditate et infirmitate ⁊ circũdat᷑ In veſtibo ergo ſuis
ſolitudine:q̃ pꝛia eiꝰſũt. Fre/ vterq; put ei ↄgruit.i.bonꝰ et
quẽtia em̃ ⁊ cliẽtela ⁊ ſtibatio malꝰad crucẽ ducit᷑. Deinde

familie qᷓ indui ſolebat velut ſubiügit Joh. (? baiulãs ſidi

veſtꝭ aliena ab eo in moꝛte tol crucẽ exiuit ĩ euʒ qͥ ðꝛ caluarie

lit᷑ dũ ipſi eũ deſerunt qͥ ei ad locũ.hebꝛaice golgatha) Ba

berere ſolebãt ⁊ ipᷣm circũda iulatio iſta cruc ſignificata fu
re ⁊ oꝛnare.quẽadmodum ðꝛ it Geñn.xxij.vbi legit᷑ qꝛ tulit li
ad pᷣmũ angelũ in.xxviij.Eʒe gna holocauſti abꝛaaʒ ⁊ iboę⸗
chiel. Ois lapis pᷣcioſus oꝑi ſuit ſuꝑ yſaac filiũ ſuũ. Cigna
mentũ tuũ. Ipſi etiã qͥ ei viuẽ em̃ cru q̃ſi ligna holocauſti
tes adheſerãt velut pilati mi/ erãt.̊ eſt qdᷣ legit᷑ Eſaie.ix.fa
lites:nõnunqᷓ; eũ exuũt ad li/ ctꝰ ẽ pncipatꝰſuꝑ hũeꝝ eiꝰ.i.

teram ⁊ adeo nudãt vt neq; q̊ crux q̃ pncipatũ ⁊ regnũ eccie

opꝑiat᷑ ei relinquãt, ſed nuduʒ ſibi meruit:et nob etiã regnuz
ꝓꝛſus q̃ſi latronẽ illũ tradunt etnũ.̊ idẽ pᷣdictũ erat eiuſde
carniſicibo infernalibo atq; pa xxij. Ponã clauẽ domꝰ dauid

tibulo.?= Gᷓ qͥdẽ de regiba mul/ ſuꝑ hũeꝝ eiꝰ. hecẽg̊ vna exſfi

tis atq; pᷣncipibus nro tꝑe fa gur cruò ꝙ dauis ẽ q̃ cauſu
ctum fama docẽte didicimus nob regnũ celoꝝ xpᷣs dñs no
Pctõꝛ vᷣo veſtib ſuis induit᷑ bis aꝑuit:et etiã clauis regia
dũ vicijs et malis oꝑit᷑:qᷓs iõ vt vulgo dicitur: qua poꝛtas

—

ereas ⁊ vectes ferreos conſre

git. Huic claui ↄtraclauẽ nõ

Habet que ppꝛie eius imitatio
dicit᷑ poſtq; ſibi regnũ celoꝛũ

clauſerit qua im denuo ape

riat intrare nõ poteſt, Clauis

em̃ ⁊ cõtraclauis idem aꝑiũt.

Clauis crux dñica,. cõtracla/
uis crucis ſilitudo,hoc eſt ba

painu vel pnia.ſicut expᷣſſe

legit᷑ in.vj.ad Ro. Si cõplã⸗

tati fuerimus in ſilitudinem
moꝛtis eius ⁊c.qð ad baptiſ-/
mũ ⁊ pniam referẽdũ eſt:Pꝛe
cipue claue iſta oẽs theſauri
ſapiẽtie ⁊ ſcientie dei ⁊ oĩm di
uitiarũ ſpiritualiũ atq; celeſti
um aꝑiunt᷑. Iſta claudẽte ne⸗/
mo aꝑit:et iſta apiente nemo
claudit.ſicut legit Apocabiij

HBec dicit ſanctus et ver qui
habet clauẽ Dauid qui ape/

nitt et nemo clandit: claudit et

nemo aperit. Claudit quideʒ

omnẽ aditum diabolo in no/

bis:ſi ea obſerati fuerimus:et
goperit nobis omnẽ adituz ad
deum et ea que dei ſunt: non
ſolum ipſa clauis ſed enã cõ/
traclaulis.⁊ hoc meliꝰ cũ cru⸗
cis ipſiꝰ ſpecies ⁊ modos va/
rios diſtinxerimus: elucebit.

expß

clã vos inquit ſceptro meo et

induci vos in vinculis fede⸗
ris. Cruci qdem dnice om̃,es

electos ⁊ qui nomine chꝛiſtia 4
no cẽſent᷑ ſubiectos eſſe indig

cat:qui oẽs venerant᷑ et ado⸗
rant et in omni neceſſitate ad

eam ↄfugiunt.quod ⁊ idẽ de

cruce noſtra clarum eſt. qꝛ ba

ptiſimo ? penitentie et diſcilli

ne ⁊ alijs dñice cru ſilitudi /
nibo omnes electi ſubij cimur:·
aut de regno eius nõ ſumus:

Hec eadẽ dicit᷑ virga directõ
nis ⁊ virga regni in ps.qcqͥd

em̃ in genere humano aut di
ſtoꝛiũ aut incuruatũ aut obli

quatũ.hoc eſt quolibet mõo a

rectitudine diuine volutatts

diſcrepabat: non eſt redactuz
ad rectitudineʒ niſi per ilam.,.

Quis em̃ dubitat per baptii

mũ ⁊ pniaʒ ⁊ diſciplinã ⁊ alia

bmot oñice palſſioiſ exepla to

tũ qð in nob toꝛtuoſũ eſt ⁊g p
poſita nobis regla diſcoꝛdis
ſolũ modo poſſe dirigi. Oui
crucẽ igi᷑ dnicaʒ renuit ⁊ poꝛ
tare recuſat ⁊ igredi ad regnũ
nõ vult: dũ clauẽ renuit. ⁊ re⸗
gnũ abijcit: duͦ ſcepty eiꝰ poꝛ
tare renuit ⁊ regẽ ſe nõ eẽ eui /
Heceſt ſceptrum regni ſicut deter ondit. Cec' aut ömes ẽ
ſſe legit Eʒech/xx·Dubij q ſine regni inſignijs regime

—
— — w . — ) —¶—W —, —.—

s
,
13

.
„„
07

cia collige

tꝑe ſapia. Hec eſt ipſa figura

8 . ☚ 7
S

obtinere ↄtendit. imo hec eſt

poteſtas ipſa regia q̃ ⁊ noſtra
regimꝰ ⁊ de aduerſarijs et ho
ſtibus magnifice triũphamꝰ.
Hec eſt ⁊ virga ferrea ĩ ſignũ
pᷣtoꝛiarie pᷣfecture qua oĩs ini
luitas ↄfringit᷑ atq; ↄteritur
icut legit᷑ in ps.dictũ ad chꝛi
ſtũ dũm ⁊ ad vnũquẽq; imi/
tatoꝛẽ eius. Reges eos inqͥ tĩ
virga ferrea ⁊c̃.Quidqͥd autẽe
de cruce diximꝰ de vtraq; in/
telligimus:⁊ de ſua et de nr̃a.
Hec eſt virga magiſtralis in

—,—

e qua exꝑimento eruditꝰeſt ipᷣe

magiſter oĩm.ſiẽ legit᷑̃ad He
bꝛe.v. Didicit ex hiſ q̃ paſſus

ẽ obediẽtiã. In hac erudiunt᷑

oẽs eius diſcipuli.vnde ⁊ipᷣe
met ſepe clamat in euangelio
Qui vult venire poſt me tol/

lat crucẽ ſuã.De hoc ad He/

em̃ diligit dñs caſtigat.flagel
lat aũt oẽm filium quem reci
pit. Attẽde ergo quot habes

et vires ? mebꝛa q flagello aſ
ſiduo indigeant ⁊ eruditio ne
De hac Pꝛouer, xxij. Stulti⸗/

eſt puerili.? vir ga diſciplie ſu
gabit eam. Silr et Ecci,xxij.

*

— . 6 —
. — —

ſua Baculus puglllatoꝛiꝰ ſi ⸗/

coꝛnut?. Hõ em habuit niſi

Quartũ em̃ bꝛachiũ vt inrra

dicemus caulilla fuit poꝛtans
tabellã in qua titulus ſcriptꝰ

erat Baclo iſto armatꝰ ⁊ cli⸗

peo carnis ad pugnanduʒ ꝓ

nobis exibat in locũ caluarie

q fuit locus certaminis ? glio
rioſe victoꝛie. Ita em̃ dicit ip

ſemet in. lxiij. Eſa. Ego ſuʒz q
loquoꝛ iuſticiaʒ et pugnatoꝛ
ſum ad ſaluandũ: Heredita-

ti celeſti renũciauit et gliaz vi
ctoꝛie diabolus deo iaʒ victꝰ
et confeſſus attribuit:et malũ
motũ hoc eſt verbũ inſtar vi⸗
cti ꝓpugnatoꝛis iã dixit. Qui
ergo clauem regni celoꝛũ deo
poꝛrigenti renuit:poſſeſſion
eiuſdẽ regni renuit. Per cla⸗
uem em̃ in poſſeſſionẽ domꝰ
et caſtri ⁊ mittere ⁊ mitti conꝰ

ſueuimus. nec aꝑire etiam re
gnũ celoꝛũ nec apiri ſibi vult
qui clauem ſibi oblatã reſou/
it. hac eadẽ claui aditũ coꝛdi⸗
um noſtroꝝ ſibi reſerat dũs.
Per crucem em̃ quam ꝓno
bis ptulit quaſi amoꝛis ⁊ grng

Flagella et doctrina in omni titudinis aperturam qua ad

coꝛda noſtra intraret in ipſiꝰ

coꝛdibo fecit. Amoꝛ em ⁊ deſi res claruit. Stmilr dicimus
derium aꝑtio coꝛdis eſt ⁊ oſti ⁊ q;tum ad venenuʒ: dũ in ea
um q̃ deus igredit᷑.hac eadeʒ tyriaca que oĩa venena pctõ/
et nos ingredimur ad deuʒ ꝑ rum curaret inuẽta eſt. Vir⸗
ſimilitudinẽ. Derpniam eniz ga iſta virgas magoꝛũ deuo⸗
tiã aditũ quẽ peccatis obſtru xpᷣi ſapia.i.fides: mũdi ſapie/
xrimus pandimus. quẽadmo tiam abſoꝛbuit ⁊ ſapictes ip⸗
dum et cãtat eccłia. Paradiſi ſos ſubegit. De hoc colubꝛo
poꝛtas apꝑiet nobis ieiunij tẽ caput ⁊ cauda abſcindẽda ſũt
pus. Hec eſt virga moyſi qᷓ p vt tynaca ſaluberrima ide cõ
lecta in terr verſa eſt in colu ficiai, quia viuinitas initil
nenũ ⁊ moꝛt occaſionalr in/ ce credenda eſt: ⁊ nihil in paſ
tulit:dũ verbũ crucis peunti ſione penitus ꝑtuliſſe. Ulca /

RKr

*

—

bus ſtulticia eſt: ⁊1 dum iudeiſ put crucis ipſa eadem diuini
verſa eſt in ſcandaluʒ:gentibo tas. cauda vo detẽtio in moꝛ
aut viſa ſtulticia. ſiẽ dicit apo te. Vera ergo ſides et a cruuce
ſtolus in pᷣmo pme ad Coꝝ. diuinitatẽ remouet: ⁊ detẽtio
Verſa eſt autẽ ⁊ in colubꝝ et nem ĩ moꝛte:vt nec diuinitas
q;tum ad aſtutiam ⁊ q;tuʒ ad paſſa:nec xpᷣs dns ĩ moꝛte de
venenum. Erat enim ſerpẽs tent eſtimer. voſlemus etis
ſicut dicitur in tertio Geneſis dicere qꝛ caput cru ⁊ ois pe
callidioꝛ cunctis animantibo ne initiu culpa eſt, Eauda vo
que fecerat deꝰ. Sic et quod eiuſdem detei tio in moꝛte eſt
ſtultum eſt dei: ſapientius eſt et ca put illð a cruce dni ſalua
hominibus. ſicut ibideʒ dicit toꝛis tollendũ eſt p ſide: vt ve
apoſtolus. Tiunc ergo verſa iaelter de eo credat g heeca.
elt virga in colubꝛum q;tum tũ nõ fecit:nec inuetus eſt d0
ad aſtutiam: qᷓntum dei ſapi/ lus in oꝛe eius .ſtcut dicit He
entia in ipſa cruce apparuit: trus in. ij. pme canonice. Di⸗
quando ſtultum illud di ſapi militer ? cauda iuxta dictum
enti/ eſſe homibo ꝑ pꝛedicato modum ab cadem eruce au?⸗

—

ð

,

kerenda eſt. A chꝛiſto vo dño tur. In ipſa quidẽ domini ac

qui ſerpens eiſdem de cauſis

ineiij. Johanis dicit et in. xx.
Numeri pꝛefigurat᷑ caput et
ert vt ty riacã ſalu/

caudã auf

fideliter credi. Sic enim ve

lut caput ⁊ caudã initium ⁊ fi
nem 'm diuinitatẽ ab eo tol⸗
lit. In hac virga oĩa ſigna ſpi
ritualiter facta ſunt:quoꝝ fi⸗

gura pceſſit in ſignis qᷓ a mo/
yſe facta ſunt. In hac ſpũalis
pharao ⁊ ſpũalis egiptus ꝑ⸗
cuſſa eſt. In ſilitudine eiꝰ in
baptiſmo penitentia et diſci⸗

plina quotidie ꝑcutiunt᷑. Egi
ptus em iuxta tropologiaʒ te
nebꝛe peccatoꝝ ⁊ meroꝛ acci/

quotidie ꝑcutiunt᷑. Egiptum

em̃ in ſe quodamodo affligit

aiq; moꝛtificat. ꝓpꝛie autem et

ſpecialiter egiptuʒ flagellat et

pil:que huiuſinodi virge ſili-
tugie vel ſimilitudinib quas
dicimus ꝓ liberatiõe electoꝛũ

egiptios dum per diſciplinazʒ

vim in ſe rationabilem quaũ
quandam egiptum humiliat
et ignoꝛantias ſuas ⁊ erroꝛes
quaſiquãdã gentem tenebꝛa

rũ moꝛtificat. In hac vᷣga di⸗

uidit mare rubeum et ericca⸗

ſaluatoꝛis iuxta miſteriuʒ dũ
be ipſam nationes oꝛbis ve
ut aque mar huiuſmodi ce⸗
tui electoꝛum ceſſerunt ⁊ viaʒ
tranſeundi per mundum qðð
eſt inhabitandi in medio eo/
rum eiſdem conceſſerunt. Di
uiſit etiam mare rubꝛũ et exic
catuʒ eſt: dum mũdi diuitias
atq; delicias ſanguĩe peccati
rubꝛas electos ſuos ſicco pe⸗
de amoꝛis.hoc eſt abſq; inqͥ
namento peccati fecit tranſi/
re.et hoc qͥ ldem duʒ crux quã
7 nobis pertulit tanq; ſingu⸗
lar amoꝛis beneficiũ electos
tanta dilectionis viciſſitudi/
ne accendit:vt eidem placere
mũdi delicijs et diuitijs pꝛe-
eligerent:et maioꝛi dilectione
illiꝰ?huiuſmodi aquas a ſe di/

uiderent:et viam ſuam id eſf᷑
vitam per mediuʒ earum ſic⸗
cam facerent.Quam dilectio

nem ſuper omnia alia crucis

beneficiuʒ inflãmanit.et pꝛso⸗

pter hoc aq̃s huiuſmodi ma-

ris virga crucis diuiſit vt di
ximus: et ſiccauit mare mu-

bꝛum.id eſt abiſſum concupbi

ſcentiarum inquietiſfſinam.
Juxta tropologiam in vi nra

Capituli xXXXII

cõcupiſcibili diniditet ſiccat ſuauſtatis dei que tãta in cuu

virga noſtre crucis.i.pnia et ce exundant graꝝactõe ⁊ lau
diſciplina: dum illam alteru⸗ dibus eructant.et ꝑ ſilitudieʒ

tra illaꝝ. ꝑcutimus:qð eſt: dũ in illis q̃tidie effici᷑ q aſpera

moleſtia penitudinis aut di/ et ignominioſa penitẽtie ⁊ di
ſcipline illam affligimꝰ. Ma ſcipline ſuauioꝛa habent mũ

licia em̃ vnius hoꝛe obliuio/ di delicijs ⁊ glia, imo ſola illa
nem facit luxurie maxie.ſicut habẽt ſuauia delicias ꝰo mũ

legitur Ecci.xj. Sicut em̃ de di ⁊ gloꝛiã toꝛmenta. Cõiura

adipe ꝓdit iniqtas ⁊ incraſſa ti ergo vident᷑ eſſe cũ pparao
tus eſt dilectꝰ et recalcitrauit ne et egiptijs:et ſeruire eiſdes⸗

vt legit Deutero. xxxij. Sic elegiſſe ⁊ libertati ſue ſeruitu⸗
ꝑ cõtrariã moleſtiã ⁊ afflictio tem eoꝝ pᷣtuliſſe:qui xpᷣi cru⸗

nẽ deſiccat᷑ inundatio iniqᷣta/ cem in ſeipſis iuxta dictas ſi-/
tis. Vnde coꝛda q̃ in amari- militudines poꝛtare recuſant
tudine ⁊ afflictione ſunt:a flu virgam em̃ ꝓijciũt qᷓ liberta/

ctibus et vndis ↄcupiſcẽtiaꝝ tem ſibi vendicent ⁊ crudelii-

arida oĩno ſunt. Mare rubꝝ
tribulationũ:crux dñica effi⸗
cacia ſua ⁊ exemplo diuiſit in
electis atq; deſiccauit: duz de
moleſtia ⁊ ignominia in glo⸗
rlam ⁊ delicias verſa eſt illis.
In ſacramẽtoꝝ em̃ ſuſcepiio
ne iſigniunt fideles ſigno cra
cis ad gloꝛiã. Et vt dicit beu
ms Augꝰ. De toꝛmeto latro⸗
nü trã ſiuit crux ad frõtes im/

ſimos illos dnos hũiliet, nec
ſolũ volunt parcere pharao⸗

ni ⁊ egiptijs:ſed etiaʒ ſeruire.

Tu ergo qcunq; times mare
cõcupicẽtiaꝝ:tolle virgã mo

vſi ⁊ illud vt diximꝰ pcute:di/

nide ⁊ exicca. Alioquin iĩmer

Quid igit᷑ alið q; in mari ſub

mergi querit qui virgã hmoi
abijcit aut ipſi mari ab hmõi

gatoꝛuũ. Et voxoſum eſt illud virga parcuͦt Dec eſt virga qᷓ
apli i vluii.ad Gal. Mihi ab/ pcuſſit dns petraʒ, petrami.
ſit gliari niſi in cruce dni no/ xpᷣm dñm:⁊ fluxerunt aq̃ do/
ſtri Jeſu xpᷣi. Delicias etiam ctrinarũ ⁊ gratiaꝝ. Hac eadẽ
ipſam oñi cruceʒ electi faciut peute durioiꝗ coꝛdis tui: non
ſibi: dũ memoꝛia abundantie loluʒ vt fiuat aquelacnmarũ

— — — —

ig

n
rüi
Ur
ro
66

nn
⸗

N⸗

ſed etiã ſenſuũ ⁊ ſciẽtiaꝝ. Vñ dem de moꝛte culpe ad vitam
Ecẽixxij. Pũgens oculũ de⸗ gr̃e tranſit᷑:et in ſilitudinẽ dñni
ducet lacrimas.⁊ qͥ pũgit coꝛ ce crucis cruce pnĩe vel diſci
ꝓfert ſenſuʒ.Et Pꝛouer.xxix. pline patimur. ⁊ de nob ipſis
Virga atq; coꝛrectio tribuit chꝛiſtũ dũm in domo nr̃a pa
ſapientiaʒ. Generale em̃ eſt ꝙ ſcimꝰ.⁊ angelos in celis eiuſ/
vexatio dat intellectũ auditui dem gaudio reficimꝰ. Nõ eſt
Hec eadẽ crux baculꝰ eſt fe baculus iſte baculus feſtiui⸗
ſtiualis.Ex hac baculi aſſum tatis ſtultoꝝ,.feſtiuitas em̃ hu
ptione ſubſecuta eſt eterna fe iuſmodi bacli feſtiuitas ẽ ſa⸗

ſtiuitas Ad hoc em̃ hmõi ba
culũ aſſũpſit xpᷣs dñs vt eter
nã feſtiuitatẽ in electis ageret
SDic ⁊ qͥ cũq; ꝑ ſilitudinẽ hu⸗

iuſmodi baculũ aſſumpſit: di

em feſtũ.i.feſtiuitatẽ pᷣ claram
gpud ſe agit:⁊vt agat᷑ in celis
efficit. Vñ in. xxj. Match. cuz
ipſo leui ↄuerſo diſcubuilſſe le
git᷑ dñs et diſcipuli eius: Etĩ
v. Luce legit᷑ qꝛ fecit ei cõuiui
um magnũ leui in domo ſua.

ſpũalr i domo coꝛdis vbitã/
ta ẽ mactatio aĩaliũ:tãta ⁊ va
na fercla:⁊ tãtꝰappat eiuſdẽ
Et in. xv. ¶u.legit de reuerſi⸗
one ſilij pdigi: ↄuiuio et feſti⸗
nitate qᷓ ꝓ reuerſiõe eius cele/

bꝛata eſt. Et generalr᷑ gaudiũ

auongelis dei ſuꝑ vno pctõꝛe pe
nitẽtiã agete:in eodẽ.Et feſti/

. 7—2

uitas ipſa ꝓpꝛie eſt feſtiuitas
paſcalis qꝛ eſt traſit et paſſio
nis alc; refectois quia in ea-

bʒ hmõi feſtiuitas:audi pſal⸗

miſtã. Virga tua ⁊ baculꝰtu0
us ipſa me ↄſolata ſunt. Et ðᷣ
epulis huiꝰfeſtiuitatis ſtatim
adiũxit. Paraſti in conſpectu
meo mẽſam. Virga em̃ ⁊ ba-
culus maioꝛ ⁊ minoꝛ diſcipli
na ſunt.Et ad hoc miſtice pp

teſt referri qð legit᷑ ĩ.ix. Tho/

bie. Heu me inq: fili vt qͥd te
miſimus ꝑegrinari lumẽ ocu
loꝝ noſtroꝝ: baculũ ſenectut
noſtre. vt ꝑ effectũ de chꝛiſto
dño intelligat᷑ miſtice. licʒ em̃
ipſemet ⁊ firmamentũ et fulci
mentũ ſit hũani generis:tñ ꝑ
crucẽ ipᷣm mundũ maxie ful/
ciuit.⁊ hoc in ſexta etate mun
di que vltia eiuſdẽ eſt.Cõgru
it aut ⁊ foꝛma eiuſdẽ cru ba

chlo ſenectutʒ qͥ ⁊ triũ bꝛachi
oꝝ eſt: quẽadmodũ ⁊ crux do

minica ante ſuꝑpoſitã tabulã

Capitulum
et cauillã que cõtinebat titu⸗
tulum fuiſſe nõ dubitat᷑. Se/
nectutẽ igit᷑ ſuam necdũ mun
dus nouerat:nec caſui ſuo ali
qtenꝰ cõſulebat.imo totus in
interitũ ruebat:donec ſol iu/
ſticie eidẽ illuxit: et ruine eius

ꝑ crucẽ occurrẽs ipᷣm ſufful⸗

ſit. Unde ⁊ qͥcqͥd de mũdo.i.
de vniuerſitate hoĩm huiuſ⸗
modi baculo nõ innitit᷑: ꝓpꝛie
ſenectutis debilitate coꝛruit:
nec adijciet vt reſurgat. ꝓpter
B et ↄculcari neceſſe eſt. Hũc
baculũ tradit oĩbo xpᷣs dñs q̊
tiẽs diẽ Qui vult ventre poſt
me ab,. ⁊c. Omni ruine ſene/
ctutis ⁊ caſui ꝑ hũc ſoluʒ ba⸗
culũ occurrit᷑. Qui ergo cru/
cẽ quaʒ dñs affert reſpuit ſeu
baptiſmi ſeu pnie ſeu diſcipli
ne quid aliud qᷓ; ruere querit.
Hõ poteſt diſſimlari ſenectꝰ⸗
et eius imbecillitas niſi ꝑ ſol⸗
licitudinẽ ⁊ amoꝛẽ terrenoꝛuʒ
magnilkeſta eſt curuitas:et ꝑ de
fectum bonoꝛũ operũ manitfe
ſta ſterilitas.⁊ per tepoꝛẽ imo
frigefactionẽ a feruoꝛe chari/

tatis manitfeſtũ eſt coꝛ tuũ el⸗

fetum eſſe ⁊ emoꝛtuũ:⁊ per ti/

moꝛem ſeu mundanũ ſeu hu/

manũ eſſe tremulum. Caliga
tio ſimiliter oculoꝛũ diſſimu⸗

falſis atq; fallacibus poſtpo⸗

nunt᷑:et parua ꝓ magnis ac⸗

cipiunt᷑ vbi diſcrimina viarũ
nõ decliant᷑. Sit ergo tibi ba
culus ſenectutis:⁊ hoc pᷣ mul
titudine dieꝝ maloꝛuʒ. Dies
em̃ boni.i.ſpirituales ⁊ virtu
tum illuminatiões renouant
et iuueneſcere faciunt decoꝛẽ.
et agilitateʒ et robur pꝛeſtant
Dies aũt mali et iſta deſtruũt
et cõtraria ſupinducunt. VUñ
et Zach.viij.Et viri baculus
in manu eiꝰ pꝛe multitudie di
erũ. Attẽde multitudinẽ dieꝝ

tuoꝝ: dierũ inquã maloꝛuʒ qͥ

mag tenebꝛe ſunt. et videbis
qntũ baculo indigeas,.et lãto

foꝛtioꝛi qto maioꝛ fuerit mul
titudo dieꝝ maloꝝ.i.pctõꝛuʒ.
Ambulare ergo nõ curat de⸗

crepitus qui baculum habe/

re recuſat.ſed ibi cõputreſce⸗

re decreuit vbieum ſenectus
affixit. Eſt et eadeʒ crux ba/
culus peregrinatõnis.ſicut et

dixit Jacob in. xxxij. Geneſis
In baculo meo trãſiui ioꝛda
nem. Hunc baculũ tulit chꝛi
ſtus dñs cũ ꝑegrinaret᷑ apud
nos.ſicut dic Eſa.xxviij. Pe/

regrinnʒ eſt opus eius ab eo
Dimiir et duo dilcipuli dixe

runt ad eum in vltimo Luce.
Tu ſolus peregrin? es in hie

ruſalem. Silr et in eodẽ Ge/
he. Apud labã ꝑegrinatus

ſuʒ. Et in pᷣs. Aduena ego ſũ
apud te et ꝑegrinus ſicut oẽs
patres mei.Et in.xl. Geneſis

pegrinatõis mee.exxx.annoꝝ
ſunt parui ⁊ mali.⁊ non ꝑue/

Jacob ad pharaonem. Dies

nerunt vſq; ad dies patx me
oꝛum quibus ꝑegrinatus ſũ

Peregrinãtibo ergo poſt chꝛi
ſtum dñm baculus iſte geſtã/

nolüũt. Qui ergo hic ciues ſũt

qui exilium patriã:⁊ carcereʒ

domũ:⁊ vincula peccatoꝝ oꝛ

minice crucis reſpuũt ꝙ pere

grinari a dño nolunt,duʒ em̃
ſumꝰ in coꝛꝑe peregrinamur
a dño. ſicut dicit aplus in. v.
ſecunde ad Coꝝ. Sicut er⸗
go nemo ſine baculo peregri
nat᷑:eodeʒ modo ⁊ ſine bacu/
culo crucis nemo ꝑegrinatio
nem iſtam ſanctam qua vltra
mare mundi ad ſuꝑnam hie/
ruſaleʒ tendit᷑ peragit. Bacu/⸗
ius iſte non ſoluʒ ſenes fulcit
⁊ pegrinantes adiuuat vt eãt
expeditius.ſed enã cõtractos tes
erigu 2 ambulantes dirigin, habemQui vult ergo moꝛ⸗/

—

dus eſt:alioquin peregrinari

namẽta: coipſo baculum do⸗

Eadem crux etiã baculus eſt
penitẽtialis. Penitentiã ꝓ to
tius mundi peccatis dei filiꝰ
agens baculum iſtum publi/
ce poꝛtauit. Quia ergo om̃es
peccauerũt ⁊ egent gloꝛia dei
etiam poſt impetrataʒ ꝑ chꝛi/

ſtum dominuz veniam. ſicut

legit᷑ ad Ro.iij. Neceſſe ha⸗
bent omnes generaliter peni
tere.et pꝛopter hoc baculum
iſtum per ſimilitudinẽ defer
re.⁊ cum eo peregrinari a mũ
do inſtar publice penitentiuʒ

Toto em̃ tempoꝛe peregrina
tionis iſtius baculus penitẽ/

tie diſciplineq; eſt poꝛtandus
Eſt et eadẽ crux baculus de
fenſionis contra canes pꝛeci
pue ⁊ ſerpẽtes ⁊ poꝛcos. VUñ
j.Regũ.xvij. Nunqͥd ego ca
nis ſum quia tu venis ad me

cum baculo. Canis diaboluſ

eſt ſicut domin? dicit in pᷣs.li

bera de manu canis vnicam
meã. Moꝛalr tamẽ ⁊ canis
et ſerpens et poꝛcus ſenſuali/
tas ſeu carnalitas noſtra eſt:

quam baculo penitentie et di
ſcipline maxie a nobis remo
uemus,.⁊ ꝙ ſunt vicia carnis
inter tot canes.inter tot ſervẽ
tes et poꝛcos tranſire neceſſe

Capitulũ
ſum caninũ ⁊ venenuʒ ſerpen
tinũ ⁊ conculcationẽ et inqui
nationẽ poꝛcinã effugere:ba⸗
culo pnie ⁊ diſcipline eos ar/
ceat. Di ergo te momoꝛderit

canis hmõi aut ſerpens aut

poꝛcꝰ:et leſionẽ pꝛimi motꝰin

tulerit nõ parcas ei a baculo
ſtatim baculo penitudinis re

pecute. Ve illi qͥ lacerari ſe pa
tit:imo gaudet ab hmõi cani

bus ⁊ ↄſumi ab hmõi ſerpen
tibo:⁊ ↄculcari ab hmõi poꝛ⸗

cis.hoc eſt qͥ vicijs ſe tradidit
qͥ nihil rebellionis nihil con/

tradictiõis ↄtra rabiẽ eoꝝ op

ponit.Poſſumꝰtñ vicia ipſiꝰ
virtut rõnabilis ad canes re

ferre.erroꝛes em̃ et curioſita/
tes et alia vicia de qbo tumul
tuoſe ⁊ ipoꝛtune cogitatõnes

velut moleſti ⁊ irrõnabiles la

tratꝰ ꝓdeũt:canes merito ac⸗
cipi pñt.qͥ virtutẽ noſtrã ratõ

nabilẽ tumultibo impoꝛtuniſ
ſimis inquietant.Poꝛcos vᷣo

vicia carnis q̃ ſceno volupta

tũ carnaliuʒ paſcunt᷑: vicia.ſ.

cõcupiſcibilis. Serpẽtes igi
tur vicia ſpũalia: qꝛ maxie ve
nenata ſunt.vt irã:ſuꝑbiã:in

₰

uidiã:⁊ odiũ.q ſunt iraſcibil.
ſtiones 7 tẽtatiões ſe ingerut:

baculũ penitudis ⁊ diſcipbline
a te ſentiãt vt te inq etare diſ-⸗
ſueſcãt. Holi ergo oſſa ⁊ car-
nes oſtẽtare caniba ſi eos arce
re a te deſideras.hoc enim eſt
eos ad te potiꝰ aduocare FHlo
li igit᷑ ea vlł intueri vel audire
q̃ vicia iſta paſcunt aut nutri
unt. Silr noli coaceruare in
te ſterqͥliniũ.noli ſcenũ cõge⸗/
rere niſi greges hmõi poꝛcoꝝ
in teipſo volueris conuocare
Ad ſcenũ em̃ ⁊ ſterqͥlinia cõ/⸗
ueniũt poꝛci.Eo mõ noli pul
uerẽ ⁊ terram in teipſo cõge/⸗
rere qꝛ in ea nidificant ⁊ ex ea
paſcunt᷑.Terrã ⁊ puluerẽ ter
renã gliam accipimus:q̃ pe
dibo affectuũ ſpꝑ conculcanda
eſt:quẽadmodũ terra viſibiliſ
pedibo coꝛꝑis cõculcat᷑.⁊ qu?z
admoduʒ terra iſta infima eſt
et põderoſiſſima inter elemẽ/
ta ⁊ fex etiã terre ðꝛ.ſic ſuꝑbia
põdere locũ infimũ obtinet ?
etiã eſt et viliſſuma inter vicia
qꝛ? etiã ſibijpſi vileſcit ⁊ ſeißaʒ
nõ patit᷑. Holi igit᷑ nidũ ⁊ pa:⸗
ſtũ parare ſerpentibo. Noli &
terrã cõgerere:terrã inquam
quã diximꝰ.ſed potius ſit ter⸗
roꝛ tuus ſuꝑ oĩa animãtia ter
re iſtius,. ſicut pᷣcipit dñs:iij.

— ———

ee —

e

ce

9

. ẽ * ðð . — *
S — 4 . * s
4 2 8 . . —

BGeneſis. NHõ ſit igit᷑ amoꝛ tu ſus illius:expauẽtaculũ̃ illud
us ad ea ſed terroꝛ.qͥ quidem tibi erige. alioqn fructꝰ tuos

erit ſi baculũ diſcipline vł pe et ſemina auiba ⁊ fer inferna
nitudinis inuenerint q̃tiẽs ꝑ libus expoſuiſti. imo qð dete
ſuggeſtionẽ ingerere ſe vel ap nis eſt illis fructificas ſoluz
parere attẽtauerint. Eſt ⁊ ea quas ſola cux pnie abigit et
dem crux baculus hoſtiariuſ expellit.Crux vᷣo diſciplie ar-

Iles ianitoꝛes magnatum ge cet eaſdẽ ⁊ deterret. Crux ea

ſtare ↄſueuerũt ad ꝓpellẽdas dem vexillũ eſt xpᷣiane militie
turbas ⁊ parãdã viã dñis ſu ſicut legit᷑ Eſa.xj. Radix ieſſe
is. Hoc baculo vſus eſt xpᷣs qͥ ſtat in ſignũ pploꝝ:Et Luẽ.
dñs ad pandendũ nobis iter ij.Hic erit in ſignũ cui ↄtradi

ꝓeellendo turbas vicioꝝ ⁊ de
monũ.ſicut legi᷑ Hichee.ij.

à AÄſcẽdet pãdens iter añ eos ⁊

dñs ĩ capite eoꝛũ.Tu &̊ ſi vis

iter pãdere dño:ante eũ ꝓpel/

le ⁊ abige deuia eiꝰ:turbas vi
cioꝝ ⁊ demonũ hmõi baculo
hincinde ꝑcutiens. alioquin
hmõi turbe greſſũ coꝛdis tui

dño obſtruũt. Crux iſta aui

um ⁊ ferarũ eſt expauẽtaculũ
ꝓpter qð in oꝛto voluptatis.i.
in eccleſia ſua oꝛtulanꝰ eiuſdẽ
et agricola xpᷣs dñs illã erexit
et in ſublimi poſuit.ideo non
erit ibi leo. ⁊ mala beſtia non
aſcẽdet ꝑ eam.ſicut legit᷑ Eſa.
xxxv. Ideo in frontibo fideliũ

ſignũ eiꝰ impingit᷑ vt aues et

feras vicioꝝ ⁊ demonũ ab ac

ceſſu coꝝ ðᷣterreat. Tu ergo

ſi vis eſſe oꝛtus dñi et paradi

cet᷑. In hoc ſigno velut pur⸗
pura regalis et pᷣcioſa xpᷣi ca⸗
ro ſanguine eiꝰ purpurata ex
tenſa eſt ⁊ purpurata appenſa
Crux vᷣo velut haſta rectiſſi/
ma.ad hoc vexillũ triũphale
cõgerat᷑ xpᷣiane militie totus
exercitus et ad hoc intueri de

bet totalr. q;diu ſtabit ꝑ fidezʒ

triumphale iſtud vexillũ: tam
diu vincet dei exercitꝰ. Sta⸗
tim vbr ꝑ infidelitatẽ illud de
ijci cõtigerit: neceſſe eſt illum
ſuccũbere.ſi igit᷑ ĩ pᷣlio iſto vOis
victoꝛ fieri noli a vexillo de⸗
ſcẽdere ꝑ fidẽ. illð erectũ ⁊ ĩcõ
cuſſũ ꝓ viribo tene. Per ſili⸗
tudinẽ vᷣo crux pnie ⁊ diſcipli
ne triüphale vexillum eſt atd

regale:quo nõ niſi reges ⁊ vi

ctoꝛes vtunt᷑.nec em̃ pniami
ſeipo erexit, niſi qui vicla ? de
6 ½

Capitulum

mones triſſphauit. Nec cu⸗

cenm diſcipline detulit niſi qui

mini arboꝛ ſicomoꝛꝰ id eſt fi-/

mineat ⁊ chꝛiſtum dñm vide

ſeruitutẽ illoꝝ abiecit ⁊ in ſo⸗
lio virtutũ regaliter ſedere in⸗
cepit vt vexillo latrũculos vi

clioꝝ et pctõꝝ dijudicet ⁊ toꝛ⸗
queat et ſub eo ꝓpłlus virtutũ

in pulcritudine pacis ⁊ in re⸗
quie opulenta ſedeat.ſicut le/
git᷑ Eſa. xxxij. Eſt et crux do

cus fatua que a mũdo viſa eſt
ſtulcicia.ſicut oſtendimus ſu

pꝛa ex pꝛimo pꝛime ad Coꝝ.
Suꝑ hanc ʒacheus.i.quili/

bet iuſtificatus:vt turbe ſuꝑe

re valeat aſcendit. Hanc ipſe

dei filiꝰad hoc iter cetera aſcẽ

dit vt quo nobis aſcẽdenduʒ

eſſet ⁊ vnde videri poſſʒ oſtẽ

deret. Suꝑ hanc ficum fatu/

am aſcende qͥ Jeſũ videre de
ſideras.Penitere em̃ et diſci

plinã ſeruare aſcẽdere eſt. cõ/

trariũ vᷣo deſcendere. Jeſum
ergo videre nõ curat qui ſico
moꝛũ de qua ſoluʒ videri po⸗
teſt aſcendere non curat. Qui

autem in ꝓfunda vicioꝝ de/

ſcendunt:ſubterfugere ⁊ auer
tere ſe vident᷑ quo minus enuʒ

videant. Dec eſt palma in

„⸗

quã aſcẽſurũ ſe pᷣdirerat chꝛi
ſtus dũs Canticoꝝ.vij. Aſcẽ
dam in palmã ⁊ appꝛehendã
fructũ eius.Fructus huiꝰpal
me hoc eſt dñice crucis cetus
electoꝝ eſt ⁊ ſalus eoꝛundem.
Hos kfructꝰ ex iſta palma col
legit:et hos fructus inde app
hẽdit. De hac palma coꝛona
tus eſt glia ⁊ honoꝛe. Sic et

tu aſcende per ſimilitudinẽ in

palmã penitẽtie vel diſcipline
et fructus earum appᷣhende.

Audi fructus penitentie:⁊ in

2.

pena reddet iuſticie. Si igit
fructus eaꝝ vis appᷣbendere
aſcẽde in eas. Pꝛocera arboꝛ

eſt palma.nõ attingit ad fru/

ctus niſi qui eam aſcenderit.

Aſcendit in palmaʒ penitẽtie
⁊ diſcipline qui vtramq; aſſu
mit, ꝓpe habet fructus earũ ſi
quis eas iam aſcendit.Et me

nito palma pniĩa vel diſcipli

na que ante centeſimũ annuz

nõ fructificat: qᷓ vitam vnam

iij. Math.⁊ in.iij. Cu. Facite
inquit Johãnes dignos fru
ctus pnie.Audi fructus diſci
pline ĩ. xij:ad Hebꝛe.Oĩs in
quit diſciplia in pᷣſenti nõ eſt
gaudij ſed meroꝛiſ.poſtea o
fructũ pacaciſſimũ exercitatꝭ

—

hominis anteq; fructifiq exi

git. ſic pnĩa ⁊ diſciplina plan

tatoꝛes ſuos ⁊ cultoꝛes in vi
ta futura reficiunt:totã pᷣſen⸗

tem vitã agricolatõi earũ re⸗
quirit. In futura vo fructus
eius ĩ ſuauitate ⁊ ſatietate co⸗

medunt᷑. Crux ra qua per
mare huius mũdi cetꝰ electo⸗

rum qſixpᷣo nauigante ſeu re
migante ſubuectꝰ.ſicut legit᷑i

penitentie et partibo diſcipl
ne velut aſſenbo cöpingunt.

Veilli cui vtrũq; illud mare

enauigandũ eſt: ⁊ nec pᷣmũ aſi

ſerem adhuc habet ad cõſtru

endam hmõi nauem. In ra/

te diſcipline malus eſt timoꝛ
dominũ:de quo ꝓſpiciunt᷑ ten
tationũ pericula. Meluz ma-/
gnificẽtia coꝛdis.vẽtus vᷣo ſa

cra exhoꝛtatio ad ſtrenue ⁊ vi

xiiij. Sap.vt nõ eſſent fatua riliter agẽdum. Hanc magni
ſapiẽtie tue oꝑa,ꝓpter h̊ etiam ficentiam coꝛdis velut ventũ
⁊ exiguo ligno credunt hoĩes pꝛoſperuʒ toto ſinu excipit: et
oaĩas ſuas ⁊ tranſeuntes mare ab ipſa impulſa nauem ad li-
E ratẽ liberati ſunt. Ratis iſta tus victoꝛie ſiue eterne pacis
crux dñi ſaluatoꝛis indubitã impellit. In naui vo penitẽ
ter eſt. Per ſibitudinẽ vᷣo crux tie malus ſpes.De qua maxi
penitẽtie ratis eſt ꝑ quã abiſ/ me dei miſcdia ꝓſpicitur ve⸗
ſus vicioꝛum et peccatoꝛum lut litus.velum charitas. do-
velut mare rubꝛum ⁊ ſangui ctrina vel exhoꝛtatio ventus.
nolentum.imo mare ſangui⸗ quoniam ⁊ velũ charitatꝭ to
nis enauigatur.Crux vᷣo di⸗ to ſinu ſemꝑ excipit. In hac
ſcipline ratis eſt per quam flu naui humilitas eſt guberna⸗
ctus cõcupiſcentiarum velut culum vel dei timoꝛ. He eim
mare vndoſum ⁊ inquietiſſi⸗ due virtutes nauem peniten
mum tranſfretatur. De vtra tie maxime dirigũt et ab om G
q; enauigatione Eccleſiaſtici ni periculo potiſſime eam cu
q̃drageſimotercio. Qui ena⸗ ſtodiunt. In naue vᷣo diſci ⸗
uigat mare enarrat pericula pline gubernaculum eſt mo⸗
eius. Neutrius mar pericu⸗ deſtia.nauta vᷣo ſen guberna
la nouit:niſi ꝗ vtrunq; enaui toꝛ eſt pꝛudẽtia. Innaue o
gauit. Due iſte races ex giſbo penitetie gubernatoꝛ PPata
EAeeT beene gabern .

1.

ſiges vel donum ſcie. Eadẽ nouũ chaos aut etiã p⸗terita ſi
qux eſt et pons qͥ ſuꝑ chaos quis in ea deciderit tranſeũt.
peccatoꝝ totius mũdi deo fa Ae ei qui pontẽ hmõi poſt/
beiicatoꝛe vel oꝑatoꝛe conſtru q; ulũ extruxit frangit:⁊ ſe de⸗
cus eſt. Pons iſte ab ipᷣa ri⸗ nuo in abiſſum illã ⁊ voꝛagi/

pa innocentie naturalis vſq;

aa litglie tendit᷑: totũ chaos
pctõꝝ que iĩter duas ripas pᷣ

terfiuunt ſubiectuʒ hñs. Per
bunc pontẽ pꝛimus tranſiuit
xrvyps dñs vt eum ꝑ eundẽ ſeq̃̊/
rremur. Per pontẽ iſtũ oẽs re
nlüaatos tranſduxit.ſed ꝑs eoꝛũ
ſſolũ fluuiũ peccati oꝛiginalis
pllũ tranſijt. pars vo oĩa flu
mina actualiũ.ſed poſt tranſi

fũ iſtũ multi ⁊ chaos.i ꝓfun/

ditatẽ pctõꝝ ſibi rurſum effo
diunt.⁊ flumia nouoꝝ pctõꝝ
inter ſe ⁊ litus gratie vl gloꝛie
deducũt.vel de põte iſto in iã

ptrãſitũ chaos relabunt᷑. Hi etiã oꝑarius diligentiſſimus
Hoc em̃ totũ ⁊ ſolũ eſt opus

ſunt qͥ de baptiſmali innocen

tia q̃ſi de põte in pᷣteritoꝝ pec

catoꝝ ꝓſundũ recidũt.vł no/
unonꝝ pctõꝝ inter ſe ⁊ litus gr̃e
flumia deducunt.⁊ ſic a litoꝛe

gle ſeipſos arcẽt atq; repellũt
Hiis per ſilitudinẽ denuo ex/
fruendus eſt põs pnie qͥ pon
term baptiſmalis innocẽtie iã
fregerũt vel de eodẽ ceciderũt
Eſt em̃ crux pnie pons opti⸗

mus qui noua illa flumina et

nem peccatoꝝ mergit. Hocẽ

qͥ poſt aſſumptã pnĩam ipſaʒ

euacuat ꝑ moꝛtale peccatũ et

deſtruit:ita vt nec plantã vnã
vel aſſerẽ integrũ in eo relin/
quat. Poſt moꝛtale em̃ pcim
nec planta vna ſuꝑeſt ex oĩb⸗
penitentie reactibo vl operib⸗
que nõ incẽdio illius aut alio
ꝑiculo conſumpta ſit. Qui er
go poſt aſcenſũ hui pontis ꝑ
moꝛtale pctm̃ relabit᷑ ⁊ ſeipᷣm

pcipitat:⁊ pontẽ qͥ ad deũ iaʒ
trãſire inceꝑat deſtruit et con

fringit.hic nõ ſolum adiutoꝛ
eſt efficaciſſimus diaboli.ſed
etiã oꝑarius diligentiſſimus

diaboli ſcʒ de naufraglo eru⸗
tus remergere:⁊ tablas ⁊ põ
tes ceteraq; euaſiõis adiuua
mẽta fidelibo deſtruere vłau/
ferre.quod opus miſer pctõꝛ

recidiuo ſuo ſiue relapſione ꝑ

ſemetipᷣm efficit. mercedẽ bu/

iuſmodi maledicti oꝑis ſolu,ʒ

expectãs infernale patibuluʒ
Per eandẽ viã crux dñica ſca
la eſt quam aſcẽſuris in celuʒ

—

— = —

— — rrm

7

ſul
ſeit
ol⸗
de⸗
g⸗
ce
ii

ſe

i
⸗

i⸗
c⸗

6
r⸗
1
6

n⸗
ii⸗
6
3
ſa

—R ipſedei

* =O

filius 2 pparauit ⁊ fi uehere ſufficiebat.cruce we

xit.de q̃ eccleſia cantat. Hecẽ et moꝛte chꝛiſti redemptis ſta
ſcala pctõꝝ. hec eſt quã vidiſ tim patet aditꝰin celo:niſi ibſſi
ſe legit᷑ Jacob Beñ xxiij.quã ꝓlõgauerint declinãtes ĩ pur
yvicgcit ſtantẽ ſuꝑ terraʒ et cacu gatoꝛiũ ppter ſuꝑaddita no/
men eius tangẽs celũ et dũm na debita pctõꝝ⁊a rectitudĩe

innixüũ ſcale ⁊ angelos aſcen/⸗

dentes ⁊ deſcẽdẽtes per eam.

Om tota crux duica ſuꝑ ter/

ram ſtetit:terram dico pecca/

ti, quia ipſe pctm̃ cui crux eiꝰ
inniteret᷑ nõ habuit. Oĩs em̃
pena ĩnitit᷑ culpe ⁊ ſublato fũ

ditus fundamẽto culpe:non
habet qᷓ initat᷑ crux pene. Jõ
ergo ſuꝑ terraʒ. qꝛ ſuꝑne tota

miſeratõnis dñice pictatis et
muniticẽtie fuit donum. Cete

re vᷣo cruces.i.toꝛmẽta oĩa de
terra pcti ꝓdeũt quaſi de me/

nito iuſtũ ſtipendiũ. Cacumẽ
eeus celos tetigit.qͥa inter xpᷣi
grucẽ ſeu moꝛtẽ et celeſtis glie
ingreſſum nihil qð eius gloꝛi

ſicationeʒ retardaret intereſſe
debult.licet ipſe ſiue ſpolian/

do infernũ ſiue etiam alla ma

gnalia faciẽdo:q̃ ſcriptura nõ

cxpmit:in terciũ diem gloꝛifi
ationẽ ſuam diſtulerit. Vel
aideo cacumẽ eius celos tãge/
beat.quia ſola cetum electoꝛuʒ
gatoꝛia in celũ ꝑducere ⁊ ſub

innocẽtie baptiſmal ſaltem in
ven ialia declinauerint. Per
hanc angeli.i.doctoꝛes ⁊ pᷣdi

catoꝛes aſcẽdũt dum miſteri/

oꝛũ eius ſublimia cõtemplan

tur.deſcẽdũt:dũ oꝑa imitatio

nis eius aſſumũt.vel dũ ꝓ ca

ptu auditoꝝ fidẽ illiꝰ⁊ effica⸗

ciã annunciãt.vel dũ ſeipſos

tãto exẽplo hũilitatis tantoq;

bñficio diuine pietatis hũili/
ant. Per ſilitudineʒ vᷣo crux
penitẽtie vel diſcipline ſcala ẽ
qua de imo pctõꝝ celũ aſcen
dit᷑.de q̃ illud mirabile dictuʒ
eſt ꝙ neq; lõgitudine ſua q̃n⸗
tacunq; fuerit cacumẽ celi va
let trãſcendere, neq; bꝛeuitate
ſua quãtacũq; fuerit nõ illuc
vſq; ꝑtĩgere.hoc etiã in eadeʒ
accidit ꝙ quanto bꝛeuioꝛ tan
to eſt melioꝛ ⁊ ad aſcendendũ
aptioꝛ. Pꝛopter hoc ⁊ cruceʒ
hieroſolimitanã ſeu Albigẽ/
ſem omni alij cruci pnĩali pꝛe
ferimus.qꝛ per eam expeditiꝰ
et citius in celum aſcendit᷑.in
q̊ͥ aparet miranda rundam

ſtulticia ͥnon ſcale bonitate
et bꝛeuitatẽ deſiderant,ſed eiꝰ

lõgitudinẽ qntũcunq; eis ꝑ⸗

mittit ptedentes celeritaten-

dio ⁊ fraude ꝓpꝛianmo detri⸗

mento manifeſto ? tere bicu⸗

lis ineuaſibilibus eã declina

re videntur Quis em̃ eſtimet

detrimẽta multoꝝ diex ⁊ an

noꝝ q bus cũ chꝛiſto regnare

et cuũ angelis gaudere potue⸗

nis ꝓlõgatiõe ⁊ pnialis ſcale

timoꝛis quoꝛnʒ cacumia vez-
lut celi ingreſſum dei miſeri

coꝛdiam et iuſticiam tangant
et ab imo gratie et peccati vl/

qʒ illuc tendantur compingi⸗
mus,. Interiacẽtes ergo gra
dus virtutum ſuper quas pe
nitentia maxime peragitur q̊/
les pudoꝛ:doloꝛ:⁊ ira: patien
tia:hũilitas:⁊ pietas.his emiʒ
ad ſummum pnie et ad finez
q̃ remiſſio eſt et ĩidulgẽtia aſcẽʒ
dit᷑. Scalã hmõi magnificen
tia et ꝑſeuerantia tenẽt ac ful-

—

in logum prenſione erpende ciunt. ad ſinglos o gradus ⸗
runt qñ melioꝛ eit dies vna ĩ arripiendos hocẽ ope implẽ
atrijs tuis ſup milia. Dodi dos manus extedit charitas.
co ergo pñtis pnie cõpendio pedes aũt eleuãt et ſigũt ĩ gra
⁊ ſcale illiꝰtãta lõgitudo:imo dibus ſingulis exhoꝛtatio et
ꝓlixitas ⁊ flãme purgatoꝛie qͥ diſciplina.greſſus regũt ⁊ pi
dus nullũ huius vite toꝛmen cula ꝓſpiciunt ſcia aicß coſl⸗
tũ eſt cõpabile ⁊ innũera peri um.finẽ aſcẽſionis ⁊ celoꝝ in
cula qͥb hic viuit᷑: redimi po greſſum ſides oſtẽdit. Nibi-
tuerunt, et dies eterne felicita lominus aũt ⁊ diſeiplina ſiue
tis qͥ bus ſcienter defraudari clauſtralis ſit ſiue alia: ſcala
ſe ſtulti patiuntur acqri. Sʒ aſcẽſionis habens cõpendiũ
vt diximus moleſtia eſt eis ci quã nos cruces ꝓpter cruciatꝰ
lectat eos vie lõgitudo. et ma to interptati ſumus.Gꝛadus
ioꝛi dementia lucrum tantuʒ ſſti ⁊ ſcala vtiq; in pᷣs expꝛeſſe
detrimentum ſue beatitudi/ legunt᷑. aſcenſiões inqt ĩ coꝛ
nis arbitrantur. Hanc ſca/ de ſuo diſpoſuit in valle lacri

lam ex duobus lignis ſpel et marũ:quid apti vallis laee

—

— — —

e⸗

.

e

= =☛ =

–☛

—

— — — TRd5

—

— — .
— . . 4 *ü .
„ .
C

marũ q; penitentia accipitur rito vnicuiq; fidelium ex off
Im ſex his aſcẽſionũ gradib cio ſacerdotali aram iſtaʒ per
homo cuiꝰeſt auxiliũ abs te o ſimilitudinẽ habere congruit

deus in coꝛde ſuo compoſuit Qui ergo aram iſtam in ſe nõ

atq; diſpoſuit.bec eſt aicenſio editicat per ſimilitudinẽ ſacer
dei:thoc eſt cuius deꝰ edifica: dotali officio renũciauit. Eo

toꝛ eſt:⁊ qᷓ ad ipᷣm aſcẽdit᷑.De
qua legi Amos.ix. Qui edi

ficauit in celo aſcẽeſonẽ ſuam.

celo.ſ.ſtellate ac ſerenate mẽ

tis. In terra vᷣo obten ebꝛate

et ſoꝛdidate mẽtis ediſicat di
abolus nõ deſcenſionẽ ſuam

imo pᷣcipitiũ q̃ eqꝗʒ deijciat ac

deturbet in baratruʒ. Eſt et
domini crux ara:in qua idem
ſeipᷣm deo patri velut agnum
imaculatũ ſacrificiuʒ ꝓ mũdi
recõciliatiõe obtulit.ſicut di⸗
cit apłus ĩ.ix.ad Hebᷣ.Quan

em̃ ipᷣo ꝙ boſtias et ſacriſicia

que pꝛeter arã offerri nõ poſ/

ſunt ĩmolare recuſat:dei ſacri
ficiuʒ abſq; dubio piecit.oĩs
em̃ pontitex vt legitur in. viij
ad Hebꝛe.ad offerẽda mune
ra et hoſtias cõſtituitur Hoc
eſt altare holocauſtoꝝ in quo
ſcilicet immolabantur anima
lia in veteri lege:quod pꝛece
pit dominꝰfieri Exodi.xxvij.
quod et extra tabernaculum
erat ⁊ extra templum, ſicut le⸗
gitur in ſeptimo tercij Reguz

to magis ſanguis xpᷣi qͥ ꝑ ſpi/quod ideo extra tabernaculũ
ritũſanctũ ſe obtulit: emuũda/ et templuʒ fuiſſe dicitur. quia
bit nos ab oꝑibo moꝛtuis ad penitentes extra cetuʒ ſancto
ſeruiendũ deo viuenti. Aram rum ſemper ſunt reputatione
vocat eaʒ eccleſia,qꝛ in ea ve/ ſua. In ara iſta omnia gene
rus agnꝰ ⁊ ĩmolatus eſt ⁊ ob ra immundoꝛum animaluum
latus. Quia ergo vt dicit Pe occiduntur et omnia moꝛtifi
trus in.ij. pᷣme canonice ſue. cantur. munda vᷣo animaltlta
Benus electum ⁊ regale ſacer in eodem etiam id eſt munda
dotiuʒ ſunt omnes ſideles. et coꝛda etiam q;tum ad ſe occi
xpᷣs dñs fecit nos deo noſtro duntur:dum reputatione ſua
regnũ ⁊ ſacerdotes vt ait Jo moꝛtua ſunt et ibidẽ etiã cõoſu
hannes in pᷣmo Apocalime/ munt᷑.⁊ h̊ dum ꝑ buũilitacẽ qſ:

Capituliã xxNNH

in nihilum omnia bona eof Tepla eiuſdem ꝓſtibula ſunt
redigunt᷑. Hec eſt domꝰ culi ⁊ loca omia turpidinis. Per
nam in q̃ coquũt mĩſtri domꝰ hunc modũ ara bachi ebꝛio⸗
dñi victimas ppli. ſicut legit᷑ ſitas eſt et ppana eius taber/
Eʒech.xlvj.Hec ẽ aries.i.leo ne.⁊ ad hũc modum de alijs
dei vel ara ði ſicut dñs vocat Vides ergo vbiq; terrarum

altare holocauſtoꝝ ĩ.xliij.eiuſ

dem Heu q; multi ſacrilegi qͥ
ara iſta deſtruüt. hiſunt pe
nitẽtiã ⁊ diſciplinã iã in ſe edi

ficatas ⁊ extructas deſtruũt.

̃; multi etiam ſub noiĩie xpᷣia/
no aras in ſe demonibo edifi
cauerũt.⁊ velut ſacerdotes in
fernales ⁊ diaboli antiſtites ĩ
eiſdem demonib imolare nõ
ceſſãt. Ara em̃ beelʒebub pn
cipis demonioꝝ ſuperbia eſt
in hac ipſos hoĩes iĩmolant qͥ
in ſuꝑbia eos occidũt. In ea
mũera offerũt ypocrite ⁊ ſcũ-
tatis ſimulatoꝛes q̃tiẽs bona
ad oſtẽtationẽ ⁊ vanã laudeʒ
oꝑant᷑.⁊ ꝓpter hoc ſacerdotes
beelzebub indubitanter ſunt.
Ara veneris luxuria. Heu q̃t

habet iſta ſacerdotes atq; põ

tifices vbiq; terxraꝝ.parũ ẽ il

aras ⁊ phana demonũ ſacer
dotes ⁊ hoſtias eoꝝ. et qð eſt
ſuꝑ oĩa dolendũ atq; lugẽdn
ipſaʒ dei eccleſiã ⁊ dei viui te⸗
plum hmõi oblatiõis ꝓpha⸗/
natam et ydolatria ꝓ maloꝛi
parte repletam. Deeſt eccle /
ſie dei iundas machabeus qui
ſacerdotes iſtos diabolicos:

gladio verbi dei atq; diſcipli⸗
na trucidet.qui aras eoꝝ de-

ſtruat ⁊ phana diruat.qͥ ſanꝰ
cta renonet et emũdet.ſicuttle
Ser . Wgcabeor.vaule
Dachabe? et qui cũ eo erãt
domino ſe ꝓtegente aras qs
alienigene per plateas ſtruxe
rant itemq; delubꝛa demoli⸗
tus eſt:purgatocq; templo ali/
ud altare fecerunt. Eadem
crux dominica lignuʒ eſt per
quod iuſticia facta eſt.hoc eſt

lud totuʒ:in ſabea thure calẽt patibulũ de quo in.xiiij. Ha
are: cum vbiq; terrarũ are eiꝰ pientie. Benedictum lignum
ardeant.cũ fumus araꝝ eius ꝑ quod facta eſt iuſticia.quẽé⸗
fere totum mũdũ repleuerit ? admodum dici ſolet a ruſti ꝰ
obcecauerit.nec ſit numerus cis cum iuxta patibula tranꝰ“
hoſtiarũ ⁊ bolocauſtoꝝ eius. ſeunt et vident ea latronibſus

—

onuſta. GBenedicta inqͥunt ſit
arboꝛ qᷓ hmõi fructũ fert. Ar/
boꝛ iſta facit me doꝛmire ⁊ qͥ
eſcere in tuto. arboꝛ iſta cuſto
dit oues meas.arboꝛ iſta vin
dicat me de oĩb inimicis me

is:⁊ facit mihi vindictã de oĩ

bus latronibo. Manikeſtum
aut eſt fidelibo qꝛ ꝑ lignũ dñi/

ce crucis facta eſt iuſticia deo
patri:⁊ emẽda cõdigna exhi⸗
bita ĩ moꝛte filij Suffecit em̃

moꝛs eiꝰ ad ſatiſfactiõem con

dignã ꝓ totiꝰmũdi pctis.quẽ

o admodũ em̃ verũ eſt qð dicit
Joh. in ſcðᷣo pme canonice.
qꝛ ipᷣe eſt ppiciatio ꝓ pctis to-
re potuiſſʒ qꝛ et ſatiſfactio.qð

⁊ aplus expᷣſſe dicit in pᷣmo p

me ad Coꝝ. Qui fact eſt no/
bis a deo iuſticia ⁊c̃. Satiſfe

at ergo in ligno crucis et con
dignã emẽdam exhibuit ꝓ to

tius midi pctis. Et hoc eſt li
gnũ qð tota eccleſia ſctõꝝ bũ

dicit ⁊ venerat᷑.ſer lignũ em̃

ſcie boni ⁊ mali qndam facta
eſt pᷣuaricatio ⁊ iniuſticia.ꝑ il
lud & facta eſt iuſticia ⁊ emen
datio ⁊ emeda. er ſilitudinę
vᷣo crux pnie ⁊ diſciplie lignũ
eſt ꝑ qð ſit iuſticia. Poer pniaʒ
dubitet de olbo an deo

irrogat iniurijs ⁊ cõtumelijs

ꝑ vtrãq; iuſtici deo ſatiſfaci

mus. Qui patibulũ hmõi in

ciuitate ſua.iein ſeipſo nõ eri?L n!
glt:iuſticiã deo de ſeipſo face
re recuſat.⁊ ꝓpter hoc diuno
iudicio ſe iudicandũ ad vlti⸗
mũ longe ſeuerius ⁊ duri? reꝝñw†
ſeruat. Apparet iuſticiã nõ ee

et iudiciũ in ciuitate illa nõ fi

eri:in qᷓ nullu eſt erectum pbaiit
bulum. In oĩ ciuitate ſua ere

ctum vult eſſe dũs hmõi paaii
bulu. Vñ ipſe claamat at.
x. Qui nõ accipit crucẽ ſuĩẽ et
ſequit᷑ me nõ eſt me dignꝰ, et

alijs multis loc Ve aut illis

lop ↄtenti ſunt: qles ſunt ͥ ſi

vt monachi qͥ habitus figu

ram crucis expmit.⁊ falſi cux

ce ſignati:q̃ſi pictura moꝛtꝭ at
q; ſuſpẽdij veterẽ hoĩem occi
dat atq; moꝛtiſficet.⁊ q̃ſt pictu
ra moꝛtis ꝓ ipſa moꝛte ſufficd
at. Ve illis q picturã habent

pꝓ veritate: qͥ picturã moꝛtè at

q; ſuſpendij diabolo et veter

7 Ppuilegijs que veritati cruc

homini latibulũ faciũt at;Gv
ſidiũ picturis ⁊ ſignis hmõi:

Capitulum

vtriuſq; indulta ſunt nõ ſilitu

dini eos defendẽtes. Ve ei q; feculentie pctõꝝ diluere ſuffi
cit et mũdare. In hac lance

pᷣfert hmõi cruci infernale pa
tibulũ:nõ voles illã ſibi nunc
erigere vt infernaleʒ effugiat
Crux dñica ſtatera fuit in q̃
mũdi totiꝰ pctã et xpᷣi iuſticia
appela ſunt.ſed pᷣponderaue/
runt xpᷣi merita.ſic legit᷑ in.vj
capło Job. Vtinã (dicit in ꝑ
ſona dũi ſaluatoꝛis appẽderẽ
tur pctã mea. hoc eſt q̃ mea fe
ci q́;dtuʒ ad emendã qbus irã
merui. boc eſt qb irã ac ſi me
ruiſſem patioꝛ.vt ſit añcedẽs
ꝓ ↄſequenti.⁊ calamitas quã
patioꝛ in ſtatera.⁊ intelligitur
crud. qᷓt arena maris hec gra
uioꝛ appareret. Inſinitas em̃
tataſ abiſſos pctõꝝ q̃nta erat
mũdi tiotiꝰ abiſſus dñice cru
cis paſſio ſufficeret expiare.
Erat igit᷑ q̃ſi arena maris ad
vnã abiſſum. Per ſilitudincꝭ
ergo ſtatera eſt crux pnie et di

.* . *

gratü faciat:qᷓ ntãcũq; abyſſũ

dextera gr̃am hmõi niſi deus

miatoꝛ poſuerit:nihil eſt q c/

qͥd ibi poſuerimꝰ ad pondus

vniuſcuiuſq; moꝛtalis p ctłet
hoc eſt qꝛ nulla alia bona qᷓn
tacũq; fuerint vel vacuare v
etiam iminuere in aliq́ᷓ pꝛeua
lent moꝛtale dcũq; pctm̃.p⸗/
pter hoc ergo q̃ſi ridiculuʒ eſt
qdᷣcũq; aliud bonuʒ in hmöoi
ſtatera ponere,ſed modis oi⸗

bus laboꝛandũ eſt vt vlł ſtillã ⸗
gre ſue imponat dñs in lanꝰ
cẽ iſtã. Quicqͥd em̃ libꝛã moꝛ
talis pcti nõ põderat.q quid
pꝰſe libꝛa hmõi traxerit:ĩ eqli
bꝛa poſitũ totuʒ decidit ĩ iuuns
⁊ ꝑtẽ diaboli. Solã aũt gra
tiã hmõi in deoꝛſũ poſt ſe trra
here nõ põt:eoqꝙ incõꝑabilr
plus põderet gratia in ſurſuy
; illa in deoꝛſum. Nõ em̃ ſi

ſcipline. In cruce ̊ pnie qſi ĩ cut delictũ ita ⁊ donũ.ſicutilte
ſiniſtra lãce vicia ⁊ pctã ponẽ git᷑tv.ad Ro. Calamitas igi
da ſunt ꝑ memoꝛis: ſciam:⁊ ꝑ penitẽtꝭ ſic eſt ad abiſſum qan
ſcrutiſſimã conſideratõeʒ. In tãcũq; ſuoꝝ pctõꝝ cũ gre pox-
dextra vᷣo pudoꝛ ⁊ timoꝛ ⁊ do dus habuerit ſicut arena ma
cõpũctõis qᷓ qntacũq; eſt ne/ lapillulis. Eſt aut humiliras
ceſſe eſt vt abiſſo pctõꝝ ppõ/ ad ponderandũ efficaciſſima
derei:qntalacunq; ſtilla greq in eqlibꝛa pnie:ſicut ſuppbia

3

— — – – –e = re-rc- S

FJolium CXxI
ki iIn lãce ↄtraria. qð patet ex i ⁊ vnguibo trahere videt᷑ lanz⸗
elun ſis locis ſuis ⁊ locoꝝ oꝛdini⸗ cem diaboli qͥdaʒ ex demoni
lune bus.quẽadmodũ em̃ ſumma bus. ſic detractoꝛes qͥ roſtro
daus hũilitas ſũmũ glie locũ obti⸗ ſuo peccata alioꝛum magni⸗
tae⸗ net in xpᷣo dño:ſic ⁊ ſũma ſuꝑ ficant ꝓ ipᷣo diabolo lancẽ ei?ꝰ
dis bia infimũ locũ damnatõnis trahere vident᷑. Sed reuera
ſet in apoſtata lucifero. ⁊ hoc eſt peccatoꝛ cuiꝰ os maledictio⸗
1 n qð dñs docet in.xxj.tertij Re ne ⁊ amaritudine plenum eſt
re gũ. Quia inqͥt hũiliatꝰeſt ĩ cõ qui totum ſe dedit ad peccan
wan ſpectu meo Achab:nõ indu/ dum:toto põdere ſuo toto co
AD oẽ malũ hoc in dieb eius. natu roſtri : vnguiũ in deoꝛ⸗
c⸗ Alttẽde impietatẽ ⁊ ſcelera im ſum trahit lancem diaboli.
i maniſſima ipſiꝰachab.⁊ pon Quid auteʒ dicemus de üllis
0, dus hũilitatis cui ſoli vindi/ qui ingentia onera magnoi
kli⸗ cle dilationẽ domin? aſſcribit peccatoꝛuʒ immittunt in lan
IH agnoſces. Ve eis qͥ tã ſtudio cem diaboli:et quaſi feſtucas
e ſe tãq; laboꝛioſe lancẽ imple/ leuium et pene ridendoꝛũ bo
id. re curant diaboli: hoc eſt ſini noꝛum in lancem inij ciũt dex
eli ſtrã in ꝗᷓ pctõꝝ onera ↄgerere tram dei.Quid etiam de illis
ins nõ ceſſant. Quid aliud illi fa qui de dei lance bona ponde
⸗ cere vident᷑ niſi modis om̃ibo ra rapiunt ⁊ in lancem diabo
1 ſatagere vt in ꝑtem cadant di li mittunt.hi ſunt qui bona ꝗᷓ
r aboli: vt lãx diaboli in hmõi recta intentõne fecerunt poſt
G buãci pponderet lanci oei.hi modũ laudum vanarum pꝛe
ſunt qͥ pctã pctis addere non cio vendu nt: qui recte qͥdem
D ceſſant vt augeãt pctã ſua ſo. egiſſe ſe gaudent: non qͥa deo
4 Ve aũt ⁊ illis qui põdus gr̃e quod egerunt placuit.ſed qͥ a
reijciũt.hi em̃ quaſi cum dño eis inde ſibilus vane laudis
5 cotendqunt: dum ⁊ põdus gre acceſſit. Idem de his ſentien
140 quod ĩmiſit eijciunt.⁊ ne ali⸗ dũ eſt qui de rapinis elemoſi
t ud imittat pecca ſuis impe/ nas facere pᷣſumunt: qͥ bona
1 diunt.quẽadmodũ aũt in bi⸗ iſta tꝑ alia bonis ⁊ bene vten
1 lãci ſaneti Michaelis roſtro tibus auferũt et pauperibus

ð

Capitulũ
ea nõ tribuere:quia nec pñt.
ſed potius eis pauꝑes onera
re pᷣſumũt. Idẽ dicim de his
q̃ bona ꝑuerſa intetione faci/
unt. ⁊ de detractoꝛib qͥ bona
aliena ĩuertũt. Vtriq; eniʒ vt
dliaboli lancẽ impleãt q;tũ in
le eſt bona de dei lãce rapiũt:
et in d iaboli lancẽ mittũt. In
hmõi lãce rectitudo maxime
neceſſaria eſt. ſicut docet dñũs
Leuitici.xix. Statera iuſta ⁊
equa ſint põdera habere q de
debet ſtatera pnie hãc rectitu
dinẽ vt tota lax dextra in ſur/
ſum cõtra totã ſiniſtrã ponde
ret:et vt põdera põderibo pꝛo
pter oppoſitõem reſpondeant
OQuidã em̃ ea ſola bona mit/
tunt in lancẽ dexterã qᷓ poõde/
rant in deoꝛſum. Hi ſunt q̊/
rũ pnĩa ſolo timoꝛe pene nitit
Hi ꝓculdubio oẽs penitẽtie
ſue victimas ⁊ põdera decli/
nant in ꝓfunduzʒ:ſicut legitur
OPſee,.v. Surſuz igit trahere
debent põdera.iſopꝑa pnie: et
ſurſum trahere debent ⁊ ſur⸗
ſum trahbi. Quatuoꝛ em̃ ſunt
quue debet penitẽs intendere
et per pniaʒ querere. Ad hoc

—„

ei penitetia omnis agenda e

vt iactura pene ſimul et male
ↄſumpti tꝑis redimat᷑. Jactu
ra vᷣo pene debite marxĩa dila

tlo eſt pᷣmij eterni ⁊ amplexu/

um celeſtis ſpõſi. licet ⁊ iactu

ra iſta intelligi poſſit purgato
riarũ penaꝝ acerbitas. Sed
maxie ad iſta q̃tuoꝛ reſpicien

dũ eſt penitetib:hocẽ põdus
et mẽſura:in qb poſitũ eſt no
ſtrũ iudiciũ et noſtra iuſticig.

ſicut dicit dũñs ꝑ Eſa xxvij.

Ponã in põdere iudiciũ ?⁊ in

ſticiam in mẽſura. In ſurſum
tibi ponẽduʒ eſt: aliter ſtatera
tua doloſa eſt. Statera enim

doloſa nõ eſt bona. ſicut legi

Pꝛouerb. xxj.et Michee v.

Huũqd iuſtificabo ſtaterẽ in

piã ⁊ ſaccelli põdera doloſg.

Statera ipia eſt q tiñ pondo

„

Poõgera doloſa ꝗ in ſunſi po⸗

.

rat in pꝑtem. hoc eſt in deoꝛaxz

derare vident᷑ ex facie ſua ſen

ſpecie ſed in deoꝛſum im põ/

rant timoꝛis intentiõe.Detra

hendũ ergo eſt potius nobis

qus ſalte ? vacuus rein

rũ: ſoluq; ſaccellui malicie de⸗
trabede.l. ſut nobis ab eo co⸗

v8äy7mt deus honoꝛet: vt deo pla/ gitationes: affectiones: locu⸗

*

ccat: vt eius gratia conſeruet᷑

nones et operaque ⁊ ſi pon-

”D

tnin
Nan
ndi

len ⸗

ſgato⸗

dicen

höds
jeſtio

dus malicie nõ minuãt, mul⸗
tũ tñ eidẽ adderẽt ſi adeſſent.

Maledictus ille ſaccellus q

longe plꝰ q; plenitudo ſua põ
derat. Qui vᷣo in pnia ſe tota
liter humiliat. qͥ pijs obſecra
tionibo coꝛã deo ⁊ cõfeſſioni/
bus coꝛam ſacerdotibo perſo

nant:de pctĩs alioꝛuʒ ſilentes
ſeipos ſemꝑ de ſuis vitupãt ⁊
increpãt ⁊ in cõſpctu alioꝝ di
iudicãt atq; viliticãt.toto põ⸗
dere ſuo totoq; roſtro et vn/

guibus pondera dextre lãcis

clinatiõis. Eſt ⁊ crux dñica
hamꝰ.ſiẽ dicit dñs in.xl. Job
An extrahere poteris leuia⸗
thã hamo. Hãc eadẽ ſimilitu
dine vocat btũs Augꝰ muſci
pulam in qua xpᷣs dus carnẽ
ſuam velut eſcam poſuit. Ad
bãc diabolus velut cetus in
uolauit ſicut legit᷑ i. xxvj.Eſa.
Occidet cetũ magnũ qͥ in ma
ri eſt.quẽ duʒ ꝑ mẽbꝛa ſua oc
cidẽs moꝛderet:vnco ſeu vnci
no diuinitatis eiuſdẽ captꝰ at
q; retentꝰeſt.ſicut idẽ xpᷣs do/

un .
“ res ⁊ detractoꝛes ſuos patiẽè Qſee.Ero moꝛs tua o moꝛs
vtc! ter atq; gaudenter audiũt qui Et hoc qͥdem: qa moꝛſus tu
e tont: onera ſiniſtre lãcis mira velut eſcã poſitã in hamo cru
i biſliter alleuiant ⁊ ea que ſunt cis moꝛdebis,.ſic hamo cruc
4 Hi oim detractoꝝ roſtrꝭ ⁊ , captũ:deus de mari mũdibu
Recutoꝝ vnguibo ⁊ alienoꝛum ius extraxit. Per eũdẽ moduʒ
8 IIIur. Per hũc modũ ⁊ de ſtate pnie hamꝰ. ſecure illuʒ paſcit
ra diſcipline ſentiẽdũ erit.hu/ et cõſumit diabolus vbi non
du ills in ptem ſiniſtrã inijciat di trahat.Eſca ſibi in hamo b,ö
8 Abolus:qð nõ ſtatim aut pe/ in cruce pnie vel diſciplie In
iͤ⸗ ni aſſumptio ppõderãs deij/ ctitudo coꝛdis ſiue intentõis.
i ciat. Huiꝰ ſtatere ꝑfectiſſima velut vncinus ſiue aculeꝰgra
GSbolic oneris aur ſiniſtre in/ lu vruq; nectene t colligane

tet adiuuant.Silr ⁊ qͥ vituꝑato minꝰeidẽ diabolo dicit in.xiij
e onera alioꝝ ꝑ cõpaſſionẽ poꝛ us ero ſeu moꝛſellus dum me
Sextre ſupꝛa modũ aggrauãt cetum illũ ⁊ eſca dñici coꝛꝑis
606 õpcton onerib ſurſum trabhun miſer pctõꝛ eſca tm̃ ẽ. crux vo
ann iſ rectitudo ẽ vt nihil ſui one eſt piſcatoꝛ qͥ illuʒ capiat ⁊ exx
mnInttudo eijciat: aut maioꝛiſl bo hoc hamo velut vᷣgula eſt re⸗
en eſt rectiiudo nil pani poſſe di/ humilis cõpunctiõis.velut ſi
o 1

eæt foꝛt totis obſecrationibus inde exenterãdus:vt oĩa eius

qᷓrẽdus eſt cõpũctõis aculeꝰ: intima.i.cogitatões ⁊ affectõ
et hũilitate vncãdus ac recur nes extrahant᷑. Coꝛ eiꝰ ſuper
uandus:multis actõibus fa⸗ pꝛunas aut vrentiũ doloꝛum

bꝛicandus vel potius acuen aut triblationũ aut carbonũ

dus. Ue qͥ aculcum de ipſis qͥ dicunt᷑ deſolatoꝛij: in ſumũ
faucib diaboli eijciũt. demẽ/ penitus exurenduʒ.hoc eſtin
tiſſimi piſcatoꝛes qͥ piſcẽ hu/ materiã ⁊ generatõeʒ lacriaꝝ
iuſmodi nõ ſolum liberãt.ſed q̃ de fumo generari dicuntur.
etiã vt ab eo deuoꝛent᷑ vulnꝰ Poſſumꝰ⁊ carbones hic ĩtel
quod eidẽ aculeus cõpũctio/ ligere igneʒ ĩfernalẽ.fumũ vᷣo
nis inflixerat ſanant. Hi ſunt timoꝛẽ eiuſdẽ. Iſte ̊ exterreat
q aculeuʒ cõpunctiõis de coꝛ oẽgenꝰ demonioꝛũ ſiẽ ibi ðꝛ.
dibus ſuis auferunt et dolere qꝛ timoꝛ dñi expellit pctm.in
ꝓ pciĩs ſuis deſinunt:nõ attẽ Eccẽi.j.Expellit inquaã ⁊ ſinõ
Qdstes illud Dauid, doloꝛ me/ q̃ ad maclas:ſaltẽ qᷓ ad volũ⸗
us in cõſpectu meo ſemꝑ. Et tatẽ ⁊ q̊ ad oꝑa.Vel fum? iſte
illud. Exitꝰaquaꝝ deduxerũt intelligat᷑ deuotio ſiue humiti
oculi mei:qꝛ nõ cuſtodierunt tas que ð exuſto coꝛde.i.amo
legem tuaʒ: Et illud ploꝛabo re peccatu: vl ꝓpꝛio pctõꝛis coꝛ

Capitulum XXXI
amoꝛ eſt vtriuſq;. Attende au die ac nocte interfectos filios
tem qꝛ hamꝰ ſine aculeo nihil ꝓpli mei.Et illud.ij.renoꝝ.
capit.ſilr ⁊ ſine foꝛti aculeo pi Defecerũt pꝛe lacrimis oculi
ſcem magnũ caꝑe nõ põt.ſe mei ⁊c̃. Et illud eiuſdeʒ in eo/
nitentia igit᷑ que internã vere dem. Deduc q̃ſi toꝛrentẽ lacri
q; hũilitatis cõpũctõem non mas ꝑ diem ac noctẽ:nõ des
habet:hamus eſſe nõ poteſt. requiẽ tibi:neq; taceat pupil/
ſed potiꝰ inſtrumentũ q̃ dia⸗ la oculi tui.Captus cetꝰ illeĩ/
bolo eſca ſua poꝛrigit᷑. Idẽ di fernalis excrabẽdus eſt nõ di
cimus ſi vel filũ nõ habuerit: mittẽdus.Extrahẽdus inqm
vel ſi iſtud debile fuerit: extra in ſiccuʒ.ſicut docet angelus
here piſcem magnũ ꝑ illũ abſ raphael Thob. vj. Siccũ eſt
q; dubio non valebis. Foꝛti vbi nihil ſui nutrimenti:nihil
igit᷑ amoꝛe aſſumẽda eſt pnĩia qð pctm̃ foueat inuenit. De/

=

Folum

dequod maledictus ille piſc
p peccati dñiuʒ poſſidebat re

ſoluit᷑. Stultiſſimi piſcatoꝛes
q bmõi hami aculeũ tã tenui
filo pendere volunt:vt ipſius
aculei põdus illud rũpat Cũ

ergo cetũ illũ hmõi filo extra

bere pᷣualebũt qͥ gram cõpũ/
ctiõis amare facile deſinunt.
⁊ duin ꝑ ſatiſfactionẽ q̃ſi dia/
bolũ extrahere ceperũt: velut
onere ipſius ſatiſfactõis fati/
gati deficiunt ⁊ filũ hmõi rũ⸗
punt. Salliedus eſt hmõi pi
ſcis poſtq; captꝰ fuerit,ſicdo/
cet᷑ in oo.dẽ Thob.capᷣ. Sal⸗
liendus eſt inquã igne.ſic di/
igne ſalliet᷑ ⁊ oĩs victima ſalli
etur ſale. Igne inquã vel diui
nedilectõis vel ↄtinue tribu⸗
latõis. Et de eo ↄtinue come
dendũ eſt dũ in via iſta ſumꝰ.
Moꝛs em̃ diaboli in nobis
⁊ moꝛtificatio veteris hoĩsci
bus noui hoĩs ẽ atq; refectio
Ethoc eſt qð ibidem dicitur

qꝛde piſce ſalliuerũt q̃ntũ eis

in via ſufficeret.nõ em penitꝰ
comediaut ↄſumi põt in via
vite iſtius vet? hõ ſiue diabo

lus.ſicut dicit Augꝰ ſuꝑ.vij.
capim ad Ro.qꝛ cõcupiſcen⸗

vita iſta minui põt, con

— 22

ſumt nõ poteſt. ſed ſufficit no
bis in via iſta illum qtidie mi

nuere ⁊ de moꝛte eiꝰ refectõezʒ

nobis ⁊ gaudiũ facere.Et qͥ

dem bec de figuris ⁊ ſignatio

nibo crucis de ipſis ſacre ſcri/
pture fontibo hauſimꝰ. Nũc
vᷣo cuiuſmodi crucẽ vniuſcu
iuſq; generis ſeu ꝓfeſſiõis ho
minẽ xpᷣm dñm ſeqͥ volentem
poꝛtare cõgruat aꝑire tẽtabi⸗
mus.Quia igit᷑ crux a crucia
tu dicit᷑ generalr, crux ex tribo
bꝛachijs generalxr eſt qᷓ pauꝑ
tas:moleſtia:⁊ ignominia in/
telligunt.ita vt pꝛincipale li/
gnum ſtans intelligat᷑ pauꝑ⸗
tas.duo vᷣo bꝛachia quaſi li/
gni trãſuerſi moleſtia ⁊ igno/
minia. Hec eſt pnia ⁊ vniuer
ſalis cruxĩ q̃ totꝰmũdꝰ ↄfixꝰẽ
nec tũ ſe latronẽ ↄgnoſcit. ĩ q̊
neceſſe ẽ alterũ e duobo:vt vel
mũdꝰa ðᷣi iudicio crucẽ hmõi
ſe pati neſciat.aut illũ iuſtũ eẽ
iudicẽ nõ agnoſcat. Hemo ẽ
q̃ in hoc patibulo cõfixũ ſeũ
videat velut q buſdam clauis
neceſſitat. Mltiplices nãq;
moleſtias:mlłtiplices ignomi
nias.mitiplicẽq; pauꝑtatẽ.H̊
eſt reꝝ q̃s cupit penuriã vnuſ
quiſq; hic patitur.⁊ in eis ẽqͥ
buſdã patiedi nccitatib tãq;

quibuſdã clauis affixus. Ne coõſpiciüt. Et ideo cofuſt ſunt
mo em̃ hic viuit qͥ iſta poſſit quadmodũ fur.ſed confuſio
ecuagdere imo qͥ iſta nõ patiat᷑. ne humiliatiõis ſaluberrima.
Crux igit᷑ vniuerſalis q̊ mũ Qui vᷣo patibnlũ iſtud ꝑ pa
dus latro hoc eſt tota poſteri tiẽtiam ⁊ humilitatẽ atq; ma/
ias Ade cõſfigit᷑ in eadẽ nouiſ gnificentiã in redemptõem et
ſime moꝛitura, crux iſta ad hu medicinã cõuertunt pꝛudetii
miliãdos latrones ðberet ſuf ſimi ſunt. Patietia nanq; poꝛ
ſicere. In cruce te vides ⁊ in tat᷑ moleſtia. humilitate igno
clauis humana demẽtia moꝛ minia. magnificentia coꝛdis
ti adiudicata es ⁊ panibulo af rerum tꝑalium defectus non
fixa in q̊ ⁊ moꝛi neceſſe habeſ pauꝑtas ſed libertas et expe-
nec ſolũ nõ erubeſcis patibu/ ditio reputat᷑. Hi etiam ipſos
llũ nec ↄfüderis a latrocinijs clauos neceſſitatis in liberta
txuis.ſed in ipſo patibulo etiã tem ↄuertũt dum de neceſſi/
gloꝛiari pᷣſumis ⁊ inanis glie tate virtutẽ faciunt:dũ qð ne
vento in eodẽ vſq; ad crepa/ ceſſe eſt libenter ⁊ tota hilari/
tionẽ intumeſcis.ſed neq; ip/ tate ullud ſuſcipiũt agẽtes gra
ſo patibulo deterreris in po/ tias. Qui autẽ de cruce hmõi
ſterum.imo in ipſa cruce no/ deſcẽdere.i, qͥ tria iſta declina
ua latrocinia cõcipis et q̃liter re totis ſtudijs et viribo euitũ
ea etiã ibidẽ facias. Crux iſta tur:dei recuſant parere ſentẽ/
pſentis vite miſeria eſt ex tri tie atq; iudicio:dum penã iu/
bus ſui ꝑtib vt diximꝰ cõſti/ dicatam nolunt exoluere:ip⸗
tuta.ſufficit ad cõfuſionẽ hu/ ſumq; pᷣſentis miſerie patibu
miliatõis pꝛudentibo ipᷣm pa lum eterne cruc faciũt ſemia
ti patibulu.⁊ hoc eſt qð legit᷑ riũ,.ipamq; medicinã ad moꝛ

Hiere.ij. Quomõ ↄfunditur tem ſuã cõuertunt in gladiuz
fur cum cõpꝛehẽedit᷑:ſic cõfun Et hec qͥdem crux eſt omiq̃/
dit domus iſrael,. domꝰ. ſ.de/ ſi hereditaria et neceſſaria.
unm videntiũ:qui ⁊ deũ iuſtu,ʒ Crux vᷣo xpᷣianoꝝ generaliter
iudicẽ vniuerſoꝝ agnoſcũt et voluntaria eſt atq; ſpõtanea
in lumine eiꝰ ſe cruci hmõi at qua nõ ſolum tria iſta put ge
patibulo affixos euideter neraliter oẽs toꝛquentur: ipſi

—

2.

— = =

tn
hui⸗
in
bo,
ne
gai
or
o
adi⸗
fon
cche/
s

Nenn

,,

t gaudeter pferũt vteo ipſo ſe manꝰnon habere
ſed largius ⁊ amplius ipᷣi illa q bus tꝑalia maxie ↄtrectan

ſubeunt.in q̊ excellũt ⁊ pꝛimũ pᷣdicet.q̃ſi qͥ manꝰ nec ad ac⸗

locu obtinent martires: qᷓʒ et cipiẽdũ nec ad largiendũ ba⸗
pauptas artiſſima ⁊ moleſtia beat. Focus vᷣo obedientiã
atrociſſima ignominia extre aꝑte figurat,eo em̃ ipſo ꝙ ca-

ma: ſicut docet apłs in. xj. ad putio caret:obedientiã que ſi

Heb.dicẽs. Scii ludibꝛia et militer caput in ſe nõ habetſʒ

verbera exꝑti ⁊c. Secundũ caput alienuʒ velut coꝛpꝰ aut

vo locũ obtinent dauſtrales. membꝛuʒ ſequit᷑ aꝑte ſigurat.

Terciũ clerici,. Quartũ peni Obedietia alienũ magiſteriũ
tentes. Quintũ viri diſcipli- atq; dominiũ tanqᷓ; caput ali

nati. Dexiũ vᷣo xpᷣianoꝝ cõ/
munis vita. Et he qͥdem cru
ces foꝛinſece eſſe vident᷑ ⁊ pe⸗

nes ea q̃ coꝛpis ſunt cõſiſtere

Eſt ergo crux martixꝝ iſta fo⸗

nttnſeca ex tribo lignis pᷣnoĩat⸗

illiſq; maxis. Crux clauſtrali
um velut ex tribus lignis eſt:

. pauꝑtate:ſ.que eſt oĩm tꝑaliũ

ꝓpꝛietatis ab dicatio Dein d e
caſtitate ſeu ↄtinetia ⁊ obedi⸗

bulũ ex trib his velut tribo li
gnis ↄſtructũ.huic patibulo
velut qͥbuſdã clauis deditio⸗

nũ votoꝝ ſeu ꝓmiſſionũ atq;
pꝓfeſſionum ipſemet ſe affigut
Et hec tria ipſe habitus eoꝛũ

ſq; ſtaminea q carni moꝛtifi⸗
cidee pximo lungit. Dauper id eſt terrena et poti/ mundo
tatẽ cuculla que maniq; caret velle diſplicere ex tetro coloꝛe

enũ et ſenſu ſequit᷑ et volunta
te. Et q̃ de pꝛimo patibulo di

ximus et in eo patiẽtibo ad pa
tibulũ religiõis ⁊ monachos

facile adaptant᷑. Crux vᷣo cle
ricoꝝ qᷓ;q; ſanctimonia eẽ vi⸗
deat᷑ qðᷣ ex ipᷣa figura veſtimẽæ
ti albi qð vulgo ſuꝑpellicium
dicit᷑:figurat᷑.tũ meliꝰquaſi ex
tribo lignis ſctimonia videli
cet ⁊ mũdi ſiue terrrenoꝝ cõ⸗
temptu:⁊ adoꝛatione dei:mi⸗/
niſterio ſiue animaꝝ ſuffragi/
one ſiue curatiõe.Cãdoꝛ enizʒ

ſuꝑpellicei linei ? figura eiuſ-
dem caſtimoniã ſignificat.q̃ ẽ
vt ait Hieronimus in iuuẽtu
te martiriũ. Cappa vo nigra

a poſterioꝛi clauſa:clauſa eſſe
coꝛda eoꝝ ad ea que retro ſũt
id eſt terrena et poti mundo

P 5

9 . .
E . — . 5 . —
. S 8 „ ℳ 4 .

qᷓ; faciein ⁊ aparatũ qͥ place/ gnatõis officiũ. quia ſummũ
at exhibere ſatis intelligenti- verticem denudat:cõtẽplatio
bus inſinuat. Cãdoꝛ vᷣo line nis ſtudiũ ⁊ deuotiõis obſeqͥ
us ab anterioꝛi patẽs et ab oĩ um quaſi nihil habeant inter

alia parte abſcõditus ſoli illi ipſos coꝛdiũ ſuoꝝ vᷣtices ⁊ de

ſponſo celeſti caſtimoniã ſer/ um. ⁊ q̃ſi nihil interſit qð vel

uare:⁊p illã ſola illa qᷓ an ſunt ↄtemplationis obſcuret ſtu⸗
eos q̃rere demõſtrat.non illã dium vł deuotiõis tepefaciat
oſtetare in oculis hoĩm. ſz po obſequiũ. Poſſumus et qͥn⸗

tius abſcõdere:⁊ ſoli deo illã tum addere de eoipſo ꝙ circu

velut acceptabile ſacrificiũ et laris eſt tonſura:in qᷓ circum
q̃ſi ð oꝛto ſuo lilioꝝ floſculos ſpectio eoꝛũ attendit᷑ vel oſtẽ/
eidẽ gratiſſimos offerre. Aꝑ⸗ dit᷑ qͥ alioꝛũ ſpeculatoꝛes con
tura vᷣo cappe ab anterioꝛi ꝑ / ſtituti ſunt:⁊ in arce eccłie vel

te demõſtrat quia ad ea qᷓ añ ſpecula ad ſpeculandũ ⁊ ꝓſpi

ſunt.i.ſpũ alia et eterna coꝛde ciendũ poſiti. In his aũt qͥn

coꝛdiũ deſideria ſunt. Ipſa & miſterioꝝ ſats agnoſci pᷣt of·

aptura cappe clamare videt᷑ ⁊ ficiũ. Miniſteriũ em̃ taber⸗

pᷣdicare aꝑte. Sitiuit anima naculoꝝ cui ſucceſſit eccłia in

mea ad deũ fontẽ viuũ.⁊ quẽ oꝛõnibo laudib et ſacrificijs:

admodum deſiderat ceruꝰad in leg meditatõe ⁊ plebis eru

fontes aqꝝ:ita deſiderat ania ditioe:in diſciplia et cura eiuſ
mea ad te deus. Tonſura qᷓ dem plebis totalr conſiſtebat
⁊ coꝛonã ↄtinet q̃ circularis ẽ Et hec oĩa ſunt vna ſollicitu/
et adeo caput a pilis alleuiat do clerical officij. Clerici igit᷑
et expedit:quatuoꝛ maxime ſi ad mũdi riſum ⁊ ob pꝛobꝛiuʒ

gnat. Pꝛimuʒ qͥa ridicloſa eſt ad dei ludũ tonſurã habẽt ri/
mundi ſtulticia qᷓ ſapiẽtia eſt diculoſaʒ:inſigne.ſ.ſtulticie et

apð deuʒ.vt legit᷑ mo pꝛime ad regimẽ aniaꝝ electi:criniũ
ad Copx.qͥa coꝛonã ↄtinet.re/ ſuoꝝ coꝛonã pꝑferũt inſigne re
gni honoꝛe.⁊ regimĩs officiũ gni ⁊ ad cõtẽplationis ſtudiũ

quia bꝛeuis eſt hoc eſt capil⸗ electi reuelatũ verticẽ qſi cla/

los abbꝛeuiãs et minuẽs ꝓpu ment cũ pſalmo. Reuela ocu

ℳ

W

ma
atio
e
er
u⸗
at
u
iten
n
pel
ſi H —

an

4
ot⸗/

er⸗
i

4 ,B

2

22

los meos. vel potiꝰ illud apli. ligioni ingeſſerunt: dũ ſol ſi ⸗

iij.ſecunde ad Coꝝ. Nos vo gnis ⁊ figuris clericalis habt
oẽs reuelata facie gliam dñi tus honoꝛẽ atq; tpegia veri
ſpeculãtes ⁊c. et ad ea q̃ deuo tatis obtinẽt fraudulẽter aut

tiõis ſunt:hoc eſt oꝛõnes.lau etiã violẽter. Ecce nõ intelli

des et ſacrificia pↄſtituti.ꝑ eiuſ gis te maioꝛi impietate iudai⸗
dem verticis nuditatẽ coꝛdiũ lare ſi ub noĩe xpᷣiano:et ſtipen
ſuoꝝ in diuinis officijs puri- dia reddituum eccleſiaſticoꝝ
tatẽ inſinuãt.⁊ expeditos ha/ nõ picturis ⁊ figuris:nõ men
bentes oclos ⁊ aures a dẽſita dacio eoꝝ:ſed veritati religio

te capilloꝝ: pſpectoꝛes alioꝛũ nis ⁊ militie ſpũali eſſe cõceſ⸗

⁊ ſpeculatoꝛes ſe oñdũt. Ipᷣo ſa. Quid ꝓdeſt ecclie dei aut
vo tonſure circulo:totius ec⸗ animabode q̃ʒ redẽptõne ꝑci

cleſie dei ꝓpugnatoꝛes. Heu pis ſtipẽdia reddituum pictu
quot ſunt qͥ nec vnũ bꝛachiũ raꝝ ⁊ fſiguraꝝ tuaꝝ.i.hĩt?ꝰ⁊ cõ

habent iſtius crucis. et q̃t ſũt ſequit᷑ falſa ſignificatio. Non

q bmõi cappam ⁊ ſuꝑpelliciũ ſuſfragat᷑ eis hmõi mẽdacio.
⁊ tõſurã abiecerũt interiꝰ:nec Legit᷑ em̃ in.xxxj. Paral. ꝛe

verent᷑ ſe imiſcere clericoꝛum cepit eʒechias pplo hitantiuz

collegijs.nec foꝛmidãt pcipe hierlin vt darẽt ꝑtes ſacerdo
ſuffragia militie clericalis: cũ tibo ⁊ leuitꝭ vt poſſent vacare

nihil eis ⁊ militie ſit. ⁊ pter h̊ legi diuie ĩplẽde.ſ.meditãde
nibu eiſe ſtipẽdijs,ſicut dicit coꝛã dño decãtãde. deĩde do
Aug ſuꝑ Jobãnẽ.Quid mi cede.q̃rto vᷣo obſeruari faciẽ/

hi et imꝑatoꝛi:qͥd ergo tibi et de. Hec fuit cã q̃re fuere con

poſſeſſoꝛi.Hi ꝓſecto non vi⸗ ceſſe ꝑtes tpaliũ ſ. acerdotiboz
dent qꝛ tanto defoꝛmi ab of leuitʒ vt.ſ.vacaret legi dñi.vo

ficio clericali diſcrepãt dũ ha luit em̃ dñs puꝝ eſſe ſtatũ cle

bitum clericalem nõ hñt inte ricoꝝ ab oĩ ſtrepitu ⁊ſ ollicitu
tus:q; ſi exterioꝛi carerẽt ha/ dine tpaliũ vt eos ipſe ſingla
bitu:quãto eſt res ipſa ⁊ veri rit᷑ ⁊ ſolitarie poſſideret ⁊ ſacrꝭ

7

tas figura ſua ⁊ figuratõe pꝛe eos officijs mãciparet.Quar H

ſtantioꝛ. Ded vt ſepe diximꝰ ta vo crux penitẽtiũ eð qᷓ im
Mouũ iudaiſmũ chꝛiſtiane re mlta dixi generalr at ẽ extb⸗

d 4

Capitulũ

lignis ſq; contritionis: cõfeſſi

feſſio ſeu cognitio 2 felicitatis

5 „

..
4

onis: ⁊ ſatiſfactiõis cõpacta. eterne que penitentibo reſtitu⸗
Vel pmũ lignũ ſit afflictio ſi itur circũſpecta pẽſatõ. Quis

ue ↄtribulatio ſpũs.⁊ hoc eſt em̃ electũ ſe ad celoꝛũ regnuʒ
cõſideret:⁊ ſcelera ꝓ bus pa

pncipale lignũ qð totum ſup D
Byapaleligu 60 tibulo infernali adiudicatus

poꝛtat patibulũ. Lignum vᷣo
trãſuerſum duo bꝛachia cru⸗
cis ꝑſi
cuius velut duo bꝛachia ſũt
abſtinẽtia a placitis ⁊ deſide/

ratis:⁊ moleſtoꝝ inſlictio. In
cruce vᷣo pnĩe idipᷣm ſumoꝑe

attendendũ eſt vt ita ſit moꝛ⸗
tificatiua veteris hoĩs ꝙ etiã

ſit viuificatiua noui hoĩs.ita

ſit medicina ꝙ etiam cibo.⁊ in
ea aſpitas atq; ſuauitas ea ſol
lertia miſceant᷑ vt altera alte⸗
rã poꝛtet. Alioqͥn nõ pnĩa eſt

qð agit᷑ ſed pena ſola q etiam
eſt aſinoꝝ.⁊ infernalis eſſe vi

det᷑ ſi nibil habeat ſpũalis re
fectionis atq; ſolacij. In hac
cruce poſitis et apenſis ma/

xime cõgruit vt eã poꝛtent q̃/

ſi ſue dãnatõis ⁊ moꝛtis pati

bulum iuſtiſſimuʒ. Nihil em̃

pᷣter ipſaʒ gre viuificãtꝭ eſſen
tiaʒz penitentibo eſt ſalubꝛiꝰ qᷓ;
pctõꝝ ſuoꝝ cõfuſio ſeu erube
ſcentia.et penitendi.i.crucem
pnĩalem poꝛtandi humilitas
Vtrũq; aut iſtoꝝ oꝑabit᷑ de
bite damnatõis interna con/

ciẽs:afflictõ erit carnis

eſt nõ erubeſcat. Quis hono
rem iſtũ in ſe diligẽter attẽdat
et ignominiã ſcelerũ atq; pati
buli nõ erubeſcat. Crux vo

diſciplinatoꝛũ ipᷣa diſciplina
eſt. ⁊ cũ ex młtis ꝑtibo ſit:ex tri
bus tñ foꝛinſecus cõſtare vi /

„
„

det᷑ potiſſime, Pꝛima videtur

abſtinẽtia ab oĩ ſcʒ illicito cõò⸗
cupito. Secunda modeſtia

que eſt exceſſuũ circumciſio ꝰ

ad noꝛmã rationis redactio.
Tercia vᷣo eſt compꝛeſſio ſaeu
vindicta in oĩa noſtra q̃ con
tra deum ſe erigũt et extollũůt.
Viri em̃ diſcplinati:⁊ ſi ab i
licitis ↄcupitis quaſia vene⸗·
natis ſe arceãt.⁊ foꝛinſeca ſua

quaſi qᷓ̃dam moderatõis mẽæ 3
ſura cõponãt.irruẽtia tñ pec⸗
cata cogitationũ ⁊ pᷣmoꝝꝛ mo⸗

curſantes hmõi ſtatim truc⸗
det latrũculos.ſicut legit᷑ Cãa·
ticoꝝ.iij. En lectulũ ſalomoę
nis. x.ſoꝛtes ambiũt ex foꝛtii

tuũ gladio vindicte atrociter
ſeuiũt. Eſt em̃ vir diſciplina⸗in
tus quaſi tenẽs gladiũ vt inn

2

ſimis iſrael qͥ ſunt oẽs tenen/
ces gladios:et ad bella doctiſ
ſimi:vniuſcuiuſq; enſis ſuper

femur ſuum ꝓpter timoꝛes no

cturnos. Timoꝛes nocturni
ſũt timoꝛes tẽtationũ carnis
que diẽ ſerenate mentis ĩ no/
ctẽ tenebꝛeſcere faciũt. Eſt er
go vir diſciplinatus velut ꝓ/

pꝛie arò cuſtos atq; defenioꝛ

imo pᷣſidiũ:et velut ꝓp:ie do⸗/
mus ianitoꝛ clauã tenẽs ⁊ ba
culum:impoꝛtunitatẽ ſe inge/
rentiũ ⁊ ingreſſu huiꝰdomus
indignoꝝ claue ꝑcuſſione cõ
pꝛimẽs:et baculi alios ſic ab

ingreſſu arcẽs.alios vᷣo deter
rẽs.⁊ eſt ſicut vrbis obſeruãs

excubias:ꝓhibens ingreſſu;
hoſtibo. ⁊ ẽ ſicut eq̃s ꝓpꝛie car/

ni velut eq̊ iſidẽs:greſſus eiꝰ nis ꝑmittit adu Sta⸗
tim em̃ vt motũ veteris hois

regens freno modeſtie ⁊ acce

lerãs ſtimulis:⁊ baculo diſci/

pline ventrẽ eius.i.ↄcupiſcẽ⸗
tiam ſtringẽs et cingulãs cin/

gulo abſtinentie. Vir && indi

ſciplinatꝰ aut negligẽs eſt cu⸗
ſtos munitõnis ſue ⁊ ꝓditoꝛ:
aut de arcis ſue captõne non
curat dum illã exponit hoſti⸗/
bus. Ipe etiã eſt domus ſine
ianitoꝛe: aut ianitoꝛ ſine cla/
na et baculo.⁊ ꝓpter hboc om/
nibus intrare voletibus ex⸗

poſita eſt ⁊ atꝑta:cũ nihil artiꝰ
aut diligẽi?cuſtodiri debeat.
ſicut legi᷑ Pꝛouer.iij. Omni
cuſtodia ſerua coꝛ tuũ. Jani/
toꝛ q clauã nõ habet:aut ba-
culum potius ad introducen
dos ingredientes videt᷑ q; ad
cuſtodiendã ianuã cõſtitut
Ve excubatoꝛibo qͥ inermes
ſeruare pᷣumunt excubias.et
ve ciuitati cui excubant:imo
quaʒ ꝓdunt inermes excubie
vel cuſtodes.qͥ nõ ſolũ cuſto⸗
des non ſunt ſed etiam ꝓdito
res.Eſt ⁊ vir diſciplinatꝰ ve
lut bellatoꝛ acerrimuſ gladio
extento moꝛtẽ ſo intéttans ad
uerſario.nec eũ mouere pede
aut manũ contra ſe. manũ in
quã oꝑatõis et pedẽ affectio
nis ꝑmittit aduerſariũ. Sta-⸗

depᷣhendit:gladio eum trann
uerberat quaſitimeat maledid

ctiõeʒ illã Hiere,xlviij. Da⸗

ledictus qͥ ꝓhibet gladiũ ſuũn
a ſanguine. Et mãdatũ iſtnucd
Exo.xxij. Maleſficos nõ p
tieris viuere.Eſt et vir diſci

plinatus velut aſinarius aſli⸗

nũ ſuũ vel aberrare vel muſi

tare vel iuſto tardius ambpu-⸗

lare non ſinens. ſed ſo inſtäůõs
eidein ſtimulis et baculo et caa⸗

pilro⸗ ſicut fect us opie ſer
uoꝝ inceſſanter negligentiaʒ
cõpꝛimẽs:nũc tẽſione lateruʒ

nũc ↄſtrictõe vinculoꝝ: nunc

detractione cibarioꝝ.nũc ag
grauatõe operum. De vtroch;

iſtoꝛuʒ Ecj.xxxiij. Libaria 7
virga et on? aſino:panis opꝰ
et diſciplina ſeruo.mitte eum
in oꝑationem ne vacet. Eſt ?

vir diſciplinatus vt domitoꝛ

iuuẽculi indomiti. Vñ in eo/
dẽe eiuſdẽ. Jugũ ⁊ loꝛũ curuãt
collũ durum:et ſeruũ inclinãt

oꝑatões aſſidue. Silr ⁊ Hie
re.xxxj. Caſtigaſti me domĩe
⁊ eruditus ſum quaſi iuuẽcu/
lus indomitus. Et Ecci.xxx.

Equus indomitꝰeuadet du⸗

rus ⁊ filiꝰ remiſſus cuadet pᷣ⸗

ceps. Sic em̃ ſecũ aget vir di

ſciplinatus q̃ſi cum iuuẽculo
ĩdomito:aut pullo eqͥno. Ad
hoc em̃ intẽdit vtoeẽs greſſus
ſuos habeat cõpoſit tos. ⁊ den
ſeſſoꝛem ſuauiter imo ꝓ bene
placito poꝛtʒ.ſicut legii ʒach.

x. Poſuit eos q̃ſi equum glie
ſue in bello. Nuiluzʒ em̃ anial
adeo indomitũ vt hõ. nulluz;

gnumal maioꝛi arte ⁊ iduſtria

ad edomatiõem indiget ſicut

dicit Seneca. Eſt ⁊ vir diſci
punatus ſicut mulier zelatit

ſue pulcrinsdio: amatoel ſuno
pomnia placere ↄtendens: 3

nec in facie nec in veſte nec in
inceſſu nec in oĩb alijs q̃ ad
ipſam ꝑtinent:aliqd indecoꝝ
aut indecẽs vel leſſe e vel videri

ſuſtinet.ſed totũ ſtudiũ in la⸗

uandis ſoꝛdibo: in moderan/
dis exceſſib: in cõponendis
greſſibus:in decoꝛandis oĩb⸗

q̃ ad ipam ꝑtinent ↄfert. In
diſciplinatꝰ vo econtrario q̃ſi

modis oibo deo amatoꝛi ſuo
diſplicere deſiderat laboꝛare

videt᷑ dum nihil eoꝝ q̃ detur
pant declinat: 7 ſoli defoꝛma

tioni ſue ſtudet. Hic eſt oꝛna
tus qͥ delectat diabolũ. Iſta

eſt cõpoſitio infeliciũ anĩiaruʒ
cum diabolo meretricantiuʒ.
Diſciplinatoꝝ vox eſt qð di⸗

cit aplus in.v.ſecũde ad Eo⸗
rinth. Cõtẽdimus ſiue abſen

tes ſiue pñtes placere illi. Hi
aſſidue dicere vident᷑ illõ pᷣs.

Cõcupiuit rex ſpẽm tuã.Et il

lud q̃rti Cañ. Vulneraſti coꝛ

meũ ſoꝛoꝛ mea ſpõſa vulnera

ſti coꝛ meũ in vno oculov tu⸗
oꝛum ⁊ in vno crine colli tui.
Hullꝰ amatoꝛ adeo facile ca⸗

pit ſpecioſitate amaſie ſue vt
xpᷣs dñs qui in vno crine col
4 captuũ le dicit in vno o oeu⸗

ſ
bii
leſn
4
or
en
lg⸗
⸗

— *

loꝝ Qui ergo iumentũ ſuum
vult hab ere indomitũ atq; re
calcitrans qͥ domare illud ne
gligit qͥd aliud q; fatigatõem

veteris hoĩs generalr occidit᷑
ſicut dicit Johßes in.ij. pꝛime
canonice ſue.Oẽ qð eſt i mũ/
do aut ↄcupĩa carnis eſt:que

et pᷣcipiciũ q̃rit. Teipᷣm equũ virtute caſtimonie cõfigitur.

bñ ambulantẽ ⁊ ſuauiter poꝛ

tanteʒ debes dñno exhibere:et
necdũ te domuiſti:necdũ fre/
nũ oꝛi tuo impoſuiſti. necduʒ

funes ad cõponẽduʒ greſſus
tuos in ambulationeʒ pedib
tuis.i.affectibo circumligaſti.
ſicut legit᷑ Ecci.vj. Inijce pe/⸗
dqẽ tuũ in cõpedes illiꝰ. Di⸗
ſcipline vᷣo ꝑtes ſunt ſex. Pꝛi/
ma eſt ſancta abſtinentia vni
uerſalis:ab oĩbo.ſ.illicite con
cupitis. Scõðᷣa vᷣo afflictio ſi⸗
ue flagelloꝝ ſit ſiue cilicij. Ter
cia laboꝛ ſanctus. Quarta oc
cupatio.Quita recluſio:q̃ va
gatio et ꝑiculoſe deambulatõ
nes reſtringunt᷑. Sexta mo⸗

deſtia qua ſenſus exterioꝛes 2

ſermones ⁊ ipſe hitus geſt? et
tonſura: ad noꝛmã rectitudis
circũcidunt᷑. Hec intelligimꝰ
tz ſola inciſionẽ illicito; ac pi

aut cõcupiſcẽtia oculoꝛũ:hoc
eſt auaricia:q amoꝛe ſpũaliuzʒ
et eternoꝝ extiguit᷑ aut ambi/
tio ſeculi que eſt ſuꝑbia:⁊ hec
humilitate occidit᷑. Crux vo
xpᷣiana.i.dñice crucis exẽplũ
ſpecialius ⁊ expᷣſſius ex ligno
diſciplie: ꝑ quã noſtrimet toꝛ
toꝛes efficimur,.et ligno patĩe
per quam alios tioꝛtoꝛes pati
mur.⁊ ligno pietat ꝑ quã ali
enis pctis ſ̃ᷣm aplum in. xj.ſe
cũde ad Coꝝ.vrimur. Quis
inqͥt ſcãdaliſat᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ.
Et iſta eſt ſpecialiter crux dñi
ſaluatoꝛis pietas ſcʒ ſpũalis.
Vtł qꝛ quatuoꝛ bꝛachia crux
noſtra bre debet. hoꝛuʒ pmũ
diſciplina q̃ reſidua ſuppoꝛtat
et ſuſtinet.dextrũ patia cõtra
moleſtias.ſiniſtrũ humilitas
ʒ ignoꝛãtias vl ignauias.ſu⸗
pᷣmũ vᷣo ⁊ vltimũ pietas: quij
⁊ tabella oliue q q̃rtũ bꝛachiũ
dñice cruci addidit aꝑte figu

xpᷣiana generalr ex trib ligniſ rat. Qui ſic crucitfix ẽ: ꝑfect iĩ
caſtimonie.ſ. amoꝛis ſpũalis dubitãter xpi dñi imitatoꝛ eſt
ſiue charitatj et hullitaꝭ com Si qͥs aũt interioꝛẽ hoĩeʒz no

pingit᷑. Nis em criba oẽ qð eſt ſtrũ diligenter attẽdat: foꝛmã

1
N

Capitulũ
xrucis vel figurã per modum
quo illi ↄgruit ipᷣm habere in

ueniet: vi quaſi pᷣmũ ⁊ ſupꝛe rũ cauſar 2„
ta fidei.iuxta ũlud qð dicit᷑ in
v. ſecũde ad Coꝝ.vt abſoꝛbe

mũ hmõi cruò bꝛachiuʒ vim
rõnabilem intelligat. dextruʒ
vo cõcupſiſcibilẽ. ſiniſtrũ ira/
ſcibilẽ.infimũ vᷣo qð ⁊ q̃rtum
eſt virtutẽ oꝑatiuã: q̃ conſilia
rõnabilis ⁊ aliaꝝ duaꝝ iuſſi/

ones exequit᷑:⁊ motꝰ mẽbꝛoꝝ

eęt totius coꝛpis efficit. Huic
g ſi cõueniẽs patibulũ aptare
voluerimus: neceſſario illud
q̃tuoꝛ bꝛachijs cõpingemus.
virtutẽ ergo rõnabilẽ pma ſi
des cõfigat ⁊ cruciat:⁊ qcqᷣd
habet rebelliõis ſiue ex inna/

ta coꝛruptione ſiue ex ſenſuuʒ
ſuggeſtione:ſiue ↄſuetudinis
imbuitõe:ſiue ↄtradicentium
opinionũ ſuaſiõe ſiue ꝑuerſo

rü dogmatũ ſubuerſiõe. Pꝛi⸗
mũ qð captiuat eaʒ in obſeqᷣ/

um fpp̃ᷣo dño. ſicut legit᷑ in. x.ſe

cunde ad Coꝝ. In captiuita
t inqͥt redigentes oẽm intelle

cum extolletẽ ſe aduerſus ſci/

entiaʒ dei. Deinde moꝛtificat

vt aduerſus ſciaʒ dei nõ mur

muret.Tertio po funditꝰ eua

cuat quando moꝛs totalr ab/

ſoꝛpta eſt in victoꝛiã, ſicut legi

fecio ergo ſidei eſt vt abſoꝛ⸗

beat tota moꝛtalis atq; moꝛti
fera rebellio: ex qcunq; dicta⸗

rũ cauſarũ oꝛtũ habeat a vl⸗

at᷑ qd moꝛtale eſt a vita. Hoc
eſt igit xpiane pfectõis initiũ:

intellectũ.iſ.ſiue ſenſum ſuũ in
terioꝛẽ in patibulo fidei hbabe

re cõſixũ atq; ſuſpẽſum. Ne/

ceſſe aũt eſt ⁊ integꝝ lignuʒ eẽ
ꝑfecte fidei:non ex fruſtul aut
cauillis eiuſdẽ coadunatuʒ eẽ
fiðᷣi patibulũ:ſi vis erroꝛes at
q; rebelliones hũani ſenſus
ex toto cõſigere.alioqn qd ꝓ⸗
deſt ſerpentẽ hmõi venenatii
ſimũ in ꝑte ↄfixiſſe.ſerpẽs emrm̃
hũani ſenſus qͥ totꝰ repit cir-
ca terrã:nihil niſi terrena ſapi
ens:totus plenus erroꝛũ atq;
rebellionũ veneno moꝛtifero
nõ niſi ꝑfecto ligno cõfigitur.
Huiꝰ pfectio nobis alibi la⸗
tius diſſerẽda eſt. Et põt hic
ſerpens eneꝰinteiligi qͥ in.xxj.
Nume.ſuſpẽdi in alto iuſſus
eſt.qui et eneus pꝛopter duri
ciam ⁊ foꝛtitudinem ſola vir
tute diuina vincibile:⁊ ſono⸗-
rus dum ob murmurationez
et rebellantiũ fidei cogitatio
num tumultibo vix ceſſat ob⸗
ſtrepere et ꝑſonare. Bꝛachii

nort
ias
itin
be

bade
e⸗

ize⸗
lkaut
tne⸗
ℳNℳ
ſus
o⸗
ati
enn

pt

gtg

o

,
bic

ſus

Di.
o/ .
ne;

tio/
ob⸗/

ar ,

illud crucis in crucem dũi ſal

uatoꝛis nõdum addidit: ne⸗

q em̃ intellectus humanꝰcru

cem adhuc cognouerat. non

di eius latrocinia imnotue/

rant.nõdũ latibula tenebꝛaꝝ
et noctis eius agnoſcebant᷑.
nõdum erat qͥ latroneʒ hmõi
depᷣbenderet:iudicaret:⁊ cru
citigeret.nõdum venerat chꝛi
ſtus dñs qͥ facit miſcdᷣiaʒ ⁊ iu
dicium ⁊ iuſticiam in terra ſi/
cut ipſemet dicit in ix. Hiere.
miſericoꝛdiã cũ eis q̊s ab in⸗
curſatione hmõi latronũ libe
rat:iudiciũ ⁊ iuſticiaʒ cũ latro
nibus:reddẽs eis ſceleꝝ ſuoꝝ
ſupplicia ꝓpter hoc pꝛius ve⸗
nit xpᷣs dñns dei patris ſapiẽ
tia vt intellectũ hũanũ hũilia

ret ꝑ miſciam.⁊ in iuſticia et

iudicio erroꝛes eiꝰ atq; rebel/
liones ligno fidei appenderet
et affigeret. Oꝛto em̃ ſole iu⸗/
ſticie et illuceſcente luce iuſti⸗
cie:latro hmõi vbi lateret vl⸗
teri nõ habuit ⁊ latrocinium
eius chꝛiſto manifeſtante cla
ruit. Ipſo quoq; iudicãte la/
tro ille qui mũdi ſapientes et

totam ſequentẽ multitudineʒ

ſpoliauerat:appenſus et occi

ſus eſt i toto regno dñi ſalua

dementia ab hereticis ⁊ cete⸗
ris erroneis hoĩibo eidem ad;
huc parcit᷑:⁊ etiã cuſtos fide⸗
liſſimus reputat᷑. Quis enim
hoꝝ eſt qui ſenſum ſuũ cuſto
dem ſuũ ac ſpeculatoꝛẽ fide/
liſſimũ nõ arbitret᷑ Et iſti qui
dem hoĩes iudiciũ dei euacu
ant:dãnatiſſinũ ab eo latro
nem in arce coꝛdiũ ſuoꝝ col⸗
locãtes:ipſimet ſibi pꝛincipeʒ
ac regẽ pᷣficiẽtes.ab illo etem
tota multitudo erronea regit᷑
illi obedit:⁊ ipſe totaliter eidẽ

pꝛincipat᷑. Et hoc eſt quod di

cit aplus in.iiij.ad Ephet᷑.vt
iam nõ ſimus ꝑuuli fluctuan

tes et circũferamur oĩ vento

doctnne in neqtia hoĩm et in

aſtutia ad circũuentionẽ erro

ris. Et iterũ. Hec igit᷑ dico et
teſtificoꝛ in dño vt iã nõ am⸗
buletis ſicut gentes ambulãt
in vanitate ſenſus ſui. Quar
tum illud bꝛachiũ tabella oli
ue cõtinens titulum quẽ pila
tus ſcripſerat:et cauila pinꝰ
qua tabella affixa fuerat cru⸗

cidñnice addiderũt. In pinu
que arboꝛ ꝓcera eſt et ſolũ ca

put ſuũ.iicacumẽ nudato pe

nitus trũco ramis ⁊ frondibꝰ

floꝛibo et folijs ⁊ fructibus oꝛ
nat:nihil intelligit rectius ;ᷓ

Capitulum XXXII
humilitas ꝗᷓ oibus bonis ſu/ tes ĩmittũt. De pinu ergo hun
is quaſi coꝛpus ſuum denu/ militatꝭ cauilla vna ãſi ramꝰ
dans: dum illa a ſe remouet. aſſumit᷑ qͥ tabulã fidei ſuppoꝛ
chꝛiſtũ dñm caput ſuũ hono tet atq; ſuſtineat. Neq; em̃ io
rat ⁊ oꝛnat: dum illa totaliter ta arboꝛ hüuilitatis ad poꝛtan
ſoli gre eius attribuit: ⁊ quaſi dũ crucẽ requirit᷑: cuius opeʒ
vilitatez coꝛticis inſtar pinus et fulcimentũ etiã cetere virtu
oſtẽtãs: in trũco nudiſſimo ſo tes deſiderãt. ſicut dicẽ Gꝛeg.
lam de ſe ſentit ⁊ pdicat ⁊ que Qui inquit virtutes ſine hu⸗
ad eã ꝑtinẽt vilitatẽ. pinꝰpo/ militate ↄgregat quaſi pulue

ma duriſſima: ſz nucleis ſua rem in vẽto poꝛtat. Tabella

niſſimis refertiſſima pꝛofert. vᷣo oliue cauille pinus affigit
Hec ſunt oꝑa hũilitatis que qꝛ virtus fidei poꝛrectiõe hüi
duricie foꝛtiſſima ſe ꝓtegunt litat vel ramo ſe ubnitit 2 poꝛ/
exterius:ſuauitatẽ iũ medici- tat᷑. YZidẽ em̃ poꝛtat ⁊ ſuſtiet
nalem abſcõdunt interiꝰ. De noſtri ſenſus ⁊ intellectus hu
exterioꝛi duricie Eʒechiel.iij. mulitas. Tabella ðꝛ virtus fi
Poſui frontẽ tuã vi adaman dei quia legẽ⁊ doctrinã veri⸗
tem ⁊ vt ſuicẽ dedi faciem tu tatis continet. Et pme q dem
am. In maniteſto em̃ ⁊ exteri legis table lapidee ſunt ꝓpter
us ⁊ buũiles ⁊ oꝑa eoꝝ duriſſi duriciã ipſius legis ⁊ pplłi iu/

mi ſunt ⁊ ſtrictiſſimi vt tenu/ daici.ſicut dicit dñs ꝑ Hicre

ſſſimo vento vanitatis omnẽ miã i.xvij.Pcim̃ iuda ſcptuʒ

aditũ obſtruant. Interiꝰ autẽ eſt ſtilo ferreo in vngue ada

cibo ſunt ⁊ delicie ⁊ medicina mantino:exaratũ ſuꝑ latitudi
Ecoõtrario vᷣe ſe babent ⁊ ſu⸗ nẽ coꝛdis eoꝛũ. Et ꝑ eundem
pbi ⁊ eoꝝ ſuꝑbie.interius em̃ Hiere.in.xlviij. Sciui enim
duriſſimi ſunt ⁊ inflexibiles.ſi quia durus es tu ⁊ neruꝰ fer⸗
cut dicit Gꝛego. ſuꝑ Job.qͥa reꝰceruix tua ⁊ frons tua erea
mens ſuꝑba ad ea que ſpon/ Etꝑ Eʒech.in. iij. Om̃is do⸗
te non appetit:nullis exhoꝛta mus iſrael attrita fronte eſt et
tionibus flectitur. Exteriꝰ au duro coꝛde. Tabella vo fidei
tem oſtẽtata ⁊ fabꝛicata ſuaui que lex gre eſt:et tabella eſt ꝓ⸗
tate: ad laudes ſuas ſpectan-/ pter verbum abbꝛeuiatum: 2

BeE

oba ⸗

n ꝓter ↄſummatõem abbꝛeuia ue,quia diuine miſeratiõis et
po tam que inundauit iuſticiam gratie donũ eſt fides. Diſti
o ſicut legit᷑ ĩ decimo Eſaie. Et ce Tabella oliue poꝛtio mo⸗
uun lata.quia latũ mãdatũ tuũ ni dica eſt iudaici populi:quam
G3 mis. Vel quia vt dicit Augꝰ de oliua iudaici ppli deus pf
u ſuꝑ pſalmũ.Ois nequitia la⸗ ⁊ artifex excidit.⁊ digito ſuo qͥ
boꝛat anguſtijs.ſola innocẽ/ ſpũſſanci eſt titulo nidei et cõ
tia lata eſt: q in nouo teſtamẽ feſſionis inſcripſit. Hunc em̃
e to adeo dilatata ẽ: vt extremo ꝓplum iudaicũ ſcʒ oliuã vbe/
bat oꝑis vſq; ad ipſius cogitatio rem pulcrã:ſpecioſam:fructi⸗
fit nis initiũ ꝓtendat᷑. Noue em̃ ſeram vocauit dñs.ſicut legi
ei gratie iuſticia eſt nec etiã cogi Hiere.xj. Similr et ad Ro/
tatõne nocere. Tabella vero ma. j. Inſertus es pinguedi
ſir UVna eſt ⁊ nõ due ppter dictaʒ ni oliue ⁊c. O autẽ ipſi fide
“ abbꝛeuiatõez. Oliue vᷣoepter les tabla ſint ſeu tabella: apo
ſ cauſas mitiplices. Pꝛimũ ꝓ / ſtolus teſtat᷑ in.iij.ſecunde ad
50 pter hũilitatẽ que in nono te⸗ Coꝛinth. Eplła inquit chꝛiſti
nn ſtamento maxime cõmendat᷑ vos eſtis miniſtrata a nobis
ſen Oliua em̃ folia habet q̃ſi ſali et ſcripta:nõ atramẽto.ſed ſpi
Pe cis.folia ſalid verba ĩnfructu ritu dei viui:nõ in tabulis la
li⸗ oſitatis. Aide folia ſalicis in pideis: ſed in tabulis coꝛdis
Nir eo qð dicit dñs in.xvij. Luce carnalibus. Hanc ergo pila
gig Cum oĩa feceritis que pꝛece⸗ tus.i.os malleatoꝛis qͥ fabꝛi/
i⸗ pta ſunt vobis dicite: ſerui in catus eſt auroꝛã et ſolẽ literis
ucl utiles ſumus. UVel idcirco ta fidei velut incauſto gratie ca⸗
len bella oliue virtus fidei dicit᷑ lamo lingue ſue ſic ipſemet di
mn quia et lumẽ contra tenebꝛas cit in pᷣs. Ligua mea calamꝰ
ſr„ ignoꝛãtuaꝝ ⁊ erroꝛũ miniſtrat ſcribe ⁊c̃. Vel digito ſuo.idẽ
riua cpabulu veritatis 2 medici- ſpirituſancto: cuius oꝑpatione
don nã capitis.i:ſenſus interioꝛis fides ⁊ recipitur ⁊ tenet᷑inſcri
tte ſiue intellectus. VUulnus em̃ pſit. Iſtoꝝ igit᷑ cetus pᷣmũ lo
idad et moꝛbus ⁊ inſirmitas capi/ cũ ſicut in cruce oñi noſtri ie⸗
tp⸗ tis ignoꝛantia eſt ⁊ erroꝛ intel ſu chꝛiſti tabella oliue in eccle

,
HY

ner lecius. Vel ideo tabella oli⸗ ſia ſoꝛtiti ſunt. Beneralr autẽ

quoniã crux dñi titulũ habet coꝝ cõijciunt.vbilegit᷑. Dixi

in ipſo capite ſuo ſeu vertice.: aſcendã in palmã ⁊ appᷣben⸗

crux chꝛiſti nõ eſt qͥ titulũ iſtũ dam fructꝰ eiꝰ. Nõ refert aüt

in ipſo capite ſuo.i:intentõne vtrũ duo bꝛachia ligni tranſ⸗

vel intellectu ſuſtinentiũ non uerſi palme vicʒ patiam ⁊ foꝛ
habuerit. Si cõtrariũ titulũ titudinẽ ſiue patiam ⁊ hũilita

habuerit diabolica erit. Oĩis tem an moleſtiã ⁊ ignominiã
ergo crux ſeu cruciatꝰ iudeoꝝ interpᷣtemur.quia moleſtia et

paganoꝝ:hereticoꝝ:⁊ vt iniq̃ ignominia nõ moꝛtificãt bꝛa

agant laboꝛantiũ. ſicut ðt do chia veteris hoĩis ⁊ humoꝛes

minus in.ix.Hiere.vt inique
agerent laboꝛauerũt:crux q̃n
tum in eis eſt diabolica ẽ:eter
ne.ſ.dãnatiõis initiũ.⁊ q̃ſi q̃/
dam illius pᷣguſtatio atq; pᷣ/

uerlum fuiſſe:cui humilia do
mini ſaluatoꝛis bꝛachia ad/
heſerunt. In humeris aũt ⁊
bꝛachijs cetus martix robu/
ſtiſſimus intelligitur iuxta mi
ſterium. et quia palma coꝛo/
nabant᷑ victoꝛes:merito ĩ ipᷣa
palma velut duo crucis bꝛa/

hoc eſt voluptuoſitatẽ et ina“
nem głiam:niſi ꝑ patiaʒ ⁊ hu
militatẽ.Quẽadmodũ em̃m do
ctrina fidei caput veteris ho-
minis:hoc eſt pꝛudentiã car/
ludiũ. Palma vᷣo creditur in nis ſiue ſenſum erroneum nõ
cadẽ cruce dñica lignum trãſ niſi per virtutem fidei cruciſi
git atq; moꝛtificat. Intelligüt
aũt q dã rõnabiłr in ipſa pal-
ma ꝑſeuerantiã. qᷓ ſola victo⸗
riam obtinet ⁊ coꝛonam.ſicut
ipſa veritas teſtatur in.xxiij..
Math. Qui aut pſeueraue⸗

rit vſq; in finem hic ſaluꝰ erit.

Et ſi em̃ laudẽ aliq̃m hãc in⸗

chia victoꝛioſa martirũ patiẽ cepiſſe:ſola tñ ꝑſeuerãtia lau/
tia ⁊ foꝛtitudo inſinuant᷑. In dẽ ꝑfectam ebuinet ⁊ coꝛonaʒ
collo &̊ ⁊ capite ꝑ quod vox fi Quibo g defuerit ꝑſeuerantia
dei et cõfeſſionis mũdo inſo/ ſiue humilitas et patia:thũerꝭ⸗
nuit:cetus aplłoꝝ ⁊ pmitiuo/ ct bꝛachijs veteris hoĩs peꝑ
rũ diſcipuloꝝ accipit᷑: cui ſuc cerũt.et robur eius qð in his
ceſſit martiꝝ inuictus exerci/ potiſſimũ ↄſiſtit illelum ꝓcul
tus. Palmã aũt in ligno dñi dubio ffuauert. quéadmodia
cc crucis fuiſſe ex.vij. Canti/ ⁊ capiti ei parcunt ? a leſie

einen
unt
cblle
lct
rtl
gumnek
bung
autn en
blade
velmo⸗
günol
nio ful
venice
cp

o fopna

hoſree
hlnnee
hecalea
eſſcvi
wbi dn
ſaloma

Allern

ſenü

ts

Cute
hnno⸗
dietſg
ſante⸗
äna
dan
ſis

Der
pben⸗
mait⸗
Ganſ-
12 o
litn
mmd
faet
ſtben
nores
ninn⸗

do

nõ pꝓhibent atq; cuſtodi cidat radix ſapietie. quia elo⸗

eius
unt qͥ ꝑfectionẽ ⁊ virtutẽ ſidei quia domini igne examinata
abiecerũt.nec ĩ toto nec ĩ ꝑte etqꝛ ipſa ſapĩia emanatio que
vel capiti vel collo vel hume/ dam dei ſincera eſt,et ideo ni-
ris vel bꝛachijs eiuſdẽ parcẽ hil inqͥ natũ in illam incurrit.

dum eſt.ſed totũ totalr et mẽ⸗ Huic etiã illð ↄgruit ꝙ odoꝛ

bꝛa ſingula ſingillatim ſubdẽ cedri ſerpentes fugat et interr
gum eſt dictꝭ ſupplicijs:vt ni⸗ mit.i.ſacre doctrine ſuauitas
hil qð eius ſit ſupplicio careat Vnõð in libꝛo Sap̃.xij. dicit
vel moꝛtẽ effugiat.quẽadmo/ In memoꝛia ſermonũ tuoꝛuʒ
dũ nulla ꝑs dñici coꝛꝑis imu extermiabant᷑ ſerpẽtes. Hoc
nis fuit a toꝛmẽto.ſed a ſũmo in ↄfeſſoꝛibo emicuit quoꝝ ce
vertice vſq; ad pedũ artickos tus martiꝝ ſucceſſit exercitui

cruò ꝓtẽſũ ẽ ſuppliciũ.Lignũ et dñico pectoꝛi q̃dãmodo ſe

vo pᷣncipale qð ⁊ quartum in aptauit. In pectoꝛe nanq; ſa/
noſtre enũeratõis oꝛdine po/ pientia atq; ↄſiliũ vigere dici
nimus:cedrus fuiſſe creditur tur. Quid aũt ↄtra pectꝰ vete
hec alta imputribilis ⁊ imar/ ris hoĩs et latera ſacra doctri
ceſſibilis dicit᷑ iij. Canticoꝝ. na poſſit. Quid etiã toꝛmenti
vbi ðꝛ. Ferculuʒ fecit ſibi rex et cruciatꝰeideʒ ingerat ex.vj.
ſalomõ ex lignis libani.hic ni Ecci.maniteſtũ eſt.qᷓ; aſpera
hil rectius intelligit᷑ iuxta mi/ eſt inqͥt nimiũ ſapia indoctis

ſteriũ qᷓ; ſacra doctrina vł ſa/ hoĩbo.hec eſt pena a deo qua

piẽtia q̃ ð ſe diẽ in.xxiiij.Ecci munitões atq; cõſilia deſtru/
Quaſi cedrꝰexaltata ſum in li unt᷑ veterꝭ hoĩs.ſicut legit᷑t n
bano. Hec pmũ alta eſt.ſicut x.ſcdᷣe ad Coꝝ.hec habet a⸗
dicit ſalomõ Ecces.vij.Et al maritudinẽ.vñ ⁊ mirre ſe cõo/
ta ꝓfunditas ⁊ ꝗs inueſtiga⸗ parat in.xxiiij. Ecci.quaſi in-
bit eã. Deinde imarceſſibilis qͥt mirra electa. Silr ⁊ Apo/

ſicut legit᷑ Sap.vj. Clara eſt cal.x. Accipe ⁊ deuoꝛa libꝛuʒ

⁊ q̃ nunq; marceſcet ſapiẽtia. et faciet amaricari vẽtrẽ tuuʒ
Deinde imputribilis.ſicut ðöꝛ Etx. Pꝛouer. Stultus cedi
einſde.iij. Gonoꝝ laboꝝ pᷣci- labijs. Partẽ ergo dñice oru⸗
oſus eſt fructus ⁊ qͥ nunq; cõ cis poꝛtare renuũt qͥ cõmina

Capitulum

tionũ verba:rebhenſioni puũ ri libueriteveter eluſce acclpi⸗
ctioes: arguitionum ſagittas etur cupiditas ſeu auaricia q
ſubterfugiunt. Magna pars ꝗpꝛie veter impioꝝ eſt inſatu⸗
Dñice crucis eſt ſacre doctrie rabilis.Renes a ⁊?partes ge
deuotꝰ⁊ ſtudioſus auditus. nitales:luxuria.Coxe vᷣo que
Moꝛalr autẽ cedrꝰ alta ſpes et vẽtrẽ ⁊ renes ſuſtinet ⁊ ſup⸗
eternoꝝ intelligit qᷓ q̃ palmã foꝛ poꝛtant:pena tꝑalis ⁊ opulé⸗
titudinis ⁊ patie ſuppoꝛtat et tia. Tibie v̈o officia erut ſi iue
ſuſtinet Et hec alta ẽqᷓ ad ce⸗ ammiſtratões:potẽtie ⁊ opu⸗
lu.i:ad celeſtẽ btitudinẽ attin lentie ſubſeruictia et eas po
git ⁊ imputribilis ⁊ imarceſſi tantia. Rars igit᷑ cedri quam
bilis.vñ Saß̃.iij.ðꝛ. Spes pauꝑtatẽ moꝛaliter in erpta/
illoꝝ immoꝛtalitate plena eſt. mur:totũ reſiduũ inferius ve
Hec latera veteris hoĩs que teris hoĩs cruciſigit atq; mo?
ſut puſillanimitas et vanitas tificat:⁊ q̃ſi in tibias ⁊ coras
q̃ mũdi terroꝛibo atq; ꝓmiſſio nouihomiĩs bifurcat᷑. Amoꝛ
nibus vigent ⁊ inualeſcũt: cõ qͥppe potetie ⁊ amo: opulẽtie
figit atq; moꝛtificat. Oundi velut coxe ſunt veteris homi/
nãq; terroꝛes atq; ꝓmiſſiões nis.tibie vᷣo eiuſdem ſicut di/
ſpes eternoꝝ euacuat ⁊ exuf⸗ ximus. Dupliciter igitur pau
flat. Hec pectus noui homis pertas coxas ⁊ tibias veteris
hoc eſt ſpũᷣale cõſilium ⁊ late/ bois ⁊ pedes contigithac co
ra eiuſdẽ que ſunt cõſtantia ? ram deo nihil lcius: ſicut co⸗
lõganimitas viuificat ⁊ robo ram hoibo nihil abtecti⸗
rat. Reſiduũ vo venter etre depꝛeſſius. Bicut em̃ veruz;
nes ⁊ cetera ꝑs coꝛpis cõſixa eſt qꝛ qð̈ altü eſt apud homi-
eſt:paupꝑtas itelligi. Hec veè/ nes: abomminatio eſt apud de
irẽ veteris hoĩs iicõcupiſcen um.ſicut dic veritas⸗ .
tiam:⁊ renes.i.ↄcupiſcetie mi Sic ecoͤtia rio quod
niſteriũ ? executiõem:cruciſi/ mines abomiatio elt:
git atq; moꝛtificat. Si aũt hu um altũ eſt. Paupta en
moꝛes ⁊ bꝛachia veteris ho⸗ diq; de terra = Krn
minis ſtultã animoſitateʒ ſeu ſibi vẽdicat.ſicut legit᷑ al.

elitnchiner aciamt intenpta v. Btipauges qin ſptoi

dO Nr
regnũ celoꝛũ. Sicut ⁊ aq̃ cla
rioꝛ ſeu purioꝛ neceſſario eſtĩ
fuuio: vel palude ſublimioꝛ.
ſic ⁊ pauꝑtas eoipſo ꝙ a luto
⁊ limo diuitiaꝝ elõgantioꝛ:eo
neceſſario ⁊ altioꝛ. Hac eadẽ
nibil imputribiliꝰ: nec em̃ ha

.

bet vnð putreſcere poſſit pau

ptas.putredo em̃ oĩs de ſuꝑ/

ſluo eſt. non habet igi vñ pu bꝛas querit⁊ ii re
nunq; in palaʒ eſſe deſiderat.

treſcat paupertas que oem li
mu oem feculentiam diuitia⸗
rum ⁊ oẽ ſuꝑfluũ a ſe penitus
religauit. Eſt etiam pauꝑtas
imarceſſibilis. neq; em̃ viroꝛ
eius atq; vernãtia de alienis

pendet ſuffragijs aut fomen/

tis, queadinodũ mundi viro:

atq; floꝛitas de terrene opulẽ

tie humoꝛe ſubſiſtit atq; nutri
ria in cedro pauꝑtatem intel

xe:tibie: ? pedes oni affixe ſũt

diuiſa in duas nec legitur nec
credit᷑ quia vna ẽ pauꝑtas ſi/

mul porẽtie et opulentie. neq;

polſibile eſt diu te eſſe quepi⸗
ain potetia 7à no opnleétia. aut
Duintu vo lignuzʒ

Eccouerſo.

Aqbuſda: et velut trucꝰ fuiſſe
Pes Sſiifcncisſigeremur,

2

dficé crucl eipꝛellus fuiſe de

cipꝛeſt

4 =

om eos truncus uͤle
inꝰ velut baſis ſeu pes

Ddñice crucis qͥ et in defoſſam

rupẽ inſixus fuiſſe ðꝛ vt abſq;
mutatõe et firmiter dñice cru
cis patibulũ ſuppoꝛtaret. In
cipᷣſſo ̊ pꝛimũ quia in pfun/
do rupis ſeu terre latuit:hũili
tatem intelligimus:q̃ ſ late⸗
bꝛas querit ⁊ nunqᷓ; apparere

imo ſemꝑ gaudet ⁊ latebꝛis 2
ſubeſſe atq; ſuppoꝛtare.cũ ecõ
trario ſuꝑbia vẽto poꝛtari ad
pcipitiũ appetat. Si autẽ at/
tendat᷑ altitudo cipꝛeſſi et co/
ma elus:ipſiuſq; come ſtabili
tas atq; cacumen: et medici/
nalitas eiuſdem cypꝛeſſi pen/
ſetur.merito in cipꝛeſſo humi
litas accipitur. Medicia em̃

ſpiritualis ab humilitate inci

pit.quẽadmodũ moꝛbi ⁊ vul
nera a ſuꝑbia. humilitatis co
ma opera ⁊ verba ſunt quib
caput ſuum i.:chꝛiſtum domi
num humilitas exoꝛnat.ſicut
ſupꝛa de pinu diximus. huiꝰ
comã nulla impulſio vẽtoꝛuʒ
iminuit. qꝛ nulli flatus adula
tiõis vel detractõis eũ ledũt.
BDicut em̃ flatus adulatiõis
nõ ledit ſʒ nutrit ⁊ auget ⁊ ro
boꝛat:ſic flat?/ detractoõis bui⸗

. .
5 —

litati deſeruit. flatus vo adu/ ce patibulo fuiſſe credunt᷑.qͥa
lationis ſeu etiaʒ vere laudis de iſtis qnq; lignũ dñice cru
ideo hũilitati nocere non põt cis oſtedit᷑ licet ia dñice cru
quia toto ſtudio illaʒ a ſe reij/ cis integritas ex cedro ſtãte ?

cit: ⁊ ne ad eã intret aditꝰ oẽs palma trãſuerſa fuiſſe celebꝛi

obſtruit.licet eoſpſo ꝙ in imo us credatur.cetera em̃ tria li-/
eſt hũilitatis ab hmõi flatibo gna nõ ad toꝛmentũ:ſed ꝓpter
tuta merito videat᷑iꝑflant em̃ dictas cauſas addita dicunt᷑.
altiſſima venti. In cacumine A dqbuſdã tñ pncipale lignuʒ
vo coma cipꝛeſſi ſe colligit.qꝛ dñice crucis arboꝛ illa ſcietie
oĩa bona ſua ad vnũ datoꝛeʒ boni ⁊ mali credit᷑. A qͥbuſdã

Deũ attribuendo colligit hũi/ etiã ficus:quia arboꝛẽ illaʒ ſfi/

litas: vel totus ꝓfectus eiꝰ di cũ fuiſſe credunt:coq Adam
minuẽdo ⁊ anguſtãdo ꝑficit᷑. ſub illa videat᷑ eſſe dephẽſus
cũ ecõtrario ſuꝑbia ſpargen⸗ et de folijs eiꝰ verẽda ſua ope
do ſe ac dilatando foꝛinſecus ruiſſe. Siue aũt hoc ſiue illᷣ
et ab vno oim bonoꝝ datoꝛe ſit veꝝ:bene cõgruit cruci pe

recedeèdo vaneſcat et euacuet᷑ nitetie ⁊ diſcipline. nde eni,-

interius. Congruit aũt hũili/ veteri homini erigẽdũ eſt pa/
tati dñice crucis poꝛtare pati tibulũ vnde ipᷣe nouo hoĩ cul
bulũ ad literã. eoq; legit᷑.ij.ad pe extruxit patibulũ: vt ſuſpẽ
Phil. Humiliauit ſemetiᷣm dat᷑ Aman in patibulo quod
factus obediẽs patri vſq; ad ꝑauerat Mardocheo, ſiẽ le/
moꝛtẽ:moꝛtem aũt crucis.ſed git Heſter.vij,. Et ppꝛio gla/

etiã qꝛ ipſa eſt totiꝰxpᷣiane reli dio caput Golie abſcindat᷑ſi

gionis que vtiq; tota crux eſt cut legit᷑ in ᷣmo Reguʒ. xvij.
et yt ait Hiero. tota martiruʒ Et ꝓpꝛio pugione caput Ho⸗
fulcimentũ. Nemo añt dubi lofernis,ſiẽ legi᷑ Judith.xiij.
tat n crucẽ pnie ⁊ diſcipline Aman em interptat iniquus
7 martirij ⁊ clauſtri ⁊ caſtimo ſeu coanguſtãs ſeu cõpꝛimes
nie poꝛtet humilitas Ois em̃ aut coanguſtatio mea.qð to⸗

ſpũalis aſcenſus ab imo ſur⸗ tũ veteri homi ↄgruit. Dar
git hüilitat. Iſta qnq; ligna doche? vo amare ↄterẽs im /

a buſdam in ipſo cruq dii pudentẽ vel amara contritio

impudẽtie.qð et penitẽti et pe
nitẽtie euidẽter cõgruit.ſoeni
tens em̃ eſt amare ↄterẽs im⸗
pudentẽ.i.veterẽ hoĩem.⁊ pe
nitẽtia eſt amara ↄtritio ĩpu/

* : 1 8

habuit ⁊ tribulatõis ⁊ lumis

Lumis qdẽ q;tum ad erudi/
tionẽ nõ ſolũ fidei ſed etiã mi
ſterioꝛuʒ ⁊ tropologiaꝝ. Tri
bulatõis:q̃ ad diabolũ qͥ tri⸗

dentis.i.eiuſdẽ. Culpã iõ pa/ turatus eſt ſub eo, ſicut legit

tibulũ vocamus qꝛ in ea cõſi
git᷑ et moꝛi᷑ nouꝰ hõ. Si vᷣo
ficus fuerit arboꝛ hmõi miſte
rijs ⁊ tropologijs optime cõ/

gruit. Inter arboꝛes em̃ fru⸗
cuoſiſſima eſt ficus:nec ꝑuaʒ

habet ſuauitatẽ fructus eius.
Crux aũt dũica fructum ſalu

tis vberrimũ mundo attulit.

Sed ⁊ cruxipſa pnie tantam

habet vbertatẽ atq; fertilitatẽ

fructuũ:vt ꝑ eam recõpenſe/
tur ſterilitas. Huic arboꝛi in
folijs maxĩa eſt aſpitas. Ver

bum em̃ crucis plus aſpitat⸗
guditu ſuo ſtult ingerit q;ᷓ ip/
ſa crux penitẽtie penitẽtibus.

Beneralr aũt verũ eſt ꝙ vna
queq; virtꝰ veter homis ſᷣm

aliquã ꝑtem crux eſt. Lotus

aut cetꝰ virtutũ crux vna ẽ ve

teris hoĩs. maxime aũt virtu
tes ille qᷓꝝ officiũ eſt ꝑſecutio

veten: ſicut oẽs ille qᷓ ad diſci

plinã ꝑtinent. Figurã aũt do

minice crucis iuxta miſteriuʒ

euideẽter expᷣſſit coluna ignis?
nubis imn xiiij. Exo, Jgnẽ em

Eſa.xxv.Triturabit᷑ inqͥt mo
ab ſub eo ⁊ extẽdet manus ſu
as ſub eo quẽadmodũ exten⸗
det natãs ad natã dũ. Ibi em̃
antheꝰ cecidit ſub hercule.qͥa
et ſerpẽs terra nutrit᷑ ⁊ de ter/
ra fulcimentũ roboꝛis ⁊ nutri
mentũ habet pcti.in alto igit

occidẽdus fuit. Habuit ⁊ nu

bem ad vmbꝛaculũ electoꝛuʒ.
vñ in pᷣs.ſcapulis ſuis obũ⸗
bꝛabit tibi.Et Cant.ij. Sub
vmbꝛa elus queʒ deſiderabã
ſedi. Vmbꝛaculũ igitur et ab
eſtu tribulationũ ⁊ ↄcupiſcen
tiaꝝ ꝑ ↄtẽplationẽ ſub ea ſedẽ
tibo.Habuit ⁊ nubẽ qua diui
nitatis glia tegeret᷑: ⁊ iudeoꝛũ
ꝑſidia cecaret᷑. Cõgruũt autẽ
et iſta ꝑ ſilitudinẽ cruci pnie ⁊z
diſcipline.Pꝛout aũt crucem
culpam diximus: q̃tuoꝛ in ea
bꝛachia attẽdenda ſunt. Pꝛi
mũ ſuꝑbia ſiue pᷣſumptio q̃ in
deuz miſer pctõꝛ ſe egerit.Fᷣm
qð dicit᷑ Ecci.x. Initiũ om̃is
pct ſuꝑbia. Secũdũ impu
dentia qua faciẽ dñi ⁊ conſpe

gere, ⁊ pudoꝛe obnubere. Ex iiij. Dume tibi ſartaginẽ fer/

Qbꝰ quatuoꝛ crux gre cõpin/ reã. Sartago em ferrea iuxta
git᷑ in qua om̃is culpa latroci expoſitõneʒ Gꝛeg:nihil aliud

nans ex integro cõſigit᷑. Qm̃ eſt q; ↄſcia zelo rectitudis fer

aũt crux ſignũ dicit᷑ ⁊ in ſigno uida.De boc eodẽ pſalmiſta.
thau pᷣſiguratũ. quelr̃a figu/ Noõne qͥ oderunt te dñe ode/

ram crucis pmitiuã apud he rã.⁊ ſuꝑ inimicos tuos tabe/
bꝛeos indubitãter habet.⁊ ꝓ ſcebam. Et alibi.ʒelus dom⸗

pter hoc q; ſigno crucis inſi/ tue comedit me. Pꝛimũ ergo

gniẽdi eſſent qͥ diuini iudicij bꝛachium huiꝰthau: frixt

.

vltionem euaderet:ipſa cruc tio eſt ⁊ ardoꝛ ſai cti zeli. Se⸗

ſimilitudie:ſatꝭ inſinuat Eʒe⸗ cundũ bꝛachiũ doloꝛ ẽ ⁊ mo⸗

chiel.ix. Signa inqͥt thau ſu leſtia cõpaſſionis. De q̊ apbls

per frontes viroꝝ gemẽtiũ et in.xj. ſecũdead Coꝝ.Quis ĩ-
dolentiũ ſuꝑ cũctis abomia/ firmat᷑ ⁊ ego nõ inſirmoꝛ. qᷣ
tioniba que fiunt in medio eiꝰ ſcandaliſa᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ.Et

boc eſt ciuitatis, et poſt pau/ ad Gał.iiij. Filioli mei s ite

ca ſubiungit. tranſite ꝑ ciuita rum partunio: donec ſoꝛmet᷑
tem ſequẽtes eũ ⁊ ꝑcutite: nõ chꝛiſtus in nobis. Tercium

etũ dñi nõ veret᷑ vnde Ecẽs. ſereamini ſenem:adoleſcẽtulũ
viij. Hõ ſit bonũ impio ⁊ nõ et virginẽ puulũ et mulieres
pꝓlongent᷑ dies eius:ſed qua/ interficite vſq; ad internitiões
ſi vmbꝛa tranſeãt qͥ nõ veren Oẽm aũt ſuꝑ quem videritis
tur faciẽ dñi. Terciũ bꝛachi thau ne occidatis. Ex qb tri
um eſt laxitas et remiſſio anĩ bus bꝛachijs thau illud ſpũa
q̃ᷓ leuiſſime moleſtie tẽtatõnis le cõſtruat᷑ ſatis aparet ex eo
tanm turpiter tamq; viliter ſuc qð dicit.ſuꝑ frontes viroꝛum
cũbit. Quartum bꝛachiũ au gemẽtiũ et dolentiũ ⁊c. Tres
dacia q̃ deus iudex iuſtiſſimꝰ em̃ ſunt moleſtie ꝓpꝛie viroꝛũ
et eius iuſticia ↄtẽnit᷑. Debuit ſanctoꝝ ſuꝑ abominatõibus
em̃ et hũilitate ſe cõtrahere.⁊ peccatoꝝ. Pꝛima ẽ ʒeli fnixio
timoꝛe cõpꝛimere.⁊ magnifi⸗ ſeu frixuratio de cõſpecta d ei
centia animi ↄtra pctm̃ ſe eri- ↄtumelia. deq̃ in eodẽ ezech.

parcat oculus veſter:neq; mi vᷣo bꝛachiũ eſt doloꝛ ipſe ꝓpꝛi

ſig

vin
ii
teo
U

i
hu

dilatione amplexuũ ipſiꝰſpõ⸗

ſi. Iſtud eſt thau ꝓpꝛie chꝛiſti

ane religiõis ſignũ certiſſimũ
ſmo veritas ipſa.et hec ẽ crux
ꝓpꝛie cpiana ex cuiꝰ poꝛtatiõe
pᷣi imitatoꝛes ⁊ filij ſumꝰ ma

xme hãc em̃ ipſe ⁊ maxie ꝛma

ximã pertulit q̊ͥ ad duo pꝛima
bꝛachia. Terciũ vᷣo potuit in
eo eſſe doloꝛ ⁊ moleſtia paſſio
nis ſeu ardoꝛ ⁊ anguſtia deſi/
derij qͥ redeptionẽ noſtrã de/

ſiderabat. VUnde ipſemet Au

ce.xij. Baptiſmo habeo ba⸗
ptiſari ⁊ quõ coartoꝛ vſq; dũ
bliciatur. Hoc ſigno qͥ iſigni
ii ſunt xpᷣm dñm vltoꝛem nõ
ſentient. Hoc eſt ſignũ atq; ſi

gnaculũ quo oĩs dei moneta

umpꝛimit᷑ ⁊ ſignatur. emẽ
to quia omnis numus xp̃ia/
nitatis crucẽ habet viſibilem.

ſic neceſſe eſt oẽm diuine mo⸗

ſignũ.Alioqͥn ad diabolice ꝑ

cuſſuram monete ꝑtinet. Ue

eis qͥ non ſolum carent hmõi

ſigna culo.ſed etiã cõtrariũ ſi/

gnaculũ caractereʒ.ſ.beſtie ſi/
gillante ⁊ impmente diabolo
ſuſceperũt. ſicut legit᷑ in xiiij.
Apocal Hoc eſt ſignaculũ qᷓ

2

. 4

um peccatoꝛũ. vel doloꝛ de

p̃ᷣbẽda celeſtis tribuitur ⁊ ma
rellum quo omnis pauper in
celeſti hoſpitio et refectoꝛio re

cipitur. Qui igit᷑ recuſas hu⸗

iuſmodi ſignaculum tui:abij
cis non ipſum ſolum ſignacu

lum ſed cũ eo pbendam cele

ſtem et elemoſine celeſtis bñ⸗
ficium perdis. Attende quã/
ta cõtumelia regi celoꝛum in/
fertur dum ſignaculum eius

ere diabolica moneta ꝑcutit.
Eius es om̃is natura eſt: cur
de natura tua q̃ vtiq; dei mo/

neta eſt in ipſa percuſſura vel

cunea imaginis et ſimilitudi

nis eius monetata ſignaculũ

ſimilitudinis eius audes ab⸗
radere.et in eandem que vtiq;
es dei eſt diabolice turpitu⸗
dinis non vereris impꝛimere

bus bꝛachijs paupertate ſpi⸗

rituali ⁊ caſtimonia ſpiritua/

li ⁊ obedietia ſpũ ali cõpingit᷑
Eſt aũt pauꝑtas ſpũal:ſpũalł

poſſeſſionẽ pꝛiã vollitate
pꝛium ſenſuʒ accipimꝰ. Silr

non ſolum mẽbꝛa ipſa coꝛꝑis

A4

confringit᷑:abijcitur: ⁊ de mo
neta eius abꝛadit: et de eius

pcuſſuram. Crux autẽ clau
ſtraliũ ſpiritualis velut ex tri/

5 ä
.

ſed etiã dona gran ſi

. H

.

aꝝ ſi ᷓ ſũt in/ innũerabilibo radijs ſuis ſibi
terius:abdicãda eſt eis eoꝛuʒ retinentẽ. Heu qt hmõi ꝓpꝛie
ꝓꝛietas atq; dñiuzʒ.vt quẽad tarios ſcrutatoꝛ renũ ⁊ coꝛdi/
modũ mẽbꝛa in coꝛꝑe nulluʒ um inueniet xpᷣs dũs et ſepul
officioꝝ ſuoꝝ ſibi axpꝛopꝛiẽt. tura aſini cõdẽnabit. VUt autẽ

Ne igit᷑ putes te monachũ eẽ advnũ dicamꝰ:nec teipᷣm bre
o clauſtralis qͥ vel ſenſum vel obes o frater. ſʒ haberi poti⸗

bi apꝛopꝛias.omnia em̃ do/
na ad vtilitatẽ totiꝰcoꝛꝑis ec⸗
cleſie ſingul fidelibo velut mẽ
bꝛis naturalia officia ſua cõ/
modata ſunt:nõ appꝛopꝛiate
donata. Heu q̊t inenies apo

volũtatẽ ꝓpꝛiam adhuc poſſi⸗/ ab alijs.ſicut nullũ mẽbꝛũ in
des: vel aliqͥd donoꝝ tuoꝝ ti coꝛꝑe ſeip

ſed poti

ſtatas qͥ pauꝑtatẽ ſpũalem tõ fitentẽ. Caſtimonia vᷣo ſpũa

ſujra ⁊ habitu mentiunt᷑ exte/ lis q̃ ⁊ alloqͥa ⁊ amplexꝰ ꝛoſcu
la et etia ipᷣa ſpũalis cõmixtio
ſoli celeſti ſponſo ſeruant᷑: vti
nã vel in paucis inueniat᷑. Al

rius.⁊ diuitijs ſpũalibus am
pliſſimis refectiſſimi ſũt inte/
nius.Et vt de alijs taceamus
ſi qͥs eſt ſciolus inter fratres:
nõ vt oculus viſum toti coꝛ/

poꝛi et mẽbꝛis ſingulis ſciam

lullã habet toti cõuentui ⁊ fra/
tribo ſingulis:ſʒ eã ſibi apꝛo⸗
ptꝛiat:nõ attẽdens ꝙ furti reꝰ
eſt in fratres:dum rẽ cõeʒ fra/
tribo ſolus poſſidere pꝛeſumit
cũ cõioneʒ ſcie queadmoduʒ

viſus ⁊ luminis exẽpla natu/

re pᷣdicẽt.⁊ appꝛopꝛiatiõeʒ hu
iuuſmodi vniuerſe nature lar/
gitas ⁊ cõicatio ðᷣteſtet᷑. Quis
em̃ vnq; vidit ſolẽ vel vnũ ex

locutões cogitatões ſunt q̃ ſi

male ſunt diabolice allocutio

nes ſũt.Deſideria vᷣo:ample/

xus:delectatões citra ↄſenſuzʒ
oſcula coꝛdis ſunt. Delectatõ

nes vᷣo ↄſenſus aut oꝑis cõ⸗
mixtiões ſunt ſpũales atq; cõ
cubitus.Heu quot adulteri⸗

nos amplexꝰ et oſcula qtidie

a nobis habẽt adulteri.Quẽ
cũq; em̃ nõ recte deſideramꝰ:
velut adulteroſ amplectimur

et dũ in eis delectamur: ĩ ocu
lis ipſius ſponſi celeſtis oſcu

m pᷣſumit poſſidere
velut ex naturali of/
ficio ſtudet aljs mẽbꝛis ſub/
ſeruire. Hec eſt ꝓpꝛietas quaʒ
vix imo quã nec etiã eijcit ex/
trema ↄfeſſio.qͥs em̃ audiuit
vnq; clauſtraleʒ ſuꝑ hmõi cõ

— —— -ʒ—ʒ —

— — —— —

—.,

—

de

/

1

pul

je
1⸗
in

–– —

☛☚

— 0

lariad

Ernci igit᷑ oĩ aut ꝓpꝛia volũi

nec veremur. O ſi vſq; ad cõ
ſenſum turpitudo ꝑducit᷑:ve/
raciter illud nobis obijcit qdᷣ
legit᷑ Eſaie.lvij. Juxta me di⸗
ſcooꝑuiſti:ſuſcepiſti adulterũ
Obedliẽtia vᷣo ſpũalis in du
obus cõſiſtit. in hoc ſcʒ vt de⸗
us ſolus habeat᷑ mgfj intelle/
ctus ⁊ dñs affectus.vt vera/

citer ei dical:mgr et dñe. ſicut

ipſemet dicit in. xiij. Johãnis

Vos vocatis me magiſter et

dñe ⁊ bene dicitis:ſum etem̃.
Qui g intellectũ ſuum xpᷣi ma
giſterio totalr ſubdidit vt ei
penitus credat:exufflans opi
niones ⁊ ↄtradictõnes hoĩm

24pꝛij ſenſus obmurmuratio

nes calcãs atq; peſſundãs:qͥ

Diñio eius ⁊ imꝑio totũ ſe tra
Allgit:hoc eſt volũtatẽ eius et
bryñjplacitũ ex toto induit exu/
lus ꝓpꝛiam hũc ſpũalr atq; ve
racliter obediẽtẽ cẽſemꝰ. Cla

ul vᷣo qͥbo ↄſixus fuit xpᷣs do/

minus tres tm̃ fuiſſe credunt᷑
Onm aũt ad hoc claui manibo
eius et pediboinfixi ſunt vt ꝑ
eos inſixus ⁊ imobilis adhe/
rrer et cruci ⁊ teneretur artius.
Quid clauis hmõi miſtice fſi- ti hodie configuntur. Veruʒ
guratũ fuerit nobis inſinuat᷑ quia de clauis domice cruciſ
12 agimuset in vnaquaq; dñi⸗

ulteruʒ nec erubeſcim?ꝰ

5

tate aut neceſſitate affigimur.
Heceſſitate qͥdem cruci pᷣſen
tiũ erũnaꝝ q̃̊s nobis heredi/
tarias ⁊ naturales Adã fecit:
quas etiam ſi vellemus effu⸗
gere nõ poſſemus. Volunta
te vᷣo vnicuiq; tribulatõi quã
ſpõte aſſumimꝰ:⁊ naturali vt
ita dicamus cruci ſupponimꝰ

qualis eſt crux religiõis. Ni⸗
hil ; rectius clauꝰ ĩ ꝑte iſta a
cipit᷑ q; neceſſitas.quia nihil

hmõi cruci tenacius nos affi

.

git.Et iſta neceſſitas ẽ triplex
Pꝛima naturalis vt diximus
que ⁊ ↄditõis eſt. Scða infli
cta ⁊ violenta.q̃lem martires
in vᷣtutẽ cõmutauerũt.q̃leʒ ex
ꝑiunt᷑ qtidie qͥ in manus ho⸗
ſtium aut alia ꝑicula incidũt.
Terclia eſt neceſſitas debiti.
de qua loquit᷑ aplus in.ix.pᷣ/

me ad Coꝝ. Hã ſi euãgeliſaß⸗
uero nõ eſt mihi głia:neceſſi/
tas em̃ mihi incũbit:que vti/
q́ᷓ; neceſſitas ẽdebiti Et hecẽ

neceſſitas aſſumpta atq; ſpõ
tanea.De q̃ etiã dicit Ambꝛo
ſiꝰqꝛ vouere volũtat eſt: red
dere neceſſitat. Tribus his
clauis tripliq neceſſitat mul

Capitulum
ca cruce tres clauos eẽ neceſ/⸗
ſe eſt, nihil auũt magis nos af/
figit oĩ cruciatui quẽ ꝓpter de
um aſſumimus: ſed nec aliter
crux dñica eſt niſi aſſũpta fue
rit aut volũtaria qᷓ; amoꝛ ⁊ de
ſiderium. Et hic qͥdeʒ triplex
debet eſſe oibus dñice crud
imitatoꝛibus. Pꝛimus amoꝛ
eſt diuine glie ⁊ bonoꝛis. Se
cundus amoꝛ eſt bñplaciti ü/
lius.LTerc eſt amoꝛ placẽdi
ci. His em̃ tribo ð cauſis oĩs
cruciatꝰ ſubeũdus eſt aut ſu/
ſcipiendus,.ſ.vt deus per ipᷣm
gloꝛificet᷑ ſiue honoꝛet᷑. vt dei
bnplacituʒ impleat᷑.et vt deo
placeat᷑. Qui tribo his clauis
cruci ſue affixꝰeſt:dñice cruò
imitatoꝛẽ pfectum ſe gaudeat
Poſſumus et intelligere cla/⸗
uos iuxta buʒ Salomonis
in vltio Ecẽs ſacra eloda.ver

ba inqͥt ſapientiũ q̃ſi ſtimli et

q̃ſi claui in altũ defixi. Sacrꝭ⸗
em eloquijs in eis q pnĩe ⁊ di
ſcipline ſunt ceterarüh vtu⸗
tũ fideles cõfigunt᷑ hoc eſt cõ
fitmant᷑. Elaui vo amoꝛis ad
ſingula crucis bꝛachia aptan
da lunt. His aũt excurſis de
dnice crucis figuris:lignis at

q; inquit illuſerũt ei:exuerunt
eum clamide ⁊ induerũt veſti
mẽd eiꝰ) Miſtice vᷣo clamis
coccinea penalitas pñs eſt ᷓ
⁊ veſtucas pene ðꝛ:q ⁊ totum
xpᷣi coꝛpus miſticũ qð eſt ec⸗
cleſia a pᷣmo iuſto vſq; ad no

uiſſimũ induit᷑.ſed ad crucem
ea ipſa exuit᷑qꝛ totus cetꝰele/
ctoꝝ cuius ipſa figura erat: ꝓ
crucẽ quã ꝓ eo ꝑtulit ab hu⸗
iuſmodi ſanguinolẽta pena⸗
litate exuit᷑ ⁊ liberat᷑.( Et exi⸗
uit baiulans ſibi crucẽ vt ait
Johes Mirabilr ſtatũ exp
mens pctõꝛis qͥ de ciuitate ec
cleſie ꝑ tentationẽ exiens:põ⸗
dus ꝓpꝛij pcti velut patibulũ
in q̊ ꝑ ↄſenſum cõfigat᷑: quaſi
huũeris coꝛdis geſtat. Oẽ eniz
petm̃ vt ſuꝑius dixim crux?
noul hois atq; patibulum: et
in ea milſerabiliter moꝛte peſſi
ma clauis deſiderioꝝ ſuoꝛum
cõfixꝰmoꝛit᷑. Attẽde miſer pec
catoꝛ qͥd hũerꝭ coꝛdis tui per

ſuggeſtionẽ i

mponit diabolꝰ

du pcim̃ ſuggerit. vtiq; ipſuzʒ
patibulũ cui fe ꝑ cõſenſum af
figat. Heu qnto laboꝛe et do
loꝛe hmõi crucẽ multi pecca-/
zice crue gnis at toꝛes poꝛtãt Nõnulli em ſub
q; miſteris Reuertamur ad eius onere qſi lõgitudie labo
narrationẽ Mathei (Et poſt ris fatigati onere ipſo cruc

— e —M

—
— —
=

— -— —

f —

funt
veſi
ns
ſt

ec⸗
no
en
ce⸗

t9
hu,

ng,

1

2 E. M
.

fracti deficiũt. Hi ſunt qͥ lon

—

gitudine tentationũ q̃ſi defa-

tigati deficiũt ⁊ qſi exanimes
ſuſpẽdunt᷑. Ipᷣaʒ ò crucẽ quã
tibi parat ⁊ hũeris coꝛdis tui

unponit diabolus:ipᷣm reper
cute:cõuerteẽs eam in dauam
herculis.quẽadmodnʒ ⁊ xs
dDiñs fecit. Vide ꝙ; nõ aliꝰ eſt

fabꝛicatoꝛ vel carpẽtariꝰ hu⸗

iuſmodi patibuli qᷓ; tuipſe.nõ
alius poꝛtitoꝛ eiuſdẽ.non aliꝰ
faber clauoꝝ,⁊ oĩno nõ alius
cracifixoꝛ ſeu toꝛtoꝛ tuijpſius

q; tuipſc.Deſtrue ̊ patibulũ.

diſꝑde clauos. aut potius ve
lut alter mardocheus aman ĩ
patiblo ſuo ſuſpẽde. Ois igi
tur ſuggeſtio nihil aliud eſt qᷓ;
extruẽdi patibuli:poꝛtãdi:fa/

bꝛicãdi cauos:⁊ ſeipᷣos cru⸗
ciſigedi ſuaſio. Attẽde igitur

qd tibi ꝑ ſuggeſtioneʒ loquat᷑

diobolus et qͥd ſuadere inten
dat.⁊ ꝙ inſanũ ac dementiſſi
mũ reuera reputet ülũ cui ta/
lia audet ſuggerere. Similxr

⁊ ꝑſonã in eodẽfacto xpᷣs do/⸗

minus expmit penitẽtis.Exit
igi?᷑ penitẽs de ciuitate babi/
lonis:baiulãs ſibi crucẽ pnĩe
vel ꝑ timoꝛẽ ipßam crucem in/

fernalis patibuli.ſic exit tota

factio maloꝝ ⁊ totus cet bo⸗

no:um. Qõ autẽ ſupaddit

Mache?ꝰ (Exeũtes aũt vide/
runt hoĩem cyreneuʒ de villa
illa noĩe ſymonẽ:hũc angari⸗
auerũt vt tolleret crucẽ eius)
Simo iſte ð villa veniẽs: po
pulũ gẽtilẽ ſignificat. Simõ
em̃ interpᷣtat᷑ obediẽs.huic q̊
ipoſuerũt crucẽ Jeſu qꝛ et ob
pꝛobꝛiũ crucis ꝑ fidẽ ſuſcepbpit
et fructũ q̃tidie ꝑcipit. Intelli
git᷑ aũt ꝑ ſimonẽ qꝛ in auditu
auris obediuit.hic de villa.i.⸗
de exterioꝛi vel ſeculari ↄuer⸗
ſatõne veniẽs in ciuitatẽ eccle
ſie:angariatꝰcrucẽ xpᷣi poꝛta⸗
uit.nõ qͥn ꝓ maioꝛi ꝑte crucẽ
xpᷣi ꝑ fidẽ ſpõte ſuſceꝑit.ſj̊ da
ſapiẽtes gẽtiũ et idoloꝝ põtiſi
ces miraculis ſuadẽtiba ⁊ tur
bis cõpellẽtibus fidei xpiane
ſubiecti ſũt. Signat aũt ſimõ
iſte moꝛalr eoſ qͥ crucẽ quãcũ
q; vł cõpulſi ſeu iuiti aut cum
tedio ⁊ obmurmuratõe poꝛ⸗
tãt:q̃les młtos penitẽtes ↄſpi
ci?qͥ ruboꝛe potiꝰ ad ↄfeſſiõe,ʒ
⁊ alia q̃ pnĩe ſũt ĩpellunt᷑ q;ac
cedãt.Tales ſr ⁊ miti dauſtra
liũ qͥ crucẽ religiõiſ ſola erube
ſcẽtia victi:n amoꝛe ſuſtinẽt. ⁊?
generalr oẽſilli qb xpᷣi iugũ 2
xpᷣiana ↄuerſatõ moleſta ẽ ⁊ꝛte
dioſa:hi ſt᷑ qͥ ñ crucẽ ſibi baiu

lant:qͥ ſibi crucẽ pdeſſe nõ cu
plſunt.ſed ſaltẽ ꝑ crucẽ mũdo
nõ diſplicere affectãt. Hi ſũt
qui veteri hoĩ et diabolo:la/
tronibo cruce moꝛteq; digniſ/
ſimis ipᷣm crucis patibulũ ar
cem munitõis fecerũt atq; pᷣſi
diũ.imo latrocinãdi latibulũ
cruce eĩ foꝛinſeca latrones ab
ſcondũt hmõi.Tolle de falſo
monacho vel clerico tõſurã 2
habitũ:⁊ videbis veteris ho

minis latronẽ manitfeſtiſſimũ

Cruceʒ poꝛtauit dñs ieſus vt
in ea latrones iſtos occideret
Iſti vo vt ea nouũ hoĩem oc
cidãt et latrones iſtos ꝓtegãt

OQul ſilem in latronibo l̃alibꝰ

q̃tidie ↄſpicimus:qͥ ad hoc ſo
lum ſe cruce ſignant vt puile/

gio crucis ſe ꝓtegãt.vel latro

cinia ſua ipſo ſigno cruc ab/
ſcondãt:tãtoq; licentiꝰlatroci
nent᷑. vtpote puilegio crucis
q̃ſi armati:⁊ ſigno ſctitatis oc

aut clericantur ſpũales latro
nes qͥ nõ intrãt ꝑ oſtiũ. vt ha

bet᷑.x. Joh. Et in eccłia dei qᷓ ſa:ꝑ
runt que ſua ſunt tm̃. Miſti ↄſẽſũ moꝛtifeꝝ ceciderũt. Co
ce vᷣ illud attendenduʒ eſt ꝙ tũ qð eſt ipſe:totũ qð extra ce⸗
cleſiã.i.cetũ electoꝝ:locus coll·
uarie eſt:totũ eſt reſpſũ ⁊ oꝑttltui
capitibo ⁊ aliis membꝛis mu·

tauit ⁊ habuit eã indubitãater

oneri.poſtmodũ vᷣo occurꝛẽs

ſymõ ꝓp eo poꝛtauit. Sic ols

crucis initia onꝰ hũt atq; moa

leſtiã.ſed adueniẽs obediẽtia

⁊ ſi ſuauitatẽ atq; delicias cru
ci nõ ingerit:onꝰtũ poꝛtatöilis
tollit ⁊ leuè facit ip̃am crucenm
poſtmodũ vᷣo ſuauẽ ⁊ delicio
ſam vt pon ipſa poꝛtet nouiſ

ſime q; poꝛtet᷑. Tũc em̃ cruci

veraciter affixi ſumꝰ⁊ ipa noſ
poꝛtat cũ eaʒ amamꝰ. Pꝛimo
G poꝛtat᷑ cũ onere.ſcdᷣo leuiter
tandẽ ſuauiter. Et verius tũc
poꝛtat qñ clauis amoꝛis ĩ ea
fixi fuerimꝰ. (Et venerũt ĩ lo

cũ qͥ dicit᷑ golgata qð ẽ calua

rie locꝰ) Caluarie locꝰ ille iux
ta lram dicebat᷑.qꝛ caluarieii.
decaluata capita dãnatoꝛũ et
decollatoy ibi videbät. Di
c?caluarie mũd? iſte?
ĩqͥ capita decollatoꝝ.i.coꝛla 4
maloꝝ decaluata. h ẽ oꝛnatu ⸗
rectaꝝ cogitationũ ⁊ affectio
nũ nudata iacent:⁊ hoꝛreduʒ
cultati. Sic igit᷑Kmonachant᷑ ſui ſpectaculũ faciũt vidẽtibo

ſtice ̊ loc

Ibi ei lacẽt coꝛda vbi gladio

tẽtatõis a diabolo lictoꝛe pceccld

ſaiꝑ ſollicitudinẽ ? amoꝛẽ ſaeu

“ SW
2

* õ
ẽ
83e „

— — —

–. — —

— —

— — — — —

— ☛

=.☛ –w⏑

— 8
— R. =—.

—

W☛WA k S

et in.xxxiiij.eiuſdẽ.vt ſuꝑiꝰlo/

tilatis repꝛoboꝛũ:ita vt pedẽ
coꝛꝑliſ niſi ſuꝑ mẽbꝛa hmõi pᷣ
ciſa atq; mutilata figere ñ poſ
ſis. Vbi eniʒ eſt vel pugillus

terre in qᷓͥ aut pes coꝛdis ali/
cuiꝰ.i.amoꝛ.aut oculus.i.ſol⸗
licitudo.aut auris.i.audiendi
pꝛurigo.⁊ ita de mẽbꝛis alijs

nõ iaceat.vbi em̃ nõ ſũt ſpar⸗

ſa viſcera ⁊ mẽbꝛa intima re/
pꝛoboꝝ. Pꝛoiecit em̃ intima
ſua in vita ſua.vt legit᷑ Ecci.x
Et oculi ſtultoꝝ in finibo ter⸗
re.ſicut legitur Pꝛouer. xvij.
Sic ſtrata eſt via mundi iſti
us et hmõi floꝛibo reſpſa capi
tibus ſuis.i.coꝛdibo ſpũaliter
decollatoꝝ.et mẽbꝛis interio/

rib ſpũalr mutilatoꝝ.ſed iſta

cecis ⁊ furioſis hoꝛroꝛeʒ non
pariũt:volucres ⁊ feras infer
nales potiꝰ attrahunt.iideo ⁊
gregatĩ ibi circũuolãt atq; cõ
ueniũt,ſicut legit᷑ in.xiij. Eſa.

cutt ſumus. Exeis igik q di⸗
rimus manmieſtũ eſt oem mõ
ſtruoſitatẽ vicioꝝ nihil aliud

elſſe q; exercitũ diabolicuʒ: ad

ducendũ miſeꝝ ſpũalr in cal⸗
uariam ſpũalem. Indignare
g̊ o fidelis dum adhuc inno/
cens es ad decollatõeʒ vł mu
tilatõem ꝑtrabi. Ecõtrario

vo pniĩe locus caluaria eſt. lo
cus iſte auditoꝛiũ eſt cõfeſſio
nũ:ibi videres ſi ſpũalibo ocu
lis pᷣditus eſſes tot aceruos ⁊
tãtos mẽbꝛoꝝ veteris homĩis
Ibi em̃ mebꝛatiʒ diſcerpitur
gladio ſpũs qͥ in ſacram̃to cõ
feſſionis oꝑat᷑. Ibi aliꝰ aureʒ
amittit cʒ auditũ maliloqo
rum deponit. Aliꝰ oculos:dq
⁊2cupiam oculoꝛũ a ſe pᷣcidit.
Aliꝰ pedes.i.pꝛauas affectio
nes ſibi aſcidit.vel vagos di
ſcurſus ⁊ illicitos greſſus co⸗
hibet. Iſte locus terribilis eſt
⁊ hoꝛrẽdus latroniba.iuſtꝭ au
tẽ ⁊ elect gratilſim. HBolga⸗
ta etiã loc?ꝰ extreme et vniuer⸗
ſalis dãnatõis accipi pᷣt.i.in⸗/
fernus:ad quẽ tota factio re/
pꝛoboꝝ de ciuitate eccle eie⸗
cta:cũ cruce iniqͥ tatᷣ ꝓpꝛie no
uiſſime ſuſpẽdenda inceſſan/
ter ducit᷑. Poteſt etiam intelli

gi omne pctm̃ caluaria, quia

in eo oĩs pctõꝛ xpo dño capi
te puatur. Vel caluaria iuxta

miſteriũ locus ipſe ad lr‚am ĩ
q̃ xpᷣs dñſ caput electoꝝ ⁊ nu
dus pepẽdit ad lr̃am. et capil
lis ſpũalibo,i,. electis pꝛimiti/
uis atq; iudeis nudatus ap/
paruit.⁊ ita nõ caput ſed cal-
uariã nudam potius ſe ibi ex

bibult. Subiungit Joha

2ðèðM

me gẽs tota. Moꝛaliter vo

nes Abi et euz crucifixerũt) pctoõꝛ cruc pctõ ſnor afligt
Miſtice in caluaria.i:mũdo tur:dum ꝑ cõſuetudineʒ q̃ſi ꝑ

ꝑſonalr cuciſix eſt:et ſpũali

3.

ter in mebꝛis rei ⁊ noĩis quoti

ieuciſigi:. Ande Apoca. pfudt'? artij ifſigunt. Etad

quanda malleatõeʒ pctõꝝ ſu
oꝝ deſideria velut claui eideʒ

xj. Et iacebũt coꝛpa eoꝝ ĩi pia latoꝛes etiam hmõi crnciſixo

teis ciuitatis magne qᷓ vocat᷑
ſpũ alr ſodoma et egipt/ vbi
2 dñs illoꝛũ crucifix eſt.Cal/
pit᷑. ORaũt ipſe crucifigat᷑ in
mẽebꝛis veri noĩs:teſtis eſt ip
ſe qͥ dixit ad Petrũ.venio ro⸗

bet hodie crucifixoꝛes: t ha⸗
bet ſuoꝝ ꝑſecutoꝛes. Et ex eo

qð ipſemet dicit ſupꝛa in. xxv
q; din vni er minis mels feci

ſtis: mihi feciſtis. Atrociꝰ au

cpeccator affigunt ? Hoct

tio atroci qnto crux cu pe ;

„ 3 V

oẽs ili qui in pctõ ſunt cruc
tirxt ſunt:teſtat dñis oſee.x⸗· Cõ ſpeii.

vel cötigitu

„

⸗ „

iſtron ſnon ſtipedia ſubtra cit e tenert. J
hundt, ſicut ipſemet dicit p ina chij latitudo eba
lachiam in. lij. Diaffiget ho fixiõe manuũ pꝑſei

den q vos ooligic mer voki mohilitas huie⸗

ſtis. in ̊ contigim te in deci⸗

res dicimus q miſeros pctõ⸗
res pctis ſuis q̃ſi dauis amo

is affigut. Hi ſunt atrociſſi

5

tantoq; atrociꝰ in pctõꝛes cru

cifigẽdo ſeuiũt interius:qᷣnto

dulcius eis blãqiunt exten?
Ehꝛiſti vo crucitſixoꝛes qdaʒ
qdãmodo ecclie dei coci tnue⸗
agnũ pinguiſſimũ vern crug

infixerũt: ⁊ paſcẽdo electoꝝ ce
tui ad ignem aſſauerũt. Pe⸗

“ 2
èsä
*

ex amoꝛe eidẽ ſe teneat. Quia

vo clauo à pedes ofi cruciſt.

ſpei ĩ eo merito accſpi q etpe
utpoꝛtat s ſullier n

n
clt ⁊ ten

Een

4
4
. EH . ”
*

2

S

4.

. KHe

domini ſaluatoꝛg. al

* —WZ S
8 S ”
ä
2ẽ 36

4

——

ZMWU

—
☛

=
—

— — —2—— — —
—

Sicut 6 vlteri⸗ bꝛachia ne/

nit extedere:ſic largioꝛẽ vl la⸗

tioꝛẽ ſinũ charitatis nõ potu
it padere. bñlicentie etlã ⁊ lar
glitiõis ſue ðᷣſideria foꝛtiſſima
pfoꝛatiõe manuũ lucidiſſime
demoõſtrauit Nibil em̃ de bo
nis q̃ a patre acceꝑat ſibi reti
nere vl manibo ſuis herere de
creuit:q̃s ineffabilis ſił chari

tas ⁊ largitas pfoꝛauerũt. De

illo ſolo verũ eſt ad lr̃am ; pᷣ

nimia largitate manꝰ habuit

ꝑfoꝛatas.Tũc unpletũ eſt qd
ðꝛ in vlt. Pꝛouerb. Manꝰ ſu

gas aperuit inopi ⁊ palmas ſu

as extendit ad paupes. Tot?
igit᷑ fodi voluit ager ille plenꝰ
cui bñdixit dñs. ſicut legitur

Geñ.xxvij.et Eſaie.ij. Abſco

dere in foſſa humo. Etipᷣe te
ſtat᷑ in Ps. Soderunt manus

fructincaret. Totꝰaſſari volu
it agn ville ſacratiſſi⸗ imus vt ni
il ex eo SPonda comederem?.
ut ipe c er at in. xij. Exodi.
ali voluit vt totu eccie
10, ben doceret. Cali
paſſiois totii voluit atrige⸗
vt nibil de ebaln in corbe

iegs 7 pedes meos. Totigi i
tur fo⸗ di voluit vt nobis totꝰ

a Cilpa vacare oſtederet:icut
in coꝛꝑe nihil vacauit a pena
Penitẽtes etiaʒ ĩ H̊ͥ edocuit
vt a ſũmo vᷣtice cogitatõis vl
q́; ad extremũ pedẽ oꝑatõnis
totalr eos occupet toꝛmẽtum
penitudis. Eo igit᷑ vſq; ſe ex
dit infectõ lãguoꝛis. Sicut iᷣ
totꝰ ði filiꝰ abijt in hᷣciũ nr̃e re
dẽptõis:totꝰ ĩ ſacrificiũ nr̃e re
cõciliatõis:totꝰĩ remediũ nr̃e
ſanatõis:totꝰ in cibũ nr̃e refe
ctõis.ſic totuʒ coꝛpꝰ eccłie: vt
vnuſ⸗ qſq; eũ imitari volẽtium
pꝰipᷣm abeat ꝓut ꝓfeſſiõi ſue
ↄgruerit. Nihil eĩ alið ẽ pnia
q́; penitẽt imo captiui redem
ptio ⁊ offenſi recõciliatio ⁊ eg̊ᷣ
tant ſanatio ⁊ cibi ſuauiſſimi
deo pᷣbatio q̃ſi agni vel hedi ĩ
veru pnie aſſatio. q; male ↄfi
xi ſut ĩ cruce ſua qͥ nec ꝑ hoꝛã
ĩ ea remanẽci:qͥ tã ſepe ð ea de
cidũt:aut foꝛte adᷣo putridi ſt
vt eos clauata ñ teneat. Heu
q;̃t videbis hmoõi qͥ in ſctõ die
paſceues cũ xpᷣo dno crucem

aſcendunt. ſeꝗ in ipſo die pa/

ſce ab ea p infirmitatem deci/
dunt vel ꝑ violentiã ſe abrũ⸗
punt: Contra dei iuſticiã faci
unt 4 de iuſticia ⁊ iudicio pe/
uſpeéſos depedeẽt. q⁸
B tra ſorfle, iuſticti audent
ttentare

tab ca damnatos

Capituläü

atq; ſuſpenſos pᷣſumat depen alterius cum triſticia ſuſtinẽt⸗

dere. Qõ ſi videat᷑ indultum cum potiſpe erigere ſe debe⸗
latronibo viſibilibus (licet nõ rent:⁊ malcari ⁊ gaudio dila
ſit)vt ſe de cruce poſt ſuſpẽſio tare. Hocẽ em̃ qd oĩino ſu/
nem ſi poſſint eripiãt.nulli tñ det doctrina xpᷣiana ſq; in tri
ↄceſſum eſt vtlatrones ð cru bulatõe leuare caput et ſe per
ce depẽdat vel deponat. Hãc ſpem erigere ⁊ gaudio dilata⸗

infuriã diuine iuſticie et iudi⸗ ri. VUñ. In tribulatõe dilata⸗⸗

cio irrogãt qͥ a ꝑagenda pniĩa ſti mihi.Et dñs Lu.xxj. His
q̃libet mõ penitẽteſ abſtrahũt aũt fieri incipiẽtibleuate ca⸗/
7 auertũt. Jllos em̃ de cruce pita veſtra. Et apls in.xij. ad
pnie cõtra dei iuſticiam ⁊ iu/ Ro. Spe gaudẽtes:in tribu
diciũ deponunt.hoꝛribilr au latione patiẽtes. Qui igit in
tẽ ⁊ miſerabiliter in cruce ſua curuant triſticia:ad extenſio⸗
pendent:imo totalr in ea con nem xp̃ᷣi dñi reſpiciãt ⁊ dilata
fixi et extenſi ſunt. Quidã em̃ tionem.de qua ipᷣemet dicit.
ſolam manũ alteram in cruce Dinũerauerunt oĩa oſſa mea
ſua affixam babent:toto reſi⸗ q.d.adeo in cruce extẽſus ſuzʒ
duo coꝛꝑe extra crucem poſi/ vt oſſa mea dinüerabilia ab
ti.q dam ſolo capite.qͥ daʒ ſo- parerent Hõ eſt igit᷑ imitatoꝛ
lo pede.Hi ſunt qͥ vł particu dñice crucis qͥ paſſus incur
lariter tm̃ penitent.vl partem uat triſticia atq; ↄtrabit᷑. He
ſolã diſcipline: aut religiouis ſtigia igit᷑ dnice paſſiõis ſeqn
quã ꝓfuẽtur habitu ſolũmo⸗ da ſunt ſicut dicit Cetrꝰ in.ij.
do ſeruãt. Hi nõ attendũt ꝙ pme canonice ſue Chꝛiſt? paſ
chꝛiſtus dñs totꝰin cruce pe/ ſus eſt ꝓ nob vobis relinqns

penderit.nec aduertere volũt exempluʒ vt ſeq̃mini veſtigia

ꝙ patibula nõ latronũ mem/ eius. aũt nudus pependit
bꝛis qᷓ magis mutilatiõe indi indicat:qꝛ in illo miſcie ſue
gent.ſed ipſis latronib erigũ cõmertio q̊ pᷣcio ſuijpſi? mun
tur. Alij vᷣo incuruati nõ ex/dum mercabat᷑:noluit eſtima
tenſi in patibulis ſuis pẽdent ri ex phaleris:⁊ ꝙ ſolus in ſta
Hiſunt qͥ tribulatõem peni/ tera crucis apendere ſufficie
tentie ſeu diſcipline:ſeu crud bat mundi pᷣclum.⁊ qꝛ nõ all

n
bat
um
pat
ſi
zi
Tap
gene

inie

— S=

—
2 .

bat q; oblationẽ eius ⁊ ſacrifi

um. Nudũ igit᷑ ſe obtulit dei

patris aſpectui.gratiſſimũ qͥ/
dẽ ſpectaculũ qꝛ ꝑ ſeipᷣm deo
pr̃i erat accepta buiſſimꝰ VUñ
c apls in.vij.ad Heb. Acce/
dens ꝑ ſemetipſum ad deũ.
Miſtice vᷣo nudus pependit
qꝛ veſte poꝛi.i.iudaico ꝓplo ꝑ

ſtra require

et noſipſos nõ noſtra deus a

nobis reqᷣrit. Hõ em̃ põt deo
gratũ vlł acceptũ offerre ſacri
ſiciũ qͥ ſe nõ obtulerit. Nihil

igit᷑ nobis ⁊ cruci noſtre ĩter/⸗
ponẽdũ eſt.hoc eſt nec arma/
tura nec veſtis.ſed e ꝓxio no⸗/
bis ⁊ ĩmediate aptãda ẽ. VUe
ſte pendentes iniurioſi ſunt
carniſficibo.qꝛ eoꝝ ſũt iure car

infidelitatẽ nudatus erat.nec nifſicij ſui veſtes damnatoꝛũ.
“ dum nouã veſteʒ. i.eccleſiã de Qui pnĩaʒ vult agere et veſte
— gentibs ſibi texuerat. Moꝛa pctõꝝ nõ exuit:nõ nudus ſed
. liter vᷣo ſicut ſupꝛa diximꝰ q̃li veſtitus qᷓ̃rit pẽdere. Ve aũt
. 8 ter repꝛobi in cruce pᷣſentium illis q̃ꝝ ſola veſtis in cruce eo
tribulationũ iã pendeãt: ⁊ in rũ pendet:q̃les ſunt monachi
Ccxruce infernali pendere debe et derici qdaʒ qᷓꝝ veſtes ĩ cru
6 ant ĩſinuat.Quantũcũq; eniʒ ce ſunt ꝑ ſimilitudinẽ ⁊ figurã
. veſtibo:auro ⁊ gẽmis hic oꝑi ¶ Veſtẽ g̊ crucifigũt q̃ oĩno ni-⸗
reeſe imo exoꝛnare ſtudeãt.nu hil deliqt. et latrones hoc ẽ ſe
di tñ pendẽet bic ⁊ pẽdebũt in ipſos ad latrocinandũ ampli
nouiſſimo, vnðᷣ Job. xxxiiij. us abire ſinũt, Interrogo te
HNõ ſunt tenebꝛe ⁊ nõ eſt vm frat qͥd meruit cuculla tua qᷓ
bꝛa moꝛtis vt abſcõdant᷑ ibi bꝛachijs mutilata eſt Silr et
q oꝑant᷑ iniqͥtatẽ. Et eiuſdem flocꝰ q capite trũcatꝰ eſt: Re⸗
“ xxvſ. Nudus eſt infernꝰ coꝛã ſpõdebis ꝓculdubio ꝙ nihil
8 eo. ? nullũ eſt oꝑimẽtũ ꝑditio meruerũt.ſed qͥd tuipſe meru
ni. Itẽ Eſa.lix. Tele eoꝝ non eris et q̃ntuʒ teipᷣm punire de
erunt in veſtimentũ:neq; oꝑi beas ꝑ ſingla hmõi cõmoue
ent᷑ aꝑiba ſuis. Docent᷑ autẽ ris. Erubeſce tantã diſtrictõ
fideles vnuſquiſq; ĩ cruce ſue nem exercere in ipᷣa ſigna vt ſi
ꝓfeſſionis debere pẽdere.Si gniſicẽt.⁊ in teipᷣm qͥ deliqui⸗
cut nos ſum? q delinmus ſti eã nõ exercere vt emender⸗
1 ſic noſipſi cruciſigendi ſumꝰ. Sʒz vt diximus ſi ufficit cis in

. 2 . l „ —
.
. .

ioſam veſteiuſticiã mendaci/ oꝛ dñice crucis ui⸗
ter exercuiſſe. Hi ſũt qͥ ſic vo ter oſtendũt. Per ↄtrariũ igi

lunt illudere dño.quẽadmo/ tur ſcire debent menſurã ſuã.
dũ michol vxoꝛ Dauid illuſit ꝓfunditatẽ ſcʒ abiſſi in quam
ſauli patri ſuo.in.xix. Regum decident. abiſſi dico ſiue pe/
pmi. Cũ em̃ dauid q̃reret d ne purgatoꝛie:ſiue gebẽnalis
moꝛtẽ:tulit ſtatuaʒ ⁊ poſuit ſu pene.et ſublimitatẽ ſuꝑbie in
per lectum dauid.⁊ pellẽ pilo q̃ euanuerunt.vbi eos manet
ſam capꝛarũ poſuit ad caput caſus irreꝑabilis a q̊ nõ adi/
eius ⁊ oꝑuit eam veſtimentis cient vt reſurgant.et longitu⸗
Ab vnoqq; igit᷑ hoĩm pᷣt q̃re dinẽ toꝛmentoꝛũ quã merue
re dñs, q̃re illuſiſti mihi ⁊ di/ runt:q̃ finem nõ habet. Etla
miſiſti inimicũ meũ.i.vetereʒ titudinẽ pᷣſentis felicitatis in
hoĩem vt fugeret. Quẽadmo quã ſeipſos ſparſerũt. His &O
dũ em̃ michol ꝓ veritate ſili⸗ qtuoꝛ crux pnie ⁊ diſciplie cõ
tudinẽ falſam exhibere volu⸗ mẽſurãda eſt ⁊ coaptãda.o
it.ſic ⁊ iſti q̃ſi deũ fallere poſ/ teſt ⁊indicare nuditas dñi ſal
ſint inopinabilioꝛi etiã mẽda uatoꝛis euidẽtiã ⁊ manitfeſta/
cio deũ circũuenire velle vidẽ tionẽpniĩe ⁊ diſciplie.Euidẽ⸗
tur. Quid aũt dicemꝰ de his ter ⁊ maniteſte vtraq; ⁊ agen⸗
q crucẽ nõ ad menſurã ſuam da eſt ⁊ ſeruanda. Nuſqᷓ; enizʒ
ſibi aptare ſtudẽt. ſed crucicu abſcõdunt᷑ patibula ſed in lo

las ſibi ↄficiunt q̃ vix etiã ap cis eminẽtioꝛibus erigunt᷑ vt

pendendis muſcis ſufficerẽt. palã oĩb apareãt.⁊ nullꝰ iu/
Hi vᷣo nõ latronibo patibula dicũ in abſcõdito ponit latrãũ
ſed potiꝰ pulicibus et muſcis culos aut malefactoꝛes alios
apte parare vident᷑. Hi ꝓcul ſed in publico et in palam. vt
dubio menſurã ſuam neſciũt pena eoꝝ ſit alijs terroꝛis ſpe
Debent em̃ cõpꝛehendere cũ ctaculum ⁊ deuitãdi ſilia do⸗
oĩbus ſanctis qᷓ ſit latitudo et cumẽtũ.Qð totum ↄtra ilos

lõgitudo ⁊ ſublimitas ⁊ ꝓfü/ dicimꝰ qͥ tm̃ in abſcondito pe

dum.ſ.ſapie dei ſublimitas. nitentiã agere volunt. Hi ſũůt
logitudo ſpei. latitudo chari⸗ qͥ veſtiti bendent in cruce pe⸗
tis pfundũ humilitatꝭ: qᷓ qtu nitentie:qſi em̃ qᷓdaʒ veſte cö

—0

bꝛachia euide

munis ſe cõuerſatõ

runt ſimilitudine:timẽtes cru
cis ſue obpꝛobꝛiũ qð erat eis
potius amplectendũ.Qui au

tẽ vltra mẽſurã ſuam crucis ſi
bi parant patibuluʒ:attẽdant

quia xpᷣs dñs poꝛtare potuit
crucẽ in q̃ poſtmodũ eſt ſuſpẽ
ſus ⁊ cõfixus quaſi metiret᷑ vi

res ſuas in poꝛtando. Seqͥ
tur(Et cũ eo alios duos hinc

et inde) fm Johannẽ (mediũ

auũt Jeſum) Duo latrones iu

xta miſteriũ duo populi ſunt

iter ̊s mediꝰ dñs ieſus cruci

figit᷑ qui ꝓ ſalute vtriuſq; cru
cem ꝑtulit.ſed alter in ipᷣa cru
ce tremit ⁊ confitet᷑ ⁊ oꝛat ⁊ ſa
lutn; ꝓmiſſionẽ ab illo obtinet
⁊ hic gẽtilis pplus. Reliquus
aũt.i.iudaicus ꝓplus:⁊ cruci/
fixo domĩo ĩſultauit et adhuc
blaſphemus ꝑmanet.Vel ali

ter totũ gen? humanũ in cru⸗
ce pñt miſerie eſſe maniſeſtũ

eſt: ſed potius ꝑs ei a dextra
parte dñice crucis crucifixa ẽ

que ꝑ pᷣſentiũ flagelloꝝ diſci/

plina erudit᷑ ad hũilicatem et
ſidẽ ſuſcipit ⁊ xðᷣin dñm inte⸗
gre cõfitet᷑.hec eſt pars electo
rum cui de ipſa cruce ſua ſalu

tem xps dũs repꝛomitiit ⁊ q̃⸗
Kiteltamento legat: ⁊ ipſa moꝛ

is operue

te ſua teſtamentũ pacis ⁊ ſalu

tis eidem cõfſirmat. Reliqua
vᷣ pars a ſiniſtris crucifigit᷑.
et ſicut ſupꝛa diximꝰ ipᷣm nec
crucis ſue patibulũ humiliat

aut erudit qͥn potius de ipſa

cruce ſua inſultare non ceſſat
domino dich vel fach. M

raliter ᷣo in medio crucifixo⸗

rum: crucifixus dominꝰ Je⸗
ſus in medio penitentiũ peni

tentiam eſſe agendã:et in me

dio diſciplinatoꝛum diſcipli⸗

nã eſſe ſeruandam docet. Ali
as em̃ leſionem et ſcandalum

alioꝛum et periculum ꝓpꝛium
non effugiet. VUnde Ecẽi.xiij
Omnis caro ad ſimilẽ ſui cõ⸗/
iungetur ⁊ oĩs homo ſimili ſi
bi ſociabit. Et iteꝝ. Sic cõi/
cabit lupus cũ agno aliqñ ſic
pctõꝛ iuſto.Et itexque cõica

tio ſctõ homĩ ad canẽ. Silr⁊
eiuſdẽ. xxvij. Volatilia ad ſi⸗

bi ſilia cõgregant᷑. Et Sene
ca. Nihil tã fugiendũ q; diſſi
miliũ ſocietas.Quia vo duo
cũ xpᷣo dño crucifixi ſũt mo/

raliter nobis inſinuat᷑ mũdũ

et carnẽ nos nobiſcuʒ debere
crucifigere.ſic docʒ apls pmo
ð carne i.v.ad gal.Qui aàt xpi
ſunt carnẽ ſuã crucifixerũt cũ
vicijs 2 9cupiſcetijs. Et in ſe
5es

S

Capitulũ
quenti eiuſdẽ.ꝑ quẽ mihi mũ
dus crucifixus eſt ⁊ ego mun
do. Caro igit᷑ velut latro vnꝰ
cruci diſcipline affigẽda eſt a
dextris.qꝛ ei ſalus ꝓmittit᷑:et

ei veraciter dicit ſpũs cruciſi
xus:hodie mecũ eris in ꝑadi
ſo. Hodie:q̃ vtiq; eſt dies glo
rie:cuius diluculũ gratia pꝛe
ſens eſt. Diluculũ em̃ ad dieʒ

ꝑtinet ⁊ de die eſſe videt᷑.Ca/

ro aũt nõ niſi cruciſixa hono
rat ſpũm aut eidẽ obſequit᷑. ſi

cut ⁊ latro dexter in ſola cru⸗

ce legitur dño credidiſſe ⁊ ho

noꝛẽ eidẽ ↄfeſſionis ibidẽ ſo/
lũmodo impẽdiſſe. Sic ⁊ ca/
ro ante crucifixonẽ ſꝑ rebellat

aduerſus ſpũm Crucifixa vᷣo

2⁊ D diſciplinã edomita ⁊ ſub/
acta:⁊ ſi nõ voce humili:tñ ⁊

mãſueto obſeqͥo de regni cele
ſtis cõione ⁊ participio depꝛe
cat᷑. Latro vᷣo ſiniſter.i. mun

dus:cuius ⁊ gaudiũ eſt ſoluʒ

pᷣſentis felicitatis illuſio atq;

mendaciũ xpᷣo factis inſulta/

re nõ ceſſat ⁊ crucẽ ei irridere
Verbis aũt xpᷣo dño in ſuis

adhuc bic cruciſixo.hoc ẽ cru
cem eius ꝑ imitationem poꝛ/
tantibo: expꝛobꝛare nõ ceſſat:
miſeros eos iudicãs qͥ tꝑalis

miſerie cõpendio lõgitudinẽ

infernaliũ ſupplicioꝝ redimũt
⁊ mũdane iſtiꝰ vanitatis imo
illuſiõis nocturne ſomnio dũ
eam abijciũt: eternã felicitatẽ
mercant᷑. In medio ̊ duoꝛuʒ
latronum crucifigit᷑ ſoũs qui
in medio carnis et mũdi cru/
cifixoꝝ tñ cruceʒ ſue ꝓfeſſiõis
ſuſtinet. Crux carnis vt di/
ximus diſciplĩa eſt.de q̃ mul⸗
ta iam diximꝰ. Crux vᷣo mũ⸗/

di calcatio eſt ⁊ cõtemptus il/

lius. et ſunt velut eius q̃tuoꝛ
bꝛachia hic. Pꝛimũ eſt cogi⸗
tatio falſitatis et vanitatis illi
us.et eſt bꝛachiũ iũlð velut ra
mus pᷣciſus de ligno ſcientie.
Secũdũ bꝛachiũ eſt ⁊ dextꝝ
deſideriũ eternoꝝ:ſuꝑ oĩa em̃
mundi amoꝛẽ in nobis moꝛti
ficat amoꝛ eternitatis. Terci
um vo bꝛachiũ ſcʒ ſiniſtrum
aſpernatio ⁊ cõculcatio ꝑ con
temptũ vilitatis ipſiꝰ. Quar/
tum vᷣo bꝛachiuʒz ⁊ pꝛincipale
huius crucis lignũ qð totum
mundi ſuppoꝛtat patibulum:
moꝛtis meditatio eſt: et viuax

illius memoꝛia. Facile em̃ vt

agit Hiero. cõtemnit omnia qͥ

ſe ſemꝑ cogitat moꝛiturũ. Si

q̃tuoꝛ virtutib his ſeu donis
pᷣditus fueris:nõ ſolũ cruceʒ

7 patibulũ mũdi in teipſo ere

— —— — — — — — LC — õ

. 2— — —

- — — —

riſti ſed etiã ill crucifixiſti et

adeo tibi crucifixus eſt:vt ad

te nec manũ nec aliud moue/ V
re audeat ſeu valeat NHec põt mus ⁊ moꝛtui ⁊ ipſe nobis.et
oino ad te accedere ſed q̃ſi fi/ qcqͥd viuit in nobis moꝛtuuʒ
xus ⁊ moꝛtnꝰin iſto tenet᷑ pa⸗ eſt ⁊ ecõuerſo mũdo: intellige

tibulo. C ſi adhuc tibi ꝑ co⸗

glulltatiões loquit᷑ ſuggerens ſe
aliqͥd eẽ qðᷣ amari ⁊ expeti de
beat.hoc em̃ ⁊ ꝑ ipſas vanas

cogitatões nobis plerũq; lo/

qtur p linguas hoĩm mun⸗
danoꝛum. Time cogitatiões

iſtas velut rugitũ beſtie ſeuiſ⸗
ſime.eſt eniʒ crudelioꝛ ceteris

beſtijs amoꝛ mũdi.ſicut dicit
Augæ,ſuꝑ.xiijad Ro. Tunc
ergo pmũ moꝛtuũ eſſe mũdũ
ggnoſcito:cum ruglre deſierit
fera iſta peſſima: ſiue ꝑ cogita
tieones ſiue ꝑ fauces hoĩm q̊s
foꝛauit. Reſtat igit᷑ vt eã moꝛ
llfices vt ſaltẽ in te rugire de⸗
ſlinat. Oſi ⁊ hoc nõ pꝛeuales
eſto tñ eideʒ cũ aplo crucifixꝰ
teliã moꝛtuus vt eã nõ audi
ags nec videas,.hocẽ ſuggeſti⸗
onibus ei“ nullaten? credas.
Falſiſſima em̃ ſunt oĩa q̃ ſug
gerit.ſi hoc nõ valuerꝭ:ſal
tenm teipᷣm de cruce nõ depo/

nas.hec clauos lanctoꝝ deſi⸗

Aerioꝝ qbo teneris auellas.fi/
Kunmte tene imo cõſixuʒ ytad

ißm nullatenus mouearis, et
liꝑ ↄcupiaʒ nõ appꝛopinqᷓs
In hoc ꝭ mundo crucitixi ſu

in eo ꝙ müdus eſt. hoc eſt in
maligno poſitus. ſicut ſcribit
Joh.in.v.pme canonice ſue.
BSequit᷑ (Scripſit aũt ⁊ ti
tulum Pilatus ⁊ poſuit ſuper
crucẽ.) Math.aũut ita habet.
(Et ipoſuerũt ſuꝑ caput eius
cauſam ipſiꝰſcriptã Hicẽ Je
ſus naʒarenus rex iudeoꝛuʒ)
Recte dicit Oath. impoſue
runt ſuꝑ caput eiꝰ⁊c̃. Hec emrſm

erat cã quare patiebat᷑ ⁊ mo⸗

riebatur.quia ſcʒ ipſe erat Je

ſus.i.ſaluatoꝛ.⁊ naʒarenus.i.

floꝛidus vel mũdus vł vnctꝰ

vel virgultũ. et qͥa erat rex iu/

deoꝝ.i.recognoſcẽtiũ ſiue cõ⸗
fitentiũ.Quia em̃ ſaluatoꝛ qd
eſt nomẽ officij ex officio ha⸗
bebat etiã ꝑ moꝛtẽ ſaluare:cũ
ſalus ſuoꝝ moꝛtè eiꝰ reqͥreret.
Moꝛtẽ igit᷑ vt fideiuſſoꝛ pꝛo

mũdi ſaluatiõe exoluit ⁊ q̃ſi ꝓ
latrone iã iudicato ⁊ damna⸗

to iudex ipᷣe miſericoꝛdiſſimꝰ
ſubijt. De fideiuſſione ipſius
Eſa.xxxviij.Oñe vim patioꝛ:
reſponde ꝓ me:Et ipſemet in

Capitulum

pᷣs.Que nõ rapui tũc exolue/
bam. Et iteꝝ.Ecc̃i xxix. Gꝛa⸗
tiã fideiuſſoꝛis ne obliuiſcarꝭ
dedit em̃ ꝓ te aiam ſuã.Et qꝛ
mũdus ideo velut agnꝰ ima⸗

culatꝰ ꝓ mũdi recõciliatõne a

deo patre ſacrificiũ in odoꝛes
ſuauitatis ſuſceptꝰeſt. Sicut
et de eodẽ dicit pater.xlij.Eſa
ie.Ecce ſeruus me?ſuſcipiam
eũ:electus meꝰ cõplacuit ſibi
in illo aia mea.Et ipſemet de
ſe in pᷣs. Holocauſtũ ⁊ p pctõ
non poſtulaſti.tunc dixi: ecce
venio qui ſolus ꝓ totius mũ

di peccatis ꝓpiciatio ⁊ ſacriſi-/

cium eſſe ſufficio. Deinde qꝛ
vnctus pꝛimũ in ſacerdotem
ex debito ſacerdotalis officij
offerre debuit ſaltẽ aliq̃d mu/
nus ⁊ hoſtiã.Ois em̃ põtifex
vt ait aplus ad Heb.viij. ad
offerẽda munera ⁊ hoſtias cõ
ſtituit. VUñ ⁊ neceſſe eſt eũ ha
bere aliqͥd qð offerat: Pꝛo in
ſu fficientia igi ſacerdotũ:ſa/
cerdos ipſe dei filius cõſtitu/
tus eſt.⁊ ꝓ ſufficientia cetera/
rũ hoſtiaꝝ factus eſt ipſe ho⸗
ſtia ſacratiſſima qͥ ꝑ ſpm̃ſctm̃
ſemetipᷣm obtulit ĩmaculatuʒ
deo. Quia vᷣo rex ſiue vnctus
in regez:ad ipᷣm merito ꝑtinu
it decertare ꝓ regno. et maxie

bat᷑ ad iĩtelligẽda miſteria t
ſiõis:⁊ ſalus etiã ꝑ iſtã pᷣſtaba

ꝓ regno eterno:cuiꝰnõ erit ſi/
nis:etiaʒ cũ tꝑalis vite ſue ꝑi/
culo. Recte ergo dictũ eſt ab
eunãgeliſta Macheo qꝛ(impo
ſuerũt ſuꝑ caput eiꝰc.Cau⸗
ſam em̃ paſſiõis eiꝰ ⁊ moꝛtis:
aſſumptũ ſaluãdi officiũ et ſa:
cerdotale ſimł ⁊ regale miſteri

um:pia fides eſſe nõ dubitat.

Oð aut Joh. dicit qꝛ (ſcrſp ſit
titulũ pilatus ⁊ poſuit)reuera

recte notanit titulũ q̃ liber gr̃e

T liber teſtamẽti noui ⁊ eterni
id eſt crux ipſa vel paſſio eius

que totã gratie eruditionẽ cõö o

tinet:titulatus eſt ⁊ illũinat·
Attẽde titulũ:et totiꝰ libꝛi in
tentionẽ intelligis.ſicut ⁊ iam
ꝓ parte expoſuimus. Hũc au
tẽ titulum Pilatus.i.os mal-
leatoꝛis qͥ fabꝛicatus eſt aur-
rã ⁊ ſolẽ:ſcripſit.et ſuꝑ cruce,z
poſuit.qꝛ ipſe ſolus paſſionis
ſue miſterijs titulũ fidei q̊ in⸗
telligeret᷑ impoſuit. Qð autẽ
trib linguis titulꝰ ile ſcriptꝰ

eſt:aꝑte ſignificat:qꝛ trib ilis

generibo hoim aditus pande
miſteria pal⸗

tur. Moꝛalr vo iudex pnia

lis ſuꝑ caput penitẽi hoc eſt

intẽtionẽ tituluũ debet ſcribere
vel ſuꝑ intellectũ ſidẽ. JFides

2 ==

olum (XXXI

ĩ em̃ titulus eſt totiꝰ xpᷣiane reli moꝛatiõe ea ipſe legat. quẽad
gionis ⁊ illũinatio qͥ ipſa xpᷣi modũ ulle qui dicebat. Pctm̃̃
⸗ ana religio tẽdat apiens.et qᷓ meũ me eſt ſo. Et hoc trib
o cã ⁊ qͥs linis et q materia eiuſ linguis.qꝛ ĩ coꝛde eiꝰ debet eẽ
⸗ de ſit in intellectu ſeu intẽtõne ſcpᷣta cã eiꝰ ꝑ memoꝛiã et ĩ oꝛe
penitetis ſcribẽda eſt ipſiꝰ ſa⸗ ꝑ ↄfeſſionẽ ⁊ in oꝑe ꝑ lugubꝛi
tu cramẽti pnie fides. VUel idem tatẽ ſiue lametatõis hũiliatio
en hic ipſe titulus.ſ.vt intẽdat ꝑ nẽ. Siue ĩ trib viribo aĩe. In
n ipam pniam ſeqͥ Jeſum naʒa pma q eſt ronabilis ꝑ reme⸗
renũ rege iudeoꝝ. Vel vt in- moꝛatõem vt diximꝰ In ſecũ
tẽdat ſibi pᷣſtari ſalutẽ ⁊ mun⸗ da q̃ eſt ↄcupiſcibilis ꝑ dolo⸗
N diciã ⁊ vnctõeʒ gr̃e ⁊ regnum rem ⁊la mẽtatiõem. In tercia
n eternũ. Hoc igitur addiſcere id ẽ iraſcibili ꝑ irã ⁊ deteſtatõ
3 debẽt ludices pnĩales ſiue cõ nẽ. In his em̃ tribo q̃ſi tripli/
feſſoꝛes vt in capitibo.i.coꝛdi ci ſcriptura euidenter pctã le
bus vel intẽtiõibo ſeu fide pe- gunt᷑ hoc ẽↄgnoſcunt᷑. Una
nitentiũ firma credulitate iſta tm lingua cãm ſuam ſ- criptaz,
n ſcribãt. Alioqͥn crux pnie nõ habet:qͥ ea qͥdem recolit ſ̊ ea
n habet titulũ.⁊ iõ deeſt ei qrtũ mime luget vel deteſtat᷑. At
1 bꝛachiũ qð ſibi vendicauit ti tendendũ aũt eſt qꝛ tituli illũ
tulus. S; ⁊ ſine titulo iſto pe ſalutis 2 vnctois et regni:cru
4 na qͥ lem ſuſtinet᷑ ſed pnia nõ cis extremitas et ᷣtex obtinu
3 agit᷑. Dilr ⁊ cã ipſius penitẽ/ it.qꝛ nõ cruciatꝰipſe ſalutẽ ob
tis iuxta verba Mathei ſuꝑ tinet.ſʒ intetio 7 linis illiꝰ. Ti
. caput.i.ſuꝑ intellectũ cius po tulũ ſue dãnatõis cruci ſuc in
. nẽda eſt ſcripta.⁊ boc memo- ſcriptũ poꝛtant de quibus di
ria firmiſſima. Cauſa aũt iſta cit dñs in.ix. Jere.vt iniq age
en pctõꝝſuoꝝ vniuerſitas ⁊ eter rent laboꝛauerunt. Silr ⁊ ülli
* na eius recuꝑtõem intẽdit fe⸗ qͥ quaſi fures : homicide pa
4 licitas. Hec igit᷑ duo q̃ſi qᷓdã tiuntur.hoc eſt: p ſuis ſceleri⸗
crucis.i.pnie ſue titulũ ⁊ cam bus nec paſſiones etiam me⸗
4 in ipo cruc vertice.i.pnie ini nias patienter ſuſtinent. Qui
tio ſen capite ſcripta debet ha auũt vt cpianꝰ Gẽ vel ꝓ ipſo i
9 bere qͥ peniet: vi crebꝛa reine tulo xpianitatis a fidei ꝑſecu

Capitulũ

toꝛibus aut alijs pia intentio nant᷑ ⁊ gliam crucis ⁊ xpire/

ne xpᷣm dñm ſua cruce ſequit᷑ gnũ euacuare. ſed manet ſcri
Et hoc eſt qð dicit petrus in ptura ĩmobilis ⁊ ſtat glia cru

liij. pme canonice ſue. Nemo
veſtꝝ patiat᷑ quaſi homicida
aut fur.aut maledicus:aut ali

enoꝝ appetitoꝛ. ſi aũt vt xpᷣia-
nus nõ erubeſcat. Q aũt rex
iudeoꝝ.i.cõfitentiũ aut reco/
gnoſcentiuʒ xpᷣs dũs a pilato
ſcribit᷑. recte quidẽ.qꝛ em̃ nõ
oↄſitent᷑ nec recognoſcũt.i.nõ
cognoſcũt intellectu nec reco
gnoſcũt affectu xpᷣm:dũm re/
gem hut diabolũ.ſicut habet᷑
mnrie Job doſe eſt rex ſuper
oẽs filios ſuꝑbie.Et.ix. Apo
cal. Locuſte habebant ſuꝑ ſe
regeʒ angelũ abiſſi.cui nomẽ
hebꝛaice abaddon,grece aũt
apollion.⁊ latine hũs nomen
exterminãs. Locuſte qꝝ vola
tus cito decidit ſunt repꝛobi.
òjad hoc eleuant᷑ vt decidant
Sequit᷑ in verbis Johãnis
(Huũc ergo titulũ multi iude⸗
oꝛũ legerunt.qꝛ ꝓpe ciuitatem
erat locus vbi crucifix?eſt Je
ſus. Dicebant ergo: noli ſcri⸗
bere rex iudeoꝝ.ſed qꝛ ipᷣe di
xit:rex ſum iudeoꝝ) CX ponti
fices iudeoꝝ legerũt tituluʒ et
mutare intendũt: manifeſte ſi
gniticat:quia fidẽ puertere co

cis:qua etiã frõtes regũ ⁊ im

peratoꝝ titulant᷑ ⁊ fideliũ mẽę
tes illũinant᷑ et inſigniunt᷑ v

dei domus vt tẽpla vt domꝰ
religioſe. Nunc aũt reuerta

mur ad ̈ba Mathei aͤb⸗ di

cit inſultatões ⁊ obpꝛobꝛia q̃
dño ĩ cruce pẽdẽti expꝛobꝛãt.
(Pꝛetereũtes inqͥt blaſphe
mabant eũ) Recte dicit pᷣtere

untes.qꝛ reuera pᷣter viãõ que

xpᷣs ẽ eũtes. pᷣterit em̃ oĩs qui
pᷣter eum vadit.(Et blaſphe⸗
mabant eum mouẽtes capita
ſua) quoꝝ typũ gerunt omes
repꝛobi ⁊ mũdi amatoꝛes eo
ipſo ꝙ pᷣtereũtes ſunt.hoc eſt
pᷣter viam euntes.pᷣtereũt em̃
cum pᷣtereũtibo ⁊ trãſeũt cũ re

bus tranſeũtibo.? ad xm do
minũ qͥ in oĩbo penitẽtibo ⁊ di

ſciplinatis:imo generalr chꝛi
ſtianis in cruce pẽdet.ad hec
em̃ pẽdere ſe reputat:nõ qͥ deʒ
ſonalr ſed cõione charitatis
q̃ ſua ſunt oĩa qᷓ ſuoꝛũ ſunt.ſicẽ
iã ſepe diximꝰ. Hi ů̊ blaſphe⸗
mant eũ in ſuis.licet ſpeciali/
ter ad hereticos:iudeos:pa/
ganos illð ſpectare videat᷑ q
crucifixũ adhuc blaſphema/

SNA☛ ☚ —

re nõ deſinũt.xp̃ bam aĩam vulnerat.qͥd ſtul⸗
pẽdentẽ blaſphemãt:qͥ cũq; q̃̊ tius qᷓ; vł ad modicũ ſeiſßᷣm a
libet mõ tribulatos irrident: repugnatõe ⁊ defenſiõe ſuſpẽ
maxime ſi chꝛiſtiani fuerint qͥ dere.gladiũ tribulatiõis gut⸗
tribulant᷑. Similxr ⁊ qͥ de tri/ turi tuo hoſtis admouit:et tu
bulatione alioꝝ ex malignita de furioſoꝝ cogitas deliramẽę
te gaudẽt. Qð vᷣo ſequit᷑ mo tis.Qð aũt ſubdunt ( Nach
uentes capita ſua) repꝛobis q deſtruis tẽplum dei et in tri
optime ↄgruit.qͥ capita ſua.i. duo illð reediſicaſ VUeꝝ adẽ
coꝛda in rebo mobilibo et tran eſt qð ipſi ſubſannãt.qꝛ tẽplũ
ſitoꝛijs defixerũt. Et ideo cuʒ dei hoc eſt coꝛp ꝓpꝛiũ nõ agẽ
eis neceſſe hũt vt moueãt ca/ do qͥdẽ ipᷣe deſtruebat.ſed de
pita ſua,i.coꝛda.motꝰhmõi ẽ ſtructõeʒ ⁊ diſſolutõeʒ ab aia
cõcuſſio capitis q̃ ſignum eſt ſpõte ſuſcipiẽdo ⁊ apꝛobãdo
veſanie ⁊ furoꝛis.caput enim ⁊ in triduo illud idẽ reedifica

qð totũ reſiduũ moderat᷑ ⁊ re
git:in motu decet eſſe cõpoſi⸗

tiſſimũ.qᷓnto ̊ foꝛtiꝰ ipᷣm coꝛ

tanto eiꝰ puidẽtie ⁊ imꝑio ce/
tera oĩa ſubiecta ſunt. Qð au
tem xpᷣs dñs reſpõdiſſe nõ le
git᷑ blaſphemãtibo:tria nobis
inſinuat. Pꝛimũ ꝙ nulla ha
bena eſt diſputatio vl alter⸗
catio cũ inſanis ⁊ mẽte cap.
Secũdo qꝛ in tribulatõe oꝛa
tioni ⁊ grarũactiõibo potiꝰva
candũ eſt.Tercio qꝛ in certa/
mine martirij aut etiaʒ alteriꝰ
tribulatõis tota diligẽtia imo
totalr docuit eſſe victoꝛie inſi
ſtenduʒ. Dũ em̃ gleba coꝛpis
p toꝛmẽta aſtringit᷑. dũ gladi
us hoſtilis doloꝛiby paſſionũ

uit: dũ tercia die glioſum illoᷣ
fecit. Et generalłr iſtud veruʒ

eſt. qꝛ neminẽ ĩ dei tẽpluʒ xps

dñs edificat quẽ nõ pꝛiꝰ q̃ ad
veteris hoĩs edificiũ deſtru/
at.ſicut expᷣſſe de illo ꝓpheta⸗
nit ſctũs ſymeõ ĩ.ij. Cu.dicẽs
Hic erit ĩ ruinã ⁊ reſurrectõʒ
mltoꝝ.Qðõð aũt dicũt(ſalua te
meipᷣm)vox dilirãtiũ ẽ.q̃ſi tũc
ipᷣe ꝑdiret᷑ qͥ veſtẽ veterẽ h eſt
vetuſtatẽ penalitat depone
bat vt gliaʒ nouitat̊ aſſume⸗
ret. Has expꝛobꝛatõnes pᷣui
dere videbat᷑ Jer ꝓpha.ĩ.xiiij
Quare inqͥt futurus es velut
vir vag?⁊ foꝛt qͥ nõ pᷣt ſalua⸗
re:? Hoc ẽ igit᷑ qdð ſuadere ni⸗

teban? ꝑ oꝛa blaſphemoꝝ. de

mones ſcʒ vt ſemetipᷣin ſalua
ret:q̃ſi puidẽtes iam qꝛ moꝛs
eius ſalus erat electoꝝ et vole
bant granũ in terra cadẽs nõ
moꝛi vt ſoluʒ maneret. Juxta

granũ frumẽti cadẽs in terra
moꝛtuũ fuerit ⁊c̃. Nolebat di
abolus ſolui pᷣciũ redẽptiõis
nr̃e vt captluos nos in ſempi
ternũ detineret. VWolebat au⸗/
ferri ſacrificiũ nre recõciliatõ
nis vt ioffeſos ſꝑ ei fuire lice
ret. Nolebat bibi calicẽ paſſi
onis ⁊ antidoti:q̊ oẽ venenuʒ
ciꝰexpurgãdũ erat. Eſcã moꝛ
gere ceꝑat hũane.ſ.nate ĩ xpᷣo
dño ⁊ hamũ qͥ̊ capiebat᷑ ſctie
bat:et iõ moliebat᷑ fauces re/
trahere. Mare rubr.i. xpᷣi ſã
guinẽ ſuꝑ ſe iundãs videbat:
7 ĩminentẽ ſibi ſubmerſionẽ e
ꝓxĩo cernebat. ⁊ iõ ſiccatõem

eiꝰ atq; diuiſionẽ ꝓcurare ſtu

debat. In certamie illo infe⸗
rioꝛẽ ſe cõſpiciens ꝑ blaſphe/
mos de pace tractabat. Et ſi
diligentius v̈ba iſta blaſphe/

mãtiu attẽdant᷑:oĩbo eiſ malũ ſtametũ etne btitudis ſcriben
dũ tiebat ſidelibꝰ:⁊ extiguédun

motũ vt vulgo ðꝛ dicebat di⸗
abolus. dũ em̃ de cãpo certa
minis fugere pꝛocurabat: ⁊ a
certamie plane deſiſtere vole

bat:qͥd allud ꝙ; victũ ſe ↄfite/

bat ⁊ xpᷣm dum elſe victoꝛem

cdlauatas manꝰ vt ũ effugeret
et claui illi gᷣ illuʒ xpo dño fa

cti ſunt clana qᷓ illũ ↄtüderet.
noꝛn vr onz mma! ta (Si filiꝰinqunt dei es deſcẽè⸗
illð q̊d legit᷑ in.xij. Joh. FHiſi

de nũc ð cruce) Pꝛo liberatõe
ſua ſatagebat diabolꝰ qͥ ĩ cru
ce ↄfixꝰpẽdebat ⁊ xpᷣi ſanguie
mergebat᷑ velut diluuio mar
rubꝛi.ſic ſupꝛa oñdimꝰex.xxv
Eſa. Jpᷣa em̃ ſuſpẽſio dñi ſal
uatoꝛis in cruce:pꝛecipitatio
erat diaboli. ſiẽ legit᷑ ĩ eodem
Eſa. Pꝛecipitabit moꝛtẽ in ſe
piternũ. Et ipſa clauatio ma⸗
nuũ dñi ſaluatorꝭ alliſio erat

manuũ diaboli.ſic ibidẽ legi

his vᷣbis Et humiliabit gliaz
eiꝰcũ alliſiõe manuũ eiꝰ. Hoc
ẽqð dicebat apls iij.ad Colk
Et ipᷣm cyrographuʒ tulit de
medio:affiges illð cruci:expo

liãs pncipatꝰ ⁊ ptãtes tràſdu·

xit ↄſidẽter palã triũphãs eol
in ſemetipo. Holebat ſangui
nẽ fluere diabolꝰq̃ iã videbat
nfr̃e dãnatiõis ſniaʒ eẽ delẽ.da

atq; cyrogphũ q̃ libꝝ gre ⁊ te

ſtametũ etne btitudis ſcriben

e pctõꝝ qð ille iſuſflareñ cel
ſat incẽdiũ:⁊ diluẽdas eẽ ſoꝛ2⸗
deſpctõꝝ ⁊ caracteres ſue tur

pitudis:tituloſq; T iſignia ſue·

dãnatõio, er lilez ſuggeltio

— ⏑ ——

— —

nemlij ſuggeſſit deſcedere de ⁊ ophũilitat ꝗᷓ diaboli cu
cruce diabolꝰ:vł pnie vl diſci cabat relinq̃t.( Si rex iſrłẽ ð.
pline:qi ð cetero ñ ect eis ne/ nũc ð cru. ? cre. ei) Mira ſtul
ceſſaria. eo eis pterita meni ticialſi rex irk deſiſtat certa⸗
ta ad ſalutẽ ſufficerẽt.⁊ qͥtidie re ꝓ iſrł et cedat hoſtibo eiꝰ vt
idipᷣm ſuggenit ticautos ſedu ſit eis iſrł ĩ diſſipatõeʒ ⁊ capti
cit. Nuſq; em̃ alibi ſalꝰẽ xpᷣia uitatẽ.(ſi rex iſirłẽdimittat ſce
no niſi ĩ cruce. Ad cruc eiñẽ pty qð vtiq; cruxẽ: ſiẽ ondi
fas accedere diabolo. vñ ⁊ ſo mꝰ,. (i rex iirł ẽimittat bacu
lã crucẽ et aquã bñdictã vul- lũ in q̊ p iſrł puꝗt velut ꝓpug/
go ðʒ tiet diabolꝰ. Hmõi igit᷑ toꝛ ad ſaluãdũ.QOõ t dicũt( ?æ

vt ð cruce deſcẽderet. Mira
bilr autẽ allegabat õᷓ ſe ꝑ eos

boĩbo ſuadet arcẽ ſue mũitõiſ
relinq̃re:⁊ ab vrbe ſue foꝛtitu
dis eos nitit᷑ abducere. Quo
tiẽs igit᷑ talia eis ſuggerit dia/
bolꝰ:remĩſcant᷑ xᷣm dũm nul
lis hmõi ſuggeſtiõibo ꝑmotũ

diabol? dicẽs ( Si filiꝰ dei es
deſcẽde ð cruce) q.d.ſi filiꝰ vᷣi
es: mãdatũ ði pris ne ipleas:
72 P reg eiꝰ ⁊ hereditate tua re
uocãda ⁊ reꝑpanda certare de
ſine.q̃ſi dei filiꝰ pᷣter mãdatuʒ

credi?eipuerſiſſime dict.q.do.
crediꝰei qꝛ filiꝰdi ẽ:ſi pr̃is ðſi⸗
ſtat ĩplere mãdatũ.qꝙ vᷣo ſeqͥt᷑.
(Idip̃m ãt ⁊ latrones qͥ cũ ip
ſo crũcifixi erãt ĩpꝛoꝑabãt ei)
ab initio qͥ dẽ factũ ẽ iſtð. Sʒ

xpᷣo dño miſerãte alt tãdẽ viſi

tat?c. Nota ꝙ fidẽ ſuaʒ nõ vt
donũ offerũt imo neq; vt fidẽ

ſz ſub cautõe miracli ⁊ ꝓ ea o

timoᷣi pᷣciũ expetũt. moꝛs em̃
dñi ſaluatoꝛis quã ipᷣi ꝓ fide
ſua expetũt totiꝰ mði pᷣciũ eſt.

volebãt igit ieſtiabilr in Zctu

dᷣi pris crucẽ potuerit aſcẽdiſ illo ⁊ negociatõe circũuenire
ſe. (Et ſncipes ſacerdotũ il/ eũ.⁊ H̊ ẽ qð ipᷣe pᷣdixerat Oſee

ludetes cũ ſcribis et ſenioꝛibo xj. Circũuẽit me effraiʒ i neg.

dicebãt, alios ſaluos fec ſeig⸗ ⁊ in dolo do. iſrl. Sʒ reuerta
ſuʒ ũ hᷣt ſaluii facere. ſi rex ir mur nẽ ad vᷣba Jo. Milites
ẽ deſcedat nũc ð cruce ⁊ credi ̊ inqͥt cũ crucitixiſſet eũ acce/

mꝰ ei.cõfidit ĩ deũ:liberet euʒ per᷑̃t veſtim̃ta eiꝰ⁊fecert qtueꝛ

nũc ſi vult.dixit em qꝛ filiꝰdei ꝑteſ vnicuiq; militi ꝑtẽ ⁊ tũicæ?

ſum) Ad h̊ tota diaboli tẽdit Aidet᷑ plãe qnq; veſtim̃ta ba

oꝛõ vt potefia rps diis exerat bui

2

le:tuicã.ſ. ⁊ alia qᷓtuoꝛinul

lo cm̃ mõ videri põt palliũ in luit vniuerſas natões veſtiri.
qtuoꝛ ꝑtes diuiſum.eo ꝙ q̃li/ ſicut dicit in.vj.Ecc̃i. Stola
bet pars eiꝰ eſſet inutilis par/ glie iduit eũ.De hactela vni
tientibo. Idẽ eſt manifeſte vi/ dcuiq; excidit dñs veſtem ꝓut
dere de capa ⁊ colobio ſiue ſu ei cõgruit.Pannũ iſtũ in no/

ptu nicali ⁊ linea:ſi foꝛte ⁊ line uo teſtamẽto fecit purpuram
am habuit. Quia igit᷑ ſuꝑ his dũ q̊damodo ꝓpꝛio ſanguine

ſacer text/ nobis nihil deter/ rubꝛicauit: ⁊ multiplicibo ex/
minat. nihil ſcripture ſctõꝛuʒ poſitiõibo ſꝑ luſtrauit.et auro

ediſſerunt:q;q; ⁊ capã habuiſ ſpũalis intelligentie q̃ſi aureo

ſe credat᷑quã ⁊ qͥ dam habere filo in ea oẽs floꝛes virtutum
ſe dicũt. Palliũ vᷣo ⁊ collobi/ oĩa volatilia cõtemplationuzʒ
um ſiue ſuꝑtunicale et veſtẽ li intexuit. Moꝛalr vo qͥ huic
neaz ipᷣm habuiſſe veriſile ſit. in ꝑte credit et in parte diſcre

Budp boc iñ nihil temere dif dit: vel qͥ hanc in ꝑte implet ?
ſinire pꝛeſumimꝰ.pſertim cuʒ in ꝑte trãſgredit᷑:quaſi xpi cruu·
2 genera veſtiũ tꝑis illiꝰ⁊ mo ciſixoꝛ veſtẽ eiꝰ dinidit. Quia
rem regiõis penitꝰignoꝛemꝰ. ergo vt diximꝰ Pꝛimũ veſti⸗
AVeſtimẽta && miſtica illiꝰꝝ mentũ eius eſt ſacra ſcriptura
veritas expte nobis innotuit Secundũ veſtimẽetũ eſt xpia
pꝓſeq̃mur. quoꝝ pmum ſacra ne ↄuerſatõis decoꝛ foꝛinſecꝰ

fſcriptura eſt. Hanc maniteſte qͥ ⁊ ſacroꝝ cõionẽ ſoꝛinſecam

eius iõ dicit᷑ qꝛ ipᷣm oꝑit:exoꝛ qͥ ⁊ xviani noĩari ⁊ nõ eſſe vo

nat:⁊ indicat. Hanc ipſe ne/ lunt:q̃tuoꝛ ex his veſtimẽt ſi/

muit ⁊ texuit in veteri teſtamen bi partiti ſunt. Pꝛimũ eoꝝ eſt
to. Neuit:ſicut legit᷑ vlt. Sa/ qͥ veritatẽ dei in iniuſticia de
piẽtie. Digiti ei? appᷣhẽderunt tinent:qͥ ſacraꝝ lr̃aꝰ ↄgnitiõe
ſnſum. Hec eſt tela quã oꝛdi/ contenti ſunt.qui ſemis aui⸗
tus eſt ſuꝑ vniuerſas natiões diſſimi ſunt quod eſt verbum
ſiẽ legit xxv. Eſa: De hac vo/ deiet fructum aut negligunt

2? in ꝑte admittũt vt manichei lentia. Quartuʒ ipſa ecdeſia.
qꝗ ſolũ nouũ teſtamẽtũ recipi / Quintũ vᷣo charitas:manife/
unt. Sacra vo ſcptura veſtis ſtũ eſt. qꝛ qtuoꝛ genera hoim

—

—

—— Yñ

—

—– — — — — – — N —

4

aut oderũt.H·

.
„. 2ðèJM E.
* . 2 Sðð

—
—

quoꝝ coꝛpus totũ eſt in ocu/

lis. Hos igit᷑ eſſe de dñi ſalua
toꝛis crucifixoꝛibo veris:ma/
nifeſte apparet:qͥ parteʒ veſti⸗
menti eius xpᷣo abſtulerũt vt
ſe ea oꝛnarẽt ꝑ curioſitatem et

inanẽ glłiam:ſibi illã indeccn⸗

tiſſime circũdederunt. Veſte
em̃ ſua ſolus xpᷣs dñs oꝛnan/
qus eſt ac veſtiẽdus. Ipſi aũt

illa veſtire ſe et oꝛnare vt eam

Iccqʒ oſtetent ⁊ in ea gloꝛietur ꝓ
vlribus elaboꝛant. In veſte
igit᷑ furtiua gloꝛiat᷑.⁊ illam ad

ſui ↄfuſionem cõuinctõneʒ ⁊

ðpᷣhẽſionẽ oſtentat:qͥ de ſacre
ſcripture ſcia quã implere ne
gligit gloꝛiat᷑. NHihil ſtultiꝰ:ni
hil ꝑiculoſius furi qᷓ; veſtẽ fur
tiuã ⁊ oĩbo notiſſimã oſtenta⸗

re.qͥd em̃ alið qᷓ; cõfundi ⁊ de
p̃hendi querit.hoc faciẽs qͥd

aliud qᷓ; ↄtra ſe teſtimoniũ di
cit docẽs ⁊ pᷣdicãs.tacẽs etiaʒ

apð ſe dñi repoſitũ habet ve⸗
ſtimẽtũ ⁊ quaſi alter achoꝛ fu

ratus eſt clamidẽ coccineam
auro intextã ⁊ regulã auream

Sacra em̃ ſcriptura eſt ſiẽ re
gula aurea regulãs et tegẽs fi

oꝝ crux nõ ha
bet niſi titulũ.⁊ hoꝝ liber to/
lus eſt in titulo.Titulus eniʒ
hũane vite ſacra ſcriptura eſt

deles 7 regulãs ſingla opa q̃i

varios vᷣſus ⁊ lineaſ libꝛi vite
hüane,ſic eſt et clamis cocci-
nea auro intexta ⁊ veſtꝭ regia
Et h̊ eſt qð legit᷑ vij.ioſue.R
aut veſtꝭ regia ſit ex.vij. Pꝛo⸗
uer.patet.vbi ipſa dicit. Per
me reges regnãt. Heretici o
qᷓ;; ⁊ oĩbo repꝛobis literat il
lud cõgruat: maxie hmõi ve⸗
ſtimẽto q̃ xpᷣm dñm ſpoliaue
runt in ſeipſis inhabitantẽ di
abolum induerũt. Totũ eniʒ
qð de ſcriptura furati ſũt ⁊ ra
puerunt:diabolicã turpitudi
nẽ in eis oꝑit ⁊ exoꝛnat. Chꝛi
ſtiane vᷣo ↄuerſatõis decoꝛeʒ
foꝛinſecũ quẽ ſecundũ chꝛiſti

veſtimentũ accipimus om̃es
xpᷣiani falſi nois.vel in ꝑptem

dñicoꝝ veſtimentoꝝ accepe/
runt vt in ſeipſis diaboluʒ vt
diximus induerent ⁊ oꝛnarẽt
De hac heretici rapuerũt pã
niculos:qͥ q̃dam ſacramenta

nobiſcũ cõicant. Illi qbo to⸗/

tum veſtimẽtũ raꝑe aut ꝑmii
ſum aut ↄceſſum nõ eſt: veſti
ſtimentũ illud ſaltẽ in ꝑte aliqᷓ
lacerari conati ſũt. Iſti vo q
et xpᷣiani hoc eſt xpᷣi filij et fra
tres ⁊ coheredes noĩari pꝛeſu
mũt:atrocioꝛes eiuſdẽ hoſtes
eo ipſo ſe faciunt ꝙ eius veſti

mẽto aduerſus ipᷣm ſe ptegũt
et qdãmodo nõ ſolũ impune
ſed etiã ſecure nomiĩe eius.ſ.⁊⸗
veſtimẽto ꝓtecti ipᷣm ipugnãt
2⁊ amicabiliter vt ita loq̃r eidẽ
inimicant᷑. Iſti em̃ fecerũt in
pace eiꝰ amaritudinẽ amariſ⸗
ſimã ſicut legit᷑xxxviij.Eſaie.
Hi ipſa ſacramẽta inimi fi/

eli fecerũt execrabilia:dũ pr
eoꝛũ maniteſtã turpitudinem
xpᷣi nomẽ blaſphemat᷑ ⁊ ſacra

meng derident ? ꝓpter eoꝛuʒ
mltitudineʒ veritas religiõis

q̃ in paucis remaſit nõ appa/

rens obpꝛobꝛio habeat᷑. Hi

oꝛnamẽtis eccleſiaſticis pal⸗
lijs.ſ.ſeriò ⁊ coꝛtinis eccleſiã
malignãtiũ et ſinagogã ſatha

ne hoc eſt multitudinẽ ſuã oꝛ

nauerunt. Quid em̃ aliud eſt

hmòi deco: foꝛinſecꝰ niſi quẽ
admodũ pni ſerici ⁊ coꝛtine
quedã ſpũales:qͥ bus dei tem
plũ exoꝛnari debet atq; veſti⸗
ri. Attende et illud ad cumu⸗

lũ ꝑuerſitatꝭ qdð eſt ſignũ cru/

cis hmõi fanis diabolicis in

tur. Quis membꝛa dia bolica
veſte xpᷣi veſtita eſſe nõ hoꝛre
at ⁊ lugeat. Quis aromata ſa

croꝝ eloqoꝛzũ margaritas a

4 2 . P 6

canib⸗ appoſituʒ ſed etiã oĩb⸗
imundis reptilibus ſuſtineat

Quid em̃ eſt tota repꝛoboꝛ ??ꝰ

inſarpiliuit vt vulgo dicit di

abolus. Llerici vo noſtri tẽ⸗
poꝛis et monachi miłii in hoc
xpᷣi crucifixoꝛibo nequioꝛes ?

atrocioꝛes ſe oſtẽdũt.qꝛ illi /

dem crucifixo dño veſtimẽeta
ſua abſtulerũt. Veſtimẽta F
cõcupierũt. Iſtis vo nõ ſuffi
cit xpᷣin dñm in ſeipſis ſpũali
ter crucifixiſſe.ſed etiam veſti
mẽta ci hoc eſt ſacrã ſcriptu/
rã ⁊ foꝛinſece cõuerſatõis de⸗
coꝛẽ ad maioꝛẽ eius ↄtumeli/

lũ tota abominatõe pijciunt:
aut ſaltem qᷓntũ ſinunt᷑ iminu
unt. Vide tõſurã et habuũ et⸗
ↄuerſatõemimo ꝑuerſionem
clericoꝝ noſtroꝝ vel uñi tꝑisen

oꝛcis culcari:⁊ ſctm̃.i. xpᷣm
dũm in mẽſa altaris: nõ ſoluʒ

xpᷣiani noĩs honoꝛẽ deturpã/
tiũ factio:niſi hoꝛrenda ⁊ mõ
ſtruoſa reptiliũ multitudo. et
tñ illis pãnis xpᷣs angeloum
dũs in menſa altaris aponit᷑
et incomꝑabilr maioꝛi oppꝛo
bꝛio ⁊ ↄtumelia qᷓ; ndã fue/
rit illuſoꝛibo ⁊ crucifixoꝛibo ex
poſitus:troſella ſua vt ita loqᷓ
mur ipſa xpᷣi veſte operuit et

— n

Gen
N
a

Ni⸗
no⸗
o
un
il

et inuenies in eis panniclos q̃ſi deus nõ videat: aut ad vi
ꝑmodicos ⁊ cõmiſſuras puiſ dedũ lũinibo adiuuet᷑ mitipli
ſimas pãni rudis ⁊ noui.hoc cãdis et acceẽdẽdis lumĩarib
eſt noue ↄuerſatõis. ſicut legi ſũmoꝑe intẽdũt: ⁊ q̃ſi ĩ domo
tur in.ij. Marci. Nemo aſſu manufacta hitet: pãnis ſeric
mentũ panni rudis aſſuit ve ⁊ coꝛtinis eccliaʒ lapideã tota
ſtimto veteri ⁊c. Eti.ix. Ma ſtudeẽt diligẽna decoꝛare.neſci
thei. Nemo ĩmittit cõmiſſu⸗ entes oĩno q̃ intẽtiõe:q̃ fine -
rã pãni rudis in veſtimentuʒ qliter iſta facienda ſint vt deo
vetus.Hec aũt iſti faciũt qui accepta fiãt. Terciũ veſtimẽ
veſtem integram abominant᷑ tũ:opulẽtia tꝑal. ꝓpter illõ ve⸗
nouitatis:⁊ panniculos q̃nto ſtim̃tũ pilati milites ⁊ xpᷣi cru
mitioꝛes pñt veteris ↄuerſa/ cifixoꝛes innũerabiles effecti
tonis ſue veteri veſtimẽto aſ ſũt:maxĩie ĩ clero Clericatꝰem

ſuũt:pãniclati et palaſtrati vt
vulgo dicit incedere non eru
beſcẽtes.in q̊ pauꝑtas eoꝛum

ſpũal apꝑet artiſſima. Mira

ſtulticia pãniculos ⁊ veſtꝭ fru

ſtula ⁊ palaſtra indecẽtiſſima

ad gliam oſtẽtare:q̃ſi veſtẽ pᷣ/
cioſiſſimã ⁊ pᷣclaraʒ. Qui vo

totos ſe ĩ hmõi decoꝛẽ foꝛinſe

cũ ↄqͥrẽdũ:decoꝛẽ intimũ nõ

cupiẽtes aut nõ intelligentes
ↄtulerũt:ſiles ſunt eis qͥ victũ
ſuũ negligũt vt magniſfice ac

decenter veſtiant᷑. ⁊ muliercu
is q̃ ſolũ decoꝛẽ ⁊ oꝛnatũ ve/

ſtiũ apetũt:cetera ñ curãtes.
Hoc aũt in illis dicimꝰ qͥ nõ

militia ẽ aĩaꝝ.cui aſſcribi ſe fa
ciunt miti:nõ vt xpᷣo dño vel
anĩabo militent.ſed pilato.Et
mos qdẽ lictoꝝ ẽ atq; carnifi⸗

cũ: veſtim̃iꝭ inhiare dãnatoꝝ
aqtq; crucifigẽdoꝝ:.niſi em̃ xpᷣs

iã ꝓſcptꝰ eſſ añ ocłos nros ⁊
extra ciuitatẽ ſpũalr eiectus ?
crucifixꝰ.ſiẽ legit᷑ i:iij.ad Gal.
nõ ð veſtim̃i eiꝰ lictoꝛes ↄtẽ/

derẽt:nec ea in ꝑtẽ ſuã ceſſura

ſperarẽt. Veſtimẽta em̃ cruci

fixoꝝ ꝓpꝛie ſtipẽdia ſunt carni

ficũ ⁊ lictoꝝ.Quia igit᷑ cupidi

et auari ⁊ alij qui pilato mili⸗
tare potiꝰelegerũt:veſtimẽtuʒ

iſtð xpᷣi trenã opuletiã ĩ eccia

ſenſus poti puitate: qᷓ maio⸗ ti obtinẽde inhiãt vtxpm do
rann eiſcapeũ pᷣualet: Hiem̃ minũ pauꝑtate nudatiſſimuʒ

NXXXE

Capitulũ

tandem relinquãt. Nudatiſ/ donant᷑. Bñficia em̃ eccleſia
ſimũ aũt intelligimꝰſpũaliter ſtica tꝑalia ſtipendia ſunt mi-
in ſuis:maniteſtũ eſt ꝙ ꝙ dã litie aniaꝝ qᷓ dum indignis ?
nato ⁊ crucifixo ſpũalłr illum repꝛobis diſtribuunt: aut ĩ ec
habent. neq; em̃ veſtimentuʒ cleſijs ſuis illos ↄſcribũt.qd
eius q accuſat᷑ nec ſibi rape pᷣ aliud q; pilati milites ad xpᷣi/
ſumunt carniſices quã iudex anã militiã ſcribunt: et aniax-
damnatõis ſententiã in eum ſtipendijs donãt.ſed nec pila
tulit. Quia ergo hmõi carni/ tus xpᷣm dñm ſpollaſſe legit
fices vbicunq; xpᷣs dñs noĩa vt ſuos indueret.hoc autẽ iſti
tur aut colit᷑:veſtimentũ iſtud pilato deterioꝛes xpo dño fa⸗/
illius ſibi diripſunt: ⁊ illi aufe cere non verent. Oui gů̊ͤ veſti⸗
munt pꝓculdubio dãnatõis ſen mentũ iſtud iniuſte. qdð eſt nõ
cem ſpũalẽ ⁊ moꝛtẽ patit᷑:chꝛi qͥlibet alio modo ĩ eccleſia ði

—

ſto dño libere pᷣdicãte et docẽ poſſident xpi dãmodo car/

ſugate. et hec pᷣlatos ⁊ ſeqᷓnti/ q;dem carnifices l'ales qdaʒ
um oꝛdinũ clericos nõ liceret iure foꝛenſi veſtimẽta crucifi⸗
illud lictoꝛibo veſtimentum il xon poſſidet. Iſti vᷣo ſolo fur
lud ipſe ſibi baberet tota eni;ʒ to ⁊ rapina nitunt carniſicib
terrene ſubſtantie opulentiaʒ illis ſiles ſunt exactoꝛes 2 ſpo
ipſe ſpũ ali militie depu⸗ liatoꝛes paupeꝝ. In pauꝑibꝰ

quã i

tauit:ipſe poſſideretĩ ſuis mi eniʒ xpᷣs vñs ſpoliari ſe dicit·
litibus:non illã pilati milites Qui igi bona pauperuʒ ſeu
vt videmus hodie poſſiderẽt exactoibo ſeu rapinis ſeu alijſ

DODuld aũt dicemus de ipſis qbuſſibet extoꝛſionibo.i.bo/

xpᷣi vicarijs.i.platis qͥ pꝛimi na tꝑalia pauꝑibus auferüt:

—

ſunt ad ſpoliandũ xpᷣm dñm. xpᷣm dñm iterũ in eis ſpoliãt:·

* „

ti milites aut pilato militatu. parant: cucem paraſſe et ere
ros ſeu extraneos aut ꝓpꝛios xiſſe vident vt illũ denuo cru

.

nepotulos induũt

nepotulos induũt ⁊ pulatimi cifigant. Quartum veſtimẽé
lites xpiane militie ſtipendijs tum eſt ipſa ecclia.hanc q ſi⸗

4

—
—

—SN

—
*
4 *

biꝑ dñationẽ vſurpant et eaʒ ſus eſt. Amicus aũt ſpõſi qui
a ſe agnominãt:xpᷣm dñm q̃r ſtat ⁊ audit eum: gaudio gau
to veſtimento expoliant ⁊ ſibi det ꝓpter vocẽ ſponſi. In hoc
iſtud vẽdicãt. Hi ſunt ſuꝑbi gaudiũ meũ impletũ eſt. Gau

plati ↄtra mãdatũ Petri apli diũ Johis ⁊ glia erat amici-

in.v.pꝛime canonice ſue.neq; cia ſpõſi.Gaudiuʒ vᷣo iſtoꝝ et
vt dñantes in clero ſed facti glia coꝛruptio eſt ⁊ adultera-
foꝛma gregis ex aio.hi volũt tio ſpõſe ⁊ ſupplãtatio ſponſi.
eccłiam nõ xp̃ᷣi eſſe ſed ſuã.hi Hi nõ quẽadmoduʒ diabolꝰ
cũ deberẽt eſſe eunuchi ſpũa ſedẽ ſuã ad aqͥlonẽ exaduerſo
liter:ſpõſe regis celoꝛũ cuſto/ dei ſtatuũt: ſed in ipſo diuine
deſ:iadulterijs inũerabilibo eã glłlie ſolio ſicut dicit Hiere. in

fedare atq; coꝛrũꝑe moliũtur. xiiij.ſolij gloꝛie tue recoꝛdare.

Quẽadmodũ em̃ rex Aſuerꝰ qſi deiecto inde xpᷣo dño:nõ
Aggeũ eunuchũ vᷣginibo cu/ ſedere ſed incubare pᷣſumunt
ſtodẽ pꝛefecerat in.iij.Heſter. velut antichꝛiſti ĩ tẽplo dei ſe
ſic cetũ vel oꝛdinẽ pꝛelatoꝛuʒ dere:⁊ oñdere ſe tanq; ipi ſint
eccleſijs velut virginibo ſuis deus:ĩpijſſimo ⁊ ſacrilego au
xpᷣs pꝛefecit ad cuſtodiã.Ipſi ſu pᷣſumũt.et hoc eſt qð legit

Fo peſſe volũt ad coꝛruptõeʒ in.ij.ſcdᷣe ad Theſ. Hi velut

⁊ inqͥnatõem. Debet em̃ ⁊ ͥ/ ꝓditoꝛes regie maieſtatis re⸗-
cunq; pᷣlatus ⁊ totꝰ eoꝝ cetus gnũ eccleſie cniꝰ miniſtri ↄſti/
aggeus eſſe: hoc eſt feſtiuꝰ ſi⸗ tuti erant,ſicut legit᷑ Sapᷣ.vj
ue ſolenis ⁊ letꝰfeſtiuatoꝛi⁊ q/ ſibi vſurpare et vẽdicare non
rens cõſiliũ.hec em̃ oĩa ſonat metuũt. Hmõi coꝛruptoꝛib
nomẽ aggei.Si qͥ aũt cetuʒ ſpõſam xpᷣi et reginã celoꝝ p/
eoꝝ ↄſideret interiꝰ:ꝓ maioꝛi ſtitutã hodie cernimꝰ. ⁊ vera
pte lugu bꝛes eos inueniet: et citer in ea ipletuʒ eſt illud qdðᷣ
nõ pᷣlatos in eis ſed funera di dicit dñs in.ij. Jere. Filij q̊q/
abolica ⁊ ſepulcra dealbata ? mẽpheos ↄſtupꝛauerũt te vſ
ſacris veſtibo et oꝛnamẽetis ſu q; ad verticẽ. Quia em̃ mem/
is ſpecioſa inueniet Hi nõ di phis os interpᷣtat qͥd aliud fi
cunt cũ Johane baptiſta ĩi.iij lij mẽpheos q; ſilij oꝛis:qͥ ſcʒ

Johis Oul habet voͦſoz ſo nibi babent celeſtis adop

Capitulum XXNXIX
nis ⁊ diuine filiatõnis niſi in da ſaxa grãdia:qb munitões
oꝛe qͥ vᷣba qͥdem hũt filioꝛũ et dignitatũ ⁊ poſſeſſionũ ↄ cuꝰ
bellũ gerũt inimicoꝝ. Sic er tiant ⁊ diruant᷑. Libꝛis vᷣo le⸗
go ꝓſtitutã xpᷣi ſponſam cerni galibs ⁊ etiã canonici iuris òt
mus vſq; ad vticẽ. hoc eſt cli armarijs ⁊ pharetris. Iñ eei· 4
ipſius faſtigium.in q̊ aparet arma et ſagittas ad hmõi beol n
extrema diuine iuſticie ira at⸗ la accipiunt. Quid aũt dicc i
q; vindicta xpᷣi regnũ diabo/ mus ꝙ ipſi clauſtrales ?ꝛcum i

lũ occupaſſe ꝓ maioꝛi ꝑte et ĩ dño ꝓfeſſiõe ⁊ officio crucifi⸗ i
miſtris huius poſſidere qͥs ñ xi in carnifices cõuerſi ſunt: ⁊ i

videat.ꝑ mĩſtros em̃ ⁊ miſte/ duobo vltimis veſtimẽt tan⸗ ”
riales regna ⁊ regunt᷑ ⁊ poſſi⸗ ta auiditate inhiãt.⁊velut xvi
dentur. Hec & q̃tuoꝛ genera carniſfices ꝓ hmõi veſtimẽtis
hoĩm velut q̃tuoꝛ pilati mili/ xpᷣi crucifixi longe maioꝛi ſtu/
tes q̃tuoꝛ xpᷣi veſtimenta ſibi dio qᷓ; ſeculares hoĩes decer⸗ æ-e i
partiti ſunt.vt pmũ veſtimen tant. Quintũ veſtimẽtũ ẽ ca ”
tũ detineat curioſitas.ſecũdũ ritas:ſiue eccłiaſtica vnitas:ſi
falſitas.terciuʒ pᷣſentiũ amoꝛ. ueſctõꝝ vnio. Hec ẽ q̃ dinia t
atq; cupiditas.q̃rtũ vo vani/ nõ fuit:ſed ſoꝛte ad poſſeſſoꝛꝛ S
tas. Et qͥdem duo veſtimẽta ſuũ deuenit. Tunica iſta wöſu

in pace poſſiderent detẽtoꝛes ꝑ ↄtexta merito ðꝛ. q; caritas
ſed de duobo vltis ſp eſt ↄcer a ſupmo.i.deo incipiẽs oꝛdia l
tatio ĩter carnifices Inde em̃ te ꝑ noſipſos deſcẽdit in alioſ
pſtrepũt ⁊ pſonãt aule regum In pmo em̃ ⁊ ſupᷣmo carita⸗ en
⁊ pꝛincipũ. Inde ſollicitãtur te deus diligit. cõſeq̃nter aũt iſ
tribunalia. Inde ſtipẽdiat᷑ tã ceteri imo iuxta ſuos gradns hi
tus aduocatoꝝ exercitus.De ⁊ oꝛdies.Tunica iſta texit ve D
his ſunt litigioꝝ certamia: cõ lut fila amoꝝ ꝑticłariũ ſui ge⸗ S
tẽtiones pmatuũ ⁊ luriſdictõ nen ⁊ ſue maneriei.Ex tot igi ſe
nũ aliaꝝ. Et qꝛ armis bellige tur filis hmõi tũica cotexitur l
rare ꝓbibent᷑:ſe ſp impugnãt tot aũt ſunt fila quot et bona.
litiby et linguis aduocatoꝛum Tunica igit charitatꝭ vniuer ſt
vtunt᷑ vt gladijs:puilegijs vt ſitas bonaꝝ ſctãꝝq; dilectio/ 1

clipeis. Tris aplicis ?2 machi num cõſtituit ? in ea potétauu
nis et loꝛmetis quaſi adiaciẽ/ ter ↄtinet Ouicſi vel vnũ li⸗·

“

.
i⸗

9,
ut
lus

ere

e
on
iuel
o⸗

☚

lu defu

cta nõ erit. Dimidiã igit᷑ tuni

cã hñt tm̃,aut ꝑteʒ iſtiꝰtunice
gliã:qͥ vel ſolos amãtes ſe dili
gunt. vel ſolos ſue pꝛofeſſiõis
gut generis hoĩes ſeu q̃libet
alio mõ pticlariter et ñ itegre

diligũt. Iſti ̊ non ſolũ hmõi

pãniculis riſum imo ridiculũ

de ſe faciüt ſpectantibo:ſed de
rib ⁊ xpᷣi carnificibus:dũ xpᷣi

tũicã incõſultiue diuidere co

nant᷑:cui illi neqͥ ſſimi peꝑcer̃t
Nõ eſt dilectio q cunq; xpᷣi tau
nica:ſed ſola illa q̃ integra eſt

et oꝛdinata.Et hoc eſt qdᷣ diẽ
deſuꝑ intexta ꝑ totũ. Si eniʒ
vel rupturã vel foꝛamẽ vel de

fectũ cuiuſcũq; fili vel panni⸗
culi habuerit:xpᷣi tunica non
erit. Veſtẽ iſtã tineis:vmibo:
⁊ ſericibo lacerandã inuidi:cu
pidi et luxurioſi tradiderunt.

Zineã habes in tunica: ſi vel

inuidiã venialẽ geſtas in coꝛ/
de:quã ſtatim vt aduert ⁊ cõ
ſpicis qð vtiq; facis motũ ei
vel moꝛſum ſentiens:excutere
feſtina vel occidere. Igeʒ erit
tibi faciendũ de vermibo aua

tineoſa yideres h

efuerit: qꝛ vel vnius boni
amoꝛ defuerit:integra ſeu ꝑfe

mol veſtem

regiã.videres inquã in mult
dauſtraliũ q; verminoſam in
eiſdeé. Tinea em̃ inuidia eſt:et
vᷣmis triſticia. Uñ Pꝛouerb.
xiij. Putredo oſſium inuidia.
Et eiuſdem.xxv. Sicut tinea

veſtimẽto ⁊ vᷣmis ligno.ſic tri

ſticia nocet coꝛdi Nõ attẽdũt
q; pᷣcioſa ſit veſtis iſta q; q; pᷣ⸗/
clara. Neſciũt eã purpurã eẽ
regalem ⁊ veſtẽ nuptialẽ de qᷓ
legi Dath. xcij. Et veſtẽ dei
fragrantiſſimã que agri pleni
odoꝛẽ ſuauiſſimũ naribo yſa/
ac qndam infudit.ſicut legit
Geũñ.xxvij. Nõ erubeſcuntq;
tãto ſtudio veſtes ſuas ſpeci

oſas qͥbo poſſe placereſe cre

dunt muliercule mũdificãt:
ipᷣi veſtẽ iſtam ſpecioſiſſimã q̃ᷓ
ſola regi celoꝝ placere ſe non

dubitat:negligũt.⁊ mibo ⁊ ſe

ricib in cibũ awonunt, Oib⸗

aũt ſeuioꝛes ⁊ neqͥoꝛes viden
tur detractoꝛes:qui ſeminant
liter frẽs diſcoꝛdiã Hi dẽtibo?-
faucibo eã lacerant:cui ipi xpᷣi

carnifices ðtulert. Tũica iſta

nõ exciſa de panno legitur. ſʒ
potius quaſi ex vno filo diui
ne dileciionis totiens tripli-
cato intexta.quot ſũt illa in qͥ

bo de eligit:⁊ q ꝓpter eũ ſoluz

mõ diligunt:quomã ſciſma ?

ſciſſura charitatẽ ſcindũt ⁊ de rinth. Qui adheret deo vnuf⸗
ſtruũt.Et intexta nõ ↄſuta le/ ſpũs ẽ cũ eo.Quecũq; n.vnũ
git᷑. qꝛ vnius ſolius fili repli/ ſunt cũ vno ⁊ ſibi inuicẽ ſunt.
catione ↄficit᷑ ⁊ alieno filo nõ Quecũq; em̃ vna vni ⁊ ſibi:?
indiget. Ipſa etiã mẽs huma qᷓcũq; eidè eadẽ⁊ ſibi inuiceʒ
na q̃ charitatẽ recipit: nõ per Hõ põt igit᷑ eſſe ſciſſura ſiue
ptes illam recipit vt eas poſt ſciſma in eccleſia dei ſed neceſ
modum ↄſuat ⁊ coherere ſibi ſario młtitudis credẽtiũ ẽ coꝛ

inuicẽ faciat.ſed totã ſimł cha vnũ ⁊ aia vna.ſicut legit᷑ ĩ.iiij

ritas ⁊ foꝛmã habet naturali/ Actuũ.Ampliꝰex teſtimonio

ter ſuſcipiẽti cõgruã ⁊ coapta
bilẽ.⁊ ideo nõ excidi vel ↄſui
indiget.quẽadmodũ pannuʒ
quem neceſſe eſt excidi ꝑ ꝑtes
vt ei decẽter coaptet᷑ que oꝑit
Charitas aũt ⁊ amoꝛ ꝑ ſeibᷣm
coaptat᷑ amãti. Ideo neq; di/
niſa neq; partita eſt tunica il⸗
la incõſutilis.qꝛ vnitas q̃ vti
qʒ ſpũalis charitas eſt:diuiſi/
onẽ nõ recipit ⁊ in multitudi-
nẽ nõ tranſit,nihil em̃ recipit
ↄtrariũ eſſentie ſue.nihil tran
ſit in ſuũ ↄtrariuʒ eſſentialiter
Amplius deꝰdimidiꝰaut par
ticulariter haberi non poteſt
ſegd ſpũſſctũs qͥ ignis eſt q̃ſcũ
q; incẽderit ignẽ facit ⁊ ſibi co
unit ⁊ ad inuicem coadunat.
Manifkeſtũ igit᷑ eſt qꝛ ſciſmma⸗

Johis pme canonice ſue. iiij
DSi qs dixerit qꝛ diligo deuz
et fratrẽ ſuũ oderit mendax ẽ.

Amplius nõ põt diligi deus
⁊ nõ diligi q̃cunq; ipſe diligit
vna em̃ dilectio ad vere dili/

gentẽ vnio eſt ſeu vnitas vo⸗/
lũtatis. Deus aũt ⁊ bonos ?
maloſ diligit: qðᷣ ↄtinuata be

neficia eiuſdẽ demõſtrant:dũ

in oẽs diffũdunt᷑. Neceſſe igi
tur eſt vt qͥ vere deum diligit
oẽs ſil ⁊ bonos ⁊ malos dili/
gat ⁊ etiã ꝑſequẽtes. Oerito
igit᷑ nõ eſt diuiſa xpᷣi tunica in
coõſutilis q̃ figurã gerebat ⁊ ty
pum charitatis. Et merito in
partes deſtructa nõ eſt. ſed to
ta ſimul deuenit ad vnũ.quia
vbicunq; locũ habet dilectio

tici hmõi igne couniti nõ ſũt totũ illud inuenit ꝓpter qð di

Si em̃ hic eſſet:eſſent eiꝰcõi/ ligit᷑ vel diligendũ eſt. In ꝓxi

one et ꝑticipio vniti. Deniq; mo em̃ vt dicit Augꝰ.nõ dili

digit aplus in. vj .pmea d Co git᷑ niſi deus.hui ſignificatio

nẽ merito gerit ignis qͥ ſectio
nem nõ patit᷑ſed gladiuʒ feri
entis ⁊ ſecare volẽtis effugi/
ens:in pꝑtẽ alterã integer ⁊ to/
tus tranſibit. Et foꝛte qͥdem
vni ex carnificibus xpᷣi tuni/
ca illa totalr acceſſit: quia ſo-

et moꝛs ⁊ lamẽtatio.⁊ illa vti/
q; erat in ꝓxio.? ꝓpter hoc di⸗
cit (oĩa cõſũmata)iuxta lr̃am.
vl oĩa ↄſummata dixit in ſe qͥ
ꝑ paſſionẽ ↄſummabat᷑ in tni
plici illo qðᷣ ei aſſignauimꝰ of
ficio.Et hoc eſt qð legit᷑ in.ij.

la diuine electõis ſoꝛte chari/ ad Hebꝛe.Decebat em̃ ꝓpter

tas vnicuiq; tribuit᷑.fruſtula

vᷣo ⁊ pãniculos charitat di/
uine bonitatꝭ munitſicẽtia nõ

largit. Idem dicimꝰ ſi frater⸗
nã dilectionẽ vel eccleſiaſticã
cõionẽ vel eccleſiaſticã vnita

tẽ tunicã xpᷣi incõſutilẽ qͥs in/
terpꝛetet᷑.qꝛ vt qͥs ad eccłiaſti
cã vnitatẽ ꝑtineat et vt de coꝛ
poꝛe ſit veri noĩſ ecclie:nõ ob

tinet niſi diuine gre electõe et
ſoꝛte. Recte à̊ ſm Johem di⸗

xerunt carnifices ad inuicem
(non ſcindamꝰ eam ſed ſoꝛtia
mur de illa cuiꝰſit Hoſtri vᷣo
carnitices.i:ſciſmatici ⁊ detra
ctoꝛes poti eã ſcidere ſtudẽt
; integrã ſeruare:qᷓ; tenere et
abijcere QOð vo ſubdit Jo
haãnes (Poſtea ſciens Jeſus

gquia iam oĩa conſümata ſunt

vt ↄſummaret᷑ ſciptura:dixit
Bitio. Oia ↄſũmata diclt qᷓ

e
6*⁊

ſcripturꝭ pᷣdicta erãt:noſtre re

deptois miſteria,.⁊ hoc in ipᷣo
qꝛ nõ reſtabãt niſi potatio eiꝰ

quẽ oĩa ⁊ ꝑ quẽ oĩa qͥ multos
filios in gliam adduxerat:au
ctoꝛẽ ſaluꝭ eoꝝ ꝑ paſſionẽ cõ
ſummare. In ipſa em̃ paſſiõe
eius medicinalis ⁊ ſacerdota
lis ⁊ regalis ſũma conſiſtebat
officij. Oð aũt dixit (vt ſcptu
ra ↄſũmaret᷑ intelligedum eſt
nõ ſolũ q̃ pᷣdicebat iſta futu/
ra.ſed etiã q̃ pmittebat redẽ⸗
ptionẽ ⁊ ſalutẽ humano gene
ri. Vel ſcriptura libꝛi gre quẽ
patientia eiuſdẽ ⁊ hũilitas in
ipſa pelle eiꝰ.i,. carne:nõ atra⸗
mento ſed eiuſdeʒ pᷣcioſo ſan /
guine deſcribebãt. VUl imple
ret᷑ ſicut ab initio expoſuimꝰ.
Oð vo dixit Sitio) deſideri
um noſtre ſalutis ardentiſſi/
mũ expᷣſſit Hoc em̃ erat qð ſi
tiebat.hmõiſitis ardoꝛẽ ⁊ ve
hemẽtiã ipᷣa ſue paſſiõis acer
bitas aperte ðclarat. Per cru
cẽ em̃ ⁊ dauos ⁊ ſpinas ⁊ lan
ceam ⁊ moꝛtem ipſam tranſi⸗
ens ſalutẽ noſtram q̃ſiuit.Et
en ae nee 5

Ceoapitulum

vt quẽadmoduʒ diabolus in

iiij. Oath. ⁊. iiij. Lu.lapides
quondã eſurienti appoſuit:ſic
iſti eidẽ ſitiẽti acetũ:mirram ⁊
fel:ſeu mirratũ vinũ vel cum
felle mixtuz. Moꝛalr vᷣο cõ

ſũmationẽ noſtre crucis pnie

ſeu diſcipline: in ſiti ſpũali cõ
ſiſtere docuit. Nõ em̃ ſalubꝛi

ter cõſigitur penitentia vel di
ſciplina qͥ iuſticiaʒ nõ ſitit vel
eſurit. Doli em̃ ſiti hmõi iu⸗

ſticie ſatietas pꝛomittit᷑ in.v.
Math. Bti inqt qͥ eſuriũt et
ſitiunt iuſticiã ⁊c. Nihilq; re
ctius penitẽti cõgruit q;ᷓ ſitire
iuſticiam. Pꝛo cuius recuꝑa
tione ſeu reſtauratiõe tã dura
agit ⁊ tã dura patit:ſed ⁊ viaʒ
qua ad fontẽ vite puenit᷑ in/
greſſo:et ſcalã q̃ ad ipᷣm aſcen
dit᷑ tenenti: nihil magis cõue
nit qᷓ; fontẽ illũ viuuʒ ſeu vite
mea ad deũ fontẽ viuum. Et
qm̃ apud te ẽ fons vite. vt qͥd

excxj ⁊ laboꝛioſam viã pnie qͥs
ingredit᷑ et arduiſſimũ crucis
aſcẽſum qͥs aggredit᷑:niſi fon
lẽ vite ſitiat ad quẽ ꝑ illam ve

nitur. Qui ̊O crucẽ pnie vł di
ſcipline ſuſtinent vt maioꝛa ꝑ
uüla redimãt ſupplicia:nõ cru/
cẽ xpᷣi baiulant aut ꝑferunt in

„

ſticie et deſideriũ pariat fontꝭ
vite.nõ que ſui tedio atq; mo
leſtia eos ſic occupet:vt fontꝭ
vite oblitos faciat ⁊ iuſticie fa
ſtidioſos.Pnĩa em̃ et diſcipli
na que coꝛ humanũ nõ arefa
cit ab amoꝛe pᷣſentiũ et ſuccen
dit deſiderio eternoꝝ:crux do
minica ñ ẽ. Juxta etiã tropo
logiã aliã qͥd in cruce pꝛeſen/

tiũ erünarũ ſeu pᷣſentis miſe⸗

rie repꝛobi perferant inſinuat
Jugi em̃ ſiti ⁊ fame valida cõ
tinue laboꝛãt.ſicut legi᷑ Pꝛo
uer.xiij. Venter impioꝝ inſa
turabilis.et Ecẽi.xxvj.vbi lo
quit᷑ de filia ñ auertete ſe hoc
eſt de miſera aĩla ↄcupiſcẽtijs
ꝓſtituta. Sicut viatoꝛ ſitiens
ad fontẽ os aꝑiet ⁊ ab oĩ ꝓxi/

ma aqua bibet. Vehemẽtiaz

etiã ſitis aque turbiditas que
nõ exhoꝛret᷑ aꝑte ĩidicat. Vñ
dñs in.ij. Jere.Quid tibi vis
in via egipti vt bibas aquaʒ
turbidaʒ. Hec eadem ſitis in
dropico quem ſanauit dũs
igurata eſt Crux igit᷑ pñq mi
ſerie qᷓ repꝛobos ðſiderio eter
ne felicitat accẽdere debuit ⁊

q̃ iuſticia ⁊ fõs vite ſiti᷑. Ho⸗
nent᷑ etiam in hoc cõfeſſoꝛes
eã crucẽ pnĩe penitentibo im/
ponere q̃ ſitim eis accẽdat iun

4

— =

R

tim in eis ↄtrariaefficit et me

dicamentũ ydropſis ydropi

ſim ĩ eis auget ⁊ roboꝛat.Qð

aut ſequit᷑ in verbo Johis.

(Uas g erat poſitũ aceto ple
nũ.Illi aũt plenã aceio ſpõgi

am yſopo circũponentes ob/

tulerũt oꝛi eius. Oarcꝰvᷣo ĩ

xv. de ſiti nullã facit mentiõeʒ

ſed ita habet (curres aũt vnꝰ

et ĩplens ſpongiã aceto circũ

ponenſq; calamo potũ dabat

ei) Oactheꝰvo idẽ bʒ his ver
bis. (Et ↄtinuo currẽs vnus
ex eis acceptã ſpongiã imple
uit aceto et impoſuit harũdi/

ni ⁊ dabat ei bibere) Quia er

go vt dixim nos ſitiebat ad
ſalutem ⁊ in coꝛpus ſuum qð

eſt eccleſiia per os ſuum.i: ce/
tum pᷣdicatoꝝ traijcere cupie

bat q vinũ eſſe ðbuimus, ſed
acredinẽ malicie ab ipſa natu

rali ſuauitate degenerãtes:to

tiens oꝛi eius aponimus qᷣti
ens pᷣdicatoꝛes eius:vel ſcri⸗
pturã ꝑuertẽdo vł ↄtemnẽdo

audimꝰ. Uelut vinũ igit᷑ illoſ

bibit xpus dñs qs factile ⁊ in

coꝛpꝰ ecclie traijcit qͥb velut
vino delectat᷑ ⁊ inebꝛiat᷑.vino

inqu ſuauiſſimo atq; foꝛtiſſi

Fochum CxxXIX
ipſam bpſentẽ feicitatẽ ſua ad-
mMmixtione inſipicᷓ reddere. ſi⸗ i

mo dũ velut ebꝛi pᷣteritap in
uriaꝝ ⁊ ↄtũeliaꝝ ad penã oi/
no nõ remiſcit᷑:dũ theſauros

celeſtes:imo regnũ ipᷣm celo/

rũ velut ebꝛiꝰ mercatoꝛ q̃ſi ꝓ
nihilo largit᷑ et quaſi de vino
iocũdꝰfactꝰ⁊ hilar:toto gau⸗
dio et feſtiuitate illos recipit.
Acetũ vᷣo illi ſunt quos mali
gnitas atq; malicia ſic infecit
vt ad nature vł gr̃e ſuauitatẽ
vix aut nunqᷓ; redeãt:ſilitudi/
nẽ tñ vini foꝛinſecꝰ ſeruãt: q̃ᷓ
les fuerũt iudei ꝛhodie ſũt he
retici ⁊ amari cupidi ⁊ qͥ cũq;
generalr obſtinati. de qbo ðꝛ
Daß̃.xij. Om̃ nequã ẽ natio
eoꝝ ⁊ naturalẽ malitia ipſoꝝ
⁊ qm̃ nõ potat mutari cogita
tio eoꝝ ĩ ꝑpetuũ:ſemẽ em̃ erat
maledcem̃ ab initio. Hi g ipſi
oꝛi ſaluatorꝭ appoſiti:qð vtiq;
fõs ẽ totiꝰſuauitatꝭ atq; dulce
dis:ab acrediĩe ſua dulceſcere
nõ valẽt:qꝛ nõ volũt. et iõ q̃ſi
pᷣguſtati reſpuunt᷑ ab ipᷣo.pᷣtẽ
tati em oꝛe ſaluatoꝛis.i.docto
ris exhoꝛtatiõe.ſ.quõ vellent
dulceſcere ⁊ ad gre ſuauitatẽ
redire.qꝛ in obſtinatiõe acre/
dinis ſue ꝑdurãt:reſpuit eos
xpᷣs dñs nolens eos bibere:
ſicut narrat Math. qꝛ vinuʒ
cum felle mixtũ cum guſtaſſet

Capitulũ
noluit bibere. Marcus autẽ
in.xv.ita ſcribit.( Dabãt ei bi
bere mirratũ vinũ ⁊ nõ acce/
pit) Quia o Mathe?⁊ mar
cus vt diximꝰ ſcribũt añ cru⸗
cifixionẽ oblatũ ei fuiſſe vinũ
cũ felle mixtũ ⁊ vinũ mirratũ
et hoc ĩ ipſo caluarie loco quẽ

- 6* „

mundũ iſtũ.i.ciuitatẽ maloꝝ ra etiã ad medicam̃tũ aſſumi
tur: Vinum mirratũ ꝓpꝛie do

miſtice interpᷣtati ſumꝰ. Intel
ligit᷑ ex hoc ⁊ ipſa amaritudo
pſecutionũ q̃ ſuis ĩfligit᷑ quaʒ
ipſe ante crucifixioneʒ in ſuis
etiam bibere recuſauit. VUnð
in.xviij. Johᷣ. Si gů̊ me qritis
ſinite eos abire.ſed neq; etiaʒ
eos ieiunare.ſicut ipſemet di/
cit in.ix. Math.⁊ in.v.Luce.
Mon pũt filij ſponſe ieiunare
q;diu cũ eis eſt ſpõſus.veniẽt
aũt dies cũ ablatus fuerit ab
eis ſpõſus et tũc ieiunabunt.
In cruce autẽ ipᷣm accepiſſe
acetũ:ſolus Joh.ſcribit. Ob
latũ vo ſiue poꝛrectuʒ ſcribũt
vt dicimus Marc? et Wat.
Poſſumꝰ aũt in felle iuxta mi
ſteriũ ꝑuerſam oẽm ſuggeſtio
nẽ accipe:venenatãq; doctri/
nã. VUn Deut᷑ xxxij. Fel dꝛa⸗
conũ vinũ eoꝝ.⁊venenũ aſpi
dũ ĩſanabile. Et Job.xx. Pa
nis in vtero eius vertet᷑ in fel

aſpidũ intrinſecꝰ, vinũ igitur buimus nobiſipſis indigna⸗/

felle mixtum doctrina eſt ad/
mixtionẽ bñs ꝑfidie.aut blan

da ſuggeſtie admixtaʒ habẽs

amaritudnem culpe. Vel qꝛ
mirra ſaq ã doctrinã celeſtẽq;
ſapiam ſignificat ſicut legitur
Ecẽc̃i.xxiij. Sicut mirra elcã
dedi ſuauitatẽ odoꝛis.Et mir

cirinã hereticã ſigniſicat que
mixturaʒ habet celeſtis ſapĩe

et amaritudinis erronee. Ui

nũ vo felle mixtũ pᷣſens felici-
tas eſt ſeu voluptas:que ine/
ebꝛiat ⁊ iocundat in initio.ſed
amaritudinẽ fellis.i.penitudi
nis ingerit ĩ extremo. Quia &

illa duo ſunt q ad dñicã cru/
cẽ ꝑuenire volẽtes maxie un/

pediũt:vtrunq; bibere recuſa
uit dñs. Quia vl duo ſũt ecõ
trario q̃ ſũmoꝑe ad crucẽ pe/

nitetie tẽdẽtes ⁊ xpᷣi dñi veſti

gia ſequentes potiſſimũ expe
diũt et adiuuãt.ſ. amaritudo
moꝛᷣ:q̃ ꝑ rememoꝛatõeʒ eiuſ
dẽ ſentit:⁊ hoc ĩ mirra q̃ moꝛ/

beret indignatio in qua con/
tra ꝓpꝛiam vilitatem eꝙ tã ig⸗
nominioſe tamq; turpiter le⸗
uiſſimis tentationibus ſuccu

— .

— .

—

— - ,——

S r e —

—

— —

õ — — — ⸗ —— —

— — — —

— —

tes pᷣ oculis. Merito igit᷑ iſta

Folium

mur. Hec ergo duo ſunt qui/
bus viatio noſtra ad crucem
Dñicã potiſſimũ adiuuat᷑. Al
tero em̃.i.ipſo felle indignatõ

nis:pctã q̃ aduerſant᷑ nobis ĩ

hoc in coꝛdis pedibo ↄculca/⸗

met aduerſus ea toto ſpiritu
excãdeſcimꝰ. Moꝛ vᷣo ama

ritudine ſeu memoꝛia:coꝛ ab
eis que mũdi ſunt funditꝰ ab
rũpimus ꝛ in alterã vitã tota
liter ſuſpẽdimꝰ. Quia g̊ totuʒ
qð nobis ĩpedimẽtũ eſt q̃ mi
nus ad crucẽ diſciplĩe ſeu pe/
nitentie veniamus:aut pecca
ta ſunt qͥ ba irretiti tenemur.et
hec vt diximus feruida indi/
gnhatione peſſundamus. aut
amoꝛ huiꝰvite qͥ velut catena
E:q̃ velut captiui tenemur vt-⸗
ait Seneca. Et hãc moꝛt re

memoꝛationẽ vt dictũ eſt di⸗

rüpimus ⁊ ad doꝛſum poni/
mus:vitã futurã ſolã haben/

duo ad crucẽ pnĩe vl diſcipli

dinẽ. Oirratũ vᷣo inq;tum .
Pam moꝛtis amare rememo
rationẽ in nobis ᷣmes vicio
rũ moꝛtificat. ⁊ putredinẽ coꝛ
ruptionis hoc eſt noxie volu
ptatis ↄſumit et ab ĩminenti⸗
bus reſeruat. VUnð Ecẽi.vij.
In oib oꝑibo tuis nouiſſima
tua memoꝛare ⁊ in eternũ nõ
peccabis. aũt illa duo ipᷣe
recuſauit:nõ ideo recuſanda
eſſe mõſtrauit.ſed ſeipᷣm nul⸗
loꝝ indigere inſinuauit. Vel
generalr illð intelligamus qꝛ
in ſacra doctrina nullam ad/
mixtionem recipit aut appꝛo
bat dñs. VUnð.j. Eſa. Vinũ
tuum mixtum eſt aqᷓ.Et Deu
tero.iiij. Hõ addas qͥ cq; ver

bis illius aut detrahes.Et in

Apoc̃.vl.Si qͥſ addiderit ad
verba libꝛi illiꝰ: addat ſuꝑ eũ
deus plagas que ſcripte ſunt
in libꝛo hoc. Acetum aũt ac⸗

cepit quod ⁊ ſi a vini ſuauita

te ſapoꝛe coꝛrupto degeneret

ne veniẽtibo offerunt᷑. Vel vi tñ admixtionẽ aliene ſubᷣe nõ

nũ felle mixtũ atq; mirratum
ſacra ſcriptura accipienda eſt
que felle mixtum vinũ eſt. vi/

habet. In aceto aũt intelligit
ea pars ſacre doctrine que et
pᷣſentis ſuauitatis vina nobiſ

num inquã ſpei iocunditatis facit deſiꝑe ⁊ triſticiaʒ ingerit
letiſicans ⁊ inebꝛians. fellicũ penitentie. Hec em̃ duo ma⸗

inq;tuʒ penitudis ⁊ indigna⸗ xime cõgruunt penitentib et

tionis nobis ingerit amaritu crucẽ dũi poꝛtãtibyeyt ſcʒ etbö

ſentia gaudia eis deſipiant et ſpſoꝝ iudeoꝝ pſidiã innueris
friſticiã ſeu doloꝛẽ penitudis cupiditatibo et aſtutie cõſilijs

coꝛde pᷣferat. Triſticia aũtil/ cauernoſaʒ intelleximꝰ. ⁊ hoc

la hilaritatẽ coꝛdis ſpũalẽ nõ bene ↄgrult.hãc em̃ harũdi/-
impedit aut iminuit. ſed po⸗ ni ſacre ſcripture circupoſue⸗
tius adinuat ⁊ adauget.⁊ hec runt q̃m ⁊ ipᷣa ſacra ſcriptura

eſt acetũ ſine cuiꝰ ſiti pnĩa nec maxie fulciebãt et vſq; ad os

ↄſũmat᷑ nec agit.qͥ em nõduʒ ſaluatoꝛis obtundendũ et ob
ſitit vt ei pſentia gaudia deſi ſtruendũ erexerũt. DSi aũt in

piantꝛet qͥ nõdũ ſitit penitudi barũdine ſicut ſupᷣ diximꝰ ſe ⸗

nis vehemẽtẽ triſticiã: nec dũ cularẽ iſtã fragilẽ vaniſſimã⸗
ĩcipit penitere. Qui aũt vtrũ⸗ q; potentiã acceꝑimꝰ.⁊ B qui
q; iſtoꝝ ſitit.ſ.⁊ pᷣſentis ſuaui/ dem recte.hoc em̃ eſt q̃ nitit᷑ ⁊
tatis deſipiaʒ et penitudis tri poꝛtat᷑ ⁊ eleuat᷑ vſq; ad os do
ſticiaʒ:nõ ſolũmõ pniam agit mini ſaluatoꝛis:inõ ſolũ iudai
ſed etiã ↄſũmat. Naũt Joh̊. ca ſed etiã oĩs ꝑfidia.dũ eniʒ
ſcribit (qꝛ plenã aceto ſpongi adhuc in cruce pᷣſentꝭ milſerie
am yſopo circũponẽtes) Jux ſeu pnie ſeu diſcipline dñs ſal
ta miſteriũ ſpõgia cauernoſa uatoꝛ in mẽbꝛis pẽdet: ſecula
populũ iudaicuʒ ſignificat.q ris potẽtia qᷓ oẽm hmoõi ſpõgi
cultu diuino ⁊ ſacris legibo ex am cõtẽdere debuit:de ea ace

terius decoꝛꝰ: iutra erat ina⸗ tũ mititudinis cõtriſtatiõis ?z

nis ⁊ vacuus:colubꝛoꝝ infer acerb itatꝭ vſq; ad os dñi ſal⸗

naliũ atq; reptiliuʒ habitacu/ uatoꝛis eleuãs ipᷣm qͥdãmõ i

lũ:tot cauernis ĩhabitãtiũ vi ſuis bibere cõpellit.Poteſt et
cioꝝ excauatus q̃t vitijs vul/ in ſpongia cauernoſa atq; va
neratus. Spõglã iſtã haru⸗ niſſima intelligi ſecularꝭ aſtu
dini circumpoſitaz Math. ⁊ tia que arudine poteſtatꝭ mũ
Mar. ſcribũt:q̃ vel ſacra ſcri dane nitit᷑ ⁊ vſq; ad os eius.i.
ptura iuxta qᷣ ſupꝛa expoſui ſcripturam vel ſcientiã ſacraʒ

*

mus:conuenieter accipit᷑: cui eleuatur.vt vel ei contradicat

populus ille quaſi circumpo aperte:vel non inferioꝛ habe
ſitus foꝛinſecus ⁊ ſuꝑſicietenꝰ atur. aut Johãnes ſcribit

adberebat. Si vᷣo ſpongiam eam yſopo circupoſitam: que

—

— — — — —

A f f —— —

☛ — SE

t
e
Di
1e

Folium

herba ⁊ radicẽ figit in petra q̃
xpᷣm dñm ſigniſicat:⁊ pctõꝛi
pᷣſtat remedia.iuxta ſctõꝝ ex⸗
poſitionẽ:vel fidẽ vł ſacrã ſcri
pturã merito ðſignat. cui ſpõ
giã aſtutie cupiditatiſq; ſue:et
tũc tꝑis iudei ⁊ nũc noſtri iu/
daiſantes circumpoſuerunt.
dum illam nõ habent niſi ad
ſimulationem et lucx. Mo
raliter vo coꝛ penitentis de/
bet eſſe velut ſpongia cauer/
noſum:tot ꝓfũditates humi⸗
litatis habens quot paſſũ eſt
vulnera peccatoꝛum:et quot
accepit ſuꝑne munera largi/
tatis: totumq; debet eſſe vini
ſpiritualis hoc eſt gratie do⸗
ctrine ⁊ lacrimarũ bibilũ:to⸗
tũq; yſopo vł harũdine ſacre
doctrine ſeu fidei ſupoꝛtatũ.
donec ad os domini ſaluato

ris veniat:⁊ aceto hoc ẽ acer/

bitate penitudinis ipſum po
tet. Vel ſpongia ipſa malicia
eſt penitentis tota peccatoꝛũ

bibila:⁊ infernalibus recipiẽ
dũ reptilibus mitiplici vani/

tate q̃ſi cauernoſitate idonea
ac paratiſſima. hec igitur la/

crimis deſuper influẽdis erit

imbuenda vel infundẽda vel
ſaltem penitudine vel doloꝛe

circumponenda ergo erit vel
dono ſcientie quod in yſopo
accipimus: vel calamo ſacre
ſcripture:que idem ſigniſicãt.
Hoc igitur erit officium pᷣla
toꝛum atq; doctoꝝ: qui velut
veteris hominis quidam car
nifices atq; lictoꝛes a chꝛiſto
domino pꝛetoꝛe vniuerſali in
ſtituti ſunt:vt penitentes ⁊ pe
nitentie iuſticiam ſitiẽtes: ace
to doloꝛis et penitudinis po
tent. Hocipſum etiam virtu/
tum erit quibus iſtam carni⸗
ficinã cruc deputauimus of
ficium. et ſin hoc harũdo ſeu
calamus liberi arbitrij noſtri
poteſtas iuxta quod ſupꝛa di
ximus cõueniẽter accipietur.
Tunc enim conſummatũ eſt
nobis crucis penitentialis of
ficium:cum quotiens:ſitio:di
xerimꝰ:dicte virtutes per po⸗
teſtatẽ liberi arbitrij de huiuſ
modi ſpongia nobis potũ ob
tulerunt. Heu quot ſunt qui
bo aut ſpõgia iſta aruit aut mi
lites deſunt qͥ offerũt:aut ca/
lamꝰ ⁊ yſopꝰ nõ aſſũt. Hi ſũt
qͥ in illa abiſſo malicie ſue nec
vnã lacrimã ĩiueniũt qm hau

riãt:nec vnã ſtillã acerbitatis

inde bibũt Ex hᷣ ò ofectu cos

Capitulũ

nondũ dñice crucis appᷣhen coꝛdibs iudeoꝝ ⁊ etiã diſcibbſu ig
diſſe exẽplũ mãiteſtũ eit. Qui loꝝ quas in tribus hoꝛis tri (
aut pᷣſto habent hmõi ſpõgi⸗ duo dñice paſſionis et moꝛtès ſfſo
am aceti.i/penitudis et lacri/ futuras.Quaſi em̃ diei initiũ mit
maꝝ pleniſſimã et ad os coꝛ/ fuit naturalis illuminatio tri ſo⸗
dis admotã: vt inde q̃tiés vo um hoꝛarum continens ſpa- nol
luerint vinũ cõpũctõis abun cium.hoc eſt:diei quartam. gal
danter bibãt:merito pñt dice Hoꝛa vero tercia imo ſecun⸗ Gna
re qð ſeqͥtur (cõſummatũ eſt) da diei quarta legis ſcripte il da
Sicut aũt dñni carniſices:ipᷣi luminatio. Tertia vᷣo quarta ap
in cruce pẽdenti acetũ acerbiſ a ſexta diei incipiens euãgelij O
ſumũ poꝛrexerũt: ſic qͥd in cru fulgoꝛ ſimul ⁊ ardoꝛ.qͥ quidẽ ſce
ce bic qᷓcunq; pendẽtiba: iniu initiũ habuit ⁊ clarũ et ferui- O
niaaꝝ ⁊ ↄtumeliaꝝ exacerbatõ dum in pᷣdicatõe dñi ſaluato ſun
nes irrogãt: vnde ⁊ velut dñi ris. ſed eã tenebꝛe infidelitat am
noui q dam crucifixoꝛes atq; et ꝑſecutionis et ipſius dñice bn
carnifices habedi ſunt:qð iſti moꝛtis ſtatim occupauerunt uh
idẽ in mẽbꝛis inouãt. CX aũt Poſſumus autem intellige⸗ tͤ
ſuxta vbũ Joh.dic. (õſũma/ re⁊ treſ hoꝛas huiuſmodiob ler
tũ eſt) ſubintelligit iuxta lĩrſam tenebꝛationis: tres in iudeo-
noſtre redẽptõis miſteriũ ⁊ ꝓ rum coꝛdibus obſcuratiees. i
phetaꝝ vaticiniũ,⁊ ſue benefi Pꝛima fuit ignoꝛantie. Se⸗ gi
M cẽtie in nobis officiũ.⁊ noſtre cunda fuit cupiditas.Tertia we
recõciliatõis ſacrificiũ.etno fuit inuidie. His eniʒ tribus in
ſtre cauſe patrociniũ.⁊ noſtre de cauſis ſolẽ intelligentie nö e
ꝓpugnatiois auxiliũ.et noſtre agnouerunt. Poſſumus ⁊ ad o
redẽptiõis cõmerciũ.⁊ noſtre tres mũdi generales obſcura d
ſanatiõis remediũ. Qaüt tões tres hoꝛas iſtas referre. ni
Zu.ſeq̃ns hiſtoꝛiã in.xxiij.qͥa qꝛ ⁊ añ legẽ ⁊ ſub lege ⁊ ſub eau u
(tenebꝛe facte ſunt in vniuer/ angelio.mlti veni ſot lumiep .
ſa terra vſq; ad hoꝛã nonaʒ et uati ſũt eclipſati. Sole efmninn iᷣ
ſol obſcuratꝰeſt ⁊ velũ templi telligẽtie de qͥ in.v. Sap̃. legi .
ſciſſum eſt mediũ) Niſtice ſi tur qͥdãmodo ter mũdꝰ claru H
gnificat tenebꝛas ſpũales in erat.ſ.’leg nature.legꝭ ſchte/ et HS
*
ſ

,

mn

e,
n

6
in
8
2

. 8

legis euãgelice illumĩatiõibo.

ſed in ipᷣa hoꝛa ſexta hoc ẽ ini
tio illumĩatõis tercie:tenebꝛe

miſerie ⁊ moꝛtalitatis noſtreĩ

xpᷣo dño ⁊ moꝛs ipſa:ipᷣaʒ ve/
ri ſolis illũinoſitatẽ infideliuʒ
oculis penitꝰ abſcõderũt.⁊ B
quaſi tribo hoꝛis ꝓpter dictas
cauſas.⁊ hoc eſt qð in octauo
caplo Amos pꝛedixerat dñs
Occidet in meridie ⁊ tenebꝛe
ſcere faciã terrã in die lumĩs.

Qõ aũt dicit᷑.(Tenebꝛe facte

ſunt ⁊ ſol oſcuratꝰeſt) Nõ ſo/
lum illud ſigniſicat qꝛ obtene
bꝛati ſunt iudei interius:⁊ ſol
iuſticie a pũi vite luce ꝑ moꝛ
tẽ q̊dãmodo eclipſatꝰ.ſed ve⸗

lut duo genera tenebꝛaruʒ in

eis inſinuãt:ignoꝛãtie.ſ.et pec
catoꝝ.vel excecatõnem eoꝝ ⁊

gliam q̃ noticia vniꝰdei ⁊ cul

tu claruerũt:obſcurãdaʒ vſq;
ĩ hoꝛã nonã hoc eſt mũdi ve⸗
ſperã.in qua pᷣdicãtibo elya et
enoch:diffugatis erroꝝ tene/
bꝛis velut noui veri ſolis oꝛ/
tu iudea clareſcet. Moꝛalr
autẽ tenebꝛe iſte qᷓ triba hoꝛis
duraſſe leguũtur Pꝛimuʒ tres

cꝗs ur̃e obtenebꝛatõnis ſpia

lig iſinuãt:et tres eſſe modos

ilius. Han igit᷑ bma eſt oꝛigi

nalis coꝛri

cõtrahimus. ? pter bec pma
noſtra obtenebꝛatio natura ẽ

qdãmõ ſeu natural. Secun/
da ca eſt tetatio ipᷣa ꝑ quã res
ſenſibiles atq; foꝛinſeceſe no/

bis ingerũt.⁊ ſe nobis ⁊ vero

lũini interponũt. ⁊ ꝓpter hoc
ſecũda obtenebꝛatio nr̃a eſt q̃ᷓ

ignoꝛamus tentatiõem eẽ ten
tationẽ. Lũinoſiſſimã em̃ mẽ
tem eſſe neceſſe eſt: q̃ qᷣtieſcun

q; tentat᷑:tentari ſe cõſpicit:ꝛet
bellũ aduerſus ſe conſurgere
cognoſcit. Mirabilr em̃ ob/
tenebꝛata eſt q̃ tẽtatões velut
blãdimẽta amplectit᷑: ⁊rex vo
luptuoſaꝝ ſeu ↄcupiſcibiliuz
acies q̃ſi q̃ſdam amicoꝛũ cetꝰ
toto amplauſu ſuſcipit et iſaʒ
voluptatis fruitõem paceʒ ac
ꝓſperitatẽ appellant. ſicut legi

tur Sap.xuiij. In magno iun

ſticie bello viuẽtes tot ⁊ tanta
mala pacem appellãt, ppter H
dicebat dñs ad Job.xl. De
mento belli nec vltra addas

loqͥ. Magnũ em̃ eſt ad repᷣſſi

onẽtuoꝝ qꝗᷣ ſolus fere cĩ ẽno/

ſtri caſus memoꝛem eſſe belli
Magnüũ aut lumen eſt ad vi
dendũ qͥd nobis agẽduʒ ſit:-
magnus ſtimulus ad excitan
dos nos et ꝓpuocãdos ad ſtre

ptio quã ex Adaz nue agenduʒ apſa belli puiſio

atq; cogni zu
ſa noſire obtenebꝛatiõis auer
ſio noſtra eſt a vo lumine qðᷣ

eſt ꝑ ↄuerſionẽ ad quaſcunq;

ex creaturis qðᷣ ꝑ amoꝛẽ effici
mus et ↄſenſum. Lucẽ em̃ ha
bemus ad doꝛſum ⁊ facieʒ ad
tenebꝛas vt ait Augꝰ. in li:de
libero arbitrio.Tenebꝛe eniʒ

ſũt nobis oĩa ad q̃ a deo auer

ſi ꝑ amoꝛẽ ↄuertimur.⁊ hocẽ

etiã modus noſtre obtenebꝛa
tiõis terciꝰ. ꝓpter hoc g quaſi

tribus hoꝛis in ipa moꝛte do
mini ſaluatoꝛis tenebꝛe ſacte

fuiſſe legunt᷑. Vel ꝓpter H̊ qda

pme tenebꝛe ſunt cogitatõis.
ſecunde affectiõis.tercie ↄſen
ſus tã ĩ bono qᷓ; ĩ malo.Quid
qd em̃ lumẽ ẽ nouo hoĩ: tene
bꝛe eſt veteri.⁊ ecõuerſo. Ali

ter tropoloyce. Tenebꝛe liüt

ſuꝑ vniuerſam terram coꝛdis

ipſiꝰ crucifixi penitẽt: cũ tene

bꝛas ſuas agnoſcit,⁊ hecẽ no
ua plaga qᷓ ꝑcutit᷑ in nobᷣ egi/

ꝑcutimꝰ:dũ ignoꝛãtie nr̃e te⸗
nebꝛas in nobis cognoſcim?
2 dãnamꝰ. Sol vo in nobis

obſcurat᷑ dũ pũs mũdi glin
luminis illã bre cognoſcimꝰ.

nobis deſpicit᷑duz verin

indð

cũ fulgeret. Et in pᷣs.pꝑ diẽſol

non vret te. Crucifixis igit.i.

cruci pnie vel diſcipline affi⸗
xis.neceſſe eſt tenebꝛas vt di⸗
ximus fieri.⁊ ſolẽ pñtis ꝓſpe/
ritat ⁊ głie obſcurari:vt ⁊ ce/

citatẽ ſuã pᷣſtinã videãt:et om
ne qðᷣ in mũdo turpiter ⁊ no-⸗

xie amauerũt. Vñ qð ex tene
bꝛis ſuis claruerat eiſdẽ ex pe
nitentialis gre lumie tenebꝛe

ſcat. In oibo aitpctöꝛib, ge.
neralir tenebꝛe fiut. ſol aũt nõ

obſcurai:dũ eis pᷣſentis mun
di glia nõ vileſcit. ⁊ hoc inde

eſt. qꝛ mũdi glia nõ lucet niſi
ð tenebrꝭ. quéadmod

putrida et ſquame piſciũ ba⸗
bent de tenebꝛis vt luceãt. et
ꝓtter hoc de lumie obſcuran
tur. Euideter aũt moꝛs pcii qᷓ
eſt moꝛs pᷣma in hoc facto fi

nebꝛe fiũt in coꝛdibs peccan/
tiiũ vt nõ videãt.qꝛ de ꝑiculo
aiaꝝ ſuaruʒ hoc eſt de moꝛte

eop in ipſa tentatöe agit. De

dns obſcurat. vl du lucis ſue
radijs eos illuſtrare deſini. ?
ob ulis abſcõgit vt ipm non
videãat. vel duͦ eis vileſcit ar;
a turpis et momẽtanea pᷣeiuz

vo ſol eis iuſticie,id exS

—

1

4*
l

S

voluptatis. Qð vo ſequitur. dñs. Per atriũ getes.ſicut le/
¶Ueiũ tepli ſciſſum eſt me/ git᷑ Apoca,.xxj.Atriũ aũt qð
diũ) Oiſtice veten legis ob/ foꝛis eſt ne metiarꝭ: qꝛ datum
ſcuritas qᷓ interioꝛa tẽpli.i:ſe⸗ ẽ gẽtibo. Quia ; ꝑ moꝛteʒ dñi
creta diuini cõſilij de regatõe ſaluatoꝛis diſſolute ſũt inimi
generis hũani videre ꝓhbibu cicie ⁊ in xpᷣo dño lapide an/
erat diſſipata ẽ.vł iuxta aplm gulari duo illi ꝓpli velut duo
in.ix.ad Hebᷣ. Velũ ſciſſũ ſeu domꝰdñi pietes couniti.Re⸗
diſſip atũ: ꝓpalatã eſſe ſctõꝝ vi cte tũc velũ tẽpli ſciſſum dicit᷑
am:⁊ ingreſſum expeditũ eſſe vt nulla ſit diſtinctio iudei et
et libeꝝ ſctis in tabernaculuʒ greci:ſerui ⁊ liberi.ſicut legit᷑ ĩ
nõ manuſfactũ:ſignificat. VUl iij. Col. Abi nõ eſt maſclus

ſciſſum velũ velamẽ cecitatis et feĩa:gẽtilis ⁊ iudeus:circũ⸗

q̃ deꝰ cognoſci ꝓhibebat᷑idiſ- ciſio ⁊ pñtiũ barbarus ⁊ ſcita
ſioatũ eſſe ĩſinuat.De h̊ aplłs ſeruus et liber. Moꝛalr vᷣo
Vſq; in hodiernũ diẽ idipᷣm qꝛ velũ iſtud: et radios ſoł p/
velamẽ in lectõe veteris teſta hibebat ab ingreſſu taberna
mẽti manet nõ reuelatũ:qm̃ ĩ culi.⁊ exũtes intra tabernacu
xpᷣo euacuat᷑.Et iterũ cũ legit᷑ lũ videre nõ ſinebat ſolem ad
Moyſes VWelamẽ poſitũ eſt oꝛtũ. Velamen pctõꝝ ſignifi
ſuꝑ eoꝛ eoꝝ. Cũ aũt cõuerſus cat quo mens bumana velut
fuerit ad deũ:auferet᷑ velamẽ dei tabernaculuʒ radijs veri
De hoc Exoð.xxxv. Imple/ mſolis.i.doniſ graꝝ illuſtrari ũ
tus ſermonibo poſuit moyſes ſinit᷑ ⁊ illũ videre penitꝰ ꝓhi⸗

velamẽ ſuꝑ faciẽ ſuã:qð igreſ bet᷑. Hoc em̃ veluʒ vt diximꝰ

ſus ad dñin ⁊ loquẽs cum eo poſt facias tenebꝛas poſt ob
auferebat donec exiret. Rõt ſcuratũ ſolẽ pñt glie dei vᷣtu⸗
⁊ intelligi veluʒ iſtud qꝛ diui/ te ſcindit᷑:⁊ ſplẽdioꝛi gr̃e qua⸗

debat tabernaculuʒ ab atrio: ſi lumini veri ſoł aditꝰ pãdit᷑:

id ꝗð in ſecũdo ad Ephe. vo ⁊ inetis obcecate pꝛius ad ve
cat᷑medius paries macerie.̊ ri lumis aſpeciũ oculi reuelã⸗
eſt diſcrepantia ſiue diſcoꝛdia tur.Qõð aũt ſcribunt Math.

iudeoꝝ ⁊ geciũ. Per taberna/ 2 Mar,(a ſũmo vſq; deoꝛſũ)

cul em̃ iude in dbo hitabat Inſinuata pino cogitatonis

X

Capitulã xxr

—

vſq; ad vltimũ opis velamen pat᷑: nibil oĩno gf

malitie ſcindendũ eſſe. Scin deo faciat: nibil dei aſpectib)

yeſtra et nõ veſtimẽta veſtra. tur. (Et circa hoꝛã nonam ex

Sic igit᷑ attingit ſapĩa a fine clamauit Jeſus dicens Hely
vſq; ad finẽ foꝛiiter. vt legitur hely lamaſabathoni. boc eſt.
Saß. vij. dü a ſümo vſq; de⸗ deus meus vt quid dereliqui
oꝛſum pcti velamẽ diſrũpit.⁊ ſti me. Derelictu ſe dicit iuxta

pctõꝝ pietem foꝛtiſſimũ vſq; lr̃am.ũtribulatiõi expoſitum

ad extremũ lapillũ ↄfringit et et moꝛti. ⁊ hoc ſicut ſupꝛa ex.

dDiruit. Et hec eſt ꝑs inimici/ poſuimꝰ oꝛõem eiꝰ Pater ſi fi

.

ciaꝝ de q̃ legi in.ij. ad Eph̊ᷣ. eripõt tra nſeat a me calix iſte
Hoc velo velat? habebat ocu Affectu em̃ infirmitatis no/
los penitẽs dũ ducebat ad ĩ⸗ ſtre ſic expmit:nõ vt aliter q;ᷓ
fernale patibulũ. Mõ vo re ipſe cũ patre diſpoſuit fiat pbe
uelata facie gliam dei ↄteplat᷑ tit.vel derelictuʒ ſe dicit ĩ ſuis

ſicut legit᷑ in.iij.ſcdᷣe ad Coꝝ. ſpũalra bo p infidelitatẽ deꝰ

Hoc eſt ſudariuʒ qð erat ſuꝑ pr receſſit. Doꝛalr autno⸗
faciẽ Lazari: in. xj. Jo. Hocẽ bis inſinuat vt in oĩ tribula⸗

opgimentu ̊ optum eſt euage tione: in omnidiſcrimine teta
liũ in his qͥ ꝑeunt.ſicut legit ĩ tionis maxie derelinqͥ ⁊ deſe /

iij. ſcoᷣe ad Coꝝ. Qm̃ aũt ve/ ri timeamus: dũ de ſola dere
lũ iſtud facies erat tabernacu lictione ad deuʒ prem defert

li ⁊ erat cõtextũ ex iacincto et oꝛõnis ſue querimoniã. CXãt

2 purpura ⁊ biſſo ⁊ cocto oꝑe ingemi

at(deus meusdeꝰ? me

biumario.ſiẽ legi᷑ Exo.xxvij us Juxta lr̃am illi ↄgruit. qꝛ

Eratq; mire pulcritudis:inte ipſe erat filius ſuus vnigent/

xturas hñs oĩm floꝛum q́s gi tus nature? filius gratie: in
gnit humꝰ vt tradit Joſephꝰ mltis fratꝝ milibo pꝛimogeni

lignificat ſine dubio faciẽ ip/ tus. ſicut dicit apłs in. vii:ad r

ſam mentis: oĩ ſpũali decoꝛe Ro. Nobis aũt ꝑ ſimilitudi-

venuſta que in ↄſenſu pecca- nem.licet aũt diſſilem inſinn ·
ti poſt veri ſolis obſcuratiõeʒ at qliter inuocare debeamus

a ſummo vſq; debꝛſum dilſi/ de⸗ em noſter eſt cui totumſe

a:)

„»

volium

debet qð naturalr cui totũ ſe tiſſimũ vocãdus eſt:⁊ filiali ei

debet qð ꝑ gram facti ſumus
Totũ em̃ bonũ noſtre gene/
ratiõis ⁊ totũ optimũ nr̃e re⸗

generatõis illi ſoli debet. Oð
aũt Luẽ.addit in.xxiij. Quia

clamãs voce magna ait(Pa/

ter in manꝰ tuas c. Math.
et Mar. pᷣtereũt:hoc ſolũ di⸗
centes. (qͥa exclamauit voce

magna in emiſſiõe ſpũs. Jo.
aũt ĩ.xix.inter nouiſſima eius

dẽ amoꝛe medullitꝰadheren⸗/
dũ.tunc potiſſimũ ſpũs ei cõ
mẽdãdus eſt:cũ leones infer
nales pᷣpati ad eſcã circa nos
rugiũt. Veraciter em̃ audiẽe-
tibo atq; videntibo nihil aliud
eſt tẽtatiõis ſuggeſtio qᷓ; rugi
tus leonũ ĩfernaliũ. Quia igi
tur ipſe ſolus de faucibo eoꝛũ
nos põt eriꝑe:ei ſoli cõmeèdã⸗/
dus eſt tũc ſpũs.⁊ his verbis

verba addit(Cõſummatũ eſt vnigeniti ſui iuocãdus ẽ tũc

⁊ inclinato capite tradidit ſpi
ritũ) Juxta miſteriũ g̊ ſi voceſ
qbo loqtur nobis oꝑa eiꝰ acci
piamꝰ:vox eſſet magna et cla

moſiſſima:qua dðo patri ꝓ no

bis interpellans locutꝰẽ: ⁊ q̃ᷓ

etiã nos de ↄuerſione nr̃a ad
ipᷣm alloqui:moꝛs eius eſt.

Hinoꝛib em̃ bñſicijs q̃i vo

ce demiſſa ad nos loqͥtur. Il

lo vᷣo ſingulari ⁊ ineſtimabili

moꝛtis ſue beneficio adeo cla
mat foꝛtiter vt etiaz moꝛtuos
erxcitet ⁊ dilectione ſua viui⸗
ficet. Oõð aũt dici᷑ Lu. Quia
hec dicens.ſ. in manus tuas
coõmẽedo ſpũm meũ:expirauit
OQuid faciẽduʒ eſſet ſuis in oĩ
piculo tetatõis ⁊ in ipſo moꝛ
is diſcrimĩe:eodẽ exẽplo eui/
dęter edocuit. Tüc em pr̃ po

7 oꝛandus. Nocẽ igi᷑ vnige
niti nõ agnoſcere nõ põt:ſi eã
pie fidei deuotio illi obtulerit
In manus aüũt dei patris ſpi
nitũ ſuũ cõmẽdat:qͥ totũ ſe po
nit in volũtate eius:totũ ſe cõ
mittit bñplacito eius. Unde
⁊ vſualr in manu illiꝰqͥs eẽ di
cit᷑ cuiꝰvolũtati ſe regẽdũ cõ/
miſit. Per ↄtrariũ vᷣo in ipſo
ↄſenſu pctĩ ſpiritũ ſuuʒ emit/
tit de ſe ⁊ ꝓpꝛiũ ſpũm tradit di
abolo milſer pctõꝛ. IJn manꝰ
etiã diaboli illa etiã eadẽ ho⸗
ra cõmẽdat ſpũm ſuũ ⁊ in fau
ces leonum infernaliũ inijcit:
veraciter illud põt dicere dia
bolo. Pr mi.qꝛ filius eiꝰeffe⸗
ctus eſt.⁊ ea q̃ ſequunt᷑:in ma
nus tuas cõmendo ſpiritum
meũ: Veraciter etiã põt dice

Capitulum

re qꝛ tradidit ſpũʒ.i.ſpũmſan qꝛ velũ tẽpli ſciſſum eſt in du
ctũ.quẽadmodũ ⁊ iudas tra/ as ꝑtes. Hec eſt legis obſcu⸗
didit xpᷣm dñm.quẽ q;tum in nitas in ſpũalẽ intelligentiã et
eo eſt extinguit. Vel ſpũm ꝓ literalẽ:qꝝ alterã ſibi retinue/
pꝛium quẽ tradidit carnifici runt iudei:reliquã nobis aſſũ
bus ſeuiſſimis.i.demonibus pſimus. Vel velũ pcti diuidi
crucifigendũ,et hoc eſt in ifer tur in culpã ⁊ penã:dũ culpa
no.Oðò aũt addidit Johã.in tollit᷑: ⁊ ab ipſo penitẽte pena
xix.de inclinatõe capitis:iux⸗ penitẽtial tenet᷑. Vel velũ di/
ta literam: ſiue gratias agen⸗ uidit᷑:dũ nobᷣ totũ qð mali in
do:ſiue ſupplicando ⁊ oꝛando nobis ẽ tribuimꝰ:deo vᷣo qͥ c⸗
nobis ſpm̃ tradidiſſe intel/ qͥd habemꝰ boni.Signa aũt
ligendus eſt. Penitentibo aũt illa iuxta literã: quẽadmoduʒ
inſinuat ſpũm veteris hoc eſt eclipſatio ſolis:auctoꝛẽ ipius
amoꝛeʒ pctĩ:inclinato capite: nature pati euidẽter teſtaban
hoc eſt inclinato coꝛde emitte tur. Eclipſatio em̃ ſolis fingi
re debere. Ecõtrario aũt in/ nõ põt fuiſſe naturalis:cũ cer
clinato capite ad oꝛandũ dia tũ ſit tũc lunã fuiſſe.xv. Deci⸗/

. *

bolum.vel humiliato et incli maqrta nãq; luna iuxta man

nato coꝛde et diabolo ad con datũ dñi in.xj. Exo.agnꝰ pa/
culcãdũ ſubiecto:tradidit ſpi ſcalis imolandus erat ad ve/
ritum ꝓpꝛium miſer pctõ: per ſperũ.hoc eſt die iouis ad ve
oſenſum in pctm. Poſt iſtam ſperã. die veneris ſequẽte lu
emiſſioneʒ ſpũs vident᷑ velle na fuit.xv.et iõ plenilunium.
Math. Mar. ꝙ veluũ tem / Erant igit᷑ ſol et luna ſibijnui
pli ſciſſum eſt. Qucas aũt qui cẽ oppoſita q̃ſi ꝑ diametrũ.qa
diligẽtiꝰhiſtoꝛiã ꝓſequit᷑ ecõ⸗ igit᷑ hoꝛa dũice paſſionis q̃ſi
trario dicẽs eũ expiraſſe:duʒ ſext a diei vbi ſol erat natureĩ
iſta diceret ( Pater mi ĩ manꝰ medio celi ⁊ tũc luna ſub ter⸗
tuas) O aũt ↄtinuat Math. ra tenẽes celi mediũ oppoſituʒ.
(Terra mota eſt et petre ſciſſe Non erat igit᷑ luna tunc ttis
ſũt ⁊ mo. aꝑta ſt᷑ ⁊ mita coꝛꝑa neq; poterat cẽinter ſolẽ et ter
ſctõꝝ que doꝛmierant ſureꝛxe rã. Naturalis aũt eclipſis ſok

— *

run) Bu ↄgrui

teiq pcedit eſt de interpoſitoe lune tere

ndn

ſn

lia

e⸗

1

ve.

4
l

ei
2
6

“R
1

8
e S
.

et ſolis. Manifeſtiͦ igitur eſt dlit vt coꝛruãt oia bſificia dia

quia ſignũ fuit valde mirabi bolica pctõꝝ ⁊ excutiant᷑ ð ar
le quẽadmodũ etiã vñ ⁊ recte boꝛe coꝛdis nidi illi diaboli⸗
q̃daʒ ex phᷣis apud Athenas ci.i.vicia. Vel mouet᷑ terra
illa hoꝛa dixiſſe ðꝛ:qꝛ aut deꝰ eſt amoꝛ.vel terra pcti de coꝛ
nature patit᷑:aut elemẽta mẽ/ de. vel ipᷣm coꝛ peccatoꝛis de
tiunt᷑. Cerremotꝰ iuxta ſctõꝝ loco ⁊ feudo diabolico trãſi/
expoſitionẽ terrenoꝝ coꝛdiuʒ ens in feudũ dñi.ſ.ð terra mi
cõcuſſio fuit ex timoꝛe vł mo ſerie ⁊ tenebꝛaruʒ:vbi vmbꝛa

tus ſiue motio:hoc eſt muta⸗
tio de malo in bonũ ꝑ penitẽ
tiam. Mouẽda em̃ erat terra
hmõli et de infimo pcti in ſub
lime celoꝝ trãſferẽda.Vel ter
ra iudeoꝝ.i.terrenus ille po⸗
pulus mouendus erat et ↄcu
tiedus ⁊ detrahẽdus de loco

moꝛtis ⁊ nullus oꝛdo:ſed ſem

piternꝰhoꝛroꝛ inhitat. hec eſt

terra pcti de qua ðꝛ ĩ.iiij. Job
Vel terra intelligi poteſt con
uenientius amoꝛ terꝛe hoc eſt
terrene cuiuſcunq; cõcupiſcẽ
tie. Huius nanq; amoꝛ iuxta
conſuetudinẽ ſcripture terra

ſuo ⁊ diſpgendꝰ in gentes: pe accipit᷑. Hec terra pᷣmo ĩ pe⸗
tre ſciſſe:coꝛda obſtinatõe ob nitẽte mouet᷑ dũ amoꝛ bmõi
durata ⁊ ad pniaʒ ſciſſa. Do mutat᷑ ⁊ extinguit᷑:deinde pe
numẽta aꝑta oꝛõne ⁊ ↄleſſiõe tra ſcindit᷑ hoc ẽ mẽ durici/
vt appareãt ⁊ ꝓdeãt inde moꝛ es doloꝛe penitudis. Tercio

tui in reſurrectõem vite hocẽ monumetũ aꝑit᷑ dũ facultas

in nouitatẽ vite. Moꝛalr o exeũdi de ipᷣo pctõ pctõꝛi cele
terremotꝰ qͥ fit ad lr̃am de ſpi ſti minime tribuit᷑. Idem igik
ritu ifra poꝛos ſeu viſcera ter pctm̃ terra eſt q́;diu diabolo
re multiplicato tonãte ad exi/ fructificat ⁊ cibus eſt ſerpẽꝭ
tum exaltatione: 1 no inue⸗ antiqui:? reptilium infernali
niete libeꝝ exitũ:ioq; terrã cõ um habitaculũ:dum et ab i
cutiente.quia natura nõ pati ſis demonibus conculcatur
tur duo coꝛꝑa in eodem loco et teritur q;diu ſuper eam eis
Dic mitiplicato ſpũſctõ non gradi imo repere conceditur.
eſſentialr ſed ad graʒ coꝛ pe Hec enim ſunt quatuoꝛ ter⸗
nitẽtis cõcutit᷑ ⁊ mitiplłr cõtẽ re ꝓpꝛie: quintum qdem imo
1 2

Capitulũ

7

ſemp relidet ⁊ fex grauiſſima numentoꝛũ. Ad iſtud monu⸗

hec igit᷑ terra mouenda eſt ſi/
cut diximꝰ. Idem pctm̃ ⁊ pe/
tra eſt que vix malleis ſacroꝝ
eloquioꝝ frangit᷑ et vix etiam
xyi ſanguie ſcindit᷑.vt oĩa di/
camus:pcii duricies ſola dei
vtute vincit᷑. Idẽ eſt ⁊ monu
mẽtũ qð miſer pctõꝛ velut di

aboli qͥ dẽ ſacriſta ſibi defodit

et ĩ eo velut diaboli ſacerdos
ſeipm ſepelit. VUnde ⁊ genera
liter videre pctõꝛeʒ in pctõ ni
hil alið eſt q; videre ineternũ
in monumẽto ⁊ videre moꝛtu
um diſcooꝑtũ:qð ſine hoꝛro
re ⁊ doloꝛe nunqᷓ; ſpectanduʒ
Vaeliüli qͥ moꝛtuus in monu/
mento facit riſum ⁊ gaudium
2 nõ poniꝰdoloꝛeʒ cõpaſſiõis

el gemitũ et hoꝛroꝛem moꝛtis

Iſtud monumentũ aꝑiendũ

erſt qꝛ amouendũ eſt ab eo qͥc
qd in eo detinet pctõꝛem.hoc

eſt em̃ illud eſſe apꝑtum UVe il
lis qͥ in hmõi monumento vi

ui ſepulti ſunt. Hi ſunt q̊ de⸗

ſcẽdũt in infernũ viuẽtes hoc

eſt ſciẽtes. Ex hoc igit᷑ appa⸗

me canonice ſue:nihul alið eſt
̃ cimiteriũ diabolicũ et mul
titudo ĩnũerabilis hmõi mo

mentũ põt reſerri illud qð le/
git in. iij. Job. Baudet vehe/
mẽter cũ inuenerint ſepulcrũ

Et ulud.xij. Pꝛouer.ſᷣm vnaʒ

lr̃am. deſideriũ ĩipij monumẽ

tũ ẽ peſſimoꝝ. Hoꝛtuos igit
ſe ↄfitent᷑ pctõꝛes peccare ſtu

dentes duʒ tam ſtudioſe qᷓ̃rũt

ſibi ſepulcrũ et cõꝑant. Ecõ/
trario terra pᷣmũ mouet in tẽ/
tatiõe:petra ſcindit᷑ in deſide/

rio:monumentũ aꝑit᷑ in ↄſen
ſu pcti. Terra eniʒ debet eſſe
pctõꝛ hoc eſt aduerſus ↄcuſſi
ones tentationũ fixus ⁊ imo/

bilis. Petra:patia ? foꝛtitndi

ne ⁊ tribulatõibo infrãgibilis

ſen inſecabilis et voluptatib⸗
inemollibilis.et monumentũ

debet eſſe veteris hoĩs vbi ſe

pultꝰ atq; recluſus iugiter cõ
ſũmat᷑. Hoꝛroꝛẽ etiam ſicut ſe

pulcrũ debet incutere ſpectã⸗
tibus ſeu trãſeũtibo vt alij ve⸗

teres ſpectaculũ eius abhoꝛ/
reant. O auteʒ ſequit᷑ in textu
Math. qᷣa (Mlta coꝛpa ſan
ctoꝝ qᷓ doꝛmierũt ſurrexerũt)
ret ꝙ totꝰ mũdus quẽ in tres Juxta l̃am vt tanti gaudij te
ptes Joh̊.diuidit in pᷣmo pꝛi

ſtes eſſent ſimul ⁊ ſocij. Mo
raliter vo in moꝛte veten ho⸗
mints multa coꝛpa ſctoeid ẽ
multa cõgeries ſctõꝝ opeꝝ ⁊

8
be,

n;
me

/

le

ge

lium

totus cetus virtutum reſur⸗

guüt:qᷓ omnia doꝛmiuiſſe dicũ

tur. qꝛ nil eis deꝑit ſi reſurgãt

et foꝛtioꝛes etiã reſurgũt que/
agdmodũ ſopoꝛati, ⁊ qꝛ facilis

eſt eoꝝ reꝑatio quẽadmoduʒ
excitatio a ſomno. Ecõtrario

vo fit reſurrectio in moꝛte no
ui. vñ id in.ij. Lu. HNic erit in

. rectio iſta ꝑ xpᷣm futurã eſſe re
ſurrectionẽ glioſam ſanctoꝛũ.
ſicut legit in.x.pme ad Theſ.

Si em̃ credimꝰ Jeſus moꝛ

tuus eſt ⁊ reſurrexit: ita ⁊ de⸗
eos q̃ doemierũt ꝑ Jeſum ad
ducet cũ eo. Johᷣ̊.aũt ſubiun

git in. xix.di. ( Judei ̊ qm̃ pa
raſceue erat: vt nõ remanerẽt

in cruce coꝛꝑa eoꝛũ in ſabba⸗

to: erat em magnus ille dies
ſabbati Rogauerunt pilatuʒ

vt frangerent᷑ eoꝝ crura ⁊ tol

lereniᷣ) potius moꝛtalitati q;

miſterio ↄgruit. Judei em̃ ge
runt tipum oim mundanoꝛũ
nonũ hoĩem in ſe crucifigẽtiũ
elt crucem pnie vel diſcipline
nn alijs nõ verentiũ:⁊ boc ſub
ptextu religionis ⁊ veneratio
nis ſanctoꝝ dierũ.vnde q̃tiẽs

Dies ſolenis affuerit pᷣdicant

Alijs ? ſuadent vacanduʒ eſſe

X

delicijs ⁊ cibis ⁊ potib ⁊ de⸗
ſiſtendũ eſſe ab afflictõib⸗ ꝛla

crimis ⁊ veneratõe diei ſolen
nis.Idẽigit᷑ eſſe dicere epulã
dũ eſt et gaudenduʒ eſt hodie
nõ debent remanere in cruce
coꝛꝑa noſtra ſabbato ſed po/

tius tollenda ſunt. qð mona⸗
chi ⁊ dlerici ſeculares diligen
ruinã ⁊ reſurrectionẽ multoꝝ
Miſtice aũt ſigniticat reſur-

ter ac ſtudioſe obſeruant.Hi

ſunt qͥ rogant pilatuʒ coqna⸗

riũ vel refectoꝛarium:vt adiu
uent ne coꝛꝑa eoꝝ in cruce re
maneãt. Qui aũt accedũt ad

abbatẽ vel poꝛem q̃ſi ad alte⸗

rum pilatũ vt diſpẽſatõeʒ ſeu

relaxatiõem ab eo impetrent

gule et ocij vaneq; leticie.ſed

crura in hmõi cruce pendeẽti⸗
um aut neſciũt ꝙ illud eis pe
tendum ſit. Hon em̃ de cru
ce tollendus eſt vetus hõ niſi
fractis cruribus de quib ſu⸗
periꝰ locuti ſumus. Poteſtas
em̃ ambulandi imo currendi

ad mala ſaltem ei auferẽda eſt

In hoc & ꝙ iudei inſtãt apud
pilatum vt non remaneat in

cruce coꝛꝑa ſabbato: aꝑte ty/

pum gerunt ſpũaliũ ꝑſecuto⸗
rũ qui ſũmoꝑe ad hoc inten⸗
dunt et iam fere in tota deiec
a o 1

Capitulum XLI

non remaneant in cruce ſab⸗ feſtũ eſt illa de cruce nunq; eẽ
bato.i:quocunq; die ſolenni. deponenda niſi ſic ↄtuſa ⁊ cõ

Verũtamẽ iſtud ita factũ eſt fracta vt de cetero ſurgere ne
ꝙ ꝑ inſtantiã iudeoꝝ ſolũmõ queãat vl erigere ſe.quẽadmo
impetratũ fuit ⁊ obtentũ.nũc dũ hoĩes fracᷣ cruribus:nec

aut nõ expectat᷑ hmõi inſtan/ ſtare nec erigere ſe pñt. Quia

tia: nec pᷣces reqͥrunt᷑ſed cru/ vᷣo potentiã ⁊ opulentiã terre
cifixũ ſuũ vnuſquiſq; autoꝛi/ nã crura veteris hoĩs ſuꝑius

tate ſua ⁊ arbitrio de cruce pe accipimꝰ:ipᷣas eſſe frägendas

nitẽtie vel diſcipline deponit, penitẽtib⸗ ⁊ diſciplinatis virꝭ⸗
Illud etiã aduertendũ eſt qꝛ in illo facto inſinuatũ eſt.Frã
necpilatus illud legit᷑ cõceſſiſ gunt᷑ ̊: vl cũ fragiles eſſe ag⸗
ſe. ſed qꝛ legit᷑ ꝙ milites pila⸗ noſcunt᷑:vel eis virtꝰ et vigoꝛ
ti hoc fecerunt: merito intelli- ſuppoꝛtandi coꝛpꝰ veteris ho
git᷑ eius autoꝛitate factũ.meri minis auſert᷑.cuʒ nec veterem
to igit᷑ inter milites pilati an- hoĩem ꝑ ſuꝑbiã erigũt:ſed po

numerãdi ſunt:⁊ autoꝛitatem tiꝰſedere cõpellũt.quẽadmo⸗

iſtã a pilato accepiſſe diabo/ dũ crura fracta totũ coꝛpꝰ ad

lo, ⁊ hoc ad inſtantiã ꝑſecuto terrã deponũt ⁊ ſedere cõpel/
rũ ſpũalium:hoc eſt vicioꝝ qͥ lunt.Crura igit᷑ hmõi frangit

*

de cruce pnie vel diſciplie coꝛ qͥ de his duobs ſub deo hũili

poꝛa ſua deponunt eo modo atur ⁊ cui ſunt oneri. Sequi
q̃ dicimus vacãtes epulis ſi/ tur in verbis Joh.(Ad ieſuʒ

ue delicijs coinquinationis: aũt cum venilſent vt viderüt
ſiue malicie.ſicut legit᷑ in.ij.ſe eũ moꝛtuũ nõ fregerũt ei? rru

cunde cano. Petri. Quia vᷣo ra vt ſcptura illa impleret̃ ve

ꝑ duos latrones iuxta domi/ dicit Joh. Os nõ cõminuet

nũ Jeſum crucifixos ſiue no/ ex eo) Per ieſum:vlł ſinderiſis

ciua coꝛruptio ⁊ cõſuetudĩa/ vel nature nr̃e puritas q̃ inte

ria:ſiue mũdi ꝓſpitas ⁊ aduer gre ſeruãda ẽ:licet veteni vite

ſitas: ſeu ꝓpꝛie iniqͥtatis ⁊ alie crucifigẽda ſit intelligitur.

ne ſuggeſtiõis malicia ſeu cõ/ vo dici᷑ Os nõ cõminuetꝭ ex
traria charitati gemĩia ꝑuerſi/ eo.i.nihil ſpũale vel ſoꝛdiduʒ

cas ↄueniẽter accipit᷑. Dani crucifixo frangendũ vel tenẽ/⸗

= % — — — —

= S=

dũ eſt. Queadmodũ em̃ car⸗

nes dicunt᷑ carnales cogita/

tiones ⁊ cõcupiſcẽtie:ibi.duʒ
appꝛopiãt ſuꝑ me nocẽtes vt
edãt carnes meas.Et ibi:cõ/
fige timoꝛe tuo carnes meas.
Sic oſſa ecõtrario ea q̃ ĩ no⸗
bis ſpũalia ſunt. Militibo er

ex toto cõteri nõ poſſunt:ſal/
tem eoꝝ frangenda ſunt cru
ra:in qͥ bo intelligimus oſſa eo
rũ maxima atq; foꝛtiſſima et
bus maxiĩe ↄtra nos erigun
cur.⁊ oſſa iſta in mundo ſunt
amoꝛ vane gloꝛie ⁊ odiuʒ con

trarij. Si em̃ iſta duo ĩ te cõ⸗

go pilati deterioꝛes ſunt qͥ oſ fregeris:mundũ impotẽ ſui ⁊

ſibus dñi ieſu peꝑcerunt qͥ cũ

q; vel ſpũales viros qͥ oſſa ec

cleſie ſunt:vel ſpũalia quecũ/

q; bona in alijs ꝑſequẽdo cõ

terunt. Peruerſiſſime vᷣo ſcri/

pturã implẽt hmõi qͥ oſſibus

veteris hoĩs parcũt que ſpiri

tualia vicia maxime intelligũ
tur.q̃ſi em̃ pᷣceptũ eſſet hmõi

hoĩb:os nõ cõminuet ex eo
id eſt veteri hoĩe:oſſibo eiuſ.i.

ſpũalibovicijs in ſe parcũt:cõ

tra carnẽ q pe veter hoĩs cõ
lurati vident᷑:dũ carnes eius

id eſt carnalia vicia tã atroci-

ter ꝑſequunt᷑: ꝑcẽtes ⁊ in ſeip

ſies ꝛ⁊ in alijs ire:ſuꝑbie:ĩuidie:
et ceteris furijs infernalibus

Idẽ dicimꝰ⁊ dehis qͥ vicioꝝ

ragiciby in ſe ⁊ in alijs parcũt
licet oꝑa vicioꝝ q̃ſiquandaʒ
ecoyp carnem ꝑſeqͥ videantur.
Hi em̃ ſilr os ex eo nõ cõmi⸗
nuũt.qꝛ mũdus ⁊ caro q̊s du
os latrones interpᷣtati ſumus

oĩno inualidũ reddidiſti. In
carne vᷣo velut crura ſunt:oci
um ⁊ epularum ſplendiditas
Ve iüllis qͥ non ſolumodo la⸗
tronibo iſtis oſſa nõ cõminu
unt:ſed etiã cõminutis offici

oſiſſime medent᷑. Hi ſũt adu/

latoꝛes ⁊ detractoꝛes quoꝛuʒ
omnis locutio cathaplaſma/
tio eſt ?; medicamentũ huiuſ/
modi fracturarũ. Si non eſ⸗
ſent huiuſmodi medici infer⸗
nales:ſi medicamenta iſta di
abolica.id eſt adulatio et de/

tractio de medio tollerentur:

mundus deiectus in imo reſi
deret abſq; vlla ſpe reſurgen/
di. Idem in carne dicimꝰ.vũ
in Eʒzech,ſedecimo capitulo.
Iniquitas ſoꝛoꝛis tue ſodo/
me ſaturitas panis ⁊ abũdã⸗
tia et ocium. Quantum igitur
aduerſentur dei iuſticie inde
apparet, quia omnem penaʒ
illius euacuant:et ſuſpenſos

Capitulũ xLI
atq; cruciſixos ꝑ eum reſuſci ctio intima ius tüc nobis ag
tant. Oð vo ſequit(quia vnꝰ ta eſt ⁊ claruit euidẽter. o
militũ lancea latus eius aꝑu raliter o ſpũalibus pilati mi
it.) Mira crudelitas que nec litibus hoc eſt pᷣlatis atq; do⸗

moꝛtuo peꝑcit. hoc eſt eniʒ qͥ ctoꝛibo inſinuat᷑ ſur facere de⸗

pſecutꝰ eſt hoĩem moꝛtuũ am bere ſpũalibus cruciſixis:fa/

pliꝰ moꝛtificare. Miſtice vᷣo ciant ⁊ ingreſſũ ad coꝛda do/

aptio lateris que ⁊ vulneratõ mino Jeſu latũ ⁊ liberũ pan/

fuit duo euidẽter figurat. Pꝛi dant. Lancea vo qua iſtð fa⸗
mũ vulnꝰamoꝛis noſtri q̊ coꝛ ciendũ eſt:longa eſt ⁊recta di
eius ↄfixũ eſt.ſicut ipſemet te uine bñſicentie ſeu munificẽè
ſtat᷑ i iij.Can. Vulneraſii coꝛ tie in nos cõtinuatio Lancea
meũ ſoꝛoꝛ mea ſponſa vulne/ em̃ lõgitudinẽ habet vnde et
raſti coꝛ meũ. Secũdũ: quia eminꝰ habet qᷓ nihil recti in⸗
ipᷣm vulnus aꝑtura eſt lateris telligitur q; lõganimitas que
q ad intima coꝛꝑis intrat᷑:me nec tediũ cõtinuate largitõlis
rito dilectionẽ eius ſignificat. beneficioꝝ ſuoꝝ delicit q̃ſi fa
ꝑ quã ad intima ſecretoꝛũ eiꝰ tigata:nec ĩgratitudie nr̃a vin
ingredimur. ſicut ipſemet te/ cit᷑ q̃ tanto foꝛtiꝰatq; ꝓfundiꝰ
ſtat᷑ in.iij. Joh. Vos aũt dixi nos amoꝛe ſuo tranſfigit atq;
amicos:quia oĩa qᷓcũq; audi/ trãſuerberat quãto magis a
ni a patre meo nota feci vob longe hoc eſt quãto longiꝰ eſt
Ipſa etiã dilectio et poꝛta eſt a meritis noſtris vt tot ⁊ tan/
7 via qua ad intima ſpũaliuʒ ta mala noſtra diuia bonits
et regni celoꝝ intrat᷑ ſicut diẽ tamdiu toleret ⁊ infatigabili /
aplus.xiij. pme ad Coꝝ. Ad ter tot et tanta ingratis bene-
buc excellentioꝛẽ viã vob de/ ficia largiat᷑. Acumẽ habet läã
mõſtro:de charitate loquens cea iſta in capite.quia pꝛima
Recte &̊ dicit᷑ lancea latus eiꝰ beneſicia eo ipſo ꝙ pma gra⸗
aꝑtum.quia vl poꝛta qua ad tioꝛa ſunt ⁊ facilius coꝛ pene
deum ingrederemur nob aꝑ/ trant que poſtmodũ aſſidui⸗
ta eſt ꝑ moꝛtem eius.et ꝑ moꝛ tate aut in obliuione ingratii
tem etiã intima ſapĩe ſue atq; veniũt aut vileſcũt. Poteſt et
conſilij reſerata.vel ipſa dile/ intelligi lãcea timoꝛ igniſ eter

— Se—r-rrõ

—

folium
ni ⁊ poſitum bone ꝑſeueran
tie.⁊ hec eſt haſta fulgurãs de
qua legit᷑ in.iij. Abacuc:qͥa ⁊
ignita eſt igne eterno vel igne
amoꝛis q̃ deꝰ nos diligit:⁊ co
ruſca eſt vt illũinet:⁊ acumen
habet vt penetret ⁊ vulneret.
Sllrx et intẽtio qᷓ placere dño
leſu intẽdimꝰ lancea eſt q latꝰ
eius et coꝛ amoꝛe nr̃o trãſfigi

mus Amoꝛẽ aũt hmõi vulnꝰ

dicimus ⁊ aꝑturã coꝛdis. qͥa
⁊ vulnꝰẽ q̃ vet hõ trãſuerbe⸗
rat᷑: occidit᷑.⁊ aꝑtura ſeu poꝛ/

ta eſt qᷓ ad coꝛ hũanũ deus in
gredit᷑ ⁊ quia in latere dextro

vulnus illud factũ credit᷑ ⁊ in

picturis ⁊ ſculpturis ita oſtẽ/
dlit᷑:amoꝛ ſpũaliũ et eternoꝛuʒ
ꝑ illud ↄuenient accipit.Qui
& crucẽ pñtis militie amoꝛe tẽ

poꝛaliũ ſuſtinẽt:vulnꝰin late/

re ſiniſtro hñt ⁊ aꝑturã q̃ dia

bolus ad eos intret.Hi non
in cruce dñi noſtri Jeſu chꝛi

ſti gloꝛiari cum aplo poſſunt

ſed in cruce diaboli vtpote ꝓ

eo crucifixi confundi.Econ/
trario vo apparet hic mira ſe/

uitia militum ſpũalium pila/

ti qui iam moꝛtuos ꝑſequun

tur.qui cõtra iã moꝛtuos cuʒ
armis veniunt:⁊ in iam moꝛ
tuos tã atrociter ſeuiunt. Hi

ſunt oĩm viroꝝ diſciplinato/

rum et penitentiũ ꝑſecutoꝛes
maxime vᷣo clanſtraliũ qͥ cre-
bꝛius ⁊ euidentiꝰ mũdo moꝛ
tui videntur. Atrociſſima igi
tur ſeuicia eſt eoꝝ qͥ hmõi ho
minibo in cruce religionis iaʒ
moꝛtuis atq; pẽdentiboñ par
cunt.Ollitibus igit᷑ pilati ũ
ſufficit crucifixiſſe ⁊ occidiſſe
niſi ⁊ oſſa crucifixoꝝ confrin
gant.quod et illis congruit q̊
rum iram nec moꝛs eoʒuʒ q̊s
oderunt ſatiat imo potiꝰ moꝛ
tuum etiã ꝑſequunt᷑.Oſſa vo
q̃ in pctõꝛibo crucifixis ⁊ moꝛ
tuis remanent:vires natura

les intelligi poſſũt quas poſt

moꝛtem ⁊ crucem pct fräge/
re nititur diabolus:⁊ ad extre

mã debilitationẽ deducere vł

obſcurationẽſeu deſperatõeʒ
ita vt nulla ſpes euaſionis ei

remaneat. Poſſumus aũt di
cere ⁊ eos fracta crura in cru

ce diabolica habere qͥ non iä

pedibus ſolum ſed etiã toxis
et tibijs terram.i:terrenã feli

citatem tangunt ⁊ eidem toto
coꝛde cogitationũ ⁊ affectio⸗

num incũbunt. Idem eſt ꝛ; 0
carne interpᷣtari.⁊ hoc in illis
maxime qui ſoꝛdioꝛes carnis
ſue partes nituntur ⁊ ſuwoꝛ⸗

Capitulum

tant ⁊ terre totalr incubãt.qðᷣ

ad luxurioſos maxime referi
mus. Et notandũ illud eſt ꝙ
duoꝝ latronũ latera aꝑta ſeu
lanceata fuiſſe nõ legunt᷑.oẽs
eĩ repꝛobi latera dextra clau⸗
ſa habent vt nec ſpũalibo nec
eternis igreſſus ad coꝛda eo/
rũ placeant.QOõð aũt ſequit in
verbis Joh. (Et ↄtinuo exi/
uit ſanguis ⁊ aqua) Aꝑte inſi

nuat charitatem qᷓ cpᷣus dñs

nos dilexit fontẽ eſſe nr̃e ab/
lutiõis q̃ in aq̃ intelligit᷑:et no
ſtre fecũdatõis qͥ ad frugẽ bo
noꝝ opeꝝ pꝛiꝰ ſteriles eramꝰ
et adhuc moduʒ reliq̊ꝝ q̃ per

aquã efficiunt᷑:que in tracta⸗

tu de baptiſmo melius dicũ⸗
tur. Sanguis aũt ad hoc flu

xit vt idẽ intelligeret eſſe fons
noſtre viuiſicatiõis.eoq; ſan⸗

guis vite nutrimentũ elt et ſu

ſtentatio. Hoc ſanguine vita

noſtra ſpũalis que dilectõ eſt
qua deuʒ diligimus maxime
nutrit᷑ ⁊ ſuſtẽtatur. Quis eniʒ
illum fide hauriat: hoc eſt qs
illum ꝓ ſe ſola charitate effu⸗

ſum credat:⁊ dilectione in de
um nõ ardeat.⁊ hoc eſt dice⸗

re ſpualr viuathoc ſanguine

regalis illius veſtis purpura

id eſt ecclłia tota tincta eſt. vñ

—

3 2

et veſtis eius aſperſa ſangui⸗
ne dicit᷑ Apocal.xix. Tincitu

ra illa nihil aliud eſt q; viciſſi
tudo amoꝛis.⁊ quẽadmoduʒ
veſtis in liquoꝛe tincture im⸗

merſa coloꝛẽ tincture aſſumit

Sic et in bmõi pꝛecioſi ſan⸗
guinis liquoꝛem ꝑ fidem tota
eccleſia ĩmiſſa hoc eſt credẽs

illum ꝓ ſe effuſum: coloꝛẽ inꝰ
de ſimilem hoc eſt igneum q
rubeus eſt trahat vl coloꝛem

ſimilem el cuius liquoꝛ ad tin
gendũ fundit᷑ hoc eſt dilectio
nem ſicut diximus. Hic ẽ ſan

guis vue ⁊ moꝛi que oſtendit

elephantis ad acuendos eos

in pᷣlio.ſicut in.vj.pꝛimi a

chab. Moꝛus em eſt chꝛiſt?
dñs de cnius folijs.i.eloqui/

is extrahit᷑ ſericum ſapie ꝛpbo
neſtat vt ide veſtes regie rra
tribus eius ſimul ⁊ fulijs fi=t.
Ipſe idem eſt et vua de quai
penultimo Gene. Lauabitin

vino ſtolam ſuam ⁊ in ſangui

ne vue palliũ ſuuʒ.Danguis
em̃ iſte ⁊ vinũ cſt qdðᷣ toꝛcula⸗
ione paſſiöcis
ſſum lauacriä
ſalutis mũdo contulit. Quis
em̃ ſanguinẽ huius vue ?ꝛ⁊ moa
ri fide vera cõſpiciat ⁊ nõ ſal
uatoꝛis ſui dilectiõe ſuccẽſus

ri crucis cõpꝛel
de xpᷣo dño expᷣ

— e

B„

—

Folium
contra omne quod ei diſplicꝭ
excãdeſcat. Hic eſt vermicu
lus quo ſolo liber gratie ſcri⸗

bi potuit vt in eo tota diuine
dilectiõis in nos gratia aptiſ

ſime legeret᷑. Totã em̃ ſue di/
lectõis ⁊ gratie ĩmenſitatẽ de
hoc vermiculo nobis ſcripſit
et legibilem fecit. Hoc eſt mi⸗
niũ quo liber vite liber ſcʒ le⸗
gis rubꝛicatus eſt ⁊ llumina
tus. Ceteris qͥ dem literis ter/
renoꝝ beneficioꝝ ꝓmiſſioni/
bus totus ingerebat.deerant
ei litere capitales et tituli hoc
eſt documẽta ſpũalia ⁊ eterna
rũ ꝓmiſſionũ certa inſignia ⁊
intentionũ et oꝑum noſtroꝛũ
ꝑfecti decoꝛes qͥ de xpᷣi nobis
ſanguine ꝓfluxerunt. San⸗
guis iſte lauacrũ eſt dealbato
riũ.ſicut legit᷑ in Apocal.vij.

Lauerunt ſtolas ſuas et deal
bauerũt eas in ſanguie agni.
Sanguis ſiſte velut ſanguis

hircinus effuſus eſt:vt eo aſꝑ
ſa coꝛda mollirentur ⁊ gladio
verbi dei fierent ſecabilia: vt
tãdeʒ ſpirituali ediſicio eſſent

idonea.Sãguis iſte mare ru

bꝛum eſt in quo ſubmerſus ẽ
pharao ſoiritualis cum exer/

citu eius hoc eſt diabolus cũ

.*

exercitu vicioꝛum ⁊ demonũ.
Sanguis iſte eſt noui teſta/
menti confirmatoꝛ.ſicut chꝛi
ſtus dominus ſupꝛa teſtatus
eſt. Eſt etiam iſte ſanguis ſa/
crificij noſtre reconciliatiõis
quia in chꝛiſto dño compla⸗
cuit omnẽ plenitudinẽ inba⸗
bitare ⁊ per eum reconciliare
omnia in ipᷣm pacificans per
ſanguinem crucis eius ſiue qᷓ
in terris ſiue que in celis ſunt
ſicut legit᷑ in pᷣma ad Col.X
aüut ſequit᷑ in verbis Datch.
ð ſanctis qui tunc ſurrexerũt.
(et exeuntes de monumentis

qui poſt reſurrectionem ſuz
venerunt in ſanctã ciuitatem

et apparuerũt multis) Ad pe/
nitentes iuxta moꝛalem ĩtelli /
gentiam referendum eſt. Pe⸗
nitentes em̃ moꝛtui reſurgen
tes ſunt ⁊ de monument exe
untes.vnde penitentia tan;
miraculum ammirãda eſt et
in ea gloꝛificandus deus.ma

ius enim eſt deo vt ait Augu

ſtinus iuſtificare impiũ qᷓ; cre
are celum et terram. Et alibi.
MHaius fuit Paulum ſuſci⸗
tare mente q; Lazarum ſuſci
tare coꝛpoꝛe.Peccatoꝛes igi⸗
tur in monumentis habitant

quẽadmodũ demoniaci ⁊ fu/ tanda e

X

ſt. G aut dꝛ n

vene
rioſi ſicut ðꝛ in pᷣs. Similiter runt in ſctãm ciuitatẽ:penitẽè/
eos qͥ exaſperant qͥ habitant tiba ↄgruit qͥ in eccłliam ð mo
in ſepulchꝛis. Ecõtrario vo numẽtis pctõ ꝝ veniũt.vicijs
diabolico miraculo ⁊ hoꝛren ſur ↄgruit q̃ de ſepulchꝛis pe
do ſimul de monumẽetis exe⸗ nitẽtie in miſeꝝ pctõꝛem q̃ ci
unt reſurgẽtes monachi qͥ de uitas ſctã fuerat ⁊ adhuc ſan
clauſtro qð vtiq; cimiteriũ eo cta eſt in baptiſmo ſctififica
rum eſt:aut de clauſtrali con/ ta:veniũt. Monachi vᷣo non
uerſatiõe que vtiq; monumẽ in ſctãm ciuitatẽ ſed in ciuita-
tum eſt in pctã exeũt.nec mi/ tẽ in q̃ dũs ieſus crucifixꝰ eqᷓ
nus hoꝛrendũ eſt oculis ſpũ/ ſpũalr vocat᷑ ſodoma ⁊ egibꝰ
alibus monachũ ð clauſtrali de monumẽtis clauſtraliũ ob
cõuerſatõe redeuntẽ ad ſecu/ ſeruationũ exeũtes vẽiũt.OQ ð
lum videre:q; moꝛtuũ exeũtẽ aũt ſequit᷑. Et apparuertmul
de monumento videre oclis tis de oĩbo veꝝ eſt.qꝛ nec bo-ꝰ
coꝛꝑalib De monum̃tis etiã na nec mala nec boni nec ma
aliter exeunt ſed veraciter re/ li vt ſunt hoc eſt veraciter nii
ſurgentes viri cõtẽplatiui.cõ ꝑpaucis apparent. Sequit᷑i
templatio em̃ ſepulchꝝ eſt ſi / verbis Math.Centurio au
ue monum̃tũ.ſicut legi? in.iij tẽ ⁊ qͥ cum eo erant cuſtodien
Job. Baudentq; vehemẽter tes Jeſum: viſo terremotu et
cũ iuenerint ſepulchꝝ: ⁊ hoc his que ſiebant:timuerũt val
q̃tiens de ſecreto ↄtẽplatiõis de. Marcus autẽ ſic ait NHi
ad oꝑanda ea que ſalute ꝓxi⸗ dens aũt Centurio qui ex ad
2 virtutibo ⁊ vitis aptamus, expiraſſet ait) Lucas vᷣo ſic.·
Vicia nanq; de monumẽtis (Aidens autẽ centurio q; fa
in qͥba ꝑ ↄtritõnem moꝛtua:ꝑ ctum erat gloꝛiſicabat deum
cõfeſſionẽ velata ſudario:pꝑ ſa dicens)Recte dicũt oẽs viſo
tiſfactioneʒ ſepulta fuerant:ꝑ vel videns quia miſteria dunii
recidiuũ velut recidiua exeũt ce paſſionis videntibo hoc eſft
Et iſta ẽ diabolica reſurrectõ intelligentibus:⁊ timoꝛẽ ſan /
Per ↄtrariũ vᷣo virtutibo ap/ ctũ incutiũt:⁊ eoſde ad gloꝛtſi

ð

—— — — — — —

candũ deũ inducũt.de timo/ lud vere dicit᷑ qͥa ⁊ dei filiꝰ eſt
re Eſa.xix. Erit terra iuda in ꝑ naturã et ille qͥ cruci pcti ſe
pauoꝛẽ egypto.Terra iuda H̊ affixit dei filius a Senn⸗
eſt terra cõfeſſiõis qð eſt dñi dũ vo eſt iugis gratiarũactio
cum coꝛpꝰ: facta eſt egipto.i. ꝑennis ꝓ tanto beneficio dei

gentilibo obtenebꝛatis in pa/ gloꝛificatio. Terciũ vo peni -

uoꝛõ. Et Abacuc,iij. Dñe au
diui auditõem tuã ⁊ timui in
medio duũ anĩaliũ.hoc eſt in
medio duoꝝ latronũ cogno/
ſceris Et ſi diligentius verba
triũ euãgeliſtaꝝ qͥ ſuꝑ hoc lo/
quunt᷑ penſauerimus:tria in
viſione dñice paſſionis ⁊ eo⸗
rũ que tunc facta ſunt euiden
ter nobis inſinuant᷑. Pꝛimũ ẽ
timoꝛ ſanctus hoc eſt offenſe
qꝛ dei filiũ in nobis ſpũalr to

tiens cruciſigimꝰ q̊tiens moꝛ
taliter peccamꝰ. totiẽs i alis

q̃tiens eos iniuſte affligimus
vel ad peccandũ ꝑtrahimus.
Centurio em̃ etiã turba q̃ ad
ſpectaculũ dñice paſſiõis ad
uenerat figura eſt oĩm ſpiritu
alem dñi ſaluatoꝛis cruciſixi⸗
onẽ in ſeipſis videntiũ.i.pctã

ſua cognoſcentiuʒ.de qᷓ ſctũs ſuma.
inter q̃s erat maria magdale-

timo: offenſe pmũ nobis in⸗
cutit ꝓ eo vicʒ ꝙ dei filio tan⸗

gamus. Unde ? Keturio cõ/
ſitet. ere hic homo fili/ dei

erat. Reuera em de vtroq; il

tentia eſt quã maxime nobis
cõmendant verba Luce dicẽc
tis qꝛ oĩs turba ⁊ milites tun
dentes pectoꝛa ſua reuertebã
tur.Pꝛimũ igit᷑ eſt dñice paſ/
ſionis miſterium videntibo.li.
intelligentibo timere ſeu dole⸗
re de tanta offenſa quã peccaã
tes ei q̊dãmodo innouamus
Scõðm vo cõfeſſione gloꝛiti-
care iſᷣm. Tertium vᷣo ꝑ peni
tentiã quaſi crucẽ poꝛtãdo p.
pꝛiam reuerti ⁊ ilũ ſe̊. Mi
ſtice vo cẽturio qͥ gẽtilis erat
q poſt obtenebꝛatos iudeos
⁊ velũ ſacramẽtoꝝ reſeratum
credit eccliam de gẽtibo exce-
catis iudeis crediturã figura
uit.Oð aũt dicitur in verbis
Math. (Erant ibi mulieres
multe a lõge q ſecute erant ie
ſum a galilea miniſtrantes ei.

na ⁊ maria iacobi ⁊ ſalome et
mater filioꝝ zebedenõ medi
ocriter ꝑtranſeundũ videtur

In mulierib em̃ que tã ſelu
lo tãtaq; teneritudine dilectõ

=
S
P 22

Capitulum

nis xpᷣm dñm ſecute:et h̊ mi⸗ picula expti ſunt.nec cõfeſſio

niſtrates ei pᷣlati veri noĩs re
ctiſſime intelligunt᷑. Hi enim
mulieres in ſcriptura vocant᷑

qꝛ matrũ ſpũaliũ ⁊ nutricum
debent habere ⁊ affectũ ⁊ ſol
licitudinẽ.vñ ⁊ ↄgrue dicunt
miniſtrãtes ei. Miniſtri eniʒ
debent eſſe ⁊ totiꝰ ecclie dei et
ſinguloꝝ pᷣlati. Sile igit᷑ affe

ctiõe ⁊ ſollicitudine ſeͥ debẽt

pctõꝛes dũ eos liberare neq̃/
unt:ſaltẽ cõpaſſionẽ ipſis ex⸗
hibeant ⁊ lacrimas poſt illos
dũu vel ad crucẽ pctĩ ducũtur
vel in ea pẽdent.vnde ⁊ nulla
nomĩat᷑ bic q̃ nõ nomĩet᷑ ma⸗
ria vel mater. autẽ a longe
ſtetiſſe dicunt᷑: innuit.qꝛ lon/

ge debet eſſe a pctõꝛibo ꝑ ſcie

⁊ vite eminentiã.licet ꝓpe eos
eſſe debeãt ꝑ cõpaſſiõis tene
ritudinẽ ⁊ officij ſui ſollicitu/
dinẽ. Et bñ a galilea fuiſſe di
cunt᷑.hoc eſt:a reuelatõne vel
a traſmigratõne.qꝛ reuelatos

debent hre oculos qͥ alijs ꝓ⸗

uiſoꝛes ↄſtituti ſunt ⁊ trãſmi/⸗
graſſe debent ia de veteri con
uerſatõe ad nouã qͥ duces in
boc ĩ alijs pᷣmittunt᷑.et ð rota
mundi:quia galilea rota ĩter·
ptat:maxime aſſumẽedi ſũt ad

regimẽ aiaꝝ q ⁊ tentationum

DW D

nes pctõꝝ abhoꝛreant et pᷣci⸗
pitij temeritate de eis iudicẽt.
q em̃ tentatus nõ eſt: qͥd ſcit.
vt ðꝛ Ecci.xxxiiij.Et ibidẽ.qͥ
nõ eſt exꝑtus pauca recogns
ſcit.Et ampliꝰ. Qui tẽtatꝰ nõ
eſt qualia ſcit,. Inter has ̊p
ma noĩat᷑ maria magdalenez
maria illuinata vł iluinatri
interpᷣtat᷑ ⁊ maris ſtella et illu
minans. Pꝛimũ em̃ pᷣlatos i
luminatos eſſe ⁊ deinde illũi⸗
natoꝛes alioꝝ. Pꝛimum.ſ.do
ctos:et deinde doctoꝛes eſſe
opoꝛtet, diſciplinatus em̃ de-
bet pᷣcedere magiſteriũ.Dein
de ſtella maris opoꝛtet eẽ eos
qꝛ in celo fixos ꝑ amoꝛẽ ⁊ deſi
ſideriũ: hũilitate ꝑuos videri
lõge a terra ꝑ ↄtẽptũ terreno
rũ:lucidos ſacra doctria: poꝛ
tucq; ⁊ parcam ꝑ mare mundi
huiꝰ nauigãtuibo ondentes.de
mũ vᷣo dnos non vtiq; ſubdi
toꝝ qꝛ illis vt diximus miſtri
ↄſtituti ſunt:et illos nõ debet
ſeruos ſʒ filios ⁊ ↄfratres ha/ ⸗
bere. SDed vñs vtiq; mebꝛo⸗/
rũ ſuoꝝ ⁊ viliũ ⁊ que extrema
ſunt tꝑalium. Hihil em̃ tur·
pius in pᷣlato eccliaſtico ⁊ ni
hil officio eius adeo incogru
ens vt ſeruitꝰ vicioꝛũ. Nibu

aũt in eo cõuenientius liber⸗

tate iſta 2 dñatõe. Interpᷣtat
em maria amarũ mare. Ma

re em̃ debet eſſe pᷣlatus.i.cõ⸗

gregatio vt oĩa fluenta doctri
naꝝ ⁊ grarum in ipᷣm defluãt
et tñ nõ redũdet vel creſcat in

ſuꝑbiã. Sicut legit᷑ in pꝛimo
Ecẽs. Oiĩa flumĩa in mare in
trant et mare nõ redũdat. oĩa
etiã flumina tentationũ ⁊ tri⸗
bulationũ in ipᷣm intrare de⸗
bent.ita tamẽ vt ipſe non re⸗
dundet ꝑ impatientiã aut cõ
ſenſus ſeu delectationis reflu
xum,.Omnia etiã flumina ali
enoꝝ peccatoꝝ in ipſum itra/
re debent per alueos ↄfeſſio/
num:⁊ ipſe inde nõ redunda
re per contemptũ et aſperna⸗

tionem contitentiũ:vt nec il⸗

la intundat in confitentiũ ob
pꝛobꝛiũ et contemptũ:nec in
vanam gloꝛiã creſcat:aut ela⸗/

tionẽ intumeſcat ex eoꝛũ ſuſce

ptione:quẽadmodũ mare ⁊

tot ⁊ tantoꝛum fluminum in-
greſſu:nec in vna gutta redũ
dat aut creſcit. Magdalena
vo iterpꝛetatun magniſica vl!

pᷣmunita vel turrenſis ſeu de

fenſibilis: que omnia omni⸗

cõueniẽtius ſedet in coꝛde pᷣ/

lati q; magnanimitas ſeu ma
gnificentia. Unde ad Joſue

dicit dominꝰ in pmo.Cõfoꝛ
tare et eſto robuſtꝰ. Nihil em̃
in duce exercitus pernicioſi/
us reperiri poteſt qᷓ; puſillani
mitas.quoniã puſilanimita/
te ſua non ſolum ipᷣe concidit
animo:ſed etiam oẽs bellato/
res deijcit. Debet etiam pᷣla/
tus eſſe pᷣnunitus hoc eſt pꝛe

alijs munitus vel pꝛemuni⸗/

tus per ſcientie clipeuʒ. vt ait
Bꝛegoꝛius. vt et pꝛe ceterꝭ ip/

ſe iacula tentationum ⁊ tribu
lationum perferat et alios p
ſcientie clipeo muniat. De⸗

bent etiam turreſes eſſe: vt in
turre.hoc eſt in arce:non ſo⸗
lum ſpeculationis et pꝛouiſi-
onis vt ſpeculatoꝛ inhabitet:

ſed ettã vite ſublimitate ſubdi

tis ſuꝑeminere:et hũilitate q
nihil magis ſplẽdeſcit in ce-
uice pontiſicis lõge ſubditis
ſuꝑeſſe. Turris em̃ in om̃i ar

ce atq; pᷣmunitione ſpũali hbu
militas intelligenda eſt. Cur
renſis ſibi debet eſſe de inb⸗o⸗
bitatõe turris huiꝰ ⁊ turritus
vt in cõꝑatiõe ſubditi muranni

ſimpliciter videant᷑. Ipſe vᷣo trẽſe exhibere ðbet plat toti .
quaſi turrili altitudine eis ſu/ augmẽt ⁊ cuiuſtibet cre ſens

pemineat. Sequit (maria ia ſpũalr. Joſeph igit intertat
cobi ⁊ Joſeph mr Jacobus creſcẽs vel augmẽtũ.et ſignifſi

luctatoꝛ vel ſupplãtatoꝛitem cat illos q vel in ſeipſis ſpũa⸗/
ſupplantãs feſtinantẽ vel ſup libodimerſiõib creſcũt in ge⸗
plãtatoꝛ cõſilij interpᷣtat᷑. Pꝛe neratiõe alioꝝ ſicut doctoꝛes
latus igit᷑ debet eſſe mr omni et pᷣdicatoꝛes. Sequit᷑(et mr
um ſupplãtantiũ atq; luctãtiũ filioꝝ zebedeiebedeꝰ dona⸗
ſpũalr.hoc eſt oĩm eoꝛũ qͥ vel tio ſeu donatus.mater ſ filio
ſtrenuitate certandi munduʒ rum zebedei: mater eſt filioꝛũ
et carnẽ ⁊ demonia eijciũt. vł donationis. filij donatiõis qᷣ
q aſtutia ſapie q̃ſi ſuplãtan/ xpᷣo dño donati ſunt oẽs ele⸗
tes vincunt. Itẽ ommiũ eoꝛũ cti accipiunt.de quibo ipemet

q̃ cum dñno luctant᷑ et benedi dicit in. v. Joh. Om̃e qð dat

ctiõeʒ ab co ĩpꝛobitate oꝛõnũ mihi pater ad me veniet.Etĩ

extoꝛqueãt.ſicut Jacob feciſ viij. Nume.de leuitꝭ ſpecialr

ſe legit in. xxxij. Geñ. Et om̃i dicit᷑dono donati ſunt mihi

unm eoꝝ qͥ fratrẽ ſuũ bmogeni Aduertendũ eſt aũt ꝙ maria
tum hoc eſt aĩalem veterẽ ho ðꝛ bis. vt duplex amaritudo
minẽ in ſeipſis ſupplantant et q̃ maxĩe in pᷣlat eſſe debet in
a poſſeſſione qdamodo here ſinuet᷑.Pꝛima eſt amaritudo

dltati deijciũt. Aetus em̃ hõ zʒeli de qua ð⸗. zelus dom tue

2 nouus ſicut caro ⁊ ſpũs fra comedit me.Scõa eſt amari

tres ſunt. Sed vetus hõ ſiue tudo GSpaſig de q̃ apłs in

al. Filioli mei quos

aaialis pmogenitus. ſicut legi iiij.ad nos
o. de vtrach l. xij

tur in. xv.pme ad Coꝝ. Etp / iteꝝ parturi

us quod anĩale eſt deinde qð ſecũde ad oꝝ. Quis ĩfirma

ſpũale. vitã ̊ totã ſibi vendi⸗, tur ⁊ nõ infirmoꝛ. Quis ſcan
care vult tanq; hereditariã in daliſat᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ Simi/

ſpũalitas ꝑ bñdictiõcʒ pripit duplicem ſollicitudineʒ quã
2 aialitatẽ ſupplãtat Deide ſe debet gerere de ſubditis. ſpi⸗
quit (Et ioſeph mr Quia ma ritualeſ? tꝑalẽ, vel ꝓpter ma

vnoq̊q; noſtꝝ aĩalitas: ſed eã milr ⁊ mð bis dicit᷑. vel ꝓpter

S—

— =vGðSl

S ——— —

— —

n
ni

ſet

i⸗

trum du

olium

potiſſimũ cõſiſtit pᷣlatoꝝ offi/
cium. Quatuoꝛ vᷣo noĩia ma/
gnitudine Jacobo Joſeph et
zebedus q̃tuoꝛ inſinuãt q̃ ma
xime q̃rere debẽt pᷣlati in ſub/
ditis. Pꝛimũ eſt munitio.ſ.vt
in loco tuto ſint et munito q̃ſi
in turri. Tꝑe em̃ belli ad ar⸗

cẽ cõfugiendũ ⁊ in ea ſolũmo qͥ
do manendũ. Secũdũ eſt lu

cta hoc eſt ſtrenuitas ſpũalis
certaminis ad quã docere de
bent ſubditos et modis oĩb⸗
anĩare. Terciũ eſt augmentũ
et ꝓfectus ſpũalis ad qð iugi
ter hoꝛtãdi ſunt.ſicut dicebat

Petrus in.ij.pꝛime canonice
ſue,. Lac inqͥt ↄcupiſcite vt in

eo creſcatis in ſalutẽ. Quartũ
vo gratitudo eſt ꝑ quã filios
donatõis ſe recognoſcũt ⁊ ni
hil hre boni niſi donatum.vt

in arce igit᷑ ſeu turre cõmoꝛet᷑

qa foꝛis nõ eſt niſi moꝛs atq;

hditio In mote inqt dñs ad

Loth.xix.Geñ.ſaluum te fac.

Pꝛimũ cõmengadi ſunt ſub
diti vt ſtrenue ac ſapiẽter con

tra diabolũ dumicent:⁊ aĩan⸗/
di.qð intelligit᷑ in iacob. vt ĩ
doms ſeu datis creſcãt et tale
ta ſibi coõmiſſa multiplicẽt qð

△

im duplex officiũ pariendi
ſcʒ ⁊ educandi In bo duob⸗

intelligit in Joſeph.vttotum
diuine donatiõi tribuant.ſ.et

ꝙ in arce tuti ſũt:⁊ ꝙ in luctu

ſuꝑioꝛes:⁊ ꝙ; in donis dei cre
ſcunt.hoc eſt: totã ſecuritatez
ſuã:totum ꝓfectũ:totã victo⸗

riam:ſoli diuine dñationi tri⸗

buant q in ʒebedeo intelligũ⸗

tur. Sequit᷑ in bis Math.

Et cum ſero factũ eſſet venit
daʒ homo diues ab arima⸗

thia noĩe Joſeph qͥ ⁊ ipſe di
ſciplus erat ieſu/. Scðm mar

cũ in.xv.ſnobilis decurio) q

aũt eſſz nobilitas: q̃ ve diuitie

Aucas aperit in.xxiij.di.Qui
erat decurio vir bonꝰ ⁊ iuſt?·
hic nõ conſenſat᷑ ↄſilio ⁊ act
bus eoꝝ:hic acceſſit ad pilaazsb
tũ ſm lucã ⁊ Math.et petijt
coꝛpus Jeſu. Marc?ꝰ vo ſcri⸗
bit(⁊ audacter introiuit ad pi
latũ) Coꝛpꝰ ieſu eccleſia eſt iu
xta miſteriũ q̃ adhuc in crucae

ſcipliue tota pendet ↄfirxa. Jo
ſeph vo pᷣlatus quicũq; eſt q

debet eſſe ioſeph creſces dꝛno
bus modis q̊s diximuſ. Jde

igit᷑ ẽ accedere ad pilatũ ⁊ pe/

tere coꝛpus Jeſn qð ingredi
ad pharaonẽ ⁊ dicere:dimit /
te populũ men.⁊ ideʒ typꝰ ibi

pharaonis et hic pilati. Hoc

..

Capitulum
igitur eſt officiũ pᷣlatoꝝ acce/
dere ad pylatũ ⁊ petere coꝛpꝰ
Jelu.hoc eſt petere ei qeteʒ a
pilato:⁊ hoc in bono ſicut ſu/
ꝑius illud accepimꝰ Quieteʒ
gũt intelligimus hic a pᷣſenti/
bus erũnis. In malo vᷣo pua
tus tipũ gerit diaboli et mun
di ⁊ veteris hoĩs:et vniuſcu⸗
ſuſq; qui ſeipſuʒ in cruce pcti

ſuſpenſum detinet. Iſta 8 de

bet eſſe inſtantia ⁊ ſollicitudo
pᷣlatoꝝ obtinere.ſ.liberatõem
coꝛpis ieſu ab hmõi cruce. B
eſt liberatõem eoꝝ qͥ debẽt eẽ
coꝛpus eius miſticũ a pecca
to. Et recte dicitur ab arima/
chia fuiſſe,. Arimathia em̃ in⸗
terpᷣtat᷑ vigilia donatiõis dñi
vel ſuſcitãs donũ dño.ð vigi
lia igit᷑ donatõis dñi.i.de ſol⸗
licitudie ſpũali velut ciues et

indigene debent eſſe pᷣlati.nõ

debent eſſe de doꝛmitatõe ini
Itatis.⁊ debent eſſe ſuſcitan/
tes donũ dño nõ iram qͥ ⁊ ſu
ſcitare debẽt moꝛtuos ĩ pctis
vt ſe offerã donũ dño. ⁊ ĩpe⸗
trare pplo dona graꝝy a vño.
Debet eſſe pᷣlatꝰ nobilis decu
rio.i.nobil in decalogi intelli
gẽtia ſil ⁊ obſeruãtia.ñ debet
elſe ſic vn de pplo in eis qᷓ dei

ſũt. hoc em̃ eſt qd magna ira

ſua minat᷑ dñs Eſa.xxiiij. Et
erit ſicut pplłus ſic ſacerdos.

Quibo em̃ pᷣſunt pᷣlati digni/
tatis officio: trãſcẽdere debẽet

et meritis. Diues debet eẽ pᷣ⸗

latus duobus modiſ.Pꝛimo

mltitudine ⁊ magnitudie gre

gũ.vñ Pꝛouer.xiiij. In mul

titudine ppłi dignitas regꝭet
i pauꝑtate plebis ignominia

bncipiſ. Oilticudinẽ igit ſub
ditoꝝ debet hr̃e fideliũ VUnð

⁊ inter diuitias Job nũerant᷑
ſeptẽ milia ouiũ.Debet eẽ di⸗

ues auri celeſtis ſapĩe ⁊ argẽ/

ti ſacre eloq̃ntie. Diues debet

eẽ frumẽti vini ⁊ olei ſpũaliuʒ

qͥ tãtũ ppłm paſcẽdũ ſuſcipit

Nõ em̃ de pauò granis tan/
ta mltitudo refici pᷣt.Et dʒ eẽ
diſcipulus ieſu. De ſcola qp⸗

pe illiꝰſola aſſumẽdi ſũt recto
res aiaꝝ:⁊ ſub eo vt vſualr di
cit᷑ debẽt inciꝑe qͥ ad magiſte
riũ ſpũale ꝓmouent᷑.vñ et ad

pilatũ dicit dñs ieſus.Inter⸗

roga eos qͥ audierũt ſq; diſci⸗
pulos.ſoli em̃ illi de ſacra do
ctrina ⁊ diſciplina audiẽdi ſũt

⁊ interrogãdi qͥ eam audierũt
vo dicit: occuli pter me⸗
tũ iudeoꝝ: hoc eſt cõfitentiuʒ

ſeu laudantiũ: ad hũilitatẽ re
ferenduʒ eſt:q̃ ꝓpter hmõi me

Apes xpᷣi diſcipulos facit oc
cu

ltos. QOd aũt addit LZucas

qa erat vir bonꝰ ⁊ iuſtus qͥ ex
pectabat regnũ dei:qͥ nõ con

ſenſerat cõſilio ⁊ actibꝛ eoꝛum

paucis vᷣbis diſciplinatũ dñi

cõpꝛehẽdit.Doctrina ⁊ diſci/

plina dñi pᷣmuʒ viros efficit.

ſicut ecõtrario carnis pꝛudẽ/
tia ⁊ ſapiẽtia mũdi ⁊ ſcola dia
bolica ꝑuulos. Sapĩa em̃ et
virtꝰvirũ efficiũt.⁊ ſcola xpᷣia
na ſcola eſt ſapiẽtie ⁊ virtutũ

ꝓpter hec clamat ſapĩa in pꝛi⸗/

mo Pꝛouer. Vſq;qͥ̃ paruuli
negligit ifantiã ⁊c̃. Deinde fa
cit bonos hoc eſt dulces ⁊ be
niuolos in alios. Tercio iu/
ſtos hoc eſt veraces atq; fide
les in deũ pᷣmũ ⁊ deĩde in ali
os.Quarto ſuſpẽdit ſpe ad fu
tura ⁊ auellit a pᷣſentibꝛ.Oĩis

em̃ diſciplus xpᷣi xpᷣianꝰ Pꝛi/

mũ eſt vir hoc eſt robuſtꝰ ĩ ſe.

Deinde bonus in alios. Ter
cio iuſtꝰ qð põt intelligi diſci/

plinatꝰ ſ̃ᷣim vnũ modũ.Quar
to vo ſpe fixꝰ in celeſtibꝰ. In
pᷣs.tñ tria tĩ ↄtinere videtur
xpᷣiana doctrina. Bonitatem
inqͥᷣt ⁊ diſciplinã et ſciaʒ doce

*.

me. qð eſt: fac me bonum ⁊ iu

ſtũ ⁊ ſcienteʒ ſeu ſctm̃. in quo

bono ſcʒ ſcia virilitas eſt at

robuſtas. VUñ Pꝛouer.xxiiij.

Vir doctus eſt robuſtꝰ z va⸗/
lidus ſimiir ⁊ ſpes futuroꝛuz.
Scientia em̃ que eſtñ véna bo
ni et mali cognitio a fallacibꝰ
bonis.i.pꝛeſentibus quoſcũ⸗/
q; illuſtrat:abducit et abſtra⸗
hit:⁊ ad vera que futura ſunt
pertrahit et ſuſpendit.Qð¶ au
tem dicitur quia audacter in
troiuit ad Pilatum ſatis in/
nuitur in hoc quia magnitfici
coꝛdis atq; magnanimi de⸗
bent eſſe pꝛelati. Ande ⁊ mo
vſes arguitur a domino in ter
cio Exodi.ꝓ eo ꝙ voluit excu
ſare ſe ꝙ nuncius iret ad pha
raonem paruitate ſua. Quis
ergo inquã ſum vt eã ad pha
raonem et educam filios iſra
el ð egipto. Et in quarto eiuſ
dem. Iratus eſt ei dominus
ꝓ eo ꝙ lingue tarditatè et im/
pedimentum allegabat auda
cter ergo eũduʒ in officiũ pᷣla
tiõis ⁊ pᷣdicatõis hoc eſt ĩ ee
cutioneʒ officij qtẽſcũq; dũs
iuſſerit. NHon em̃ eſt qui time
re ðᷣbeat tãti reg nücioslreg
ſui lr̃as deferẽs ⁊ ſigillo regio
vV 2

=SS

Capitulũ
cõmunitas. He ſunt ſacre l̃e
ꝓ q̃ꝝ cõfirmatione ⁊ teſtimo/
nio chꝛiſtus dei patris cara⸗
cter figura et imago dei cruci
goppẽſus eſt. ⁊ he ſunt teſtamẽ/
tum quod appeſione tãti ſigil
li ⁊ tãti teſtatoꝛis moꝛte cõfir/
matum eſt.ſicut legit᷑ in.ix.ad
Hebꝛe. Autoꝛitate igit᷑ tãti re
gis fretus tãq; autẽtico ſigil/

lo validiſq; lĩis munitus pi⸗

latum ſpũaleʒ dei nũcius au/
dacter adeat:⁊ a pilato illo ſu
ꝑno ſcʒ iudice coꝛpꝰ ieſu.i.ce/

tum pᷣdeſtinatoꝝ:vt de cruce

liberet᷑ peccati ſecurus petat.

vel a malo pilato ſacrꝭexhoꝛ⸗
tatõbo et obiurgatõib.Quid
em̃ eſt aliud ſermo pᷣdicatõis
peccatoꝛi cuicũq; ppoſitꝰ:q;; qᷓ

dam dei apud pilatũ petitio.

Putreſcit hodie coꝛpus ieſu
in cruce pcti.i.cetus eoꝛũ qui
coꝛpus eiꝰ miſticũ eſſe debue
rant. eoqꝙ deſit ioſeph qᷣ ꝓ li/
beratiõe eius interpellet.in qᷓ
aparet negligentia et inlideli
tas pᷣlatoꝝ qͥ coꝛpus dñi ieſu

miſticũ tã hoꝛribiliter in cru/
ce iſta infernali pẽdere conſpi
ciũt:a coꝛuis infernalibo et ce

teris auibus imundis ⁊ feris

depaſti vident:⁊ ꝓ eius libe/
ratione nõ ſatagunt.⁊ hoc eſt

—

qꝛ ⁊ ſoſi in endem dãnatione

ſunt.qᷓ;diu em̃ in cruce ipſi pẽ

dent tamdiu pendentẽ depo/

nere nequeũt. Ve pilato de/

terioꝛiba atq; neqͥoꝛibus q ði

nũcios in hmõi petitiõe exau

dire renuũt:ci ille ioſeph au/
ierit. VUe illis qui ↄtradicũt
dei nuücijs ⁊ officiũ pᷣdicatio/

nis impediunt qͥ ⁊ hmõilibe

pilatus m Marcũ cẽturio⸗
nẽ interrogat:vtꝝ iaʒ eẽt moꝛ
tuus:ſaꝶq inſtruit iudices ani
maꝝ vt non pꝛius deponi de

moꝛtẽ dñi ꝑ inſtantiã pᷣdica/

di coꝛpus et im MDarcũ(do
nauit ei coꝛpꝰ) Miſtice ſigni

ficat carnifices ſpũales.i.de/
mones qᷓſi autoꝛitate diuia et

——

pcepto coꝛpus eccleſie degẽ⸗

— — — — —

rationeʒ de cruce vicʒ peccati
ſe opponũt. Neq; em̃ iudei ne
qʒ gẽtiles oppoſuiſſe ſe ioſepyh
vel dñici coꝛꝑis depoſitiõem
impediuiſſe legunt᷑. CX auteʒ

— — — — —

cruce pnie vł diſcipline q; ibi
moꝛtuꝰ fuerit vetus iubeant.
MDiſtice vᷣo ꝙ poſt moꝛtẽ do
mini Jeſu coꝛꝑis eius libera
tio ⁊ a cruce depoſitio impe/
trat᷑:liberatõem ſigniticat gẽ/
tilis ꝓpli de cruce peccati poſt

— —

toꝛũ. Qõð vo ſequit᷑ in verbis
Math.(quia pilatꝰ iuſſit red

fd — — —

—
—

— — —.

—
—

0

pturos. Vnde Eſa.xlij. Ipſe

auũt ꝓplus direptus et vaſtatꝰ

facti ſunt in rapinaʒ.nec eſt ꝗͥ
eruat in direptönem nec eſt
dicat redde.Et in eo dicã aqͥ

lone da:⁊ auſtro noli ꝓhibe⸗
re. Moꝛalr vᷣo oĩs penitens
atq; cõuerſus:⁊ ſe reddi dño

quia ſuupſius debitoꝛ erat. et

ſe q̃dãmodo dat dũ ex chan⸗
tate ſe offert dño. Aliter pila⸗/

tus iuſſit reddi coꝛpus.ſic et ĩ
mMultis inſtãtia pᷣdicatoꝝ coꝛ-
pus obtinet:dũ coꝛꝑalr tm̃ H

eſt exteriꝰ tm̃ ↄuertunt᷑. So⸗/

lum em̃ coꝛpus iuſſit reddi pi
latus.velut igi carnifices pi

lati ſolum coꝛpus reddũt qui

coꝛꝑalis ↄuerſatõis ſue ſolaʒ

ſupficiẽ ⁊ ſarpillariã offerunt

Abbates vo ⁊ pꝛioꝛes de aĩa

bus monachoꝝ ſuoꝝ paꝝ ſol

liciti:iubent de cruce diſcipli
ne dauſtral mira ſacilitate de

poni coꝛꝑa monachoꝝ ſuoꝝ:

dü ea relaxãt ad coꝛpales de/
licias.⁊ hoc q dẽ milta facilita
te. Quid igit᷑ alið eſt iuſſit ab

bas vel poꝛ vt de cruce diſci⸗

pline hmõi vl ſapie pnie in qᷓ
coꝛpus tuü pendebat relgxes
in tuã ꝑnicie:niſi ꝙ pilatꝰ iuſ/

tibus reddituros:et ipᷣm cetũ ſit reddi coꝛpus. Qui vo apꝰ
pdicatoꝝ q̃ſi dono illud acce

iniqs iudices ꝓ innocentum
liberatõe ſupplicãt:ioſeph iſti
us imitant᷑ exepluʒ. Iniqͥ vᷣo
iudices plerũq; inſtãtia eoꝛũ
iducti: iubẽt reddi coꝛpa:retẽ

tis ſibi facultatibus eoꝝ.ibi ꝙüK
veraciter ðꝛ Pilatꝰ iuſſit red/

di coꝛpus:dum nudũ innocẽ
tem dimittũt. VUñ Job. xxiiij
Nudos dimittũt hoĩes indu
mẽta tollẽtes. Nudũ em̃ red/
ditũ fuit coꝛpus dñi ieſu ſimi
liter ⁊ in his qͥ coꝛꝑe ſolo regi
oni ſe reddũt vt vulgo dicit᷑.
vere dici põt Pilatus iuſſus
reddit coꝛpus Qui nec coꝛpꝑe
xpᷣiani eſſe volunt deterioꝛes
ſunt pilato:qͥ ſaltẽ iuſſit reddi
coꝛpus ad petitionẽ Joſeph.
Sequit᷑ in verbis Johᷣ(Et ꝑ
miſit pilatꝰ.venit &̊ ⁊ tulit coꝛ
pus ieſu) in eodẽ Jo.Cõgru/
it hoc cetui doctoꝝ ⁊ pᷣdicato
rũ:vt ferãt coꝛpus Jeſu.i.ec⸗
cleſiã.ſicut leuite qᷓndã archã
federis:⁊ vt poꝛtent eã.i.ſup⸗
poꝛtent eam ſicut colũne:⁊ vt
poꝛtent eã patiẽdo ⁊ cõpatiẽ/
do.Venit aũt ⁊ Nicodemus
ſm Joh.qͥ venerat ad Jeſuʒ
nocte pmũ ferẽs mixturaʒ ⁊c.
Venit inqua; vt ei ſepulture
officiũ ipẽderet: Hõ eĩ ꝓdeſt
vV 5

Capitulum

ſpũaliter crucifigi ⁊occidi pec
catoꝛes niſi ⁊ſepultura eis ſpi
ritualis ĩpendatur. Abſcon⸗
dendus em̃ eſt vetus hõ poſt
q; crucifixꝰfueritĩ ſoſſa hũili/
tatis.Et bñ ↄueniũt Joſeph

XILIHI

ſeu victoꝛ pplus adeſſe debet

ſepulture veteris hoĩs.i.pnĩe
Nõ em̃ expedit intrare ſepul
crũ pniĩe niſi vicioꝝ ꝓplo triũ/
phato ⁊ donec victoꝛ ꝓols vir
tutũ aduenerit. Sicg moꝛs

⁊2 Nicodemus ad ſepulturaʒ veteris hoĩs ipᷣa ↄtritio:ſuda

dñi ieſu. Joſeph em̃ interpᷣta riũ q̃ͥ totꝰopꝑit᷑ ↄfeſſio.ipſa em̃

tur augmentũ.⁊ nicodemꝰ in
cludens iudicio, qꝛ ⁊ augẽda
ſunt penitẽti bona oꝑa vt re/
dimat iacturaʒ mali ↄſumpti
tꝑis. Vñ tumuli ↄgeri ſolent
ſuꝑ moꝛtuos de terra deloſſa
vt tantũ ſuꝑemineat ſepultu⸗
re tumulus terre circũiacenti
q̃ntũ inde detractũ eſt ꝓfũdi⸗
tati ſepulchꝛi.Sic bona vita
penitẽtis tãtũ ſuꝑeminere de
bet bone vite pᷣterite qntũ de
ea detractũ eſt ꝑ pctã. HNõ vi
det᷑ ſepultura eſſe neq; loc? ſe/
pulcri: vbi circũiacẽti terre ñ
ſuꝑeminet tumulus. Sic nõ
videt᷑ eẽ vera pnia vbi pᷣterite
bone vite nõ ſuꝑeminent oꝑa
peniten. Hicodemꝰ vo inter/
pᷣtat᷑ icludẽs indicio vł victo
ria ppli ſeu victoꝛ ppłus in q̃
nobis inſinuat᷑qꝛ ĩcludẽdus
ẽ vetꝰhõ vt nihil eiꝰappareat.
et includedus ẽ etiã nouꝰ.in/
cludẽedus inquã qð ẽ ꝑ timo⸗
rẽ iudicij.Silr ⁊ victoꝛia ppli

reuelatio turpitudinũ noſtra
rũ ꝑ ↄfeſſionẽ:velatio eſt earũ

ab oculis dei. loſſa vᷣo.l.pfũ⸗/
ditas ſepulchꝛi hũilitaſ:petra
in q̃ hmõi ſepulchꝛũ exicidit᷑:

eiuſdẽ hũilitatꝭ ſoliditaſ. Sar

cofagũ ſuijpſiꝰ cuſtodia.i.ð ſe
ipſo ſollicitudo.hoc em̃ ꝓpꝛie
carnes veteris hoĩs comedit

et cõſumit.vñ ⁊ ſarcofagũ ap

pellatũ putãt quaſi comedẽs
carnes. Agger terre:tot pctõ
rũ aceruus quẽ velut onꝰ ſuꝑ
ſe ſꝑ ꝑiugẽ recoꝛdationẽ poꝛ⸗

tare debet. Lapis magnꝰ ſuꝑ

ĩipoſitꝰ: firmitas ꝓpoſiti ꝑſeue
rãtie.Epitaphium:moꝛt me
moꝛia:vel iug pctõꝝ recoꝛda
tio. Qui iſepulto s eos qs ſoũ
aliter atq; ſalubꝛiter occidert
⁊ cruciſixerũt.i.cruci penitu/
dinis affixerunt derelinquũt
Pꝛimuz ſeptir

op? miſcdie
qð ĩ Thobia cõmẽdat᷑ iij.o⸗
mittũt ſpnalr:ſepulturã.ſ.ſpũ
alẽ hmõl moꝛtuoꝝ. Scðo in

2‚„0⁊ ꝛMiuD.r— 2
Srh O

= —

— łU—, — — —

S=

SS

S

hũaniter atq; inaniter in eos
crudelr agunt.feris em̃ auib⸗
infernalib depaſcẽdos illos
et deuoꝛãdos nudos ⁊ peni⸗
tus ĩdefenſos relinquũt.imo
qð deterius vt videt᷑ exponũt
et etiã apponũt. Debet igit᷑ ex
terioꝛis cõuerſatõis decoꝛ q̃ſi
tumulus qͥ dã:⁊ tumulus pᷣte
rite moꝛtꝭ hoꝛroꝛẽ abſcõdere.
vt oĩno nihil eiꝰapareat.Cõ
pellẽdꝰeſt etiã penitẽs vt moꝛ
tuũ ſuũ veterẽ ſcqʒ hoĩem ſepe
liat ⁊ oĩno abſcondat. Moꝛ/
tuo em̃ nullũ ſpectaculũ hoꝛ⸗
ribiliꝰ et quẽadmodũ oculis

nature exterioꝛibo moꝛtuo to

talr nihil eſt ad videndũ foꝛ⸗
midoloſius:ſic oculis gratie
moꝛtuo ſpũali et moꝛte eiꝰ id
eſt pctõ nihil ad videndũ hoꝛ
rendiꝰ.Hoꝛrẽdiſſimũ igit᷑ de

ſe ſpectaculũ facit qͥ ſe ſic moꝛ
tuũ.i.pctõꝛem oñdit. Quid &
dicemꝰ de his qͥ pctã ſua oſtẽ

tant ad gliam ⁊ tanq; laudes

ſuas ea pᷣdicãtſũmoꝑe ſtudẽ⸗

tes vt in hoc ſpectaculũ hoĩ/

bus ſe faciãt: niſi ꝙ moꝛtuos
ſuos circumferũt:vel vt hoꝛ⸗
roꝛẽ hoĩbo incutiãt:vel quẽad

modũ fieri ſolet vt eos ad cõ
patiẽdũ ſeu vidicãdũ ꝓuocẽt
⁊ iducãt:quẽadinoduʒ in.xix.

1

Judicũ Leuites vxoꝛẽ pꝛiã
nepharia pollutiõe oppꝛeſſa,
in fruſta ↄcidit. et ꝑ ſingulas
tribo iſrł ſingla fruſta miſit vt
eos vtiq; ad cõpaſſionẽ ĩdu/
ceret ⁊ ad vindictã tãti ſceler?
ↄcitaret Heu ſi qs oclos oẽs
plateas mũdi hmõi moꝛtuo/
rũ cadaueribo ſtratas ⁊ aper
tas videret vt vere ſpũalxr illð
ĩpletũ ſit Poſuerũt moꝛticina
ſer.t.eſ.vo.ce,⁊c̃.⁊ nõ erat qui
ſepeliret. Per ↄtrariũ aũt ſe/
pultura ↄtraria ⁊ moꝛs noui
ſcʒ hoĩs accipiet᷑ vt foſſa ſiue
fouea in quaʒ ſepe ſepeliẽdus
igredit᷑ aut resipᷣa ſicq̃ᷓ̃m ma
le cõcupiſcit aut ipᷣa ↄcupiſcẽ
tia mala ꝑ ↄſenſum igit᷑ in fo

ueam hmõi maledictã ingre⸗

dit᷑. Sudarium vᷣo ipſe tene/
bꝛe ignoꝛantie vel erroꝛis q/
niam eis oculis eius et facies
tota velatur vt nõ videat.Ag
ger vᷣo terre quem ſibi ſuper/
poſuit turpitudo eſt exterio⸗
ris conuerſationis habitꝰ ſczʒ
et geſtus. Vel poſſumus ĩtel
ligere aggerem ↄſuetudinẽ ex
illa autoꝛitate, Difficile reſur⸗
git quem moles pꝛaue cõſue-
tudinis pꝛemit. Epitaphi/
um vᷣo habitũ inceſſum reli⸗
quamq; ↄſiſtentiã exterioꝛem
V 4

C apitulu

ex illo Ecci.xix. Amictus coꝛ teraq; maledictaꝝ ſepultura

poꝛis ⁊ riſus dentiũ ⁊ ingreſ⸗
ſus hoĩs enũciat de eo.ſ.qs ⁊
qualis ſit:quẽadmodũ epita/

phiũ. Poteſt intelligi et aliud

epitaphiũ infamia. crucẽ aũt
Debet habere ad caput et pe⸗
dem tumuli qͥ xpᷣianã ſepultu
rã ſpũalem habuit ⁊ initiũ ſcʒ
ſue ſalutis ⁊ ↄſũmatiõem dñi

ce cruci attribuat vel vt a ca⸗

pite intellectus ⁊ cogitationũ

vſq; ad extremuʒ opeꝝ que ꝑ

pedes intelligimus:pnĩa oc/
cupet ⁊ claudet.i.:vt ꝓ oĩbus
agat᷑ et ꝓ om̃iba ſatiſfiat. Nõ
eſt aũt obliuiſcenduʒ qtiẽs de
ſepulturꝭ hmõi agat᷑ cadaue/
ra inſepulta excõicatoꝝ eſſe:⁊
moꝛte turpiſſima damnatoꝝ
et eoꝝ qui amicos nõ habent
aut ſacerdotes qui extremũ il
lud humanitatis ſepulture vi
delicet eis impendãt obſequi
um. Aut qð veriꝰ eſt iter moꝛ
tuos moꝛtui ſunt.viui em̃ ſpe
ctacula moꝛtuoꝛũ nõ ſuſtinẽt

rũ officia hic ex induſtria pᷣte
rimus vt ea latiꝰ ex oꝛdie qũ
memoꝛia moꝛtuoꝝ agit᷑ in de
clamatõnibo ad ꝓplm ſiue ex/

hoꝛtationibo pſeqmur. Nũc

aũt reuertamur ad textũ Jo.
quo dicit᷑ Venit aũt et Ni-
codemus qͥ venerat ad Jeſũ
nocte pᷣmũ ferẽs mixturã mir
re ⁊ aloes q̃ſi libꝛas centum)
Duan iſtaꝝ ſpecieꝝ mirra cõ

ſeruãtia eſt. aloes ᷣo ↄſeruati

uum ſil ⁊ purgatiuũ. In mir/

ra igit᷑ ſollicitudinẽ ⁊ cautelaʒ⸗

cõgrue accipimus:q̃ mala q⸗
dem ſi inferunt nõ expurgat
aut eijcit.ſed qᷓ minꝰ adueni⸗
ant obſiſtit. Sic et pñtes mo
leſtie mundũ qͥdem ⁊ puꝝ ſer
uant coꝛ a vmibus cõcupiſcẽ
tiaꝝ ⁊ putredine voluptat et
oĩno arcent ⁊ abigunt ⁊ qͥ mi
nus ſe ingerunt valide q dem
obſiſtunt Coꝛ aũt vomitũ cõ

feſſiõis niſi occaſionalr laxa⸗

—

re nequeũt.Aloe igit᷑ qd vtrã

neq; moꝛtui feras vel aues vl q; virtuteʒ obtinet.ſ.cõſerua/
a ſe vel ab alijs abigũt.Qua/ tiuã et purgatiuam:⁊ ſacra ex
liter aũt nulli funeris ſibi põ/ hoꝛtatio ⁊ viuax moꝛtis me/
pam faciũt ⁊ ambitionẽ ſepul moꝛia et timoꝛ dñi cõgruẽter

chꝛi:ſepulchꝛa q̃ in ſublimi ſi accipit᷑. X aũt ſacra exhoꝛta-

bi extruãt nõ ſolũ coꝛꝑalr ſed tatio ↄſeruatiua ſit ex libꝛo ſa

ꝓut pñtem ad locũ attinẽt ce piẽtie in xvj/palam eſt: vbi öd

Folium CLVI

Sermo tuus eos qͥ in te cre Miſceri igi᷑ debent inuicem
diderũt ↄſeruat. X aũt ⁊ pur mirra ⁊ aloes:qm̃ altera inet᷑
gatiua ſit ibidẽ dicit᷑. In me/ ficax eſt ꝑ ſe. Iſta igi᷑ ſüt que
moꝛia ſermonũ tuoꝝ extermi in ſepultura coꝛꝑis dũi Jeſu
nabant᷑. Et in euãgelio mlto qð vtid; ecclia adhibere de⸗
tiens ðꝛ. Eijciebat ſpũs vᷣbo. bẽt Joſeph ⁊ Hicodemꝰ.i.pᷣ
Idem dicimꝰ et de memoꝛia lati ⁊ doctoꝛes. ꝓpter hoc eniʒ
moꝛtis. Unð illud Ecci. vij. oꝑuerũt vermeſ ꝓ maioꝛi pte
In oibo oꝑibus tuis memo⸗ ecclłiam dei.qꝛ ſepultura eius

rare nouiſſima tua ⁊ ĩ eternuʒ; ioſeph ⁊ nicodemꝰ nõ aſſunt

nõ peccabis. Purgatiua etiã d mixturꝗ mirre ⁊ aloes adhi
eſt., vnde Hieronimꝰ. Yacile beant. HNõ attẽdũt multi pᷣla

cotẽnit oĩa qͥ ſe cogitat moꝛi/ toꝝ dñici coꝛꝑis qð eſt ecclia
turũ.Cõtemnit.i.de coꝛde ab ſibi ſepulturã incũbere. ⁊ iðᷣo
ijcit.⁊ hoc etiã oẽs videmus nec mirꝛã nec aloen pᷣparant:

qꝛ dum moꝛs ipſa pᷣſentit:vo aut ſi alteꝝ pᷣparãt non cõmi-
mitus ↄfeſſionis adeſt ſentiẽ ſcent. Debent aũt de mirra et
tibus. VUnde et qͥba moꝛs im aloe miſceri libꝛe cẽtũ.nõ em̃
minet maxie ↄfitent᷑. Idẽ ma quarta ꝑte vũ im̃ coꝛpꝰ cõdi/
nifeſtũ deij.Ecci. Timoꝛ dñi re poterit:neq; tribo. aut trib⸗
expellit pctm̃ q̃ſi medicina la ſalis granis ſalliri:maioꝛẽ ꝑtẽ
xatiua. Et ex ꝓuerbuᷣs mult in veritate putrefieri ⁊ a ꝓᷣmi

locis.ſ.ꝙ ↄſeruatiuꝰ ſit timoꝛ bus ↄſumi velle vident᷑ qͥ de
maniteſtũ eſt Pꝛimũ ex.xiiij. aromatibo qð vix ecclia mi/

Timoꝛ dñi fons vite vt decli noꝛi ꝑti coꝛꝑis cõdiendi ſuffi
net a ruina moꝛꝭ.⁊ ex.ij. er ciat ſi tñ aliqd pᷣparãt.ſʒ vt ſe

timoꝛeʒ dñi declinat oĩs hõ a
malo.Et ĩ.xvj. In timoꝛe de/ 0 qð i⸗
clinat᷑ a malo. Et in.xiiij.eiuſ pendit ſacratiſſimo lõge pᷣcio

dẽe. Timoꝛ dñi ad vitam.⁊ in

plenitudine cõmoꝛabit᷑ abſq;
viſitatõe peſſimi q̃ſi a deo cu
ſtodita domꝰ coꝛdis ⁊ ad illã
accedere nõ ꝑmittat peſſimũ.

pe diximꝰ coꝛpꝰdũi ieſu.i. ec-
cleſia coꝛꝑe illo qð ĩ cruce pe

ſiꝰ ⁊ ipſi xpᷣo dño cariꝰ canib⸗
feris et auibs nõ tã expoſuiſſe
qᷓ; appoſuiſſe vident᷑ ad depa
ſcenduʒ putrediniq; ⁊ mib⸗
hoꝛribilr ⁊ inhũaniſſime reli

Capitulum
quiſſe. Idẽ ↄfeſſoꝛibo atq; do
ctoꝛibo dicimus qbo debet eẽ
de penitẽttbo cõdiẽdis maxĩe
mixtura hmõt aromatũ ſum
ma diligẽtia. Alioqn ipos q̃ᷣſ
occiderint beſtijs infernalib⸗
putrediniq; et vermibꝰ velut
diabolici coci merito vident᷑
q̃ſcunq; ſalubꝛiter occiderint
occidiſſe ⁊ ad comedendũ pᷣ/⸗

paraſſe.cũ em̃ occidiſſe vidẽ/

tur moꝛtuos qbo eos comedẽ

dos apponũt. In centenario

vo libꝛaꝝ ſufficiẽtia intelligit᷑

atq; pfeciio hmõi cõdimenti.

Quicqͥd eniʒ aromata hmõi
nõ occupãt ⁊ ↄdiũt: putredo
et mes ſtatim inuadũt.⁊ ĩ il/
lud beſtie infernales ſtatiz in
ſiliunt et incurſant. Aromata

iſta nõ ſolũ ſunt ad ↄuerſatio
nẽ noui hoĩs ⁊ ad ↄſumptõeʒ

veteris.ſed etiã ad toxicũ be⸗
ſtiaꝝ:quẽadmodũ carneſ aui

um aut beſtiaꝝ ſolẽt liniri to/

xico ad toxicãdos ⁊ occiden/
dos lupos. Ideo ⁊ viros ſan

ctos mlłtotiẽs ꝑ ſuggeſtiones

et tẽtatões moꝛdere foꝛmidat
diabolus q̃ſi mirraʒ ⁊ aloe in

eis timeat ⁊ eſcã moꝛtiferã at/

qʒ toxicatã eos reputet. Cum
aut ðꝛ q̃ſi libꝛas cẽtũ) qꝛ ĩ cẽte
nario intelligit ꝑfectio vſq;;

xXLII

cõpleta qᷓ vtiq; patrie ẽ addit
ibi q̃ſi libꝛas cẽtuʒ:vt ſilitudo

ſcʒ cumlate ꝑfectõiſ:ñ aũt ipᷣa

ꝑfectio nobis hic qrẽda et ſer
uãda inſinuet᷑. Silitudo tñ ĩ
telligit᷑ lõge diſſilis ⁊ a cõple
ta pfectiõe oino remotiſſima.
Moꝛalr aut ſic vnicuiq; fa
ciendũ eſt penitẽti.⁊ vnicuiq;
veteri vite moꝛtuoꝝ. Aroma

tib em̃ iſtis cõdire ſe debent.
Vnge ⁊ bñ ðꝛ ſicut mos ẽ iu
deis ſepelire. Mos em̃ eſt ve

raciter dei bñſicia et mala ꝓ⸗
pꝛia recognoſcẽtibo qð ſonat
nomẽ iudeoꝝ:ſe non aliter qᷓ;

cõditos ꝑfectõe ꝓ ꝑfectõe vie
aromatibo ſepelire Egiptioꝝ
et babilonioꝝ ceterarũq; ifer
naliũ natõnũ cadaueꝛa fetoꝛẽ
ſpũalis abominatõnis ⁊ infa
mie intolerabilẽ emittũt. ⁊ ꝓ/
pter hoc ⁊ tot aera ſue inhabi
tatõis inqͥ nãt ⁊ coꝛrũpunt.vi
ri vᷣo ſãcti odoꝛẽ viuiticũ: aro

maticãq; fraãntiã ſpũalibo ſa

niſq; naturalibo latiſſime ſpar
vt ſenſit veſtimẽtoꝝ fragratiaã
benedicẽs ait. Ecce odoꝛ fij/
mei ſiẽ odoꝛ agri pleni cu bñn
dixit dñs. Et ĩ Lati fere p to⸗

„

—

2 ——Krõ – . — —

—

— e

Folium

iſta qᷓ aſcẽdit ꝑ deb. ſiẽ vir. ku.

ex aro.mir.⁊thu.⁊ vni.pul.pi
ginẽtarij.Et Ecciixlix. Me⸗
moꝛia ioſie in cõpoſitõe facta
eſt.:opꝰpigmẽtarij ĩ oĩ oꝛe dul
coꝛabit᷑. Figura & maloꝝ qͥ ex
aſperãt qͥ ihitãt in ſepulchꝛis
hoc ẽ ꝙ aſpectꝰ eoꝝ eſt ſiẽ pu/
tridoꝝ ſanie difſluẽtiuʒ fetoꝛe
intolerabiliũ. Nihil em̃ alið
ſunt oꝑa mala ex coꝛruptõe ð
pꝛauitate voluntatꝭ qᷓ; ſanies
ex putredine diffluẽtes.neq;
vt Job teſta diſcipline ⁊ hũi
litatꝭ ſaniẽ hmõi ſtudẽt abꝛa⸗
dere.imo fluxu eiꝰampliꝰſe in
q̃nãt ⁊ in eo ſeipſos inſaniſſi
me hoꝛribiliſſimeq; volutant
2 qð extreme ignominie ſpur
cicieq; eſt ſaniẽ hmõi lingunt
nõ ſolũ dũ linguaʒ ſpurcicijs
ſuis ꝑ iactantiã aꝑplicant.ſed
etiã dũ in eis delectant᷑. vñ et
lecatoꝛes a lingendo vulgari
ter dicti ſunt. Hi ſũt amalech
ſanguinẽ lingentes qͥ ⁊ ſanies
oꝑti ꝓmibo ĩ ſepulchꝛis iacẽt.

ſicut legit in. xiiij. Eſa. Sub/

ter te ſternet᷑ tinea: ⁊ oꝑimẽtũ
tuũ erũt vermes,hoc eſt culci
tra eius.⁊ hoc eiꝰ cooꝑtoꝛiuʒ
Non bene pᷣparati ſunt in ci
bis dñi ⁊ nõ mirũ ſi eos abo
minat᷑ eta menſa ſua repellit

dñs q̃ꝝ aſpectꝰ ſpũalibs ocul
lõge intolerabilioꝛ eſt qᷓ ſititu
dines q̃s nũc diximꝰ coꝛꝑalei
coꝛꝑalibo oculł eẽ poſſint.
aũt ſequit᷑in vᷣbis Jo. (Ac
ceperũt coꝛpꝰieſu ⁊ ligauer̃t

cũ lintheis ⁊ cũ aromatibus)

Pꝛo q̊ math.⁊ mar.⁊ u.bñt
(ſvndoneʒ ſiẽ mos ẽ iudeis ſic
ſepelire) Recte ðᷣꝛ ligauer̃t cu⸗
lintheis. Pꝛo q̊ alij hñt:ĩuol⸗
uit ſyndone.qꝛ in litheis p/
pter candoꝛẽ ⁊ laboꝛeʒ multi/
plicẽ ꝑducendi ad illũ vᷣtutes
puriticatiue.i.qᷓꝝ ſtudiũ ⁊ la/
boꝛ officiũq; eſt pctõꝝ inna
mẽta dilucre merito accipiũt᷑
Recte dic ligauerũt eũ litheii
qm hmõi vᷣtutibo nõ ſolũ di⸗

luit᷑ oĩs feculẽtia vicioꝝ ⁊ ab
ſtergit:ſed eis velut funibo ve

tus hõ ligat᷑:vt nec ambulare
nec ſe mouere ↄtra nouũ ho/
minẽ poſſit. He em̃ virtutes
vincla ſapie ꝓpꝛie dicunt᷑ ĩi vj
cula illius alligatura ſalutar
et iteꝝ:ne accideris in vincul
illiꝰ. Quia vᷣo ad l̃am ligatio
hmõi facta ẽ vt aromata coꝛ/
poꝛi dñico circa ipᷣm coꝛpꝰ ar
tiꝰ ſtrigerent ⁊ eidẽ pᷣſſ ad he
rerẽt ne.ſ. aromata diſꝑgerek
et inuacuũ eſſentapoſita: me

—

Capitulũ
rito in lintheis vᷣtutes ille cõ/
gruẽtius accipiuut᷑ q̃ ceteras
nobis arti aſtringũt atqʒ cu/
ſtodiũt:q̃lis eſt amoꝛ ipſe vir
tutũ:dei timoꝛ: ⁊ circũſpectio
nis ſollicitudo:ꝑtes diſcipli⸗
ne:oĩs ʒelus ſctũs.ſpecialr ta
mẽ pudicicia ⁊ innocẽtia lin/
theoꝛuʒ noĩe intelligi ſolent.⁊
hoc vident᷑ ſonare vba Ma
thei qͥ dicit( Inuoluit illud in
ſindone mũda) HBec eſt ſindo
nis illa de qᷓ legit᷑ in vlt᷑. Pꝛo/
uer. Sindonẽ fecit et vedidit
mulier foꝛtis qᷓ dei ſapia intel
ligit᷑ aut ecclłia pᷣmitiua. Sin
donẽ qͥdẽ fecit ⁊ netrix textrix
optima.hoc em̃ cõgruit mu⸗
lieribo nere et texere ſaltẽ vnð
ſibi veſtes lintheas faciãt in/
nocẽtie.ſ.⁊ pudicicie:cogitan
do.ſ.nere deliberãdo ⁊ ↄſiliã/
do oꝛdiri:operando texere:re
tractando et decoꝛãdo ruga⸗
re ſimul ⁊ cõplanare ſindonẽ.

XTTII
bonoꝛe ſepelit ⁊ ad extremuz
artiſſimũq; pauptatis dedu⸗/

ctus eſt qͥ nec tantũ habet de

panno lineo vt vulgo dicit

coꝛpus ſuũ in moꝛte oꝑire va

leat. Sudarlũ em̃ eſt quo ni

hil ampliꝰ niſi foꝛtaſſe aroma
ta de tota diuitiaꝝ ſuaꝝ opu/

lentia ⁊ magnificẽtia ſecũ de-

ferũt de vita iſta magnates ni
hil minꝰ:nihil miꝰpa upel: ni
ſi qͥ vt diximus extremo pau/
ptatis anguſtati:cũ ignomini
oſe ⁊ pauprimeq; moꝛit᷑ ſpũa
liter neq; iudeoꝝ moꝛe ſepelit᷑

q ſindone mũda ⁊ ſudario cia
doꝛis non inuoluit᷑ ⁊ lintheis
cũ aromatibus vt diximꝰ nõ

ligatur. Hac ſindone munda
inuoluendũ eſt totũ coꝛpꝰ Je

ſu miſticũ.q tandẽ cõmutan/
da eſt in byſſinũ cãdidũ acre
ſplendens glłlie:⁊ nũc etiã noę/⸗

mẽ illõ retinet ſicut legi᷑ Apo

cal.xix.Datũ eſt illi vt cooꝑi⸗

Vemulieriqᷓ de tota nectura at ſe biſſino cãdenti ⁊ ſplendi
ſua atq; textura verecũdioꝛa do. GBiſſina em̃ ſunt iuſtifſica⸗
ſua ſaltem oꝑire nõ põt.Hu/ tiões ſctõꝝ. HNicodemꝰꝗ̊ et io
iuſmodi aũt ſepulture ↄſonat ſeph docere vident᷑ coꝛꝑi dni

noſtre ſepulture modus: qͥ ꝓ co qð eſt eccłia:aut ipᷣa oblita

ſindone ſudario coꝛpoꝛa moꝛ ẽ nẽdi texẽdiq; biſſũ artiſiciuʒ
tuoꝝ noſtroꝝ inuoluimꝰ. aro ꝓ maioꝛi ꝑte. Apꝑent eĩ vecũ
mata vo niſi magnatũ coꝛꝑi⸗ dioꝛa eiꝰ iuxta dni cõmiatõeʒ
bus nõ adhibent᷑:Sine igit᷑ ĩ Eſa:⁊ iere.⁊ eʒech⸗vñ ezech.

Folium CcLIvVII

6 xvj. Derelinquẽt te nudã ple/ tum officia effectuſq; mõſtrã
N namq; ignominia ad nenduʒ tur. Sũt em̃ ⁊ veſtes qð ĩ ſin
de ſtuppas ⁊ ſoꝛdes araneaꝝ to/ done ſignat᷑ et hoc ad ſubſidi
tã tere ſe dedit q̃ digitis regijſ um.ad pᷣſidiũ vt arma ꝓtectõ
4 nec etiã ↄtrectada eſſent. auꝝ nis.ad decoꝛẽ et oꝛnatũ vt ve
4 em̃ ⁊ biſſum nere ⁊ ↄtrectare ſtis nuptial:atq; feſtiua. Iſte
S tãte regine decet digitos. Nõ em̃ triplex vſus veſtiũ triblex
-— eſt ligatum hodie coꝛpus dñi q; comoditas: illis ligamur.
. ieſu lintheis in ꝑte illa.ſed fu Sunt em̃ ⁊ vincula captiuo
l nibus qͥb diſtrabat᷑ ad pati/ rũ ⁊ ligature vaſoꝝ vt varios
bulũ.de quibo legit᷑ in.v.Dꝛo liquoꝛes gr̃aꝝ ↄtineãt. Sunt
uer. Iniqᷣtates ſue capiũt im ⁊ alligature vulneratoꝝ. Dꝛo
pium ⁊ funiculis pctõꝝ ſuoꝝ pter qð dicit in. vj. Ecci.· In
. qſq; ↄſtringit᷑ ligatũ eit ꝑ fa/ vinculis illiꝰ alligatura ſalu
4 ſciculos ↄiurationũ:cõſpira/ taris. Sunt em̃ nõ ſolum ſa
. tionũ:peſſimoꝛũq; fauoꝝ at⸗ nitas ſed etiã medicamentuʒ
8 qʒ cõſenſionũ.Poſſumus ⁊ il vulnerũ ⁊ moꝛboꝛuʒ.Tercio
. lud dicere qꝛ diſſolutum eſt ⁊ loco dicit᷑ cum aromatib⸗. qa
1 ideo diſꝑſa aromata:dirupta ſũt ⁊ aromata virtutes et boc
1 vincula ⁊ pudicicie innocẽtie ad ↄdimentũ puritatis et cõ/
.D qʒ ſindonis ſublata. Ideoq; ĩ ſeruatõnis: ad ſuauitatẽ odo
. locũ aromatũ ſpũaliuz.i.vᷣtu/ ris atq; ſapoꝛis:ad vtilitatem
8 tum putredo ? mes irrupe/ ſanationis. Hi qpe ſunttres
runt. Deſunt em maniteſte ſa vſus aromatuz,. Signant et
cerdotes hodie coꝛꝑi dñi Je alia tria in tribus his. Spo⸗
mreel oaineen deeleſpul liati em veſte innocẽtie ꝑ pec
tura. Si em de ſepultura cõ/ catũ age vt oſtendit᷑ inx.Lu.
templatõis illud interpᷣtari li ð illo qͥ incidit in latrones:
i beat: recte ↄgruit inuolutam pter ſpoliatõem ſeu nuditatẽ
eſſe ſindone munda quã dixi indigni? inuolutatione ſindo
mus ligatã lintheis:conditã nis: ꝓpter anialitatis furioſita
i aromatibo qͥ ſanctuariũ ſcptu tem ſapie vinculis. ꝓpter vul⸗
en re tẽplũcq; cõtemplatõis igre/ nera ⁊ coꝛruptionẽ virtutum
dit᷑ in quibo tria nobis virtu aromatibus:ad ↄdimentũ/ſ.

Capitulum
odoꝛis et medicinã. Sindo/
ne igit᷑ inuoluenduʒ eſt coꝛpꝰ
ieſu miſticũ.i.eccłia:vt decoꝛe
exterioꝛis oꝛnatꝰ et interioꝛis
deo et hoĩb placeat.Ligãda
vnitate charitatis atq; cõfoꝛ-
mitatis: vt eã nec hereſis nec
ſciſma nec diſſenſio diuidat.
Cõdienda aromatibo:vt ſani
tate valeat ⁊ dei naribo ⁊ pala
to redoleat ⁊ ſapiat.⁊ hoc ſilr
ad vnãquãq; fidelẽ aĩam refe
rimꝰ. Moꝛalrx etiã aliter ſin
done mũda coꝛpus dñi Jeſu
inuoluimus: cũ ſacramẽtũ al

taris cõicantes tota puritate

coꝛdis illud ſuſcipimus: epu

lantes in aʒimis ſinceritatꝭ et

veritatis. Cum lintheis ipᷣm
ligamꝰ:dũ ſincero timoꝛe ca⸗
ſtiſq; deſiderijs nos ei alliga⸗
mus atq; tenaciꝰ inheremus
ſicut illa dicebat in Cant. viij
Tenui illu nec dimittã. Aro/
matibo cõdimꝰ dũ vel ſic con
diti illuʒ ſuſcipimus.vel dum
oĩm graꝝ aromata in ipſa eiꝰ
pceptione ſpũalr᷑ ſentimus at
q; ꝑcipimꝰ:qͥ bene aromaub⸗
cõdit᷑ qñ ſimul oim vᷣtutũ ſa/

poꝛ atq; ſuauitas cũ eo ꝑcipi

tur ⁊ in eo ꝑcipũ.Eſt em pa⸗
nis ome delectamentũ ⁊ oẽm

ſuauitatẽ ſapoꝛis habens:. vt

legit Sap. xvj. Quid at ali/

ud intelligi põt oẽ delectame

tũ ⁊ oĩs ſuauitas ſapoꝛis in il

lo niſi oĩis gre ſuauitas ſpñal.

Vel põt ſindonis referri ad

gratiã qꝛ nutrix oĩm graꝝ.vt
ðꝛ i.xvj. Sapᷣ. Nouellos ad
huc ⁊ teneros partus inuol⸗
uit ecclie ligatura ad doctri⸗
nã. VUnde Ecci.xxj.Compe/
des in pedibo ſtulto doctrina
et q̃ſi vincla manuũ ſux ma⸗
nũ dexterã. Aromata vo oꝑpa
ſunt diſcipline qbus ⁊ putre
do coꝛruptõis abſtergit᷑ at;

cõſumit᷑ ⁊ vermes vicioꝝ ar⸗

cent᷑. Hoc em̃ eſt vnum ⁊ ſoꝝꝛ
lum diſcipline ſtu dium ⁊ offi
cium ſcʒ contra fomitẽ noſtre
coꝛruptiõis ⁊ vicia que de ea
oꝛiunt᷑ bello implacabili pᷣlila
ri.Sequit᷑ in verbis Johan
nis.(Erat aũt in loco vbi cru
cifixus eſt oꝛtus) Oiſtice oꝛi
tus iſte ecclia eſt in qua ipeĩ⸗
tegre.i.cum mẽbꝛis ſuis cru-
cifixus eſt ſpualr. Ipſe qddem
ꝑſonalr quo ad vetuſtatẽ pe-
ne.mẽbꝛa vᷣo eius vniuerſali
ter quo ad vetuſtatem culpe.
Ibis vbi oꝛtus ↄcluſus ⁊ oꝛ
tus voluptat atq; paradiſus
terreſtris eſt:crucifixus ẽ qdinẽe
eſus. qꝛ oꝛtũ iſtuʒ irrigatde

—,,.,y ꝝ̃ᷓ̃ — — —. — —— --——

efd fef — — — — —

—

fui ſanguĩs fecũda ult. Wo⸗

raliter vᷣo quia xpᷣs dũſ vt ab
initio diximus in ipſa paſſiõe
in eis q̃ ad paſſionẽ ꝑtinẽt ty⸗
pum gerit penitẽtis ⁊ pctõꝛis
Recte dicitur erat in loco vbi
crucifixus eſt oꝛtus: qꝛ vbicũ
q; ꝑ imitationẽ crucit᷑igit᷑ qð
eſt ꝑ pniam aut diſciplinã eſt
oꝛtus.ſicut dicit᷑ Eſa.lj. Po⸗
net deſertũ eius q̃ſi delicias ⁊

ſolitudinẽ eius q̃ſi oꝛtum dñi
Deſertum eſt ape ⁊ ſolitado
miſer pctõꝛ anteq;ᷓ ſpĩas ⁊ tri/

bulos ⁊ vrtieas vicioꝝ de eo
velut foſſoꝛio penitudis deꝰ
agricola auulſerit anteq; om/
nia ligna paradiſi:ligna.ſ.do

noꝝ atq; virtutũ in eo planta

uerit:anteq; oĩ decoꝛe ⁊ fragᷓu

tia floꝝ ſpũaliũ vernãtiſſimũ
illũ ⁊ deambulatõe dignũ et/
fecerit. De hoc eodẽ eiuſdem
lviij. Et eris tu q̃ſi oꝛtus irri/

guus cuius nõ deficiũt aque
cum pus dicere poſſes Ania

mea ſicut terra ſine aqua tibi.
Et iteꝝ Canti.iiij. Oꝛtus cõ⸗
cluſus fons ſignatus: emiſſio

nes tue maloꝝ punicoꝝ cum

pomoꝝ fructibus. Vel ꝑ cõ/

trariũ in omni loco in qͥ cruci

fixus eſt cruce peccati in q̃cũ

q́ᷓ; eoꝝ qui mẽbꝛa eius eſſe de

buerant:oꝛtus eſt vane volu/
ptatis. Quẽadmodũ em̃ vbi
cunq; vetus homo crucifigit
moleſtie ſunt:ſic ⁊ vbi nouus

bhomo crucifigit᷑ delicie ſunt.

Maxime em̃ delicijs nouus
homo crucitfigitur et occidi᷑.

Vngde ⁊ adam in ipo paradi
ſo volupta patibulo pecca⸗

ti affixus eſt:⁊ pꝛimꝰ angelus
in paradiſo qddaʒ naturalis
felicitat ſuꝑbie ſibi erexit pa⸗
tibulũ. Hoc igit᷑ ita vt h ſcri⸗
ptum eſt ſcʒ ꝙ in loco domi⸗/

nice crucifixionis erat oꝛtus:

vt nos a pꝛeſentibus delicijs

ſcripta deterreat: ⁊ in oꝛto hu

iuſmodi vel iuxta oꝛtũ qð ma
gis litera ſonare videtur pec⸗
cati patibulum aut eternoꝛuʒ
ſupplicioꝛum eſſe inſinuet.q;
ergo expauentaculum domi/
nice crucifixionis ⁊ paſſionis
in huiuſmodi oꝛto vel pꝛope
illum eiectum eſſe ad nos in/
de abſterrẽdos ſcriptura hic
edocet. Poſſumus tñ intelli⸗
gere oꝛtum iſtum eternax de⸗
liciaꝝ qui a deo ꝓpinquus eſt
dñice paſſioni vt nihil omni/
no intereſſe poſſit. Nõ ſolum
em̃ ipſe ꝑſonalr᷑ abſq; vlla re/
mẽoꝛatiõe ð cruce ĩtroire po⸗

tuit ĩ illũ.ſed et iter crucẽ pnie

Capitulã

ad illum deo oĩno nihil inter
eſt vt de ipſa cruce pnie abſq;
vllo medio pateat ingreſſus.
neq; em̃ inter crucem pnie et
illũ medius eſt ignis purgato
rius qui potius pnĩe hic ince
pte eſt pars atq; ſuppletio.⁊ ꝓ
pter id ſolus expurgãdus cre
atus atq; ſuccẽcus qð hic pe
nitentia incepta ⁊ inexpleta ñ
diluerit.bene ergo ðꝛ qð vti/
qᷓ; cogit litera ꝙ ĩ loco vbi cru
citixus eſt erat oꝛtus:large et
ample locũ intelligẽs: vtnon
ſolum caluariam cõpꝛehẽde⸗
ret:ſed ⁊ oꝛtum caluarie vt ex
litera apparet. Miſtice vᷣo lo
cus in quo cruciſixus eſt ſina
goga intelligit᷑ et pctõꝛ ſm ſta
tum p̃terite iuſticie. Moꝛali
ter in illa erat oꝛtus magnus
et copioſus electoꝝ atq; fideli
um cetus. Similr ⁊ in pecca
toꝛe erat oꝛtꝰ anteq; in illo ſpi
ritualiter:in illa vᷣo perſonali
ter xpᷣs dñs cruciſigeret᷑. nüc
aut verſa eſt in deſertum:⁊ille
in ſolitudinẽ.ſicut plane dicit᷑
in.ij. Johelis. Quaſi oꝛtꝰ vo⸗/
luptatis terra coꝛam eo.i.anñ
aduentũ eius diaboli ſcʒ ⁊ pꝰ
eum.i,poſt aduentũ eius ⁊trã
ſitum ꝑ eã quaſi ſolitudo de⸗

ſerti. ⁊ hoc eſt quod dicit in h

.

mo eluſdem. Poſuit vineam
meam in deſertũ ⁊ ficũ meuz

decoꝛticauit: ⁊ vbi dicebat᷑ p

us filij ði viui:ðꝛ nunc:plebs
mea vos. ſicut et in eccleſia ꝓ
maioꝛi ꝑte dici poteſt hodie ᷓ

de oꝛto voluptatʒ verſa eſt in

caluariã.i.in locuʒ dñice cru

cifixionis dum in ea ſpũalr q̃̊

tidie xpᷣs dũs crucifigitur: vt
ſepe iã diximus.(Erat in oꝛto
monumetũ nouuʒ in quo nõ

dum quiſquã poſitus fuerat)
quod Lucas vocat(exciſum)

Marcus (exciſum in petra)
Honumentum autem ⁊ ſe⸗
pulchꝛum idẽ eſſe nemo du⸗

bitat. ſed ſepulchꝛuʒ a ſepiliẽ
do,. ⁊ monumentum a monẽ/
do ſiue ab eo qð eſt memini.

quia ſq; ſpectãtes de ſine ſuo

ammonet ⁊ de ſepulti vita pᷣ⸗

terita facit eoſdem memoꝛes.
Jam aũt ꝑtranſiuimꝰ de hoe

2—

et diximus quia ſepulchrũ ip

ſum petm̃ eſt. Sepulch qui

dem noui homis nõ qͥdẽ in q̊

quieſcat.ſed in q̊ vermib vi , ·
cioꝛum depaſcit᷑ atq; cõſumin
tur.imo iam totus abſumptꝰ
eſt ita ꝙ nihil deo appareat ni
nis eſt coꝛ eius. Cinis aũt nõö
eſt niſi veſtigium ꝛ reliqe pu2/

n
a
i

N
i

NO0

no

9
l
i⸗
i⸗
i⸗
“

9.

gui
i
i⸗

trefactõis ⁊ incẽdij.ſim igitur

hũc modũ bñ ↄgruit moꝛali ĩ
telligeẽtie ꝙ in oꝛto erat monu
mentũ. In oꝛto em̃ vane vo⸗
luptatis ſepulchꝛũ eſt moꝛtu/
arũ aĩarũ ſcʒ ꝓfüditas in qua

ſepulchꝛa cõcupiſcẽtie q̃ fue/
rãt filioꝝ iſrael in deſerto vna
ex mãſionibo.Alio mõ in oꝛto
eterne voluptatꝭ ſepulchꝝ in

telligit᷑ opulẽte qͥetis atq; ſecu

re receptaclin. Vtrũq; tñ iſto
rũ monumẽtoꝝ ðꝛ nouũ.Il/

lud qͥdem:qͥa ibi noua ſũt oĩa
ꝓpter vltimã elõgatiõeʒ a fine

⁊ moꝛe oĩq; defectu. ilud vᷣo
ꝓpter adinuentionẽ et mõſtru

oſitatẽ.pctm̃ em̃ oẽ adinuẽtio
eſt ⁊ monſtꝝ.Oꝑa em̃ nature

7 gre antiq̃ p otiꝰ eẽ vident᷑ ex
q̃dã mõ.vñ in.j.Exo.Surre
xit interea rex nouus ſuꝑ egi

ptũ qͥ ignoꝛabat Joſeph. rex
facticiꝰatq; ficticiꝰ. V
em̃ eſt rex natura ⁊ vᷣitate.cu/
ius regnũ:regnum eſt oĩm ele
cctoꝝ. Adinuenticij igit᷑ reges
atq; facticij ⁊ iõ noui qͥ nõ na
turales ſũt. Antiqͥſſimꝰ em̃ et
pmꝰ hmõi regũ diabolus ẽ qͥ

nus

tũ ibi rex nouꝰ ðꝛ. Silr ⁊ l.vj

K Jere.legit Interrogate de ſe
mit antiqᷣs q ſit via bona, qi

noue et adinuẽte vie non ſint
bone. CXaũt dicit᷑in q̊ nõdũ
q̃ſqᷓ; poſitꝰ fuerat) Ad hocip/
ſum referenduʒ eſt. Vel iõ qq a
vnuſquiſq; ↄcupĩe ſue ſepul⸗
chꝛũ imo ↄcupĩaꝝ ſepulchꝛa

putrefiãt ⁊ ↄſũmant᷑.Hec ſũt de qͥbo legit᷑ in.xxxiij. Nume.

ſibi excidit. ⁊ hoc in petra du
ricie ſue ſiue obſtinatõis.que
petra.ſ.ſola diuĩa virtute con
fringit᷑. QOm̃ aũt ꝑ Joſeph qͥ
coꝛꝑis dñi ieſu qð eſt eccleſia
liberatõem de cruce pctĩ ſimł
⁊ pñt miſerie:ab illo ſũmo pi
lato impetrauit:xpᷣs dũs acci
pit᷑merito ⁊ ꝑ oꝛtum ꝑadiſus
celeſtꝭ intelligit: in qᷓ̃ ⁊ monu/
mentũ hoc eſt abditũ abſcou
ditũq; qͥetis ⁊ ſecuritatis rece
ptaculũ ſinagoge q̊ ad foꝛinſe
cam electõem atq; vocatõem
q̃ſi ꝓpꝛio coꝛꝑi parauerat.ſed
eccliam q̃ſi coꝛpꝰalienũ:ſʒ tũ
ſuũ ꝑ charitatis vnioneʒ effe
ctũ:in illo ſepelit hoc ẽ a pñti
vita ⁊ eiꝰtumltibo atq; turba/
tionibo abſcõdit. CX aũt in pe

tra illud excidiſſe dicit᷑ intelli

gẽdũ eſt in petra vtiq; eterne
ſoliditatis.exciſo vᷣo ad diffi/
cultatẽ nr̃e exciſionis in lapi/
des viuos in ſtructurã dñici
edificij referẽda ẽ. Quẽadmo
dũ igit᷑ idẽ eſt ꝓꝛſus ſeruituteʒ

Capitulum xLII

⁊ eſſentiã edificare noſdomũ tis accipit᷑ vñ Apoẽ.xxv. Se

dño et edificare nobis domũ ptem angeli exeũtes de tẽplo

in celis nõ manufactam:licet ⁊ habẽtes ſeptẽ plagas veſti/
ratõe diuerſum Sic idem eſt ti lapide mũdo ⁊ cãdido.ſcri/
nos excidere lapides: celeſti bunt᷑ inde.et illud in pᷣs.dicit

edificio aptos.⁊ nobis in pe/ Et ſtatuit ſupꝛa petraʒ pedes
tra eterne ſoliditatis hmõi re meos. hoc eſt:in ipſa iuſticia
ceptaculũ qð ſepulchꝛũ qͥdeʒ ſtabiliuit affectus. Si vᷣo de
dicit᷑ veteri homĩ licet ſᷣm ve/ ſepulcro cõtemplatõis illð in

ritatẽ pᷣclari atq; magniſici ſit tellexerimus:oꝛtũ hmõi ſcri/

regni ſolium. Sepultura em̃ pturã:mundũ celeſtẽ ꝑadiſuʒ
q̃dam videt᷑ eſſe moꝛtis ↄfir/ acciꝑe poterimus.Oꝛtus em̃
matio ꝛaditus regreſſiõis ad vñ oĩa virtutũ ⁊ ſemĩa vł gra
vitã: ꝑpetua ⁊ inſolubilis ob mina vel genimina colligunt᷑
cluſio.qð totum ↄgruit rece⸗ ſacra ſcriptura eſt ſicut aperte
ptioni in celeſte illud ſolium. aret ex.xxiiij. Ecci.ꝑ totũ.
Vngde tũc pꝛimũ implebit᷑ il Et mũdus ager vel oꝛtꝰ de q̊ᷓ

lud apli in.xv.pme ad Coꝝ. ðᷣꝛ in pᷣs.Et pulcritudo agri

Abſoꝛpta eſt moꝛs in victo/ mecũ eſt. Et oꝛtꝰ celeſtis pa/
ria. Eſt enim hmõi ſepultura diſus: ſiue fidelis aĩa celeſtis
extrema ⁊ ↄſummata moꝛtis paradiſus accipit᷑:vᷣtutum ax

abolitio. Unde ⁊. xxj. Apoc̃. boꝛibo cõplãtatꝰ.ſiue tota ec⸗

Et abſterget deꝰoẽm lacrimã cleſia:vł militãs vl triũphãs.
ab ocuł eoꝝ ⁊ moꝛs vltra nõ In his ů ⁊ circa hoc ſtudiuzʒz

erit neq; luctus neq; clamoꝛ cõtẽplatiuũ eſt qð ſepulchꝛuz
q̃ pᷣma abierũt.Siẽ em̃ moꝛſ vocamꝰ:in q̃ ſe abſcondunta

moꝛtis culpe eſt ipſa cõtritio turbinibo ſollicitudinũ pñtiũ
ſiue iuſtificatio.⁊ vite ſpũalis et velut in ſepuchꝛo qͥete pla⸗
generatio eſt ipſa gre infuſio: cidiſſima ſopoꝛant᷑tanq; moꝛ
erit ex ppoꝛtione ipᷣa glificatio tui exterioꝝ actionũ tumulti-
moꝛtis ſepelitio. Moꝛalrãt bus qͥ oẽs ſancte et diuine eõ
monumẽtũ exciſuũ ĩ petra de q̃ tẽplant᷑. Oð aũt in petra exci
ſupiꝰlocuti ſumus iõ dicit᷑ de ſum ðꝛ difficultas laboꝛis q
ſipſo ſtatu iuſticie.qꝛ petra ſta locus hmõi qͥe aꝑiat᷑ ⁊ ac⸗
bilitas ipſa ⁊ foꝛtitudo virtu rat᷑ in hoc oſtẽdit᷑.Quaſi eniʒ

exciſoꝛio intellect ſeu ſculpeo

et malleo in ꝓfundis ſcpᷣture
viri ↄtẽplatiui miłtis diſputa
tionũ ⁊ meditationũ q̃ſi mal/

leatõibo ⁊ penetratõib⸗ ſibi ſe
pulchꝛũ qͥetis hmõi effodiũt.
Joſeph aũt ⁊ qͥ cũq; ſpũaliter

creſcẽs atq; ꝓficiẽs nõ niſi in

oꝛto qͥ caluarie cõtiguꝰẽ mo/
numentũ: hoc ẽlocũ qͥetis et
abſcõſionis.Locũ aũt calua/

rie ⁊ dñice crucifixionis ſuꝑi

us pnĩaʒ interpᷣtati ſumꝰ: cui
ſtatu iuſticie eccłia cõtigua

eſt. ⁊ quẽadmodũ ꝑ caluariã
⁊ de caluaria ingreſſuʒ eſt coꝛ
pus dñi in oꝛtũ ⁊ tandẽ in ſe⸗
pulchꝛũ.ſic ꝑ pnĩam eſt ĩgreſ
ſus in eccłiam ⁊ tandẽ in con

ſumptoez ⁊ abſoꝛptiõez lpſi⸗

moꝛt:qꝭ q ẽ ſepultura:et eiꝰ locꝰ
ſepulchꝛũ moꝛtis. Bñ etiam

cõgruit vt caluaria oꝛto ſcri/
pture ſit ↄtigua.Pꝛophanis
em̃ obdluſus eſt ſacre ſcriptu
re aditꝰ ⁊ ↄtẽplatiõis ſeptura
tanq; excõicaᷣ denegata do/
nec ꝑ pniam reconciliati fue⸗
rint atq; puriſicati ingreſſu il
lo digni merito habeant. SBʒ
⁊ ꝙ ĩ caluaria ñ ẽ ſepultꝰ dñs
imo trãſlatꝰ ĩ oꝛtũ ⁊ deinde in

monum̃tũ:treſ illos ꝓgreſſus
vtiq; pfect? ſiẽt elcõu.qu mꝰ

eſt ipa paſſio B ẽ dñice paſſio

— — —

nis imitatio:pnia ſcʒ. Scoðs
eſt in oꝛtũ trãſſatio.hocẽĩ ſta
tũ fructificatõis iuſticie trãſia
tio. In pnĩa nõ tã ſtudet᷑ fru/
ctificatiõi ⁊ fecũditati bonoꝝ
opeꝝ q; extirpatõi maloꝝ fru
ctuũ ⁊ radicũ.Poſtmodũ vᷣo
illð in oꝛto tegit᷑ imo ipᷣe qͥ pe
nitebat oꝛtꝰirriguꝰefficit᷑ ſic ẽᷣ
diximꝰ.velut ĩter arboꝛeſ igik
electoꝝ vita in ſcdᷣo ſtatu fru/
ctificat. Tercio vᷣo a pnñti vita
vigilie receptaculũ aſſumit᷑ ?
abſcõdit᷑. Scðm ea q̃ pᷣdixiꝰ
caluaria mũdꝰ iuxta eccliaſti
ca: monum̃tũ ĩ oꝛto clauſtrał
vita:qð monum̃tũ fere vᷣſuʒ ẽ
ĩ caluariã accipiũt᷑. Qui em̃i
illa ſeplti ⁊ abſcõditi latere de
berẽt iã q̃ſi foꝛẽſi platea illã cõ
mutauerũt Foꝛẽſis platea ſe/
cularꝭ ↄuerſatõ ẽ. Et ſi ů̊ ð ilłł
ſint clauſtraleſ ꝓ maioꝛi ꝑte qͥ
exaſꝑant:ũñ tñ ð ilł qͥ ihĩtãt ĩ ſe
pulcrꝭ:niſi ſepulcra ꝑ ↄriũ ac
cepimꝰ Certũ ẽ hmõi monu/

mẽęætũ ꝓ maioꝛi ꝑte ð oꝛto. In
terdictũ videt᷑ clauſtrale cimi
teriũ cũ pauci ibi hodie ſepe/

liri velint aut foꝛte non eẽ ibi

cimiterium:cum ibi moꝛtui ſe

pulturam nõ niſi perpauci eli
gant.et ſi qui ibi ſepeliuntur
terra tamen non ſuſtinet ſed
eos non multo poſt reuomit.
x 2

quẽadmodũ dicit᷑ de terra ꝓ/ lectionib iſtud ↄgruit ſed tũ
miſſiõis Donec euomat vos magis ꝓpꝛiã adijciemꝰ. Sab

—

terra. In q̃ apparet q; abomi/ batũ em in q̃ nõ licebat coꝛpꝰ
nabiles ſint in ſe q̊s ſepulcra remanere in cruce feriatõeʒ ſi
bmõi euomũt tanq; abomĩa/ gniſicat a ſeruilibo oꝑibaq̃ to
tiões:⁊ mare ipᷣm.i. mũdꝰ tã⸗ to tꝑe vite huiꝰ nobis iniun/
q; moꝛtuos a ſe reijcit. Dũ/ gunt.Eſt ̊ dicere ppter para⸗
dus em̃ eos abominat᷑ quẽ/ ſceuen.i.feſtiuitatẽ veris iude
admodũ et mare viſibile moꝛ is ⁊ ſpũalibo ĩminentẽ:poſue⸗
tuos ad litꝰreijcit. Quales igi runt Jeſuʒ in monumẽto boc
tur ſunt q̊s et terra euomit et eſt veterẽ hoĩem iam in cruce
mare reijcit. Si monumentũ pnie moꝛtuum in ſepulcro ve

eſt in oꝛto iſto:p maioꝛi parte
vacuũ eſt et demones circa q
dẽe monumẽta inhabitãc non
aũt in monumẽt.ſic ⁊ iſti cir⸗
ca clauſtralẽ obſeruatiõem in
habitãt q̃̊ ad exterioꝛa.ſed eã
ingredi ſũmoꝑe declinãt. Il/
lud aũt qð dicit᷑ in q̊ nõdũ qͥſ
i; poſitus fuerat receptaculo
ceioꝝ ↄgruit. Sequit᷑ in ver
bis eiuſdẽ Joh. ( Ibi g̊ ꝓpter
paraſceuen iudeoꝛũ qͥa iuxta
erat monumẽtũ poſuerũt Je

lut carcere ꝑpetuo recluſerũt.
Recõdendus em̃ et recluden
dus eſt vetꝰ?bõ quẽadmoduʒ
ſerpens occiſus ne pateatac⸗
ceſſus ad eũ alijs ſerpẽtibus.
Serpẽtes em̃ ſe inuicẽ ſuſci⸗
tare dicunt᷑ tactu cuiuſdã her
be.ſic ⁊ veteres hoĩes qͥ ⁊ ſer/
pẽtes ſunt ⁊ ſerpẽticij ⁊ geni/
mina viꝑarum alioꝝ acceſſu
atq; pᷣſentia in vitam moꝛtife/
rã ſuſcitant ꝓpter hoc ergo pa
raſceuen.i.pꝑationem qᷓ.ſ.ad

ſum) qſi ꝓpter hoꝛã veſperiinã qetẽ hmõi eternaʒ veri iudei
ꝓbibiti ſunt ipᷣm lõgius effer ſe pᷣparãt veterẽ hoĩem redlu⸗
re ne ſolẽnitati ſabbati dero/ dũt. Illo em̃ non recluſo qeti
garẽt. Poſſet aũt intelligi per vtriq; nemo derogat᷑. Illð ãt
ↄtrariũ qꝛ iudei qͥdẽ xpᷣm do/ attẽdendũ eſt ꝙ in triduo iſto
minũ crucifixerũt ꝑ s ſigna- dñice paſſiõis ſepulture ⁊ re-
ti ſunt illi qͥ vitã gre in ſe vł in ſurrectõis ſolus dies ſepultu
alijs abolent ⁊ qſi a viſibo ſu/ re et qͥetis ꝑfecꝰfuit. Dies pai
is ⁊ alioꝝ illũ abſcõdũt: Oibo ſionis imꝑfectus ⁊ dies adeʒ

S quietis integer ⁊ diminutõeʒ (Et aduoluit ſaxũ magnũ ad
ay nõ habẽs. dies vo reſurrectõ hoſtiũ monumẽt) Moꝛali⸗
g nis nõ habuit niſi diluculum ter ſaxũ magnũ q̃ veteris bo/
i⸗ ſiue mane.⁊ hoc eſt:qꝛ pñtiuʒ minis ſepulchꝛũ claudit᷑:?⁊ ne
inn⸗ moleſtiarũ miſeria ⁊ ipſa pña exeat ⁊ reſurgat ꝓhibet᷑: firmi
nn⸗ giſſime ſunt a pfectõe ⁊ me tas eſt ⁊ foꝛtitudo boni poſi-
uce tis. vnde illð in libꝛo Sapᷣ. ti de nõ relabẽdo.qð ſaxũ ma
W ſij. In paucis vexati in multꝭ gnũ ðꝛ.qꝛ magna debet eẽ fir
hoe bene diſponen?᷑. Et.j. etri.j mitas hec ⁊ ſoꝛtitudo in peni
ne⸗ Hogicũ nũc ſi opoꝛtet con/ tentibo. Si aũt ſaxũ iſtud ad
Ne triſtari in varijs tentatõibus hoſtiũ monumẽti aduolutuʒ
75 2cʒ. Et in q̃rto ſcðᷣe ad Coꝛin. nõ ſuerit:qͥd aliud q;ᷓ liber exi
in Igd em̃ qð in pᷣſenti eſt momẽ tus ⁊ aꝑtꝰ ei relinquit᷑:⁊ liber
i; taneũ et leue tribulatõis no⸗ ad vomitũ regreſſus.imo nõ

Folium

ſtre ⁊c̃. Quies vᷣo ⁊ feriatio a

peccatis perfecta debet eſſe ⁊ in talib.ſed vix etſaʒ letaliter
⸗ integra vt nulla deſit ei ꝑs tẽ/vulneratus Hã vetꝰ Joſeph
e poꝛis aut vite. Tãdiu etiã in nec in ſuo monum̃to ſepeliuit
ſepulchꝛo tenẽdus eſt vet hõ hmõi moꝛtuũ: Et mon ẽ etiã
donec abſoꝛbeat᷑ ⁊ ↄſũmat᷑ ex vt honoꝛa moꝛtuis atq; no⸗
ſ toto:⁊ ad meſurã vite ꝓlõgã/ bilibo ſupimponat᷑ lapis ma⸗
5. dus eſt iſte dies. et hec eſt eiꝰ gnus:nõnunq; cũ epitaphio
4 pfectio vt nihil minus ab ipᷣa ſuꝑſcripto.Qui hoſtiũ monu
1 yite ĩtegritate ⁊ lõgitudie ha- menti aptũ relinquit ꝓculdua
4 beat. Pniam em nõ neceſſe ẽ bio moꝛtuũ ſuũ exponit furi⸗
4 in;tuʒ pnia toto tꝑe vite agi busqͥ moꝛtuoꝝ inſidiant᷑ ſpu
. Sed qᷣetem iſtã opoꝛteret to rijs et etiã feris ⁊ auib. Põt ĩ
ſ to tpe vite fuare. Dies vo re telligi ſaxum magnuʒz et lapis
. ſurrectõis ſolum mane habu xps dñs.de qͥ in xxj.ſupᷣ.OQui
9 iit.qꝛ veſpaʒ habere nõ põt. et ceciderit ſuꝑ lapidẽ iſtũ ↄfrin
re⸗ Hoc oſtendere voluit mgꝗr̃ ve get᷑ſuꝑ quẽ vᷣo ceciderit con/
n ritatis: volens illos tres dies fringet eũ.Et in pᷣs.Lapideʒ
pu elſſe impfectos. Qõ aũt ſequi quẽ repꝛobauer̃t edi.⁊c̃. Hic
li⸗ tur in ᷣbis Math,de ioſeph 8 lapis ⁊ cuſtos moꝛtui ⁊ ec⸗·

Capitulum
tus eius phibitoꝛ: ponẽdus
eſt in oſtio monumẽti.iiin ipo
intellectu vel cogitatiõe per ti

moꝛẽ.⁊ ſic tam moꝛtuũ cuſto

diet qᷓ; exire etiam ꝓhibebit.

Per ↄtrariũ ergo in malo ſe

pulchꝛo ſaxum magnũ aduo
lutũ ad oſtiũ:duricia eſt obſti
nate volũtatis. Scðm h̊ igit

iuxta miſteriũ verus Joſeph

id eſt xpᷣs dñs ſaxũ magnum
aduoluit ad oſtiũ monumẽti
dum firmitatẽ et foꝛtitudineʒ
largit᷑ ſancti ꝓpoſiti. Malum
vᷣo lapidem.i.duriciam obſti
nationis aduoluit.i.aduolu/
tum oſtendit. Poteſt ⁊ intelli
gi lapis magnus difficultas
ſpũalis reſurrectõnis que eſt
exitus de monumẽto peccati:

quem ipſe ⁊ verbis ⁊ fac ele

ctis ſuis reuelauit. In ſepul/

chꝛo vᷣo ↄtemplationis lapis

aduolutus ad oſtium monu/
menti difficultas intelligendi
et duricia noſtri intellectꝰ ac/
cipit᷑. Juxta miſteriũ vᷣo ĩ po/
pulo iudeoꝝ ceteroꝛumq; pfi
dia obſtinatoꝝ quoꝝ cetꝰ oĩs
in monumento peceati ↄclu/
ſus eſt:lapis ſiue ſaxũ magnũ
aduolutus eſt ad oſtiũ monu
menti hmõi: qͥ ⁊ lucẽ fidei ad
cos illuſtrãdos ingredi non

patiket os ingeerre phibet

Et lapis iſte nihil aliud intel/

ligit᷑ q; ꝑtinacia infidelitatis

et indurate conſuetudis male

duricia. VUnde ⁊ tꝑe dñice re

ſurrectõis ꝓ ↄuerſiõe iudeo/

rũ in ꝑte ⁊ gentium in maioꝛi
pte vel ex toto fere cãtat eccle

ſia Lapiſ reuolutꝰeſt ab oſtio
monumẽti. Angelus em dũui
deſcẽdens de celo.i gra deſu⸗
ꝑ adueniẽs q̃ dei volũtatẽ no
bis loquit᷑ interiꝰ.⁊ illa in no

bis iplet ⁊ exequit᷑ vt vere dei
angelus.i.nũciꝰ ſaxũ hmõi re
uoluit ab oſtio.qꝛ duriciã om
nem atq; difficultates ſuſtulit

ſeu abſtulit ab ĩigreſſu coꝛdis

in vtroq; ppbo. Miſtice etiã

aliter coꝛpus dñi ieſu quod ẽ

eccleſia ſepultum a ioſeph qð
eſt exciſuʒ in petra ſicut expo/

ſuimus:lapide aduoluto ad
oſtium hmõi monumẽti exi⸗
re adhuc ꝓphibet᷑ adgliam.qꝛ
p multiplicẽ duriciã atq; diffi
cultatẽ introire habet ad illaʒ

Pꝛopter vᷣba inqͥt labioꝝ tu⸗

oꝛũ ego cuſtodiui vias duraſ
Duricia iſta viaꝝ lapis eſt et

ſaxũ magnũ ꝑ qð neceſſe hũt

exire de ſepulchꝛo iuſticie etĩ
troire ad gloꝛiam. nõ em̃ fuit
amotus lapis ab oſtio monu

Py

ng
W
u

n⸗
ns
nae
ee
eo/
i

fi⸗
ii
in⸗

Folum CLXIII

menti vt reſurgẽti dño viã fa ſuis pdeũt tanẽᷓ ex moꝛtuis

ceret ⁊ egreſſũ pãderet.ſʒ clau

ſo penitus monumèto de illo

reſurgẽs ꝓdijt q̃ſi ꝑ ipᷣm lapi/

„ .

dẽ exiuiſſet. Nõ detinet coꝛ/

pus dũi Jeſu qð eſt eccłia ſa

xum magnũ in ſepulchꝛo iu⸗
ſticie aduolutũ ad oſtiũ illius
id eſt ñ ꝓhihet ipᷣm egredi du

ricia viaꝝ dñi que egredien⸗
tibus traſeũda occurrit.ſciũt
cem̃ qꝛ ꝑ multas tribulatiões

opoꝛtet introire in regnũ celo
rũ.ſicut legit᷑ in. xiiij. Actuuʒ.

Et ſciunt gladiũ flãmeũ atq;

verſatilẽ poſitũ eſſe ad cuſto

dlendã ianuã ꝑadiſi et viã li⸗

gni vite.vt legit in.iij. Gene.

O qᷓ; facile exeũt de monum

to clauſtral ↄuerſatõis moꝛ⸗

tui hmoi nr̃i tꝑis.imo q; diffi

cile in ſepulchꝛis teneri poſ/
ſunt. Veraciter em̃ dici pᷣt de

cis qðᷣ vulgo ðᷣꝛ.quia nec ſera

nec vectis nec clauꝰ nec gum
phus nec clauis ibi eos tene
re põt:.ex q̊ aparet nõ ibi eos
ſepultos tanq; moꝛtuos ſj po
tiꝰ viuos ad inſidiandũ ibi ⁊
latrocinãdũ abſcõditos. Nõ
em̃ opoꝛtet vim aut violenti/
am adhibere moꝛtuis vt tene
ant᷑ ĩ ſepulchrꝭ ſuis qͥ nec vir/
tutẽ nec vires habent ad exe⸗
undũ, Hig nõ de ſepulchꝛis

reſurgẽtes:dñice reſurrectois
miraculũ ⁊ gliam ſuſcitantes
ſed tanq;ᷓ latrones de ſpelun⸗
cis et latibulis in qͥbo latebãt
inſidiãtes. Sub habitu nãq;
pauptatꝭ ⁊ pᷣtextu ſctitatꝭ non
ſolũ diuitias tpales ſed etiaʒ
oĩm vicioꝝ lenocinia furãtur
⁊ infernũ etiã qdammõ furto
ſubripiũt dũ clauſi ⁊ ſub hĩtu

religiõis latẽtes illuc deſcen-

dũt ⁊ q̃ſi ꝑ ſuggeſtionẽ imo ꝑ
expᷣſſionẽ veritatis illũ a mun
do q̃dãmõ obtinẽt ⁊ ipetrant
et abſch rebellione ⁊ cõtradi/
ctiõe mũdi ꝑ hmõi ſubreptio
nẽ infernũ habeãt. aũt ſe⸗
quit᷑ iu verbis Math. (Erãt
aũt ibi maria magdalene ⁊ al
tera maria ſedẽtes ↄtra ſepul
chꝛũ) Scðm marcũ vᷣo (aſpi
ciẽtes vbi ponere?᷑ſollicitudi
nẽ ⁊ cõpaſſionẽ nob iſinuat
latoꝝ q̃ꝝ debet eſſe ſumma vi
gilãtia ð ſpũali ſepulta ſubdi
toꝝ.h̊ enĩ aſpicere vbi ponat
coꝛpꝰihu eſt inqͥrere ab ipſis
confeſſoꝛibus quales ſcʒ pe-
nitentias ſiue ſatiſfactiões in

iungant. Scire etiã debent

lati quibus aromatibo illõ cõ
diãt.qͥ bus lintheis ligẽt: qua
ſindone inuoluãt,⁊ ſi qͥd foꝛte
deſit officio hmõi ſepulture
X 4

—

Capitulã xLiII

ipſi ſupplere debent. Unde et interpᷣtatione noĩm ſigniſica

iſte mieres emiſſe aromata le cetus penitentiũ iãq; iuſtifica

gunk vt venietes vngerent ie toꝝ qͥ leſcʒ ĩ ipſo die paſce cir
ſum. Coꝛpus em̃ cõdiri aro/ cuſpiciunt ⁊ intra ſemetipſos

matibus videãt.ſed tũ illð ſu aſpiciũt vbi coꝛpus dñi Jeſu
ꝑpungere veniebãt.Sic ⁊ pᷣla ponat᷑.i.vbi ipᷣm recipiunt ne
ti penitẽtibo qͥ iã velut aroma foꝛte nõ ſit eis locus ad ipſuʒ
ubus aditi ſunt:debẽt lenita recipiendũ idoneus. Vel oĩ-
tem ↄſolatõis ⁊ cõſfoꝛtatiõis um iniq̃ꝝ cetũ ſignãt qͥ aſpici
adiungere.hoc em̃ eſt vngere unt vbi coꝛpus Jeſu.i.ecclłia
pnie aſpitatẽ:ↄſolationũ dul ponat᷑ vt ad illud veniãt qͥ ſq;
cedine linire atq; diſpenſatio cetum ↄtẽplant᷑ penitentiũ vł
nũ ſuauitate leuigare Heu qᷓ; totũ coꝛpus ecclie vt ſulem ſi/

modlica cura eſt multis ex p/ bi locũ pᷣparẽi ſepulture. NHel

latis noſtri tpis de ſupungen aſpiciebãt vbi poneret᷑ coꝛpꝰ
do coꝛꝑe dñni Jeſu:qð eſt pe/ Jeſu adilr̃am.qꝛ vbicũq; erit

nttẽtiũ cetus. VUel in hoc qð
dicit᷑ (aſpicietes vbi poneret᷑)
cyhra coꝛundẽ pᷣlatoꝝ nob in/
ſinuat᷑ q̃ ipſi non mediocriter

Debeẽt eſſe ſolliciti vbi coꝛpus

dñi ieſu ponat᷑ ad lr̃am in die
paſce:i.qbus ⁊ q̃libs ↄferatur
Honoꝛabilẽ ſepulturã ⁊ põ/

panm funeris magnificã ⁊ am
bicioſiſſimã ꝓuidere debẽt tã

to regi. Veillis ſi nõ curaue
runt vtꝝ ſacco viliſſimo iuol
nat᷑ an ſyndone:qͥ pᷣꝑaſſe de/
berent ei ſepulchꝛũ honoꝛiſi-
cũ in ſubditis. Alioqᷣn iſti exẽ

plo mulierũ iſtaꝝ ſupplere de

bent ſi qͥd defuerit honoꝛi fu/
neris. Vel ꝑ mlieres iſtas ex

coꝛpus ibi ↄgregabunt᷑ ⁊ ad

le.vt legit in.xiij.ſupꝛa. Me/
rito ꝗ̊ aſpiciebant vbi ponere

tur coꝛpꝰ Jeſu atq; delicie. vt

vbi illũ inuenirẽt ↄgnoſcerẽt.
quẽadmoduʒ ⁊ aues nobiles

atq; rapaces vbi eis oſtẽdat᷑
vbi eis ꝓijciat᷑ relamatoꝛiuʒ

attentiſſime ꝓſpiciũt.Tollere
em̃ ipᷣm volebant ⁊ raꝑe vtle
git᷑ in. xx. Jo.Dñe inqͥt maria
magdalene ſi tu ſuſtuliſti euʒ
dicito mihi ⁊ eũ tollã. Due ãt
legunt᷑ marie ꝓpter fraternam
caritatẽ q̃ inter duos ad mĩꝰ
ncce habet eſſe. Si aũt dile⸗
ctio naturalis parẽtes natu⸗

les de ſepultura filioꝛuʒ adeo

—

s
jen
tne

i⸗
ic
d⸗

fit

,Ft
ſin
t
)
ge
tle
ni⸗
ai;
eit
m
ni
le⸗
m’
o⸗

ſß

ſollicitat: quãto magis paren

tes gre de ſepultura filioꝝ gre

et honoꝛificẽtia funeris eoꝛũ
gẽa ipſa ſollicitos efficiet. Se
quit᷑ (Altera aũt die q̃ eſt poſt
paſceuen cõuenerũt pncipes
ſacerdotũ et phariſei ad pila⸗
tũ dicẽtes Dñnie:recoꝛdati ſu⸗
mus qꝛ ſeductoꝛ ille dixit ad-

huc viuens:poſt tres dies re

ſurgã. Jube cuſtodiri ſepul

chꝛũ vſq; in diẽ terciũ:ne foꝛ⸗

te veniãt diſcipuli eiꝰ ⁊ furen
mtur eũ ⁊ dicant plebi: ſurrexit

a moꝛtuis.⁊ erit nouiſſſimꝰer
roꝛ peioꝛ pꝛioꝛe Ait eis pilatꝰ
Habetis cuſtodiam ite cuſto
dite ſicut ſcitis. Illi aũt abeũ

tes munierunt ſepulchꝛuʒ: ſi-
gnãtes lapidẽ cuʒ cuſtodibo)
QDula ꝑ pncipes ſacerdotũ ⁊

pharileos pꝛelatos et docto/
res in accuſatõe veteris hoĩs

ſuꝑiꝰaccepimꝰpalã eſt.qꝛ eis
nõ ſufficit accuſatio: dãnatio

⁊ moꝛs atq; ſepultura veteris
hoĩs:niſi ⁊ reſurrectõis opi⸗

nionẽ impediãt. Boni em̃ pᷣ⸗
lati nõ ſola moꝛte veteris ho/

minis ↄtẽti ſunt.ſed etiam no
mẽ eius ⁊ opinionẽet infami
am delere conant᷑. Unð Pe
trus iniij.pꝛime canonice ſue

ýyrt bñjfaciẽtes obmuteſcere fa

ciat impꝛudẽtiũ hoĩm igno/
rantiaʒ. qð ipſi iudei in facto
iſto aꝑte inſinuãt Fle foꝛte in
quiũt diſcipuli eius dicãt qa

ſurrexit a moꝛtuiſ. Pꝛopter H̊

̊ a pilato vt moꝛaltr iuxta lit⸗
terã accipiamꝰ iſtud hoc eſt a
ptãte ſeculari ⁊ cuſtodes ⁊ cu
ſtodiã moꝛtuoꝝ ⁊ petũt ⁊ ac/
cipiũt qᷓtiens in bono ꝑſeue/
rare et a malis abſtinere: per
publice ptãtis miniſtros ſub
ditos cogunt. Vnde ⁊ q̃ſi in
ſepulchꝛis hmõi miniſtri bo
nos cuſtodiũt ne ad mala re⸗
ſurgãt:vt ita dicam moꝛalr fa
mã ⁊ rumuſculos hmõi ꝑ cu
ſtodes iſtos exſiguere ⁊ ſopi/
re nitunt᷑ q̃tiens vel ipᷣam in/
famiam purgare compellunt
vel a ſignis ⁊ occaſionibo vn/
de rumuſculi infamie oꝛiun᷑
eos arcent atq; compeſcunt
Attendenda aũt diligẽter ſũt
iſta tria que cuſtodie domini
ci coꝛpoꝛis adhibita ſunt.ſcʒ
lapis:de quo iam ptranſiui⸗
mus,. Signaculum ſeu ſigil⸗
lum cuiꝰfractura apparet do/
minici coꝛpoꝛis extractio ſeu
ſublatio.Tercio cuſtodes: et
hoc in omni ſepultura ſpiritu
ali Et hoc adhuc obſeruat ec
cleſia. Pꝛimum in baptiſmo

X„

Capitulum
que eſt pᷣma veteris hominis
ſepultura. Uñ ⁊ pᷣmum inter
rogat᷑ baptiſandus vtꝝ renũ

ciet ſathane ⁊ om̃ib pompis

eius.in quo lapiſ aduolui ad
oſtiũ monumẽti intelligit᷑.¶a
pidẽ em̃ iſtuʒ interpᷣtati ſumꝰ

firmitatẽ bone volũtatis:foꝛ/

titudinẽq; de nõ relabẽdo ꝓp/

poſiti. Scðo impmit᷑ baptiſ

male ſignaculũ.qð vniuerſa/
liter baptiſmalẽ caracterẽ vo
camꝰ.Tertio vᷣo cuſtodes ei
adhibent᷑:patrini ſcʒ qͥ illum
ðͤ ſacro fonte ſuſcipiũt. X au

tem baptiſmꝰ ſepultura ſit et

diñice moꝛtis figura atq; exẽ⸗
plũ expᷣſſe teſtat᷑ apłus in.vj.
ad Rom̃. Conſepulti em̃ ſu⸗
mus cum illo per baptiſmuʒz
in moꝛtẽ. Sic et in ſepultura
penitẽtie. Pꝛimũ em̃ in cõtri
tione moꝛit᷑ vetus hõ in odio
ſcʒ ⁊ deſertõe peccatoꝝ.dein/
de ſepelit᷑ ⁊ inuoluit᷑ atq; cir⸗
cundat᷑ lintheis et aromatib
motionũ et affectionuʒ gr̃e q̃
maxime ad ſecundã ꝑtem iu/
ſtitie ꝑtinẽt:hoc eſt affectione
boni. poꝛ em̃ eſt declinatio a
malo. Tercio aduoluit᷑ lapis
ad oſtiũ monumẽeti:hocẽiad/

hibet fraternitas bone volu⸗
tati ? ꝓpoſitum ꝑſeuerãtie bo

XLIII
no ppoſito. Quarto ſupimp⸗
mit᷑ cõfeſſiõis ſignaculũ. Ra

tione nanq; cõfeſſiõis pnĩa ẽ

maxiĩe ſacramentũ hoc eſt ſa⸗

crũ ſignũ ⁊ cauſa iuſtificatio⸗

nis. Quinto adhibent cõteſ/
ſoꝛes atq; doctoꝛes ꝑ exhoꝛ⸗

tationẽ ſuam atq; cõſiliuʒ pe/
nitenti ſollicitudinẽ ſuipſius
atq; cuſtodiã tanq;ᷓ cuſtodes

ct armatã militiã ad munimẽ
ſepulchꝛi. Sic ĩ ſepultura re

ligionis pᷣmũ traditione quã

facit in manꝰ abbatis ſeipſuʒ

ſepelit q̃ſi monumentũ ingre
diẽs. Deinde vocalis obliga

tiõis firmitas quaſi lapis ad

oſtium monumẽti aduoluit᷑.
Tercio tõſure et hahitus ſi-
gnaculü aponit᷑. Quarto in
ipᷣm gregem cõuentꝰveniens

et vn de fratribo effectꝰ:cuſto
dibus ⁊ magiſtris oꝛdis tra/
dit᷑:dum cuſtodie eoꝝ ſe ſub/

ijcit. Et hoc ẽ ꝙ cuſtodes ad
monumẽtum adhibent᷑. NHel

aliter in ipſa redditiõe ſeu tra
ditione ſepelit᷑.in habitꝰ⁊ ton

ſure ſuſceptione monumentũ
ſignatur.quia ipſa religio ipᷣo

huiuſmodi ſigno cognoſcit᷑.

In ꝓfeſſione vᷣo cuſtodes ci
dem adhibent᷑.quia tunc pi
muz cure ⁊ cuſtodie abbatis

—.—

ſſp.

ete

Leão

peſ
coen
laoi
lpis
un
ppꝛi⸗
gnat
ſiorl
ſẽt

ſoge

cul
ls

ſan⸗
hiſenp
bilio
mon
gue⸗

Ro

ſccot
fumm
lnto
ſonn
mon

lin

hpon
ſeh

es

e

Folium CCLxy
ceteroꝝq; magiſtroꝝ oꝛdinis tia pꝛelatoꝝ atq; doctoꝝ ⁊ cõ
ſe totalr ſubijcit ⁊ committit. feſſoꝛum circa ſepulturam ſpi
QVUel poſſumꝰ dicere ꝙ in ipᷣa ritualem ſatis aparet ex his.
H Aaſgrn llla implent᷑. In In hoc vᷣo ꝙ illeſo integroq;ʒ
eo em ꝙ ꝓmittit᷑ vite ſtabili/ ſignaculo chꝛiſtus dñs reſur
cas in monumento religiõis: rexit:ſatis oſtendunt reſurre
lapis ſtabilitatis ad oſtiũ mo ctionem ſuam diabolicaʒ eſſe
numẽti aduoluit᷑. In eo vᷣo ꝙ qui ſignaculũ tonſure vł ha⸗
ꝓꝛia manu ꝑ ſcripturã deſi- bitus quolibet modo frãgũt
gnat᷑ imo deſcribit᷑ ipſa pfeſ⸗ aut ledunt:aut deturpant.et
ſio: lapis ſignat᷑. In eo vᷣo ꝙ furto diabolico de monumẽ⸗
ſeipᷣm tradit et cõmittit magi to iuſticie ſe eſſe ſublatos in/
ſtroꝝ cuſtodie vt diximus cu dicant. Ad hoc enim ſignatꝰ
ſtodes adhibent᷑. Idẽ erit in fuit lapis vt vere reſurrectio⸗
ſepultura clericoꝝ attendere. ni pꝛohiberet teſtimoniuʒ ſi
lapis em̃ ad oſtiu monumen gnationis integritas.Cuſto⸗
ti ſepulture clericalis.qꝛ ⁊ cle des igitur obdoꝛmiuiſſe aut
ricatꝰ ſepultura eſt.ſed cõmu coꝛruptos eſſe quo minus fi/
ni ſepultura xpᷣiana honoꝛa⸗ deliter diligenterq; cuſtodirẽet
bilioꝛ. Lapis igit᷑ ad oſtium ex eodem ipſo apparet. Sed
monumenti hmõi aduoluen et violatoꝛes ſepulchꝛoꝛũ at⸗
dus:firmitas ſanctimonialis q; cimiterioꝛũ. Ideoq; ſacrile
eſt ꝑſeuerantie. Crux em̃ cle- gos eos eſſe manifeſtum qui
ricoꝝ ſciimonia eſt vt ſupᷣ di/ ſignacula iſta huiuſmodi mo
ximus. Signat᷑ monumẽtuʒ numentoꝛum diſſipant:mo⸗/
in tonſuratione.tonſura eniʒ numenta effringunt: moꝛtu/
ſignuʒ eſt clericatus:et huius oſq; detumulũt:canibus aui
monumẽti ſignaculũ.Cuſto/ buſq; pꝛoijciunt.que omnia
des eiuſdẽ adhibent᷑ varie ſol vtiq; de ſeipſis faciunt: dum
licitudines pᷣpoſitoꝛũ ſeu ipſi ad vomitum peccatoꝛum re

pᷣpoſiti:quoꝛũ officiũ eſt ꝑ di deunt. Generaliter igitur aP

ſciplinã moderari acceſſus et paret caluariam et locum do
cercere laſciuiaʒ cericoꝛum minice cruciſexiõis mũdũ eæ?
Que igitur debeat eſſe diligẽ ex eo qð legit᷑ ſiẽ ſupᷣ oñdimꝰ

moꝛtuo infernali impedũt of liut ĩ amoꝛẽ vane laudis at;

Apocal.xj.de ciuitate que vo ficiũ.ſicut dicit dñs in.xj.Lu. ſ
car ſodoma ⁊ egiptus in qua ſinite moꝛtuos ſepelire moꝛ2ꝛ2ꝛ he
dñs crucifixus eſt. Oꝛtus vo tuos ſuos. vnde ⁊ eos ſacer ih⸗
ecclia. Oonumentũ in ea to dotes ĩfernales merito appel
tiꝰ dñici coꝛpis qð eſt electo/ lemus. Vñ ⁊ ibidẽ ait hꝛeeg. n
rũ cetꝰ: ipſa xpiane religionis Moꝛtus moꝛtuũ ſepelit cim
ſcttas ſeu gra. Lapis aduo/ pctõꝛ peccatoꝛi adulat vbiñ 19
lutus firmitas ſcti ꝓpoſiti.Cu ventoſe vaneq; cõmẽdãt dia en
ſtodes vo pꝛelati ⁊ doctoꝛes. bolica vᷣtute reſurrectõeʒ ſpũ dn
de qbus legit᷑ Eſa.lxij. Suꝑ alẽ plerũq; in moꝛtẽ foꝛmant. 10
muros tuos NHieruſalẽ cõſti He ſunt maledicte mulieres en⸗
tui cuſtodes. Signaculũ ca/ q̃ nõ vngẽta emũt vt venien- cun
racter baptiſmal. Per ↄtrari tes vngant officioſe atq; öuo ni
um vᷣo oĩa de ſepultura mala te dũm Jeſum.ſed ſiphas eſt Gn.
accipiẽda ſunt eis q̃ diximus dicere ſtercoꝛa pctõꝝ qᷣbs ipᷣa * En
⁊ malis cuſtodibo malicieq; ſi ſuauitate palpatõis illum in⸗/ ne
gnaculis vt monumẽtuʒ ipᷣm quinant in eis qui mẽbꝛa eiꝰ aſe
pcim accipiat᷑ qdᷣ vnuſquiſq; eſſe debuerant. peccatis eniz mnon
ſibi excidit aut defodit.vñ ex/ dipſa ſuauitate palpationis et ſun
pbꝛat dñs ſcribe in. xxij. Eſa. lenitate adulationis vngitur deſe
Exrxcidiſti tibi hoc ſepulchꝛuʒ peccatoꝛ atq; linitur: vt am/ gun
Et i xxvij.Ecã.Qui fodit ſo plius deo feteat et ſoꝛdeat at⸗ che
ueã incideti eã. Et in. x. Eccẽs q; pꝛofundius computreſcat. e
idẽ. Youeã igit defodit ſibi et Emunt autem iſta ſtercoꝛa. ʒN
foueã excidit miſer pctõꝛ vbi quia peccato male aſſertõnis ule
captꝰ detineat᷑ atq; avermibs et vane laudis illa ſua effici tan
internalibo depaſcat᷑ duʒ pec unt. Et reuera marie dici poſ ſf
cat.Lapidẽ vᷣo ad hoſtiũ mo ſent he mliereſ ab abiſſo ama ali
num̃ti ci aduoluit qͥ cũ ĩ pec/ ritudinis:qua ſub pᷣtextu dul Cd
cato qlibet ↄfirmet:ſiue adu⸗ cedinis deceptos ſubmergũt ſfin
latõne ſiue alia ſuggeſtione h̊ Et mlieres:a molliẽdo heres gi⸗
faciat. Adulatoꝛes em̃ qͥ pctã qꝛ et viriles aĩios effeminãt D ſne
laudant: diabolice ſepulture ⁊ ᷣtutũ viros nõnunq; emol Gi

o,
e,

vel

i

ol
g

Folium CLxXxVI

reſoluunt. Verba adulatoꝛũ natio eſt exterioꝛ ⁊ om̃e ſignũ

nos qͥdem ſtercoꝛa accipimꝰ nequitie. Vbi aũt ↄtraria in
q;q; ſcriptura ex ſenſu ⁊ opini ueniunt᷑ ſignacula quẽadmo
one adulantiũ oleũ illa noĩet: dũ in clericis noſtri tempoꝛis
Vnge in pᷣs.Oleũ aũt pctõ/ vbi aliquid militaris ſeculari
ris nõ impinguet caput meũ tatis ⁊ aliquid clericalis ſan/

Et Oſee.xij. Effraim paſcit ctitatis aparet inſigniuʒ nec

vẽtũ ⁊ ſequit᷑ eſtũ tota die mẽ dimidiã ſepulturã aut ſepul⸗
daciũ ⁊ vaſtitatẽ multiplicat: chꝛũ:nec duo ſepulchꝛa aut
7 oleũ in egiptũ ferebat. Hoc duo cimiteria quoꝝ alterũ ex
em̃ ꝓpꝛiũ eſt adulatoꝝ menda cõicatoꝛum ſit:alterum autes
cium ꝓpꝛiũ ſcʒ et vaſtitatẽ alie eoꝛum qui in vnitate eccleſie
nã.i.pctm̃ quo vaſtitas eſt at ſunt:cum ſpelunca coꝛdis hu
qʒ vaſtatio multiplicare.i.au/ ſuſmodi ſimplex ſit et non du
gere q̃ſi fouendo oleo ⁊ nutri plex.licet ex ſignaculo duplex

endo.Cuſtodes vᷣo diaboli/
ci ſepulchꝛi:detractoꝛes ⁊ vi/
tuꝑatoꝛes bonoꝝ accipiendi
ſunt qͥ neminẽ exire ꝑmittunt
de ſepulchꝛo pctĩ:gladijs lin
guarũ ſuaꝝ parati ſunt cõfo/
dere quẽcunq; de moꝛte pcti

viderint reſurgenteʒ: aut dñi

coꝛpꝰ miſticũ ð ſepuchꝛo pec
cati eruere vel extrahere volẽ
tem. Pñt ⁊ intelligi cuſtodes
iſti diabolici tiräni eoꝝq; ſa⸗
tellites qͥ xpᷣm dñũm ſpualr in

coꝛdibo hoĩm moꝛtuũ.i:chꝛi/

ſtianam religionẽ in eis extin
ctã reuiuiſcere ⁊ reſurgere nõ
ſinebant.ſed potiꝰin eos gla⸗

appareat.⁊ hic quidem de ſe
pulchꝛis ⁊ ſepulturis fineʒ fa
cimus. De reſurrectiõe oO
dñica et noſtra illud pꝛimum
nobis aduertenduʒ eſt.ꝙ nec
vlſa nec ſcita eſt:niſi ex poſt fa
cto. Teſtimonio aũt angeloꝝ
Vacuitate monumenti. In
ſignis lintheaminũ. Tandez
vo ipſo eius teſtimonio con/
firmata. Miraculis vᷣo tribo
gloꝛificata. Pꝛimũ fuit. quia
clauſo monumẽto et integro
ſignaculo exiuit. Secunduzʒ
terrifica angeloꝛuʒ apparitio.
Terremotꝰ.ſigurat em dñice
reſurrectionis occultum ipſi

dijs ſeuiebant. Signaculuʒ ſoli ⁊ cui reuelare voluerit no
vᷣ diabolici ſepulchꝛi inoꝛdi tum reſurrectõis noſtre ſpũa

lis que reſurrectio bma dicit
Apoc̃.xx. Btüũs qͥ habet pteʒ

in reſurrectiõe pᷣma inuiſibili

tatẽ.qꝛ ⁊ ſoli ðo nota eſt:⁊ bo
minibus non:niſi teſtimonio
ſequentiũ oꝑpum innoteſcunt
Terremotus vᷣo qͥ ⁊ motꝰ eſt
terre qm̃ pctã terra ſũt:excuſ⸗

ſionẽ atq; ruinã ſignificat pec oĩ inqnamento
⁊ cecitate pctĩ puriſſima.deſi

catoꝝ:qua velut edificia dia/

bolica ↄcuſſo fundamẽto hu

remotꝰ terrenoꝝ coꝛdiũ motꝰ
quo mouent᷑ atq; tranſmutã/

tur de imo vicioꝝ in ſublime

gratie. VUel ipſoꝝ motus coꝛ/

poꝛũ que de ſublimi dñatõis

qua duabant ſpiritibo in infi
mũ obedientie detrahunt᷑. vt
terra coꝛꝑis locũ infimũ tene
at ⁊ celũ mentis ſuppᷣmũ. fiat
q; vt minoꝛ mũdus maioꝛis
oꝛdinẽ imitet᷑ ⁊ teneat. Miſti
ce vᷣo terremot iſte motũ ter⸗
re coꝛpoꝝ noſtroꝝ in reſurre/
ciõe.ſ.cõgregatõis ꝑtiũ vbi⸗
cunq; diſꝑſe fuerint ⁊ trãſtate
et motũ motõis in meliꝰſigni

ficat. Alio miſterio totiꝰ mun
da exturbatã ex nouitate do⸗
ctrine xpiane 2 fulgurãtia mi

raculoꝝ quib mundus mo⸗

uendus erat admiratõem ? ſi

dem terremotꝰ ſignificat iſte.

Angeloꝝ vo aſpectus fulgoꝝ

reꝰ ⁊ hitus niueꝰ:q̃les nuncij

vtriuſq; reſurrectõis eſſe ðbe
ant ꝑfecte ðᷣmõſtrãt. Aſpectꝰ
em̃ eoꝝ interioꝛ.i.fſacies coꝛ⸗
dis debet eſſe lumioſitate ĩtel
ligẽtie coꝛuſcꝰ.ardoꝛe ʒeli flã/
meꝰ. veſtimenta niuea oꝑa vł
ↄſeruatio ab oĩ in namento

deria ab oĩ ardoꝛe cõcupiſcẽ
tiaꝝ fri gidiſſima. In ſtola xo

xvj. qꝛ ſtola lõgitudinẽ inſinu
at ꝑſeuerãtie:aut ipſa euãgeli

ce doctrine perennitas:qꝛ illi

nec alia lex nec alia doctrina

ſuccedit: merito ĩtelligitj. Aut

ipſa ꝑſeuerãtie q̃ pdicatoꝛes

debeẽt eẽ pᷣditi lõgitudo: vt cõ
ſonat Lucas ĩ.xxiiij.qͥ dic du

os viros in veſte fulgẽti aſti ½
tiſſe. Nihil em̃ decẽtiꝰ q; do⸗
ctoꝛes ⁊ pᷣdicatoꝛes ſapie eſſe

veſtitos. Ipſa pe ſapia ve
ſtis eſt ſapietiũ. Uñ Ecci.v-j.
Indues qſi pudoꝛẽ honoꝛis
illã.i.ſapiam. Hac veſte clari

dut ⁊ alios vt vulgo dicit illu
minãt. Põt aũt ⁊ in iſto tã p
cdlaro angeloꝝ aſpectu ?⁊ habi
tu:glia reſurrectiõis intelligi.·

13
„

eo em̃ ipo ꝙ angeli fuiſſe di⸗

—

öbe
e⸗
ire

t
io⸗

16

dH

Foliun

cunt᷑ nucij: accipiẽdi ſuntnõ

ſolũ verboꝝ ſed etiã factoꝝ et
reꝝ vt nõ ſolũ vᷣbũ dei ⁊ veri⸗/

tatẽ ⁊ volũtatẽ annũciaſſe cre
dẽdi ſint.ſed etiã ipſo aſpectu

ſuo et hĩitu annũciaſſe creden

di ſunt. Qualis em̃ futura ſit
glia electoꝛum in reſurrectiõe
aſpectu ſuo ⁊ habitu nob nũ

ciauerunt. Vñ inſra ⁊ xxviij

ðᷣꝛ.Erat aũt aſpectus eiꝰſicut
fulgur ⁊ veſtimẽta cius ſiẽ nix

qualem ſeipſe chꝛiſtus domi
nus ſupꝛa.x vij. tranſfiguratũ
oſtenderat. In.xiij.o ſupꝛa

dicitur. fulgebunt iuſti ſi⸗

cut ſol in regno pr̃is eoꝝ.
aũt Lucas de duobo: Mar⸗
cus vo de vno ſolo loquitur:
ad gliam reſurrectõis q̃ pᷣmũ
qdem ſoli iudaico pplo:dein/
de vo illi ⁊ etiã gẽtibo expᷣſſe ꝓ

bata eſt:referenduʒ eſt. vel ad

vtriuſq; teſtamẽti doctoꝛes et
pᷣdicatoꝛes.docto:es em̃ ⁊ p
pᷣdicatoꝛes gemĩati ſunt:quẽ
admodũ et dei ꝓplus ꝑ addi⸗/
tionẽ gẽtiũ duplicatꝰeſt. Qð
aũt increpant᷑ mulieres ꝑ Lu
cã in.xxiiij. ab angelis dicẽti⸗
bo.Quid q̃ritꝭ viuentẽ cũ moꝛ

tuis.vno ſenſu accipi põt.qͥd
qntis viuentẽ inter moꝛtuos

q.cur q̃ritis viuenteʒ in loco
moꝛtuoꝝ.⁊ vitã in loco moꝛ/

tis.i.ſepulchꝛo:ad eos arguẽ
dos referẽduʒ eſt qͥ xrõm dũm
⁊ vitã verã ⁊ felicitatẽ veri no
minis aut in mũdo iſto aut in
pctõ q̃̊ꝝ vterq; locꝰeſt miſerie
⁊ moꝛi:qrũt. Silr ⁊ ad illos
q̃ in vita clauſtrali q̃ vtiq; mo
numẽtũ eſt:vitã ſecularẽ q̃ ibi
ſepeliẽda eſt atq; delicias mũ
di qᷓrũt. Iſta em̃ in clauſtro qᷓ
rere eſt querere vitã in moꝛte.
Similiter et qui mala faci/

unt vt bona eueniant.quia in
malo bona querere videntur

pꝛofecto qui vitam in moꝛte

querunt. Dultis etiam ho⸗
die illud idem poteſt dici qui

decepti chꝛiſtum dominũ in
monumeuto clauſtri vbi nõ
eſt querunt.quia ꝓculdubio

viuentẽ cum moꝛtuis querũt

veraciter verbum illud ange

li de multis clauſtris dici põt
quia ſurrexit chꝛiſtus domi-
nus et non eſt hic, et quia ſur
rexit vetus homo quia tam⸗
qᷓ; detinendus erat in moꝛte
ſua atq; ſepulchꝛo. Surre⸗
xit inqͥt quia viuꝰeuaſit.⁊ qa
viuit et regnat:⁊ quoniã ecce
locus tm̃ abſq; moꝛtuo vbi

Capitulũü xL.

poſuerunt eum initõ foꝛſitan vngento ⁊ aromatibus quẽ/⸗
cõuerſionis,vel poſuerũt euʒ qᷓ; ſpinas videres poꝛtantem
id eſt ponenduʒ conſtituerũt. nõ ad vngendum et condien

quondã viri ſancti inſtituio/ dum eccleſie vulnera ſed po⸗
res regularum clauſtraliuʒ et tius ad noua infereuda vul/

abbatiaruʒ fundatoꝛes. Vel nera pꝛeparatũ illum pᷣſume
ad totam eccleſiam referri po res. Ideo adeo exultatum eſt
teſt. de qua ꝓ maioꝛi parte di coꝛpus Jeſu qð deberet eſſe

ci poteſt:ecce locus vbiſancti tota eccleſia. quod vndiq; do
apoſtoli martires ⁊ confeſſo/ let vndiq; fluit ſanguis vuine

res poſuerũt eum dũ ꝑ cogni rum a punctionibus inquie
tionem et dilectioneʒ illum in toꝛum:lacerationes ſcandalo
ecdeſiam adduxerunt ⁊ qdã/ rum in eccdleſia dei facientiuz.
modo imiſerunt.ct quia non Heu quantis vnctionibus ?
ceſt hic. Similiter quidẽ et de ↄdimentis indiget hodie coꝛ
üllis dici poteſt in qbus ꝑ ſa- pus domini ieſu quod eſt ec/
cramentum altaris in die ſan cleſia. et vix eſt qui recogitet
cco paſce poſitus ſed illũ ſpur aut compatiat᷑.CXaũt pᷣ timo
cicia et fetoꝛe vicioꝛum eiece⸗ re fulgurãtis affectus angeli
runt.quia ecce locus.ſ.coꝛda et terremotus exterriti ſũt ecu

coꝛum vbi poſuerũt eum ſa/ ſtodes facti ſunt velut moꝛ/
cerdotes et quoniã nõ eſt hic tui:omnibus cuſtodibus cõ/

Attendendum auteʒ eſt et de gruit. Sanctitas em̃ doctoꝝ
mulieribus qð Marcus de et fulguratio miraculoꝝ tota
eis ſcribit qꝛ emerũt aromata q; mundi cõmotio mũdi pn/
vt veniẽtes vngerẽt ieſuʒ:cõ/ cipes eoꝛũq; ſatellites timoꝛ
tra ulos qui ſpinas cupidita fulgureus eſt. ⁊ vt de alijs ta⸗/
tum ⁊ ſtimulos deſiderioꝛũ ſi ceamꝰ dubitari nõ poteſt ti ⸗
bi emũt. Hi em̃ nõ videntur moꝛ fulgureus eſſe. i. coꝛuſc?:
velle venire vngere Jeſum. i. qui de luce ſapientie eius ipe
coꝛpꝰeiꝰ qdð eſt eccleſia ſed po et flãmeus igne diuini iudicij
tiꝰ velle pungere et alterare: quo facies eius tota flãmeſcit
vt laceratoꝛes eos veraciter Niueus autem cum frigidi⸗
vocare poſſimus. Si eniʒ ꝓ tate ab ardoꝛe carnalium de/

e

ſ
0)

IH

e⸗

.

Foliur nI

ſiderioꝝ qᷓ in eo funditus extĩ pelliceoꝛũ abſq; coꝛꝑe domi⸗
guunt᷑. Vnde motus eiꝰaffe ni Jeſu.i.veritate religionis
ctiõis:aque niuiũ in.ix. Job illius reꝑiunt᷑ ⁊ vt vulgo dici
vocant᷑. Si lotus inquit fue tur ſola ſarpillaria ſctitatis ſi

ro quaſi aquis niuis.E ſt etiã ne troſello illius.⁊ in vniuerꝰ

⁊ niueus puritate ꝓpter quaʒ ſali eccleſia linthemina ſacra
et ſcriptum eſt in pꝛimo Ecci mentoꝝ abſq; veritate virtu⸗
Timoꝛ dũñi expellit peccatuʒ. tis ⁊ effectus illoꝝ ſunt ꝓ ma
ergo ſecum nulluʒ patit᷑.Oð ioꝛi parte.Sudariũ vo qð a
aũt ſequit᷑ in verbis Lu.xxiiij ſudoꝛe nominatũ videt᷑labo

7 Joh. xx. In verbis qͥdẽ Au

ce quia ſurgens Petrꝰ ⁊ aſpi

ciens in monumẽto vidit lin
theamiĩa ſeoꝛſũ poſita in vnũ
locum: et in alium ſudarium
quo caput eius fuerat inuolu
tum. Miſtice ſacramentoꝛuʒ
figuram ſignant quibus coꝛ/
pus domini Jeſu reſurgens
nullatenus ei ſequunt᷑.eccle⸗
ſie em̃ filie ſacramentoꝝ poſt
generalem reſurrectionẽ nul/
latenꝰ adherebunt.et hec ex⸗

poſitio videtur ſumpta ex. ij.

ad Collof.vbi dicit᷑ que ſunt
vmbꝛa futuroꝝ: Coꝛpus aũt
chꝛiſti id eſt veritas eſt ſigna
tio vmbꝛaꝝ. Moꝛaliter vᷣo
habitus religionis vbi veri⸗

tas non ſubeſt hic repᷣhendi

videtur. In monumento em̃

cdauſtri plerũq; ſoli pannicu/
li habitus.in monumẽèto cle/
ricatus ſola lintheamina ſuꝑ

rnioſitas nimia:qua caput.i.iu
daicus populus fatigatus et
oneratus per ſimilitudinẽ in
eccleſia ðᷣi hodie reperit᷑.Lot
em̃ onera traditionuʒ huma/
narũ cõſuetudinũq; ⁊ conſti -

tutionũ diuerſaꝝ nemo poꝛ
tare vel enũerare ſufficit. JIl

la tamen omnia velut ſepul-⸗
ture veteris homĩs iudicia ?
inſignia dominiciq; coꝛpoꝛis
quod eſt eccleſia opimẽta ho

die in eccleſia dei inueniũtur.

coꝛpus autẽ ꝑraro. Quia vo
cuculla monachalis mona/
choꝛum eſt ſudarium:illa em̃
inuoluti ſepeliunt᷑.palam eſt:
quia in vnoquoq; eoꝛũ inue
nit᷑ ſudariũ monachale.vtruʒ
aũt coꝛpus.i.veritas religio

nis quam diximus deus no/

uit. Idem dicimus ⁊ de habi

licio. Vtinam autẽ aquerta⸗

1

Capitulum

.7 7
*

mus dlerici ſimul ⁊ monachi

aula nihil incõgruenti ; vi

uos homiĩes indutos eſſe ſu-
darijs. Quid aũt aliud ẽ mo⸗

nachus cuculla indutꝰ ſi foꝛ⸗
te veteri vite nõdũ eſt moꝛtu-
us q; hõ viuus ſudario indu

tus. In quo apparet eoꝝ ſtul
ticia atq; temeritas qͥ homi/
nes indiffereter inuoluunt ſu

darijs:nõ attẽdẽtes vtrũ viui

ſint aut moꝛtui.qð faciũt qui
paſſim habitu religionis in-
duunt homines. cõtingit em̃

cis illud in.ij. Pꝛouer. ꝙ floc

cum ſuꝑ aſinum ponũt. Di
ra inhumanitas eſt hoĩes ſe⸗
peliri adhuc viuos:niſi iudi/

ccio foꝛſitan illud fecerint.quẽ
admodũ iudices ſeculares ſe
pelire cõſueuerũt ſceleratos ⁊

in enoꝛmibo criminibo depᷣhẽ

ſos. aũt maria magdalene
dDuos angelos in monumen⸗/
to vidit in albis ſedẽtes:vnuʒ
ad pedes et vnum ad caput.

Juxta miſteriũ inſinuat ꝑ an

gelos gloꝛificatio totiꝰ coꝛpo
rlis xpᷣi quod eſt eccleſia. qð a

pꝛimis ſcʒ a iuſtꝭ qui ꝑ caput
vſq; ad nouiſſimos qͥ per pe⸗
des intelligunt᷑. Huius ergo

gloꝛificationis arram accepit

in capite ſuo qð eſt chꝛiſt? de⸗

*

us: ecclia. ⁊ boc dem dignũ

T iuſtum eſt t gloꝛificatio tã
pᷣclari coꝛꝑis incipiat᷑ a capi/

te:? ſemꝑ ⁊ cõfidenter coꝛꝑis

ſui gloꝛificatõeʒ que caput ſu
um tãta gloꝛia et honoꝛe ꝑ fi
dem iam cõſpicit coꝛonatum
Bloꝛia em̃ reſurrectõnis pᷣcel
lit in capite vt arra gloꝛiſica⸗

tionis reſidue et exemplũ eiuſ
dem.ex quo videlicet dinoſce

rent qͥd ſibi ꝓmiſſum eſſet at/

qʒ; pparatũ viri ſancti. Cõfoꝛ

mitas em̃ ⁊ configuratio glo/-

rie capitis ſanctis ꝓmittitur

in.ij.ad Phil. Saluatoꝛẽ in
quit expectamus dñm noſtꝝ
Jeſum chꝛiſtum qui refoꝛma
bit coꝛpus humilitatꝭ noſtre
configuratuʒ coꝛꝑi daritatis
ſue. Pꝛeceſſit etiã et in pignꝰ
ſecuritatis vt ꝑ eam ſecuri eſ⸗
ſent ſancti de ꝓmiſſa ſibi feli/

citate. Pꝛeceſſit etiam et in ſi⸗

gnum ſpũalis reſurrectõis ꝗᷓ
eſt a culpa: ſicut dicit apł's ad

Roma.vj.vt quomodo chꝛri
ſtus reſurrexit a moꝛtuis per

gloꝛiam patrꝭ:ita ⁊ nos in no
uitate vite ambulemus. Etĩ
iiij: eiuſdem. Moꝛtuus eſt ꝓp
pter delicta nr̃a ⁊ reſurrexit ꝓ

pter iuſtificationẽ noſtrã oſtẽ
dendã ſupple. quemadmod/⸗

—

em̃ in reſurrectõe eius factus
eſt terremotus:angeli apparu
erunt et locuti ſunt:et due ma
rie monumentũ frequẽtabãt:
⁊ lapis eſt reuolutus ab oſtio
monumenti:lintheamĩaq; in
eo relicta.ſic in reſurrectõe no
ſtra que eſt iuſtificationis fit
terremotus qualem deſcripſi
mus,.Deſcendunt angeli gra
tiarũ qui nos alloquunt᷑ inte
rius:aut apparent angeli pᷣdi

catoꝛes,ſ.et doctoꝛes nos al⸗

loquentes exterius:⁊ vbi nũc
ſit chꝛiſtus dominus: quove
eum ſequi debeamus edocẽ/
tes. Due marie que ſepulchꝝ

noſtre moꝛi ſpiriiualis ⁊ pec
catũ cum aromatibus et vn/
gentis frequenter viſitãt: aut
due amaritudines ſunt pene
ſcʒz ⁊ culpe.aut due gratie ſũt:
timoꝛ ſeʒ ⁊ donũ luctus q̃ ſe/
pulture veteris hominis ma
xime inſeruiuut.i.timoꝛ et do
num luctus. Sudariuʒ ⁊ lin
theamina: omnia que vete⸗
rem hominẽ operiebant ⁊ p⸗
tegebant et quo minus vide/
retur inuoluebãt accipimus:
Hec autem ſunt excuſatiões

„.

Amen.

Folum CLXIKX

defenſiones ignoꝛantieq; pec-
catoꝛum:que om̃ia in monu
mento penitentie relinquunꝰ
tur, Lapidis reuolutiõeʒ iam

pertranſimus. In his ergo
quattuoꝛ: ſcilicet.angeloꝛum
alloquijs: terremotu: ſepul⸗

chꝛi viſitatiõe:lapidiſq; reuo
lutione magna nobis noſtre
reſurrectionis et iuſtificatio/
nis ſacramenta commenda/
ta ſunt. Hic ergo finẽ domi
nice paſſionis: ſepulture ⁊ re

ſurrectionis facimus: cetera
que ad reſurrectionem perti-

nent:partim fidei aſſertioni/
bus: partim exhoꝛtationum

ſermonibo relinquentes. Sit

per omnia benedictus deus

*

Finit tractatulus perutilis
ſuꝑ paſſione domini:editus
per wilhelmum Pariſienſem

Impꝛeſſus in imperiali oppi
do Hagenaw per Hennicuz
Bꝛan Anno a natiuitate do/

mini Mulleſimo qᷓ̃terq; cẽte/

ſimo nonageſimooctauo: fe
ria ſexia poſt Nalentini.

V 2

6*
— = — 2 - — = . — —
— . . .
2 . . . 3
. . . D
. 2 7*
. . 2
. . . 8 . 2
* 3
*. 2 . 2 2*
. - . . .
1
ð . 5 „7 .
4 2
. *
l . .
. .
8 8 .
S . 5 ..
„
7 * .
— . .* 7
. —. . 1. 4 — „ * * . . 2
. 3 W
„ .
4 .
5 .
.

Folium

Paſſionem dũñi ac ſaluato

ris noſtri Jeſu chꝛiſti eo ſtu⸗

dioſioꝛi ꝑſcrutatione ⁊ expoſi

men. Cuius expoſitio erudi⸗
lio eſt chꝛiſtianoꝝ ſcolarium
Hanc exponere tentauimus

tione ĩueſtigare conati ſumꝰ: ꝓut celeſtis muniſicentie di⸗
quo illã et abiſſum miſterioꝝ gnatio largiri voluit: put no/
vſq;q; inueſtigabilẽ et aroma ſtra paruitas capere potuit ?

tũ moꝛaliũ apothecã ĩiexhau/

ſibileʒ eſſe cognouimus:in ea

em̃ veraciter fractũ eſt alaba/

ſtrum: imo ipſa fuit ala baſtri
ipſius fractio qua effuſum eſt
vnguentũ illud pꝛecioſiſſimũ
ac ſaluberrimuʒ:cuius odoꝛe

impleta eſt d omꝰ eccleſie:cu⸗

ius fragrantia celos terraſq;
ꝓfudit:cuius virtus mundũ
egrotantẽ vulneratũq; ſana-/
uit.Hanc vite regulã xpᷣiane
eruditionis:libꝝ oꝑatõis exẽ
plar rectiſſimũ:cuius efficien
lia eſt ſalus electoꝛum:cuiꝰco
gitatio eſt armatura fidelium
ſicut docet Petrus in q̃rto p/

me canonice ſue. Chꝛiſto igik

in carne paſſo et vos eadẽ co
gltatione armamini. Cuiꝰ ſi⸗
guratio ſᷣm Hiero. pictatio
virtutis pᷣſidium.cuiꝰexẽpluʒ
reoꝛũ refugium.Ad crucẽem̃
et crucifixũ rei cõfugiunt (qð
ꝓter penitentiã dicimus)cu/
ius meditatio deuotoꝛuʒ refe
ctio:cuius cõtẽplatio illumi/
nalio eſt cõteinplatiuoꝝ ⁊ lu⸗

occupationũ diſtractio ꝑmi⸗

ſit.in quo nudam veritatẽ q̃⸗

lis in cruce pependit:q̃ in paſ
ſione nudata eſt nõ phaleris
rhetoꝛicis obnubere ſed in lu
cem euidentie ponere ſtudui⸗
mus.Alioqͥn tractatus incõ
gruenter valde diſcreparet a
materia.nõ ſolũ qꝛ ⁊ veritas
vt diximꝰxpᷣs dũs veſtibo ſu⸗
is crucifigendus exutꝰeſt,ſed
quia eiuſdem nudatio verita
tis velamina reſerãda ⁊ aufe⸗
renda per paſſionẽ eiꝰ penitꝰ
figurabat ⁊ velũ hmõi habe⸗
re nõ debuit que velum oĩm
obſcuritatum ſcidit atq; diru
pit. Nolentes igitur iuxta q̃r

tum Ecẽi ſapientiã abſcõde⸗

re in decoꝛe ſuo:illiſq; ſol me⸗/
rito ſcribentes qͥ nõ ex phale
ris veritateʒ eſtimant ſed qͥb
potius ipſa ſatis eſt ad pᷣciuʒ
et placoꝛem ſermonis: ſplẽdo
rem atq; feſtiuitatẽ:ↄſulto de
clinamus: indecẽs ⁊ incõgru
um arbitrãtes vt ĩ materia lu
gubꝛi laſciuet oꝛõ. Neq; emiʒ
L 3

abſq; iniuria veritatis floꝛidi vo narrationẽ Mathei cete⸗
tas oꝛatõis cumuluſq; ſuaui/ roꝝ ſupplementa plurimũ ſuf
tad aut queritur aut auditur. fragant᷑:ſpẽaliter diſſerendaʒ

ODm̃ vo ſtudentiuʒ auiditas ſuſcepimus:etiã que Mathe

opus iſtud ⁊ coꝛrectionẽ et oꝛ us pᷣterit ⁊ alij ſcnipſerunt ex/

dinatõe; ⁊ diſtinctiõeʒ pripu ponere curauimꝰ: ita vt vna
it nõ iĩmerito minus luciduʒ ex oiĩm narratõibo coaduna-

minuſq; congrues tante rerũ ta atq; cõgeſta cũ ſuis expoſi

diuerſitati ⁊ multitudini reꝑi tionibo videeae.

—

etur. Ammonitũ aũt volumꝰ Partes aũt pᷣſentis tracta
elſſe lectoꝛem vt nõ miretur ſi tus atq; capitula put nob col
vnã eandẽq; pſonã aut rẽcõ⸗ ligere atq; diſtinguere in tan/

trarijs ſignificatiõibo acccꝑi/ ta ↄſuſione poſſibile fuit He
mus:cũ ⁊illud ſcripture mos ſunt Vt pmũ caplin de ipſo

habeat:⁊ a ſctõꝝ traditõe nõ biduo pᷣcedente paſca cũ ſuis

diſcrepet. Hõ abhoꝛreat igi᷑ miſterijs atq; tropologijs. de
pilatum nunc bonũ iudicem filio homis ⁊ traditiõe ipſius
nunc malũ accipi. qꝛ hoc cõ/ vt quid ſit filius homiĩs ⁊ tra

gruẽtia miſterioꝝ exigit.chꝛi/ ditio ipſius per modos ſuus

ſtus em̃ dñs in ipſa ſacratiſſi explicuimus.ſo.

ma paſſiõe ſua eiuſdẽq; ludi/- Caplm.ij. D concilio co

bꝛijs ſtatu; figurat et expmit acto ſiue collecto a pncipib⸗
penitentis ſimul ⁊ peccatoꝛis ſacerdotum et ſenioꝛiba popu
ſicut ex ſanctoꝝ traditione ac luet de intennõe eoꝝ hocẽde

cepimus.CX ſi xpᷣs dñs vitaʒ fine.ſ.doloſa tentatiõe dũi ie

et ſtatum expꝛimit peccatoꝛis ſu ⁊ occiſione ipſius et potiſſi
oĩa ecõtrario fieri dubitamꝰ. mũ de dolo bono ⁊ malo.fo/

Iſta ergo ipſius dñi ſaluato/ ſlio 35
ris tam diuerſa imo cõtraria Capituluʒ.iij. De die feſto

ſignificatio cetera om̃ia ſigni ⁊ de feſtiuitatibꝰ inſanoꝝ ſiue
ficare coegit: alioquin nullo ſtultoꝝ ⁊ ſapientũ,⁊ de tumul
mõ tam cotrarijs ſubiect cõ tu populani in vtraq; feſtiui⸗/

gruerent:contrarijs em̃ eadẽ tate.fo.

coõuenire impoſſibileẽ. Quia CLaplin quartũ de effuſiõe

/
.

,

d.

parapſide.fo.

vnguenti ſuper caput eiꝰ vbl
ſtilum abbꝛeuiamus q̃ſi trãſi
tũ ⁊ excurſum faciẽtes.ſo. v
CLaplin.v. de pacto iude et
de ꝓmiſſiõe.xxx.argẽteoꝝ ei⸗
dẽfſcã.⁊ ð oppoꝛtũitate tradi⸗/
tiõis quã gerebat iudas. vij
Caplin. vj. diebo azimoꝝ

De pᷣparatiõe paſce ⁊ celebꝛa

tione eiuſdem. co. vij

Septimũ de pdicatõe do

mini ieſu q̃ pdixit:qꝛ vnꝰvrjm
me traditurꝰeſt.⁊ de itinctiõe
manꝰ in ꝑapſide.⁊ qͥd ſit ipſa
parapſis:quid ve ſigniticet.et

de ſocietate comedendi ĩ vna

.

R
Octauũ de cena dñi Jeſu

et appoſitione coꝛꝑis eiꝰ.de
bymno ſeu gratiaꝝactõe poſt

cenam.⁊ exitu eius in montẽ

oliuarum.fo. xv
Honũ de pᷣmunitõe aplło
rum cõtra ſcãdalũ paſſiõis ?⁊
de varietate ſcãdaloꝝ ⁊ offen

dentiũ in dñm ieſunufo. xvj/
Decimũ de ꝑcuſſione pa⸗
ſtoꝛis et diſpſione ouiũ.et de
varijs diſꝑſionibo et cõgrega
tionibo ſpualibus ⁊ de varie⸗

tate gregũ. ⁊ de reſurrectione
et pᷣceſſione in galileam. de re

ſpõſione petri:⁊ cuiꝰvoce aut

vᷣnnis alteri/ locut ſueratide

4

cantiba galli ettrina neganoe
eiuſdẽ Petri cũ ſuis ſignifica
tionibo ⁊ intelligẽtijs.fo. xvj

AVngdecimũ de aduẽtu dñi
ieſu ĩ vulã q̃ dicit᷑ Bethſema⸗
ni.de ſeſſione aploꝝ.⁊ ꝓgreſ⸗
ſu eius ad oꝛatonez. ⁊ de ipſa

oꝛõne.de eo ꝙ aſſüpſit ad fa/
miliare colloquiũ petꝑ et du
os filios zebedei ſolos,. de tri

ſticia eius atq; meſticia potii

tiſſimũ qͥd ſignificent.fo. xvij

Duogecimũ de ſuſtinetia
⁊ vigilatõe quã indixit apłis

⁊ de modis vigilationũ.de ꝓ
greſſu eiꝰ ad oꝛandũ quantũ
ij eſt iactꝰ vniꝰ lapidis ſᷣm lucã

De caſu eiꝰ in faciem.de eo ꝙ
petijt calice; tranſire a ſe.⁊ qͥd

ſit calicẽ trãſire ab illo,.⁊ ð ip/

ſa foꝛma oꝛatiõis.fo.„ñ xix
Caplim. xiij.de mltiplici eiꝰ
aduẽtu ad apłos.ð doꝛmitõe
ceoꝝ ⁊ aggrauatiõe ocloꝝ illo
rũ.qͥd ſit intrare in tẽcatõem.
de ꝓmptitudine ſpũs ⁊ infir⸗
mitate carnis.De hoc qð ait.
Surgite eamꝰ:ecce appꝛopi⸗
quat qͥ me tradet. et qͥd ſit ſur
gere ⁊ ire obuiã tẽtatõi vel tri
bulationi.fo. xxrij
Capli.xiiij.De ſubito ad
uẽtu iude et turba mita arma
toꝝ quã ſecũ adduxit ⁊ armii

vV 4

eoꝛum. o xrvſ atnoo ꝛ fletu cõpũctõis. ? ᷓ de
Laplim. xv. de oſculo iude cã ieſus pᷣmum adductꝰſit ad

et de datõe ſignude multipli/ annã.⁊ qͥd h̊ ſignificet. de ac⸗

cli ſignificatione et diuerſitate cuſatõe eiuſdẽ ⁊ falſis teſtib õ

oſculoꝝ de interrogatiõe dñi eũ ꝓductis,.⁊ de taciturnitate

ieſu ad eũ Amice ad qͥd veni ipſius.ftfo.

ace id qd vent ip „ rlix
ſti. ⁊ de interrogatõis iſtiꝰin · LCa.xxj.de ſciſſiõe veſtimẽ/

telligẽtia.o. xxvij toꝝ pncipis ſacerdotũ. ⁊ in
LCaplin. xvj.de acceſſu co/ clamatõe moꝛij ĩ dũm ieſũ:qꝛ

hoꝛtis ad dũm Jeſum:⁊ inie clamabãt reꝰẽ moꝛtꝭ.fo. liiij.

ctiõe manuũ in eũ.fo.ↄ xxxj Ca.xxij.de velatione faciei

Caplm. xvij. de euagiatõe dñi ieſu ⁊ ſput et colaphis ?
gladij petri ? ãputatiõe auri/ palmis.⁊ de interrogatõe ad
cule fᷣui pncipis ſacerdotũ.ð ad cũ facta Pꝛophetiſa qs te

gladijs ⁊ vagis.ð ipletõe ſcri ꝑcuſſit.⁊ de ludo capifolij q̊ͥ ð
pturaꝝ qꝛ ſic oꝑts fieri.xxxiiij eo ludere viſi ſunt.fo.⸗ luiij

LCaßp.xviij.de obiurgatide CLa.xxiij.de adductiõe dñi

turbaꝝ a dñno Jeſu ꝗ ad euʒ Jeſu ad pilatũ,de remiſſione

tanq; ad latronẽ exiſſent. De eiuſdẽ ad herodẽ qð ſolꝰ Au
ſeſſione eiꝰ⁊ doctrina q̃tidia/ cas ſcribit.et de illuſiõe ſcã ei
na in templo. ⁊ ꝙ alibi teneri ĩ veſte alba.⁊ de aſpnatiõe eiꝰ

nõ poterat.f/fſo xxxix ab herode ⁊ exercitu eiꝰ.ð he
Laplim.xix.De fuga diſci/ drode ⁊ exercitu herodiano.ð

puloꝝ ⁊ relictõe eiuſdẽ.fo.xlj. recõciliatõe herodis ⁊ pilatii

CLa.xx de adductõe dñi ie die moꝛi dñi ieſu. fo. lviij
ſu ad cayphã ⁊ ↄuẽtu ibidẽ fa Ca.xxiiij.de pnĩa iude ⁊ ꝓ
cto.de ſecutõe petri a lõge vſ iectõe argẽteoꝝ ⁊ ſuſpeſiõe eꝰ

q; ĩ atriũ caiphe.ð ſeſſiõe eiuſ ⁊ crepatõe.ð ẽptõe agri ĩ ſepł
dẽ cũ miſtrꝭ ⁊ expectatõne.de turaʒ pᷣcio.xxx.argẽteoꝝ. lxiiij
accuſatõe petri ab ãcilla oſtia Capᷣ.xxv. de accuſatõibo qᷓ
ria ⁊ ð ipſa ancilla.⁊ qꝛ cavy.et ꝓpoſite ſunt õᷣ eũ coꝛaʒ pilato.

oẽs imitatoꝛes eiꝰ põtiſices ñ de introgatõibo pilati ⁊ rũſio

hñt niſi ãcillã oſtiariã q̃ moꝛ⸗ nibo dũi ieſu.de interrogatõe

tẽ qrit diſciploꝝ ieſu.de nega illa q̃ interrogauit qͥd ẽ veri⸗

tiõlbo petri.de regreſſu eiꝰ ab tas ⁊ qͥd ſit vᷣitas.fo. lxx

☛△

—

—— —

Capitulum. xxvj.de vxoꝛe
pilati ⁊ viſionibus eius.et de
inſtantia eiuſdem apud pila⸗
tum,2⁊ de ſollicitudine eiuſdẽ
pilati apud populum,fo.lxv.
Capitulum.xxvij. De ele/
ctione barrabe a populo fa/
cta. De aſſenſu pilati in peti/
tione barrabe, de ablutõe ma
nuum eius et ꝓteſtatione in/
nocentie ſue. De acclamatiõe

iudeoꝛum dicentiũ: Sãguis

eius ſuꝑ nos ⁊c.fo. lxxvij
Capitulum.xxviij. De fla⸗

gellatõe dñi Jeſu. fo. lxxx

apitulũ.xxix. De coꝛona
ſpinea ⁊ veſte purpurea: in q̃
habitu oſtendit eum eis pila/

tus dicẽs. Ecce hõ.de virga
Caplm.xxxviij. de expꝛo⸗
bꝛationibus paſſioni eius aſ

arundinea ⁊ ꝑcuſſione capit
eius eadem virga.fo. lxxxj.
Caplm.xxx.ð altercatõe iu
deoꝝ ad pilatũ qͥ nunc per le
gem :nunc per ceſarem ſuade
re nitebant᷑ ei moꝛtem domi/
ni Jeſu. fo. xc
Caplitulũ.xxxj.De ſeſſione
pilati ꝓ tribunali in loco qui
dicit licoſtratos. Et de hoꝛa
paſceue q̃ſi ſexta.⁊ hoc qͥdem
ſm Johem. o. xxcvj
Capitulum.xxxij.de exui/

tione clamidis coccinee ⁊ in

induitione ppꝛioꝝ veſtimẽeto/

rum dñi Jeſu:et de eductõne

eius ad locum crucifixiõis et

baiulatione ꝓpꝛie crucis.foc.
Sub hoc etiam capitlo cõti/
nent᷑ figure et tropologie eiuſ
LCapitlin. xxxiij. De angari
atiõe cuiuſdã Symonis cy/⸗
renei vt tolleret cruceʒ domi⸗/

CCapituluʒ. xxxiiij. de loco
caluarie: ⁊ potione vini felli
Capitulũ.xxxv.de cruciſi⸗
xione.fo. . cxxvj
Caplin.xxxvj.de cruce pe
nitentie et de crucifixione la/
tronũ.ffo. ccxxvij
Caplm.xxxvij.de titlo cru

ſiſtentium. fo. cxxxj
Caplim. xxxix. de veſtimen

tis ⁊ diuiſione eoꝛum facta ꝑ

ſoꝛtem ⁊ tunica incõſutili ⁊ in
diuiſa. ffo. cexxxiij
Capitulũ.xl. De ſiti eius ⁊
potatione aceti ⁊ emiſſione ſſa
cratiſſiſſimi ſpũs eius.de caa
moꝛe cum ſpiritu emiſſo. fo⸗
llo cxxxviij

vſq; ad hoꝛã nonam duran/ H

Capitu lũ xlj. De tenebeis

tibus. o. CErlj pilatum vt non remanerent
ECapitulum. xlij. De ſciſſio coꝛpoꝛa eoꝛuʒ ſabbato in cru
ne veli templi. de terremotu ce. De lanceatiõe eſus ⁊ exitu
2 ſeiſſione petraꝝ.de apertio ſanguinis ⁊ aq de latere eius
ne monumentoꝝ ⁊ reſuſcita/ cũ ſuis ſignificatõib⸗.ſo. clij
tione ſanctoꝝ qui in gloꝛiam Lapituluʒ. xliiij. De depo⸗

et teſtimonius reſurrectionis ſitione coꝛꝑis eius.de moꝛtui

eius reſurrexerunt. de apari coꝛpoꝛis ſepultura et ſepultu

tione eoꝛum,de centurione et re adhibit.hoc eſt lapide ad

mulieribus paſſioni eius aſ/ uoluto: ſignaclo: cuſtodibus:
ſiſtentibuso., cxliij lintheis aromatibo: ⁊ de va /
Capitulũ.xliij.de deuotõe rijs ſeplturaꝝ modis.ſfo.clvij

——

Joſeph qua impetrauit a pi/ Capitulum.xlv. De reſur/

lato coꝛpus domini Jeſu. et rectione eius:eiuſq; miracu-

de inſtantia indeoꝛum apud lis.lo. S clxvj

—

—

„

3
. 5
P .*
1
1
4
„
7
1

Folium
Dmo/
nemur
in duodecimo
capitlo Exodi
, Caput agni cũ
inteſtinis ⁊ pedibus eius vo
rare.vbi caput ⁊ pedes ĩgreſ-/
ſus agni ĩmaclati in munduʒ
et egreſſus eius de mundo in
telliguntur: ꝓpter qdð admone
mur diligentiꝰ ſcrutari ingreſ
ſum eus in mundũ ⁊ egreſſũ
eius de mundo.Egreſſus eiꝰ
de mũdo paſſio eiuſdeʒ eſt cũ
dibo ludibꝛijs ſuis.q̃ qͥd habe
gt v̈tu ac efficacie fides pia
ac vᷣidica celeberrimæ fideliũ
oꝓfeſſione declarat. Quid aũt
ſacram̃ti et eruditõis habeat:
ipſo xpᷣo dño luce ac duce ex
oꝛdie tentabimꝰaꝑire. Pꝛi
mũ annotãtes ipſa vᷣba textꝰ
euãgelici( Scitꝭ qꝛ poſt bidu
um paſca fiet ⁊c̃). Ubi qm̃ pa
ſca ⁊ agni paſcalis ĩmolatio ⁊
rrãſitꝰintelligit᷑ iuxta miſteriũ
biduũ duplex illũinatio duo

rũ teſtam̃toꝝ:aut nature⁊ gr̃e

veni agni imolatio ⁊ eſus ſub
ſequit᷑ et ſubſecuta ẽ et qttidie
ſubſequit᷑. Silr ⁊ trãſitꝰ ð egi
pto mði huiꝰ ad terrã etne /⸗

7

1
miſnõis: ⁊ ð egipto pctõꝝ ad
terrã virtutũ:q̃ſi de tenebꝛis ⁊

meroꝛe tã mði qᷓ; pctõꝝ. Ipo
em̃ ſanguĩe agni iſtiꝰvelut h⸗

cio ſacrificio ⁊ ĩſignio de vtra
q́; pᷣnoĩata egipto educimur
et in oppoſitã terram trãſduci
mur. Juxta vᷣo moꝛalẽ itelli
gẽtiã xpᷣs dñs in ipſa paſſiõe
ſua figurã gerit penitẽtꝭ ⁊ etiã
pctõꝛis. ergo dicit ( Scit
qꝛ poſt bi.pa.fiet Quia vtiq;
ad aplos loqͥtur⁊ ad oẽs di⸗/

ſcipłos celeſti magiſterio edo

ctos ideʒ ſermo dirigi accipiẽ
dus eſt q̃ſi ſic diceret.ſcitꝭvos
oẽs ſic o docti ⁊c̃. Biduũ in⸗
fauſtũ hic cogitatiõis ⁊ dele/
ctatõis noxie intelligit᷑. Poſt
biquũ illud in veritate ſit pa/
ſca.i.ĩmolatio diabolica ꝑ cõ
ſenſũ ſcʒ.et trãſitꝰ diabolicꝰ a
terra ꝓmiſſionis in egiptũ.qꝛ
ab ipᷣa luce ſctĩtat ĩ meroꝛẽ et
tenebꝛas pctõꝝ tranſit᷑.⁊ dia/
bolo vt cruci ifernali affigat
ſponte ſe tradit pctõꝛ.Qð vᷣo
ðꝛ(filius hoĩs)hocipᷣm pctõ/
ri cõgruit:qͥ vtiq; filiꝰhoĩs eſt

illa ĩfauſta natiuitate de q̃ in

iij. Job ðꝛ. Pereat dies in q̃ᷓ
natus ſuʒz. ⁊ de iſto biduo ibi
dem legꝭ.ſimiliter et in.iij. Je
remie, Illa enim natiuitate a

5

Focus O Salance Q

N

—

1

Copyright 4/7/1999 VxVMaster GmbH www.yXVMaster. com
.— yrig xXy Vxy

VierfarbSelector Standard“ -Euroskala Offset