Gb216_qt_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 De passione Christi. Guilelmus, Arvernus S = N12511963328 021 IIuIIIAnIIIIIIIIIIII — 9 B Tübingen — — — . 2 . 2 S 65 . E ð = . . . 2 D 2 2 — ⸗ . „ —æẽß . = ——GUWU — õ 4 = —— . —ð . 7 1 7 . . . . 1/ △● . * . — „ . — 5. — . . 2 — „ „ 4 * 4 ☚☛ 7 . 4 —- , „ OQ 7 — – . — . . — — — — HG . * — D 8 2 Ne 3 * 0 * . . ☛S . * . . . . . . . „ 5 * D 2 . * „ . . 8* , . „5. 4 * . 4 * * * . . 0 4 . * D — * „ . L „ . 2 „ £● . * ſ 7 . X „ 17 7 . 7„ . . . 5 4 5 . 4 1 . . . ð „. . .— — 6⁶ * ”M * JMZ 4 * 7 X 1. B . * .„ P 4 . . * * * — „ * 4 R . „ . 4 4 *V 4 . .* 6 * . 4 . ⁶ R 4 * . . R j. H 5 HMZ . 7 1. 4 4 5 W . . . . „₰ V . ı● 1 „ »„ . 12 — R 7 H – 5 4 7 . . . 2* = X . . ʒ 7 S=S Folium nemur in duodecimo capitlo Exodi LCLaa.iaaaput agni cũ Inteſtinis ⁊ pedibus eius vo rare.vbi caput ⁊ pedes ĩgreſ- ſus agni ĩmaclati in munduʒ et egreſſus eius de mundo in telliguntur: ppter qdð admone mur diligentiꝰ ſcrutari ingreſ ſum eius in mundũ ⁊ egreſſũ eius de mundo.Egreſſus eiꝰ de mũdo paſſio eiuſdeʒ eſt cũ dibe ludibꝛijs ſuis.q̃ qͥd habe at pvᷣ̈tuſj ac efficacie fides pia ac vᷣidica celeberrim& fideliũ 2feſſione declarat. Quid aũt ſacram̃ti et eruditõis habeat: ipſo xpᷣo dño luce ac duce ex oꝛdie tentabimꝰapire. Pꝛi mũ annotãtes ipſa vᷣba textꝰ euãgelici( Scitꝭ qꝛ poſt bidu um paſca fiet ⁊c̃. Vbi qm̃ pa ſca ⁊ agni paſcalis ĩmolatio ⁊ trãſitꝰintelligit᷑ iuxta miſteriũ biduũ duplex illũinatio duo rũ teſtam̃toꝝ:aut nature⁊ gr̃e ven agni ĩmolatio ⁊ eſus ſub ſequit᷑ et ſubſecuta ẽ et q̃ttidie ſubſequit᷑ Silr ⁊ trãſitꝰ ð egi pto mði bui ad terrã etne ꝓ/⸗ . D 7 miſnõis: ⁊ ð̊ egipto pctõꝝ ad terrãvirtutũ:q̃ſi de tenebꝛis ?=⁊õtjl meroꝛe tã moi q; pctõꝝ. Ipo em̃ ſanguiĩe agni iſtiꝰvelut ⸗ cio ſacrificio ⁊ ĩſignio de vtra q́; pᷣnoĩata egipto educimur et in oppoſitã terram trãſduci mur. Juxta vᷣo moꝛalẽ ĩtelli geẽtiã xpᷣs dñs in ipſa paſſiõe ſua figurã gerit penitẽt ⁊ etiãẽ pctõꝛis. ergo dicit ( Scii qꝛ poſt bi.pa.fiet. Quia vtiqʒ ad aplos loqͥ tur⁊ ad oẽs di/ ſciplos celeſti magiſterio edo ctos ideʒ ſermo dirigi accipis dus eſt q̃ſi ſic diceret:ſcitt vos oẽs ſic o docti ⁊c̃. Biduũ in⸗ fauſtũ hic cogitatiõis ⁊ dele/ ctatõis noxie intelligit᷑. Poſt biquũ illud in veritate ſit pa/ ſca.i.molatio diabolica ꝑ cõ ſenſũ ſcz.et trãſitꝰ diabolicꝰ a terra ꝓmiſſionis in egiptũ.qꝛ ab ipᷣa luce ſcitat ĩ meroꝛẽ et tenebꝛas pctõꝝ tranſit.⁊ dia/ bolo vt cruci ĩfernali affigat ſponte ſe tradit pctõꝛ.Qð vᷣo ðꝛ(filius hoĩs)hocipᷣm pctõ/ ri cõgruit:qͥ vtiq; filiꝰhoĩs eſt illa ifauſta natiuitate de q̃ in iij. Job ðꝛ. Pereat dies in q̃ natus ſuʒ.⁊ de iſto biduo ibi dem legꝭ.ſimiliter et in.iij. Je remie. Illa enim natiuitate ꝗ . . àdààd; J .„— Capitulũ ſeipſo naſcitur ⁊ filius ſuijpſi us eſt. qmquidem in euange lio Johannis.viij. dicltk. Di⸗ abolus mẽdax eſt ⁊ pater eiꝰ. eius.i.mendacis. Eſt eniʒ pa ter ſuijpſius inq;tuʒ mendax eſt. ipſe em̃ eſt ſibijpſi auctoꝛ iſtius infauſte generationis. Non em̃ ex alio eſt mẽdax q; a ſe. ⁊ generaliter nemo pecca toꝛ eſt niſi a ſeibpſo. Econtra rio vᷣo in pſona penitentis cõ grue accipit᷑ quia ſimiliter pa ſca eius.i.tranſitus de egipto peccatoꝛũ ad terrã virtutum. Bimiliter ⁊ paſca.i.molatio qua penitens ſeipᷣm deo ĩmo lat:poſt biduũ fit.ſcʒ bone co gitatiõis ⁊ delectationis ipſo coõſenſu ſcʒ in ea que deo pla/ cita ſunt. Illo ergo conſenſu tradit ſe ſponte ſacerdoti ve/ lut pᷣconi celeſtꝭ imꝑatoꝛis vt crucifigat᷑.i. vt cruci peniten congregati ſunt pꝛincipes ſa dotum ⁊ ſenioꝛes populi)c. vtriq; intelligentie congruit. Pꝛincipes enim ſacerdotum et ſenioꝛes populi qui chꝛi⸗ ſtum dominũ ꝑſequebant᷑ ty pum gerunt vicioꝛũ ſalutem noſtram ⁊ ſaluatoꝛem noſtrũ in nobis ꝑſequũtur. Sacer/ dotes vᷣo dicuntur. quia dia bolo nos ĩmolant ipſa vicia: inter que quedam ſunt velut pꝛincipes ſacerdotũ quibo ſcʒ alia ſubiecta ſunt:hec ſat pn⸗ cipalia vel capitalia tria.ſ.lu xuria.auaricia.ſuꝑb ia. Se/ nioꝛes populi qͥ inter alia pᷣi᷑ cipatũ obtinẽt.vt ſeptẽ capi/ talia. Populus vᷣo totꝰ tur/ ba minoꝝ vicioꝝ. Cõgregan tur aũt in atriũ cayphe qͥ in terpᷣtat᷑ oꝛe vomẽs vlł oꝛis vo mitus 2 ſignificat pctõꝛem q̃ͥ reuertit᷑ ad vomitũ.qͥ nõ ſolũ tiali affigat. et iſte ꝓpꝛie vocat᷑ bona gre ſed etiaʒ nature a ſe filiꝰhoĩs vl xpᷣi qui eſt verus ipſo velut vomẽs eijcit.cibuzʒ homo. vel filius bominis qͥa humane nature veritatẽ ſer⸗ uat in moꝛibo.qui em̃ per pec cata degenerant:mag filij be ſtiarum vł demonũ accipie/ di ſunt. iuxta moꝛem ſcriptu⸗ re q̃ filios vocat imitatoꝛes. Dð autem ſequit (Tunc ſpũalem qtiens accipit reuo mit. Huiꝰ atriũ.i:domꝰ foꝛin ſeca caro vl intus eſt. Cõgru it aũt ſᷣm hoc vt pꝛinceps ſa/ cerdotũ in vnaquaq; tẽtatõe intelligat illð viciũ qð ipᷣa in tẽtatõe pᷣncipale ẽ.⁊ atriũ eiuſ dẽ accipiat᷑ qd alia aduocauit — — — —— — — — — f — –⏑☛ — — — — — — S D - — — 0aar 202 — — Folium vel cõuocauit.eius em̃ curia vulgo dicit᷑ qui cõſiſtoꝛio vel pꝛetoꝛio pꝛeeſt ad iudicandũ Similiter et atrium eius vi⸗ cij quod huiuſmodi conſilio peſt. Voces aũt ipſoꝝvicioꝝ in ipſa cogitatione de pecca/ to ipſo qð cogitat᷑i.de moꝛte peccatoꝛis ↄſiliantiũ atq; tra ctantiũ ipſemet pctõꝛ qui illa rũ oĩm conſcius eſt cogitatio nũ agnoſcere poteſt in ſemet⸗ ipſo quid em̃ dicat timoꝛ hu manu.timoꝛ mũdanus.qͥd alleget luxuria ſiue ad ſui de⸗ lenſionẽ ſiue ad moꝛtẽ pecca/ toꝛis ipſius. vᷣo ſequitur. Vt Jeſum dolo tenerent ⁊c. vicijs optime congriflt. dolo em̃ agunt qͥcqͥd agũt in moꝛ⸗ an heccanti. fallit᷑ em̃ vnuſ q 11 q́; vicio ſuo.ꝙ vᷣo dicitur tenerent. cõgruit vicijs:q̃ ve lut vincula miſeros detinent pctõꝛes Juxta illud.v. Pꝛo/ uerbioꝝ. Funib peccatoꝝ ſu oꝛũ qͥſq; conſtringit᷑.ꝙ vᷣo ſe⸗ quit᷑.Et occiderent.Eiſdẽ cõ gruit vicijs q̃ cũ actu ſuo pec cãtes interficiũt. Ecõtrario HHo ſacerdotes qͥ deo nos im/ molant vᷣtutes intelliguntur. pꝛincipes vᷣo ſacerdotum pᷣn Apales. Pꝛinceps vᷣo ſacer⸗ * „D „ W dotum virtus illa que in eon uerſione eſt pꝛincipalis acci⸗ pitur cui et nomen cayphe.i. oꝛe vomẽtis cõgruit.ipſo em̃ oꝛe peccatoꝛis ſpurcicias pec catoꝛũ eijcit.harũ virtutũ al⸗ legationes atq; cõſilia in moꝛ tem veteris hoĩs pctõꝛ qͥ au⸗ dit ſolus nouit.ꝙ vᷣo ſequit᷑. Dolo tenerent. Dolus qͥdem ad aſtutiã virtutũ:⁊ tentio ad vincula ſapientie.occiſio vᷣo ad ipſum conſenſum ſeu ppo ſitum referatur. Cõſiliuʒ illoᷣ virtutum legit᷑ expꝛeſſe in xvj/ Eſaie. Ini cõſiliũ.coge cõci⸗ lium. Conſilio em̃ ⁊ ↄcilio ſi/ mul capiendus eſt vetus hö vt crucifigat᷑.ꝙ vᷣo ſequit᷑.Di cehant autẽ:non in die feſto⸗ Doꝛaliter iuxta litterã ↄgru it oĩbo penitentibo.quibus di es feſtus oĩs ſecularis tumul tus declinandus eſt.qð in.v. Marci expᷣſſe ſignificatũ eſt. vbi legitur de ſuſcitatiõe filie archiſinagogi ꝙ oĩbo electis introiuit ipſe dũs Jeſus nec ꝑmiſit quenq; intrare niſi pe/ trũ Jacobũ ⁊ Johannẽ ⁊ pa trẽ ⁊ matrẽ puelle. Illud ideʒ oſtẽſum eſt in. ij. Oſee. vbi di cit dñs.Lactabo eã et addu⸗ cã in ſolitudinẽ et loq̃r ad coꝛ D 3 2 Capitulũ eius. Idem de ſurdo ⁊ muto quem appꝛehenſum ſeoꝛſum a turba ſanauit dominꝰ. In tercio vo Trenoꝝ expᷣſſi/ de eadẽ re legit᷑ teſtimoniũ.Se⸗ debit inqͥt ſolus et tacebit qa leuauit ſe ſuꝑ ſe. qð veriſſime penitẽti congruit qͥ leuat ſe ſu per ſe.ſe nouũ ſcʒ ſuꝑ ſe vete/⸗ rem. Juxta ↄſequẽtiã vᷣo eo/ rum q diximus:dies feſtꝰ du obus modis interpꝛetandus eſt. Dies feſtus q dem malus audiũ ⁊ glłia peccati eſt. In poc feſto velut ↄcẽtus diabo licus vlulatus lamiaꝝ et cla/ moꝛ piloſoꝝ alterius ad alte⸗ rum.boc eit ꝓpꝛie ↄſiliũ impi oꝛum in q̊ abijt a deo oĩs pec catoꝛ.de iſto vlulatu ⁊ clamo re Eſa.xiij.⁊.xxxiiij. Concen tus ergo vicioꝛũ in feſtiuitate hmõi aduocatio eſt alteriꝰad alterum. Luxuria àpe aua riciã aduocat: cum nõ habet vnde ſuuʒ paupertas paſcat amoꝛẽ.ſimuiter ⁊ auaricia lu/ ruriam: vbi aceruꝰſtercoꝛũ fe toꝛẽ vt vulgo:quia nunqᷓ; ſter quiliniũ ſine riuo ⁊ fluxu et fe toꝛe. Et hec aduocatio meliꝰ clamoꝛ q; cõcentus intelligit Cocentus vo eſt mucuꝰ vici IITI oꝛũ applauſus.applaudit em̃ luxurie auaricia de mititudi/ ne nutrimẽtoꝛum copioſitate eiuſdem pᷣbens fiduciã, quẽ⸗ admodũ in euãgelio Lu.xij. Ania mea mlta bona babes repoſita in annos plurimos epulare et letare. Supplau⸗ dit vel cõcinit eidẽ luxuria de ipſa affluentia bonoꝝ tꝑaliũ luxuriandi ſumens fiduciam cõcinũt ad inuiceʒ comeſatio et ebꝛietas: triplicat vᷣo can⸗ tũ deſuꝑ reꝝ voluptas: q̃dru plicat vᷣo exterioꝛ laſciuia:oꝛ⸗ ganiſat vᷣo deſuꝑ ab alto pex garrulitatẽ iactantia aut ina/ nis de hmoi gloꝛiatio. cantãt vo ⁊ dccantant in eodẽ die fe ſto ſpes ⁊ timoꝛ mũdani ⁊ hhu mani. Poteſt etiã ad luctum bumanuz relerri diſcantꝰ, ad gaudiuʒ vᷣo cantus. dies iſte feſtus feſtũ ſtultoꝝ ꝓpꝛie intel ligendus eſt. In feſto nanq; ſtultoꝝ oĩa pᷣpoſtere:om̃ia in uerſe:oĩa cõturbate ⁊ conſuſe fiunt.⁊ quãto aliqͥs defoꝛmiꝰ et ꝑuerſius ⁊ inoꝛdinatius ſe habet:tanto ibi feſtiuioꝛ ⁊ hu iuſmodi ſolennitati diaboli⸗ ce cõuenientioꝛ.ſibi em̃ ꝓ ve⸗ ſtibo ſericis auro gemiſc fuls * — –— — — — —, —— —, — 4 — . gentibus ſaccis ⁊ natis ſe in da igne ſuo liquefacit et in fa QNguunt? veſtibus inuerſis:vt mum tenebꝛarum ⁊ fetoꝛè re ſolenntati quam colũt con⸗ ſolu autem v. gruant ⁊ concoꝛdent. Huiuſ vitium detractionis thuribu ſoluit. Congrult autem vt et modi diabolicoꝝ mĩſtroꝝ oꝛ larium hic intelligatur qð faua natũ ⁊ infauſte feſtiuitatis cõ fuſionem deſcribit Eſa.in ter cio.dicẽs. In die illa auferet dominus oꝛnamentum cal/ ciamentoꝛũ ⁊ lunulas et toꝛ/ ques ⁊c̃.⁊ poſt pauca.Et erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛ.ecce thus quod in ũla feſtiuitate offert. 2?p zana funiculus:ecce bal/ theus diabolici oꝛnatꝰ.funi/ culum aũt intellige q̃ ipſe mi/ ñſer pctõꝛ ligatꝰ eſt ⁊ ad ſuſpen dium trahit᷑ et patibulo infer nali appẽdit᷑. Cõgruat ⁊ illud quod ſequit᷑ ibidẽ:p criſpan/ ti crine caluicium.ꝓ faſcia pe ctoꝛali ciliciũ. Oĩs em̃ pecca ti iocũditas atq; ſuauitas qͥd q̃d coꝛruptio ſiue infectio pa lati coꝛdis dicat ac ſentiat a/ maritudo eſt ⁊ aſperitas.⁊ ꝓ/ pter hoc afflictio ſimul ſoũa/ lis ⁊ diabolicũ ciliciũ.Thu⸗/ ribularia vᷣo.i.qͥ thuribulum defert in hoc feſto:luxuria eſt de cuius incẽſu dicit dñs in.j Eſaie. Incenſum abomina/ tio eſt mihi, luxuria qppe coꝛ mum ⁊ fetoꝛem alienoꝛuʒ pec catoꝛum vbiq; circumtert. et quaſi ſuffumigans naribus ſinguloꝛum offert. Hoc eſt. qui in eccleſia malignantium defert thuribulum fumumc; et fetoꝛem alienoꝛum pecca/ toꝛũ diffundit per ſingulos ⁊ diuidit. Auaricia vero ligna miniſtrat ad ſacrificiuʒ. quia affluentiam tempoꝛalem:vn⸗ de ampliꝰ ferueat luxuria:in/ fletur ſuꝑbia:inflãmetur ira. De his ſolennitatibus dicit dominus in ſecundo Mala chie. Diſpergam ſuper vultũ veſtrum ſtercus ſolennitatuʒ veſtrarum. Cõcentus iſte vi⸗ cioꝛum vlulatus pꝛopꝛie pu⸗ gne dicitur in triceſimoſecun do Exodi. Ettumultus po/ puli vociferantis et vox can/ tantium. Sed hoc quidem pꝛo intentione ipſoꝛum pec-/ catoꝛum quoꝛum cantus eſt circa feretrũ et cadauer moꝛ/ tuarũ animarũ vlulatꝰ ille eſt muſica in luctu ſicut dicit᷑ in Ceoapitulũ Ecã. xxij. Quẽadmodũ autẽ in feſto ſiultoꝝ alij caput moꝛ tui pꝛo vecxillo deferunt. ſic et hi caput veteris hoĩs qui to- tus eſt moꝛtuus.i.ſtulticiaʒ: qᷓ vtiq; caput veterꝭ hoĩs eſt in ſummo vertice intellect?p ve xillo deferunt quaſi ſuꝑ lan/ ceã vel particã eminentẽ ⁊ al- tam. Alij o caudas vulpiuʒ capitibo ſuis circũligatas de/ ferunt.hi ſunt qui coꝛdibo ſu/ is alligatas amoꝛe hũt frau- dulentias. Capita em̃ noſtra coꝛda noſtra ſunt. Alij vᷣo ve ſtes inuerſatas ðferũt.hi ſũt peccatoꝝ ſuoꝛũ oſtentatoꝛes: qui ea que abſcõdere et tege⸗ re deberent ſpectaculũ omni bus faciut. Simliliter et cum amoꝛ veſtis ſit/qui amoꝛẽ in exterioꝛibus tm̃ habent/ ve⸗ ſtem amoꝛis inuerſauerũt qðᷣ exterius eſt in eo/interius fa/ cientes. Si videres totã illaʒ diabolicã cateruam hoꝛroꝛe habituũ ⁊ geſtaculoꝛũ terribi lẽ atq; ridiculaʒ vbi auaricia vnceosvl vncinos hʒ ꝓ vexil gruentia ſpectacula ſingulis⸗ In hoc die feſto velut lectio nes legunt/garrulitas:detra ctio:et vaniloquiũ.Lectoꝛes em̃ ⁊ pſalmiſte rane ſunt ibi. Rana aũt garrulitas intelli⸗ gitur. Reſponſoꝛia vᷣo et alia libi cantãt coꝛui infernales et poꝛci hec eſt ſpyes mundi que eſt in coꝛuo ⁊ gaudium quo in poꝛco intelligitur de coꝛuo Sophonias in ſecũdo capi tulo dicit. Aox cantãtis in fe neſtra ⁊ coꝛuus in ſuꝑlimina ri. In poꝛco vᷣo ꝓpter imundi ciam amoꝛ pᷣſentiũ gaudioꝛũ que oĩa ſpurca ſunt quoꝛun amatoꝛ eſt poꝛcus. Eſt igitur cõſiliũ virtutũ cõſiliũq; ſctõꝝ vt in hoc die feſto nõ querat᷑ peccatoꝛ ad capiendũ ſpũali ter. Nacuus em̃ eſt laboꝛ vir tutum per ipſas cogitatõnes vel ammonitões tũc eũ que⸗ rere.tumultꝰ em̃ cãtus in po pulo vicioꝝ plerũq; ipᷣm pec catoꝛẽ cogitatione tentũ vul⸗ go areſtatũ eripit ⁊ quaſi mul titudine vicioꝛuʒ velut turba lis.⁊ luxuria velut carnifex d i populi ſtipatũ ab oĩ inſultu ⁊ abolica bhoc eſt ſcrutariũ vul go triparia de ſcrutis ⁊ vilib⸗ mẽbꝛis ſibi fecit vexillum.Et ad hunc modũ eſt aptare cõ⸗ pugnatione virtutũ cuſtodit atq; defendit. Dies vᷣo dicit non quia inde lumĩs aliquid habeant. ſed quia tenebꝛe ipᷣe — . — f - —— — — —. — ff—— .. .¼... — 1 Folium peccantiũ oculis lucent ⁊ lux poꝛũ:cum ex rixoſitate latra⸗ eiſdeʒ tenebꝛeſcit.q̃d in tercio Job manifeſte dici. Pereat inquit dies in q̃ natus ſum:q̃ natiuitate factus ſum filiꝰdia boli. Deinde ſtatim vocat eã noctẽ dicẽs Et nox in qua di ccũ eſt cõceptus eſt homo/ di es illa vertat᷑ in tenebꝛas.qð vtiq; fit in cõuerſione pecca/ toꝛis. Obſcurẽt eam tenebꝛe ⁊ vmbꝛa moꝛtis.occupet euʒ caligo. Feſtus vᷣo dicit᷑ cũ ſit lugubꝛis cum ſit dies funerꝭ et lamenti.Adeo em̃ trãſuer⸗ tit incõſtantia cõ cupiſcentie ſenſum ſiue malicia yt legitur iniiij. Sap̃. vt ipſam moꝛtẽ ſuam faciat ei gaudium et vo ces vicioꝛuʒ:que vtiq; voces ſunt ĩmũdoꝝ reptiliũ atq; q⸗ drupedũ ↄcentũ reputet ſua⸗ uiſſimũ. Voces aũt hic cogi tationes ⁊ affectõnes accipi/ mus:que cum ex garrulitate ſunt velut coaxio ranarũ: cũ ex luxuria velut grinnitꝰ poꝛ coꝝ:cũ ex fraudulentia velut gãnitus vulpiũ:cum ex inui dia vlulatus lamiarũ:cum ex iracũdia rugitꝰ leonũ:cuʒ ex odio vox bufonũ:cum ex de/ tractione ſibulus ſerpentum: cum ex rapacitate vlulatꝰ lu/ tus canũ. Olſrabilr igit᷑ trã uerſus eſt ſenſus qͥ hmõi taʒ boꝛrẽde vociferatõis tumul⸗ tum non ſolũ non abominat᷑ ſʒ etiã amplectit᷑ velut aplau ſum iocũdiſſimũ ⁊ tam abo/ minabilem,nõ dico oꝛnatum ſed deturpationẽ atq; cõfuſio nem animnicicia⸗. ⁊ geſtaculo⸗ rũ nõ perhoꝛreſcit. Infernuʒ em qdãmodo ſuꝑioꝛeʒ ſeipᷣm facit miſer peccatoꝛ vt infer⸗ num inferioꝛem in ſeipſo eff giat:qͥ ſi interius videret᷑ ex⸗ pᷣſſiſſima inferni inferioꝛis re pñntatio in eo lucidiſſime cer⸗ neret᷑.⁊ hoc in.viij.cap. Eʒe⸗ chielis expꝛeſſe ſignificatũ eſt vbi dicit ꝓpheta. Ingreſſus vldi ⁊ ecce oĩs ſimilitudo re⸗ ptiliũ ⁊ aĩaliũ abominatio et vniuerſa idola domꝰiſrael de picta in circũitu erant in pa/ riete per totum. Idola em̃ et picture demonũ repᷣſentato/ rie vicia ſunt. Ecõtrario vᷣo dies ſancta atq; ſolennis cele berrima dies virtutu / eſt di⸗ es feſtus iudeoꝝ.i.ↄſfitentiuʒ hoc recognoſcentiũ atq; glo/ rificantiũ: ſicut dies pꝛioꝛ di es eſt negantium et cõtumeli am deo irrogãtiuz. Hic eſt di a es feſtus quẽ reliquie cogita is ac libꝛis intertexto veſtita tiõis agunt dño. Huius diei pꝛocedit Juſticia ipᷣo oꝛnatu feſtiuitas atq; ſolẽnitas ex ap ſuo pᷣdicans omnia ſe facere paratu miniſtroꝝ: ex multitu in regula pondere ⁊ menſura dine ⁊ magnitudine lumina/ biſſo ſplendenti ac cãdido in rio ꝝ:ex pſalmis et canticis et terlucentibo ac radiantibo gẽ/ oꝛganis:ex ſplẽdoꝛe ⁊ affluen mis.Fides rubẽti ac vernãti tia epularũ cognoſcit᷑. Ha/ examico ſiue iacincto ſmara bet vnaqneq; virtus ſicut di gdis intertexto. Spes thuri cit beatus Gꝛegoꝛiꝰ ſuꝑ Job bulum deftert in albis. Deuo in hoc feſto diem ſuum.i.illu tio libꝛũ ad recitandas lectio minationem ꝓpꝛiam. In hac nes. Donũ intellectus aquã feſtiuitate velut ardenti pur/ benedictam. Pꝛedicatõis re pura induta carbunculis flã cta intentio ſeu officiũ ceuces mantibus intexta tanq; ſum ligneaʒ defert. Diſciplina ſeu mus pontifex rutilat caſtitas moꝛtificatio carnis crucẽ au biſſo mũdiſſima induta mar ream diſciplina ſpũs. Pꝛeci/ garitis candidiſſimis intexta nunt ibi ſpes venie gratie et oculis ſpectantiũ ſpectaculũ gloꝛie Duccinũt ibi timoꝛ pe blandit᷑ caſtitas.in albis vᷣo ne offenſe ⁊ reuerentie diſcã⸗ incedit ibi Innocentia. que tant ibi donum.luctus ⁊ hu/ et dicitur puritas:veſte vo ex miliras Benedicamꝰ domi⸗ lacincto ⁊ purpura ſimul in/ no cãtant.ibi gratitudo deo texta liuet ſimul ⁊ rubet.Pa/ gratias cantat.ibi confeſſio tiẽtia veſte ↄſimili micat. Pie laudis Inuitatoꝛium cantat tas alienis ſcʒ verberibo liui/ fraterna charitas vel pꝛedi⸗ da ⁊ alienis vulneribo ſangui catõis officiũ ¶ectiones oẽs nolenta.⁊ ꝓpter hoc veſtis ex legũt quinq; virtutes que in ſacincto ſimul et purpura qa appꝛehenſione ſeu cognitio/ ſcʒ partim liuida ⁊ partiʒ ſan ne in operibus foꝛinſecis ſpe gninea cõtexta eſt. Indico ex cialiter intendunt pſalmodie: amico hoc eſt exuiolacei co/ continentia: abſtinẽtia:mode loꝛis oꝛna? humilitas. exami ſtia:et omnes partes diſcipli co cãdidiſſimo regulis aure⸗ ne exterioꝛis. Choꝛum vᷣo re „ 1 — l — fvh Folium git temperãtia que obſeruat ne quid nimiſ. Oꝛganiʒat ibi mentis exceſſus ſiue ſpes glo rie.Cantum vᷣo a parte interi oꝛi vt vulgo dicitur tenet hu militas. Ibi velut binatĩ can tat continentia ⁊ abſtinentia Ternatim v̈o ſpes ⁊ timoꝛes vt diximus. Lucerne virtutũ et geſtacula earum et cantus pſalmodie ⁊ lectiones: opera tiones earũ ꝓpꝛie tam exterio res qᷓ; interioꝛes. Dies iſte fe ſtus agitur quaſi ter in anno gratie qui annus benignita/ tis dicitur in cõtritõe:in oꝛa⸗/ tione:in contemplatione.He ſunt tres ille ſolẽnitates de ꝗͥ bus pᷣcepit dominiſ Exodi xxxiiij.dicens. Nullus inſidi abitur terre tue:aſcendente te et apparente in conſpectu do mini tui ter in anno.⁊ in eiuſ⸗ dem. xxiij. Ter in anno ap parebit omne maſculinũ tu/ um coꝛam domino deo tuo. In his tribus diebus conſi⸗ lium eſt vicioꝛum et demonũ ne q̃rat᷑ nouus homo ad hoc vt occidatur:ne tumultus fi⸗ at in populo virtutũ.tumul/ tum vocat concentũ virtutũ. quia aures vicioꝛum ⁊ demo num eum ſuſtinere non poſ/ ſunt. Similiter neq; peccato res qui cum vicijs et demoni bus aures habent cõmunes ſicut legitur in quinto Zacha rie de impietate.Hec eſt ocu/ lus in vniuerſa terra. Impi⸗ etas enim oculus impioꝛum eſt. Et auaricia auaroꝛum. et luxuria luxurioſoꝛum. Simi liter ⁊ auris contumacia eſt. quia huiuſmodi oculis ⁊ au/ ribus neq; decoꝛ virtutuʒ vi deri:neq; concentꝰ audiri po teſt. Cumultũ ergo vocãt hu iuſmodi cantum: vicia et de- mones.quia eo tanq; lupi et tanq; latrones exterrent᷑. Si qͥ mile legitur in. viij. capitulo Amos.vbi dominus canti/ ca iülla foꝛinſeca iudeoꝛũ et vo calia tumultuʒ vocat. Aufer inquit a me tumultum car/ minum tuoꝛum ⁊ cantica lire tue:non exaudiam:qð quidẽ pꝛopter iniquitatem eoꝛuʒ fa cit. Poteſt etlam tumultꝰ re⸗ ferri ad varios virtutum cla moꝛes:.quia em̃ cogitatio ip⸗ ſa mala ⁊ ignis eſt ⁊ fur ⁊ ho ſtis. Alia de virtutibo clamat inuocãs auxiliũ.Alia clamat latronẽ volẽs ſic euz abſterre re vt timoꝛ. Alia damat ignẽ ignẽ aquã aquã. Alia damat . „ — * — * Capituluũ ad arma:vt diſciplina que et legit in. vij. Ecẽi. Ne pecces ſe contra hmõi tentatões ac/ in multitudine ciuitatꝭ nec te cingit ⁊ armat. Yit ergo ĩ coꝛ de peccatoꝛis tumultꝰ hmõi quẽadmodũ in ciuitate cum in eã hoſtes irruerint:aut ig⸗ nis imiſſus in ea apparuerit: aut in domo cum latro pᷣſen/ ſus fuerit. Hec eſt dubiũ qͥn in hmõi tumultu eripiat᷑ no/ uus homo a manibo queren/ tiũ eum.id eſt vicioꝝ et demo nũ.Hic eſt tumultus quẽ xpᷣi pſecutoꝛes timebant.hoc tu/ multu captꝰ mala cogitatiõe eripit᷑ nouꝰ homo ꝓpter hoc cõſilium eoꝝ eſt vt non in die feſto velut ſatellitibꝰ ⁊ apari⸗/ toꝛibo tentationuʒ querat᷑ ad moꝛtẽe ne hmõi tumultus ſi⸗ at in populo virtutũ. Feſtiui tas vo epularum in die feſto iſto de affluentia et varietate ferculoꝝ ad ipſas oꝑationes virtutũ referẽda eſt. Sũt em̃ ipſe vᷣtutes velut vala. Oꝑa vo eoꝝ velut fercula. De hoc legit᷑ in. xv. Pꝛouer. Secura mens q̃ſi iuge cõöuiuiũ. Ho raliter ᷣo iuxta litterã.qui vñ ſalubꝛiter caꝑe vel occidere q̃ runt ꝓpli tumultũ ⁊ ſcandalũ timent:,ne dũ vnus queritur młtitudo ꝑdat᷑. ſicut expꝛeſſe ĩmittas in populũ.ꝓpter hoc ⁊ illud dictum eſt. Abi ſtra⸗ ges multoꝝ iacet detrahẽd—un eſt aliqͥd ſeueritati. Indiſcre/ ti ergo ⁊incircũſpecti iudices dum nõ quid expediat ſʒ qͥd foꝛte meruerit ille in quẽ aĩad uertere volunt incẽdunt tota multitudine eoꝝ q̊s ſcandali ſant ⁊ dei pplum muniũt ⁊ di abolum armãt ⁊ eius augent exercitũ.itaq; fit vt dum vnũ ſolum coꝛrigere intẽdũt mul- titudinẽ ꝑlitant. Quidĩtex. tu ſequit᷑ (Cum eſſʒ Jeſus in Bethania in domo Simo⸗ nis lepꝛoſi.) Ad dñi paſſionẽ iuxta lr̃aʒ in trinſecã ꝑtinet vt aliquibo videtur.qꝛ ſciẽs eum in ꝓxio trucidẽdũ maria ma/ gdalene ⁊ timens ne foꝛte ma nib impioꝝ ei auferet᷑ et coꝛ⸗ pus eius ei condire aromati bus nõ ꝑmitteret᷑:elegit pᷣue⸗ nire ꝑiculum. ⁊ ꝓpter hoc ſuꝑ caput ipſius recumbentis pᷣ⸗ cioſu ulð vngentũ effudit.vñ ⁊ ĩ ipᷣo texiu ðꝛ ( Ad ſepeliẽdũ me fecit) Illud tñ notanduʒ eſt ꝙ iuxta expoſitiõem ſctõꝝ mulier hec eccleſia accipitur de gentibo. vngentũ ÿo deuo . . Folium tio gentium. Ungentuʒ illud Et iterũ. ſup caput dũi effuſum q̃ ipſo initio pᷣdicatõis qð chꝛiſti ca put accipit᷑ deuotionem ſidei ſue obtulit ꝓpter qð ⁊ dicitur Populus quem nõ cognoui ſeruiuit mihi:in auditu auris obediuit mihi. Vñ ⁊ merito pScioſum dicit᷑ vngentum illð qdð ipſa fidei ⁊ cõöuerſionis ce leritas reddidit pᷣcioſuʒj. Si/ nagoga vo velut vngẽtuz ſue deuotionis reſeruat dñiò pe dibus q̃ fidem ⁊ conuerſionẽ ſuam in finẽ differt:qñ eiꝰ re/ liouie ſalue fient Juxta Eſa. in. x. apmn ad Rom̃xj. Qð et in vnaquaq; fideli aia mo⸗ raliter interpᷣtandũ eſt: q̃ cele ritate ſue deuotõnis aut chꝛi ſti dñi caput vngit: aut iudai ca tarditate quaſi pedes eius vnctura vſq; ad extremũ vite ſue:cõuerſionis ſue deuotõeʒ differt. Cõgruit aũt ⁊ qʒ dici tur (Super caput ipſi recũ bẽtis.) quia ibi recumbit:ibi ſplendide epulat᷑ vbi fideles coꝛꝑi ſuo quod eſt eccleſia in coꝛꝑat et adiũgit.de ſalute no ſtra paſcitur qͥ eaʒ eouſq; eſu⸗ rijt vt ꝓ ea moꝛeretur. Unde Johãiiij. Ego cibum habeo manducare quẽ vos neſcitis * — 1 2 eus cibus eſt vt faciã voluntateʒs eius qͥ miſit me vt ꝑficiã opus eius. Hec aũt eſt voluntas dei ſanctifi/ catio veſtra:ſicut ait aplus in iiij.pme ad Theſſal. etiã in bethania dicit᷑ ſuiſſe ieſus: quia Bethania dom? obedi⸗ entie interpᷣtat᷑. Jeſus vᷣo ſa⸗ lutaris.hic recte.qꝛ in domo obediẽtie ſola ſalus habitat. in domo inobedientie ꝑditio Vnge vita in volũtate eiꝰ.et ira in indignatõe eius.Illud etiã attendenduʒ eſt quia be/ thania domus dui: q̃ vel cha ritas vel ſpũſſanctus accipit᷑ in cuius vtriuſq; domo dñns Jeſus habitat. In coꝛde em̃ charitas vel ſpũſſanctus plene poſſidet dñi Jeſu do⸗ mus eſt. Interpᷣtat᷑ etiã ⁊ do⸗ mus gloꝛiſficans dñm: coꝛda eoꝝ aꝑte ſignificãs qͥ donum dei cõfitent᷑ eſſe qðᷣ ſunt: et in omnib gratias agũt. aũt dicit ( In domo Simonis ie pꝛoſi) iuxta miſteriũ Simon qui interpᷣtat᷑ obediẽs:popu lus iudaicꝰ eſt.qui ideo lepꝛo ſus nominat᷑ nõ ſolũ qͥa ma⸗ culis diuerſoꝝ erroꝝ atq; ſe- ctarum reſperſus erat:ſed qa ciꝰ obedientia maculata atq; — Capitulum lepꝛoſa erat.qꝛ nunc extimo⸗ reſolo:nunc vᷣ ex cupiditate tꝑaliuʒ ſeruiebat:que due ma cule lepꝛoſam obedientiã faci ebant. Vel ꝓpter hoc quia ſi/ mon interpᷣtatur ponẽs triſti ciam vl auditoꝛ meroꝛis. VUe tus vᷣo populus in veteri le⸗ diclt Eccivij. In hmõi do⸗ mo recũbit dñs vt diximus: tot ei ferculis appoſitis quot motus vel opa virtutũ in ipᷣa cõuerſione offerunt:⁊ tot ge/ nera vinoꝛũ quot genera la⸗ crimaru. Mulier vo qᷓ vn⸗ gentuʒz effudit ipſa gratitudo ge meroꝛẽ aut triſticiam pene eſt q̃ hic ſuꝑ caput dñi ſalua⸗ maxime audiebat. Moꝛali toꝛis in domo ſcʒ ſimonis le/ ter o Simon lepꝛoſus pec/ pꝛoſi:⁊ ſuꝑ pedes in domo.ſ. catoꝛ cõuerſus ⁊ obediẽs effe marthe ⁊ marie et laʒari.vtle ctus:qͥ vel rõne ſtatus pᷣcedẽ gitur Johãnis.xij.vnguentũ tis peccati lepꝛoſus ðꝛ.vel re ſue deuotionis effundiatunc putatione ꝓpꝛie hũilitatis.vñ et bene ponẽs.i.deponẽs tri/ ſticiam eternã ſcʒ vel ponens triſticiam. Hic ſᷣm poſitioneʒ eius hic reſpõdeat cũ Salo⸗/ mone riſui ⁊ gaudio:dicens. Riſuʒ reputaui erroꝛẽ:⁊ gau/ dio dixi.cur fruſtra deciperis vt in eternũ gaudcat vt eã in pꝓximo deponat ⁊ cedat tem⸗ pus ei:et dicat ſicut dici Je/ remie.xxxj. Statue tibi ſpe⸗/ culã:pone tibi amaritudines Hic ⁊ auditoꝛ meroꝛis vel ði eloqͥa:vel pctõꝝ ſuoꝝ tumul/ tũ atq; clamoꝛẽ cũ meroꝛe au dit et gemitu q̃ſi carmen lugu bꝛe.⁊ ꝓpꝛie moꝛtis lamentum neris deuij et malaꝝ viaꝝ dit ti⸗ ad domuz ficultatibus:ſicut ipſi mali di luctus q; ad domũ ↄuiuij, vt cunt in. v. Sapie. Laſſatiſu⸗ qui potiꝰ eligit ire ad domuʒ adeʒ ſupꝑ caput diuinitati ei· capitaliter et pncipaliter libe. rationis ac ſaluꝭ ſue gratias reddidit. Suꝑ pedes vᷣo dñi miſterio hũanitatis eiuſdem vel ſollicitudini pꝛedicatoꝝ qͥ pedes chꝛiſti dñi ſunt ipſuʒ ꝑ mundũ poꝛtãtes:hoc ipᷣm p/ ut decet attribuit. Poteſt et moꝛalr accipi mulier iſta gra que caput.i.coꝛ penitẽtis:pꝛi mũ oleo ſctificatõis vngit ad ſanitatẽ qð ſcabie młtarũ libi dinũ ⁊ doloꝛiba młtoꝝ vulne rũ ac laboꝛũ laboꝛabat. De/ inde pedes.i.affectus qͥ et at/ triti ⁊ vlcerati ſunt laboꝛe iti⸗ 2 — . . . Folinn inus in via ꝑditõis ambula/ uimus vias difficiles. Que ? ipſa vnctio cõdimentũ eſt ſe⸗ pulture interioꝛis hoĩs: ſicut ipſe textꝰ inſinuat. Hec eadeʒ mulier capillis ſuis q̃s lögos ęt ſpecioſos habet et aureos: eoſdẽ pedes affectuum iuxta Johãnẽ exterſit.quia affectꝰ penitẽtis ſoꝛdiba malaꝝ viaꝝ inqͥnatos mũdauit cogitatio nibus ⁊ affectiõibo bonis q̃s velut crines flauos ⁊ aureos coꝛdi velut capui penitẽtis in ſerit. Poſſit ⁊ vngentũ illud gẽe etia tanq; va⸗ i dũ ac letidũ:vt nihil in eo oĩ⸗ oꝛatio accipi iuxta Eccleſia/ ſicũ caplo.ix.vbi dicit᷑. Du ſce moꝛiẽtes ꝑdunt ſuauita/ tcẽ vngenti. Et huic vngento congruit illud Joh.xij. HDo⸗ mus impleta eſt ex odoꝛe vn/ tum odoꝛiferũ:non ſolũ qꝛ ſa nat ⁊ mitigat coꝛda ꝑfuſa:ſed ſicut legit᷑ in.v. Apocal. Sin guli.xxiiij. ſenioꝝ habebãt vi alas aureas plenaſ odoꝛamẽ toꝝ:q̃ ſunt oꝛatões ſctõꝝ.⁊ in viij.eiuſdeʒ.Aſcẽdit fumꝰ in/ cenſoꝝ de oꝛatõniba ſctõꝝ de manu angeli coꝛã deo. Do/ mus ergo ĩſpleta ex odoꝛe vn genti.i.oꝛõnis non ſolũ ↄſcia oꝛãtis eſt:ſed etiã tota celeſtis * . 5. S * curia. Ego inquit ſapiètia in xxiiij.Ecci.ſicut libanus non inciſus vapoꝛaui habitatõeʒ meã: de oꝛõnibo intellige ſctõ rũ Bñ aũt ðꝛ in. vij. Datch. fracto alabaſtro vngẽtũ effu⸗ diſſe mulierẽ.qꝛ coꝛ in oꝛatõe eſt frãgendũ:imo cõminuen⸗ dũ ⁊ ↄterendũ triba de cauſ. Pꝛopter largitatẽ effuſionnis qua effundẽdũ eſt coꝛ in oꝛa/ tione.ſic docemur in.iij. Tre noꝝ.Effunde coꝛ tuum ſicut aquã in conſpectu dñi. Fran gẽdũ eſt etiã tanq; vas ſoꝛdi/ no diabolici liq̃rꝭi.pctĩ rema neat:ipſe etiaʒ ꝑtes coꝛdis va ria aromata ſũt:⁊ ppt᷑ ̊ ↄterẽ de ⁊ cõminuẽde ſunt vt totuʒ co? reducat᷑ ĩ puluerẽ ⁊ ſumũãũ aromatũ. ſic legit᷑ i.iij. Cant᷑. Que eſt iſta q̃ aſcẽdit ꝑ deſtũ ſic ᷣgla fu.ex aro.mi.⁊ thu.et vniuerſi pul.pigm̃tarij. Oꝛõ igit᷑ et ſumꝰaromatũ ẽ totiꝰ ce leſtꝭ curie naribo ſuauiſſimꝰ. ? vngẽtuʒ ẽ mitigãdis doloꝛibo vniuerſ et ſanãdis vulnerib ⁊ moꝛbis ſpũalibo ſalubꝛimũ (Lüc abijt vnꝰex.xij.qͥ dice bat᷑ iudas ſcarions ad pnci- peſ ſacerdotũ ⁊ait ill.qd vulc mibi dare ⁊ ego eũ vob tradã cCoapitulũ Tunc inquã cum cõſiliabã/ iĩ tur vt ieſum dolo tenerẽt ⁊ oc tur:quoꝝ officiũ eſt xᷣm do/ ciderent. Judas ille miſtice minũ cõſiterii eſt cetꝰſimoniacoꝝ qͥ de chꝛia eis dicitur in.iiij. Oſee. Pec⸗ ſto dño tradendo in ſacramẽ to altaris ſub certo pᷣcio paci cata populi mei comedẽt.i.hᷣ ciũ vel redẽptionẽ peccatoꝛũ ſcunt᷑. Quid em̃ aliud eſt di⸗ et ad iniquitatẽ ſubleuabunt cere:qͥd vis dare mihi ⁊ miſ/ ſam vnã celebꝛabo vel ipſam euchariſtiꝗ tibi tradam q; qdᷣ JIugas dixit. Quid vul mi- hi dare ⁊ ego eum vobis tra dam. Vnð et qͥdã ex bmõi ſa cerdotibo cuidã parochiano ſuo in extremis euchariſtiam petenti poꝛrigens illã inquit: vides illã:non inde comedes niſipꝛius mihi qnq; ſolidos donaueris. Similiter ⁊ cetꝰ eoꝝ qͥ xpᷣm in mẽbꝛis ſuis ſpi ritualiter tradũt in moꝛtẽ vel ſpũalem vel coꝛpꝑalẽ. q̃les ſũt pꝛelati mali vel ſacerdotes qͥ ſubditos ſuos vicijs aut de⸗ monibus pᷣtextu pecunie ex⸗ ponunt. Hi ſunt ꝗͥ peccata vel palpant blãdicijs vl coꝛ⸗ rigere nõ curant. ⁊ hoc certo pᷣcio accepto a pctõꝛibo. Eo/ dem modo ⁊ falſi iudices qui chhꝛiſtũ in innocentibo ſpũali⸗ ter tradunt obtentu pecunlie. Bene autẽ ꝑ iudã qͥ cõfeſſio interpᷣtatur vel co nlitens: hu aĩas eoꝝ:nõ ſolũ exponet vel tradent.qͥ em̃ de eſtimatione et valoꝛe reddituũ eccleſiaruʒ ſollicite interrogat: et in cura vel officio paſtoꝛali ſolum lu cru tpale quocũq; diſpendio aĩaꝝ querit. Quid aliud dice re videt᷑:q; Quid vultis mihi dare et ego eũ vobis tradã.ec hoc qͥdem quantũ mihi con cedit᷑ ⁊ poſahie eſt ſcʒ in ſub⸗ ditis.n lulo limentũ tꝑale ꝑcipit ab eccle ſia:vt anias liberet.ſed poti⸗ us vt ad cõ modum tꝑale eas⸗ tradat. Et bñ iudas iſte vnꝰ de duodecim dicit᷑.qꝛ de nu⸗ mero vniuerſitatis pᷣlatoꝛũ qᷓ per duodenariũ intelligit: ce tus hmõi pᷣlatoꝝ ꝓditoꝛũ eſt. recte vo nomẽ ꝓditoꝛũ iſtoꝛdũ Judas.i.cõfeſſio interpᷣtatur Sola em̃ cõfeſſio exterioꝛ in hmõi hoĩbus xpᷣm dñm tra⸗ dit in ſuis. Si em̃ manitfeſte exterius chꝛiſtũ dũm negartet non baberent quo crimẽꝓdi laſnodiſacerdotes accipiun em̃ hac ↄditiõe emo „ — —— ð — 8— — n Folium tionis abſconderent. et nõ ſo lum in gradũ aplicũ.iiin ſub limitatẽ pꝛelatõis eos nõ ad⸗ mitteret ecclłia:ſed etiam de ſe eijceret. Hmõi ſacerdotũ pᷣn cipes:vicia et demones ſüt qᷣ eis pꝛincipant᷑. Vñ ⁊ ſignan ter iudas abijſſe dicit q̃ſi ĩ cõ ſiliiũ mpioꝝ ⁊ in regionẽ diſſi militudis. abijſſe em̃ plerũq; et ſepius in ſcptura in maluʒ accipitur.ſicut in.xviij. Ecci. Poſt ↄcupĩas tuaſ ne abeas Silr ⁊ freqnter in Hieremia Abieĩ ũt nuſauiſce poſt pꝛa Do uitatẽ coꝛdis ſui mali. Taliter o iudas.i.confeſſio:q̃ gratia eſt interioꝛis recogni/ tionis ſpũaliter vadiꝭ ad pn/ cipes ſacerdotũ.i. pncipales virtutes ĩterrogãs eas qd ꝓ/ mittant ei ſi tradiderit cio ve- terẽ hoĩem. Spes em̃ regnũ celoꝝ ꝓmittit tradentibo vete rem hoĩem ad cruciſigẽduʒ.i. penitentib.et hoc ſub arra iã gaudij. Fides idem ꝓmittit ſub ↄteſtatõe iuramẽti dei ⁊ ĩ pignoꝛe et obſide xpᷣo dño: et pignoꝛe.i.ſpũſancto.De quo expꝛeſſe ðᷣ in . j. ſcdᷣe ad Coꝝ. Deglit pignus ſpũs in coꝛdi/ bus nris. ⁊ in eiuſdẽ.v.deꝰ qͥ degit nobis pignꝰ ſpũs. In pmo ad Ephe 59 Qui eſt pign? hereditatis nre. De xpᷣo dño dicit Augꝰ.ꝙ ipſe eſt pignꝰſe curiſſimũ noſtre redẽptõnis. Hoc q dẽet charitas pmit/ lit. vadit ergo ſpũalr ipᷣa deli ꝛ beratiõe penitẽdi ⁊ emẽdãdi. Deliberatio ergo iſta greſſus eſt ⁊ ambitio ↄfeſſiõis interio ris ad iſtos pꝛicipes ſacerdo tũ:interrogat ipios de ipᷣo pᷣ/ cio traditõis dũ fructũ ⁊ vtili tatẽ diſcutit pnĩe.pactuʒ cum eis de tradeédo veterez hoiem cõſtituit:dũ pnĩe ↄſentit: duʒ ꝓiiſſiõibo hmõi ad peniten/ dũ acqͥ eſcit. Poteſt ⁊ intelli gi ad lr̃am:qꝛ iudas interpᷣta tur cõfitẽs vno mõ ꝑ iudam oĩs interiꝰ ↄfitens.i.recogno ſcens pctã ſua accipi. Hic va dit ad pꝛincipes ſacerdotũ.i. ad uncipales ſacerdotes qui claues hũñt ptãtis ⁊ ſcie iudi⸗ ciarie. hos iuterrogat ſollici⸗ ta cõſultatõe ⁊ diligenti de re muneratõne pnĩe:q̃ſi de pᷣcio traditõis veterꝭ hoĩs.(¶ At illi cõſtituerunt ei triginta argen teos) id eſt oẽ emolumentum tꝑale.⁊ hec eſt oĩs eſtimatio ⁊ appꝛeciatio tꝑalis. Põt aũt moꝛalr intelligi in.xxx. argẽte is eterne retributõis merces: Capitulum denarius em̃ p ternariũ mul tiplicatus tricenariũ perticit. Nuia igit᷑ eloqa dñni argentũ igne examinatũ ſunt.decẽ vᷣo mãdata diuine leg:qꝝ obſer uatio triplr remũerat: qa tria ſunt in hoĩe gloꝛificãda.ſ.vel tres vires naturales Rõna⸗ lis ſcz cõcupiſcibilis ⁊ iraſci⸗ bllis. Vel ſpũs ⁊ ania et coꝛ/ pus.De qͥbo loquit᷑ aplus ad Theſſal.in.liij. pme.vt inte⸗ ger ſit ſpũs veſter ⁊ aĩa ⁊ coꝛ/ prus ſine q̃rela. Eſt ergo dice rec(conſtituerũt ei.xxx.argẽte/ os).i.triplicẽ obſeruãtie deca logi remuneratõeʒ:q̃ argento ſacroꝝ eloquioꝝ vl et blande lucet:⁊ ſuauiter ſonat.(Et ex inde q̃rebat opoꝛtunitate vt eũ traderet)bene cõgruit h pᷣ/ cedetib lectõibs. Exinde em̃ ſcqʒ poſtq; cum vicijs et demo mnib⸗ cet pditoꝝ dei.i.pᷣlatoꝛũ maloꝝ ⁊ iudicũ maloꝝ de tra dendo ſanguĩe.aut innoceẽtũ aut aniaꝝ ſub pᷣcio mercedis talis pactus eſt: qᷓrit opoꝛtu nitatẽ vt eũ tradat:quẽadmo dum et opoꝛtunitatẽ lueri vel emolumẽti tpalis. Moꝛalr o et qͥ veterẽ hoĩem ſuũ iam pe ⁊ intuitu eterne retributo unls tradere cũ virtutibo yl ſa cro magiſtratu pactus eſt. qᷓ⸗ renda eſt ei opoꝛtunitas: q̃ in triba vel q̃tuoꝛ ↄſiſtit. Pꝛimũ in ipſa idoneitate confeſſoꝛis q̃ ex trib ꝑficit᷑. ſacrarũ lr̃arũ cognitõe.infirmitatis et fragi litatis hũane miſcdia ſeu cõ/ paſſiõe.⁊ affabilitate.in his nõ nũero.qꝛ ex bis trib eſt et ex vnaqᷓq; eax. ipſa bona diſpoſitio penitẽt. Et hec in trib ↄſiſtit. Pꝛimũ in cõceptiõe ſcti ꝓpoſiti qð cõ ſiſtit in odio pctõꝝ atq; deſer tione ꝑfecta:deſiderio patrie ac recõciliatõis in deũ. Se⸗ cundo in pctõꝝ noticia ⁊ ꝓm pta et expedita recoꝛdatione. Terciin ipſa attritione ſeu deuotõe. Poſt hec aũt locꝰet tẽnꝰ⁊ vtriuſq; ſpacioſitas reqͥ rit᷑ Hec eſt opoꝛtunitas ꝓpter quã differri põt cõfeſſio que nõ aliud eſt q; veterꝭ hois cũ accuſatiõe ipſius ſacro magi- ſtratui ad cruciſigedũ ſpũalłr traditio. Salubꝛiter qpe ſa/ cerdos hmõi exqrit᷑:vel vt iu dex ↄſiliarius ⁊ medicꝰ qͥ ⁊ ſa cris legibo iudicet ⁊ celeſti ſa- piẽtia cõſulat:et pᷣcepta diuĩe ac celeſtis medicine nouerit: tatis gnarus Et ſi fieri poteſt ccop⸗ düiſal doop gudiſti Slun öad psin igatr putr tertrae Mri lemn dcer⸗ ſuend aud m on eena⸗ 1 be dut N8 Folium exptiſſimꝰ. deinde miſericoꝛs ac cõpatiẽtiſſimꝰ.vt exemplo duiũi ſaluatoꝛis ĩ.liij.Eſa. Vir doloꝝ et ſciẽs cõpaſſiõeʒ.ſub audi itirmitatũ. qͥ molliter at q; ſuauiter fragiles excipiat: nõ q duricia ⁊ auſteritate ſua cõterreat:neq; qͥ coꝛde contri tos amplius cõterat:qͥ eliſos erigat:nõ qui iteꝝ eos elidat. q putridos ⁊ laceratos ſuaui ter tractet ⁊ reiungat ac reſu⸗ mat:ñ qͥ eos dẽtibo ⁊auſterita te moꝛdacitate ſua laceret ac diſcerpat. Veſtes em̃ ſuas re ſuendas:reſartiendas: reficiẽ das ei tradit dũs:nõ laceran gdDas aut diſrũpẽdas. Veſtes gqope dñi ſunt oẽs ſun.ſed atte runt ⁊ putreſiunt pctis et vi⸗ ccijs.de q̃ attritõne ⁊ putrefa/ cctione velut reniciede ⁊ reſar- tiende ſacerdotibo traduntur Bilr ⁊ idẽ vaſa dñi ſunt va/ ii vinania ⁊ cratheran ⁊ muſi coꝝ clerici ſunt. vt legit᷑ Eſa. xxij. Suſpedam in eos vaſo miM diuerla genera a vaſe cra⸗ therarũ vſq; ad oe vas muſi⸗ cop velut ciſi argeteo religan di ei traduntur a dno,⁊ velut vaſop diuerſa genera velob 4 . . 8 4 —2 . - * —— — . 8 tientes falſec; iuſticle cõfeſſo res:qꝛ vera iuſticia cõpaſſio/ nẽ habet. vt ait Bꝛegꝗ:falſa vᷣo indignatõem:vaſa hmõi mal leis increpationũ ↄterũt et la pidibo obiurgationũ obꝛuũt. ita recipiunt eos qͥ ad deũ ve niũt q̃ſi male venerint:vi par uulos nõ ſolũ ad deuʒ venire nõ ſinũt.,ſed inaudita crudeli tate ad petrã auſteritaꝶ et du ricie ſue eos allidũt.nõ em̃ ſũt paruuli babilonis qͥ pctã de ſerunt:panẽ ⁊ piſcẽ et ouũ ab eis filij petũt. Ipᷣi vᷣo ꝓ pane cõſolatõis ⁊ refectiõis lapidẽ dure obiurgatõis. Pꝛo piſce ſuauitatis ſerpentẽ moꝛdaci⸗ tat poꝛrigũt.Pꝛo ouo attra/ ctionis ⁊ affabilitatis ſcoꝛpi ohẽ venenate ꝑcuſſiõis. Luʒ ecõtrario dicat dñs deũ pa⸗ trè ſacere in.vij. Datth. ⁊ in xj. Luce. Quis int eſt ex vo bis homo quem ſi petierit fi⸗ lius ſuus panem:nunquid la pidem poꝛriget ei: Recte vᷣo interrogat. quis eſt ex vobis homo:quia ex eis nullus eſt homo. Homo enim ab hu⸗ manitate quam ipſi exuerunt moꝛaliter et ſpiritu aliter di⸗ citur. Tria vero que in pe⸗ nitẽte ſimiliter elſe ncceſaria Coapituiũ diximꝰ ſtudioſe inqͥrenda ſũt vincula ⁊ toꝛmẽta qbs toꝛqn / oꝛuz dus eſt:vel vt ab eo ſcelex cõ totis obſecrationibo expoſcẽ/ feſſio extoꝛqueat᷑: vel b fide da. HNõ em̃ ſufficieter pᷣpara litas tua ⁊ obſequiũ cõmẽdet᷑ tus accedit qͥ nõdũ concepto Hec eſt opoꝛtunitas quã hic ſctõ ꝓpoſito:nõdũ hñs in me qꝗᷓrere docemur. Recte aũt ad moꝛia ſua ꝓmpta et expedita dit᷑in Luca (vt traderet euam pctã ſua:accedit ꝓpter hoc co ſine turbis) Craditio quippe 2 a largitoꝛe omniũ bonoꝛuʒ gitãda ⁊ recogitãda ſũt. VUnñ Eſa.xxxviij. Recogitabo tibi oẽs annos meos ⁊c.Et Job vij. Cõfabulaboꝛ in amaritu dine aĩe mee. Attritio ſimilr et deuotio exqrenda eſt a pe/ nitente vt lugubꝛis accedat ⁊ meſtꝰ:nõ tanq; fablatoꝛ Qui em̃ pctã ſua velut fabulaʒ ad iocandũ narrãt:nõ vt decʒ pᷣ parati loquunt᷑. His ergo ð cauſis differt᷑ ſalubꝛiter con⸗ feſſio:ſi tũ ſtudio ⁊ ſollicitudi ni iſta exredi dilatio ipᷣa ſer/ uierit. Recte ergo dicit (Exin de q̃rebat opoꝛtunitatẽ vt eũ traderet) Cum em̃ deeſt ſacer dos q̃lẽ deſcripſimꝰ:deeſt cui tradat᷑ vetꝰ hõ. Cũ deeſt noti cia ⁊ memoꝛia peccatoꝛũ:de/ eſt accuſatio ⁊ accuſatõnis te veteris hoĩs ⁊ ſeoꝛſum a tur/ bis ⁊ ſtrepitu hoĩm facienda eſt. Et ſeoꝛſum a turbis aliaꝝ ſollicitudinũ ⁊ occupationũ. Vtreq; em̃ he turbe veterem hoĩem eripiũt:⁊ a traditõe iu de.i.ↄfeſſiõis impediũt. Vel poteſt referni ̊ ad turbas de- qbo in pncipio locuti ſumus. (Pꝛima.aũt die aʒimoꝝ acceſ ſerunt ad Jeſum diſcipuli eiꝰ dicentes. Vbi vis paremꝰ ti bi comedere paſca) Dies azi moꝛũ ſepteʒ erant iucta legis mãdatũ ⁊ ↄſuetudinẽ. vt legi tur i xvij. Deutero.?.xxiij.Ce nitici.=. xxij. Exo. Solẽnitas iſta ſeptẽ diebo agebat᷑ q̃ꝝ pꝛi mus et vltimꝰ ſanctioꝛes erãt ⁊ celebꝛioꝛes ceterꝭ.vt ibi legi tur. His ſeptem diebus non ſtis. Cũ ſanum ꝓpoſitũ deeſt licebat iudeis ex lege veſci fer nõdũ habes qͥd tradas. non mẽtatꝭ. Quia & iuxta apoſto dũ em̃ eepiſti ſʒ potiꝰab eo ca lũ in.v.pme ad Coꝝ. Fermẽè ptiuus tenerꝭ. Cum deeſt at/ tũ malicie ⁊ neq cie:ſpũalit᷑ ac itio ac deuotõ:deſunt quaſi cipiendũ eſt. Septẽ vᷣo dies oen⸗ ded ſde nibi atad gan goige natu/ cnd sdn Mioni⸗ fen diöen it. bas de⸗ lſunms, onlet dpich Crent dies legs ,Vtlen Puid glinius isoe Gescri tbiles vusnon aft 1pſ Senm. inlen fods Folium miſtice totam vitã pᷣſentem ſi gnant.iuxta certã ſctõꝝ expo ſitionẽ inſinuat᷑ nobis abſti/ nendũ eſſe tota vita pñti a fer mẽto malicie ⁊ neqtie. Mo raliter vᷣo qꝛ aplus in eodem caplo aʒima noĩat ſinceritatꝭ et verſtatis oẽ fermetũ noſtre coꝛruptõis aut falſitatis intel lectus noſtri:ſiue erroꝛ intelli git᷑:aut putredo noſtri affectꝰ Sincerus em̃ ðꝛ q̃ſi ſine ca/ rie.i.putredine. Quia ergo ex pꝛeſſe dicit Lucas ĩ.xxij. Ve nit pmꝰ dies aʒimoꝝ in q̃ ne- ceſſe erat occidi paſca. Sep tem aũt dieb tẽdebat᷑ feſtiui/ tas aʒzimoꝝ.Septem dies hi ſpũales in qᷓ pᷣmo paſca oc/ cidit᷑ nobis hic ĩſinuat᷑ vbi ſe pto initio a timoꝛe q̊ vet ho/ mo ↄfigit᷑.vt in pᷣs dicit᷑ Cõ/ fige timoꝛe tuo carnes meas. Et qͥ expellit peccatũ ſicut ðꝛ in pmo Ecẽi. Fine vᷣo poſito in ſapia. Vel ſeptem v̈tutes: qtuoꝛ cardinales.⁊ tres euã/ gelice.fides ſpes et charitas. Vel ſeptem que in oꝛõne dñi ca petũtur. Om̃ aũt dies azʒi⸗ mox dies afflictõis dicundt. ſi cut expᷣſſe legit᷑ in.xvj.Deute⸗ ro.Septez diebus comedes abſch fermento afflictõis pa/ nem.potiꝰ ſeptẽ dies ſeptẽ vix tutes accipiẽde ſunt.q̃ꝝ oꝑa⸗ tiones ⁊ afflictões ſint et vete ris fermẽti expurgatões. In/ ter has Pꝛima eſt virt? abſti⸗ nẽtie a pcts ſiue tꝑantie q̃ eii reſiſtit. Scða eſt virtꝰfoꝛtitu dinis ⁊ magnitſicẽtie q̃ cõtra/ ria opera aſſumunt᷑ tanq; ad medicinã. Tercia odiũ pctõ rum. Quarta timoꝛ. Quin/ ta pudoꝛ. Sexta doloꝛ. DSe ptima ira:q̃ ad victoꝛiã ⁊ lib⸗ tatẽ ↄtra pctã acqͥrenda accẽ dimur. Conſidera ſingulas iſtaꝝ vᷣtutũ ⁊ iuenies eas ve/ lut aʒimas ſinceritatꝭ ⁊ vᷣitatꝭ ↄtra peccati fermentũ:euidẽ⸗ ti ↄtrarietate pugnãteſ.⁊ oꝑa ptẽ donoꝝ illũinatiões ſum/ etiã eaꝝꝑ panes afflictõis. pꝛi/ meq; ⁊ vltime dies.i.ioꝑa et il luminatões iuxta legis cõſue tudinẽ ſanctioꝛes atq; ſolẽni/ oꝛes.q̃ ſunt:deſertio pcti.⁊ vi ctoꝛia eiuſdem. Ne erres aut idẽ intelligas odium.et iram. Odio em̃ ꝓpꝛie malũ alij qrit Ira vᷣo ſibijpſi cõmodũ q̃rit. Libertas,pax.victoꝛia.⁊ vin dicta In pmo die azimoꝛum iſtoꝝ paſca occidit.i. vetꝰ hõ qui per hedum veteris legis ſignificat᷑, vt legit expᷣſſe D Capitulum caplo Exo.vbi poſt manda/ tũ de agno paſcali ſtatim ſub iungit᷑ iuxta quem ritũ tolletꝭ et hedum. Hedo em̃ ſimul et agno ſpũaliter paſcẽdi ſumꝰ ꝓpter duo genera virtutuz: ex quibus ſᷣm interioꝛem ⁊ ſpi/ ritualem hoiem tanq; ex mẽ/ bꝛis ſpũalibo cõſtituti ſumus Iſte q ppe ſeptem quas enu merauimꝰ veterẽ hominẽ co/ medũt ipᷣoq; paſcunt᷑. Dala em̃ noſtra voꝛare atq; ↄſume re nate ſunt:⁊ ad deſtructõeʒ et moꝛtificationẽ veteris ho/ minis a deo date ⁊ nobis in/ dite. Quantuʒ ergo ad hmõi vᷣtuteſ hedo paſcali paſcimur Quantũ ad ea que puritad ⁊ innocẽtie ⁊ nouitatꝭ ſuntã de ſiderãdo:amãdo:⁊ in eis gau dendo:⁊ ea oꝑando comedi/ mus:agno paſcimur. Come ſtio ergo hedi atq; voꝛatio ad 2ↄſumptionẽ eius referèda eſt Alioq;n em̃ hedus male co⸗ medit᷑ et potiꝰpaſca iudaicuʒ ⁊ diabolicũ in eiꝰ eſu celebꝛat᷑ Si vl deſiderio vl amoꝛe vl gaudio vel delectatõe vł ope ratione alicuius eoꝛum q̃ ve/ teris homĩs ſunt comedit᷑: et ſpũaliter incoꝛꝑat᷑. Quia ecõ tratio nouus agnus ſpũalr ĩ nobis occidit᷑: a veteri pplo vicioꝝ quaſi iudeoꝝ comedi tur atq; ↄſumitur. Recteg di cit lucas (in qua neceſſe erat occidi paſca) iuxta lr̃ſam ĩma culatũ xpᷣm dñm. quia paſca noſtrũ ĩmolatus eſt chꝛiſtus. pme ad Coꝝ.v. NHeceſſe qͥdẽ erat ad mũdi eſurientis refe⸗ ctionẽ cuius ipſe ſolus ſatie⸗ tas et refectio eſt. Ad eiuſdes etiã redemptionẽ velut pᷣciuʒ Ad ſanatiõem velut antido⸗ tum. Ad expiationẽ velut ſa⸗ crificiũ.Occidi vᷣo dicitur pa ſca in illo q;tum ad vetuſtatẽ pene:que et ꝑ hedũ q;dtum ad illuʒ ſignificat᷑. In nobis vᷣo neceſſe eſt occidi paſca.i.he⸗ dum veteris homis pᷣma die azimoꝝiiipꝛima etate. vel S ma virtute vt diximus. vel p ma die.i. pmi ſacramẽti ſcʒ.is baptiſmi puriticatõe ⁊ illumi natõe. Pñt aũt intelligi ſeptẽ dies aʒimoꝝ q̊ͥ ad aʒima veri tatis:ſides ⁊ donũ ſcie. quibo ipſa dei veritate et noſtra.i.q̃ ð nob eſt:velut duobo panib⸗ azimis paſcimur. Fide em̃:i. veritate q̃ de ðᷣo eſt paſcimur Illa em ꝑ ſidẽ de deo cogno ſcimus q̃ vitã gꝛatie in nobis ſuſtentãt ⁊ nutriũt:que vt di⸗ dAg Donof nobiſp pedene Coſcin Cimari llilacr rinpr ſcma ehoſe füpoſc llecrg mave hocle purift Joſin minat atꝛa Pptönt ellit⸗ kgliter ſitſoi Wüne ſgnob hoiemn ſhltüi be⸗ vuuit, ſeoce lodaie lliter⸗ gelao diet⸗ Was nplo omnedi neͤdi ſeonn nima paſc eitus⸗ ſeqci 8 tehe⸗ ſate, eiſch tßcn; nno Autlr⸗ itrpe tuſtat. umas bis e ben ude ap ſoh Hum iſct Im lutp 1106 aniy ſti⸗ nut ono vbis nd⸗ Folum t Auguſtinus ſaluti pſunt. Dono ðpo ſcietie veritate q̃ de nobiſipſ eſt paſcimur.Ea qͥp pe dono ſcie de nobiſipſis co gnoſcimus.q̃ nobis potũ la/ crimarũ miniſtrãt:aut paneʒ etiã lacrimaꝝ.ꝓpter hoc legi tur in pᷣmo Ecẽs.Qui addit ſciam addit et doloꝛẽ. Dono ergo ſcĩe velut pane lacrima/ rũ paſcimur ⁊ potamur. Re/ cte ergo fides et donũ ſcĩe aʒi ma veritatis ĩtelligunt᷑. ꝓpter hoc legit in Actib⸗xv. Fide purificãs coꝛda eoꝝ. Aʒima Ho ſinceritatis qᷣnq; vltĩeno/ minataꝝ vᷣtutũ:qͥbus ſanctiſi cat᷑ ⁊ ab om̃i putredine coꝛru ptõnis purgat᷑ affeck:qbus etiã ⁊ paſcit᷑ ⁊ reticitur. Gene raliter aũt oĩa oꝑa vᷣtutũ:cib⸗ ſũt ſpũalis ac noui homis.et vnũ noſtra eſt:qꝛ fide occidi in nobis paſca q̊ ad veterem hoĩem ⁊veterẽ vitã.oꝛ fides ẽ initiũ noue vite. Vñ ⁊ ðꝛ ĩ.ij Abacuc.Juſtꝰaũt ex fide ſua viuit. Paſca vᷣo vt diximꝰ in ſe occidunt diabolice ⁊ moꝛe iudaico qͥ xp̃ᷣm dũm in ſe ſpũ aliter occidũt.q euʒ ſcʒ a coꝛ/ de ſuo moꝛtuũ faciũt ſicut ipᷣe dicit YFactus ſum tanq; moꝛ/ tuus a coꝛde qð eſt ꝑ obliuio nem ac incuriã. In eis vᷣo ſp ritualr viuit xpᷣs dũs qͥb ra dios gratie q̃ vita eſt ſpũalis ab ipſo velut fonte vite et gra tie in oẽs electos diffuſa dif⸗ fundit in quos radices gra⸗ tie miſit. ſicut ꝑ eundem tro/ pũ in eis diabolus viuere dðꝛ in qbus venena neqcie diffũ dit. Qð autẽ marcus et mat/⸗ theus ſcribunt diſcipulos in terrogaſſe dñũm (vbi vis pare mus tibi paſca comedere) ad illud reſpicere videt qð legit Deutero.xvj.nõ poteris imo lare phaſe dño in q̃libet vrbi um tuaꝝ:ſed in loco queʒ ele gerit dñs deus tuꝰ. Inſinua tur aũt nobis in h.qꝛ ipᷣe xpᷣs dũs nobiſcũ epulat᷑ et come/ dit paſca.ſi tamẽ ⁊ nos cũ eo eplamur qð eſt ĩ aʒimis ſince ritatꝭ ⁊verita ſicut iemet di cit ĩ.iij. Apocal.Si qͥs apue rit mihi cenabo cũ ipᷣo et ipſe mecũ:.noſtrũ ̊ comedere ſuũ eſt.qꝛ oẽ bonum noſtꝝ nimia illa charitas q̃ nos dilexit et adhuc diligit ſuũ fecit. De ſa lute & nr̃a velut gaudio vł de lectatõe ſi fas eſt dicere paſcit hmõi btĩtudini et glie bona nr̃a nihil addere pñt. VUl pa ſcit᷑ inde ſpũalr dũ hog coꝛpi 4 Capitulũüü x ſuo quod eſt eccłia adiũgit et locum iſtũ vt ſit nomẽ meum gon incoꝛꝑat. Duobus ergo mo ibi in ſempiternũ:et ꝑmaneãt ug. dis comedit paſca ĩ nob chꝛi oculi mei et coꝛ meũ ibi cũctꝭ mno⸗ ſtus dñs. Nos vᷣo trib mo/ diebo. Uel ideo merito inter⸗ Vbil dis paſca comedimꝰ. Pꝛimo rogat᷑.qꝛ velut duo loca ſunt (ßo⸗ hedũ veteris hoĩs.⁊ hoc ĩ cõ in nobis intellectus et affect⸗ 9819 ſumptionem ſicut ð:. Come/ in qx vtroq; xpᷣs dñs in noꝰ nna derũt Jacob. Scdo agnuʒz habitat. Sed intellectꝰ velut feſem noui hoĩs:dũ mẽbꝛa eiꝰ.i.vir via patens expoſiteſt oibus minn tutes et dona gratiaꝝ in nr̃aʒ cogitãdis:bonis ⁊ malis ve/ nen refectõeʒ aſſumẽtes nobis in ris ⁊ falſis: ⁊ velut adiutoꝛiũ höͤcl coꝛpamus: ⁊ mẽbꝛa nr̃a ſpũa vel ↄſiſtoꝛiũ publicũ ẽ.qð di⸗ nato liter facimus. Tercio ipſum cimꝰ ꝓpter iudicia ⁊ diſcepta/ pot agnũ ĩmacłatũ xpᷣm dñm co / tiones ⁊ diſcuſſiões veri ⁊ fal thie medimus.vlł in ſacramẽto al ſi.boni ⁊ mali.iuſti ⁊ iniuſtiq ii, taris.vel dũ verbis ⁊ oꝑibus ibi fiunt. Non eſt ergo louus Morſ eius hic reficimur ⁊ ſuſtenta/ aptus vel ↄueniẽs epulis.ꝓ⸗ Kin mur.vel cuʒ odoꝛe ſuauitatis pter qð ⁊.xxij.cap.Luce.iniũ Coc eius bic paſcimur:pleniſſima git diſciplis vt patrifamilias nop refectõe eius tandẽ in patria dicãt. Abi eſt diuerſoꝛiũ:vbi vaa ſatiãdi. Vnð ergo interrogãt paſca cũ diſcipulis meis mã bio diſcipuli dũm ( Abi vis pare ducẽ. In diuerſoꝛio &.i.in ſe ter⸗ mꝰ tibi comedere paſca) Nõ creto ⁊ abſcõdito affectꝰ.vbi dunt em̃ in om̃i loco comedit dñũs nõ niſi ſancta ⁊ pura admittẽ plo paſca:neq; nos in oĩ loco poſ da ſunt. Nec em̃ imolari põt ee ſumus ĩmolare paſca dño.ſʒ vetꝰ hõ ꝑ pnĩaʒ vel penitudi 0⸗ in loco tm̃ queʒ elegit dñs.qͥ nẽ in freq̃ntia hoĩm ⁊ tumul/ nis⸗ eſt vna catholica ⁊ apłica ec⸗ tu.nec in turba ⁊ ſtrepitu co/ us⸗ cleſia.extra quã vt ait Augꝰ. gitationũ. Ampliꝰ cogitatõi an locus veri ſacriſicij nõ eſt.hic bus ſolis paſci non põt dñs. tern eſt locus quẽ elegit dñs ſiẽ ip etiã ſi pure ⁊ mũde ſint.quaſi lein ſemet dicit in pᷣs. Hec reqͥes enim folia ⁊ furfur ⁊ coꝛticea diue mea in ſeculũ ſecli ⁊c. Et łij. ſunt:nihil oĩno ſapoꝛis habẽ zde Paral:vij. Elegi et ſctiſicaui tes.niſi eis adiũcia fueric affe ⸗ Froolium tas. In luca de loco diſci/ pulos interrogare iubet dñs Abi ſq; ẽ diuerſoꝛiũ. In mar co vo.xxiiij. Abi eſt refectio. qð ⁊ ad ipᷣm locuʒ q̃ſi refecto riũ:⁊ ad ipᷣm cibũ refectionis reterri põt. Interrogare do/ minus hic lubet ꝓpter duo ge nera hoĩm. Ipſe q ppe vetus hHoõ cibo eſt et refectio dñi ſal⸗ uatoꝛis.Et ipſe etiã nouꝰ hõ in nobis. Sed vet?hõ ↄſum ptlõis qͥ ⁊ moꝛs eſt. vñ Oſee xiij. O moꝛs ero moꝛs tua. moꝛſus tuꝰ ero inferne. Silr et illud apłi.vt gr̃a dei ꝓ oĩb⸗ guſtaret moꝛtẽ:q̃ſi guſtatiõeʒ nõ pleno moꝛſu moꝛleʒ iſtã.i. veterẽ hoĩem abſoꝛberet ĩ no bis. Contra eos igit᷑ qui ve⸗ terẽ hoĩem.i.pctã ſua abſcon dunt iubet interrogare diſci/ pulos ſuos xpᷣs dñs Ubi eſt refectio mea. Silr et contra eos qͥ nibil habẽt noui homi nis:q̃rit dñs Vbi eſt vel he⸗ dus vel agnꝰ ad refectõeʒ me am. Cõtra eos vᷣo qui ſeipos terra.i.terrenis ꝑ amoꝛẽ et ſol licitudinẽ impleuerũt. VUbiẽ diuerſoꝛiũ. Silr ⁊ cõtra eos q̃ demonibus viã fecerũt coꝛ da ſua:ſicut dicit Jobiin. xx. ctionum ſoliditas atq; ſuaui⸗ . xxH Simul venerũt latrones eiꝰ ⁊ fecerũt ſibi viã per me. Po teſt ⁊ iterrogatio hmõi ad ip/ ſum pnie locuʒ referri. Pnia em̃ pᷣparatio eſt dñice paſce ⁊ phaſe ĩmolatio. Quia g locꝰ pniam nõnunq;:aut adiuuat aut impedit:merito de loco pᷣ paratõis ipſius paſce.i.de lo co pnie interrogandũ eſt dñi bñplacitum. Pñt t et acci⸗ pi diuerſa loca refectõis dñi⸗ ce:diuerſe vᷣtutes. Quaſi em̃ refectoꝛiũ dñice refectõnis in lllis caſtitas eſt in qbo oꝑa ca ſtitatis ceteraꝝ vᷣtutũ operib⸗ multitudie ⁊ magnitudie an/ tecellũt. In alijs vᷣo patiẽtia in qbo oꝑa patietie.⁊ ita ð ali is. Merito ergo in ea virtute velut in refectoꝛio ſpũali pa/ ſca dño ⁊ refectio pᷣparat᷑ que ferculis operũ refectioꝛ eſt ac ſplendidioꝛ. Pꝛopter hoc ſoe cialiter de caſtis dicitur in.ij. Canticoꝝ.Dilectus meꝰ mi/ hi ⁊ ego illi qui paſcit᷑ interli lia virginũ et cõtinentiũ cãdi da oꝑa.quõ dici potuiſſʒ in-⸗ ter roſas martirũ vel patietiũ inter violas hũiliũ: inter flã⸗ meos floꝛes ardenter amãti⸗ um. Diſcipuli ergo qui acce dunt ad dũm ieſuʒ ꝓ interro⸗ Capitulum . gatione iſta facienda. aut xp̃i diſſimũ parat᷑. Oð autẽ dicit penitẽtes accipiẽdi ſunt de ex (Ite ad quẽdã) qui iuxta glo quirẽdo dei bñplacito ſollici ſam ab ipſo chꝛiſto dño noĩa ti.aut virtutes ille q̃rũ maxĩe ſollicitudo iſta eſt.i.charitas ⁊ timoꝛ:ſpes ⁊ fides. q̃ꝝ eſt in oĩbus q̃ agimꝰ interrogare et oↄſulere dñm. Qõð aũt reſpon dit dñs ( Ite in ciuitatẽ ad q̃n dã) Miſtice ciuitas iſta mũ/ dus eſt:q̃ ciuitas munita ⁊ ci uitas circũſtãtie in pſalmo ðꝛ de q̊ in Oſee. xj.diẽ dñs. Ego deus ⁊ nõ bõ:in medio terre ſanctꝰ ⁊ nõ ingrediar ciuitatẽ Hec eſt ciuitas quã edificaſ⸗ ſe dicit᷑ Cayn iiiij.Geñ,. Hec eſt ⁊ caſtellum de q̃ ſupꝛa.xx/ Ite in caſtellũ qð cõtra vos eſt. In hanc iubenkt ire diſci⸗ uli vt pᷣparent paſca dño ve ut in capis ſilue ⁊ velut in ſil⸗ uam vaſtiſſimã. Vnde et to⸗ ti cetui ipſoꝝ in.xxvij. Genet dicit. Sume arma iua pha⸗ retram ⁊ arcuʒ:cunq; venatu gliqͥd attuleris fac mihi inde pulmẽtũ ſicut velle me noſti. Petro etiaʒ in typo oĩm diſci puloꝝ in. x. Actuũ ðꝛ. Sur/ ge petre macta ⁊ mãduca De venalõibo his.l.de feris pec/ catoꝝ captis: paſca dño.i.cõ uiuii ſplẽdidiſſimũ ac iocun —— * 2 tus eſt. ſed hic indetermĩate ſi gnificat:iſtud nobis inſinuat ꝙ ad quem ſiue hoĩeʒ ſiue po pulũ diſcipuli mittant᷑.dño qᷣ dem certũ eſt cuiꝰgratuita ele ctione hoc ſit: nobis aũt ĩcer tũ.ſicut expᷣſſe legit᷑ in.xxvij. Job. Nubes luſtrãt cũcca ꝑ circũitũ:q̊ cunq; eas volũtas gubernand duxerit ad oẽ qd pᷣcepit illis ſuꝑ faciè oꝛbis ter raꝝ ſiue ĩ vna tribu ſiue in ter ra ſua:ſiue in q̊cunq; loco mi ſericoꝛdie ſue eas iuſſerit iue/ niri. gũt hoĩem anphoꝛaʒ aque poꝛtantẽ ſeqͥ iubent᷑.vel cetũ doctoꝛuʒ leg accipimus q̃ anphoꝛam aque.i:mẽſuraʒ certam aque ſapiẽtie ſalutarꝭ poꝛtant.de q̃ legit᷑ in.xv.Ecẽi et:ij. alachie. Labia ſacer dotis cuſtodiunt ſcientiã et le gem er oꝛe eius reqͥrent. Hic ſequẽdus eſt in his q̃ dicit.ſi⸗ cut ſupꝛa legitur.xxiij.que di cũt facite.et eo duce dicẽdum eſt dño domꝰ. ſcz dño dñanti um. Vbi eſt retectio mea. iux ta qð legit᷑ ĩ.xiiij. Oath. Si militer ?⁊ Luce.xxij. Oð autẽ hic dñs mandat patrifamili⸗ diſ ſtomm Copa buoep gaudet Nrtuel 1ſeron ciee⸗ lct milas guicq; lunac ſiport guitn Nlocote Vae Ceſg cdleſig geteo fe V litate ductt⸗ int bon apphe Kr ſngni Edce mgo ono hiateſ ſnuen ſiepo dio nieace ütie ane litas goics biste einte , ſtine⸗ pborg nievel pinus niſorn lan C aſacer 1 dichſi, gbedt icihun don neriu 61 hu ſtunl/ Folium lias. Apud te facio pꝛandiuʒ cũ diſcipulis meis Ad literã eſt omnib electis:qͥ de ſalute eoꝝ apud q̃s xpᷣs dñs vᷣtuti- bus epulat᷑: cũ eo reficiunt᷑ et gaudẽt.vel cũ diſcipulis.i.cũ virtutibo qᷓ familia eiꝰſpũalis ⁊ fercula ſunt:q̃s oẽs ſol iuſti cie velut radios ſuos ſecũ ad ducit.Poteſt intelligi paterfa milias vel dñs domus: vnuſ quiſq; ad quẽ diſcipuli mittũ tur:ad lr̃aʒ.vel ipſe vᷣtutes q̃ ſi poꝛtãtibo eas ſacr eloquijs qui ⁊ interrogat᷑ de refectõe ⁊ o loco refectiõis vt diximus. VUVel ciuitas hec intelligit᷑ ec⸗ cleſia ſancta.de q̃ di᷑x. Ec/ cleſiaſtes. Laboꝛ ſtultoꝝ affli get eos qͥ neſciũt in vrbẽ ꝑge re. Mira ſtulticia eoꝝ qᷣ ⁊ ci⸗ unitatẽ ſuam ignoꝛãt ⁊ viaʒ q̃ ducit ad illã. In hanc ciuita/ tem libero arbitrio intrantib- yel intrare volentibus occur rit homo chꝛiſtus dominus anphoꝛam aque poꝛtans.id eſt gratie menſuram:quam et ſingulis in menſura diſtribu it. Unõ apoſtolus ad Ephe ſios.iiij./. Unicuiq; noſtrũ da ta eſt gratia m menſurã do/ nationis chꝛiſti. (Gequimi⸗ ni eum) Qui em̃ ſequit᷑ eũ vt ipſe dicit in vndecimo Johã nis et in nono:non ambulat in tenebꝛis.etin.viij.ſimiliter Ipſe enim eſt qui ducit ad ip ſam habitationẽ ſuam atq; re fectionẽ. Vel bomo anpho/ ram aque baiulans:literatus quilibet eſt qui de via ad do/ mini hoſpitiũ atq; refectionẽ conſulendus eſt. Non enim ceci aut ſurdi de rectitudine vie viatoꝛibus conſulẽdi aut interrogandi ſunt quantum/ cunq; ſanos aut rectos habe ant pedes. ſed clariꝰ vidẽtes interrogandi ⁊ ſeq̃ndi in hoc ſunt:licet claudi pedibo ⁊ con tracti tibijs ſint. Non eniʒ re ctitudine pedum aut ſanita/ te.viam oſtendũt ſed lucerna verbi et lumine. Uel poſſu⸗ mus hic intelligere chꝛiſtum dominũ qui ⁊ pᷣparãtes ei pa ſcalem refectionẽ gratia ſua p uenit:et aquam gratie vella⸗/ crimaꝝ ad abluendũ et emẽ- dãdũ.Oẽs em̃ miſtros ſuos ⁊ dapiferos ⁊ cocos et gratia ſua pꝛeuenit ⁊ refectionẽ ſuaʒ quã ei pᷣꝑarẽt pᷣmĩſtrat:⁊ eos vt apud eos paſca faciat ſub ſequitur. Qð vo ſequitur(Et fecerũt diſcipuli ſicut pcepi eis ieſus Et ꝑauerunt paſca) Capitulũ om̃ibus vel cõibus cõuenlt. om̃es em̃ diſcipuli.i.diſcipli⸗ ne eius ſubditi.vł diſcipuli.i. virtutes ipſe:fſfaciunt:nõ ſo lũ qð pᷣcepit dñs ieſus. ſed etiaʒ ſicut ipſe pᷣcepit (et parauerũt paſca)i.paſcalẽ refectõem:ſiẽ expoſuimꝰ. vel parauerũt pa ſca.i.trãſitũ:moꝛtẽ ſcʒ veteris hoĩs.vl trãſituʒ de mũdo ad celũ:qͥ hic q̃ſi pontẽ bonoꝛuʒ opeꝝ ſeu ſcalã edificãt:q̃ ⁊ pꝛe ſentẽ vitã quaſi mare trãſeũt et q̃ ad celũ aſcendũt. Veſpe aqũt facto).i.luce veteris legis tenebꝛeſcere incipiente. vl ve ro ſole ad occaſũ paſſiois ver gente ſeu apꝛopinqnte. Vel veſpere facto.ſ.mũdi ↄſuma/ tione. (diſcũbebat cũ diſcipu lis) ⁊c. Vel ſpũalx (veſpe fa/⸗ cto) in coꝛdibo iudeoꝝ qbs ve rus ſol iã occiderat ꝑ infideli tatẽ(diſcũbebat cum. xij.diſci pulis) Miſtice cũ vniuerſita te electoꝝ.doctoꝝ.pᷣlatoꝝ. de q̊ꝝ bonis oꝑibo paſcit᷑ ⁊ dele/ ctat᷑. (Et edentiba illis dixit) Bene edẽtes electi dicunt᷑.ele cti qꝝ tota eſus et refectio eſt. Ois em̃ recta operatio nutri mẽtũ eſt atq; refectio noui ho minis. Solũ em̃ reciᷣ oꝑatõ . — — 5 . . . nouus bõ ſtũ dñm illis ſolis ſecreta ſua atq; cõſilia manifeſtare cũ qͥ/ bus epulat᷑ vł qͥ cuʒ eo paſca faciũt. His ergo moꝛtẽ ſuam ſpũalem q̃ in eis qͥ cadũt qti⸗ die q̊dãmodo moꝛit᷑. Nł ede tes poſſunt hic accipi qͥ ſacre ſcripture ſtudio ĩceſſanter pa ſcunt᷑. Hi inter pꝛãdẽtes ſiue edẽtes ab ipᷣo xpᷣo dño in elo quijs eiꝰaudiũt ꝓditiõem eiꝰ ſpũaleʒ.i:.oẽm diabolice frau dis aſtuciã.oẽs tẽtationũ inſi dias.q̃ merito ꝓditões intelli⸗ gẽde ſunt.qꝛ in eis aliud ex fa cliebus ꝓctõꝝ q̃ blãdicie et de lectatões eoꝝ ſunt ſimulat᷑t ex teriꝰ:⁊ aliud lõge exhibet᷑ in⸗ teriꝰ. Põt rceferri ⁊ ꝓditio t planiꝰ in ſeq̃ntibo faciemꝰ ad eas aſtucias atq; blandicias pioꝝ eruditoꝛũq; pfeſſoꝝatq; doctoꝝ qbo veterẽ hoĩem pia figendum velut â buſdã vᷣtu⸗ quada ꝓditõe capiũt:et cruc tũ carniſicibo tradũt. Hec pp⸗/ ditio a xpᷣo dño idcirco pꝛedi cta eſt vt plane intelligas ad xp̃i magiſteriũ ⁊ doctrinaʒ ꝑ tinere iſtã piã ⁊ ſapientiſſimãä 8. 0 veteris homiĩs capiedi aſtu uibo nutrit: auget᷑: etroboꝛat᷑ ciam:eamq; de ei magiſterio 15,Qö v̈ 8e edenti ba illis dicit) Inſinuat chꝛi⸗ ateuel diooye lragitu lapte eam niice pcino⸗ etcömn lionei ponali lurſed pturey Pane guoc ldp neos! ſuppe foho nop' cesca ter po yaſri facent ſtanie Bel fuhtd⸗ luuse erlot hdo güent ftoin mügi Folium Xxum luet et reuelatione pceſſiſſe. Amẽ em̃ vel mẽbꝛo vel vi vel cogi unr ch⸗ dico vobis qꝛ vnus veſtꝝ me tatõe vel affectiõe vł in bonũ ann ſu traditurus eſt) Neſtꝝ qͥ noĩe vel in malũ ſi pꝓdimur. Unũ neci/ diſciploꝝ cẽſemini q in eadeʒ em̃ eſt ꝓpter qð maxime malo adi mẽſa mecũ rcũbitad lr̃az Et cõſeniimꝰ vel a malo ipſo reſi Nteſuun miſtice etiam ↄgruit hoꝛrẽda limus.QOõð v ſequit (Et cõ/ itan ꝓditio diſcipuli in magiſtruʒ triſtati vniuerſi cepunt ſingu Dkas et cõmeſalis in dũm. Pꝛodi⸗ li dicere Nunqd ego ſũ dñe) hiſee tionẽ iſtã imitant᷑ nõ ſolũ qͥ te Moꝛalr nos iſtruit vt vel öYi pn proaliter dei bñficijs paſcun vnũ ꝓditoꝛẽ inter nos babe leale ktur ſed etiã qͥ vel in mẽſa ſcri/ re moleſtiſſime feramꝰ. In H onn e pture vel in meſa altarꝭ celeſti vᷣo ꝙ interrogãt (nunqd ego löcnt pane reſiciunt. Vñ de vno ſum dñe) vnũquẽq; nfoꝝ ad glice fn quoq; iſtoꝝ ↄgrue accipit᷑ il? ꝓpꝛie ↄſcĩe ſcruciniũ recurrere tortün lud ps. Dõ q edebat panes docæét ⁊ ad dei reuelationẽ ſi⸗ es intll meos magnitficauit ſuper me mul ne foꝛte hõ ꝓditõis iunde liudat ſupplantationẽ. Et illud. Tu ꝑ imitatiõeʒ ac cõſenſum aut cece bvo hõ vnanimis duc neus ? tolerantiã rei ſinus. Suꝑ j R notꝰmeus qͥ ſimul mecũ dul/ ſpecialiter xpᷣs dñs interroga ces capiebas cibos. Signã dus eſt ꝑ quẽ vbi ſcrutiniu, hban ter vo dicit᷑ ad diſciplos(vnꝰ ꝓpꝛie ↄſcie nõ ſufficit ꝓditio/ en veſtrũ) qꝛ pctã moꝛtalia ĩ ſar/ nes noſtras in deum plerũq; Gdlan racenis pctã tm̃ ſunt In chꝛi cognoſcimꝰ. Poteſt ⁊ dubi ſounz ſtianis o ꝓditõnis crimina. tatio diſciploꝝ ad ea mala re ingi Bellũ em̃ qð peccãdo infe/ ferri q̃ ſe bona eſſe quadã bo “ runt deo noiĩe xpᷣiani diſcipu ni ſilitudine mẽtiunt᷑ vl econ ſien latus opiunt et ↄuerſatõis ex uerſo. In ipſis em̃ cogitatio heß terioꝛis fuco coloꝛãt. Illi o nibo nris has reſpõſiones ab 1 bello aꝑto deũ impugnant. ipſis bonis ⁊ malis plerunq; n 6 Moꝛalr vᷣo eo mõ ꝓſequẽ/ audimus. Qð vo rñdit Oñs. lgenn uu erit q incepimꝰ. VUnũ em̃ (Qui intingit mecũ manũ in nngn eoꝝ q̃ diſcipłatui et imꝑio no parapſide:hic me tradet) Ju gnſimi ſtro iure ſubdita ſunt: ⁊ in bo xta lram:qͥ familiariꝰ mecum ieli ſi⸗ ANl nũ et ĩ malũ ſe nos ꝓdit: vno comedit, In q maxie ꝓditio/ nis moꝛaliter ſacerdotes no⸗ tant᷑ qͥ in ſacro calice q̊dãmõ manũ cũ dño intingũt:qͥꝝ p/ ditionẽ furtũ ⁊ cupiditatẽ iu⸗ das figurauit.et ꝓditioſã etiã in ſacra mẽſa cũ dño familia/ ritatẽ. Signãter aut ðꝛ (qͥ in tingit) Tales em̃ ſacerdotes manꝰ ſuas qdãmodo xpᷣi ſan guine cruentant ⁊ polluũt q̃̊s in eodẽ lauare debuerãt. Po teſt et hoc referri ad illa vicia que nobis familiariſſuma ſũt S „* 3. P cos qͥa oĩa q̃cũqʒ audiuia pa tre meo nota feci vobis. Itez Johes pᷣme canonice ſecũdo Vnctio eius docet vos de o= bus.icharltaſ. Jpa charitas eſt q̃ maxime oẽ qð deo in no bis inimicat᷑ ↄgnoſcimꝰ et ea oẽm dei ꝓditionẽ velut ex dei reſpõſo ⁊ reuelatiõe ⁊ ĩ nobis 2 ĩ aliis dephẽdimꝰ. Admo nent᷑ etiã h̊ cõfeſſoꝛes moꝛali atq; doctoꝛes oĩmoda famili aritate ſe ingerere penitẽtibo ſcho 40. Noes raſt dolen bris test ſeali: ſereſ vel qᷓ impꝛobiſſime in noſtris ↄfitẽtibo ⁊ in eadẽ ꝑpapſide m o opibo ſe ingerũt. Illa em̃ qͥdã nũ cũ eis intingere.qð qdem ol modo nobiſcũ manꝰ q̃ſi in oĩ charitatis eſt ꝓpꝛiũ ⁊ pietaltitis une vyy ꝛaſe vᷣtutũ mittũt:duʒ in om̃i Pietas em̃ in eadẽ parapſide ns odpe bono ſe imiſcere ↄtẽdunt ſemꝑ cum eo cui miſcet᷑ come feob IZjlẽ ſe exhibet:qͥbuſdã inanis dit dũ eiꝰ miſerie ꝑtẽ ſibi ꝑ cõ itt glia: q buſdã vo cupiditas: qᷓ paſſiõeʒ aſſumit Cingere qͥp in oibo bonis oꝑibo noſtris ſe pe alienũ coloꝛẽ aſſumere elt: uu ingerũt. Oõð aũt Johes ſcri- quod maxime charitas ⁊ pie Aekektii bit in. xiij. (qꝛ diſcipulus quẽ tas faciũt. Vñ ülud dictũ eet yb diligebat ieſus interrogabat ad Ro. xij. Gaudete cuz gau⸗ e eũ Gna eſſet qui traderet euʒ) dẽtib flete cũ flentibꝰ. Quia eoſipſo qꝙꝙ ibi dicit: diſcipulus ergo in allena felicitate et mi⸗ ille quẽ diligebat Jeſus inter ſeria velut in cõi ꝑpapſidema virtutes charitat ſignat: quã nus ſuas charitas ? pietas i marxime diligit domin? ieſus tingũt q̃ maxie pfeſi oꝛibo fru⸗ ſchan Pppter quã ⁊ceteraſ diligit atq; ctuoſe ſunt.Vl ſpecialr ad il —AN remunerat Hec eſt que auda la graʒ retert. a ſanctl docto cter dum interrogat ⁊ famili/ res diſcipuł ꝓut vniuſculul⸗ mla Arliter. VUndeipe met dicit in q; ſtatus aut in tirmugs e 50 pe pv. Johis,. Aos aut dixi ami ſcit ſepſos co vemat ſich de ditet bis S lceſecido vosdeei lichunns deoindn n'ae Aurarde tlnobs Ar nant Gs funt MMict: pſigennn oqden zmpſ lckcönn Z Gmnereck otp iai cge .. O ſcen, naldech H Frolium res ⁊ ↄfeſſoꝛes cõſequunt᷑ ef fectũ:niſi in eadẽ ꝑapſide mi/ ſerie ſcʒ aut infirmitat ꝑ cha ritatẽ ⁊ pietatẽ familiariſſimã nus ſuas cum ipf auditoꝛib⸗ aut ofitẽtibo itigere ſciãt. Vel intingere.i,per huilitate intin ctas demõſtrare. VUl intinge re ꝑ hũane ĩſirmitatis ⁊ fragi tib agnoſcere. ¶Et filiꝰ hoĩs pũana nõ degenerãs in iumẽ tinã ? bꝛutalẽ hebetudineʒ ac elſt:quaſi p viaz mãdatoꝝ. vel ad reglaz ſcnpture nõ pniti- herere/ vl alligari deſideriox op edü vt ſ funteul volup atiq; vilco p. Jde v ve oul facisdi vt ſo pꝛie bꝛutoꝝ eſt. Oð aüt dicit ſeipo dicit aplus in. ij. pꝛime ad Coꝝ. Oiba oĩia factus ſuʒ vt oẽs ſaluos facerẽ. Si eniʒ vt ait eunuchꝰ vis me fallere dolendũ eſt. Et Gregoꝛi/ In inare ſe debet qͥ vult exire ia cente. Hõ aliter igit᷑ pie et ſa⸗ lubꝛis ꝓditõis ſtatim docto/ q; pie ↄfoꝛmitat cõioneʒ:ma litat is exꝑſẽtiã ſiles ſe peccã/ vagdit ſicut ſcptũ eſt de eo) ¶i cet iuxta litterã intelligat᷑ bis p ver bis filiꝰ hoĩs implere ea ꝗ de eo ſchta ſunt. MWoꝛalr tũ q̊ filiꝰ hoĩs eſt,.i.a natura ipſa (Siẽ ſcriptũ eſt eoad xpᷣm dum ſicrefert. Sicut ſchtu; eſt de eo ꝙ ambulaturett ad vnũquẽq; nr̃m. Sicut ſcpᷣtũ eſt de eo qliter ambulare de⸗ beret ſubaudiendũ eſt.De ü⸗ lo eniʒ ðꝛ Exultauit vt gigas ad curredã viã ſuã. de vnoqʒ noſtrũ in bᷣmo pᷣme canonice Johis Qui dicit ſe in ilo ma nere:debet ſicut ille ambula/ uit ⁊ ie ambulare.( Ve autẽ holĩ illi ꝑ quẽ filius hoĩs tra det)ꝑ quẽ.i.cuiꝰ miniſterio.⁊ hoc iuxta pᷣcedẽtẽ duplicẽ ex/ poſitionẽ planũ ẽ de xpᷣo dño de vnoqq; nr̃m. ꝓpꝛio em̃ mi/ niſterio vnuſquiſc; noſtxy aſe ipſo tradit᷑ dum ſpõte pctõ ſe tradit.vł dũ falſo ſibi pcti vo luptate ⁊ ꝓditõſe blãdit᷑ VUtł moꝛalr. Ve aũt hoĩ illi ꝑ quẽ fisho,tradet᷑:illð ĩ nobᷣ pᷣcipue uniẽqũ gladio ⁊ doloꝛe peni tudis ĩſinuat ꝙ maxie viaʒ in nob aꝑuit diabolo cui? miſte rio maxie ĩ pctm̃ traditi ſumꝰ v̈bi gr̃a Si ꝑ aureſ traditi ſu mꝰ diabolo audiẽdo ſãguinẽ vel nrm vl alienum aures ab hmõi auditu ſuſpẽdẽdi ⁊ au⸗ ditu vᷣbi ðᷣi longo ⁊ tedioſo ſi opꝰ fuerit puniẽde et dãnãde miſteriũ pditiõis ĩ qᷓcũq; ꝓdi tõe nr̃a ſpũali pᷣbuit gladio di ſciplie potiſſimũ ſeriat onũ Capitulũ erat ei) iude ad litterã.vt ꝑ cõ habet excuſationem. Si oS trariũ ĩtelligat᷑.i.nõ tãtũ ma/ ad hoc reſpiciaturq Judas confeſſio interpᷣtat᷑ cui ꝓditio iſta veteris hoĩs maxie ↄgru it:nõ eſt miꝝ ſi cõfeſſio ipſa re ſpõſione ſua crimẽ ꝓdit cum ipᷣa nõ ſit niſi crimis ꝓditio ?⁊ maniſfeſtatio.ppter qð bñ re⸗ ſpõdet᷑ ei a dno(tu dixiſti)Ad lraʒ verbis tuis inſinuaſti vlł apte o tu cõfeſſio crimẽ mani lũ. Vel diabolo Em aliã glo/ ſe expoſitõem:cui iudas mini ſterium maioꝛa merẽdi ſuppli cia adhibuit. Vel ſi natꝰnon fuiſſet iudas natiuitate dege neratõis.nõ dico generatio⸗ nis aut regeneratõis q̃ natiui tate ſenes naſcimur valde.di abolus oꝛtus qͥ et veriꝰocca/ ſus ꝑ quẽ in ſenectutẽ ⁊ dein⸗ de in moꝛtẽ excidimꝰ. De hac natiuitate ſcribi᷑ Job.iij. Pe reat dies in q̃ natꝰ ſum et nox in qua dictũ eſt:cõceptꝰ ẽ hõ. et Jeremie.xx. aledicta di es in q̃ natꝰ ſum: dies in q̃ pe perit me mater mea nõ ſit be neldicta.(Rũdit autẽ iudas q; tradidit euʒ dicẽs NHunqui ego ſum rabbi) Juxta litterã ipſa reſpõſionis diſcrepantia ab innocentia ⁊ puritate alio rum ſe diſcrepare inſinuat. Moraliter vo in ipſa reſpõ ſione vel excuſatõe peccantis aliqͥd notabile ſpꝑ diligẽtiꝰ at⸗ tẽdẽtibo apparet q̃̊ ipᷣm crimẽ yel in ꝑte cõſfitetet id qð ĩ no bis potiſſimũ cuiuſcũq; pctĩ reũ fuerit nunq; in ↄſcia mũ/ dũ ea ſecreto ſcrutinio inter/ rogamus: liberã ⁊ expeditam feſtaſti. Oð aũt ſequit᷑ (Ce/ nãtibo aũt illis accepit Jeſus panem benedixit ac fregit de ditq; diſcipulis ſuis) Qiſti - ce inſinuat refectõeʒ illã errrre mã poſt quã nõ erit alia refe⸗ ctio. Moꝛaliter vo ad certa mẽ paſſiõis ꝓpperantibo:pane, celeſtẽ qͥ coꝛ homĩs cõfirmat et refectiõem ſpũaleʒ ſumẽdã eſſe docet dñs duab de cauß Ko ſqʒ ꝙ cena vocat᷑ illa refe ctio ⁊ qſi in ↄſũmatiõe veteri teſtamẽti ⁊ in veſꝑa.i.in occa ſu verli ſolis facta eſt. Qð aũt dicit᷑ (Accepit Jeſus paneʒ) coꝛpus ſq; ꝓpꝛiũ ꝓ nobis (bñ dixit) nõ ſolũ ſctificauit iuxta gloſaꝝ expoſitõem. ſed etiam vᷣtutẽ ſctificãdi dedit q̃ ſumẽ tes ſctĩficaret (einde fregit) in paſſione dũ fragi ipm vo⸗ luit (dediteq; diſciplis ſuis) qͥ Folium XVI ſoli ius habent de illo edendi Jeſus:oẽs vos ſcandalũ pa⸗/ Qui vᷣo diſcipuli dñi ſaluato tiemini ĩ me ĩ iſta nocte) Ecce ris eſſe renuunt:potius rapi⸗ q̃liter armat eos ⁊ pᷣmunit cõ unt ipᷣm ⁊ vſurpãt ſi mãduca tra ĩminentẽ tẽtationẽ. Johia re pᷣſumãt q̃ ad ſacramẽtũ al/ nes autem in.xviij.ita ſcribit. taris ptinẽt. Alibi latiꝰ expo/ (hoc) i.oꝛatõeʒ vł hymnũ (cũ ſuimꝰ. (Et hymno dicto exie dixiſſet Jeſus:egreſſus eſt cũ runt in mõtẽ oliueti/Hymnꝰ diſcipulis ſuis trãs toꝛrentes gratiarũactões poſt cenã ac/ cedron vhi erat oꝛtus in quẽ cipiunt᷑. De qb ðꝛ Edẽt pau ipſe introiuit et diſcipli eius) peres ⁊ ſaturabunt᷑ ⁊ lauda/ Herito dicit dũs ieſus (oẽs bunt dñm.Et oꝛatio illa quã vos ⁊c.. In omni qppe caſu Johes in.xvj.capᷣ.ꝓſequitur cuicũq; ex fratribo aliqͥd depe Tria illa diligẽter notãda ſũt rire deputat charitas:ſic aꝑte Refectio ſcʒ coꝛpis et ſangui/ docet aplus in.xij.ca.ſcðᷣe ad enis domini.⁊ graꝝactio ſiue Coꝝ.Quis infirmat᷑ et ego ñ hymni decãtatio. tercio exitꝰ in montẽ oliueti. Muſtice er go virt? et efficacia dnici coꝛ⸗ poꝛis ⁊ ſanguĩs hic oſtendit᷑ quo in altitudinẽ interne vn ctionis q̃ ꝑ mõtẽ oliuaꝝ acci- pit᷑ digne ſumẽtes exeunt vel aſcẽdũt. Moꝛalr vo poſt in ternã refectionẽ ⁊ ſacramẽto⸗ rũ ꝑceptionẽ:poſt laudũ diui narũ decantationẽ in cãpum certamiĩs exire noſ debere do cuit. Mons em̃ oliueti locꝰ fuit in q̊ ipe dñs Jeſus cõpꝛe H henſus fuit a pſecutoꝛibꝰ Ad radiceʒ em̃ mõ oliueti capt⸗ fuit Cõgruit aũt id qð ſequit buic expoſitõi:(ũc diclt eis infirmoꝛ. Vel miſtice in no cte iſta pꝛeſentis vite oẽs ele/ cti ſcandalũ tribulatõnis aut alioꝝ qͥ de moꝛte fratris eoꝛũ ſcandaliſant᷑ patiunt᷑. VUnde aplus in.iij.ſcdᷣe ad Thimo. Imnes Qqà pie volunt vinere in chꝛiſto pſecutionẽ patiunt᷑ Moꝛalxr vᷣ̈ ad virtutes qᷓs nomie diſcipuloꝝ ſupꝛa acce pimns referendũ eſt. In no/ cte em̃ tentatõnis et in nocte peccati oẽs virtutes ſcanda/ lum ſiue lapſuʒ patiunt᷑. ſicut dicit᷑ in ſcðõa Jacobi Qui of/ fenderit in vno factus eſt om niũ reꝰ. Eodẽ modo ꝑ cõtra rium de vicijs accipit᷑:q̃ oĩa “ Capitulum in ipſa nocte penitẽtie vł peni tudinis moꝛiunt᷑. Qðõ vo ſe quit᷑ Quia ſcriptũ eſt ꝑcutiã paſtoꝛẽ ⁊ diſoygent᷑ oues gre/ gis)ex.xiij. ʒacharie. vbi nos habemꝰpꝑcute paſtoꝛẽ ⁊ diſꝑʒ⸗/ genẽ oues:miſterio bñ cõgru ic ⁊ moꝛalitati.ſPercuſſo eniʒ q̃cunq; paſtoꝛe:i.pᷣlato moꝛte ſpũali:q moꝛs pcti eſt:diſper gunt᷑ oues ⁊lupis infernalib⸗ exponunt᷑ ꝓpter hoc maxĩe in ſidiat᷑ diabolus paſtoꝛibo ſci⸗ ens in eoꝝ ꝑcuſſiõe ſpũali to tius gregis eſſe piculũ. M0 raliter vo noĩe paſtoꝛis liber tas arbitrij deſignat:cui vᷣtu/ tes ⁊ dona velut quedam dei oues paſcẽde:nutriẽde: cuſto diedeq; a deo cõmittunt᷑ Si militer et vicia ac dyabolus hoc ſalubꝛiter ꝑcuſſa gladio v̈bo del oues diabolice.i.vi⸗ cia diſoygent. Similr ⁊ eadeʒ moꝛtaliter percuſſa velut gla dio ſuggeſtiõis aut tentatõis oues dñnice:i:virtutes ⁊ dona diſpergent. Poſtq; autẽ ſur/ rexero pᷣcedam vos in galile/ am) Juxta miſteriũ in galile/ am q̃ trãſmigratio facta inter pꝛetat᷑ electos pᷣcedit dñs Je ſus qui eis ducem ⁊ exemplũ faciende de hoc mundo ad . celum tranſmigratõnis ſe eis exhibuit. Congruit autẽ illis et paſtoꝛibo ſiue pᷣlatis vt poſt qᷓ; ſurrexerint a moꝛte.ſ.pecca ti.vl poſtq; ſurrexerint in pᷣla tionẽ et iterum ſurrexerint in ſubiimitatẽ vite ⁊ eminentiaʒ quia nõ ſolũ ſurgere in pꝛela tionẽ debent:ſed etiam reſur⸗ gere in vite eminentiã:pꝛece/ dant ſubditos ſuos ducatu ?⁊ exemplo:vel pᷣeminẽtia in ga lileam.i.in tranſmigrationẽ qᷓ intelligit mũdi deſertio vl cõ tẽptus.Congruit ⁊ hoc liber tati arbitrij:vt poſtq; a moꝛte pcti reſurrexerint vᷣtutes: pᷣce „ dat coogatione ſua nõ tm̃ vt eas ſequat᷑ adeo em̃ debet eẽö vrgere recoꝛdatõ pᷣterite moꝛ tis:adeoq; reddere ſollicitam de trãſmigratione iſta ſpũali facienda vt nõnunq; eas ſua ſollicitudine pᷣueniat. Si vxᷣo referatur ad veterem homĩeʒ ⁊ hoc congruit.vetus em̃ ho mo poſtq; a moꝛte penitentie diabolico miradlo reſurrexe⸗ rit:ipſa vicia pᷣuenit et pꝛece/ dit et in tranſmigrationẽ ma/ Sicut auis tranſmigrãs de lam anteq; tentet᷑ vl trahat᷑ ſe impingit. Uñ Pꝛouer xxvij. nido ſuo ſic vir qui relinqutt en⸗ es! co Ins niho latio ſunnn ſeni it. nore tatio Kxi lbꝛe iſit⸗ ſimn Xxri ſcit. per fum te lchta buse mus. lunt hobie bien⸗ pobie lin. humnn Sche gſees Mellis vtpoc ſpecan tinßa erintin nencia; n pece nteinnn ⸗ norte. g ßce dnN cbete te mo⸗ lclam hül 59 ſus Siſe⸗ vomie; eübo gutente nrere⸗ rece nenna/ ahuiſ. e⸗ vis de ingng locum ſuum.(Reſpondẽs au lem Petrus ait illi. Et ſi om⸗ nes ſcandaliſati fuerint in te: ego non ſcandaliſaboꝛ) Pe/ d trus typũ gerit eoꝝ qui ſe pe d trinos.i.robuſtiſſimos ſtulta temeritate per inexꝑientiã tẽ⸗ tationum atq; periculoꝛũ pᷣ⸗ ſumunt.ſed ipſa tentatio ꝙ ꝑ ſe nihil poſuit manikteſte oſte⸗ dit. Vaſa em̃ figuli ꝓbat foꝛ⸗ nax et viros receptibiles ten/ tatio tribulatiõis Ecẽixxvij Ex ipſa ergo tentatõne velut libꝛo exꝑientie ⁊ magiſtra cer tiſſima qͥd vel ſimus vel poſ/ ſimus addiſcamꝰ. VUñ Ecẽi. xxxiiij.Qui non tentatꝰeſt qͥd ſcit. Et iterũ Vir in multꝭ ex⸗ pertus cogitabit miłta. Et ite rum. Qui non eſt expertꝰpau ca recognoſcit.Et iterũ. Qui tentatꝰ non eſt qualia ſcit. Re bus ergo de nobiſipſis creda mus:non nobiſipſis. He em̃ ſunt que nunq; fallũt ſemper nobis oſtẽdũt. Edocemur et hic non ſublimius ſentire de nobis q; ð alijs. Petrus em̃ qui ſublimiꝰ de ſe qᷓ; de alijs eſtimat ipſo caſu ſuo ad recti tudinem ꝓpꝛie eſtimationis qꝗᷓ humilitas eſt reuocatus eſt. E docemur etiaʒ hic eos ma/⸗ ſo —— . . . 7 2 W kxime cõgruere pꝛincipatibus miliauerunt tentatiões ⁊ eru iuit exꝑientia.qusadmodnʒ erudiuit experientia et a teme ritate cõpeſcuere caſus ⁊ peri cula. Vnde Bꝛegoꝛius de ip ſo petro. Deus ipᷣm apoſtolo rum pꝛincipem ꝑmiſit cadere vt in ſua culpa diſceret quali ter alijs mißeri ðöberet. o raliter vᷣo P etrus typum ge⸗ rit ſpei ⁊ còfidentie: que ante tentationem de ſtatu et ꝑpſeue rantia atq; victoꝛia facile pꝛe ſumit et ſe iactat. In tribula⸗/ tione aũt nulla facilius ſuccũ bieaut deficit. Nulliꝰem̃ vir tutis inſirmitas atq; fragili⸗ tas in tribulatiõe euidentioꝛ eſt. nullius caſus facilioꝛ aut crebꝛioꝛ:nullius ſtatus rari/ oꝛ qᷓ; ſpei.vñ etiaʒ rariſſimos debiliſſimoſq; ſpei motꝰ ĩ eis etiã quos ꝑfectiſſimos repu/ tamꝰ nõ ſolũ in moꝛte ſed etiã ĩq̃cũq; triblatõe luenies.OQO g̊ autẽ rũdit dñs (Anteq; gallꝰ cãtat ter me negab)i.trinã ne gatoõez incipies. Olſtice vᷣo gall? cetꝰ pᷣdicatoꝝ aut pᷣdica toꝛ q cunq; ſeu pᷣlatꝰeſt, And C 2 eccleſiaſticis quos macie hbu duces exercituuʒ:illi maxime hficiendi ſunt quos belloꝛuʒ Capitulũ et in hmõi rei figuram gallo⸗ rum imagines turribo ecclia/ rũ ſupponunt᷑ AUñ Job. xx viij. Quis dedit gallo intelli⸗ gętiã. ? Pꝛouer.xxx. Unũeo PP rũ qui recte gradiunt᷑ modu latã ſuauitatẽ reſonat.añ bu⸗/ iuſmodi cantũi.doctrine vel 5pᷣdicatõis ſonũ qͥd eſt in hoĩe niſi ði negatio et illa trina.i.ꝑ fecta.vel trina ꝓpter triplicem vim cuiꝰtriplex a deo auerſio trina eiuſdem eſt dei negatio. AVel ꝓpter erroꝛẽ cogitatõnis et infectõem affectõis.⁊ ꝑuer tres dei negatiões ſunt. iuxta qð dicit᷑ in pᷣma ad Titũ Cõ fitent᷑ ſe noſce deũ:factis autẽ negãt: cũ ſint abominati affe ctoibo intellige ⁊ incredibiles cogitatõibo.ſupple ⁊ ad omne opꝰbonũ repꝛobi. ¶ Ait illi pe trus:etiã ſi opoꝛtuerit me mo ri tecum nõ te negabo) a gna temeritas ſtatim moꝛteʒ xpᷣo dño ꝓmittẽte ſtatimq; de vincẽda moꝛte pᷣſumente. qᷣa nec leuiſſime cogitatõi ſuffici mꝰqñq; reſiſtere. (Tuũc ve⸗ nit Jeſus in villaz qᷓ ðꝛ Beth ſemani) boc eſt qd Johãnes ſcribit Egreſſus ẽ ieſus trãs toꝛrentẽ cedron. Vetus ho/ „ . — — 2 . 3 mo iuxta moꝛalẽ intelligẽtiaz ſicut ſꝑ foꝛis eſt:ſic et ſo egre/ dit᷑ quẽadmodũ ⁊ nouhõ ſꝑ ingredit᷑. AUnð Hieremie.uj. ingredi nõ ceſſabis. Vñ ⁊ in iiij. Geneß dixit cayn ad abel fratrẽ ſuum. Egrediamur ſo- ras.Et eiuſdẽ xxxiiij.Egreſſa eſt Dina vt videret mulieres regionis illiꝰ. Egreſſus ergo abel occiſus eſt. egreſſa Dina oppᷣſſa eſt vi ⁊ virginitatẽ pdi dit. Sic egredi nò ceſſat vetꝰ bõ q et hõ exterioꝛ dicit: ſoꝛiſ q ꝑ viſibilia magis ac magi ſpargit᷑ (trãs toꝛrẽteʒ cedron à̊ͥ interpᷣtat᷑ triſtis meroꝛis.in quo ſignat᷑ toꝛrẽs pñtꝭ tribu/ lationis quã ꝑtrãſire ſx cõtẽé dit vetus hõ. Ecõtrario vᷣo de iuſto vel nouo ðꝛ. De toꝛ/ rente in via bibet. Nõ curat in toꝛrẽte vel moꝛari vl de eo bibere vetus bõ Egredi ã ꝑ oꝛiginẽ. trãſilit toꝛrentem ce/ dron ꝑ fugã vel odiũ tribula tionũ. Venit in villaʒ q̃ dicit Bethſemani.i.vallis pingui/ um. Hec ꝓfũditas diuitiarũ vel deliciarũ. Ad hãc venit ꝑ ꝑ appetitũ vel deſideriuʒ que tamen poti cũ vallis aridita tũ atq; defectionuʒ ſit iudicio atrẽ vocabis me ⁊ poſt me Folium xV ſpũs vallem eam pinguiũ vł ra caldeoꝝ egredimini. Et in ſcgr⸗/ pinguedinũ vetus bomo re- Apocalxviij. Exite ð illa po hoſ⸗ putat. Delitie qppe ⁊ diuitie pulus meus. Egredit᷑ ergo ꝑ mon ⁊ vanitas pñtis gloꝛie veterẽ mum per oꝛiginẽ trãſit toꝛrẽ⸗ oſtne hojeʒ paſcũt et nutriũt impin tem cedron.i.triſtis meroꝛis: Girin guant atq; delectãt vl dilatãt. toꝛrentem affectuũ qui eſt pꝛe Ach Hic eſt locus vbi cõpꝛehẽdit᷑ ſentis felicitatis toꝛrens. qui mmrt⸗ a cohoꝛte ſeu caterua vicioꝛũ et toꝛrẽs eſt: quoniã facillime Eoc et demonũ. Juxta iohãnẽ vᷣo euacuat᷑ ⁊ areſcit ⁊ triſtis me⸗ vulins oꝛtus ibi fuiſſe dicit᷑. Paradi roꝛis:⁊ hoc mðipalati ſanic nse ſus qᷣppe ⁊ oꝛtus voluptatis iudicio.vel triſtis meroꝛis af Din veter homĩs ſterquiliniũ lu⸗ fectuũ in poſteꝝ. Toꝛrentem eocl xurie ⁊ ſpinetuʒ auaricie ⁊ de iſtũ tranſit:vel dum ipᷣm con Nthe ſertũ ſuꝑbie: quẽadmodũ pa temnit vel dum bꝛeuitatez eiꝰ iu ragdiſus aſinoꝝ carduetũ eſt. ⁊ et tranſitum fineq; ↄſiderat. mag o paradiſus poꝛcoꝝ volutabꝛũ conſideratõe velut ſputum ⁊ dton eeſt ſcenoſiſſimũ. In oꝛto ergo terribile abomĩat᷑ ſimul ⁊ ab- igin voluptat ⁊ in valle ginguiuʒ hoꝛret. Venit ad vallem pin o⸗ miſer peccatoꝛ compᷣhendit᷑. guiũ ſiue pinguedinũ.i.hũili .G⸗ illuc vadit vt ibi moꝛã faciat. taeis:ꝑ ſuij pſïdeſpectu. Hu⸗ Noe In ſolo toꝛrente cedron.i.tri militas vallis eſt ad quã pin eto⸗ bulatõis eſt ei refugiũ atq; ſe- guedines gratiarũ oẽs cõſlu/ dhrat cuntas ⁊ illud to ſtudijs ac unt. Merito aũt vallis pin- deeo viribus declinat.et ad locum guium aut pinguedinũ bumi tce ſue captiõis ⁊ moꝛtis toto im litas e:cui ipſa fames: ipᷣa ari nc peitu pcipitioq; feſtinat. Ad ditas:ipſa penuria:ipſa pau- ſonla penitenteʒ ᷣo aptatur. Peni/ pertas:ſpũalis pinguedo eſt. dicl tens em eoipſo ꝙ penitẽs de De his em̃ oĩby paſcitur ⁊ im ſngn⸗ cruce: ſepulcro:pfundoq; pec pinguat᷑ hũilitas. In hac ſo/ ldarid cati egredit. Vnde ⁊ dictum la venat᷑ dñs.nihil extra val/ enite eſt Abꝛae in Benef.xij. Egre lem iſtam capit.montes enim inae gere de terra ⁊ de cognatione excelſi ſuꝑbie ⁊ arrogantie re iin tua.Et in Jeremia.l. Recedi fugium ſunt ceruis.i.ſtolidiſ/ d⸗ te de medio babilonis ⁊ ð ter ſimis peccatoꝛibus:nea deo „ Capitulum capiant᷑. Interpᷣtat᷑ et gethſe⸗/ mani toꝛcular famoſe auditi/ onis. Juxta miſteriũ ergo bñ dicit᷑ chꝛiſtus dñs veniſſe in villã gethſemani.i.in villã toꝛ cularis:ĩ mũdũ ſcꝭʒ.in q̊ toꝛcu lar.i.moꝛtẽ calcauit ſolus:cuʒ illaʒz ſupꝛa oẽs alios calcaret. vt ipſe met dic.lxiij.Eſa.Toꝛ cular calcaui ſolus.Quid au tẽ vnq; fuit adeo famoſe au/ ditõis vt moꝛs eiꝰ: cuiꝰ famã pᷣclariſſimã enarrat oĩs eccle/ ſia ſctõꝝ dum victoꝛia ĩiaudi⸗ tuſq; nobilis ille triüphus q́ moꝛtẽ ipᷣa moꝛte moꝛtificauit et ipſo moꝛſu ſui infernũ et di abolũ ſtrangulauit. Vl ideo famoſe auditõis:qͥa ipſa moꝛ teꝓ recõciliatione generꝭ hu⸗ mani clamãs:glioſe auditus eſt. Interpᷣtat᷑ et gethſemani opꝛimẽs nomẽ hũile Nomẽ hüile nomen eſt chꝛiſtianita⸗ tis qð hũilitates ꝓfitet᷑:qð eiꝰ paſſione oppmere intẽdebãt iudei. Vnde ergo villa geth⸗ ſemani.i.oppᷣmens nomẽ hu mile locꝰ paſſiõis eius accipi tur. Moꝛaliter vᷣo penitẽtia villa gethſemani eſt. Quẽad⸗ modũ em̃ in toꝛculari cõpꝛeſ ſis vinacijs:vinuʒ expmitur. ſic depᷣſſis vinacijs peccatoꝝ vinum cõpunctõſs in penitè tia eliquat᷑. Vel melius In toꝛcularibo mũdanis vinũ efſ fluit et vinacia remanent. In hoc vᷣo toꝛculari vinacia pec catoꝝ ꝑ deſertionẽ aut cõfeſſi onem ipſoꝝ effluũt.Hoc etiä toꝛcular famoſe auditõis:nõ ſolum qꝛ in eo audit᷑ cõfeſlio et ſupplicatio penitẽtiũ.ſed q a de eo laus deo ⁊ glia ipſis an geliò vocibo reſonat in excel ſis.et hoc eſt fama laus ſcʒ et teſtimoniũ bñ iudicãtiũ Ipᷣa etiaʒ pnia eſt oppꝛimẽs nomẽz hũile:quod eſt nomẽ pctõꝛis qð et ipᷣm in eadẽ delet᷑.et no/ men ei iuſti vel iuſticie reddi᷑ cũ in ea iuſtificet᷑. Eodeʒ mõ et peccatũ toꝛcular accipi põt ſed diabolicum:in q̊ adeo mi ſer pctõꝛ cõpꝛimit᷑ vt totuʒ ex eo vinũ gr̃e effluat et effunda tur.ſolaq; ei vinacia pctõꝝ re maneãt ⁊ ſole feces. Ad villã ergo pctii.ad locuʒ vel opoꝛ tunitatẽ eiꝰ ꝑ tentatõeʒ hõ ad ducit᷑:ibiq; a carnificibo inrſer nalibo cõpꝛehẽdit᷑:que eſt co hoꝛs diabolica. Silr ⁊ pctm̃ merito opꝛimens nomẽ hu⸗ mile intelligit᷑ vt humile nõ ꝓ vile ſed ab humilitate virtute accipiat᷑. (Et dixit diſcipulilis n 1 1 pec Lctii n feſio d an ee⸗ e. li ne is, no⸗ Folliun ſuis Sedete hic donec vadã llluc ⁊ oꝛem) Juxta lr̃aʒ:ſecre ciꝰ oꝛare volebat. In q̊ Mo⸗/ ralit ſecedere docemur a tur⸗ ba tꝑe oꝛõnis.quod ⁊ ipemet docuerat in.vj. Mathei.Cx aũt aſſumpſit Petrũ et duos filios ʒzebedei.i.iacobum ⁊ io hannẽ: Moꝛalr inſinuat tri- bus virtutibo que ꝑ tres illos aplos ſignificant᷑ maxĩe cer/ tandũ:⁊ in tentatõib vł etiaʒ paſſionibo potiſſimũ inniten/ dũ. In petro quippe qꝛ petra nomẽ habet foꝛtitudo intelli/ .git᷑. In iacobo qͥ luctatoꝛ vel ſupplãtatoꝛ.patientia vlł hũili tas.qᷓ ſole habent lucandi et ſupplãtãdi hoſtis aſtũciã. In JZohanne vᷣo qͥ interpᷣtat᷑ gra intelligit᷑ charitas:q; ſola gra- tũ facit ⁊ in cõſpectu dñi gra tioſuʒ. Alijs & virtutibo q̃ſi di cendũ eſt Sedete hic:in ipſo diſcrimie paſſiõis. Vel ſede⸗ te hic.i.: fungimini vnoq̊ʒ ma giſterio ſuo ⁊ ptãte iudiciaria ſimul ⁊ regia.q̃ tria in ᷣbo ſe dedi intelligunt᷑. Sedere em eſt doctoꝝ et regum ⁊ iudicũ. q̃ tria officia vnaqueq; virtꝰ ĩ ea vi in qua ↄſtituta eſt exer⸗ cere debet: ſicut ⁊ reuera exer cet.· Maxie aũt tꝑe oꝛatiõis in oꝛdinibo ſuis ⁊ gradibus ſe dere debent virtutes.quẽad/ modũ tꝑe oꝛationis cõuentꝰ om̃es deſcribũt gradibo ſe oꝛ dinant:pſallẽdo ſcʒ et cãtãdo in ſedibo ſuis vel ſtallis ſeden tes aut ſtãtes ꝓut oꝛõni con/ gruerit. Hoc ergo nobis hic inſinuare videt᷑ cũ dicit Se dete hic donec vadam illuc ? oꝛẽ) Sic ⁊ ſacerdos cũ pau⸗ cis miniſtris ad altare oꝛatu⸗ rus accedit:cõuentu fratrũ ?Zz multitudine in ſuis ſedibo re/ manente. QOð vᷣo ſequit ( Ce⸗/ pit ↄtriſtani ⁊ meſtꝰ eſſe) illud in nobis inſinuat qꝛ ſola ini⸗ tia tẽtationũ et tribulationuʒ in xpᷣi athletis hñt triſticiam. Finis vᷣo eaꝝ leticiã. ſicut ip̃e pᷣdocuerat ĩi.xvj. Johis apo/ ſtolos dicẽs.ↄtriſtabimiĩ vos ſed triſticia vertetur in gaudi um. Incipit ̊ cõtriſtatio ĩ ele ctis ⁊ ꝓ xpᷣo certãtibet tantũ incipit. In repꝛobis vᷣo econ trario gaudiũ incipit tãtũ.tri ſticia vᷣo in eis ↄſummabitur ſed ſine ↄſũmatiõe finis. VUnñ in.vj.Luce. Ve vobis qͥ nũc ridetis:ipſe met ait.non ſoluʒ aut vt veritatẽ humanitatꝭ in ſe oſtẽderet ↄtriſtatõeʒ et me⸗ ſticiã pati voluit: Sʒ etia v t c 4 Capitulũů viam per quã alios ad ſe poſ ſe venire volebat:ipſemet pꝛe curreret:vt in paſſionibꝛ non haberent qͥd cauſarent᷑ Cum et iᷣm dñm chꝛiſtum pmũ de toꝛrente paſſionũ in via bibiſ ſe agnoſcerent. ⁊ vt ait Aug⸗ calicem paſſionis pᷣmum bi⸗ beret medicus ne ulũ abhoꝛ/ reret egrotus.(Tunc ait illis triſtis eſt aia meavſq; ad moꝛ tem) quaſi dicat:vltra moꝛtẽ nõ extendit᷑ triſticia mea: ſed in ipa moꝛte moꝛiet᷑ ⁊ finietur Vel triſtis eſt anima mea eo vſq; doloꝛe cõpaſſiõis q̃ mũ/ do cõdoleo vt moꝛtẽ ꝓ ipſo ꝑ feram. In quo quid peniten tem doceat:imo qd veraciter faciat penitẽs plane oſtendit. Debet em̃ triſt eſſe doloꝛe pe nitudinis vſq; ad moꝛtem ve teris hominis:cõtra eos qͥ vſ q; ad mutilatiõeʒ eiꝰtãtũmo/ do triſtant᷑. Hi ſunt qͥ a pctõ ſolũmodo abſtinere:nõ autẽ emẽdare volũt.quales ſũt fe⸗ neratoꝛes qͥ ab vſurꝭ nõnun/ ᷓ; abſtinent. ſed eas reſtitue/ re pꝛoꝛſus nolũt.Tales ſunt qui ⁊ veterẽ hoĩem ꝑ abſtinẽ tiã a detractõne mutilant.ſed fit: nec ſuſtinet niſi ſuſtinẽtes gures ei integras ⁊ oculos ce „ 4 ⸗ 4 N . * nec ockos ab aſpectu et explo ratiõe alienoꝝ peccatoꝝ.nec aures ab auditu detractõnis auertut. Tanta igitur debet eſſe triſticia que veterẽ homi⸗ nẽ vſq; ad moꝛtẽ ꝑcutiat. Vlł iuxta lr̃am que ibᷣm penuẽteʒ ad moꝛtẽ ꝑferendã ſi alias in dei pacẽ⁊ gram redire nõ poſ ſit inducat. ( Buſtinete hic et vigilate mecũ) iuxta litterã pondus vigiliaruʒ ⁊ triſticie. Moꝛalær vᷣ h.i.ĩ hac vita ſu ſtinere iubemur ipᷣm dñm q̃n tumcũq; grauẽ ⁊ põderoſum tẽtatõibo aut tribulatõibo aut laboꝛibus ſe exhibuerit. Iſta em̃ grauitas ⁊ põdus eius p pꝛie dicumt᷑ in ſcriptura. Vn illud. Viriliter age ⁊ cõfoꝛtet᷑ coꝛ tuum ⁊ ſuſtine dñm.Et il lud ĩ ſcdðo Ecci. Suſtinete ſu ſtentatões dei. Cõiũgere deo ⁊ ſuſtine Et iteꝝ in eodẽ De tuentes dñm ſuſtinete miſeri coꝛdiã eius.Et alibi in eodeʒ xxxiiij.dñs ſolus ſuſtinentib⸗ ſe in via vᷣitatꝭ ⁊ iuſticie. No⸗ li ꝓijcere ⁊ abijcere onus illð qꝛ non poꝛtat dñs niſi poꝛtã tes ilum vt in ludo pueroꝛũ ſe. VUnde cantat tota eccleſia teraq; membꝛa relinquũt: qñ de eo. Faſciculus mirre dile⸗ epio vlec⸗ dönis debet homn⸗ nitete is in Phoſ lehie lueri an nn um aut ns9 Ui net Etl geſun a“ Folium cus meus mihi, ꝛ de eo ſcri⸗ ptura in.ix. Amos. aen 9 lũ ſuum ſuꝑ terrã fundauit. totã eccliam. Non ſit igit᷑ ti- bi oneri dñs ⁊ nõ ꝓijcias euʒ ne dicat tibi illð Eſa.xxiij.cũ tibi ſimilibo. Vos eſtis onus ꝓijciam ꝗqppe vos. Suſtine⸗ te hic diẽ dñs me ⁊ onera vo bis impoſita. ſuſtinete etiam onera fratruʒ ſicut in.xvj.ad Balathas Alter alterius one ra poꝛtate.⁊ ſic adimplebitis legem xpᷣi. His em̃ oibo one ribus depoꝛtandis conduxit nos dñs: et ex viciſſitudine ei tenemur. VUnde ⁊ pmũ poꝛ/ tauit onera noſtra in cruce:⁊ noſipſos vt eius onus.Deq̊ legit in. xj. ath. Onus me um leue. vt ipᷣm poſtea poꝛta remus. Pꝛecio etiã eterne re muneratõis idipᷣm facienduʒ nos ↄduxit.et hoc ad totã vi am ſiue dietam. qðᷣ ↄtra illos diamus:q in ipſa via dñm ꝓ ciunt.vel qͥ ante expletã die tã vite huiꝰ pᷣciũ ab eo deuo/ nonis expetũt. Maxie auteʒ ſuſtinere iubent᷑ hic:qͥ ĩ eccle/ ſia dei columne inſtitute ſunt vt pᷣlati.⁊ hoc ipſo officio eis dicit. Quid em̃ aliud eſt dice re:ſacio te columnã in domo mea:niſi ſuſtine. Bene aũt ſe quit᷑. (Et vigilale mecũ) qꝛ ip ſi hoſtes inceſſanter vigilant. Vnde Petrus in.iiij.canoni ce ſue. Sobꝛij eſtote ⁊ vigila te qꝛ aduerſariꝰ veſter diabo lus tanq; leo rugies circũit q̃ rens quẽ deuoꝛet Et iob.xxx. Qui comedũt me:nõ doꝛmi⸗ unt.vigilate ſicut lepoꝛes aꝑ⸗ tis oculis ꝑ timoꝛẽ:⁊ ſicut leo nes aꝑtis oculis ꝑ foꝛtitudi⸗ nem. VUnde ſpõſa in Catico rũ.v. Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meũ vigilat. Bene aut ðꝛ (mecuʒ) ↄtra eos qui cum diabolo vi gilant.de q bus in.xxiiij. Job Kum aparuerit auroꝛa arbi trant᷑ vmbꝛã moꝛtꝭ.Quidam om̃ q̃ſi clauſis oculis vigilant et quaſi de ced de eis ludit di abolus.Qui qͥdem oclłos ha bent rõnis ⁊ intellectõis: aut literature.ſed eos aꝑire nolũt ad vigedũ.Oe q bo ðꝛ ĩ Eſaia xlij. Surdi audite et ceci in- tuemini ad videndũ.Et iteꝝ. q̃ multa vides nõne cuſtodi⸗ es.Et eiuſdẽ.lj.Leuate in ce⸗ lũ oculos veſtros. Et eiuſdeʒ lx. Leua in circuitu oclos tu- os ⁊ vide. Quidã aũt ecõtra rio vigilant ⁊ coꝛ eoꝝ doꝛmit Mitabiliter autẽ doꝛ mit coꝛ Capitulum quodi —.— 2* pſo neſcicte furtim ſub ſcdᷣead Coꝛinth. Cuũ em̃ inũr ripit᷑.qð gladis vicioꝝ tranſ moꝛ tũc potẽs ſum. Euigila⸗/ fodit:⁊ non ſentit. In hoc ſta tu ſunt pctõꝝ ſuoꝝ amatoꝛes oui eoꝝ vulnera non ſentiũt. Hl ſunt qͥ ↄtra deuʒ vigilant nõ cum eo. Vigilauit Sem chꝛiſtus dũs in tẽtatõibo ⁊ tri bulatõibo: vt eas et ſuſtineret et vinceret. Iſti vᷣo vigilãt vt eas effugiant:⁊ vt ꝓhibitas ſi bi delicias furentur et rapiãt aut potiꝰ vt in eis obdoꝛmiãt MHoꝛalr etiã virtutibo in tẽ tatio nibo illud idem dicendũ eſt. Sedete hic et vigilate me cũ. vt in nobis ſedeãt et vigi/ lent in ttatione:ne tũc vel ne gligẽtia laceãt vel toꝛpoꝛe doꝛ oculos aꝑire: cetere q̊ʒ q̃ in lu mine appᷣhẽſionũ ↄſiſtunt vt hoſtes ⁊ picula pᷣuideãt. Si/ militer ⁊ ſpes vt nos ad certã dum animet Imo vt de ipſo certamine ⁊ parato nobis ce re debet patiẽtia ad oꝑiẽdos nos ⁊ ꝓtegẽdos ⁊ q̃ſi cõſtrue re antemurale. Euigilare de/ bet charitas vt totã cohoꝛtez virtutũ circa ipſum ducẽ no⸗/ ſtrü xpᷣm dũm coget atq; co⸗/ oꝛdinet:⁊ denſata acie pugna re faciat. Accingi debet diſci plina q̃ſi extẽta manu vibꝛan te gladio moꝛtẽ intẽtare hoſti bus.⁊ ad hũc modũ cetere in cuſtodijs et excubijs ſuis. vt ipleat᷑ in nobis illõ Baruch itj. Stelle dederũt lumẽ in can ſtodijs ſuis. Stelle.ſ.virtutũ lumẽ dederũt:ad fugãdas te- nebꝛas vitioꝝ:nocte tẽtatõis miãt. Euigilare debet fides ⁊. (Et ꝓgreſſus puſilluʒ) Juxta Lucã in.xxij.(Auulſus eſt ab eis quantuʒ eſt iactꝰlapidis.) Miuſtice vᷣo ꝓgreſſus eꝰ expe ditio eſt ⁊ ꝓfectꝰnegocij hůa- ni generis qð in paſſiõe gerę dũ ſuſceꝑat. Hoꝛalr vo p- leſti adiutoꝛio letiſicet:de ipſa gredi nos debere docet:nõ re vicioꝛia ꝑiter ⁊ coꝛona nobiſ/ trocedere puſilanimitate.aut cũ conueniat.Sic ⁊ timoꝛ vt ſicut diximꝰ negligẽtia potiꝰ nos infra munitõem noſtraʒ cadere vel iacere.⁊ magniſicẽ imo in ipſa arce nos ſtatuat. tia animi palã hoſtib⸗ obuiaz Hec aũt eſt cogitatio nr̃e in/ irxe in oĩ tẽtatione. Vel meli firmitatis et diffidẽtia de no/ cõtra illos dicit᷑ qui oẽm ten/ biſipſis:ſicut dicit apls in.xij tationẽ quã patiunt᷑ detrimẽ Folium xXxxI1 tum leſionũ et imminutionez hoſtes. in delectatiõibo qᷓ ſunt bonoꝝ ſuoꝛum opinant᷑.⁊ eo citra cõſenſuʒ q̃ſi manibo noſ pſo q̃̊ pugnãt vl tentant᷑ ſe re tenẽt. In cõſenſu vᷣo et dein⸗ trocedere foꝛmidant. Cũ oĩs ceps nos captiuos iã tenent pugna oĩſq; tentatio cui non ad ſuam ipſoꝛũq; volũtatem ſentit᷑ ꝓfectꝰ ſit atq; ꝓgreſſio (et pcidit in faciẽ ſuã) Ad lite Vnð Job. vij. Tentatio eſt rã:genua poſuit: caput indi⸗/ vita hoĩs ſuꝑ terrã.q̃ intelligi nauit vt oꝛaret. Moꝛalr vᷣo tur vita gre.Tentari igit᷑ ẽ vi ſancti in faciẽ ꝓcidunt.i.in ea uere ſuꝑ terram.et ampliꝰ ten q̃ ante ſe ſunt cũ aplo ſe exten tari ampliꝰviuere.⁊ foꝛtiꝰ ten dunt:poſterioꝝ obliti. vt ipſe cari: foꝛtiꝰviuere.⁊ multiplici dicit i.iij.ad Phil. Vel in fa⸗ us tẽtari:multiplicius viuere ciẽ.iiin ſui cogitatõem atq; p⸗/ Quẽ ꝓfectũ ſeu pgreſſuʒ Ja ſentiã:velut ĩ faciẽ ⁊ coꝛã ocu cobus ſentiens in pᷣmo dixit. lis ſeipſos habẽtes. Repꝛobi .DOme gaudiũ exiſtimate fres: vo retro cadunt in poſterioꝛa cũ in varias tẽtatões incideri ſua.qͥ vł ꝓ tꝑalibo hũiliant᷑ vł tis. Qui ergo timet tetationẽ: ꝓ eis ſupplicãt dño.Cadũt ẽt ⁊ vitã timet:⁊ vite pfectũ.Ti in poſterioꝛa ſua qͥ in pᷣterlta me infirmitatẽ tuam. Time ⁊ petã relabunt᷑ ⁊ fracti ceruici neqͥ ſſimã volũtatẽ tuã: ne foꝛ bo moꝛiũt᷑ quẽadmodũ Hely te cadat in ↄſenſũ. Cõſide de ſacerdos i.v.pmi Regũ.ð ſel dei miſcðia qͥ ꝑ tẽtationẽ vult la retro cadẽs fractꝭ ceruicibo te vehi et pꝛogredi:nõ cadere moꝛtuꝰẽ. Sic⁊ iſti ð ſella.i.ðᷣ aut retrocedere.Dũ dicit᷑ ̃n alto bone ↄuerſatõis cadẽteſ tũ eſt iactꝰ vniꝰlapidis) Abi moꝛiũt᷑ et bũ ðꝛ(ꝓcidit ĩ faciẽ em̃ hoſtes ĩ nos iacere pñt te ſuã oꝛãs ⁊ dicẽsdocẽs oꝛõeʒ la ignita carnaliũ deſiderioꝛũ maxiĩe hũilitate fulciri et ſauo aut lapides cõminationũ qͥ/ nrabilè ⁊exaudibilẽ coꝛã ðᷣo fie bus nos ↄcutiũt et ↄfringũt: ri.vñ illo xxxv.ecẽi. Oꝛõ hũi cocutiũt timoꝛe:cõfringũt le⸗ liãtꝭ ſe nubes penetrabit ?ꝛ do ſione ſpei: deijciũt deſpatiõe. nec ꝓpinq̃t ñ ↄſolabil: ⁊ ſ di⸗ In ipſis ů deſiderijs qſi vno ſcedet donec ꝓſpiciat altiſſi 2 iactu lapidis ꝓpinqͥ ſunt nob dũs ñ elõgabit:exauditõʒiſ. HS Capitulũ Dochit etiã ⁊in hoc pius ma giſter maxiĩie hũilitate et oꝛatõ ne adiuuari certãtes et in eis potiſſimũ et ex eis eſſe victoꝛi am.Qð aũt ðꝛ (oꝛãs ⁊ dicẽs) Oꝛãs qͥ leʒ deſiderio:⁊ dicẽs voce.(Pr mi ⁊c̃.Lucas autẽ in.xxij.dicit( Poſitꝭ genibus) ↄtra illos qͥ erecti ꝑ ſupbiam oꝛare pᷣſumũt.qualis fuit ille phariſeus euangelicus de q̊ in.xviij.Luce agit. Et ↄtra il loſetiã qͥ ñ niſi altero genu fle xo ĩ oꝛõe hũiliant᷑. Hi ſnnt qͥ nõ niſi rõne pctõꝝ de ſe huili ter ſentiũt:in q̊ interiꝰ nõ niſi ſiniſtrũ genu flectunt. Debẽt em̃ ⁊ in bonis ſuis humiliter de ſe ſentire ⁊ ex eis humiliari qð eſt dextrũ genu flectere: et vident᷑ qãmodo nõ ſolũ irri dere dñm q̃ſi dimidiũ deũ eũ putantes:ſed etiã velle facere piurare, Oicit em̃ i.xlv.Eſaie In memetipo iuraui qꝛ mihi Dimiliter cumabit᷑ oẽ genu. Similiten et id qð in retributionẽ hũili tatis ⁊ obediẽtie ſue xpᷣo dño a deo pfe datũ eſt auferre co⸗ nant᷑. Ita em̃ legitur in.ij.ad Phil. Pꝛopter qð ⁊ deꝰ exal/ tauit illũ ⁊c̃. vt in noĩe ieſu oẽ genu flectat. Ipſi vᷣo non fle/ ctunt niſi vnũ genu tm̃( Pa⸗ ter mi ſi poſſibile eſt trãſeat a me calix iſte Juxta lr̃am paſ/ ſionis ⁊ moꝛtis.Cuiꝰ trãſituzʒ affectu carnis deſiderare ſeĩ⸗ ſinuat.nõ aũt pᷣciſe ⁊ abſolu/ te velle. Vel petit vt tranſeat: nõ aũt vt nõ veniat. Vel pe/ tit vt trãſeat ab ipſo.et non vt euaget᷑ vel eat in aplos. vl de ipᷣa moꝛte vt ab ipſo tranſeat: ita vt ipᷣm nõ detineat. Vl vt tranſeat q̃ſi excurſum trãſito⸗ riũ in eo faciẽdo:nõ moꝛam. In alijs em̃ poſt diſſolutöõe,z anĩe ⁊ coꝛꝑis moꝛs moꝛaʒ fa cit: coꝛꝑa ipſa putrefaciendo . et incinerãdo.i.in puluerẽ re-/ digendo. Juxta ſententiã do mini in tercio Genef̃. Donec reuertarꝭ in puluerẽ de q̊ ſum ptus es. Eſt ergo dicere(träTa⸗ ſeata me calxiſtequaſi dic⸗ ret. Imple quod ꝓmiſiſti mi- hi per Dauid dicentem. Nõ dabis ſanciũ tuũ videre coꝛ⸗ ruptionẽ.iuxta gloſaʒ: carnis putrefactionem. Quod ⁊ Pe trus in ſecundo caplo Actu⸗ um exponit de chꝛiſto doml⸗/ no:et in eo impletuʒ eſſe teſta tur. Vel iuxta miſticam ex. poſitioneʒ gloſe id eſt nõ ſub⸗ ſtantiã moꝛtꝭ trãſire petit.ſed vindictã que iudeis ꝓpter ea,z Folium xXxXII *M infligenda erat. Vt ſit iſte ſen manu dñi plenꝰ mixto:.moꝛs 5 zdd ſus(tranſeat a me calix iſte) i, em noſtra ⁊ vita illoꝝ qdam⸗ ſn iſtius vindicte.qᷓi adeo carꝰ mo do in illo mixte erãt. traſe ,· iudaico pplo: vt ⁊ nunc cecita atigii calix iſte a me ſi poſſibi ſu⸗ te infidelitatis ſpũaliter moꝛi leẽ i.iſtius vindicte.ſi poſſiodi ſen ankt᷑ iudei.⁊ tandẽ ſub Tito ⁊ le eſt inquã ſaluo beneplacito . pe veſpaſiano et helyo adriano tuo ſaluaq; luſticia. Dʒ dicit t cateruatim trucident᷑.⁊ ꝓpter aliqͥs nõne ſciebat ꝙ nõ pote kde hoc addit (ſi poſſibile eſt affe rat hoc fieri ſalua iuſticia ̊ in ſiii cri miſcðie ſue ⁊ cõpaſſionis utiliter ⁊ ſupflue et petebat et E in pplin iudaicũ expmebat di conditionẽ hmõi apponebat. cens.(tranſeat a me calix iſte]) Rñdemꝰ ꝙ nõ petebat ꝓpꝛie ⸗ Ii eſt iſtiꝰ vindicte. Per hoc ſed vtrũq; affectũ hmõt oꝛa⸗ oaum vo q5 dixit(ſi poſſibile eſt) ſal tione in ſe expᷣſſit. affectũ qdẽ icg uã voluit eſſe iuſticiãq̃ſi dice miſcdᷣie ⁊ cõpaſſiois in eo qð . ret. Ego qͥ deʒ eis ſic cõpatioꝛ dixit(trãſeat a me) Amoꝛẽ vo ich et miſereoꝛ:optãs ne eis q̊dã iuſticie in hoc ꝙ dixit (ſi poſſi ee⸗ modo calix paſſiõis mee ver bile eſt inſinuãs nobis nõ de 1do tat᷑ in toxicũ ⁊ potionẽ moꝛti/ bere eſſe euagatũ affectũ miſe ntt ferã:qͥ eſt totius egrotãtꝭ mũ ricoꝛdie.ſed limitatũ et mode un di ſaluberrimũ antidotũ. He tatũ finibo iuſticie. in qᷓ ⁊ q foꝛ ni⸗ dũ ipſaʒ moꝛtẽ ipᷣa moꝛte ab⸗ ma nobis oꝛanduʒ eſſet: aꝑte , ſoꝛbeo:ſimul et vitã iudeoꝛuʒ docuit. NHeq; em̃ qð compaſ -, ãqdãmodo deglutiã. Ita eniʒ ſio pᷣciſe affectat.neq; qð iuſti ſo vſualr dicit᷑.ulud bibi cuiꝰ pᷣ cia meritoꝝ pciſe pᷣſcribit. ſed ⸗ ciũ bibit᷑. Quia ergo nõ ſo⸗ qð obuiatio eoꝝ ⁊ oſculũ.de nis lum.xxx.argẽteis: ſed etiã pꝛe quo in pᷣs.legit. Miſcdia et e cio moꝛtis ⁊ ſpũalis et eterne veritas obuiauerũt ſibi,. iuſti u/ dñice paſſiõis caliceʒ emerũt cia et pax oſculate ſunt: ſaluo hn iudei:eius foꝛo oẽ petm̃ moꝛ vtriuiq; iure.⁊ cũ pace vtriuſ ſ tale emit᷑ recte nõ ſolũ moꝛteʒ q; ðcreuerit volẽdũ Pciſe ⁊ab nen, noſtrã:ſed etiã vitaʒ eoꝝ vno ſolute atq; a deo petẽdũ.p?ꝛo/⸗ ſob⸗ imo illo calice paſſiõis ſue bi pter qð ipſe ſtatim ſubiungit ſe bet.:⁊ hoc mõ erat calix ille in (Aerũtamen nõ ſicut ego vo ch⸗ Capitulum lo) id eſt ſicut ex affectu car⸗ nis et miſericoꝛdie cõpaſſio⸗ cta volũtate:que nec in remiſ ter ⁊ totũ obtinet qð vult cuʒ ſionem neglecta iuſticia: nec in crudelitatẽ poſtpoſita mi/ ſericoꝛdia decliat a recto. In hoc aũt qð addit(erunta/ mẽ nõ ſicut ego volo ſed ſicut tu vis)quid nobis ſp facien/ Oü ſit: qtiens volũtas nr̃a cõ tra deli volũtatẽ:aut ꝑ ſuꝑbiã ſe erigit:aut ꝑ quãcũq; ↄcupi ſcentiã ab eo declinat in deoꝛ ſum: aut ꝑ ea vicia q̃ in ſuper fluitate aut diminutione ↄſi/ ſtũt q̃ ſunt parum ⁊ nimiũ vel in dextrã vel in leuam decliat ꝗad noꝛmã et ↄfoꝛmitatẽ diuie volũtatis eã reducendũ. Il⸗ lud etiã attendendũ eſt ꝙ be? eſt vna pax ⁊ btitudo volũta tis hũane: idipᷣm ſcʒ ⁊ eodem moõ cum deo velle. Nulla em̃ eſt pena vl miſeria volũtatis hHhaane niſi ꝙ ei reſiſtit aut cõ tra eam fit.ſimilr nulla turba tio eius alia. Cum aũt diui/ ne voluntati oĩno conſoꝛmis fuerit vt ſit vna.i.vnius ꝑ oia cum ipſa:tunc ſicut nihil ad/ uerſat᷑ diuie voluntati vel re/ pugnat:ſic nihil ei aduerſabi * *. . “B * tur vel reſiſtet, Et hec eſt pax eius nihil habere ſcʒ rebellio nis vel inquietatõis. Simili ad eaʒ rectitudinẽ reducta fu erit.qm̃ totum obtinet qð de us vult eam retinere,. et hoeẽ qð totũ ⁊ ſolum vult obtine/ re in hoc ᷣbo vno ( Aerũta/ men nõ ſicut ego volo ſed ſiẽ tu vis) Hõ ſolũ vie ⁊ vite no ſtre rectitudinẽ nos docetipᷣe magiſter veritat:ſed etiã ipᷣm finem vie.i.btitudinẽ euiden ter oñdit.huiꝰexemplo ⁊ ma/ giſterio in oĩ tẽtatione vel tri/ bulatione ad ipſum nobis ex affectu dicendũ:⁊ ad mitigã⸗ das tẽtatðes ipſa virtute ver boꝛũ dñi ſaluatoꝛis: ⁊ ad im petrãdam victoꝛiã ipſo ꝓmo uente et exaudiẽte ſimł oꝛatio nẽ quã ipſe pꝛo ſe ad patrẽ fu dit nobiſq; dictauit ? nos do cuit. (Et venit ad diſciplos ſuos et inuenit eos doꝛmi⸗ entes) iuxta literam planum eſt. Aduẽtus eius ad diſcipu los aduentuʒ qᷓ nos viſitat in tribulationibus inſinuat. Et ter viſitaſſe diſcipulos doꝛ mlientes dicitur:⁊ nunc incre paſſe:nüũc vᷣo quietem eis in⸗ toer, cbclio Hinli ltaß cafu göde thoce buine⸗ erüta⸗ ſed ſ̃ Neno Ckrihe üüiön Ciden zmna/ Am/, is er igi⸗ lever din⸗ nd no ne u s do ſplos nl⸗ nun dlope ſtain et⸗ t oo doe cince do bus oꝑat᷑ demõſtrat. Pꝛimũ eſt ipſa ammonitio doctrine: ſic vt totam vitam ſuam intel ligant ⁊ videant. Secunduʒ eſt tribulatio que eſt velut ſti mulatio q̃ toꝛpentes et negli/ gẽtes excitat:iet hãc ipſa incre patione diſcipuloꝝ inſinuat. Tertiũ eſt cõſolatio qua ten⸗ tationibo et tribulatõibo vul/ neratoſ atq; fatigatos refouet ac relicit ⁊ q̃ſi eos vires reſu/ mere et reſpirare facit:et hec ẽ quies quã in medijs laboꝛib 7 doloꝛib ſuis indulget. In hoc aũt ꝙ ſo eos doꝛmientes inuenit:illud nobis inſinuat ꝙ in oĩ tentatõne vel tribula tione omies doꝛmimus:clau/ ſos hůutes oculos vt nihil pe nitus ſpũalr videamus:⁊ toꝛ poꝛe ⁊ negligentia q̊ dãmõ li⸗ gati ⁊ velut q̃dã ſomno hꝛeſſe . niſi ipſe nos excitet ſumꝰ. Co teſt ⁊ trina iſta viſitatõ ad tres vires ipſas aniaꝝ noſtraꝝ re ferri Rationalem em̃ in teta/ tatione velut in nocte q̃dã bo nis cogitatõibo illũinat. Con cupiſcibilẽ vᷣo moleſtijs vt ex citet pulſat. Iraſcibilem quo qꝙᷓ; ꝓmiſſionibus et roboꝛe ſi- Folium dulſiſſe:tria que in viſitatiõi/ mul ne cadat aut deficiat ſub fulcit atq; ſuſtẽtat. Et hoc eſt qð legitur Job. xxxiij. Hec omnia operatur deus tribus vicibus per ſingulos vt reuo cet animas eoꝛũ a coꝛruptio⸗ ne et illuminet in luce viuen⸗ tium. Miſtice etiam ad di/ ſcipulos nunc veniẽs eos vt diximus inuenit doꝛmientes cum ipſe vigilare eos pꝛece⸗ perit.et in hoc mirabile quia ipſos cuſtodes et ſpeclatoꝛes alioꝛum id eſt clericos maxi/ me inuenit in volutabꝛo diui tiarum ⁊ deliciaꝝ imerſos at q; ſopitos. Mira dementia in ipᷣo bello ⁊ tentatõe obdoꝛ mire:⁊ maxime in eis qͥ ad ex cubandum ⁊ vigilandum ſu per gregem domini conſtitu⸗/ ti ſunt:paſtoꝛes ſcilicet ⁊ pꝛe/ lati. vnde totiens viſitati et ex citati obdoꝛmire poterãt. In quo deſidia noſtra et pertina cia inter tot moꝛtis ſpiritua⸗ lis diſcrimina.et circũeunti⸗ bus nos rugientibus pꝛepa/ ratis ad eſcam. De quo legi- tur in li. Eccliaſtꝭ.Deniq; in⸗ ter gladios hoſtium in perl/ culis maris vite huius ob⸗ doꝛmire non foꝛnidamus. Capitulũ Moꝛalr vo ad virtutes boc Somnꝰ em̃ ſpũalis.i.toꝛpoꝛ referendũ eſt ad qᷓs miſer pec catoꝛ excitandas velut trina ſuijpſius efficit hoiem. Nigi viſitatiõe debet accedere:ſol⸗ lia vᷣo ſpũalis.i.ſollicitudo et ⁊ incuria impotẽteʒ ⁊ impotẽ licitãs eas ⁊ pulſans cõmina pᷣcogitatio tentationũ expedi tiõe ſupplicioꝝ: pollicitatõe pᷣ mioꝝ. Tercio ipſa cõtumelia et ignominia ſuccũbẽdi tã le/ uibo ad vincẽdũ. Qõ aũt ter cio dicit dũs (doꝛmite iã ⁊ re⸗ quieſcite) yronice dictũ iuxta lram accipi põt.Sic ⁊ vroni ce virtutibo dicendo:doꝛmite iam ⁊ reqͥ eſcite dũ gladijs ho ſtiũ.i.vicioꝝ ↄfundimini.vel qꝛ tertio motu tentatõis qͥ eſt delectatio citra ↄſenſum: vᷣtu tutes obdoꝛmiũt.Qõð aũt di cit petro (Zu nõ potuiſti vna boꝛa vigilare mecũ )iuxta ltt⸗ terã q̃ſi inſultat petro potius q; alijs.qꝛ temere ⁊ incõſulto auſu pꝛiꝰdixerat( Et ſi oẽs ſcã daliſati fuerint ego nunq; ſcã daliſaboꝛ.)Et bene dicit (nõ potuiſti vna hoꝛa) qͥa bꝛeuis eſt hoꝛa tẽtatiõis.et tẽpꝰ vniꝰ tẽtatõis vix vna hoꝛa eſt. Si llla hoꝛa cũ xpᷣo dño vigilet᷑ la trones aufugiũt.ab eis em̃ qͥ vigilãt latrones diuertũt.⁊ ſo lis doꝛmiẽtiba ĩſidiant᷑.illoſq; ſolos bonis ſuis ſpoliant.Et bene dicit( Viglilate et oꝛate) tum eũ reddit aduerſus eas. Oꝛatio vᷣo nõ ſolũ inuocatio eſt ⁊ ipetratio ſimul celeſtꝭ au xilij atq; pᷣſidij.ſed etiam cla/ moꝛ ẽ deterrẽs ⁊ diffugãs la⸗ trũculos.ſed ⁊ virtute ſua mi nuens vires hoſtium.⁊ velut vlulatꝰ turbe pugne: clangoꝛ q; tubaꝝ diſſoluẽs vires ipſo rum In q̊ manifeſte nobᷣ oſtẽ dit᷑ q; facile triiphemꝰ de ho⸗⸗ ſtib:qs ſolo clamoꝛe et vlula tu oꝛõnis in fugã vertimꝰ at- q; ꝓſternimus. Qui g in ten/ tatiõe nec clamare vis vt ho⸗ ſtem deterreas:nec celeſte in⸗ uocare auxiliũ vt vincas:qͥd aliud q; manifeſte oſtendis ꝰ te velle vinci ⁊ hoſtẽ te impu⸗ ne occidere. Hõ em̃ vt videt deum vis ſcire vel noſce ꝑicu lum tuũ.nec alios qͥ tibi ferre poſſint pᷣſidiuʒ.dũ nec añ de/ um tribulationẽ tuam ꝓnũci as.nec ante ſctõꝝ aliquẽ:vnðᷣ poſſit tibi aduenire auxilium q debebas oculos tuos leua re in montes vnde euenireti bi auxiliũ. In hoc etiaʒ te dei ccho inpot 11 tucoe erpdi. nsens⸗ hoento Achau an , gisl eſuam erelt dangen si⸗ ſoboli Neho⸗ etvie tin ginten⸗ gntbo⸗ ſckeln⸗ r ndis 1 inpu, nd ſepian plſen tüde, n gia gen ctun vse aut izeni Folium ꝓgitoꝛẽ agnoſco qͥ vides fu/ rem diabolũ in domũ eius.i. teipᷣm intraſſe.et bona eiꝰ di⸗ a diabolo ꝑ ſuggeſtionẽ coꝛaʒ poſitam.a q̃ nec ꝑ nos diuer/ tere poſſumꝰ: nec in eã tñ niſi ripere ⁊ vnũ ex filijs eius.i.te ꝓpꝛia voluntate intrare: q̃ſi ſe ipᷣm occidere,hec oĩa per oꝛa tionẽ ei negligis nüciare.QOð aũt dicit( vt nõ intretis in ten tationẽ) Intretꝭ intellige ꝑ cõ ſenſum. In illud em̃ intramꝰ in quod amoꝛe vel cõſenſu il/ labimur. Ibi ſumꝰ vbi amo/ re ðfſigimur vl tenemur. Hic igit᷑ oꝛandũ eſt vt nõ intremꝰ ſed potius foꝛis ꝑ diſſenſuʒ et reſitentiã foꝛtiter dimicemꝰ. Et ad hoc(Spũs q dem ꝓm pteeſt) q;tũ ẽ de ſe(caro aut in firma) affectiue:i.ipam ſpũs foꝛtitudinẽ et ꝓmptitudinem eneruãs ⁊ toꝛpere faciẽs Hõ em̃ ĩtrat ĩ tẽtatõeʒ.ii rẽ q̃ ei ve C lut laqueꝰ aut fouea a tẽtato/ re coꝛã ponit᷑. Naturalr eniʒ et ſponte viſa declinat ꝑicula ſed de coꝛruptione carnis q̃ſi inebꝛiatus eſt et obſcuratus. vt aut oĩno nõ videat:aut pa rũ.⁊ de eadeʒ ita infirmatꝰ vt ſemꝑ daudicet ⁊ facile coꝛru⸗ at.difficile aũt imo q;dtum ad ſe impoſſibiliter reſurgat.mi⸗ ſerabilis infirmitas: qa oꝛare nos ſemꝑ opoꝛtet vt nõ intre mus in laqueũ vel foueã nob roget auicula aut cãpa ne in- tret ĩ laqueũ aut pedicã. Poi ſet etiã intelligi ſpũs:ſpũſſan ctus.qͥ quidẽ ꝓmpteſt omia largiri.ſed caro infirma eſt.i. hõ ſpᷣe ex carne ⁊ debita inſtã tia pecere:⁊ cõgrua capacita⸗“ te reciꝑe:et debita diligẽtia re cepta ſeruare. Recte aũt oicit caro infirma:q;̃ nihi niſi rue⸗ re ꝑ ſe:niſi cedere omni pellen ti:niſi ledi ab oĩ obuianti:ni/ hil niſi deficere nouit. Huiꝰ typũ ſe gerere cayn.iiij. Geñ. manikteſte oſtẽdit: dicẽs. Ois qui inuenerit me occidet me. arnutas.i. carnales omneſ q̃ inuenit occidit.ſi em̃ pſpe⸗/ ra ipᷣos inueniũt velut in pu/ tredinẽ voluptatis aut gloꝛie eos diſſoluũt. Si aduerſa ip ſos inueniũt velut vaſa ficti⸗ lia cõterunt,aut velut paleaas eos adurũt. Aduerſa qᷓ virtu ti ↄcupiſcibili aduerſant᷑ ira-/ cundia eos vrunt.Carnẽ aũt hic carnalẽ hoĩem vel carna/ lem affectũ accipimꝰ. C alt tercio dñs Jeſus oꝛaſſe legit. aut ad ipſaʒ trinitatẽ oꝛönes Capitulum noſtras nos debere dirigere. aut tria que in nobis ſunt.ſcʒ tres vires attẽta in oꝛõne hĩe aut tria petere debere q ſũt li⸗/ beratio a malis.bona gratie 2 gloꝛie. aut dei gliam: ⁊ ſalu/ tem ꝓpꝛiã:ſalutẽq; pximoꝝ pe tẽda eſſe a nobis ſignat. Vel tria illa qᷓ oꝛationẽ potiſſimũ cõmẽdant ⁊ exauditõe dignã efficiũt ſic nob inſinuat. Hec aut ſunt vt ſit deſide rio obti/ grauant ocli lögitudine vigi liaꝝ.vñ.defecerunt oculi mei dũ ſpero in deũ meũ. Bꝛauã tur ſumo noxiaꝝ cogitationũ Bꝛauant᷑ lõga lucis abſentia ſicut aparet in his qͥ lõgo tẽ/ poꝛe in obſcuris carceribo de tenti ſunt. Exeũtes em̃ de car ceribo luceʒ qua diu caruerũt ferre nõ poſſũt.Gꝛauant᷑ ⁊ lu cis vehemẽtia:ſicut apparetĩ aſpiciẽtibo ſolẽ Gꝛauant᷑ etiaʒ nendi qð petit᷑ feruida.et ſpe ne videãt.i:phibent᷑ interpo/ impetrãdi audax et fida.⁊ hu ſito velamie. Intpoſito quẽ/ militate petendi deuota. QOð admodũ ſolliciti terrenoꝛũ: q aũt dicit᷑ qꝛ (Oꝛauit tercio eũ hanc ſollicitudinẽ hñt in onꝰ dem ſermonẽ) nõ eſſe nugato ſine affectu.Terrena em̃ iter riã vel faſtidioſam eiuſdẽ oꝛa poſita hñt hmõi hoĩes ſibi et tiõis repetitionẽ coꝛã deo no vero ſoli qũq;:⁊ eis illũ intue bis inſinuat. Ne verearis igi ri ꝓhibet᷑. Velatos aũt ocu⸗/ tur eandẽ oꝛatõem crebꝛo re los habẽt qͥ vicia oculis intel petere.ne foꝛtaſſe ði auribus lectus et affectus adherentia faſtidiũ pariat.aut tibi obijci atur:nugarꝭ.aut eaſdem circi nas auras. qꝛ nihil dulciꝰ in gauribus ðᷣi ſonat.,nihil ſuaui us naribus eiꝰ redolet q; oꝛa tio qualẽ diffiniuimus. Vnñ Dirigat᷑ oꝛõ mea ſicut incẽſũ in ↄſpectu tuo.Et in.v. Apo calipſis. Simb cithare ⁊ vya le plene odoꝛamentoꝝ: coꝛda ſctõꝝ oꝛãtiũ diount᷑. Bñ aũt dicit᷑ (Erãt ocli eoꝛũ grauati⸗ bñt:⁊ alligata q̃ſi velamẽ. Vi cia hec terreni affectꝰſunt hec eadẽ ⁊ velamĩa. Ipſa vᷣo terre na velut ĩterpoſita ſunt.Gꝛa⸗ uant᷑ ⁊ egritudine hoc eſt na/ turalis habitudo vel ignoꝛã/ tia.Gꝛauant᷑ ſomno bh eſt toꝛ poꝛ ⁊ ðᷣſidia:q̃ młti oclłos etiã apire ꝓhibent. Oculos aꝑire ⁊ videre nõ ſinit᷑ cui ipᷣm cogi tare moleſtũ eſt Oð grauamẽ in oĩ tentatõe ſinguli exꝑiun erig Uimei Geni Ntioni ſenti goti⸗ ide decar mwerut nirtn wi nteuz terpo⸗ que⸗ orieq non ſüite ſhie jüme ta, bünrt Folium dum aliud cogitare qᷓ; ipſum dʒð per ſuggeſtionẽ a diabolo nobis coꝛã ponit᷑:nõ ſine mo leſtia et difficultate poſſumꝰ. Sequit᷑ (Ecce appꝛopinqua uit hoꝛa) Afa plana eſt. Mo raliter vo hoꝛã tentatõis oẽm tanq; ꝓxiaʒ nos expectare de bere docet. ⁊ ꝓpter hoc ſp eſſe paratos. Vn Ecci.ij. Fili ac cedens ad ſeruitutẽ dei:pᷣpa⸗ rã aĩam tuã ad tentatõeʒ. Ja/ cula em̃:vt ait Gꝛeg. q̃ pᷣuidẽ tur minꝰledũt.Qui aũt pigri et deſides ſunt ad pᷣꝑandũ ſe vt q̃ſi in pace ſint aut lõge ſit ipſa tentatio aut tentatoꝛ.hi ſunt ꝗ tunc pᷣmũ clipeum vo lũt aſſumere:cũ iã gladio ho/ ſtili tranſfixi ſunt.tũc pᷣmum gladio ſe accingere volunt cũ iam in eis virtus ad tenendũ gladiũ ⁊ ad ꝑcutiendũ defecit Hi ſunt qͥ nolũt pugnare niſi moꝛtui. Magne demẽtic an ticipiũ vulgo anantagiũ faci unt diabolo qͥ pꝛius ſe ꝑcuti et occidi patiunt᷑ ab eo q; ar/ mis ſe induãt.: Tunc pmum rebellare aduerſus eũ volen⸗ tes:cuʒ iam victi ⁊ capti ſunt. imo cũ iã homagiuʒ fecerunt el duabo manibe:vt vulgo ðꝛ dü eas in manib eiꝰi in vo⸗ luntate eius implenda poſue runt.qͥ modus eſt faciẽdi hbo magiũ. VUſualr quippe ðꝛ in manibo eius aliqͥd poni:ĩ cu⸗ ius voluntate ponit᷑. Qui g̊ manꝰ ſuas iurta diaboli vo⸗ luntatẽ ad iniqͥtatẽ extẽdunt. eas in manus diaboli indu, bitanter ponunt.negligentes ſunt illi de qb vulgo dicit ꝗ; poſt moꝛtem parãt ſibi ſoꝛbi⸗ ciunculas:vulgo chaudel, et medicinã.cuʒ eis dicat᷑ Ecci. xviij.Ante lãguoꝛem adhibe medicinã. Hi ſunt qͥ iuſticiazʒ et allegatões poſt factũ iudi cium ⁊ latã ſententiam tm̃ pa rant.cũ eis in eodeʒ caplo di cit᷑. Ante iudiciũ para tibi iu ſticiã ⁊ ante languoꝛẽ interro ga teipᷣm. Hi ſunt qͥ poſt ſub latũ equum ſtabulũ volũt ob ſerare.vñ.Cũ iaʒ dãna feras hoſtia ſero ſeras. Qõ ſequit᷑ (Filius hoĩs tradet᷑ in manꝰ peccatoꝝ) NHon dicit.vi eum capient.ſed ſponte tradetur ⁊ ꝓdicioſe eis exponetur Pec catoꝛibus enim.id eſt demo/ nibus vel vicijs: iuxta moꝛa⸗ lem expoſitionem. ( Surgite eamus) Ad literaʒ de ſomno. (Surgite eamus obuiã pſe⸗ cutoꝛibo, in q̃ ꝙ ſpõte manib⸗ %0 2 Capitulũ cop ſe maderet: voluntarius pitudine adulterij interpella d paſſionẽ ⁊ moꝛtem accede ret.:qͥ nec ꝑſecutoꝛibo velĩ mo dico declinare voluit.ſed cõ/ ſulte ⁊ ex induſtria eis occur/ rit apꝑte oſtendit. Moꝛaliter vo In tentatõe nobis ſurgẽ/⸗ dum eſt. ſtando em̃:nõ iacen do pugnatur. Mira demẽtia ſtatim boſte irruẽte ⁊ moꝛtem intentãte ſe pſternere.hoc em̃ ſi diligentiꝰ attendat᷑ eſt ante ipᷣm cadere ſeu ſe pꝛoſternere ad ipᷣm adoꝛãdũ.Adoꝛat ſup plicãdo et inclinãdo caput.i. coꝛ.cuiꝰ inclinatio ⁊ incurua⸗ tio amoꝛ eſt vel cõſenſus.(p⸗ cidit in terrã) ? totus iacet hõ interioꝛ cũ caput.i.intellectuʒ ꝑ cogitatõeʒ terrenam habet ad terrã. Ventrẽ vᷣo:i.affeciũ ⁊2 pedes.i.oꝑa.Similr o aĩa chꝛiſtiana qᷓ ſpõſa es celoꝝ re gis ſtatim vbi coꝛruptoꝛ dia bolus ⁊ adulter aduenit ꝑ tẽ⸗ tationẽ ad te polluendã et coꝛ rumpendã:nunqͥd non te ad adulteriũ et coꝛruptionẽ tuaʒ ſtatim pꝛeparas:q te ſtatiʒ ad uit: et tu lã te ei ſuppoſuiſti per cõſenſum. Attẽde q̃nta ſit im pudẽtia libidinis tue ſpũalis q̃ntaq; facilitas foꝛnicatõnis tue.vt valde impleat᷑ in te qd dicit dñs ꝑ Jeremiã. Facili⸗ tate foꝛnicatõis ſue contami nauit terrã. ſilr etiã in.ij.eiuſ/ dem Curſoꝛ leuis explicãs vi as ſuas. Surgere debet ſpõ⸗ ſa ne paratã eaz ad turpitudi nẽ inueniat coꝛruptoꝛ.De hu iuſmodi aĩabo ðꝛ in eodẽ eiui dẽ. Oẽs q̃rẽtes eã nõ deficiet in mẽſtruis ſuis inueniẽt e‚ii. in cõcupiſcẽtijs iacẽtẽ.Sur gendũ eſt in tentatõne.qꝛ illa hoꝛa fur venit ad ꝑfoꝛanduʒ domũ vt legiẽ Mattch. xxiuij. Durgendũ inquã ad defen/ dẽdũ ſe et ſua ab homicida et fure. Surgẽdũ eſt etiã vt ab alto ꝑcutiatur diabolus:⁊ ne nos nõ tm̃ occiſioni ſed etiaʒ cõculcatõi paratos inueniat. (Eamus) Eundũ eſt nobᷣ ob uiam ipſis pctis:ad ea reꝑcu tiẽda vel ad ea declinãda. Et terraʒ ſternis vt ei ſubiaceas. ꝓpter hoc indiſticte ðꝛ (eamꝰ) Hõ em̃ põt te coꝛrumꝑe niſi Quibuſdã em̃ occurrendũ e lacentẽ ⁊ eiꝰvolũtati ꝑ cõſen/ directo ⁊ directa acie cum eis ſum ſubiacẽtẽ. Vix te ꝑ cogi/ tationẽ allocutus eſt et de tur pugnandũ. q̃lia ſunt pctã cu piditatis ⁊ auaricie.ireiiuidie er 4ftin Nönis ntego ficli⸗ ntami ireil⸗ ſtunt vt in via lõgo tꝑe quaſi ſeßeneralier oĩa illa que mo leſtiã habent. Alia vᷣo fugien da ſunt qꝛ ſola declinatõe oc/ cidunt᷑:qualis eſt foꝛnicatio. de q̃ aplus in pꝛima Coꝝ.vj. Fugite foꝛnicatõeʒ. Trãſeun dũ em̃ eſt ſtatiʒ vbi foꝛnicatio tentauerit ad alias occupatõ nes. Vel eamus ↄtra moleſti as in abiſſum celeſtis gaudij et hoc ꝑ ſpem Cõtra delicias vo in abiſſum doloꝛis.i.infer num.⁊ hoc ꝑ timoꝛẽ. He ſunt artes ⁊ reſugia in q̃̊s nobᷣ eũ/ dũ eſt in tentationibo noſtris. in eis hoſtes carcerant᷑ oẽs.i. captiuant᷑ et occidunt᷑. Inde ſoluz aduerſus hoſtes ſecure pugnamus. Vel eamꝰ cõtra illos dicit qͥ q̃libet tentatione velut repulſi retrocedũt.q̃cũ/ q; muſca eos per cogitatõem gut ꝑ motuʒ pupugerit:a ce⸗ pto itinere rectitudis ſtatĩ de ſiſtũt:et q̃ſi grauiter aut letali ter vulnerati:ſanãdis muſca/ rũ pũctionibo tãto ſtudio inſi lãguidi remaneãt.greſſus bo noꝝ opeꝝ ⁊ magnoꝛũ ad q̃ ex officio vel ꝓfeſſiõe tenent᷑ pe⸗ nitus obmittãt:neſciẽtes qꝛ ꝑ medias turbas noxiaꝝ cogi⸗ tationũ:per medios gladios duros pambulãda eſt via dei. Unð Ecãi.ix. In medio laqueoꝝ ingredieris ⁊ ſuꝑ ax ma dolentiũ trãſibis. Iſti vᷣo muſcaꝝ impetu repulſi ⁊ acu leis ſeu pũctiõibo deterriti:tẽ/⸗ poꝛa magnis virtutũ ꝓfecti- bus debita:in hmõi punctio nũ ſanatiõe expẽdere nõ eru/ beſcãt. Tũc aũt maxie ꝑam/ bulanda eſt via dei.tunc greſ ſus maxĩe accelerãdus cũ ho ſtes ꝑ tẽtatões ſe oppoſuerint. Regnũ em̃ dei vim patit᷑ ⁊ vi olenti rapiũt illud. vt legitur Matthei.xj. Illi em paſſus ſeu gꝛeſſus apud deũ ſoli gr̃a et remũeratiõe ſunt digni js vi ꝓpulſis aut ↄculcatis hoſti bus ꝑgentes ad ipſuʒ facimꝰ. Memento etlã ⁊ illud ꝙ tũc pmum de egipto iuerunt filij iſrael cũ eos coegerũt egiptij exire nullam eos moꝛã facere ſinẽtes.vt legit᷑.xij.Exo. Sic ergo ipſa tentatio tibi ſtimu/ lus imo ſtimulatio. Stimu⸗ lus em̃ moꝛtis.i.diaboli pec/ catum eſt.pme Coꝝ/xij. Jpa igitur tentatio ſtimulatio eſt. Accelera igit᷑ greſſum ꝓfectꝰ ex ſtimlo quẽadmoduʒ vides ipſos aſinos faciẽtes.vel po⸗ tius ꝑcuſſus ab hoſte ⁊ puo⸗/ Ms d 5 catus inſurge in eum ? vade buſtus ⁊ validus.qꝛ cum di/ contra eum vt eũ euicino ꝑ/ cutias.Et ſᷣm h̊ legimꝰ Sur gamus.i: inſurgamꝰ,. et eamꝰ aduerſus hoſtes. et hec eſt cãẽ (Ecce appꝛopinq̃t qui me tra det) Nec magna glia eſt ſi ꝓ· uocatꝰ hoſtẽ repcutis.ſi paſ- ſus iniuriã vindictã expetis. Ded ſi ſuſcitas leuiathan.i. ſi aduerſus te illũ puocas:p/ oꝛ illũ ꝓpuocans.ſicut legit᷑ in iij. Job. Maledicũt ei qͥ ma dicũt diei:qͥ parati ſunt ſuſci⸗ tare leuiathan. (Adhuc eo loquente ecce iudas Afa pla na eſt. Moꝛaliter Adhuc de liberãte:cõſiliante:⁊ cõſilio te pᷣparãte:et aduerſus hoſtẽ ax mante (ecce iudas)i.ecce ho ſtis ⁊ turba hoſtiuʒ. vtpote qᷣ nec plene deliberare nec ple⸗ ne nos armare ꝑmittit ſed re pentina irruptiõe ꝑuenire in ꝓuidos:⁊ impꝛouiſis iaculis inermes trãſfigere molit᷑. iðᷣo dicitur (adhuc eo loquẽte ⁊c̃) vt nunq; nimis celerem repu tes pᷣparationẽ tuaʒ:ideo etiã vävlt ſcias quãto ſtudio laboꝛat diabolus exturbare ⁊ diſſipa re cõſiliũ ſalutis.ſciens illud xxiiij. Pꝛouerbioꝝ. Vir ſapi ſpoſitiõe initur bellũ:et erit ſa lus vbi multa ↄſilia. Dimilx ſapiẽtia qᷓ; vires ⁊ vir pꝛudẽs magis q; foꝛtis. Sciens etiã qꝛ palladẽ deam eſſe belli po ete non ĩmerito fabulati ſunt. Ecõtrario vᷣo(adhuc eo lo/ quente).i,:peccatoꝛe de pecca to ipſo deliberante q̃liter iſpᷣm faciat.( Ecce iudas ⁊c.) q̃ſi ex tunc debet eſſe turba virtutũ cum ipſo duce ſuo vt ipᷣm cõ/ pᷣhendat.Tunc em̃ debiliſſi/ mus eſt ⁊ oĩno inermis.in oĩ bus em̃ que peccati ſunt ĩſir⸗ mioꝛ eſt engitatio. Et hec eſt opoꝛtunitas quã pus iudas queſiuiſſe ſignificatꝰ eſt. Hac ergo opoꝛtunitate iudã aduo ca ceterãq; virtutũ cohoꝛtem qui teipᷣm vis capere vel aliũ ſalubꝛiter.vt ante languoꝛem adhibeas medicinas.ſic dici tur.xviij.Ecci. Niſi cuʒ mala ꝑ lõgas inualuere moꝛas Ju das in hoc loco rõne ſceleris id eſt ꝓditõis: diabolum ⁊ vi ciũ quo tentat ſigniſicat.Attẽ de aũt quia dux cohoꝛtis p⸗ ditoꝛ eſt. Cohoꝛs em̃ vicioꝛũ niſi per ꝓditoꝛem nihil poteſt ens ſoꝛtis ẽ et vir doctus ro/ in nos. VUnõð in pᷣmo Actuũ dicit Petrꝰ. Quia iudas dux du 2 „ m adducit. Attede aũt 2 eoꝝ fuit qͥ cõpꝛehẽderũt ieſuʒ ſit cohoꝛs iſta qᷓ venit cũ gla- Pꝛoditio illa duobo facta eſt dijs ⁊ fuſtib. Juxta Johanẽ modis Salutatõe ſcʒ ⁊ oſcu lo. Oſculat᷑ peccatoꝛẽ diabo/ lus dum os ſuñ oꝛi eius blã⸗ diendo ↄiungit. Os diaboli Eiſpᷣm qð ↄcupiſcit᷑ illo etem̃ nos abſoꝛbet ⁊ deuoꝛat. Os noſtrũ intellectus eſt. Os er⸗ go ſuum oꝛi pctõꝛis ↄiungit: dü pcupituʒ ip̃m ĩtellectui ei P cogitatõem iũgit. Saluta⸗ ſo eius ipſa cogitatio eſt qua blaãdit᷑ dũ voluptatẽ aut alið qð cõcupiſcit᷑ ſuggerit.Quia ergo hmõi oſculo ⁊ ſalutatõe oꝛs tua ꝓdicioſe q̃rit᷑ o pec- catoꝛ:exboꝛre oſculũ diaboli. Delclina aut elide ꝓditõeʒ iſtã: ⁊ ſalutatiõi pditioſe ne credi/⸗ deris. Audes ne o anĩa xpᷣia- na:ſponſa regis celoꝝ oſcula ri adulterũ in oculis ſpõſi tui Auges ne ſalutationeʒ ab eo audire quẽ nõ dubitas eſſe 4 cõicatum. Scias oſculũ ⁊ ſa lutationẽ ꝓditioſe tm̃ poꝛrigi et offerri.hoc em̃ ſignum dat cohoꝛti vicioꝝ ⁊ ðmonũ dux vᷣo in.xviij.( Cũ laternis ⁊ fa cibus ⁊ armis) Hec eſt dia⸗ bolice ꝓceſſionis oꝛnatꝰ ⁊ a paratus. Laterne ſunt conſi⸗ lia illa carnis aut mundi qui bus de perpetrãdo pctõ:aut opoꝛtunitas: aut auxiliũ:aut alið pctĩ amminiculũ querit᷑ Laterna em̃ lucerna eſt ĩ pel⸗ le indluſa.que et ab ipſa pelle cõſeruat ne illã ventus extin guat.Lucerna iſta ſapia mũ/ di eſt vel pꝛudentia carnis in pelle carnis vel mũdi incdluſa vel cuſtodita. Mundus eniʒ et carnalitas due pelles ſunt th. ideo inquã pelles qͥa ni/ hil habẽt niſi exteriꝰ.intꝰ eniʒ vacua eſt ipſa carnalitas ſimi liter ?⁊ mũdus. VUnð ⁊ om̃es mũdani pelles tm̃ ſunt nihil habentes intus. ꝓpter quod 7 ꝑ herodẽ ⁊ herodianos mũ dus ⁊ mõani ſignt᷑ Herodes em̃ pelliceꝰvl pelłglia echero » diani pellicei vel pelle glioſi. Niſi pellis iſta lucernã hmõi cohoꝛiᷣ (Quẽcũq; oſculatꝰ fu cuſtodiret vẽtꝰeã.i.ſpũſſctũs ero ipſe eſt tenete eũ) Et ſi nõ extigueret Sʒ adðᷣo hodiepel times ipᷣm ꝓditoꝛem: time co libo hmoõi ĩcluſa ẽlucerna iſta hboꝛtem quã ſecũ ad te capien vt nullus diuie aꝑitiõis flatꝰ d 4 Capitulũ ad eam no it attingere vl pe netrare. Oanſfeſtuʒz em̃ eſt qᷣ diligentia lucerna iſta accẽda tur ⁊ cuſtodiat᷑. Yaces vᷣoſũt flãmãtia deſideria ſiue carnis ſiue ſpũs:dũmodo mala ſint. Bladij vᷣo ſunt ſpẽs concupi ſcibiles Juxta verbũ Hiero⸗/ nimi dicẽtis. Gladiꝰ flãmeus ſpecies mlłierꝭ. Simili ⁊ ſpe⸗ cies q̃ doloꝛẽ ingerũt et dolo⸗ rẽtrãſfodiũt.ſed quẽadmodũ tela melle liniunt᷑ vł gladij vt vulneri toxicũ addãt. Sic te la mellica ſunt ſpecies ↄ cupi ſcibiles, Tela v̈o fellica q̃ ſo/ lo odoꝛe et vulnere occidunt. oĩa illa ſunt q̃ doloꝛem nobis noxiũ ingerũt. VUnde vᷣba de tractionũ ⁊ adulationuʒ duo genera teloꝝ ſunt. Juxta hüc modũ dicuntur oĩa illa. Filij hoĩm dẽtes eoꝝ arma et ſagit te Et illðᷣ.ix.Hier̃. Extẽderũt linguã ſuam ſicut arcũ mẽda cij. ſagitta vulnerans lingua coꝝ.Et illðxxv. Pꝛouer. Ja culũ ⁊ gladius ⁊ ſagitta acuta homo qͥ loquit᷑ ↄtra ꝓximum falſum teſtimoniũ.⁊ hec qdẽ ſunt arma impugnatõis. Ar⸗ ma vᷣo ꝓtectionis ca hic acci pienda ſunt qbus peccata vl vicioꝝ.qꝛ et pᷣmus eſt ad ten⸗ excuſando vel defendẽdo ꝓte gimus. Fuſtes po quecũc ti moꝛẽ incutiũt. Cohoꝛs q̊ dia bolica cũ laternis carnalium mũdanoꝛũq; cõſilioꝝ:cũ faci bus flãmãtiũ maloꝝ deſideri oꝛũ que faces de pira inferna li extrahunt᷑:aut in illa foꝛna/ ce ignis infernalis accendun tur cũ armis ſpecieꝝ ↄcupiſci bilium aut ↄtrariaꝝ cũ fuſti⸗ bus terribiliũ ad capiendum miſeꝝ pctõꝛeʒ venit. ⁊ boc du ce ꝓditoꝛe.vt diximꝰ.qð poſ⸗ ſumus acciꝑe in fomitẽ ꝓpter id qð iudas ðꝛ ſcarioth:qð i/ terpᷣtat memoꝛia moꝛtis. Fo/ mes em̃ moꝛtẽ noſtrã nob in/ ceſſanter repetit et rememoꝛa tionẽ nobis illius facit. Ipſe em̃ etiã nobis poſt bapiiſmũ in q̊ vetus hõ moꝛit᷑ vt qddã memoꝛiale moꝛtis remanet. Ipᷣm etiam pctm̃ ↄcupiſcẽdi nobis q̃ſi ad rememoꝛanduʒ inceſſanter repetit.qð qdem pctm̃ vera moꝛs nĩa eſt:ſi ip/ ſũ ꝑ ↄſenſuʒ admiſerimꝰ. FYo mes iſte ꝓditoꝛ eſt qͥ ſy nobis ad delectationẽ carnalẽ offe⸗ rens blandit᷑:⁊ ſicut expoſui/ mus ſalutat ⁊ oſculat᷑. Et hie reuera eſt dux totius cohoꝛt tandũ: ⁊ tota cohoꝛs vicioꝛũ caſionaliter. Quotiẽs &̊ tẽta⸗ ris o peccatoꝛ pᷣmũ ab ipᷣo iu da tibi caueto.deinde hoꝛren dam illã ⁊ vere infernaleʒ co/ hoꝛtem circũſpice. Ex armis em̃ ⁊ facibus ad quid veniat ipſa cohoꝛs.qꝛ non niſi ad ca ptionẽ et moꝛtẽ tuã euidenter agnoſces. Mira dementia ⁊ extrema cecitas:arma ⁊ gladi os ⁊ fuſtes 4 oꝛnatu ꝓceſſio⸗ nali reciꝑe:łaces q̃ ad vrendũ accẽſe ſunt ꝓ cereis amplecti. feſtũ infernale apud te agi nõ dubites:vbi appratus iſte p ceſſiõis et oꝛnatus miniſtroꝝ cõſpicit᷑. CPoteſt ⁊ intelligi das Hoꝛalr confeſſoꝛ vl pᷣ⸗ dicatoꝛ.qꝛ ⁊ iudas ↄfeſſoꝛ in terpᷣtat᷑ aut cõfitẽs. Pꝛedica/ tio vᷣo cõfeſſio q̃dã eſt verita/ Folium xxWVII ex ipſo eſt:aut cauſalr aut oc/ ſalutatõe pᷣcedentiboa cohoꝛ te capt? fuit dñs ieſus qͥ in fa cto illo figurã expꝛeſſit penitẽ tis. Poteſt tamẽ totus ille ap plauſus ſeſtiuꝰ ⁊ dulcedo af/ fabilitatis qbus ſuſcipiẽdus eſt penitẽs in oſculo iude ⁊ ſa lutatõne intelligi.Ceci ſunt et moꝛtis ipſoꝝ penitentiũ rei ? dñice captõis quã iugiter in memoꝛia ad ipᷣaʒ ſui officij in ſtructionẽ hre deberẽt. obliti penitus ⁊ ignari qui ꝓ ſaluta tione pꝛobꝛa ⁊ maledicta:pꝛo oſculo moꝛſum penitẽtibo of⸗ ferunt vel potiꝰ inferũt. Alia qdem via ⁊ alio mõ capi po⸗ it dñs ieſus q; ſalutatiõe et oſculo.ſed in ſeipo docere vo luit ⁊ inſtruere doctoꝛes et cõ feſſoꝛes de ſalubꝛi penitentiũ captiõe. Moꝛdes o cece cõ⸗ tis ſimul ⁊ laudis.hic pmꝰ vł feſſoꝛ queʒ oſculari debebas hec pꝛima et in ſalubꝛi cõpꝛe henſiõe peccatoꝛis. Huiꝰ ſa⸗ lutatio ipſa verbi dei ꝓpoſitio Verba em̃ pᷣdicatõis vel ex/ dũ ĩ initio ei acriter impꝛope/ ras q fecit. ꝓ ſalutatõe latratũ canũ imo vlulatũ lupinũ in/ ſonas:nõ attẽdens illud vul hoꝛtatõis ſalutes ſunt.de qͥbo gare ꝓuerbiũ. quia nõ capi⸗ dicit᷑ Qui mãdat ſalutes Ja unt᷑ aues tractacijs.:Capien⸗ cob. Oſculũ vᷣo applauſus et dis auibo ſimilitudo ſonitus ↄgratulatio q̃ ac gaudere de ſui aut garritus pᷣtendit.ſic et bent penitẽti vel audiẽti. In tu verba infirmitatis ⁊ com/ q̊̃ memoꝛes eſſe debẽt pfeſſo/ paſſionis penitenti exhibe.eſ res et pᷣdicatoꝛes.qꝛ oſculo et ſigia cõfoꝛma: ⁊ figura ei vo C. r r . e Capitulum cem tuam ſi vis vt ad paratã tendiculaʒ veniat:illaqandis auibo ⁊ capiẽdis piſcibo eſcu/ la coꝛam ponit᷑ que eas attra bat.:nõ coꝛã quod eas terreat nec ibi vir tenẽs baculũ ſtatu ſtur vt eaſ abigat.Latratu ca nũ ⁊ incdlamatiõe nõ capiunt᷑ latrones:ſed potiꝰ ammonẽ/ tur vt fugiãt. Nec vlulatu lu pino oues aut agni Liberare velle latronẽ vident᷑ qui ei pᷣ/ clamauerint. Similiter ⁊ vo lucres qͥ eis tractarijs perſtre puerit. Qui em̃ iſtud faciunt quid aliud q; vt fugiãt eas in ſtruũt.et etiã terroꝛiba nõ ſolũ dad ſugiendũ adiuuant ſed ſti mulãt et abigunt. Scalones ñi debẽt eſſe ↄfeſſoꝛes fami liaritate et affabilitate pſiles pctõꝛibo.vt ſua ſilitudine eos dd ſe ⁊ circa ſe attrahãt. Pul/ li gallinaꝝ deo capiendi ſunt. et hoc ꝑ te velut ſcaloneʒ dñi. tu aũt miluũ voce et roſtro et plumis ſcʒ exterioꝛi ↄuerſatõ ne te exhibes. Recoꝛdare qͥd iudas fecerit.i,:qͥd facto ſuo ti bi faciendũ ſcriptura relique rit. Oſculari debes filiũ redi/ uiuum qͥ moꝛtuus fuerat ⁊ re uixit qð in Quce.xv.exp̃ ſſe pr èð ille celeſtis cadens ſuꝑ collus filij pᷣ gaudio te docuit de re⸗ one longind pci q̊ pegre ꝓ ectus erat reuertit᷑.qnta inur banitas imo ihũanitas quã/ q; lõga ↄſuetudine de tã lon/ ginqua et diutina pegrinatio ne reuertẽti filio affabilitatis et aggratulatõis oſculũ dene gare. Attẽde etiã ꝙ inter peni tentẽ et deuʒz ab eo tpe q̊ dixit Confiteboꝛ:pax refoꝛmata ẽ et remiſſa ei impietas peccati ſui. Pax iſta hmoõi oſculo fir manda eſt.⁊ mr̃imoniũ qð q̃ ſi deuotio in ipſa cõtritõe per cõſenſum in dei volũtatẽ faci endã ↄtraxit:eodẽ oſculo con firmandũ. Poꝛtã te debes ex hibere: nõ murũ: vt ꝑ te peni tens introeat. Aꝑta eſt ei au- la celeſtis et tu clauſum ei ad huc tenes atriũ. In ipᷣm tha/ lamũ celeſtis ſponſi admittit᷑: et tu ipſum excludis ab atrio pᷣſentis eccłie. Abſoluit eum pontifex xpᷣs dũs ⁊ tu eũ ada/ huc ligatum tenes. Saluta/ tionẽ ⁊ oſculũ debet ſequi tur ba multa cum gladijs et fuſti bus:nõ pᷣcedere.Turba mul ta iſta cetus eſt virtutũ.et oĩa per cõtrariũ pᷣcedenti expoſi/ l ere⸗ p Mnur lui⸗, on⸗ gto uns hni 9/ lunn⸗ iu fu nl Folium XXIX tioni accipimꝰ. Coteſt intelli duere donec gibboſitatem et gi turba mlta cũ gladijs ⁊ fu/ ſtrumoſitatẽ vicioꝝ depoſue/- ſtibus tota multitudo eoꝛũ qͥ rit ⁊ nec ſine ĩduitoꝛio qð vul pctã ſua modis qbuſtibet im pugnant.i.ſiue obiurgãdo ſi⸗ ue detrahẽdo. ſiue etiã impꝛo perãdo.aut eis etiam quo mi nus compleant᷑ quolibet mo do reſiſtendo. pꝛopter hoc et quanto maioꝛem turbaʒ hu/ go dicit anthoni vel trahinel lum. Silr ⁊ calciamenta qdue filio ꝓdigo pater in pedes da ri iu bet in.xv. Luce ſtricta ſũt nõ ſine hmõi induitoꝛio:pe/ des illos diffoꝛmes id eſt affe ctꝰ capere non poſſunt.Pꝛo⸗ ſuſmodi perſecutoꝛum vete/ pter quod aut larga ei calcia ris hominis circundare te.i. menta penitentiarum aptan/ veterem hominẽ tuum vide⸗ da ſunt a cõfeſſoꝛibus.aut in ris et impugnare:tanto deip duitoꝛio quo diſtrictione; il/ ſa moꝛte veteris hoĩs tui am lam penitẽtiarũ ſuſcipiant in plius ſpera de ipſa vita et ſa- ducenda ſu nit. Intelligit᷑ ctiã lute tua et gaude:ipſamq; tur mundus aut mũdi gloꝛia ſeu bam velut dei ſuccurſum cõ⸗ felicitas per iudam.et hoc eſt tra hoſtem tuum veterem ho quia per iudam poteſt intel⸗ minẽ tibi cõmiſſum cum gau ligi confeſſio laudis vel con⸗ dio ⁊ cum gratiarũactione ac feſſio illa ſimoniaca deqᷓ dici das dux eoꝝ qͥ cõpꝛehẽderũt ieſum.qꝛ ⁊ ipſe cõfeſſoꝛ ⁊ ipſa cõfeſſio que ꝑ iudã intelligũ⸗ tur:introducere debẽt turbaʒ virtutũ ad coꝛ penitẽtꝭ.et hoc ſalutatõe ⁊ oſculo quaſi indu itoꝛio veſtem ſtrictã aut calci ciamentũ. Turba em̃ virtu/ tum vna veſtis eſt nuptialis: ſed ſtricta gibboſo et defoꝛmi nefeceris ei.Similiter ⁊ ex ip ſo facto pꝛoditionis.dixit em̃ (Quemcũq; oſculatus fuero ipſe eſt tenete eum) et verum eſt de mũdo ꝙ ꝓditoꝛ eſt et ꝙ oſeulo confeſſionis et laudis om̃es eos quos ſic oſculatur pꝛodit et vicijs ac demõibus tradit. Continuus em̃ ſucceſ ſus tempoꝛaliuʒ vt ait Augu ⁊ veteri bomiĩ adeo vt eam in ſtinꝰ ſignum eſt repꝛobatioõis Ceoapitulũ eterne:et laus mundi vitupe/ ratio eſt ſi diligentius attẽdit᷑ Timendũ em̃ eſt vt ait Be/ neca ſi lauderis a turpibo qᷓ; ſi lauderis ob turpia.Caue &̊ ti bi a cõfeſſione laudis velut a ꝓditoꝛe. Caue tibi ab oſculo et amplexu mõoi velut a ſigno dato ꝓditoꝛibus:⁊ velut a ſi gho tibi ĩminẽtis crucifixio/ nis ⁊ moꝛtis infernalis.⁊ ve⸗ lut a duce cohoꝛtis vel turbe infernalis:q̃ eſt turba vicioꝛũ ac demonuz. Vana em̃ laus ſiue inanis glia dux eſt ⁊ pꝛiin ceps totiꝰ turbe vicioꝛũ ꝓpter qð ⁊ dictũ eſt in.x.Ecẽ̃i.ni/ tium oĩs pcti ſuꝑbia. Ad lite ram chꝛiſtũ dñm velut iudas oſculo tra dũt ſacerdotes quũi eum in miſſa oſculant᷑ et ſimo niace celebꝛãtes ipᷣm vẽdunt. vel cohoꝛti vicioꝝ ⁊ demonũ q̃ in eis latet qᷓntuʒ in eis eſt il lum occidendũ tradũt (Quẽ/ cunq; igitur oſculatus fuero ipſe eſt) vobis traditꝰ⁊ expo⸗ ſitus:o demones ⁊ vicia ſub/ intellige. Om̃ igit᷑ oſculũ illð tanto ſtudio tantiſq; laboꝛib⸗ et tantis ſumptibo atq; ſtipen dijs venenatis gladios etfu⸗ ſtes ⁊ moꝛtẽ oſea culũ ipm ſeq̃n tes attende. Magna et ꝑnici XxVYvy cioſiſſima cecitas in tata tur/ ba ſolum iudam poſſe videre tanta eſt turba armatoꝝ et ce citas mẽtibo:ſolus iudas ob⸗ tegit ne eã agnoſcere aut etiã videre valeãt. Vide miſer q̃a mũdus nibil alið eſt q iudas cũ cohoꝛte vel turba carniſfi/ cũ:gladios ⁊ fuſtes ad te tru⸗ cidandũ geſtãtiũ. Statim vt iudã vides turbã illã inferna lem adeſſe aduertito. Heu qt ſunt ꝑ te qͥ nõ niſi iudaʒ in to ta illa turba.i.in mũdo vidẽt. Hi ſunt qͥ ſolaʒ ↄfeſſionẽ lau dis vaniſſime vel ſolũ ꝓdito/ rem.i.familiaris vicij oſculuz ⁊ ſalutatseʒ.i.blãdicias ac de lectationẽ in mũdo ↄſpiciunt Turbã vᷣo vicioꝝ vel demo⸗ nũ a q̃ detruncant᷑ et fuſtigan tur videre nõ ſufficiũt. Recte aũt faces ⁊ laternas turba il/ la babuiſſe dicit᷑. Habet eniʒ turba illa vicioꝛum et demo/ num quibus ſe pꝛodat ⁊ ma/ nifeſtat videntibus. et non in ſolo iuda vel oſculo eius ocu los coꝛdis figẽtibus.ipſa qͥp/ pe feditas: laboꝛioſitas:ſum/ ptuoſitas: extremaq; penali/ tas vicioꝝ velut faces ⁊ later ne ſunt quibus ſpectãtes ad ſe ↄgnoſcenda illuminat. Di leu Na; gcde ciunt emno/ ttn ecte 1l/ eni mo/ ma⸗ ſon⸗ guis aũt totaʒ vniuerſitatem ſiiſtà blandientiũ ⁊ aduerſanti um diligenter attendit:turbã eſſe gladios ⁊ fuſtes geſtantẽ: nobiſq; velut iuda duce.i.di/ abolo captõem ⁊ moꝛtẽ inten tantẽ manifeſte ↄgnoſcet. At tende o xpᷣiane in qnto diſcri/ mine ⁊ inter q̃t pericla tibi vi uendũ eſt. qꝛ qcũq; oclos du xeris:nihil aliud q; iudã cum gladijs ⁊ fuſtibo tibi captiõeʒ et moꝛtẽ intẽtantibo vides Et medio laqueoꝝ ingredieris ⁊ ſuꝑ arma dolentium ambula bis. Qð aũt addit᷑a Marco in. xitij.Ouclite euʒ caute) bñ refert᷑ ad vicia:q̃ tata cautela peccãtes ad crucè ifernalẽ du cunt:vt etiã hic ipſi qͥ ducunt᷑ ignoꝛẽt. Vel ꝓpter hoc dictũ eſt iſtud.qꝛ iuxta lr̃am ideo ðꝛ (ducite eũ caute) ne turba ip/ ſum eriꝑet:ne factũ illð ſi foꝛ⸗ tein palam veniret impedire tur. Hac cautela ducunt᷑ ad crucẽ ⁊ moꝛtẽ infernalẽ:qui la tebꝛas pctõꝝ ſuoꝝ querũt. et ne innoteſcant totis ſtudijs ⁊ viribo elaboꝛant.Et hoc totũ faciũt ne impediant᷑ ab explẽ dis libidinibo ſuis. Hi ſimi⸗ ſpe ducendi ad regnũ:ducun les ſüt volẽtiby ſuſpedere ſe:qᷓ tur ad patibulũ. Similr ⁊ ni delitas iuſticiã, ſicẽ docet Gꝛe goꝛiꝰ ſuꝑ Eʒechieleʒ. Hi ſub ſpe ducendi ad regnũ:ducun . “ * — . 4 „ . DZ foꝛes caudunt ⁊ oĩa diligeter obſtruunt ⁊ obſerant ne ſoꝛte adueniat eis ſuccurſus aut pᷣ ſidiũ et ne qᷓ mõ impediat᷑ ei?ꝰ ſuſpẽdiũ. Similes etiã ſũt vi atoꝛibus qs latrones de ipſa via publica abducũt ⁊ ad ſpe lũcas ac latebꝛas ſuas vt ibi eos occidant adducũt.Cate/ bꝛe demonũ abſconſoꝛia ſunt et occultatões pctõꝝ. illuc de ducũt te infernales latrones vt ibi te occidãt ⁊ deuoꝛẽt.ſa gittant em̃ in obſcuro rectos coꝛde. et ipſi ſunt qͥ deuoꝛant pauꝑem in abſcõdito. ſicut le git᷑ in.iij. Abacuc. Exultatio ecoꝝ ſicut eius ꝗ deuoꝛat pan perẽ in abſcõdito. Verũ etii aſt ad lr̃aʒ:qm̃ turba ipſa ho⸗ minũ ꝑ pudoꝛẽ aut erubeſcẽ⸗ tiam multos eripit de mani⸗ bus demonum. Cautiſſime aũt oucunt᷑ ad infernale pati bulũ qui in ſtulticijs ſuis ſa/ piẽter ſe agere credunt.qð in eis accidit qb auaricia ꝓui⸗ dentiaʒ ſe mentit᷑. Timiditas cautelã. Remiſſio ac diſſolu/ tio animi mãſuetudinẽ.Cru/ Capitulum mij virtutum ʒelatoꝛes. ꝓpter P. dle Dalom in tces oli eſſe nimis iuſtꝰ Eſt em̃ iuſtus qui perit in iuſticia ſua Magna cautela ducunt᷑ he⸗ retici ad crucẽ infernalẽ.ſimi/ liter hipocrite. Per viã em̃ q̃ ducit ad regnũ:viã dico con/ uerſatõnis exterioꝛis ducunt᷑ oẽs peccatoꝛes ad penã infer nalẽ, quẽadmodũ canis oſtẽ ſo ſibi pane vl oſſe. ſic em̃ dia bolus oſtẽdit eis eſculã ↄcu/ piſcentie ſue: quã iugiter inſe quẽtes ꝑ moꝛtẽ in carniſicinã infernalẽ velut oues occiſio/ nis incidunt. Moꝛaliter vo pctõꝛes ſalutat dñs duʒ vᷣba ſalutis.i.ſalutarẽ echoꝛtatõeʒ eis ꝑ pᷣdicatoꝛes vł ꝑ interna viſitationeʒ loquit᷑. Oſculat᷑ dum ſigna dilectõnis illis in largitõne beneficioꝝ exhibet De his dicit cõfeſſoꝛibo (quẽ⸗ cũq; ſic oſculatꝰſuero ipſe eſt) vobis q dem ad capiẽdũ ⁊ te/ nendũ traditus (tenete eum) quẽadmoduʒ aũt q incidit in moꝛdacitate dirũpũt atq; di⸗ lacerãt:pᷣdãq; pctõꝝ deo deſi derãtiſſimã eidẽ auferũt ⁊ ad diabolũ reſugãt et toti celeſti curie tantũ gaudiuʒ auferunt oꝛganaq; ſctõꝝ angeloꝝ ab il lis tãtis tamq; iocũdis laudi bus dei ſuſpẽdũt:ſimulq; pec catoꝛi vitã atq; ſalutem.ange lis gaudiũ, deo vo laudem et gliam auferũt. In ipſos ergo pctõꝛes homicide ſunt.in de um impij.in angelos hoſtes. His eiſdẽ cõfeſſoꝛibs ⁊ platis ðꝛ (⁊ ducite caute) Nulla em fera aut piſcis aut auicula de manibo tenentis facilius effu git aut illꝗ bit᷑ q; miſera coꝛda peccãtiũ aut penitẽtiũ de ma nibo dei ⁊ de cõſilio magiſtro rũ. Nihil em̃ hũano coꝛde ſu gatiꝰ.nihil oneris ⁊ iugi ĩpa⸗ tientiꝰ.nibil ad cuſtodienduʒ ac redudendũ difficiliꝰ. De rito ergo caute eſt ducẽdũ.qͥa omne qᷣcqͥd ei occurrerit deo eripe ⁊ auferre põt. Non em̃ populus vel turba neceſſaria laqos.aut ferã q̃ incidit ĩrhe ad eũ in ſuã moꝛtẽ ⁊ ꝑniciẽ li- tia. Ipſi vo et rhetia iſtaꝝ di/ berandũ a ſcruitute ⁊ captõe uinaꝝ ꝓmiſſionũ atq; blandi dñi.qͥcqͥd ei vel ſenſu vł cogi ciaꝝ qᷓ ad capiendos pctõꝛes velut feras coꝛã expãdit dñs tatõe occurrerit illð ad ſe tra- elut! 24 dñs hit ⁊ alijs abripit.nõ eſt ape-⸗ auſteritate ſua ⁊ iracundia:et ricnda ianua carceris atq; cu gui bon⸗ nor! loc kede cſan mye in Wt Folium ſtodie.nõ eſt ei neceſſariꝰ ma⸗ gnus ac patẽs exitus:ꝑ oẽ fo ramen:ꝑ oẽm rimulã elabit᷑ ⁊ effugit. Caute igit᷑ ducẽdum eſt coꝛ humanũ.qꝛ nõ ſoluʒ a ſuis.i.a genere vel ſemĩe ſuo: qð intelligimꝰbona oꝑa ⁊ vir tutes.ſed etiã ab inimi ⁊ ho ſtibo eripit᷑ ⁊ liberat᷑ Ipſa em̃ bonag ſua ꝑ ſuꝑbiaʒ deo illud eripiũt.ſimiłr ⁊ mala ſua qñ/ q; ꝑ deſperatõeʒ. Vide& qn/ ta cautela ſit ducendus miſer pctõꝛ.cui ab ipᷣis cuſtodibus ac ductoꝛibo ſuis adeo cauen odũ eſt. Cuſtodes em̃ eius at- q; ductoꝛes: oꝑa penitẽtialia ſunt atq; virrutes:qᷓ gñq; ip/ ſum deo auferũt:dũ lnde pᷣſu mit atq; ſuꝑbit.Qð aũt ſequi tur (Oixitq; illi Jeſus:amice dad ouid veniſti) Inſinuat no bis diligẽter ac ſollicite ↄſide randũ eſſe ac diſcutiendũ ad quid iudas.iudas.i.ꝓditoꝛ.i. blandimẽtũ ipᷣm tẽtatõis ve/ niat.hoc em̃ ↄſiderato atq; pᷣ cognito nõ ſolũ a turba ſeq̃n te declinabimus.ſed etiã ipᷣm oſculũ velut moꝛſum moꝛtile rũ:velut captõis ⁊ moꝛ nobᷣ iminentis ſignũ pᷣnunciuʒ fu giemus. Quli declinat oſculũ nõ timet turbinet ſuꝑato ꝓdi toꝛe atq; repulſo:totus ſeq̃ns exercitus diſꝑgit᷑ atq; cõterit᷑ Bene ergo dicit ( Amice ad qd veniſti) ſimulãs te oſcula/ ri: ðꝛ potius moꝛdes ⁊ deuo ras.ſimulãs ingreſſum paci/ ficũ:ex oſculo blãdimenti ab ſcõdens et oꝑiens illo fuſtes: faces:⁊ gladioſ. Quis hoc at tendat in oſculo ⁊ nõ ab ipſo velut moꝛtifero moꝛſu reſili⸗ at: Quis oſculari ſerpentẽ af fectet ⁊ nõ potius ab ipᷣo moꝛ deri timẽs:refugiat oſculum: blãdimẽtũ ſqʒ tẽtatiõis:oſcu/ lũ ſerpẽtis eſt.aut veriꝰmoꝛſu ſenſualitatis ſq;: aut concupi ſcẽtie carnalis:quã btũs Au guſtinꝰ ſuꝑ oẽm ſerpẽtẽ appel lat. Vel ſerpens antiquꝰ ipſa cogitatiõe noxia alloqns no/ biſq; blãdiẽs iuxta ſuꝑioꝛem expoſitõeʒ cõgrue accipi põt. Cõſiderare ad qͥd veniat ꝓdi toꝛ:qͥd alið eſt qᷓ; ſiderare ſi nẽ aduentꝰeius.i.pcti:qͥ vtiq; moꝛs eſt.ſicut legiĩ.vj.ad Ro ma. Nũc &̊ finis illoꝝ moꝛs ẽ In quo vno ſcʒ in ↄſideratio ne finis liberatio nr̃a eſt. Añ Ecci.xxviij. ODemeto nouiſ/ ſimoꝝ.⁊ eiuſdẽ.xviij. Oemẽ to ire in die ↄſũmatõis.⁊ eiuſ dem.vij. In om̃ibo operibus Capitulů. intentionis. Ipſa em̃ tentatõ tuſs memoꝛare nouiſſima tua et in eternũ nõ peccabis. Ha bet qͥdem pctim̃ in capite.i.in initio ſui vnde ledat ⁊ vulne/ ret.ſed in fine ſuo habet ⁊ ge/ ſtat antidotũ q̃ ſanet. Habet venenũ in ſolo capite.ſed tyri acã cõtra illud habet in fine. Habet em̃ pcim̃ blãdimẽtuʒ ⁊ lllecebꝛã qua occidit in ca/ Pite. i. in initio.ſed penaʒ qua que delectatiõeʒ pciĩ ſequit᷑:ſi timoꝛẽ velut in potionem ⁊ antidotũ aſſumit᷑: totum dele cia tiõis expellit venenũ:totã q; vitã et amoꝛem pci extin/ gulit. Vñ illud Ecci. Timoꝛ Dyiñi expellit pctm̃. Silr ⁊ illð Cõſfige timoꝛe tuo carnes me g8s.:ñũcarnales ölectatões atq; ↄcupiſcẽtias. Occidi igit᷑ tm̃ volũt ⁊ nõ ſanari qͥ de capite pcti.i.blãdimento voluptatꝭ ſolo ſumũt vel comedũt.fineʒ vo attendere negligut Hi em̃ ſolũ venenũ auidiſſime hau/ riunt. tyriacã aũt exhoꝛrẽt at q; faſtidiũt. & amicũ ſudam vocat dñs.vel qꝛ talẽ ſe ſimu labat. vel qa iure ſe taleʒ exbi bere deberet:hoc dixit. Mo raliter ꝰo amicꝰ eſt ꝓditoꝛ vl tentatoꝛ omnis facii:⁊ ſi non ſanet habet in fine. Pena em̃ cibus eſt ⁊ nutrimẽtum noui hoĩs.Tentatiõibo em̃ paſcũ/ tur:nutriunt᷑: augent᷑ vᷣtutes. que ſunt mẽbꝛa noui homis. Has ergo qͥ pparat et infert: quid aliud q; dapes varias ⁊ fercula velut cocus pꝛeparat ⁊velut dapifer coꝛã ponit vir tutibo atq; miniſtrat: munera et alia bũficia nobis tentädo largit ꝓpter qð reuera amicꝰ ẽ facti:dũ ea facit que amicicie ſunt:bũſicia ſcʒ ⁊ cõmoda lar giens. Pꝛobatio em̃ dilectio nis exbibitio eſt operis.vt ait. Bꝛegoꝛiꝰ. Eſt igit᷑ amicꝰ quia bñfactoꝛ facti ſaltem: ⁊ ſi non intentõiò,. Recte euʒ amicum vocat dñs ad bñficia reſpicci ens:nõ ad intentionẽ. OGòè aut ſcribit Johãnes in.xviij. (OQuia Jeſus ſciẽs oĩa que fu tura erant ſuꝑ euʒ: pceſſit ⁊ di xit ad eos ſcʒ ad turbã q̃ con uenerat ad cõpꝛehẽdendũ eũ (Quẽ queritis Quecũq; eniz ſit intentio tẽtationũ houũn:ta men qd vicia et demones q/ rant in tentatione diligeter at tendendũ eſt. Reſpondẽet em̃ ipſa vicia ⁊ demones ipſa ve ritate nõ voce, quia noſipos querunt:nõ noſtra.et hoc eſt tentno Um dori paſei⸗ ltwte homis⸗ ainſen pure: nhann onüd mone ſentäͤdo nani amiace hodar. dlecno .Nolt, quig⸗ tſinon⸗ nan repia . ntni. gbeſu ſatrdi in düci icgo; hointe ones gaea Nacten gihene noſhos hocck Folium quod ſilli dicũt (ꝗeſum naʒa/ cans atq; pijciens:ſtatim re⸗ XXXN renum)hoc ẽ qð legit᷑ in libꝛo troꝛſum abeũt:⁊ in terraʒ.i.in Machabeox. Bellũ contra infimũ infirmitatis et impotẽ nos eſt. Sile legit᷑ i.xiiij.Ge/ tie cadũt. Noli igit᷑ fieri ſicut neſis.vbi rex ſodomoꝛũ dixit equus ⁊ mulus qͥbo nõ eſtin⸗ ad Abꝛaã.Da mihi aĩas: ce⸗ telletꝰ. Exhibe igit᷑ te eis qdᷣ tera tolle tibi. aũt dño Je es ⁊ qͥ es naturalr acꝑ gratiãẽ ſu dicente( Ego ſum. Abierũt nõ qð te facere mollunt᷑ Sci retroꝛſuʒ ⁊ ceciderũt in terrã.) Juxta lram poteſtateʒ in hoc et maieſtatẽ diuinitatis oſten dit. In hoc etiã ꝙ ad noĩatio nem ſuã ꝑſecutoꝛes ceciderũt ipſa maieſtate nomĩs deterri ti: oĩq; virtute pᷣuati:qͥd nobᷣ in noſtris tẽtatõibo facienduʒ Rſit edocuit. Pꝛimũ qꝛ noſip/ ſos ſcʒ qͥd vel qͥ ſumus mani feſtare debemus hoſtibo. Nõ oſtẽdit ſe hoĩem qͥ pulſantib⸗ vicijs beluinis:⁊ ab excellen/ tia et nobilitate ↄditõis hũa/ ne tã alienis tamq; diſcrepan cibus non ſolũ nõ ea repellit. neq; tanq; belua velut impe⸗ tu naturali ⁊ auiditate ea exci ant ⁊ exꝑiant᷑ te eſſe hoĩem.in dignatiõe ⁊ cõculcatione ſua non gloꝛient᷑ te defoꝛmaſſe in beluã bꝛutalem ex impetuoſa ↄcupiſcẽtia tua.Silr et cũ vi cia diabolica tẽtant nõ te de⸗ monẽ ꝓpꝛiũ ſcʒ eoꝝ ſeruum et habitaclim inueniant. ſed ho minẽ.i.hoſteʒ atrociſſimũ ex⸗ periant᷑ ⁊ ſentiãt.ne illud ð te dicat᷑.Hõ cũ in honoꝛe eſſet nẽ intellexit:comꝑatus eſt iu mentis inſipientibo et ſimił fa ctus eſt illis:q;tũ ad vicia di⸗ abolica ⁊ infernalia: que ſunt inuidia.ſuꝑbia.ira.et odium. Edocemur etiaʒ ⁊ illud qͥa in noĩe dñi Jeſu pᷣſcientiaq; eiꝰ pit. ſi tanch vile miſerabileq; et virtute moꝛs eſt ⁊ caſus ho coꝝ mãcipium quaſi iurate ꝓ ſtium noſtroꝛũ.pter qð in o’ꝛ feſſionis ⁊ obedientie ſubditꝰ tentatõe noſtra atq; diſcrimi officioſiſſimo famlatu atq; fe ne aduocare ãmonemur no/⸗ ſtino illa ſuſcipit. Si te igitur minare virtutẽ eius atq; pᷣſen hHoiem oſtẽderis:ea ſcʒ digni⸗ u hoſtes ferre non pñt. tate tua idigniſſima reputãs ſi nomẽ alicuiꝰſtrenui foꝛ/ et q̃ decet indignatiõe concul tiſq; bellatoꝛis nõnunq;; ad/ 6 Capitulum xXVI uerſarios eius deterret. quid faciũt: ⁊ vt vulgo dicit᷑ caudâ nobis ſperandũ eſt de nomĩe ei faciũt. Hi etiã ab anterioꝛi dñi ſaluatoꝛis. Attẽde ⁊ illud homiĩes ſunt.i.a facie ⁊ capite quia nullus eſt exercitus: nul A tergo vᷣo ⁊ cauda pecudes lus potens ⁊ nobilis qͥ nõ ba ac demones:monſtra in ocu- beat noĩs alicuiꝰ inſigniũ:cu lis dñi hoꝛrẽdiſſima. Qð ad ius acclamatõe ⁊? ſuos ad ſtre dit Johãnes in eodem caplo nue agẽdũ animet:et aduerſa ⁊ ceteri pᷣtermittũt (Bi me qᷓ rios ſe deterrere cõfidat Sic ritis ſinite hos abire iuxta li⸗ et his quoꝝ milicia eſt vita ſu terã planũ eſt. ; diſcipuloꝛũ per terraʒ atq; tentatio vt dici liberatõe; volebat. Juxtami tur Job. vij. inſignium eſt in ſteriũ vᷣo oĩm electoꝛuʒ ſolus nocatiõe acclamandũ eiſdem capi volebat:vt captõem eter Tu ſine acclamatione huiꝰ nã oẽs ſui euaderent.Solus inſignij nunq;ᷓ pſumas cũ bo moꝛ vt in eternum viuerent. ſte cõgredi:quẽadmodũ et in Solus affligi vt illi eterna fe ↄgreſſibo viſibilibo hoc diligẽ licitate gauderẽt. Moallter ter obſeruat᷑ Qð aũt ſcdᷣo di/ vo in tetatione tribulationis cit(Quẽ queritisdiligẽtie no noſipſos exponere ammone ſtre ſollicitudinis ammonitõ mur qͥ pᷣlati alioꝝ cõſtituti ſu eſt. Hoc aũt qð ſecũda reſpõ mus vt ſubditi euadãt. ſiẽ ipᷣe ſione cõpꝛebẽdi ſe p atit᷑:figu/ met dicit Johis. x. Bon?ꝰ pa⸗/ rat eos qͥ in initio tentationis ſtoꝛ aĩaʒ ſuã ponit ꝓ ouib⸗ ſu ſtrenuiter agũt:celeriter auteʒ is. Moꝛalx etiã qꝛ diſcipulo deficiũt: ſimiles bellatoꝛib⸗ rum noie virtutes ⁊ dona ſu⸗ nõ habent niſi pmũ impetuʒ periꝰ accipimus:tribulationi ſimiles etiaʒ militiba quiba ðꝛ bus nos exponere debem?ꝰ vt deeſſe anhelitꝰ. ⁊ vt vulgo ðꝛ diſcipulos hmõi ſaluemꝰ at⸗ caudazʒ ei faciũt. vulgo altine. q; ſeruemus. Oira cecatiſſi- et hac ſola de cã deſiciunt at/ maq; demẽtia ꝓ mẽbꝛis ipſi q; ſuccũbunt:cum alias ſtre⸗ us aſini vel equi ſaluãdis ꝓ⸗ nuiſſimi ſint: vic qa non poſ pꝛia mẽbꝛa exponere. maio⸗ ſunt diu tenere anhelitum. hi autẽ incompabilr ne vel leuẽ offrebeffam vulgo diclt dño ſtimulatõem aſinꝰ ipſe patiat Folium hoc ipᷣm facere. Mẽebꝛa ppa detradite fideiq; eius cuſto⸗ noui homis virtutes ⁊ dona diende atq; cõmiſſe. Pꝛo his ſunt. Equus vel aſinus caro ouibo tenet vnuſquiſq; aĩam noſtra.Quid vilius membꝛa ponere. Mira dementia aua illa ſpalia noui hoĩs ꝓ ſaluã roꝝ qui vt denariũ vel numũ dis aſini ſui.i.coꝛꝑiſ:tribo aut quatuoꝛ pilis.i.crinibo expo/ nere. Hi ſunt diabolici mar/ tires qͥ ꝓ volũtate eius facie/ da tã dira patiunt᷑. Qñq; etiã vt a leuiſſimo vẽto ſibiloq; te nui poꝛtat᷑ aſino:ꝛnouꝰ homo totꝰgladio ⁊ igni duriſſimiſq; toꝛmentis exponit᷑.qð in illis manifeſtum eſt qui timoꝛe de tractionũ et rumuſculoꝝ ma/ ledicoꝝ ne de ipſa ſcʒ honeſta le a maledicis inſultet᷑: ne q̃ſi nomẽ malũ ⁊ crimẽ pappillar die eis ĩpingat᷑ aut bona age re dimittũt:aut mala faciunt apte. potiꝰ volẽtes diabolici eſſe aperta inhoneſtate exteri us ↄſeſſoꝛes.et dira moꝛte no ui hoĩs interius martires in/ fernales:qᷓ; ꝓ dei honoꝛe et ſa lute ꝓpꝛia ſibilum aure ꝑtenu ſeruãt anias ponunt. Hi ſũt martires moniales vł obola res vulgo maaillaus:et reue⸗ ra meretrices publice ac viliſ ſime turpidinis que hoc foꝛo lepꝛoſis et ribaldis infernali⸗ bus ſe exponere nõ abhoꝛret OQð vᷣo Lucas ſcribit in. xxij (Quia videntes hi qui circa eum erant qð futurũ erat:di⸗/ xerũt ei:domine ſi ꝑcutimus in gladio) Moꝛaliter inſinu⸗ at nec gladio poteſtatis iudi⸗ ciarie:nec gladio verbi dei ꝑ/ cutiendum.niſi cum erx celeſti arbitrio pꝛoceſſerit. VUñ mi/ ſerabiles ſunt atq; miſerrimi qui cupiditatẽ ſuam aut iram aut odium ſolum interrogãt. eiuſq; nutu aut arbitrio ſolo in gladio poteſtatis iudicia/ rie ꝑcutiunt:ſolo imperio cu⸗ is tolerare. Mem̃to igit᷑ ver piditatis aut ire aut odij ex· boꝝ ducis ac pꝛincipis tui in omni tribulatõis diſcrimine. (Si me querit o tribulatio/ nes (ſinite hos abire) He ſüt oues vnicuiq; electoꝝ paſcẽ/ cõmunicantes:aut aliter pu/ nientes. Addiſcant hic dũm Jeſum a quo om̃is poteſtas eſt: vt legit᷑ ad Roma.xiij.ſo⸗ lü eſſe ĩterrogãdũ ſolũq; ĩ ꝑte Capitulũ ſſta conſulendũ. eiuſq; ſolius nutu 2 arbitrio ferlendu. dẽ eſt ⁊ de gladio verbi dei faciẽ dum. Vñ et ipſe coꝛam pila⸗ to ⁊ herodeĩ xix. Johãnis,et xxiij.Luce:tacuit.⁊ aplos qñ q; tacere iuſſit in. vij. Dath. dicẽs. Nolite ſanctũ dare ca niby ⁊c̃. De hoc in.v. Amos. In the illo vir pꝛudens tace⸗ bit qꝛ tepus malũ eſt.De hoc Ecẽs.iij. Tempꝰ tacendi ⁊ tẽ pus loquendi,ꝓpter hoc dicit Salomõ in Pꝛouer. Reſpõ de ſtulto ſm ſtulticiã ſuam. et nõ reſpõde. Noli interroga/ re loquacitatẽ tuã aut vanita tem qñ debeas in gladio vᷣbi dei ꝑcutere. Ipᷣm ümieum exemplo aploꝝ interroga⸗ diſpoſitõne em̃ init᷑ bellum.et erit ſalus vbi multa ↄſilia. vt legit᷑ Pꝛouer.xxiiij. Vel ideo interrogant apli qꝛ qñq; ꝑcu tiẽdũ in gladio.qũq; vᷣo ſolũ/ mogo patiẽdũ. In tentatio/ nibus em̃ carnis et ĩ oĩbo his q̃s delicie vel voluptates in ferunt:ꝑcutiẽdũ eſt in gladio diſcipline. cõcupiſcẽtie em̃ et voluptates nõ ſunt patiende viuere. vita em̃ eaꝝ moꝛs no ſtra eſt: vt legi᷑ ad Roma.viij Juxta expoſuionẽ gloſe pꝛu/ dẽti ſũt diabolici bellatoꝛes vt le⸗ git in ſcðᷣa pme canonice Pe tri. Obſecro vos abſtinere a carnalibo deſiderijs q̃ militãt aduerſus aĩaʒ Cõtra hec no⸗ bis eſt militandũ.qͥa hec mili tant aduerſuʒ nos. Moleſtie vo ⁊ ignominie ꝓ nobis mili tant aduerſus hoſteſ noſtros atrociſſimos: ꝓpꝛiũ ſcʒ ſenſũ ⁊ ꝓpꝛiam volũtatẽ. VUnð nõ ſo lum tolerãde ſiue patiẽde ſũt. ſed etiã tanq; ðᷣi auxiliũ et ſuc curſus tota gratiarũactõe to/ toq; gaudio excipiẽde. X au tẽ duos gladios in cetu aplo rũ fuiſſecribit Lucas in.xxij his verbis ( Oñe ecce gladi duo hic) Et ipſe dñs reſpon dit ( Sas eſt) Gladios duos dei verbuz. ex. vj.ad Ephe.et gladium diſcipline vel ptãtis iudiciarie congruentiꝰ accipi mus q; qdem duo teſtamẽta. HNon em̃ ſatis eſt ecdeſie du⸗/ os gladios duoꝝ teſtamẽtoꝝ habere ad trucidatõem hoſti um. Neceſſariꝰ em̃ eſt ei gla- dius diſcipline vel ptãtis iu⸗ diciarie quẽ exerit et puatiʒ ſe ipᷣm macerãdo:⁊ publice ſub ditos coꝛrigẽdo. Ex reſpõſio ne igit᷑ dñi ſaluatoꝛis q̃ dixit a carnis moꝛs eſt. He ef’ñm Folium XXXIIII ●⬤ heẽ ¶(Satz eſt) apparet duos iſtos eſt pᷣlatoꝛũ atq; doctoꝝ. Ser nl gladios accipiẽdos eſſe. et ex uus pontificis ſiue pꝛincipis cebe hoc etiã qꝛ duo teſtamẽta nõ ſacerdotum qꝛ in tota illa tur nere duo gladij ſed vnꝰſunt.vtdi/ ba ſiue cohoꝛte mititudo ĩtel nii⸗ cit apłus expſſe in.iiij.ad He ligit᷑ xpᷣm dñm tam in ſe q; in eeno⸗ bꝛeos Tiuus eſt ſermo dei ⁊ mẽbꝛis ꝑſequentiũ. In ſeruo nlll efficax et penetrabilioꝛ oĩ gla põtificis pplus iudaicꝰ meri⸗ gekee dio ancipiti. Sermo dixit nõ to intelligit᷑ qui ſolus põtiſici 3l ſermones. intus em̃ vnus ſer ſeruiebat.vel põtiſici xpᷣo ſer otn mo ſunt vetus ⁊ nouum teſta uitute timoꝛis:licet et hoc iſße mentũ Eſt aũt vetus teſtamẽ ignoꝛaret q xpᷣm dñm ſuũ põ tum velut gladius in vagina tiſicem eſſe neſciebat. Vel põ eſi⸗ ſcʒ ſpũalis intelligẽtia in voꝛo tifici ad lr̃am ſeruitute obedi jai loet vagina figuraꝝ. In no / entie. De tota igit turba pſe/ et uo aũt teſtamẽto eſt velut gla quentiũ xpoq; inimicãtiũ ſo⸗ u⸗ dius euaginatus.De hoc gla lũ ſeruũ pontiſicis.iiudaicuʒ pi⸗ dio poteſt itelligi qð legi.xxj populũ petri gladiꝰ⸗ attingit. nri, Ezʒechiel. Gladius exacutus qꝛ diuinus ſermo ad ullũ ſolũ Gun eſt et limatus.vt cedat victi/ ꝑuenit. Vnde HNõ fecit tali- en mas exacutus eſt. vt ſplẽdeat cer oĩ natõni:⁊ iudicia ſua nõ limatus eſt.et poſt pauca,de⸗ manikteſtauit eis. Dimilr ꝛin ed di cõturbatõʒ gladij acuti ⁊ li Deutero⸗,iij. Que eſt alia gẽs is mati ad fulgendũ. amicti ad ſic inclita vt habeat vniuerſa cn cedẽ, Exacuere vade ad dexte legẽ. quã ego ꝓponã hodie añ rã ⁊.· Qõð vo ſequit᷑Per/ oculos tuos.Huic auriculaʒ 8 cuſſit vnus cx illis ſeruũ pn/ dextrã gladius diuini ſermo/ 4 cipis ſacerdotũ et amputauit nis abſcidit qᷓſi putredini et ſii auriculã eius dextrã) m Au ſurdini ſanauit.que ſpũalia ⁊ ail cam. Matheꝰ vo addit(Si- eterna audire nõ nouerat. Et icn/ mon ů petrꝰ hñs gladiũ edu/ hoc qtum ad illos in qbſur bi⸗ xit eũ ⁊ ꝑcuſſit põtificis ſeruũ ditas illa ſpũal ſanata eſt Ut i abcidit eiꝰauriculã dextram) reuera abſcidit.qꝛ vt dexterã NMiſteriũ planũ eſt. vnus eo auriculã. i.ſpũalem intelligen 8 rũ qͥ erant cũ Jeſu vnus cetꝰ tiã amitteret occaſioneʒ dedit Capitulum xVII Eo em̃ ipſo ꝙ pᷣcones vᷣitaꝭᷣ tumacie cõpꝛehẽſo ſolum re/ audire noluit et recige ꝓplus ſtat ĩfernale patibulũ. Time ille:⁊ hoc faciẽte inuidia:ſpũ/ at ergo ſibi iudaicꝰppłus: vi/ gli intelligetia velut aure dex dens ſibi p̃ciſam dextrã aurẽ tera mutilatus eſt.⁊ hoc iuſto q̃ adeo lege diuina abutit᷑ vt ĩ Dei iudicio:vt qͥ bonũ qð ĩtel dei ꝓmiſſiõibo nihil celeſte ni ligebat et cognoſcebat facere hil eternũ aut ſperet aut intel noluit poſtmoduʒ intelligere ligat. Timeat amplius ſi ſini nõ valeat.vult em̃ dñs vt ta/ ſtra etiã aure ſe mutilatũ vide lentũ intellectꝰad lucrũ ei de/ rit.ita vt nec mala minata et⸗ ſeruiat. Alioqͥn a ſeruo pigro noꝛũ ſupplicioꝝ iã timeat.ni⸗ et malo illð aufert.vt legit.xix hilq; ſibi reſtare niſi tandẽ pa Auce,⁊. xxv. Math. Seruꝰ tibulũ ſi terciũ delictũ ↄtuma iſte iuxta cõſuetudinẽ iudeoꝝ cie vicʒ ſuꝑaddit. Vel põt in furantiũ aure mutilat᷑:q̃ſi cuʒ telligi ꝑcuſſone hac amilſiſſe in furto pᷣmo vel delicto mi auriculã.i.amiſſionẽ auricule tiꝰ agat᷑ in ſcdᷣo vᷣo vtraq; au agnouiſſe. Qõ ergo dicit᷑ab ris ei abſcindit. Quaſi ̊ pꝛi/ cidit ei auniculam abciſam ei mũ furtũ hmõi ppli fuit legis eſſe innotuit. Hoc em̃ plane abuſio:eiuſdẽ carnalis ⁊ terre diuino ſermone dlaruit iudai na interpꝛetatio. Scðm deli cum ſcʒ pplum ſpũalẽ legis in ciũ euãgelice veritatis ⁊ puri telligennã amiſiſſe. Unð.xj. taſ recuſatio,p q́̊ ⁊ ſiniſtra au ad Roma. Cecſtas ex ꝑte cõ/ ris ei abſcidit que intelligit᷑ ti tigit in iſrael. Et in Eſaia.vj. moꝛ dñi ſupplicioꝝ vicʒ. Ter Exceca coꝛ ꝓpli huiꝰ et aures ciũ delictũ ↄtumacia ſiue ꝑti eius aggraua.i:excecandũ ag nacia: in q̃ qcũq; depꝛehedit᷑ grauandũ ei pᷣnũcia:ita ibi ex ſine vlla miſeratõe vłexpecta ponit᷑.quõ ⁊ nos exponimus tione patibulo infigit. SGSpes Abſcidit ei auriculaʒ.i.abſci ergo aur eſt qᷓ ꝓmiſſiões eter ſam declarauit. In ſimõe pe/ noꝝ bonoꝝ audiunt᷑. Timoꝛ tro magiſtratꝰeccliaſticꝰ itel⸗ q eternoꝝ maloꝝ cõminatio/ ligit᷑. VUnde ⁊ bñ dicit Johã nes,. aurium vtraq; abciſa v nes(Simõ petrꝰ habẽs gla⸗ amiſſa:in tercio delicto ſcʒ cõ dium) Non em̃ eſt magiſtra⸗ n n Dne , p/ aur dewti eſe ni kin ſiſui e na⸗ atm ioi Mum höti niiſe lcule i mel Ane ludi gei eco⸗ ſ⸗ res üg bier imus Abſe d⸗ v N Folium tus eccleſiaſticus ſi nõ habet nẽ ꝓpter timoꝛes nocturnos. gladium,ſed potiꝰ larua eius id eſt ſimea vel pictura.q̃ſi qͥ⸗ buſdã coloꝛibo mitrarũ:bacu loꝝ põtificaliũ:ſandalioꝝ: ve ſtiũq; ſacroꝝ foꝛinſecꝰadum/ bꝛata. Vnde ⁊ oĩbo ecclie ma giſtris ſub typo apłoꝝ pᷣcipit in.xxij.Luce(Qui non habet gladiũ vendat tunicã ſuam ? emat gladiũ) In q̃ de gladio verbi dei habẽdo q̃nta debe/ at eſſe ſollicitudo pᷣlatoꝝ eui- M deter ondit.qa alijs nudari pᷣ cipiunt᷑ vt illũ habeant.vnde .ſic ſunt in nüero pᷣlatoꝝ habẽ di pᷣlati ſine gladio quẽadmo dũ lignipedes.vulgo eſcha⸗ ces in numero ꝑedů.⁊ larueĩ ſi nuero capitũ. Cum em̃ mem bꝛa ecclie non ſint ſed mẽbꝛa diaboli:ſolo pctõ pᷣſumptõis et ambitionis. et ſi aliud non haberent: nec capita nec pe/ des ſunt,ſed ſeneſcens ⁊ ſenio confecta eccleſia lignis et ba- culis pꝛo pedibus vtitur. Hi non ſunt de ſexaginta foꝛtib⸗ in.iij.Canticoꝛum.qui lectu/ lum Salomonis.i.eccleſiaʒ tenentes gladios vᷣbi dei ſup ple manibus ambiũt. et vniꝰ cuiuſq; enſis ſuper femur ſu⸗ umii.gladiꝰdiſcipline ſuꝑ car Ad bellandũ mittit᷑ i.ad bel⸗ lãdũ mũdũ:carnem:⁊ demo⸗ nia qͥ pꝛelatus eccleſie inſtitu ſtur.( Qui gladiũ non habet) qua temeritate ad pᷣliandũ ac cedit:homĩes tempoꝛe pacis vtuntur vel videntur:et non in tẽpoꝛe vel in loco belli eſſe qui ſine gladio incedũt. Om nino enim ſe nolle nocere vel hoſtibus vel alijs oſtendunt Memoꝛes deberent eſſe Da uid qui veniens ad Achime/ lech ſacerdotem petijt ab eo haſtam aut gladium nea per ſecutoꝛe ſuo ſaule ĩermis in⸗ ueniretur.ſicut legitur in vice imopꝛimo pꝛimi Regum. Demoꝛes etiam eſſe debe⸗ rent quia bellatoꝛes condu⸗ cticij ſunt.nunq; autem bella toꝛes cõducticij regibus aut⸗ pꝛincipibus ſe oſtendunt ad agenda bella eoꝛum et cõue⸗ niendum de ſtipendijs perci piendis niſi armatos. Offert autem ſe vnuſquiſq; in eis ar mis quoꝛum habet vſum at⸗ q; peritiam. Qualiter igitur eccleſijs ſe offerunt.q̃lr de ſti⸗ pendijs ꝑcipiendis tam au⸗- dacter tamq; pᷣſumptuoſe cõ ueniunt, qui nec habẽt arma ee ein Capitulã xxI nec gladiũ:ne dicam eoꝝ pe⸗ ſtatis eloquij recõdunt:id ſo/ riciã aut vſum Hoc mõ imi/ lum qrẽtes vt vagina eius re ſcẽt ſe ribaldi bellatoꝛibo ⁊ ex⸗ ſplẽdeat. vt decoꝛ vagine bla e ercitibo vt furent᷑ ⁊ rapiãt:nõ ceat.Hi vaginaꝝ oſtẽtatoꝛes f vt egregiũ qͥd ⁊ laude dignuʒ fabꝛicatoꝛes et mercatoꝛes: n le aut qð ad honoꝛeʒ pncipis ⁊ bellatoꝛes.De h̊ ðꝛ Eccii:iiij no⸗ gliaz ꝑtineat faciãt Inermes HNõ abſcõdas ſapiam in de/ lE etiã ribaldi iaculis et gladijs coꝛe ipſius.Decoꝛ iſte ſermoę bo ſe obijciunt.ſic ⁊ hmõi hoĩes nis eſt ſolẽdoꝛ atq; feſtiuitas. ſi vt tꝑalia furent᷑ ⁊ rapiãt iner/ Dicit᷑ et hoc ↄtra illos qͥ ᷣbo Uͤ mes exercitui xpᷣiano ſe immi dei coꝛda ſua vaginas tim fe⸗ à ſcent. In hoc tñ ribaldis de cerũt.vt veraciter de his pot 4 terioꝛes ⁊ vilioꝛes.qꝛ ibi nun ſit dici:qͥa vagina gladij uliꝰ H”” q; bellatoꝛes ſe ſimulant. nun ſolũmodo ſunt:nullũ vſuʒ eiꝰ oͤo q; ſibi bellatoꝝ vſurpãt ſtipẽ/ habentes.hi ſunt qͥ verbi dei lot dia Iſti vo vt ea etiã rapiãt ⁊ ſciẽtiã hñt:ſed in eo vel eo nũ „ͤbis bellatoꝝ loca effrenata impu q; ꝑcutiũt.hulc vagine vetu⸗ i dentia ⁊ exercitꝰipſius duca/ ſta rubigis nõnunq; adheret A tus vſurpare nõ verent᷑.⁊ ma gladiꝰ:ita vt cũ voluerint eũ eti giſtri xpᷣiane milicie hri volſt educere nõ valeant. Alij vo Vn qꝛ nõ ſolũ nõdũ dicit᷑ diſcipu hoc ſolũ ſibi ſtudiũ aſſumpſe die li eius fuerũt.ſed etiã nec no/ runt vt die ac nocte gladium to⸗ mina nouerũt eq̃ꝝ. Recte au iſtũ in vaginã mittũt.hi ſunt n tem ð (exemit vel eduxit gla/ ſemꝑ diſcẽtes ⁊ nunq; ad ſci⸗ hen diũ) Diſtice pᷣmũ ↄtra Sde entiã veritatis puenientes.vt Ne os qͥ gladium ſpũs.i.ſpũalis dicit apłs in.iij.ſcdᷣe.ad Thi X intelligẽtie in vagina ſꝑ recõ/ mo.Sꝑ acuentes nunq; aũt die ditũ ferunt.et eo nunq; euagi ſcindẽtes. acuẽdo ferrũ liberi e nato ſed ſꝑ inuaginato ꝑcute arbitrij ⁊ calibẽ gr̃e cõſumen n re volũt.Hi vel ludicre ꝑcu⸗ tes.vel ferrũ lr̃e ⁊ calibẽ ſpũa fi⸗ tere velle vident᷑. vel ꝓditioſe lis intelligentie. Moꝛalr au NRN pcere hoſtib. Ooꝛair᷑ o cõ tem attẽdendũ eſt ꝙ Pecrꝰnõ R”” tra illos ð: qͥ gladiũ verbi dei aliã ꝑteʒ coꝛꝑis pᷣcidit aut ꝑ⸗ 1 velut in vagina qᷓ̃dam venu/ cuſſit q; aurẽ,⁊ hoc nõ ſolum G do⸗ uste nepia ores csn ͤ inde⸗ ſeno⸗ utas pbo ſe⸗ dopo⸗ i le⸗ ſuze bida o nin vem⸗ Where intah Aji npe⸗ iſn iſunt ſc⸗ les d ben ſunen eſpin ute⸗ ſlam — Folium XXXVI quia vᷣbũ pᷣmo ⁊ maxime ꝑcu in cuius abciſione tota vetu/ iit aurẽ.ſed qͥa pmus hoſt di ſtas pᷣcidit᷑ ⁊ circũcidit᷑. De/⸗ ⁊ maximꝰin aure pcutit᷑. Au/ rito pmũ ſanãda eſt infirmi⸗ ris em poꝛta eſt fidei.ſicut do tas cuiꝰ abciſione ſanitas ſa⸗ cet aplus in decio ad Roma lutis ſpũał eſt integritas.vul⸗ nos Ergo fides ex auditu.au ditꝰaũt ꝑ verbuʒ dei.In hac poꝛta velut ianitoꝛ diabolicꝰ ſurditas ĩcubabat ſeu pꝛudẽ/ tia carnis aut ſapieẽtia mundi q ⁊ deum ſtantẽ ad oſtiuʒ in⸗ gredi non ſinebat.et hoc erat tota noſtra aduerſus deũ re- bellio:totaq; ꝓditio dei. ſcʒ q; tota ⁊ ſola ſalus noſtra ẽ a no bis excluſio. Pꝛimũ ̊ et ma/ xime ꝑcutiẽdꝰfuit hoſtꝭ hmõi QDuo ꝑcuſſo oẽs ꝑcuſſi ſunt et iam ꝑierũt. q̃ ꝑduraute nec vnus eoꝝ perit. queadmodũ dicit Augꝰ de pctõ infidelita tis.quia eo dimiſſo om̃ia di/ mittunt᷑. veo retento oĩa reti/ nent᷑ Sic ⁊ pctõ intellectꝰqð vłl cecitas vel ſurditas vlł pꝛu dentia carnis et ſapbla mundi dicit᷑ Generali aũt noĩe tene/ bꝛe vl erroꝛ vł ignoꝛãtia.pur gato atq; dimiſſo:totꝰ hõ inte rioꝛ ſanus ⁊ ſaluus effectꝰeſt. Merito ergo ꝑcutienda fuit et abſcindẽda auris illa vete⸗ nus in aure ex gladio vᷣbi dei fides eadem ſcʒ vulnus vete/ ris hoĩs et ſalus noui.eadem poꝛta noui hominis ⁊ intro⸗ itus:et obcluſio ſeu obſeratio veteris. Bene aũt ſibi ↄiun/ gunt᷑ qꝛ petrus ꝑcuſſit et Je/ ſus ſanat. Hoc em̃ poteſt pe⸗ trus ꝑcutere ſc; veterẽ homi nem.ſed occidere illum vel ſa nare nouũ nõ poteſt. UVel qͥa hoc ꝓpꝛium eſt dñi Jeſu: ſal⸗ uare ſcʒ ⁊ ſanare:qð iᷣm no⸗ men eius indicat.ꝑcutere vᷣo miſterij eſt pᷣdicatoꝝ. Qð au tẽ ðꝛ (Quia vnus eoꝛũ qͥ erãt cũ Jeſu habẽs gladiũ)bñ di⸗ cit.qꝛ nõ oẽs qͥ cum ieſu ſunt gladiũ habent:habẽt inquaʒ ex officio.Et ſi cultellos habe ant q̃ſi ad ſcindendũ ⁊ trũcã/ dũ panẽ ſuũ multi.i.aliqd in telligentie ſcripture q̃ ſibi de pane v̈bi dei decerpãt et diui dãt qð eis ad victuʒ ſpũalem ſufficiat.nõ tñ gladiꝰ belli oĩ bus cõmiſſus eſt.ſed eis ſolũ ris hoĩs:q̃ vel ſurditas eſt vł qͥbs xpᷣiane milicie ducatꝰ col aliquid eoꝝ que nomiauimꝰ, latus eſti.cura regimis giaꝝ . . 2 2 5 3 S 5 Capitulum cõmiſſa. Vel figura eſt iſtud ⁊ parabola nr̃i tꝑis in q̊ͥ pau/ ciſſimi gladiũ iſtũ hñt.Cauẽt em̃ phuliſtini ne faber ferrariꝰ inueniat᷑:vt in iſrael.i.in eccle ſia niſi prarus qͥ enſes ⁊ lãce/ as ſpũ ales fabꝛicet. ſicut qn/ dam feciſſe dicunt᷑ in.iij.pmi Regũ. Faber ferrarius ſacer doctoꝛ eſt: qͥ de ferro ſcriptu⸗ re enſes ⁊ lãceas ⁊ ſagittas fa bꝛicat. Quot em̃ vᷣba qbo coꝛ da auditoꝛuʒ vulnerent᷑ inde elicit:tot gladios ⁊ ſagittas ex ea fabꝛicat. Heu q; pauci fa/ bꝛi hmõi ſunt ĩ ecclia dei ho⸗ die.Oẽs em̃ ſimul vix vni ba liſtario vel archidinẽſi ſagit/ tas fabꝛicare ſufficerẽt. Quã/ to minus &ů toti bello dñi exer citus ſufficiẽt ad copiã ſagit⸗ taꝝ. CX aũt Johes ſeruũ no minat:bene congruit et miſte rio nũciãs. Malchus em̃ in terpᷣtat᷑ rex cõſilij vel pnceps feſtinatoꝛ.vel annũcias decli natõem. Et reuera iudaicus pplus rex cõſilij cõꝑatiõe cete raꝝ nationũ erat ꝑ legis eru/ ditionẽ:vel rex cõſilij iure et ſi nõ facto.quia regi diuio cõſi/ lio debuit et alios regere. VUl referendũ eſt ad eos q̃ꝝ auris id eſt intelligẽtia ſanata eſt: qᷣ pꝛius ſerui erant pᷣcipitatiõis et ignoꝛãtie:pcuſſi gladio pe/ tri:lacti ſunt reges ↄſilij Hoc eſt conſilio ſe et alios regẽtes. Poteſt ⁊ iuxta hãc interpꝛeta tionẽ qͥ cũq; gladio vᷣbi dei ꝑ/ cuſſus aures illam vetuſtatis amittit:⁊ extẽdẽte manũ miſe ricoꝛdie ſaluatoꝛe auriculãq; eius tãgente:ſanitatẽ ſpũaleʒ recipit Malchꝰ iſte.l. rex cõ⸗ ſulij accipi.Cõgruit etiã ſecũ⸗ da interpᷣtatio pnceps feſtina toꝛ de ſeruo ſcʒ pꝛinceps effe/⸗ ctus:⁊ de tardo ⁊ imobili fe/ ſtinatoꝛ.Oneratus em̃ ꝓplus iudaicus ⁊ viſco tꝑaliũ ⁊ one re traditionũ velociter ambu lare non poterat.tꝑe gr̃e ſicut ceruus ſaſiuit.ſicut dicit dũs ꝑ Eſaiã.xxxv.Tüũc ſaliet ſicut ceruꝰ claudus. Pꝛiꝰem̃ clau/ dicans pplus iudaicꝰ quẽad/ modũ ſignificatu eſ in clau⸗ dicatiõe Jacob GBen.xxxij:et hoc ꝑcuſſus a Petro: qͥ ſpa/ liter deputatꝰ fuit iudaico po pulo, Vñn aplus in.ij.ad Ba lathas.Qui oꝑatus eſt petro in apłatum circũciſiõis: oꝑa tus eſt ⁊ mihi inter gẽtes. Di gnificat et iſta percuſſio petri ſtultã ꝑcuſſionẽ q̃rundam ne ſcientiũ vti ᷣbo dei qͥ aurẽ in telligen tie quã verbo dei aꝑi re debuerãt:indiſcrete cõtur⸗ get nune lnis ſecon ſeclit föng lli nar rcee (Gd len li⸗ ſhe bateq; loquẽtes potiꝰꝑcutiũt ſecutoꝛes ſuos exercẽt. Gladi Hace⸗ ⁊pcidũt.⁊ dũ lucem vere co/ us aũt ĩtelligit ſim h̊ ptãs no wean gnitõis in fundere deberẽt:te cẽdi.Gladiũ iſtum nunq; pce dag,. nebꝛas erroꝛis potiꝰ ingerũt pit dñs educere in nono teſta hnns Audlitoꝛibuſq; q̊s ſanare de/ mẽto Legĩꝰ qͥ dẽ qꝛ petro dixit üne buerant tenebꝛas erroꝛis po (Cõuerte gladiũ tuũ in vagi ſli tius ingerũt. Auditoꝛeſq; qᷓs nã) Nuſqᷓ; aũt dixit educ vel hüg ſanare ⁊ refoꝛmare debuerat: exere. Ad educẽedũ tũ vl exe⸗ ch aure intelligẽtie dãnatos aut redũ nõ expectat᷑ dei mãdatũ iſci vulneratos vel mutilatos re- ſed neq; mãdato dei ĩ vagiaʒ ſeſin mittũt. His tñ q̃̊s illi vulne/ equctꝰremittit᷑. Perpauci em̃ ocffe rauerũt dñs ieſus ꝑ extẽſiõeʒ ſũt qͥ in gladio ligue:ſi aliuʒ ñ biliſe⸗ manꝰ.i:mie largitatẽ ſanitatẽ hñt ſaltè pſecutoꝛes ſuos ñ ꝑ plus nõnũq; reſtituit. Dicit᷑ etiam cutiãt.Et poſtq; hmõi gladi⸗ itone, .malchꝰannũciãs ðᷣcliatõeʒqᷓ um eduxerãt ꝑ ĩpatĩaʒ ad ꝑ/ Andn em̃ pᷣus leg obſuãtiã annũci cutiẽdũ.vix ꝑ patiẽtiã et mĩaʒ feſan abat:mõ annũciat pᷣclinãdũ ĩ vaginã mittũt. Quid qſo fa ctdts ab ea.vl qꝛ iudaicꝰ pplus ex le ceremꝰ ſi autoꝛitatẽ ꝑcuniẽdi ĩ cſat . ge maxiĩe nimoꝛeʒ annũciabat giadio ex euagelio haberemꝰ cn in qᷓ declinat᷑ a malo.vt legi᷑ Abolita eẽt penitꝰet elimĩata and Pꝛouerb.xvj. In timoꝛe dñi a nob patiẽtia.qñ etiã ñ pᷣcipi ur declinat᷑ a malo.⁊ in.xiiij.eiuſ entedño vt gladiũ in ꝑſecuto nihet dẽe. Timoꝛ dñi fõs vite vt de res nr̃os extẽdamꝰ. ⁊ pcipiẽte bi⸗ clinet a ruina moꝛt.. Vel an⸗ vt eductũ et extractũ i vagiaʒ lcope nuncians declinatõem ipſaʒ remittamꝰ gladiũ cõtinere qꝛ 4 8 legis lr̃am q̃ declina tio erat a nõ volumꝰ ñ valemꝰ Oẽs vt en recto nõ rectitudo:eũ tñ ille p idẽ ait dñs(qͥ accepint gladiũ 0e rectitudine annũciabat Hoc gladio ꝑibũt) Jpᷣo qe gla⸗ 161 ip̃m ad pꝛudętia carnis et ad dio.i.quẽ ĩpaties ĩ ꝑſecutoꝛes bhen alia qᷓ diximreferẽduʒ ẽ. Illa exerit: ↄfoſſus ſpatie vulnere une em annũciat q eis cccati atq; pmꝰ ꝑit.Quivt veſtẽ alteriꝰ.i. miin repleti ſunt. De abũdãtia em̃ coꝛpus laceret:aĩam ſuaʒ eo/ dir coꝛdis os loqͥ?. vt legit.vj.lu/ dẽgladio tranſfigit ſimul at- N, ce. Intelligit᷑ et iſta ꝑcuſſio pe q; trãſuerberat Quẽadmodũ Gnt, cri ipatiẽtiũ vindicta quãi ꝑ⸗ em̃ lingua detractoꝛis vt dle Capitulã xvVI btũs Bern. gladi? tricets eſt tres vno ictu occidens.ſcʒ; de trahentẽ.⁊ audientẽ. ⁊ lllũ cui detrahit. Sic ⁊ gladius im/ patientis gladi anceps eſt ſi ue biceps.ipᷣm in quẽ extẽdit᷑ occidens coꝛpalr. ulũ vᷣo a qᷓ extendit᷑ ſpũalr. Conuerte in quit dñs ad oẽm impatienteʒ (gladiũ tuũ in vaginã) Sola em̃ eſt patientia ꝑ quã gladi/ us oiĩs vincit Et ſola eſt im⸗ patientia ꝑ quaʒ gladius oĩs vincit. Et vt ad vnuʒ dicamꝰ Sola eſt impatiẽtia ꝑ quam aliqͥd põt gladiꝰ. Virtus em̃ alieni gladij ſola impatientia noſtra eſt.Eadẽ etiã eſt et acu mẽ alieni gladij.qꝛ ꝑ illã ſolaʒ in aĩas noſtras penetrat. Im patientiã igit in ꝑſecutõe hr̃e nihil aliud eſt q; virtutẽ ⁊ acu mẽ gladio ꝑſecutoꝛis adhibe re. Auferre igit᷑ virtutẽ et acu men gladio ꝑſeqntis:hoc eſt habet foꝛtitudinis:nihil acu/ minis niſi ꝑ impatientiã tuã. Et vt vno verbo totũ dixeri- mus:totum poſſe ꝑſecutoꝛis aduerſũ te ĩpatiẽtia tua eſt.to tũ poſſe tẽtatoꝛis ceſſio tua c. (An putas qꝛ nõ poſſem ro/ gare patrẽ meum et exhiberet mibi pluſq; duodecim legio/ nes angeloꝛũ) qſi di. ſtulte. vi 7 gladio paſſionẽ ⁊ moꝛtẽ me am conaris auertere ꝓ q de⸗ clinãda nec pᷣces ad patrẽ vo lo fundere. In q̊ Moꝛalr ar guunt᷑ qͥ ad vindictã ꝓni ſũt. ad patiendũ vo tardiſſimi. et illi q́; etiã ad iniurias dei vin/ dicandas qdam ʒelo rectitu⸗ dinis accẽſos ſe credũt:nõ at tẽdentes qꝛ deus ad patiẽduʒ ꝓmptiſſimꝰẽ ad vĩdicãdũ vᷣo tardiſſimꝰ Ita vt eius iniunie ⁊ cõtumelie extreme iudicent᷑ vindicent. bmõi hoĩb ſiple nitudo ptãtꝭ ↄceſſa eſſet:locũ eidẽ patiẽtiã adhibere. Addi diuĩa iudicia noõ hrent. om̃ia ſceo hũana infirmitas ꝑ pa/ em̃ i diẽ pfirũ a dno ißi iu tientiã ⁊ hoſtẽ inermẽ efficere dicarẽ⁊ vidicarẽt. Attẽdẽdũ aut ſaltem impotentẽ pcutere igit᷑ eſt ⁊ iudicibo et poteſtateʒ ⁊ gladiũ eius obtũdere.ita vt vindicandi habẽtibus. quia nõ niſi veſtẽ tuã.i.coꝛpꝰpoſſit vtilius et ſalubꝛiꝰ nonnunq; trãſfigere. Noli gladiũ hoſt; vt aliqᷓ tolerent᷑ q; vindicent᷑. acuere.noli eum foꝛtioꝛẽ ꝑ im In eccleſie o negocijs tune patiẽtiã luam efficere, qͥ nibij demũ ꝑcutienduʒ eſt ĩ gladio Plaay mni, idien⸗ utons wache ſong ſen w⸗/ hbae⸗ n lgo⸗ ſſler nore ne epaͤde pantro Noroler ſpriſt R ſſirnit deivin⸗ reciu Hierön titn cli ginre Ucicen ſpape ſbol Gtofn ohirti Nitid cne luini istun gc ptãtis iudiciarie vel materia/ pars eſt ⁊ plenitudo leg. Sʒ li:cũ non habet aliud eccleſia et expᷣſſe mãdatũ patientie le/ quod ad dei gliam ⁊ anĩaꝝ ſa git᷑ Leuitici.xix. Hõ q̃ras vl lutẽ faciat.Extrema em̃ eſt in tionẽ:nec memoꝛ eris iniurie medicis mẽbꝛoꝝ eoꝝ pꝛeciſio ciuiuʒ tuoꝛũ.Charitas vt ait UVnge ve eis qͥ illã pmã faci Bꝛeg.patiẽs eſt vt malos tole unt mederi volentes:et ab ea ret.benigna eſt vt etiã q̊s poꝛ ĩcipiũt q̃ finis debuit eſſe me/ tat amet. Ab impatiẽtibo igit᷑ dicandi.(Quõ implebuntur ſcripturas impleri ꝑ obedien ſcripture Ad lram(ſcripture) tie iuſticiã impoſſibile eſt. po qͥbus geneni hũano pax ⁊ re/ teſt et illud dici qꝛ patientia ꝑ cõciliatio ad deũ et ſalus eter fectio eſt et plenitudo iuſticie. na ꝑ moꝛteʒ dñi ſaluatoꝛis ꝓ Maius em̃ eẽ videt᷑ mala ir/ miſſa eſt. YZacto igit᷑ ⁊ ſi nõ in rogata equaliter aut gratãter tentione cõtra dei ꝓmiſſionẽ ferre q; bona facere:eo ꝙ dil0⸗ agebat petrꝰ:dũ paſſionẽ im/ ficiliꝰ atq; moleſtius. Recte pedire volebat.redẽptionẽge & arguẽs Petrũ dñs (Quõ 8 neris hũani.duʒ pᷣeij ſolutõeʒ implebunt᷑ ſcripture) q̃ſi dice Salutẽ dũ calicis et medicie ret:nõ ſine patientia implebũ bibitõem. Recõciliationẽ:dũ tur.(Quia ſic opoꝛtet lieri) iu tanti ſacrificj oblatõem. Pa xtair̃am patientiã exhibe.(cõ cem:dũ oĩm iniuriaꝝ emẽdaʒ uerte gladiũ tuum in vaginã et ſatiſfactõem impediebat.⁊ quia ſic opoꝛtet fieri)vt ſeʒ vi qᷓntum in ſe erat auertebat. des fieri Opoꝛtebat em̃ xᷣm Moꝛalx vo ſubtiliter argu pati ⁊ reſurgere a moꝛtuis vt itur Petrꝰ ⁊ in eo oẽs ĩpatien ipſemet dicit in vltimo Luce. tes. Cum em̃ plenitudo legis Opoꝛtebat vt calicem potio/ ſit dilectõ. vt legit xiij. ad Ro nis biberet celeſtis medicꝰ ꝓ ma.⁊ in.vj. ad Gal. Alter al- mundo egrotãte.ſic inquam ter alteriꝰ onera poꝛtate et ſic opoꝛtebat fieri.qꝛ fieri exige⸗ adimplebit legẽ xpᷣi. In.xiij. bat noſtre miſerie cõuenietiſ⸗ vo pꝛime ad Coꝝ. Charitas ſima ſaluberrimaq; ſanatio. patiens eſt:benigna eſt. mani Fuit qdẽ ⁊ alius modus deo feſtum eſt qa patiẽtia magna poſſibilis vt ait Augled iſte — Capitulum noſtre miſerie ſanãde cõueni entioꝛ. Erat qͥ pe miſeria ge⸗ neris bũani ⁊ egritudo maxi me in duobo q̊ ad culpaʒ. In hoc ſcqʒ; ꝙ ab amoꝛe dei frigu⸗ erat:et in eo cõfidere eiq; inni ti fiducialr nõ valebat. Ad q̃ duo ſananda nihil potuit co gitari cõuenientiꝰ: nihil potu it adhiberi efficaciꝰ. Hoc em̃ vno beneficio dñice paſſiõis ſpe ĩmobili ⁊ ĩmutabilr infir/ mitatis hũane firmat᷑ heſita/ tio:velut pignoꝛe ſecuriſſimo et argumẽto certiſſimo. Illo etiã eodẽ accendit᷑ hũana fri/ giditas ⁊ tepiditas. Neq; em̃ diuine dilectõis caminꝰ ma- ioꝛẽ flãmã quã in coꝛ hũanuʒ mitteret habuit. Siẽ ipᷣa ve⸗ ritas ixv. Johis teſtat. Ma ioꝛẽ hac dilectionẽ nemo ha⸗ bet vt animã ſuam ⁊c̃. Vide bi factũ eſt vt tante miſcðᷣie tẽ 5p̃cioſum pignus tã validũ ar gumẽtũ omniũ alioꝝ bñſicio rum ſpem tibi pareret et fideʒ et tãta diuine dilectõis flãma coꝛ tuum ad deum reamãdũ accẽderet: in qbus duobo po tiſſimũ ↄſiſtit noſtre ſalut in/ tegritas. Moꝛalr vo (Sic opoꝛtet fieri) id eſt pati.eſt em̃ nunc tẽpus patiẽdi dño ⁊ ſu/ is.ſed erit tandẽ tẽepus vindi/ ctã faciendi dño ⁊ iudicãdi ſi militer ⁊ ſuis. Sicut ſße dicit in pᷣs.Cũ acceꝑo tẽpꝰego iu/ ſticias iudicabo. Vñ in eodẽ Ad ſaciendã vindictã in na⸗ tionibo. Hoc idem eſt qð ipſe xxij.luce· Sinite vſq; adbuc nõ tã ſeuire pctõꝛes qᷓ; ſeruire patiẽtibo. NHeceſſe ẽ hic thau/ ros ⁊ altilia occidi et pᷣparari ad nuptias. De quo in.xxij. igit᷑ hũana incredulitas ⁊ di· Mathei. Neceſſe eſt hic gra fidẽtia:nec in dei theſaurꝭ pi/ gnus fuiſſe ſecuriꝰcui ĩmuta/ biliter incũberes. nec ĩ dei loi ca argumentũ certiꝰ:cui ĩdu⸗ bitabilr crederes. ⁊ q̃ntum te deus diligeret:et in omni ne/ ceſſitate qᷓntuʒ tibi ſubuenire pat eſſet: ꝗ pꝛio filio ſuo nõ pepercit ſed ꝓ te tradidit illuʒ in.viij:ad Roma. Hoc igit᷑ ti na moꝛtificari vt fructũ mul⸗ tũ afferant.ſicut ðᷣꝛ in.xij. Jo hãnis. Heceſſe eſt hic metal- la ꝓbari:vaſa fabꝛicari:rubi⸗ ginata elimari: veſtes ablui: terram fodi ⁊ atteri vt fructitſi cet. Neceſſe eſt hic meſſeʒ tri⸗ turari ⁊ vuas pᷣmi. Neceſſe ẽ in eſtu tẽtationũ pᷣſentiũu dum noxij ferueſcũt bũoꝛes: polio dess idi fäna mici ohpo Uin⸗ (Si ſten otſ⸗ rindi⸗ ciciſ edit golu⸗ jeoge, nna⸗ zipe⸗ apre ſcei han⸗ hnn ch⸗ g nol⸗ Folium XXXIX nes amaritudis q̃ſi abſinthi/ q̃s huiuſmodi calix a deo no um bibere. Unð Trenoꝝ.iij Repleuit me amaritudibo et inebꝛiauit me abſinthio. Et Jeremie.ix.Ecce ego cibabo populũ meũ abſinthio in po tum dabo eis aquã fellis. Di ligenter aũt notãdũ eſt id qðᷣ addit Johes in.xviij.(Calicẽ queʒ dedit mihi pater nõ vis vt bibã illum) quaſi dicat nõ eſt timendũ de calice quẽ pa⸗ ter poꝛrigit:gratãter atq; gau denter accipiendus eſt. Non eſt moꝛtifera potio quã pater poꝛrigit. Hec em̃ eam poꝛri⸗ geret amantiſſimus pater ſi il lam moꝛtiferã noſceret. In q̃ reſpõſione inſtruimur qͥd eis q̃ moleſtias ⁊ iniurias nobis ſlllatas vi repellere volunt et auertere a nobis:reſpondere debeamus. Quis enim hoc ſuſtineat rege etiã terreno poꝛ rigente ſibi calicem: vt eaʒ bi bere pꝛohibeat:⁊ ab illo vi ca licem auertat:aut foꝛte etiam turpiter effundat. In hoc ſer uiunt nobis amici quos mũ dus amicos vocat: rege ſcili⸗ cet celoꝛum offerẽte nobis ca licẽ: quaſi toxicatus eſſet tota vinõ ſine dei cõtumella a no bis auertũt:ipſoſq; nũcios ꝑ bis tranſimittit᷑ toto odio ꝑſe/ quunt᷑.Calix nobᷣ a deo poꝛ/ rigitur quotienſcunq; nobis tentatio ĩmittitur.ſed per ſeip ſum nobis illum poꝛrigit do minus.per ſe:cũ tribulationẽ immittit id eſt nullo ꝑſequen te:quales ſunt egritudines et naturales defectus.Per nun cios v̈o quotiẽs nos per ꝑſe⸗ cutoꝛes exercet. VUñ Dauid xvj.pꝛimi Regũ.Cum Aby/ ſay vellet percutere Semey maledicentẽ illi dixit. Dimit/ te illum vt maledicat.domi/ nus enim pꝛecepit ei vt male diceret Dauid. q̃ſi dicat. nun cius domini eſt: licet non in/ tentione obediendi dom ino hoc faciat. Quis eſt inquit q audet dicere. Cur hoc facis. Hoc et intellexiſſe videtur be atus Leonardꝰ qͥ videns leo nẽ dentib frendẽtem ad ſe ve nientem ait illi. Si poteſtatẽ accepiſti aliquid vlciſcẽdi in me:vlciſcere in nomine domi ni:paratus ſum. Hoc idẽ Pe trus in ſecundo pꝛime cano⸗ nice ſue oſtendit dicẽs. Sub diti ⁊ ſubiecti eſtote omni hu mane creature ꝓpter deum:ſi ue ducib tanq; a deo miſſis. Capitulũ . „ 8 —- 2 4 Aldes ergo ipatletes iᷓ ma/ cem eum ſuis veſtib erutes. le recipiãt. q;ᷓ crudeliter ⁊ tur/ Pignuſq; noſtre redẽptõis.i piter tractẽt hmõi dei nũcios vitam ꝓ nobis aſſumptã ab imo dei pincernas: ⁊ calicem ſtulerũt ab eo. De hoc fideiuun dñi nobis tã ſedulo tamq; of ſoꝛe legis expᷣſſius Ecci.xxix. ficioſe ex ꝑte eius offerentes. Gratiã ſideiuſſoꝛis ne obliui Omi igit᷑ volẽti vindicare in iuriam tibi illatã aut ↄtumeli am Rũde(nõ vis vt bibã il⸗ lũ)q̃ſi diceres. Times ne foꝛ te toxicatꝰſit calix(qͥa ſic opoꝛ tet fieri).i.hunc opoꝛtet bibi. Hilc opoꝛtet bibi ad modicũ ne in eternũ bibat. Hic opoꝛ tet bibi calici momẽtanee tri bulatõis:nõ ſolum ad ſanita tem.ſed etiã ne mare eternarũ amaritudinũ tandẽ abſoꝛbe⸗ re cõpellamur. 2 luſtibo compꝛehendere me) Neſciuerũt ad literã reſpon/ dere turbe. Merito & tanq; ad latronẽ exeũdũ fuit qͥ ꝓ la/ trone Adã ſcʒ ⁊ tota poſteri⸗ tate eiꝰ fideiuſſoꝛẽ ſe dederat. quod ⁊ ipſe Adam ⁊ poſteri/ tas eius in. xxxviij. Eſaie pe/ tierunt. De hoc fideiuſſoꝛe di ci Pꝛouer.xx.Tolle veſtimẽ tum eiꝰ qͥ fideiuſſoꝛ extitit alie ni⁊ pꝛo extraneis aufer ei pi/ . In üla ho ra dixit Jeſus turbis Tanq;ᷓ ad latronẽ exiſtꝭ cum gladijs ſcaris.dedit em aiam ſuam ꝰꝓ te. Merlto etiã tanq; ad la/ tronẽ ad eũ exierũt:qͥ oĩia ha⸗ bebat latronis inſignia. Pꝛi/ mũ,.qꝛ veſtẽ.i.carneʒ.vñ.viij. ad Roma. Miſit deus filiux ſuum in ſilitudinẽ carnis pcti Sacco etiã indutꝰ eſt ad mo dũ ribaldi. Sicut ipſemet di cit in pᷣs.Cõcidiſti ſaccũ me/ um. ⁊ ꝑ Job. xvj. Saccũ cõ⸗/ ſui ſuꝑ cutẽ meam.i.moꝛtali/ tatẽ ⁊ infi᷑mitatẽ ſuꝑ carnem. Cauteriũ etiã latronis.id ẽ ſi gnaculũ circũciſionis habe⸗ bat:q̃ ſignaculo ſe latrones ⁊ latronũ filios oẽs circũciſi pᷣ⸗ dicabant Habebat ⁊ alia ins ſignia latrocinij.Penalitates ſq; hũano generi totiꝓp latro/ cinijs Ade ? Eue ĩflictas: ve lut cauteria qᷓdam latrocinio rum. Merito igit᷑ qui helle la tronis vt ita dicamꝰſe induit: inter latrones pependit:et cũ ſceleratis deputatus eſt. vt le eis aut git᷑ Eſa.liij. UNpter hoc etiã gnus.qð ⁊ ipſi fecerũt ad cru qꝛ ipſemet furẽ le diẽ Dath. ltelt t fen lal ⸗ aeh hli 1o Uln glin n rü n isil iab⸗ eiu ir blint ump dl⸗ ben di⸗ vin⸗ bflig ſopal no ned üme, ich⸗ nali⸗ then Liſ haben Neb?⸗ lib⸗ gins lotes luno⸗ 1ore enio clela ui tch eti ache — Folium XI. xxiij. Si ſciret paterfamilias Quis em̃ canis miſatoꝛes et qᷓ boꝛa fur veniret ⁊c. Et apo ſuccurſoꝛes nõ haberet.quis ſtol? de eo ĩiiij. pme ad Theſ em̃ lapidis ⁊ baculi nõ ferret ſal. Dies dñi ſicut fur in no/ auxiliũ vel Pſiaiu⸗ ſi eum mlii cte ita veniet. Quia igit᷑ ⁊ pꝛo tudo canũ furiba ſpopõderat et tanq;ᷓ fu rem ſe gerebat veſte ſeu ſacco inſignijs atq; cauterio:⁊ furẽ ſe ißemet dicebat:merito tãq; ad furem et latronẽ ad eũ cõ/ pꝛehendenduʒ exeũt.⁊ hoc in mẽbꝛis ſuis. Vnð ⁊ aliꝰ eum aure mutllat qͥ vnũ ſg; ex mẽ/⸗ bꝛis eius.i.fidelibo ei ditu verbi dei qᷓcũq; mõ auer Rtit. Alius eum baculo ꝑcutit aut gladio qͥ quelibet ex ſuis ꝑſequit᷑.Et vt vno vᷣbo om̃ia dicamus Hullus latro inbu Hoc auteʒ x mus.qꝛ charitas q̃ nos dili/ maniꝰ:crudelius:ignominio ſiuſq; tractatꝰ eſt vnq; qᷓ; ip ſe hodie tractat᷑.et ſpũalr in ꝑſo na ſua.et coꝛꝑalr in memhꝛis Ab alijs mẽbꝛatim diſcerpit atq; moꝛdetur.⁊ hoc ſpũalr:a blaſphemis ſcʒ ⁊ iurãtibo.Ali us ꝑ linguam eũ moꝛdet:duʒ p linguã blaſphemãdo iurat. alius per aurem.⁊ ita de alijs Vnde ⁊ q̃ſi vile cadauer.aut canis extraneꝰmiltitudini ca/ ab au / oc mõ diſcerꝑet. Videmus ⁊ audimꝰ regẽ ce⸗ loꝛũ ſic diſcerpi moꝛſibo blaſ⸗ phemie iurantiũ.moꝛſibo etiã iudeoꝝ.paganoꝝ.⁊ heretico/ rũ blaſphemãtiũ.⁊ tñ rarꝰ eſt qͥ ab eiꝰ moꝛſibo canes hmõi abigat. Si qͥs aũt ꝑſecutões iniurias:contumelias:detra⸗ ctiones:liuoꝛes:et vulnera q̃ oĩa in ſuis mẽbꝛis patit᷑ bñ at tenderet:ipᷣm in mẽbꝛis ſuis vulnerari: fuſtigari:flagella⸗ ri: depꝛedari apertiſſime iu- dicaret. Hoc auteʒ ideo dixi/ git:oĩa incõmoda ſuoꝛuʒ ſua facit.nõ ꝑſonali paſſiõe neq; cõpaſſione qꝝ neutrã admit/ tit eterna illa in q̃ mõ eſt etiaʒ ſim foꝛmã ſui felicitas:ſed iu⸗ ſta vere fideliſq; amicicie re⸗- putatõe.Lex em̃ amicicie ꝑfe cte ſeſe amantiuʒ oĩa decreuit eſſe cõmunia.et qͥs diligit nõ aliter ſui eſſent que eoꝛũ ſunt. Moꝛaliter vᷣo turba vicioꝛũ nũ impꝛobiſſimoꝝ abſq; om̃i ⁊ demonũ ꝑ tẽtationẽ ad vnũ ſuccurſu ⁊ auxilio videt᷑ expo quẽcũq; qͥ tentat᷑ exeũt cũ gla ſitus,imo vilius et abiectius. dijs ⁊ fuſtibus quos dirim. 1 2 Capitulum xXVI erã docens in tẽplo ⁊ non me tenuiſtis.)Pulcre eis inſulttat qui fuſtibus ⁊ gladijs vim ei facere pᷣſumebant:q̃ſi euʒ oc/ cidere poſſent: niſi vellet: qui habet moꝛtis ⁊ vite imꝑium. Inſinuãs eis qꝛ in ſolo teplo ideo tanq; ad latronẽ: vt eum cõpꝛehendant ⁊ ad infernale ducant ſuſpẽdiũ. Vel ideo tã q; ad latronẽ: ſi ſe latronem ꝑ pſenſum geſſerit.u ꝗ̊ qͥ tẽta ris dic cum dño Jeſu ſpuali⸗ cer.id eſt recogita.quia tanq; latro ab hmõi turba ad infer nale ſuſpendiũ ducendus q̃/ reris. Exhoꝛre fuſtes ⁊ gladi os et turbã vite tue inſidian/ tiuũ. Noli arridere vel applau dere gladijs ⁊ fuſtibꝰ: captio/ nem ⁊ moꝛtem tibi intentanti bus. HNoli feſtinũ occurſũ ex hibere hmõi turbe:ſed qͥ tan q; latro ab ea quereris: tanq; latro ab ea declina ⁊ effuge.⁊ tudinẽ vt liber effugias. No li oſculari fuſtes ⁊ gladios de lectatione et deſiderio. NHoli oſculari funeʒ quo ligãdus qᷓ reris ⁊ trahẽdus ad inferna/ le ſuſpendiũ.Fu nis eſt alliga tionis tue om̃e illud q̃ ad pec canduʒ traheris. Gladius eſt oẽ illud qð tibi pcti vulnꝰ in/ inueniri:cõpꝛehendi:atq; te- neri poteſt. Solo em̃ amoꝛe inuenit᷑:compᷣhẽdit᷑:ligat:at⸗ q; tenet᷑. Sicut expꝛeſſe dicit ad eũ Eſaias.lxxuij. NHõ ẽ do mine qͥ conſurgat ⁊ teneat te. Sola eſt cbaritas q eũ vince re ⁊ tenere potuit.⁊ cũ omnia poſſit illa ſunt vincla ſq;ʒ cha⸗ ritatis.q̃ nullatenꝰ dirũꝑe po na 2 effuge. ? teſt aut potuit Illa eſt contra vt vulgo dicit᷑:mitte te in alti quã oĩno nõ põt:⁊ q̃ totuʒ in eũ poteſt. Nõ em̃ vinculis qͥ bus coꝛꝑaliter ligatꝰ eſt tene⸗ bat᷑ aut teneri potuit.neq; cla uis quibus affixus eſt pyhibi tus ẽ aut ire aut moueri quo vellet.ſed ſola eũ charitas alli gauit:eum ſic tenuit et affixit. Neq; em̃ claui vel vincla eiꝰ il tibi pct voluntati reſiſtere potuerunt fligit Yuſtis eſt oẽ illud quod cui ſubeſt cum voluerit poſſe coꝛ tuũ conſtringit ⁊ conterit Cuiꝰ velle feciſſe eſt. In ſolo Noli ergo his apllaudere vł ergo tẽplo ſuo querendus eſt ridere delectatiõe vel gaudio quia in eo ſolo inueniri et cõ/ Noli ea amplecti amoꝛe vel pꝛehendi poteſt vt diximus: vſiderio. Quotidie apð vos maxime cum docet. ꝑ doctri⸗ hontne iniltat 8ina ichoe⸗ clengei piun, otc⸗ cle⸗/ moe iniar⸗ cſedid Moide egt Gyine omni. zcha“ epo⸗ Gnn oluzin al ke, pbibi cno⸗ 1oli chꝛiſtus:ne credideritis.vłec nam em marie inuenit᷑ ? ma/ pturis phetaꝑ pmiſſa: eideʒ nitudo legis chꝛiſti eſt murila plum aũt maxime eccleſia vel fidelis ania intelligit᷑:in qui⸗ bus deus adoꝛat᷑ et colitur in ſpiritu ⁊ veritate. ſicut legitur in.iij. Johis. In quo et inſi⸗ nuat non extra eccleſiã ſe eſſe querendũ.quẽadmodũ ⁊ ipᷣe dicit in. xiij. Oatthei. Tüc ſi qͥs dixerit vobis. Ecce hic eſt ce illic. De hoc vᷣo qð dicit q̃⸗ tidie ſe eſſe in templo: illud at tendendũ eſt.quia nõ in ſolis .diebus pacis ⁊ ꝓſperitad᷑ cuʒs electis ſuis eſt dñs Uñ.cum ipſo ſum in tribulatõe.Et vl⸗ limo Marci. Ecce ego vobiſ cum ſum oĩb dieb. Hoc au tẽ totũ factũ eſt vt implerẽetur ſcripture phetar) Implere/ tur inquã ꝓmiſſiones in ipſiꝰ exhibitõne veritatis. NMacua qpe vident᷑ verba ꝓmiſſiõis anteq; res ipᷣa qᷓ ꝓmiſſa eſt ex hibeat᷑. Scripture pphetaruʒ iuxta lraʒ de ſalute genen hu mani ꝑ mediatoꝛẽ dði filiũ ma xime ſonuerãt. Et qͥcqͥd loq̃⸗ bant᷑ ꝓpter iſtud ſolũmodo eſt dictũ.Totũ ̊ qdð circa ieſum dñm factũ eſt:id certe factuʒ ẽ vt ſalus generi hüano in ſcri —— 1 „ „ pturis pphetaꝝ pmiſſa: eideʒ homiuuʒ poꝛtatio. ſicut legit᷑ vjiad GBal. Alter alteriꝰ one⸗ ra poꝛtate et ſic adimplebitis legem chꝛiſti. Et in eiuſdeʒ.x. Ois lex in vno ſermone im/ pletur. Diliges ꝓximuʒ; tuum ſicut teipm.Et ad Roma.xiij Plenitudo legis eſt dilectio. Vt hec plenitudo legis ⁊ ſcri pturaruz fieret id eſt charitas dei in coꝛdibo hũanis acccde ret᷑:totũ h factũ eſt.qꝛ ꝓpter venit.ſic ipemet diẽ l. xij. Lu. Ignẽ veni mittere in terrã: et qd volo niſi vt accẽdat᷑ Ama ri em̃ q̃rens deꝰ ꝙ vnica erat via nir̃e ſalutis: pus amoꝛẽ ex hibuit et bũficio argumẽtoq; moꝛte.ſ.quã ꝓ nobis ꝑtulit ; oẽm dubitatiõeʒ a nob exclu/ eret oñdit. totũ igit᷑ facrũ eſt vt deũ amaremus. Miſtice vᷣo plenitudo ſcripturarũ in⸗ telligetiaꝝ eſt rednidãtia quaʒ eiꝰ paſſio nobᷣ fecit.ſiẽ in fine paſſiõis dicemꝰ Scpture igi turꝓphaꝝ eoſpᷣo vel ſemiple⸗ ne vl vacue appebãt ꝙ ð eis paſſim haurire n potamꝰ.ſed eas xpᷣs dñs vſq; ad ſümũ im pleuit.qð ⁊ in ipletõe Lariag n Z 2. in.ij. Johis figuratũ fuit.vbi it ſibl in illo anĩe mee. S i alijß dicit᷑ ꝙ qꝛ impleuerũt ydrias cũ illo cõpꝛeheſi eſſent ⁊ paſ- vſq; ad ſummũ. Pꝛopter hãc ſi:nõ eſſet clarũ moꝛtẽ eius ſo plenitudinẽ ꝓmittebat᷑ nobis lã noſtre redeptiõis pᷣciuʒ ſuf Eſaiaʒ in.xij. Haurie aq̃s ficiens:noſtreq; recõciliatd2 in gaudio de fontibo ſaluato/ ſacrificiũ extitiſſe.ſed potiꝰ ali ris.Eſt ergo ſnia vt ꝓmiſſio/ os in ſupplementũ aſſũptos: nes ꝓphetarũ implerent᷑ re. et heretica foꝛtaſſe ſuſpicaret ꝑ/ ichoatio ſapie ſeu iuſticie im fidia. Moꝛalr aũt fuga apo pleret᷑ ꝑfectõne.⁊ obſcura lu ſtoloꝛũ:et dñi ſaluatoꝛis reli/ mine intelligentie cõplerent᷑. ctio nobis ĩſinuat qᷓ; paucos vt eloqͥa ꝓphetarũ qͥ velut va habebat ad cõpatiendũ ſoci/ ſa ſemiplena erãt implerent᷑ ð os dñs.et ſi młtos habeat ad flumine cuiꝰimpetus letificat cõregnandũ.fere oẽs delicati ciuitatẽ dei:aqua ſapie ſaluta ſumꝰ ſicut dicit btũs Hiero/ ris.de qua legi᷑ Ecci.xv. Aq̃ᷓ nimus Delicatꝰes frater. et ſi ſapiẽtie ſalutaris potauit illũ. hic vis gaudere cũ ſeculo et ĩ ((Lunc diſcipuli omnes re futuro regnare cũ xpᷣo:nõ at/ licto eo fugierũt) Recte et pul tendentes qͥa nõ eſt nobis re cre vt ſolus mũdi pᷣcium ap/ greſſus ad lignuʒ vite niſi per pendere appareret:vt ſolus ꝓ cherubin ⁊ flãmeũ gladiũ at/ pugnatoꝛ generis hũani ⁊ ad q; verſatilem.ſicut legi᷑ in Ge uocatꝰcãm eiꝰ defendere.aut neſi. Et qꝛ nõ eſt vini intrare potuis eà:iuxta iſtð.feciſti iu⸗ in cellariũ niſi ꝑ toꝛcularis pᷣſ diciũ ⁊ cãm meã qͥ iudicas iu ſuraʒ.nec grana recipiunt᷑ in ſticiã:oſtẽderet᷑ facere.vt ð to hoꝛrea niſi ꝑ ventilationeʒ et to grege agnus electꝰin ſacri triturã. Sciẽdũ aũt eſt ꝙ paſ ſiciũ recõciliatõis generis hu ſio ⁊ tribulatio velut colatoꝛi mani ſolus aſſumeretur. Hõ um ſunt:q feces exteriꝰ retinẽ eñm̃ tam malicia ꝑſequentium tes excludũt:id vᷣo ſolum qdᷣ qᷓ; dei patris electiõe ſolus q/ purũ atq; ꝓbatũ eſt intꝰ mi/ ſitꝰeſt ⁊ compꝛehẽſus. Vnde tũt.Feces igit᷑ maniteſte ſe eẽ Eſa.vj.Ecceſeruus meꝰſuſci oſtendũt qͥ foꝛis in tribulatõi piã eũ:electus meus cõplacu bus detinent. Qð autẽ dicit n⸗ cinsſ⸗ iz ii ini pot ſinws aneio⸗ gud norei⸗ onons Güſoc⸗ bentl deleni Hico⸗ maſ, nbal wö wis k niipe nmane (qꝛ relicto eo fugierũt) ſignin runt. O bliti ſunt etiã eius qð canter addit.q dam em̃ tribu dicit Dauid. Dñs foꝛtitudo latões fugiũt:nec tñ illũ deſe/ mea ⁊ reſugiũ ⁊c. Deniq; qͥa runt.ſicut de Paulo legit qͥ ꝑ ſcriptũ eſt in pᷣs.vita in volũ/⸗ ſpoꝛtaz dimiſſus eſt cũ qᷓreret tate eius. Ergo nõ meliꝰ aut ad moꝛtem.⁊ hoc pᷣcepit dñs dicẽs Si vos pſecuti fuerint in vna ciuitate fugite in aliaʒ Qui em̃ maioꝛi vtilitati eccle ſie ſeruare ſe volũt:nõ xpᷣm fu gientes deſerũt:imo potiꝰ fu⸗ giẽtes acqͥrũt aut ſecum detſe rũt. Mirabilis aũt demẽtia vt equũ coꝛꝑis ad hoꝛã vl di em vel dies paucos ſeruet:de um ꝑdet ⁊ ſeipᷣm ⁊ equũ eter/ ne ꝑditõi addicit.tãtũ theſau mũ in modica cuſtodia deſerit vbi nec calcios ſuos ðᷣſereret cie vt ſꝑ fugiat ⁊ nunq; effugi gt.ꝑ moꝛtẽ em̃ meliꝰmoꝛs fu⸗ E ſaias.xxvj. Vrbs foꝛtitudi bus moꝛtẽ q̊ fugiẽdũ erat niſi ad vitã. Hõ fſugit moꝛtẽ qͥ de ſerit vitã Quid igit᷑ eſtrelicto eo ſugierunt) niſi relicta vita ſugierũt moꝛtẽ.· Ipſe em̃ dicit de ſe in. riiij. Johis.Ego ſum via veritas ⁊ vita. Obliti ſüt oẽs ſic fugiẽtes eius qð dicit nis noſtre ſyon.i.ſaluatoꝛ. vr bem igit᷑ foꝛtitudis ſue reliq̃⸗ qᷓrit᷑ aut ſaluat᷑ vita.q; q̃rẽdo volũtatem aut ꝑſiſtẽdo in ea. Amplius certũ eſt qꝛ tribula tiões nõ niſi tribulatõibo vin cunt᷑. Ille em̃ ſunt q̃ patiẽtiaʒ opant᷑.vt legit᷑.v.ad Roma.⁊ in pᷣmo Jacobi. Quid aũt eſt patiẽtia niſi ſcutũ et pᷣſidiũ cõ tra iacula tencationũ ⁊ tribu/ lationũ:⁊ velut aq̃ in qua oĩs ignis tribulatõis extinguitur Moꝛte igit᷑ moꝛs ipſa meliꝰ vincit᷑ qũ ipſa ſeipſam conſu mit. Qui in tribulatõe a xpᷣo dño recedit:in ipᷣo ingreſſu re gni celoꝛuʒ ⁊ in ipſa ianua ab ipſo recedit.pcul ergo dubio ſe nolle intrare oſtẽdit. Hoc ẽ qð ipſe d ccit in vltimo Luce⸗ HNõne choꝛtebat xpᷣm pati et ita intrare in gliam ſuã. Silr ⁊ illud in.xiiij. Act᷑.Per mul⸗ tas tribulatiões opoꝛtet nos intrare in regnũ celoꝝ qũñũ igi tur intrabũt qͥ tãto tpe dedli⸗ nant atq;ʒ fugiũt ipᷣm regni in troitũ atq; veſtibulũ et tribu/ latõnes.in quo maniteſtũ eſt qꝝ ipſi tribulatoꝛes atq; gn ecu Capitulum toꝛes velut impꝛobi vel ĩpoꝛ/ tes vi ⁊ violẽtia trahũt ad ho ſpitiũ. Inuitos em̃ nos in ip ſas tribulatõnes aut mittunt aut ꝑtrabũt. et ꝓpter hoc in ce leſtis pallacij atriũ ſeu poꝛti⸗ cũ Nos igit᷑ inuitos trahunt ad celeſte hoſpitiũ ⁊ iteꝝ ĩ ipa poꝛticu vel veſtibulo nos ſta tuũt.ne extra domũ ⁊ atriũ lu poꝝ ceterarũq; beſtiaꝝ infer⸗ nalium moꝛſibo exponamur. In tribulatioe em̃ ſola tuti ſu mus. Sola em̃ eſt tribulatio q̃ velut ignis oẽs beſtias vi/ cioꝛũ et in nobis moꝛtificat ſi ceas inuenerit:⁊ a nobis arce/ at atq; deterreat: ſi nõ inuene rit. Si capi timebãt apoſto⸗ li:redẽptõnis ſue pᷣciũ ne dicã auctoꝛẽ relinq̃re nõ debebãt. hec eſt infidelitas nra vt ĩ cã- po certaminis regẽ noſtruʒ ⁊ dũm ſolũ deſeramꝰ et q̃ſi ho⸗ ſtibo ipᷣm tradamꝰ. crimẽ nr̃e ꝓditionis ipſa ſuga cõfitẽtes etſentẽtiã iuſto dei iudicio in nos latã:gratã ⁊ ratã vt vide tur hñtes.ad patibulum fugi entes currimꝰ:quaſi patibu⸗ lum ꝓ ipſa ꝓditiõe meremur: vltro qrẽtes ⁊ toto ſtudio to/ toq; curſu ad ſuſpẽdiũ accele ſi ad infernale patibuluʒ. hoc eſt effugiũ ⁊ hocẽ euaſio quã a deo ſugilentes inuenimus. hic eſt finis fuge quã malo ti moꝛe abijcimus. Yaciunt ad hec ea que de fide amicicie le⸗ gunt᷑ Ecc̃i xxij. Yidẽ poſſide cum amico in pauꝑtate illiꝰ. et vt in bonis illius leteris:in tꝑe tribulatõis illiꝰpꝑmane il/ li fidelis:vt ⁊ in hereditate illi us coheres ſis. Similit ⁊ ll ½ lud in.ij.ſecundead Thimo. Fidelis ſermo.nã ſi cõmoꝛtui fuerimus ⁊ cõuiuemus,ſi ſu⸗ . ſtinebimus ⁊ 2regnabimus. Et in pmo ſecũde ad Sor⸗ Sicut ſocij eſtis paſſionũ ſi Juxta pcedẽtes vᷣo expoſitio nes moꝛales vbi per diſcibu los intelligimus virtutes aut antes, quo em fugit᷑ a deo ni e eritis et conſolationũ.Iſti in parte volũt habere deü excõ municatuʒz: in bonis ſcʒ tmm ei cõmunicantes:nibil impen⸗ dentes deo quod non parati ſint impendere diabolo. Qui em̃ tm̃ gaudere volunt cum ipſo:non aũt pati.quis dubi/ tat qͥn idipᷣm parati ſint impẽè dere diabolo. Hi ſunt in fie ⁊ amicicia dimidiati:dimidij ſcʒ amici et dimidij fideles. deont uz hoe ſo qri nimus, maot cuntad lcel / oſice ne , geristn manel⸗ irll nitrl⸗ Thino, Mort bimus⸗ Oo ſonüͤſe 1ig ei r Gta. 4 npen⸗ arat Ori 1t dum Foluum ; relicto fugiũt: qui ad tenta tiões vltro vadũt et eiſdẽ ſpõ te ⁊ gaudenter ſe tradunt ho/ neſtatis ac ſanctitat magiſtrꝭ atq; miniſtris doctoꝛibo ſcqʒ et ↄfeſſoꝛib ſiue vᷣtutibo id eſt qͥ ſponte et gaudẽter vadũt ad crucem penitẽtie ⁊ ad moꝛteʒ veteris hominis:in quo qᷓ fa cilis ſit vicioꝛum deſertio at/ q; victoꝛia euidenter oſtendi/ tur. Viſa enim turba cũ gla/⸗ dijs ⁊ fuſtibus:deterriti apo/ ſtoli aufugiunt. Oſtende igi- tur turbam vᷣtutum vicijs tu is ſed cum gladijs et fuſtibo. Quidã em̃ turbã virtutũ in/ ermem oſtendunt vicijs ſuis Alij vo languidam ⁊ egrotã- tem. Alij vo nec etiam oſten/ dunt. Apud eos enim qui in tentationibus ad repellendũ pigritardi:remiſſi:aut omni⸗ no moꝛtui ſũt.aut nullus ap⸗ paret omnino virtutũ gladiꝰ aut adeo remiſſus ⁊ iualidqus ꝙ potius pᷣludere et impoten tes virtutibus vel viribus vi deãtur qᷓ; rebellare. Inde eſt ꝙ turba vicioꝛum aduerſus eos fiducialiter agit. Inde eſt ꝙturba milta cum gladijs et XLII ſuſtibus minuit boſtis auda ciam. Appareat igitur apud te non ſolum gladius vnꝰ re/ bellationis o chꝛiſtiane. ſed etiam totus exercitus virtu/ tum vel arma ſurripiant:vel ad pꝛopugnacula pꝛoſiliant. De doꝛmitõe: deſidia ⁊ igna⸗/ uia tua ne confidas ꝙ hoſtes abſterreas, Ex his enim ſu⸗ munt robur ⁊ audaciam ada uerſus te.videant te non ſo⸗ lum ad defenſionẽ ſed etiaʒ vi ctoꝛie auidiſſimũ ⁊ ardentiſſi mum amatoꝛem. Significa/ tur fuga apoſtoloꝛũ in denu⸗ datione altanꝭ. Per altare em̃ chꝛiſtus figuratur. Per alta/ ris oꝛnamẽta apoſtoli:qͥ chꝛi ſti quodammodo veſtimen/ ta pꝛima fuerunt. Signatur et in extinctione lucernarum in matutinis hoꝛis de quo et dictum eſt Dereliquit me vir tus mea ⁊ lumen oculoꝛũ me oꝛum et ipſum non eſt mecuzʒ Lumen oculoꝛum ſides eſt apoſtoloꝛum que tunc in oc/ caſu ſcilicet veri ſolis extin/ cta eſt. Oculi eius apoſtoli ſũt. De qͥb in penultimo Ge nef. Pulcrioꝛes ſũt ocłli eius vino. (Aruͤli teneres Jeſum) Juxta Johãnẽ in. xviij.aptiꝰ rit felicitas ⁊ gloꝛia amplioꝛ ? et pleniꝰhis verbis( Cohoꝛs diffuſioꝛ.pcipue ꝑ illud qð di ergo ⁊ tribunꝰ ⁊ miniſtri iude cit Augꝰ in.ij.libꝛo de libero oꝛũ cõpꝛchẽderũt Jeſum.⁊ li arbitrio. Quia nimij amato- auerũt eũ) Lucas vo in.xxij res tꝑalium ea fecerũt mẽbꝛa boc ſolũ dicit(Cõpꝛehẽdẽtes ſua. Quot &̊ etq̃nta habebãt aut eũ) Marcus adadit ſoluʒ nõ ſolum qbo trahant᷑ ⁊ tene⸗ in xvij.de fuga et euaſione io ant.ſed etiã qͥbo vulnerentur hãnis apliſq; his ᷣbis(Ado trãſfigant᷑ ⁊ mẽbꝛa qbo totiẽs leſcens aũt qͥdam ſeq̃ᷓbat᷑ euʒ mutilant᷑ qtiẽs aliqͥd tꝑaliuʒ amictꝰſyndone ſuꝑ nudo ⁊te q̃ indebite amauerũt eis qᷓcũ nuerũt eũ.Ac ille ſyndone re q; ablatõe pᷣcidit᷑. El bñ dicit᷑ liqa nudus pꝛofugit ab eis.) (Adoleſcẽs qdã ſeqbat eum) Moꝛalrx ideʒ nobis inſinu Quicũq; em̃ ſequit ipᷣm:ado ans qð et Joſeph q̃ndam in leſcit ⁊ creſcit. hoc em eſt cre⸗ xxxix. Geñ. qͥ relicto pallio in ſcere noſtꝝ ſpũalłr idᷣm ſcz ſech manu regine Egipti aufugit qð eſt vᷣtutibo ꝓficere ſeu cre⸗ ⁊ egreſſus eſt foꝛas. Ille q pe ſcere:q̃ mẽbꝛa ſunt interioꝛis pallio tenebat᷑ et trabebat᷑ ad homis ⁊ ſpũalis.Etreuera qͥ moꝛtẽ ſpũalẽ:adulterij ſq; ⁊ in adoleſcẽs ẽ ⁊ Johes verino⸗/ fidelitatꝭ. Iſte vo ſyndonead minis.i.in qͥ eſt gra.⁊ xpᷣm do moꝛtẽ coꝛꝑalem. Per palliuʒ minũ ſequit᷑.et tẽtationũ tur/ ⁊ſyndonẽ oẽ illud intelligimꝰ ba tenet᷑. Sed oẽ illud qð eũ p quod a mũdo teneri ⁊ trabi ſcãdaliſat ⁊ ꝑ qd ab aduerſa⸗ poſſumꝰ. X ois felicitas tẽ⸗ rijs aut tenet᷑ aut trabit᷑ relin poꝛalis ⁊ oĩs eiꝰ ꝑs intelligit᷑ qͥt amoꝛe ⁊ ðᷣſiderio.iretro ſe hoc artiſiciũ euaſionis ⁊ effu linqͥt:oꝛſuʒ ei vᷣtẽs ꝑ ↄtẽptũ: gij ioſeph ⁊ Johãnes didiciſ et nudus ꝓfugit ab eis.QOĩbo ſe vident᷑ a luctatoꝛibo qͥ ideo illis coꝛ ſe iduit q̃ ſibi ꝑ amo⸗ oĩbo ſe nudãt vt qͥ eos trabãt rẽ inherere facit. Oĩb illis ſe vel teneãt colluctãtes nõ ha⸗ nudat qͥ vł amare deſinit vłg beãt.ex q̃ apꝑet eos maioꝛi et ↄtẽptũ deſe abijcit. Nec em̃ facilioꝛi direptõi diſtractõi pᷣ erubeſcẽda nuditas iſta q̃ ve deq; patere boſtiũ quoꝝ fue/ raciter oꝑimetũ eſt ̃ ois vere mple⸗ dgͤd delbe⸗ gamu⸗/ in miben hobebi Erlene- nerennur bytonis ipalg tcis gh bädiet DNtaun, ötnedo. ſſtae⸗ ſli uae⸗ ucni yenno⸗ lomdo nüu⸗ g eſ⸗ elin eſ ni Ot, und/ lie. nun A ſH gje ge — Folium —U Ee cundia noſtra:oĩs turpſtudo nr̃a nõ ſolũ tegit ſed eciã tolli tur. Erubeſcẽda ponꝰveſtꝭ lu tea vel poti? ſtercoꝛea quã de ſtercoꝛibo ꝑ cupiditatẽ tpaliũ nobis ↄteximus atq; circũda mus.Hec nõ ſolũ turpitudi/ nes nr̃as nõ opit ſed etiã de/ coꝛẽ natiuum obtegit ⁊ detur LIIII modũ cõpᷣhẽdit᷑ et capit᷑ xpᷣs. Viges igit᷑ q̃t et q̃ntos hʒ cõ p̃bẽſoꝛes ⁊ qᷓ; paucos vł nul/ los libatoꝛes. Vides etiaʒ da oẽs ſatellites neqͥtie miniſtrs ſüt ſceleꝝ ⁊ carmifices diabo/ li.qͥ vel crudelitati vel cupidi tati in officio iſto ſeruiũt:ĩ tur ba üla figurati ſunt. Qui autẽ pat.Hec eſt veſtis ꝑegrina ꝓ ʒelo rectitudis talia exercent: pter quaʒ minat᷑ dñs in pmo Sophonie In die iülla viſita bo ſuꝑ oẽs qui induti ſunt ve ſte ꝑegrina. Nũc aũt ad oꝛ⸗ qinẽ paſſionis redeamꝰ. Cõ/ pᷣhẽderũt inqt Johes Jeluz. Intelligit᷑ manib iuxta lĩr̃am Diſtice vᷣo turba ꝑſeqntiũ ſiue facto ſiue aio ꝑſequat᷑ Je ſum in mẽbꝛis cõpꝛehendit:⁊. hoc manibo iĩpioꝝ.i.oꝑibo.ipᷣe met em̃ dicit in. xxv.infra. In carcere erã ⁊ nõ viſitaſtis me Eäo genere loquẽdi vſus quo amicꝰ? in miſeria amici ſe dicit eſſe.vel cõpaſſiõe non ꝑſona: vel paſſiõe vl iuſta reputatõe vt ſupꝛa dicimꝰ:q de cõmuni one amoꝛis ⁊ vnitate ꝓcedit. Amicicia em̃ ẽ mutua ſe amã tiũ poſſeſſio mutuaq; ſeruitꝰ. vel autoꝛitate vł miſterio dia bolũ in mẽbꝛis ſuis cõpᷣhen⸗ dũt et capiũt:ĩ q̊ miſtri pietat atq; iuſticie.nullo mõ miſtri ſceleꝝ vel ſeuicie. Nihil em̃ ꝑ eos 5 deũ aut hoĩes agit᷑. ſed totũ ꝓ deo ⁊ hoĩbo. Totũ qͥp pe glie dei ⁊ ſaluti hoĩm eoꝛũ ptãs depᷣuit atq; miſtrat. Cle mentiſſimos auũt miſeratoꝛes inuenit hmõi miĩſtros diabo lus:redẽptõemq; leuiſſimam cũ ab eis ĩ mẽebꝛis ſuis fuerit cõpꝛehẽſus. Redẽptio leuiſſi ma eſt pecunia aut fauoꝛ iter cedẽtiũ q̃ pplin ſe liberari di⸗ cũt hoĩes:cũ potiꝰ in eis dia⸗ bolum aut vicia liberet:coꝛre ctionẽ hoĩm penitꝰnegligen⸗ tes. Ipoſq; qͥs libare ſe dicũt icõꝑabilr ꝑnicioſioꝛibo vicuł ſed ſpõtanea ⁊ iocũda. In eiſ pctõꝝ alligantes et tartareis igit ꝗͥᷣ iniuſte capiunt᷑ etiã coꝛ carceribo imittẽtes. In parte poꝛalr ꝑ hũc tropũ ⁊ lecuõis iſta ſot hi redeptoꝛes ⁊ inter⸗ * nẽtoꝛes diabolus: q̃t qͥ ꝓ libe ſecutõeʒ xpiano nomi inferẽn ratiõe eiꝰ q̃ ad mẽbꝛa ſua ſiue bus. Ipſi em̃ xpᷣm dñmĩ oꝛe pᷣcibo ſiue pecunie largitõe ſa tagũt.Tot hʒ etiã qͥ ablatim Cc numatim redẽptõeʒ eiꝰ ꝓcu rant.quẽadmodũ qͥ capti ſũt apud ſaracenos q̃t hũt qͥ ꝓ li foꝛinſecꝰ oſculant᷑:⁊ nihilomi nus ei ꝑſecutõeʒ ſuſcitãt.Ter cio loco oĩbo ĩ ſubditos ſuos: violẽta ty rannide graſſantib⸗ gut alios iniuſte ꝑſeqntibus. beratõe mẽbꝛoꝝ eoꝝ a ſingu! Siqͥs videret dñũm Jeſuz in obolos vel nũos petũt. Hec aũt dicim?nõ vt ñ ꝑcat᷑ hoĩb⸗ ſed ab hoc ſolum vt ĩ eis dia/ bolo nõ parcat᷑ Hoc em̃ ſolũ vt ait autoꝛitas in hmõi offi cijs ſiue ꝑcẽdo ſiue puniendo bñ agit᷑ vt vita hoim coꝛriga tur.hoc em̃ ĩtẽdimꝰ vt dñũs ie ſus iteꝝ in mẽbꝛis nõ patiat᷑: vt diabolꝰcaptõi ſp tradat᷑.p ut vniuſcuiuſq; reqrit officiũ Eodẽ mõ de traditõe et liga/ tiõe ꝓſeq̃ndũ eſt Cõgruit aũt iſta cõpꝛehẽſio quã ꝓſecuti ſu mus heretiq: dũ ꝑſecutionẽ inferũt fidei xpiane. Hiiudã cũ oſculo pᷣmittũt: ↄfeſſione⸗ xiani nois qᷓ p iudã intelligi tur pᷣcedẽtes:et os ſuũ oꝛi xpᷣi qð eſt ſcriptura ꝓditioſe piũ/ getes:qñ ea q̃ de xpᷣo dñno ſcri piura loqͥtur: vocetenꝰ et ipſi loquunt᷑q ſimlatio ⁊ falſitas ĩoſculo inde figurata eſt.Se cũdo loco cõgruit iudeis oĩ/ buſq; ſub pᷣtextu religiõis ꝑſe mẽbꝛis ĩ tot loc atrociter cõ/ pᷣbẽdi.teneri:ligari: carcerari nõ ĩmerito miferet᷑ eiꝰ. Non mirũ aũt ſi ipſe in mẽbꝛis ho die nõ videt᷑ a mult: qñ et in ipᷣis hoĩbo neq; ꝙ etiaʒ boĩes ſunt videt᷑ ab illis Non enim naturaʒ in eis aſpiciũt,qꝛ nec ipſis ocłis nature eos intuen tes.ſed oculł potiꝰ cupiditatis et auaricie ſue qbo vtiq; in eis nõ videt niſi pecuniã cuiꝰpᷣde inſidiant᷑ Sed nec oculis gre q̃ ſublimioꝛes ſunt et purio⸗ res eos aſpiciũt vt agnoſcant eos aut filios dei eſſe ⁊ mẽbꝛa aut eẽ debere. Hoc em̃ oculi gre indubitãter oſtẽdũt:ꝓpter qð ⁊ caritate complectendos ta ſibi viuit:et qſi ↄtra cõitatẽ bonoꝝ ↄiurata:eos et ea q̃ eoo rũ ſunt vt aliena a ſe penitꝰ in tuet᷑ ? ꝓpter hoc eos ad pdam PNibil em̃ credit ſe bre auarl ſimioe tbüoni itTer oſlos: ſenbp Unbre in dinc, cerun , Non chisbo gäarin gboſes nenin genee ſncuen dinis Gincs nlogie puno⸗ ane Rocll * cöiale gen enie;i taC. zuat⸗ Folium cia in alijs:uec errat.qꝛ reue/ a carnali concupiſcentia tua⸗ ra ipſa excõicata eſt imo ipſa vel carne quantumcunq; tibi ſpũali excõicatõe.vnde et nul blandiat᷑ per cogitationẽ: of⸗ li cõicat vel cõmunicare põt, ferens blanda.ſicut legit᷑xvſj. Moꝛalr vο Pctõꝛ a turba Judicũ Pꝛeſcinde omnia de cõpꝛebẽdit᷑ in cogitatõe tẽta/ ſiderioꝝ vincula.et hoc velut tionis.tenet᷑ in ioſa moꝛa co⸗ q̃dam cultro ſeu gladio diſci⸗ gitatiõis.ligat᷑ in deſiderio et yline.et hoc in boꝛa deſiderij amoꝛe ⁊ delectatione pct qdᷣ vel delectatõis:affligens teip cogitat. Ducit᷑ ad ſpũale pati ſum. Omnis em̃ afflictio ĩ ip bulũ in ipa moꝛa delectatõis ſa hoꝛa pciſio eſt ⁊ obtrũcatõ et deſiderij. Ad infernale yo bmõi vincloꝝ. M alicia enizʒ darbnic vdut buſaa paſſi/ vniꝰ hoꝛe obliuionẽ facit ma maloꝝ opeꝝ. Aduerte igi xime luxurie. ſiẽ legit Ecci.xj. tur pctõꝛ in ipᷣa turpi cogita/ Oblinio autem luxurie et vo tione te eſſe cõpꝛehẽſuʒ.⁊ eru⸗ luptatis laceratio eſt vinculo ere q̃ſi dmula de manu:⁊ q̃ſi rum.id eſt deſiderioꝛuʒ illius auis de ĩſidijs aucupis. ſiẽ ti Oblitus em̃ voluptatis om/ bi dicit᷑ Pꝛouerbᷣ.vj.Erueris nino ſolutꝰ eſt a viculis eius. aũt cum in bonã cogitationẽ Statim vt huiuſmodi funez quãcunq; aut inſilis:aut an/ ad ligandum te applicuerit: helas.Delude igitur diabolũ gladium exere diſcipline ⁊ il- q te manibo q̃dãmodo iam te lum percute. ſi ligatum te net:vt plus doleat de ereptõe videris: ſtatim virtute ſpiri tua et effugio q; gauiſus ſit ð tus exemplo Sãſonis in eo-⸗ cõpꝛehẽſione. Exboꝛre mani dem/xvj. Judicum dirumpe bus teneri aut cõtrectari dia Eſt autẽ virtus ſpũs magni/ bolicis. Quodãmõ em̃ velut ficẽtia coꝛdis: qua ipſa q̃ nob pila de te ludit diabolus. Si ꝑ cogitatõem offerunt᷑: velut aũt ⁊ ad hoc venerꝭ ne patia/ feda et dignitate noſtra indi⸗ ris te ligari funicuł deſiderio gniſſima aſꝑnamur: motu in rũ vl delectatõis. Declia ſtul dignatõis aduerſus ea como ticiam Samſonis:nõ ꝑmit/ ti.⁊ p indignatõe ⁊ abomina tas te ligan a dalida tua id tione nõnunq; ſpuctes T ilex Capitulũ ſectionè idignatõis ⁊ abomi/ nationis q̃ eſt phi phi.crebꝛo ingeminãtes.qð facere nõ pa rũ medele eſt virtus maxime: ſi in cõſuetudine deduciũ fue rit. Eſt et virtus ſpũs chari/ tas q̊ amplexibo ſponſi celeſtꝭ ct ſpũales delicigs carnalib⸗ abſq; vlla cõpatione pᷣferimꝰ Quelibet em̃ vitus:vᷣtꝰ ſpiri tus ẽ: generaliter accepto vo/ cabulo.et verum eſt qꝛ q̃libet virtute põt dirũpi qᷓuis tenta tio. Pꝛopꝛie tũ in virtute ſpi ritus tentatio irrũpit᷑ cũ ma⸗/ gniſicentla animi et indigna⸗ tioe q cqͥd diabolus offert cõ culcat᷑ atq; ꝓjcit᷑. Quid autẽ dicemus de illis qͥ ſeipſos di abolo alligat Hi ſunt qͥ pꝛa⸗ ua deſideria ſibijpſis accẽdũt etiã hoc vel ſpectdo vł cogi⸗ tando vel ea exqrendo atq; pᷣ parãdo qbo ⁊ oa gesni delicie et deliciaꝝ deſideria acuaätur. id ẽ faciliꝰ ĩſtãment᷑. Siulr ⁊ qͥ cunq; alios pꝛauis deſiderijs accẽdũt vł ꝓuocant:eoſdẽ ve lut diaboli captiuos diabolo ligant. Econtra vᷣo quocũq; mõ deſideria pꝛaua vel ĩ te vl in alio extinxeris:vincła dia⸗/ bolice captõis dirũpis. eriſq; velut alr Ceonardus vinctos mſrabilr ⁊ mirac èð Nilſi em̃ tot hr̃et captiuoꝝ ſn oꝝ ligatoꝛes diabolꝰ:vix vnũ pmomẽtũ capiũ teneret. H⸗ vt diximꝰ abominabiliꝰi hoc el officioſiſſime ſerui?. At au tẽ nõ timeas foꝛtitudinẽ vin/ culoꝝ iſtoꝝ:audi Eſaiã ĩ xxix Zelas aranee texuerũt. Fila qe araneaꝝ ſunt oĩa vincu la pctõꝝ q̃ nõ dicã pulſu aliqᷓ aut diſtractu ſola volũtate rũ puntur Quis em̃ dubitat eis poſſe teneri oĩno ĩuitũ. Quis etiã du bitet modico tractu ca pilloꝝ aut alioꝝ piloꝛũ hmõi vinclła dirũpi Quia ̊ in vno 7 eodẽ tractu capilli capicꝭ ite gri manẽt ꝑ oĩa ⁊ illeſi. hmõi vᷣo vincula penitus dirũupun tur: du bitari nõ ðbet capillis huũani capitis ⁊ ceter pu eiuni dẽ coꝛꝑis ea eſſe debilioꝛa. et ꝓpter hoc f lis araneaꝝ meri/ to cõpanda ſunt. eos vo qͥ eiſ dẽ captos teneri ſe patiuntñ eſſe muſculis foꝛtioꝛes. Eru- beſcẽdũ valð eſt hoĩ filis ara nea ⁊ irreiitũ vinctũq; teneri: et aꝑte cõſfiteri de his ſe expli care aut ea dirũꝑe nõ poſſe.ſ ita ẽ vt quẽadmodũ muſca ẽt quãtũ cũq; foꝛt ect ð fil arane arũ innecla ſe erige nõ poſſet loſe liberãs. I ch di ſe⸗ ltinn gelbe Mlee kund docte e colt R . . Nix Sic ⁊ miſer pctõꝛ nõ foꝛtitu pꝛehẽdit᷑ pctõꝛ duobo modis Fol nſi dine vincłoꝝ tenet᷑ in illis ſed vel cũ ei ꝑ doctrinã ⁊ exhoꝛta u. iſirmitate ⁊ puerſitate pꝛie vo tionẽ ꝙ a diabolo cõpꝛeben⸗ luntapj. nihl em̃ oĩno hñt foꝛ ſus eſt innoteſcit. Et eodẽ mõ ihoe⸗ titudinis niſi qᷓntũ eis dona⸗ de tentione ⁊ ligatõe intellige Gtan uerit nr̃ cõſenſus ⁊ inclinatio dũ eſt. iuxta moduʒ ſcripture. e voluntatis. Ecõtrario vo ꝑ UWel cõpꝛehẽdit᷑ poſito emẽ/ int⸗ omnia de ſalubꝛi cõpꝛehẽſiõe datõis.tenet᷑ firmitate ſeu cõ/ fi⸗ ꝑ bonã cogitatione; ⁊ ſalubꝛi firmatione ꝓpoſiti.Ligat᷑ vin fia tentiõe ꝑ moꝛã in illa ⁊ ſaluta culis mãdatoꝝ ſiue diuine le baig ribus vinclis bonoꝝ deſide- gis ſiue pnĩaliũ. Quia vo euzʒ een rioꝛũ: et ſalubꝛiter ligãtiba fa/ comphendiſſe manib intelli teis Ale eſt oĩa ꝓſeqͥ:in qb remini giẽ᷑ Manꝰ accipimꝰ hic tria u⸗ ſcendũ eſt qᷓntũ deũ offendũt genera operũ qͥbus cõpꝛehẽ⸗ IcdH q p̃dicta pctõꝝ de manibo eiꝰ dunt᷑iin bonũ ppoſitũ indu⸗ nl · „ eripiüũt q vincula eiꝰ dirũpũt cunt᷑. Pꝛimũ genus eſt vis ? no q̃ vinctos eius in tantã ſui ꝑ violentia et cõcuſſio:de q̃ pla gie nlcleʒ liberãt dũ in eis qlibet tis et doctoꝛibus pᷣcipitur in i mõ ſancta ðᷣſideria extinguũt xiiij. Luce.cõpelle itrare. Se on ꝓpter hoc ꝑpaucos de his q̊s cunduʒ genus beneficia.in ᷓ plio capit ad celeſtẽ ciuitatẽ ꝑdu/ intelligit᷑ et ſuauitas et affabi ſar cit dñs.quia ꝑpaucos habet litas alloquioꝝ. Bñficijs em̃ ligatoꝛes aut detẽtoꝛes eoꝛũ. ꝓuocãdi et attrabẽdi ſuntad ti⸗ et innũerabiles bʒ ereptoꝛes bonũ pctõꝛes. Terciuʒ genꝰ zaß ac liberatoꝛes eoꝝ velut infer eſt exemploꝝ qͥbus nõ paruʒ Mti nales leonardos qͥ vincla eo attrahunt᷑ et puocant᷑ pecca/ rum dirũpant. Aliter aũt ad toꝛes. Iſta ; tria genera ope/ . doctoꝛes ⁊ ↄfeſſoꝛes hociᷣm rum abũdare debent in pᷣlat e refert᷑: quibo hec tria iniigun et doctoꝛibo.vt ʒelo rectitudi/ ci tur. Pꝛimũ ſcʒ pctõꝛeʒ cõpꝛe/ nis ꝑ virtutẽ diſcipline coer⸗ ſes hendere. Deinde tenere. Ter ceant ⁊ cõpeſcant ſubditos a 16 cio ligare.quẽ oꝛdineʒ miti ꝑ/ malis:⁊ ad bona cõpellant. ?ꝰ . uertüt: pus ligare volentes qᷓ per bñſicia eos ad bona puo ſa cõpꝛehẽdant aut teneãt. Cõ/ cent ⁊ attrabãt, ꝑ vite eminẽ/ Capitulum tiã q;tum de ſe nõ ſolum deo ſed etiã hoĩbo ſpectaculũ faci entes quaſi decoꝛẽ in palã po nentes:vt eã cunctis amabi⸗ lem ⁊ gratioſam efficiãt.Ho⸗ neſtũ em̃ eſt vt ait Tulliꝰ qð ſuo decoꝛe nos attrahit:⁊ ſua bonitate nos allicit. De his tribus ad pꝛelatos dicit᷑ in.v. Math. Vos eſt ſal terre. q̊d ſimul referẽdũ eſt ad diſcipli/ ne ⁊ bñficentie cõdimentum. Diſciplĩa em̃ ſi bñficiũ deſue rit:ĩſulſa eſt:? ſolã habet ama ritudinẽ. Buficlũ vo ſi ſine il la fuerit vermes et putredies vicioꝝ potiꝰnutriet in ſubdi/ tis q; ↄſumet.Qð vᷣo ſequit᷑ Sic luceat lux veſtra coꝛam hoĩibus.Zid lucẽ ꝑtinet exem ploꝝ q bus dec et decoꝛ vir/ tutum oſtendit:agnoſcit᷑: ⁊ ad imitandũ cõcupiſcit.Qui er/ go ſinc his tribe generibe ope rum co mpᷣhendere qrunt ſa⸗ lubꝛiter peccatoꝛeſ:nõ vt eos manibo hoĩes cõpꝛehẽdere q̃ runt: ſed foꝛtaſſe vt canes et belue demib ⁊ faucibo. licʒ in hoc caſu officiũ eis congruat In hoc autqꝙ cõpꝛehẽſus di cit᷑ dũs Jeſus:totos ſimul et fruſtatim ⁊ particulatiʒ com/ pbendere peccatoꝛes ammo . * — —D F. . 8 * nent᷑ pꝛelati ⁊ doctoꝛes. Alio quin potius de macello rapu iſſe vel coqna q; pꝛelio vł ve/ natu cepiſſe aliquid videntur Qui em̃ ad audiendũ verbũ dei aliquẽ peccatoꝛẽ induxit. quaſi aurẽ eius dentibo et faun de membꝛis alijs. Hunqͥd er go nõ potiꝰ de macello vel co quina aliqͥd aſpoꝛtare q; de pᷣ lio vel victoꝛia reuerti vident᷑ et tamẽ iſtud vbi totum face⸗ re nõ poſſunt ãmonent᷑ in.xl. Job.Concident cũ inqͥt do/ minus amici. diuident eum negociatoꝛes.quod eſt in coꝛ poꝛe et membꝛis eius. Coꝛ- pus enim eius id eſt cetꝰ ma⸗/ loꝛum dluiditur: cum de illo aliquis ad dominum conuer tit᷑. Et vnuſquiſq; etiam ma/ loꝝ diuidit᷑ atq; cõcidit᷑ cũ ſic particulatim cõuertit᷑. Simi liter 2 in iij. Amos. Quomõ ſi eruat paſtoꝛ de oꝛe leonis duo crura aut extremuʒ auri/ cule:ſic eruent᷑ filij iſrael.Ca⸗7 Pinnt autem ali velut piſces amo ſcilicʒ qui bñficijs aut miſſionib attrahunt᷑. Nbi nficia velut eſcula:ipſa vᷣo gratia vel virtus velut acule⸗ us vncatus:qui pꝛimũ ꝑ eſca do onpn N we entur vera N ttan noci nide zdeß nicen⸗ ce incl tdo⸗ c, in o Co 4 n deo hucr nmo/ Humi vono⸗ con’s zuuni/ An las A Oi Gi⸗ cule⸗ ſ lam beneficioꝛuz capltur. de/ inde capit. De hoc Job xl. Hũquid capiet᷑ leuiathã ha/ mo. Capitur auteʒ leuiathan in membꝛis ſuis.i.peccatoꝛi⸗ bus. Stulti ceciq; piſcatoꝛeſ q̃ͥ nudo hamo..i.ſine eſca ap/ poſita:piſcari pꝛeſumunt.Hi ſunt qui nudas virtutes im/ perant: nullum earũ pꝛemiuʒ nullum fructum:nullü placo rem:nullüq; decoꝛez penitus oſtendẽtes. Rhetibus capiũ- tur vbi longis exhoꝛtationi⸗ bus et connexis inuicem ſer/ monibus: ad deſerẽda ſua vi cia inducunt᷑. De hoc in qͥn/ to Luce. Cõcluſerunt piſciuʒ multitudinẽ copioſam. Et in xx. Johannis. Traxerũt rhe te plenũ centũ qͥnq̃gintatrib⸗ magnis piſcibus. Armis vᷣo capiuntur heretici ⁊ philoſo/ phi. VUnde apoſtolus in deci mo ſcde ad Coꝛinthios. Ar/ ma militie noſtre nõ ſunt car/ nalia:ſed potẽtia a deo:ad de ſtructionẽ munitionũ: cõſilia deſtruentis et omnẽ altitudi/ nem extollẽtis ſe aduerſus ſci entiam dei:⁊ in captiuitatẽ re digentis omnem intellectum In obſequiũ chꝛiſti: vt diſpu „Foliumm xrIu tatoꝛes velut ſagittarij ſunt. D Demonſtratões vo velutma chine ſunt munitiones diru⸗ entes,. Leuia vero argumẽta velut baliſte et arcus. iri bus po id eſt fuſtibus et gla⸗ dijs qui timoꝛe eternoꝛũ ſup plicioꝛum vel pꝛeſentis diſci⸗ pline flagellis atq; coertioni- bus emendantur. Qui igi/ tur flagellari ſe ſentiunt cum fuſtibũs et gladijs a domino ſe queri agnoſcant ⁊ rebella⸗ re deſiſtant:cõpꝛehendi a do/ mino ſe patiantur ⁊ gaudeãt. tanto amplius gratias ei agẽ tes:quanto ſtudioſius ⁊ labo rioſius maioꝛiq; apparatu ſe queri ab eo viderint. Erube ſcant ⁊ reuereant᷑ dei hoſtes diaboliq;ʒ ꝓpugnatoꝛes ſe ge⸗ rere rebellando.potiuſq; ſia/ gellis ſibi ſuccurri ad libera- tionem et ſalutem q; ſe impu/ gnari ad captõnem atq; per/ ditionem intelligant:turbãq; perſequentiuʒ cum gladijs et fuſtibus de cetero ſuccurſum ſibi a deo miſſum atq; pꝛeſidi um nominare diſcãt et aſſue/ ſcant. Compꝛehẽditur igitur hũanus intelleccꝰ rõcinatio/ nibo vᷣitat expugnatꝰ: euerſa Capitulü arte ⁊ munitionibo erroꝛis.id eſt cõſilijs ⁊ defenſioniby falſi tatis:cõfraciꝭ arcubo.uimpu⸗ atõib veritatis. De quo ĩ ps.ibi Coõſfregit potentias ar cum ſcutũ gladiũ ⁊ bellũ. Re liqͥs aũt tribo modis capit᷑ af fectus hũanus. Qõð aũt ſeqͥ⸗ tur (Tenuerũt eum) bñ ↄgru ſt.nõ em̃ ꝓdeſt cepiſſe pᷣdam Lne retentione ſtatiʒ effugit ed turpiꝰ eſt ꝑdidiſſe q;; nõ acqͥſiuiſſe. Effugit aũt pᷣda ðᷣ manibo capiẽtiũ:qñq; eis ipſ liberantiboe i tenere deſinenti bus.i.manus ab ea retrahẽti bus. Manꝰ ſuas a pᷣda quã tenebat ſubtrahit qᷣ a tribo ge neribo opeꝝ q̃ diximꝰ deſiſtit. Intolerabilis et ridẽda ſtulti cia bellatoꝛũ:qͥ vix appᷣhenſa pᷣda multo ſudoꝛe multoq; di ſcrimine q̃ſita:ſtatiz ab ea ma nus qbus teneri debuerat re trahunt:cũ pꝛeda niſi manib vb vinculis teneri non poſſit. Vnge pᷣlati ⁊ doctoꝛes bella toꝛes et cuſtodes ſim noĩant vt nõ tam caꝑe q; captos cu/ ſtodire artius ſe debere agno ſcant. Eſa.lxij. Suꝑ muros tuos hierlm ↄſtitui cuſtodes Eſfugit aũt coꝛ pctõꝛis ð ma nuni. de volüutate ⁊ ↄſilio ma/ — S Vñ Ecẽi.vj.qᷓ; aſpa eſt nimi um ſapĩa indoctis homĩb:?- nõ ꝑmanebit in illa excoꝛst· eiuſdẽ. xxj. Cõpedes in pedi⸗ beſtulto doctria:et q̃ſi vincła eiuſdẽ.j. Execratio peccatoꝛi bus ſapia:et execratio pecca/ ri cultura dei.Eripit᷑ aũt qñũa⸗ q; vucum ſcʒ tribulatõibo vel metu ad peccandũ inducitun BSurripit᷑ rraudulẽter cũ blã dicijs ꝓmiſſionũ aut ſpecieꝝ ↄcupiſcibiliũ a recto abducitꝰ Quatuoꝛ igit᷑ iſta doctoꝛiba ⁊ pᷣlatis:⁊ ↄfeſſoꝛibo ſũmoꝑe ſer uanda ſunt:ne vł ipſi s deoo ceperũt liberent manꝰ ab eoꝝ tentione vt diximus retrahe/ tes:vel ipſi effugiãt iuguʒ dñi graue et moleſtũ hũtes. Tui moleſtie ⁊ grauitati leuitate ⁊ cõſolatiõibus ac mie diſpẽſa tionibo ⁊ alleuiatiõibo tots cir cũſpectione occurrendum eſt Ne vo eripiant᷑ vi tribulatio num aut pſecutionũ.defenſi onibus obuiãdũ atq; pᷣſidijs ſi fieri põt. Sin aũt ↄſolatio/ nibus ſtrenuitatis et patien/ tie exhoꝛtationibo:paſſiõe at⸗ qᷓ; ſolatijs. Cõtra ſurreptiõeʒ gi roꝛũ:quẽadmodũ eger de volũtate ⁊ ↄſilio medicoꝛum atq; ſeductionẽ doctria ⁊ eru Aditiõibo. Et quia manibo diu teneri nõ pñt qꝛ capti ſũt do/ mino: neceſſario ſunt vincla apponẽeda. Hec ſunt vincula ſapie de qbus Ecẽi.vj.Inij⸗ ce pedem tuũ in cõpedes eiꝰ: et ne accidieris in vincul illiꝰ Et iteꝝ. In vinculis illiꝰ alli⸗ gatura ſalutaris. Intellectus igit alligãdus eſt veritate ſa⸗ pientie diuĩe et doctrine. So S 3 mur: velut mallei fabꝛiles et claui ſunt qbs in ipſa configi/ mur ⁊ cõpedimur.ꝓpter h̊ di⸗ cctum eſt in vltio Eccẽs. Ver⸗ ba ſapiẽtis tanq; ſtimuli ⁊ tã/ q; caui in altũ defixi. vbi ver ba:rocinatiões atq; ſuaſiões eoꝝ ſm hanc viam accipiẽda ſunt. De hac eadẽ veritate ve lut fila in funes intoꝛquentur duz eloqᷣa eloquijs colligant et coaptant᷑ vt inde vincla ſa lna em̃ veritate tenet᷑ ne ĩ erro/ pientie efficiant᷑ ad ligãdũ in rres iĩſiliat aut abducat᷑ aut im tellectũ erroneũ: vagabundũ pingat᷑. Silxr alligãdus eſt af et a deo fugitiuũ. Pñt ⁊ intel . fectus bonitate ſeu honeſtate ligi vincla ſapie virtutes ipſe Sola em̃ illa tenet et cuſtodi que qſi ⁊ de veritate ⁊ bonita tur ne vel effugiat vl vi abdu cak aut eripiat. Intellectꝰ igit jveritate ingredit:captioneʒ ſalutarẽ ingredit. In illa ſola tutus eſt a ꝑditõne ⁊ erroꝛibo vpvIpter hoc et vincula dicit ve⸗ ntas ⁊ turnis arcus atq; mu/ nIſttio. Moꝛs vo intellect? er⸗ roꝛ eſt et ignoꝛãtia. ꝓpter nõ poſſũt eſſe boni cuſtodes aut ligatoꝛes captiuoꝝ qͥ nec ipᷣm earcerẽ nec vincla noꝛũt. Te ſlſtimonia igit᷑ diuine legis ve⸗ lut vincula ſunt qſi de lpo fer ro veritatis fabꝛicata. Argu⸗ Rnenta vo atq; ſuaſiones ab in ipſam dei veritatẽ induci te ſimul velut nendo et intoꝛ⸗ quẽdo ab ipſa dei ſapia confi ciunt᷑ ꝓpter qð in vltimo Pꝛo uer.dictuz eſt de ea. Queliuit lanã et linũ ⁊ oꝑata eſt cõſilio manuũ ſuaꝝ: manũ ſuã miſit ad foꝛtia ⁊ digiti eius appᷣhẽ⸗ derunt fuſum. Foꝛtia neceſſe eſt eſſe vincla iſta vbi foꝛtꝭ al ligandus eſt ĩtellectus ſcilicet humanus. Yoꝛi aũt eſt intel lectus humanus:vel attritus aſſuetudine ſenſuũ:vel nutri/ tus naturalibo. philoſophice nanq; diſcipline ⁊ ꝓpbationuʒ aſſuefactio roboꝛant qdãmõ et indurãt intellectũ bumanũ Capitulum coſuetudinẽ nõ facile admit- tãt. HNõ em fruſtra appꝛobat illã ſententiã matris ſue Au/ guſtin? in libꝛo ↄtra achade⸗ micos.Cibũ ⁊ nutrimẽtũ aĩa rũ eſſe ſciam. hmõi intellectꝰ teneri nõ põt in veritate ſidei niſi eos vehem̃ti ammiratiõe nouitas ſignoꝝ ꝑcuſſerit ⁊ qͥ dãmodo ifſirmos ? tremulos nutãateſq; reddiderit.aut niſi vehementia tribulatiõis eos ↄtriu erit:⁊ auribo qͥs ð hmõi nutrimẽto ſumpſerãt buaue⸗ rit. Indignant᷑ em leuibo rõ⸗ cinatõibo ⁊ cõtradictõibo acqͥ eſcere vel aſſentire.quẽadmo dũ gigantes filis araneaꝝ vel ſtupateis.hũilitate igitur cõ/ triti vel tribulatõne infirmati vel nouitate miraculoꝝ ꝑcul ſi:facile etiã debilib vinculis alligant᷑ atq; tenent᷑. Idẽ cir ca affectũ ligandũ erit ſeruã⸗ dum. Aparet aũt infirmitas intellectus maxiĩe in hereticis illiteratis qͥ velut muſce qua/ ſi filis araneaꝝ adeo vincula ti tenent᷑ vt ea nullo mõ abꝛũ pere valeãt: nullo mõ ſe ð eis euoluere aut explicare.ſʒ quẽ admodũ muſce in filis arane arũ occidi ⁊ exuni ſe patiũtur. Quippe q; de hmol vinculis ſe explicare nõ poſſũt. necmi 4 rũ eſt ſi infirmus eſt intellect eoꝝ ⁊ oĩno inualidus qui nec — poſſunt.ergo aut info:mat ſunt pmũ vt diximus et huili nutrimentũ habuere ſcientie: nec pꝛediti ſunt virtute gratie Dicut ergo noõ eſt de foꝛtitu⸗ dine filoꝝ aranearũ ꝙ muſce ageo colligate tenent᷑ et in eis exuri occidi et deuoꝛari ſe ab araneis patiunt᷑.ſed de ĩſirmi tate eſt ac debilitate muſcaꝝ. Sic etiã in eis qͥ in infidelia tis ſue vinculis vſq; ad moꝛ/ tem tenent᷑:nõ infidelitat foꝛ titudini:ſed eoꝝ potius inſir/⸗ mitati deputãdũ eſt. De hoc etiã in ſcõo ſcðe ad Thimo. volüutatẽ. De hereſiarchis p⸗ pꝛie dictũ eſt in.lix.Eſa.Oua aſpidum ruperũt ⁊ telas ara nee texuerũt. Quis em̃ dubi⸗ tat hereticoꝝ venias nihil ol⸗ fenſiõis hre rénabilis Nani em̃ ſunt omnes hoĩes in bꝰ nõ ſubeſt ſcia di vt legi SGa⸗ pientie, cij. hi alligart non andi: aut niſi ſoꝛtib vinculis ans ecmni elec! buinee nuſce ncs iſen ſen ⸗ ſe⸗ intir⸗ hoc imo⸗ biot, Du ⸗ ls Foliun 2 . 2 ſapientie alligari nõ poſſunt. CCunc adduxerunt eum ad Annam pmũ) ſᷣm Johã/ nẽ. qð alij pᷣtermittunt (Erat em ſocer Caiphe qͥ erat pon⸗ pologie cõgruit. Anna em̃ in terpᷣtat᷑ gra vno modo.vł do nans vel donatio.Captꝰ aũt a doctoꝛib vl cõfeſſoꝛibo pec catoꝛ ad gram ⁊ donantẽ de⸗/ um vel donatõem adducen/ dus eſt ſpnalr. Adducit᷑ autẽ ad annã. id eſt gram ſiue do/ nationẽ:dum in cognitõem ⁊ recognitionẽ gratie ⁊ donatõ nis id ẽ recognitõis remiſſio/ nis pctõꝝ qͥbus viſitatꝰeſt in ducitur. Edocent᷑ igit᷑ docto/ res ⁊ cõfeſſoꝛes ꝑ Johãnẽ qͥ cõſcius erat miſterioꝛũ pᷣmuʒ ad annã captũ pctõꝛeʒ addu cere.id eſt quanta gratia ſuſte ſtatus ⁊ expectatꝰ et viſitatus ſit ac de hoſte adoptatꝰ ad fi/ lium pᷣmitꝰedocere anteq; ad caypham. id eſt vomitũ oꝛis qui cõfeſſio eſt intelligendus mittunt ? ad caypham pmuʒ peccatoꝛẽ adducũt captũ. CX — aut cayphe ſocer dicitur et H congruit. habet em cayphas catoꝛem demones et vicia v½ ſpũalis.i.vomitus oꝛi ↄfeſſionem interpᷣtati ſumus * us oꝛis queʒ velut vxoꝛẽ filiam anne.i.gr̃e Filia gratie mundicia ſeu pu ritas coꝛdis eſt. cui quaſi ma trimonialr coniuncta eſt gra lia coeſſionis. ad eam em eſt coõuerſio eius. Vomitus em̃ cõfeſſionis ad mũdiciã ⁊ pu- ritatem cõuertit᷑ ⁊ indiuidua liter ei ↄiũgitde q̃ cõiũctõne atq; cõmixtione multa ſobo- les hũilitatis et patientie ſuc- creſcit. Cõgruit ⁊ illa interõò/⸗ tatio hec eidẽ intelligẽtie q̃ an na interpᷣtatur reſppdẽs. Re ſpõdens aũt pᷣmũ merito ac cipiẽdus vel deus ipſe iuxta vulgarem acceptioneʒ ei? qd eſt rũdere:ſᷣm ꝙ reſponſoꝛ dꝛ qᷣ ſe debitoꝛẽ alicui conſtituit. Adduceædus eſt ̊ pᷣmũ ad re ſpondete.i. ad remũeratiöem eternã:qᷓ meritis o'bo laboꝛi bus et doloꝛibus pnialibus ad menſuram ſuꝑeffluenten ce el lus bit. Ad reſpondẽétem vodez adducat᷑. Heu quot ſunt qui um tunc adducitur: cum pio omnibus que vel hic dimit⸗ tit vel ſuſtinet denuʒz habere re ſponſoꝛem fideliſſimũ edoce⸗ tur. Captum vo miſeruz pec tem adducũt:cuʒ ad penã in/ fernalem ipᷣm ducunt. Pena plat et liget᷑ ſalubꝛiter intelle⸗ ctus:⁊ remaneat liber atq; ſo lutus affectus. Eſt ò intelle- ctus qñq; qᷓſi intra atriuʒ gre affectus tũ adhuc foꝛis eſt. vt eyrj̃ reſpondẽs ðꝛ in.iij. Eſaie Agnitio vultꝰeoꝝ reſpõdebit cis.Poſſet ⁊ intelligi ꝙ addu cunt eũ ad donantẽ deũ: non vltiq; ad remunerandũ.ſed tã to grauius puniẽdũ q̃nto ab eo maioꝛa dona accepit:qba ĩ dei cõtumeliã ⁊ ĩiuriã et ſuijp ſius moꝛtem abuſus eſt. Q So cõſequenter ſcribit Johã nes(qꝛ ſequebat᷑ Jeſum Si — moõ petrus et aliꝰ diſcipulus) Dao in hoc ſignant᷑ qᷓ ſequũ/ tur pctõꝛem vſq; in atriũ an⸗ ne põtiſic.i:vſq; in atriũ gre. In petro intelligit᷑ ꝓpter pnci paltu ſeu pꝛimatũ quem inter aplos habuit ↄgnitio ſiue re cognitio veritat:. Diſcipulus gut notus põtitici.i.gre: quia hic nec noĩat᷑:pᷣma gratia fᷣm dqſſdam accipi poreſt qᷓ adbuc e velut anclillã hoſtiariã Johãnes. i. mult ignota eſt. de qua ⁊ ipſi Doctoꝛes diuerſa ſentiũt. Eſt gũt pᷣma gratia nota ſecunde ſibi em cõiuncte ſunt gre ⁊ q̃ſi inuicẽ ſe cõplectunt. Hec gra petrũ introducit in atriũ ſcdᷣe MHMon eſt em̃ grata deo cogni to niſi quã gratia ſecunda ex cepit atq; cducit. Poteſt in⸗ mali ſuggeſtoꝛes ad reſpondẽ telligi in petro affectꝰ petõꝛis In dño leſu capto intellectx** Accidit em̃ plerũq; vt pꝛiꝰ ca atparet in eis qͥ veritatem dei in iniuſticia detinent. vt legi ad Roma.pmo. qui qͥdeʒ qdð recu eſt ? verum vident ? cõ trariũ amãt. Diuina gra p an clillã hoſtiariã.i.ꝑ timoꝛem à et ancilla eſt. qa nõ nouit niſi ſeruire ⁊ hoc ſeruiliter tm̃. vñ / in. viij. ad Roma. ſpũs ſerui tutꝭ vocat᷑. HNõ em̃ inqͥtacce⸗ piſtis ſpũm ſeruitutis iteꝝ ĩ ti moꝛe.et hoſtiariꝰ? eſt gratie. in ps.Initium ſapie timoꝛ dñi. Inde Augꝰ. Sicut ſeta ĩitro ducit filum: ita timoꝛ ſeruilis ĩtroducit charitateʒ. Per hũc ergo id eſt per timoꝛẽ velut ꝑ dei gratia poſt introgreſſũůhu mani intellectus in atriuʒ gre introducit humanũ affectuz. intelligi caro ꝓpꝛia qᷓ ⁊ ancilla eſt iure nature ipſi?ſpũs:et an cillam itu in ea eſt ſe fact vi cijs ⁊ demonibe. hoſtiaria ẽ w ecn⸗ net. ? qꝛ ꝑ ipam ⁊ deus et dia ſtiariã timoꝛẽ domui ſue pᷣfe a bolus ⁊ cetera oĩa ad ſpũmĩ/ ceruntad q̊s nec etiam deus d⸗· grediunt᷑ ꝑ banc ꝑ captũ ⁊ li niſi ꝑ ancillaʒ ingredit et hoc e gatum pꝛaua cogitatõe intel/ qᷣdez vi ⁊ violentia. Uum em̃ l ℳ lectu: in atriũ anne.i. in culpã facit ⁊ violentiã timoꝛ timẽti. e. gque atriũ eſt pene:humanꝰ af vnde ⁊ qſi ab ancilla ſua ho⸗ Irt fectus ingredit᷑. Poſſumhic ſtiaria oppmunt:⁊ qcqd faci * et illud dicere qꝛ ancillã.i.car unt facere cõpellunt. Qð aũt g nem habet hoſtiariaz:ad cui/ dicie Petro ancillla hoſtlarla 6t⸗ co: nihil ingredit᷑ niſi qð ca⸗ (Nunqͥd ⁊ tu ex diſcipulis es ſri ro voluerit.Peſſimã hʒ hoſti hoĩs iſtius. Petrus vo reſpõ en ariam ⁊ pditricẽ atq; iugula/ dit Non ſum) Nel caro intel mi incẽ ſuã cõiuratãq; cũ hoſti/ ligenda eſt hic ancilla hoſtia⸗ tnil bus q carnem habet hoſtiari ria:q timoꝛe ſuo nos deterret l am. In hoc etiã notantur epᷣi a cõfeſſione veritatis.nõnun ni⸗ ul in domib, ſuis.i.eccleſis q;ᷓ vel moꝛs coꝛpis que ancil e⸗ arnẽ hoſtianiam pꝛefecerũt. la hoſtiaria eſt ? dei ? noſtra. Hi ſunt q; nullos in eccleſias Deo em et nobis ſeruit dum i ſuas introducũt niſip carneʒ nos introducit ad regnũ.Exi . ſtqʒ vl ſolos nepotes vel alios tus em̃ vite huius hoſtiũ ẽre iny Ppinguoſ. Dub eis ſpualiter gnũ celo electis: qd repꝛobi 4„ Aquciigit rp̃s dn's. ? coꝛpeiꝰ ſibi faciũt ianuã infernalem. 1 miſticũ qð eſt eccleſia:patibu Hui ergo ancille voce ſpũa/ N.. lo peccatoꝝ affigit. Eo igitur li,icogitatione petrus deter/ 1 ipfſo ꝙ ancillã habent hoſtia ritus ſe eſſe diſcipulũ dñi ſal⸗ rniam: anne ⁊ cayphe ſucceſſo uatoꝛis negauit.Qð ⁊ ad lite bu res etimitatoꝛes ſe teſtantur. ram miii fecerũt. Sepiſſime ſe Simülr ⁊ qͥ tioꝛe tm vel iſtas vᷣo ⁊ ſi nõ verbis ſact tñ:vo/ ſocrilegas donatõnes timoꝛe ce moꝛtis.i.cogitatione deter it ſcqʒ pncipũ aut hũano vel mũ riti:xpᷣm dñm mlti negãt. Et dl dano oia faciunt. ancilla eniʒ recte moꝛs ancilla hoſtiaria iin hoſtiaria ad eos ſola introdu anne:ꝗ tñ nõ ĩtroducit niſi in 4 cit.Similr ⁊ qui timoꝛe ſerui atriũ ei nõ ad annam ipinq; 6 5⁵ id· qulia ⁊ hoſtia ſenſuum ſtiũ ẽre CLeoapitulum moꝛs multos in atriuʒ gratie introducit in pᷣparatiõem vel habilitatõem vel gram.intro ducit aũt in cõtemptũ pñtiũ. Sicut dicit Hieronimꝰ. Fa cile ↄtenit oĩa qͥ ſe ſemꝑ cogi/ tat moꝛituꝝ. Introducit et in deßtionẽ pctõꝝ.vt legi᷑ Ecc̃i vij. In oĩib opibus tuis me⸗ moꝛare nouiſſima tua ⁊ ĩ eter num non peccabis. Vtrũq; vo iſtoꝝ ſcilicet cõtemptus pᷣ ſentium ⁊ deſertio peccatoꝛuʒ atriuʒz eſt gratie.et domui ſan cte cõuerſatiõis ↄiunctũ.Qð ſa ſequit᷑ in Johanne (Sta bãt aũt ⁊ miniſtri ad pꝛunas qꝛ frigus erat ⁊ calefaciebant ſe. Serui ⁊ miniſtri iuxta bᷣ/ mam lectioneʒ accipiẽdi ſunt vtutes ⁊ dona q̃ in atrio gra⸗ tie.i.in ipſa deliberatõe et de ſiderio emẽedatõis ſeſe calefa/ ciunt ad pꝛunas:dei bñficio/ rũ illoꝝ recogitatõe. Buſicla enim pꝛune ſunt et carbones Si eſurierit inimicꝰ tuꝰ ciba illũ.ſi ſitit potum da illi. Hoc em̃ faciẽs carbones ignis cõ geres ſuꝑ caput eius. Uład pꝛunas ſacroꝝ eloquioꝝ:eoꝝ recoꝛdatõne. Illa em̃ ſunt ſa gitte potentis acute ⁊ carbo⸗/ nes deſolatoꝛij: Ad pꝛunas e D —2 3½ . . 4 “ . 4 2 ſe calefacit q atriũ dei bñſicio rũ q̃ recipit velut aggerẽ pꝛu/ narũ atq; carbonũ ante faciẽ mentis per recogitatõem cõ/ ſtituit. Similiter ⁊ qͥ ſacroꝛũ eloquioꝝ multitudinẽ in me⸗ moꝛia ſua coaceruat ⁊ recolit Bñ autẽ dicit᷑ (ſerui ⁊ mĩſtri) quia virtutũ ⁊ donoꝝ q̃dã ve lut ſerui ſũt:vt timoꝛes et pu/ doꝛes.quedaʒ velut miſtri:vt oẽs ille que in appᷣhenſiõe cõ ſiſtunt. Sunt em̃ velut lucer nas ⁊ luminaria pᷣferentes ac circũferẽtes in aula regia.i.in ania ſctã qᷓ regis celoꝝ meru/ it eſſe habitaculũ. Poſſunt ? intelligi miſtri cetere virtutes oẽs pᷣter illas quas ſeruos no minamus:qꝛ velut dñnanti et imꝑanti charitati ſubſeruiũt et miſtrant. Vl ſerui ⁊ miſtri doctoꝛes et cõfeſſoꝛes qͥ öbẽt ſe calefacere ĩ atrio gr̃e ad pꝛu nas qs diximus. Nõ em̃ fri⸗ gidi debet aggredi officia ſua Frigiditate qpe ſua nõnun⸗ q́; aliq̊s infrigidãt. Sed ne/ q; obſtetrices debent habere frigidas manus duʒ teneros partꝰ cõtrectãt.nõ em medio criter eõs frigiditate manuuʒ ſuarum lederent. Bene aute; dicit᷑: qͥa frigus erat. YFrigus em̃ ſemper eſta caloꝛe chari⸗ . £ ſiio l/ ſac 0, gorĩ imen tl iſi ive ape⸗ nint ſoec tlucer id nudin nen/, unt? dn mni nitn dbat o fri⸗ ſus n⸗ lne⸗ bere pos gio nu; ne; , Foliunm tatis: nõ ſolum foꝛas atrium gratie.ſed etiam in ipſo atrio. ꝓpter quod et pꝛune ſemꝑ ibi neceſſarie ſunt.Qui ergo hu/ ſuſmodi ignem nõ accendũt in hmõi atrio qui pꝛunas ſi/ bi non coaceruant. qͥd aliud ; perire frigoꝛe querunt.aut foꝛte tantũ algoꝛẽ paſſi ſũt vt lam frigus nõ ſentiant.et iðo qͥ calefieri nõ querũt. Ridiculo ſe agunt qͥ et ad vnũ carbonẽ vel dimidiuʒ calefieri volunt Hi ſunt qͥ ſolũ vnũ dei bñſi/ cium inter tot ⁊ tãta recolunt aut vniꝰbñficij ꝑtẽ tm̃. Econ trario vᷣo ſerui et miniſtri cale faciũt ſe ad pꝛunas:dũ vł mẽ bꝛa vel motus in ſe ad peccã/ dũ ſeſe calefaciũt varijs ipſiꝰ pcti oblectamentis quaſi va rijs carboniba pꝛunaꝝ per co gitatõem coꝛã poſitis. Qui hmõi aceruũ oblectamentoꝝ id eſt in pctõ q̃libet cõplacen tiũ ſibi ꝑ cogitatõem coꝛã po ſitum tenet. qͥd aliud qᷓ; frigꝰ ſe paſſũ ⁊ velle ſe caletieri:aut qð deteriꝰẽ velle ſe aſſari dia/ bolo oñdit. Recte aũt ðᷣꝛ (qͥa frigꝰerat) In atrio em̃ culpe. id eſt in deliberatiõe pctĩ:fri/⸗ gus eſt a ꝑfecto caloꝛe,i.a vo⸗ lũtate ꝑfecta peccãdi.ꝓpter h necdu ceſſat diabolus icẽde⸗/ re:ſuſflare:⁊ hmõi ĩcarbones cõgerere et euoluere donecn ↄſenſũ ꝑfecta ſit calefactio vł potiꝰſuccẽſio aut decoctio.de legis Oſee. vij. Oẽs calefa⸗ cti ſũt q̃ſi clibanꝰ Et iteꝝ To ta nocte doꝛmiuit coq̃ns eos mane iſpᷣe ſuccẽſus ẽ q̃ſi ignis flãme.ꝓpt hmõi pꝛunas ſub bo opta et q̃ſi ſepulta miſera coꝛda peccantiũ ⁊ peccare de liberãtiũ:panẽde ſe ſubcineri ceũ diabolo coquũt:qͥ vulgo ðꝛ gaſtellꝰ raſticiꝰ vl focodia. vñ Oſee.vij. Factꝰ eſt efframim ſubcinericeꝰpanis qͥ ñ reuer ſat᷑ Vñ aũt ðꝛ ꝙ petrꝰerat cũ eis calefaciẽs ſe ſᷣm vtrãq; le- ctionẽ.cũ vtriſq; em̃ calefacit ſe ſiẽ oſtẽdimꝰ. Qð aũt ſequit᷑ (Põtifex interrogauit ieſũ de diſcipuł ſuis ⁊ de doctria eiꝰ) vſq; ibi( Et miſit eũ annas li/ gatũ ad cayphã) Cõgrue nõ niſi hiſtoꝛice accipi pᷣt QOð vᷣo ðꝛ (Annas miſit eũ ligatũ ad cavphã) Juxta pꝛimã lectõeʒ gra ipſa q̃ interpᷣtat᷑ annas:li gatũ remittit pctõꝛem vincul ſapie ad cayphaʒ.i.vomitum oꝛis.i.ꝰfeſſionẽ:ligatũ q̃ſi la⸗/ tronẽ ĩ latrocinio dephẽſũ vt a caypha.i.a ↄfeſſiõe ipᷣa iu⸗/ dicet. Poſſet et intelligi ligatꝰ q̃ſi alligatus vulnera. vt legi Capitulũ lIn.x.Luce de ſamaritano qui alligauit vulnera eius qᷣ inci⸗ dit in latrones Et in ps. Qui ſanat cõtritos coꝛde et alligat cõtritiones eoꝛũ. Mittit igit gratia ligatũ pctõꝛem.i.alliga tũ vulnera(ad cayphã).li.con feſſoꝛem:vt ibi ſanet᷑. Simili et ad vomitũ oꝛis qͥ eſt recidi uum pctĩ:nõ mittit᷑ vel remit de tentatione:niſi ligatus eis vinculis q̃ ſupꝛa diximꝰ:vin/ culis ſcʒ pꝛauoꝝ deſiderioꝛũ. Rautẽ Petrꝰ interrogat᷑ aut accuſatus de diſcipulatu dñt ſaluatoꝛis ⁊ ter negat ⁊ B me/ tu:ad tres timoꝛes referendũ eſt. Pꝛimus em̃ timoꝛ mũda/ nus q̊ ⁊ bona obmittuntur:⁊ mala fiunt plerumq; ne bona mði amittant᷑. Scõs eſt tioꝛ offeſe hoĩm q̃ timent᷑ offendi q̊ fit vt ait Gꝛegoꝛius ne offẽ/ dat᷑ pximꝰ.plerũq; inde offen dit᷑ deus.Tertius eſt huma/ nus q̊ quis timet aut moꝛtẽ ꝓp pꝛij coꝛꝑis:aut toꝛmentũ. Ac cipimus ergo illud totũ trinũ ſcʒ petri negationem ea larga acceptõne q̃ oẽ moꝛtale pctm̃ dei negatio ðꝛ. Ancilla ho⸗ ſtiaria pᷣmo petrum accuſat ⁊ metũ moꝛtꝭ excutit:hoc eſt ca rem hũanum. Qð aũt ſequi ODicũt ei) nec expᷣmit᷑ qͥ accu ſantes ſcʒ eũ:ad timoꝛẽ offen/ ſe hoĩm generalr illud referi ⸗ mꝰ. Tertia vo accuſatio quã ꝓoſuit cognatus eius cui pe- trus auriculaʒ abſciderat: ad timoꝛẽ mði refert᷑. Cimoꝛ em ſeruilis quẽ ſupꝛa in malcho tit pctõꝛ de ipſo atrio anne.i. interpᷣtati ſumꝰ: cognatꝰ eſt ti moꝛis mũdani.Timoꝛ enim ſeruilis vt ait Augꝰ.bonũ eſt qg̃̊ nemo bene vtit᷑.⁊ ſemꝑ eſti malo.i.cum moꝛtali pctõ.Ti moꝛ vᷣo mũdanus ſꝑ malus. In vſu g qſi attinent.qꝛ neu- tro bene poteſt aliqͥs vti.Qð vo ſequit᷑ ( Adducũt ieſuʒ ad cayphã in pᷣtoꝛiuʒ)manifeſte oñdit iuxta lram cayphã eſſe in pᷣtoꝛio.i.in atrio pᷣtoꝛis ſi⸗ ue pᷣſidis pᷣlati. Cõgruit autẽ et cayphe ſcm qð dicim⸗ eẽ in pᷣtoꝛio. Pꝛetoꝛiũ em̃ ſpũale pnia eſt ſiue ↄfeſſionis audi/ toꝛiuzʒ:vbi dei latrones et alij malefactoꝛes iudicant᷑ et pu- niunt᷑. In h pᷣtoꝛio velut pᷣtoꝛ pᷣſidet ipſe ↄſeſſoꝛ.Cõgruit &̊ vt ↄfeſſoꝛ in auditoꝛio ſit con feſſiõis qͥ debet eẽ cayphas.i. ſagax vel inueſtigatoꝛ. Juxta duas huiꝰ noĩis cayphas in/ — — — — — no⸗ =S Folium terptatões Sagax debet eſſe quẽadmoduʒ canis venaticꝰ vt ſtati ferã.i.pctõꝛem ex aſpe ctu ⁊ ↄſiſtentia foꝛinſeca dep/ hendat:⁊ cõplexiõe ⁊ cõuictu qbus generibo pctõꝝ impli⸗ catus ſit pᷣſagiat. Debet eẽ in ueſtigatoꝛ ſed pꝛudẽs et circũ ſpectus vt viã pctõꝛi oſtẽden do q̃ lõgius et ꝑiculoſiꝰa deo effugiat dũ illuʒ interrogat et inueſtigat.qð faciunt q inco gnita pctã eis ſuis interroga⸗ tionibo innoteſcunt.X ſi nec ſagax:nec inueſtigatoꝛ es o ſa cerdos:nõ es cayphas ſpũa/ lis et veri noĩs.ergo neq; an/ nas.i.gratia debet ad te mit/ tere pctõꝛeʒ. Nec ſupplaudãt ſibi ſeueri ↄfeſſoꝛes ð eo ꝙau ditoꝛiũ cõfeſſionis pᷣtoꝛiũ vo cauimꝰ:qᷓ̃ſi ex h̊ liceat ſe eis ex bibere pctõꝛibo pᷣfectos pᷣto⸗ rij atq; carnifices.cũ tota pe⸗ na pnialis medicia eẽ debeat vulnerati:non vulnera.et ipᷣa pnia depoſitio ſit oneꝝ.i.iniqᷣ tatũ:q̃ vt onꝰ graue ſuꝑ pctõ⸗ rẽ grauantnõ autẽ oneratio. Vtinã attederet nouũ hoĩeʒ in penitẽte ſtatim natũ: cui tã paruulo ⁊ adhuc tã inualido —„ * tata onera imponere non foꝛ migdant,vix adhuc nato ⁊ſuꝑ pedes incedere nõ valẽtipᷣ te neritudine ⁊ infirmitate:one- ra cameloꝝ ⁊ elephãtoꝝ ĩpo nere nõ verent᷑ nec erubeſcũt Ad cayphã id eſt ad vomi/ tũ oꝛis qͥ eſt cõfeſſio adducit in pᷣtoꝛiũ:cum ad ꝓpoſitũ con feſſiõis adducit᷑ pctõꝛ. Et vti qʒ pᷣtoꝛiũ eſt auditoꝛiũ cõfeſſi onis ⁊ pnie q̊ ad veterẽ homi nẽ:qͥ totꝰibi occidit᷑ gra q̃ ſo⸗ la põt illũ penitus conterere. Stabuluʒ aũt ẽ mĩe ⁊ medici nal cure q;dtũ ad nouũ hoĩeʒ et ipᷣm etiã ↄfeſſoꝛem quẽ ſta- bulariũ vocat dñs in.x.Luẽ. Attẽdat &̊ cõfeſſoꝛ quia ſama ritanus.i.chꝛiſtus dñs pctõ/ rẽ vulneratũ qui in latrones infernales inciderat:ſuper iu mentũ ſuum.i. carnem ꝓpꝛiã ad ipᷣm attulit.⁊ curam eiꝰ me dicinalẽ ipᷣm habere ſuſſit vi num ⁊ oleũ infundendo.qð ẽ vt altero vulnera mitiget ⁊ ſa net. alto vo ipᷣm letificet. Oe dicinalis em̃ debet eſſe pena pnialis ⁊ leta debet eſſe eiꝰ ſu ſceptõ eiuſq; poꝛtatõ:ne crux poꝛtet᷑ in angaria. Oſi quid moꝛdacitatis aut aſpitat de⸗ bet habere pnĩa. ipſe tñ cõfeſ ſoꝛ ſolam debet habere dulce dinẽ affabilitatis ⁊ cpaſſio⸗ Ceapitulum nis. Oð aũt dicit᷑ poſt nega⸗ tionẽ CPetri ( Satim gallꝰcã⸗ tauit. Quia in gallo pᷣdicatoꝛ vel ſermo pᷣdicatõis intelligit᷑ vt legitxxx. Pꝛouer.Tria ſũt q̃ᷓ bene gradiunt᷑ ⁊ quartũ qd incedit feliciter:leo foꝛtiſſimꝰ beſtiaꝝ ad nulliꝰ pauebit oc⸗ curſũ Ballus ſuccinctꝰlũbos Nulla igit᷑ eſt moꝛa inter pec catũ ⁊ peccãtis exhoꝛtatiõem vel repᷣhẽſionẽ. qͥa vel ab intꝰ ab ipſa cõſciẽtia ſua exhoꝛtat atq; repꝛehẽdit᷑. vel affoꝛis a docentib et monẽtib. X gal lus pᷣdicatoꝛ ſit:hoc idẽ Job xxxviij.Quis poſuit in viſce/ ribus hoĩs ſapiam vel qͥs de git gallo intelligẽtiã. Ter vᷣo gallus cantaſſe dicit᷑.qꝛ de tri bus eſt oĩs pᷣdicatio et doctri na.ſcʒ. De malis culpis vitã/ dis.De malis pene effugien⸗ dis De bonis cterne głie acqͥ rendis. Et hoc eſt qð legitur xxxiij. Job. Ecce hec oĩa oꝑa tur deus tribo vicibo ꝑ ſinglos vt reuocet anias eoꝝ a coꝛru ptione ⁊ illuminet luce viuen tiũ. Similr Pꝛouer.xxij. Ec ce deſcripſi eaʒ tibi tripliciter. Vl ideo ter quia vere religio nis integritas in tribus illis virtutibus maxime conſiſtit, . B . Fide ſpe ſc; ⁊ charitate. vt alt Augꝰ⸗ in libꝛo de vera religio . humane.de quaꝝ purgatõne illuſtratiõe ⁊ gloꝛificatõe agit omnis doctrina catholica.vł ꝓpter ipſam ſummã trinitate,z cui cognoſcẽde atq; colẽde vt ait Auguſtinus:inuigilat oĩis ſollertia chꝛiſtiana. QOð aũt ſe quitur.(Erat autẽ mane) Be ne cõgruit vtriq; lectiõi. Ma ne quideʒ pnĩe in oꝛtu veri ſo lis ⁊ lucis gratie. ODane aute infauſtũ diei egiptiaci de quo in pꝛincipio ſupꝛa diximꝰpec catoꝛi.quia ad ipam moꝛtemn peccati ligatꝰ ducit᷑. Sequit᷑. (Et ipſi nõ introierunt in pto riũ vt nõ ↄtamĩarent᷑.ſed mã ducarẽt paſca). Oirãda ceci tas ⁊ ridẽda iudeoꝝ ſuperſti/ cijs qͥ de ingreſſu pᷣtoꝛij pilati ↄtaminari timebãt:⁊ no effu ſione ſanguis innocẽtis. Hu iuſmodi ſuꝑſtitiõis obſerua/ toꝛes ſunt: qͥ domos ⁊ alloqda pctõꝝ artiꝰ euitãt:⁊ his cõota⸗ minari ſe credũt:odia ⁊ inui dias q homicidia ſpũalia ſůt non timentes Et ꝙq; maioꝛ cõ taminatio ſit ipſe cõtẽptꝰpec⸗ catoꝝ⁊ ianis gloꝛia de bonis ſuis:nõ attendentes. Hi ſunt —— h — — — t nie . glt rt te eyt dis ſtſe Be⸗ nſo guti gno ee * i. to imi c⸗ Folium colantes culices ⁊ glutientes camelos. vt eis impꝛoꝑat do min?in. xxij. Oatth. Hi ſunt etiam cõfeſſoꝛes auſteri qͥ ma lunt eſſe cũ iudeis carniſices aĩaꝝ ⁊ trucidatoꝛes q; eis ſuo cõicare alloqͥo. Recte aũt diẽ Matheꝰ (Quia tenẽtes ieſuʒ duxerunt ulũ ad cayphã pn/ cipem ſacerdotũ vbi ſcribe et phariſei ↄuenerãt ⁊ ſenioꝛes) Quia vᷣo totꝰ cetus virtutũ ⁊ in ipſa cõfeſſiõe debet adeſſe: et in ipſo ↄfeſſoꝛe. In cõcilio em̃ iudicãdus eſt ipſe qͥ ↄfite tur. Optime qͥppe iudicat ca/ ſtitas luxuriam: ⁊ ſola fere no uit qᷓ; rea q;q; digna dãnatõe ſit. ad hũc moduʒ ſe habet de alijs virtutibo. Luxuria qpe luxuriã iudicare nõ põt. et qᷣa par eſt.⁊ qꝛ ignoꝛat eam. QOð vo ſequit CPetrus autẽ ſeque bat eum a lõge) Juxta literaʒ ne videret᷑ eſſe de ſuis. In q̊ tipũ tenet eoꝛum qͥ metu quo cũq; vel deſidia:cũ tñ chꝛiſti/ ani ſint:xpᷣm dñm ſequi ex ꝓ ximo: eiq; adherere poſtpo⸗ nunt.q̃les ſunt multi chꝛiſtia ni noſtri tꝑis ꝗ quanto a lõgi oꝛi pñt vel audent xᷣm dñũm ge ſeceſſerũt a patrũ veſtigijs cõuerſatione et habitu. Sili ⁊ monachos qui vix extrema tangũt ſue pfeſſiõis.Fere em̃ eque longe ſunt a decoꝛe cleri calis cõuerſatiõis vt milites. Hi non vident᷑xpᷣm dñũm ſe qui vt cõpꝛehendant: non vt ſint vbi ipſe eſt: aut perueni/ ant quo ipſe peruenit.ſed po tius ad exploꝛandum vt ſineʒ videant.quemadmodum de Petro dicitur. Hi pꝛoculdu/ bio videntur aut paruipẽde/ re ſi eis auferat᷑ chꝛiſtꝰ domi⸗ nus:aut ipſi chꝛiſto dũo. Hi ſunt quaſi de marchia vt vul go dicit Vñ ⁊ fedus cũ chꝛi⸗ ſto ſimul ⁊ diabolo inijſſe vi/ dent᷑:dũ veſtẽ ſue ↄuerſatõis habet biꝑtitã.et ab vtroq; q̊/ dãmodo inſignitam. Hi ſunt auis diſcoloꝛ de qua dñs cõ⸗ querit᷑ Hieremie.xij. Nũqd auis diſcoloꝛ facta eſt heredi tas mea. Hi ſũt q̊s ꝑcuſſit Eſ dras qͥ ex media ꝑte loqᷓban᷑ azotice, loqbantur iuxta lin guã ppli et populi OQbiurga⸗ ui inͥt NHeemias in,xiij.eos et maledixi et cecidi ex eis vi⸗ ros:etiam decalcaui eos. Hi ſunt diaboli participiũ et me diatoꝛia volẽtes ſocietatẽ in ſeipt᷑ facere et cõioneʒ luc ad tenebꝛap: citunicſech ni i qui tate:⁊ xpi ad belial:⁊? t. pli dei cum idolis.cũ hoc impoſ le ſit vt ait apls in. vj.ſcðᷣe ad Coꝝ.Aliter ᷣo Petrus.i.ec/ cleſia vl qlibet fidelis chꝛiſtü 6 tg vo celeſti. dum ſequit 9 longe.i. imita gui rent nec cwleſg pascnaiſ neg oſſibi miliũ nec floꝛes liümeizelan/ 6 lilia continetiu.nec viole tium atq; feruentiũ. Poteſt ? intelligi atrium t bncipis ſacer ta pſens ecclia. domꝰ 8 hieruſale. ſicut ibi. Ouis em erit ſilis ðo in filjs Rin atris dom dei noſtri. In del. vñ Job. xxviij. H a quabir ei auꝝ vel vitrus: non adcqbit᷑ ei thopaʒius ⁊c. qb oibo viri ſanctl intelliguntk: q xpᷣo dhon n⸗ lle ote 85 illo. Oð autẽ di⸗ imitant᷑.ſed gliam ↄſcie inter nũq; decoꝛeꝭ nõ hñt.Atrium eneih timere vident volo deat./ S (vſq; in ſacroꝝ eloquioꝝ in hoc atio atriũ) nec addit᷑ vſq; ĩ domũ: ad eos refert qͥ exterioꝛis con b uerſationis decoꝛe xpᷣm dum a gim xp̃ᷣm dnim. miſtri Lor on cipis ſacerdotũ ſunt p̃ſides: H qwe foꝛinſeca cõuerſatio eſt. eſt lictoꝛe⸗ Oul ſtatis i in domo domini· atrio em̃ ſumus hic:nõduʒ i in domo. In hoc atrio ſucceſus eſt ignis ſpuũſſancti vt ipſe do minus dicit Auce,xij. Joneg geat. Etp pꝛune ſunt ? bnlicioꝛ. diuinon des üt pꝛincipe en intelli Domus vo interna puritas. cie vini diſci Ibi tũ id eſt in atrio caleface de oem b ld anl re ſe debent a ignem vel pꝛu nas vt dixim , mirabili gelici in dio obdurauerũt qui tpe hie ris hoĩs.Oõò poſtea ſequitur mis ad ignẽ vel pꝛunas cale/ fieri nolunt. Hiems em̃ eſt to pdiu qde; flat ac uilo.idiabolus. q;diu⸗ fenthadue⸗ e to tpe vite pᷣſentis q; nec folia bonos opexꝝ verbo rũq; hr̃e vi querebant falſum teſtimoniu em arboꝛes bo⸗ minũ diu floꝛes non awa? cllt tilatoꝛes: . truci darores vete⸗ (Pꝛincipes et omne conciliũ vtra ieſum fe eũ⸗ n morttaſe⸗ neplanumſneetard o Cö, Folium LIH intentlo eſt moꝛti tradere ve⸗ Sanddes faciẽdi in cõfeſſione. : terem hoĩem. alſuʒ vᷣo teſti/ ſed ea cautela quam diximꝰ?. 7* mMaoniũ qd ſequitur: aut pcm̃ Oð aũt ſequit᷑ vſq; ibi (At eſt qdᷣ querẽdũ eſt a cõfeſſoꝛe illi reſpõderũt:reus eſt moꝛt) ⸗ ſicut ferrꝝ in vulnere.aut im Planã et ſolam ↄtinet hiſtoꝛi vulnus qð ⁊ teſtimoniũ dia/ am.CX aũt tota multitudo re r. boli eſt. Si em̃ fides teſtimo ſpondet(reus eſt moꝛtis)am2ẽ I niũ dei eſt vt dicit Johes ĩ. v monet penitetes vt ipſi totali n pme canonice ſue. qͥ credit in ter in ↄfeſſiõe de ſeipſis ad ip ſi filium dei habet dei teſtimo⸗ ſum reſpõdeãt.noĩe em mul- ſedo niũ in ſe.ergo et viciũ qdcũq; titudinis cogitatões:affectio 14 teſtimoniũ diaboli eſt qᷓ vnũ nes:⁊ ipſa loquela ſignifi cate ic, quẽq; pctõꝛem in dei iudicio ſunt.qͥ ergo ſe excuſant in don uune Ddiãnabit diabolus. Quot aũt feſſione:pctã ſua diminuéètes e falſitatis habeat vnũqdq; vi et attenuantes:nõ attẽdũt qli ciũ: ex erroꝛe patet peccantiuʒ ter ſe iudicare debeãt:imo po n et vicijs dãmõ credentium. tius coõdenare. vt legit in. xiiij nli Vl falſum teſtimoniũ cõfeſ / Marci.Cõdẽnauerũt eũ re è ſe eſt ſeu certificatio bũilitat; um eſſe moꝛtis. Hõ attẽdunt a fere ſemꝑ de nobis falſa lo/ qð eis dicit᷑ in.iij.Ecci. Judi t, qmur. Huiles em̃ ſe pctõꝛes ciũ patris audite filij dilecti: paupes ⁊ vacuos:oimq; bo⸗ noꝛũ inopes cõquerunt᷑: que omnia ↄſtat falſa eſſe.⁊ tanto falſioꝛa qᷓnto ea vehemetiꝰ de bumilitatis qᷓ vetus hõ dam nat atq; occiditur.nec tñ iniu ſte. qꝛ et ei tra ſe imuſte credi põt in iudicio.Et qꝛ ipſa dã/ natio cofitentis eſt liberatio: vident᷑ habere ↄleſſoꝛes ex öᷣ eſt in imitatõe iudicij:q̊ pr̃ ve ſter iudicatꝰ eſt xpᷣs dñs. Hu iuſmodi mititudinis tipũ te-/ nent oẽs heretici qͥ vnũqueqd fidelẽ iudicãt reũ moꝛtis. Pi militer ⁊ maledici:qui bonos eo ſolo ꝙ boni ſunt malos b-⸗ dicant. Scdm conſequẽtiaz em̃ qui aliqueʒ dicit eſſe ma⸗ lum: eundẽ dicit eſſe reu moꝛ tis. (Lunc expuerũt in faci em eius et colaphis eum ceci uicijs ⁊ aſpernatonibus pſe/ derũt) Juxta Matheũ i, xxij. quunt᷑. Hiſunt qͥ nec faciem Marcus vo ita dicit in riii. palrigneretic matrꝭ ſpiritua U (et ceperũt qdam ↄſpuere eũ ⁊ velare faciẽ eius ⁊ colaphis eñ cedere ⁊ dicere ei: phetiza) Lucas vᷣo in.xxij.Et viri q te dictus qui nõ he ſuum ⁊ matrẽ. Non putant ſe foꝛte toti eccleſie dei cõtumeli am irꝛogare.cũ faciem ei? con ſpuunt:cũ nobiliſſima mẽebꝛa eiꝰfeda turpiaq; pᷣdicant:nec xpᷣo dño: cum mẽbꝛa eius vi tes eum ⁊ velauerunt eum et percutieb aut facieʒ eius.et in terrogauerunt eum:dicentes Pꝛophetiſa) Oiſtice Spu mantium. Vnde in facieʒ dei ſpuit ſpſritualiter qui vel ma nileſte eũ blaſphemat. hoc eſt 9ð dicebat Job in pſona ei⸗ in. xxx. Faciem meã cõſpuere nõ verent᷑.iipᷣſentiam maledi ctis blaſphemiaruʒ polluere. Poteſt et intelligi facies huũa nitas ꝑ quam mũdo innotu/ it:quã illi cõſpuũt qui miſteri um incarnatõis aut blaſobe mant aut ↄtenũt. Intelligun tur ⁊ facies eiꝰ ili in bꝰ ma/ Deuteronomij. xxvij. ODue em̃ mulier nõ ſinguloꝛi mebꝛoꝝ ſuoꝝ vituꝑium ꝓpꝛi-/. rẽ ↄtumeliã ſibi irrogatã non doleat. Quod manifeſtete ſtatus eſt ipe dũs ſupꝛa 8 que eſt ecclia verent ꝓpter currũt malediciũ ilud „* 2„ nõ honoꝛat patrẽ pant ? cõuicijs ðhoneſtãt. um reputat.⁊? quãto nobilioꝛ ſpecioſioꝛq; fuerit:tãto maio⸗ K* „ P thei. xxvx. Quicqd vni er mi, nimis iſtis feciſtꝭ mibi feciſt. qᷓnto magis maximis. Atten de aũt quia quato carioꝛẽ ha conſpuitione magis offendit gis relucet. Hi ſuntq; eũ expſ Quia igit pꝛo iſta recupꝑanda ſius et euidetiꝰ imitant. De ̊ vel reparanda: ⁊ illa pꝛij coꝛ Ecẽs.viij. Dapia hoĩs chꝛi poꝛis aſſũpſii:et ludibꝛio ſoun ⸗ ſti: intellige lucet in vuliu eiꝰ. toꝛum vt iſtaz liberaret expo⸗ id eſt in eis q eũ in ꝓxio imitã ſuit:⁊ in cam palimas ⁊ cõſuſi tur. In hãc faciẽ ſpuũt qͥ hu? onem vt iſtam incôſuſibilem – — = = = — un Ptet Ne atti nſe⸗ con ſchn ne pi“, io/ ni⸗ . plius i 6 ülam diligereta aper/ te mõſtrauit.Gꝛauius igit᷑ in/ digniuſq; ſuſtinet ſputa cõui cioꝝ:aſpernationũ.⁊ vituperi id eſt virtutes veteri homini oꝛum in iſta: 5Suta iudeoꝝ ſuſtinuit in illa. Ludibꝛia igiẽ dnice paſſionis q;tum ad cõ ſpuitionem renouant qͥ emi/ nẽtioꝛes in eccleſia detractio/ nibus ⁊ cõuicijs hoc eſt irre uerentia filioꝝ alienoꝝ vt dei faciem cõſpuere nõ verentur Moꝛaliter vᷣo in faciem ve teris hominis ſpuit qͥ eidẽ in doctrina vel exhoꝛtatione vl ſibijpſi in pꝛia cõfeſſione cõ⸗ uiciat᷑. Hoc autẽ faciunt mi⸗ niſtri.itotus choꝛus virtutũ dum vnaqueq; virtus:vt als dicẽdum eſt:contrario ſuo vi cio cum indignatione ⁊ abo minatione vel verbo vel reco gitatiõe cõuiciatur. Hoc ſen⸗ tit veraciter penitens in ſe dũ ex amoꝛe caſtitatꝭ phi que eſt interiectio abominantis con tra ſe ꝓpter luxuriam ingemi⸗ nat.vel pꝛout ipſa eſt interie/ ctio indignantis vel vilipen⸗ dentis contra remiſſionem ⁊ deſidiam qua tam turpiter le ni tentatõni ſuccubuit. Et ad hunce modinn de ceteris vir⸗ —— 4 . tmeibus. Ouelibet enim vir⸗ tus indignatur ſuo ↄtrario ? abominatur ipſum. He ergo ſunt illuſiones quas miniſtri irrogant. et he ſunt conſpui⸗ tiones quas ipᷣe membꝛis eiꝰ id eſt vicijs irrogant:non ali / quid ſoꝛdis a qua penitꝰ ſunt immunes in ea emittẽdo. ſed feculentiaʒ eoꝛum detegendo et dil gent ius intuendo moꝛ daciuſq; expꝛobꝛando vel im pꝛoperando. Econtrario vo miſer peccatoꝛ ſeu vetus ho- mo a demonibus illuditur: irridetur. et ab ipᷣa peccati fe- culentia quod cogitat et awbe tit cogitationibus ⁊ affectio nibus quibus tentatur: de l lo velut quadam conſpuitio⸗ ne polluitur facies coꝛdis eiꝰ Huic ludibꝛio ſputoꝛũ ?⁊ ſon uicijs etiã expꝛobꝛationibus demonum miſer peccatoꝛ fta ciẽ coꝛdis exponit anteꝗq; ad infernale perueniat patibulũ Confeſſoꝛes vᷣo qui ex indi / gnatiõe vel abominatõe pecc⸗ catoꝛum que audiunt in facd em ad literã vł in pᷣſentia ſſu unt penitentium et confitẽti um exeplo domini ſaluatoꝛis et gratia ad crucem pnie ſpõ ſpuit etiam faciem penitentis te venientiuʒ. quẽadmodũ et cõfeſſoꝛ qͥ cũdẽ aꝑte ↄtemnit. ißpe xpᷣs dñs ſpõte ꝓ nobᷣ veni vt eidẽ conuiciat᷑.O q; vene ebat ad crucẽ:velut miſtri pi/ nata ſũt ſputa iſta quẽadmo/ lati ? ludeoꝝ ſut faci dñt ſal, qin ſputa ſerpentis atq; buſo uatoꝛis cõſpuentiũ. In mem nũ.eo ergo ſerpetes atq; bufo beꝛis em̃ ſputa illa xpᷣo dño in nouant ⁊ faciẽ eius iteꝝ con/ ſpuunt. Quis em̃ faciem dũi ad crucẽꝓ noſtra redemptõe ſponte euntis ita euidẽter pꝛe fert:vt penitẽs: qͥ eiꝰ imitatõe ad crucem penitẽtie ſpõte ve vomt coda la⸗ ciem meà ab eis.i.abſcõdi ꝑ/ nit. Nunqͥd nõ velut agnus ad victimã:coꝛà tõdente imo trucidãte nõ apenens os ſuũ tibi duci videt᷑ penitens qͥ to ta hũilitate:tota manſuetudi ne coꝛam carnifice ſacerdote obmuteſcit: et ſe excoꝛiari tru/ cidari ſm veterẽ hoĩem ꝑmit tit.queadmodũ ſcriptũ eſt de xypo dño Eſa.liij. Dicut ouiſ ag occiſioneʒ duct eſt et ſicut gagnus coꝛã lõdente ſe obmu nes ſe eſſe oſtendũt: ꝙ hoiecs ſputo ſuo ſpũaliter occidunt. Et velauerunt faciem eius) derunt.⁊ velũ pctõꝝ ſuoꝝ ſi⸗ Deuteronomij. Abſcõda fa⸗/ mãſuetus ad araʒ. velut ouia mittã: vel ipſo facto velatiõis nte imo q́ dei facies ab eis velata vel. abſconſa eſſet quaſi qjdã velo ocos coꝛdis ſibi velat ne vel faciem ſuam eiuſq; turpitudi nem videat qͥ turpia cogitat ⁊ ita oculos mẽtꝭ opit vt aliud videre ꝑ cogitationẽ nõ ſinat Velant igit faciem coꝝ q ten tant᷑ demones eiſipſis q cogi — tuit ⁊ nõ apuit os ſuũ. Mira tationi eoꝛũ aut affectioni in/ dei patientia qᷓ hmõi lictoꝛi⸗ gerũt.Et hoc tribade cauſis. bu‚us filios ſuos tradi ꝑmittit Pꝛimo vt de eo ludãt ex lu⸗ oſpuẽdos ⁊ illudẽdos:et into do qͥ ðꝛ capifolium. Secu/ lerabilis eoꝝ pᷣſũptio atq; te⸗ do ne vel ipſos demones vi⸗ meritas: ĩ locũ medicoꝝ atro deat:q bus ꝓculdubio ſe vel alſſimos lictoꝛes atq; carnifi/ ſubduceret vel eriꝑet ſi vide/ ces animaꝝ ſe exhibent. Cõ/ ret. Tercio quia ducit᷑ ad in n 4 60 gin fernale ſuſpendiũ.nein via qᷓ dio. exhoꝛre illuc duci veltra iluc ducit queq; exobuſjs ro bi. Doſſumus ꝛ illud intelli⸗ get:vt eum vel liberet:vl ꝓ eo gere qꝛ pctõꝛes faciem xpᷣi ve vt liberet᷑ intercedat. Ita luſe lant in ſe:dũ eius imagineʒ in riũt de xo dño lictoꝛes ludo ſe apparere nõ ſinunt.i. in coꝛ capiſolij: vndiq; eu palmis dibus ſins laruã ei diabolice. cedentes. Sic et miſer pctõꝛ turpidinis ⁊ ſilitudis ſuꝑim/ cedit ät cogitatõibus vl affe catoꝛes qͥ oino ſigna ꝛiſtia ctiõibo malis vndiq; leditur. nitatis foꝛinſeca piecerũt a ſe vndein boc apparet iᷣm ba ⁊in alijs eade abomiant 2 p2. ſiludus eſſz tã crebꝛa ꝑcuſſio. xpi faciem velauerũt: vt eam tã multiplex leſio.nõ iraſcitur aſpectu hũano ⁊ viſione indi pcutientibo ⁊ eũ tam grauiter gnam penit? iudicet:q̃ſi q̃ nec Rcedentiba demonibo. Velatã debeat appere in ↄſpectu ho etia habet faciem qͥ nec videt minũ. qes ſunt clerici noſtri vndiq; ꝑcutictes.a tergo qͥdẽ tꝑis in quibo oĩno nihil chꝛi⸗ mali timoꝛis.a facie male ſpei ſtiani decoꝛis aut faciei apa⸗ vulnera inferetes a dextris et ret.ſed neq; in alijs etiã aliqd ſiniſtrꝭ:gaudio et doloꝛe: adu chꝛiſtianuʒ qð deceat videre latione ⁊ detractione. Erube poſſũt. Aliter ↄfeſſoꝛes ⁊ p/ ſce igit᷑ o chꝛiſtiane tantũ eſſe dicatoꝛes ignominioſe fſacies demonibo ludibꝛiũ vt de te tã penitentiũ velãt: ci vel adula turpiter taq; ignominioſe lu⸗ tiõibo oculos eoꝝ opiũt ⁊ ob⸗ dant. ſi hocipᷣm nõ vides: noluunt vt feditatẽ pctõꝝ ſu⸗ ſit ipᷣa cecitas tua tibi lucerna oꝛũ eos videre nõ ſinant. vel et oſtendat tibi velamẽ faciei obiectu cõuicioꝝ tanta cõfu- tue, vt eoipſo ꝙ illuſoꝛes: con ſione vultũ eoꝝ opꝑiunt vt pec ſputoꝛes:pcuſſoꝛeſq; tuos nõ cata ſua attẽdere nõ valcant. vides: velata faciez tuã agno Hoc em verecundis penité- ſcas. Eoipo ttiã q; velatz faci tibus plerũq; accidit vt nimi em mam vides: adiudicatuʒ etas ruboꝛis ⁊ cõfuſiõis ocu tciam aduerte infernali ſuſpẽ los coꝛdiũ coꝑ oppmat? dic⸗ Capitulum . 2* ud cogitare non S bꝛiter aũt et laudabiliter faciẽ eoꝝ velant qui eoꝛum verecũ die parcũt qntum ipſa ↄfeſſio cxigit. Qui em̃ totã feditatem totãq; hoꝛribilitatem pctõꝛuʒ detegit:anteq; cõfeſſionẽ a pe nitente extoꝛſerit:faciẽ illiꝰ re/ uelat Telat etiã illam qͥ vela 5 4 K. alioꝝ mendacijs ſuis opiunt et abſcõdunt.Heretici vᷣo fa ciem di velant dũ eum hoĩb⸗ mendacijs ſuis abſcõduntet videre nõ ſinũt. Velationem iſtã ⁊ abſconſionẽ ſignificaſſe videt᷑ Houſes Exoduxl.qũ velabat faciem ſuã.(Et cola⸗ phis cedebãt eũ) Gloſa dicit. tam illã fuiſſe oſtendit. Aelat quia colaphis eum cedunt qͥ etiã ſacerdos q;tum ad ſe duʒ faciem in eo pctõꝛis ſeu pctõ rũ de cetero nõ attẽdit:vt euʒ de cetero nec abhoꝛreat nec abominet᷑ tanq; pctõꝛeʒ. Vel gliter velare debẽt cõfeſſoꝛes facies pctõꝝꝑ:feditatẽ eoꝛũ ce⸗ lare:nò reuelare alijs. vel ve⸗ lare ab oculis dei ne ea vide⸗ at dñs ad vindinctã. Vel po teſt intelligi velamè illud hũi litas ⁊ verecũdia:qͥbo ſe oꝑire debent coꝛam dño penitẽtes. Iſi qͥ indigni ſint eiꝰ aſpectu. Ignominioſe etiã xpᷣi faciem iuxta miſteriũ velat qͥ eleccos to mag eũ colaphilare inte gunt ꝗ ſuos honoꝛes el pꝛele qͥbus maxime dinoſcit᷑ cõſu/ ſione oꝑiunt ⁊ abſcõdũt vł la cere cõpellunt. Dicut legit᷑ in xxviij. Pꝛouer. Cum ſurrexe rint impij abſcondent᷑ hoĩes cum illi pcrierũt mitipiicabũ tur iuſti. Hanc faciẽ velant ſi Militer detractoꝛes qui bona ſuos honoꝛes ei pᷣferũt.pter quod manitfeſtum eſt oẽs ina nis glie amatoꝛes: chꝛiſti eſſe colaphizatoꝛes. Ergo q que rũt in ecclia dei q̃ ſua ſunt:nõ que eius ſunt:maxime honoꝰ res:indubitãter iſᷣm colaphi zant. Sile legitk Malachlij. Si affigit hõ deũ:qͥa vos cõ figitis me ⁊ dixiſtis in qᷓ cõfi⸗ gimus te in decimis ⁊ in pmi tijs et ĩ penuria maledicti eſt et vos cõfigitis me gens tota Di ab illis dicit ſe conngi q auferũt decias et pᷣmitias qͥn to mag eũ colaphilare intelli rũt.⁊ ipſis honoꝛibo q́s tũ nõ niſi ab ipſo obtinent uluʒz im⸗ pugnant. Cõgrueti tñᷣ qꝛ co laphis et in collo ⁊ in facie ce debat᷑ melius intelligunt᷑ co/ laphiʒatoꝛes eiuſ: ꝑſecutoꝛes pᷣdicantium ⁊ maniteſte recte in vluentii. Hollum em per qdᷣ phiat. Gtus aüt ſi colapbig ofr. coꝛpus eccleſie xpᷣo capiti iũ hmõi cauſam dedit pctm̃ eiꝰ guur ⁊ qð vocem ipam pᷣdi Quot enim habet colaphiʒa rk catõis ⁊ doctrine omittit cetꝰ toꝛes miſer pctõꝛ tot hʒ magi dn (bdicantin atq; docentium ſtros ? coꝛrectoꝛes. Ex qᷓ itel aſe Quli eos acunc; genere pſe ligere põt quanta cura et ſolli a6 cunionis impugnat aut pcu⸗ citudine coꝛrectioni et erudi/ Nes lit xpᷣm colaphiʒat.i.in ei ſpi tioni eius deus magiſter ĩui⸗ dic Muall ⁊ miſtico colaphoſdat gilet. Hoc mõ colaphos acci vnri In faciẽ ergo eum pcutlũt qͥ pit Petrus in canonica ſua. n maniteſtos electos ⁊ manife / Que em̃ eſt vobis gra ſi pec⸗ zin ſte pſequunt᷑. In pcuſſionibo cantes ⁊ colaphiʒati eſti. id ẽ. c eſn pſecutões intelligede ſũt, pſecutiõem patimini. Quãto . Hooꝛalr vᷣo miſer pctõꝛ co/ igit plures ſũt etiam maioꝛes aue laphiʒat᷑ inſultibo q̊s añ moꝛ qͥ nos ꝓ pctis noſtris ꝑſequũ tem conſenſus acrioꝛes patit᷑ tur:tanto gaudentioꝛes debe Eulideter aut in doloꝛibo an/ mus eſſe in ipſis perſecutio⸗ N guſtijs ⁊ ire inuidieq; ſtimuł nibus:agnoſcentes dei curaz Hiß Hec em̃ oĩa colaphi ⁊ leſiões et ſollicitudinem ex multitu⸗ G ſenſibiles ſũt. Heſcienter aũt dine coꝛrigentium ⁊ increpã Gn et ſenſibiliter colaphiʒat᷑ dele tium et ad noſtram emenda⸗ ctatoibo q̃ ſunt citra ↄſenſum tionem ⁊ eruditioneʒ a deo ꝓ NUtruũq; m veraciſſime cola miſſoꝛum. Velata autem fa⸗ n phiʒat᷑ velata facie qa neſcien cie miſerabilis ẽ peccatoꝛ hoc ter. vnde et colaphos huiuſ/ mõ:q colaphos iſtos ſibi ſa⸗/ gn mogdi non paſſiones vocat. lubꝛes et ex diuina ſollicitudi A ſeg affectiones ſimpliciter vł ne circa ſe eẽ nõ intelligit Aut e deſideria ſua. Exterius tamẽ per gratiarumactiões ſibi ſa⸗ ”MM colaphiʒzatur quẽadmodũ et lubꝛes non efficit. Poſſunt 2 n coõſpuit᷑ a deſpicientibus ⁊ ꝑy intelligi colaphi ecõtrario ob ſequentibus.A deſpicientibo iurgatões ↄfeſſoꝝ atq; docto er u rideribo cõſpuit᷑. A pꝑſeqᷓn rũ. Juxta ill qð ðꝛ Pꝛouer. nbus yo 7 inmpugnãtibo cola x. Stultus cedit᷑ labijs ſieſ s SDSteEE bb 2 e E ä ”” Cooapitulũ XXII yverbis obiurgatõis:que qͥdẽ phetizemus. Quis eſt qͥ teg⸗ faciẽda ſunt in cõfeſſione. ſed cuſſit. vt intelligeétes deũ ꝑcu Can nõ niſi velata facie penitẽtis tientẽ nos tribulatõibo timea ſchi vel cõfitentis ꝓpter hoc em̃ et mus:humiliemur:gras agen un ſcriptum et factũ eſt. quia ve/ tes:⁊ erudiamur. Aduerten⸗ ber lata facie chꝛiſtꝰ dñs colaphi tes aũt demones nos ꝑcutiẽ/ ⸗ ſatus eſt dum veniret ad cru/ tes:vł declinemus ꝑcuſſiões 64 cem: vt ↄfitentes velata facie eoꝝ:in allas occupatões noſ ſe colaphiʒent?᷑, hoc ẽ vt ſine cõ/ traſferentes.aut ꝑ oꝛatõeʒ ad hcl fuſione eoꝝ vetꝰ in eis bomo dñm fugiẽtes. Vel reꝑcutia⸗ lerl colaphis obiurgationũ ceda mus eos gladio diſciplie:noſ are tur. Caue ergo tibi o cõfeſſoꝛ ipſos ipſa hoꝛa ferientes. In ſeri ne faciẽ eius queʒ colaphiʒas q̊ diligẽter attendendũ eſt ecx lop reueles.i.ne manifeſte eũ co/ plum Dauid reg in. xvj. ſeii ram te cõfundas. Qui aũt pe Regũ:q intellexit maledictio ſu mitẽtes irridẽt aut ꝑſequũtur nẽ inimici imiſſam ſibi a deo.ꝰ velut miniſtri pilati ſunt: cru/ Vnde cũ Abyſay vellet abci e cifigendos pctõꝛes.i.cruci pe dere caput Semey:ꝓbibuit en nitẽtie affigẽdos inſtar xpᷣi ꝑ/ eũ dicẽs.Dimitte eüũ vt male/ i ſecutõibo colaphizantes. Qð dicat:dñs em̃ pᷣcepit ei vt ma ſer auũt interrogantꝓphetiza nob lediceret mihi. Dimitte eũ vt igr chꝛiſte quis eſt qui te ꝑcuſſit) maledicat iuxta pᷣceptum dñi la quẽadmodũ in ludo capifo/ ſi foꝛte reſpiciat dũs aſſlictiooo lij interrogare cõſueuit.Opti nem meã: et reddat mihi bo/ me dicũt neſciẽtes quia nõ ni num/ꝓ maledictõe hac hodi/ hec ſi ꝓphetico ſpũ reuelante ſcire erna. Tu ergo o pctõꝛ ſemꝑ ſſe pnñt ꝑſecutiões iſte a quo ſint ꝓphetiʒa.i:ex diuia reuelatisõe ſeh ſiue ꝑcuſſiones demonũ:ſiue vide qͥs ẽ qui te ꝑcutit.inceſ/ aae tribulationũ a deo. CX autẽ ⁊ ſanter em̃ ꝑcuteris.inceſſan/ me⸗ in mẽbꝛis ꝑcutit dũs xpᷣs:nõ ter em̃ vel tentatiõe blãda vel ie niſi reuelãte ſpũſancto cogno tribulatõe ꝑcuteris. Quia tẽ⸗ l ſcit᷑. Sic ⁊ ab vnodʒ noſtruʒ tatio eſt vita hoĩs ſuꝑ terram Me⸗ reqͥri? totiẽs tiens alterutro vt legit᷑ Job.vij vbinos ha/ o modoꝝ iſtoꝝ ꝑcutimur vt ꝓ/ bemus, militla eſt vita hols a⸗ ta⸗ ſuper terrã. O autẽ ſequit illa igit᷑ quia nec vite ſanctitas j u agiuratio dicentiũ (Di tu es intelligit᷑ in anna:nec eccliaſti ner chꝛiſtus dic nobis palã Inſi ca dignitas vel poteſtas que ben nuat diligentiã adhibere de/ intelligitur in caypha iudicar ten bere ↄfeſſoꝛibo vt veritatẽ cõ/ peccatoꝛẽ.nec ei in iudicio pe gnii feſſionis extoꝛqueant a cõfitẽ nitentiali eſt credẽduʒ. Sola ie te. Oð ergo ſequit᷑ Mane ſacra literatura ẽ que iudicat of Autẽ facto conſiliũ inierũt oẽs et cui in iudicio pniali ceden dq Pucipes populi ⁊ ſenioꝛes ad dũ eſt. ⁊ hoc eſt. qm̃ in ſudicio in uerſus ieſum vt eũ moꝛti tra/ illo diuinis tm̃ legibus iudi-/ “ derent ⁊vinctum eum addu/ candum eſt, quod contra oos 8 Feruũt et tradiderunt eum põ⸗ dicimus qui ſanctitatẽ in cõ⸗/ ſa tio pilato pᷣſidi. Diligenti no feſſoꝛibus ſacre literature pfe 4nnaundum eſt: quia iurta miſte⸗ runte potius ſcs et ſunpli⸗ lo num vtraq; poteſtate ſecula/ ces cõfeſſoꝛes habere volunt 4 ciſq; ⁊ eccleſiaſtica vtit᷑ diabo q; malos literatos. neſciẽtes lus ⁊ miniſtri eius ad oppꝛi/ ꝙ ſacris literis ⁊ legiba diuis bu mencum chꝛiſtü dim ⁊ occi/ ⁊ regi ⁊ iudicari ⁊ emẽdari de dendũ in mẽbꝛis. MHoꝛali/ beat vita humana. Vnde et ſdun En Loſclenduz el quia neca p ſes expeeſſe nominar pilat 4 caDha pe occiditſed ĩ ac vtler diuina in penitetialliu. i cuſat᷑ ⁊ vinctꝰ ad pilatũ ducit᷑ dicio pſigere debere ⁊ cõfeſſo eiq; iudicãdꝰ ⁊ occidẽdus tra res meritꝭ pᷣferri doceat. vñ dit᷑. Pilatus em interpᷣtatur Deutero. xvij. Si diffiale et , oꝛe cõtundens velos mallea ainbiguum apud te iudiciuʒ toꝛis. Oꝛe vo ↄtundentes ve eſſe ꝓſpexeris inter ſanguinez ctoꝛes ſunt.et os malleatoꝛis venies ad ſacerdotes leuitici Ppꝛle eſt os doctoꝛis vel etiaʒ generꝭ:qreſq; ab eis et facias 4 pdicatoꝛis. Si em̃ verbũ dei quecũq; docuerint te iuxta le . malleus elt cõterens petram gem eius: ſequeriſch ſentẽtia,z 1 vàvrt legitur Hieremie.xxiij. er/ eoꝛum ⁊c.Quẽadmodũ ergo m go malleatoꝛes dñi doctoꝛes in iudicijs ſecularibo legibus “ et pᷣdicatoꝛes ſunt, Intelligãt regum ⁊ imperatoꝛum edit — M Capitulum et Em eas ſolũmodo iudicat᷑: crebꝛo auditu. Coſſet et intel nõ ſm merita iudicãtiũ.Sic ligi in oꝛis contuſione oꝛatio et in iudicio penitẽtiali qd me Oꝛatiõe em̃ maxime cõtundi re diuinũ eſt:diuinis legibus tur diabolus. Vnde ad oꝛis ſolũmodo eſt iudicanduzʒ: nõ cõtuſionẽ vel oꝛe contunden meritis iudicantiũ. Quia vᷣo tem tunc adducit᷑ penitẽs: cũ malleatoꝛ intelligi poteſt deꝰ ad oꝛationis aſſiduitatẽ et de pater ſicut ⁊ fabꝛicatoꝛ vtlegi uotioneʒ ipſius cõfeſſoꝛis exx tur Ecẽs.xj. Heſcis oꝑa ðᷣiq hoꝛtatõibo puocat᷑.hoc em̃ re fabꝛicatoꝛ eſt omniuʒ. Os er ſtat poſt euomitũ diabolũ ve go dei patris vel filius accipi lut ſerpentem pᷣbibituʒ vt oꝛe endus eſt.vt ibi in pᷣmo Can cõtundat᷑ et cõminuat᷑: quod ticoꝝ Oſculet᷑ me oſculo oꝛis fit vel oꝛando vel particulas ſui. Vel ſacra ſcriptura q̃ ve/ peccatoꝛũ et circũſtantias cõ lut oꝛe voltateʒ ſuam nobis ſitendo. Vel pilat? iudex erat aperuit. Ad ſacram ergo ſcri Per pilatum intelligimus ꝓ⸗ pturam vel dei legem pecca/ pꝛie cõdemnatiõis ludicium toꝛ adducit: cum vel ad eius GSub caypha igitur id eſt cõ obedientiã velut ꝑ eam iudi/ feſſione peccatoꝛũ euomit cõ care velit inducit᷑. vel poſt ſu fitens diabolum. Sub pila ſceptam gratiam id eſt annã to vo id eſt iudicio pꝛope con ſeu recognitioneʒ eius. Poſt demnatõnis oꝛe cõtundit ip caypham id eſt vomituʒ oꝛis ſum. dum emdignuʒ ſe moꝛte qui eſt ↄfeſſio:ad ſacram do/ iudicat interius:et oꝛe cõfitet ctrinam vt ad eius regulaʒ vi exterius in ſeipſo oꝛe ↄtundit uat ⁊ ſe obᷣuet ð cetero addu vetereʒ hominẽ ſiue diabolũ. cendus eſt, vel ad ſacram do Hõ em̃ cayphas chꝛiſtũ do⸗ ctrinam vt eam ſemꝑ audiat. minũ occidit. Sic neq; con- Poſt euomitam em feculen/ feſſio ſola peccatoꝛũ veterem tiam peccatoꝛũ quid reſtat ni hominẽ cõtundit.ſed pilatus ſi vt quotidie aromatibo vir Vnde tunc pᷣmum in eo v⸗eꝝ tutum et donoꝛuʒ impleatur. tus homo cõtundit:cum hu/ Quod maxime fieri cõſueuit iuſmodi iudicij ſententiaʒ oꝛe ſacre docirine et exboꝛtatõis ꝓpꝛio coꝛam ſacerdote ꝓnun⸗ — — — — — d ciat. Econtrario vo oꝛe cò⸗ men cõtundunt quos dam/ No tungdens diabolus eſt quẽad nant. Oiſerabiliter autẽ ad ndl mocdũ leo.vt legitur in.v.pꝛi⸗ illum cõfeſſoꝛem miniſtris de s me canonice Petri. Quẽad/ monibo peccatoꝛ iudicandus gen mocndũ leo rugiẽs circũit que/ adducitur.cuius oꝛe contun i rens quem deuoꝛet. Unde ⁊ dit᷑ ⁊ ſpiritualiter occidit᷑. Hu de Doemones in vlcimo Ecẽi. ru, iuſmodi igit᷑ cõfeſſoꝛ pilatus , gientes pᷣparati ad eſcam di/ eſt oꝛe cõtundens dun obiur füre cunt᷑.A rugiẽtibo inquit pᷣpa gationibus ⁊ cõuicijs conte/ üy ratis ad eſcam. Ad hunc igit᷑ rens penitentem ⁊ cõfitenteʒ. “ id eſt diabolum ꝑ vomitũ ad vt pilatus igit᷑ chꝛiſtũ domi/ od quem redit miſer peccatoꝛ ad nũ oꝛe ſuo ↄtundit dum iſjm M ducit᷑ vt hic oꝛe eius cõtunda oꝛe ipijſſimo cõdemnat. Sic 06 tur ⁊ deuoꝛet᷑ in culpa:nouiiſ/ iſti pilatini cõfeſſoꝛes imo pi K7 ſime vᷣo in pena. Aliter etiaʒ lati ſpirituales cõtundũt oꝛe 85,“ et HMoꝛaliter velut chꝛiſti ꝑ/ ſuo ſpiritualiter confitentes. iun ſecutoꝛes ſcribe et phariſei et Attende igitur cõfeſſoꝛ quia ſch miniſtri hoꝛum id eſt lictoꝛes velut pilatus pꝛo tribunali ſe velut pilato damnandũ chꝛi des in auditoꝛio confeſſiõis: zu Ktum dominü iterum tradũt, qui oꝛe tuo duriſſimo para/ on et hoc in mẽbꝛis: quiſub ini/ tus es contundere peniten/ quis iudicib fideles quoſcũ tes: conuicijs et obiurgatio/ ℳ% q; iniuſte vexãt Quotidie em̃ nibus,.et miſcðᷣie purgatoꝛiũ el iudicat᷑ chꝛiſtus dominus in atq; ꝓpiciatoꝛium feciſti pila/ gi membꝛis: ⁊ oꝛe iudicũ impio ti pꝛetoꝛium ⁊ locuʒ caluarie: . rum in eis ↄtundit᷑. quia con iudicans iterum in mẽbꝛis et tuſio afflictioq; ſuoꝛũ: ⁊ ſi nec ↄdemnans iniquiſſime chꝛi/ paſſione nec cõpaſſiõe ſua ſit ſtum dominum: dum ipſos 4 ſua tamen eſt lege charitatis. penitentes abſolutione indi/ que ſeſe amantiũ omnia facit gnos iudicas:vel foꝛſitan ab 4 elſe cõmunia. Iniqui vᷣo iu/ ominaris et deſpicis qui non ”łUVUF adices dum oꝛe impio iniq̃s fe niſi ſancti atq; mũdiſſimi de/ 4 rfrrunt ſentẽtias:velut pilatꝰſũt coꝛi deoq; gratiſſimi de laua/ . ꝗui et ſi non manibus:oꝛe ta cro gratie id eſt ſterions pnie „ èä õß et cõtritionis pcedere poſſũt. tentem ſecularẽ gepoſſut, tentem ſecularẽ ſiue müdanli OQð autẽ pſequunt᷑ euangeli aliter iudicare debet,.aliter cle ſte quia accuſat᷑ coꝛam pilato ricũ.aliter religioſum. Et tũc (Pulatus aũt audiens qͥa ga ad herodẽ ipᷣm remittit id eſt lileus eſſet remiſit eũ ad hero ꝓpꝛium iudicem: cum ꝓ ſtatu dem) Euidenter ſuggillat pi- ſuo penitetiali ei coaptat indi latus iudices iniq̊s qui iuriſ ciũ. Sunt em̃ adeo indiſcre — dictionẽ ſibi vſurpant vbi eã ti confeſſoꝛes quidam vt ſecu nõ habent.quia ⁊ ipſe cũ eſſʒ lares velint viuere monaſtice iniqͥſſimus: dominũ Jeſũ qͥa aut moꝛe clericoꝛuʒ: cum vni galileus erat ad herodeʒ qui cuiq; ꝓ mõ ſuo ſit ↄſulẽdum. ⏑ O☚ alilee pᷣerat remiſit iudican- Qui autẽ cãs ecdleſiaſticas et lum. Quod etiam foꝛtaſſe fe ſpũales ſecularibo hoĩbo ⁊ pel cit vt ſeipſum exoneraret:vi⸗ liceis examinandas cõmittit dens quia nõ poterat compe xpᷣm dñm iterum ad pilatum ſcere multitudinem iudeoꝛuʒ quaſi ſpꝛetum remittit. Tu G inflãmatã cõtra dominũ Je/ ſum. UVnõð ⁊ ſic laboꝛabat vt declinaret iniquũ iudiciuʒ. Moꝛt⸗aliter vᷣo inſtruimur ea que mundi ſunt mũdanis cõ mittere.quia galilea rota in q̃ o ſacerdos cum audis qa pe nitẽes galileus eſt.i.de mun do ⁊ in mũdo.noli eũ iudica re tanq; in celo ſit et de cloo. to ülud Job kiiij. Quis po⸗ mundꝰaccipit᷑:⁊ herodes pel teſt facere mũdum de imun liceus in q̊ mũdani intelligũ⸗ do conceptũ ſemine.Et qa in tur interpᷣtatur. Unde aplus mũdo eſt recoꝛdare illð Ecci. in. vj.pme ad Coꝝ. Indigni xiij. Qui tetigerit picẽ inqna/ eſtis qui de mimis iudicetis. bit᷑ ab ea.Et illud Job.vj. Et iterum.ſecularia iudicia ſi Tentatio eſt vita bomĩs ſux habueritis: cõtemptibiles qͥ terrã. In rota tãte volubilita ſunt in eccleſia conſtituite ad tis noli mirari caſum. In cã⸗ 9 iudicandum. Ad ideʒ facit et po aſſidui certamĩs noli mi-/ illud. Reddite ergo que ſũt ce rari vulnus. In abiſſo picis ſaris ceſari. Confeſſoꝛ autem quam nõ ſolum neceſſe eſt ta qui vicem pilati obcinet:peni gere ſed etiã in ea verſarino⸗ 0 ilind li mirari inqͥnatõem. In vaſe rum. q; affirmationẽ et nega- lince luteo ne obſtupeſcas fetoꝛem tionẽ ſimul abſoꝛbent Siue iüt In vulnerato noli exhoꝛrere em̃ faciamꝰ qdð vituꝑant ſiue nbck ſuxu; ſanguĩs,.nec in naue tã nõ faciamus:in fauces eoꝛuz Dlun fragili tamq; ↄfracta illutõeʒ incidimus. Arguit etiã pila- Nindi ſentire. vbi de tra ⁊ terrenũ iu tus impios ↄfeſſoꝛes qui p li dle dica penitentẽ:nõ vt de celo ⁊ beratione dũi ſaluatoꝛis tãto tſan celeſtem. Noli exigere ⁊ ne q/ ſtudio ſatagebat:cũ ipſi econ hatnce ſieris in terreo ⁊ terreno hoĩe trario niti videant ad ſubuer mnw celeſtẽ ⁊ angelicaʒ puritatem. ſionẽ penitentiũ. Pilatus exx lcun⸗ Erubeſcãt neqͥ oꝛes et iniqͥo/ cuſabat dñm dicens (nihil in tano res ſe eſſe pilato qͥ parati ſunt uenio cauſe in hoc homĩe) Il rnA ſudicare et ↄdemnare chꝛiſtũ li vo accuſant ad cõfuſionem önict dũum ſpũaliter in mebꝛis: ⁊ vl et deſperationẽ. QOð aũt dicit᷑ lumn, detractione vel publico iudi in.xxiij. Luce Quia herodes LTußs Lio: cum pilatus tãtoꝑe decli erat hieroſolimis illis dieb.) zape nauerit eius cõdẽnanõem at Bene cõgruit 2 miſterio tro- u⸗ qꝙ; iudiciuʒ: ⁊ publice ↄfeſſus pologie. Abi em damnatur DdcNH fuerit ꝙ nihil cauſe iueniebat chꝛiſtus vel in ſe vel in mem2 rlche in eo: cum ipſi econtra ſꝑ cau bꝛis:vbi ꝑſecutioneʒ patitur. RK ſas iudicãdi ⁊ cõdẽnandi in/ adeſt herodes.id eſt pellice?ꝰ2 we ueniãt.ſicut eis expꝛobꝛat do pellis gloꝛia.in quo gloꝛia in Nu,n min?ꝰ in. xj. caplo ſupꝛa. Ve⸗ anis ⁊ eius amatoꝛes intelli- in nit inqt Johãnes nõ mãdu/ gunt᷑. Intelligitur autẽ pellis . cãs neq; bibẽs:⁊ dicũt:demo glia et ypocri et glia carnis ⸗ niũ habet. Venit ſilius hoĩs et põpa mũdi.Hipocriſis au nie mãducans ⁊ bibens:⁊ dicũt: tem atrociſſime chꝛiſtuʒ dum ig Ecce hõ voꝛax et potatoꝛ vi/ ꝑſequitur ⁊ in ſe ⁊ in ſuis. In biin ulſ:publicanoꝝ et pccõꝝ ami/ ſe quidem dum eius gloꝛiam n⸗ cus. In quo manifeſte appa⸗ ſibi vendicat ⁊ furatur dũ de kel ret immẽſitas iniquitatis de/ ipſis hipocritis deum eijcit ? tractoꝛuʒ qui vtrãq; partẽ cõ diaboli latibula eos facit qun ſepuleꝝ patens eſt guttur eo⸗ Pugnac ⁊ aſtutiſſime contra Ceoapitulum ta videt᷑ ⁊ illum penitus indu iſſe. In ſuis vo eum pſequit᷑ vpocriſis:dum veritatẽ religi onis ſubuertere nitit et ſola ſi gna aſtruere. ſicut apparebat in phariſeis qui baptiſmata calicũ ⁊ vrceoꝝ interioꝛi mũ/ dicie pꝛeferebant. et chꝛiſtum dominũ ⁊ apoſtolos eiꝰ p ip/ ſa religionis veritate pſeque/ bant. Herodes iſte etiam no ſtris tempoꝛibo hieroſolimis eſt dum adeo pellicei facti ſu mus ꝓ maioꝛi parte:vt ſolam pellem religionis habeamus Alij vᷣo ſolam pelleʒ religiõis gmare videntur:quales etiaʒ mlitos monacbos albos no/ uimus qui non niſi ſue pellis habitus holĩes religioſos opi nari poſſũt. Simüũlr et qa de pelle hmõi gloꝛiant᷑ herodia/ ni oĩno ſunt:hoc eſt:pellicei 2 pelle glioſi vel gloꝛiãtes. Vi/ de igi ſi berodes eſt bieroſo/ limis his diebo cum exercitu ſuo.id eſt. ſi in eccłia dei eſt di abolus vel müdus cum mul tudine pelliceoꝝ ⁊ pelle glo/ lãtiũ. Veriſſime aũt pellicei ſunt q tot ex pellibus ſũt hoc eſt qͥ nihil habent niſi pelles, ipſum dum chꝛiſto dño con⸗ tra ipᷣm ſe ꝓtegit. Illo em oꝑ religionis ⁊ oſtentatões. Ae pe videmus: dum iniqui p̃ᷣla ti tanq; alteri pilati huiuſmo ipᷣm in mebꝛis cõculcant duʒ religionem aſpnant᷑ ⁊ abomt . — O —— 4 . A id eſt foꝛinſecas atpparitiones iſtuz herodem chꝛiſtum iudt candũ mittunt Tropologice qui eos iudices vel penitẽtia les vel foꝛenſes faciũt.qð ⁊ ſe di homines pelliceos cõfeſſo res inſtituũt:qui nihil niſi de pellibus vt diximus noꝛunt. Hi em̃ vt vulgo dicit᷑ merca⸗ toꝛcs ſunt pellium anguillag. duz nihil niſi pelles aut emut aut vendunt. ⁊ hoc eſt qa nec ſibi aliud querunt: nec ſe con ſulẽtibꝰ aliud iniungũt. Pom pa vᷣo mũdi cum quãto exer citu hieroſolimis id eſt in ec cleſia ſit: canes ⁊ ques et eqta tus velut pharaonij et turbe clientelarũ maxime in pᷣlatis et ꝑſonis eccleſiaſticis oſten/ dunt.Et hmõi herodi vel he rodianis iudicãdus in mem/ bꝛis hoc eſt in religioſis et ve re chꝛiſtianis traditꝰ? expoſi/ tus eſt chꝛiſtus dñs. Unde ? nant. et religioſos poſuerunt abominationẽ ſibi: ita vt gra ues ſint eis ad videndũ. Hõ nunq; etam cos peiſequunt göſe niß lulne dehe nüde horunt merch⸗ al⸗ alee⸗ ſecor⸗ on eer⸗/ kince tuute lrs Olten⸗ ahe ae whol⸗ td Pomnt 1 “ 2 4 4 — herode in hocdeterioꝛes: qui bꝛiſtum dnm tm ſpꝛeuit cu; exercitu ſuo:nibil pſecutõnis eidem inferens. Iſti vo ſpini tualiter eum ꝑſequunt᷑ in ſu⸗ is dum religionẽ in eis impu nant⸗ deſtituũt. (Sed ⁊ he rodes er multo tꝑe erat cupi⸗ s vie ere Jeſum(vt ðꝛ. xxij. Quce, Iſtꝭ autẽ grauis eſt ad videndũ qui in membꝛis pꝛe odio ipᷣm videre non poſſunt Herodiani igit᷑nequitiaʒ iſta gens pharaonia q in currib⸗ et in equis eſt trãſcẽdit. His minat᷑ dnñs per Sophoniaʒ in pmo. UViſitabo inqͥt ſuper grina qui intelligunt᷑ inanis gloꝛie amatoꝛes Pꝛopꝛia em̃ veſtis noſtra humilitas eſt:et ſuꝑ omnẽ qui arroganter in⸗ grechtur limen qui coplet do mũ dñi in eqͥtate ⁊ dolo.Car nis ſimiliter glia in turba ne⸗ potuloꝝ ? pinquoꝝ que ve raciter erercit'pharaonis eſt: alioꝝ domeſticoꝝ chꝛiſtũ do minũ ſpernit. Hmõi em̃ pꝛi- mi deſtructoꝛes ⁊ cõculcato res ſunt religiõis.et recte exer citus vocant᷑.quia cum dia/ bolo cõtra religionẽ et dei hbo noꝛem militant. Hi ſũt gens peſſimoꝝ quas anthiochns in arce hieruſalem cõſtituit.i. in clero vel in altitudine pᷣla⸗- tionis eccleſiaſtice:et abomia tiones alie q̃ in.iiij.?.vj. Ma chabeoꝛũ:templum ⁊ ciuita tem fedaſſe ⁊ p olluiſſe legunt Oð vo dicit᷑ (quia exuit eũ c. M. Jeſum nec dicitur ha⸗ bere vel honoꝛare. ad curioſi tatẽ vel vanitatem hmõi ho⸗/ minũ referendũ eſt.qui ſi qn⸗ doq; aliquid de ſacris literis aut religione:aut inqrũt: aut audiunt:non diuino honoꝛi aut pꝛopꝛie ſaluti.ſed pꝛopꝛie curioſitati vel vanitati inſer/ uiunt Ad hocipᷣm referdum eſt qdᷣ ſequit᷑ in oodem caplo herodem hieroſolimis. id eſt (Herodes aũt viſo ieſt u gaui⸗ in eccleſia dei eſſe oñdit aꝑte. ſus eſt valde) Mani em̃ ⁊ cu/ De huiuſmodi herode.i.pᷣla rioſi de lraꝝ ſacraꝝ cognitiõe to pelliceo qð eſt carnali ma valde gaudẽt.ſed vane ⁊ aua nitfeſte verũ eſt qð legit᷑ in eo/ re. Poteſt enim referri ad va dem capitulo Quce. Tal em nitatem eoꝛũ q de frequentia cuin exercim ſuo. id eſt cũ tur ſanctoꝝ et familiaritate vane Capitulũ gaudent qui gloꝛiant qut ad bus) Non autem operiboaue hoc ſolum eos vocant ył eos rectis affectionibus. Reſpõ⸗ frequentãt vt de eoꝝ freqntia ſionẽ a dno non meruit. Ope boni videant᷑ et pᷣdicent. Ad nbus enim interrogabat euʒ egndẽ curioſitat referendum Anna phertſſatdlbus gratia eſt illud qð ſequit᷑ Quia ſpe⸗ rophelandt meruit. De qus eri) legitur in.ij. Luce. Non enis De cunioſitate em aut ſidei in reges ſolebat aut ſacerdotes firmitate deſideriũ miraculo/ conſulere aut interrogare do rabat ſignũ aliqd ab eo fieri) rũ in multis oꝛit᷑ in herodi minum vacuis muneribus ⁊ ſiles ſunt qͥ multa qͥdem audi ſacrificijs Cõtra carnales q erat de ieſu vt ibidẽ legi nec bus claudit dominꝰ miſteria tamẽ adhuc credebat.ſed po ſua dicitur. vij:ſupꝛa. Nolite tius ſignũ aliqð videre quere ſpargere margaritas veſtras bat.; moleſti aũt ſũt ei bmõi antepoꝛcos.hoc eſt margari/ hoĩes qͥ verbis ⁊ exhoꝛtatõi⸗ tas ſacroꝛum eloquioꝛum:añ bus eius credere nolũt:in.ix. eos qui in ſcenus carnalium Marci expᷣſſe teſtat. dicens. voluptatuʒ verſant᷑. Contra O generatio incredula q;diu vanos ꝛ inflatos et de ſug ſei apud vos ero:qᷓ;diu vos pa⸗ entia pꝛeſumentes in.xviij.di 1 gabat aüut eũ herodes multis ritis ⁊ efficiamini ſicut paruu ſermonibo:ac ille nihil reſpõ/ lus iſte: non intrabitis in re⸗ dit eiſigniticauit herodianoſ gnum celoꝛum.id eſt in ſacrã id eſt vanos atq; carnales ex ſcripturam.Et in.xj.ſupᷣ. Ab curioſa intẽtione in ſacra do/ ſcondiſti hec a ſapientibus et ctrina nõ poſſe pꝛoſicere: nec nꝛudeubus ⁊ reuelaſti ea par dei poſſe reſpoõſionẽ id eſt in/ pulis. Inundantibus ſermo terrogatoꝝ reuelationẽ obti- nibus ⁊ vacuis ab operibus nere. Vñ legit᷑ Pꝛouer.xiiij. dixit in.xxj. ſupꝛa. Auferetur Querit deriioꝛ ſapiam ? non a vobis regnum deiet dabi⸗ inueniet:doctrina pꝛudentiũ tur genti facienti fructu; eius facilis.vel qꝛ ſcriptũ eſt.( In/ id eſt ſacra ſcriptura dabitu * tiar. Qõò aũt ſequit᷑ (Interro citur ſupꝛa. Hiſi cõuerſi fue⸗ terrogauit ci multis ſermoni opantibo, Eti po, Intellect⸗ 4 — ctoꝛes referẽdũ eſt qͥ coꝛã pn- cipibo vl ſicut expoſuimꝰ ſecu bonus omnibaf⸗ n quaſi dicat dabit᷑:⁊ illð:a mã⸗ . * . . . mnib⸗ facientibo euʒ datis tuis ea videlicʒ oꝑando vel impledo intellexi. Qð aũt ſequit᷑ in eodẽ capitulo Luce (Stabãt pncipes ſacerdotũ et ſeribe:cõſtanter accuſantes eum) Ad maledicos ⁊ detra/ laribo chꝛiſto dñno in religiobß detrahũt:eos vel ad vexãduʒ accuſant:vł vt eos apud ſecu lares cõtẽptibiles reddãt: de tractionibo vitam eoꝝ vitupe rant.vñ ſequit᷑ ( Spꝛeuit aũt berodes illuʒ cũ exercitu ſuo) Vl ſcribe ⁊ phariſei clericos tudine vite ſue ⁊ infamia chꝛi qð unpꝛopat eis dñs in. xj.lu ce. Ue vobis legiſpitis q tuli ſtianã religione accuſabileʒ ↄtemptib lẽ efficiũt. ꝓpter qðᷣ Sãactificabo nomẽ meũ ma/ gnu as pollutü eſt inter geẽtes polluiſtis in medio earuʒ. Similr e illud Exo. v. Fete⸗ re feeciſtis odoꝛẽ noſtꝝ coꝛam Emu ris vel innocẽtie mẽtis. Ue? ſte alba iduiſſe xᷣm dñm be⸗ rodes.i.pellis glia videtur.qꝛ pharaone? ſeruis eius.boc ẽ troiſtist intrates phibuiſtis cxeinplo veſtro. vt dicit inter⸗ UVe vob ſcribe ⁊ phariſei hi pocrite qͥ clauditis regnũ ce⸗ loꝝ ante hoĩes:vos aũt nõ in tratis nec introeuntes ſinitis intrare. Sequit᷑ (Et illuſit il lum indutũ veſte alba ⁊ remi ſit ad pilatũ) Veſtꝭ alba iuxcta miſteriũ:in qua illuſus eſt im maculata caro eſt virginei cã doꝛis. Sed quia intelligitur hic ꝙ herodes et illuſit et ĩdu it eum veſte alba ad illuſionẽ q̃ſi nõ eſſet dignꝰ niſi veſte al- ba.nõ purpurea vel coccinaa q̃ regalis erat Cõgruẽtiꝰmi/ ſtice ⁊ moꝛaliter accipif᷑. Ue⸗ ſtis ergo exterioꝛ puritas vel mundicia eſt. Vel ad lr̃aʒ iße veſtis alba veſtẽ iſtam in mni tis vel ĩ eis olbo herodes chꝛi ſtum induit ad illuſionem q̊s pellis.i.gloꝛia inanis ad eius aſſumptionẽ vł induxit vt ſu pꝛa aliquoſ monachos alboſ ad aſſumptionẽ albe veſt in⸗ ſumptionẽ mundicie exterio⸗ 2 llli mẽbꝛa eius eſſe vident veritas xpiane religionis in eis eſſe ⁊ xps dũs ꝑ gram iba Capitulum bitare videt᷑. In hmõi g ho⸗/ minibo herodes.i.pellis glia xpᷣo dño in veſte alba illudit: dum ipſa huiuſmodi veſt in duiutio xpᷣo dno ad ignomini am ⁊ ĩ oppꝛobꝛiũ cedit.Quis em̃ ãmirari ſufficiat blaſphe/ mias gentium ⁊ hereticoꝝ de hipocritaꝝ et falſoꝝ relgioſd rum turpi vita:xpᷣiane religio ni obiectas. IJpſi etiã qͥ ſic de albati exteriꝰ ſunt:chꝛiſto do/ mino in veſte alba in ſeipf il⸗ ludunt. quia totum eſt illuſio totũq; dei ↄtumelia quod de hmõi veſte faciũt.quẽadmo/ dũ totũ eſt gloꝛia dei oð chꝛi ſtiane religiõis veri cultoꝛes et veri religioſi de veſte ſua al ba exterioꝛi ſua mũ dicia faci/ unt.nec mireris ſi herodes et ſi q́;diu gens dealbatoꝝ hero dem.i.pellis gliaʒ habebit re gẽ ⁊ ipſa erit exercitꝰeiꝰ cõuer ſationem ſuã extenoꝛẽ ⁊ habi tũ ſuũ xpᷣo dno facit ludibꝛiũ Poſſunt ⁊ hi in telligi illude re ei veſte alba q eũ in mona⸗ chis albis aut aluter hitu ðᷣal qͥ religionẽ in eis aut ↄténunt et in hoc ſibijpſi illudit ꝙ; eaz ſibi medaciter attribuit. ſicut et iudei in hoc exeplo ono la⸗ aut ir ridẽt.et ſm hoc intellige mus:iluſit indutu veſte alba ig eſt illuſit ei cum ipſe indutꝰ eſſet veſte alba. Poõpatici igi? ⁊ de foꝛinſeca glia.i.mũdana tumidi qͥ hũilitatẽ religionis hñt oppꝛobꝛio: ⁊ eã irridẽt in clauſtralib Herodes ⁊ exer· citus eiꝰ ſunt xpᷣm dñm ſper ⸗/ nentes ⁊ eidẽ in veſte alba ad lr̃am vel puritatẽ cõuerſatio-⸗ nis illudẽteſ. Adulatoꝛes etiäc EKo em vnumquẽq; s i aut opit qð de co pᷣdicat.& q̃ puritatẽ alioꝝ adulãdo cant:in veſte alba eis illuc cut em̃ vt ait btũs Ambꝛoſiꝰ veſtis pulcerrima pꝛecioſiſſi⸗ macq; fama eſt. ſic veſtis igno minioſa atq; turpiſſima inta⸗ mia eſt. Siülr 2 detractoꝛes et irriſoꝛes qͥ aliene puritati vel ipſo albo hahitui ad lr̃am de exercitꝰ eius xpᷣo dño illudũt trahũt in veſte alba:illi cuide trabũt illudũt. Veriſſime aunt ei diabolus in veſte alba illu dit:cui puritatẽ ſuã in ludib: um vᷣtit. hoc aut toties fit qti⸗ ESS ens de cãdoꝛe puritatꝭ aut ca ſtitatꝭ apud ſe qs inaniterg riat. Habet em vanꝰ alba ve chis alter hitu dᷣal ſte caſtitatis ad ludibꝛiũ: non batis obpꝛobꝛio hñt. Hi ſuùt ad decoꝛẽ: dũ eã ſibi attribuit idann gonis 1cer⸗ ſen, bis ſte⸗ Gli doil bioſ. olln⸗ o n nd ludebãt. um:dũ ſibi qð a ſe nõ hñt mẽ daciter attribuũt. Similr et du veſtis alba.i.ſuꝑpelliciuʒ: hoc eſt rote yl etiã veſtis monachal alba rota yrioniſtinus laboꝛioſus ad dei gliam ſed etiã intẽtõne qrendi q̃ ſua ſunt:vel pᷣbendã recepit vel religiõis habitum in veſte alba ſibi ſciat illudi. Zudibꝛiũ em̃ eſt albꝛ hĩitus ?⁊ oĩs exterioꝛ albatio vbi fuerit tetra et hoꝛrenda cõuerſatio. Quẽadmodũ em̃ vbi reuera canonicꝰ qͥs nõ efficit᷑ mona chus aut deriſoꝛie et ad ludi⸗ bꝛiuʒz hmoõi veſte induit᷑. ſic et ibi. Interiꝰ eniʒ nec canonicꝰ nec monach? hmoi efficit bõ ſed hoc ei ꝑ veſtẽ foꝛinſecʒ ſi ignominiã ſuã agnoſceret ei nẽ iſtà nõ reputãt:ſed potius honoꝛari ac ditari ſe putant: moꝛe inſanoꝝ q cum reges ſe vocari audiut: reges ſe eẽ opi nant.⁊? qcũq; ad illuſionem ⁊ obpꝛobꝛlum eis fiunt: verita tem honoꝛis putant. VUnõ et bacnilũ qͥ eis dat᷑ ſceptruʒ pu tant regale. ad hunc moduʒ faciũt ſibi ludibꝛi/ ß”M . Sic ? ĩaniter glian/ mident qͥbus ſic in veſte alba illuditur ſe apud herodem et eſſe et hoc pati:et de poteſtate herodis eſſe:que etiaʒ galilea ſpualis hoc eſt rota mundi et circuitꝰ:⁊ ad quã nõ niſi exo/ culati alliganf᷑. quẽadmoduʒ factũ eſt de Sãſone quẽ exo/ culatũ philiſtei clauſuʒ in car cere molere fecerunt. vt legi xvj.Judicũ.Hec eſt mola aſi naria q̃ oẽs qbus ꝑ amoꝛẽ et deſideriũ alligat᷑: in pfunduʒ maris hoc eſt in fundũ infer/ ni deijcit.ſicẽ legit᷑ ſupꝛa.xviij. Hmõi hoĩbo nõ reſtant poſt/ qᷓ; has illuſiões paſſi ſunt ſub Nerode: niſi vt eos remittat ad pilatũ.i.ad diabolum iudi cãdos.qð et in eodem capitu lo Luce de domino Jeſu ſub iungitur. (Et remiſit eum ad buatu n quo addiſcere de bent ſacerdotes ad pꝛudẽtio⸗ res ſe mittere debere prochia nos ſuos vt ab eis in foꝛo pe nitẽtiali iudicentur. Subdi/ tus quippe erat dominus Je ſus herodi ratione patrie ⁊ ta men eum iudicare noluit.ſed ad pilatum quaſi qui melius eum nouiſſet iudicandum re de alijs, Intelligant igit ? foꝛ miſit. Addiſcat etiam pellicei de his qꝗᷓ ad veritatem religio nis ptinẽt pꝓ ſua temeritate ñ iudicare. Silr et de ſpũalib⸗ tacere:cum ſola foꝛinſeca qᷓ ſci licet ad pellẽ ꝑtinẽt nouerint et remiſcant᷑.qꝛ berodes non pſumpſit xpᷣm dñm iudicare: ꝓ eo foꝛtaſſe qꝛ de his qᷓ ad re ligionẽ ⁊ ad dei cultum ꝑtine bant accuſabar. qoᷣ poltea ſe quit᷑ in eodẽ caplo Luce( facti ſunt amici herodes et pi latus in ipſa die,nam ante ini mici erant adinuicẽ) Miſtice ſignificabat xpᷣiane religiõis inimicos 2 oẽs honeſta im⸗ pugnatoꝛes:ð ipſa moꝛte ſan ctoꝝ vel coꝛꝑali vel ſpũali pa cem ⁊ amiciciã ad inuiceʒ eſſe facturos.Eo em̃ ipſo ꝙ chꝛi⸗ ſtiana religio eiuſq; cultoꝛes vicijs oĩb ⁊ vicioꝝ oĩim ama toꝛibus aduerſat᷑. quia illam quã maxie aduerſariaʒ habẽt de elus moꝛte vel diminutõe vel etiã turbatione cõiter gau dent.Et cuʒ in alijs nõnunq; cõtrarij ſint:in hoc vno colli gati ſunt vt religionis oẽ de/ cni ſile eſt illud qð legi᷑ Ju⸗ di xv de vulpib) Damſonis que caudas habuere colliga⸗ tas q;q; facies haberet diuer⸗ XXIII ſas. Poteſt ⁊ illud ad efficia⸗ caciã dñice paſſiõisreferri.ſiẽ dicit aplus in.ij.ad Epbe.q a ipſe eſt pax noſtra qͥ fecit vtra q; vnũ.⁊ mediũ ꝑietem mace rie ſoluẽs inimicicias in car⸗ ne ſua.legẽ mandatoꝝ euacu ans vt duos condat in ſemet ipſe in vno nouo homine fa ciens pacẽ.⁊ recõciliauit am/ bos in vno coꝛꝑe deo ꝑ cru⸗ cem:interficieſ inimicicias in ſemetipſo.Et in pmo ad Co⸗- lobß. Quia ĩ ipſo cõplacuit oẽʒ plenitudinẽ diuĩtatꝭ inhĩtare. et ꝑ eum recõciliare oĩa. et in ipᷣm pacificãs ꝑ ſanguinẽ cru cis eius:ſiue que in terrꝭ:ſiue que ĩ celis ſunt.ꝓpter hoc eru beſcant et expaueſcãt nequio res ſe eſſe herode ⁊ pilato.ma xime qͥ illo die ſancto paraſce nes. dle ſq; dñice paſſionis et moꝛtis qͥ herodes ſcʒ ⁊ pilatꝰ facti ſunt amici:odia ⁊ inimi/ cicias in coꝛdib ſuis retinẽt. Signiſicat etiam iſta cõcoꝛ⸗ dia vnionẽ regni ⁊ ſacerdotij in xpᷣo dño factaʒ. Pllatꝰ emrſñn pᷣſes erat iudee in q̃ confeſſio laudis cui maxmie clerus in uigilat accipitur. In galilea vo interpꝛetationẽ quã dixi mus mundi regnum ſeu pun⸗ hhc die⸗ a⸗/ n nion pplan latne bus pop ſtis bisi lauß an hare nihi ſcſo cipatus accipit. Oigit amici facti ſũt herodes ⁊ pilatus:ex die dñice paſſionis et moꝛtis vel regni ⁊ ſacerdotij cõcoꝛdi am vel duoꝝ pploꝝ pacẽ ⁊ ca ritatis amoꝛẽ in xpo dño etꝑ ipſam factam ſignificat. Pi⸗ latus aũt cõuocatis pꝛincipi bus ſacerdotũ ⁊ magiſtratus populi dixit ad illos. Obtuli ſtis mihi hunc hominẽ quaſi auertẽtẽ ꝓpłm. ⁊ ecce coꝛã no⸗ bis interrogans nullaz in eo cauſam inuenio ex his in qb accuſat eũ.ſed neq; herodes nã remiſi vos ad illũ.et ecce nihil dignuz moꝛte actum eſt ei) In quo pilatus arguit cõ feſſoꝛes ⁊ iudices qͥ ſua teme/ ritate pᷣſumũt iudicare vel re/ os vel penitetes: cũ ipſe inter rogabat pꝛincipes ſacerdotũ cauſam q eum ↄdenare debe ret. Recte aũt aſtruit innocẽ tiam eius ꝑ herodem dũ illuz ub heroge ad ſe remiſſum di⸗ cit:tanq; innocctẽ.qꝛ apð de/ um ⁊ hoies opoꝛtet innocen tiã ſeruare.(Emendatũ ergo illum dimittã) Hec debet eſſe intentio iudicũ ⁊ maxĩe ↄfeſ/ ſoꝝ vt emẽdatos dimittant:?⁊ remittant q ſcunq; iudicãdos S . ů 7 . ſunt pilato cõfeſſoꝛes qui de- terioꝛes eos dimittũt. NHolu⸗ it pilatꝰeũ dimittere niſi emec· datũ:iu aũt dimittis eũ dete⸗ rioꝛatũ:cũ vel in iram vłodi⸗ ꝑ um ecũ ↄtra te accediſti. velin deſperatõem deieciſti. vel ni⸗ mio onere penitẽtie eũ confre giſti: vel ↄfuſione ⁊ erubeſcẽ⸗ tia:ita vt iam loquelã cõfeſſi⸗ onis amiſerit ſuffocaſti. Bñ dicebat pilatus bnapibua ſa— . cerdotũ in.xviij. Johis( Acci pite euʒ vos et m legẽ veſtrã iudicate) Aut quia tradedus eſt virtutibo vetus hõ ⁊ ᷣm le gem eaꝝ iudicandus. Aut qꝛ cõcilio ſacroꝝ cloqͥ oꝛũ et do⸗ ctoꝛũ cõmittendus.⁊ ſᷣm legẽ diuinã qͥ ꝑ ↄgnitionẽ eouum eſt iudicãdus. Tu autẽ dic o confeſſoꝛ nequã Accipiã ego eum ⁊ fim legem meã que toꝛ la auſteritas eſt iudicabo.De hboc autẽ ꝙ tacuit dũñs Jeſus coꝛam pilato: ita vt im =ar cu in.xv.(miraret᷑ pilatꝰ) qua manſuetudine ⁊ hũilitate pſe cutio ⁊ damnatõ iſta exterioꝛ accipieda ſit.et ꝙ ↄfeſſio ſine diſceptatõe eſſe debeat euidẽ ter ſuos edocuit. Qõò aũtſe qtur (Qides ſiudas qͥ tradi dit eũ ꝙ dãnateſſet penitẽtia ductus retulit triginta argen boc totum ſim teos pncipibus ſacerdotuʒ et ſenioꝛib pli:dieẽs. Peccaui tradeẽs ſanguinẽ iuſtũ) Vt ſe⸗ pe diximus iudas ex interpta tione ipſiꝰ nomis cõſeſſio el 2 ſeu gratia cõfeſſiõis vel con/ fitens. Et hoc ꝓpꝛie ↄfitentis eſt vt pcium moꝛtis ſue. id eſt vel voluptatẽ vel qdcũq; ali madidit diabole:offen Pncil⸗ pibus ſacerdotũ id eſt eis qui claues habet:qᷓ ſunt ſacerdo/ tij pꝛincipatus. Oaxime au tẽ ↄgruit illud intelligi de ma le accepta vł acqͥſita pecunia que ſic male acqſita eſt vt eaʒ remittere nõ liceat: qᷓ tradeda elt ofeſſoꝛibus. id eſt arbitrio coꝛũ reſtituenda. Deccata vᷣo que pᷣciũ ſunt moꝛtꝶ oim pec⸗ cantiũ:eis ſunt tradenda ⁊ vi liter pijciẽda ad pedes eoꝛuʒ. Tradenda inquã vt ea come qant. vt legit. lii. Olee. ec⸗ cata populi mei comedent i. labijs ⁊2 dentib cõſumẽt oꝛã⸗ tes ad deum atq; clamãtes ⁊ lpm coꝛpus et ſanguineʒ dñi ſumẽetes. Zradenda etiã ſunt vidicada: ⁊ quẽadmodũ egri tudinee ? yulnera ſanda. cãda delicta:⁊ ars ſpũalis t tiunt᷑ qui ꝓpꝛio arburio pbetr˖g ſua puniri ⁊ emẽdari volunt. id peccatũ ꝓ quo ſe in moꝛtẽ eis iudicanda et punieda ſeu ſidelitate auc vnn etid e tantaq; legietas debel: er lex eſt ad punienda ? vindi dicandiad moꝛbos aniarum ? vulnera ſananda. In peu cum iudas triginta illos ar⸗ eſt genteos Pncipibus ſacerdo⸗ tũ reddiderit: et eis inuitis ac recuſantib diſpẽſationi eoꝛu et voluntati tradiderit. Mi⸗ ra ſtulticia atq; pſumptio co⸗ ram iudice tani reum copa⸗ rere:et eius nolle parere iudi / cio neq; foꝛi illiꝰ legibus iudi cari.ſed magis ꝓpꝛias in alie/ et in ipſo cõſiſtoꝛio dei legem reſpuere.qð penitẽetes illi faci unt qͥ nec docentib cõfelloꝛi bus bcepta dinie legis crede re volũt:nec pcipiẽtibo obedi re.ſz ppo ſeſu ĩ ði iudicijs vxo bitrio qð ĩ den deliquert em dare. Eſt aũt vox cofeſſionis ꝓpꝛia qᷓ dicit Peccaui trades ſanguinẽ iuſtũ) quia om̃e pec catuz reuera traditio ſanguis iuſti eſt. Traditio eſti qꝛ oir nd gi⸗ ffen⸗ lgen i ei gete —R R O 3 — S ia deo. contra quem nulli alij Aliqͥd oberi poteſt. Daxime auũt peccata xpᷣianoꝝ traditio nes ſunt. ⁊ dei.⁊ ſui.? ꝓximo/⸗ rũ. In ſeipſos eniʒ inſideliter agunt qͥ ſe demonibo tradunt In deuz infideliter:nõ ſolum ergo iuſ tradit diabolo cum pꝛius eſſz quia dominus,.ſed qꝛ hoſpes per gratiam inbabitãs cũ eis et in eis. Sicut ðꝛ in pᷣs. In cæternum exultabunt ⁊ habita bis in eis.Et in.iij.ad Ephe. chꝛiſtũ habitare ꝑ fidem ĩ coꝛ Uibo veſtris. Qui igit᷑ dei ho ſpuiũ id eſt teiſßm deo inbabi e tante atq; pꝛeſente:dei hoſti⸗ bus id eſt demonibus tradis Munquid non quantum in te eſt cum ipo hoſpitio deum boſpitem demonibus tradis ODm̃ etiaʒ ſᷣm apoſtolũ per te in teipo occidit ſpũalr. Quẽ⸗ admodũ em in te viuebat p/⸗ us p gratlaʒ. ſicut dicit aplus AIn ij ad Gala. viuit vo in me Hqueadmodũ gratia vita erxat: aa viuebat in te. que moꝛs ĩ omparabur chꝛiſto domin⸗ 1 3 guinis. vel ;tum in ſe eſt euz Aan in pꝛopꝛio coꝛpoꝛe ſu⸗ coꝛꝑe ppꝛio viuebat ꝓ iſta ex poſuit.in quo vtrũ plus dili/ geret aut carioꝛẽ haberet eui⸗ denter oſtendit. Sanguinez ergo iuſtũ tradit qui ſeipſum iuſtus. Vel etiã ſanguinẽ ipſi us xpᷣi:id eſt vitã ſpſius q̃ pꝛi us vluebat in eo. VUel ſangui nem ei iuſtũ.quia pᷣcum ſan iterũ crucifigi cõpellit. vt die apłs ad Hebꝛeos in. vj. Rur ſus crucifigetes ſibimetipſis filium dei.plus eum offende/ tes dum pᷣciũ moꝛtis ſue eide infideliter agunt quia in ma⸗ trem quia ipſa mater eſt. Et quẽadmodum membꝛũ non ſuum eſt ſed coꝛpoꝛis: ſic chꝛi ſtanus non ſui iuris eſt ſed to t coꝛpis ecclie. Inſigelr igiẽ Vps. ſic in te occidit᷑ ꝑ culpaʒ. ⁊impie agit qͥ mr̃em ſuã eccle ſiãa vno mebꝛo mutllat.i. ſeip ef/ ſo pᷣſertiz cum in ea velut ami fectionẽ. Efficis em peccatuʒ cus imo velut membꝛum ſe quod vciq; eſt moꝛs xpᷣi in te. cſſe ſimulet et panes ei ſpiri- odüg erat: tuales tpales aſſidue come- dat. Docemur etiã in ybis iu mors nis dehetee eccaddA dl. inuit. vitam em̃ illam qua i direrunt:quid ad nos: tu vi⸗ geris) Quos illi doctoꝛes ⁊ lati ceteriq; ſacerdotes imitã tur:qͥ pnĩam alioꝛũ vel culpã indifferenter tanq; ad eos nõ ptineat ꝑtrãſeũt. Illud q́ no tandũ eſt qð dicit (qͥa videns dãnatus eſſet:penitẽtia du ctus)c̃.qꝛ pctõꝛ anteq; dãna tionẽ ſuã videat:nõ anteq; di gbolo ſe vinctũ traditum eſſe agnoſcat penitẽtia ducit:non pciũ moꝛtis ſue reddit.i. pctã (ͤEt ꝓiectis argenteis in tem⸗ plo:abijt ⁊ laq̃o ſe ſuſpendit) UVUngde dicit piectis. Pꝛoijci/ enda em̃ ſunt velut ſtercoꝛa ? ſpurcicie intolerabiles pecca ta.non velut theſauri ⁊ reliqᷣe abſcõdeẽeda ⁊ ſeruãda. Sic il li faciũt qui peccata ſua nõ ſo lum relinqre ſed nec etiã vide ijcieda etiã ⁊ ej cia ſicut viꝑe adherẽtes.quẽ/ n volunt ſideliſſimi cuſtodes theſaurarij diaboli. Pꝛoijciẽ da etiam ſunt ſicut onera gra uiſſima et poꝛtantẽ q;uis foꝛ/ tiſſimũ ſuffocãtia ⁊ cõteretia. vt dicit in pᷣs. Sicut on gra ue guate ſunt ſuꝑ me Et yſaie lviij. Dolue faſciculos depꝛi mẽtes. Pꝛoijciéda ſunt ſicut furtiue res qᷓ ꝓpijciunt᷑ a latro mba ne cum eis dephendant =ð fugam eoꝛũ impediat aut re tardet cũ hoſtes eos inſequũ tur. Sic et tu cũ te lictoꝛes in fernales inſequunt᷑ velut ſu/ capiant. Silr ⁊ velut pdoneʒ te ijdẽ hoſtes iſequunt᷑ vt oc- cidant. Secito ergo qa cũ hu iuſmodi pᷣda nõ potes manꝰ eoꝝ euadere.oneroſiſſima em̃ eſt: nec ꝑmittit poꝛtantes etia pedem mouere. Pꝛoijcienda ſunt velut merces q̃ naueʒ ni mis onerant ⁊ piclitari mergi q; cõpellunt. ſicut dicit Job me fluctus ſemꝑ timui dũĩm. Oð Bꝛegoꝛi exponit de one ratione nauis:cui naufragiuzʒ iminet:⁊ pᷣ timoꝛe ꝑiculi mera ces eiꝰ in mare pijdunt. Peo 2 ⸗ ijcieda etiã ⁊ excutiẽda ſũt vi⸗ admodũ Paul ĩ vltio Actu. excuſſit nihil mali paſſus ,. Pꝛoijciẽda ſunt ⁊ excutienda leſionẽ magnã ĩgerit. In his que dixim ꝓpijciẽdis ⁊ a ſe erx cutiẽdis nullus moꝛoſus eſt aut piger.nemo petit indueci⸗ as aut dilatões: nemo conſi⸗ Et ſicut pda a pdonibus: ne iijs aut deliberarõibo retatda tur. ſed toto niſu ⁊ acceleratõe trones ⁊ pꝛoditoꝛes ſacerdoti 4 vynuſquiſq; ſeiᷣm liberat eta velut pᷣtoꝛi:ab ipſa dei gratia ſee iſta excutit. quãto magꝭ igit tradunt᷑ ſuſpedẽdi.merito iu de conatus ⁊ acceleratio ha/ das q eſſet faciẽdũ in ſuo fa pe diximus ⁊ ſepiꝰdicẽdũ eſt. a lacu miſerie ⁊ luto fecis vbi ceca coꝛda nec videre hoꝛro⸗ verſabant᷑ ꝑ viã veritatis ? la Irẽ vicioꝝ et pctõꝝ ſuoꝛuʒ: nec queo diuini amoꝛis ſe ſuſpen moꝛtua leſionẽ ſentire pᷣualet. dere debent: vt toti ex alto pẽ Recte aüt dicit (piectis in tẽ⸗ deant.i. ex celeſti arbitrio vel plo argenteis) In teinplo em̃ funiculo amoꝛis deo alligati: id eſt in ecclia dei: faciede ſũt terre ꝑ ſpem nõ ſolũmodo nõ ↄfeſſiões.nõ ſolũ qͥa extra ec/ innitant᷑ ſed neq; pedib.i. af cleſiaʒ facte. :apud hereticos fectõiba eã tangant. Lãgit au ⁊ ſciſmaticos:ſpꝛeta ði ecclia. tẽqͥ amat.ſicut vulgo ðꝛ illud ſed qꝛ in ipſa ſola dei ecclia fit tangit coꝛ meũ qð amo. Hoc remiſſio pctõꝝ.⁊ ipſa ſola ẽ qᷓ em̃ ꝓpꝛie eſt eſſ. eſuſpenſum de Qaues habet. In teplo igit᷑ p alto ſq; pendere ⁊ nulli inferi/⸗ ijcit hmõi argẽteos.i.pctã cõ oꝛi inniti:vel etiã tangere.De luet in fide ſacrameti cõfeſ/ hoc ſuſpendio legit᷑ Job. vij. ſioõis,liin ſpe ſuffragioꝝ eccle Elegit ſuſpẽdiũ anima mea 2 ſie. in cõfidentia ptatis clani⸗ moꝛtẽ oſſa mea. Sed q̃le de⸗ 9 + uin que in petro a dño ecclie beat eſſ. eſuſpẽdiũ penitentiũ: tradite ſunt. In obedientia et in ſuſpendio iude aꝑte ↄgno ſubicctõe ptatis eiuſdem pec ſcimꝰ: eoqꝙ legit᷑ in pmo Actu cata cõfitet. Alioquin id eſt ſi um. Quia ſuſpenſus crepnuit cotrariũ penitẽs in ſe habue/ medius ⁊ diffuſa ſunt ola vl⸗ rit. cõtrariũ inquã alicuiꝰiſto ſcera eius. Patibulũ ſuſpẽſo⸗ rum lonis amittit. Oð aũt ſe/ gnis cõpoſitũ:qð vulgo fur⸗ quit᷑ (quia abizs laqueo ſe ſu cas vocamus:aut gybetũ.qð ſendit. Duſpendiũ ad lraʒ gybetũ dꝛ eoq in vno gybuz pena elt pꝛie latronũ ⁊ ꝓpdito habeat põderoſum: et hoc vt tum etpter hoc qͥ tanc; lax pondere ſuo ſuſpeſos,. Arboꝛ R Capitulum lapendendiſumtpenuten⸗ tes: Penitẽtia eſt et ꝑ collũ fu niculo amoꝛis eidẽ alligandi vt funiculus amoꝛis collũ oĩ no poſſideat vt inde vox con feſſionis ad nutum amoꝛis li bera erũpat:⁊ niſi ꝑ collũ liga tus aut alio modo tent ſit pe nitẽs,. id eſt niſi viam vocis amoꝛ di oĩno poſſideat vt in/ de vocem cõfeſſionis emittat inſuſpẽſus remanet latro hu/ iuſmodi.Patibulũ vᷣo ex tri/ bus ligniſ.i.ex ſpe venie:⁊ ſpe gratie:ipſam gratiam velut li gnum trãſuerſum ſuppoꝛtãti⸗ bus compingit᷑. ab ipo ligno tranſuerſo.i.gratia pẽdere de bet penitens velut funiclo tri plici atq; foꝛtiſſimo. Huiꝰ pꝛi ma pars eſt deſideriũ recupe randi ipſam graʒ. Secunda deſideriũ cuſtodiẽdi eã.Ter/ cia deſideriũ bene vtendi ea. De h̊ funiculo Ecẽs.iiij. Fu niculus triplex difficile rũpit Harum partiũ ſi vel vna de⸗ fuerit:ſuſpenſus penitẽs a pa tibulo penitẽtie cadit.et a gra tia.id eſt ligno trãſuerſo in ꝓ⸗ fundum recedit. Gybetuz vᷣoο quod pondere alterius parq ſue ſibi appẽſos latrones ſub leuat ⁊ celo appꝛoximat:eadẽ penitentla eſt aue poͤdere hu militatis penitentes ſubleuat Quanto em̃ a ꝑte ſua humili tatis ſue pondere ampliꝰ dep munt᷑ ⁊ infimius trabunt᷑:la⸗ to a parte altera q̃ dei eſt am⸗ plius exaltant᷑ ⁊ celo imo ipſi deo vicinioꝛes efficiunt. Oð vᷣo ſequitur (quia crepuit) ad cauſas crepatiõis ſpũalis re/ ferendũ eſt. Crepare qwe pe nitens debet: aut vehemẽtia ſpũſſancti:ventrẽ.i.conſcien/ tiã eius implente.cum ipᷣm et feculẽtiam vicioꝛũ ſimul caꝑe nõ poſſit.et ꝓpter hoc intrãte ſpũſancto:⁊ diabolo cum oĩ/ bus que ad ipᷣm ꝑtinent:pᷣſen tiam eius fugiente ⁊ exire pꝛo viribo feſtinãte.ideoq; vas ip ſum ſuũ dirũpẽte aut fugien/ te:vel deo per humilitatẽ pꝛe mente vl is pun gẽte.quõ & nõ crepabit peni⸗ tens ſpũſancto intrante ⁊ im/ plẽte:deo pᷣmẽte:⁊ gladio do⸗ loꝛis ipᷣm ventrẽ fericte: viam ꝑ quã intrat ſpũſſſctũs ipo ſpi nituſancto totalr occupãte:di abolo v̈ ⁊ vicijs nullum ali/ ud effugiũ habẽtibus niſi ſo/ lam diruptionẽ et occupatu⸗ ram. Bene aüt dicit Diffuſa ſunt omnia viſcera eius) Co/ dio doloꝛis pun mm⸗ N ad 3e⸗ e nin naet kae 1 0NH enn , nn e n in⸗/ do⸗ inn vbi ſedl g o⸗ tl/ uſ gitatiões em̃ ⁊ affectiões ma le ⁊ vicia omnia veteris hoĩs viſcera ſunt ⁊ feces in viſceri bus eius cõtente,q̃ oĩia diffuũ/ denda ſunt.i,per cõfeſſionem de ventre cõſcientie emittẽda Si vel ex his vnũ retentũ fu erit: nõ moꝛit᷑ iudas. Nõ em̃ crepat iudas vt diffundãtur oĩa viſcera eius. Viſcera &̊ iu de reſeruare videt᷑ qui pecca la ꝑ occultationẽ retinet et re ſeruat. Similis aũt ẽ ⁊ moꝛs noui homis. Suſpedit qͥ pe ſe cum ꝑ ſuꝑbiã ſe eleuat.Cre pat medius ⁊ diffundunt᷑ oĩa viſcera eius.i.virtutes ⁊ gra tie: velut pᷣcioſi liquoꝛes ð va ſe contrito atq; cõfracto eſflu unt. Vñ Ecci.xx. Bꝛatie fatu oꝛũ effundent᷑. Et eiuſdẽ.xxj. Coꝛ fatui quaſi vas cõfractũ et oẽm ſapientiam nõ tenebit Silxr ⁊ cum ad exterioꝛa cogi tatum ſuum ⁊ affectionẽ effũ dit:ꝑ ſollicitudinẽ ⁊ amoꝛẽ vi ſcera eiꝰ diffundent᷑:⁊ crepat medi ſune vl moꝛte lude in terit. Mu Ecci.x. Pꝛoiecit in tima ſua in vita ſua. Merito aũt hic tentatio laqueus acci pitur que incautos ulaqueat ct quato amplius ꝑ moꝛã tra hilc:tanto viam vite 2 ſpiracu li ampliꝰobſtringit:donec ad ſuffocationẽ ⁊ ſtrangulatiõeʒ ſpũaleʒ deducat.( Pꝛincipes aũt ſacerdotũ accep.xxx.ar⸗ genteis dixerunt) ꝛc. Accipe⸗ re gratãter ⁊ acceptos habe/ re.xxx.argenteos id eſt tinnu/ lam ⁊ ſuauem:dei auribus et ſuoꝝ ſonoꝛam ⁊ lucidã:tripli/ cis trãſgreſſiõis decalogi cõ/ feſſionem.q oĩa in xxx. argen teis intelligunt᷑ debent pꝛin⸗ cipes ſacerdotũ.i.pᷣlati ?⁊ con feſſoꝛes.qð cõtra eos dicimꝰ q ↄfeſſionẽ peccantiũ abomi nant᷑. In q̃̊ vident᷑ deterioꝛes pꝛincipibus ſacerdotũ qͥ dñi moꝛtẽ ꝓcurauerũt. Illi em̃ ſal tẽ ꝓiectos.xxx.argẽteos acce perũt.iſti vᷣo piectos ꝑ indi⸗ gnatõem ⁊ abominatõeʒ lon glus reijciũt. Qð aũt dicunt. (Hõ licet eos mittere ĩ coꝛba nan.qꝛ pᷣciuʒ ſanguis eſt)eos ſigurãt qͥ pctã adeo abominã tur vt auditũ cõfeſſionis eoꝝ nephas ⁊ pollutionẽ aurium ſuarũ reputẽt. Coꝛbanan em q receptaculũ erat oblatio⸗ nũ ⁊ donoꝝ q deo offerebant coꝛda eoꝝ ſignificat qui nibil niſi bona oꝑa q̃ vtiq; oblatio nes dei ſunt audire ab homi nibo poſſunt. qꝛ non licer eos 2 mittere in coꝛbanan id eſtĩ re ceptaculũ dei donoꝝ id eſt in coꝛ ſanctuʒ. in quod non niſi q̃ deo offerunt᷑ mutenda ſunt Poteſt ⁊ cetus electoꝝ qͥ pꝛe⸗ ciũ ſanguĩs xpᷣi ſunt.ſic docet Petrꝰ ĩ.j.pme canonice ſue dicens. Nõ em̃ coꝛruptibili/ b auro vel argẽto redepti eſtꝭ cſi s⸗zwöcioſo ſanguĩie q̃ſi agni in/ coõtaminati ⁊ imaclati chꝛiſti q̃ oẽs triginta ſũt ꝓpter tripli cem obſeruãtiã decalogi.⁊ ar gentei. puritate ſcʒ cãdidi.ſci/ entia ſꝑ lucidi,.dei laudibus ⁊ ſacris eloquijs tinnuli ⁊ ſono ri.Hos &ůꝶ cõfeſſio.i.recogni/ tio chꝛiſti in tẽplũ.i.in eccleſiã ꝓijcit.hoc eſt violẽter ĩmittit ⁊ vi quã regnũ dei patit᷑ſicut legit᷑.xj. Math. A dieb iohã nis baptiſte vſq; nũc regnuʒ celoꝝ vim patit᷑. Hos ̊ fidei cõtfeſſio velut impoꝛtune deo offeres:in eccliam ꝓijcit. Sʒ pncipes ſacerdotũ.i.pncipa/ le ⁊ pꝛimitiuũ ſacerdotiũ:qð eſt iudeoꝝ:eos pꝛimũ reſpuit du a deo alienos exiſtimat et in ↄuentũ ſuum nõ recipit vt indignos.qͥ mittunt᷑ in coꝛba nan.i.in dei theſauꝝ: vbi oẽs electi velut auꝝ et argẽtũ ⁊ la recipiunt Reijciũt inquã eos eo ꝙ pᷣcium ſanguĩs xpᷣi ſunt. id eſt eo ꝙ xpᷣiani ſunt. Idem em̃ pꝛſus eſt eſſe xianuʒ qðᷣ eſſe chꝛiſti ſanguine redeptuʒ (Sed emerũt inde ↄſilio ini⸗ to agrũ figuli in ſepulturã ꝑe grinoꝝ) Sanlus ille de? eſt: fi ctoꝛ ⁊ foꝛmatoꝛ oĩm. ſicut dic ad eum Eſa.in.lxiiij.Et nunc dñe pater nr̃ es tu: nos auteʒ lutũ ⁊ fictoꝛ nr tu.oꝑa manu⸗ um tuaꝝ oẽs nos.Et ipſe per Hieremiã in.xviij.Ecce ſicut lutũ in manu figuli ſic vos in manu mea domꝰiſrael. Ager iſte ie xpᷣs dñũs ſm ꝙ hõ. ſiẽ diẽ iacob. xxvij. Geneß. Ecce pleni:cui bñdixit dñs.De fn 2 gibo ⁊ fructibo hui?ꝰ agri paſcũ tur hic innũerabilia milia ele ctoꝝ ꝑ gram:⁊ paſcent᷑ ineter num ꝑ głiam. Iſte ager terra eſt. de qᷓ ðꝛ Eſaie.iiij. Erit fru ctus terre ſublimis.Iſtũ agꝝ ↄſilio inito pncipes ſacerdo/ tũ.i.pꝛelati ⁊ doctoꝛes q̃tidie emũt pcio eoꝝ q̊s ad chꝛiſtu⸗ cõuertũt.Emũt inquaʒ ⁊ ſibi et illis qð et tãdẽ pꝛincipes ſa cerdotũ iudaici ꝓpli dũ ſubdi eiecit velurg rgetũ ⁊ la tos ſuos ad euʒ ↄuentent. 25 pides pcioſi ⁊ vaſa electõnis cõſilio inito faciẽt qͥ modo ſũt — —— — Un, len u; ni⸗ pe ſhſi dii une ut, n⸗ eper ian Gin ge⸗ ſi⸗ gens abſq; cõſilio ⁊ ſine pꝛu⸗ dẽ qͥ vt in ſeipᷣo qͥetẽ ⁊ abſcõſi dẽętia,. vt legit᷑. xxxij. Deutero. onẽ oĩbo exhiberet. et locũ ſe⸗ Pꝛecio em vniuſcuiuſq; ſibi pulture oĩbo ſe faceret:in paſ/ emit᷑ ager iſte. Dat em̃ tibi ſe ſiõe inſtar cimiterij defodi vo dys ſi ei te dederis Poſſides luit.Locꝰ igit᷑ ſepulture iõ eſt eũ ſi te poſſideat. Iſte ager fa xpᷣs dñs.qꝛ reſurrectõ ad glo clus ſepultura ꝑegrinoꝝ.id ẽ rniã de ipſo ⁊ in ipſo ſolũmõ ſi oĩm electoꝝ:qͥ dũ ſunt in coꝛ/ deliter ac ſecuriter expectatur poꝛe ꝑegrinant᷑ a dño.vt dici ſicut de ſepulcro. Quoſcunq; tur.v.ſcdᷣe ad Coꝝ. Qm̃ duʒ em̃ velut ſepultura bic ꝑ graz ſumꝰ in coꝛꝑe ꝑegrinamur a dño. Et Job.xxviij. Lapideʒ caliginis ⁊ vmbꝛã moꝛtꝭ.i.re/ pꝛobos diuidit toꝛrẽs gratie vel ſpũſſctĩ a pplo gegrinante q eſt plus cruce chꝛiſti ſigna toꝝ ⁊ ꝑ mare mũdi ad hieru/ ſalẽ celeſtẽ tendentiũ:et ad illã velut patriã ſuſpirãtiũ. Et in ps. Ego aũt pauꝑ ſum et ꝑe/ grinus ſicut om̃es pr̃es mei. In hoc agro id eſt in chꝛiſto dDño reqͥ eſcũt et abſcõduntur coꝛda mũdo ⁊ vicijs moꝛtua. Vngde ⁊ illũ velut locũ ſepul ture ⁊ terrã benedictã ſibi eli gunt q a deo excõicati nõ ſũt. Alioqͥn ſe faciũt eſcã volucxi bus celi et beſtüs terre. ſic in ps.dicit᷑. HNoli extra mane⸗ xre ne beſtie infernales telace/ rent2 ↄſumt. Ingredere po ad qetẽ et abſcõſionẽ ab inqͥe tudinib vicioꝛũ et turbine et plunia tentationũ ꝑ gratiã in ſeipſuʒ hic recipit: rediuiuos ad gliaʒ in fine reſtituet. AE ager eiuſdẽ figuli tota eccleſia vbi ꝓplus ꝑegrinãtiũi,. elcõꝝ velut ĩ terra benedicta a xpᷣo dñno ſacerdote ſepelit᷑. inde re ſurrecturus ad glam. ſepelit᷑ inquã vt diximꝰ.i.ad qeteʒ et abſcõſionẽ imittit᷑. Ectra h̊ ci miteriũ nõ eſt ſepultura.Ex⸗/ tra hãc qͥ cã; moꝛiunt᷑:beſtijſ infernalibo ↄſumedi exponũ/ tur,⁊ ſepultura aſini ſepeliun tur.ſiẽ legit.xxij. Hiere.Tota terra qᷓ extra iũlã e᷑: maledicta ẽ a dño:in.iij. Geñ:et ꝓpe loc⸗ E excõicatoꝝ atq; maledictoꝝ Ager iſte empt? eſt pꝛecio ſan guis rpᷣi.Agrũ iſtũ pᷣcio ſan⸗ ti in petrã qͥ xpᷣs eſt:⁊ abſcõ⸗ guinis xpᷣi pncipes ſacerdo⸗ gerei foſſa humori, in ipo eo/ tũ emũt:dũ emptũ oſtedut. vł Capitulum emunt in ſepulturã ꝑegrinoꝝ xxx.argẽteis.i.triplici obſuã/ la decalogi vl cõfeſſiõe quaʒ diximꝰ.⁊ h̊ in ſepulturã ꝑegri noꝝ:qͥ nõdũ domeſtici di ſũt iz hoſpites et aduene. vt legit iij ad Ephe. Emũt g̊. i.hocpᷣ cio eis acqrũt:vl docẽdo:pᷣdi cãdo:et oꝛãdo vt h̊ pᷣcio agrũ iſtũ obtineãt efficiũt.hoc em̃ pcio in ſepulturã iſtã recipiũ tur. Et recte ðꝛ ĩ ſepulturã ꝑe grinoꝝ.i:in ſepulturã q̃ fac ꝑe grinos: ? pegriari hic ⁊ ad pa triã ſuſpirare. Ad ſepulturã ⁊ dqd moꝛtẽ q̃ ad veterẽ hoĩeʒ: q in xpᷣo dño ⁊ in ecclłia ⁊ moꝛit ⁊ ſepelit.quem qͥdẽ moꝛtiſica re ñ ſufficit ꝑ ↄuerſionẽ 2 ab/ renũciationé, ſed neceſſe eſt vt abſcondat᷑ ⁊ ſuꝑ ipᷣm cumulꝰ bonoꝝ opeꝝ aggreget. qo qͥ de totũ nõ niſi in xpᷣo et ecclia fieri põt. Qð aũt dici᷑ ( Uo⸗/ cat? ẽ ager ille Acheldemach hoc eſt ager ſanguinis vſq; ĩ hüc die) Recte qꝛ ager ille ſã⸗ guine xpᷣi eſt emptꝰ:⁊ eodẽ ri/ gatꝰ atq; fecũdatꝰ. et qᷣtqᷣt vel floꝛes vel fructus pꝛofert aut . . . “ ſanguinez q̊ in oꝛa fideliũ ibi ſp fundit ? a fidelibo bibitur. eſt p pham Hieremiã(Et ac ceperũt xxx. argeteos pᷣciũ ap pꝛe.quẽ appᷣa fi.iſir:. ⁊ dedert eos in agn figuli ſiẽ oſti. mihi dus) Reuera iſtud nõ legit᷑ in Hieremia. em̃ ĩ hieremia xxxij.caplo vᷣba iſta ↄtiet In tellexi ꝙ verbũ dñi eẽt. et emi agrũ ⁊ appendi ei argentũ.vij ſtateres ⁊.x.argenteos.q̃ ꝓᷣba ex pſona xpᷣi accipiẽda ſunt:q emit agꝝ iſtũ iuxta qð interꝰ tati ſumꝰ.vel ex ꝑſona ppli iu/ daici qͥ eũ.i.ipᷣm dũm emerũt vt occide rent. Vel ex ꝑſona oĩm electoꝝ qͥ ſepteʒ ſtateribꝰ xpᷣm dũm vel eccliaz poſſidẽt ⁊ x.argẽteis hoc ẽ ſeptifoꝛmis ſpüs ewccalagiinletge Sied ctus pꝛotert aut legit, Cetera vo idẽ miſteriuz; pꝓiulit eodem purpurati. Ael ⁊ ſi nõ res eaſdẽ ↄtinent. mia occurrit ei Zach. Vel liſa vioꝛ ẽ qͥ ñ bʒ ꝑ Hieremiã imo haʒ: qe i Zach.xj totu iſtö videt᷑ ↄtineri. Vel iõ ꝑ hiere⸗·⸗ miã.qꝛ pᷣma ꝑs ꝗphetie.ſ.emi — 9 — —— — „ ————— — — — =S— ager ſanguis ppr Hᷣ q; ſpualr & Mathei ſic legeda e(Acce totꝰ ſuit ſãguie veten: hoĩs qͥ perunt pncipes ſacerdotũ de ibiiugiter mucidat, vlꝓpr xpᷣi gazophilatio) ſuple xxvarge 5 nit ni nis d e tcos. vel deipo templo vbiiu gnatũ qð pciũ pcti ſupꝛa vo⸗ das ꝓiecerat. Acceperũt eniaʒ cauimus.qð ꝓijci iubet ꝑ cõ/ ilios pᷣcium appꝛeciati boc eſt feſſionẽ dñs.⁊ vtriq; intelligẽ chꝛiſtum:quẽ velut vile man tie congruit qð ſequit᷑ decoꝝ cipium appᷣciauerunt:id eſt pᷣ pᷣcium qͥ appciatꝰſum ab eis) cio emerunt vlł eſtimauerunt. ſ̊ͥ hoc vronice.Ad ſignata ꝓo ⁊ hoc a filijs iſrael ꝓpter idm duo pᷣcedẽtia hoc eſt ad cetuʒ iudã et eos qui cõplices eius electoꝝ ⁊ ↄfeſſionẽ vloꝑa bñ fuerunt in eſtimatione et ven refert᷑.Qð aũt ſequit᷑ Et tulit ditione ⁊ emptione iſta (et de xxx.argenteos) Veꝝ eſt:quia derũt eos in agrũ figuli ſicut iuxta miſteriũ ⁊ totuʒ iſᷣm ce cõſtituit mihi dñs).i.ſicut cõ tũ electoꝝ:ipᷣe tulit.i.poꝛtauit ſtitutum reuelauit. In.xj.vᷣo et tulit.i.abſtulit diabolo.ſ.et zach.ita legit( Appẽderũt mer vicijs. Vnde in pmo ad He cedẽ meã.xxcx.: argenteis:⁊ di⸗ bꝛeos Poꝛtanſq; omnia xbo xit dñs ad me ꝓſqce eoſ ad ſta virtutis ſue.Tulit.i. abſtulit. tuariũ: decoꝝ pcium q̃ appci vnõ. captiuã duxit captiuita at? ſum ab eis) In qbo vᷣbis tẽ. Et ꝓiecit illoſ in domũ dñi xpᷣs dñs.xxx:argẽteos ⁊ mer/ iuxta miſterium vi ĩtulit ĩ do/ cedẽ vocat ⁊ pᷣcium ſuijpſius mũ dñi:h̊ eſt vt ipi eent domꝰ HMercedem qͥdeʒ ꝓut ſignat dñi.vlł vt eſſent ciues ⁊ inba⸗/ totũ cetũ electoꝝ qͥ merces eſt bitantes in domo dñi. In ᷓ laboꝛis quo laboꝛauit ĩ agro edocent᷑ pᷣlati ſiir facere debe mũdi excoledo ꝑſonalr.⁊ mer re.eis ei ſpãlr ðꝛ ĩ eodẽ caplo. ces eſt obediẽtie quã deo pr̃ĩ Si bonũ ẽ in oculł vris affer exhibuit vſq; ad moꝛteʒ. Pꝛo te mercedẽ meã. Merces qp ut vo ſignat᷑ ꝑ eos triplex de/ pe eius quaʒ q̃tidie recipit ele calogi obſeruãtia.vł triplicis cti ſunt qs quotidie ſicut con trãſgreſſiõis pura ⁊ clara cõ⸗ uertunt᷑ in mercedẽ recipit.ſiẽ feſſio:qꝝ vtrũq; pᷣciũ eſt q̊ͥ ab legit ĩ.liij. Eſa. Pꝛo eo ꝙ tra eleci ipᷣe emit᷑ ⁊ poſſidet᷑. Qð didit in moꝛtẽ aiam ſuã:iõ di autẽ pᷣcepit dñs:pijce eos ad ſptiaʒ ei plimos.His & ðᷣꝛ y ſtatuariuũ.nõ ad ſignata ſʒ ad electos vndiq; nõ ſolũ aduo- ſignãtes refert.vel ad ipᷣim ſi/ cent,ſed etiam afferãt. hoc eſt . 4 Capitulũ vel cõpaſſione vł auxilio poꝛ alloq́n no ſlam p illo dediſſs tent donec inferãt eos in do/ Manifeſtũ eſt ꝙ grauiꝰ ip̃m mũ dñi. Alioquin qui velut offendũt qͥ pciũ vite eius au⸗ poꝛtatoꝛes ⁊ ſolutoꝛes merce ferunt q; qͥ vitã iam eidẽ ab dis cõſtituti ſunt:laboꝛẽ 7 ſu⸗ ſtu lerunt. 2 p ter h ocd eterio . qoꝛem eius ſua mercede frau res videntur eſſe crucifixoꝛi⸗ dant.⁊ nõ ſolũ remanet mer/ bus eius:dum maius et ei ca ces tanti mercẽnarij in domi nus eidem auferre nõ verent bus coꝝel.in eccleſijs vel ple- Mercedẽ aũt exigit dñs a p⸗ bibus eis ſubdit vſq; manc: latis ⁊ ſubditis Oercedẽ au ſed etiã vſq; in eternu. Cũ do tẽ aduocati ꝓpugnatoꝛis agri minus pcipiat i.xix.Leuitici. cole qͥ interpellatione ſua ⁊ ſa Põ moꝛabit᷑ opus mercena crificio pacẽ ⁊ remiſſionẽ pec xxiiij. Deutero. Eadẽ die red/ impetrauit: ⁊ bereditate cele⸗ des ei mercedẽ ſuã. Similr ⁊ ſtẽ reſtituit ⁊ reſtitui nobᷣ obti ſingulis dicit᷑ generalr. Affer nuit. Derito aũt cõpetẽs ſa te mihi mercedẽ meã.i.voſip⸗ lariuʒ exigit.⁊ hoc eſt gratitu⸗ ſos q̃s laboꝛãdo vſq; ad moꝛ do ſeu deuotio ⁊ pac ipſiꝰ cõ tẽ acqſiui. Alioqͥn mercedem ſeruatio ⁊ hereditatꝭ acqſite ꝭ fertis.nõ cuiuſq; laboꝛis ⁊ ſu totũ eſt dicerene tata patro. doꝛis mercedẽ ſed ipſi/ moꝛtꝭ einia eius ? qᷓ ad ipſuʒ ⁊ q ach aufertis mihi, Ab oĩby igitur ad giiaz T graz nobis auteno põt de iure petere dñs pᷣcium ſolii ad vtilitatẽ ſed etiã ad ꝑ/ ſam, vnuſqſ; iglt tener ei vel gea nobis exigit. ſed hac eige im vite ſue cin ;ipſaz viti er ipſe p nobis, ſec dubitan ſeiᷣm reddere velut mercede ↄdignꝗ reddere ñ valemꝰ, Il laboꝛi ſuo debitã: vł vitam ei lud tñ a nobis exqrit᷑ vt cum reſtituere:quã ꝓ hmõi merce opꝰẽ vicẽ ei repẽdamꝰ:trade⸗ debñda deo pfiſeruiedo ex/ tes noſmetipſos ĩ moꝛtẽp ho ſuim et diligente agricolã frau — S b ne viciſſitudinis vitã noſtraʒ debea mus:qbus ipſe impen dit ſuam. Mercedem agrico le a nobis exigit quemadmo dũ de agro de quo vt ſpinas enelleret vicioꝝ:ſpinas ipe ꝑ/ tulit:⁊ ipſis ſpinis quas euel lebat exuberatꝰeſt. Eſtima la boꝛẽ ſemẽ ⁊ pluuiã.qꝛ ipſe eſt qui ſolus nos excolit diſcipli na:ſemiat doctrina:compluit gratia:ſerit pnia:vt ei ſoli fru ctiſicare debeamus. Erube/ ſcẽdũ eſt nobis ꝗ; agri viſibi⸗ les mercede laboꝛis ⁊ ſũptuũ ſuis cultoꝛibo pꝓ iuribus red⸗/ qunc,ſi deo agricole infructu oſos nos exhibuerim? ſi mer cede tanti laboꝛis eius ⁊ ſum ptuũ detinuerim, Cimeduʒ elſt tanti aduocati detinere ſa lariũ:ne exaduerſo ſtatuat li/ tem nobis. Ectanti ꝓpugna⸗ toꝛis frandare mercedẽ ne eũ hoſtem noſtrũ impugnato/ rem faciamus. Et ta laboꝛio/ dare fructu: ne det nos in ma ledictõem ? cobuſtione. Siẽ egit in vjagd Hebꝛe, de terra 1 oba. Merito etiam a no dis rigi sü calioõis ſue vt ſimus aduocati rigit qſi mercedeʒ aduo/ ſine p obtinẽdo iure ſuo et de ſendendo apud illos. SHimix liter Z pugnatõis ſue:vt nos ꝓpugnatoꝛes ꝓ eo exhibeamꝰ impugnãtes falſitatẽ et pꝛaui tatẽ:⁊ defendentes veritatẽ et honeſtatem. Silr ⁊ agricola tionis mercedeʒs a nobis exi/ git: vt nos ſcʒ agricolas no⸗ biſmetip ⁊ alijs exhibeamꝰ. Intolerabilis iniqtas:merce dem xpᷣo dno tã debitaʒ dare diabolo:cũ ⁊ noſipſi nri nõ ſi mus ſicut dicit aplus in.vj.D mead Coꝝ. An neſcitis qiin mẽbꝛa veſtra teplũ ſunt ſpůſ- ſancti qͥ in nobis eſt que ha/ betis a deo et nõ eſtis veſtri. Qð aũt dicit pieci eos ad ſta tuarium in domo dñi:triplici ter intelligit a ſtatere vel a ſta phamo qð eſt pondus q̃ſi ad põderatoꝛẽ eos pieci:hoc eſt deũ patrẽ:vł ſtatuariũ.i.fuſo rem vel ſictoꝛẽ ſtatuarũ:hoc ẽ ad deuz patré. Mercedẽ emm ſuaʒ deo patri xpᷣs dũs obtu lit quaſi vt e appenderet ⁊ de ea iudicaretet de lr̃ali contra iudeos ⁊? iudas: ⁊ de ſpũ ali et miſtica ꝓ ſe ⁊ ipſa mercede.q. d. vige pater ſinõ dignus ſu,z etſinõ dignus eſt laboꝛ me tanta mercede boc eſt tãto ce tulum volẽti q; idigne me exiſtiauit iudaſ vẽ ditoꝛ ? iudei emptoꝛes.q.d. Ju dica tu meritoꝝ oim põderatoꝛ ⁊ metalloꝝ oium ſpũaliũ fuſoꝛ: purgatoꝛ atq; pbatoꝛ. Ulfm litera.lxx,qᷓ hʒ ad ↄflatoꝛiu. vbi nos hem? ad ſtatuariu,ocs em̃ argenteos q̊s de pf dat merce dẽ xpᷣo dno.i.electos in ↄflato⸗ riũ ꝓijcit ⁊ ponderatoꝛi tradit. De bona ape atq; ꝓbata mo⸗/ neta pactani ⁊ reddi vult merce dẽ ſuã.vñ ſtati vt eã accipit põ/ derari eã vult podere tẽtationũ ⁊ tribulationũ ne foꝛte eã ð dex tra lãce eqᷣlibꝛis deijciãt.ſic ma ioꝛa põdera ſolet facere minoꝛi in ̊ onñdunt iuſtũꝛ debitũ pon dus non hr̃e. aũt tribulatio põdus ſit ⁊ etiã ipſa vᷣtꝰ legit ex Pſſe i iiij.ſcᷣe ad Coꝝ.his vᷣbil Id em̃ qð in pnti eſt mometa⸗ neu ⁊ leue tribulatiõis:ſup mo dũ in ſublimitate ernũ giie po⸗ dus oꝑat᷑ in nob.cue dixit. q. leue podus.et põdus tacuit ne terreret. ⁊ vt de dextra lãce deij ciab eo qð leue vocauerat am pli? erubeſceres. Ad ſuſoꝛẽ ſta⸗ tuar deu prem eoſdez Pijcit: vt eos igne ſpuſſcti vl inbulatois liqfactos ĩ nouas diuie ſilitudi nis imagics refoꝛmet. Ad con »„ et purgatos qͥ in mercede ſua a Pere e et fallitate et fraude libi vult mo⸗ diẽ i xxj. Au .Dis a „ tũ rpᷣo ĩ mercedẽ merito gaudeſ ⁊ gliarꝭ.noli exhoꝛrere.noli mi⸗ rari cqͥlibꝛã tribulatõnis ⁊ ↄfla toꝛiũ:ſciẽs qꝛ xpᷣs dñſ ũ niſi põ deratos ? ꝓbatos recipiet argẽ teo 6. GBaude poti? te ſã ad eqͥli/ bꝛã eiꝰ deueniſſe ⁊ ↄflatoꝛiũ.et ꝓpr h̊ appꝛoxiaſſe theſaur⸗ eiuſ vt ĩ eis recipiarꝭ. Idẽ tibi etiã ð tuis.xxx.argẽteis faciẽdũ ĩſinu at:qbo.. xpᷣm tibi emẽdũ docu⸗ imꝰ vt ad põderatoꝛẽ ⁊ ꝓbatoꝛẽ deü illos p hũilitatẽ pijcias qſi nihil iur bñs ĩ ill ſz totũ do tri dis oĩb- examiĩſ.alioqͥn ꝓ mercede ſua ? Pꝛobaniſſima em̃ monera ẽ bo⸗ noꝝ opeꝑꝝ qu dei timo: ? hüle litas iugi retractoe vcxamigtoͤre purilicat ? ꝓbat. ꝛoijciciebat argẽteos ſuos ad ſtatuariũ cus dicebat Eſa xxvi. Oia opa nig⸗ oꝑat? eſ nob dñe. Et ĩ ↄflatoꝛiſ i. xiiij qſi pan meſtruate oeſ in ſticie nre, Debmoõti argenteis a p eqlib:a 2 flatoꝛiũi trãſiert tan thes ſubiuges (Jelus aujt ſtetitn añ pſ idé) In ſt⸗ reſuos dog 1 iminet tmnibulatonis z canaa nilicae tberen ien i buẽs. Vel ad ↄflatoꝛiũ qtidiãi. pꝛccio xpᷣs eos mime recipiet. Reuertii ad narratoz ſua ſna ⸗ lini⸗ 10 lſps urge cluſ gnis iinn doan iſ E 4 S 1 . 3 4. D “M D eis 4 õ Entibi leuate capita.triblatio ei lcuiñ cee 5 aduæit velut ſuccuri ab eo miſ dic ſciũt ñ ð cecoꝝ olilio vt te⸗ ſus cõtra amoꝛẽ vite pnñus quẽ ſtionio:ðᷣ luce vl coloꝛibo iudi atecapita ttiblatio e Ktli e curadu allcui ſi eũ cec 2⁊ moꝛs ñ õᷣ elcõs ſʒ p eis a deo albũ vł nigꝝ iudicʒ.⁊ celeſtẽ iun hoſtẽ atrociſſimũ panunt᷑:et ve care,ſtãt igit᷑ iteri?ꝰ⁊ ſi dijci vide 5 ui nuci gtiſſi/ ð pnᷣti mifia eoſ ant᷑ exteri ſtãt ↄfideẽtes de iure euocaſ ad felicitate etnã ⁊ velut ſuo ſecuri ꝙ ĩ ſuꝑno illo ↄſiſto⸗ maloꝝ oiʒ finis ⁊ egreſſꝰ ð oĩbo rio iudiciũ qð ↄtra eoſh̊ agi vi erũnii ⁊ pſſur:initii aũt ⁊ igreſ det᷑ retractabit᷑.⁊ ꝓ eiſ ibis indi ſus oim vonoꝝ. q em̃ deũ ꝑſcẽ diligit:⁊ ei adherere ⁊ cũ eo eſſe ðſiderat:initio a q de mifia iſta educit᷑ ⁊ ad illũ adducit᷑ aggau det. Star aſtant 2 9fideẽter vini ſcti coꝛa iudicibo iniqͥs ſcientes cabit᷑. Jpᷣi vo qͥ eos h̊ iniq̃ iudi cãt iudicabunt᷑. Moꝛalr vᷣo ꝙ penitẽs añ ði pᷣſidẽ ⁊ pconẽ ſta re öbeat edocemur,ſtat ãt qͥ hu militate erigit qꝛ hũiliatio nr̃a exaltatio nra ⁊ eleuatõ ẽ ſiẽ hũi üt, o duo vria iudicia ſecũ aguſil em̃ litas altitudo.Deijcit᷑ ãt ⁊ cadit ſunt iudicat᷑ ĩ ceł ⁊ a iudicibo iniqͥs. añ pᷣſidẽ hmõi qͥ añ eũ ſe ↄtũa/ et ⁊ vbi audiũt coꝛã iudicibo iniqͥ ſ cẽ exhibet vlł ſuꝑbũ:ñ ꝑat audi nihe⸗ accuſatões ſuas: audiuũt nihilo re hũiir atʒ ſuſciꝑe ſniaʒ quã ce e micoꝛã iudice xpᷣo dño ĩ celis leſti ↄſilio ex lege diuia ĩ eũ tule duH audiut iq; ꝑ fi excuſatões ſuaſ rit. NHe mirerꝭ aut ꝗa ipaʒz hũili ni ſilr ⁊ vbi ab ipſ̃ ↄdenatiõis ſue anionẽ ſtatũ diximꝰ vel ſtatoem igg ſnias audiũt: audiũt iriꝰ a xpᷣo qꝛ hũiliatio et ſi deiectio veterꝭ· 4 dſio indice ꝑ fidẽ ſnias ſue ab/ hois ẽ:tñ eleuatio ẽ noui (Et in — mpfai ſolutoiſit appꝛobatõis,nõ curãt trogauit eü pjes dices: tu esrer ſind de iniq indicio ? falſo cecoꝝ ⁊ qᷓ iudoꝝ?:) q; ta crebꝛo eũ ĩtrogat e rch ſũt ñ videtii: ſcictes pitati ⁊ vt aim ei diligeti examiet. ⁊ ne 4 ſuſticie n obeẽ erronea tudicia foꝛte iniq; i ei ſniaʒ ferat ↄfeſſo 1 ⁊ iniq ſ pdeſſe ſcietes,.qꝛ ſupnꝰ res ocs ⁊ iudices iſtruit vt cĩlx nen iudex ? poõnfet hmõi iudicia ir qs neſciũt diligeter examinent fakn rita h 2 iania. maxĩe aũ̃t attede ſicut Job de ſeipſo dicit in. xxix hal tes ilſs pme ad Eomiii; A ätiu Zä; quã neſciebã diligeter iue n diegt me dnie e. Repurit igit l, ſtigabi, A aüt midet pilaro (ta nias nullas: vtpote an iu/ die vitate 9feil?/ auã okeſſiõezʒ ullics eſ iuſticia. Seinnt tez inten ogat ſacer gott vitatH ne las inias nullas: vf — „ 2—— Afiteri debere,. De hoc o q “ ſequit᷑.(Et cũ accuſaret a pn cipibus ſacerdotũ ⁊ ſenioꝛib⸗ popull:nihil reſpodit) ſignat ſoli iudici ſacerdoti ĩ hmõi in terrogatoiby eſſe reſpõdendũ ext inſidiatoꝝ calũniã declinã dam:maxime cũ de bonis no ſtris interrogamur. Illa eniʒ fatenda ſunt humiliter ſacer⸗ doti et cũ timoꝛe.quia ex illis ꝓ parte noſtra pẽdet iudiciũ. NQODuãto em̃ maioꝛa bona nobᷣ aut data aut cõmiſſa ſunt:tã/ to grauius delinqmus ea de ferentes ⁊ pꝛoijcientes.tanto etiam in deum magis ingrati exiſtimus. Quia igit᷑ hoꝝ ma ioꝛitas vel minoꝛitas culpaʒ noſtrã aut aggrauat:aut mi/ nuit.merito noſtrũ ex ea dixi mus pẽdere iudiciũ.⁊ ideo ſa cerdoti innoteſcẽda ſunt oĩa. pſertiz cum de eis interrogat vt plene ſq; inſtruat᷑ qͥ iudica turus ſedet. Bona vᷣo noſtra vł mala alijs annũciare non ſine ꝑiclo noſtro et eoꝝ poſſu mus qͥ audiunt.vtrũq; em̃ ꝑi culoſũ nobis eſt:⁊ laudari ab eis:⁊ vituꝑari.De his mani⸗ feſtũ eſt qui ad malignãdum tm̃ de malis noſtris interro/ gant ꝙ nullatenus eſt eis re⸗ ſpondendũ Et hi ſignant hic pꝛincipes ſacerdotũ ⁊ ſeni oꝛes populi. Nolebat dñs re ſpõdere quod ad cauſamnõö ptinebat, vel quod paſſionez eius auerteret:ſed ꝑ ſolã ↄfelꝰ- ſionẽ veritatis: hũilitate moꝛ tis querebat.in qᷓ ſciebat ſalu tem mũdi cõſiſtere: exempluz ſimul ⁊ doctrinã pᷣbens peni tentib⸗. vt ꝑ humilẽ confeſſio nẽ veritatis moꝛtè querãt ve teris homĩs: in qᷓ ↄſiſtit ſalus ⁊ reꝑatio noui.CX ſi detracto res ⁊ cõuiciates ꝑ iſtos intel⸗ lexerimus bene ↄgruit. Dicit em̃ pilatus (Hõ audis qᷓnta aduerſuz te dicũt teſtimonia) Nulle em̃ ſunt ſentẽtie eoꝛuz nulla teſtimonia: ⁊ hoc eſt qqG⸗/ niã pᷣter ius ⁊ nõ in iudicio fi unt. Ideo ergo nõ ſunt cura⸗- da ei qͥ ab alio ⁊ ꝑ alia ⁊ alibi iudicandus eſt. Ipſi em̃ ⁊ nõ iudices ſunt.⁊ ꝓpter hoc nul- la eoꝝ eſt ſententia.nec reme⸗ dio amellatioie indigeternõ teſtes ſunt.qm̃ vt ad vnũ di - camus:nulla prãte vel autoꝛi tate:nullo iuris oꝛdie pcedut Et mirabilr queri moꝛs ve teris hoĩs ⁊ remiſſio peccato rũ largiſſima obtinet et gratii ſimũ deo ſacnificiuʒ offertur „ — — tbie ſenn iore n ſone lol N . e ſcſo ſre⸗ re nin ℳ 6 LXXI dum hmõi hoĩes patienter et diderunt te mihi)et hoc rete hũiliter audiunt᷑: et benigno tota em̃ accuſatio ⁊ teſtificatõ aĩo interiꝰpoꝛtant᷑. Veliõ no ſacre doctrine et exhoꝛtatiõis luit falſis incriminatõnibo re ad hoc eſſe debet ↄtra pecca/ ſpõdere.qꝛ de eis iam iudica ta ⁊ veterẽ homineʒ vt tradat uerat pilatꝰ ⁊ plane dixerat ſe pᷣſidi pniali.Et hi qui ad hoc in eo nullã inueniſſe cauſam. intendunt gens noſtra ſunt ꝑ nec etiã herodẽ. Maxĩa autẽ miam quã nobiſcũ faciũt p⸗ dñi Jeſu patieẽtia eſt qͥ oẽs ſu ximitatẽ ſuã ad nos cõpꝛobã as accuſatões hoc eſt cõuicia tes:ſicut legit᷑ in.x.Luce de ſa et detractiões ſilenter ⁊ patiẽ maritano. Quis inqͥt hoꝝ di ter audit. Ammirabilẽ aũt pa tientiã ſuã efficit dũ reſpõſio/ nem aut defenſionẽ exactꝰ nõ exhibet.et hoc eſt dicere ( Hõ reſpondit eis ad vllũ verbuʒ. ita vt mirarentur vehemẽter) Maxime em̃ in hoc ãmiran da ẽ patĩa ⁊ hũilitas ꝙ nec in nocentiaʒ ſuam etiã ᷣbotenꝰ defendere curãt:ſciẽtes victo riam ſuã non in pugna ꝑ de/ fenſionẽ ↄſiſtere.ſed in ceſſiõe toleratõis ⁊ benignitatis. C aũt Johãnes addidit i. xviij. xit dñs Jeſus videt᷑ eius ꝓxi mus.Ille aũt reſpõdit:qui fe cit miſcdᷣiam cũ ipᷣo. Iſti ſunt et pontifices noſtri qͥ pontem nobis faciũt q̊ ad deũ redea⸗ mus.et hũc põtem ex marga/ ritis ſacroꝝ eloquioꝝ ⁊ ramiſ ligni vite qð ſapĩa eſt:nobis extrunnt. Pons iſte pnia eſt cuius extructionẽ maxie niti impedire diabolus. et cũ con ſtructꝰfuerit:totis ſtudijs ⁊ v ribus illũ euertere ⁊ deſtruere conat᷑.CX aũt huic ⁊ pontifici (qꝛ pilatus dixit NHunqͥd ego bus nibil reſpondit dñs Je/ iudeus ſum:gens tua ⁊ ponti ſus:pculdubio quia doctoꝛi fices tui tradiderunt te mihi) bus nos ſuꝑ pcis noſtris ac In q̊ iuxta literam intẽdebat cuſantibo nihil ex aduerſo no oſtendere ꝙ merito ignoꝛaret bis reſpondendũ ſit:qn potiꝰ eũ eſſe regez iudeoꝝ(Nunqͥd toꝶ gaudijs amplectẽda ẽhu ego iudeꝰſum q̃ſi em̃ hoc ſci/ iuſmodi accuſatio. Allegatio am te eſſe regẽ iudeoꝝ (gẽs in em̃ ꝓ nobis et quaſi coꝛroſio quit tua et pontifices tui tra⸗ et limatio vinculoꝛũ noltend De hoc Ecẽi.iiij. Hõ contra verba pncipũ ſacerdotum et ſenioꝝ populi aduerſus ieſuʒ q veritas eſt.ſed ſignata ᷣba veritatis erant ſicut expoſui/ mus qͥbo nullatenꝰↄtradicen dũ eſſe ĩſinuare voluit ipſa ve ritas taciturnitate ſua.Qõ ãt ſubiuxit dũs Pilato fm Jo/ hannẽ (Regnũ meũ nõ eſt de hoc mũdo)verũ eſt. Regnum em̃ qð eſt ecclia de celo eſt.qꝛ totũ qðᷣ habet de ſurſum eſt. ſicut legit᷑ in.xxj. Apoc. Ego iohes vidi ciuitatẽ ſanctã hie ruſalem nouã deſcendentẽ de celo a deo paratã. Et ipſemet in. xv. Joh. De mudo nõ eſtꝭ⸗ ſed ego elegi vos de mundo. Silr neq; regnum.igra qua in elect; regnat ⁊ q̃ ipſi regnãt ſub eo ſuꝑ carnẽ ⁊ vicia:nõ ð̊ mũdo eſt:ſed de ſurſum deſcẽ dens a pr̃e luminũ. Sʒ neq; regnum.iptãs qᷓ regit olĩa de mũdo eſt:imo ſup mũduʒ ⁊z a patre habet eam. Vel regnũ meũ nõ eſt de hoc mũdo.i.nõ eſt mũdanũ:vt in eo regnem ꝑ vim atq; potentiã:ꝑ bellũ ⁊ oppꝛeſſionẽ:ſed magis ꝑ patiẽ tiam ⁊ ceſſionẽ. Regna quip/ ₰ dicas v̈bo veritatis vllo mõ. Verba qͥ ppe falſitatis erant 4 S „ 2 D F . pe mũdi bella ⁊ violẽtie dã⸗ modo creauerũt. Sed regnũ dei magis patietia:pax: ⁊ ceſ/ ſio. ⁊ huic intelligẽtie cõgruit qð ſequit ( Si ex hoc mundo eſſet regnũ meũ: miniſtri mei vtiq; decertarẽt vt ñ traderer) Regna qͥpe decertatõibo ſeſe tuent᷑ cedendo aũt et patiẽdo deſtruunt. Ecõtrario regnũ dei pace ⁊ patia fulci᷑ et am/ pliat᷑. Vnde ad Ro.xiiij.Re- gnum deli nõ eſt eſca ⁊ potus ſed iuſticia Wi et gaudiũ in Diſtri regů mun ſpũſancto. Miſtrir danoꝝ nõ noꝛũt niſi decerta/ reꝓ regibus ſuis. Ecõtrario vᷣo miniſtri regis celeſtis ꝓre ge ſuo cedere ⁊ pati potiꝰ edo cti ſunt. (Regnum meũ non eſt hinc Dixit itaq; ei pilat er go rex es tu. Rũdit ei Jeſus: tu dicis qͥa rex ſum ego) Iſta oĩa ſunt plana. Qõð vᷣo ſequit Ego in hoc natus ſum ettad hoc veni in mũdũ vt teſtimo-⸗ niũ phibeam vitati) Ad hoc qᷣpe natꝰ a patre vt vᷣbuʒ ſpi rituale de loquẽte ſpũaliter.et vt imago de inſpectoꝛe ĩter ip ſum inſpectoꝛẽ ⁊ loquentẽ ceK/ tera oĩa oſtenderet. Illo enix verbo vᷣitatem ſuã loquit᷑ deꝰ pater angelis et ſanctis aialbb — „ — —,— — L — 6 z gi Dil guit nch tin, olns nuns rta/ grio pre ede non . e it 1d 0r. e hi 6 1 ⸗ d⸗ Folium et ipſe teſtimoniũ paterne ve/ ritatis.hoc eſt verbũ certiſſi⸗ mũ atq; firmiſſimũ cui ſoli de paterna veritate credẽduʒ eſt. p quod ſolũ ipſa cognoſcitur. Vnde in pmo Joh. Vnige⸗ nitus qͥ eſt in ſinu patris ipſe egnarrauit. Vel in hoc natus ſum in mũdo.natiuitate tꝑali de virgine(vt teſtimoniũ ꝑhi beã veritati)quã falſitas opi⸗ nionũ ⁊ vanitas ipſa tꝑaliuʒ obnubilat ⁊ videri non ſinit. Ad hoc quippe lux emittit᷑ et oꝛit᷑ vt veritatem reꝝ q̃ ad ſa/ lutem ꝑtinent oſtẽderet:⁊ con trarioꝝ erroꝝ nubila diffuga ret. Pꝛopter qð ⁊ ipſe in euã/ gelio Joh.viij.ðt. Ego ſũ lux mũdi:qui ſequitur me nõ am bulat in tenebꝛis. Et iix. eiuſ dẽ.q;diu ſum in mũdo lux ſuʒ mũdi. Natiuitas ⁊ oꝛtus idẽ. Vnde ⁊ oꝛtꝰſolis iuſticie na/ Malachie.iij. Oꝛiet᷑ vobiſ ti ſic et ad hoc per ipſum. rena/ ſcimur:vt teſtimonium perhi beamus veritati.⁊ que ipᷣe eſt et quam hic docuit ⁊ oſtẽdit. Non ſolum aũt debemus ꝑ/ hibere teſtimoniũ veritati cõ feſſione oꝛis.ſed et opeꝝ.Te/ ſtis enim veritatis non debet eſſe niſi verus. Nõ poteſt aũt eſſe verus qui partem habet falſitatis.Quocunq; ergo vi⸗ cio laboꝛet quis:nõ eſt teſtis idoneus veritaꝶ.ſed neq; ve/ ritatem nouit qui mendaciuzʒ diligit. Qui em̃ dicit ſe noſſe deum ⁊ mandata eius nõ cu ſtodit:mendax eſt.vt legit᷑ in ſcðᷣo pme Johis. Nõ eſt igi tur teſtis idoneus veritatis. Gequit᷑. Om̃is qui eſt ex ve ritate audit verba mea.) To⸗/ tus vetus homo ex falſitate ẽ atq; mẽdacio.ſicut expꝛeſſe le gitur in. iij. ad Colof. Moꝛ⸗/ titicate membꝛa veſtra qᷓ ſunt ſuper terram: foꝛnicatiõeʒ ⁊c̃. mẽtibo nomẽ meuʒ ſol iuſticie Quis em̃ dubitet omnia mẽ⸗ Veritas igit᷑ vł ipſe pater vł bꝛa illa que ibi enumerant᷑: et ipſa diuinitas q̃ oppoſita eſt omnia mendacia eſſe et inſa/ oĩ falſitati ⁊ vanitati hic acci nias. Sed hoc totũ alibi diſ pienda eſt ſicut expoſuimus. ſerendũ eſt. Interiʒ aũt ne du Sicut autem ipſe natũ ſe di/ bitet᷑ veterẽ hoĩem ex menda cit ⁊ veniſſe in mundum vt te cijs ⁊ inſanijs eẽ ↄpoſitũ:⁊ ꝓ ſtimoniuʒ perhibeat veritati: pter hoc vᷣitat epniſoremt Capitulũ aduerſariũ:⁊ circa veritatem erroneũ.Et ideo merito vᷣba veritatis nõ recipit.qð eſt au dire.vel eſſe ex veritate:idẽ eſt quod eſſe veꝝ.Cuius aũt coꝛ veritas occupauit verba veri tatis reſpuere non poteſt. ſed ea velut ſibi cõgruẽtia ⁊ ami⸗ ca amplectit᷑. Mens vᷣo quã falſitas occupauit ⁊ poſſidet: verba veritatis falſitate ſe op ponente nõ recipit. Sicut le/ gixt᷑ xxvij. Pꝛouer. Non reci⸗ pit ſtuleꝰ verba pꝛudentie niſi ea dixeris que verſant᷑ in coꝛ/ ge eius. Quod ⁊ ꝑ ↄtrariũ ac cipiendũ eſt de ſapiẽte.qͥ ver/ ba ſtulticie nõ recipit. Qui ex veritate eſt habet aures veri⸗ tad ⁊ veraceo.⁊ ꝓpter hoc ver ba veritatꝭ audit interiꝰ.(Di⸗ cit ei pilatꝰ Quid eſt veritas) Pꝛudenter interrogauit pila tus.ſed infructuoſe dũ reſpõ⸗ ſionẽ nõ meruit.nec etiã expe ctauit. Bꝛeui interrogatõe to tam dñi ſaluatoꝛis doctrinaʒ cõpꝛehẽdit. Totꝰem̃ liber do ctrine catholice ⁊ tota ſapien tia celeſtis:nihil aliud eſt niſi agnitio veritat:. cuiꝰↄgnitio/ nẽ ꝓmittit diſcipulis in.viij. Joh̊. Siinquit vos mdſeri/ tis in ſermone meo: veni diſcl 4 puli mei eritis et agnoſcetꝭ ve ritateʒ. Hec eſt ãt veritas q̃ ſe intuentes illuminat:paſcit: re ficit:ſolidat:⁊ delectat.q̃ etiaꝰ amplexãtes nõ illudit:⁊ inni/ tentes ſibi nõ deijcit vt vani⸗ tas.Hec eſt veritas q̃ ab erro ribus ⁊ inflatiõe quos replet liberat:⁊ ab illuſionibo ample xantes ⁊ a pᷣcipitijs innitẽtes. q̃ omnia ꝓpter falſitatẽ erroꝛũ ⁊ vanitatẽ creaturaꝝ diximꝰ. Ex quibo tota illa maledicta materia veteris hoĩs:vicioꝛũ vniuerſitas oꝛit᷑. Falſitas em et vanitas nec oculos implet aut illumĩat intuentiũ:nec im plet bꝛachia cõ plectentiũ nec põdus ſuſtinet innitẽtiũ.⁊ ꝓ/ pter hoc aut erroꝛe ðᷣcipit.aut vanitate ſua illudit et deijcit. vñ nihil aliud eſt pctõꝛ qᷓ; er/ roꝛe deceptꝰ in credendo.(Et cum hoc dirxiſſet exijt ad iu⸗ deos ⁊ dixit eis. Ego ĩ eo nul lam cãm inuenio) Frequens iſte exitus ad pꝛincipes ſacer dotũ ⁊ ſenioꝛes populi:nõ ſo lum eius diligentiã in inueſti gatiõe cauſe:⁊ ſollicitudinem eius ſuꝑ liberatõe dñi ſalua⸗ toꝛis oſtendit. ſed ꝙ frequens debet eſſe recurſus iudicuʒ et cõfeſſoꝝ ad iuriſꝑitos ⁊ legis — —— — — k diuine doctoꝛes moꝛalxr inſi⸗ id eſt in paſca:qͥ dies peniten giͤſe nuat. In foꝛo nanq; foꝛenſi ð tie eſt ⁊ ↄfeſſiõis:queʒ celeſtis n cõſilio iuris ꝑitoꝝ ⁊ in reſcri/ ecclia feſtiuũ ducit atq; ſolen aiß pto. In foꝛo penitẽtiali de cõ nẽ ſicut ſepe oſtẽédimus. Sed nn,⸗ ſilio ſacroꝝ doctoꝛũ et ex lege attende qͥs ſit pplus qͥ clamat ni⸗ diuina iudicandũ eſt. Hi eniʒ ꝓ barraba: ⁊ contra xpᷣm cla/ eno ſunt accuſatoꝛes peccatoꝝ at mat. plerũq; ĩfirmitas peccã/ plen q; peccãtiũ. Poſt hec reuer/ tis:erubeſcẽtia eiuſdẽ: iuuẽtꝰ: npe tendũ eſt nobis ad narratõeʒ nobilitas:ſocietas mũdi:ob⸗ ſich Mathei. (Per diẽ aüũt ſolen/ pꝛobꝛiũ:⁊ innũerabilia hmõi mmi nsẽ cõſueuerat pᷣſes pplo dimit q̃ clamoꝛe ſuo q̃dãmõ ſuade- ind, tere vinctũ vnũ quẽ voluiſſʒ) re nitunt᷑ vt liber a pena peni ice Johes aũt in.xviij.ita habet. tentiali pctõꝛ dimittat. Sed i Eſt aũt cõſuetudo vobis vt imꝑitus ⁊ iniquus cõfeſſoꝛ et eß, .vnũ vobis dimittã in paſca.) alter pilatꝰad clamoꝛeʒ hmõi le Vnge manikeſtũ eſt diẽ ſolen ppli inſaniſſimo furoꝛe dimit in nem vocari paſca. Pꝛeſes pe tit peccantẽ vt nulla pena pe/ iner nitentialis tot apud ſe hʒ vin nitentiali eũ feriat. Vel pplus 1,, clos q̃t veteres hoĩes in vno clamãs ꝓ barraba ꝓplus vici Ccoſitente inuenit.Hi aũt ſunt oꝝ eſt ipſius confeſſoꝛis. Idẽ i luxta numeꝝ vicioꝝ vl pctõꝝ vl ſile apud iniquos iudices , yäy3nſ⅜⸗ in eodẽ hoiĩe foꝛnicatoꝛẽ:ſu frequenter fit:vt pꝛo barraba lt perbũ:auarũ:q̃ſi diuerſos in id eſt pꝛo quouis iniquo cla/ , ltelligas.ſed hi qͥdẽ ligati ſunt mat multitudo rogantiũ:cla/ u vinculis pctõꝝ. Nihilominꝰ mat nequitia ipſius iudicꝭ ac 1 Iñ ⁊ nouus hõ ligatus eſt vin remiſſio vel cupiditas eiꝰ. cla culis ſctõꝝ deſiderioꝝ ⁊ boni mant etiaʒ munera. Et vt ad ppoſiti ⁊ obediẽtie: quã debet vnum dicamus:clamant oĩa impẽdere cõfeſſoꝛi.De oibus que a veritate ⁊ iuſticia iudi⸗ en bis maniteſtũ eſt eũ nõ poſſe cem deuiare ſuadent. Clamo n dimittere niſi vnũ:hoc eſt no rem autem hmoõli ſolus pilatꝰ 46 num q vnꝰ eſt. Et hãc debet exaudit:⁊ ex fauoꝛe ſolus ab⸗ habere cõſuetudinẽ vt illũ ab ſoluit vel condemnat:agẽs iu * . 4 . R . ððꝗꝗ”ð ð * 7 nec cuiuſqᷓ; accipietis ꝑſonaʒ quia dei eſt iudiciũ. Hic q dẽ pplus apud iniqͥs iudices cla mat cõtra innocetes ne dimit tant᷑.Qui aũt nõ habent ĩ cõ ſuetudine vel vnum dimitte/ re:deterioꝛes ſũt pilato:qͥ ſal⸗ tem vnũ dimittebat. Qui aũt nheminẽ dimittũt: quẽ vel pe/ na nõ feriãt: vel a q̊ pecuniaʒ extoꝛqueant: iniqoꝛes ſe eſſe pilato manifeſte oñdunt.Qð auũt ſequit᷑( Habebat aũt vnũ vinciũ inſignem) i.ſamoſum vel nobilẽ qͥ dicebat᷑ Barra⸗ bas) qͥ interpᷣtat᷑ fiius patris id eſt diaboli qͥ atonomaſtice HNulla erit diſtantia ꝑſonarũ bolus.quem qͥdẽ vinctũ apð ſe habet iudex:q̃tiens vinctũ habet reũ quemcũq;. Silr et ↄfeſſoꝛ.vnð ⁊ toties ipᷣm bar rabam ſpũalr cõdẽnat et occi git qtiens reuʒ in eo ꝙ re? eſt hoc eſt in ipſo reatu q;tum ſcʒ Vita qppe diaboli in pctõꝛi bus ipᷣm pctm̃ eſt vel reatus. Vnde et dum ligat᷑ pcrõꝛ q̃li bet modo vt nõ peccet vł pec care nõ poſſit: amplius ligat᷑ diabolus in eo. Hunc etiam ⸗ barrabã ligatum apud ſe bz vnuſquiſq;.quia in ptãte ha/ bet liberi arbitrij vt eñ vel di⸗ mittat vel occidat ſpũ aliter.ti meat autẽ vnuſquiſq; ſibi ne dicit᷑ pater ꝓpter inũerã mul barrabam iſtum.i.diabolum titudinẽ filioꝝ.vel ꝓpter male dictũ illud puilegium genera tionis ꝙ de bono malũ gene⸗ mat vel de ſeipſo genuit vt di⸗ abolus eſſet. Vel yronice pa ter dicit᷑ diabolus ⁊ ꝑ antifra ſim.quia reuera non generat. ſed degenerat.qꝛ genus nati⸗ uum et generoſitatem autert: et generatiõem nature ⁊ gra/ tie deſtituit ⁊ ðgenerare facit. Barrabas igit᷑ et diabolꝰ ac cipipõt qui filiꝰ eſt pĩis vt di vel veterẽ hominẽ dimittat ? llberet ex illa ſententia qua in iij. Reg. xxiij.ad regem iſrael Cuſtodi virum iſtum qͥ ſi la pſus fuerit:erit aia tua ꝓ ani⸗ ma illius Hoc eſt rex iſrael in gicium tuum quod locut es. In lapſu igitur ⁊ euaſiõe bar rabe iſtius:moꝛs eſt vniuſcu/ iuſq; noſtꝝ.ſed execrabili im⸗ pietate aiam ſuam ſepe ꝓ ani ma illius miſer peccatoꝛ po⸗ nit:dum vt ille viuat ſicut ex⸗ ——-——YYð — — . „ —ʒ— poſuimus, eam ererne moꝛti re dũ excõicatiſſimũ barrabꝭẽ ſubijcit. Noli igit᷑ o peccatoꝛ receptas. ⁊ hoſtẽ dei atrooiſſi barrabã quem apud te liga/ mũ nõ ſolum apud te hoſpi⸗ tũ habes: hoc eſt ptãti tue tra tio recipis ſed et ↄtra deũ de/ e ditũ ⁊ ſubiectũ:noli inquã eũ fendis. Si & iudex es ſoꝛẽſis n dimittere libeꝝ:⁊ noli velut al erhoꝛre pilati nequiciã:qͥ cuʒ ter pilatus clamãtẽ ꝓ eo exau detrimẽeto iuſticie voluit pla⸗ 4 dire multitudinẽ vicioꝛũ/ſ.tu cere pplo adeo vt latronem ?⁊ 6 oꝛũ aut alioꝝ qrũcũq; que li, homicidã ⁊ ſeditioſum dimit , berationẽ ei tibi ſuggerunt ⁊ teret ⁊ innocentẽ cruciſigeret ſuadent. Quid ergo de his q Si ↄfeſſoꝛ es:nõ minꝰhãc in . n⸗ 03 19 P/ g nõ ſolum barrabam nõ occi/ dũt:nec ſolum apud ſe recipi unt vt latro ſit.ſed etiamm dñm oĩm que poſſidere debuerant cõſtituunt.Hi ſunt toꝛpidi et negligentes pctõꝛes qͥ diabo lũ vel veterẽ hoĩem ſibi nõ ſo lum dñari ꝑmittunt ſed et vi oletiſſima duriſſimaq; tirãni de ab eo ſe pᷣmi ⁊ affligi gau⸗ dent. NHelc o miſer pctõꝛ qꝛ barrabas q latro eſt ⁊ homi⸗ cida ſicut vocet Marc/ xv. et Au. in. xxiij ? Joh. in. xviij goq latronem ? bomicidã re ceptare nõ times: ab eo pᷣmꝰ et bonoꝝ tuoꝝ ſpũalium ſpo liatõem et inguiatoem pater⸗ DBed neq; eccliaſticam cenſu rà ſoꝛmidas. nec vereris ſide litatẽ qu ðZZ è thie. ae e. et ad ingulagu te. Derito er fidelitatẽ deteſtare et memẽto qꝛ pᷣco et carnifex inſtitutꝰ es vicioꝝ:nõ nutrix:nõ lactatoꝛ nõ applauſoꝛ atq; defenſoꝛ. ſʒ hoc totũ ſine dubio ðbes vir tutibo ⁊ nouo hoĩ. Attende G quãta ſit iniqͥ tas ſi contrario moõ te gelſſer videlicʒ ſi carni fex ⁊ lictoꝛ ſis virtutũ et noui homis. vicloꝝ vᷣo nutrix atq; patronꝰ. Si aũt iudex tuip⸗ ſius es qͥ es q̃tiẽſcunq; teiꝛßm examinas: ⁊ de coꝛrigẽda vi⸗/ ta tua apud temetipᷣm delibe ras. Caue ne te ibidẽ pilatuʒ exhibeas vt diabolum vl ve terem hominem abſoluas. et teipſum non ſolum moꝛti pꝛi me que culpe eſt. ſed et tercie que dãnationis eſt eterne ſub ijcias. Aniaduerte barrabaʒ id eſt diabolũ et chꝛiſtũ apud te et eante caalam agere 2 Adduerte qꝛ ſi diabolũ dimiſe non paſſione et veritate ſicut ris:xpᷣm ſpũalr in teipſo occi ſepe diximus neq; cõpaſſiõe. dis. Similiter ⁊ econuerſo ſi quia nec pati nec cõpati põt xpᷣm dñm in te ſpũaliter libe⸗ de cetero. ſed quia ipſe ceſſat rauerꝭ:diabolũ occidis.Sa/ opꝑari bona in nobis ⁊ ꝑ nos tage ̊ exeplo pilati vt ipᷣm li⸗ qñ noſipſi bona oꝑari deſiſti beres. Nos aũt ecõtrario vt mus.illũ ꝓhiberi qũ nos ꝓhi diabolum liberemꝰ ⁊ xᷣm oc bemur ab hocet ligari qn li⸗ cidamꝰ ſatagimus.plerũq; pi gamur noſ. Silr q;dtum ad h lato in hocipo neqoꝛes.Quo hic in nobis dicit᷑ Rex em̃ ali tiens em de petõ perpetrado qs et ſupare et ſupari in ſuis gpud nos deliberamꝰ: qͥd ali udq; xpᷣm in nobis occidere ſatagimus: ⁊ diabolũ libera/ re qͥ apud nos tã diu vinctus tenet᷑ q;diu noſipſi vincuł ſa/ pientie ſalutarꝭ vincti et cõpe dibo eiuſdẽ cõpediti tenemur. hoc eſt qtienſcunq; dei timo/ re ⁊ amoꝛe a maliſ coercemur Ligatus igit᷑ apud nos eſt di abolus et ſimilr vetus hõ: vt nihil ꝑ nos vel in nob poſſit e udiuit fe re peſſime que iuidia eſt:et pe titõeʒ fauoꝛabiliſſimã noluit q́tiens noſipſi ſic xpᷣo dño al⸗ ligati ſumus.de qua alligatu ra Ecẽi.vj. VNincula illius al ligatura ſalutaris. Silr ecõ/ trario vinctꝰ eſt xpᷣs apð nos ſpũalt: qñ ad bona facienda ligati ſumus vinculis pꝛauo rũ ðᷣſiderioꝝ.ſicut ſepe oſtẽdi mꝰ ex.v. Pꝛouer. YFunibo pec cum ꝑ ſe nihil agat aut patia tur vſitate dicitur. Dimitte er go vinctum xpᷣm dũm: ⁊ occi de in te diabolũ.Libera vltã tua.i.gratiã ⁊ occide moꝛtẽ tu am/i.culpã. Noli fauere iniqᷓ multitudini et noli dicere cuʒ pilato multitudini(Quẽ vul/ tis dimittã vobis barrabam an Jeſum qͥ ðꝛ xp̃ᷣs. Sciebat em̃ ꝙ ꝑ ĩnidiã tradidiſſet euʒ) Rugitũ et eiulatũ audiuit fe/ audire iuſticie (Begete au tẽ illo ꝓ tribunali:miſit ad eũ vxoꝛ eius:dicens.nihil tibi et iuſto illi ꝛc̃. Vxoꝛ pᷣſidis ſpũ⸗ aliter nulla rectiꝰ intelligit᷑ ;ᷓ iuſticia. huic em̃ debet toto amoꝛe ↄiũgi et adherere, hac catoꝝ ſuoꝝ qͥſq; cõſtringitur. debet totis viſceribo amplexa Ligatio ergo nr̃a xpᷣi dni eſt: ri:Ex hmõi cõmixtione gene t ſder hot ſa 1os ß; bet 1 fe⸗ — — „ rare debet filios iuſticie. gene nauit inuenculam.ſic q facit ratione.ſ.rectoꝛũ que bñdicet᷑ ꝑ vim iniquũ iudiciũ. Vñ iu Soboles ſſta rcã iudicia ſũt et ſemite iudicioꝛũ. Vxoꝛ iſta mittit ad p̃ſidem velut qndaʒ nunciũ rectitudinis cogitatõ nem.q̃̊ quidẽ nuncius aduer ſus oẽm iniquã accuſationeʒ nihil rectius aut ↄueniẽti di cere poteſt pᷣſidi q;ᷓ (nihil tibi ⁊ luſto illi)qͥ iniq̃ accuſat᷑.Co gitatio vo rectitudinis nũciꝰ eſt ipſiꝰ iuſticie, ab ipᷣa em̃ mit tit᷑:q̃ qð diximus ipᷣi pᷣſidi in/ terius loquit᷑:nec debet eſſe p ſes qͥ vxoꝛem iſtã nõ habuerit A p̃ſide em̃ ſoboles quã dixi mꝰ quaʒ nec ex adulterio nec ex alia vxoꝛe gignere pᷣt. Dic ergo vxoꝛati.i.hmõi vxoꝛem habentes:ſoli tribunalibo pᷣfi cſendi ſunt. repellendi vᷣo foꝛ nicatoꝛes qͥ cum iniqͥtate q̃li⸗ neq; poſſibile vt aliunde oꝛia tur iudiciũ q; ex iuſticia. Per uerſiſſimi igit᷑ ſunt qͥ de iniu/ ſticia volunt gignere iudiciũ. Spadones aũt ⁊ vim gene⸗ ratiuã nõ habẽtes ad generã dã ſobolẽ rectitudtnis:repu⸗ tat ſcriptura eos qͥ hmõi vxo re caruerũt. VUñ Ecci.xx. Eõ cupiſcetia ſpadonis deuirgi/ dex q̃ſi ius dicens vel iurꝭ di ctatoꝛ intelligi᷑. Qualr᷑ auteʒ ab eo ius dicendũ ſperat᷑ qͥ ſo lam iniqͥ tatẽ in coꝛde habuit cũ ipſa vᷣitate teſtante:de abũ dantia coꝛdis os loqͥ neceſſe ſit. Nõ poteſt ñ eſſe iudex ini quus q aures daudit ad vo/ cem iuſticie. MDulta inqt vx oꝛ pilati paſſia ſum ꝑ viſuʒ ho die ꝓpter eum) Ad lram qpe demones multiplr inſtabant apud vxoꝛẽ pilati:ꝛ⁊ ꝑ eã apð pilatũ vt ſic xpᷣs dñs libaret᷑. iʒ Bᷓ qdẽ nõ amoꝛe liberatõis ſed vt fructus impediret᷑ paſ/ ſionis. A q̊ apparet neqͥ cia iu deoꝝ qͥ nec deo nec demoni/ bus acqeſcere voluerũt vt ip ſe liberaret᷑. HNõ qͥ dem deꝰp inuidia et iniqſſima voluũtate ipam moꝛtẽ xpᷣi ſitiebant.⁊ ꝓ/ pter hoc totis eam viſcenbo p curabant. Demones autẽ qſi minoꝛi neq cia eam impedire moliebant᷑ ⁊ totũ hoc ꝑ iuſti ciam ⁊ ſub obtetu iuſticie cui ſile ſepiſſime diabolus opa/ tur. quotiens nanq; tribula/ tionẽe fructuoſam patiẽtib co gnoſcit eſſe: eam auertere mo Capitulum lit: ⁊ ꝓſpitatẽ pꝓ viribo pcurat q buſcunq; ſcit eaʒ eſſe ad ꝑni ciem.Ex q̃ accidit vt etiã mi⸗ niſtrꝭ iuſticie nõnunq; ſuade at ſub obtentu mie vel etã iu ſticie ab eis q diſciplie ſũt de⸗ ſiſtere: videns diſciplinaʒ eſſe fructuoſam patiẽtibo.vñ ⁊ fa/ cile errãt miſtri iuſticie in his niſi eos vnctio docuerit. ꝑ iu ſticiã nãq; ⁊ mĩaʒ eoꝝ nititur obtinere ⁊ impugnare ſubdi/ tos. Verbi gra.cũ deliqͥt ali/ quis infirm vel leuiter: ſi no/ uit eum dia bolus impatientẽ et infirmũ ad poꝛtãda ea que diſcipline ſunt:inflãmat pᷣla tum eius q̃ſi ſub pᷣtextu iuſti/ cie ⁊ rectitudinis vt illuʒ gra/ uiter aut obiurget aut puniat cui ob nimiãꝗ teneritudine ip/ ſa oblurgatio vel pena diſci⸗ plinarꝭ vertit᷑ in moꝛtẽet hoc qa ꝑ ipam incidit in iram vel odiũ moꝛtale aduerſus pᷣlatũ Vides ergo qualiter ꝑ ipſaʒ pꝛelati iuſticiam deducere co nat᷑ ſubditũ ad ire vel odij in iuſticiam. Similiter ? cu per miſcdiam p̃lato ſuggerit im⸗ pudeti ꝑcere ⁊ ꝑtinaci ſubdi/ to nihil aliud intendit niſi im punitate vicia nutrire. imẽ rũ aut iflãmare aut nutrire co nat᷑ vicia ſubditoꝝ.⁊ vnde oc cidi debuerant vicia inde ea/ dem ſuſcitare. qðᷣ plerũq; dia bolicũ aſſerit᷑: eo pᷣlati atten dere aut nolunt aut negligũt. pediat.ſed ſolũmodo merita põderant q̃ſi ad retribuendũ Im̃ pᷣſideant: et nõ ad ↄſulen/ igit᷑ iudicis foꝛẽſis iuſticia ſit: eo ꝙ ptãs eius legibo qᷓdamõo limitata eſt ⁊ teſtimonijs atq; ꝓbatõnibo. vt eũ excedere nul lo mõ liceat.Eiꝰ em̃ tribuna ſerniat q maxime ꝑ iuſticiam oↄſeruant᷑:qꝛ ꝑ eã ⁊ coercet au dacia:⁊ tuta ẽ inter impꝛobof inocẽtia.ſicut dicit Iſidoꝛus Vcoꝛ vᷣo pñᷣialis iudicis ſit compaſſio ipſa et affabilitat dulcedo maxime obtinebunt pietas: vt eius ſtudium maxi e ſit penitenns obuiare pe- riculo ⁊ ſaluti cõſulere.q duo Vroꝛ ho vniuſculuſc; exa⸗ nimatis ſeipᷣm atq; dijudica recius amoꝛ dei⸗ Per hãc em ſola ⁊ barrabas occidit᷑.i.dia —- „ 4 1 8 3 1 0 K % à ere e eee rene n en. ö ret nouus hõ: mo/ is adulterãtib, ſed clamãtes abſoluitu dis quos diximus. Audiat illi nõ audiũt:quia lõge ab ip iudex foꝛenſis iuſticiam alle/ ſis ſunt ⁊ nuncios eaꝝ nõ re⸗ ganteʒ ꝓ innocẽtibo. OPnĩalis cipiunt vt qð ꝑ eos petũt faci vHo miſciam interpellantẽ ꝓ ant.Sequit᷑.(Pꝛincipes aũt ꝑeuntibo. Anuſquiſq; autem ſacerdotũ ⁊ ſenioꝛes popłi ꝑ/ apud ſeipᷣm charitatẽ ſuaden ſuaſerunt ꝓplis vt peterẽt bar tem ꝓ dei ſilis hoc eſt pꝛo no rabã Jeſum vo ꝑderent) Ui uo homie qui filius eſt gratie de puerſitatem eoꝝ iuxta lr̃aʒ et ꝓ chꝛiſto dño qͥ filius ẽ na/ Ad hoc pᷣfecti erant ppłlis vt ture. Alioqͥn vnuſqͥ ſq; in ſuo eos ab iniquitatibus auerte/ cõſiſtoꝛio vł auditoꝛio aduer rent ⁊ eis ſalutaria ſuaderent ſus xpᷣm dñm ſe exchibebit pi Ipſi aũt vt ſalutem abijciant latum.( Multa inqͥt paſſa ſũ et ꝑdant ⁊ vt diabolum ⁊ ꝑdi ꝑ viſũ hodie ꝓpter euʒ) Mul tionẽ expetant ꝑſuadent: qrũ ta patit᷑ iuſticia in iudicio vbi neqͥ ciã pᷣlati noſtri tis ſequnũ abundat iniuſticia.oẽs qwe tur:dũ ſubiectis ſibi ꝓplis vel inique allegationes:oẽs iniqᷓ ſuggeſtionib vel exẽplis:ma ſuaſiones velut iacula ſunt qͥ xime vt a chꝛiſto dnño auerta bus ipſa cõfodit᷑. Multa ibi tur ſuadet. Nihil aũt ꝓhibet patitur vbi vſq; ad moꝛtẽ ſuã ꝑ pꝛincipes ⁊ ſenioꝛes intelli talia patit᷑ſed oĩa per viſũ pa gi magiſtratũ vicioꝝ queʒ ſu titur.i.in viſu.om̃es em̃ iſtas pꝛa diximꝰ.hic vᷣo magiſtra/ paſſiones ſuas videt.vnde et tus pplis ⁊ minoꝛibus ⁊ ſub⸗ per ſynderiſim vł cõſcientiaʒ ditis tanq; ineruditis et infir clamat a vulneribus ⁊ paſſi/ mis facile ſuadet omnem ini onibus:ſed clamoꝛẽ iſtuʒ ſur-/ quitatem. (Reſpondens au⸗ da aure pᷣterit iudex iniquus tem pᷣſes ait illis. Quem vul/ Vicia ⁊ vicioſi qͥcqͥd patiunt᷑ tis vob de duobs dimitti)In totum ꝑ cecitatem et in cecita optione erronee miłtitudinis te patiunt᷑illa em tenebꝛe ſũt totuʒ ponẽs (At illi dixerunt ⁊ iſti in tenebꝛis. Idẽ de cha Barrabã.Dicit illis pilatus. ntate ⁊ pictate dicẽdũ:que qͥ Quid igit᷑ faciã de Jeſu qͥ di ⸗/ dem multa patiunt᷑ in virꝭ ſu cr xpᷣs) q.d.qualr ipᷣm in ne 5 Capitulũ ſpſo occidã. Vtinã et hoc ini obcecatus eſt vt crucẽ ⁊ꝛ mo⸗ꝛ tem vtrãq; ꝑ tentatõeʒ ſibi ob latã velut gratiſſimũ acceptet exeniũ.Quis em̃ nõ videat qᷓ gaudio moꝛs ipſa culp ebten 8 in telligi multitudo vicioꝝ ⁊ pec catoꝝ clamare in auribus di (crucifigat᷑) vel ipſa młtitudo ſu/ demonũ pter qð ⁊ diabolus os agitł:cõtra ipᷣm agi.(Oicũt accuſatoꝛ dicit᷑ in.xij.Apoca. Pꝛoiect? eſt accuſatoꝛ fratruʒ noſtro:ũ: qͥ accuſabat eos añ cõſpectũ dei noſtri die ac noꝰ- cte. Vl qꝛ ſupꝛa diximꝰ xᷣm qui iudices itra ſemetpſos di cãt(qͥd faciã de ieſu qͥᷓ ðꝛ xpᷣs) nõ im̃ qͥd faciã de hoĩe inno⸗ cente. In ſuis em̃ ſe iudicari cruciſigi teſtat᷑ xᷣs dũñũs.Qð ſi iniqͥ iudices attẽderẽt pcul dubio a cõdemnatiõe innocẽ tum ſe auerterẽèt.ſed vt ſepe di ximus ignoꝛãt qͥcqͥd ↄtra ſu/ omnes crucifigat᷑ Tota im/ pia mititudo ſuggeſtionũ:vi⸗ cioꝝ ⁊ demonũ que ꝑ ſugge⸗ ſtiones ⁊ tentatões clamat in coꝛde peccare öliberãtis:hoc ſolũ clamat vt ipſe crucifigat᷑. Et hoc duoba modis.qꝛ ꝑpe tratio peccati crucifixio eſt et moꝛs ſpũ alis:quã poſtmodũ ſequit᷑ gehennalis.Aperi au/ res miſer ⁊ audi qiud contra te inclamet multitudo ſugge/ ſtionũ ⁊ tentationũ tuaꝝehoc ſolũ inclamat tibi coꝛã deo iu dice vel teipſo vt crucifigaris vel vt cruciſigat᷑ in te nouꝰhõ Attende te oĩno abſurduiſſe q hanc vocẽ hmõi impie mul titudinis nõ audis.Quis em̃ eã audiat et nõ exhoꝛreat. ſed miler pctõꝛ blãdiri ſibi putat impiã multitudinẽ que nihil ei niſi moꝛtẽ inclamat et adeo tationem excipit. Poteſt ẽt dñm typũ gerere pctõꝛis oẽcs ſacri doctoꝛes⁊? pᷣdicatoꝛes et oĩs mititudo eoꝝ qͥ recte ſapi unt clamãt dici ⁊? factis ð ve tere homĩe ⁊ pctõꝛe:vt cruciſi gat᷑.i.cruci pniali affigat᷑ hoc em̃ clamũt oĩa ſacra eloqͥa et oĩa ſctõꝝ exempla vt veiꝰ hõ cruciſigat. Vl põt intelligi öᷣ xpᷣo dño:deq oes hoĩes ipſa milſeria ſua ⁊ indigẽtia ? ſinõ em oĩno pᷣcio moꝛi ei ⁊ ſacri ficio ĩdigẽt ſi dicit apls ĩ. iij. ad Rom. Oes peccauerunt egent glia dei. lamat igit in eis miia ⁊ Zᷣfectꝰ:⁊ ſi ñ ligua. Vl moꝛalr iſtruimur vt oim nroꝝ boc eſt cogitationum et — — — — — — oe.— ð — ⏑ — — — „——— =D f f — — — — deo clamat ſcʒ vt crucifigatur ni is eſt E et abſolutõis. Totum em̃ qðᷣ — affectionum ſit iſte clamoꝛ vt crucifigat᷑ hoc eſt vt totuʒ qð in cõfeſſione aut loqͥmur:aut cogitamus:accuſatio noſtra ſit ⁊ moꝛtis pnĩalis expetitio. neq; eniʒ ibi qͥſq; legi dixiſſe abſoluat᷑ vel dimittat᷑:pᷣter iu dicem.ſic ⁊ ex ꝑte noſtra nul/ la debet audini vox excuſatio nis aut dimiſſionis:ſed ſolus iudex ðbet ſtare ꝓ nobis.quẽ admodũ pilatus videbat᷑ ſta re ꝓ dñno. qð qͥdem et faciet ſi oẽs cogitatiões et affectõnes noſtre ⁊ locutões in cõfeſſiõe dixerint(crucifigat) Noſtruʒ em̃ hoc ſoluz eſt dicere ꝙ cru cifigat᷑ iudiciſ aũt pnĩalis tm̃ abſoluere ⁊ ꝓ liberatione nr̃a ſatagere.qꝛ iudicium illð mĩe ſolius eſt ⁊ abſolutõis.Quã/ to aũt hũilius ⁊ integriꝰ vnuſ quiſq; noſtꝝ hoc de ſe coꝛam tãto amplius a pilato queri ei dimiſſio ⁊ abſolutio.Tu/ tus aũt eſt qͥ pilatũ coꝛaʒ deo habet aduocatũ.ſicut em̃ ſup diximus pilatus os malleato ris interpᷣtat.hic qͥ fabꝛicatoꝛ eſt oĩm. vt ait Halomõ. q fa- bꝛicatus eſt auroꝛã ⁊ ſolẽ.Os engo dei patris habet aduo/ catu cuius os bumlliter et fi⸗ deliter hoc ↄtra ipᷣm clamaue rit. vñ pilatus im Datheuz dicit( Quid em̃ mali fecit) fm vᷣ̈o Johem (Ego aũt nallam in eo inuenio cauſam)qbo ver bis manikfeſte dñm Jeſuz ab⸗ ſoluit. Sed tamẽ ipſi iudei ñ deſiſtunt:volentes clamoꝛe et impꝛobitate atq; tumultu ex/ toꝛquere ſanguinẽ innocẽtis a iudice.At ulli inquit magis clamabãt dicẽtes:crucifigat᷑) Creſcit em̃ eiulatus inuidie ? doloꝛ ⁊ clamoꝛ ſimul de pace et de ꝓſpitate pximi.eo ꝙ vi⸗ det elõgari a ſe ſanguinẽ queʒ ſitit: et ad cuius hauſtũ arenti bus ⁊ flãmeis faucibo inhiat. HMoꝛalrxr vᷣo quanto ampli/ us ꝓ vnoquoq; pctõꝛe apud patrẽ interpellat xpᷣs dñs:tã/ to ipſe in oꝛõne vel cõfeſſione amplius ↄtra ſeipſum clamat et hoc ſignũ ſue liberatõis eſt ſic clamat de miſeratõe et ĩter pellatiõe dñi ſaluatoꝛis acci/ pit.( Midens aũt pilatꝰqꝛ ni/ hil ꝓficeret ſed magis tumul⸗ tus fieret:accepta aqua lauit manus ſuas coꝛã oĩ pplo di/ cens. Innocẽs ſum a ſangui ne iuſti huius: vos videritis) Quia vt ait Quiixxiij.(At il⸗ SSr 2 li inſtabãt vocibo magnis po ſtulantes vt crucifigeret᷑ ⁊ in/ haleſcebãt voces eoꝛũ) Quẽ⸗ admodũ em̃ canes rabidi nõ ſuſtinentes ſibi auferri cada⸗ ner ad qð lacerandũ ⁊ deuo/ randũ dẽtib ⁊ to faucib in/ hiant. ſolo latratu cũ nõ poſ⸗ ſint ampliꝰinſequunt᷑. QOð au tẽ ðꝛ hic (quia nihil ꝓficeret) ſubintelligit᷑ ad placandũ po pulũ ⁊ ſatiſfacienduʒ eiſdem. Innidia qe et odium nun⸗ qᷓ; iuſticia ⁊ veritate placãtur ſunt em̃ belue qᷓꝝ rugitus cõ/ peſci non poteſt:et quarũ fau ces niſi ſanguine ⁊ moꝛte im/ pleri non poſſunt. Moꝛali ter o nihil debet apud nos abſolutio iudicis pnialis:ni/ hil pene ipſiꝰexolutio ꝓficere: qn inualeant voces oꝛationũ 2 9feſſionũ noſtraꝝ ↄtra nos qͥn ſemꝑ clamemus nos eſſe Re toꝛes ⁊ cruciſigi dignos Uñ Ecci.v. De ppiciatu pec- catoꝝ noli eſſe ſine metu. Si militer ? Lu.xvij. Cum om̃ia feceritis q̃ pꝛecepta ſunt vobᷣ dicite ſerui inutiles ſumꝰ,. EX aũt pilatꝰlauit manꝰ ſuas vt ĩ nocentiã ſuam ↄteſtaret᷑ ⁊ eis incuteret hoꝛroꝛeʒ ſanguis B em̃ ad eiulatũ innidie ⁊ rugi/ tum leonũ ⁊ latratũ canũ ra/ bidoꝝ debuit innocẽtẽ eis la cerandũ tradere.ſed diſcuſſis teſtimonijs atq; ꝓbatõibo po tius ius dicere. Nec ꝓfuit ei ablutio illa exterioꝛ manuum que manꝰeius plenas ſangui ne innocẽtis reliqᷣt.ſicut ⁊ fau ces iudeoꝝ eiuſdẽ ſanguie ple ne fuerunt. Poteſtate q dẽ oc cidebat dñũm Jeſum: queʒ tũ et oꝛe iuſte cõfitebat᷑:⁊ verbis abſoluebat./ ꝓpter hoc dieimꝰ q̃ͥa manibo.uptãte occidebat. vñ ⁊ manus eiꝰcruẽtate remã ſerunt. Sanguinẽ em̃ inocẽc⸗ tis de manibo eiꝰaq̃ illa nõ ab ſtulii:q̃ ptãtem eiꝰ innocentezʒ nõ reddidit.Sunt aũt ⁊ ho/ die multi potentũ qͥ puatũ in hoc imitant᷑:exiſtimãtes ſe re os nõ eſſe ſceleꝝ q̃ ptãte eoꝛrũu patrant᷑:⁊ ſi manibo alijs. ſed q gladiũ tradit furenti: re eſt ſanguinis indubitãter quem fundit. NHec aliud eſt ptãtem dare miniſtris nequã q;ᷓ glaæ- diũ dare in manus diaboli.? hoc eſt armare diabolũ.Oẽcs qppe neq cie oꝑatoꝛes: manꝰ2 diaboli ſunt. YFoꝛtaſſis etiim inſinuat indicib pilatꝰin ho fecitinec tñ innocẽs fuit, neq; facto vt manus ſuas aq pent — — — — 2 — — pyme ad Coꝝ. Ipſi em̃ in fine con q̃̊ moꝛaliter debent dicere conꝰ e HWM tudinis et cõfeſſionis lauent vt innocẽtes ſanguie xpᷣiſe ef ficiãt cuiꝰ qͥdem rei ſunt dum iuſticiã et veritatẽ nõ defedũt ꝓ quibo ſanguis chꝛiſti ille p/ cioſus effuſus eſt. dũ eccleſiã aut ipſi oppmunt:aut oppmi ſuſtinent:q̃ pꝛeciũ eſt ſanguĩs eiuſdẽ.dũ em̃ iniqͥ tatẽ aut pᷣci um qdcũq; dñani aut regna⸗ re in ſubdit ſuſtinẽt:q;tum in eis eſt rurſum crucifigunt dei filiũ.maxĩe cũ ptãte eoꝛũ pec-/ catũ defendit᷑. Hõ em̃ ſtat ꝑ hmõi homies qͥn ipſe iterum crucifigat᷑ et n eodẽ pꝛecio il los q̊s ꝑire ſuſtinent ipſe re/ petat q̊s ſemel emit. Hec aũt ablutio aptat᷑ ſacerdotibꝰ ſy-/ moniacis ⁊ alijs indigne cele bꝛantibs. Rei em̃ ſunt coꝛꝑis et ſanguĩis dñi.ſicut legit᷑ i.xj. miſſe ſuas lauant manꝰ q̃s qͥ dẽ reas hũt coꝛꝑis et ſangui⸗ nis dñi qð indigne tractaue/ runt.ſed q̃ſi cẽ pilato manus abluũt tanq; inocẽtes a ſan/ guine illo pᷣcioſo. ſed aqua il/ lum reatum non tollit de ma nibus ſicut nec de manibo pi lati quondã abſtulit. Conſeſ ſoꝛes aũt moꝛaliter inſtruunt vt manus ſuas lauent a ſan- Foluum guine ↄfitentiũ. qð qͥdem fa⸗ ciunt ſi ſe oĩno ſeruauerũt in/ noxios.vt ↄfitẽtibo.ſ.nõ noce ant. ⁊ fideles vt eos ſcʒ fidelr iuxta officij ſui exigentiã adiu uent. Vel docent manus ſu as aq̃ confeſſionis ⁊ penitu2- dinis lauare. qꝛ officiuʒz illud vix ſine ꝑiculo agit᷑. Nix eniz mũdis manibo cõtrectant᷑ im et vulnera ſanguĩolẽta pᷣmũt᷑ abſq; inqͥ natõe pᷣmẽtiuʒ. el iõ man?ꝰſuas lauare docẽtur Quia vt ait Gꝛego. Munda debet eſſe manꝰ q̃ alienas ſoꝛꝛ des diluere curat.De hoc o qð dic( Nos videritꝭ) q.d iu xta literã voſipᷣi cauete vobis in parte iſta Ego em̃ miniſter legis ſum:qualem mihi tradi tis attendite:totuʒ vobis im2 putetur. Sic et confitẽtibus feſſoꝛes: vos videritis.id eſt. voſipſi cauete vobis.quia ex conkeſſiõibus et teſtificatõlboy vris opoꝛtʒ vobis ↄſuli.dDic et iudices dicere debẽt litigäa tibo: vos videritis.ſcʒ qualia ĩ iudiciũ deduxeritꝭ:ppter qd et iuramentũ de calũnia inſti tutũ eſt. Nos em̃ ſiudicareog tet ex teſtimonijs ⁊ ꝓbatioibo Capitulã xxvVII non ex noſtris ↄſciẽtijs ⁊ no/ Jacob in penul. Beñ,de lu⸗ ſtris diuinatõibi.Hoc idẽ de da in typo eius.Lauabit ĩ vi⸗ bent dicere ↄfeſſoꝛes ſacrꝭ do no ſtolã ſuã ⁊ in ſanguie vue ctoꝛibus eos ſcʒ ↄſulentes.q. palliũ ſuũ.Stola iſta ⁊ palli d. (vos videritis)quid nobis um ecclia ẽ. Vinuʒ ⁊ ſanguis in iſto officio ſit agendũ: qua vue.ſanguis eiꝰſunt.de qͥ Jo liter cõfitẽtibo ↄſulendũ. Nõ han.in pmo Apoc̃. Qui dile em̃ de noſtro eis ↄſulendũ eſt xit nos ⁊ lauit a peccatis no⸗ ſed de veſtro. Ars em̃ medici ſtris in ſanguine ſuo. De hoc ne ſpũalis q̃ occurrẽdũ ẽ moꝛ bis ⁊ vulneribo: penes vos ẽ. Igeʒ debet facere qͥ ſeipᷣm di iudicat.(Et reſpondit vniuer ſus ꝓpplus dicens. Sanguis eius ſuꝑ nos et ſuꝑ ſilios no/ ſtros) Nerbũ qͥdẽ optatiuuʒ. ſed intẽtõne peſſima:eo mõ q̃ ſupꝛa dixerat eis ĩ.xxiij.vt ve/ niat ſuꝑ vos oĩs ſanguis iu⸗ ſtꝰ. Intelligũt ergo (ſanguis eius).i.pctiñ effuſiõis ſangui nis eius vel pena (veniat ſuꝑ nos) Optandũ qͥpe erat im/ mũdis vt ſanguis ille mũdiſ-/ ſimꝰ ſuꝑ ipᷣos veniret ad emũ dationẽ.ſicut legit᷑ in.ix.ad he bꝛeos. Quãto magꝭ ſanguis chꝛiſti qͥ ꝑ ſpũmſctm̃ obtulit ſe imaculatũ deo:emundabit ipſe ſupᷣ.xxvj.Hic eſt ſanguis meus noui et eterni teſtamẽti q ꝓ multis effundet᷑ in remiſ⸗ ſionẽ pctõꝝ. Hoc idem apls in.ix.ad Heb.ſignaſſe diẽ mo vſen. Lecto inqͥ t omni mãda lo legis a moyſe vniuerſo poꝰ pulo:accipiẽs ſanguinẽ vitu loꝝ ⁊ bircoꝝ cũ aq̃ ⁊ lana coc cinea et yſopo:ipᷣm quoq; li⸗ bꝛũ et oẽm ꝓplm aſpſit dicẽs. Hic eſt ſanguis teſtamẽti qðᷣ mãdauit nobis deus.Taber nacula ⁊ oĩa vaſa miniſterij ſi militer ſanguĩe aſperſit. Hoc eſt quod legitur in Apoc.xix. Et vidi celũ aꝑtũ ⁊ ecce equꝰ albus:⁊ qͥ ſedebat ſuꝑ eũ vo/ cabatur fidelis et verax ⁊c.⁊ veſtitꝰ erat veſte aſpꝑſa ſangui ↄſciam nr̃aʒ ab oꝑiba moꝛtuiſ ne ⁊ vocabat᷑ nomẽ eius ver⸗ ad ſeruiendũ deo viuenti.De bum dei. Aſopſus eſt igit᷑ ſan⸗ quo Eſaie.lij. Iſte aſpget gẽ/ guis xpᷣi ſuꝑ oẽs ſuos in emũ tes mitas ſãguie ſuo ad emũ⸗ dationẽ ⁊ ſcificatiõem. Aſp dationez;. Hoc eſt qð dixerat ſus eſt ſuꝑ totam eccleſiam vt tixw⸗ ewe li⸗ oc. / 1 l / 1 ſü⸗ Folium ſuꝑ veſteʒ ſuã q̃ſi ſanguis nu tricis:vt eam purpureã et re⸗ galem veſtẽ efficeret.aſꝑſus ẽ in ablutionẽ vt diximus.Sʒ ceci iudei nec in ablutionẽ eũ ſuꝑ ſe venire petebãt:cnʒ eẽnt imundiſſimi.imo totiꝰ mũdi lauacrũ ſibi fecerũt inq namẽ tum. Nec ipᷣm petebãt ſuꝑ ſe vrennire in ſanctifcatöem:cum eſſent pctõꝛes ⁊ ſcelerati.imo diabolico miraclo de ipſo to tius mũdi ſacramẽto et ſctifi/ catione execrationẽ ⁊ abomi/ Nationẽ ha uſerũt:? de mundi recõciliatõe cumulũ offenſaꝝ Non petebant illũ venire ſu per eos ad tinctõem vt eſſent purpure ⁊ veſtꝭ regia.ſed po⸗ tius illo cruentati ſunt: quod et petijſſe vident᷑. Pꝛopter h̊ belue pꝛincipũ rapaciũ ⁊ cu/ pidoꝝ eos cruẽtatos inſequũ tur ⁊ deuoꝛant atq; diripiunt Similxr et volucres inferna⸗ les. Oĩa em̃ hic ppter xpᷣiſan/ guinẽ quem velut belue ſitie/ bãt ⁊ expetebãt. Vox em̃ bel X „ eſt mihi hereditas mea ſiẽ leo in ſilua dedit cõtra me vocem ideo odiui eam. Quid em̃ ali- ud eſt petitio ſanguĩs ⁊ moꝛtꝭ niſi rugitus leonis. Moꝛa⸗ liter o oẽs accuſantes iniu/ ſte hocipᷣm facto dicũt ⁊ ſi nõ verbis.Eo em̃ ipſo ꝙ querũt moꝛtẽ alij ꝑ inuidiã ⁊ odiũ vt iuði xpᷣo dño ſanguinẽ ⁊ moꝛ tem quam expetunt:meliꝰ im pᷣcant᷑ venire ſuper ſeios fa⸗ cto q; ſi verbis id expᷣſſe pete- rent. VUnde nõ debet aliqͥs re pente ꝓſilire ad aceuſandum. ſed pmũ apõ ſe diſcutere vtꝝ hec audeat impᷣcari ſibi Sa/ guis em̃ eius quẽ accuſo ſup me, Alioqͥn veniet ſuꝑ eũ ſan guis cuiꝰ effuſionẽ iniuſte p/ curauit. Idẽ cauẽdũ eſt in iu/ riſcõſultis tã diuini q́; huma ni:ne ſanguis illoꝝ qͥ conſilio eoꝝ regunt᷑ ſuper eos veniat qð qͥdem fiet ſi quantũ in eis eſt nõ recte conſulerint. In iu deis tñ impletũ eſt ad literam ſuꝑ q̊s pena ſanguinis xpᷣi tã uina eſt petitio ſanguiuis.vñ ta venit ꝑ Titum ⁊ Veſpaſi et ipſe in.xxj.pᷣs.⁊ leones ⁊ ca anũ:vt oẽs vel trucidati ſint:. nes vocat Libera me inqͥt de vel facti vagi et ꝓfugi ꝑ mun oꝛe leonis:ad patrẽ⁊ de ma/ dũ.His dũtaxat exceptis qui nu canis vnicã meã. VUnde ⁊ cruentatõem iſtã ſanguis xßbi ipſe ꝑ Hieremiã in/xij/Facta ⁊ mndnatöem bſiem ? coner . ſionem in ſanctificationẽ mu tauerũt ⁊ purpureã tinctionẽ ſicut aparet de his qͥ aplicu erunt in flandriam. Eſt aũt ⁊ hec vox (ſanguis eiꝰ ſuꝑ nos et ſuꝑ filios noſtros) veraci/ ter penitentiũ et penã pnialeʒ ſponte ⁊ hilariter ſuſcipienti/ um. quaſi dicãt.pena moꝛtis noui hoĩs ⁊ pena moꝛtꝭ chꝛi/ ſti quẽ ſpũaliter in nobis occi dimus: ſupꝑ nos ſit. hoc eſt il⸗ lam ſponte ⁊ hilariter ſubimꝰ Vel pena eiꝰ merito ſuꝑ nos qſi diillaz meruimꝰ. ⁊ eſt m hoc vox cõfeſſionis. Vel po teſt eſſe vox fidei ſuꝑ hoc ſen⸗ ſu(ſanguis eius ſuꝑ nos et ſu per filios noſtros).i.oꝑa no/ ſtra.i.plus poteſt ad noſtram pacẽ ⁊ reconciliatöem q; nos h 7 oꝑa noſtra. Viel aliter.plus qᷓdamod voteſt nobis remitti ꝑ eum et dunt:nõ dari per chꝛiſti ſanguinem q; App̃het nos demeruimꝰ ⁊? opa noſtra Hoc eſt: maius eſt ſacrificiuʒ ſanguis xpᷣi quod ipſe ꝓ nob obtulit ĩ ara qucis: q; nos et pctã nia qj filij noſtri ꝓpꝛie ſůt q;tü ex nobiſipſis ſolũ oꝛiunt᷑ Hiuc aut ꝓleqͥ nos opoꝛtet ſcõderꝭ.Et. xxvj. Ecci.in m liere zelotipa flagelluz lingue oibus cicis hoc flagello pi verba Johis ex. xix. q lati cõ unent diſceptatlonẽ cum Je⸗ . — . X . . 32. ſu ⁊ aduerſus eum babitam. (Tunc ergo inquit appꝛe⸗ hendit pilatꝰ Jeſum Eahel⸗ lauit)manib miniſtroꝝ vł mi litũ ſubintelligit.ſua tũ aucto ritate.Et hoc iuxta lram fecit vt flagellis vtrüq; mitigareẽk rabies eoꝝ:⁊ pietate ſuper fla gellatü monerent᷑: et ab impe ticione moꝛtis eius deſiſterẽt. Moꝛalr vo tunc.i.cuʒ vox ↄfitentiũ eſtſanguis eius ſu/ ꝑ nos ⁊ ſuꝑ fino.ꝛvt diximꝰ. tunc pᷣmũ ↄſeſſoꝛ appᷣhẽdere opõt penitẽtes: vt flagellet vel duris obiurgatõibo vl penis penitẽtialibo: cũ ipſi eas expe⸗/ tunt ? hilariter ſubeut. Heq; em inuito pnia iniũgẽda eſt. ne pctis veteribo addat᷑ trani greſſio. Impij vo cöfeſſoꝛes ocpilatũ iinitant qᷓ ↄfitetes qdmodo vi ? ptate appben vt ſe offerãt indu cut Aoß hendũt aut vt flagellent ſtulti.ſicut legi? Pꝛouer. xiiij. nalachanr ter luſto durius eos incfepãt Noc em eſt flagellũ lingue ð q Job. v. A flagello ligue ab Et.xxvj. Ecci. in mu uun e⸗ lſni uen fn Gerdk inpe in, ee Sð S. latus. hoc cõfeſſoꝛ impius fla gellat confitentes.⁊ hoc ð po teſtate tm̃ ⁊ auſteritate.qꝛ vbi eger ſe tradit oino curandum medico:nõ eſt opus virga. 6 bũ lenitatis. Fagellare vti licet veterem hoĩem cõfeſſoꝛi ſed nouo remanete illeſo. nec ꝓgeſt aſpitas que infert᷑ vere⸗ ri ſi deſit ſuauitas qua refouẽ dus eſt et reſiciendus nouus quus iudex ⁊ oĩs tirãnus in mebꝛis apphendit Jeſum et flagellat:dum ſubditos iniu⸗ ſte capit et affligit. Quaſi vo dentibus eum aophendüt et ſiagello ungaatü luaz flagel⸗ lant qui blaſphemijs eum ꝑ⸗ cutiunt. C aut ligatus ad co lumna ⁊? in eccleſijs pingit᷑in N telligi p iſta eccleſia. De qua aplus iij. pme ad Th 7 „“ quit quõ te opoꝛteat cõuerſa nin domo vei q eit ecclia dei vinl:coluna l ritatis. huic colũne alligatus eit vicuilis charitag. Alligat⸗ vincalis vniois na ternicat ꝛaliaꝝ nece ire et fra quaſi et rater eius ⁊ filiꝰ⁊ me bꝛum nobiliſſimuz Fm ; bo 7 firmamentü ve ſſitudinũ 7 . — 1 . hanc columnã vt flagellarek. In martiribo vo qͥ ad exẽplũ eiꝰ flagellati ſunt columna ad bis vinculis alligatus eſt ad quam ligati ſunt vt omia im/ mobiliter pferrẽt:ipᷣe chꝛiſtus dñs ẽ.De q̃ Ecẽi.ixxiiij. Ego ſapĩa in altiſſimis inhabita⸗ ui ⁊ thꝛonus meus in colũna nubis.De qᷓ Exoð. xiiij. Erat zus elt etrefidendus nouus nubes ſenebzꝛoſa et illüinans homo. Miſtice vo oĩs ini/ noctẽ.Et iterũ.colũna nubis pꝛioꝛa dimittes poſt tergũ ſte tit. Vide q; alligatꝰerat pau⸗ lus huic columne in. viij. ad Ro. Quis inqͥ t ſeꝑabit nos a charitate xpᷣi. In patiẽtib ꝰoO et diſciplinatis colũna patiẽé/ tia e:cuiꝰ bat ſpes. Spes nã q; patientiã ſuſpoꝛtat. alioqn js pingit: in decidit. In penitetibus o ?z oteſt miſtice columna pnialia flagella ſuſtinetibo co ia aplus in lũna cui alligandi ſunt:ſpes ẽ? im., Utſcias i recupande gre ⁊ venie. In ſu ſtinetibo vo flagella tẽtationũ colũna eſt firmitas ꝓpoſiti.i. firmũ ꝓpoſitũ nõ relabẽdi de ceto In colũna penitetiũ baß viciiis lligat? eſt mia dei q ſpem eoꝝ totam fuit etiã eidem quaſi q buſdã ſuppoꝛtat. In colũna tetatoꝝ velut baf̃ argentea eſt:audi⸗ tus ſacroꝝ eloquioꝝ illo emm̃ neceſſe eſt vt ſuppoꝛtent᷑ ⁊ ro boꝛent᷑. Alioquin neceſſe eſt 2 Capitulũ — eos deficere ſub flagris tenta dum circa eius ſpüale caput: tionũ. In coꝛde meo inqͥt ab ſcondi eloquia tua vt nõ pec cem tibi.q; aſpere ergo flagel let᷑ hodie xpᷣs in ſuis a pᷣſidi/ bus impijs ⁊ pᷣlatis ⁊ cõfeſſo ribo nequã:a qbus oĩbus li/ berari debet vt diximꝰ: a pau cis videt᷑ ⁊a pauciſſimis luge tur. (Et milites plectentes coꝛonam de ſpinis impoſue⸗ rũt capiti eius) Milites qͥ ei militant:qͥ negocijs ſeculari⸗ bus ſe nõ implicant.ſicut legi tur in.ij.ſecunde ad Thimo. pꝛedicatoꝛes et doctoꝛes ſũt qui pctõꝛes velut ſpinas a ri goꝛe ſuo ꝑ hũilitatem plecten tes:⁊ vincul charitatis et mu tuoꝝ obſequioꝝ inuicem col ligantes eos in decoꝛẽ ⁊ gliaʒ xpᷣo dño velut coꝛonam coa⸗ ptant:a qͥ b licet pꝛius pũctio nes boc eſt ꝓpter merita eoꝛuʒ in paſſione pꝑtulerit, eos tñ ve lut coꝛonã glie ↄuerſos obti/ net ⁊ gliſicatos obtiebit. hoc eĩ illa ſpinea coꝛona ſigniſica uit:cetum ſcʒ pctõꝝ xpo dño in gliam ⁊ honoꝛem tandẽ co aptandũ. Peruerſi ᷣo pꝛela⸗/ ti qui diabolo militãt: coꝛond de ſpinis ad toꝛmentũ ſiml et ludibꝛium xpᷣo dño plectunt. uit ſummus põtifex: tũ multi hoc eſt honoꝛem dlericalẽ vel eccleſiaſtice dignitatis malos coaceruãt.Tot igit᷑ ſpinas in coꝛonam eius quaʒ diximus implectũt t malos in eiꝰ ec⸗ cleſia inſtruunt.⁊ lõge pũgen tioꝛibo ſpinis eum hodie coꝛo nant:et maioꝛi ludibꝛio qᷓ; mi lites pilati ndam coꝛonaue rũt.X aũt pctõꝛes ſpine ſint ex. xxiij.cdᷣi Regũ.palam eſt in nouiſſimis verbis Dauid. pᷣuaricatoꝛes inq; quaſi ſpine euellent᷑ vniuerſi q̃ nõ tollunt᷑ manibo.et Eſa.xxxiij. Spine congregate igni cõburentur. vbi ſimũr loquit᷑ de peccato/ ribus. Coꝛonam etiã ſpineaʒ xpᷣo dño ad ludibꝛium ⁊ toꝛ⸗ mentuʒ imponit:qͥ ei głiam ꝑ pctm̃ q̃dlibet querit.qð ple/ rũq; fit. Unde ⁊ in captõe cõ ſtantinopolitana ipſe dũs Je ſus apparuiſſe cuidam dicit᷑ et dixiſſe.ꝙ pplus ille cruce ſi gnatoꝝ ſq; exercitus me rur/ ſum coꝛona ſpinea coꝛonauit quod ideo dictũ videt᷑ qꝛ per rapacitatẽ ⁊ cupiditatẽ ſuam foꝛte vnitatis ei gliam eccleſi qſtice acquiſiuit et ſciſma ſab mouit,qꝛ et ſi iuſte hoc impa e in exercitu illo ſub pᷣtextu obe i dientie potuerũt ↄſulere aua los nide ſue et cupiditati.q̃ſi igit᷑ n. exterius glia eccliaſtice vnita nus tis ⁊ obediẽtie ſue coꝛonabãt cc⸗ diñm.interiꝰaũt aculeatis in/ en tentionibo et ſpineis ipᷣm pun 1 gebant.Eodẽ mõ ⁊ vnuſqͥſq; i pꝓ modulo ſuo de ſpinis pctõ ne rũ ſuoꝝ xpᷣo dñno coꝛonã glo/ ſ rie plectit dũ remiſſionẽ eoꝛũ ck ei attribuit ⁊ ꝓ ea illũ gloꝛifi⸗ 6 cat. Silr ⁊ q eadẽ ei dimittẽ⸗ e da:qa debita ſunt. ille vo mi⸗ nt ſericoꝛs. Et qꝛ moꝛbi ⁊ vulne * ra ſunt:ille vᷣo ſalus ⁊ medici/ . na. et qꝛ ſoꝛdes ſunt:ille vᷣo in o⸗ ablutionẽ ſanguinẽ ſuũ fudit e offert dimittẽda:ſanãda:lauã n, da.ipᷣm em in hmõi gloꝛificat , Eodẽ mõ qͥ victoꝛiam pctõꝝ . ſuoꝝ ei ſoli attribuit: coꝛonaʒ . dqdamõ victoꝛie de ſpinis pec catoꝝ ſuoꝝ eideʒ plectit. Qui Ho de peccatis ſuis gloꝛiatur aut ꝑ pctã victoꝛiam quãcun q; aut gliam acqͥrere molitur q̃dãmodo coꝛone ſpinee ludi . bꝛiũ ⁊ toꝛmẽètũ capiti ei circũ 1 ponit. Quid em̃ aliud intelli- n gẽda eſt ſpinea coꝛona qᷓ;ᷓ glia qlibet vel victoꝛia ꝑ pctã acꝗͥ P ſita. aut glia ipſa de pctis ⁊ iõ de ſpinis. Quas ſpinas dum . nobis gloꝛiã facimus et gau⸗ dium:chꝛiſto dño ↄuertimus in ludibꝛiũ ⁊ toꝛmentũ. Non ſolũ in nobis ſpũałr vt ſupꝛa expoſuimus,ſed etiã q̃ntuʒ in nobis eſt ꝑſone ſue hoc faci⸗ mus. Quis em̃ dubitet qun gloꝛia noſtra de offenſis eius et gaudiũ de iniurijs q̃s ei in tulimus eſſent ei ad ↄtumeli am ⁊ toꝛmentũ:niſi impaſſibi litas eiꝰ et gloꝛia phiberet.qa et ſi ꝑſona ſua hoc eſt inq;tuʒ hõ eſt non moueret᷑:et hoc pa tientia ſua ⁊ hũilitate facienti bus. hoc zelo tñ rectitudis pꝓ dei honoꝛe et glia neceſſe ha⸗ beret indignari ⁊ zʒelo domus dei comedi.Hoc ideʒ et in pe nitentibus iuxta moꝛalem in telligentiã neceſſe eſt fieri.Ca piti em̃ ⁊ coꝛdi penitentis cir cũdanda eſt ſpinea coꝛona:P eſt cõpunctio que velut coꝛo na caput id eſt coꝛ penitentis exoꝛnat.⁊ tanq; de ſpinis cõ⸗ plexa exulcerat ⁊ cõpungit ita vt ſanguis inde defluatlacri⸗ marũ.Hec debet totuz caput circũcingere.iitotũ coꝛ vt vis rõnabilis ꝓ cecitate ſua et te⸗ nebꝛis ⁊ erroꝛibus et turpiuz vanarũq; cogitationũ inqͥna tionibo et occupationibo dole 1 3 at et lugeat.Et vis ↄcupiſci/ bvllis ꝓ oibus gaudijs ⁊ triſti cijs ⁊ deſiderijs turpibo et no xijs. Et vis iraſcibilis ꝓ oĩb⸗ leuitatibo ⁊ vanitatibo:pturba tionibo:audacijs:puſillanimi tatibus:⁊ ceteris que ad ipᷣaʒ ptinent noxijs ſtimulet᷑ dolo/ ribus:⁊ ſanguiĩe defleat lacri/ marum. Alioqn non eſt coꝛo na niſi totũ cõpunxerit ⁊ exul cerauerit. Et h̊ eſt quod ðᷣ in ij. Joelis. Nũc ergo cõuerti- mini ad me in toto coꝛde vro dicit dñs:in ieiunio ⁊ fletu et planctu.hoc eſt vt totum coꝛ ieiunet:totum fleat:totũ plan gat. Et merito flagellationem ſequit᷑ ſpinea coꝛona.qꝛ ſacrã obiurgationẽ et etiã coꝛpaleʒ afflictionẽ ſequi debet cõpun ctio. Alioqͥn fere deſperanda ſalus flagellati medico coꝛo⸗ na iſta ludibꝛij et ſupplicij vi/ tautibo:coꝛonã honoꝛis ⁊ glo ne ꝓmeretur. Cuiꝰ exempluʒ; et meriti ⁊ retributõis in chꝛi ſto domino claruit. In eade; etiã coꝛona que ſit terreni re⸗ gni gloꝛia nobis iſinuat᷑. In/ tus em ſpectãtibus terreni re Capitulum xXz= murem dñari ceteris murib: nunqͥd riſum teneas:quaſi lu dibꝛiũ eſt dñatio muris ĩ mu res.ſic et hominis in bomĩes puta qͥ terreni regni coꝛonaʒ um alioꝛũ ⁊ toꝛmentũ ꝓpꝛium eam geſtat Alijs em̃ ſpectacu lum obpꝛobꝛij ⁊ irriſiõis can cicũ:q̃ſi ſi aſinus coꝛonatꝰ ap pareat:aut paruulus vel inſa nus.Hec em̃ duo genera ho minũ coꝛonis luditicari ſolet ſicut et adhuc ſtulti reges co/ ronis ſuis ludificant᷑: ⁊ omni bus recta ſapientibo ſunt ob⸗ pꝛobꝛio. Eſt aũt coꝛona ĩ par uulo ⁊ in aſino ludibꝛium.qͥa dedecet eos.quẽadmodũ di⸗ ci Pꝛouer.xx. Non decʒ ſer⸗ uum dñnari pncipiba. Et iteꝝ. xxvj.Quẽadmodũ nix in eſta te et pluuia in meſſe:ſic inde⸗ cens ẽ ſtulto gloꝛia.Quis aũt dubiltet ſtultuz ⁊ paruulũ eſſe et inſanũ interius qᷓntũcunq; caneſcat eius aſinus exterius Quia igit᷑ indeces eſt ĩ eo hu⸗/ iuſmodi gloꝛia:indubitanter eſt in eo ludibꝛin. aũt ⁊ ad ſuppliciũ ipſi teſtimonio ſunt qui hoc de ſe omnes teſtificã gni gloꝛia:non eſt niſi ludibꝛi tur. Si autẽ ſapiens eſt: non um et ſomnentuz: Di videas elt dubiũ qn ſi et ad ludibꝛi⸗ ln mu ies ; bri Folium um.QAudibꝛiũ dico ipſiꝰ. ipſe em̃ ſeipſum in ſtatu illo ludi- bꝛio habet et irriſioni:dum ſe indignũ hmõi coꝛona et eam ſibi indecenteʒ reputat Quin aũt ſit ei ⁊ ad toꝛmẽtũ dubita rinõ poteſt. Sapiens debi⸗ te ſollicitudinis redditoꝛ ẽ ſꝑ in ſubditos.oĩmq; laboꝛes ⁊ doloꝛes:oĩmq; ꝑicla ſubdito rũ velut ingentem faſcẽ ſpina rũ ſuꝑ ſe congeſtã poꝛtat.Oi⸗/ bus em̃ malis ſubditoꝝ pun gitur:exulcerat᷑: oim honoꝛi/ bus honoꝛat᷑ Sicut de ſeipᷣo docet apls ĩ xij.ſcðᷣe ad Coꝝ. Quis infirmat᷑ ⁊ ego nõ infir moꝛ. Manitfeſtũ igit᷑ eſt qꝛ co rona terreni regni:noĩe qͥdeʒ coꝛona eſt et inſigne regni.in terius aũt ludibꝛiũ et toꝛmen tum. Eodeʒ modo dicimꝰ ⁊ de multitudie maloꝝ xpᷣiano rũ.quia noĩe tm̃ coꝛona chꝛi/ ſti ſunt. interius aũt q;tum in eis eſt ſunt ei ludibꝛium ⁊ toꝛ mentũ.Ludibꝛiũ.vñ ipſemet dicit ꝑ Eʒech.in.xxxvj. No/ men ſanctum meum polluiſtꝭ in gentibus.Toꝛmentũ.ſicut ſupᷣ expoſuimꝰ. Non em̃ ſtat per eos qͥn peccatis eoꝛũ do/ loꝛe cõpaſſionis et etiã paſſio mis iterum cõpungat᷑ vł pun gatur. Et ſicut.lxij. Eſaie.ipſe met dicit ad eccleſiam electoꝝ Et eris tu coꝛona gloꝛieĩ ma nu dñi ⁊ diadema regni ĩ ma nu dei tui. Sic ⁊ ecclia repꝛo boꝛũ qͥ ſolo noĩe deum hono rare vident᷑:coꝛona ſunt ei ſpi nea.hoc eſt ludibꝛij ⁊ ſupplicij Ad hunc modũ manitfeſtum eſt totũ cetũ virginũ fraterna charitate ſeinuicẽ cõplectẽtiũ ſertum eſſe ex lilijs virginita⸗ te candentibo ⁊ eiuſdem odo/ re fragrãtibo. Similiter cetuʒ martirũ ſertum eſſe roſeum q̃ᷓ chꝛiſti caput redimitur. Et ce tum cõfeſſoꝛum ꝓpter lumĩio/ ſitatẽ doctrinaruz:coꝛonã eſſe ſtellarum. Et cetum humiliũ ſertum eſſe conſertũ ex violis Et cetum ʒelantium.i.ʒelo re ctitudinis ardentiũ:eiuſdẽ ſal uatoꝛis capiti in gloꝛiaʒ ⁊ de⸗ coꝛem circundatum dubitari non põt. Caput em̃ xpᷣi deus ſicut dicitur in.xj.pmead Co rinth.Oiuinitati igitur chꝛi⸗ ſti qſi circũdatꝰ in modũ ſerti ex liijs vernantiſſimis ↄſerti adheret totus cetus ille virgi neꝰ. Manikfeſtũ ẽ ů̊ qꝛ milites iſti xᷣm dũm coꝛonauert ſpi⸗ nis ad ludibꝛiũ ⁊ ſuppliciũ ſʒ q̃ſi falſa fuit hmõi oalio⸗ Coapitulũ imo reuera ꝑabola eſt coꝛona cõis quã diximus. VUnõð tato maioꝛi ludibꝛio atq; ſupplicio tãtoq; pũgẽtioꝛibo ſpinis co/ ronat euʒ hodie q;tum in ea ẽ multitudo maloꝝ noĩe ſolo ei circũdatoꝝ:q̃nto maioꝛ ẽ ve/ ritas ipᷣa ſua ꝑabola et figura Om aũt credit᷑ hmõi coꝛonã ex iuncis rigidis et aculeatis fuiſſe:manifeſtuʒ eſt ex eo qðᷣ dicit᷑ in.xxxv.Eſa.quia coꝛo⸗ na iſta typus eſt pmũ et ſigu/ ra hereticoꝝ. In cubilib in/ q̃t vbi habitabant dꝛacones viroꝛ calami et iũci oꝛiet᷑. vbi viroꝛ calami ſtudiũ pᷣdicandi atq; docendi:viroꝛ iũci ſtudi um audiẽdi atq; diſcẽdi:iuxta intelligentiã ſacroꝝ doctoꝛuz accipit᷑. Juncꝰaũt qͥ ex aquis naſcit᷑ et in aculeo q̃ntũcunq; creuerit cõſũmat᷑:qͥd aliud qᷓ; hereticũ deſignat.quẽ aq̃ ſcri pture genuit:⁊ in aculeũ blaſ phemie q̊ chꝛiſti caput.i.diui nitatẽ tandẽ pungeret nutniẽ/ do ꝑduxit.O m̃es em̃ hereti⸗ cos a qua ſcripture genuit.ſiẽ legit᷑ in.viij.Exodi.quia flu/ uius ebulliuit ranas.i.garru los hereticos.Yuuiꝰ ſcriptu re:et rane nanq; ⁊ piſces lau/ dabiles ex eadẽ aqua gignun tur. et oĩs hereſis ex aqͥs ſcri pturarũ ? oꝛlo n habuit ? ſo mentũ. Quia igit᷑ iſti in clero maxime et pꝛius abũdauerüt qui clerꝰcaput q̊dãmõ chꝛiſti ſpũale et miſticũ accipit. NHel quia in xpᷣi diuĩtateʒ q̃ caput eius intelligit:lacerandã atq; pungendã blaſphemijs ſe to tos exacuerũt heretici merito coꝛona ex iuncis aculeatis ce tus eoꝝ intelligit᷑. Ipſi nanq; xpᷣo dño ſe eſſe ĩ decoꝛẽ ⁊ glo⸗/ riã:imo ſe ſolos xpᷣi eſſe eccle⸗- ſiã mẽtiunt᷑. Vel coꝛona hu iuſmodi cetꝰ noĩetenus cleriꝰ coꝝ cõgrue accipit᷑. Hos em̃ ſola affluẽtia tꝑaliũ que in ec cleſia eſt ſola vt eẽnt clerici ge nuit Ex aqua em̃ hmõi abũ⸗ dãtie tm̃ clerici facti ſunt:hboc eſt vt ditarent᷑ ⁊ deliciarentur in ecclia. Quẽadmodũ auteʒ iũcus de toto hũoꝛe quẽ hau rit ſolũ nutrit᷑ in aculeũ.ſic et iſti ex aqua abũdãtie tꝑaliuʒ ſe nutriũt ⁊ inalcant ⁊ acuunt in peccatũ. Hmõi ergo cetus aut malis neceſſitudinibo aut cognatõe:aut malis fauoꝛib cõluratõibo ⁊ innũeris inho/ neſtis colligatõibus in coꝛo/ nã ſpineã xpᷣo domino factꝰ* hoc eſt in contumeliã et ludi⸗ ð Folium bꝛium. Pꝛopter eos em̃ chꝛi⸗ ſtianũ nomen maxiĩe blaſphe mat᷑ ⁊ eoꝝ turpitudinẽ ecclłie dei expꝛobꝛant hodie oẽs eiꝰ hoſtes. hoc eſt iudei heretici et gentiles. Quia vᷣo de iunc etiã ꝑgamenũ fit:vt in eo ſcia deſcripta ſeruet᷑: merito ꝑ iũ/ cos clerici accipiẽdi ex qͥ bo li/ bꝛi vite cõpingendi ſunt et ca lamo ſpũſſancti.i.lingua do/ ctoꝝ inſcribendi. vt ſint alijs libꝛi vite ꝑ ſciam quã cõtinẽt Sed palã eſt qꝛ ꝓ maioꝛi ꝑte ad hoc inepti ſunt vt in ꝑga/ menũ ſpũale ectẽdant᷑ ⁊ vt in ſcriptionẽ iſtã recipiant. Oi⸗ no em̃ animales et ad ea que dei ſunt indociles ſe oſtendũt Cũ ergo clerus armariũ de beret eſſe in eccleſia ⁊ libꝛariũ in clauſtro dñi:cõtinẽs om̃ia ſacra volumina: ⁊ bibliothe⸗ ca ſpũalis:factus eſt eideʒ in coꝛonam ſpineam vt expoſui mus. Sed neq; ſtructura ad oꝛnatum ⁊ decoꝛem in domo dñi ex hmõi iunels fieri põt: ſciunt:qͥn potius ad deturpa tionem erecti ⁊ rigidi et ad ri- xas aculeati ſtãt in domo do mini. Sed neq; ex hmõi iun cis accẽdi poſſunt lucerne vł lãpades in domo dñi. Accẽé- dunt᷑ qͥdeʒ ex eis lucerne ⁊ lã pades in eccleſia ſathane duz om̃i ardoꝛe vicioꝛũ flãmeſcũt et oĩmode euidentia turpitu/ dinis eluceſcunt. ſed oleo dul cedinis ⁊ miſcdie ibui et igne charitatis vel ſpũſancto arde re ⁊ lumẽ alijs miniſtrare nõ poſſunt oino Sufflat᷑ in oos aſſidue ⁊ admouetur ignis ſa croꝝ eloquioꝛũ:infundit᷑ ole⸗ um dulcedinis ⁊ miſcdie.⁊ ſic etiam accendi nequeũt.qð in de pfecto eſt, quia radicis ſue aquoſitatẽ que eos genuit vt clerici eſſent ⁊ nutriuit vt dixi mus:deſerere pꝛoꝛſus nolunt quin potius aſſidue in ea per amoꝛẽ et ſollicitudinẽ demer- gant. Inſundit᷑ aũt eis oleuʒ diuine miſcðie ⁊ dulcedinis: dum benelicia ſua deꝰ eis lax dum ſe per tribulationẽ ⁊ cõ/ gitur ſiue tꝑalia vel ſpiritu⸗ temptum ab hũoꝛibus etra/ dicibus ſuis abcidi nõ patiũ tur:⁊ ꝑ humilitatem et patĩiaʒ iacere et pedibus gradientiũ atq; ↄculcantiũ ſubſterni ne⸗ lia.vel dum fit eis rememoꝛa tio illoꝝ. Dis his iuncis nec inſtrumta fieri poſſunt ad pi ſcanduʒ in ſuminibus egipti mundi huiꝰ.: Om̃ino em̃ pex Capitulum eos de fluminibo vicioꝝ nul⸗/ lus peccatoꝛ vel magnus vel mogdicus:hoc eſt nu culus ꝑ eos capi põt domĩo. De his etiaʒ fiunt ſtragula qᷓ vulgo dicunt᷑ vl tapeta vł ta ſediũ:que ſcʒ ſternunt᷑ ſuꝑ ſe⸗ des ⁊ ſedilia. Sedes em̃ ca/ thedrales eccleſias q̃s tetige/ rint vel bus inheſerint inqͥ- nant et deturpant.ſimilr ⁊ ſe/ dilia.id ẽ minoꝛes dignitates quas chꝛiſto dño pᷣſidenti oꝛ nare ⁊ decoꝛare debuerãt in⸗ tolerabiliter fedãt et dehone⸗ ſtant. Merito igit᷑ quia nulli vſui vtiles ſunt dño: cõꝑant᷑ lumbari Hieremie qð ita cõ/ putruit in flumine magno eu frate vt nulli vſui aptũ eſſet.ſi cut legit᷑ in.xiij.eiuſdẽ. Euſra tes qe frugifer interpᷣtat. et ſignat tꝑalium affluentiaʒ:in qua clerici noſtri tẽpoꝛis pꝛo parte maxima putruerunt ita 8 piſci petes.i.oꝛnamenta ſediliũ vł Similiter ocioſitatẽ et negli⸗ gentiã ⁊ imꝑitiam eoꝛundem non admittit negociatõis ſol licitudo et ſollertia. Milites iſti qui coꝛonã iſtam neglig·? tiam ⁊ decoꝛẽ de ſpinis pecca toꝝ chꝛiſto dño plectunt: q̃ta oꝛ fuiſſe legunt᷑. Hi ſunt ſcri⸗ ptoꝛes diuinoꝝ teſtamentoꝛũ expoſitoꝛes eoꝝ:doctoꝛes ⁊ pdicatoꝛes vel boni pꝛelati et pncipes boni:doctoꝛes et bo ne diſcipline miniſtri. Diſci⸗ pline miniſtros vocamus of ficiales et pꝛetoꝛes id eſt vtri/ uſq; gladij executoꝛes. Qua/ tuoꝛ vᷣo milites penitenti ple/ ctentes coꝛonam ſpineam cõ punctionis: qᷓtuoꝛ partes ſũt ſciẽtie. Pꝛima eſt cognitio bo noꝛum que a deo accepimus hoc eſt diuine munificẽtie in nos. Scðda eſt cognitio ma⸗ loꝛum que eidem reddimus. hoc eſt noſtre ingratitudinis in eũ.Tertia eſt cognitio bo⸗ vt nulli vſui apti ſint. Diuiniſ noꝛũ que demeruimꝰ.Quar/ enim vſibus omino inutiles ſunt.quia putridi moꝛibus ⁊ imperiti ſcientia. Hũdanis autẽ vſibus omino ſimilr in/ epti:neq; em̃ militie congruit eoꝛũ mollicies et voluptuoſi/ ias:neq; agriculture laboꝛiby ta eſt cognitio maloꝝ que me bere quatuoꝛ milites qn eius capiti hoc eſt coꝛdi coꝛꝛonam cõpunctiõis circundent. He ceſſe em habet dolere qui tot * „ 1 niſicentia tam indignus inu/ dñs ⁊ eſſe ⁊fuiſſe ĩ rixa. Igno tiliter accipit ⁊ ꝙ ei taʒ ingra/ minioſe veſtitꝰ eſt veſte adeo tũ ſe echibuit.⁊ qui tot ⁊ tan/ lacerata atq; detrita. Uñ ve/ ta ſibiꝓmiſſa bona demeruit re vſq; ad pedes denudatus 24q tot ⁊ tãta minata ſibi ſup eſt hodie.quaſi em nudatum plicia ⁊ meruit ⁊ in nouiſſimo eſt collũ eius a toꝛ”que aurea theſauriʒauit ſibi. (Et veſte doctoꝝ ⁊ pᷣdicatoꝛũ:⁊ hume/ purpurea circũdederunt euʒ) ri eiꝰ a ſuꝑbumerali martiꝝ.⁊ Pꝛo quo Mathe? habet(cla pectꝰeius a rõnali cõfeſſoꝝ.⁊ midẽ coccineã circũdederunt doꝛſuʒ eiꝰ⁊ vẽter a cetu diſci⸗ illi)et addit etia exuentes eũ) plinatoꝝ:h̊ eſt a cetu patiẽtiũ ꝓpꝛijs veſtimentis ſubintelli⸗ ⁊ abſtinẽtiũ.⁊ ad renes ⁊ ꝑes Situr. Chꝛiſtũ exuunt: qui ve genitales a cetu vᷣginũ ⁊ cõti tem ſuam. id eſt eccleſiam ab nentium. Et ſi veſtem aaron eo ſeꝑant. Similiter et qͥ de⸗ que figura eſt totiꝰ eccleſie cõ coꝛem chꝛiſtiane cõuerſatõis ſideres:xpᷣm dñm fere nuduʒ ab eo auferunt.Diaboluʒ vᷣo inuenies. Diabolus aũt pur induunt qui multitudinem a puratus ⁊ gẽmatꝰ.clarꝰ⁊ ful- chꝛiſto auertentes: eidem ve/ gidus vbiq; fere palam ince/ lut veſtem coaptant. Similr dit: nec erubeſcit videri de ce et qui turpem cõuerſationem tero.eoq; ignominia eius om exterioꝛẽ multiplicant vel ſug ni fere glia potentiũ ⁊ diuituz geſtionẽ vel exẽpla.Iſtas em et lr̃atoꝝ iã nõ oꝑta:ſed exoꝛa⸗ duas veſtes xpᷣi accepimꝰ ſcʒ nata ẽ. Si gliaʒ veſtit eiꝰ attẽ cetum electoꝝ ⁊ chꝛiſtiane cõ das impletã:aut eſtimab aut uerſationis foꝛinſece decoꝛeʒ merito timeb qð ipᷣe ſibi pymi quas heretici ⁊ ſciſmatici la/ ſerat in.xiiij.Eſaie.Silis ero cerant: ⁊ vnuſquiſq; repꝛobo altiſſimo. Silitudinẽ quipe panniculuʒ inde rapit ⁊ ſepat gloꝛie altiſſimi ſibi vẽdicauit: id eſt ſeim. Tot igitur exiſtẽ dũ ſilitudieʒ glioſe veſtꝭ eiuſ⸗ tibus laceratoꝛibo: tot veſtis dẽ ſibi aptauit.nõ eĩ diabolꝰ ſue ſciſſoꝛibus:nõ eſt miruʒ ſi vᷣitatẽ xpianita ĩduit ſʒ ſitita lacerata eſt veſtfs xpᷣi.i.:ecclia dinẽ ⁊ ſimłatiöem. Silitudo In qua lacerauoe apꝑet xps nanq; et ſimulatio xpᷣianitat⸗ —.— : Capitulũ repꝛobi chꝛiſtiani ſunt:qᷓn ce/ decoꝛe foꝛinſece ↄuerſationis tum induit q̃ſi veſtem diabo/ et oĩ mirificẽtia oꝛnatus exte⸗/ lus. Vngde in veſte ſilis vide rioꝛis ipᷣm decoꝛãt. ſed falſis tur altiſſimo,. Nec miꝝ ſi adðo oĩbus auro.ſ.⁊ gemmis vir/ magnitfice:adeoq; fulgide ve tutũ ⁊ operũ que in eis ſolam ſtit᷑ ⁊ oꝛnat᷑ diabolus:cũ tan/ habent tincturã ⁊ ſpẽm ſed pᷣ ta multitudo xpᷣo dño top ſtu cio ⁊ veritate carent. Vix ho dijs rapiat ⁊ furet᷑ vnde veſti die ſacco indutus eſt xps do/⸗ at diabolũ. Mirabilr viden minus.vix em̃ vilibo ⁊ pauꝑi tur miſerari nuditatẽ diaboli bus ſibi adherentibo tegit:ne qͥ tã ſollicite eũ veſtire et oꝛna dicam oꝛnat᷑. Purpura em̃ fe re ſtudẽt.ſeipſos em̃ ⁊ ſua oĩa re tota ceſſit in partẽ diaboli. xpᷣo dño ſurant᷑ ⁊ rapiũt vt il hoc eſt potentia ⁊ glia mũdiĩ la veſtem diabolo vl partem veſtis faciant. Nullius pau⸗ peris nuditas adeo vnqᷓ; mi ſerata eſt vt ei tãto ſtudio emẽ dicaret᷑ veſtitꝰ.Chꝛiſti vo dũi nuditatẽ et ignominiã miſera ri vt eam tegant ne dicã exoꝛ/ nent. Veſtẽ illam herericl:de tractoꝛes:⁊ maloꝛuʒ q̃rũlibet ſuggeſtoꝛes ꝓpꝛijs dẽtibo deſu per ſcaplos xpo dño auferũt 2 auelluũt.ſed detractoꝛes ⁊ he retici nec modicũ filum de ea q;tuʒ in eis eſt relinquũt.nec modlico em̃ bono ðtractoꝛes parcunt qn ipᷣm lacerent Illi vHo radicem oim bononil. fi⸗ dem ſunditus extirpãt ⁊ auel ſtiunt et exoꝛnant diabolum. Veſtiunt em̃ euʒ duplicib.: 2 veſtem eius. Sed ⁊ ſaccꝰhu/ iuſmodi ↄſciſſus eſt:neq; eniʒ oẽs pauꝑes ⁊ viles xpᷣo cohe rent.nec ſaccus ergo hodie ei relinquit᷑ ad indumtũ,necſac co vn ꝑmittit᷑ ↄcidentibꝰ euʒ et diſcerpẽtibus vndiq; pilati litant ⁊ xᷣm dominuim in ſe⸗ ipſis et in aljs impugnant“ Exuitio igit᷑ illa quã luxta lite rã milites pilati fecerunt:ſigu ra fuit ⁊ ꝑpabola exuitõis qᷓ ab initio mũdi cepit ⁊ vſq;ʒ ad fi⸗ nẽ mũdi duratura c. Dilites em̃ pilati nunq; ceſſant.nũqᷓ; ðᷣſinit pilatꝰ.i.diabolꝰ hr̃emi 2 auel lites qn. ſeilli militẽt et chꝛiſtu lunt. ypocrite o ſuꝑ oẽs ve⸗ dñm veſtibo ſuis exuãt. Sʒ ð veſtibo eius ⁊ nũero veſtiũ la — — —JNEKʒ =D — — di / — f f 1 PII Sedquit᷑(Clamide coccinea ine tinctoꝝ diſcip circũdederũt eũ) Clamis coc natoꝝ chꝛiſti ſanguine ꝑ imi/ cinea eccleſia eſt malignantiũ ſanguinolentoꝝ. hoc eſt ſan/ guline pcti rubꝛicatoꝝ.boc eſt veſtimentũ mixtum ſanguine quod erit in cõbuſtionẽ et ci⸗ bo ignis. vt legit᷑ Eſa.ix. Hãc mali pꝛelati velut pilati mili⸗/ tes xpo dño circundant ad il luſionem:dum multitudineʒ maloꝝ in eccleſijs ſuis inſtitu unt. Pallio ergo ſanguinole/ to xpᷣm dñũm induunt. ⁊ B ad illuſioneʒ. quia nihil aliᷣ xpᷣo q; cõtumeliã faciunt. Jpᷣi em̃ ſunt q maxime eum inhono/ rãt. Vł clamis coccinea mul tcitudo carnaliũ.hec em̃ eſt co loꝛ carnis. Vel damis cocci nea carnis ſcʒ ⁊ ſãguĩea mul/ titudo ꝓpinquoꝝ quead chꝛi ſti dñi illuſionem ⁊ cõtumeli/ am in eccleſiaʒ inducit᷑ ⁊ ei ꝓ veſte regia circũdat᷑. De his omnibo Micheas in. iij. Au dite hecinquit pꝛincipes do mus iacob.i.iudices domus ſſſrael q edificatis ſion in ſan/ guinibus ⁊ hieruſalẽ in iniqͥ/ tate in ſanguinib.i,in ſangui ne peccati ⁊ ſanguine ꝓinqͥ⸗ tatis. Clamis coccinea mul titudo eſt patientiuʒ:velut ꝓ⸗ pꝛio ſanguine tinctoꝝ diſcipli tationẽ paſſionis eius rubꝛi⸗ catoꝝ. Et quelibet iſtaꝝ veſti um purpura ſãguĩea ẽ. Dul titudo vo charitate ardentiũ quia coloꝛ ignis purpureꝰ eſt ſiue coccineꝰ:purpura ardes iuxta vulgarem noĩatiõem ac cipi:que ⁊ xpᷣi ſanguĩie rubet et ardet.hanc em̃ ignis chari tatis quã in paſſiõe maxie no bis exhibuit et inflãmauit vt arderet ⁊ rubꝛicauit vt cõpa tere ⁊ imitaret᷑. Hec multitu do licet ita diſtinxerimꝰ vna ẽ veſtis.ſ.regia ⁊ tanto rege di/ gna.hanc milites pilati ei cir/ cũdederunt.qꝛ moꝛtẽ q̃ ilam ſibi ⁊ emit ⁊ redemit et acqͥſi⸗ uit intulerũt. De veſte vo ma loꝝ cõgrue dicit᷑ quia eam illi circũdederũt. Sed expᷣſſius habet litera Johis que cõti⸗ net (veſte purpurea circunde derunt eum) velut obſidione ad impugnandũ. Vnde ipſe met dicit in pᷣs.ſue paſſionis. Circũdederũt me vituli mul ti ⁊ mltitudo malignãtiũ ob/ ſedit me. Et alibicircundede runt meſicut apes. Et iteruʒ. circũdederũt me quotidie.ſi⸗ cut aqᷓ circũdederũt me ſimul QMaũt pꝛius exuerunt eũ:vel ꝙ exuendus eſſet ſinagoga qᷓ erat quaſi veſtis eius ꝓpꝛia. et poſtmodũ indueret᷑ gentiũ ec cleſia:que et pctis fuit hmum ſanguinea:⁊ poſtmodũ chꝛi⸗ ſti ſanguine decoꝛata.vel ꝙ p mũ exueret᷑ aplis q̃ſi veſte p/ pꝛia:⁊ poſtmodũ ĩidueret᷑ mar tiribo qſi veſte purpurea. VUl pmum erxueret᷑ moꝛtalitate iſta ⁊ miſia:⁊ deinde regio ho nitentie:q̃ et veſtis regia eſt re gens ⁊ oſtendẽs ⁊ faciẽs.Vʒ veſtis qͥdem pnĩe:ſanguine.i. moꝛte veteris hoĩs tincta eſt:· babẽs maniteſta iudicia moꝛ tis eius ſanguis em̃ ludiciuz moꝛ eſt. Vel ſanguiĩe.i. moꝛ te noui hoĩs.debet em̃ hr̃e iu dicia ⁊ q̃ſi moꝛtẽ qᷓndã cõfeſſi onẽ pᷣcedẽtis pcti. Nõ em̃ha bet veſtẽ iſtã purpureã quem cõuerſatiõis hũilitas fuiſſe mi noꝛe veſtiret᷑ ⁊ glia:ſignifica⸗ iudicat pctõꝛeʒ.An nõ necel⸗ uit. Moꝛaliter autẽ pᷣmum ſe habes ad illuſionẽ poꝛtare nos exuere debere veſtẽ vetu ⁊ ad obpꝛobꝛiũ cũ xpᷣo dño ſi ſtatis pꝑſoꝛdidaʒ qᷓ; induamur velis eã hoc eſt ſigniticatũ eiꝰ cdamidẽ coccineam hoc eſt re poꝛtare tandẽ in gliaʒ et deco gale purpurã.nec aliter ſpera rẽ.qð cõtra illos dicim? qͥ pe- re palliũ laudis ab eo niſi pᷣ/ nitentiã nolunt cũ illuſione et ceſſerit ſpũs meroꝛis.ſicut le/ obpꝛobꝛio refugiẽtes penit⸗ git᷑ in Eſa.lxj. Hoc idẽ ſignifi tiariũ qͥ illos obpꝛobꝛio et il catũ eſt.iij. Zach.vbi dicit᷑. et luſioni hri faciat inter hoies.· ieſus erat indutus veſtibo ſoꝛ excuſãt em̃ plerũq; ſe ab one- didis. Et ait angelus ad illos re pnie ꝑ obpꝛobꝛium et irriſi q̃ ſtabant coꝛam ſe dicẽs. Au onẽ hoim.nõ dico ꝓpter ſcan ferte veſtimẽta ſoꝛdida ab eo. daluʒz et dicunt ſe nolle facere et dixit ad eũ.Ecce abſtuli ini qð iuben: ne ab hoĩibo irrige quitatẽtuã:⁊ indui te mutato antur. nõ recolẽtes ꝙ xpo do rijs. Et hoc qͥ dem cõgruit vt mino in veſte purpurea illu- veſtis ſoꝛdida ⁊ deſpecta exu ſuʒ ẽ, et ꝙ illam ſolũmodo ad at᷑ anteq; veſtis noua et regia illuſionẽ ⁊ obpꝛobꝛium poꝛta induat᷑. Clamis iſta coccinea uerit:⁊ ꝙ in hoc exemplũ poꝛ decoꝛ eſt chꝛiſtiane ↄuerſatio tande obpꝛobꝛioſe pnie reliqj nis. vel babit? eſt ↄuerſio pe⸗ rit.: Acceptiſſimũ quipe deo — —,. — ‚ — — S — –———— * 8 4 et eodẽ digniſſima ſatiſfactio Non eniʒ admittit charitas eſt humiliter poꝛtare obpꝛo⸗ adulterũ cum ſpõſo. Hoc eſt bꝛia:que ꝓ penitẽtia irrogan pallium quod expandi ſuper tur, maxime ab his qͥ ꝑctõꝛuʒ ſe petebat Ruth ab ipo boozʒ ſuoꝝ laudibus vaniſſime de in,iij. Ruth. Ruth naãq; exin lectati ſunt ⁊ gloꝛiati.et ꝓ con terpꝛetatione nomiĩs ſignifi⸗ tumelia que deo irrogata eſt cat eccleſiam de getibus. In⸗ nihil deo cõgruentius ſatiſfa terpꝛetat᷑ enim Ruth videns cit q; obpꝛobꝛioꝝ hũilis et io vł feſtinãs vel deficiẽs. Quia cunda ſuſceptio. Signiflcat ergo iudea excecata:illa videil et iſta damis coccinea chari effecta ẽ ex oꝛtu veri luminis. tatẽ ipſa figura ꝓpter latitudi⸗ et quia illa pigra et tarda ſem nẽ ſcq; ⁊ coloꝛem igneũ. Palli per ad creſcendũ:iſta vᷣo feſtit um em̃ oibo veſtimetis latius nans,.⁊ quia illa pꝛeſumẽs de . eſt ⁊ poſterioꝛa tegit. poſterio viribus et meritꝭ ſuis:iſta ?o rũ em̃ obliuiſci facit.anterio/ ſemper deficies a ſeipſa:et ſuf ra aũt ſunt. Hoc pallio indu ficientiã ſuã in deo ſolo cõſti tus erat aplus. ſicut apꝑet in tuens. Booʒ vo interpꝛetat᷑ iij/ad hil. vbi ait. Que qͥdẽ in quo robur: vel in quo vir retro ſunt obliuiſcẽs: ad ea q̃ tus:ſiue in ipſo foꝛtitudo aut ſunt poꝛa extendens meipſuʒ ipſe in foꝛtitudie. ſignificat er ad deſtinatũ ꝑſequoꝛ pꝛauiũ go chꝛiſtum dominuʒ qui eſt ſuperne vocationis. Signiti virtus dei patris.ſicut legitnrrx cat ? illð palliũ memoꝛiã do/ in pꝛimo pᷣmead Coꝝ.Chꝛi · minice paſſionis. A aũt cha ſtum dico dei virtutẽ qui ⁊ in . ntateʒ ſignificat expᷣſſe legitur foꝛtitudine veniet. Sicut le⸗ Eſa, xxviij. Coãguſtatũ eſt in gitur Eſaie.xl. Ecce dominꝰ*2 quit ſtratum:ita vt decidat al in foꝛtitudine veniet. Pal⸗ ter: et pallium bꝛeue vtrun; lium ergo charitatis extendllt operire non poteſt. Pallium ſuꝑ nos chꝛiſtus dominꝰ cuʒ em̃ chanita chꝛiſtum domi- dilectionẽſuã vſq; ad nos nõ num ſponſum: ⁊ adulteruʒz.i. ſoluʒ deſpõſandos.ſed etniam rie non poteſt moxte ſi repandos exrtendie ſuꝑ carnem meã pallio coccineo ⁊ veſte purpu rexꝑ ſe.ſed ꝑ voluntatẽ ⁊ obe rea vtriq; pncipi ſanguis ſub dientiaʒ ſubditoꝝ. Vacuaq;ʒ Significat etiam palliũ p/ hmõi ſanguiĩs inuigilet. vtri⸗/ poſitum martirij 2 ꝓmptitu/ uſq; em̃ veſtis multitudo ſub dinẽ. Vñ epᷣs vniuerſalis ſi⸗ ditoꝝ eſt. (Et poſuerunt inqͥt ue romanꝰ põtifex pallio vtir ath.arũdinẽ ĩ dextra eiꝰ) ſempꝑ coccineo. vt memoꝛiam Arũdineʒ quaſi ꝓ ſceptro ad ſ babeat dñice paſſiõis ⁊ ꝓ obpꝛobꝛium et irriſionẽ.eoq; poſitum ⁊ ꝓmptitudinẽ patiẽ regem ſe eſſe pilato ↄfeſſus ſu di ꝓ eccleſia xpᷣi.cuius vicẽ eã erat In arũdine pᷣmũ ſcriptu regendam ſe habere oſtendit. ra q arundine ſcribit᷑ deſigna Bloꝛiã aũt terreni regni cru/ tur quã debet habere in der⸗ entatam eſſe ſanguine pctõꝝ tra regimini alioꝛum pᷣficit. et violentiaꝝ eiuſde pallij co In dextra.i.in opatiõe vel in loꝛe inſinuat᷑. Veꝝ ⁊ romanꝰ ꝓmptitudĩe: nõ in ſiniſtra vt pontifex ⁊ ſecularis pꝛinceps piger ſit ⁊ tardus ad intelligẽ ipſa veſte purpurea qua vtit᷑ dũ in ea ⁊ opandũ ſm eã. Vł clamare videt᷑. Aſpꝑſus ẽ ſan/ in dextra vt nõ niſiꝑ eã ⁊ m guis ſubditoꝝ ſuꝑ veſtimẽta eam oꝑet᷑. Hec eſt virga dire mea.vl qꝛ pciã ſubditoꝝ illis ctionis ⁊ ſceptruʒ regni xpᷣia/ imputabunt᷑ in penã: niſi coꝛ ni. VUnde pᷣcepit dñs Joſne rectioni ⁊ emẽdatõi eoꝝ debi vt rex iſrael faceret ſibi deſcri ta ſollertia inuigilauerint. vel bi deuteronomiũ legis vt le⸗ qꝙ ola mala ſubditoꝝ ꝑ cõpaſ geret in eo die ac nocte. Si⸗ ſionem veſtes eoꝝ qdãmodo gnificat aũt ⁊ arũdo vanitatẽ aſpgant. ſiẽ dicit xpᷣs dñs de et fragilitatẽ regni terreni. In ſe Eſaie, xiij. Aſꝑſus eſt ſan/ ſceptro nanq; ptãs regia ⁊ iu guis eoꝝ ſuꝑ veſtimenta mea diciaria ſignat᷑: que fragilis ẽ paſſione ſimul et cõpaſſione: adeo ꝙ volũtate hoĩm ⁊ obe Vel in ipſo dientia ſola ĩnitit᷑.nõ em̃ põt ditoꝛũ figuraliter oſtendit: vt et vana eſt intꝰ ptãs.nihil em̃ de manib eoꝝ reqͥrendus eiſ habet intus ſed totũ foꝛis ſic denunciet᷑. vl vt vterq; p mo arũdo.Arundo quippe totu; do ſuo ablutioni ⁊ deterſioni qð habet foꝛis habet et vibil — — — 2 ⸗ — — — — — — — — ——— R— e-- f— — —. — Ne 17 e 1. 1 Folium intus:intus em̃ vacua eſt. ſic ptãs terrenoꝝ regũ totum ha bet in volũtate ⁊ in obedietia ſubditoꝝ. Vel totũ habet fo ns in opiniõe hoĩm ⁊ nomia lione. Uocant em̃ eos hoĩes dños ⁊ potẽtes et opinant᷑ eẽ ſed reuera intus miniſtri ⁊ ſer ui ſunt. Ptãs illa inſtar arun dinis vento agitate ſp ventis multipliciũ turbationũ ⁊ ſol/ licitudinum quatit᷑ ⁊agitat᷑.ſe pe etiã pꝛecidit᷑. ſicut dicit Ec cleſiaſticꝰ.x. Bꝛeuẽ lãguoꝛem beidit medicꝰ.ſic et rex hodie eſt ⁊ cras moꝛiet̃᷑.Ex his ergo q̃ diximꝰ qͥd alið dat᷑ intelligi regẽ eſſe ſine liter q; regẽ eſſe ſine ſceptro. Qõð qͥdem ꝑnici oſiſſimũ ⁊ maxiĩe intolerabile in regibo.i.rectoꝛibus aniaꝝ. Arũdo iſta aurea eſt q̃ metiẽ⸗ dum eſt totũ edificiũ celeſtis hieruſalẽ.i.ecclie.ſicut legitur Apocal.xxj.Et menſus eſt in quit angelus ciuitatẽ de arũ⸗ dine aurea. Arundinẽ iſtã nõ intꝰ vacuã facit vanitas ⁊ ple nitudinis defectus.ſed hũili/ tas q̃ aiaꝝ eſt ſoliditas. Sic miſerũ pctõꝛem ſpinis pctõꝝ et vicioꝝ coꝛonat pilatꝰ.i.dia bolus.oẽs em̃ pctõꝛes capite id eſt coꝛde et ſpinat ⁊ exulce/ rat diabolus. Deinde cruen/ lum eis palliũ circũdat. Illðᷣ eſt cruẽta ↄuerſatio ⁊ ſangni⸗ nea pctõꝝ.ſicut Apocal.xvij. Blier circũdata purpura et coccino:tota miłtitudo malo/ rum accipit᷑.⁊ mllier coccinea ſedens ſuꝑ beſtiã:illa eadẽ in eodẽ,.hoc eſt veſtimẽtũ mixtũ ſanguine:qð ſupꝛa diximꝰ ex ix.Eſa. Deinde dat arundinè in dextra eiꝰ hoc eſt. vel liber las q̃ liber eſt iuſticie:ſeruꝰ au tem iniqᷣtatis. ſicut legit᷑ in. vj ad Rom̃. Cũ em̃ inquit ſerui eſſetis pcti:liberi fuiſtis iuſti⸗ cie. Vel arũdo iſta eſt ſuꝑbia ꝑ quã ſeipᷣm regere ⁊ alios p⸗/ mere nõ ceſſat. Arũdo iſta in tus eſt vacua et totũ foꝛis ha bet. libertatẽ em̃ ſe mentit᷑ ex terius cum ſeruitus intus ſit iniqͥtatis.ſicut apparet ex ver bis apli. Idem de ſuꝑbia ſen tiendũ eſt q̃ potentiã ⁊ dñatio nem foꝛis oſtendit.ſed intꝰ ne quiſſima ſubiectio ruinoſiſſi/ ma inſirmitas eſt. Arüdinem iſtã ne dicã qͥs ventus ſed qͥs etiã ſibilus nõ exagitat ⁊ ↄcu tit:imo pᷣcipitat ⁊ deijcit.Hec ẽ igit᷑ effigies expᷣſſiſſima pec/ catoꝛis et regni pct euidẽtiſſi ma ðſcriptio. Peccatoꝛ enim K m Capitulum XXIXx capite.i. coꝛde ſpinatus et lu/ des adulationes miſero pctõ dibꝛioſe ſupplicioſeq; coꝛona ridicũt(aue rex iudeoꝝ) qᷣties tus:habitu cruẽetꝰ:ptãte arũ/ de pctis ſuis placita ei annũ/ dineus.hoc eſt fragilis vyłᷣ va ciannqͥ̃tiens in litate iſta pe/ cuus ⁊ oĩ vento vanitatis ob ſima et ſuꝑbiam eidem adulã noxius. Et cum iſtud totũ lu tur.(Et dabant ei alapas) vel dibꝛium atq; ſuppliciũ inſaniſ quia hmõi cogitatiões ⁊ adu ſimus imo furioſus pctõꝛ:re/ lationes alape ſunt bus fa/ gium oꝛnatũ arbitrat. ⁊ gliaʒ cies coꝛdis cedit᷑ ⁊ cõterit᷑ in/ ſeruitutem duriſſimã et ſubie terius.vel quia adulãdo ſic? ctionẽ viliſſimã regiã reputat ſuggerendo tentatõnibo alijs libertatẽ atq; potẽtiã. Hac ſi⸗ quaſi alapis cedũt facie eius militudie ſolet illudi furiof ſi demones:⁊ adulatoꝛes interi cut ſepe diximus. In hoc er⸗ us.Totũ aũt iſtud iuxta mo⸗ go apparet eſſe liber totiꝰ ſuffi duũ ſcripture in peccatoꝛe faci cientie noſtre xpᷣs dñs qͥ ludi unt xpᷣimilites de qͥb ſup di⸗ bꝛia iſta ⁊ ſupplicia iſta omnia ximꝰ:cũ hocipᷣm peccatoꝛi in nõ ſolũ ad redemptõem nr̃aʒ noteſcũt. Qui vᷣo chꝛiſtũ do⸗/ ⁊ imitatõis exemplũ pertulit. minũ labijs: coꝛ autem eoꝛuz ſed etiã vt in eo totam miſeri/ longe eſt ab oo Sicut ipemet ain r? ignominiã ſni cxpſſele⸗ cõqueritur Eſaxxix. Fo int gerent peccatoꝛes.vt vel coꝛã ꝙ apꝛopinquat populus oꝛe poſitã exhoꝛrerent:nõ ſolũ cõ ſuo ⁊ labijs ſuis gloꝛiſicat me minatõniba eius deterriti:aut coꝛ aũt eius longe.Et nihilo ꝓmiſſionibo eiꝰ allecti.ſed etiã minus chꝛiſtum dũm deho⸗ de feditate eius ⁊ ludibꝛioſita neſtant et quaſi ꝑcutiunt imi/ te repulſi: ſpõte ab ea refuge⸗ tatoꝛes ſunt militũ pilati:imo rent ⁊ reſilirent.(Et veniebãt figure ⁊ ſignificatõis eoꝝ im⸗ inqt Johãnes ad eum ⁊ dice pletoꝛuʒ ſunt maniteſti. Non bãt Aue rex iudeoꝛũ.⁊ dabãt om̃is inquit dñs in.vij. Da ei alapas) Afa euidẽs e. Sʒ thei q dicit mihi dñe dñe in⸗ ſpualr demones adulatoꝛes trabit in regnum celoꝛum. Et ꝑ vanas qͥ deʒ cogitatiões:de in.vj.Luce.Quid aũt vocatꝭ mones ꝑ mendaciſſimas lau me domine dne ⁊ non facitis Aue dico. Imiſoꝛle igitur euz gladio ſe traſfigut. Hociöm ni⸗ regem iudeoꝝ.i.ↄfitentiũ vo/ etiam (aue rex iudeoꝛum) qm ol cat qͥ eum qͥdem labijs cõfite virtutes ſole quarũ eſſe debe generoſitas regia ⁊ dignitas quam gratia baptiſmali ſoꝛti ti ſunt memoꝛie eoꝝ increbu erit. DHas enim recoletes ob/ iunr gationes mirabiliter adiu ei dicen uant⁊ ſe ipſi foꝛtius cedunt ⁊ tes Aue rex iudeoꝛum) Genu atterunt medullituſq; doloꝛiſ flexio quia adoꝛatio ẽ exterioꝛ tur:regi vo dedignatur. Qui em̃ nihil eoꝛuʒ que regi debẽ⸗ tur.hoc eſt nec tributũ nec ſer uitium:nec obedientiã: nec fi delitatẽ:nec colloquiũ: nec ex ercitium eidem curat reddere vel facere vel exhibere. Edo⸗ cemur etiam in irriſiõe iſta et alapis: adulationes ⁊ vanita tis cogitatiões exhoꝛrere.et q̊ tienſcunq; vel ſe ingerunt vel oofferunt᷑ exterius ſpirituales alapas timere ⁊ ðcliare.Chꝛi ſti o milites edocent᷑ ſiẽ pec catoꝛes obiurgatõnibo percu tere vel diſciplina vt blandi⸗ cijs eos pᷣliniãt et regni iudai ci.id eſt chꝛiſtiane ↄfeſſionis cuiuſuis baptiſmali vnctõne adepti ſunt:crebꝛius comme moꝛationẽ faciãt. Tunc eniʒ ſalubꝛius ꝓfundiuſq; alapis obiurgationũ ceduntur ſi eis wr mus confitentes ſunt ⁊ reco⸗ gnoſcentes diuini iuris vicia negantia ſunt et diminuẽtia il lius: quotiẽs honoꝛamur ſeu verbis reuerentie ſeu ſaluta/ tionis ſeu aliter:eoq vani pu tamur recolere debemus ⁊ re putare potius illuſionẽ q; lau dem.Similr ⁊ reges ſiue do ctoꝛes animarũ ſint ſiue coꝛ/ poꝛũ:omnes reueretias ⁊ ho noꝛes qui eis impendunt᷑ ilu ſiones arbitari debent potiꝰ q́; honoꝛes.⁊ hoc quidem eſt vere humilitatis officiũ.om̃e em̃ quod eſt gloꝛie ⁊ hbonoꝛis humilitas ſibi reputat ad ob pꝛobꝛium.et hoc eſt qua om/ nem gloꝛiam ſibi arbitrantur indecentiſſimam ⁊ ſe ea incdi ghniſſimam. Penitens autem omnis ſibi ad huiuſmodi ecẽ re:⁊ alapis non ſolum ſpiritu alibus ſed etiaʒz manualibus ſeipſum cedere. Qð aut Ha theꝰ addit (Et genuflexo an/ te eum illudebant ei dicen⸗ „ . 1 . S. C apitulůü maxime reputanda eſt lllaſio magnatibo. eſt em̃ oĩino eis in debita et indecẽs:niſi cã aliq̃ famulantes in parte iſta coe/ gerit:hoc eſt vł familiarioꝛ al “ cnlo⸗ ꝛaut expeditioꝛ mĩſtra tio:aut ſuꝑbie declinatio: aut alea hmõi qð ⁊ magnates me rito excuſare poſſit ⁊ debeata diuini honoꝛis iniuria: et fa- mulaãtes ab idolatria. Sub⸗ iungit Matheus (Et expuẽ/ tes in eum accipiebãt arundi nem ⁊ ꝑcutiebãt caput eius) De ſputis eoꝝ iam ptranſiui mus. Miſtice vo qui acci⸗ ptlunt arundinẽ de dextra eiꝰ ⁊ pcutiũt caput eiꝰ:iudei ſunt et heretici:qͥ ipſa ſcriptura ca put eius.i.diuinitatẽ blaſope mijs ⁊ ſcpture teſtimonijs ꝑ⸗ cutiunt:dũ aduerſus diuini⸗ tatẽ eius auſu impio ⁊ oꝛe ſa⸗ crilego ſcpture teſtimonijſ ab utunt᷑.Qõð aũt ðꝛ (arũdinẽ ac cipietes) ſi ubintelligit de dex⸗ dũ ꝓ volũtate ſu tera eiꝰ:q̃ſi ſcia ſcripture quaʒ de manu eius.i.dono accepe runt(caput eius)i. diuĩtatem bcutiüt ⁊ impugnãt, Vel ca- put eiꝰ.i.fidẽ que caputxpᷣia⸗ ni ne religiõis eſt ⁊ initiũ. ⁊ ideo ſpũuũale ⁊ miſticũ caput xpᷣi ac cieipſa ides. Ad bhüc mo⸗ E dũ gcnncß vt ſonedo vel de⸗ fendendo mala vel i impugnã do bona ptãte terrena qᷓ vti a dño deo eſt. ſicut legit ĩ i.xiij. ad Rom̃.aduerſus xpi gliam ſe erigit: virga arüdinea quas de manun eius accepit caput reꝑcutit.qꝛ ptãte terrena Auã ex dono vel ꝓmiſſione eiꝰ ac⸗ cepit ipᷣm capitalr impugnat dü gliam eius vt dixim?ꝰ ĩimi / nuere ↄtẽdit. Eadẽ⁊ ptãs li⸗ beri arbitrij in vnoaq; quam vtiq; de manu ei accipimus, ſed caput eius eade; ꝑcutimꝰ qtiẽs ꝑ ſupbia aduerſus den illam erigimꝰ: ⁊ abutẽdo hoc eſt male opando eũ impugna mus.ĩpleq; in nobis 45 vul uo de um ꝑcutimꝰ. Eſt et ᷣga arun dinea libertas mala vł ſuppa potentia.quã pilati id eſt dia boli milites hoc eſt ĩferioꝛes de manu nr̃a acci piunt qtiens illis ad abuten tradimus: go dicit.qꝛ i ipo baculo demones: tpm v̈ᷣ,W capurnoſrnzrm dñm inde impugnaãtes pcuti unt.“ el caput noſtruz.l. coꝛ nobis accipiüut inceſſanter de cutiunt = vulnerant, pmuz Ver det arundinem in dertr⸗ “ üi quod ipſa ptate qua⸗ „ ”ꝗ = —— ððM . M nitẽtis vel hoc eſt ern bis acutus eſt. ſicut legit. xj. ditionẽ vel doctrinã dei recte Ecci.Quaſi rũphea bis acu/ oꝑando.hanc em̃ arũdinẽ ba ta oĩs iniqᷣtas: vt ꝑ culpĩ vuj bere in dextra hoc eſt ſacram nus doloꝛis:⁊ ꝑ penaʒ vulnꝰ doctrinã in oꝑatõe vłde oꝑa timoꝛis infigat. Uulnere em none. Deinde ipa arũdine in doloꝛis vulnus pctĩ ſanatur. ſacra doctrina pcutere debẽt et vulnere timoꝛis ſanitas ceua caput eius.i.coꝛ et ↄterere do ſtodit᷑ ⁊ recidiuatio pᷣcauetur nec in puluerẽ ⁊ nihilũ etiaam Sicut ⁊ .vij. Heſter Aman humilitatis redigat. Vel ipᷣa ſuſpenſus legit᷑ in patiblo qd arundine.i.libertate mala ca/ ꝑauerat mardocheo. Moꝛs put eius ꝑcutere debent. hoc em̃ ⁊ patibulũ ⁊ crux ex du⸗/ eſt ipſis malis oꝑibus caput bus lignis:culpe.ſ.⁊ pene cõ eiꝰ cõterere ⁊ cõfringere.quẽ/ pacta:pcim̃ ipſuʒ eſt.J n quo admodũ legit᷑ in.viij.ad Ro/ vetus ipſe hõ et diabolus ſpi ma.ꝙ deus de petõ damna / ritualiter cõſigit᷑: dũ vtroq;.i. uit pctm̃.de ipᷣa.ſ.feditate pec culpa ⁊ pena ꝑcutitur. Hocẽ cati:de ipſo fetoꝛe illiꝰ:de tur⸗ Aod legitur in.xvj. Johis.· pitudiĩe:de ſumptuoſitate:pe-⸗ Spũſſanctus arguet midũn nalitate eiuſdẽ ꝑcutienduʒ eſt de peccato.quaſi ab ipo mun coꝛ pctõꝛis.⁊ hoc mõ ab ipſo do accipiat vnde mũdũ argu accipitur:et ð manu eiꝰvirga at Hõ gladio aut vł baculus q̃ caput eius ſalu baculo interficiat. Quotiens bꝛiter ⁊ pcunt et cõteri᷑᷑ Sic em̃ mundus arguit᷑ totiẽs et ab ipſo Bolia accepit Dauid ꝑcutit.hoc eſt quod alibi dicio gladium q̃ ipᷣm interfecit ⁊ ca tur. Vulnenis auxilium peli- 5 put eius pcidit in.xij.bmi Re as hauſta tulit. Poꝛtat enim gũ.Sic Judith ꝓpꝛio pugio miſer peccatoꝛ ⁊ gladium ma ne caput holofernis abſcidit: le libertatis quo ſeipᷣm vuine bis ꝑcutiens in ceruicẽ eiꝰ ſiẽ rat.⁊ quo etiam ſi repercutere legi in.xiij. Judith. Bis em̃ ſe ſciuerit ſibi medeat᷑. Sʒ vt pctõꝛis coꝛ ipſo pctõ ꝑcutien dicimus bonoꝝ militũ boni lũ eſt: cnipa ſcʒ ⁊ pena illius. pilati eſt ipſo gladio quma-⸗ Velut et peim quaſi gladius gis peccatoꝛ quaſi poꝛrigitſa m 5 . N bolice ſtimulatꝰ qui fructum intellige ĩ eo inuenio. DHoꝛ dominice paſſionis impedi- em̃ in penitente moꝛtua eſt: er re moliebat᷑. Moꝛaliter vo omnis cauſa moꝛi ab eo ab/ iuxta literaʒ: foꝛas exit iudex lata. Moꝛiunt᷑ peccata ⁊ vi⸗ foꝛenſis dum interrogatiõibo cia in ipſa penitudiue. ⁊ indꝛ/ allegatõnibus: ꝓbationibus tua euomunt᷑. VUnde exii ia penitẽétis ⁊ peccatoꝛis: hoc et eos eeſt cum metum ⁊ cohabitatõ catoꝛes: nem:dum circũinſidiãteʒ mũ abſoluat dum conſiderat:dum infirmi quo appa ℳD S 6 S . 1 lubꝛi repcuſſione letifere ꝑcuſ intus ſe recipit: Capitulum maxime in publicis exhoꝛta/ actus ponderat (Ecce inquit tiõibus.ibi em̃ ſalubꝛiter oẽs adduco euʒ vobis foꝛas) Fo pcutiunt᷑. Pꝛiuate vo obiur/ ras penitẽs vel peccatoꝛ ada/ gatiões ⁊ familiares verecun ducit:cum ſibijpſi manifeſtat᷑ gdas mẽetes et teneras plerũq; vel cum qualiter ei cõſuleduʒ frangũt. maxie ſi dure ⁊ auſte ſit a doctoꝛibus ⁊ pᷣdicatoꝛibo re fuerint. ſicut docet beatus vel iudicibo vel medicis ſpia Bꝛeg. ſuꝑ Eʒech. Sequit᷑ libus diligenter exqritur, (vt ((Exiuit iterũ pilatus foꝛas et cognoſcatis inquit quia nul- dixit eis Ecce adduco vobis lã in eo inuenio cauſã) Juxta eum foꝛas vt cognoſcatis qͥa literam iterum dominũ Jeſũ mnullꝗ in eo cãm inuenio) Ju⸗ abſoluit. Hec tñ vox peniten xta lram partiʒ vt parceret in tialis iudicis rectiſſime iudi/ nocxtie. ptim ſuggeſtione dia cantꝭ. Nullã cãm moꝛtis canſam examiat. Intus ſere/ non eſt indicandus peccato: Apit dum quid ei faciendum ſed iuſtiſicatus et ſanctificat = ſit dellberat. Judex vo peni/ potius. Ceci et ipſi confeſſo⸗ tentialis foꝛas exit eodeʒ mõ res ⁊ pilato neqoꝛes:ꝗᷓ ex cõ/ cc aliter dum foꝛinſeca pericu feſſione penitetes cõdemm c et eos credunt ac iudicit pec nitetes cõdemnãt RIHZM”BU . 7 „ 5 cum ex ea deus eos „⸗ iuſtos iudicet. In nũ:pitiam vel impitiam dili/nio:dum deo coõtrarium ? ſen genter attẽdit.: Intrat autẽ vł tiant ⁊ iudicent.⁊ quid maio ſionis pſtare remediuʒ. ⁊ hoc que gratie ſunt aut contrarij 2 6 — =⸗ — — — — — — — . — „ ris cecitatis ⁊ impictatꝭ eſt de go ſeſus poꝛtans ſpineam co ipſa iuſticia cõfitentis:ipᷣm in iuſtum et peccatoꝛem iudicãt quaſi de albedine nigruʒ. Ju ſticia em̃ noſtra eſt apud deũ et in eius iudicio confeſſio in iuſticie noſtre. Ex hoc em̃ iu-/ ſti ſumus:et iuſti ab ipſo do⸗ d. R „ mino iudicamur. Iſti ergo ðᷣ bono opere lapidant peniten tes:iudeis in parte iſta neqͥo res qui in decimo caplo Jo⸗ Hãnis dicunt: de bono opere nõ lapidamus te. Qu ia ergo penitẽtia eſt ſacramtũ ſacrãs etſanctificans penitentes: et nia lauantur vt ait Ambꝛoſiꝰ AQuid aliud eſt pꝛopter cõfeſ/ ſionem peccatoꝛũ: peccatoꝛeʒ aliquem reputare q; ꝓpter ſa⸗ leim: et ꝓpter ablutionem ſoꝛdi dum. quod indubitanter he- relſis facti eſt cum ſit contu⸗ melia ſacramentci. Paſſus ete nim penites q dirimus: hoc geſt ſpineam coꝛonam poꝛtãs , vurpureum veſtimentum 2 xta tr. inem in dextra: ſicut ei s: iuſtificatus et ſanccifica èM „ WOO S ronam et purpureũ veſtimen tũ) Exit peccatoꝛ quaſi deoc culto dum per confeſſionem confeſſoꝛi ſe detegit. Vel exit quaſi de occulto pꝛopoſiti in euidentiam vel in apertũ ma „„ 60 % „, le operationis.vel exit ſibi dũ ſibijpſi innoteſcit. Et his le/ ctionibo congruit quod ſequi tur et dicit. mitigaret. Wo⸗ raliter (Ecce homo) quaſi di. Ecce liber vel exemplum et ſi gura hominis. hic em̃ eſt ha⸗ buus et ſtatus vniuſcuſq; ho minis quem in chꝛiſto domi no cernitis. Et iuſti nanq; et peccatoꝛis figuram habitu il lo chꝛiſtus dũs expꝛeſſit.ſicut iam diximꝰ. Miſtice vᷣo exi uit Jeſus de mũdo quaſi de pꝛetoꝛio pilati vel atrio. Do/ mus em pilatiid eſtdiabollĩ tfernus eſt. ⁊ mũdus q̃ſi veſti/ bulum vel atrium eiuſdẽ. De hoc exiuit ieſus poꝛtãs ſpine am coꝛonã.i.victoꝛiã ſceleꝝ ⁊ pctõꝝ:vl cetũ ipᷣm redẽptoꝛũ quẽ de ſpinis abſtulit in coꝛo nã glie ⁊ decoꝛiſ. Hos inquã poꝛtãs exijt. ꝓpꝛijs em̃ hũeris ouẽ errabũdã ĩ ouile celeſte re — ai. Sequitur Epiuit er uetit Hlec en b ſe vevolare 4 Capitulu poterant in celuʒ. Idẽ eſt qð ſequit᷑ (⁊ purpureum veſtimẽ tum) Vel in coꝛona ſpinea pᷣ nobis extruunt:que viſo vete mitiui credentes ſignificant᷑. In pallio coccineo gentilitaſ ſanguine peccatoꝝ aut marti tinũ imꝑatoꝛem.per quẽ vir⸗ ga arundinea ⁊ regni ptãs ec cleſie in beato Silueſtro non data ſed reddita eſt. A ſubſe/ quẽtibus vᷣo regibo ⁊ pncipi/ bus qᷓſi pilati militibus poſt/ modũ multotiens caput eius id eſt gloꝛia diuiuitatis vel fi/ des ꝑcuſſa ẽ ⁊ ibugnata. Se/ quit᷑. Cum ergo vidiſſent eũ põtifices ⁊ miniſtri claamabãt dicentes Crucifige crucifige cum) Iſte vt ſepe dixunus cla moꝛ eſt virtutũ pꝛincipalium iuxta tropologiã. Illi em̃ ſüt põtifices.i.pontẽ quo chaos magnũ quod inter nos ⁊ de/ um firmauimus tranſeamus facientes. ꝗͥ pons pnieẽ. Di niſtri vo ilerioꝛes vtutes ſüt. Virtutes oes ſtatiz vbi vet⸗ bõ inotucrit clamãt ad vnũ quenq; noſtrũ in coꝛde ſuo ꝑ ipaʒ ſinderiſim:crucitige cru⸗ cifige eum. Vel pontifices et miſtri doctoꝛes et pꝛelati qͥ in ceſſanter clamant bocipſum. tem ei inclamẽt. ſicut vu Pontiſices etiam bone cogi⸗ tationes ſunt que pnie pontẽ ri homine:hocipᷣm intus vo/ ce magna clamant.⁊ bñ dicit (crucifige cruci ige hocẽ cru ci pnĩali affige.⁊ ̊ bis. Duo nanq; in veteri homine cruci figenda ſunt.culpa.ſ.pᷣſens.?⁊ pena futura. Culpam pᷣſenteʒ occidit cõpunctio cum cruci figit.penaʒ futurã ſatiſfactio. Igeo bis clamatur crucifige crucifige.quia occidẽdus eſt et pᷣſentialiter vetus hõ cruce penitudinis. et occidẽdus eſt etiam in poſteꝝ ꝓpoſito nõ re labendi.hoc eſt ne iterum re⸗ uiuiſcat. Vitam em̃ pᷣſentem aufert ei crux penitudinis.vi tam vo futurã ꝓpoſituz pſeue ratõis. Signãater aũt dicitur (Quẽ cũ vidiſſent pontiſices et miniſtri clamabat Cruciſi ge crucifige). Ubi em̃ iſtð cõ⸗ tra veterem hoĩem nõ cama tur:ipſe ſine dubio nõ occidi tur Et hoc qͥdeʒ iuſtũ eſt vt la trone viſo ſpeculatoꝛes moꝛ⸗ capite inquiũt capite latronẽ. Vnicuiq; noſtrũ a doctoꝛibo et pᷣdicatoꝛib hoci m accla- — —— mat: rucifige auaio⸗ o pec catoꝛ eũ.i:veterẽ hoĩem. Hoc clamat in vnoquoq; ſinderiſ id eſt cõſcia. Vel damat ipᷣm pctm̃ eo mõ q̊ dicit Gꝛeg.de mundo.Dũ tot inqͥt aduerſi/ tatibus pulſat:dũ tot calami tates ingemĩat: quid aliud q; vt nõ diligat᷑ exclamat.ſic pec catuʒz vt crucifigatur clamat. VWel vox iſta eſt ad pᷣlatũ ſiue cõfeſſoꝛem velut ad quẽdã di ſcipline ⁊ iuſticie ſpũalis pᷣto rem:crucifige cruciſige eũ cla mat penitens,.i.veterẽ homi⸗ nem. crucifige i inqͥt.i.cruci af/ fige vel ĩ cruce fige.⁊ fixio iſta vł affixio nõ eſt niſi amoꝛ.vñ crucifixio nihil aliud eſt niſi gqmoꝛ crucis.ſicut apparet ibi‚ Inlixus ſum ĩ limo ꝓfũdi:vo luptate ſcʒ pcti.in q̃ infixus ẽ q̃ eaʒ amat.qð apparet ex illo dia. Non eſt fixus in aliq̃ qui ab eo facilius auellitur. YFacil lime aũt auellitur a cruce pe⸗ mitentle vl q̃ qcũq; alia qͥ eã nõ HNihü? e allocutionũ euitatio:⁊ oĩis co habitatiois eaꝝ fuga.leg dei meditatio.laudũ diuinaꝝ de cruciſige crucifige niſi fac euʒ crucem amare. Qui ergo cru an gniore⸗ terrihilem fiſ e exa quod dicit Bꝛeg. vt ibi nr̃a fi xa ſint coꝛda vbi vera ſũt gau non dico dect cruce dcyonane ſed nec aſcẽdere ad crucem ſi nunt. Pontẽ Eipᷣm terribilẽ fa ciunt quo ad deũ tranſeuũduz eſt nõ ꝓfundũ pci et pene ex treme qð tranſire noleteſ met ipſamq; viã imo poꝛtam qua ad deũ intratur odioſam red dentes atq; terribilem:nõ ſo/ lum claudũt ſed ẽt intrare vo Sesran ea lõgius auertunt Qua adem ꝑuerſitate in celi clauigeris et dei ianitoꝛibo ni hil poteſt eſſe ꝑnitioſius.Cla coꝛem igit debet habere crux et fructuoſitatem. Iſtis enim duobo efficit amabilis. Crux em̃ que tm̃ crux eſt infernalis eſt et diabolica. Cruciatꝰ eniʒ infernalis nec placoꝛem ha⸗ bet nec fructum. Placoꝛ eniʒ inde erit cruci penitẽtiali ſi de coꝛem habuit atq; decentiaʒ et iocũditatem, decoꝛẽ inquã atq; decentiã ſi ea que penitẽ tem decoꝛãt imꝑant.vt cleri / cos decet modeſtus inceſſus et habitus: ꝑiculoſoꝝ ſpecta/ culoꝝ declinatio. muliebꝛiuz citatlo. cecleſiaſticor officio⸗ . rũ frequentatio, oꝛonis ſtudti D o iſta in ſeipis habẽt nõ mo centiũ: crucifige crucifige eũ. dicã: niſi coꝛruptio intolera quã accuſationẽ ſurdi ⁊ negli * bilis aut male ↄſuetudinis iu gentes nõ audiuut.⁊ ideo dũ roſa.Cõdimentuʒ aũt qð oĩia ↄdemnatõis inde ſententiam cuperãde diuine pacis et gre ganti reſpondere diſſimulant et libertatis amiſſe et obtineu qui cos ꝑ flagella et exhoꝛta- de ꝓmiſſe glie: qdðᷣ qᷓnto maiꝰ tiões interrogat:⁊ vt accuſan fuerit:tãto iocundioꝛa efficiet tium ꝓbationes ⁊ teſtimonia oia.⁊ hoc qͥdẽ ſi ſpes obtinen ꝑ penitentiã elidat et enacuẽt di ⁊ recupandi que diximꝰ af/ pulſat: que omnia taciturni⸗ fuerit. Alioqͥn deſiderium an tas dñi ſaluatoꝛis iter aduer⸗ guſtiã ? amaritudinẽ augebit ſarioꝝ accuſatiões ⁊ iudic in Dui ſine iſtis duob peniten terrogatiões nobis inſinuat. tiaã agit nõ poteſt gliari in eru Hec eadẽ eſt vox ꝓpꝛie cõuici ce dñi noſtri ieſu xpᷣi:ſed poti/ antiũ et ðtractoꝝ. Qui em̃ cri us in infernali cruciari quaʒ mina fratris diſſeminat ⁊ di/ ante tẽpus qͥdãmõ pripit.Ex uulgat: qͥd aliud q; vt cruciſi bis etiã duobo fructuoſa ẽ pe gat᷑ clamat.Perinde em̃ dice nitetia. vt auũt ad vnũ dicamꝰ re eſt: tur eſt ? ſuſpendar vlſan crucẽpnie ⁊ placoꝛem opoꝛtiz ſpendi debet.crimiĩs em̃ qlie- habere qͥ ſentiat᷑ ꝛ nouuʒ ho/ ni ꝓditio ſiue maifeſtatio qſi minez paſcat: nutriat: ſolidet: qᷓdam eiuſdem eſt ad moꝛtem roboꝛet:⁊ augeat intenꝰ.⁊ fru accuſatio:⁊ crucis eiꝰac moꝛ/ ctũ qui deſiderio ſui ⁊ ſpe euʒ tis editio. Aliter totuʒ miſtice trabat ⁊ ſubleuqt a coꝛruptõe (Exiuit Jeſusde ſinu patris ct ſemina eiuſde ne inde rena dum muũdo viſibilis aparu⸗ ſcat extingual et ſuffocet. Do itſportas ſpincã coꝛona; hoc teſt ⁊ hec vox intelligi vicioꝝ eſt victoꝛioſam de totius mũ noſtroꝛũ petõꝝ clamantiũ cõ dipeccat cõpaſſionẽ atq; do tra vnnquẽeq; noſtrũ ad ſuꝑ/ loꝛem. Unð ⁊ dict eſt vir do mnũ illũ vniuerſo iudicem. vl loꝛum Eſa.lij. Et deſideraui ocũditaté demonũ nos accuſantiũ ? di = 51 △● 7 ſcientẽ infirmitatẽ. Cingebat Vngde in pᷣs.ꝑſecutꝰeſt com/ (poꝛtãs ſpineam coꝛonam).i. Peccantiũ pᷣdeſtinatã multi/ tudinem:nõ ſolum verbo vir MHebꝛe. ſed miſericoꝛdie com paſſiõe.(et purpureũ veſtimẽ tũ) hoc eſt carneʒ penalitatibo rubꝛicatã vel peccatrici ſilem . ⁊ in hoc purpureamchabens arundinem in dextra) hoc eſt ſcripturarũ opationem. Un in pᷣmo Actuũ. Cepit cui pla cuerit. Hunc pilatus.uos ſu⸗ perni fabꝛicatoꝛis hoc eſt ſcri ptura foꝛas adducit: dum eũ ☛ = 4 4. di 1 innoteſcere facit. Vel os ꝓpꝛi . um:dum dei filium ſe cõfidẽ⸗ ter palam aſſerit. Quem fſta⸗ tim vt vident põtifices et mi niſtri)vident inquã eſſe meſſi — pſonaliter. ⁊ crucifige eü ſpu⸗ aliter ſcilicet vt nec ꝑ fſamam — — mus eum inqͥt virũ doloꝝ et iait᷑ caput eius.i.coꝛ: coꝛona ſpinea.i.cõpaſſiõis cõpũctio pũctũ coꝛde moꝛtificare. Vel tusʒ ſue. ſicut legit᷑ in pᷣmo ad am in lege ꝓmiſſum (clamãt) ad publicã poteſtatem (cruci lige crucifige eum boc eſt cru Cifige eum in ſe et crucifige eũ in mẽbꝛis. Vel cruciſige eum nec per doctrinaʒ viuat in ali quo ſideliũ. AUł cruciſige cru ciſige:extingue vtramq; vitã eius.vt nec viuat in ſe ꝑ natu ram:nec in electis ꝑ gratiam. Oð vᷣo ſequitur ( Ego in eo nõ inuenio cãm) Hoc eſt qd totꝰ mũdus indubitãter fatet ſed eiulatus inuidie nõ quie⸗ ſcunt:ſed ſtatim arũdine ſpũ/ aliter caput eiꝰ ꝑcutiũt. Seq tur.(Reſpõderunt iudei:ꝛnos legẽe habemus ⁊ m legem de bet moꝛi:qͥa filiuʒ dei ſe fecit) Juxta lr̃aʒ ipſa lege caput eiꝰ id eſt diuinitatẽ ꝑeutiunt im⸗ pugnãtes hoc eſt blaſphemãa tes ꝓpter qð dixeramꝰ arũdi⸗ ne iterato caput eius ꝑcutiũt. De hoc autẽ qð dicunt (quia nos legẽ habemus:⁊ ſᷣm legẽ vbet moꝛi)veꝝ dicũt młi mo dis. Scðm em̃ legẽ debebat moꝛi.i.teſtimonio leg hoc eĩ lex teſtabat᷑. Vel ſᷣm legẽ cha ritaꝶ ⁊ amicicie.hoc em debe bat lege amicicie amic qð et ipſe ab amicis lege eadẽ reà //0¶ rebat. Qð agnoſcẽs dauid h̊ ipſum petebat ab eo.Exurge inqͥt dne in pᷣcepto qð mãda ſti:qð vtiq; pceptuʒ charitat congruentiſſime intelligit᷑.q̃ſi diceret. Ama poꝛ ꝗ viciſſitu · dinẽ amoꝛis exigis:et amicu,ʒ Capitulũ niſi pꝛioꝛ amaueris.et ꝓditoꝛ rax eſſet filius ⁊ veritatis teſtꝭ⸗ eſt qui nõ amat amantẽ ſe. Il Honoꝛ ẽ patris ⁊ glia ex-ſige?⸗ liberalis eſt qͥ pueniri ſe patit᷑ bat vt ſe filiũ dei ↄfiteret.Ce⸗ beneficijs a pauꝑioꝛe amico. citas aũt iudeoꝝ hoc cogebat Hoc eſt ergo dicere. Exurge vt pꝛo teſtimonio occidereẽ. dñe ⁊c̃.ne patiaris pᷣueniri li Sed de his alibi diſſerendu beralitatẽ tuam:ſed magis p/ eſt lati?ꝰ. Moꝛalr vᷣo oẽs ve ueniat liberalitas tua pauꝑta teris hoĩs ⁊ pctõꝛis accuſato⸗ tem noſtrã beneficijs.Qõð vᷣo res:hoc eſt doctoꝛes ⁊ pᷣdico⸗ ſequit (quia filiuʒ dei ſe fecit) toꝛes veraciter de eo caamant id ẽ dixit.ſicut alibi dixit Jo/ (Nos legẽ habemꝰex offceio han.in.v. Patrem ſuum dice (⁊ ̃m legẽ ðᷣbet moꝛivetꝰhö bat deum:equalem ſe faciens vel petõꝛ.ſm legẽ diuinã de-⸗ deo.i.dicẽs vel aſſerẽs. Quia bet moꝛi vetꝰ hõ ⁊ pctõꝛ vrra ergo dei filiuz ſe dicebat: ſine q; moꝛte.debet em̃ moꝛi vete dubio moꝛi debebat. Eo em̃ ri vite ſpũñalr:⁊ moꝛte gehena ipſo ꝙ filius hereditatẽ diſſi/ li eternalr.⁊ hoc totũ(qꝛ filinz patã reuocare debebat.ſic le/ dei ſe fecit).i.ficticie ſe geſſit. git᷑ Eſa.xlviij.Dedi te ĩ fedus ſi em̃ ſuꝑioꝛem aut maioꝛe nõö ppli mei vt poſſideres heredi habeat.et q̃ſi deꝰ ſit ſe gerit q tates diſſipatas. Eo em̃ ipſo ſenſu ſuo ⁊ volũtate ſolũ dud bebat:totũ em̃ ab ipſo accepe ðꝛ ꝙ moꝛi debet et hoc veter· rat ⁊ qð eſt ⁊ qdð habebat.⁊ ꝓ vite:que vita eſt pcti et moꝛ pter hoc totũ tenebat᷑ ꝓ hono tis,.et hoc(quia ſilium dei ſe fe re eiꝰ⁊ glia exponere:q;to ma cit) et hoc penitendo. Peni- gis igit᷑ vitã tꝑalem quã ĩmũ tendo nanq; gratiã adoptõois . 2:- * 7 * . * In neceſſitate noſtra te poꝛ ex do acceꝑat.Ex illo ů̊ mãdato hibe:ſi vis a nobis grataʒ vi/ legis Honoꝛa patrẽ:iuxta in- pende vitã tuã qͥ a nobis exi⸗ intelligentia eoꝝ.ſed iuxta: de gis nr̃am.pꝛioꝛ moꝛere ꝓ ami bebat ipſe moꝛte ſua honoꝛ cis vt amici poſtea moꝛiãtur re patrẽ ſi eãũ honoꝛ pris erige ꝓ te. Indignus em̃ es amari ret.ſed honoꝛ patrꝭ erat vt ve et diuine filiatõnis: aut acqͥri mus aut recupamus. VUnde penitẽtia ſpũal natiuitas aut regeneratio eſt.i.noue vite in choatio:que nullatenus fieri põt niſi pᷣcedẽs vetꝰ vita deſie rit. Deſitio auteʒ vite veteris moꝛs eſt. Recte ergo dicit᷑: de bet moꝛi:de penitẽte.⁊ hoc ve teri vite ſubaudi.(quia filiuʒ dei ſe fecit)i.quia nouã vitaʒ inchoauit.qͥa filiũ dei ꝑ gra⸗ tiam ſe fecit:ſicut dicit Augꝰ: Nemo põt vitã nouã incho are niſi quem veteris penitue rit.Demonũ aũt ⁊ xpᷣiane reli glonis inimicoꝛũ hec vox p/ pꝛia eſt.qꝛ hoc ſolũ in religio ſis ꝑſequunt᷑ ⁊ q buſcunq; ad deũ cõuerſis ꝙ filios dei per cõuerſionẽ vel pnĩam ſe fece/ runt.nihil em̃ aliud in eis per ſequunt᷑ niſi ꝙ chꝛiſtiani:et H̊ quia filij dei ſunt effecti.⁊ hãc legem qdem ipſi habẽta dia/ bolo vel antichꝛiſto:cuius ſe cultui ſubdiderũt. qᷓ; iniq̃ vᷣo ſit hmõi lex ⁊ q iniq̃ ſit ꝑſecu tio ⁊ cꝗ ꝑſecutõis:indicãt.qͥa inquiũt(tfiliuʒ dei ſe fecit) hoc em̃ eſt vnica pene cã pſecutio num ⁊tribulationũ.diuina.ſ. adoptio ⁊ filiatio. undus em̃ ⁊ caro ⁊ demonia a bus et ꝑ q̊s eleci mala bec oĩa ex ſuſcitant᷑nihil aliud qᷓ; gratiã adoptõis quã extinguere co/ nant᷑ impugnãt in eiſdẽ. Gꝛa tia vᷣo adoptõnis oẽs electos triũ iſtoꝝ inimicos ⁊ aduer a rios cõſtituit ⁊ bellatoꝛes cõo/ tra eoſdẽ efficit:armat:et accẽ dit. QX ſi qͥs dixerit.qꝛ nõnun qᷓ; pater celeſtꝭ etiã ꝑ ſeipm fla gellat filios qᷓs diligit. vex qd dem eſt,ſed totũ ꝑ carneʒ aut mũdũ vel demonla eſt qð fla gellat. hoc eſt miſterio vel oc caſione.(Cũ ergo audiſſet pi latus hunc ſermonẽ magis ti muit) Exterruerat pilatũ ipſa dñni Jeſu innocẽtia.Exterru/ erãt illuſiões ſeu viſiões vxo ris.ſed mag ipᷣm exterruit di uine fuliatõis ſublimitas.ex/ terruit inquã vt eum cõdena re timeret ampliꝰ In quo ma bus iudicibus. Nequioꝛ igi pilato iudex iniquꝰẽ qͥ nec ab innocẽtia eiꝰ quẽ iudicat: nec ſuaſiõe ꝓpꝛie vxoꝛis.i. iuſticie repmitur ab iniquo iudicio. nec diuine filiatõis gloꝛia vel gratia deterret. Sepe qͥdẽdi ximus ꝙ in ſuis innocentiid et iuſtis cõdemnat᷑ dei filius: ſuam qpe ſuoꝝ reputat con⸗ Coapitulum pmo Sap. Deglutiamus in demnatione. ſed ? inſuper dei filius eſt vnuſquiſq; fidel gra adoptõis. Vnde cum iuſtꝰet ſanctus pᷣdicat᷑:eoipſo dei fili us dicit᷑. Qui ergo nõ metu⸗ unt iniquũ facere iudiciũ ĩ in nocẽztes ⁊ inſtos: cum vnige/ nitus dei in eis ſe iudicari aſ ſerit. ? ipſi etiam ꝑ gram ado ptionis filij dei ſint: dum nec ratia diuine filiatiõis:nec ip te ſua deterrent᷑: pilato neqͥo/ res ſine dubio ſe demöſtrant. eſt nequiſſimũ ꝑuerſiſſimũq; oĩm iudicioꝝ iudiciũ. Om̃is em̃ oꝛdo iuris ab eis ꝑuertit᷑: et in nullo ſeruat.oĩs equitas et iuſticia ab oꝛe eoꝝ lõge au/ cunq; ꝙ filius dei eſt ꝑ gratiã adoptõis:vel ꝙ pꝑ eandẽ filiũ dei ſe fecit. nõ ſaltem exemplo pilati timent.ſed audaciꝰ imo eoipſo ardentiꝰ ad aſſuete ini ipſo ꝙ bona de ipſo audiunt qſi oleo flãmis eoꝝ iniecto q̃ſi cadauer vel eſca rabiei coꝛuʒ me ⁊ inſatia biles rugitu vl ad lacerandũ et deuoꝛandũ ꝓpe/ rani.Ex ꝑſona em̃ eoꝝ dici i l 8 glia vnigeniti ab iniquita/ ſontẽ ſicut infernꝰ viuẽte. Si militer ⁊ ↄfeſſoꝛibus inſinuat᷑ vt cum de aliq̊ diuine filiatio nis gram audierint:tãto eum hũani atq; benigniꝰtractent ne magna impietate in deum peccent: auſteritate ſua foꝛte aut temeritate dei filiũ ſlam fa ctũ p gratiam extinguentes (Et ingreſſus eſt in pᷣtoꝛiuʒ et dixit ad Jeſum. Vnde es ltu) De natiõe ⁊ oꝛigie interrogat audito ꝙ filius dei eſſet ( Je ſus aũt reſponſum non dedit ei) Vna cã iuxta lram. vel qa indignus erat qͥ generationẽ eius audiret. vel qꝛ nõ capax Inenarrabilis q pe eſt vt le⸗ git Eſa.liij.Generatiõeʒ eius qs enarrabit. Vel ne reſpõſi/ one ſua liberatiõeʒ ſuã pilato ſuaderet.⁊ ſic paſſio eiꝰ⁊ paſ/ ſionis fruct d mũdi ſalꝰ erat ipediret᷑. Dat᷑ aũt in hoc exe/ plũ iudicibs ⁊ maxie ↄfeſſoꝛi⸗ bus de natõe ⁊ oꝛigine ↄtfitẽè/ tiũ inqrere.Eſt notio natõne ad peccata q dam ꝓcliuioꝛ. et ꝓpter hoc aliqͥd ãminiculi cõ⸗ feſſoꝛibus eſt ad cognoſcẽdũ conſitentiũ ↄſiſtentiã noticia natiois. Wul? em plerũq; in eis qᷓ rixaꝝ ⁊ ſedinſtonum ſunt Folium cũ barbarꝭ:eoq imites: fero⸗ ces atq; pᷣcipites aĩo ſũt:qᷓ; cũ mag erudii ⁊ vt ita dicã do/ meſtid (Oicit ů ei pilatꝰ.mihi nõ loqueris Merito qͥdẽ iu/ dici loquendũ eſt:ſed ea q̃ ad cãm faciũt,ſed vbi nõ ex hinc inde ꝓpoſitis ſed et voluntate accuſantiũ expectat᷑ ſententia nõ ſolũ ſuꝑuacuũ eſt aliqͥd ꝓ parte ſua ꝓponere:ſed etiã val de ſtultũ.vbi em̃ iuſticia lõge ſtetit ⁊ uerſum eſt retroꝛſum iudiciũ ⁊ eͥtas nõ potuit in/ gredi. et qͥ receſſit a malo pᷣde patuit.ſicut legi᷑ Eſa.lix. Et hec eſt alia cauſa taciturnita/ tis dñi Jeſu ſub iudice iniq̃̊. (Neſcis qꝛ ptãtem habeo di mittere te ⁊ ptãteʒ habeo cru figere te) q.d.timenda eſt tibi exaſperatio mea:qᷓrẽduſq; eſt fauoꝛ et gtia.et hoc qͥdẽ iuxta cong ruentioꝛẽ intelligentiam inſinuandũ eſt ↄfitẽtiba. qͥa.ſ. ptãte iudiciaria ſuꝑ eos ↄſti/ tuti ſunt ↄfeſſoꝛes ad cruciti/ gendũ vt diximꝰ ⁊ dimittẽdũ Joq; plene tenent᷑ eos ĩſtru ere ⁊ bona fide docere de his ſupꝑ q bus iĩterrogant᷑ ab ülis ſi ad cãm eoꝝ faciat:nõ aliter. (Rũñdit ieſus. Hõ br̃es ptãtẽ aguerſus me vlla niſi datum elſſ tibi deſuꝑ) In q̊ ſat aꝑte cõmouet eũ vt abuti ptãte ti / meat qͥ ſuꝑioꝛi ptãtis quã ab eo accepit redditurꝰ eſt rõnes et ab eo rectiſſime iudicãdus Mirabile qð dicit (aduerſuʒ me) nõ em̃ eſt ptãs aduerſus aliquẽ:imo ꝓ vnoquoq;.ſicut dicit aplus. Poteſtatẽ quam dedit nobis deꝰin edificatio⸗ nẽ nõ in deſtructõem.Et iteꝝ Non em̃ poſſumꝰaliqͥd ↄtra veritatẽ ſed ꝓ vᷣitate, in penul timo ſcõᷣe ad Coꝝ. Sʒ abuſi onẽ ptãtis reſpicit. (Pꝛeterea maius pctm̃ habet qͥ me tibi tradidit)ꝑ inuidiã.ſ.⁊? odiũ qᷓ; tu qͥ ptãteʒ q̃ tibi deſuꝑ data ẽ exerces vt iudex. ⁊ ſi iniqᷓ. ma ioꝛ q pe iniqtas eſt inuidia et odiũ q̃ terroꝛiba ⁊ minis:ↄſue tudie ⁊ fauoꝛe ↄſeſũ tuũ ĩ moꝛ tẽ meã incliauit q; ia ↄſenſio (Exide qrebat pilatꝰdimitte- re eũ)ſi cũ pace ppli ⁊ ſine ꝑicu lo ſuo potuiſſet. Et eſt officiũ iudicis ſatagere ꝓ liberatõne innocentũ.⁊ hoc in om̃i foꝛo. Hoc idem debet querere cõ/ feſſoꝛ vt potius cõſitenteʒ di⸗ mittat qᷓ; teneat.qꝛ młto tutiꝰ mitoq; ſalubꝛiꝰ ẽ ei ↄſulere q;ᷓ pciꝑe.⁊ leuioꝛa eidẽ ĩdicere qᷓ faciat qᷓ; grauia que trãſgredi atur ⁊ ſub qbo deficiat. LUl in loco iſto pilatꝰ.iicõſeſſoꝛ ipſiꝰ Capituliů x querit dimittere veterẽ homi qy mali ſunt nõ ſunt amici ce⸗ nẽ.eo ꝙ; eſt ei abominatõi vel ſaris.nec etiam qͥ bonis ꝑcũt oneri.vel quia fatue de ſalute qñ neq; pilatꝰcui crimen odij eius deſperat.( Judei aũt cla in romanuʒ pncipẽ impingit mabant diceẽtes. Si huc di⸗/ eo ꝙ pcere intenderet innocẽ mittis nõ es amicus ceſaris) ti. Sic nõ ceſſant maliuoli pꝑp Timoꝛẽ romani pᷣncipis pi/ ſeculi potentes: viris ſanct ꝑ lato incutiũt:et crimen infide ſecutiones ſuſcitare:⁊ ſic xpᷣm litatis in romanũ pncipem ei dñm ſpiritualiter occidere vł dẽ inpingunt: vt iniquã ſentẽ crucitigere. Sic ⁊ ad cõfeſſo tlam ſaltẽ timoꝛe ab eo extoꝛ/ rem et ad vnũquẽq; noſtrũ et queãt. Moꝛalxr vo iuxta li/ iudicẽ quẽcũq; ſpũales iudei terã hoc clamat deſiderijs ſu clamãt qð diximꝰ. Si veterẽ is totus cetus malignãtiũ ad hunc dimittis hoĩem vel pec uerſus deũ. ꝙ; qͥ hũc dimittit catoꝛẽ in eo ꝙ pctõꝛ eſt:nõ es ⸗ hoc eſt qͥ ab eius ꝑſecutõe de amicus ceſarꝭ.hoc eſt dei pᷣn ſiſtit:q eum ſcʒ ꝑſonalr vel in cipes poſſidentis.Qui em̃ di mẽbꝛis ñ ꝑſequit᷑ nõ eſt ami/ mittit eos q̊s dñs per iundeoſ cus ceſar hoc eſt terrene glo ſpũales quos diximus capit rie vel mundi.Ceſar nãaq; poſ ſine dubio inimiceius eſt dũ ſidens pꝛin ceps vel poſſeſſio eius oꝑa diſſoluit et euagcuat. pꝛincipatus interpᷣtat᷑. ⁊ ideo et vincula dirumpit q̃ ipſe al- mũdus cui pᷣncipes ſeruiunt ligat.(Omnis em̃ qui ſe rege et terrena glia que eos poſſi- facit contradicit ceſari) o det in ſeruos per ipᷣm accipit᷑ dis oĩibus veꝝ eſt iſtud. Oĩis SGilcut em̃ qcũq; voluerit eẽ em̃ qͥ ſe regem ſpũalr ac vera amlſcus ſeculi huiꝰ: inimicus citer facit:iugũ ſeruitutis vi/ dei cõſtituit᷑.vt ait Jacobo in cioꝝ abijciens ⁊ vnctionẽ re/ ſiij. Sic ecõuerſo q cunq; vo giam q̃ gratia diuine adoptõ luerit amicus dei eſſe: inimi/ nis eſt accipiẽs in libertatem cus huius ſeculi cõſtituit᷑.Et gloꝛie filioꝝ dei.vt legit᷑ ĩ.viij reuera qͥ bona defendunt vel ad Roma.et in regnũ filij di- mala impugnãt et qͥ bonis fa lectõis dei celeſti mũere et au uent ⁊ malos ꝑſequunt᷑:in eo xilio ſe tranſferens.ſicut legit 6 en ies⸗ bn — nd e Gt tdi 4,, e do is 1/ 2 ⸗ n di⸗ n oſe ĩminuit. Regẽ aũt ſe facit qͥ NSNH in pmo ad Colloſ.cõtradicit ceſari malo.hoc eſt mundo et terrene glie ⁊ poſſeſſioni pn/ cipũ.,poſſideri volens a dño: nNon poſſidere appetens,a qb- potius ꝑ cupiditatẽ poſſide/ ret᷑. Simiilr ⁊ ꝑ ↄtrariũ oĩs qͥ ſe regẽ facit:hoc eſt ſuijpſiꝰ re ctoꝛẽ:vt ſenſu ſuo qui cecitas eſt ⁊ volũtate ꝓpꝛia que demẽ tia eſt ſeſe regat:cõtradicit ce/ ſari ſpũali bono.iſ.poſſidenti pꝛincipis ⁊ poſſeſſioni pꝛinci patus diuinſi:dũ eã q;dtum ad regi nõ vult ſed regere.qbus verbis maieſtatis leſe crimen omni pctõꝛi impingit᷑. Diui/ nã q pe maieſtatẽ ⁊ gliam in hoc ledit ꝙ regiã ptãtem hoc eſt ſuijpſius regimẽ qð ad re/ gem olm ſeculoꝝ iure pleniſſi mo ſoluz ꝑtinet: ſibi ꝓdicioſe vendicat ⁊ vſurpat. Plla⸗/ tus ergo cũ audiſſet hos ſer⸗ mones adduxit foꝛas Jeſum ⁊ ſedit ꝓ tribunali in loco qui dicit᷑ licoſtratos) Nota dili/ genter geſtus ⁊ geſta pilati qꝛ ipſe eſt figura oim iniquoꝛuʒ iudicũ ⁊ iuſtoꝛu. In eo em ꝙ diligeter cam examinat: ꝙ in nr. — iudicio timoꝛe diuino ↄcutit᷑. cente lib erare ſatagit: ꝙ in dum dei ſilius ei noĩat᷑ dũ to tiens eũ abſoluit:omnes iudi ces iuſtos ⁊ fſigurat ⁊ inſtruit In eo vᷣ̈o ꝙ malã ↄſuetudinẽ nõ euacuat ſi potiꝰ obſeruat: ꝙ fauoꝛe et gratia inclinat:. metu romani pꝛicipis a rigo/ re rectitudinis frãgit᷑: ꝙq odio ⁊ ire iudeoꝝ ↄſentit:figura eſt oĩm iniquoꝛum iudicũ. His em̃ de cauſis ſolent ꝑuerti iu/ dicia et ſubuerti iudices.ſ.ini qua ↄſuetudine:gratia ſeu fa uoꝛe:odio ⁊ tĩoꝛe. Fauoꝛ igik velut funis eſt quo ligatũ ini quũ iudicẽ maliuoloꝛũ accu/ ſantiũ turba poſt ſe trahit ad infernale patibulũ vel ſuppli/ cium:Hec eadẽ ſunt q̃ iuſtici am ⁊ veritatẽ ⁊ iudiciũ ⁊ eqͥta tẽ retroꝛſum ↄuertũt:lõge ſta re faciũt:in platea deijciũt: in trare nõ ſinunt:et in obliuio⸗ nem faciũt.ſicut ſupꝛa oſten⸗ dimus ex Eſa.lix. er iſta q/ luoꝛ xpᷣo quotidie in ſuis in/ nocẽs ↄdemnat et barrabas latro dimittit.Adduxit ergo pilatus ſoꝛas ieſum et ſedit p tribunali)oĩa iſta expoſuimꝰ. Sequit᷑ (in loco qͥ dicit᷑ lico/ ſtratos:hebꝛaice autẽ golgo- taquod interp tat᷑ collis altꝰ. vel ꝓcliuiũ ſublime, Licoſtra 1 ” Capit tos vo ſublimitas vel ꝓcliui nm: ſiue generãs latitudinem aut vtilitas ſeruitutis. Locꝰ in quo oᷣbet ſedere:et ſublimi tas.eminẽtia debet eſſe iuſti/ cie. ꝙ aũt interpᷣtat᷑ ⁊ pꝓcliuiũ vt terreant᷑ iudices dicit᷑ et ca ſum timeãt. Qui em̃ ſuper ali os hic ſedent iu culmine po/ teſtatis iudiciarie: ꝓcliuiũ il/ lud ſibi faciunt:vt inde infra omnes coꝛruant iniqua eius abuſione Debet eadem ptãs latitudinẽ pacis alijs eſſe ge/ nerans ⁊ exterminans angu ſtias iniuriaꝝ ⁊ oppꝛeſſionũ: quaſi em̃ in latitudine ⁊ ſpa cioſe viuunt ſubditi:vbi alter alterum non anguſtat nec op bmit. Debet eſſe ⁊ vtilltas ſer uitutis non ꝑnicies dñatõis Publicis em vtilitatib deſer nire debent tribunalia:nõ in perniciẽ dñari. Qui igitur ſe des in colle ſublimi vł in ſub limitate potentie:laboꝛa vt ſe deas in firmitate et ſublimita te iuſticie. Cime pcliuiũ ſub/⸗ lime a quo grauius pᷣcipitiuʒ ĩminet. Eſto generans latitu dinem ſubditis:nõ anguſtiaſ bis omniũ poteſtatũ ⁊ virtu/ tes et officia maniteſte docen qʒ ſtabilitas.ſic nihil in eo tur 4 citas ? iniqtas. Heq; em̃ po teſt leuis eſſe vel lubꝛicus ſi⸗ mul ⁊ iuſtꝰ. Sublimitatẽ aũt ſuſticie magniſicentiaʒ intelli gimus.ꝑ quã ⁊ munera et fa⸗ uoꝛ ⁊ gratia ⁊ timoꝛ ⁊ odiũ et ſi qua ſunt alia que iudiceʒ a rectitudine detoꝛqueãt: deſpi ciunt᷑ ⁊ ↄculcant᷑. In ꝓcliuio ſus ĩminẽtis piculũ. In gene ratione latitudis:ꝙ velut pa/ tres qui pᷣſident debeant eſſe padò:efficiedo.ſ.fouẽdo:illãq; defendedo. In vtilitate ſerui tutis hũilitas:qᷓ in pſidentib⸗ maxie ſpledeſcit: ex q officiuʒ ſuü velut debita ſerultutẽ ol⸗ bus equaliter exhibeant:non dñatioe pmãt:ſed ad vtilitatẽ bitũ reddat. Per hoc qde; officijs:ab eoꝝ ſeruitute arcẽ tur. Põt 1 ꝑ ↄtrariũ notari in — — Sae — Eſio humiliter ſeruies nõ px ſublimitate ⁊ pcliuio ſuphia. mnicioſe dnans. In quiby ver in qᷓ ſedet oẽs iniqui iudices: 3/ — — velut aan ruinam zn veleiniclij 7 barmbas ablolnak. Egen eleuati.latitudinẽ ⁊ dilatatio/ nem totis ſtudijs ↄtendunt ⁊ viribus. In vtilitate ſeruitu⸗ lis cupiditas qua fructuoſaʒ 2 ſtuoſa ſibi volüt eẽ ptãtis iudiciarie fuitutẽ: vẽdẽtes ea que ſubdit velut tributũ ſer/ uitutis debẽet ex officio. Oẽs em̃ iniqͥ iudices in ſublimita te ⁊ pcliuio ſedetſuꝑbie dum peſſe ſe gaudẽt alijs: et ꝓdeſſe nõ querũt. ⁊ in generatiõe la/ titudinis hoc ẽ ſtudio dilatan „de glie vel voluptat:⁊ in vti/ o litate ſeruitutis hoc eſt qſtuo ſitate ac venalitate ſollicitudi nis ad c dqua velut ſeruitutẽ te/ nent᷑. Iſta ſunt per qᷓ vbiq; i in ſuis ↄdemnatur ⁊ occidit᷑ iu⸗ ſtus ⁊ innocens chꝛiſtus.fere vbiq; terrarũ pii llati ſolium et ſedes awaret, 2 nO cedete etiã in eccle res ſuboꝛti ſunt. Ibi em ſolũ modo nec pilatꝰ ſedet:nec eiꝰ eſt ſolium:vbi nec eſt ſublimi tas ſnpbie: nec ſtudium volu Ptatis ⁊ gloꝛie: nec qu eſtuoſi/ “ oppeeſſionio ? vio entie,. Attende vbi nõ ſedeat age hodle: vbi nõ chꝛiſt? ti er Longemnet 121 11839 221 8431 un pilato de ia dei: pin⸗ vehalitas iuſticie: aut unt aũt et iſta tria cõfeſſoꝛib ſicut ea aptguimus iuſtis iu⸗ dicibus.(Erat aũt paraſceue paſce quaſi hoꝛa ſexta) Para ſceue.id eſt pᷣparatio,paſce id eſt tranſitus.et hoc recte. totũ em̃ quod fiebat a iudeis ⁊ pi/ lato pꝛeparatio erat domini⸗ ci tranſitus.quo vel de mun/ do tranſiret ad patrem:vel de ſudeis ad gentes. Vel pꝛepa ratio paſce. id eſt noſtre refe/ ctionis.pᷣparabatur enim ad noſtram refectioneʒ ⁊ ad nos paſcẽdos velut agnus paſca- lis chꝛiſtus dominus. Paſca nanq; noſtrũ imolatus ẽ chꝛi ſtus. vt dicit apoſtolus in. v. pꝛime ad Coꝛinth. Vel para ſceue totum tempus vite bu⸗ ius que non eſt niſi pꝛepara/ tio ad tranſitum quo ad celuʒ trãſear mus. Huius ergo diei vel tempoꝛis erat hoꝛa quaſi ſextau.etas quaſi ſexta. Sex· ta etas a chꝛiſto domino ce⸗/ pit.de q̃ non niſi trigintatres anni ⁊ dimidiꝰ effluxerat.In terpᷣtatur autẽ et paraſceue ce na pura que eadem chꝛiſtus eſt: nihil habens fermenti: et omnes qs reficit purinic icans. et vocar paſceuen pgatoe l. Capitulũ cenã puram:diẽ ipᷣm veneris cuius (erat hoꝛa quaſi ſexta) in qua hoꝛa ſol ⁊ lucere ⁊ fer/ unere vehemẽéti? cõſueuit.ſic et ſol ipſe iuſticie in illa et vehe⸗ mentiꝰ charitate in nos effer buit et euidẽtia ꝓbatõis eiuſ/ dẽ clariꝰ fulſit.⁊ hoc eſt qð le/ git᷑ Ecci.xliij. Sol in meridi ano ꝑ fidem cõſpicit:hoc ẽ in ardoꝛe ⁊ euidentia charitatis quã nobis in illa hoꝛa q̃ſi me ridiana exhibuit. terrenitas eiꝰardoꝛe viciſſitudiario exu/ rit᷑. Moꝛaliter vᷣo ꝑaſceue u/⸗ lud tẽpus eſt noſtre reꝑatõis ad trãſitũ.hoc eſt noſtre attri tionis ad tranſitũ ↄuerſionis qð tempus quaſi ſex hoꝛis di ſtinguit. vt ſex hoꝛe ſex opera tiones ſint qbus ad trãſitum iſtum a dño pᷣparamur. Pꝛi ma ergo hoꝛa ſit ſacra lectõis vel exhoꝛtatõis auditio,et eſt quaſi captio noſtra. Secun da eiuſdẽ auditõis delectatio vel deſideriũ. ⁊ iſta eſt q̃ſi no/ ſtra ligatio,. Ligamur em ma xuidme delectatõne ⁊ deſiderio. Tercia eſt de redeundo ad deum ſeu de reconciliatione eſt noſtra q̃ſi ad annam,.i.dei . èðMU/ eſt de dei iuſticia atq; iudicio cogitatio.iſta eſt noſtra qſi añ pſide adductio. Quinta ad iudiciuʒ ducimur qũ q̃le erit iudiciũ attẽdimus diligenter Sexta v̈ nra eſt apud noſ ipſos vel coꝛã iudice pᷣſide cõ kfeſſoꝛe examinatio atq; diju⸗ dicatio:pꝑtes oẽs iudicij con/ tinens.hoc eſt accuſatões:te⸗ ſtificatões:defenſiões et extre mã cõdemnatõem.quã hoꝛã innuit eſſe quaſi ſextam id eſt imperfectam. dum enim ad⸗ huc durat ĩ nobiſipſis hmõi examinatio:hoc eſt ante diffi nitiuã ſententiaʒ quã in nos ipſos ferimus ⁊ crucifſigedos nos exponimꝰ. Illa em̃ ſentẽ tia in nobis hoꝛã ſextã ꝑficit. Hec ſunt veſtigia. hi paſſus qb xpᷣm dñm ad cruce; imo ad regnũ ꝑ crucem ꝓperantes penitentes ſequunt᷑. Ipſe em̃ pꝛimo captus.ſcdᷣo ligatꝰ.ter cio ad annã adductꝰ, qrto ad cayphã.quinto ad pilatũ, ſex to vᷣo ſub eo ⁊ ab eodem iudi catne. In bis q; hactenus . ſecuti ſumus legit᷑. Et hic eſt oꝛdo noſtre ↄuerſionis vt p/ noſtra ad ipᷣm cogitatio. Hec mũ capiamur ſacris echoꝛta tionibo. Ocdo ligemur eoꝛuz gratiam adductio. Quarta delectatõe ⁊ deſic — f ð —- — à( ²0 ſzèC — erijs velli⸗ m gemur abſtinetia declinan⸗ tia a malis. Deinde adduca/ murad anns.hoc eſt graʒ vel ſummũ ſacerdotẽ noſtꝝ: reco guiltantes vl etiaʒ addiſcẽtes q̃ᷓ nobis g̃a in eo ⁊ euʒ a deo facta eſt: ⁊ poſtq; eam ꝑdidi/ mus reſtituenda. Quarto vᷣo ab ſpo anna:hoc eſt a xpᷣo do mino ad cayphã mittit᷑: dum mandatum eius de ↄfeſſione aut recolimꝰ:aut etiã addiſci mus.Quinto vᷣo ad pilatum adducimur iudicãdi: dũ qua le maneat iudiciũ diligẽter at tendimꝰ,. Sexto vᷣo nobiſip intra nos pᷣſidetibo noſipſos diſcutimꝰ et dijudicamꝰ: aut ſub pᷣſide ſacerdote cũ agimꝰ vt dixcimus. Hiſi em̃ captꝰ et ligat:niſi ad annã et cayphã et pilatü adductus fuerit pec ad ↄuerſiois tranſitum pᷣpa/ ratur Sed hec oĩa vt diximꝰ pendęete adhuc accuſatione 2 noõodum lata diffinitiõis ſentẽ tia: quaſi ſexta hoc eſt impfe/ cla.in latione nanq; ſententie ſumat᷑.(Et dicit iudeis:ecce tex veſter palam iuxta literaʒ it vt ſaltem tãto ludibꝛio ra biei eoꝝ ſa =ð — See 4 2 iſlaceren Moali ac ſpe regni crud amanitudi- ter vᷣo q in eo figura erat oim regum maloꝝ ⁊ bonoꝝ ⁊ ſpi/ ritualiuʒ et ſeculariũ.ſub hoc ſenſu dicit. Ecce rex veſter)qᷓ⸗ ſi oſtendo vobis q̃lis ſit vl eẽ debeat rex veſter ſiue bon? ſi⸗ ue malus.( Illi aũt clamabãt dicentes: tolle tolle crucifige eum) Diſtice bis tolle diciitt et cetera oĩa ſicut ſupꝛa expo/ ſuimus.quia tolli eum a ſe vo lebant,.ſ.? ne eis pᷣeſſet. Mo raliter o ſicut ſupꝛa expoſui mus tolle culpã:tolle penam: ad vnumquẽq; dicit᷑: ⁊ cetera omnia ſicut ſupꝛa expoſuimꝰ cruciſige cruciſige eum Dicit eis pilatus Regem veſtꝝ cru figam )de quo multa ſupꝛa di ximus.Reſpõderũt põtitices (Mõ habemus regem niſi ce ſarem) Pilatꝰ eum ſꝑ regẽ vo cat:illi o negant. In qͥ appa ret ꝑfidia eoꝛuʒ. Ammonent᷑ aüt doctoꝛes ⁊ ↄfeſſoꝛes vt ðᷣ regia nobilitate vel generoſi⸗ tate quã per gratiã adepti ſũt pctõꝛes in baptiſmo:eis me⸗ moꝛiã frequẽter ingeminent. Simili ⁊ cum ipſo regno de cruce non taceant:vt de gene roſitate ʒelũ ⁊ indignationem ↄtra pctã cõcipiant:et amoꝛe n & nem atq; moleſtiã leuem atq; delicioſam faciãt.QOð aũt di/ cunt(nõ habemus regem niſi ceſarẽ) et de bonis ⁊ de malis verũ eſt: ſi duplicẽ ceſarem ſu pꝛa expoſitũ attẽderꝭ ⁊ vtriſq; cõgruẽter aptauerꝭ. Peſſimũ hũt regeʒ: imo nec regem nec etiã tyrãnuʒ.ſed crudeliſſimũ implacabilẽq; toꝛtoꝛẽ qͥ ſe di⸗ Abolo ꝑ mũdi gliam et poſſeſ ſionẽ pꝛincipatꝰ tradiderunt. Ipſe em̃ eſt rex ſuꝑ oẽs ſilios ſuꝑbie,ſicut legit᷑ in.xlj. Job. Daeü em̃ regeʒ nõ habẽt qͥ ab eo regi nolunt. Vox etiaʒ iſta moꝛalr iuxta literã omniũ il⸗ loꝝ eſt qͥ reges ſpũales.i.epᷣoſ nõ hñt.eoꝙ a luriſditiõe exẽ⸗ pti ſunt.ſed nihilominꝰ regeʒ habẽt ſecularẽ. VUñ ⁊ regales abbatie vocantur: eoq ſoli re ges ſuꝑ eas ptatem habeant. Veꝝ igit᷑ dicũt non habemꝰ regem niſi ceſarẽhoc eſt pnci pẽ ſecularẽ.Exẽptos ſiquideʒ ſe dicũt a iuriſditione et ſubie ctione regũ ſpũaliuʒ. Sʒ hec qͥdẽ lingua veteris hoĩs ⁊ lin gua barbara loquunt᷑. Dice/ re nanq; debẽt exẽptos ſea ꝓ tectõe ⁊ cuſtodia:ab auxilio ⁊ doctrina epoꝝ.⁊ de hoc etiaʒ ipſi exultant, quẽadmoduʒ ſi ne paſtoꝛali ⁊ canuʒ excubijs atq; pᷣſidio deſtitute lupis ex poſite ſunt.Exemptio nãq; ꝓ ut apparet in pluribo exẽptoꝝ nihilalið ẽ niſi effrenata pec⸗ cãdi licẽtia:peccãdi ſecuritas et iniqtatis pᷣſidium:pctõꝝ re fugium.⁊ qð vulgo garica ðꝛ diabolo vo ipſi ſeuiẽdi liber⸗ tas ⁊ infrenabilis licẽtia.etiã qð ipſi muꝝ defenſionis eſti⸗ mant:potiꝰin ↄtrariũ verſum eſt eis. De his em̃ ablata ẽ eii ſepes ⁊ ſunt in direptõeʒ ⁊ di ruta maceria:et facti ſunt ĩ cõ culcationẽ:⁊ poſiti hodie ĩ de ſertũ. Hoc eſt qd minat᷑ dñũs vinee infructuoſe in.v. Eſaie Auferã inqͥt ſepem eius.hoc eſt legẽ qua pungunt᷑ trãſgreſ ſoꝛes ⁊ arcent᷑ direptoꝛes.vel ſepẽ eius.i.epᷣalẽ gubernatõeʒ qua et erudiẽdi ſunt ⁊ ammo nendi ſunt ⁊ coꝛrigendi.⁊ erit in direptionem demonum et vicioꝛuʒ. Diruam maceriam eius:hoc eſt epiſcopalem de/ fenſionem. et erit in conculca tionem vicinoꝛũ ſcilicet mili/ tum et curialium ſeu laicoꝛuʒ vt omnes timeant ⁊ ab omni bus pᷣmant᷑. Et iuxta verbuz Auguſtini/hoc tollat fiſcus oues gaudeãt eo ꝙ ſollicitudi — —-—, NMDB—— 2ä laicis ergo conculcari et opp bitrant᷑. Eadem vox eſt om⸗ 1 mielegerunt: et eſſe ſub ceſa/ nium qui magis timet homi ⸗ re voluerunt: vt regimen ſpi⸗ nem qᷓ; deuʒ:et ei potiꝰ qᷓ; deo 9 rituale quod ad chꝛiſtum do obediunt. buiuſmodi em̃ fa⸗ minum pertinet declinarent. ctis clamãt ſe nõ habere chꝛi 4, Eadẽ vox etiã clericoꝛum eſt ſtum dominũ regem ſed ceſa 8 qui habitu et conuerſatione rem. Seqtur (Zũc ergo tra⸗ militaribo milites ſe eſſe et ſub didit eis illuʒ vt cruciſigeret) 1 ceſare militare: nõ chꝛiſto do Pꝛo quo Lucas habet in. xx mino famulari palam faten⸗ lij. (Et pilatꝰ adiudicauit ſie/ ſi tur et clamant. Non enim de ri petitionẽ eoꝛum) Marcus eccleſia eſſe nec in ea conuer/ po in. xv. ¶Pilatus vo volies in ſani. ſed in pallacio potiꝰ aut ſatiſfacere populo dimiſit il o in caſtris ceſaris.et de palla lis barrabamet tradidit Je⸗ I do eos eſſe: habitus ⁊ cõuer ſum flagellis ceſum vt cruci 6 ſatio oſtendit. AUt autem ar/ figeret) Apparet euigenter ex de moꝛum et belloꝛum exercita/ verbis Johanis et Bathei ſe tio ⁊ militie cingulum: et ſtivẽ pilarum iniquã iſtã tuliſſe ſen e⸗ dioꝛum militariuʒ perceptio tentia m,partim in fauoꝛem ?æ non eis deeſſet: ne et chꝛiſti ec gratiam popuii,.partim metu i cdleſiam confunderent: detur/ romani pꝛincipis:licet et alia 4 Peyenee pauperes dignoſq; que enumerauimus concur/ 3 eneficijs eccleſiaſtic defrau rerent. Bic mum eſt o pecca „ darent. ſed a chꝛiſto domino toꝛ ad accuſetionem doctoꝛũ Rummunitatũ et libertatũ con/ et pꝛelatoꝛum tergum trade- 4 tra ceſarem volunt habere pᷣ/ re velut ſatellitibus pꝛetoꝛis . ſidia. ⁊ ſpiritualis militie quã et carnificibus cõfeſſoꝛibus 4 penitus non exercent volunt Vel continentie et abſtinen execipere ſtipendia.exteriꝰau/ tie et duabus partibus diſci ⸗ , tem volunt videri de ceſaris pline tanq; Pylati militibus 1. aula. Clericatus autem ⁊ no/ et veteris hominis toꝛtoꝛi⸗ . men et habitum ⁊ moꝛes ⁊ of bus atq; carnificibus. Dici⸗ . ficium penitus abiecerunt et tur aũt ↄtra falſas penin tias 1 Capitulũw5“U ,„ xXXXII et cõfeſſiones ꝑ q̃s nõ ſe tra/ aliud inimicus ⁊ ꝑſecutoꝛ r⸗e⸗ dunt penitẽtes.imo ſe ſibi re/ ligiõis:vicioꝛũq; ſemĩatoꝛ at tinẽt. ⁊ de pena pnĩali et de ip ꝙ; nutritoꝛ ĩ ſua plebe ſibi ſub ſis peccatis aut eoꝝ circũſtã/ iecta facit:dũ vicia qlibet mõ tijs:quaſi nolentes oĩno de/ in ea multiplicat ⁊ nutrit.niſi pauꝑare diabolum:nec peni ꝙ xpᷣm in ea ſpũaliter occidit tus eum extinguere poꝛtionẽ dum ne xps in ea ꝑ gratiaʒ et aliquã reſeruãt. quẽadmodũ iĩhabitet ⁊ viuat impedit.Oð mulieres de ouis gallinaꝝ ſu em̃ ſemel factum eſt in capite arũ aut anſerũ reſeruant aliqᷓ xpᷣo domino:implendũ ſpũa vt ſupponant᷑ illis ⁊ foueãtur liter figurabat᷑ in coꝛꝑe:ſicut Sic de caulibo et cepis ⁊ poꝛ latius poſtmodũ oſtẽdemus. rnis pars reſeruat᷑ ad ſemẽ.ſic (Tunc inquit Matheꝰ mili pars frumẽeti retinet᷑ ad ſemi/ lites pᷣſidis ſuſcipiẽtes ieſum nandũ. In qͥ aparet eos ſtul ↄgregauerũt ad eũ vniuerſa,z tiſſime imo demetiſſime 2 di⸗ abolice ſaluti ↄſulere ⁊ eipui aentie deſeruire:dũ ita ei per reſeruata ſemia cauet in po⸗ ſterũ. Iſti ergo in ꝑte iudices eſſe ⁊ in ꝑte ſubeſſe iudicibus volũt/ ꝓpter hoc ð(tradidit il lis Jeſũ) nõ ðꝛ ꝙ aliqͥd de pe na eiꝰ ſibi reſernauerit ſed to- tũ voluntati accuſantiũ totũ volũtati carniticum tradidit. XTradit᷑ aũt ab iniquis pꝛela⸗ tis chꝛiſtus in mẽbꝛis vt cru cifigat᷑duʒz membꝛa eius aut ꝑpuulis aut vicioꝛũ amatoꝛib⸗ et virtutis religionẽ ꝑſequen tibus tradunt᷑:qð lit dum eis plebes ſub ijciunt᷑: dũ in loca regimis ĩtrudunt᷑. Quid em̃ cohoꝛtẽ) Juxta tropologiam milites pᷣſidis pnĩalis qtuoꝛ ille virtutes ſunt qᷓs dixcimus cõtinẽtia.ſ.⁊ abſtinẽtia:⁊ due partes diſcipline ſcʒ laboꝛau di ſtrenuitas que oppoſita eſft pigritie:⁊ ʒeluſ rectitudinis qͥ oppoſitus eſt remiſſiõi. Hi q; tuoꝛ ogregant ad ißm penitẽ tem vel veterẽ hoĩem vniuer ſam cohoꝛtẽ carnificũ ſpũali/ um qᷓ eſt cetꝰ oĩm virtutũ illa rũ q directe et pncipalr viccia moꝛtificãt ⁊ extinguunt. ſicut eſt timoꝛ pudoꝛ ſeu erubeſcẽ⸗ tia donũ luctus ſiue doloꝛ et ſctã iracũdia ſctãq; ſuꝑbia et hmõi. Poſtq; em̃ ſemetipſuʒ 7 danauit ⁊ tradidit toꝛtoꝛib —,— 90-——— — — — — 7 pctõꝛ vbi illa cohoꝛs virtutũ ter ĩ libꝛo dñi et legite qꝛ vnũ 4 que veterẽ hominẽ directe ꝑ/ ex eiſ nõ defuit:alter altex nõ ſequũtur ad ipᷣm q̃ ad oꝑatio qſiuit:q̃ſi di.vniuerſa cobhoꝛss D nes interioꝛes aptiſſime ↄgre vicioꝝ ⁊ demonũ qͥ noĩbohu gani:q̃s ipſe ſolus in ſeipſo ꝑ iuſmodi aĩaliũ deſignant᷑ ad cogitatões ⁊ affectões q bus miſeꝝ pctõꝛeʒ ꝓpꝛia ſententia pſentiã ſuã int?eidẽ indicant: vel extrema ſuꝑni iudicis cõ 5 ualet intueri. Idẽ dicimꝰ z⁊ dẽnatũ inuitatiõe mutua con de cõtraria ſententia. Poſtq; gregat᷑. In leonib em̃ iracũ⸗ 6 em̃ miſer pctõꝛ vicioꝝ petitio dia. in ſtrutiõibo ypocriſis.in nt nem adiudicauit fieri: tenta- ſyrenis adulatio.in dꝛaconi⸗ 8 tioni ↄſentiẽs:⁊ ſe volũtati vi bus inſidioſitas.in ericijs pi ſ⸗ cioꝝ vel demonũ tradens:ſu gitiua ſed imunda tñ auſteri/ 4 ſcpiunt illuʒ cõtrarij milites. tas. in piloſis qͥ figuraʒ hoĩs , Ded ⁊ hi et illi ſicut leo patꝰ mẽtiunt ſed intbelue ſunt lu n ad pᷣdã ⁊ ↄgregãt ad ipᷣm vni xurioſi As uniſcen cogitatio- 1 in eis eſt. ſicut ſcriptũ eſt ĩ. xij cudes eſſe demõſtrat. aut OH Eſa.in fine. Req eſcent ibi be in pilis cogitatões ⁊ affectio 4 ſtie ⁊ reolebunt᷑ domꝰeoꝝdꝛa nes voluptuoſitatꝭ intelligan aconibo ⁊ habitabũt ibi ſtru/ tur:ex eo app aret qð dñs pce tiões ⁊ piloſi ſaltabunt ibi: et pit leuitꝭ vt raderet oẽs piozs . reſpõdebũt ibi vlule in edibo coꝛꝑis ſui.in q̃ ſignant᷑ pꝛaue . eiꝰ ⁊ ſyrene in delubꝛis volu cogitatoes: pꝛane voluptateſ ⸗ ptatꝭ.Et eiuſdẽ. xxxiiij.erit cu ⁊ pui motꝰvolupta.In vlu , brile dꝛaconũ ⁊ paſcua ſtrutio la q auis nocturna eſt ⁊ mali nũ:⁊ occurrẽt demonia:ono⸗ nũcia vlł pᷣſaga:viciũ ðᷣtractö centhaur et piloſus. clama/ nis indicat. In lamijs vo qᷓ a . bit alter ad alteꝝ ĩuitãdo ſup laniãdo iuxta lr̃aʒ ſic dnoĩiate ple.ibi cubauit lamia et inue/ ſũt ab Iſidoꝛo:ſedicioſitas et . nit ſibi reqͥ eʒ. ibi habuit foue diſcoꝛdia et crudelitas intelli am ericiꝰ ⁊ enutriuit catulos gitur. In miluis rapacitas. H Illic ↄgregati ſũt milui alter in demonibus quia demon ad alteꝝ. Reqͥrite inqͥt diligẽ interpᷣtat᷑ ſciẽes: malicioſitas. Capitulum in onocẽthaur ſuꝑbie mon/ ſtruoſitas.Cohoꝛtẽ iſtã vicio rũ cũ tota ſeq̃la ſua cõgregãt milites q̊s diximꝰ q̃ntũ in eis eſt in pctoꝛe. et hoc eſt qð diẽ Gꝛeg.qͥa pcim̃ qð ꝑ pniaʒ nõ diluit mox ſuo põdere trahit ad aliud. Et hoc eſt qð legit᷑ ĩ vl. Apocal. Qui in ſoꝛdibo ẽ ſoꝛdeſcat adhuc. In eiſdẽ aia libo hmõi vicioꝝ mgri ⁊ inſti/ gatoꝛes ðmones intelligunt. qͥ quidẽ ad miſerũ pctõꝛẽ cru citigẽdũ:hoc ẽ cruciãduʒ atq; toꝛquendũ eternalr ⁊ poſt ꝓp⸗ pꝛiã ſue ↄdẽnatõis ſentẽtiam quã in ipſo ↄſenſu tetatõis qᷓ demonũ ⁊ vicioꝝ petitlo eſt ſi cut dñni ſaluatoꝛis crucifixio petitio eratiudeoꝝ.ↄtra ſeip/ ſum ꝓnũciat:dũ decreuit fa⸗ cere ↄſenſu ⁊ volũtate qð per tentationẽ ei ſuggerit᷑ ⁊ ab eo velut iniq̃ pilꝗ o petit cõgre/ gant᷑. huiuſmodi hoꝛribili co mitatu ſtipatus atq; circũda/ tus ad crucẽ ducit᷑ infernalis Poli vel ad cruceʒ peccati oc eſt operis mali vl hitꝰ vl ↄſuetudis vel moꝛis. Silr et cohoꝛs cõtraria que eſt virtu tũ ⁊ pꝛeſidi celeſti ⁊ vniuerſali (Et poſtq; inqt Matheꝰ illa ſerunt ei exuerũt illũ clamide) nõ dicit mathe?:qꝛ coꝛonam de capite ei depoſuerunt.aut arundinẽ de dextra eiꝰ abſtu-⸗ lerunt.et ſi foꝛte iſta facta fue/ runt:qꝛ vel antiquũ pplum q̊ᷓ ſpinoſus erat ſollicitudĩe toæ liũ que ſola expꝛeſſe ei pmiſſa erãt:⁊ qͥbo alliciebat᷑ ꝛ⁊ attrabe bat᷑ ad dei cultũ nulli poſtmo dũ abſtulerũt. vel qꝛ regiã po teſtatẽ ⁊ gliaʒ q̃ in illis duobꝰ deſignant᷑ nõ ꝑdidit. Vel qa coꝛonã cõpũctõis ⁊ cõpaſſio nis de capite hoc eſt de coꝛde ſuo:nec in ipſa cruce depoſu/ it qͥ ⁊ ꝓ crucinxoꝛibus oꝛauitꝛ eiſq; cõpaſſus eſt dicẽs. quia neſciũt qͥd faciũt.⁊ legẽ imple re nõ ceſſauit.ideoq; arũdinz hr̃e in dextra ſua nõ legi᷑ dez ſijſſe.ſed clamidẽ coccineaʒ.i. ſinagogã ſanguine rubꝛicatẽ aut ſanguine ꝓpꝛioꝛũ pctönp culdubio exuerunt ülũ dũ ab eo ꝓpłi iudaicuʒ auerterunt. Põt intelligi ⁊ camis iſta coc⸗ militat ⁊ deſeruit: ↄfitẽtẽ ⁊ pe poꝛe ⁊ inſidelitate ab co rece⸗ nitentẽ ad pnie crucè ducunt dere cõpulerüut. Moꝛalr o 2 15 cinea cetus aploꝝ. hic fuit ve lut veſtis ei regalis atq; pur· purea qꝗᷓ illu exuerunt: dũ oeos moꝛte eiꝰdetritos fugere coꝛsꝛ — — — — — —— mrm — — planũ eſt quia ⁊ veſte peccati ſuas dicimus quia illas pᷣcio coccinea et cruẽta dũ ad cru/ vtriuſq; vite ſue:gre.ſ.⁊ gloꝛie cẽ pnie adducit᷑ penitẽs exuit᷑ et vtrarũq; diuitiaꝝ infeliciſſi Dilr ⁊ veſte purpurea et re⸗ mo iſaniſſimoq; cõmertio cõ gali qᷓ ſq; charitas eſt:ipſe pec parauit:et ſuis manib eaſdeʒ catoꝛ dũ ad cruceʒ ſuã vtrãq; ⁊ neuit ⁊ texuit de lana ꝓpꝛie ducit᷑ exuit᷑. Sic ⁊ de q̃cunq; iniquitatis. Veſtibus vᷣo ſu⸗-/ rege terreno dũ ad patibuluʒ is hoc eſt ſibi congruentibus infernale ducit᷑: ꝙ toti regni vlq; dei donatiõe ſue facte ſüit ſui glia:q̃dã veſte coccinea ex penitẽs veſtit:duʒ veſtʒ ei gre uit᷑ qſi aliena.⁊ veſtimẽtis ſu/ reddit᷑: ⁊ deſiderio atq; poſi⸗ is induit᷑:hoc ẽ pauꝑtate ⁊ mi to decoꝛ ei xpᷣiane ↄuerſatõis ſeria nuditate et infirmitate ⁊ circũdat᷑ In veſtibo ergo ſuis ſolitudine:q̃ pꝛia eiꝰſũt. Fre/ vterq; put ei ↄgruit.i.bonꝰ et quẽtia em̃ ⁊ cliẽtela ⁊ ſtibatio malꝰad crucẽ ducit᷑. Deinde familie qᷓ indui ſolebat velut ſubiügit Joh. (? baiulãs ſidi veſtꝭ aliena ab eo in moꝛte tol crucẽ exiuit ĩ euʒ qͥ ðꝛ caluarie lit᷑ dũ ipſi eũ deſerunt qͥ ei ad locũ.hebꝛaice golgatha) Ba berere ſolebãt ⁊ ipᷣm circũda iulatio iſta cruc ſignificata fu re ⁊ oꝛnare.quẽadmodum ðꝛ it Geñn.xxij.vbi legit᷑ qꝛ tulit li ad pᷣmũ angelũ in.xxviij.Eʒe gna holocauſti abꝛaaʒ ⁊ iboę⸗ chiel. Ois lapis pᷣcioſus oꝑi ſuit ſuꝑ yſaac filiũ ſuũ. Cigna mentũ tuũ. Ipſi etiã qͥ ei viuẽ em̃ cru q̃ſi ligna holocauſti tes adheſerãt velut pilati mi/ erãt.̊ eſt qdᷣ legit᷑ Eſaie.ix.fa lites:nõnunqᷓ; eũ exuũt ad li/ ctꝰ ẽ pncipatꝰſuꝑ hũeꝝ eiꝰ.i. teram ⁊ adeo nudãt vt neq; q̊ crux q̃ pncipatũ ⁊ regnũ eccie opꝑiat᷑ ei relinquãt, ſed nuduʒ ſibi meruit:et nob etiã regnuz ꝓꝛſus q̃ſi latronẽ illũ tradunt etnũ.̊ idẽ pᷣdictũ erat eiuſde carniſicibo infernalibo atq; pa xxij. Ponã clauẽ domꝰ dauid tibulo.?= Gᷓ qͥdẽ de regiba mul/ ſuꝑ hũeꝝ eiꝰ. hecẽg̊ vna exſfi tis atq; pᷣncipibus nro tꝑe fa gur cruò ꝙ dauis ẽ q̃ cauſu ctum fama docẽte didicimus nob regnũ celoꝝ xpᷣs dñs no Pctõꝛ vᷣo veſtib ſuis induit᷑ bis aꝑuit:et etiã clauis regia dũ vicijs et malis oꝑit᷑:qᷓs iõ vt vulgo dicitur: qua poꝛtas — ereas ⁊ vectes ferreos conſre git. Huic claui ↄtraclauẽ nõ Habet que ppꝛie eius imitatio dicit᷑ poſtq; ſibi regnũ celoꝛũ clauſerit qua im denuo ape riat intrare nõ poteſt, Clauis em̃ ⁊ cõtraclauis idem aꝑiũt. Clauis crux dñica,. cõtracla/ uis crucis ſilitudo,hoc eſt ba painu vel pnia.ſicut expᷣſſe legit᷑ in.vj.ad Ro. Si cõplã⸗ tati fuerimus in ſilitudinem moꝛtis eius ⁊c.qð ad baptiſ-/ mũ ⁊ pniam referẽdũ eſt:Pꝛe cipue claue iſta oẽs theſauri ſapiẽtie ⁊ ſcientie dei ⁊ oĩm di uitiarũ ſpiritualiũ atq; celeſti um aꝑiunt᷑. Iſta claudẽte ne⸗/ mo aꝑit:et iſta apiente nemo claudit.ſicut legit Apocabiij HBec dicit ſanctus et ver qui habet clauẽ Dauid qui ape/ nitt et nemo clandit: claudit et nemo aperit. Claudit quideʒ omnẽ aditum diabolo in no/ bis:ſi ea obſerati fuerimus:et goperit nobis omnẽ adituz ad deum et ea que dei ſunt: non ſolum ipſa clauis ſed enã cõ/ traclaulis.⁊ hoc meliꝰ cũ cru⸗ cis ipſiꝰ ſpecies ⁊ modos va/ rios diſtinxerimus: elucebit. expß clã vos inquit ſceptro meo et induci vos in vinculis fede⸗ ris. Cruci qdem dnice om̃,es electos ⁊ qui nomine chꝛiſtia 4 no cẽſent᷑ ſubiectos eſſe indig cat:qui oẽs venerant᷑ et ado⸗ rant et in omni neceſſitate ad eam ↄfugiunt.quod ⁊ idẽ de cruce noſtra clarum eſt. qꝛ ba ptiſimo ? penitentie et diſcilli ne ⁊ alijs dñice cru ſilitudi / nibo omnes electi ſubij cimur:· aut de regno eius nõ ſumus: Hec eadẽ dicit᷑ virga directõ nis ⁊ virga regni in ps.qcqͥd em̃ in genere humano aut di ſtoꝛiũ aut incuruatũ aut obli quatũ.hoc eſt quolibet mõo a rectitudine diuine volutatts diſcrepabat: non eſt redactuz ad rectitudineʒ niſi per ilam.,. Quis em̃ dubitat per baptii mũ ⁊ pniaʒ ⁊ diſciplinã ⁊ alia bmot oñice palſſioiſ exepla to tũ qð in nob toꝛtuoſũ eſt ⁊g p poſita nobis regla diſcoꝛdis ſolũ modo poſſe dirigi. Oui crucẽ igi᷑ dnicaʒ renuit ⁊ poꝛ tare recuſat ⁊ igredi ad regnũ nõ vult: dũ clauẽ renuit. ⁊ re⸗ gnũ abijcit: duͦ ſcepty eiꝰ poꝛ tare renuit ⁊ regẽ ſe nõ eẽ eui / Heceſt ſceptrum regni ſicut deter ondit. Cec' aut ömes ẽ ſſe legit Eʒech/xx·Dubij q ſine regni inſignijs regime — — — w . — ) —¶—W —, —.— s , 13 . „„ 07 cia collige tꝑe ſapia. Hec eſt ipſa figura 8 . ☚ 7 S obtinere ↄtendit. imo hec eſt poteſtas ipſa regia q̃ ⁊ noſtra regimꝰ ⁊ de aduerſarijs et ho ſtibus magnifice triũphamꝰ. Hec eſt ⁊ virga ferrea ĩ ſignũ pᷣtoꝛiarie pᷣfecture qua oĩs ini luitas ↄfringit᷑ atq; ↄteritur icut legit᷑ in ps.dictũ ad chꝛi ſtũ dũm ⁊ ad vnũquẽq; imi/ tatoꝛẽ eius. Reges eos inqͥ tĩ virga ferrea ⁊c̃.Quidqͥd autẽe de cruce diximꝰ de vtraq; in/ telligimus:⁊ de ſua et de nr̃a. Hec eſt virga magiſtralis in —,— e qua exꝑimento eruditꝰeſt ipᷣe magiſter oĩm.ſiẽ legit᷑̃ad He bꝛe.v. Didicit ex hiſ q̃ paſſus ẽ obediẽtiã. In hac erudiunt᷑ oẽs eius diſcipuli.vnde ⁊ipᷣe met ſepe clamat in euangelio Qui vult venire poſt me tol/ lat crucẽ ſuã.De hoc ad He/ em̃ diligit dñs caſtigat.flagel lat aũt oẽm filium quem reci pit. Attẽde ergo quot habes et vires ? mebꝛa q flagello aſ ſiduo indigeant ⁊ eruditio ne De hac Pꝛouer, xxij. Stulti⸗/ eſt puerili.? vir ga diſciplie ſu gabit eam. Silr et Ecci,xxij. * — . 6 — . — — ſua Baculus puglllatoꝛiꝰ ſi ⸗/ coꝛnut?. Hõ em habuit niſi Quartũ em̃ bꝛachiũ vt inrra dicemus caulilla fuit poꝛtans tabellã in qua titulus ſcriptꝰ erat Baclo iſto armatꝰ ⁊ cli⸗ peo carnis ad pugnanduʒ ꝓ nobis exibat in locũ caluarie q fuit locus certaminis ? glio rioſe victoꝛie. Ita em̃ dicit ip ſemet in. lxiij. Eſa. Ego ſuʒz q loquoꝛ iuſticiaʒ et pugnatoꝛ ſum ad ſaluandũ: Heredita- ti celeſti renũciauit et gliaz vi ctoꝛie diabolus deo iaʒ victꝰ et confeſſus attribuit:et malũ motũ hoc eſt verbũ inſtar vi⸗ cti ꝓpugnatoꝛis iã dixit. Qui ergo clauem regni celoꝛũ deo poꝛrigenti renuit:poſſeſſion eiuſdẽ regni renuit. Per cla⸗ uem em̃ in poſſeſſionẽ domꝰ et caſtri ⁊ mittere ⁊ mitti conꝰ ſueuimus. nec aꝑire etiam re gnũ celoꝛũ nec apiri ſibi vult qui clauem ſibi oblatã reſou/ it. hac eadẽ claui aditũ coꝛdi⸗ um noſtroꝝ ſibi reſerat dũs. Per crucem em̃ quam ꝓno bis ptulit quaſi amoꝛis ⁊ grng Flagella et doctrina in omni titudinis aperturam qua ad coꝛda noſtra intraret in ipſiꝰ coꝛdibo fecit. Amoꝛ em ⁊ deſi res claruit. Stmilr dicimus derium aꝑtio coꝛdis eſt ⁊ oſti ⁊ q;tum ad venenuʒ: dũ in ea um q̃ deus igredit᷑.hac eadeʒ tyriaca que oĩa venena pctõ/ et nos ingredimur ad deuʒ ꝑ rum curaret inuẽta eſt. Vir⸗ ſimilitudinẽ. Derpniam eniz ga iſta virgas magoꝛũ deuo⸗ tiã aditũ quẽ peccatis obſtru xpᷣi ſapia.i.fides: mũdi ſapie/ xrimus pandimus. quẽadmo tiam abſoꝛbuit ⁊ ſapictes ip⸗ dum et cãtat eccłia. Paradiſi ſos ſubegit. De hoc colubꝛo poꝛtas apꝑiet nobis ieiunij tẽ caput ⁊ cauda abſcindẽda ſũt pus. Hec eſt virga moyſi qᷓ p vt tynaca ſaluberrima ide cõ lecta in terr verſa eſt in colu ficiai, quia viuinitas initil nenũ ⁊ moꝛt occaſionalr in/ ce credenda eſt: ⁊ nihil in paſ tulit:dũ verbũ crucis peunti ſione penitus ꝑtuliſſe. Ulca / RKr * — bus ſtulticia eſt: ⁊1 dum iudeiſ put crucis ipſa eadem diuini verſa eſt in ſcandaluʒ:gentibo tas. cauda vo detẽtio in moꝛ aut viſa ſtulticia. ſiẽ dicit apo te. Vera ergo ſides et a cruuce ſtolus in pᷣmo pme ad Coꝝ. diuinitatẽ remouet: ⁊ detẽtio Verſa eſt autẽ ⁊ in colubꝝ et nem ĩ moꝛte:vt nec diuinitas q;tum ad aſtutiam ⁊ q;tuʒ ad paſſa:nec xpᷣs dns ĩ moꝛte de venenum. Erat enim ſerpẽs tent eſtimer. voſlemus etis ſicut dicitur in tertio Geneſis dicere qꝛ caput cru ⁊ ois pe callidioꝛ cunctis animantibo ne initiu culpa eſt, Eauda vo que fecerat deꝰ. Sic et quod eiuſdem detei tio in moꝛte eſt ſtultum eſt dei: ſapientius eſt et ca put illð a cruce dni ſalua hominibus. ſicut ibideʒ dicit toꝛis tollendũ eſt p ſide: vt ve apoſtolus. Tiunc ergo verſa iaelter de eo credat g heeca. elt virga in colubꝛum q;tum tũ nõ fecit:nec inuetus eſt d0 ad aſtutiam: qᷓntum dei ſapi/ lus in oꝛe eius .ſtcut dicit He entia in ipſa cruce apparuit: trus in. ij. pme canonice. Di⸗ quando ſtultum illud di ſapi militer ? cauda iuxta dictum enti/ eſſe homibo ꝑ pꝛedicato modum ab cadem eruce au?⸗ — ð , kerenda eſt. A chꝛiſto vo dño tur. In ipſa quidẽ domini ac qui ſerpens eiſdem de cauſis ineiij. Johanis dicit et in. xx. Numeri pꝛefigurat᷑ caput et ert vt ty riacã ſalu/ caudã auf fideliter credi. Sic enim ve lut caput ⁊ caudã initium ⁊ fi nem 'm diuinitatẽ ab eo tol⸗ lit. In hac virga oĩa ſigna ſpi ritualiter facta ſunt:quoꝝ fi⸗ gura pceſſit in ſignis qᷓ a mo/ yſe facta ſunt. In hac ſpũalis pharao ⁊ ſpũalis egiptus ꝑ⸗ cuſſa eſt. In ſilitudine eiꝰ in baptiſmo penitentia et diſci⸗ plina quotidie ꝑcutiunt᷑. Egi ptus em iuxta tropologiaʒ te nebꝛe peccatoꝝ ⁊ meroꝛ acci/ quotidie ꝑcutiunt᷑. Egiptum em̃ in ſe quodamodo affligit aiq; moꝛtificat. ꝓpꝛie autem et ſpecialiter egiptuʒ flagellat et pil:que huiuſinodi virge ſili- tugie vel ſimilitudinib quas dicimus ꝓ liberatiõe electoꝛũ egiptios dum per diſciplinazʒ vim in ſe rationabilem quaũ quandam egiptum humiliat et ignoꝛantias ſuas ⁊ erroꝛes quaſiquãdã gentem tenebꝛa rũ moꝛtificat. In hac vᷣga di⸗ uidit mare rubeum et ericca⸗ ſaluatoꝛis iuxta miſteriuʒ dũ be ipſam nationes oꝛbis ve ut aque mar huiuſmodi ce⸗ tui electoꝛum ceſſerunt ⁊ viaʒ tranſeundi per mundum qðð eſt inhabitandi in medio eo/ rum eiſdem conceſſerunt. Di uiſit etiam mare rubꝛũ et exic catuʒ eſt: dum mũdi diuitias atq; delicias ſanguĩe peccati rubꝛas electos ſuos ſicco pe⸗ de amoꝛis.hoc eſt abſq; inqͥ namento peccati fecit tranſi/ re.et hoc qͥ ldem duʒ crux quã 7 nobis pertulit tanq; ſingu⸗ lar amoꝛis beneficiũ electos tanta dilectionis viciſſitudi/ ne accendit:vt eidem placere mũdi delicijs et diuitijs pꝛe- eligerent:et maioꝛi dilectione illiꝰ?huiuſmodi aquas a ſe di/ uiderent:et viam ſuam id eſf᷑ vitam per mediuʒ earum ſic⸗ cam facerent.Quam dilectio nem ſuper omnia alia crucis beneficiuʒ inflãmanit.et pꝛso⸗ pter hoc aq̃s huiuſmodi ma- ris virga crucis diuiſit vt di ximus: et ſiccauit mare mu- bꝛum.id eſt abiſſum concupbi ſcentiarum inquietiſfſinam. Juxta tropologiam in vi nra Capituli xXXXII cõcupiſcibili diniditet ſiccat ſuauſtatis dei que tãta in cuu virga noſtre crucis.i.pnia et ce exundant graꝝactõe ⁊ lau diſciplina: dum illam alteru⸗ dibus eructant.et ꝑ ſilitudieʒ tra illaꝝ. ꝑcutimus:qð eſt: dũ in illis q̃tidie effici᷑ q aſpera moleſtia penitudinis aut di/ et ignominioſa penitẽtie ⁊ di ſcipline illam affligimꝰ. Ma ſcipline ſuauioꝛa habent mũ licia em̃ vnius hoꝛe obliuio/ di delicijs ⁊ glia, imo ſola illa nem facit luxurie maxie.ſicut habẽt ſuauia delicias ꝰo mũ legitur Ecci.xj. Sicut em̃ de di ⁊ gloꝛiã toꝛmenta. Cõiura adipe ꝓdit iniqtas ⁊ incraſſa ti ergo vident᷑ eſſe cũ pparao tus eſt dilectꝰ et recalcitrauit ne et egiptijs:et ſeruire eiſdes⸗ vt legit Deutero. xxxij. Sic elegiſſe ⁊ libertati ſue ſeruitu⸗ ꝑ cõtrariã moleſtiã ⁊ afflictio tem eoꝝ pᷣtuliſſe:qui xpᷣi cru⸗ nẽ deſiccat᷑ inundatio iniqᷣta/ cem in ſeipſis iuxta dictas ſi-/ tis. Vnde coꝛda q̃ in amari- militudines poꝛtare recuſant tudine ⁊ afflictione ſunt:a flu virgam em̃ ꝓijciũt qᷓ liberta/ ctibus et vndis ↄcupiſcẽtiaꝝ tem ſibi vendicent ⁊ crudelii- arida oĩno ſunt. Mare rubꝝ tribulationũ:crux dñica effi⸗ cacia ſua ⁊ exemplo diuiſit in electis atq; deſiccauit: duz de moleſtia ⁊ ignominia in glo⸗ rlam ⁊ delicias verſa eſt illis. In ſacramẽtoꝝ em̃ ſuſcepiio ne iſigniunt fideles ſigno cra cis ad gloꝛiã. Et vt dicit beu ms Augꝰ. De toꝛmeto latro⸗ nü trã ſiuit crux ad frõtes im/ ſimos illos dnos hũiliet, nec ſolũ volunt parcere pharao⸗ ni ⁊ egiptijs:ſed etiaʒ ſeruire. Tu ergo qcunq; times mare cõcupicẽtiaꝝ:tolle virgã mo vſi ⁊ illud vt diximꝰ pcute:di/ nide ⁊ exicca. Alioquin iĩmer Quid igit᷑ alið q; in mari ſub mergi querit qui virgã hmoi abijcit aut ipſi mari ab hmõi gatoꝛuũ. Et voxoſum eſt illud virga parcuͦt Dec eſt virga qᷓ apli i vluii.ad Gal. Mihi ab/ pcuſſit dns petraʒ, petrami. ſit gliari niſi in cruce dni no/ xpᷣm dñm:⁊ fluxerunt aq̃ do/ ſtri Jeſu xpᷣi. Delicias etiam ctrinarũ ⁊ gratiaꝝ. Hac eadẽ ipſam oñi cruceʒ electi faciut peute durioiꝗ coꝛdis tui: non ſibi: dũ memoꝛia abundantie loluʒ vt fiuat aquelacnmarũ — — — — ig n rüi Ur ro 66 nn ⸗ N⸗ ſed etiã ſenſuũ ⁊ ſciẽtiaꝝ. Vñ dem de moꝛte culpe ad vitam Ecẽixxij. Pũgens oculũ de⸗ gr̃e tranſit᷑:et in ſilitudinẽ dñni ducet lacrimas.⁊ qͥ pũgit coꝛ ce crucis cruce pnĩe vel diſci ꝓfert ſenſuʒ.Et Pꝛouer.xxix. pline patimur. ⁊ de nob ipſis Virga atq; coꝛrectio tribuit chꝛiſtũ dũm in domo nr̃a pa ſapientiaʒ. Generale em̃ eſt ꝙ ſcimꝰ.⁊ angelos in celis eiuſ/ vexatio dat intellectũ auditui dem gaudio reficimꝰ. Nõ eſt Hec eadẽ crux baculꝰ eſt fe baculus iſte baculus feſtiui⸗ ſtiualis.Ex hac baculi aſſum tatis ſtultoꝝ,.feſtiuitas em̃ hu ptione ſubſecuta eſt eterna fe iuſmodi bacli feſtiuitas ẽ ſa⸗ ſtiuitas Ad hoc em̃ hmõi ba culũ aſſũpſit xpᷣs dñs vt eter nã feſtiuitatẽ in electis ageret SDic ⁊ qͥ cũq; ꝑ ſilitudinẽ hu⸗ iuſmodi baculũ aſſumpſit: di em feſtũ.i.feſtiuitatẽ pᷣ claram gpud ſe agit:⁊vt agat᷑ in celis efficit. Vñ in. xxj. Match. cuz ipſo leui ↄuerſo diſcubuilſſe le git᷑ dñs et diſcipuli eius: Etĩ v. Luce legit᷑ qꝛ fecit ei cõuiui um magnũ leui in domo ſua. ſpũalr i domo coꝛdis vbitã/ ta ẽ mactatio aĩaliũ:tãta ⁊ va na fercla:⁊ tãtꝰappat eiuſdẽ Et in. xv. ¶u.legit de reuerſi⸗ one ſilij pdigi: ↄuiuio et feſti⸗ nitate qᷓ ꝓ reuerſiõe eius cele/ bꝛata eſt. Et generalr᷑ gaudiũ auongelis dei ſuꝑ vno pctõꝛe pe nitẽtiã agete:in eodẽ.Et feſti/ . 7—2 uitas ipſa ꝓpꝛie eſt feſtiuitas paſcalis qꝛ eſt traſit et paſſio nis alc; refectois quia in ea- bʒ hmõi feſtiuitas:audi pſal⸗ miſtã. Virga tua ⁊ baculꝰtu0 us ipſa me ↄſolata ſunt. Et ðᷣ epulis huiꝰfeſtiuitatis ſtatim adiũxit. Paraſti in conſpectu meo mẽſam. Virga em̃ ⁊ ba- culus maioꝛ ⁊ minoꝛ diſcipli na ſunt.Et ad hoc miſtice pp teſt referri qð legit᷑ ĩ.ix. Tho/ bie. Heu me inq: fili vt qͥd te miſimus ꝑegrinari lumẽ ocu loꝝ noſtroꝝ: baculũ ſenectut noſtre. vt ꝑ effectũ de chꝛiſto dño intelligat᷑ miſtice. licʒ em̃ ipſemet ⁊ firmamentũ et fulci mentũ ſit hũani generis:tñ ꝑ crucẽ ipᷣm mundũ maxie ful/ ciuit.⁊ hoc in ſexta etate mun di que vltia eiuſdẽ eſt.Cõgru it aut ⁊ foꝛma eiuſdẽ cru ba chlo ſenectutʒ qͥ ⁊ triũ bꝛachi oꝝ eſt: quẽadmodũ ⁊ crux do minica ante ſuꝑpoſitã tabulã Capitulum et cauillã que cõtinebat titu⸗ tulum fuiſſe nõ dubitat᷑. Se/ nectutẽ igit᷑ ſuam necdũ mun dus nouerat:nec caſui ſuo ali qtenꝰ cõſulebat.imo totus in interitũ ruebat:donec ſol iu/ ſticie eidẽ illuxit: et ruine eius ꝑ crucẽ occurrẽs ipᷣm ſufful⸗ ſit. Unde ⁊ qͥcqͥd de mũdo.i. de vniuerſitate hoĩm huiuſ⸗ modi baculo nõ innitit᷑: ꝓpꝛie ſenectutis debilitate coꝛruit: nec adijciet vt reſurgat. ꝓpter B et ↄculcari neceſſe eſt. Hũc baculũ tradit oĩbo xpᷣs dñs q̊ tiẽs diẽ Qui vult ventre poſt me ab,. ⁊c. Omni ruine ſene/ ctutis ⁊ caſui ꝑ hũc ſoluʒ ba⸗ culũ occurrit᷑. Qui ergo cru/ cẽ quaʒ dñs affert reſpuit ſeu baptiſmi ſeu pnie ſeu diſcipli ne quid aliud qᷓ; ruere querit. Hõ poteſt diſſimlari ſenectꝰ⸗ et eius imbecillitas niſi ꝑ ſol⸗ licitudinẽ ⁊ amoꝛẽ terrenoꝛuʒ magnilkeſta eſt curuitas:et ꝑ de fectum bonoꝛũ operũ manitfe ſta ſterilitas.⁊ per tepoꝛẽ imo frigefactionẽ a feruoꝛe chari/ tatis manitfeſtũ eſt coꝛ tuũ el⸗ fetum eſſe ⁊ emoꝛtuũ:⁊ per ti/ moꝛem ſeu mundanũ ſeu hu/ manũ eſſe tremulum. Caliga tio ſimiliter oculoꝛũ diſſimu⸗ falſis atq; fallacibus poſtpo⸗ nunt᷑:et parua ꝓ magnis ac⸗ cipiunt᷑ vbi diſcrimina viarũ nõ decliant᷑. Sit ergo tibi ba culus ſenectutis:⁊ hoc pᷣ mul titudine dieꝝ maloꝛuʒ. Dies em̃ boni.i.ſpirituales ⁊ virtu tum illuminatiões renouant et iuueneſcere faciunt decoꝛẽ. et agilitateʒ et robur pꝛeſtant Dies aũt mali et iſta deſtruũt et cõtraria ſupinducunt. VUñ et Zach.viij.Et viri baculus in manu eiꝰ pꝛe multitudie di erũ. Attẽde multitudinẽ dieꝝ tuoꝝ: dierũ inquã maloꝛuʒ qͥ mag tenebꝛe ſunt. et videbis qntũ baculo indigeas,.et lãto foꝛtioꝛi qto maioꝛ fuerit mul titudo dieꝝ maloꝝ.i.pctõꝛuʒ. Ambulare ergo nõ curat de⸗ crepitus qui baculum habe/ re recuſat.ſed ibi cõputreſce⸗ re decreuit vbieum ſenectus affixit. Eſt et eadeʒ crux ba/ culus peregrinatõnis.ſicut et dixit Jacob in. xxxij. Geneſis In baculo meo trãſiui ioꝛda nem. Hunc baculũ tulit chꝛi ſtus dñs cũ ꝑegrinaret᷑ apud nos.ſicut dic Eſa.xxviij. Pe/ regrinnʒ eſt opus eius ab eo Dimiir et duo dilcipuli dixe runt ad eum in vltimo Luce. Tu ſolus peregrin? es in hie ruſalem. Silr et in eodẽ Ge/ he. Apud labã ꝑegrinatus ſuʒ. Et in pᷣs. Aduena ego ſũ apud te et ꝑegrinus ſicut oẽs patres mei.Et in.xl. Geneſis pegrinatõis mee.exxx.annoꝝ ſunt parui ⁊ mali.⁊ non ꝑue/ Jacob ad pharaonem. Dies nerunt vſq; ad dies patx me oꝛum quibus ꝑegrinatus ſũ Peregrinãtibo ergo poſt chꝛi ſtum dñm baculus iſte geſtã/ nolüũt. Qui ergo hic ciues ſũt qui exilium patriã:⁊ carcereʒ domũ:⁊ vincula peccatoꝝ oꝛ minice crucis reſpuũt ꝙ pere grinari a dño nolunt,duʒ em̃ ſumꝰ in coꝛꝑe peregrinamur a dño. ſicut dicit aplus in. v. ſecunde ad Coꝝ. Sicut er⸗ go nemo ſine baculo peregri nat᷑:eodeʒ modo ⁊ ſine bacu/ culo crucis nemo ꝑegrinatio nem iſtam ſanctam qua vltra mare mundi ad ſuꝑnam hie/ ruſaleʒ tendit᷑ peragit. Bacu/⸗ ius iſte non ſoluʒ ſenes fulcit ⁊ pegrinantes adiuuat vt eãt expeditius.ſed enã cõtractos tes erigu 2 ambulantes dirigin, habemQui vult ergo moꝛ⸗/ — dus eſt:alioquin peregrinari namẽta: coipſo baculum do⸗ Eadem crux etiã baculus eſt penitẽtialis. Penitentiã ꝓ to tius mundi peccatis dei filiꝰ agens baculum iſtum publi/ ce poꝛtauit. Quia ergo om̃es peccauerũt ⁊ egent gloꝛia dei etiam poſt impetrataʒ ꝑ chꝛi/ ſtum dominuz veniam. ſicut legit᷑ ad Ro.iij. Neceſſe ha⸗ bent omnes generaliter peni tere.et pꝛopter hoc baculum iſtum per ſimilitudinẽ defer re.⁊ cum eo peregrinari a mũ do inſtar publice penitentiuʒ Toto em̃ tempoꝛe peregrina tionis iſtius baculus penitẽ/ tie diſciplineq; eſt poꝛtandus Eſt et eadẽ crux baculus de fenſionis contra canes pꝛeci pue ⁊ ſerpẽtes ⁊ poꝛcos. VUñ j.Regũ.xvij. Nunqͥd ego ca nis ſum quia tu venis ad me cum baculo. Canis diaboluſ eſt ſicut domin? dicit in pᷣs.li bera de manu canis vnicam meã. Moꝛalr tamẽ ⁊ canis et ſerpens et poꝛcus ſenſuali/ tas ſeu carnalitas noſtra eſt: quam baculo penitentie et di ſcipline maxie a nobis remo uemus,.⁊ ꝙ ſunt vicia carnis inter tot canes.inter tot ſervẽ tes et poꝛcos tranſire neceſſe Capitulũ ſum caninũ ⁊ venenuʒ ſerpen tinũ ⁊ conculcationẽ et inqui nationẽ poꝛcinã effugere:ba⸗ culo pnie ⁊ diſcipline eos ar/ ceat. Di ergo te momoꝛderit canis hmõi aut ſerpens aut poꝛcꝰ:et leſionẽ pꝛimi motꝰin tulerit nõ parcas ei a baculo ſtatim baculo penitudinis re pecute. Ve illi qͥ lacerari ſe pa tit:imo gaudet ab hmõi cani bus ⁊ ↄſumi ab hmõi ſerpen tibo:⁊ ↄculcari ab hmõi poꝛ⸗ cis.hoc eſt qͥ vicijs ſe tradidit qͥ nihil rebellionis nihil con/ tradictiõis ↄtra rabiẽ eoꝝ op ponit.Poſſumꝰtñ vicia ipſiꝰ virtut rõnabilis ad canes re ferre.erroꝛes em̃ et curioſita/ tes et alia vicia de qbo tumul tuoſe ⁊ ipoꝛtune cogitatõnes velut moleſti ⁊ irrõnabiles la tratꝰ ꝓdeũt:canes merito ac⸗ cipi pñt.qͥ virtutẽ noſtrã ratõ nabilẽ tumultibo impoꝛtuniſ ſimis inquietant.Poꝛcos vᷣo vicia carnis q̃ ſceno volupta tũ carnaliuʒ paſcunt᷑: vicia.ſ. cõcupiſcibilis. Serpẽtes igi tur vicia ſpũalia: qꝛ maxie ve nenata ſunt.vt irã:ſuꝑbiã:in ₰ uidiã:⁊ odiũ.q ſunt iraſcibil. ſtiones 7 tẽtatiões ſe ingerut: baculũ penitudis ⁊ diſcipbline a te ſentiãt vt te inq etare diſ-⸗ ſueſcãt. Holi ergo oſſa ⁊ car- nes oſtẽtare caniba ſi eos arce re a te deſideras.hoc enim eſt eos ad te potiꝰ aduocare FHlo li igit᷑ ea vlł intueri vel audire q̃ vicia iſta paſcunt aut nutri unt. Silr noli coaceruare in te ſterqͥliniũ.noli ſcenũ cõge⸗/ rere niſi greges hmõi poꝛcoꝝ in teipſo volueris conuocare Ad ſcenũ em̃ ⁊ ſterqͥlinia cõ/⸗ ueniũt poꝛci.Eo mõ noli pul uerẽ ⁊ terram in teipſo cõge/⸗ rere qꝛ in ea nidificant ⁊ ex ea paſcunt᷑.Terrã ⁊ puluerẽ ter renã gliam accipimus:q̃ pe dibo affectuũ ſpꝑ conculcanda eſt:quẽadmodũ terra viſibiliſ pedibo coꝛꝑis cõculcat᷑.⁊ qu?z admoduʒ terra iſta infima eſt et põderoſiſſima inter elemẽ/ ta ⁊ fex etiã terre ðꝛ.ſic ſuꝑbia põdere locũ infimũ obtinet ? etiã eſt et viliſſuma inter vicia qꝛ? etiã ſibijpſi vileſcit ⁊ ſeißaʒ nõ patit᷑. Holi igit᷑ nidũ ⁊ pa:⸗ ſtũ parare ſerpentibo. Noli & terrã cõgerere:terrã inquam quã diximꝰ.ſed potius ſit ter⸗ roꝛ tuus ſuꝑ oĩa animãtia ter re iſtius,. ſicut pᷣcipit dñs:iij. — ——— ee — e ce 9 . ẽ * ðð . — * S — 4 . * s 4 2 8 . . — BGeneſis. NHõ ſit igit᷑ amoꝛ tu ſus illius:expauẽtaculũ̃ illud us ad ea ſed terroꝛ.qͥ quidem tibi erige. alioqn fructꝰ tuos erit ſi baculũ diſcipline vł pe et ſemina auiba ⁊ fer inferna nitudinis inuenerint q̃tiẽs ꝑ libus expoſuiſti. imo qð dete ſuggeſtionẽ ingerere ſe vel ap nis eſt illis fructificas ſoluz parere attẽtauerint. Eſt ⁊ ea quas ſola cux pnie abigit et dem crux baculus hoſtiariuſ expellit.Crux vᷣo diſciplie ar- Iles ianitoꝛes magnatum ge cet eaſdẽ ⁊ deterret. Crux ea ſtare ↄſueuerũt ad ꝓpellẽdas dem vexillũ eſt xpᷣiane militie turbas ⁊ parãdã viã dñis ſu ſicut legit᷑ Eſa.xj. Radix ieſſe is. Hoc baculo vſus eſt xpᷣs qͥ ſtat in ſignũ pploꝝ:Et Luẽ. dñs ad pandendũ nobis iter ij.Hic erit in ſignũ cui ↄtradi ꝓeellendo turbas vicioꝝ ⁊ de monũ.ſicut legi᷑ Hichee.ij. à AÄſcẽdet pãdens iter añ eos ⁊ dñs ĩ capite eoꝛũ.Tu &̊ ſi vis iter pãdere dño:ante eũ ꝓpel/ le ⁊ abige deuia eiꝰ:turbas vi cioꝝ ⁊ demonũ hmõi baculo hincinde ꝑcutiens. alioquin hmõi turbe greſſũ coꝛdis tui dño obſtruũt. Crux iſta aui um ⁊ ferarũ eſt expauẽtaculũ ꝓpter qð in oꝛto voluptatis.i. in eccleſia ſua oꝛtulanꝰ eiuſdẽ et agricola xpᷣs dñs illã erexit et in ſublimi poſuit.ideo non erit ibi leo. ⁊ mala beſtia non aſcẽdet ꝑ eam.ſicut legit᷑ Eſa. xxxv. Ideo in frontibo fideliũ ſignũ eiꝰ impingit᷑ vt aues et feras vicioꝝ ⁊ demonũ ab ac ceſſu coꝝ ðᷣterreat. Tu ergo ſi vis eſſe oꝛtus dñi et paradi cet᷑. In hoc ſigno velut pur⸗ pura regalis et pᷣcioſa xpᷣi ca⸗ ro ſanguine eiꝰ purpurata ex tenſa eſt ⁊ purpurata appenſa Crux vᷣo velut haſta rectiſſi/ ma.ad hoc vexillũ triũphale cõgerat᷑ xpᷣiane militie totus exercitus et ad hoc intueri de bet totalr. q;diu ſtabit ꝑ fidezʒ triumphale iſtud vexillũ: tam diu vincet dei exercitꝰ. Sta⸗ tim vbr ꝑ infidelitatẽ illud de ijci cõtigerit: neceſſe eſt illum ſuccũbere.ſi igit᷑ ĩ pᷣlio iſto vOis victoꝛ fieri noli a vexillo de⸗ ſcẽdere ꝑ fidẽ. illð erectũ ⁊ ĩcõ cuſſũ ꝓ viribo tene. Per ſili⸗ tudinẽ vᷣo crux pnie ⁊ diſcipli ne triüphale vexillum eſt atd regale:quo nõ niſi reges ⁊ vi ctoꝛes vtunt᷑.nec em̃ pniami ſeipo erexit, niſi qui vicla ? de 6 ½ Capitulum mones triſſphauit. Nec cu⸗ cenm diſcipline detulit niſi qui mini arboꝛ ſicomoꝛꝰ id eſt fi-/ mineat ⁊ chꝛiſtum dñm vide ſeruitutẽ illoꝝ abiecit ⁊ in ſo⸗ lio virtutũ regaliter ſedere in⸗ cepit vt vexillo latrũculos vi clioꝝ et pctõꝝ dijudicet ⁊ toꝛ⸗ queat et ſub eo ꝓpłlus virtutũ in pulcritudine pacis ⁊ in re⸗ quie opulenta ſedeat.ſicut le/ git᷑ Eſa. xxxij. Eſt et crux do cus fatua que a mũdo viſa eſt ſtulcicia.ſicut oſtendimus ſu pꝛa ex pꝛimo pꝛime ad Coꝝ. Suꝑ hanc ʒacheus.i.quili/ bet iuſtificatus:vt turbe ſuꝑe re valeat aſcendit. Hanc ipſe dei filiꝰad hoc iter cetera aſcẽ dit vt quo nobis aſcẽdenduʒ eſſet ⁊ vnde videri poſſʒ oſtẽ deret. Suꝑ hanc ficum fatu/ am aſcende qͥ Jeſũ videre de ſideras.Penitere em̃ et diſci plinã ſeruare aſcẽdere eſt. cõ/ trariũ vᷣo deſcendere. Jeſum ergo videre nõ curat qui ſico moꝛũ de qua ſoluʒ videri po⸗ teſt aſcendere non curat. Qui autem in ꝓfunda vicioꝝ de/ ſcendunt:ſubterfugere ⁊ auer tere ſe vident᷑ quo minus enuʒ videant. Dec eſt palma in „⸗ quã aſcẽſurũ ſe pᷣdirerat chꝛi ſtus dũs Canticoꝝ.vij. Aſcẽ dam in palmã ⁊ appꝛehendã fructũ eius.Fructus huiꝰpal me hoc eſt dñice crucis cetus electoꝝ eſt ⁊ ſalus eoꝛundem. Hos kfructꝰ ex iſta palma col legit:et hos fructus inde app hẽdit. De hac palma coꝛona tus eſt glia ⁊ honoꝛe. Sic et tu aſcende per ſimilitudinẽ in palmã penitẽtie vel diſcipline et fructus earum appᷣhende. Audi fructus penitentie:⁊ in 2. pena reddet iuſticie. Si igit fructus eaꝝ vis appᷣbendere aſcẽde in eas. Pꝛocera arboꝛ eſt palma.nõ attingit ad fru/ ctus niſi qui eam aſcenderit. Aſcendit in palmaʒ penitẽtie ⁊ diſcipline qui vtramq; aſſu mit, ꝓpe habet fructus earũ ſi quis eas iam aſcendit.Et me nito palma pniĩa vel diſcipli na que ante centeſimũ annuz nõ fructificat: qᷓ vitam vnam iij. Math.⁊ in.iij. Cu. Facite inquit Johãnes dignos fru ctus pnie.Audi fructus diſci pline ĩ. xij:ad Hebꝛe.Oĩs in quit diſciplia in pᷣſenti nõ eſt gaudij ſed meroꝛiſ.poſtea o fructũ pacaciſſimũ exercitatꝭ — hominis anteq; fructifiq exi git. ſic pnĩa ⁊ diſciplina plan tatoꝛes ſuos ⁊ cultoꝛes in vi ta futura reficiunt:totã pᷣſen⸗ tem vitã agricolatõi earũ re⸗ quirit. In futura vo fructus eius ĩ ſuauitate ⁊ ſatietate co⸗ medunt᷑. Crux ra qua per mare huius mũdi cetꝰ electo⸗ rum qſixpᷣo nauigante ſeu re migante ſubuectꝰ.ſicut legit᷑i penitentie et partibo diſcipl ne velut aſſenbo cöpingunt. Veilli cui vtrũq; illud mare enauigandũ eſt: ⁊ nec pᷣmũ aſi ſerem adhuc habet ad cõſtru endam hmõi nauem. In ra/ te diſcipline malus eſt timoꝛ dominũ:de quo ꝓſpiciunt᷑ ten tationũ pericula. Meluz ma-/ gnificẽtia coꝛdis.vẽtus vᷣo ſa cra exhoꝛtatio ad ſtrenue ⁊ vi xiiij. Sap.vt nõ eſſent fatua riliter agẽdum. Hanc magni ſapiẽtie tue oꝑa,ꝓpter h̊ etiam ficentiam coꝛdis velut ventũ ⁊ exiguo ligno credunt hoĩes pꝛoſperuʒ toto ſinu excipit: et oaĩas ſuas ⁊ tranſeuntes mare ab ipſa impulſa nauem ad li- E ratẽ liberati ſunt. Ratis iſta tus victoꝛie ſiue eterne pacis crux dñi ſaluatoꝛis indubitã impellit. In naui vo penitẽ ter eſt. Per ſibitudinẽ vᷣo crux tie malus ſpes.De qua maxi penitẽtie ratis eſt ꝑ quã abiſ/ me dei miſcdia ꝓſpicitur ve⸗ ſus vicioꝛum et peccatoꝛum lut litus.velum charitas. do- velut mare rubꝛum ⁊ ſangui ctrina vel exhoꝛtatio ventus. nolentum.imo mare ſangui⸗ quoniam ⁊ velũ charitatꝭ to nis enauigatur.Crux vᷣo di⸗ to ſinu ſemꝑ excipit. In hac ſcipline ratis eſt per quam flu naui humilitas eſt guberna⸗ ctus cõcupiſcentiarum velut culum vel dei timoꝛ. He eim mare vndoſum ⁊ inquietiſſi⸗ due virtutes nauem peniten mum tranſfretatur. De vtra tie maxime dirigũt et ab om G q; enauigatione Eccleſiaſtici ni periculo potiſſime eam cu q̃drageſimotercio. Qui ena⸗ ſtodiunt. In naue vᷣo diſci ⸗ uigat mare enarrat pericula pline gubernaculum eſt mo⸗ eius. Neutrius mar pericu⸗ deſtia.nauta vᷣo ſen guberna la nouit:niſi ꝗ vtrunq; enaui toꝛ eſt pꝛudẽtia. Innaue o gauit. Due iſte races ex giſbo penitetie gubernatoꝛ PPata EAeeT beene gabern . 1. ſiges vel donum ſcie. Eadẽ nouũ chaos aut etiã p⸗terita ſi qux eſt et pons qͥ ſuꝑ chaos quis in ea deciderit tranſeũt. peccatoꝝ totius mũdi deo fa Ae ei qui pontẽ hmõi poſt/ beiicatoꝛe vel oꝑatoꝛe conſtru q; ulũ extruxit frangit:⁊ ſe de⸗ cus eſt. Pons iſte ab ipᷣa ri⸗ nuo in abiſſum illã ⁊ voꝛagi/ pa innocentie naturalis vſq; aa litglie tendit᷑: totũ chaos pctõꝝ que iĩter duas ripas pᷣ terfiuunt ſubiectuʒ hñs. Per bunc pontẽ pꝛimus tranſiuit xrvyps dñs vt eum ꝑ eundẽ ſeq̃̊/ rremur. Per pontẽ iſtũ oẽs re nlüaatos tranſduxit.ſed ꝑs eoꝛũ ſſolũ fluuiũ peccati oꝛiginalis pllũ tranſijt. pars vo oĩa flu mina actualiũ.ſed poſt tranſi fũ iſtũ multi ⁊ chaos.i ꝓfun/ ditatẽ pctõꝝ ſibi rurſum effo diunt.⁊ flumia nouoꝝ pctõꝝ inter ſe ⁊ litus gratie vl gloꝛie deducũt.vel de põte iſto in iã ptrãſitũ chaos relabunt᷑. Hi etiã oꝑarius diligentiſſimus Hoc em̃ totũ ⁊ ſolũ eſt opus ſunt qͥ de baptiſmali innocen tia q̃ſi de põte in pᷣteritoꝝ pec catoꝝ ꝓſundũ recidũt.vł no/ unonꝝ pctõꝝ inter ſe ⁊ litus gr̃e flumia deducunt.⁊ ſic a litoꝛe gle ſeipſos arcẽt atq; repellũt Hiis per ſilitudinẽ denuo ex/ fruendus eſt põs pnie qͥ pon term baptiſmalis innocẽtie iã fregerũt vel de eodẽ ceciderũt Eſt em̃ crux pnie pons opti⸗ mus qui noua illa flumina et nem peccatoꝝ mergit. Hocẽ qͥ poſt aſſumptã pnĩam ipſaʒ euacuat ꝑ moꝛtale peccatũ et deſtruit:ita vt nec plantã vnã vel aſſerẽ integrũ in eo relin/ quat. Poſt moꝛtale em̃ pcim nec planta vna ſuꝑeſt ex oĩb⸗ penitentie reactibo vl operib⸗ que nõ incẽdio illius aut alio ꝑiculo conſumpta ſit. Qui er go poſt aſcenſũ hui pontis ꝑ moꝛtale pctm̃ relabit᷑ ⁊ ſeipᷣm pcipitat:⁊ pontẽ qͥ ad deũ iaʒ trãſire inceꝑat deſtruit et con fringit.hic nõ ſolum adiutoꝛ eſt efficaciſſimus diaboli.ſed etiã oꝑarius diligentiſſimus diaboli ſcʒ de naufraglo eru⸗ tus remergere:⁊ tablas ⁊ põ tes ceteraq; euaſiõis adiuua mẽta fidelibo deſtruere vłau/ ferre.quod opus miſer pctõꝛ recidiuo ſuo ſiue relapſione ꝑ ſemetipᷣm efficit. mercedẽ bu/ iuſmodi maledicti oꝑis ſolu,ʒ expectãs infernale patibuluʒ Per eandẽ viã crux dñica ſca la eſt quam aſcẽſuris in celuʒ — — = — — — rrm 7 ſul ſeit ol⸗ de⸗ g⸗ ce ii ſe i ⸗ i⸗ c⸗ 6 r⸗ 1 6 n⸗ ii⸗ 6 3 ſa —R ipſedei * =O filius 2 pparauit ⁊ fi uehere ſufficiebat.cruce we xit.de q̃ eccleſia cantat. Hecẽ et moꝛte chꝛiſti redemptis ſta ſcala pctõꝝ. hec eſt quã vidiſ tim patet aditꝰin celo:niſi ibſſi ſe legit᷑ Jacob Beñ xxiij.quã ꝓlõgauerint declinãtes ĩ pur yvicgcit ſtantẽ ſuꝑ terraʒ et cacu gatoꝛiũ ppter ſuꝑaddita no/ men eius tangẽs celũ et dũm na debita pctõꝝ⁊a rectitudĩe innixüũ ſcale ⁊ angelos aſcen/⸗ dentes ⁊ deſcẽdẽtes per eam. Om tota crux duica ſuꝑ ter/ ram ſtetit:terram dico pecca/ ti, quia ipſe pctm̃ cui crux eiꝰ inniteret᷑ nõ habuit. Oĩs em̃ pena ĩnitit᷑ culpe ⁊ ſublato fũ ditus fundamẽto culpe:non habet qᷓ initat᷑ crux pene. Jõ ergo ſuꝑ terraʒ. qꝛ ſuꝑne tota miſeratõnis dñice pictatis et muniticẽtie fuit donum. Cete re vᷣo cruces.i.toꝛmẽta oĩa de terra pcti ꝓdeũt quaſi de me/ nito iuſtũ ſtipendiũ. Cacumẽ eeus celos tetigit.qͥa inter xpᷣi grucẽ ſeu moꝛtẽ et celeſtis glie ingreſſum nihil qð eius gloꝛi ſicationeʒ retardaret intereſſe debult.licet ipſe ſiue ſpolian/ do infernũ ſiue etiam alla ma gnalia faciẽdo:q̃ ſcriptura nõ cxpmit:in terciũ diem gloꝛifi ationẽ ſuam diſtulerit. Vel aideo cacumẽ eius celos tãge/ beat.quia ſola cetum electoꝛuʒ gatoꝛia in celũ ꝑducere ⁊ ſub innocẽtie baptiſmal ſaltem in ven ialia declinauerint. Per hanc angeli.i.doctoꝛes ⁊ pᷣdi catoꝛes aſcẽdũt dum miſteri/ oꝛũ eius ſublimia cõtemplan tur.deſcẽdũt:dũ oꝑa imitatio nis eius aſſumũt.vel dũ ꝓ ca ptu auditoꝝ fidẽ illiꝰ⁊ effica⸗ ciã annunciãt.vel dũ ſeipſos tãto exẽplo hũilitatis tantoq; bñficio diuine pietatis hũili/ ant. Per ſilitudineʒ vᷣo crux penitẽtie vel diſcipline ſcala ẽ qua de imo pctõꝝ celũ aſcen dit᷑.de q̃ illud mirabile dictuʒ eſt ꝙ neq; lõgitudine ſua q̃n⸗ tacunq; fuerit cacumẽ celi va let trãſcendere, neq; bꝛeuitate ſua quãtacũq; fuerit nõ illuc vſq; ꝑtĩgere.hoc etiã in eadeʒ accidit ꝙ quanto bꝛeuioꝛ tan to eſt melioꝛ ⁊ ad aſcendendũ aptioꝛ. Pꝛopter hoc ⁊ cruceʒ hieroſolimitanã ſeu Albigẽ/ ſem omni alij cruci pnĩali pꝛe ferimus.qꝛ per eam expeditiꝰ et citius in celum aſcendit᷑.in q̊ͥ aparet miranda rundam ſtulticia ͥnon ſcale bonitate et bꝛeuitatẽ deſiderant,ſed eiꝰ lõgitudinẽ qntũcunq; eis ꝑ⸗ mittit ptedentes celeritaten- dio ⁊ fraude ꝓpꝛianmo detri⸗ mento manifeſto ? tere bicu⸗ lis ineuaſibilibus eã declina re videntur Quis em̃ eſtimet detrimẽta multoꝝ diex ⁊ an noꝝ q bus cũ chꝛiſto regnare et cuũ angelis gaudere potue⸗ nis ꝓlõgatiõe ⁊ pnialis ſcale timoꝛis quoꝛnʒ cacumia vez- lut celi ingreſſum dei miſeri coꝛdiam et iuſticiam tangant et ab imo gratie et peccati vl/ qʒ illuc tendantur compingi⸗ mus,. Interiacẽtes ergo gra dus virtutum ſuper quas pe nitentia maxime peragitur q̊/ les pudoꝛ:doloꝛ:⁊ ira: patien tia:hũilitas:⁊ pietas.his emiʒ ad ſummum pnie et ad finez q̃ remiſſio eſt et ĩidulgẽtia aſcẽʒ dit᷑. Scalã hmõi magnificen tia et ꝑſeuerantia tenẽt ac ful- — in logum prenſione erpende ciunt. ad ſinglos o gradus ⸗ runt qñ melioꝛ eit dies vna ĩ arripiendos hocẽ ope implẽ atrijs tuis ſup milia. Dodi dos manus extedit charitas. co ergo pñtis pnie cõpendio pedes aũt eleuãt et ſigũt ĩ gra ⁊ ſcale illiꝰtãta lõgitudo:imo dibus ſingulis exhoꝛtatio et ꝓlixitas ⁊ flãme purgatoꝛie qͥ diſciplina.greſſus regũt ⁊ pi dus nullũ huius vite toꝛmen cula ꝓſpiciunt ſcia aicß coſl⸗ tũ eſt cõpabile ⁊ innũera peri um.finẽ aſcẽſionis ⁊ celoꝝ in cula qͥb hic viuit᷑: redimi po greſſum ſides oſtẽdit. Nibi- tuerunt, et dies eterne felicita lominus aũt ⁊ diſeiplina ſiue tis qͥ bus ſcienter defraudari clauſtralis ſit ſiue alia: ſcala ſe ſtulti patiuntur acqri. Sʒ aſcẽſionis habens cõpendiũ vt diximus moleſtia eſt eis ci quã nos cruces ꝓpter cruciatꝰ lectat eos vie lõgitudo. et ma to interptati ſumus.Gꝛadus ioꝛi dementia lucrum tantuʒ ſſti ⁊ ſcala vtiq; in pᷣs expꝛeſſe detrimentum ſue beatitudi/ legunt᷑. aſcenſiões inqt ĩ coꝛ nis arbitrantur. Hanc ſca/ de ſuo diſpoſuit in valle lacri lam ex duobus lignis ſpel et marũ:quid apti vallis laee — — — — e⸗ . e = =☛ = –☛ — — — — TRd5 — — — . — . . 4 *ü . „ . C marũ q; penitentia accipitur rito vnicuiq; fidelium ex off Im ſex his aſcẽſionũ gradib cio ſacerdotali aram iſtaʒ per homo cuiꝰeſt auxiliũ abs te o ſimilitudinẽ habere congruit deus in coꝛde ſuo compoſuit Qui ergo aram iſtam in ſe nõ atq; diſpoſuit.bec eſt aicenſio editicat per ſimilitudinẽ ſacer dei:thoc eſt cuius deꝰ edifica: dotali officio renũciauit. Eo toꝛ eſt:⁊ qᷓ ad ipᷣm aſcẽdit᷑.De qua legi Amos.ix. Qui edi ficauit in celo aſcẽeſonẽ ſuam. celo.ſ.ſtellate ac ſerenate mẽ tis. In terra vᷣo obten ebꝛate et ſoꝛdidate mẽtis ediſicat di abolus nõ deſcenſionẽ ſuam imo pᷣcipitiũ q̃ eqꝗʒ deijciat ac deturbet in baratruʒ. Eſt et domini crux ara:in qua idem ſeipᷣm deo patri velut agnum imaculatũ ſacrificiuʒ ꝓ mũdi recõciliatiõe obtulit.ſicut di⸗ cit apłus ĩ.ix.ad Hebᷣ.Quan em̃ ipᷣo ꝙ boſtias et ſacriſicia que pꝛeter arã offerri nõ poſ/ ſunt ĩmolare recuſat:dei ſacri ficiuʒ abſq; dubio piecit.oĩs em̃ pontitex vt legitur in. viij ad Hebꝛe.ad offerẽda mune ra et hoſtias cõſtituitur Hoc eſt altare holocauſtoꝝ in quo ſcilicet immolabantur anima lia in veteri lege:quod pꝛece pit dominꝰfieri Exodi.xxvij. quod et extra tabernaculum erat ⁊ extra templum, ſicut le⸗ gitur in ſeptimo tercij Reguz to magis ſanguis xpᷣi qͥ ꝑ ſpi/quod ideo extra tabernaculũ ritũſanctũ ſe obtulit: emuũda/ et templuʒ fuiſſe dicitur. quia bit nos ab oꝑibo moꝛtuis ad penitentes extra cetuʒ ſancto ſeruiendũ deo viuenti. Aram rum ſemper ſunt reputatione vocat eaʒ eccleſia,qꝛ in ea ve/ ſua. In ara iſta omnia gene rus agnꝰ ⁊ ĩmolatus eſt ⁊ ob ra immundoꝛum animaluum latus. Quia ergo vt dicit Pe occiduntur et omnia moꝛtifi trus in.ij. pᷣme canonice ſue. cantur. munda vᷣo animaltlta Benus electum ⁊ regale ſacer in eodem etiam id eſt munda dotiuʒ ſunt omnes ſideles. et coꝛda etiam q;tum ad ſe occi xpᷣs dñs fecit nos deo noſtro duntur:dum reputatione ſua regnũ ⁊ ſacerdotes vt ait Jo moꝛtua ſunt et ibidẽ etiã cõoſu hannes in pᷣmo Apocalime/ munt᷑.⁊ h̊ dum ꝑ buũilitacẽ qſ: Capituliã xxNNH in nihilum omnia bona eof Tepla eiuſdem ꝓſtibula ſunt redigunt᷑. Hec eſt domꝰ culi ⁊ loca omia turpidinis. Per nam in q̃ coquũt mĩſtri domꝰ hunc modũ ara bachi ebꝛio⸗ dñi victimas ppli. ſicut legit᷑ ſitas eſt et ppana eius taber/ Eʒech.xlvj.Hec ẽ aries.i.leo ne.⁊ ad hũc modum de alijs dei vel ara ði ſicut dñs vocat Vides ergo vbiq; terrarum altare holocauſtoꝝ ĩ.xliij.eiuſ dem Heu q; multi ſacrilegi qͥ ara iſta deſtruüt. hiſunt pe nitẽtiã ⁊ diſciplinã iã in ſe edi ficatas ⁊ extructas deſtruũt. ̃; multi etiam ſub noiĩie xpᷣia/ no aras in ſe demonibo edifi cauerũt.⁊ velut ſacerdotes in fernales ⁊ diaboli antiſtites ĩ eiſdem demonib imolare nõ ceſſãt. Ara em̃ beelʒebub pn cipis demonioꝝ ſuperbia eſt in hac ipſos hoĩes iĩmolant qͥ in ſuꝑbia eos occidũt. In ea mũera offerũt ypocrite ⁊ ſcũ- tatis ſimulatoꝛes q̃tiẽs bona ad oſtẽtationẽ ⁊ vanã laudeʒ oꝑant᷑.⁊ ꝓpter hoc ſacerdotes beelzebub indubitanter ſunt. Ara veneris luxuria. Heu q̃t habet iſta ſacerdotes atq; põ tifices vbiq; terxraꝝ.parũ ẽ il aras ⁊ phana demonũ ſacer dotes ⁊ hoſtias eoꝝ. et qð eſt ſuꝑ oĩa dolendũ atq; lugẽdn ipſaʒ dei eccleſiã ⁊ dei viui te⸗ plum hmõi oblatiõis ꝓpha⸗/ natam et ydolatria ꝓ maloꝛi parte repletam. Deeſt eccle / ſie dei iundas machabeus qui ſacerdotes iſtos diabolicos: gladio verbi dei atq; diſcipli⸗ na trucidet.qui aras eoꝝ de- ſtruat ⁊ phana diruat.qͥ ſanꝰ cta renonet et emũdet.ſicuttle Ser . Wgcabeor.vaule Dachabe? et qui cũ eo erãt domino ſe ꝓtegente aras qs alienigene per plateas ſtruxe rant itemq; delubꝛa demoli⸗ tus eſt:purgatocq; templo ali/ ud altare fecerunt. Eadem crux dominica lignuʒ eſt per quod iuſticia facta eſt.hoc eſt lud totuʒ:in ſabea thure calẽt patibulũ de quo in.xiiij. Ha are: cum vbiq; terrarũ are eiꝰ pientie. Benedictum lignum ardeant.cũ fumus araꝝ eius ꝑ quod facta eſt iuſticia.quẽé⸗ fere totum mũdũ repleuerit ? admodum dici ſolet a ruſti ꝰ obcecauerit.nec ſit numerus cis cum iuxta patibula tranꝰ“ hoſtiarũ ⁊ bolocauſtoꝝ eius. ſeunt et vident ea latronibſus — onuſta. GBenedicta inqͥunt ſit arboꝛ qᷓ hmõi fructũ fert. Ar/ boꝛ iſta facit me doꝛmire ⁊ qͥ eſcere in tuto. arboꝛ iſta cuſto dit oues meas.arboꝛ iſta vin dicat me de oĩb inimicis me is:⁊ facit mihi vindictã de oĩ bus latronibo. Manikeſtum aut eſt fidelibo qꝛ ꝑ lignũ dñi/ ce crucis facta eſt iuſticia deo patri:⁊ emẽda cõdigna exhi⸗ bita ĩ moꝛte filij Suffecit em̃ moꝛs eiꝰ ad ſatiſfactiõem con dignã ꝓ totiꝰmũdi pctis.quẽ o admodũ em̃ verũ eſt qð dicit Joh. in ſcðᷣo pme canonice. qꝛ ipᷣe eſt ppiciatio ꝓ pctis to- re potuiſſʒ qꝛ et ſatiſfactio.qð ⁊ aplus expᷣſſe dicit in pᷣmo p me ad Coꝝ. Qui fact eſt no/ bis a deo iuſticia ⁊c̃. Satiſfe at ergo in ligno crucis et con dignã emẽdam exhibuit ꝓ to tius midi pctis. Et hoc eſt li gnũ qð tota eccleſia ſctõꝝ bũ dicit ⁊ venerat᷑.ſer lignũ em̃ ſcie boni ⁊ mali qndam facta eſt pᷣuaricatio ⁊ iniuſticia.ꝑ il lud & facta eſt iuſticia ⁊ emen datio ⁊ emeda. er ſilitudinę vᷣo crux pnie ⁊ diſciplie lignũ eſt ꝑ qð ſit iuſticia. Poer pniaʒ dubitet de olbo an deo irrogat iniurijs ⁊ cõtumelijs ꝑ vtrãq; iuſtici deo ſatiſfaci mus. Qui patibulũ hmõi in ciuitate ſua.iein ſeipſo nõ eri?L n! glt:iuſticiã deo de ſeipſo face re recuſat.⁊ ꝓpter hoc diuno iudicio ſe iudicandũ ad vlti⸗ mũ longe ſeuerius ⁊ duri? reꝝñw† ſeruat. Apparet iuſticiã nõ ee et iudiciũ in ciuitate illa nõ fi eri:in qᷓ nullu eſt erectum pbaiit bulum. In oĩ ciuitate ſua ere ctum vult eſſe dũs hmõi paaii bulu. Vñ ipſe claamat at. x. Qui nõ accipit crucẽ ſuĩẽ et ſequit᷑ me nõ eſt me dignꝰ, et alijs multis loc Ve aut illis lop ↄtenti ſunt: qles ſunt ͥ ſi vt monachi qͥ habitus figu ram crucis expmit.⁊ falſi cux ce ſignati:q̃ſi pictura moꝛtꝭ at q; ſuſpẽdij veterẽ hoĩem occi dat atq; moꝛtiſficet.⁊ q̃ſt pictu ra moꝛtis ꝓ ipſa moꝛte ſufficd at. Ve illis q picturã habent pꝓ veritate: qͥ picturã moꝛtè at q; ſuſpendij diabolo et veter 7 Ppuilegijs que veritati cruc homini latibulũ faciũt at;Gv ſidiũ picturis ⁊ ſignis hmõi: Capitulum vtriuſq; indulta ſunt nõ ſilitu dini eos defendẽtes. Ve ei q; feculentie pctõꝝ diluere ſuffi cit et mũdare. In hac lance pᷣfert hmõi cruci infernale pa tibulũ:nõ voles illã ſibi nunc erigere vt infernaleʒ effugiat Crux dñica ſtatera fuit in q̃ mũdi totiꝰ pctã et xpᷣi iuſticia appela ſunt.ſed pᷣponderaue/ runt xpᷣi merita.ſic legit᷑ in.vj capło Job. Vtinã (dicit in ꝑ ſona dũi ſaluatoꝛis appẽderẽ tur pctã mea. hoc eſt q̃ mea fe ci q́;dtuʒ ad emendã qbus irã merui. boc eſt qb irã ac ſi me ruiſſem patioꝛ.vt ſit añcedẽs ꝓ ↄſequenti.⁊ calamitas quã patioꝛ in ſtatera.⁊ intelligitur crud. qᷓt arena maris hec gra uioꝛ appareret. Inſinitas em̃ tataſ abiſſos pctõꝝ q̃nta erat mũdi tiotiꝰ abiſſus dñice cru cis paſſio ſufficeret expiare. Erat igit᷑ q̃ſi arena maris ad vnã abiſſum. Per ſilitudincꝭ ergo ſtatera eſt crux pnie et di .* . * gratü faciat:qᷓ ntãcũq; abyſſũ dextera gr̃am hmõi niſi deus miatoꝛ poſuerit:nihil eſt q c/ qͥd ibi poſuerimꝰ ad pondus vniuſcuiuſq; moꝛtalis p ctłet hoc eſt qꝛ nulla alia bona qᷓn tacũq; fuerint vel vacuare v etiam iminuere in aliq́ᷓ pꝛeua lent moꝛtale dcũq; pctm̃.p⸗/ pter hoc ergo q̃ſi ridiculuʒ eſt qdᷣcũq; aliud bonuʒ in hmöoi ſtatera ponere,ſed modis oi⸗ bus laboꝛandũ eſt vt vlł ſtillã ⸗ gre ſue imponat dñs in lanꝰ cẽ iſtã. Quicqͥd em̃ libꝛã moꝛ talis pcti nõ põderat.q quid pꝰſe libꝛa hmõi traxerit:ĩ eqli bꝛa poſitũ totuʒ decidit ĩ iuuns ⁊ ꝑtẽ diaboli. Solã aũt gra tiã hmõi in deoꝛſũ poſt ſe trra here nõ põt:eoqꝙ incõꝑabilr plus põderet gratia in ſurſuy ; illa in deoꝛſum. Nõ em̃ ſi ſcipline. In cruce ̊ pnie qſi ĩ cut delictũ ita ⁊ donũ.ſicutilte ſiniſtra lãce vicia ⁊ pctã ponẽ git᷑tv.ad Ro. Calamitas igi da ſunt ꝑ memoꝛis: ſciam:⁊ ꝑ penitẽtꝭ ſic eſt ad abiſſum qan ſcrutiſſimã conſideratõeʒ. In tãcũq; ſuoꝝ pctõꝝ cũ gre pox- dextra vᷣo pudoꝛ ⁊ timoꝛ ⁊ do dus habuerit ſicut arena ma cõpũctõis qᷓ qntacũq; eſt ne/ lapillulis. Eſt aut humiliras ceſſe eſt vt abiſſo pctõꝝ ppõ/ ad ponderandũ efficaciſſima derei:qntalacunq; ſtilla greq in eqlibꝛa pnie:ſicut ſuppbia 3 — — – – –e = re-rc- S FJolium CXxI ki iIn lãce ↄtraria. qð patet ex i ⁊ vnguibo trahere videt᷑ lanz⸗ elun ſis locis ſuis ⁊ locoꝝ oꝛdini⸗ cem diaboli qͥdaʒ ex demoni lune bus.quẽadmodũ em̃ ſumma bus. ſic detractoꝛes qͥ roſtro daus hũilitas ſũmũ glie locũ obti⸗ ſuo peccata alioꝛum magni⸗ tae⸗ net in xpᷣo dño:ſic ⁊ ſũma ſuꝑ ficant ꝓ ipᷣo diabolo lancẽ ei?ꝰ dis bia infimũ locũ damnatõnis trahere vident᷑. Sed reuera ſet in apoſtata lucifero. ⁊ hoc eſt peccatoꝛ cuiꝰ os maledictio⸗ 1 n qð dñs docet in.xxj.tertij Re ne ⁊ amaritudine plenum eſt re gũ. Quia inqͥt hũiliatꝰeſt ĩ cõ qui totum ſe dedit ad peccan wan ſpectu meo Achab:nõ indu/ dum:toto põdere ſuo toto co AD oẽ malũ hoc in dieb eius. natu roſtri : vnguiũ in deoꝛ⸗ c⸗ Alttẽde impietatẽ ⁊ ſcelera im ſum trahit lancem diaboli. i maniſſima ipſiꝰachab.⁊ pon Quid auteʒ dicemus de üllis 0, dus hũilitatis cui ſoli vindi/ qui ingentia onera magnoi kli⸗ cle dilationẽ domin? aſſcribit peccatoꝛuʒ immittunt in lan IH agnoſces. Ve eis qͥ tã ſtudio cem diaboli:et quaſi feſtucas e ſe tãq; laboꝛioſe lancẽ imple/ leuium et pene ridendoꝛũ bo id. re curant diaboli: hoc eſt ſini noꝛum in lancem inij ciũt dex eli ſtrã in ꝗᷓ pctõꝝ onera ↄgerere tram dei.Quid etiam de illis ins nõ ceſſant. Quid aliud illi fa qui de dei lance bona ponde ⸗ cere vident᷑ niſi modis om̃ibo ra rapiunt ⁊ in lancem diabo 1 ſatagere vt in ꝑtem cadant di li mittunt.hi ſunt qui bona ꝗᷓ r aboli: vt lãx diaboli in hmõi recta intentõne fecerunt poſt G buãci pponderet lanci oei.hi modũ laudum vanarum pꝛe ſunt qͥ pctã pctis addere non cio vendu nt: qui recte qͥdem D ceſſant vt augeãt pctã ſua ſo. egiſſe ſe gaudent: non qͥa deo 4 Ve aũt ⁊ illis qui põdus gr̃e quod egerunt placuit.ſed qͥ a reijciũt.hi em̃ quaſi cum dño eis inde ſibilus vane laudis 5 cotendqunt: dum ⁊ põdus gre acceſſit. Idem de his ſentien 140 quod ĩmiſit eijciunt.⁊ ne ali⸗ dũ eſt qui de rapinis elemoſi t ud imittat pecca ſuis impe/ nas facere pᷣſumunt: qͥ bona 1 diunt.quẽadmodũ aũt in bi⸗ iſta tꝑ alia bonis ⁊ bene vten 1 lãci ſaneti Michaelis roſtro tibus auferũt et pauperibus ð Capitulũ ea nõ tribuere:quia nec pñt. ſed potius eis pauꝑes onera re pᷣſumũt. Idẽ dicim de his q̃ bona ꝑuerſa intetione faci/ unt. ⁊ de detractoꝛib qͥ bona aliena ĩuertũt. Vtriq; eniʒ vt dliaboli lancẽ impleãt q;tũ in le eſt bona de dei lãce rapiũt: et in d iaboli lancẽ mittũt. In hmõi lãce rectitudo maxime neceſſaria eſt. ſicut docet dñũs Leuitici.xix. Statera iuſta ⁊ equa ſint põdera habere q de debet ſtatera pnie hãc rectitu dinẽ vt tota lax dextra in ſur/ ſum cõtra totã ſiniſtrã ponde ret:et vt põdera põderibo pꝛo pter oppoſitõem reſpondeant OQuidã em̃ ea ſola bona mit/ tunt in lancẽ dexterã qᷓ poõde/ rant in deoꝛſum. Hi ſunt q̊/ rũ pnĩa ſolo timoꝛe pene nitit Hi ꝓculdubio oẽs penitẽtie ſue victimas ⁊ põdera decli/ nant in ꝓfunduzʒ:ſicut legitur OPſee,.v. Surſuz igit trahere debent põdera.iſopꝑa pnie: et ſurſum trahere debent ⁊ ſur⸗ ſum trahbi. Quatuoꝛ em̃ ſunt quue debet penitẽs intendere et per pniaʒ querere. Ad hoc —„ ei penitetia omnis agenda e vt iactura pene ſimul et male ↄſumpti tꝑis redimat᷑. Jactu ra vᷣo pene debite marxĩa dila tlo eſt pᷣmij eterni ⁊ amplexu/ um celeſtis ſpõſi. licet ⁊ iactu ra iſta intelligi poſſit purgato riarũ penaꝝ acerbitas. Sed maxie ad iſta q̃tuoꝛ reſpicien dũ eſt penitetib:hocẽ põdus et mẽſura:in qb poſitũ eſt no ſtrũ iudiciũ et noſtra iuſticig. ſicut dicit dũñs ꝑ Eſa xxvij. Ponã in põdere iudiciũ ?⁊ in ſticiam in mẽſura. In ſurſum tibi ponẽduʒ eſt: aliter ſtatera tua doloſa eſt. Statera enim doloſa nõ eſt bona. ſicut legi Pꝛouerb. xxj.et Michee v. Huũqd iuſtificabo ſtaterẽ in piã ⁊ ſaccelli põdera doloſg. Statera ipia eſt q tiñ pondo „ Poõgera doloſa ꝗ in ſunſi po⸗ . rat in pꝑtem. hoc eſt in deoꝛaxz derare vident᷑ ex facie ſua ſen ſpecie ſed in deoꝛſum im põ/ rant timoꝛis intentiõe.Detra hendũ ergo eſt potius nobis qus ſalte ? vacuus rein rũ: ſoluq; ſaccellui malicie de⸗ trabede.l. ſut nobis ab eo co⸗ v8äy7mt deus honoꝛet: vt deo pla/ gitationes: affectiones: locu⸗ * ccat: vt eius gratia conſeruet᷑ nones et operaque ⁊ ſi pon- ”D tnin Nan ndi len ⸗ ſgato⸗ dicen höds jeſtio dus malicie nõ minuãt, mul⸗ tũ tñ eidẽ adderẽt ſi adeſſent. Maledictus ille ſaccellus q longe plꝰ q; plenitudo ſua põ derat. Qui vᷣo in pnia ſe tota liter humiliat. qͥ pijs obſecra tionibo coꝛã deo ⁊ cõfeſſioni/ bus coꝛam ſacerdotibo perſo nant:de pctĩs alioꝛuʒ ſilentes ſeipos ſemꝑ de ſuis vitupãt ⁊ increpãt ⁊ in cõſpctu alioꝝ di iudicãt atq; viliticãt.toto põ⸗ dere ſuo totoq; roſtro et vn/ guibus pondera dextre lãcis clinatiõis. Eſt ⁊ crux dñica hamꝰ.ſiẽ dicit dñs in.xl. Job An extrahere poteris leuia⸗ thã hamo. Hãc eadẽ ſimilitu dine vocat btũs Augꝰ muſci pulam in qua xpᷣs dus carnẽ ſuam velut eſcam poſuit. Ad bãc diabolus velut cetus in uolauit ſicut legit᷑ i. xxvj.Eſa. Occidet cetũ magnũ qͥ in ma ri eſt.quẽ duʒ ꝑ mẽbꝛa ſua oc cidẽs moꝛderet:vnco ſeu vnci no diuinitatis eiuſdẽ captꝰ at q; retentꝰeſt.ſicut idẽ xpᷣs do/ un . “ res ⁊ detractoꝛes ſuos patiẽè Qſee.Ero moꝛs tua o moꝛs vtc! ter atq; gaudenter audiũt qui Et hoc qͥdem: qa moꝛſus tu e tont: onera ſiniſtre lãcis mira velut eſcã poſitã in hamo cru i biſliter alleuiant ⁊ ea que ſunt cis moꝛdebis,.ſic hamo cruc 4 Hi oim detractoꝝ roſtrꝭ ⁊ , captũ:deus de mari mũdibu Recutoꝝ vnguibo ⁊ alienoꝛum ius extraxit. Per eũdẽ moduʒ 8 IIIur. Per hũc modũ ⁊ de ſtate pnie hamꝰ. ſecure illuʒ paſcit ra diſcipline ſentiẽdũ erit.hu/ et cõſumit diabolus vbi non du ills in ptem ſiniſtrã inijciat di trahat.Eſca ſibi in hamo b,ö 8 Abolus:qð nõ ſtatim aut pe/ in cruce pnie vel diſciplie In iͤ⸗ ni aſſumptio ppõderãs deij/ ctitudo coꝛdis ſiue intentõis. i ciat. Huiꝰ ſtatere ꝑfectiſſima velut vncinus ſiue aculeꝰgra GSbolic oneris aur ſiniſtre in/ lu vruq; nectene t colligane tet adiuuant.Silr ⁊ qͥ vituꝑato minꝰeidẽ diabolo dicit in.xiij e onera alioꝝ ꝑ cõpaſſionẽ poꝛ us ero ſeu moꝛſellus dum me Sextre ſupꝛa modũ aggrauãt cetum illũ ⁊ eſca dñici coꝛꝑis 606 õpcton onerib ſurſum trabhun miſer pctõꝛ eſca tm̃ ẽ. crux vo ann iſ rectitudo ẽ vt nihil ſui one eſt piſcatoꝛ qͥ illuʒ capiat ⁊ exx mnInttudo eijciat: aut maioꝛiſl bo hoc hamo velut vᷣgula eſt re⸗ en eſt rectiiudo nil pani poſſe di/ humilis cõpunctiõis.velut ſi o 1 eæt foꝛt totis obſecrationibus inde exenterãdus:vt oĩa eius qᷓrẽdus eſt cõpũctõis aculeꝰ: intima.i.cogitatões ⁊ affectõ et hũilitate vncãdus ac recur nes extrahant᷑. Coꝛ eiꝰ ſuper uandus:multis actõibus fa⸗ pꝛunas aut vrentiũ doloꝛum bꝛicandus vel potius acuen aut triblationũ aut carbonũ dus. Ue qͥ aculcum de ipſis qͥ dicunt᷑ deſolatoꝛij: in ſumũ faucib diaboli eijciũt. demẽ/ penitus exurenduʒ.hoc eſtin tiſſimi piſcatoꝛes qͥ piſcẽ hu/ materiã ⁊ generatõeʒ lacriaꝝ iuſmodi nõ ſolum liberãt.ſed q̃ de fumo generari dicuntur. etiã vt ab eo deuoꝛent᷑ vulnꝰ Poſſumꝰ⁊ carbones hic ĩtel quod eidẽ aculeus cõpũctio/ ligere igneʒ ĩfernalẽ.fumũ vᷣo nis inflixerat ſanant. Hi ſunt timoꝛẽ eiuſdẽ. Iſte ̊ exterreat q aculeuʒ cõpunctiõis de coꝛ oẽgenꝰ demonioꝛũ ſiẽ ibi ðꝛ. dibus ſuis auferunt et dolere qꝛ timoꝛ dñi expellit pctm.in ꝓ pciĩs ſuis deſinunt:nõ attẽ Eccẽi.j.Expellit inquaã ⁊ ſinõ Qdstes illud Dauid, doloꝛ me/ q̃ ad maclas:ſaltẽ qᷓ ad volũ⸗ us in cõſpectu meo ſemꝑ. Et tatẽ ⁊ q̊ ad oꝑa.Vel fum? iſte illud. Exitꝰaquaꝝ deduxerũt intelligat᷑ deuotio ſiue humiti oculi mei:qꝛ nõ cuſtodierunt tas que ð exuſto coꝛde.i.amo legem tuaʒ: Et illud ploꝛabo re peccatu: vl ꝓpꝛio pctõꝛis coꝛ Capitulum XXXI amoꝛ eſt vtriuſq;. Attende au die ac nocte interfectos filios tem qꝛ hamꝰ ſine aculeo nihil ꝓpli mei.Et illud.ij.renoꝝ. capit.ſilr ⁊ ſine foꝛti aculeo pi Defecerũt pꝛe lacrimis oculi ſcem magnũ caꝑe nõ põt.ſe mei ⁊c̃. Et illud eiuſdeʒ in eo/ nitentia igit᷑ que internã vere dem. Deduc q̃ſi toꝛrentẽ lacri q; hũilitatis cõpũctõem non mas ꝑ diem ac noctẽ:nõ des habet:hamus eſſe nõ poteſt. requiẽ tibi:neq; taceat pupil/ ſed potiꝰ inſtrumentũ q̃ dia⸗ la oculi tui.Captus cetꝰ illeĩ/ bolo eſca ſua poꝛrigit᷑. Idẽ di fernalis excrabẽdus eſt nõ di cimus ſi vel filũ nõ habuerit: mittẽdus.Extrahẽdus inqm vel ſi iſtud debile fuerit: extra in ſiccuʒ.ſicut docet angelus here piſcem magnũ ꝑ illũ abſ raphael Thob. vj. Siccũ eſt q; dubio non valebis. Foꝛti vbi nihil ſui nutrimenti:nihil igit᷑ amoꝛe aſſumẽda eſt pnĩia qð pctm̃ foueat inuenit. De/ = Folum dequod maledictus ille piſc p peccati dñiuʒ poſſidebat re ſoluit᷑. Stultiſſimi piſcatoꝛes q bmõi hami aculeũ tã tenui filo pendere volunt:vt ipſius aculei põdus illud rũpat Cũ ergo cetũ illũ hmõi filo extra bere pᷣualebũt qͥ gram cõpũ/ ctiõis amare facile deſinunt. ⁊ duin ꝑ ſatiſfactionẽ q̃ſi dia/ bolũ extrahere ceperũt: velut onere ipſius ſatiſfactõis fati/ gati deficiunt ⁊ filũ hmõi rũ⸗ punt. Salliedus eſt hmõi pi ſcis poſtq; captꝰ fuerit,ſicdo/ cet᷑ in oo.dẽ Thob.capᷣ. Sal⸗ liendus eſt inquã igne.ſic di/ igne ſalliet᷑ ⁊ oĩs victima ſalli etur ſale. Igne inquã vel diui nedilectõis vel ↄtinue tribu⸗ latõis. Et de eo ↄtinue come dendũ eſt dũ in via iſta ſumꝰ. Moꝛs em̃ diaboli in nobis ⁊ moꝛtificatio veteris hoĩsci bus noui hoĩs ẽ atq; refectio Ethoc eſt qð ibidem dicitur qꝛde piſce ſalliuerũt q̃ntũ eis in via ſufficeret.nõ em penitꝰ comediaut ↄſumi põt in via vite iſtius vet? hõ ſiue diabo lus.ſicut dicit Augꝰ ſuꝑ.vij. capim ad Ro.qꝛ cõcupiſcen⸗ vita iſta minui põt, con — 22 ſumt nõ poteſt. ſed ſufficit no bis in via iſta illum qtidie mi nuere ⁊ de moꝛte eiꝰ refectõezʒ nobis ⁊ gaudiũ facere.Et qͥ dem bec de figuris ⁊ ſignatio nibo crucis de ipſis ſacre ſcri/ pture fontibo hauſimꝰ. Nũc vᷣo cuiuſmodi crucẽ vniuſcu iuſq; generis ſeu ꝓfeſſiõis ho minẽ xpᷣm dñm ſeqͥ volentem poꝛtare cõgruat aꝑire tẽtabi⸗ mus.Quia igit᷑ crux a crucia tu dicit᷑ generalr, crux ex tribo bꝛachijs generalxr eſt qᷓ pauꝑ tas:moleſtia:⁊ ignominia in/ telligunt.ita vt pꝛincipale li/ gnum ſtans intelligat᷑ pauꝑ⸗ tas.duo vᷣo bꝛachia quaſi li/ gni trãſuerſi moleſtia ⁊ igno/ minia. Hec eſt pnia ⁊ vniuer ſalis cruxĩ q̃ totꝰmũdꝰ ↄfixꝰẽ nec tũ ſe latronẽ ↄgnoſcit. ĩ q̊ neceſſe ẽ alterũ e duobo:vt vel mũdꝰa ðᷣi iudicio crucẽ hmõi ſe pati neſciat.aut illũ iuſtũ eẽ iudicẽ nõ agnoſcat. Hemo ẽ q̃ in hoc patibulo cõfixũ ſeũ videat velut q buſdam clauis neceſſitat. Mltiplices nãq; moleſtias:mlłtiplices ignomi nias.mitiplicẽq; pauꝑtatẽ.H̊ eſt reꝝ q̃s cupit penuriã vnuſ quiſq; hic patitur.⁊ in eis ẽqͥ buſdã patiedi nccitatib tãq; quibuſdã clauis affixus. Ne coõſpiciüt. Et ideo cofuſt ſunt mo em̃ hic viuit qͥ iſta poſſit quadmodũ fur.ſed confuſio ecuagdere imo qͥ iſta nõ patiat᷑. ne humiliatiõis ſaluberrima. Crux igit᷑ vniuerſalis q̊ mũ Qui vᷣo patibnlũ iſtud ꝑ pa dus latro hoc eſt tota poſteri tiẽtiam ⁊ humilitatẽ atq; ma/ ias Ade cõſfigit᷑ in eadẽ nouiſ gnificentiã in redemptõem et ſime moꝛitura, crux iſta ad hu medicinã cõuertunt pꝛudetii miliãdos latrones ðberet ſuf ſimi ſunt. Patietia nanq; poꝛ ſicere. In cruce te vides ⁊ in tat᷑ moleſtia. humilitate igno clauis humana demẽtia moꝛ minia. magnificentia coꝛdis ti adiudicata es ⁊ panibulo af rerum tꝑalium defectus non fixa in q̊ ⁊ moꝛi neceſſe habeſ pauꝑtas ſed libertas et expe- nec ſolũ nõ erubeſcis patibu/ ditio reputat᷑. Hi etiam ipſos llũ nec ↄfüderis a latrocinijs clauos neceſſitatis in liberta txuis.ſed in ipſo patibulo etiã tem ↄuertũt dum de neceſſi/ gloꝛiari pᷣſumis ⁊ inanis glie tate virtutẽ faciunt:dũ qð ne vento in eodẽ vſq; ad crepa/ ceſſe eſt libenter ⁊ tota hilari/ tionẽ intumeſcis.ſed neq; ip/ tate ullud ſuſcipiũt agẽtes gra ſo patibulo deterreris in po/ tias. Qui autẽ de cruce hmõi ſterum.imo in ipſa cruce no/ deſcẽdere.i, qͥ tria iſta declina ua latrocinia cõcipis et q̃liter re totis ſtudijs et viribo euitũ ea etiã ibidẽ facias. Crux iſta tur:dei recuſant parere ſentẽ/ pſentis vite miſeria eſt ex tri tie atq; iudicio:dum penã iu/ bus ſui ꝑtib vt diximꝰ cõſti/ dicatam nolunt exoluere:ip⸗ tuta.ſufficit ad cõfuſionẽ hu/ ſumq; pᷣſentis miſerie patibu miliatõis pꝛudentibo ipᷣm pa lum eterne cruc faciũt ſemia ti patibulu.⁊ hoc eſt qð legit᷑ riũ,.ipamq; medicinã ad moꝛ Hiere.ij. Quomõ ↄfunditur tem ſuã cõuertunt in gladiuz fur cum cõpꝛehẽedit᷑:ſic cõfun Et hec qͥdem crux eſt omiq̃/ dit domus iſrael,. domꝰ. ſ.de/ ſi hereditaria et neceſſaria. unm videntiũ:qui ⁊ deũ iuſtu,ʒ Crux vᷣo xpᷣianoꝝ generaliter iudicẽ vniuerſoꝝ agnoſcũt et voluntaria eſt atq; ſpõtanea in lumine eiꝰ ſe cruci hmõi at qua nõ ſolum tria iſta put ge patibulo affixos euideter neraliter oẽs toꝛquentur: ipſi — 2. — = = tn hui⸗ in bo, ne gai or o adi⸗ fon cche/ s Nenn ,, t gaudeter pferũt vteo ipſo ſe manꝰnon habere ſed largius ⁊ amplius ipᷣi illa q bus tꝑalia maxie ↄtrectan ſubeunt.in q̊ excellũt ⁊ pꝛimũ pᷣdicet.q̃ſi qͥ manꝰ nec ad ac⸗ locu obtinent martires: qᷓʒ et cipiẽdũ nec ad largiendũ ba⸗ pauptas artiſſima ⁊ moleſtia beat. Focus vᷣo obedientiã atrociſſima ignominia extre aꝑte figurat,eo em̃ ipſo ꝙ ca- ma: ſicut docet apłs in. xj. ad putio caret:obedientiã que ſi Heb.dicẽs. Scii ludibꝛia et militer caput in ſe nõ habetſʒ verbera exꝑti ⁊c. Secundũ caput alienuʒ velut coꝛpꝰ aut vo locũ obtinent dauſtrales. membꝛuʒ ſequit᷑ aꝑte ſigurat. Terciũ clerici,. Quartũ peni Obedietia alienũ magiſteriũ tentes. Quintũ viri diſcipli- atq; dominiũ tanqᷓ; caput ali nati. Dexiũ vᷣo xpᷣianoꝝ cõ/ munis vita. Et he qͥdem cru ces foꝛinſece eſſe vident᷑ ⁊ pe⸗ nes ea q̃ coꝛpis ſunt cõſiſtere Eſt ergo crux martixꝝ iſta fo⸗ nttnſeca ex tribo lignis pᷣnoĩat⸗ illiſq; maxis. Crux clauſtrali um velut ex tribus lignis eſt: . pauꝑtate:ſ.que eſt oĩm tꝑaliũ ꝓpꝛietatis ab dicatio Dein d e caſtitate ſeu ↄtinetia ⁊ obedi⸗ bulũ ex trib his velut tribo li gnis ↄſtructũ.huic patibulo velut qͥbuſdã clauis deditio⸗ nũ votoꝝ ſeu ꝓmiſſionũ atq; pꝓfeſſionum ipſemet ſe affigut Et hec tria ipſe habitus eoꝛũ ſq; ſtaminea q carni moꝛtifi⸗ cidee pximo lungit. Dauper id eſt terrena et poti/ mundo tatẽ cuculla que maniq; caret velle diſplicere ex tetro coloꝛe enũ et ſenſu ſequit᷑ et volunta te. Et q̃ de pꝛimo patibulo di ximus et in eo patiẽtibo ad pa tibulũ religiõis ⁊ monachos facile adaptant᷑. Crux vᷣo cle ricoꝝ qᷓ;q; ſanctimonia eẽ vi⸗ deat᷑ qðᷣ ex ipᷣa figura veſtimẽæ ti albi qð vulgo ſuꝑpellicium dicit᷑:figurat᷑.tũ meliꝰquaſi ex tribo lignis ſctimonia videli cet ⁊ mũdi ſiue terrrenoꝝ cõ⸗ temptu:⁊ adoꝛatione dei:mi⸗/ niſterio ſiue animaꝝ ſuffragi/ one ſiue curatiõe.Cãdoꝛ enizʒ ſuꝑpellicei linei ? figura eiuſ- dem caſtimoniã ſignificat.q̃ ẽ vt ait Hieronimus in iuuẽtu te martiriũ. Cappa vo nigra a poſterioꝛi clauſa:clauſa eſſe coꝛda eoꝝ ad ea que retro ſũt id eſt terrena et poti mundo P 5 9 . . E . — . 5 . — . S 8 „ ℳ 4 . qᷓ; faciein ⁊ aparatũ qͥ place/ gnatõis officiũ. quia ſummũ at exhibere ſatis intelligenti- verticem denudat:cõtẽplatio bus inſinuat. Cãdoꝛ vᷣo line nis ſtudiũ ⁊ deuotiõis obſeqͥ us ab anterioꝛi patẽs et ab oĩ um quaſi nihil habeant inter alia parte abſcõditus ſoli illi ipſos coꝛdiũ ſuoꝝ vᷣtices ⁊ de ſponſo celeſti caſtimoniã ſer/ um. ⁊ q̃ſi nihil interſit qð vel uare:⁊p illã ſola illa qᷓ an ſunt ↄtemplationis obſcuret ſtu⸗ eos q̃rere demõſtrat.non illã dium vł deuotiõis tepefaciat oſtetare in oculis hoĩm. ſz po obſequiũ. Poſſumus et qͥn⸗ tius abſcõdere:⁊ ſoli deo illã tum addere de eoipſo ꝙ circu velut acceptabile ſacrificiũ et laris eſt tonſura:in qᷓ circum q̃ſi ð oꝛto ſuo lilioꝝ floſculos ſpectio eoꝛũ attendit᷑ vel oſtẽ/ eidẽ gratiſſimos offerre. Aꝑ⸗ dit᷑ qͥ alioꝛũ ſpeculatoꝛes con tura vᷣo cappe ab anterioꝛi ꝑ / ſtituti ſunt:⁊ in arce eccłie vel te demõſtrat quia ad ea qᷓ añ ſpecula ad ſpeculandũ ⁊ ꝓſpi ſunt.i.ſpũ alia et eterna coꝛde ciendũ poſiti. In his aũt qͥn coꝛdiũ deſideria ſunt. Ipſa & miſterioꝝ ſats agnoſci pᷣt of· aptura cappe clamare videt᷑ ⁊ ficiũ. Miniſteriũ em̃ taber⸗ pᷣdicare aꝑte. Sitiuit anima naculoꝝ cui ſucceſſit eccłia in mea ad deũ fontẽ viuũ.⁊ quẽ oꝛõnibo laudib et ſacrificijs: admodum deſiderat ceruꝰad in leg meditatõe ⁊ plebis eru fontes aqꝝ:ita deſiderat ania ditioe:in diſciplia et cura eiuſ mea ad te deus. Tonſura qᷓ dem plebis totalr conſiſtebat ⁊ coꝛonã ↄtinet q̃ circularis ẽ Et hec oĩa ſunt vna ſollicitu/ et adeo caput a pilis alleuiat do clerical officij. Clerici igit᷑ et expedit:quatuoꝛ maxime ſi ad mũdi riſum ⁊ ob pꝛobꝛiuʒ gnat. Pꝛimuʒ qͥa ridicloſa eſt ad dei ludũ tonſurã habẽt ri/ mundi ſtulticia qᷓ ſapiẽtia eſt diculoſaʒ:inſigne.ſ.ſtulticie et apð deuʒ.vt legit᷑ mo pꝛime ad regimẽ aniaꝝ electi:criniũ ad Copx.qͥa coꝛonã ↄtinet.re/ ſuoꝝ coꝛonã pꝑferũt inſigne re gni honoꝛe.⁊ regimĩs officiũ gni ⁊ ad cõtẽplationis ſtudiũ quia bꝛeuis eſt hoc eſt capil⸗ electi reuelatũ verticẽ qſi cla/ los abbꝛeuiãs et minuẽs ꝓpu ment cũ pſalmo. Reuela ocu ℳ W ma atio e er u⸗ at u iten n pel ſi H — an 4 ot⸗/ er⸗ i 4 ,B 2 22 los meos. vel potiꝰ illud apli. ligioni ingeſſerunt: dũ ſol ſi ⸗ iij.ſecunde ad Coꝝ. Nos vo gnis ⁊ figuris clericalis habt oẽs reuelata facie gliam dñi tus honoꝛẽ atq; tpegia veri ſpeculãtes ⁊c. et ad ea q̃ deuo tatis obtinẽt fraudulẽter aut tiõis ſunt:hoc eſt oꝛõnes.lau etiã violẽter. Ecce nõ intelli des et ſacrificia pↄſtituti.ꝑ eiuſ gis te maioꝛi impietate iudai⸗ dem verticis nuditatẽ coꝛdiũ lare ſi ub noĩe xpᷣiano:et ſtipen ſuoꝝ in diuinis officijs puri- dia reddituum eccleſiaſticoꝝ tatẽ inſinuãt.⁊ expeditos ha/ nõ picturis ⁊ figuris:nõ men bentes oclos ⁊ aures a dẽſita dacio eoꝝ:ſed veritati religio te capilloꝝ: pſpectoꝛes alioꝛũ nis ⁊ militie ſpũali eſſe cõceſ⸗ ⁊ ſpeculatoꝛes ſe oñdũt. Ipᷣo ſa. Quid ꝓdeſt ecclie dei aut vo tonſure circulo:totius ec⸗ animabode q̃ʒ redẽptõne ꝑci cleſie dei ꝓpugnatoꝛes. Heu pis ſtipẽdia reddituum pictu quot ſunt qͥ nec vnũ bꝛachiũ raꝝ ⁊ fſiguraꝝ tuaꝝ.i.hĩt?ꝰ⁊ cõ habent iſtius crucis. et q̃t ſũt ſequit᷑ falſa ſignificatio. Non q bmõi cappam ⁊ ſuꝑpelliciũ ſuſfragat᷑ eis hmõi mẽdacio. ⁊ tõſurã abiecerũt interiꝰ:nec Legit᷑ em̃ in.xxxj. Paral. ꝛe verent᷑ ſe imiſcere clericoꝛum cepit eʒechias pplo hitantiuz collegijs.nec foꝛmidãt pcipe hierlin vt darẽt ꝑtes ſacerdo ſuffragia militie clericalis: cũ tibo ⁊ leuitꝭ vt poſſent vacare nihil eis ⁊ militie ſit. ⁊ pter h̊ legi diuie ĩplẽde.ſ.meditãde nibu eiſe ſtipẽdijs,ſicut dicit coꝛã dño decãtãde. deĩde do Aug ſuꝑ Jobãnẽ.Quid mi cede.q̃rto vᷣo obſeruari faciẽ/ hi et imꝑatoꝛi:qͥd ergo tibi et de. Hec fuit cã q̃re fuere con poſſeſſoꝛi.Hi ꝓſecto non vi⸗ ceſſe ꝑtes tpaliũ ſ. acerdotiboz dent qꝛ tanto defoꝛmi ab of leuitʒ vt.ſ.vacaret legi dñi.vo ficio clericali diſcrepãt dũ ha luit em̃ dñs puꝝ eſſe ſtatũ cle bitum clericalem nõ hñt inte ricoꝝ ab oĩ ſtrepitu ⁊ſ ollicitu tus:q; ſi exterioꝛi carerẽt ha/ dine tpaliũ vt eos ipſe ſingla bitu:quãto eſt res ipſa ⁊ veri rit᷑ ⁊ ſolitarie poſſideret ⁊ ſacrꝭ 7 tas figura ſua ⁊ figuratõe pꝛe eos officijs mãciparet.Quar H ſtantioꝛ. Ded vt ſepe diximꝰ ta vo crux penitẽtiũ eð qᷓ im Mouũ iudaiſmũ chꝛiſtiane re mlta dixi generalr at ẽ extb⸗ d 4 Capitulũ lignis ſq; contritionis: cõfeſſi feſſio ſeu cognitio 2 felicitatis 5 „ .. 4 onis: ⁊ ſatiſfactiõis cõpacta. eterne que penitentibo reſtitu⸗ Vel pmũ lignũ ſit afflictio ſi itur circũſpecta pẽſatõ. Quis ue ↄtribulatio ſpũs.⁊ hoc eſt em̃ electũ ſe ad celoꝛũ regnuʒ cõſideret:⁊ ſcelera ꝓ bus pa pncipale lignũ qð totum ſup D Byapaleligu 60 tibulo infernali adiudicatus poꝛtat patibulũ. Lignum vᷣo trãſuerſum duo bꝛachia cru⸗ cis ꝑſi cuius velut duo bꝛachia ſũt abſtinẽtia a placitis ⁊ deſide/ ratis:⁊ moleſtoꝝ inſlictio. In cruce vᷣo pnĩe idipᷣm ſumoꝑe attendendũ eſt vt ita ſit moꝛ⸗ tificatiua veteris hoĩs ꝙ etiã ſit viuificatiua noui hoĩs.ita ſit medicina ꝙ etiam cibo.⁊ in ea aſpitas atq; ſuauitas ea ſol lertia miſceant᷑ vt altera alte⸗ rã poꝛtet. Alioqͥn nõ pnĩa eſt qð agit᷑ ſed pena ſola q etiam eſt aſinoꝝ.⁊ infernalis eſſe vi det᷑ ſi nibil habeat ſpũalis re fectionis atq; ſolacij. In hac cruce poſitis et apenſis ma/ xime cõgruit vt eã poꝛtent q̃/ ſi ſue dãnatõis ⁊ moꝛtis pati bulum iuſtiſſimuʒ. Nihil em̃ pᷣter ipſaʒ gre viuificãtꝭ eſſen tiaʒz penitentibo eſt ſalubꝛiꝰ qᷓ; pctõꝝ ſuoꝝ cõfuſio ſeu erube ſcentia.et penitendi.i.crucem pnĩalem poꝛtandi humilitas Vtrũq; aut iſtoꝝ oꝑabit᷑ de bite damnatõis interna con/ ciẽs:afflictõ erit carnis eſt nõ erubeſcat. Quis hono rem iſtũ in ſe diligẽter attẽdat et ignominiã ſcelerũ atq; pati buli nõ erubeſcat. Crux vo diſciplinatoꝛũ ipᷣa diſciplina eſt. ⁊ cũ ex młtis ꝑtibo ſit:ex tri bus tñ foꝛinſecus cõſtare vi / „ „ det᷑ potiſſime, Pꝛima videtur abſtinẽtia ab oĩ ſcʒ illicito cõò⸗ cupito. Secunda modeſtia que eſt exceſſuũ circumciſio ꝰ ad noꝛmã rationis redactio. Tercia vᷣo eſt compꝛeſſio ſaeu vindicta in oĩa noſtra q̃ con tra deum ſe erigũt et extollũůt. Viri em̃ diſcplinati:⁊ ſi ab i licitis ↄcupitis quaſia vene⸗· natis ſe arceãt.⁊ foꝛinſeca ſua quaſi qᷓ̃dam moderatõis mẽæ 3 ſura cõponãt.irruẽtia tñ pec⸗ cata cogitationũ ⁊ pᷣmoꝝꝛ mo⸗ curſantes hmõi ſtatim truc⸗ det latrũculos.ſicut legit᷑ Cãa· ticoꝝ.iij. En lectulũ ſalomoę nis. x.ſoꝛtes ambiũt ex foꝛtii tuũ gladio vindicte atrociter ſeuiũt. Eſt em̃ vir diſciplina⸗in tus quaſi tenẽs gladiũ vt inn 2 ſimis iſrael qͥ ſunt oẽs tenen/ ces gladios:et ad bella doctiſ ſimi:vniuſcuiuſq; enſis ſuper femur ſuum ꝓpter timoꝛes no cturnos. Timoꝛes nocturni ſũt timoꝛes tẽtationũ carnis que diẽ ſerenate mentis ĩ no/ ctẽ tenebꝛeſcere faciũt. Eſt er go vir diſciplinatus velut ꝓ/ pꝛie arò cuſtos atq; defenioꝛ imo pᷣſidiũ:et velut ꝓp:ie do⸗/ mus ianitoꝛ clauã tenẽs ⁊ ba culum:impoꝛtunitatẽ ſe inge/ rentiũ ⁊ ingreſſu huiꝰdomus indignoꝝ claue ꝑcuſſione cõ pꝛimẽs:et baculi alios ſic ab ingreſſu arcẽs.alios vᷣo deter rẽs.⁊ eſt ſicut vrbis obſeruãs excubias:ꝓhibens ingreſſu; hoſtibo. ⁊ ẽ ſicut eq̃s ꝓpꝛie car/ ni velut eq̊ iſidẽs:greſſus eiꝰ nis ꝑmittit adu Sta⸗ tim em̃ vt motũ veteris hois regens freno modeſtie ⁊ acce lerãs ſtimulis:⁊ baculo diſci/ pline ventrẽ eius.i.ↄcupiſcẽ⸗ tiam ſtringẽs et cingulãs cin/ gulo abſtinentie. Vir && indi ſciplinatꝰ aut negligẽs eſt cu⸗ ſtos munitõnis ſue ⁊ ꝓditoꝛ: aut de arcis ſue captõne non curat dum illã exponit hoſti⸗/ bus. Ipe etiã eſt domus ſine ianitoꝛe: aut ianitoꝛ ſine cla/ na et baculo.⁊ ꝓpter hboc om/ nibus intrare voletibus ex⸗ poſita eſt ⁊ atꝑta:cũ nihil artiꝰ aut diligẽi?cuſtodiri debeat. ſicut legi᷑ Pꝛouer.iij. Omni cuſtodia ſerua coꝛ tuũ. Jani/ toꝛ q clauã nõ habet:aut ba- culum potius ad introducen dos ingredientes videt᷑ q; ad cuſtodiendã ianuã cõſtitut Ve excubatoꝛibo qͥ inermes ſeruare pᷣumunt excubias.et ve ciuitati cui excubant:imo quaʒ ꝓdunt inermes excubie vel cuſtodes.qͥ nõ ſolũ cuſto⸗ des non ſunt ſed etiam ꝓdito res.Eſt ⁊ vir diſciplinatꝰ ve lut bellatoꝛ acerrimuſ gladio extento moꝛtẽ ſo intéttans ad uerſario.nec eũ mouere pede aut manũ contra ſe. manũ in quã oꝑatõis et pedẽ affectio nis ꝑmittit aduerſariũ. Sta-⸗ depᷣhendit:gladio eum trann uerberat quaſitimeat maledid ctiõeʒ illã Hiere,xlviij. Da⸗ ledictus qͥ ꝓhibet gladiũ ſuũn a ſanguine. Et mãdatũ iſtnucd Exo.xxij. Maleſficos nõ p tieris viuere.Eſt et vir diſci plinatus velut aſinarius aſli⸗ nũ ſuũ vel aberrare vel muſi tare vel iuſto tardius ambpu-⸗ lare non ſinens. ſed ſo inſtäůõs eidein ſtimulis et baculo et caa⸗ pilro⸗ ſicut fect us opie ſer uoꝝ inceſſanter negligentiaʒ cõpꝛimẽs:nũc tẽſione lateruʒ nũc ↄſtrictõe vinculoꝝ: nunc detractione cibarioꝝ.nũc ag grauatõe operum. De vtroch; iſtoꝛuʒ Ecj.xxxiij. Libaria 7 virga et on? aſino:panis opꝰ et diſciplina ſeruo.mitte eum in oꝑationem ne vacet. Eſt ? vir diſciplinatus vt domitoꝛ iuuẽculi indomiti. Vñ in eo/ dẽe eiuſdẽ. Jugũ ⁊ loꝛũ curuãt collũ durum:et ſeruũ inclinãt oꝑatões aſſidue. Silr ⁊ Hie re.xxxj. Caſtigaſti me domĩe ⁊ eruditus ſum quaſi iuuẽcu/ lus indomitus. Et Ecci.xxx. Equus indomitꝰeuadet du⸗ rus ⁊ filiꝰ remiſſus cuadet pᷣ⸗ ceps. Sic em̃ ſecũ aget vir di ſciplinatus q̃ſi cum iuuẽculo ĩdomito:aut pullo eqͥno. Ad hoc em̃ intẽdit vtoeẽs greſſus ſuos habeat cõpoſit tos. ⁊ den ſeſſoꝛem ſuauiter imo ꝓ bene placito poꝛtʒ.ſicut legii ʒach. x. Poſuit eos q̃ſi equum glie ſue in bello. Nuiluzʒ em̃ anial adeo indomitũ vt hõ. nulluz; gnumal maioꝛi arte ⁊ iduſtria ad edomatiõem indiget ſicut dicit Seneca. Eſt ⁊ vir diſci punatus ſicut mulier zelatit ſue pulcrinsdio: amatoel ſuno pomnia placere ↄtendens: 3 nec in facie nec in veſte nec in inceſſu nec in oĩb alijs q̃ ad ipſam ꝑtinent:aliqd indecoꝝ aut indecẽs vel leſſe e vel videri ſuſtinet.ſed totũ ſtudiũ in la⸗ uandis ſoꝛdibo: in moderan/ dis exceſſib: in cõponendis greſſibus:in decoꝛandis oĩb⸗ q̃ ad ipam ꝑtinent ↄfert. In diſciplinatꝰ vo econtrario q̃ſi modis oibo deo amatoꝛi ſuo diſplicere deſiderat laboꝛare videt᷑ dum nihil eoꝝ q̃ detur pant declinat: 7 ſoli defoꝛma tioni ſue ſtudet. Hic eſt oꝛna tus qͥ delectat diabolũ. Iſta eſt cõpoſitio infeliciũ anĩiaruʒ cum diabolo meretricantiuʒ. Diſciplinatoꝝ vox eſt qð di⸗ cit aplus in.v.ſecũde ad Eo⸗ rinth. Cõtẽdimus ſiue abſen tes ſiue pñtes placere illi. Hi aſſidue dicere vident᷑ illõ pᷣs. Cõcupiuit rex ſpẽm tuã.Et il lud q̃rti Cañ. Vulneraſti coꝛ meũ ſoꝛoꝛ mea ſpõſa vulnera ſti coꝛ meũ in vno oculov tu⸗ oꝛum ⁊ in vno crine colli tui. Hullꝰ amatoꝛ adeo facile ca⸗ pit ſpecioſitate amaſie ſue vt xpᷣs dñs qui in vno crine col 4 captuũ le dicit in vno o oeu⸗ ſ bii leſn 4 or en lg⸗ ⸗ — * loꝝ Qui ergo iumentũ ſuum vult hab ere indomitũ atq; re calcitrans qͥ domare illud ne gligit qͥd aliud q; fatigatõem veteris hoĩs generalr occidit᷑ ſicut dicit Johßes in.ij. pꝛime canonice ſue.Oẽ qð eſt i mũ/ do aut ↄcupĩa carnis eſt:que et pᷣcipiciũ q̃rit. Teipᷣm equũ virtute caſtimonie cõfigitur. bñ ambulantẽ ⁊ ſuauiter poꝛ tanteʒ debes dñno exhibere:et necdũ te domuiſti:necdũ fre/ nũ oꝛi tuo impoſuiſti. necduʒ funes ad cõponẽduʒ greſſus tuos in ambulationeʒ pedib tuis.i.affectibo circumligaſti. ſicut legit᷑ Ecci.vj. Inijce pe/⸗ dqẽ tuũ in cõpedes illiꝰ. Di⸗ ſcipline vᷣo ꝑtes ſunt ſex. Pꝛi/ ma eſt ſancta abſtinentia vni uerſalis:ab oĩbo.ſ.illicite con cupitis. Scõðᷣa vᷣo afflictio ſi⸗ ue flagelloꝝ ſit ſiue cilicij. Ter cia laboꝛ ſanctus. Quarta oc cupatio.Quita recluſio:q̃ va gatio et ꝑiculoſe deambulatõ nes reſtringunt᷑. Sexta mo⸗ deſtia qua ſenſus exterioꝛes 2 ſermones ⁊ ipſe hitus geſt? et tonſura: ad noꝛmã rectitudis circũcidunt᷑. Hec intelligimꝰ tz ſola inciſionẽ illicito; ac pi aut cõcupiſcẽtia oculoꝛũ:hoc eſt auaricia:q amoꝛe ſpũaliuzʒ et eternoꝝ extiguit᷑ aut ambi/ tio ſeculi que eſt ſuꝑbia:⁊ hec humilitate occidit᷑. Crux vo xpᷣiana.i.dñice crucis exẽplũ ſpecialius ⁊ expᷣſſius ex ligno diſciplie: ꝑ quã noſtrimet toꝛ toꝛes efficimur,.et ligno patĩe per quam alios tioꝛtoꝛes pati mur.⁊ ligno pietat ꝑ quã ali enis pctis ſ̃ᷣm aplum in. xj.ſe cũde ad Coꝝ.vrimur. Quis inqͥt ſcãdaliſat᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ. Et iſta eſt ſpecialiter crux dñi ſaluatoꝛis pietas ſcʒ ſpũalis. Vtł qꝛ quatuoꝛ bꝛachia crux noſtra bre debet. hoꝛuʒ pmũ diſciplina q̃ reſidua ſuppoꝛtat et ſuſtinet.dextrũ patia cõtra moleſtias.ſiniſtrũ humilitas ʒ ignoꝛãtias vl ignauias.ſu⸗ pᷣmũ vᷣo ⁊ vltimũ pietas: quij ⁊ tabella oliue q q̃rtũ bꝛachiũ dñice cruci addidit aꝑte figu xpᷣiana generalr ex trib ligniſ rat. Qui ſic crucitfix ẽ: ꝑfect iĩ caſtimonie.ſ. amoꝛis ſpũalis dubitãter xpi dñi imitatoꝛ eſt ſiue charitatj et hullitaꝭ com Si qͥs aũt interioꝛẽ hoĩeʒz no pingit᷑. Nis em criba oẽ qð eſt ſtrũ diligenter attẽdat: foꝛmã 1 N Capitulũ xrucis vel figurã per modum quo illi ↄgruit ipᷣm habere in ueniet: vi quaſi pᷣmũ ⁊ ſupꝛe rũ cauſar 2„ ta fidei.iuxta ũlud qð dicit᷑ in v. ſecũde ad Coꝝ.vt abſoꝛbe mũ hmõi cruò bꝛachiuʒ vim rõnabilem intelligat. dextruʒ vo cõcupſiſcibilẽ. ſiniſtrũ ira/ ſcibilẽ.infimũ vᷣo qð ⁊ q̃rtum eſt virtutẽ oꝑatiuã: q̃ conſilia rõnabilis ⁊ aliaꝝ duaꝝ iuſſi/ ones exequit᷑:⁊ motꝰ mẽbꝛoꝝ eęt totius coꝛpis efficit. Huic g ſi cõueniẽs patibulũ aptare voluerimus: neceſſario illud q̃tuoꝛ bꝛachijs cõpingemus. virtutẽ ergo rõnabilẽ pma ſi des cõfigat ⁊ cruciat:⁊ qcqᷣd habet rebelliõis ſiue ex inna/ ta coꝛruptione ſiue ex ſenſuuʒ ſuggeſtione:ſiue ↄſuetudinis imbuitõe:ſiue ↄtradicentium opinionũ ſuaſiõe ſiue ꝑuerſo rü dogmatũ ſubuerſiõe. Pꝛi⸗ mũ qð captiuat eaʒ in obſeqᷣ/ um fpp̃ᷣo dño. ſicut legit᷑ in. x.ſe cunde ad Coꝝ. In captiuita t inqͥt redigentes oẽm intelle cum extolletẽ ſe aduerſus ſci/ entiaʒ dei. Deinde moꝛtificat vt aduerſus ſciaʒ dei nõ mur muret.Tertio po funditꝰ eua cuat quando moꝛs totalr ab/ ſoꝛpta eſt in victoꝛiã, ſicut legi fecio ergo ſidei eſt vt abſoꝛ⸗ beat tota moꝛtalis atq; moꝛti fera rebellio: ex qcunq; dicta⸗ rũ cauſarũ oꝛtũ habeat a vl⸗ at᷑ qd moꝛtale eſt a vita. Hoc eſt igit xpiane pfectõis initiũ: intellectũ.iſ.ſiue ſenſum ſuũ in terioꝛẽ in patibulo fidei hbabe re cõſixũ atq; ſuſpẽſum. Ne/ ceſſe aũt eſt ⁊ integꝝ lignuʒ eẽ ꝑfecte fidei:non ex fruſtul aut cauillis eiuſdẽ coadunatuʒ eẽ fiðᷣi patibulũ:ſi vis erroꝛes at q; rebelliones hũani ſenſus ex toto cõſigere.alioqn qd ꝓ⸗ deſt ſerpentẽ hmõi venenatii ſimũ in ꝑte ↄfixiſſe.ſerpẽs emrm̃ hũani ſenſus qͥ totꝰ repit cir- ca terrã:nihil niſi terrena ſapi ens:totus plenus erroꝛũ atq; rebellionũ veneno moꝛtifero nõ niſi ꝑfecto ligno cõfigitur. Huiꝰ pfectio nobis alibi la⸗ tius diſſerẽda eſt. Et põt hic ſerpens eneꝰinteiligi qͥ in.xxj. Nume.ſuſpẽdi in alto iuſſus eſt.qui et eneus pꝛopter duri ciam ⁊ foꝛtitudinem ſola vir tute diuina vincibile:⁊ ſono⸗- rus dum ob murmurationez et rebellantiũ fidei cogitatio num tumultibo vix ceſſat ob⸗ ſtrepere et ꝑſonare. Bꝛachii nort ias itin be bade e⸗ ize⸗ lkaut tne⸗ ℳNℳ ſus o⸗ ati enn pt gtg o , bic ſus Di. o/ . ne; tio/ ob⸗/ ar , illud crucis in crucem dũi ſal uatoꝛis nõdum addidit: ne⸗ q em̃ intellectus humanꝰcru cem adhuc cognouerat. non di eius latrocinia imnotue/ rant.nõdũ latibula tenebꝛaꝝ et noctis eius agnoſcebant᷑. nõdum erat qͥ latroneʒ hmõi depᷣbenderet:iudicaret:⁊ cru citigeret.nõdum venerat chꝛi ſtus dñs qͥ facit miſcdᷣiaʒ ⁊ iu dicium ⁊ iuſticiam in terra ſi/ cut ipſemet dicit in ix. Hiere. miſericoꝛdiã cũ eis q̊s ab in⸗ curſatione hmõi latronũ libe rat:iudiciũ ⁊ iuſticiaʒ cũ latro nibus:reddẽs eis ſceleꝝ ſuoꝝ ſupplicia ꝓpter hoc pꝛius ve⸗ nit xpᷣs dñns dei patris ſapiẽ tia vt intellectũ hũanũ hũilia ret ꝑ miſciam.⁊ in iuſticia et iudicio erroꝛes eiꝰ atq; rebel/ liones ligno fidei appenderet et affigeret. Oꝛto em̃ ſole iu⸗/ ſticie et illuceſcente luce iuſti⸗ cie:latro hmõi vbi lateret vl⸗ teri nõ habuit ⁊ latrocinium eius chꝛiſto manifeſtante cla ruit. Ipſo quoq; iudicãte la/ tro ille qui mũdi ſapientes et totam ſequentẽ multitudineʒ ſpoliauerat:appenſus et occi ſus eſt i toto regno dñi ſalua dementia ab hereticis ⁊ cete⸗ ris erroneis hoĩibo eidem ad; huc parcit᷑:⁊ etiã cuſtos fide⸗ liſſimus reputat᷑. Quis enim hoꝝ eſt qui ſenſum ſuũ cuſto dem ſuũ ac ſpeculatoꝛẽ fide/ liſſimũ nõ arbitret᷑ Et iſti qui dem hoĩes iudiciũ dei euacu ant:dãnatiſſinũ ab eo latro nem in arce coꝛdiũ ſuoꝝ col⸗ locãtes:ipſimet ſibi pꝛincipeʒ ac regẽ pᷣficiẽtes.ab illo etem tota multitudo erronea regit᷑ illi obedit:⁊ ipſe totaliter eidẽ pꝛincipat᷑. Et hoc eſt quod di cit aplus in.iiij.ad Ephet᷑.vt iam nõ ſimus ꝑuuli fluctuan tes et circũferamur oĩ vento doctnne in neqtia hoĩm et in aſtutia ad circũuentionẽ erro ris. Et iterũ. Hec igit᷑ dico et teſtificoꝛ in dño vt iã nõ am⸗ buletis ſicut gentes ambulãt in vanitate ſenſus ſui. Quar tum illud bꝛachiũ tabella oli ue cõtinens titulum quẽ pila tus ſcripſerat:et cauila pinꝰ qua tabella affixa fuerat cru⸗ cidñnice addiderũt. In pinu que arboꝛ ꝓcera eſt et ſolũ ca put ſuũ.iicacumẽ nudato pe nitus trũco ramis ⁊ frondibꝰ floꝛibo et folijs ⁊ fructibus oꝛ nat:nihil intelligit rectius ;ᷓ Capitulum XXXII humilitas ꝗᷓ oibus bonis ſu/ tes ĩmittũt. De pinu ergo hun is quaſi coꝛpus ſuum denu/ militatꝭ cauilla vna ãſi ramꝰ dans: dum illa a ſe remouet. aſſumit᷑ qͥ tabulã fidei ſuppoꝛ chꝛiſtũ dñm caput ſuũ hono tet atq; ſuſtineat. Neq; em̃ io rat ⁊ oꝛnat: dum illa totaliter ta arboꝛ hüuilitatis ad poꝛtan ſoli gre eius attribuit: ⁊ quaſi dũ crucẽ requirit᷑: cuius opeʒ vilitatez coꝛticis inſtar pinus et fulcimentũ etiã cetere virtu oſtẽtãs: in trũco nudiſſimo ſo tes deſiderãt. ſicut dicẽ Gꝛeg. lam de ſe ſentit ⁊ pdicat ⁊ que Qui inquit virtutes ſine hu⸗ ad eã ꝑtinẽt vilitatẽ. pinꝰpo/ militate ↄgregat quaſi pulue ma duriſſima: ſz nucleis ſua rem in vẽto poꝛtat. Tabella niſſimis refertiſſima pꝛofert. vᷣo oliue cauille pinus affigit Hec ſunt oꝑa hũilitatis que qꝛ virtus fidei poꝛrectiõe hüi duricie foꝛtiſſima ſe ꝓtegunt litat vel ramo ſe ubnitit 2 poꝛ/ exterius:ſuauitatẽ iũ medici- tat᷑. YZidẽ em̃ poꝛtat ⁊ ſuſtiet nalem abſcõdunt interiꝰ. De noſtri ſenſus ⁊ intellectus hu exterioꝛi duricie Eʒechiel.iij. mulitas. Tabella ðꝛ virtus fi Poſui frontẽ tuã vi adaman dei quia legẽ⁊ doctrinã veri⸗ tem ⁊ vt ſuicẽ dedi faciem tu tatis continet. Et pme q dem am. In maniteſto em̃ ⁊ exteri legis table lapidee ſunt ꝓpter us ⁊ buũiles ⁊ oꝑa eoꝝ duriſſi duriciã ipſius legis ⁊ pplłi iu/ mi ſunt ⁊ ſtrictiſſimi vt tenu/ daici.ſicut dicit dñs ꝑ Hicre ſſſimo vento vanitatis omnẽ miã i.xvij.Pcim̃ iuda ſcptuʒ aditũ obſtruant. Interiꝰ autẽ eſt ſtilo ferreo in vngue ada cibo ſunt ⁊ delicie ⁊ medicina mantino:exaratũ ſuꝑ latitudi Ecoõtrario vᷣe ſe babent ⁊ ſu⸗ nẽ coꝛdis eoꝛũ. Et ꝑ eundem pbi ⁊ eoꝝ ſuꝑbie.interius em̃ Hiere.in.xlviij. Sciui enim duriſſimi ſunt ⁊ inflexibiles.ſi quia durus es tu ⁊ neruꝰ fer⸗ cut dicit Gꝛego. ſuꝑ Job.qͥa reꝰceruix tua ⁊ frons tua erea mens ſuꝑba ad ea que ſpon/ Etꝑ Eʒech.in. iij. Om̃is do⸗ te non appetit:nullis exhoꝛta mus iſrael attrita fronte eſt et tionibus flectitur. Exteriꝰ au duro coꝛde. Tabella vo fidei tem oſtẽtata ⁊ fabꝛicata ſuaui que lex gre eſt:et tabella eſt ꝓ⸗ tate: ad laudes ſuas ſpectan-/ pter verbum abbꝛeuiatum: 2 BeE oba ⸗ n ꝓter ↄſummatõem abbꝛeuia ue,quia diuine miſeratiõis et po tam que inundauit iuſticiam gratie donũ eſt fides. Diſti o ſicut legit᷑ ĩ decimo Eſaie. Et ce Tabella oliue poꝛtio mo⸗ uun lata.quia latũ mãdatũ tuũ ni dica eſt iudaici populi:quam G3 mis. Vel quia vt dicit Augꝰ de oliua iudaici ppli deus pf u ſuꝑ pſalmũ.Ois nequitia la⸗ ⁊ artifex excidit.⁊ digito ſuo qͥ boꝛat anguſtijs.ſola innocẽ/ ſpũſſanci eſt titulo nidei et cõ tia lata eſt: q in nouo teſtamẽ feſſionis inſcripſit. Hunc em̃ e to adeo dilatata ẽ: vt extremo ꝓplum iudaicũ ſcʒ oliuã vbe/ bat oꝑis vſq; ad ipſius cogitatio rem pulcrã:ſpecioſam:fructi⸗ fit nis initiũ ꝓtendat᷑. Noue em̃ ſeram vocauit dñs.ſicut legi ei gratie iuſticia eſt nec etiã cogi Hiere.xj. Similr et ad Ro/ tatõne nocere. Tabella vero ma. j. Inſertus es pinguedi ſir UVna eſt ⁊ nõ due ppter dictaʒ ni oliue ⁊c. O autẽ ipſi fide “ abbꝛeuiatõez. Oliue vᷣoepter les tabla ſint ſeu tabella: apo ſ cauſas mitiplices. Pꝛimũ ꝓ / ſtolus teſtat᷑ in.iij.ſecunde ad 50 pter hũilitatẽ que in nono te⸗ Coꝛinth. Eplła inquit chꝛiſti nn ſtamento maxime cõmendat᷑ vos eſtis miniſtrata a nobis ſen Oliua em̃ folia habet q̃ſi ſali et ſcripta:nõ atramẽto.ſed ſpi Pe cis.folia ſalid verba ĩnfructu ritu dei viui:nõ in tabulis la li⸗ oſitatis. Aide folia ſalicis in pideis: ſed in tabulis coꝛdis Nir eo qð dicit dñs in.xvij. Luce carnalibus. Hanc ergo pila gig Cum oĩa feceritis que pꝛece⸗ tus.i.os malleatoꝛis qͥ fabꝛi/ i⸗ pta ſunt vobis dicite: ſerui in catus eſt auroꝛã et ſolẽ literis ucl utiles ſumus. UVel idcirco ta fidei velut incauſto gratie ca⸗ len bella oliue virtus fidei dicit᷑ lamo lingue ſue ſic ipſemet di mn quia et lumẽ contra tenebꝛas cit in pᷣs. Ligua mea calamꝰ ſr„ ignoꝛãtuaꝝ ⁊ erroꝛũ miniſtrat ſcribe ⁊c̃. Vel digito ſuo.idẽ riua cpabulu veritatis 2 medici- ſpirituſancto: cuius oꝑpatione don nã capitis.i:ſenſus interioꝛis fides ⁊ recipitur ⁊ tenet᷑inſcri tte ſiue intellectus. VUulnus em̃ pſit. Iſtoꝝ igit᷑ cetus pᷣmũ lo idad et moꝛbus ⁊ inſirmitas capi/ cũ ſicut in cruce oñi noſtri ie⸗ tp⸗ tis ignoꝛantia eſt ⁊ erroꝛ intel ſu chꝛiſti tabella oliue in eccle , HY ner lecius. Vel ideo tabella oli⸗ ſia ſoꝛtiti ſunt. Beneralr autẽ quoniã crux dñi titulũ habet coꝝ cõijciunt.vbilegit᷑. Dixi in ipſo capite ſuo ſeu vertice.: aſcendã in palmã ⁊ appᷣben⸗ crux chꝛiſti nõ eſt qͥ titulũ iſtũ dam fructꝰ eiꝰ. Nõ refert aüt in ipſo capite ſuo.i:intentõne vtrũ duo bꝛachia ligni tranſ⸗ vel intellectu ſuſtinentiũ non uerſi palme vicʒ patiam ⁊ foꝛ habuerit. Si cõtrariũ titulũ titudinẽ ſiue patiam ⁊ hũilita habuerit diabolica erit. Oĩis tem an moleſtiã ⁊ ignominiã ergo crux ſeu cruciatꝰ iudeoꝝ interpᷣtemur.quia moleſtia et paganoꝝ:hereticoꝝ:⁊ vt iniq̃ ignominia nõ moꝛtificãt bꝛa agant laboꝛantiũ. ſicut ðt do chia veteris hoĩis ⁊ humoꝛes minus in.ix.Hiere.vt inique agerent laboꝛauerũt:crux q̃n tum in eis eſt diabolica ẽ:eter ne.ſ.dãnatiõis initiũ.⁊ q̃ſi q̃/ dam illius pᷣguſtatio atq; pᷣ/ uerlum fuiſſe:cui humilia do mini ſaluatoꝛis bꝛachia ad/ heſerunt. In humeris aũt ⁊ bꝛachijs cetus martix robu/ ſtiſſimus intelligitur iuxta mi ſterium. et quia palma coꝛo/ nabant᷑ victoꝛes:merito ĩ ipᷣa palma velut duo crucis bꝛa/ hoc eſt voluptuoſitatẽ et ina“ nem głiam:niſi ꝑ patiaʒ ⁊ hu militatẽ.Quẽadmodũ em̃m do ctrina fidei caput veteris ho- minis:hoc eſt pꝛudentiã car/ ludiũ. Palma vᷣo creditur in nis ſiue ſenſum erroneum nõ cadẽ cruce dñica lignum trãſ niſi per virtutem fidei cruciſi git atq; moꝛtificat. Intelligüt aũt q dã rõnabiłr in ipſa pal- ma ꝑſeuerantiã. qᷓ ſola victo⸗ riam obtinet ⁊ coꝛonam.ſicut ipſa veritas teſtatur in.xxiij.. Math. Qui aut pſeueraue⸗ rit vſq; in finem hic ſaluꝰ erit. Et ſi em̃ laudẽ aliq̃m hãc in⸗ chia victoꝛioſa martirũ patiẽ cepiſſe:ſola tñ ꝑſeuerãtia lau/ tia ⁊ foꝛtitudo inſinuant᷑. In dẽ ꝑfectam ebuinet ⁊ coꝛonaʒ collo &̊ ⁊ capite ꝑ quod vox fi Quibo g defuerit ꝑſeuerantia dei et cõfeſſionis mũdo inſo/ ſiue humilitas et patia:thũerꝭ⸗ nuit:cetus aplłoꝝ ⁊ pmitiuo/ ct bꝛachijs veteris hoĩs peꝑ rũ diſcipuloꝝ accipit᷑: cui ſuc cerũt.et robur eius qð in his ceſſit martiꝝ inuictus exerci/ potiſſimũ ↄſiſtit illelum ꝓcul tus. Palmã aũt in ligno dñi dubio ffuauert. quéadmodia cc crucis fuiſſe ex.vij. Canti/ ⁊ capiti ei parcunt ? a leſie einen unt cblle lct rtl gumnek bung autn en blade velmo⸗ günol nio ful venice cp o fopna hoſree hlnnee hecalea eſſcvi wbi dn ſaloma Allern ſenü ts Cute hnno⸗ dietſg ſante⸗ äna dan ſis Der pben⸗ mait⸗ Ganſ- 12 o litn mmd faet ſtben nores ninn⸗ do nõ pꝓhibent atq; cuſtodi cidat radix ſapietie. quia elo⸗ eius unt qͥ ꝑfectionẽ ⁊ virtutẽ ſidei quia domini igne examinata abiecerũt.nec ĩ toto nec ĩ ꝑte etqꝛ ipſa ſapĩia emanatio que vel capiti vel collo vel hume/ dam dei ſincera eſt,et ideo ni- ris vel bꝛachijs eiuſdẽ parcẽ hil inqͥ natũ in illam incurrit. dum eſt.ſed totũ totalr et mẽ⸗ Huic etiã illð ↄgruit ꝙ odoꝛ bꝛa ſingula ſingillatim ſubdẽ cedri ſerpentes fugat et interr gum eſt dictꝭ ſupplicijs:vt ni⸗ mit.i.ſacre doctrine ſuauitas hil qð eius ſit ſupplicio careat Vnõð in libꝛo Sap̃.xij. dicit vel moꝛtẽ effugiat.quẽadmo/ In memoꝛia ſermonũ tuoꝛuʒ dũ nulla ꝑs dñici coꝛꝑis imu extermiabant᷑ ſerpẽtes. Hoc nis fuit a toꝛmẽto.ſed a ſũmo in ↄfeſſoꝛibo emicuit quoꝝ ce vertice vſq; ad pedũ artickos tus martiꝝ ſucceſſit exercitui cruò ꝓtẽſũ ẽ ſuppliciũ.Lignũ et dñico pectoꝛi q̃dãmodo ſe vo pᷣncipale qð ⁊ quartum in aptauit. In pectoꝛe nanq; ſa/ noſtre enũeratõis oꝛdine po/ pientia atq; ↄſiliũ vigere dici nimus:cedrus fuiſſe creditur tur. Quid aũt ↄtra pectꝰ vete hec alta imputribilis ⁊ imar/ ris hoĩs et latera ſacra doctri ceſſibilis dicit᷑ iij. Canticoꝝ. na poſſit. Quid etiã toꝛmenti vbi ðꝛ. Ferculuʒ fecit ſibi rex et cruciatꝰeideʒ ingerat ex.vj. ſalomõ ex lignis libani.hic ni Ecci.maniteſtũ eſt.qᷓ; aſpera hil rectius intelligit᷑ iuxta mi/ eſt inqͥt nimiũ ſapia indoctis ſteriũ qᷓ; ſacra doctrina vł ſa/ hoĩbo.hec eſt pena a deo qua piẽtia q̃ ð ſe diẽ in.xxiiij.Ecci munitões atq; cõſilia deſtru/ Quaſi cedrꝰexaltata ſum in li unt᷑ veterꝭ hoĩs.ſicut legit᷑t n bano. Hec pmũ alta eſt.ſicut x.ſcdᷣe ad Coꝝ.hec habet a⸗ dicit ſalomõ Ecces.vij.Et al maritudinẽ.vñ ⁊ mirre ſe cõo/ ta ꝓfunditas ⁊ ꝗs inueſtiga⸗ parat in.xxiiij. Ecci.quaſi in- bit eã. Deinde imarceſſibilis qͥt mirra electa. Silr ⁊ Apo/ ſicut legit᷑ Sap.vj. Clara eſt cal.x. Accipe ⁊ deuoꝛa libꝛuʒ ⁊ q̃ nunq; marceſcet ſapiẽtia. et faciet amaricari vẽtrẽ tuuʒ Deinde imputribilis.ſicut ðöꝛ Etx. Pꝛouer. Stultus cedi einſde.iij. Gonoꝝ laboꝝ pᷣci- labijs. Partẽ ergo dñice oru⸗ oſus eſt fructus ⁊ qͥ nunq; cõ cis poꝛtare renuũt qͥ cõmina Capitulum tionũ verba:rebhenſioni puũ ri libueriteveter eluſce acclpi⸗ ctioes: arguitionum ſagittas etur cupiditas ſeu auaricia q ſubterfugiunt. Magna pars ꝗpꝛie veter impioꝝ eſt inſatu⸗ Dñice crucis eſt ſacre doctrie rabilis.Renes a ⁊?partes ge deuotꝰ⁊ ſtudioſus auditus. nitales:luxuria.Coxe vᷣo que Moꝛalr autẽ cedrꝰ alta ſpes et vẽtrẽ ⁊ renes ſuſtinet ⁊ ſup⸗ eternoꝝ intelligit qᷓ q̃ palmã foꝛ poꝛtant:pena tꝑalis ⁊ opulé⸗ titudinis ⁊ patie ſuppoꝛtat et tia. Tibie v̈o officia erut ſi iue ſuſtinet Et hec alta ẽqᷓ ad ce⸗ ammiſtratões:potẽtie ⁊ opu⸗ lu.i:ad celeſtẽ btitudinẽ attin lentie ſubſeruictia et eas po git ⁊ imputribilis ⁊ imarceſſi tantia. Rars igit᷑ cedri quam bilis.vñ Saß̃.iij.ðꝛ. Spes pauꝑtatẽ moꝛaliter in erpta/ illoꝝ immoꝛtalitate plena eſt. mur:totũ reſiduũ inferius ve Hec latera veteris hoĩs que teris hoĩs cruciſigit atq; mo? ſut puſillanimitas et vanitas tificat:⁊ q̃ſi in tibias ⁊ coras q̃ mũdi terroꝛibo atq; ꝓmiſſio nouihomiĩs bifurcat᷑. Amoꝛ nibus vigent ⁊ inualeſcũt: cõ qͥppe potetie ⁊ amo: opulẽtie figit atq; moꝛtificat. Oundi velut coxe ſunt veteris homi/ nãq; terroꝛes atq; ꝓmiſſiões nis.tibie vᷣo eiuſdem ſicut di/ ſpes eternoꝝ euacuat ⁊ exuf⸗ ximus. Dupliciter igitur pau flat. Hec pectus noui homis pertas coxas ⁊ tibias veteris hoc eſt ſpũᷣale cõſilium ⁊ late/ bois ⁊ pedes contigithac co ra eiuſdẽ que ſunt cõſtantia ? ram deo nihil lcius: ſicut co⸗ lõganimitas viuificat ⁊ robo ram hoibo nihil abtecti⸗ rat. Reſiduũ vo venter etre depꝛeſſius. Bicut em̃ veruz; nes ⁊ cetera ꝑs coꝛpis cõſixa eſt qꝛ qð̈ altü eſt apud homi- eſt:paupꝑtas itelligi. Hec veè/ nes: abomminatio eſt apud de irẽ veteris hoĩs iicõcupiſcen um.ſicut dic veritas⸗ . tiam:⁊ renes.i.ↄcupiſcetie mi Sic ecoͤtia rio quod niſteriũ ? executiõem:cruciſi/ mines abomiatio elt: git atq; moꝛtificat. Si aũt hu um altũ eſt. Paupta en moꝛes ⁊ bꝛachia veteris ho⸗ diq; de terra = Krn minis ſtultã animoſitateʒ ſeu ſibi vẽdicat.ſicut legit᷑ al. elitnchiner aciamt intenpta v. Btipauges qin ſptoi dO Nr regnũ celoꝛũ. Sicut ⁊ aq̃ cla rioꝛ ſeu purioꝛ neceſſario eſtĩ fuuio: vel palude ſublimioꝛ. ſic ⁊ pauꝑtas eoipſo ꝙ a luto ⁊ limo diuitiaꝝ elõgantioꝛ:eo neceſſario ⁊ altioꝛ. Hac eadẽ nibil imputribiliꝰ: nec em̃ ha . bet vnð putreſcere poſſit pau ptas.putredo em̃ oĩs de ſuꝑ/ ſluo eſt. non habet igi vñ pu bꝛas querit⁊ ii re nunq; in palaʒ eſſe deſiderat. treſcat paupertas que oem li mu oem feculentiam diuitia⸗ rum ⁊ oẽ ſuꝑfluũ a ſe penitus religauit. Eſt etiam pauꝑtas imarceſſibilis. neq; em̃ viroꝛ eius atq; vernãtia de alienis pendet ſuffragijs aut fomen/ tis, queadinodũ mundi viro: atq; floꝛitas de terrene opulẽ tie humoꝛe ſubſiſtit atq; nutri ria in cedro pauꝑtatem intel xe:tibie: ? pedes oni affixe ſũt diuiſa in duas nec legitur nec credit᷑ quia vna ẽ pauꝑtas ſi/ mul porẽtie et opulentie. neq; polſibile eſt diu te eſſe quepi⸗ ain potetia 7à no opnleétia. aut Duintu vo lignuzʒ Eccouerſo. Aqbuſda: et velut trucꝰ fuiſſe Pes Sſiifcncisſigeremur, 2 dficé crucl eipꝛellus fuiſe de cipꝛeſt 4 = om eos truncus uͤle inꝰ velut baſis ſeu pes Ddñice crucis qͥ et in defoſſam rupẽ inſixus fuiſſe ðꝛ vt abſq; mutatõe et firmiter dñice cru cis patibulũ ſuppoꝛtaret. In cipᷣſſo ̊ pꝛimũ quia in pfun/ do rupis ſeu terre latuit:hũili tatem intelligimus:q̃ ſ late⸗ bꝛas querit ⁊ nunqᷓ; apparere imo ſemꝑ gaudet ⁊ latebꝛis 2 ſubeſſe atq; ſuppoꝛtare.cũ ecõ trario ſuꝑbia vẽto poꝛtari ad pcipitiũ appetat. Si autẽ at/ tendat᷑ altitudo cipꝛeſſi et co/ ma elus:ipſiuſq; come ſtabili tas atq; cacumen: et medici/ nalitas eiuſdem cypꝛeſſi pen/ ſetur.merito in cipꝛeſſo humi litas accipitur. Medicia em̃ ſpiritualis ab humilitate inci pit.quẽadmodũ moꝛbi ⁊ vul nera a ſuꝑbia. humilitatis co ma opera ⁊ verba ſunt quib caput ſuum i.:chꝛiſtum domi num humilitas exoꝛnat.ſicut ſupꝛa de pinu diximus. huiꝰ comã nulla impulſio vẽtoꝛuʒ iminuit. qꝛ nulli flatus adula tiõis vel detractõis eũ ledũt. BDicut em̃ flatus adulatiõis nõ ledit ſʒ nutrit ⁊ auget ⁊ ro boꝛat:ſic flat?/ detractoõis bui⸗ . . 5 — litati deſeruit. flatus vo adu/ ce patibulo fuiſſe credunt᷑.qͥa lationis ſeu etiaʒ vere laudis de iſtis qnq; lignũ dñice cru ideo hũilitati nocere non põt cis oſtedit᷑ licet ia dñice cru quia toto ſtudio illaʒ a ſe reij/ cis integritas ex cedro ſtãte ? cit: ⁊ ne ad eã intret aditꝰ oẽs palma trãſuerſa fuiſſe celebꝛi obſtruit.licet eoſpſo ꝙ in imo us credatur.cetera em̃ tria li-/ eſt hũilitatis ab hmõi flatibo gna nõ ad toꝛmentũ:ſed ꝓpter tuta merito videat᷑iꝑflant em̃ dictas cauſas addita dicunt᷑. altiſſima venti. In cacumine A dqbuſdã tñ pncipale lignuʒ vo coma cipꝛeſſi ſe colligit.qꝛ dñice crucis arboꝛ illa ſcietie oĩa bona ſua ad vnũ datoꝛeʒ boni ⁊ mali credit᷑. A qͥbuſdã Deũ attribuendo colligit hũi/ etiã ficus:quia arboꝛẽ illaʒ ſfi/ litas: vel totus ꝓfectus eiꝰ di cũ fuiſſe credunt:coq Adam minuẽdo ⁊ anguſtãdo ꝑficit᷑. ſub illa videat᷑ eſſe dephẽſus cũ ecõtrario ſuꝑbia ſpargen⸗ et de folijs eiꝰ verẽda ſua ope do ſe ac dilatando foꝛinſecus ruiſſe. Siue aũt hoc ſiue illᷣ et ab vno oim bonoꝝ datoꝛe ſit veꝝ:bene cõgruit cruci pe recedeèdo vaneſcat et euacuet᷑ nitetie ⁊ diſcipline. nde eni,- interius. Congruit aũt hũili/ veteri homini erigẽdũ eſt pa/ tati dñice crucis poꝛtare pati tibulũ vnde ipᷣe nouo hoĩ cul bulũ ad literã. eoq; legit᷑.ij.ad pe extruxit patibulũ: vt ſuſpẽ Phil. Humiliauit ſemetiᷣm dat᷑ Aman in patibulo quod factus obediẽs patri vſq; ad ꝑauerat Mardocheo, ſiẽ le/ moꝛtẽ:moꝛtem aũt crucis.ſed git Heſter.vij,. Et ppꝛio gla/ etiã qꝛ ipſa eſt totiꝰxpᷣiane reli dio caput Golie abſcindat᷑ſi gionis que vtiq; tota crux eſt cut legit᷑ in ᷣmo Reguʒ. xvij. et yt ait Hiero. tota martiruʒ Et ꝓpꝛio pugione caput Ho⸗ fulcimentũ. Nemo añt dubi lofernis,ſiẽ legi᷑ Judith.xiij. tat n crucẽ pnie ⁊ diſcipline Aman em interptat iniquus 7 martirij ⁊ clauſtri ⁊ caſtimo ſeu coanguſtãs ſeu cõpꝛimes nie poꝛtet humilitas Ois em̃ aut coanguſtatio mea.qð to⸗ ſpũalis aſcenſus ab imo ſur⸗ tũ veteri homi ↄgruit. Dar git hüilitat. Iſta qnq; ligna doche? vo amare ↄterẽs im / a buſdam in ipſo cruq dii pudentẽ vel amara contritio impudẽtie.qð et penitẽti et pe nitẽtie euidẽter cõgruit.ſoeni tens em̃ eſt amare ↄterẽs im⸗ pudentẽ.i.veterẽ hoĩem.⁊ pe nitẽtia eſt amara ↄtritio ĩpu/ * : 1 8 habuit ⁊ tribulatõis ⁊ lumis Lumis qdẽ q;tum ad erudi/ tionẽ nõ ſolũ fidei ſed etiã mi ſterioꝛuʒ ⁊ tropologiaꝝ. Tri bulatõis:q̃ ad diabolũ qͥ tri⸗ dentis.i.eiuſdẽ. Culpã iõ pa/ turatus eſt ſub eo, ſicut legit tibulũ vocamus qꝛ in ea cõſi git᷑ et moꝛi᷑ nouꝰ hõ. Si vᷣo ficus fuerit arboꝛ hmõi miſte rijs ⁊ tropologijs optime cõ/ gruit. Inter arboꝛes em̃ fru⸗ cuoſiſſima eſt ficus:nec ꝑuaʒ habet ſuauitatẽ fructus eius. Crux aũt dũica fructum ſalu tis vberrimũ mundo attulit. Sed ⁊ cruxipſa pnie tantam habet vbertatẽ atq; fertilitatẽ fructuũ:vt ꝑ eam recõpenſe/ tur ſterilitas. Huic arboꝛi in folijs maxĩa eſt aſpitas. Ver bum em̃ crucis plus aſpitat⸗ guditu ſuo ſtult ingerit q;ᷓ ip/ ſa crux penitẽtie penitẽtibus. Beneralr aũt verũ eſt ꝙ vna queq; virtꝰ veter homis ſᷣm aliquã ꝑtem crux eſt. Lotus aut cetꝰ virtutũ crux vna ẽ ve teris hoĩs. maxime aũt virtu tes ille qᷓꝝ officiũ eſt ꝑſecutio veten: ſicut oẽs ille qᷓ ad diſci plinã ꝑtinent. Figurã aũt do minice crucis iuxta miſteriuʒ euideẽter expᷣſſit coluna ignis? nubis imn xiiij. Exo, Jgnẽ em Eſa.xxv.Triturabit᷑ inqͥt mo ab ſub eo ⁊ extẽdet manus ſu as ſub eo quẽadmodũ exten⸗ det natãs ad natã dũ. Ibi em̃ antheꝰ cecidit ſub hercule.qͥa et ſerpẽs terra nutrit᷑ ⁊ de ter/ ra fulcimentũ roboꝛis ⁊ nutri mentũ habet pcti.in alto igit occidẽdus fuit. Habuit ⁊ nu bem ad vmbꝛaculũ electoꝛuʒ. vñ in pᷣs.ſcapulis ſuis obũ⸗ bꝛabit tibi.Et Cant.ij. Sub vmbꝛa elus queʒ deſiderabã ſedi. Vmbꝛaculũ igitur et ab eſtu tribulationũ ⁊ ↄcupiſcen tiaꝝ ꝑ ↄtẽplationẽ ſub ea ſedẽ tibo.Habuit ⁊ nubẽ qua diui nitatis glia tegeret᷑: ⁊ iudeoꝛũ ꝑſidia cecaret᷑. Cõgruũt autẽ et iſta ꝑ ſilitudinẽ cruci pnie ⁊z diſcipline.Pꝛout aũt crucem culpam diximus: q̃tuoꝛ in ea bꝛachia attẽdenda ſunt. Pꝛi mũ ſuꝑbia ſiue pᷣſumptio q̃ in deuz miſer pctõꝛ ſe egerit.Fᷣm qð dicit᷑ Ecci.x. Initiũ om̃is pct ſuꝑbia. Secũdũ impu dentia qua faciẽ dñi ⁊ conſpe gere, ⁊ pudoꝛe obnubere. Ex iiij. Dume tibi ſartaginẽ fer/ Qbꝰ quatuoꝛ crux gre cõpin/ reã. Sartago em ferrea iuxta git᷑ in qua om̃is culpa latroci expoſitõneʒ Gꝛeg:nihil aliud nans ex integro cõſigit᷑. Qm̃ eſt q; ↄſcia zelo rectitudis fer aũt crux ſignũ dicit᷑ ⁊ in ſigno uida.De boc eodẽ pſalmiſta. thau pᷣſiguratũ. quelr̃a figu/ Noõne qͥ oderunt te dñe ode/ ram crucis pmitiuã apud he rã.⁊ ſuꝑ inimicos tuos tabe/ bꝛeos indubitãter habet.⁊ ꝓ ſcebam. Et alibi.ʒelus dom⸗ pter hoc q; ſigno crucis inſi/ tue comedit me. Pꝛimũ ergo gniẽdi eſſent qͥ diuini iudicij bꝛachium huiꝰthau: frixt . vltionem euaderet:ipſa cruc tio eſt ⁊ ardoꝛ ſai cti zeli. Se⸗ ſimilitudie:ſatꝭ inſinuat Eʒe⸗ cundũ bꝛachiũ doloꝛ ẽ ⁊ mo⸗ chiel.ix. Signa inqͥt thau ſu leſtia cõpaſſionis. De q̊ apbls per frontes viroꝝ gemẽtiũ et in.xj. ſecũdead Coꝝ.Quis ĩ- dolentiũ ſuꝑ cũctis abomia/ firmat᷑ ⁊ ego nõ inſirmoꝛ. qᷣ tioniba que fiunt in medio eiꝰ ſcandaliſa᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ.Et boc eſt ciuitatis, et poſt pau/ ad Gał.iiij. Filioli mei s ite ca ſubiungit. tranſite ꝑ ciuita rum partunio: donec ſoꝛmet᷑ tem ſequẽtes eũ ⁊ ꝑcutite: nõ chꝛiſtus in nobis. Tercium etũ dñi nõ veret᷑ vnde Ecẽs. ſereamini ſenem:adoleſcẽtulũ viij. Hõ ſit bonũ impio ⁊ nõ et virginẽ puulũ et mulieres pꝓlongent᷑ dies eius:ſed qua/ interficite vſq; ad internitiões ſi vmbꝛa tranſeãt qͥ nõ veren Oẽm aũt ſuꝑ quem videritis tur faciẽ dñi. Terciũ bꝛachi thau ne occidatis. Ex qb tri um eſt laxitas et remiſſio anĩ bus bꝛachijs thau illud ſpũa q̃ᷓ leuiſſime moleſtie tẽtatõnis le cõſtruat᷑ ſatis aparet ex eo tanm turpiter tamq; viliter ſuc qð dicit.ſuꝑ frontes viroꝛum cũbit. Quartum bꝛachiũ au gemẽtiũ et dolentiũ ⁊c. Tres dacia q̃ deus iudex iuſtiſſimꝰ em̃ ſunt moleſtie ꝓpꝛie viroꝛũ et eius iuſticia ↄtẽnit᷑. Debuit ſanctoꝝ ſuꝑ abominatõibus em̃ et hũilitate ſe cõtrahere.⁊ peccatoꝝ. Pꝛima ẽ ʒeli fnixio timoꝛe cõpꝛimere.⁊ magnifi⸗ ſeu frixuratio de cõſpecta d ei centia animi ↄtra pctm̃ ſe eri- ↄtumelia. deq̃ in eodẽ ezech. parcat oculus veſter:neq; mi vᷣo bꝛachiũ eſt doloꝛ ipſe ꝓpꝛi ſig vin ii teo U i hu dilatione amplexuũ ipſiꝰſpõ⸗ ſi. Iſtud eſt thau ꝓpꝛie chꝛiſti ane religiõis ſignũ certiſſimũ ſmo veritas ipſa.et hec ẽ crux ꝓpꝛie cpiana ex cuiꝰ poꝛtatiõe pᷣi imitatoꝛes ⁊ filij ſumꝰ ma xme hãc em̃ ipſe ⁊ maxie ꝛma ximã pertulit q̊ͥ ad duo pꝛima bꝛachia. Terciũ vᷣo potuit in eo eſſe doloꝛ ⁊ moleſtia paſſio nis ſeu ardoꝛ ⁊ anguſtia deſi/ derij qͥ redeptionẽ noſtrã de/ ſiderabat. VUnde ipſemet Au ce.xij. Baptiſmo habeo ba⸗ ptiſari ⁊ quõ coartoꝛ vſq; dũ bliciatur. Hoc ſigno qͥ iſigni ii ſunt xpᷣm dñm vltoꝛem nõ ſentient. Hoc eſt ſignũ atq; ſi gnaculũ quo oĩs dei moneta umpꝛimit᷑ ⁊ ſignatur. emẽ to quia omnis numus xp̃ia/ nitatis crucẽ habet viſibilem. ſic neceſſe eſt oẽm diuine mo⸗ ſignũ.Alioqͥn ad diabolice ꝑ cuſſuram monete ꝑtinet. Ue eis qͥ non ſolum carent hmõi ſigna culo.ſed etiã cõtrariũ ſi/ gnaculũ caractereʒ.ſ.beſtie ſi/ gillante ⁊ impmente diabolo ſuſceperũt. ſicut legit᷑ in xiiij. Apocal Hoc eſt ſignaculũ qᷓ 2 . 4 um peccatoꝛũ. vel doloꝛ de p̃ᷣbẽda celeſtis tribuitur ⁊ ma rellum quo omnis pauper in celeſti hoſpitio et refectoꝛio re cipitur. Qui igit᷑ recuſas hu⸗ iuſmodi ſignaculum tui:abij cis non ipſum ſolum ſignacu lum ſed cũ eo pbendam cele ſtem et elemoſine celeſtis bñ⸗ ficium perdis. Attende quã/ ta cõtumelia regi celoꝛum in/ fertur dum ſignaculum eius ere diabolica moneta ꝑcutit. Eius es om̃is natura eſt: cur de natura tua q̃ vtiq; dei mo/ neta eſt in ipſa percuſſura vel cunea imaginis et ſimilitudi nis eius monetata ſignaculũ ſimilitudinis eius audes ab⸗ radere.et in eandem que vtiq; es dei eſt diabolice turpitu⸗ dinis non vereris impꝛimere bus bꝛachijs paupertate ſpi⸗ rituali ⁊ caſtimonia ſpiritua/ li ⁊ obedietia ſpũ ali cõpingit᷑ Eſt aũt pauꝑtas ſpũal:ſpũalł poſſeſſionẽ pꝛiã vollitate pꝛium ſenſuʒ accipimꝰ. Silr non ſolum mẽbꝛa ipſa coꝛꝑis A4 confringit᷑:abijcitur: ⁊ de mo neta eius abꝛadit: et de eius pcuſſuram. Crux autẽ clau ſtraliũ ſpiritualis velut ex tri/ 5 ä . ſed etiã dona gran ſi . H . aꝝ ſi ᷓ ſũt in/ innũerabilibo radijs ſuis ſibi terius:abdicãda eſt eis eoꝛuʒ retinentẽ. Heu qt hmõi ꝓpꝛie ꝓꝛietas atq; dñiuzʒ.vt quẽad tarios ſcrutatoꝛ renũ ⁊ coꝛdi/ modũ mẽbꝛa in coꝛꝑe nulluʒ um inueniet xpᷣs dũs et ſepul officioꝝ ſuoꝝ ſibi axpꝛopꝛiẽt. tura aſini cõdẽnabit. VUt autẽ Ne igit᷑ putes te monachũ eẽ advnũ dicamꝰ:nec teipᷣm bre o clauſtralis qͥ vel ſenſum vel obes o frater. ſʒ haberi poti⸗ bi apꝛopꝛias.omnia em̃ do/ na ad vtilitatẽ totiꝰcoꝛꝑis ec⸗ cleſie ſingul fidelibo velut mẽ bꝛis naturalia officia ſua cõ/ modata ſunt:nõ appꝛopꝛiate donata. Heu q̊t inenies apo volũtatẽ ꝓpꝛiam adhuc poſſi⸗/ ab alijs.ſicut nullũ mẽbꝛũ in des: vel aliqͥd donoꝝ tuoꝝ ti coꝛꝑe ſeip ſed poti ſtatas qͥ pauꝑtatẽ ſpũalem tõ fitentẽ. Caſtimonia vᷣo ſpũa ſujra ⁊ habitu mentiunt᷑ exte/ lis q̃ ⁊ alloqͥa ⁊ amplexꝰ ꝛoſcu la et etia ipᷣa ſpũalis cõmixtio ſoli celeſti ſponſo ſeruant᷑: vti nã vel in paucis inueniat᷑. Al rius.⁊ diuitijs ſpũalibus am pliſſimis refectiſſimi ſũt inte/ nius.Et vt de alijs taceamus ſi qͥs eſt ſciolus inter fratres: nõ vt oculus viſum toti coꝛ/ poꝛi et mẽbꝛis ſingulis ſciam lullã habet toti cõuentui ⁊ fra/ tribo ſingulis:ſʒ eã ſibi apꝛo⸗ ptꝛiat:nõ attẽdens ꝙ furti reꝰ eſt in fratres:dum rẽ cõeʒ fra/ tribo ſolus poſſidere pꝛeſumit cũ cõioneʒ ſcie queadmoduʒ viſus ⁊ luminis exẽpla natu/ re pᷣdicẽt.⁊ appꝛopꝛiatiõeʒ hu iuuſmodi vniuerſe nature lar/ gitas ⁊ cõicatio ðᷣteſtet᷑. Quis em̃ vnq; vidit ſolẽ vel vnũ ex locutões cogitatões ſunt q̃ ſi male ſunt diabolice allocutio nes ſũt.Deſideria vᷣo:ample/ xus:delectatões citra ↄſenſuzʒ oſcula coꝛdis ſunt. Delectatõ nes vᷣo ↄſenſus aut oꝑis cõ⸗ mixtiões ſunt ſpũales atq; cõ cubitus.Heu quot adulteri⸗ nos amplexꝰ et oſcula qtidie a nobis habẽt adulteri.Quẽ cũq; em̃ nõ recte deſideramꝰ: velut adulteroſ amplectimur et dũ in eis delectamur: ĩ ocu lis ipſius ſponſi celeſtis oſcu m pᷣſumit poſſidere velut ex naturali of/ ficio ſtudet aljs mẽbꝛis ſub/ ſeruire. Hec eſt ꝓpꝛietas quaʒ vix imo quã nec etiã eijcit ex/ trema ↄfeſſio.qͥs em̃ audiuit vnq; clauſtraleʒ ſuꝑ hmõi cõ — —— -ʒ—ʒ — — — —— — —., — de / 1 pul je 1⸗ in –– — ☛☚ — 0 lariad Ernci igit᷑ oĩ aut ꝓpꝛia volũi nec veremur. O ſi vſq; ad cõ ſenſum turpitudo ꝑducit᷑:ve/ raciter illud nobis obijcit qdᷣ legit᷑ Eſaie.lvij. Juxta me di⸗ ſcooꝑuiſti:ſuſcepiſti adulterũ Obedliẽtia vᷣo ſpũalis in du obus cõſiſtit. in hoc ſcʒ vt de⸗ us ſolus habeat᷑ mgfj intelle/ ctus ⁊ dñs affectus.vt vera/ citer ei dical:mgr et dñe. ſicut ipſemet dicit in. xiij. Johãnis Vos vocatis me magiſter et dñe ⁊ bene dicitis:ſum etem̃. Qui g intellectũ ſuum xpᷣi ma giſterio totalr ſubdidit vt ei penitus credat:exufflans opi niones ⁊ ↄtradictõnes hoĩm 24pꝛij ſenſus obmurmuratio nes calcãs atq; peſſundãs:qͥ Diñio eius ⁊ imꝑio totũ ſe tra Allgit:hoc eſt volũtatẽ eius et bryñjplacitũ ex toto induit exu/ lus ꝓpꝛiam hũc ſpũalr atq; ve racliter obediẽtẽ cẽſemꝰ. Cla ul vᷣo qͥbo ↄſixus fuit xpᷣs do/ minus tres tm̃ fuiſſe credunt᷑ Onm aũt ad hoc claui manibo eius et pediboinfixi ſunt vt ꝑ eos inſixus ⁊ imobilis adhe/ rrer et cruci ⁊ teneretur artius. Quid clauis hmõi miſtice fſi- ti hodie configuntur. Veruʒ guratũ fuerit nobis inſinuat᷑ quia de clauis domice cruciſ 12 agimuset in vnaquaq; dñi⸗ ulteruʒ nec erubeſcim?ꝰ 5 tate aut neceſſitate affigimur. Heceſſitate qͥdem cruci pᷣſen tiũ erũnaꝝ q̃̊s nobis heredi/ tarias ⁊ naturales Adã fecit: quas etiam ſi vellemus effu⸗ gere nõ poſſemus. Volunta te vᷣo vnicuiq; tribulatõi quã ſpõte aſſumimꝰ:⁊ naturali vt ita dicamus cruci ſupponimꝰ qualis eſt crux religiõis. Ni⸗ hil ; rectius clauꝰ ĩ ꝑte iſta a cipit᷑ q; neceſſitas.quia nihil hmõi cruci tenacius nos affi . git.Et iſta neceſſitas ẽ triplex Pꝛima naturalis vt diximus que ⁊ ↄditõis eſt. Scða infli cta ⁊ violenta.q̃lem martires in vᷣtutẽ cõmutauerũt.q̃leʒ ex ꝑiunt᷑ qtidie qͥ in manus ho⸗ ſtium aut alia ꝑicula incidũt. Terclia eſt neceſſitas debiti. de qua loquit᷑ aplus in.ix.pᷣ/ me ad Coꝝ. Hã ſi euãgeliſaß⸗ uero nõ eſt mihi głia:neceſſi/ tas em̃ mihi incũbit:que vti/ q́ᷓ; neceſſitas ẽdebiti Et hecẽ neceſſitas aſſumpta atq; ſpõ tanea.De q̃ etiã dicit Ambꝛo ſiꝰqꝛ vouere volũtat eſt: red dere neceſſitat. Tribus his clauis tripliq neceſſitat mul Capitulum ca cruce tres clauos eẽ neceſ/⸗ ſe eſt, nihil auũt magis nos af/ figit oĩ cruciatui quẽ ꝓpter de um aſſumimus: ſed nec aliter crux dñica eſt niſi aſſũpta fue rit aut volũtaria qᷓ; amoꝛ ⁊ de ſiderium. Et hic qͥdeʒ triplex debet eſſe oibus dñice crud imitatoꝛibus. Pꝛimus amoꝛ eſt diuine glie ⁊ bonoꝛis. Se cundus amoꝛ eſt bñplaciti ü/ lius.LTerc eſt amoꝛ placẽdi ci. His em̃ tribo ð cauſis oĩs cruciatꝰ ſubeũdus eſt aut ſu/ ſcipiendus,.ſ.vt deus per ipᷣm gloꝛificet᷑ ſiue honoꝛet᷑. vt dei bnplacituʒ impleat᷑.et vt deo placeat᷑. Qui tribo his clauis cruci ſue affixꝰeſt:dñice cruò imitatoꝛẽ pfectum ſe gaudeat Poſſumus et intelligere cla/⸗ uos iuxta buʒ Salomonis in vltio Ecẽs ſacra eloda.ver ba inqͥt ſapientiũ q̃ſi ſtimli et q̃ſi claui in altũ defixi. Sacrꝭ⸗ em eloquijs in eis q pnĩe ⁊ di ſcipline ſunt ceterarüh vtu⸗ tũ fideles cõfigunt᷑ hoc eſt cõ fitmant᷑. Elaui vo amoꝛis ad ſingula crucis bꝛachia aptan da lunt. His aũt excurſis de dnice crucis figuris:lignis at q; inquit illuſerũt ei:exuerunt eum clamide ⁊ induerũt veſti mẽd eiꝰ) Miſtice vᷣo clamis coccinea penalitas pñs eſt ᷓ ⁊ veſtucas pene ðꝛ:q ⁊ totum xpᷣi coꝛpus miſticũ qð eſt ec⸗ cleſia a pᷣmo iuſto vſq; ad no uiſſimũ induit᷑.ſed ad crucem ea ipſa exuit᷑qꝛ totus cetꝰele/ ctoꝝ cuius ipſa figura erat: ꝓ crucẽ quã ꝓ eo ꝑtulit ab hu⸗ iuſmodi ſanguinolẽta pena⸗ litate exuit᷑ ⁊ liberat᷑.( Et exi⸗ uit baiulans ſibi crucẽ vt ait Johes Mirabilr ſtatũ exp mens pctõꝛis qͥ de ciuitate ec cleſie ꝑ tentationẽ exiens:põ⸗ dus ꝓpꝛij pcti velut patibulũ in q̊ ꝑ ↄſenſum cõfigat᷑: quaſi huũeris coꝛdis geſtat. Oẽ eniz petm̃ vt ſuꝑius dixim crux? noul hois atq; patibulum: et in ea milſerabiliter moꝛte peſſi ma clauis deſiderioꝝ ſuoꝛum cõfixꝰmoꝛit᷑. Attẽde miſer pec catoꝛ qͥd hũerꝭ coꝛdis tui per ſuggeſtionẽ i mponit diabolꝰ du pcim̃ ſuggerit. vtiq; ipſuzʒ patibulũ cui fe ꝑ cõſenſum af figat. Heu qnto laboꝛe et do loꝛe hmõi crucẽ multi pecca-/ zice crue gnis at toꝛes poꝛtãt Nõnulli em ſub q; miſteris Reuertamur ad eius onere qſi lõgitudie labo narrationẽ Mathei (Et poſt ris fatigati onere ipſo cruc — e —M — — — = — -— — f — funt veſi ns ſt ec⸗ no en ce⸗ t9 hu, ng, 1 2 E. M . fracti deficiũt. Hi ſunt qͥ lon — gitudine tentationũ q̃ſi defa- tigati deficiũt ⁊ qſi exanimes ſuſpẽdunt᷑. Ipᷣaʒ ò crucẽ quã tibi parat ⁊ hũeris coꝛdis tui unponit diabolus:ipᷣm reper cute:cõuerteẽs eam in dauam herculis.quẽadmodnʒ ⁊ xs dDiñs fecit. Vide ꝙ; nõ aliꝰ eſt fabꝛicatoꝛ vel carpẽtariꝰ hu⸗ iuſmodi patibuli qᷓ; tuipſe.nõ alius poꝛtitoꝛ eiuſdẽ.non aliꝰ faber clauoꝝ,⁊ oĩno nõ alius cracifixoꝛ ſeu toꝛtoꝛ tuijpſius q; tuipſc.Deſtrue ̊ patibulũ. diſꝑde clauos. aut potius ve lut alter mardocheus aman ĩ patiblo ſuo ſuſpẽde. Ois igi tur ſuggeſtio nihil aliud eſt qᷓ; extruẽdi patibuli:poꝛtãdi:fa/ bꝛicãdi cauos:⁊ ſeipᷣos cru⸗ ciſigedi ſuaſio. Attẽde igitur qd tibi ꝑ ſuggeſtioneʒ loquat᷑ diobolus et qͥd ſuadere inten dat.⁊ ꝙ inſanũ ac dementiſſi mũ reuera reputet ülũ cui ta/ lia audet ſuggerere. Similxr ⁊ ꝑſonã in eodẽfacto xpᷣs do/⸗ minus expmit penitẽtis.Exit igi?᷑ penitẽs de ciuitate babi/ lonis:baiulãs ſibi crucẽ pnĩe vel ꝑ timoꝛẽ ipßam crucem in/ fernalis patibuli.ſic exit tota factio maloꝝ ⁊ totus cet bo⸗ no:um. Qõ autẽ ſupaddit Mache?ꝰ (Exeũtes aũt vide/ runt hoĩem cyreneuʒ de villa illa noĩe ſymonẽ:hũc angari⸗ auerũt vt tolleret crucẽ eius) Simo iſte ð villa veniẽs: po pulũ gẽtilẽ ſignificat. Simõ em̃ interpᷣtat᷑ obediẽs.huic q̊ ipoſuerũt crucẽ Jeſu qꝛ et ob pꝛobꝛiũ crucis ꝑ fidẽ ſuſcepbpit et fructũ q̃tidie ꝑcipit. Intelli git᷑ aũt ꝑ ſimonẽ qꝛ in auditu auris obediuit.hic de villa.i.⸗ de exterioꝛi vel ſeculari ↄuer⸗ ſatõne veniẽs in ciuitatẽ eccle ſie:angariatꝰcrucẽ xpᷣi poꝛta⸗ uit.nõ qͥn ꝓ maioꝛi ꝑte crucẽ xpᷣi ꝑ fidẽ ſpõte ſuſceꝑit.ſj̊ da ſapiẽtes gẽtiũ et idoloꝝ põtiſi ces miraculis ſuadẽtiba ⁊ tur bis cõpellẽtibus fidei xpiane ſubiecti ſũt. Signat aũt ſimõ iſte moꝛalr eoſ qͥ crucẽ quãcũ q; vł cõpulſi ſeu iuiti aut cum tedio ⁊ obmurmuratõe poꝛ⸗ tãt:q̃les młtos penitẽtes ↄſpi ci?qͥ ruboꝛe potiꝰ ad ↄfeſſiõe,ʒ ⁊ alia q̃ pnĩe ſũt ĩpellunt᷑ q;ac cedãt.Tales ſr ⁊ miti dauſtra liũ qͥ crucẽ religiõiſ ſola erube ſcẽtia victi:n amoꝛe ſuſtinẽt. ⁊? generalr oẽſilli qb xpᷣi iugũ 2 xpᷣiana ↄuerſatõ moleſta ẽ ⁊ꝛte dioſa:hi ſt᷑ qͥ ñ crucẽ ſibi baiu lant:qͥ ſibi crucẽ pdeſſe nõ cu plſunt.ſed ſaltẽ ꝑ crucẽ mũdo nõ diſplicere affectãt. Hi ſũt qui veteri hoĩ et diabolo:la/ tronibo cruce moꝛteq; digniſ/ ſimis ipᷣm crucis patibulũ ar cem munitõis fecerũt atq; pᷣſi diũ.imo latrocinãdi latibulũ cruce eĩ foꝛinſeca latrones ab ſcondũt hmõi.Tolle de falſo monacho vel clerico tõſurã 2 habitũ:⁊ videbis veteris ho minis latronẽ manitfeſtiſſimũ Cruceʒ poꝛtauit dñs ieſus vt in ea latrones iſtos occideret Iſti vo vt ea nouũ hoĩem oc cidãt et latrones iſtos ꝓtegãt OQul ſilem in latronibo l̃alibꝰ q̃tidie ↄſpicimus:qͥ ad hoc ſo lum ſe cruce ſignant vt puile/ gio crucis ſe ꝓtegãt.vel latro cinia ſua ipſo ſigno cruc ab/ ſcondãt:tãtoq; licentiꝰlatroci nent᷑. vtpote puilegio crucis q̃ſi armati:⁊ ſigno ſctitatis oc aut clericantur ſpũales latro nes qͥ nõ intrãt ꝑ oſtiũ. vt ha bet᷑.x. Joh. Et in eccłia dei qᷓ ſa:ꝑ runt que ſua ſunt tm̃. Miſti ↄſẽſũ moꝛtifeꝝ ceciderũt. Co ce vᷣ illud attendenduʒ eſt ꝙ tũ qð eſt ipſe:totũ qð extra ce⸗ cleſiã.i.cetũ electoꝝ:locus coll· uarie eſt:totũ eſt reſpſũ ⁊ oꝑttltui capitibo ⁊ aliis membꝛis mu· tauit ⁊ habuit eã indubitãater oneri.poſtmodũ vᷣo occurꝛẽs ſymõ ꝓp eo poꝛtauit. Sic ols crucis initia onꝰ hũt atq; moa leſtiã.ſed adueniẽs obediẽtia ⁊ ſi ſuauitatẽ atq; delicias cru ci nõ ingerit:onꝰtũ poꝛtatöilis tollit ⁊ leuè facit ip̃am crucenm poſtmodũ vᷣo ſuauẽ ⁊ delicio ſam vt pon ipſa poꝛtet nouiſ ſime q; poꝛtet᷑. Tũc em̃ cruci veraciter affixi ſumꝰ⁊ ipa noſ poꝛtat cũ eaʒ amamꝰ. Pꝛimo G poꝛtat᷑ cũ onere.ſcdᷣo leuiter tandẽ ſuauiter. Et verius tũc poꝛtat qñ clauis amoꝛis ĩ ea fixi fuerimꝰ. (Et venerũt ĩ lo cũ qͥ dicit᷑ golgata qð ẽ calua rie locꝰ) Caluarie locꝰ ille iux ta lram dicebat᷑.qꝛ caluarieii. decaluata capita dãnatoꝛũ et decollatoy ibi videbät. Di c?caluarie mũd? iſte? ĩqͥ capita decollatoꝝ.i.coꝛla 4 maloꝝ decaluata. h ẽ oꝛnatu ⸗ rectaꝝ cogitationũ ⁊ affectio nũ nudata iacent:⁊ hoꝛreduʒ cultati. Sic igit᷑Kmonachant᷑ ſui ſpectaculũ faciũt vidẽtibo ſtice ̊ loc Ibi ei lacẽt coꝛda vbi gladio tẽtatõis a diabolo lictoꝛe pceccld ſaiꝑ ſollicitudinẽ ? amoꝛẽ ſaeu “ SW 2 * õ ẽ 83e „ — — — –. — — — — — — — — — — ☛ =.☛ –w⏑ — 8 — R. =—. — W☛WA k S et in.xxxiiij.eiuſdẽ.vt ſuꝑiꝰlo/ tilatis repꝛoboꝛũ:ita vt pedẽ coꝛꝑliſ niſi ſuꝑ mẽbꝛa hmõi pᷣ ciſa atq; mutilata figere ñ poſ ſis. Vbi eniʒ eſt vel pugillus terre in qᷓͥ aut pes coꝛdis ali/ cuiꝰ.i.amoꝛ.aut oculus.i.ſol⸗ licitudo.aut auris.i.audiendi pꝛurigo.⁊ ita de mẽbꝛis alijs nõ iaceat.vbi em̃ nõ ſũt ſpar⸗ ſa viſcera ⁊ mẽbꝛa intima re/ pꝛoboꝝ. Pꝛoiecit em̃ intima ſua in vita ſua.vt legit᷑ Ecci.x Et oculi ſtultoꝝ in finibo ter⸗ re.ſicut legitur Pꝛouer. xvij. Sic ſtrata eſt via mundi iſti us et hmõi floꝛibo reſpſa capi tibus ſuis.i.coꝛdibo ſpũaliter decollatoꝝ.et mẽbꝛis interio/ rib ſpũalr mutilatoꝝ.ſed iſta cecis ⁊ furioſis hoꝛroꝛeʒ non pariũt:volucres ⁊ feras infer nales potiꝰ attrahunt.iideo ⁊ gregatĩ ibi circũuolãt atq; cõ ueniũt,ſicut legit᷑ in.xiij. Eſa. cutt ſumus. Exeis igik q di⸗ rimus manmieſtũ eſt oem mõ ſtruoſitatẽ vicioꝝ nihil aliud elſſe q; exercitũ diabolicuʒ: ad ducendũ miſeꝝ ſpũalr in cal⸗ uariam ſpũalem. Indignare g̊ o fidelis dum adhuc inno/ cens es ad decollatõeʒ vł mu tilatõem ꝑtrabi. Ecõtrario vo pniĩe locus caluaria eſt. lo cus iſte auditoꝛiũ eſt cõfeſſio nũ:ibi videres ſi ſpũalibo ocu lis pᷣditus eſſes tot aceruos ⁊ tãtos mẽbꝛoꝝ veteris homĩis Ibi em̃ mebꝛatiʒ diſcerpitur gladio ſpũs qͥ in ſacram̃to cõ feſſionis oꝑat᷑. Ibi aliꝰ aureʒ amittit cʒ auditũ maliloqo rum deponit. Aliꝰ oculos:dq ⁊2cupiam oculoꝛũ a ſe pᷣcidit. Aliꝰ pedes.i.pꝛauas affectio nes ſibi aſcidit.vel vagos di ſcurſus ⁊ illicitos greſſus co⸗ hibet. Iſte locus terribilis eſt ⁊ hoꝛrẽdus latroniba.iuſtꝭ au tẽ ⁊ elect gratilſim. HBolga⸗ ta etiã loc?ꝰ extreme et vniuer⸗ ſalis dãnatõis accipi pᷣt.i.in⸗/ fernus:ad quẽ tota factio re/ pꝛoboꝝ de ciuitate eccle eie⸗ cta:cũ cruce iniqͥ tatᷣ ꝓpꝛie no uiſſime ſuſpẽdenda inceſſan/ ter ducit᷑. Poteſt etiam intelli gi omne pctm̃ caluaria, quia in eo oĩs pctõꝛ xpo dño capi te puatur. Vel caluaria iuxta miſteriũ locus ipſe ad lr‚am ĩ q̃ xpᷣs dñſ caput electoꝝ ⁊ nu dus pepẽdit ad lr̃am. et capil lis ſpũalibo,i,. electis pꝛimiti/ uis atq; iudeis nudatus ap/ paruit.⁊ ita nõ caput ſed cal- uariã nudam potius ſe ibi ex bibult. Subiungit Joha 2ðèðM me gẽs tota. Moꝛaliter vo nes Abi et euz crucifixerũt) pctoõꝛ cruc pctõ ſnor afligt Miſtice in caluaria.i:mũdo tur:dum ꝑ cõſuetudineʒ q̃ſi ꝑ ꝑſonalr cuciſix eſt:et ſpũali 3. ter in mebꝛis rei ⁊ noĩis quoti ieuciſigi:. Ande Apoca. pfudt'? artij ifſigunt. Etad quanda malleatõeʒ pctõꝝ ſu oꝝ deſideria velut claui eideʒ xj. Et iacebũt coꝛpa eoꝝ ĩi pia latoꝛes etiam hmõi crnciſixo teis ciuitatis magne qᷓ vocat᷑ ſpũ alr ſodoma et egipt/ vbi 2 dñs illoꝛũ crucifix eſt.Cal/ pit᷑. ORaũt ipſe crucifigat᷑ in mẽebꝛis veri noĩs:teſtis eſt ip ſe qͥ dixit ad Petrũ.venio ro⸗ bet hodie crucifixoꝛes: t ha⸗ bet ſuoꝝ ꝑſecutoꝛes. Et ex eo qð ipſemet dicit ſupꝛa in. xxv q; din vni er minis mels feci ſtis: mihi feciſtis. Atrociꝰ au cpeccator affigunt ? Hoct tio atroci qnto crux cu pe ; „ 3 V oẽs ili qui in pctõ ſunt cruc tirxt ſunt:teſtat dñis oſee.x⸗· Cõ ſpeii. vel cötigitu „ ⸗ „ iſtron ſnon ſtipedia ſubtra cit e tenert. J hundt, ſicut ipſemet dicit p ina chij latitudo eba lachiam in. lij. Diaffiget ho fixiõe manuũ pꝑſei den q vos ooligic mer voki mohilitas huie⸗ ſtis. in ̊ contigim te in deci⸗ res dicimus q miſeros pctõ⸗ res pctis ſuis q̃ſi dauis amo is affigut. Hi ſunt atrociſſi 5 tantoq; atrociꝰ in pctõꝛes cru cifigẽdo ſeuiũt interius:qᷣnto dulcius eis blãqiunt exten? Ehꝛiſti vo crucitſixoꝛes qdaʒ qdãmodo ecclie dei coci tnue⸗ agnũ pinguiſſimũ vern crug infixerũt: ⁊ paſcẽdo electoꝝ ce tui ad ignem aſſauerũt. Pe⸗ “ 2 èsä * ex amoꝛe eidẽ ſe teneat. Quia vo clauo à pedes ofi cruciſt. ſpei ĩ eo merito accſpi q etpe utpoꝛtat s ſullier n n clt ⁊ ten Een 4 4 . EH . ” * 2 S 4. . KHe domini ſaluatoꝛg. al * —WZ S 8 S ” ä 2ẽ 36 4 —— ZMWU — ☛ = — — — —2—— — — — Sicut 6 vlteri⸗ bꝛachia ne/ nit extedere:ſic largioꝛẽ vl la⸗ tioꝛẽ ſinũ charitatis nõ potu it padere. bñlicentie etlã ⁊ lar glitiõis ſue ðᷣſideria foꝛtiſſima pfoꝛatiõe manuũ lucidiſſime demoõſtrauit Nibil em̃ de bo nis q̃ a patre acceꝑat ſibi reti nere vl manibo ſuis herere de creuit:q̃s ineffabilis ſił chari tas ⁊ largitas pfoꝛauerũt. De illo ſolo verũ eſt ad lr̃am ; pᷣ nimia largitate manꝰ habuit ꝑfoꝛatas.Tũc unpletũ eſt qd ðꝛ in vlt. Pꝛouerb. Manꝰ ſu gas aperuit inopi ⁊ palmas ſu as extendit ad paupes. Tot? igit᷑ fodi voluit ager ille plenꝰ cui bñdixit dñs. ſicut legitur Geñ.xxvij.et Eſaie.ij. Abſco dere in foſſa humo. Etipᷣe te ſtat᷑ in Ps. Soderunt manus fructincaret. Totꝰaſſari volu it agn ville ſacratiſſi⸗ imus vt ni il ex eo SPonda comederem?. ut ipe c er at in. xij. Exodi. ali voluit vt totu eccie 10, ben doceret. Cali paſſiois totii voluit atrige⸗ vt nibil de ebaln in corbe iegs 7 pedes meos. Totigi i tur fo⸗ di voluit vt nobis totꝰ a Cilpa vacare oſtederet:icut in coꝛꝑe nihil vacauit a pena Penitẽtes etiaʒ ĩ H̊ͥ edocuit vt a ſũmo vᷣtice cogitatõis vl q́; ad extremũ pedẽ oꝑatõnis totalr eos occupet toꝛmẽtum penitudis. Eo igit᷑ vſq; ſe ex dit infectõ lãguoꝛis. Sicut iᷣ totꝰ ði filiꝰ abijt in hᷣciũ nr̃e re dẽptõis:totꝰ ĩ ſacrificiũ nr̃e re cõciliatõis:totꝰĩ remediũ nr̃e ſanatõis:totꝰ in cibũ nr̃e refe ctõis.ſic totuʒ coꝛpꝰ eccłie: vt vnuſ⸗ qſq; eũ imitari volẽtium pꝰipᷣm abeat ꝓut ꝓfeſſiõi ſue ↄgruerit. Nihil eĩ alið ẽ pnia q́; penitẽt imo captiui redem ptio ⁊ offenſi recõciliatio ⁊ eg̊ᷣ tant ſanatio ⁊ cibi ſuauiſſimi deo pᷣbatio q̃ſi agni vel hedi ĩ veru pnie aſſatio. q; male ↄfi xi ſut ĩ cruce ſua qͥ nec ꝑ hoꝛã ĩ ea remanẽci:qͥ tã ſepe ð ea de cidũt:aut foꝛte adᷣo putridi ſt vt eos clauata ñ teneat. Heu q;̃t videbis hmoõi qͥ in ſctõ die paſceues cũ xpᷣo dno crucem aſcendunt. ſeꝗ in ipſo die pa/ ſce ab ea p infirmitatem deci/ dunt vel ꝑ violentiã ſe abrũ⸗ punt: Contra dei iuſticiã faci unt 4 de iuſticia ⁊ iudicio pe/ uſpeéſos depedeẽt. q⁸ B tra ſorfle, iuſticti audent ttentare tab ca damnatos Capituläü atq; ſuſpenſos pᷣſumat depen alterius cum triſticia ſuſtinẽt⸗ dere. Qõ ſi videat᷑ indultum cum potiſpe erigere ſe debe⸗ latronibo viſibilibus (licet nõ rent:⁊ malcari ⁊ gaudio dila ſit)vt ſe de cruce poſt ſuſpẽſio tare. Hocẽ em̃ qd oĩino ſu/ nem ſi poſſint eripiãt.nulli tñ det doctrina xpᷣiana ſq; in tri ↄceſſum eſt vtlatrones ð cru bulatõe leuare caput et ſe per ce depẽdat vel deponat. Hãc ſpem erigere ⁊ gaudio dilata⸗ infuriã diuine iuſticie et iudi⸗ ri. VUñ. In tribulatõe dilata⸗⸗ cio irrogãt qͥ a ꝑagenda pniĩa ſti mihi.Et dñs Lu.xxj. His q̃libet mõ penitẽteſ abſtrahũt aũt fieri incipiẽtibleuate ca⸗/ 7 auertũt. Jllos em̃ de cruce pita veſtra. Et apls in.xij. ad pnie cõtra dei iuſticiam ⁊ iu/ Ro. Spe gaudẽtes:in tribu diciũ deponunt.hoꝛribilr au latione patiẽtes. Qui igit in tẽ ⁊ miſerabiliter in cruce ſua curuant triſticia:ad extenſio⸗ pendent:imo totalr in ea con nem xp̃ᷣi dñi reſpiciãt ⁊ dilata fixi et extenſi ſunt. Quidã em̃ tionem.de qua ipᷣemet dicit. ſolam manũ alteram in cruce Dinũerauerunt oĩa oſſa mea ſua affixam babent:toto reſi⸗ q.d.adeo in cruce extẽſus ſuzʒ duo coꝛꝑe extra crucem poſi/ vt oſſa mea dinüerabilia ab ti.q dam ſolo capite.qͥ daʒ ſo- parerent Hõ eſt igit᷑ imitatoꝛ lo pede.Hi ſunt qͥ vł particu dñice crucis qͥ paſſus incur lariter tm̃ penitent.vl partem uat triſticia atq; ↄtrabit᷑. He ſolã diſcipline: aut religiouis ſtigia igit᷑ dnice paſſiõis ſeqn quã ꝓfuẽtur habitu ſolũmo⸗ da ſunt ſicut dicit Cetrꝰ in.ij. do ſeruãt. Hi nõ attendũt ꝙ pme canonice ſue Chꝛiſt? paſ chꝛiſtus dñs totꝰin cruce pe/ ſus eſt ꝓ nob vobis relinqns penderit.nec aduertere volũt exempluʒ vt ſeq̃mini veſtigia ꝙ patibula nõ latronũ mem/ eius. aũt nudus pependit bꝛis qᷓ magis mutilatiõe indi indicat:qꝛ in illo miſcie ſue gent.ſed ipſis latronib erigũ cõmertio q̊ pᷣcio ſuijpſi? mun tur. Alij vᷣo incuruati nõ ex/dum mercabat᷑:noluit eſtima tenſi in patibulis ſuis pẽdent ri ex phaleris:⁊ ꝙ ſolus in ſta Hiſunt qͥ tribulatõem peni/ tera crucis apendere ſufficie tentie ſeu diſcipline:ſeu crud bat mundi pᷣclum.⁊ qꝛ nõ all n bat um pat ſi zi Tap gene inie — S= — 2 . bat q; oblationẽ eius ⁊ ſacrifi um. Nudũ igit᷑ ſe obtulit dei patris aſpectui.gratiſſimũ qͥ/ dẽ ſpectaculũ qꝛ ꝑ ſeipᷣm deo pr̃i erat accepta buiſſimꝰ VUñ c apls in.vij.ad Heb. Acce/ dens ꝑ ſemetipſum ad deũ. Miſtice vᷣo nudus pependit qꝛ veſte poꝛi.i.iudaico ꝓplo ꝑ ſtra require et noſipſos nõ noſtra deus a nobis reqᷣrit. Hõ em̃ põt deo gratũ vlł acceptũ offerre ſacri ſiciũ qͥ ſe nõ obtulerit. Nihil igit᷑ nobis ⁊ cruci noſtre ĩter/⸗ ponẽdũ eſt.hoc eſt nec arma/ tura nec veſtis.ſed e ꝓxio no⸗/ bis ⁊ ĩmediate aptãda ẽ. VUe ſte pendentes iniurioſi ſunt carniſficibo.qꝛ eoꝝ ſũt iure car infidelitatẽ nudatus erat.nec nifſicij ſui veſtes damnatoꝛũ. “ dum nouã veſteʒ. i.eccleſiã de Qui pnĩaʒ vult agere et veſte — gentibs ſibi texuerat. Moꝛa pctõꝝ nõ exuit:nõ nudus ſed . liter vᷣo ſicut ſupꝛa diximꝰ q̃li veſtitus qᷓ̃rit pẽdere. Ve aũt . 8 ter repꝛobi in cruce pᷣſentium illis q̃ꝝ ſola veſtis in cruce eo tribulationũ iã pendeãt: ⁊ in rũ pendet:q̃les ſunt monachi Ccxruce infernali pendere debe et derici qdaʒ qᷓꝝ veſtes ĩ cru 6 ant ĩſinuat.Quantũcũq; eniʒ ce ſunt ꝑ ſimilitudinẽ ⁊ figurã . veſtibo:auro ⁊ gẽmis hic oꝑi ¶ Veſtẽ g̊ crucifigũt q̃ oĩno ni-⸗ reeſe imo exoꝛnare ſtudeãt.nu hil deliqt. et latrones hoc ẽ ſe di tñ pendẽet bic ⁊ pẽdebũt in ipſos ad latrocinandũ ampli nouiſſimo, vnðᷣ Job. xxxiiij. us abire ſinũt, Interrogo te HNõ ſunt tenebꝛe ⁊ nõ eſt vm frat qͥd meruit cuculla tua qᷓ bꝛa moꝛtis vt abſcõdant᷑ ibi bꝛachijs mutilata eſt Silr et q oꝑant᷑ iniqͥtatẽ. Et eiuſdem flocꝰ q capite trũcatꝰ eſt: Re⸗ “ xxvſ. Nudus eſt infernꝰ coꝛã ſpõdebis ꝓculdubio ꝙ nihil 8 eo. ? nullũ eſt oꝑimẽtũ ꝑditio meruerũt.ſed qͥd tuipſe meru ni. Itẽ Eſa.lix. Tele eoꝝ non eris et q̃ntuʒ teipᷣm punire de erunt in veſtimentũ:neq; oꝑi beas ꝑ ſingla hmõi cõmoue ent᷑ aꝑiba ſuis. Docent᷑ autẽ ris. Erubeſce tantã diſtrictõ fideles vnuſquiſq; ĩ cruce ſue nem exercere in ipᷣa ſigna vt ſi ꝓfeſſionis debere pẽdere.Si gniſicẽt.⁊ in teipᷣm qͥ deliqui⸗ cut nos ſum? q delinmus ſti eã nõ exercere vt emender⸗ 1 ſic noſipſi cruciſigendi ſumꝰ. Sʒz vt diximus ſi ufficit cis in . 2 . l „ — . . . ioſam veſteiuſticiã mendaci/ oꝛ dñice crucis ui⸗ ter exercuiſſe. Hi ſũt qͥ ſic vo ter oſtendũt. Per ↄtrariũ igi lunt illudere dño.quẽadmo/ tur ſcire debent menſurã ſuã. dũ michol vxoꝛ Dauid illuſit ꝓfunditatẽ ſcʒ abiſſi in quam ſauli patri ſuo.in.xix. Regum decident. abiſſi dico ſiue pe/ pmi. Cũ em̃ dauid q̃reret d ne purgatoꝛie:ſiue gebẽnalis moꝛtẽ:tulit ſtatuaʒ ⁊ poſuit ſu pene.et ſublimitatẽ ſuꝑbie in per lectum dauid.⁊ pellẽ pilo q̃ euanuerunt.vbi eos manet ſam capꝛarũ poſuit ad caput caſus irreꝑabilis a q̊ nõ adi/ eius ⁊ oꝑuit eam veſtimentis cient vt reſurgant.et longitu⸗ Ab vnoqq; igit᷑ hoĩm pᷣt q̃re dinẽ toꝛmentoꝛũ quã merue re dñs, q̃re illuſiſti mihi ⁊ di/ runt:q̃ finem nõ habet. Etla miſiſti inimicũ meũ.i.vetereʒ titudinẽ pᷣſentis felicitatis in hoĩem vt fugeret. Quẽadmo quã ſeipſos ſparſerũt. His &O dũ em̃ michol ꝓ veritate ſili⸗ qtuoꝛ crux pnie ⁊ diſciplie cõ tudinẽ falſam exhibere volu⸗ mẽſurãda eſt ⁊ coaptãda.o it.ſic ⁊ iſti q̃ſi deũ fallere poſ/ teſt ⁊indicare nuditas dñi ſal ſint inopinabilioꝛi etiã mẽda uatoꝛis euidẽtiã ⁊ manitfeſta/ cio deũ circũuenire velle vidẽ tionẽpniĩe ⁊ diſciplie.Euidẽ⸗ tur. Quid aũt dicemꝰ de his ter ⁊ maniteſte vtraq; ⁊ agen⸗ q crucẽ nõ ad menſurã ſuam da eſt ⁊ ſeruanda. Nuſqᷓ; enizʒ ſibi aptare ſtudẽt. ſed crucicu abſcõdunt᷑ patibula ſed in lo las ſibi ↄficiunt q̃ vix etiã ap cis eminẽtioꝛibus erigunt᷑ vt pendendis muſcis ſufficerẽt. palã oĩb apareãt.⁊ nullꝰ iu/ Hi vᷣo nõ latronibo patibula dicũ in abſcõdito ponit latrãũ ſed potiꝰ pulicibus et muſcis culos aut malefactoꝛes alios apte parare vident᷑. Hi ꝓcul ſed in publico et in palam. vt dubio menſurã ſuam neſciũt pena eoꝝ ſit alijs terroꝛis ſpe Debent em̃ cõpꝛehendere cũ ctaculum ⁊ deuitãdi ſilia do⸗ oĩbus ſanctis qᷓ ſit latitudo et cumẽtũ.Qð totum ↄtra ilos lõgitudo ⁊ ſublimitas ⁊ ꝓfü/ dicimꝰ qͥ tm̃ in abſcondito pe dum.ſ.ſapie dei ſublimitas. nitentiã agere volunt. Hi ſũůt logitudo ſpei. latitudo chari⸗ qͥ veſtiti bendent in cruce pe⸗ tis pfundũ humilitatꝭ: qᷓ qtu nitentie:qſi em̃ qᷓdaʒ veſte cö —0 bꝛachia euide munis ſe cõuerſatõ runt ſimilitudine:timẽtes cru cis ſue obpꝛobꝛiũ qð erat eis potius amplectendũ.Qui au tẽ vltra mẽſurã ſuam crucis ſi bi parant patibuluʒ:attẽdant quia xpᷣs dñs poꝛtare potuit crucẽ in q̃ poſtmodũ eſt ſuſpẽ ſus ⁊ cõfixus quaſi metiret᷑ vi res ſuas in poꝛtando. Seqͥ tur(Et cũ eo alios duos hinc et inde) fm Johannẽ (mediũ auũt Jeſum) Duo latrones iu xta miſteriũ duo populi ſunt iter ̊s mediꝰ dñs ieſus cruci figit᷑ qui ꝓ ſalute vtriuſq; cru cem ꝑtulit.ſed alter in ipᷣa cru ce tremit ⁊ confitet᷑ ⁊ oꝛat ⁊ ſa lutn; ꝓmiſſionẽ ab illo obtinet ⁊ hic gẽtilis pplus. Reliquus aũt.i.iudaicus ꝓplus:⁊ cruci/ fixo domĩo ĩſultauit et adhuc blaſphemus ꝑmanet.Vel ali ter totũ gen? humanũ in cru⸗ ce pñt miſerie eſſe maniſeſtũ eſt: ſed potius ꝑs ei a dextra parte dñice crucis crucifixa ẽ que ꝑ pᷣſentiũ flagelloꝝ diſci/ plina erudit᷑ ad hũilicatem et ſidẽ ſuſcipit ⁊ xðᷣin dñm inte⸗ gre cõfitet᷑.hec eſt pars electo rum cui de ipſa cruce ſua ſalu tem xps dũs repꝛomitiit ⁊ q̃⸗ Kiteltamento legat: ⁊ ipſa moꝛ is operue te ſua teſtamentũ pacis ⁊ ſalu tis eidem cõfſirmat. Reliqua vᷣ pars a ſiniſtris crucifigit᷑. et ſicut ſupꝛa diximꝰ ipᷣm nec crucis ſue patibulũ humiliat aut erudit qͥn potius de ipſa cruce ſua inſultare non ceſſat domino dich vel fach. M raliter ᷣo in medio crucifixo⸗ rum: crucifixus dominꝰ Je⸗ ſus in medio penitentiũ peni tentiam eſſe agendã:et in me dio diſciplinatoꝛum diſcipli⸗ nã eſſe ſeruandam docet. Ali as em̃ leſionem et ſcandalum alioꝛum et periculum ꝓpꝛium non effugiet. VUnde Ecẽi.xiij Omnis caro ad ſimilẽ ſui cõ⸗/ iungetur ⁊ oĩs homo ſimili ſi bi ſociabit. Et iteꝝ. Sic cõi/ cabit lupus cũ agno aliqñ ſic pctõꝛ iuſto.Et itexque cõica tio ſctõ homĩ ad canẽ. Silr⁊ eiuſdẽ. xxvij. Volatilia ad ſi⸗ bi ſilia cõgregant᷑. Et Sene ca. Nihil tã fugiendũ q; diſſi miliũ ſocietas.Quia vo duo cũ xpᷣo dño crucifixi ſũt mo/ raliter nobis inſinuat᷑ mũdũ et carnẽ nos nobiſcuʒ debere crucifigere.ſic docʒ apls pmo ð carne i.v.ad gal.Qui aàt xpi ſunt carnẽ ſuã crucifixerũt cũ vicijs 2 9cupiſcetijs. Et in ſe 5es S Capitulũ quenti eiuſdẽ.ꝑ quẽ mihi mũ dus crucifixus eſt ⁊ ego mun do. Caro igit᷑ velut latro vnꝰ cruci diſcipline affigẽda eſt a dextris.qꝛ ei ſalus ꝓmittit᷑:et ei veraciter dicit ſpũs cruciſi xus:hodie mecũ eris in ꝑadi ſo. Hodie:q̃ vtiq; eſt dies glo rie:cuius diluculũ gratia pꝛe ſens eſt. Diluculũ em̃ ad dieʒ ꝑtinet ⁊ de die eſſe videt᷑.Ca/ ro aũt nõ niſi cruciſixa hono rat ſpũm aut eidẽ obſequit᷑. ſi cut ⁊ latro dexter in ſola cru⸗ ce legitur dño credidiſſe ⁊ ho noꝛẽ eidẽ ↄfeſſionis ibidẽ ſo/ lũmodo impẽdiſſe. Sic ⁊ ca/ ro ante crucifixonẽ ſꝑ rebellat aduerſus ſpũm Crucifixa vᷣo 2⁊ D diſciplinã edomita ⁊ ſub/ acta:⁊ ſi nõ voce humili:tñ ⁊ mãſueto obſeqͥo de regni cele ſtis cõione ⁊ participio depꝛe cat᷑. Latro vᷣo ſiniſter.i. mun dus:cuius ⁊ gaudiũ eſt ſoluʒ pᷣſentis felicitatis illuſio atq; mendaciũ xpᷣo factis inſulta/ re nõ ceſſat ⁊ crucẽ ei irridere Verbis aũt xpᷣo dño in ſuis adhuc bic cruciſixo.hoc ẽ cru cem eius ꝑ imitationem poꝛ/ tantibo: expꝛobꝛare nõ ceſſat: miſeros eos iudicãs qͥ tꝑalis miſerie cõpendio lõgitudinẽ infernaliũ ſupplicioꝝ redimũt ⁊ mũdane iſtiꝰ vanitatis imo illuſiõis nocturne ſomnio dũ eam abijciũt: eternã felicitatẽ mercant᷑. In medio ̊ duoꝛuʒ latronum crucifigit᷑ ſoũs qui in medio carnis et mũdi cru/ cifixoꝝ tñ cruceʒ ſue ꝓfeſſiõis ſuſtinet. Crux carnis vt di/ ximus diſciplĩa eſt.de q̃ mul⸗ ta iam diximꝰ. Crux vᷣo mũ⸗/ di calcatio eſt ⁊ cõtemptus il/ lius. et ſunt velut eius q̃tuoꝛ bꝛachia hic. Pꝛimũ eſt cogi⸗ tatio falſitatis et vanitatis illi us.et eſt bꝛachiũ iũlð velut ra mus pᷣciſus de ligno ſcientie. Secũdũ bꝛachiũ eſt ⁊ dextꝝ deſideriũ eternoꝝ:ſuꝑ oĩa em̃ mundi amoꝛẽ in nobis moꝛti ficat amoꝛ eternitatis. Terci um vo bꝛachiũ ſcʒ ſiniſtrum aſpernatio ⁊ cõculcatio ꝑ con temptũ vilitatis ipſiꝰ. Quar/ tum vᷣo bꝛachiuʒz ⁊ pꝛincipale huius crucis lignũ qð totum mundi ſuppoꝛtat patibulum: moꝛtis meditatio eſt: et viuax illius memoꝛia. Facile em̃ vt agit Hiero. cõtemnit omnia qͥ ſe ſemꝑ cogitat moꝛiturũ. Si q̃tuoꝛ virtutib his ſeu donis pᷣditus fueris:nõ ſolũ cruceʒ 7 patibulũ mũdi in teipſo ere — —— — — — — — LC — õ . 2— — — - — — — riſti ſed etiã ill crucifixiſti et adeo tibi crucifixus eſt:vt ad te nec manũ nec aliud moue/ V re audeat ſeu valeat NHec põt mus ⁊ moꝛtui ⁊ ipſe nobis.et oino ad te accedere ſed q̃ſi fi/ qcqͥd viuit in nobis moꝛtuuʒ xus ⁊ moꝛtnꝰin iſto tenet᷑ pa⸗ eſt ⁊ ecõuerſo mũdo: intellige tibulo. C ſi adhuc tibi ꝑ co⸗ glulltatiões loquit᷑ ſuggerens ſe aliqͥd eẽ qðᷣ amari ⁊ expeti de beat.hoc em̃ ⁊ ꝑ ipſas vanas cogitatões nobis plerũq; lo/ qtur p linguas hoĩm mun⸗ danoꝛum. Time cogitatiões iſtas velut rugitũ beſtie ſeuiſ⸗ ſime.eſt eniʒ crudelioꝛ ceteris beſtijs amoꝛ mũdi.ſicut dicit Augæ,ſuꝑ.xiijad Ro. Tunc ergo pmũ moꝛtuũ eſſe mũdũ ggnoſcito:cum ruglre deſierit fera iſta peſſima: ſiue ꝑ cogita tieones ſiue ꝑ fauces hoĩm q̊s foꝛauit. Reſtat igit᷑ vt eã moꝛ llfices vt ſaltẽ in te rugire de⸗ ſlinat. Oſi ⁊ hoc nõ pꝛeuales eſto tñ eideʒ cũ aplo crucifixꝰ teliã moꝛtuus vt eã nõ audi ags nec videas,.hocẽ ſuggeſti⸗ onibus ei“ nullaten? credas. Falſiſſima em̃ ſunt oĩa q̃ ſug gerit.ſi hoc nõ valuerꝭ:ſal tenm teipᷣm de cruce nõ depo/ nas.hec clauos lanctoꝝ deſi⸗ Aerioꝝ qbo teneris auellas.fi/ Kunmte tene imo cõſixuʒ ytad ißm nullatenus mouearis, et liꝑ ↄcupiaʒ nõ appꝛopinqᷓs In hoc ꝭ mundo crucitixi ſu in eo ꝙ müdus eſt. hoc eſt in maligno poſitus. ſicut ſcribit Joh.in.v.pme canonice ſue. BSequit᷑ (Scripſit aũt ⁊ ti tulum Pilatus ⁊ poſuit ſuper crucẽ.) Math.aũut ita habet. (Et ipoſuerũt ſuꝑ caput eius cauſam ipſiꝰſcriptã Hicẽ Je ſus naʒarenus rex iudeoꝛuʒ) Recte dicit Oath. impoſue runt ſuꝑ caput eiꝰ⁊c̃. Hec emrſm erat cã quare patiebat᷑ ⁊ mo⸗ riebatur.quia ſcʒ ipſe erat Je ſus.i.ſaluatoꝛ.⁊ naʒarenus.i. floꝛidus vel mũdus vł vnctꝰ vel virgultũ. et qͥa erat rex iu/ deoꝝ.i.recognoſcẽtiũ ſiue cõ⸗ fitentiũ.Quia em̃ ſaluatoꝛ qd eſt nomẽ officij ex officio ha⸗ bebat etiã ꝑ moꝛtẽ ſaluare:cũ ſalus ſuoꝝ moꝛtè eiꝰ reqͥreret. Moꝛtẽ igit᷑ vt fideiuſſoꝛ pꝛo mũdi ſaluatiõe exoluit ⁊ q̃ſi ꝓ latrone iã iudicato ⁊ damna⸗ to iudex ipᷣe miſericoꝛdiſſimꝰ ſubijt. De fideiuſſione ipſius Eſa.xxxviij.Oñe vim patioꝛ: reſponde ꝓ me:Et ipſemet in Capitulum pᷣs.Que nõ rapui tũc exolue/ bam. Et iteꝝ.Ecc̃i xxix. Gꝛa⸗ tiã fideiuſſoꝛis ne obliuiſcarꝭ dedit em̃ ꝓ te aiam ſuã.Et qꝛ mũdus ideo velut agnꝰ ima⸗ culatꝰ ꝓ mũdi recõciliatõne a deo patre ſacrificiũ in odoꝛes ſuauitatis ſuſceptꝰeſt. Sicut et de eodẽ dicit pater.xlij.Eſa ie.Ecce ſeruus me?ſuſcipiam eũ:electus meꝰ cõplacuit ſibi in illo aia mea.Et ipſemet de ſe in pᷣs. Holocauſtũ ⁊ p pctõ non poſtulaſti.tunc dixi: ecce venio qui ſolus ꝓ totius mũ di peccatis ꝓpiciatio ⁊ ſacriſi-/ cium eſſe ſufficio. Deinde qꝛ vnctus pꝛimũ in ſacerdotem ex debito ſacerdotalis officij offerre debuit ſaltẽ aliq̃d mu/ nus ⁊ hoſtiã.Ois em̃ põtifex vt ait aplus ad Heb.viij. ad offerẽda munera ⁊ hoſtias cõ ſtituit. VUñ ⁊ neceſſe eſt eũ ha bere aliqͥd qð offerat: Pꝛo in ſu fficientia igi ſacerdotũ:ſa/ cerdos ipſe dei filius cõſtitu/ tus eſt.⁊ ꝓ ſufficientia cetera/ rũ hoſtiaꝝ factus eſt ipſe ho⸗ ſtia ſacratiſſima qͥ ꝑ ſpm̃ſctm̃ ſemetipᷣm obtulit ĩmaculatuʒ deo. Quia vᷣo rex ſiue vnctus in regez:ad ipᷣm merito ꝑtinu it decertare ꝓ regno. et maxie bat᷑ ad iĩtelligẽda miſteria t ſiõis:⁊ ſalus etiã ꝑ iſtã pᷣſtaba ꝓ regno eterno:cuiꝰnõ erit ſi/ nis:etiaʒ cũ tꝑalis vite ſue ꝑi/ culo. Recte ergo dictũ eſt ab eunãgeliſta Macheo qꝛ(impo ſuerũt ſuꝑ caput eiꝰc.Cau⸗ ſam em̃ paſſiõis eiꝰ ⁊ moꝛtis: aſſumptũ ſaluãdi officiũ et ſa: cerdotale ſimł ⁊ regale miſteri um:pia fides eſſe nõ dubitat. Oð aut Joh. dicit qꝛ (ſcrſp ſit titulũ pilatus ⁊ poſuit)reuera recte notanit titulũ q̃ liber gr̃e T liber teſtamẽti noui ⁊ eterni id eſt crux ipſa vel paſſio eius que totã gratie eruditionẽ cõö o tinet:titulatus eſt ⁊ illũinat· Attẽde titulũ:et totiꝰ libꝛi in tentionẽ intelligis.ſicut ⁊ iam ꝓ parte expoſuimus. Hũc au tẽ titulum Pilatus.i.os mal- leatoꝛis qͥ fabꝛicatus eſt aur- rã ⁊ ſolẽ:ſcripſit.et ſuꝑ cruce,z poſuit.qꝛ ipſe ſolus paſſionis ſue miſterijs titulũ fidei q̊ in⸗ telligeret᷑ impoſuit. Qð autẽ trib linguis titulꝰ ile ſcriptꝰ eſt:aꝑte ſignificat:qꝛ trib ilis generibo hoim aditus pande miſteria pal⸗ tur. Moꝛalr vo iudex pnia lis ſuꝑ caput penitẽi hoc eſt intẽtionẽ tituluũ debet ſcribere vel ſuꝑ intellectũ ſidẽ. JFides 2 == olum (XXXI ĩ em̃ titulus eſt totiꝰ xpᷣiane reli moꝛatiõe ea ipſe legat. quẽad gionis ⁊ illũinatio qͥ ipſa xpᷣi modũ ulle qui dicebat. Pctm̃̃ ⸗ ana religio tẽdat apiens.et qᷓ meũ me eſt ſo. Et hoc trib o cã ⁊ qͥs linis et q materia eiuſ linguis.qꝛ ĩ coꝛde eiꝰ debet eẽ ⸗ de ſit in intellectu ſeu intẽtõne ſcpᷣta cã eiꝰ ꝑ memoꝛiã et ĩ oꝛe penitetis ſcribẽda eſt ipſiꝰ ſa⸗ ꝑ ↄfeſſionẽ ⁊ in oꝑe ꝑ lugubꝛi tu cramẽti pnie fides. VUel idem tatẽ ſiue lametatõis hũiliatio en hic ipſe titulus.ſ.vt intẽdat ꝑ nẽ. Siue ĩ trib viribo aĩe. In n ipam pniam ſeqͥ Jeſum naʒa pma q eſt ronabilis ꝑ reme⸗ renũ rege iudeoꝝ. Vel vt in- moꝛatõem vt diximꝰ In ſecũ tẽdat ſibi pᷣſtari ſalutẽ ⁊ mun⸗ da q̃ eſt ↄcupiſcibilis ꝑ dolo⸗ N diciã ⁊ vnctõeʒ gr̃e ⁊ regnum rem ⁊la mẽtatiõem. In tercia n eternũ. Hoc igitur addiſcere id ẽ iraſcibili ꝑ irã ⁊ deteſtatõ 3 debẽt ludices pnĩales ſiue cõ nẽ. In his em̃ tribo q̃ſi tripli/ feſſoꝛes vt in capitibo.i.coꝛdi ci ſcriptura euidenter pctã le bus vel intẽtiõibo ſeu fide pe- gunt᷑ hoc ẽↄgnoſcunt᷑. Una nitentiũ firma credulitate iſta tm lingua cãm ſuam ſ- criptaz, n ſcribãt. Alioqͥn crux pnie nõ habet:qͥ ea qͥdem recolit ſ̊ ea n habet titulũ.⁊ iõ deeſt ei qrtũ mime luget vel deteſtat᷑. At 1 bꝛachiũ qð ſibi vendicauit ti tendendũ aũt eſt qꝛ tituli illũ tulus. S; ⁊ ſine titulo iſto pe ſalutis 2 vnctois et regni:cru 4 na qͥ lem ſuſtinet᷑ ſed pnia nõ cis extremitas et ᷣtex obtinu 3 agit᷑. Dilr ⁊ cã ipſius penitẽ/ it.qꝛ nõ cruciatꝰipſe ſalutẽ ob tis iuxta verba Mathei ſuꝑ tinet.ſʒ intetio 7 linis illiꝰ. Ti . caput.i.ſuꝑ intellectũ cius po tulũ ſue dãnatõis cruci ſuc in . nẽda eſt ſcripta.⁊ boc memo- ſcriptũ poꝛtant de quibus di ria firmiſſima. Cauſa aũt iſta cit dñs in.ix. Jere.vt iniq age en pctõꝝſuoꝝ vniuerſitas ⁊ eter rent laboꝛauerunt. Silr ⁊ ülli * na eius recuꝑtõem intẽdit fe⸗ qͥ quaſi fures : homicide pa 4 licitas. Hec igit᷑ duo q̃ſi qᷓdã tiuntur.hoc eſt: p ſuis ſceleri⸗ crucis.i.pnie ſue titulũ ⁊ cam bus nec paſſiones etiam me⸗ 4 in ipo cruc vertice.i.pnie ini nias patienter ſuſtinent. Qui tio ſen capite ſcripta debet ha auũt vt cpianꝰ Gẽ vel ꝓ ipſo i 9 bere qͥ peniet: vi crebꝛa reine tulo xpianitatis a fidei ꝑſecu Capitulũ toꝛibus aut alijs pia intentio nant᷑ ⁊ gliam crucis ⁊ xpire/ ne xpᷣm dñm ſua cruce ſequit᷑ gnũ euacuare. ſed manet ſcri Et hoc eſt qð dicit petrus in ptura ĩmobilis ⁊ ſtat glia cru liij. pme canonice ſue. Nemo veſtꝝ patiat᷑ quaſi homicida aut fur.aut maledicus:aut ali enoꝝ appetitoꝛ. ſi aũt vt xpᷣia- nus nõ erubeſcat. Q aũt rex iudeoꝝ.i.cõfitentiũ aut reco/ gnoſcentiuʒ xpᷣs dũs a pilato ſcribit᷑. recte quidẽ.qꝛ em̃ nõ oↄſitent᷑ nec recognoſcũt.i.nõ cognoſcũt intellectu nec reco gnoſcũt affectu xpᷣm:dũm re/ gem hut diabolũ.ſicut habet᷑ mnrie Job doſe eſt rex ſuper oẽs filios ſuꝑbie.Et.ix. Apo cal. Locuſte habebant ſuꝑ ſe regeʒ angelũ abiſſi.cui nomẽ hebꝛaice abaddon,grece aũt apollion.⁊ latine hũs nomen exterminãs. Locuſte qꝝ vola tus cito decidit ſunt repꝛobi. òjad hoc eleuant᷑ vt decidant Sequit᷑ in verbis Johãnis (Huũc ergo titulũ multi iude⸗ oꝛũ legerunt.qꝛ ꝓpe ciuitatem erat locus vbi crucifix?eſt Je ſus. Dicebant ergo: noli ſcri⸗ bere rex iudeoꝝ.ſed qꝛ ipᷣe di xit:rex ſum iudeoꝝ) CX ponti fices iudeoꝝ legerũt tituluʒ et mutare intendũt: manifeſte ſi gniticat:quia fidẽ puertere co cis:qua etiã frõtes regũ ⁊ im peratoꝝ titulant᷑ ⁊ fideliũ mẽę tes illũinant᷑ et inſigniunt᷑ v dei domus vt tẽpla vt domꝰ religioſe. Nunc aũt reuerta mur ad ̈ba Mathei aͤb⸗ di cit inſultatões ⁊ obpꝛobꝛia q̃ dño ĩ cruce pẽdẽti expꝛobꝛãt. (Pꝛetereũtes inqͥt blaſphe mabant eũ) Recte dicit pᷣtere untes.qꝛ reuera pᷣter viãõ que xpᷣs ẽ eũtes. pᷣterit em̃ oĩs qui pᷣter eum vadit.(Et blaſphe⸗ mabant eum mouẽtes capita ſua) quoꝝ typũ gerunt omes repꝛobi ⁊ mũdi amatoꝛes eo ipſo ꝙ pᷣtereũtes ſunt.hoc eſt pᷣter viam euntes.pᷣtereũt em̃ cum pᷣtereũtibo ⁊ trãſeũt cũ re bus tranſeũtibo.? ad xm do minũ qͥ in oĩbo penitẽtibo ⁊ di ſciplinatis:imo generalr chꝛi ſtianis in cruce pẽdet.ad hec em̃ pẽdere ſe reputat:nõ qͥ deʒ ſonalr ſed cõione charitatis q̃ ſua ſunt oĩa qᷓ ſuoꝛũ ſunt.ſicẽ iã ſepe diximꝰ. Hi ů̊ blaſphe⸗ mant eũ in ſuis.licet ſpeciali/ ter ad hereticos:iudeos:pa/ ganos illð ſpectare videat᷑ q crucifixũ adhuc blaſphema/ SNA☛ ☚ — re nõ deſinũt.xp̃ bam aĩam vulnerat.qͥd ſtul⸗ pẽdentẽ blaſphemãt:qͥ cũq; q̃̊ tius qᷓ; vł ad modicũ ſeiſßᷣm a libet mõ tribulatos irrident: repugnatõe ⁊ defenſiõe ſuſpẽ maxime ſi chꝛiſtiani fuerint qͥ dere.gladiũ tribulatiõis gut⸗ tribulant᷑. Similxr ⁊ qͥ de tri/ turi tuo hoſtis admouit:et tu bulatione alioꝝ ex malignita de furioſoꝝ cogitas deliramẽę te gaudẽt. Qð vᷣo ſequit᷑ mo tis.Qð aũt ſubdunt ( Nach uentes capita ſua) repꝛobis q deſtruis tẽplum dei et in tri optime ↄgruit.qͥ capita ſua.i. duo illð reediſicaſ VUeꝝ adẽ coꝛda in rebo mobilibo et tran eſt qð ipſi ſubſannãt.qꝛ tẽplũ ſitoꝛijs defixerũt. Et ideo cuʒ dei hoc eſt coꝛp ꝓpꝛiũ nõ agẽ eis neceſſe hũt vt moueãt ca/ do qͥdẽ ipᷣe deſtruebat.ſed de pita ſua,i.coꝛda.motꝰhmõi ẽ ſtructõeʒ ⁊ diſſolutõeʒ ab aia cõcuſſio capitis q̃ ſignum eſt ſpõte ſuſcipiẽdo ⁊ apꝛobãdo veſanie ⁊ furoꝛis.caput enim ⁊ in triduo illud idẽ reedifica qð totũ reſiduũ moderat᷑ ⁊ re git:in motu decet eſſe cõpoſi⸗ tiſſimũ.qᷓnto ̊ foꝛtiꝰ ipᷣm coꝛ tanto eiꝰ puidẽtie ⁊ imꝑio ce/ tera oĩa ſubiecta ſunt. Qð au tem xpᷣs dñs reſpõdiſſe nõ le git᷑ blaſphemãtibo:tria nobis inſinuat. Pꝛimũ ꝙ nulla ha bena eſt diſputatio vl alter⸗ catio cũ inſanis ⁊ mẽte cap. Secũdo qꝛ in tribulatõe oꝛa tioni ⁊ grarũactiõibo potiꝰva candũ eſt.Tercio qꝛ in certa/ mine martirij aut etiaʒ alteriꝰ tribulatõis tota diligẽtia imo totalr docuit eſſe victoꝛie inſi ſtenduʒ. Dũ em̃ gleba coꝛpis p toꝛmẽta aſtringit᷑. dũ gladi us hoſtilis doloꝛiby paſſionũ uit: dũ tercia die glioſum illoᷣ fecit. Et generalłr iſtud veruʒ eſt. qꝛ neminẽ ĩ dei tẽpluʒ xps dñs edificat quẽ nõ pꝛiꝰ q̃ ad veteris hoĩs edificiũ deſtru/ at.ſicut expᷣſſe de illo ꝓpheta⸗ nit ſctũs ſymeõ ĩ.ij. Cu.dicẽs Hic erit ĩ ruinã ⁊ reſurrectõʒ mltoꝝ.Qðõð aũt dicũt(ſalua te meipᷣm)vox dilirãtiũ ẽ.q̃ſi tũc ipᷣe ꝑdiret᷑ qͥ veſtẽ veterẽ h eſt vetuſtatẽ penalitat depone bat vt gliaʒ nouitat̊ aſſume⸗ ret. Has expꝛobꝛatõnes pᷣui dere videbat᷑ Jer ꝓpha.ĩ.xiiij Quare inqͥt futurus es velut vir vag?⁊ foꝛt qͥ nõ pᷣt ſalua⸗ re:? Hoc ẽ igit᷑ qdð ſuadere ni⸗ teban? ꝑ oꝛa blaſphemoꝝ. de mones ſcʒ vt ſemetipᷣin ſalua ret:q̃ſi puidẽtes iam qꝛ moꝛs eius ſalus erat electoꝝ et vole bant granũ in terra cadẽs nõ moꝛi vt ſoluʒ maneret. Juxta granũ frumẽti cadẽs in terra moꝛtuũ fuerit ⁊c̃. Nolebat di abolus ſolui pᷣciũ redẽptiõis nr̃e vt captluos nos in ſempi ternũ detineret. VWolebat au⸗/ ferri ſacrificiũ nre recõciliatõ nis vt ioffeſos ſꝑ ei fuire lice ret. Nolebat bibi calicẽ paſſi onis ⁊ antidoti:q̊ oẽ venenuʒ ciꝰexpurgãdũ erat. Eſcã moꝛ gere ceꝑat hũane.ſ.nate ĩ xpᷣo dño ⁊ hamũ qͥ̊ capiebat᷑ ſctie bat:et iõ moliebat᷑ fauces re/ trahere. Mare rubr.i. xpᷣi ſã guinẽ ſuꝑ ſe iundãs videbat: 7 ĩminentẽ ſibi ſubmerſionẽ e ꝓxĩo cernebat. ⁊ iõ ſiccatõem eiꝰ atq; diuiſionẽ ꝓcurare ſtu debat. In certamie illo infe⸗ rioꝛẽ ſe cõſpiciens ꝑ blaſphe/ mos de pace tractabat. Et ſi diligentius v̈ba iſta blaſphe/ mãtiu attẽdant᷑:oĩbo eiſ malũ ſtametũ etne btitudis ſcriben dũ tiebat ſidelibꝰ:⁊ extiguédun motũ vt vulgo ðꝛ dicebat di⸗ abolus. dũ em̃ de cãpo certa minis fugere pꝛocurabat: ⁊ a certamie plane deſiſtere vole bat:qͥd allud ꝙ; victũ ſe ↄfite/ bat ⁊ xpᷣm dum elſe victoꝛem cdlauatas manꝰ vt ũ effugeret et claui illi gᷣ illuʒ xpo dño fa cti ſunt clana qᷓ illũ ↄtüderet. noꝛn vr onz mma! ta (Si filiꝰinqunt dei es deſcẽè⸗ illð q̊d legit᷑ in.xij. Joh. FHiſi de nũc ð cruce) Pꝛo liberatõe ſua ſatagebat diabolꝰ qͥ ĩ cru ce ↄfixꝰpẽdebat ⁊ xpᷣi ſanguie mergebat᷑ velut diluuio mar rubꝛi.ſic ſupꝛa oñdimꝰex.xxv Eſa. Jpᷣa em̃ ſuſpẽſio dñi ſal uatoꝛis in cruce:pꝛecipitatio erat diaboli. ſiẽ legit᷑ ĩ eodem Eſa. Pꝛecipitabit moꝛtẽ in ſe piternũ. Et ipſa clauatio ma⸗ nuũ dñi ſaluatorꝭ alliſio erat manuũ diaboli.ſic ibidẽ legi his vᷣbis Et humiliabit gliaz eiꝰcũ alliſiõe manuũ eiꝰ. Hoc ẽqð dicebat apls iij.ad Colk Et ipᷣm cyrographuʒ tulit de medio:affiges illð cruci:expo liãs pncipatꝰ ⁊ ptãtes tràſdu· xit ↄſidẽter palã triũphãs eol in ſemetipo. Holebat ſangui nẽ fluere diabolꝰq̃ iã videbat nfr̃e dãnatiõis ſniaʒ eẽ delẽ.da atq; cyrogphũ q̃ libꝝ gre ⁊ te ſtametũ etne btitudis ſcriben e pctõꝝ qð ille iſuſflareñ cel ſat incẽdiũ:⁊ diluẽdas eẽ ſoꝛ2⸗ deſpctõꝝ ⁊ caracteres ſue tur pitudis:tituloſq; T iſignia ſue· dãnatõio, er lilez ſuggeltio — ⏑ —— — — nemlij ſuggeſſit deſcedere de ⁊ ophũilitat ꝗᷓ diaboli cu cruce diabolꝰ:vł pnie vl diſci cabat relinq̃t.( Si rex iſrłẽ ð. pline:qi ð cetero ñ ect eis ne/ nũc ð cru. ? cre. ei) Mira ſtul ceſſaria. eo eis pterita meni ticialſi rex irk deſiſtat certa⸗ ta ad ſalutẽ ſufficerẽt.⁊ qͥtidie re ꝓ iſrł et cedat hoſtibo eiꝰ vt idipᷣm ſuggenit ticautos ſedu ſit eis iſrł ĩ diſſipatõeʒ ⁊ capti cit. Nuſq; em̃ alibi ſalꝰẽ xpᷣia uitatẽ.(ſi rex iſirłẽdimittat ſce no niſi ĩ cruce. Ad cruc eiñẽ pty qð vtiq; cruxẽ: ſiẽ ondi fas accedere diabolo. vñ ⁊ ſo mꝰ,. (i rex iirł ẽimittat bacu lã crucẽ et aquã bñdictã vul- lũ in q̊ p iſrł puꝗt velut ꝓpug/ go ðʒ tiet diabolꝰ. Hmõi igit᷑ toꝛ ad ſaluãdũ.QOõ t dicũt( ?æ vt ð cruce deſcẽderet. Mira bilr autẽ allegabat õᷓ ſe ꝑ eos boĩbo ſuadet arcẽ ſue mũitõiſ relinq̃re:⁊ ab vrbe ſue foꝛtitu dis eos nitit᷑ abducere. Quo tiẽs igit᷑ talia eis ſuggerit dia/ bolꝰ:remĩſcant᷑ xᷣm dũm nul lis hmõi ſuggeſtiõibo ꝑmotũ diabol? dicẽs ( Si filiꝰ dei es deſcẽde ð cruce) q.d.ſi filiꝰ vᷣi es: mãdatũ ði pris ne ipleas: 72 P reg eiꝰ ⁊ hereditate tua re uocãda ⁊ reꝑpanda certare de ſine.q̃ſi dei filiꝰ pᷣter mãdatuʒ credi?eipuerſiſſime dict.q.do. crediꝰei qꝛ filiꝰdi ẽ:ſi pr̃is ðſi⸗ ſtat ĩplere mãdatũ.qꝙ vᷣo ſeqͥt᷑. (Idip̃m ãt ⁊ latrones qͥ cũ ip ſo crũcifixi erãt ĩpꝛoꝑabãt ei) ab initio qͥ dẽ factũ ẽ iſtð. Sʒ xpᷣo dño miſerãte alt tãdẽ viſi tat?c. Nota ꝙ fidẽ ſuaʒ nõ vt donũ offerũt imo neq; vt fidẽ ſz ſub cautõe miracli ⁊ ꝓ ea o timoᷣi pᷣciũ expetũt. moꝛs em̃ dñi ſaluatoꝛis quã ipᷣi ꝓ fide ſua expetũt totiꝰ mði pᷣciũ eſt. volebãt igit ieſtiabilr in Zctu dᷣi pris crucẽ potuerit aſcẽdiſ illo ⁊ negociatõe circũuenire ſe. (Et ſncipes ſacerdotũ il/ eũ.⁊ H̊ ẽ qð ipᷣe pᷣdixerat Oſee ludetes cũ ſcribis et ſenioꝛibo xj. Circũuẽit me effraiʒ i neg. dicebãt, alios ſaluos fec ſeig⸗ ⁊ in dolo do. iſrl. Sʒ reuerta ſuʒ ũ hᷣt ſaluii facere. ſi rex ir mur nẽ ad vᷣba Jo. Milites ẽ deſcedat nũc ð cruce ⁊ credi ̊ inqͥt cũ crucitixiſſet eũ acce/ mꝰ ei.cõfidit ĩ deũ:liberet euʒ per᷑̃t veſtim̃ta eiꝰ⁊fecert qtueꝛ nũc ſi vult.dixit em qꝛ filiꝰdei ꝑteſ vnicuiq; militi ꝑtẽ ⁊ tũicæ? ſum) Ad h̊ tota diaboli tẽdit Aidet᷑ plãe qnq; veſtim̃ta ba oꝛõ vt potefia rps diis exerat bui 2 le:tuicã.ſ. ⁊ alia qᷓtuoꝛinul lo cm̃ mõ videri põt palliũ in luit vniuerſas natões veſtiri. qtuoꝛ ꝑtes diuiſum.eo ꝙ q̃li/ ſicut dicit in.vj.Ecc̃i. Stola bet pars eiꝰ eſſet inutilis par/ glie iduit eũ.De hactela vni tientibo. Idẽ eſt manifeſte vi/ dcuiq; excidit dñs veſtem ꝓut dere de capa ⁊ colobio ſiue ſu ei cõgruit.Pannũ iſtũ in no/ ptu nicali ⁊ linea:ſi foꝛte ⁊ line uo teſtamẽto fecit purpuram am habuit. Quia igit᷑ ſuꝑ his dũ q̊damodo ꝓpꝛio ſanguine ſacer text/ nobis nihil deter/ rubꝛicauit: ⁊ multiplicibo ex/ minat. nihil ſcripture ſctõꝛuʒ poſitiõibo ſꝑ luſtrauit.et auro ediſſerunt:q;q; ⁊ capã habuiſ ſpũalis intelligentie q̃ſi aureo ſe credat᷑quã ⁊ qͥ dam habere filo in ea oẽs floꝛes virtutum ſe dicũt. Palliũ vᷣo ⁊ collobi/ oĩa volatilia cõtemplationuzʒ um ſiue ſuꝑtunicale et veſtẽ li intexuit. Moꝛalr vo qͥ huic neaz ipᷣm habuiſſe veriſile ſit. in ꝑte credit et in parte diſcre Budp boc iñ nihil temere dif dit: vel qͥ hanc in ꝑte implet ? ſinire pꝛeſumimꝰ.pſertim cuʒ in ꝑte trãſgredit᷑:quaſi xpi cruu· 2 genera veſtiũ tꝑis illiꝰ⁊ mo ciſixoꝛ veſtẽ eiꝰ dinidit. Quia rem regiõis penitꝰignoꝛemꝰ. ergo vt diximꝰ Pꝛimũ veſti⸗ AVeſtimẽta && miſtica illiꝰꝝ mentũ eius eſt ſacra ſcriptura veritas expte nobis innotuit Secundũ veſtimẽetũ eſt xpia pꝓſeq̃mur. quoꝝ pmum ſacra ne ↄuerſatõis decoꝛ foꝛinſecꝰ fſcriptura eſt. Hanc maniteſte qͥ ⁊ ſacroꝝ cõionẽ ſoꝛinſecam eius iõ dicit᷑ qꝛ ipᷣm oꝑit:exoꝛ qͥ ⁊ xviani noĩari ⁊ nõ eſſe vo nat:⁊ indicat. Hanc ipſe ne/ lunt:q̃tuoꝛ ex his veſtimẽt ſi/ muit ⁊ texuit in veteri teſtamen bi partiti ſunt. Pꝛimũ eoꝝ eſt to. Neuit:ſicut legit᷑ vlt. Sa/ qͥ veritatẽ dei in iniuſticia de piẽtie. Digiti ei? appᷣhẽderunt tinent:qͥ ſacraꝝ lr̃aꝰ ↄgnitiõe ſnſum. Hec eſt tela quã oꝛdi/ contenti ſunt.qui ſemis aui⸗ tus eſt ſuꝑ vniuerſas natiões diſſimi ſunt quod eſt verbum ſiẽ legit xxv. Eſa: De hac vo/ deiet fructum aut negligunt 2? in ꝑte admittũt vt manichei lentia. Quartuʒ ipſa ecdeſia. qꝗ ſolũ nouũ teſtamẽtũ recipi / Quintũ vᷣo charitas:manife/ unt. Sacra vo ſcptura veſtis ſtũ eſt. qꝛ qtuoꝛ genera hoim — — —— Yñ — —– — — — — – — N — 4 aut oderũt.H· . „. 2ðèJM E. * . 2 Sðð — — quoꝝ coꝛpus totũ eſt in ocu/ lis. Hos igit᷑ eſſe de dñi ſalua toꝛis crucifixoꝛibo veris:ma/ nifeſte apparet:qͥ parteʒ veſti⸗ menti eius xpᷣo abſtulerũt vt ſe ea oꝛnarẽt ꝑ curioſitatem et inanẽ glłiam:ſibi illã indeccn⸗ tiſſime circũdederunt. Veſte em̃ ſua ſolus xpᷣs dñs oꝛnan/ qus eſt ac veſtiẽdus. Ipſi aũt illa veſtire ſe et oꝛnare vt eam Iccqʒ oſtetent ⁊ in ea gloꝛietur ꝓ vlribus elaboꝛant. In veſte igit᷑ furtiua gloꝛiat᷑.⁊ illam ad ſui ↄfuſionem cõuinctõneʒ ⁊ ðpᷣhẽſionẽ oſtentat:qͥ de ſacre ſcripture ſcia quã implere ne gligit gloꝛiat᷑. NHihil ſtultiꝰ:ni hil ꝑiculoſius furi qᷓ; veſtẽ fur tiuã ⁊ oĩbo notiſſimã oſtenta⸗ re.qͥd em̃ alið qᷓ; cõfundi ⁊ de p̃hendi querit.hoc faciẽs qͥd aliud qᷓ; ↄtra ſe teſtimoniũ di cit docẽs ⁊ pᷣdicãs.tacẽs etiaʒ apð ſe dñi repoſitũ habet ve⸗ ſtimẽtũ ⁊ quaſi alter achoꝛ fu ratus eſt clamidẽ coccineam auro intextã ⁊ regulã auream Sacra em̃ ſcriptura eſt ſiẽ re gula aurea regulãs et tegẽs fi oꝝ crux nõ ha bet niſi titulũ.⁊ hoꝝ liber to/ lus eſt in titulo.Titulus eniʒ hũane vite ſacra ſcriptura eſt deles 7 regulãs ſingla opa q̃i varios vᷣſus ⁊ lineaſ libꝛi vite hüane,ſic eſt et clamis cocci- nea auro intexta ⁊ veſtꝭ regia Et h̊ eſt qð legit᷑ vij.ioſue.R aut veſtꝭ regia ſit ex.vij. Pꝛo⸗ uer.patet.vbi ipſa dicit. Per me reges regnãt. Heretici o qᷓ;; ⁊ oĩbo repꝛobis literat il lud cõgruat: maxie hmõi ve⸗ ſtimẽto q̃ xpᷣm dñm ſpoliaue runt in ſeipſis inhabitantẽ di abolum induerũt. Totũ eniʒ qð de ſcriptura furati ſũt ⁊ ra puerunt:diabolicã turpitudi nẽ in eis oꝑit ⁊ exoꝛnat. Chꝛi ſtiane vᷣo ↄuerſatõis decoꝛeʒ foꝛinſecũ quẽ ſecundũ chꝛiſti veſtimentũ accipimus om̃es xpᷣiani falſi nois.vel in ꝑptem dñicoꝝ veſtimentoꝝ accepe/ runt vt in ſeipſis diaboluʒ vt diximus induerent ⁊ oꝛnarẽt De hac heretici rapuerũt pã niculos:qͥ q̃dam ſacramenta nobiſcũ cõicant. Illi qbo to⸗/ tum veſtimẽtũ raꝑe aut ꝑmii ſum aut ↄceſſum nõ eſt: veſti ſtimentũ illud ſaltẽ in ꝑte aliqᷓ lacerari conati ſũt. Iſti vo q et xpᷣiani hoc eſt xpᷣi filij et fra tres ⁊ coheredes noĩari pꝛeſu mũt:atrocioꝛes eiuſdẽ hoſtes eo ipſo ſe faciunt ꝙ eius veſti mẽto aduerſus ipᷣm ſe ptegũt et qdãmodo nõ ſolũ impune ſed etiã ſecure nomiĩe eius.ſ.⁊⸗ veſtimẽto ꝓtecti ipᷣm ipugnãt 2⁊ amicabiliter vt ita loq̃r eidẽ inimicant᷑. Iſti em̃ fecerũt in pace eiꝰ amaritudinẽ amariſ⸗ ſimã ſicut legit᷑xxxviij.Eſaie. Hi ipſa ſacramẽta inimi fi/ eli fecerũt execrabilia:dũ pr eoꝛũ maniteſtã turpitudinem xpᷣi nomẽ blaſphemat᷑ ⁊ ſacra meng derident ? ꝓpter eoꝛuʒ mltitudineʒ veritas religiõis q̃ in paucis remaſit nõ appa/ rens obpꝛobꝛio habeat᷑. Hi oꝛnamẽtis eccleſiaſticis pal⸗ lijs.ſ.ſeriò ⁊ coꝛtinis eccleſiã malignãtiũ et ſinagogã ſatha ne hoc eſt multitudinẽ ſuã oꝛ nauerunt. Quid em̃ aliud eſt hmòi deco: foꝛinſecꝰ niſi quẽ admodũ pni ſerici ⁊ coꝛtine quedã ſpũales:qͥ bus dei tem plũ exoꝛnari debet atq; veſti⸗ ri. Attende et illud ad cumu⸗ lũ ꝑuerſitatꝭ qdð eſt ſignũ cru/ cis hmõi fanis diabolicis in tur. Quis membꝛa dia bolica veſte xpᷣi veſtita eſſe nõ hoꝛre at ⁊ lugeat. Quis aromata ſa croꝝ eloqoꝛzũ margaritas a 4 2 . P 6 canib⸗ appoſituʒ ſed etiã oĩb⸗ imundis reptilibus ſuſtineat Quid em̃ eſt tota repꝛoboꝛ ??ꝰ inſarpiliuit vt vulgo dicit di abolus. Llerici vo noſtri tẽ⸗ poꝛis et monachi miłii in hoc xpᷣi crucifixoꝛibo nequioꝛes ? atrocioꝛes ſe oſtẽdũt.qꝛ illi / dem crucifixo dño veſtimẽeta ſua abſtulerũt. Veſtimẽta F cõcupierũt. Iſtis vo nõ ſuffi cit xpᷣin dñm in ſeipſis ſpũali ter crucifixiſſe.ſed etiam veſti mẽta ci hoc eſt ſacrã ſcriptu/ rã ⁊ foꝛinſece cõuerſatõis de⸗ coꝛẽ ad maioꝛẽ eius ↄtumeli/ lũ tota abominatõe pijciunt: aut ſaltem qᷓntũ ſinunt᷑ iminu unt. Vide tõſurã et habuũ et⸗ ↄuerſatõemimo ꝑuerſionem clericoꝝ noſtroꝝ vel uñi tꝑisen oꝛcis culcari:⁊ ſctm̃.i. xpᷣm dũm in mẽſa altaris: nõ ſoluʒ xpᷣiani noĩs honoꝛẽ deturpã/ tiũ factio:niſi hoꝛrenda ⁊ mõ ſtruoſa reptiliũ multitudo. et tñ illis pãnis xpᷣs angeloum dũs in menſa altaris aponit᷑ et incomꝑabilr maioꝛi oppꝛo bꝛio ⁊ ↄtumelia qᷓ; ndã fue/ rit illuſoꝛibo ⁊ crucifixoꝛibo ex poſitus:troſella ſua vt ita loqᷓ mur ipſa xpᷣi veſte operuit et — n Gen N a Ni⸗ no⸗ o un il et inuenies in eis panniclos q̃ſi deus nõ videat: aut ad vi ꝑmodicos ⁊ cõmiſſuras puiſ dedũ lũinibo adiuuet᷑ mitipli ſimas pãni rudis ⁊ noui.hoc cãdis et acceẽdẽdis lumĩarib eſt noue ↄuerſatõis. ſicut legi ſũmoꝑe intẽdũt: ⁊ q̃ſi ĩ domo tur in.ij. Marci. Nemo aſſu manufacta hitet: pãnis ſeric mentũ panni rudis aſſuit ve ⁊ coꝛtinis eccliaʒ lapideã tota ſtimto veteri ⁊c. Eti.ix. Ma ſtudeẽt diligẽna decoꝛare.neſci thei. Nemo ĩmittit cõmiſſu⸗ entes oĩno q̃ intẽtiõe:q̃ fine - rã pãni rudis in veſtimentuʒ qliter iſta facienda ſint vt deo vetus.Hec aũt iſti faciũt qui accepta fiãt. Terciũ veſtimẽ veſtem integram abominant᷑ tũ:opulẽtia tꝑal. ꝓpter illõ ve⸗ nouitatis:⁊ panniculos q̃nto ſtim̃tũ pilati milites ⁊ xpᷣi cru mitioꝛes pñt veteris ↄuerſa/ cifixoꝛes innũerabiles effecti tonis ſue veteri veſtimẽto aſ ſũt:maxĩie ĩ clero Clericatꝰem ſuũt:pãniclati et palaſtrati vt vulgo dicit incedere non eru beſcẽtes.in q̊ pauꝑtas eoꝛum ſpũal apꝑet artiſſima. Mira ſtulticia pãniculos ⁊ veſtꝭ fru ſtula ⁊ palaſtra indecẽtiſſima ad gliam oſtẽtare:q̃ſi veſtẽ pᷣ/ cioſiſſimã ⁊ pᷣclaraʒ. Qui vo totos ſe ĩ hmõi decoꝛẽ foꝛinſe cũ ↄqͥrẽdũ:decoꝛẽ intimũ nõ cupiẽtes aut nõ intelligentes ↄtulerũt:ſiles ſunt eis qͥ victũ ſuũ negligũt vt magniſfice ac decenter veſtiant᷑. ⁊ muliercu is q̃ ſolũ decoꝛẽ ⁊ oꝛnatũ ve/ ſtiũ apetũt:cetera ñ curãtes. Hoc aũt in illis dicimꝰ qͥ nõ militia ẽ aĩaꝝ.cui aſſcribi ſe fa ciunt miti:nõ vt xpᷣo dño vel anĩabo militent.ſed pilato.Et mos qdẽ lictoꝝ ẽ atq; carnifi⸗ cũ: veſtim̃iꝭ inhiare dãnatoꝝ aqtq; crucifigẽdoꝝ:.niſi em̃ xpᷣs iã ꝓſcptꝰ eſſ añ ocłos nros ⁊ extra ciuitatẽ ſpũalr eiectus ? crucifixꝰ.ſiẽ legit᷑ i:iij.ad Gal. nõ ð veſtim̃i eiꝰ lictoꝛes ↄtẽ/ derẽt:nec ea in ꝑtẽ ſuã ceſſura ſperarẽt. Veſtimẽta em̃ cruci fixoꝝ ꝓpꝛie ſtipẽdia ſunt carni ficũ ⁊ lictoꝝ.Quia igit᷑ cupidi et auari ⁊ alij qui pilato mili⸗ tare potiꝰelegerũt:veſtimẽtuʒ iſtð xpᷣi trenã opuletiã ĩ eccia ſenſus poti puitate: qᷓ maio⸗ ti obtinẽde inhiãt vtxpm do rann eiſcapeũ pᷣualet: Hiem̃ minũ pauꝑtate nudatiſſimuʒ NXXXE Capitulũ tandem relinquãt. Nudatiſ/ donant᷑. Bñficia em̃ eccleſia ſimũ aũt intelligimꝰſpũaliter ſtica tꝑalia ſtipendia ſunt mi- in ſuis:maniteſtũ eſt ꝙ ꝙ dã litie aniaꝝ qᷓ dum indignis ? nato ⁊ crucifixo ſpũalłr illum repꝛobis diſtribuunt: aut ĩ ec habent. neq; em̃ veſtimentuʒ cleſijs ſuis illos ↄſcribũt.qd eius q accuſat᷑ nec ſibi rape pᷣ aliud q; pilati milites ad xpᷣi/ ſumunt carniſices quã iudex anã militiã ſcribunt: et aniax- damnatõis ſententiã in eum ſtipendijs donãt.ſed nec pila tulit. Quia ergo hmõi carni/ tus xpᷣm dñm ſpollaſſe legit fices vbicunq; xpᷣs dñs noĩa vt ſuos indueret.hoc autẽ iſti tur aut colit᷑:veſtimentũ iſtud pilato deterioꝛes xpo dño fa⸗/ illius ſibi diripſunt: ⁊ illi aufe cere non verent. Oui gů̊ͤ veſti⸗ munt pꝓculdubio dãnatõis ſen mentũ iſtud iniuſte. qdð eſt nõ cem ſpũalẽ ⁊ moꝛtẽ patit᷑:chꝛi qͥlibet alio modo ĩ eccleſia ði — ſto dño libere pᷣdicãte et docẽ poſſident xpi dãmodo car/ ſugate. et hec pᷣlatos ⁊ ſeqᷓnti/ q;dem carnifices l'ales qdaʒ um oꝛdinũ clericos nõ liceret iure foꝛenſi veſtimẽta crucifi⸗ illud lictoꝛibo veſtimentum il xon poſſidet. Iſti vᷣo ſolo fur lud ipſe ſibi baberet tota eni;ʒ to ⁊ rapina nitunt carniſicib terrene ſubſtantie opulentiaʒ illis ſiles ſunt exactoꝛes 2 ſpo ipſe ſpũ ali militie depu⸗ liatoꝛes paupeꝝ. In pauꝑibꝰ quã i tauit:ipſe poſſideretĩ ſuis mi eniʒ xpᷣs vñs ſpoliari ſe dicit· litibus:non illã pilati milites Qui igi bona pauperuʒ ſeu vt videmus hodie poſſiderẽt exactoibo ſeu rapinis ſeu alijſ DODuld aũt dicemus de ipſis qbuſſibet extoꝛſionibo.i.bo/ xpᷣi vicarijs.i.platis qͥ pꝛimi na tꝑalia pauꝑibus auferüt: — ſunt ad ſpoliandũ xpᷣm dñm. xpᷣm dñm iterũ in eis ſpoliãt:· * „ ti milites aut pilato militatu. parant: cucem paraſſe et ere ros ſeu extraneos aut ꝓpꝛios xiſſe vident vt illũ denuo cru . nepotulos induũt nepotulos induũt ⁊ pulatimi cifigant. Quartum veſtimẽé lites xpiane militie ſtipendijs tum eſt ipſa ecclia.hanc q ſi⸗ 4 — — —SN — * 4 * biꝑ dñationẽ vſurpant et eaʒ ſus eſt. Amicus aũt ſpõſi qui a ſe agnominãt:xpᷣm dñm q̃r ſtat ⁊ audit eum: gaudio gau to veſtimento expoliant ⁊ ſibi det ꝓpter vocẽ ſponſi. In hoc iſtud vẽdicãt. Hi ſunt ſuꝑbi gaudiũ meũ impletũ eſt. Gau plati ↄtra mãdatũ Petri apli diũ Johis ⁊ glia erat amici- in.v.pꝛime canonice ſue.neq; cia ſpõſi.Gaudiuʒ vᷣo iſtoꝝ et vt dñantes in clero ſed facti glia coꝛruptio eſt ⁊ adultera- foꝛma gregis ex aio.hi volũt tio ſpõſe ⁊ ſupplãtatio ſponſi. eccłiam nõ xp̃ᷣi eſſe ſed ſuã.hi Hi nõ quẽadmoduʒ diabolꝰ cũ deberẽt eſſe eunuchi ſpũa ſedẽ ſuã ad aqͥlonẽ exaduerſo liter:ſpõſe regis celoꝛũ cuſto/ dei ſtatuũt: ſed in ipſo diuine deſ:iadulterijs inũerabilibo eã glłlie ſolio ſicut dicit Hiere. in fedare atq; coꝛrũꝑe moliũtur. xiiij.ſolij gloꝛie tue recoꝛdare. Quẽadmodũ em̃ rex Aſuerꝰ qſi deiecto inde xpᷣo dño:nõ Aggeũ eunuchũ vᷣginibo cu/ ſedere ſed incubare pᷣſumunt ſtodẽ pꝛefecerat in.iij.Heſter. velut antichꝛiſti ĩ tẽplo dei ſe ſic cetũ vel oꝛdinẽ pꝛelatoꝛuʒ dere:⁊ oñdere ſe tanq; ipi ſint eccleſijs velut virginibo ſuis deus:ĩpijſſimo ⁊ ſacrilego au xpᷣs pꝛefecit ad cuſtodiã.Ipſi ſu pᷣſumũt.et hoc eſt qð legit Fo peſſe volũt ad coꝛruptõeʒ in.ij.ſcdᷣe ad Theſ. Hi velut ⁊ inqͥnatõem. Debet em̃ ⁊ ͥ/ ꝓditoꝛes regie maieſtatis re⸗- cunq; pᷣlatus ⁊ totꝰ eoꝝ cetus gnũ eccleſie cniꝰ miniſtri ↄſti/ aggeus eſſe: hoc eſt feſtiuꝰ ſi⸗ tuti erant,ſicut legit᷑ Sapᷣ.vj ue ſolenis ⁊ letꝰfeſtiuatoꝛi⁊ q/ ſibi vſurpare et vẽdicare non rens cõſiliũ.hec em̃ oĩa ſonat metuũt. Hmõi coꝛruptoꝛib nomẽ aggei.Si qͥ aũt cetuʒ ſpõſam xpᷣi et reginã celoꝝ p/ eoꝝ ↄſideret interiꝰ:ꝓ maioꝛi ſtitutã hodie cernimꝰ. ⁊ vera pte lugu bꝛes eos inueniet: et citer in ea ipletuʒ eſt illud qdðᷣ nõ pᷣlatos in eis ſed funera di dicit dñs in.ij. Jere. Filij q̊q/ abolica ⁊ ſepulcra dealbata ? mẽpheos ↄſtupꝛauerũt te vſ ſacris veſtibo et oꝛnamẽetis ſu q; ad verticẽ. Quia em̃ mem/ is ſpecioſa inueniet Hi nõ di phis os interpᷣtat qͥd aliud fi cunt cũ Johane baptiſta ĩi.iij lij mẽpheos q; ſilij oꝛis:qͥ ſcʒ Johis Oul habet voͦſoz ſo nibi babent celeſtis adop Capitulum XXNXIX nis ⁊ diuine filiatõnis niſi in da ſaxa grãdia:qb munitões oꝛe qͥ vᷣba qͥdem hũt filioꝛũ et dignitatũ ⁊ poſſeſſionũ ↄ cuꝰ bellũ gerũt inimicoꝝ. Sic er tiant ⁊ diruant᷑. Libꝛis vᷣo le⸗ go ꝓſtitutã xpᷣi ſponſam cerni galibs ⁊ etiã canonici iuris òt mus vſq; ad vticẽ. hoc eſt cli armarijs ⁊ pharetris. Iñ eei· 4 ipſius faſtigium.in q̊ aparet arma et ſagittas ad hmõi beol n extrema diuine iuſticie ira at⸗ la accipiunt. Quid aũt dicc i q; vindicta xpᷣi regnũ diabo/ mus ꝙ ipſi clauſtrales ?ꝛcum i lũ occupaſſe ꝓ maioꝛi ꝑte et ĩ dño ꝓfeſſiõe ⁊ officio crucifi⸗ i miſtris huius poſſidere qͥs ñ xi in carnifices cõuerſi ſunt: ⁊ i videat.ꝑ mĩſtros em̃ ⁊ miſte/ duobo vltimis veſtimẽt tan⸗ ” riales regna ⁊ regunt᷑ ⁊ poſſi⸗ ta auiditate inhiãt.⁊velut xvi dentur. Hec & q̃tuoꝛ genera carniſfices ꝓ hmõi veſtimẽtis hoĩm velut q̃tuoꝛ pilati mili/ xpᷣi crucifixi longe maioꝛi ſtu/ tes q̃tuoꝛ xpᷣi veſtimenta ſibi dio qᷓ; ſeculares hoĩes decer⸗ æ-e i partiti ſunt.vt pmũ veſtimen tant. Quintũ veſtimẽtũ ẽ ca ” tũ detineat curioſitas.ſecũdũ ritas:ſiue eccłiaſtica vnitas:ſi falſitas.terciuʒ pᷣſentiũ amoꝛ. ueſctõꝝ vnio. Hec ẽ q̃ dinia t atq; cupiditas.q̃rtũ vo vani/ nõ fuit:ſed ſoꝛte ad poſſeſſoꝛꝛ S tas. Et qͥdem duo veſtimẽta ſuũ deuenit. Tunica iſta wöſu in pace poſſiderent detẽtoꝛes ꝑ ↄtexta merito ðꝛ. q; caritas ſed de duobo vltis ſp eſt ↄcer a ſupmo.i.deo incipiẽs oꝛdia l tatio ĩter carnifices Inde em̃ te ꝑ noſipſos deſcẽdit in alioſ pſtrepũt ⁊ pſonãt aule regum In pmo em̃ ⁊ ſupᷣmo carita⸗ en ⁊ pꝛincipũ. Inde ſollicitãtur te deus diligit. cõſeq̃nter aũt iſ tribunalia. Inde ſtipẽdiat᷑ tã ceteri imo iuxta ſuos gradns hi tus aduocatoꝝ exercitus.De ⁊ oꝛdies.Tunica iſta texit ve D his ſunt litigioꝝ certamia: cõ lut fila amoꝝ ꝑticłariũ ſui ge⸗ S tẽtiones pmatuũ ⁊ luriſdictõ nen ⁊ ſue maneriei.Ex tot igi ſe nũ aliaꝝ. Et qꝛ armis bellige tur filis hmõi tũica cotexitur l rare ꝓbibent᷑:ſe ſp impugnãt tot aũt ſunt fila quot et bona. litiby et linguis aduocatoꝛum Tunica igit charitatꝭ vniuer ſt vtunt᷑ vt gladijs:puilegijs vt ſitas bonaꝝ ſctãꝝq; dilectio/ 1 clipeis. Tris aplicis ?2 machi num cõſtituit ? in ea potétauu nis et loꝛmetis quaſi adiaciẽ/ ter ↄtinet Ouicſi vel vnũ li⸗· “ . i⸗ 9, ut lus ere e on iuel o⸗ ☚ lu defu cta nõ erit. Dimidiã igit᷑ tuni cã hñt tm̃,aut ꝑteʒ iſtiꝰtunice gliã:qͥ vel ſolos amãtes ſe dili gunt. vel ſolos ſue pꝛofeſſiõis gut generis hoĩes ſeu q̃libet alio mõ pticlariter et ñ itegre diligũt. Iſti ̊ non ſolũ hmõi pãniculis riſum imo ridiculũ de ſe faciüt ſpectantibo:ſed de rib ⁊ xpᷣi carnificibus:dũ xpᷣi tũicã incõſultiue diuidere co nant᷑:cui illi neqͥ ſſimi peꝑcer̃t Nõ eſt dilectio q cunq; xpᷣi tau nica:ſed ſola illa q̃ integra eſt et oꝛdinata.Et hoc eſt qdᷣ diẽ deſuꝑ intexta ꝑ totũ. Si eniʒ vel rupturã vel foꝛamẽ vel de fectũ cuiuſcũq; fili vel panni⸗ culi habuerit:xpᷣi tunica non erit. Veſtẽ iſtã tineis:vmibo: ⁊ ſericibo lacerandã inuidi:cu pidi et luxurioſi tradiderunt. Zineã habes in tunica: ſi vel inuidiã venialẽ geſtas in coꝛ/ de:quã ſtatim vt aduert ⁊ cõ ſpicis qð vtiq; facis motũ ei vel moꝛſum ſentiens:excutere feſtina vel occidere. Igeʒ erit tibi faciendũ de vermibo aua tineoſa yideres h efuerit: qꝛ vel vnius boni amoꝛ defuerit:integra ſeu ꝑfe mol veſtem regiã.videres inquã in mult dauſtraliũ q; verminoſam in eiſdeé. Tinea em̃ inuidia eſt:et vᷣmis triſticia. Uñ Pꝛouerb. xiij. Putredo oſſium inuidia. Et eiuſdem.xxv. Sicut tinea veſtimẽto ⁊ vᷣmis ligno.ſic tri ſticia nocet coꝛdi Nõ attẽdũt q; pᷣcioſa ſit veſtis iſta q; q; pᷣ⸗/ clara. Neſciũt eã purpurã eẽ regalem ⁊ veſtẽ nuptialẽ de qᷓ legi Dath. xcij. Et veſtẽ dei fragrantiſſimã que agri pleni odoꝛẽ ſuauiſſimũ naribo yſa/ ac qndam infudit.ſicut legit Geũñ.xxvij. Nõ erubeſcuntq; tãto ſtudio veſtes ſuas ſpeci oſas qͥbo poſſe placereſe cre dunt muliercule mũdificãt: ipᷣi veſtẽ iſtam ſpecioſiſſimã q̃ᷓ ſola regi celoꝝ placere ſe non dubitat:negligũt.⁊ mibo ⁊ ſe ricib in cibũ awonunt, Oib⸗ aũt ſeuioꝛes ⁊ neqͥoꝛes viden tur detractoꝛes:qui ſeminant liter frẽs diſcoꝛdiã Hi dẽtibo?- faucibo eã lacerant:cui ipi xpᷣi carnifices ðtulert. Tũica iſta nõ exciſa de panno legitur. ſʒ potius quaſi ex vno filo diui ne dileciionis totiens tripli- cato intexta.quot ſũt illa in qͥ bo de eligit:⁊ q ꝓpter eũ ſoluz mõ diligunt:quomã ſciſma ? ſciſſura charitatẽ ſcindũt ⁊ de rinth. Qui adheret deo vnuf⸗ ſtruũt.Et intexta nõ ↄſuta le/ ſpũs ẽ cũ eo.Quecũq; n.vnũ git᷑. qꝛ vnius ſolius fili repli/ ſunt cũ vno ⁊ ſibi inuicẽ ſunt. catione ↄficit᷑ ⁊ alieno filo nõ Quecũq; em̃ vna vni ⁊ ſibi:? indiget. Ipſa etiã mẽs huma qᷓcũq; eidè eadẽ⁊ ſibi inuiceʒ na q̃ charitatẽ recipit: nõ per Hõ põt igit᷑ eſſe ſciſſura ſiue ptes illam recipit vt eas poſt ſciſma in eccleſia dei ſed neceſ modum ↄſuat ⁊ coherere ſibi ſario młtitudis credẽtiũ ẽ coꝛ inuicẽ faciat.ſed totã ſimł cha vnũ ⁊ aia vna.ſicut legit᷑ ĩ.iiij ritas ⁊ foꝛmã habet naturali/ Actuũ.Ampliꝰex teſtimonio ter ſuſcipiẽti cõgruã ⁊ coapta bilẽ.⁊ ideo nõ excidi vel ↄſui indiget.quẽadmodũ pannuʒ quem neceſſe eſt excidi ꝑ ꝑtes vt ei decẽter coaptet᷑ que oꝑit Charitas aũt ⁊ amoꝛ ꝑ ſeibᷣm coaptat᷑ amãti. Ideo neq; di/ niſa neq; partita eſt tunica il⸗ la incõſutilis.qꝛ vnitas q̃ vti qʒ ſpũalis charitas eſt:diuiſi/ onẽ nõ recipit ⁊ in multitudi- nẽ nõ tranſit,nihil em̃ recipit ↄtrariũ eſſentie ſue.nihil tran ſit in ſuũ ↄtrariuʒ eſſentialiter Amplius deꝰdimidiꝰaut par ticulariter haberi non poteſt ſegd ſpũſſctũs qͥ ignis eſt q̃ſcũ q; incẽderit ignẽ facit ⁊ ſibi co unit ⁊ ad inuicem coadunat. Manifkeſtũ igit᷑ eſt qꝛ ſciſmma⸗ Johis pme canonice ſue. iiij DSi qs dixerit qꝛ diligo deuz et fratrẽ ſuũ oderit mendax ẽ. Amplius nõ põt diligi deus ⁊ nõ diligi q̃cunq; ipſe diligit vna em̃ dilectio ad vere dili/ gentẽ vnio eſt ſeu vnitas vo⸗/ lũtatis. Deus aũt ⁊ bonos ? maloſ diligit: qðᷣ ↄtinuata be neficia eiuſdẽ demõſtrant:dũ in oẽs diffũdunt᷑. Neceſſe igi tur eſt vt qͥ vere deum diligit oẽs ſil ⁊ bonos ⁊ malos dili/ gat ⁊ etiã ꝑſequẽtes. Oerito igit᷑ nõ eſt diuiſa xpᷣi tunica in coõſutilis q̃ figurã gerebat ⁊ ty pum charitatis. Et merito in partes deſtructa nõ eſt. ſed to ta ſimul deuenit ad vnũ.quia vbicunq; locũ habet dilectio tici hmõi igne couniti nõ ſũt totũ illud inuenit ꝓpter qð di Si em̃ hic eſſet:eſſent eiꝰcõi/ ligit᷑ vel diligendũ eſt. In ꝓxi one et ꝑticipio vniti. Deniq; mo em̃ vt dicit Augꝰ.nõ dili digit aplus in. vj .pmea d Co git᷑ niſi deus.hui ſignificatio nẽ merito gerit ignis qͥ ſectio nem nõ patit᷑ſed gladiuʒ feri entis ⁊ ſecare volẽtis effugi/ ens:in pꝑtẽ alterã integer ⁊ to/ tus tranſibit. Et foꝛte qͥdem vni ex carnificibus xpᷣi tuni/ ca illa totalr acceſſit: quia ſo- et moꝛs ⁊ lamẽtatio.⁊ illa vti/ q; erat in ꝓxio.? ꝓpter hoc di⸗ cit (oĩa cõſũmata)iuxta lr̃am. vl oĩa ↄſummata dixit in ſe qͥ ꝑ paſſionẽ ↄſummabat᷑ in tni plici illo qðᷣ ei aſſignauimꝰ of ficio.Et hoc eſt qð legit᷑ in.ij. la diuine electõis ſoꝛte chari/ ad Hebꝛe.Decebat em̃ ꝓpter tas vnicuiq; tribuit᷑.fruſtula vᷣo ⁊ pãniculos charitat di/ uine bonitatꝭ munitſicẽtia nõ largit. Idem dicimꝰ ſi frater⸗ nã dilectionẽ vel eccleſiaſticã cõionẽ vel eccleſiaſticã vnita tẽ tunicã xpᷣi incõſutilẽ qͥs in/ terpꝛetet᷑.qꝛ vt qͥs ad eccłiaſti cã vnitatẽ ꝑtineat et vt de coꝛ poꝛe ſit veri noĩſ ecclie:nõ ob tinet niſi diuine gre electõe et ſoꝛte. Recte à̊ ſm Johem di⸗ xerunt carnifices ad inuicem (non ſcindamꝰ eam ſed ſoꝛtia mur de illa cuiꝰſit Hoſtri vᷣo carnitices.i:ſciſmatici ⁊ detra ctoꝛes poti eã ſcidere ſtudẽt ; integrã ſeruare:qᷓ; tenere et abijcere QOð vo ſubdit Jo haãnes (Poſtea ſciens Jeſus gquia iam oĩa conſümata ſunt vt ↄſummaret᷑ ſciptura:dixit Bitio. Oia ↄſũmata diclt qᷓ e 6*⁊ ſcripturꝭ pᷣdicta erãt:noſtre re deptois miſteria,.⁊ hoc in ipᷣo qꝛ nõ reſtabãt niſi potatio eiꝰ quẽ oĩa ⁊ ꝑ quẽ oĩa qͥ multos filios in gliam adduxerat:au ctoꝛẽ ſaluꝭ eoꝝ ꝑ paſſionẽ cõ ſummare. In ipſa em̃ paſſiõe eius medicinalis ⁊ ſacerdota lis ⁊ regalis ſũma conſiſtebat officij. Oð aũt dixit (vt ſcptu ra ↄſũmaret᷑ intelligedum eſt nõ ſolũ q̃ pᷣdicebat iſta futu/ ra.ſed etiã q̃ pmittebat redẽ⸗ ptionẽ ⁊ ſalutẽ humano gene ri. Vel ſcriptura libꝛi gre quẽ patientia eiuſdẽ ⁊ hũilitas in ipſa pelle eiꝰ.i,. carne:nõ atra⸗ mento ſed eiuſdeʒ pᷣcioſo ſan / guine deſcribebãt. VUl imple ret᷑ ſicut ab initio expoſuimꝰ. Oð vo dixit Sitio) deſideri um noſtre ſalutis ardentiſſi/ mũ expᷣſſit Hoc em̃ erat qð ſi tiebat.hmõiſitis ardoꝛẽ ⁊ ve hemẽtiã ipᷣa ſue paſſiõis acer bitas aperte ðclarat. Per cru cẽ em̃ ⁊ dauos ⁊ ſpinas ⁊ lan ceam ⁊ moꝛtem ipſam tranſi⸗ ens ſalutẽ noſtram q̃ſiuit.Et en ae nee 5 Ceoapitulum vt quẽadmoduʒ diabolus in iiij. Oath. ⁊. iiij. Lu.lapides quondã eſurienti appoſuit:ſic iſti eidẽ ſitiẽti acetũ:mirram ⁊ fel:ſeu mirratũ vinũ vel cum felle mixtuz. Moꝛalr vᷣο cõ ſũmationẽ noſtre crucis pnie ſeu diſcipline: in ſiti ſpũali cõ ſiſtere docuit. Nõ em̃ ſalubꝛi ter cõſigitur penitentia vel di ſciplina qͥ iuſticiaʒ nõ ſitit vel eſurit. Doli em̃ ſiti hmõi iu⸗ ſticie ſatietas pꝛomittit᷑ in.v. Math. Bti inqt qͥ eſuriũt et ſitiunt iuſticiã ⁊c. Nihilq; re ctius penitẽti cõgruit q;ᷓ ſitire iuſticiam. Pꝛo cuius recuꝑa tione ſeu reſtauratiõe tã dura agit ⁊ tã dura patit:ſed ⁊ viaʒ qua ad fontẽ vite puenit᷑ in/ greſſo:et ſcalã q̃ ad ipᷣm aſcen dit᷑ tenenti: nihil magis cõue nit qᷓ; fontẽ illũ viuuʒ ſeu vite mea ad deũ fontẽ viuum. Et qm̃ apud te ẽ fons vite. vt qͥd excxj ⁊ laboꝛioſam viã pnie qͥs ingredit᷑ et arduiſſimũ crucis aſcẽſum qͥs aggredit᷑:niſi fon lẽ vite ſitiat ad quẽ ꝑ illam ve nitur. Qui ̊O crucẽ pnie vł di ſcipline ſuſtinent vt maioꝛa ꝑ uüla redimãt ſupplicia:nõ cru/ cẽ xpᷣi baiulant aut ꝑferunt in „ ſticie et deſideriũ pariat fontꝭ vite.nõ que ſui tedio atq; mo leſtia eos ſic occupet:vt fontꝭ vite oblitos faciat ⁊ iuſticie fa ſtidioſos.Pnĩa em̃ et diſcipli na que coꝛ humanũ nõ arefa cit ab amoꝛe pᷣſentiũ et ſuccen dit deſiderio eternoꝝ:crux do minica ñ ẽ. Juxta etiã tropo logiã aliã qͥd in cruce pꝛeſen/ tiũ erünarũ ſeu pᷣſentis miſe⸗ rie repꝛobi perferant inſinuat Jugi em̃ ſiti ⁊ fame valida cõ tinue laboꝛãt.ſicut legi᷑ Pꝛo uer.xiij. Venter impioꝝ inſa turabilis.et Ecẽi.xxvj.vbi lo quit᷑ de filia ñ auertete ſe hoc eſt de miſera aĩla ↄcupiſcẽtijs ꝓſtituta. Sicut viatoꝛ ſitiens ad fontẽ os aꝑiet ⁊ ab oĩ ꝓxi/ ma aqua bibet. Vehemẽtiaz etiã ſitis aque turbiditas que nõ exhoꝛret᷑ aꝑte ĩidicat. Vñ dñs in.ij. Jere.Quid tibi vis in via egipti vt bibas aquaʒ turbidaʒ. Hec eadem ſitis in dropico quem ſanauit dũs igurata eſt Crux igit᷑ pñq mi ſerie qᷓ repꝛobos ðſiderio eter ne felicitat accẽdere debuit ⁊ q̃ iuſticia ⁊ fõs vite ſiti᷑. Ho⸗ nent᷑ etiam in hoc cõfeſſoꝛes eã crucẽ pnĩe penitentibo im/ ponere q̃ ſitim eis accẽdat iun 4 — = R tim in eis ↄtrariaefficit et me dicamentũ ydropſis ydropi ſim ĩ eis auget ⁊ roboꝛat.Qð aut ſequit᷑ in verbo Johis. (Uas g erat poſitũ aceto ple nũ.Illi aũt plenã aceio ſpõgi am yſopo circũponentes ob/ tulerũt oꝛi eius. Oarcꝰvᷣo ĩ xv. de ſiti nullã facit mentiõeʒ ſed ita habet (curres aũt vnꝰ et ĩplens ſpongiã aceto circũ ponenſq; calamo potũ dabat ei) Oactheꝰvo idẽ bʒ his ver bis. (Et ↄtinuo currẽs vnus ex eis acceptã ſpongiã imple uit aceto et impoſuit harũdi/ ni ⁊ dabat ei bibere) Quia er go vt dixim nos ſitiebat ad ſalutem ⁊ in coꝛpus ſuum qð eſt eccleſiia per os ſuum.i: ce/ tum pᷣdicatoꝝ traijcere cupie bat q vinũ eſſe ðbuimus, ſed acredinẽ malicie ab ipſa natu rali ſuauitate degenerãtes:to tiens oꝛi eius aponimus qᷣti ens pᷣdicatoꝛes eius:vel ſcri⸗ pturã ꝑuertẽdo vł ↄtemnẽdo audimꝰ. Uelut vinũ igit᷑ illoſ bibit xpus dñs qs factile ⁊ in coꝛpꝰ ecclie traijcit qͥb velut vino delectat᷑ ⁊ inebꝛiat᷑.vino inqu ſuauiſſimo atq; foꝛtiſſi Fochum CxxXIX ipſam bpſentẽ feicitatẽ ſua ad- mMmixtione inſipicᷓ reddere. ſi⸗ i mo dũ velut ebꝛi pᷣteritap in uriaꝝ ⁊ ↄtũeliaꝝ ad penã oi/ no nõ remiſcit᷑:dũ theſauros celeſtes:imo regnũ ipᷣm celo/ rũ velut ebꝛiꝰ mercatoꝛ q̃ſi ꝓ nihilo largit᷑ et quaſi de vino iocũdꝰfactꝰ⁊ hilar:toto gau⸗ dio et feſtiuitate illos recipit. Acetũ vᷣo illi ſunt quos mali gnitas atq; malicia ſic infecit vt ad nature vł gr̃e ſuauitatẽ vix aut nunqᷓ; redeãt:ſilitudi/ nẽ tñ vini foꝛinſecꝰ ſeruãt: q̃ᷓ les fuerũt iudei ꝛhodie ſũt he retici ⁊ amari cupidi ⁊ qͥ cũq; generalr obſtinati. de qbo ðꝛ Daß̃.xij. Om̃ nequã ẽ natio eoꝝ ⁊ naturalẽ malitia ipſoꝝ ⁊ qm̃ nõ potat mutari cogita tio eoꝝ ĩ ꝑpetuũ:ſemẽ em̃ erat maledcem̃ ab initio. Hi g ipſi oꝛi ſaluatorꝭ appoſiti:qð vtiq; fõs ẽ totiꝰſuauitatꝭ atq; dulce dis:ab acrediĩe ſua dulceſcere nõ valẽt:qꝛ nõ volũt. et iõ q̃ſi pᷣguſtati reſpuunt᷑ ab ipᷣo.pᷣtẽ tati em oꝛe ſaluatoꝛis.i.docto ris exhoꝛtatiõe.ſ.quõ vellent dulceſcere ⁊ ad gre ſuauitatẽ redire.qꝛ in obſtinatiõe acre/ dinis ſue ꝑdurãt:reſpuit eos xpᷣs dñs nolens eos bibere: ſicut narrat Math. qꝛ vinuʒ cum felle mixtũ cum guſtaſſet Capitulũ noluit bibere. Marcus autẽ in.xv.ita ſcribit.( Dabãt ei bi bere mirratũ vinũ ⁊ nõ acce/ pit) Quia o Mathe?⁊ mar cus vt diximꝰ ſcribũt añ cru⸗ cifixionẽ oblatũ ei fuiſſe vinũ cũ felle mixtũ ⁊ vinũ mirratũ et hoc ĩ ipſo caluarie loco quẽ - 6* „ mundũ iſtũ.i.ciuitatẽ maloꝝ ra etiã ad medicam̃tũ aſſumi tur: Vinum mirratũ ꝓpꝛie do miſtice interpᷣtati ſumꝰ. Intel ligit᷑ ex hoc ⁊ ipſa amaritudo pſecutionũ q̃ ſuis ĩfligit᷑ quaʒ ipſe ante crucifixioneʒ in ſuis etiam bibere recuſauit. VUnð in.xviij. Johᷣ. Si gů̊ me qritis ſinite eos abire.ſed neq; etiaʒ eos ieiunare.ſicut ipſemet di/ cit in.ix. Math.⁊ in.v.Luce. Mon pũt filij ſponſe ieiunare q;diu cũ eis eſt ſpõſus.veniẽt aũt dies cũ ablatus fuerit ab eis ſpõſus et tũc ieiunabunt. In cruce autẽ ipᷣm accepiſſe acetũ:ſolus Joh.ſcribit. Ob latũ vo ſiue poꝛrectuʒ ſcribũt vt dicimus Marc? et Wat. Poſſumꝰ aũt in felle iuxta mi ſteriũ ꝑuerſam oẽm ſuggeſtio nẽ accipe:venenatãq; doctri/ nã. VUn Deut᷑ xxxij. Fel dꝛa⸗ conũ vinũ eoꝝ.⁊venenũ aſpi dũ ĩſanabile. Et Job.xx. Pa nis in vtero eius vertet᷑ in fel aſpidũ intrinſecꝰ, vinũ igitur buimus nobiſipſis indigna⸗/ felle mixtum doctrina eſt ad/ mixtionẽ bñs ꝑfidie.aut blan da ſuggeſtie admixtaʒ habẽs amaritudnem culpe. Vel qꝛ mirra ſaq ã doctrinã celeſtẽq; ſapiam ſignificat ſicut legitur Ecẽc̃i.xxiij. Sicut mirra elcã dedi ſuauitatẽ odoꝛis.Et mir cirinã hereticã ſigniſicat que mixturaʒ habet celeſtis ſapĩe et amaritudinis erronee. Ui nũ vo felle mixtũ pᷣſens felici- tas eſt ſeu voluptas:que ine/ ebꝛiat ⁊ iocundat in initio.ſed amaritudinẽ fellis.i.penitudi nis ingerit ĩ extremo. Quia & illa duo ſunt q ad dñicã cru/ cẽ ꝑuenire volẽtes maxie un/ pediũt:vtrunq; bibere recuſa uit dñs. Quia vl duo ſũt ecõ trario q̃ ſũmoꝑe ad crucẽ pe/ nitetie tẽdẽtes ⁊ xpᷣi dñi veſti gia ſequentes potiſſimũ expe diũt et adiuuãt.ſ. amaritudo moꝛᷣ:q̃ ꝑ rememoꝛatõeʒ eiuſ dẽ ſentit:⁊ hoc ĩ mirra q̃ moꝛ/ beret indignatio in qua con/ tra ꝓpꝛiam vilitatem eꝙ tã ig⸗ nominioſe tamq; turpiter le⸗ uiſſimis tentationibus ſuccu — . — . — — - ,—— S r e — — — — õ — — — ⸗ —— — — — — — — — tes pᷣ oculis. Merito igit᷑ iſta Folium mur. Hec ergo duo ſunt qui/ bus viatio noſtra ad crucem Dñicã potiſſimũ adiuuat᷑. Al tero em̃.i.ipſo felle indignatõ nis:pctã q̃ aduerſant᷑ nobis ĩ hoc in coꝛdis pedibo ↄculca/⸗ met aduerſus ea toto ſpiritu excãdeſcimꝰ. Moꝛ vᷣo ama ritudine ſeu memoꝛia:coꝛ ab eis que mũdi ſunt funditꝰ ab rũpimus ꝛ in alterã vitã tota liter ſuſpẽdimꝰ. Quia g̊ totuʒ qð nobis ĩpedimẽtũ eſt q̃ mi nus ad crucẽ diſciplĩe ſeu pe/ nitentie veniamus:aut pecca ta ſunt qͥ ba irretiti tenemur.et hec vt diximus feruida indi/ gnhatione peſſundamus. aut amoꝛ huiꝰvite qͥ velut catena E:q̃ velut captiui tenemur vt-⸗ ait Seneca. Et hãc moꝛt re memoꝛationẽ vt dictũ eſt di⸗ rüpimus ⁊ ad doꝛſum poni/ mus:vitã futurã ſolã haben/ duo ad crucẽ pnĩe vl diſcipli dinẽ. Oirratũ vᷣo inq;tum . Pam moꝛtis amare rememo rationẽ in nobis ᷣmes vicio rũ moꝛtificat. ⁊ putredinẽ coꝛ ruptionis hoc eſt noxie volu ptatis ↄſumit et ab ĩminenti⸗ bus reſeruat. VUnð Ecẽi.vij. In oib oꝑibo tuis nouiſſima tua memoꝛare ⁊ in eternũ nõ peccabis. aũt illa duo ipᷣe recuſauit:nõ ideo recuſanda eſſe mõſtrauit.ſed ſeipᷣm nul⸗ loꝝ indigere inſinuauit. Vel generalr illð intelligamus qꝛ in ſacra doctrina nullam ad/ mixtionem recipit aut appꝛo bat dñs. VUnð.j. Eſa. Vinũ tuum mixtum eſt aqᷓ.Et Deu tero.iiij. Hõ addas qͥ cq; ver bis illius aut detrahes.Et in Apoc̃.vl.Si qͥſ addiderit ad verba libꝛi illiꝰ: addat ſuꝑ eũ deus plagas que ſcripte ſunt in libꝛo hoc. Acetum aũt ac⸗ cepit quod ⁊ ſi a vini ſuauita te ſapoꝛe coꝛrupto degeneret ne veniẽtibo offerunt᷑. Vel vi tñ admixtionẽ aliene ſubᷣe nõ nũ felle mixtũ atq; mirratum ſacra ſcriptura accipienda eſt que felle mixtum vinũ eſt. vi/ habet. In aceto aũt intelligit ea pars ſacre doctrine que et pᷣſentis ſuauitatis vina nobiſ num inquã ſpei iocunditatis facit deſiꝑe ⁊ triſticiaʒ ingerit letiſicans ⁊ inebꝛians. fellicũ penitentie. Hec em̃ duo ma⸗ inq;tuʒ penitudis ⁊ indigna⸗ xime cõgruunt penitentib et tionis nobis ingerit amaritu crucẽ dũi poꝛtãtibyeyt ſcʒ etbö ſentia gaudia eis deſipiant et ſpſoꝝ iudeoꝝ pſidiã innueris friſticiã ſeu doloꝛẽ penitudis cupiditatibo et aſtutie cõſilijs coꝛde pᷣferat. Triſticia aũtil/ cauernoſaʒ intelleximꝰ. ⁊ hoc la hilaritatẽ coꝛdis ſpũalẽ nõ bene ↄgrult.hãc em̃ harũdi/- impedit aut iminuit. ſed po⸗ ni ſacre ſcripture circupoſue⸗ tius adinuat ⁊ adauget.⁊ hec runt q̃m ⁊ ipᷣa ſacra ſcriptura eſt acetũ ſine cuiꝰ ſiti pnĩa nec maxie fulciebãt et vſq; ad os ↄſũmat᷑ nec agit.qͥ em nõduʒ ſaluatoꝛis obtundendũ et ob ſitit vt ei pſentia gaudia deſi ſtruendũ erexerũt. DSi aũt in piantꝛet qͥ nõdũ ſitit penitudi barũdine ſicut ſupᷣ diximꝰ ſe ⸗ nis vehemẽtẽ triſticiã: nec dũ cularẽ iſtã fragilẽ vaniſſimã⸗ ĩcipit penitere. Qui aũt vtrũ⸗ q; potentiã acceꝑimꝰ.⁊ B qui q; iſtoꝝ ſitit.ſ.⁊ pᷣſentis ſuaui/ dem recte.hoc em̃ eſt q̃ nitit᷑ ⁊ tatis deſipiaʒ et penitudis tri poꝛtat᷑ ⁊ eleuat᷑ vſq; ad os do ſticiaʒ:nõ ſolũmõ pniam agit mini ſaluatoꝛis:inõ ſolũ iudai ſed etiã ↄſũmat. Naũt Joh̊. ca ſed etiã oĩs ꝑfidia.dũ eniʒ ſcribit (qꝛ plenã aceto ſpongi adhuc in cruce pᷣſentꝭ milſerie am yſopo circũponẽtes) Jux ſeu pnie ſeu diſcipline dñs ſal ta miſteriũ ſpõgia cauernoſa uatoꝛ in mẽbꝛis pẽdet: ſecula populũ iudaicuʒ ſignificat.q ris potẽtia qᷓ oẽm hmoõi ſpõgi cultu diuino ⁊ ſacris legibo ex am cõtẽdere debuit:de ea ace terius decoꝛꝰ: iutra erat ina⸗ tũ mititudinis cõtriſtatiõis ?z nis ⁊ vacuus:colubꝛoꝝ infer acerb itatꝭ vſq; ad os dñi ſal⸗ naliũ atq; reptiliuʒ habitacu/ uatoꝛis eleuãs ipᷣm qͥdãmõ i lũ:tot cauernis ĩhabitãtiũ vi ſuis bibere cõpellit.Poteſt et cioꝝ excauatus q̃t vitijs vul/ in ſpongia cauernoſa atq; va neratus. Spõglã iſtã haru⸗ niſſima intelligi ſecularꝭ aſtu dini circumpoſitaz Math. ⁊ tia que arudine poteſtatꝭ mũ Mar. ſcribũt:q̃ vel ſacra ſcri dane nitit᷑ ⁊ vſq; ad os eius.i. ptura iuxta qᷣ ſupꝛa expoſui ſcripturam vel ſcientiã ſacraʒ * mus:conuenieter accipit᷑: cui eleuatur.vt vel ei contradicat populus ille quaſi circumpo aperte:vel non inferioꝛ habe ſitus foꝛinſecus ⁊ ſuꝑſicietenꝰ atur. aut Johãnes ſcribit adberebat. Si vᷣo ſpongiam eam yſopo circupoſitam: que — — — — — — A f f —— — ☛ — SE t e Di 1e Folium herba ⁊ radicẽ figit in petra q̃ xpᷣm dñm ſigniſicat:⁊ pctõꝛi pᷣſtat remedia.iuxta ſctõꝝ ex⸗ poſitionẽ:vel fidẽ vł ſacrã ſcri pturã merito ðſignat. cui ſpõ giã aſtutie cupiditatiſq; ſue:et tũc tꝑis iudei ⁊ nũc noſtri iu/ daiſantes circumpoſuerunt. dum illam nõ habent niſi ad ſimulationem et lucx. Mo raliter vo coꝛ penitentis de/ bet eſſe velut ſpongia cauer/ noſum:tot ꝓfũditates humi⸗ litatis habens quot paſſũ eſt vulnera peccatoꝛum:et quot accepit ſuꝑne munera largi/ tatis: totumq; debet eſſe vini ſpiritualis hoc eſt gratie do⸗ ctrine ⁊ lacrimarũ bibilũ:to⸗ tũq; yſopo vł harũdine ſacre doctrine ſeu fidei ſupoꝛtatũ. donec ad os domini ſaluato ris veniat:⁊ aceto hoc ẽ acer/ bitate penitudinis ipſum po tet. Vel ſpongia ipſa malicia eſt penitentis tota peccatoꝛũ bibila:⁊ infernalibus recipiẽ dũ reptilibus mitiplici vani/ tate q̃ſi cauernoſitate idonea ac paratiſſima. hec igitur la/ crimis deſuper influẽdis erit imbuenda vel infundẽda vel ſaltem penitudine vel doloꝛe circumponenda ergo erit vel dono ſcientie quod in yſopo accipimus: vel calamo ſacre ſcripture:que idem ſigniſicãt. Hoc igitur erit officium pᷣla toꝛum atq; doctoꝝ: qui velut veteris hominis quidam car nifices atq; lictoꝛes a chꝛiſto domino pꝛetoꝛe vniuerſali in ſtituti ſunt:vt penitentes ⁊ pe nitentie iuſticiam ſitiẽtes: ace to doloꝛis et penitudinis po tent. Hocipſum etiam virtu/ tum erit quibus iſtam carni⸗ ficinã cruc deputauimus of ficium. et ſin hoc harũdo ſeu calamus liberi arbitrij noſtri poteſtas iuxta quod ſupꝛa di ximus cõueniẽter accipietur. Tunc enim conſummatũ eſt nobis crucis penitentialis of ficium:cum quotiens:ſitio:di xerimꝰ:dicte virtutes per po⸗ teſtatẽ liberi arbitrij de huiuſ modi ſpongia nobis potũ ob tulerunt. Heu quot ſunt qui bo aut ſpõgia iſta aruit aut mi lites deſunt qͥ offerũt:aut ca/ lamꝰ ⁊ yſopꝰ nõ aſſũt. Hi ſũt qͥ in illa abiſſo malicie ſue nec vnã lacrimã ĩiueniũt qm hau riãt:nec vnã ſtillã acerbitatis inde bibũt Ex hᷣ ò ofectu cos Capitulũ nondũ dñice crucis appᷣhen coꝛdibs iudeoꝝ ⁊ etiã diſcibbſu ig diſſe exẽplũ mãiteſtũ eit. Qui loꝝ quas in tribus hoꝛis tri ( aut pᷣſto habent hmõi ſpõgi⸗ duo dñice paſſionis et moꝛtès ſfſo am aceti.i/penitudis et lacri/ futuras.Quaſi em̃ diei initiũ mit maꝝ pleniſſimã et ad os coꝛ/ fuit naturalis illuminatio tri ſo⸗ dis admotã: vt inde q̃tiés vo um hoꝛarum continens ſpa- nol luerint vinũ cõpũctõis abun cium.hoc eſt:diei quartam. gal danter bibãt:merito pñt dice Hoꝛa vero tercia imo ſecun⸗ Gna re qð ſeqͥtur (cõſummatũ eſt) da diei quarta legis ſcripte il da Sicut aũt dñni carniſices:ipᷣi luminatio. Tertia vᷣo quarta ap in cruce pẽdenti acetũ acerbiſ a ſexta diei incipiens euãgelij O ſumũ poꝛrexerũt: ſic qͥd in cru fulgoꝛ ſimul ⁊ ardoꝛ.qͥ quidẽ ſce ce bic qᷓcunq; pendẽtiba: iniu initiũ habuit ⁊ clarũ et ferui- O niaaꝝ ⁊ ↄtumeliaꝝ exacerbatõ dum in pᷣdicatõe dñi ſaluato ſun nes irrogãt: vnde ⁊ velut dñi ris. ſed eã tenebꝛe infidelitat am noui q dam crucifixoꝛes atq; et ꝑſecutionis et ipſius dñice bn carnifices habedi ſunt:qð iſti moꝛtis ſtatim occupauerunt uh idẽ in mẽbꝛis inouãt. CX aũt Poſſumus autem intellige⸗ tͤ ſuxta vbũ Joh.dic. (õſũma/ re⁊ treſ hoꝛas huiuſmodiob ler tũ eſt) ſubintelligit iuxta lĩrſam tenebꝛationis: tres in iudeo- noſtre redẽptõis miſteriũ ⁊ ꝓ rum coꝛdibus obſcuratiees. i phetaꝝ vaticiniũ,⁊ ſue benefi Pꝛima fuit ignoꝛantie. Se⸗ gi M cẽtie in nobis officiũ.⁊ noſtre cunda fuit cupiditas.Tertia we recõciliatõis ſacrificiũ.etno fuit inuidie. His eniʒ tribus in ſtre cauſe patrociniũ.⁊ noſtre de cauſis ſolẽ intelligentie nö e ꝓpugnatiois auxiliũ.et noſtre agnouerunt. Poſſumus ⁊ ad o redẽptiõis cõmerciũ.⁊ noſtre tres mũdi generales obſcura d ſanatiõis remediũ. Qaüt tões tres hoꝛas iſtas referre. ni Zu.ſeq̃ns hiſtoꝛiã in.xxiij.qͥa qꝛ ⁊ añ legẽ ⁊ ſub lege ⁊ ſub eau u (tenebꝛe facte ſunt in vniuer/ angelio.mlti veni ſot lumiep . ſa terra vſq; ad hoꝛã nonaʒ et uati ſũt eclipſati. Sole efmninn iᷣ ſol obſcuratꝰeſt ⁊ velũ templi telligẽtie de qͥ in.v. Sap̃. legi . ſciſſum eſt mediũ) Niſtice ſi tur qͥdãmodo ter mũdꝰ claru H gnificat tenebꝛas ſpũales in erat.ſ.’leg nature.legꝭ ſchte/ et HS * ſ , mn e, n 6 in 8 2 . 8 legis euãgelice illumĩatiõibo. ſed in ipᷣa hoꝛa ſexta hoc ẽ ini tio illumĩatõis tercie:tenebꝛe miſerie ⁊ moꝛtalitatis noſtreĩ xpᷣo dño ⁊ moꝛs ipſa:ipᷣaʒ ve/ ri ſolis illũinoſitatẽ infideliuʒ oculis penitꝰ abſcõderũt.⁊ B quaſi tribo hoꝛis ꝓpter dictas cauſas.⁊ hoc eſt qð in octauo caplo Amos pꝛedixerat dñs Occidet in meridie ⁊ tenebꝛe ſcere faciã terrã in die lumĩs. Qõ aũt dicit᷑.(Tenebꝛe facte ſunt ⁊ ſol oſcuratꝰeſt) Nõ ſo/ lum illud ſigniſicat qꝛ obtene bꝛati ſunt iudei interius:⁊ ſol iuſticie a pũi vite luce ꝑ moꝛ tẽ q̊dãmodo eclipſatꝰ.ſed ve⸗ lut duo genera tenebꝛaruʒ in eis inſinuãt:ignoꝛãtie.ſ.et pec catoꝝ.vel excecatõnem eoꝝ ⁊ gliam q̃ noticia vniꝰdei ⁊ cul tu claruerũt:obſcurãdaʒ vſq; ĩ hoꝛã nonã hoc eſt mũdi ve⸗ ſperã.in qua pᷣdicãtibo elya et enoch:diffugatis erroꝝ tene/ bꝛis velut noui veri ſolis oꝛ/ tu iudea clareſcet. Moꝛalr autẽ tenebꝛe iſte qᷓ triba hoꝛis duraſſe leguũtur Pꝛimuʒ tres cꝗs ur̃e obtenebꝛatõnis ſpia lig iſinuãt:et tres eſſe modos ilius. Han igit᷑ bma eſt oꝛigi nalis coꝛri cõtrahimus. ? pter bec pma noſtra obtenebꝛatio natura ẽ qdãmõ ſeu natural. Secun/ da ca eſt tetatio ipᷣa ꝑ quã res ſenſibiles atq; foꝛinſeceſe no/ bis ingerũt.⁊ ſe nobis ⁊ vero lũini interponũt. ⁊ ꝓpter hoc ſecũda obtenebꝛatio nr̃a eſt q̃ᷓ ignoꝛamus tentatiõem eẽ ten tationẽ. Lũinoſiſſimã em̃ mẽ tem eſſe neceſſe eſt: q̃ qᷣtieſcun q; tentat᷑:tentari ſe cõſpicit:ꝛet bellũ aduerſus ſe conſurgere cognoſcit. Mirabilr em̃ ob/ tenebꝛata eſt q̃ tẽtatões velut blãdimẽta amplectit᷑: ⁊rex vo luptuoſaꝝ ſeu ↄcupiſcibiliuz acies q̃ſi q̃ſdam amicoꝛũ cetꝰ toto amplauſu ſuſcipit et iſaʒ voluptatis fruitõem paceʒ ac ꝓſperitatẽ appellant. ſicut legi tur Sap.xuiij. In magno iun ſticie bello viuẽtes tot ⁊ tanta mala pacem appellãt, ppter H dicebat dñs ad Job.xl. De mento belli nec vltra addas loqͥ. Magnũ em̃ eſt ad repᷣſſi onẽtuoꝝ qꝗᷣ ſolus fere cĩ ẽno/ ſtri caſus memoꝛem eſſe belli Magnüũ aut lumen eſt ad vi dendũ qͥd nobis agẽduʒ ſit:- magnus ſtimulus ad excitan dos nos et ꝓpuocãdos ad ſtre ptio quã ex Adaz nue agenduʒ apſa belli puiſio atq; cogni zu ſa noſire obtenebꝛatiõis auer ſio noſtra eſt a vo lumine qðᷣ eſt ꝑ ↄuerſionẽ ad quaſcunq; ex creaturis qðᷣ ꝑ amoꝛẽ effici mus et ↄſenſum. Lucẽ em̃ ha bemus ad doꝛſum ⁊ facieʒ ad tenebꝛas vt ait Augꝰ. in li:de libero arbitrio.Tenebꝛe eniʒ ſũt nobis oĩa ad q̃ a deo auer ſi ꝑ amoꝛẽ ↄuertimur.⁊ hocẽ etiã modus noſtre obtenebꝛa tiõis terciꝰ. ꝓpter hoc g quaſi tribus hoꝛis in ipa moꝛte do mini ſaluatoꝛis tenebꝛe ſacte fuiſſe legunt᷑. Vel ꝓpter H̊ qda pme tenebꝛe ſunt cogitatõis. ſecunde affectiõis.tercie ↄſen ſus tã ĩ bono qᷓ; ĩ malo.Quid qd em̃ lumẽ ẽ nouo hoĩ: tene bꝛe eſt veteri.⁊ ecõuerſo. Ali ter tropoloyce. Tenebꝛe liüt ſuꝑ vniuerſam terram coꝛdis ipſiꝰ crucifixi penitẽt: cũ tene bꝛas ſuas agnoſcit,⁊ hecẽ no ua plaga qᷓ ꝑcutit᷑ in nobᷣ egi/ ꝑcutimꝰ:dũ ignoꝛãtie nr̃e te⸗ nebꝛas in nobis cognoſcim? 2 dãnamꝰ. Sol vo in nobis obſcurat᷑ dũ pũs mũdi glin luminis illã bre cognoſcimꝰ. nobis deſpicit᷑duz verin indð cũ fulgeret. Et in pᷣs.pꝑ diẽſol non vret te. Crucifixis igit.i. cruci pnie vel diſcipline affi⸗ xis.neceſſe eſt tenebꝛas vt di⸗ ximus fieri.⁊ ſolẽ pñtis ꝓſpe/ ritat ⁊ głie obſcurari:vt ⁊ ce/ citatẽ ſuã pᷣſtinã videãt:et om ne qðᷣ in mũdo turpiter ⁊ no-⸗ xie amauerũt. Vñ qð ex tene bꝛis ſuis claruerat eiſdẽ ex pe nitentialis gre lumie tenebꝛe ſcat. In oibo aitpctöꝛib, ge. neralir tenebꝛe fiut. ſol aũt nõ obſcurai:dũ eis pᷣſentis mun di glia nõ vileſcit. ⁊ hoc inde eſt. qꝛ mũdi glia nõ lucet niſi ð tenebrꝭ. quéadmod putrida et ſquame piſciũ ba⸗ bent de tenebꝛis vt luceãt. et ꝓtter hoc de lumie obſcuran tur. Euideter aũt moꝛs pcii qᷓ eſt moꝛs pᷣma in hoc facto fi nebꝛe fiũt in coꝛdibs peccan/ tiiũ vt nõ videãt.qꝛ de ꝑiculo aiaꝝ ſuaruʒ hoc eſt de moꝛte eop in ipſa tentatöe agit. De dns obſcurat. vl du lucis ſue radijs eos illuſtrare deſini. ? ob ulis abſcõgit vt ipm non videãat. vel duͦ eis vileſcit ar; a turpis et momẽtanea pᷣeiuz vo ſol eis iuſticie,id exS — 1 4* l S voluptatis. Qð vo ſequitur. dñs. Per atriũ getes.ſicut le/ ¶Ueiũ tepli ſciſſum eſt me/ git᷑ Apoca,.xxj.Atriũ aũt qð diũ) Oiſtice veten legis ob/ foꝛis eſt ne metiarꝭ: qꝛ datum ſcuritas qᷓ interioꝛa tẽpli.i:ſe⸗ ẽ gẽtibo. Quia ; ꝑ moꝛteʒ dñi creta diuini cõſilij de regatõe ſaluatoꝛis diſſolute ſũt inimi generis hũani videre ꝓhbibu cicie ⁊ in xpᷣo dño lapide an/ erat diſſipata ẽ.vł iuxta aplm gulari duo illi ꝓpli velut duo in.ix.ad Hebᷣ. Velũ ſciſſũ ſeu domꝰdñi pietes couniti.Re⸗ diſſip atũ: ꝓpalatã eſſe ſctõꝝ vi cte tũc velũ tẽpli ſciſſum dicit᷑ am:⁊ ingreſſum expeditũ eſſe vt nulla ſit diſtinctio iudei et et libeꝝ ſctis in tabernaculuʒ greci:ſerui ⁊ liberi.ſicut legit᷑ ĩ nõ manuſfactũ:ſignificat. VUl iij. Col. Abi nõ eſt maſclus ſciſſum velũ velamẽ cecitatis et feĩa:gẽtilis ⁊ iudeus:circũ⸗ q̃ deꝰ cognoſci ꝓhibebat᷑idiſ- ciſio ⁊ pñtiũ barbarus ⁊ ſcita ſioatũ eſſe ĩſinuat.De h̊ aplłs ſeruus et liber. Moꝛalr vᷣo Vſq; in hodiernũ diẽ idipᷣm qꝛ velũ iſtud: et radios ſoł p/ velamẽ in lectõe veteris teſta hibebat ab ingreſſu taberna mẽti manet nõ reuelatũ:qm̃ ĩ culi.⁊ exũtes intra tabernacu xpᷣo euacuat᷑.Et iterũ cũ legit᷑ lũ videre nõ ſinebat ſolem ad Moyſes VWelamẽ poſitũ eſt oꝛtũ. Velamen pctõꝝ ſignifi ſuꝑ eoꝛ eoꝝ. Cũ aũt cõuerſus cat quo mens bumana velut fuerit ad deũ:auferet᷑ velamẽ dei tabernaculuʒ radijs veri De hoc Exoð.xxxv. Imple/ mſolis.i.doniſ graꝝ illuſtrari ũ tus ſermonibo poſuit moyſes ſinit᷑ ⁊ illũ videre penitꝰ ꝓhi⸗ velamẽ ſuꝑ faciẽ ſuã:qð igreſ bet᷑. Hoc em̃ veluʒ vt diximꝰ ſus ad dñin ⁊ loquẽs cum eo poſt facias tenebꝛas poſt ob auferebat donec exiret. Rõt ſcuratũ ſolẽ pñt glie dei vᷣtu⸗ ⁊ intelligi veluʒ iſtud qꝛ diui/ te ſcindit᷑:⁊ ſplẽdioꝛi gr̃e qua⸗ debat tabernaculuʒ ab atrio: ſi lumini veri ſoł aditꝰ pãdit᷑: id ꝗð in ſecũdo ad Ephe. vo ⁊ inetis obcecate pꝛius ad ve cat᷑medius paries macerie.̊ ri lumis aſpeciũ oculi reuelã⸗ eſt diſcrepantia ſiue diſcoꝛdia tur.Qõð aũt ſcribunt Math. iudeoꝝ ⁊ geciũ. Per taberna/ 2 Mar,(a ſũmo vſq; deoꝛſũ) cul em̃ iude in dbo hitabat Inſinuata pino cogitatonis X Capitulã xxr — vſq; ad vltimũ opis velamen pat᷑: nibil oĩno gf malitie ſcindendũ eſſe. Scin deo faciat: nibil dei aſpectib) yeſtra et nõ veſtimẽta veſtra. tur. (Et circa hoꝛã nonam ex Sic igit᷑ attingit ſapĩa a fine clamauit Jeſus dicens Hely vſq; ad finẽ foꝛiiter. vt legitur hely lamaſabathoni. boc eſt. Saß. vij. dü a ſümo vſq; de⸗ deus meus vt quid dereliqui oꝛſum pcti velamẽ diſrũpit.⁊ ſti me. Derelictu ſe dicit iuxta pctõꝝ pietem foꝛtiſſimũ vſq; lr̃am.ũtribulatiõi expoſitum ad extremũ lapillũ ↄfringit et et moꝛti. ⁊ hoc ſicut ſupꝛa ex. dDiruit. Et hec eſt ꝑs inimici/ poſuimꝰ oꝛõem eiꝰ Pater ſi fi . ciaꝝ de q̃ legi in.ij. ad Eph̊ᷣ. eripõt tra nſeat a me calix iſte Hoc velo velat? habebat ocu Affectu em̃ infirmitatis no/ los penitẽs dũ ducebat ad ĩ⸗ ſtre ſic expmit:nõ vt aliter q;ᷓ fernale patibulũ. Mõ vo re ipſe cũ patre diſpoſuit fiat pbe uelata facie gliam dei ↄteplat᷑ tit.vel derelictuʒ ſe dicit ĩ ſuis ſicut legit᷑ in.iij.ſcdᷣe ad Coꝝ. ſpũalra bo p infidelitatẽ deꝰ Hoc eſt ſudariuʒ qð erat ſuꝑ pr receſſit. Doꝛalr autno⸗ faciẽ Lazari: in. xj. Jo. Hocẽ bis inſinuat vt in oĩ tribula⸗ opgimentu ̊ optum eſt euage tione: in omnidiſcrimine teta liũ in his qͥ ꝑeunt.ſicut legit ĩ tionis maxie derelinqͥ ⁊ deſe / iij. ſcoᷣe ad Coꝝ. Qm̃ aũt ve/ ri timeamus: dũ de ſola dere lũ iſtud facies erat tabernacu lictione ad deuʒ prem defert li ⁊ erat cõtextũ ex iacincto et oꝛõnis ſue querimoniã. CXãt 2 purpura ⁊ biſſo ⁊ cocto oꝑe ingemi at(deus meusdeꝰ? me biumario.ſiẽ legi᷑ Exo.xxvij us Juxta lr̃am illi ↄgruit. qꝛ Eratq; mire pulcritudis:inte ipſe erat filius ſuus vnigent/ xturas hñs oĩm floꝛum q́s gi tus nature? filius gratie: in gnit humꝰ vt tradit Joſephꝰ mltis fratꝝ milibo pꝛimogeni lignificat ſine dubio faciẽ ip/ tus. ſicut dicit apłs in. vii:ad r ſam mentis: oĩ ſpũali decoꝛe Ro. Nobis aũt ꝑ ſimilitudi- venuſta que in ↄſenſu pecca- nem.licet aũt diſſilem inſinn · ti poſt veri ſolis obſcuratiõeʒ at qliter inuocare debeamus a ſummo vſq; debꝛſum dilſi/ de⸗ em noſter eſt cui totumſe a:) „» volium debet qð naturalr cui totũ ſe tiſſimũ vocãdus eſt:⁊ filiali ei debet qð ꝑ gram facti ſumus Totũ em̃ bonũ noſtre gene/ ratiõis ⁊ totũ optimũ nr̃e re⸗ generatõis illi ſoli debet. Oð aũt Luẽ.addit in.xxiij. Quia clamãs voce magna ait(Pa/ ter in manꝰ tuas c. Math. et Mar. pᷣtereũt:hoc ſolũ di⸗ centes. (qͥa exclamauit voce magna in emiſſiõe ſpũs. Jo. aũt ĩ.xix.inter nouiſſima eius dẽ amoꝛe medullitꝰadheren⸗/ dũ.tunc potiſſimũ ſpũs ei cõ mẽdãdus eſt:cũ leones infer nales pᷣpati ad eſcã circa nos rugiũt. Veraciter em̃ audiẽe- tibo atq; videntibo nihil aliud eſt tẽtatiõis ſuggeſtio qᷓ; rugi tus leonũ ĩfernaliũ. Quia igi tur ipſe ſolus de faucibo eoꝛũ nos põt eriꝑe:ei ſoli cõmeèdã⸗/ dus eſt tũc ſpũs.⁊ his verbis verba addit(Cõſummatũ eſt vnigeniti ſui iuocãdus ẽ tũc ⁊ inclinato capite tradidit ſpi ritũ) Juxta miſteriũ g̊ ſi voceſ qbo loqtur nobis oꝑa eiꝰ acci piamꝰ:vox eſſet magna et cla moſiſſima:qua dðo patri ꝓ no bis interpellans locutꝰẽ: ⁊ q̃ᷓ etiã nos de ↄuerſione nr̃a ad ipᷣm alloqui:moꝛs eius eſt. Hinoꝛib em̃ bñſicijs q̃i vo ce demiſſa ad nos loqͥtur. Il lo vᷣo ſingulari ⁊ ineſtimabili moꝛtis ſue beneficio adeo cla mat foꝛtiter vt etiaz moꝛtuos erxcitet ⁊ dilectione ſua viui⸗ ficet. Oõð aũt dici᷑ Lu. Quia hec dicens.ſ. in manus tuas coõmẽedo ſpũm meũ:expirauit OQuid faciẽduʒ eſſet ſuis in oĩ piculo tetatõis ⁊ in ipſo moꝛ is diſcrimĩe:eodẽ exẽplo eui/ dęter edocuit. Tüc em pr̃ po 7 oꝛandus. Nocẽ igi᷑ vnige niti nõ agnoſcere nõ põt:ſi eã pie fidei deuotio illi obtulerit In manus aüũt dei patris ſpi nitũ ſuũ cõmẽdat:qͥ totũ ſe po nit in volũtate eius:totũ ſe cõ mittit bñplacito eius. Unde ⁊ vſualr in manu illiꝰqͥs eẽ di cit᷑ cuiꝰvolũtati ſe regẽdũ cõ/ miſit. Per ↄtrariũ vᷣo in ipſo ↄſenſu pctĩ ſpiritũ ſuuʒ emit/ tit de ſe ⁊ ꝓpꝛiũ ſpũm tradit di abolo milſer pctõꝛ. IJn manꝰ etiã diaboli illa etiã eadẽ ho⸗ ra cõmẽdat ſpũm ſuũ ⁊ in fau ces leonum infernaliũ inijcit: veraciter illud põt dicere dia bolo. Pr mi.qꝛ filius eiꝰeffe⸗ ctus eſt.⁊ ea q̃ ſequunt᷑:in ma nus tuas cõmendo ſpiritum meũ: Veraciter etiã põt dice Capitulum re qꝛ tradidit ſpũʒ.i.ſpũmſan qꝛ velũ tẽpli ſciſſum eſt in du ctũ.quẽadmodũ ⁊ iudas tra/ as ꝑtes. Hec eſt legis obſcu⸗ didit xpᷣm dñm.quẽ q;tum in nitas in ſpũalẽ intelligentiã et eo eſt extinguit. Vel ſpũm ꝓ literalẽ:qꝝ alterã ſibi retinue/ pꝛium quẽ tradidit carnifici runt iudei:reliquã nobis aſſũ bus ſeuiſſimis.i.demonibus pſimus. Vel velũ pcti diuidi crucifigendũ,et hoc eſt in ifer tur in culpã ⁊ penã:dũ culpa no.Oðò aũt addidit Johã.in tollit᷑: ⁊ ab ipſo penitẽte pena xix.de inclinatõe capitis:iux⸗ penitẽtial tenet᷑. Vel velũ di/ ta literam: ſiue gratias agen⸗ uidit᷑:dũ nobᷣ totũ qð mali in do:ſiue ſupplicando ⁊ oꝛando nobis ẽ tribuimꝰ:deo vᷣo qͥ c⸗ nobis ſpm̃ tradidiſſe intel/ qͥd habemꝰ boni.Signa aũt ligendus eſt. Penitentibo aũt illa iuxta literã: quẽadmoduʒ inſinuat ſpũm veteris hoc eſt eclipſatio ſolis:auctoꝛẽ ipius amoꝛeʒ pctĩ:inclinato capite: nature pati euidẽter teſtaban hoc eſt inclinato coꝛde emitte tur. Eclipſatio em̃ ſolis fingi re debere. Ecõtrario aũt in/ nõ põt fuiſſe naturalis:cũ cer clinato capite ad oꝛandũ dia tũ ſit tũc lunã fuiſſe.xv. Deci⸗/ . * bolum.vel humiliato et incli maqrta nãq; luna iuxta man nato coꝛde et diabolo ad con datũ dñi in.xj. Exo.agnꝰ pa/ culcãdũ ſubiecto:tradidit ſpi ſcalis imolandus erat ad ve/ ritum ꝓpꝛium miſer pctõ: per ſperũ.hoc eſt die iouis ad ve oſenſum in pctm. Poſt iſtam ſperã. die veneris ſequẽte lu emiſſioneʒ ſpũs vident᷑ velle na fuit.xv.et iõ plenilunium. Math. Mar. ꝙ veluũ tem / Erant igit᷑ ſol et luna ſibijnui pli ſciſſum eſt. Qucas aũt qui cẽ oppoſita q̃ſi ꝑ diametrũ.qa diligẽtiꝰhiſtoꝛiã ꝓſequit᷑ ecõ⸗ igit᷑ hoꝛa dũice paſſionis q̃ſi trario dicẽs eũ expiraſſe:duʒ ſext a diei vbi ſol erat natureĩ iſta diceret ( Pater mi ĩ manꝰ medio celi ⁊ tũc luna ſub ter⸗ tuas) O aũt ↄtinuat Math. ra tenẽes celi mediũ oppoſituʒ. (Terra mota eſt et petre ſciſſe Non erat igit᷑ luna tunc ttis ſũt ⁊ mo. aꝑta ſt᷑ ⁊ mita coꝛꝑa neq; poterat cẽinter ſolẽ et ter ſctõꝝ que doꝛmierant ſureꝛxe rã. Naturalis aũt eclipſis ſok — * run) Bu ↄgrui teiq pcedit eſt de interpoſitoe lune tere ndn ſn lia e⸗ 1 ve. 4 l ei 2 6 “R 1 8 e S . et ſolis. Manifeſtiͦ igitur eſt dlit vt coꝛruãt oia bſificia dia quia ſignũ fuit valde mirabi bolica pctõꝝ ⁊ excutiant᷑ ð ar le quẽadmodũ etiã vñ ⁊ recte boꝛe coꝛdis nidi illi diaboli⸗ q̃daʒ ex phᷣis apud Athenas ci.i.vicia. Vel mouet᷑ terra illa hoꝛa dixiſſe ðꝛ:qꝛ aut deꝰ eſt amoꝛ.vel terra pcti de coꝛ nature patit᷑:aut elemẽta mẽ/ de. vel ipᷣm coꝛ peccatoꝛis de tiunt᷑. Cerremotꝰ iuxta ſctõꝝ loco ⁊ feudo diabolico trãſi/ expoſitionẽ terrenoꝝ coꝛdiuʒ ens in feudũ dñi.ſ.ð terra mi cõcuſſio fuit ex timoꝛe vł mo ſerie ⁊ tenebꝛaruʒ:vbi vmbꝛa tus ſiue motio:hoc eſt muta⸗ tio de malo in bonũ ꝑ penitẽ tiam. Mouẽda em̃ erat terra hmõli et de infimo pcti in ſub lime celoꝝ trãſferẽda.Vel ter ra iudeoꝝ.i.terrenus ille po⸗ pulus mouendus erat et ↄcu tiedus ⁊ detrahẽdus de loco moꝛtis ⁊ nullus oꝛdo:ſed ſem piternꝰhoꝛroꝛ inhitat. hec eſt terra pcti de qua ðꝛ ĩ.iiij. Job Vel terra intelligi poteſt con uenientius amoꝛ terꝛe hoc eſt terrene cuiuſcunq; cõcupiſcẽ tie. Huius nanq; amoꝛ iuxta conſuetudinẽ ſcripture terra ſuo ⁊ diſpgendꝰ in gentes: pe accipit᷑. Hec terra pᷣmo ĩ pe⸗ tre ſciſſe:coꝛda obſtinatõe ob nitẽte mouet᷑ dũ amoꝛ bmõi durata ⁊ ad pniaʒ ſciſſa. Do mutat᷑ ⁊ extinguit᷑:deinde pe numẽta aꝑta oꝛõne ⁊ ↄleſſiõe tra ſcindit᷑ hoc ẽ mẽ durici/ vt appareãt ⁊ ꝓdeãt inde moꝛ es doloꝛe penitudis. Tercio tui in reſurrectõem vite hocẽ monumetũ aꝑit᷑ dũ facultas in nouitatẽ vite. Moꝛalr o exeũdi de ipᷣo pctõ pctõꝛi cele terremotꝰ qͥ fit ad lr̃am de ſpi ſti minime tribuit᷑. Idem igik ritu ifra poꝛos ſeu viſcera ter pctm̃ terra eſt q́;diu diabolo re multiplicato tonãte ad exi/ fructificat ⁊ cibus eſt ſerpẽꝭ tum exaltatione: 1 no inue⸗ antiqui:? reptilium infernali niete libeꝝ exitũ:ioq; terrã cõ um habitaculũ:dum et ab i cutiente.quia natura nõ pati ſis demonibus conculcatur tur duo coꝛꝑa in eodem loco et teritur q;diu ſuper eam eis Dic mitiplicato ſpũſctõ non gradi imo repere conceditur. eſſentialr ſed ad graʒ coꝛ pe Hec enim ſunt quatuoꝛ ter⸗ nitẽtis cõcutit᷑ ⁊ mitiplłr cõtẽ re ꝓpꝛie: quintum qdem imo 1 2 Capitulũ 7 ſemp relidet ⁊ fex grauiſſima numentoꝛũ. Ad iſtud monu⸗ hec igit᷑ terra mouenda eſt ſi/ cut diximꝰ. Idem pctm̃ ⁊ pe/ tra eſt que vix malleis ſacroꝝ eloquioꝝ frangit᷑ et vix etiam xyi ſanguie ſcindit᷑.vt oĩa di/ camus:pcii duricies ſola dei vtute vincit᷑. Idẽ eſt ⁊ monu mẽtũ qð miſer pctõꝛ velut di aboli qͥ dẽ ſacriſta ſibi defodit et ĩ eo velut diaboli ſacerdos ſeipm ſepelit. VUnde ⁊ genera liter videre pctõꝛeʒ in pctõ ni hil alið eſt q; videre ineternũ in monumẽto ⁊ videre moꝛtu um diſcooꝑtũ:qð ſine hoꝛro re ⁊ doloꝛe nunqᷓ; ſpectanduʒ Vaeliüli qͥ moꝛtuus in monu/ mento facit riſum ⁊ gaudium 2 nõ poniꝰdoloꝛeʒ cõpaſſiõis el gemitũ et hoꝛroꝛem moꝛtis Iſtud monumentũ aꝑiendũ erſt qꝛ amouendũ eſt ab eo qͥc qd in eo detinet pctõꝛem.hoc eſt em̃ illud eſſe apꝑtum UVe il lis qͥ in hmõi monumento vi ui ſepulti ſunt. Hi ſunt q̊ de⸗ ſcẽdũt in infernũ viuẽtes hoc eſt ſciẽtes. Ex hoc igit᷑ appa⸗ me canonice ſue:nihul alið eſt ̃ cimiteriũ diabolicũ et mul titudo ĩnũerabilis hmõi mo mentũ põt reſerri illud qð le/ git in. iij. Job. Baudet vehe/ mẽter cũ inuenerint ſepulcrũ Et ulud.xij. Pꝛouer.ſᷣm vnaʒ lr̃am. deſideriũ ĩipij monumẽ tũ ẽ peſſimoꝝ. Hoꝛtuos igit ſe ↄfitent᷑ pctõꝛes peccare ſtu dentes duʒ tam ſtudioſe qᷓ̃rũt ſibi ſepulcrũ et cõꝑant. Ecõ/ trario terra pᷣmũ mouet in tẽ/ tatiõe:petra ſcindit᷑ in deſide/ rio:monumentũ aꝑit᷑ in ↄſen ſu pcti. Terra eniʒ debet eſſe pctõꝛ hoc eſt aduerſus ↄcuſſi ones tentationũ fixus ⁊ imo/ bilis. Petra:patia ? foꝛtitndi ne ⁊ tribulatõibo infrãgibilis ſen inſecabilis et voluptatib⸗ inemollibilis.et monumentũ debet eſſe veteris hoĩs vbi ſe pultꝰ atq; recluſus iugiter cõ ſũmat᷑. Hoꝛroꝛẽ etiam ſicut ſe pulcrũ debet incutere ſpectã⸗ tibus ſeu trãſeũtibo vt alij ve⸗ teres ſpectaculũ eius abhoꝛ/ reant. O auteʒ ſequit᷑ in textu Math. qᷣa (Mlta coꝛpa ſan ctoꝝ qᷓ doꝛmierũt ſurrexerũt) ret ꝙ totꝰ mũdus quẽ in tres Juxta l̃am vt tanti gaudij te ptes Joh̊.diuidit in pᷣmo pꝛi ſtes eſſent ſimul ⁊ ſocij. Mo raliter vo in moꝛte veten ho⸗ mints multa coꝛpa ſctoeid ẽ multa cõgeries ſctõꝝ opeꝝ ⁊ 8 be, n; me / le ge lium totus cetus virtutum reſur⸗ guüt:qᷓ omnia doꝛmiuiſſe dicũ tur. qꝛ nil eis deꝑit ſi reſurgãt et foꝛtioꝛes etiã reſurgũt que/ agdmodũ ſopoꝛati, ⁊ qꝛ facilis eſt eoꝝ reꝑatio quẽadmoduʒ excitatio a ſomno. Ecõtrario vo fit reſurrectio in moꝛte no ui. vñ id in.ij. Lu. HNic erit in . rectio iſta ꝑ xpᷣm futurã eſſe re ſurrectionẽ glioſam ſanctoꝛũ. ſicut legit in.x.pme ad Theſ. Si em̃ credimꝰ Jeſus moꝛ tuus eſt ⁊ reſurrexit: ita ⁊ de⸗ eos q̃ doemierũt ꝑ Jeſum ad ducet cũ eo. Johᷣ̊.aũt ſubiun git in. xix.di. ( Judei ̊ qm̃ pa raſceue erat: vt nõ remanerẽt in cruce coꝛꝑa eoꝛũ in ſabba⸗ to: erat em magnus ille dies ſabbati Rogauerunt pilatuʒ vt frangerent᷑ eoꝝ crura ⁊ tol lereniᷣ) potius moꝛtalitati q; miſterio ↄgruit. Judei em̃ ge runt tipum oim mundanoꝛũ nonũ hoĩem in ſe crucifigẽtiũ elt crucem pnie vel diſcipline nn alijs nõ verentiũ:⁊ boc ſub ptextu religionis ⁊ veneratio nis ſanctoꝝ dierũ.vnde q̃tiẽs Dies ſolenis affuerit pᷣdicant Alijs ? ſuadent vacanduʒ eſſe X delicijs ⁊ cibis ⁊ potib ⁊ de⸗ ſiſtendũ eſſe ab afflictõib⸗ ꝛla crimis ⁊ veneratõe diei ſolen nis.Idẽigit᷑ eſſe dicere epulã dũ eſt et gaudenduʒ eſt hodie nõ debent remanere in cruce coꝛꝑa noſtra ſabbato ſed po/ tius tollenda ſunt. qð mona⸗ chi ⁊ dlerici ſeculares diligen ruinã ⁊ reſurrectionẽ multoꝝ Miſtice aũt ſigniticat reſur- ter ac ſtudioſe obſeruant.Hi ſunt qͥ rogant pilatuʒ coqna⸗ riũ vel refectoꝛarium:vt adiu uent ne coꝛꝑa eoꝝ in cruce re maneãt. Qui aũt accedũt ad abbatẽ vel poꝛem q̃ſi ad alte⸗ rum pilatũ vt diſpẽſatõeʒ ſeu relaxatiõem ab eo impetrent gule et ocij vaneq; leticie.ſed crura in hmõi cruce pendeẽti⸗ um aut neſciũt ꝙ illud eis pe tendum ſit. Hon em̃ de cru ce tollendus eſt vetus hõ niſi fractis cruribus de quib ſu⸗ periꝰ locuti ſumus. Poteſtas em̃ ambulandi imo currendi ad mala ſaltem ei auferẽda eſt In hoc & ꝙ iudei inſtãt apud pilatum vt non remaneat in cruce coꝛꝑa ſabbato: aꝑte ty/ pum gerunt ſpũaliũ ꝑſecuto⸗ rũ qui ſũmoꝑe ad hoc inten⸗ dunt et iam fere in tota deiec a o 1 Capitulum XLI non remaneant in cruce ſab⸗ feſtũ eſt illa de cruce nunq; eẽ bato.i:quocunq; die ſolenni. deponenda niſi ſic ↄtuſa ⁊ cõ Verũtamẽ iſtud ita factũ eſt fracta vt de cetero ſurgere ne ꝙ ꝑ inſtantiã iudeoꝝ ſolũmõ queãat vl erigere ſe.quẽadmo impetratũ fuit ⁊ obtentũ.nũc dũ hoĩes fracᷣ cruribus:nec aut nõ expectat᷑ hmõi inſtan/ ſtare nec erigere ſe pñt. Quia tia: nec pᷣces reqͥrunt᷑ſed cru/ vᷣo potentiã ⁊ opulentiã terre cifixũ ſuũ vnuſquiſq; autoꝛi/ nã crura veteris hoĩs ſuꝑius tate ſua ⁊ arbitrio de cruce pe accipimꝰ:ipᷣas eſſe frägendas nitẽtie vel diſcipline deponit, penitẽtib⸗ ⁊ diſciplinatis virꝭ⸗ Illud etiã aduertendũ eſt qꝛ in illo facto inſinuatũ eſt.Frã necpilatus illud legit᷑ cõceſſiſ gunt᷑ ̊: vl cũ fragiles eſſe ag⸗ ſe. ſed qꝛ legit᷑ ꝙ milites pila⸗ noſcunt᷑:vel eis virtꝰ et vigoꝛ ti hoc fecerunt: merito intelli- ſuppoꝛtandi coꝛpꝰ veteris ho git᷑ eius autoꝛitate factũ.meri minis auſert᷑.cuʒ nec veterem to igit᷑ inter milites pilati an- hoĩem ꝑ ſuꝑbiã erigũt:ſed po numerãdi ſunt:⁊ autoꝛitatem tiꝰſedere cõpellũt.quẽadmo⸗ iſtã a pilato accepiſſe diabo/ dũ crura fracta totũ coꝛpꝰ ad lo, ⁊ hoc ad inſtantiã ꝑſecuto terrã deponũt ⁊ ſedere cõpel/ rũ ſpũalium:hoc eſt vicioꝝ qͥ lunt.Crura igit᷑ hmõi frangit * de cruce pnie vel diſciplie coꝛ qͥ de his duobs ſub deo hũili poꝛa ſua deponunt eo modo atur ⁊ cui ſunt oneri. Sequi q̃ dicimus vacãtes epulis ſi/ tur in verbis Joh.(Ad ieſuʒ ue delicijs coinquinationis: aũt cum venilſent vt viderüt ſiue malicie.ſicut legit᷑ in.ij.ſe eũ moꝛtuũ nõ fregerũt ei? rru cunde cano. Petri. Quia vᷣo ra vt ſcptura illa impleret̃ ve ꝑ duos latrones iuxta domi/ dicit Joh. Os nõ cõminuet nũ Jeſum crucifixos ſiue no/ ex eo) Per ieſum:vlł ſinderiſis ciua coꝛruptio ⁊ cõſuetudĩa/ vel nature nr̃e puritas q̃ inte ria:ſiue mũdi ꝓſpitas ⁊ aduer gre ſeruãda ẽ:licet veteni vite ſitas: ſeu ꝓpꝛie iniqͥtatis ⁊ alie crucifigẽda ſit intelligitur. ne ſuggeſtiõis malicia ſeu cõ/ vo dici᷑ Os nõ cõminuetꝭ ex traria charitati gemĩia ꝑuerſi/ eo.i.nihil ſpũale vel ſoꝛdiduʒ cas ↄueniẽter accipit᷑. Dani crucifixo frangendũ vel tenẽ/⸗ = % — — — — = S= dũ eſt. Queadmodũ em̃ car⸗ nes dicunt᷑ carnales cogita/ tiones ⁊ cõcupiſcẽtie:ibi.duʒ appꝛopiãt ſuꝑ me nocẽtes vt edãt carnes meas.Et ibi:cõ/ fige timoꝛe tuo carnes meas. Sic oſſa ecõtrario ea q̃ ĩ no⸗ bis ſpũalia ſunt. Militibo er ex toto cõteri nõ poſſunt:ſal/ tem eoꝝ frangenda ſunt cru ra:in qͥ bo intelligimus oſſa eo rũ maxima atq; foꝛtiſſima et bus maxiĩe ↄtra nos erigun cur.⁊ oſſa iſta in mundo ſunt amoꝛ vane gloꝛie ⁊ odiuʒ con trarij. Si em̃ iſta duo ĩ te cõ⸗ go pilati deterioꝛes ſunt qͥ oſ fregeris:mundũ impotẽ ſui ⁊ ſibus dñi ieſu peꝑcerunt qͥ cũ q; vel ſpũales viros qͥ oſſa ec cleſie ſunt:vel ſpũalia quecũ/ q; bona in alijs ꝑſequẽdo cõ terunt. Peruerſiſſime vᷣo ſcri/ pturã implẽt hmõi qͥ oſſibus veteris hoĩs parcũt que ſpiri tualia vicia maxime intelligũ tur.q̃ſi em̃ pᷣceptũ eſſet hmõi hoĩb:os nõ cõminuet ex eo id eſt veteri hoĩe:oſſibo eiuſ.i. ſpũalibovicijs in ſe parcũt:cõ tra carnẽ q pe veter hoĩs cõ lurati vident᷑:dũ carnes eius id eſt carnalia vicia tã atroci- ter ꝑſequunt᷑: ꝑcẽtes ⁊ in ſeip ſies ꝛ⁊ in alijs ire:ſuꝑbie:ĩuidie: et ceteris furijs infernalibus Idẽ dicimꝰ⁊ dehis qͥ vicioꝝ ragiciby in ſe ⁊ in alijs parcũt licet oꝑa vicioꝝ q̃ſiquandaʒ ecoyp carnem ꝑſeqͥ videantur. Hi em̃ ſilr os ex eo nõ cõmi⸗ nuũt.qꝛ mũdus ⁊ caro q̊s du os latrones interpᷣtati ſumus oĩno inualidũ reddidiſti. In carne vᷣo velut crura ſunt:oci um ⁊ epularum ſplendiditas Ve iüllis qͥ non ſolumodo la⸗ tronibo iſtis oſſa nõ cõminu unt:ſed etiã cõminutis offici oſiſſime medent᷑. Hi ſũt adu/ latoꝛes ⁊ detractoꝛes quoꝛuʒ omnis locutio cathaplaſma/ tio eſt ?; medicamentũ huiuſ/ modi fracturarũ. Si non eſ⸗ ſent huiuſmodi medici infer⸗ nales:ſi medicamenta iſta di abolica.id eſt adulatio et de/ tractio de medio tollerentur: mundus deiectus in imo reſi deret abſq; vlla ſpe reſurgen/ di. Idem in carne dicimꝰ.vũ in Eʒzech,ſedecimo capitulo. Iniquitas ſoꝛoꝛis tue ſodo/ me ſaturitas panis ⁊ abũdã⸗ tia et ocium. Quantum igitur aduerſentur dei iuſticie inde apparet, quia omnem penaʒ illius euacuant:et ſuſpenſos Capitulũ xLI atq; cruciſixos ꝑ eum reſuſci ctio intima ius tüc nobis ag tant. Oð vo ſequit(quia vnꝰ ta eſt ⁊ claruit euidẽter. o militũ lancea latus eius aꝑu raliter o ſpũalibus pilati mi it.) Mira crudelitas que nec litibus hoc eſt pᷣlatis atq; do⸗ moꝛtuo peꝑcit. hoc eſt eniʒ qͥ ctoꝛibo inſinuat᷑ ſur facere de⸗ pſecutꝰ eſt hoĩem moꝛtuũ am bere ſpũalibus cruciſixis:fa/ pliꝰ moꝛtificare. Miſtice vᷣo ciant ⁊ ingreſſũ ad coꝛda do/ aptio lateris que ⁊ vulneratõ mino Jeſu latũ ⁊ liberũ pan/ fuit duo euidẽter figurat. Pꝛi dant. Lancea vo qua iſtð fa⸗ mũ vulnꝰamoꝛis noſtri q̊ coꝛ ciendũ eſt:longa eſt ⁊recta di eius ↄfixũ eſt.ſicut ipſemet te uine bñſicentie ſeu munificẽè ſtat᷑ i iij.Can. Vulneraſii coꝛ tie in nos cõtinuatio Lancea meũ ſoꝛoꝛ mea ſponſa vulne/ em̃ lõgitudinẽ habet vnde et raſti coꝛ meũ. Secũdũ: quia eminꝰ habet qᷓ nihil recti in⸗ ipᷣm vulnus aꝑtura eſt lateris telligitur q; lõganimitas que q ad intima coꝛꝑis intrat᷑:me nec tediũ cõtinuate largitõlis rito dilectionẽ eius ſignificat. beneficioꝝ ſuoꝝ delicit q̃ſi fa ꝑ quã ad intima ſecretoꝛũ eiꝰ tigata:nec ĩgratitudie nr̃a vin ingredimur. ſicut ipſemet te/ cit᷑ q̃ tanto foꝛtiꝰatq; ꝓfundiꝰ ſtat᷑ in.iij. Joh. Vos aũt dixi nos amoꝛe ſuo tranſfigit atq; amicos:quia oĩa qᷓcũq; audi/ trãſuerberat quãto magis a ni a patre meo nota feci vob longe hoc eſt quãto longiꝰ eſt Ipſa etiã dilectio et poꝛta eſt a meritis noſtris vt tot ⁊ tan/ 7 via qua ad intima ſpũaliuʒ ta mala noſtra diuia bonits et regni celoꝝ intrat᷑ ſicut diẽ tamdiu toleret ⁊ infatigabili / aplus.xiij. pme ad Coꝝ. Ad ter tot et tanta ingratis bene- buc excellentioꝛẽ viã vob de/ ficia largiat᷑. Acumẽ habet läã mõſtro:de charitate loquens cea iſta in capite.quia pꝛima Recte &̊ dicit᷑ lancea latus eiꝰ beneſicia eo ipſo ꝙ pma gra⸗ aꝑtum.quia vl poꝛta qua ad tioꝛa ſunt ⁊ facilius coꝛ pene deum ingrederemur nob aꝑ/ trant que poſtmodũ aſſidui⸗ ta eſt ꝑ moꝛtem eius.et ꝑ moꝛ tate aut in obliuione ingratii tem etiã intima ſapĩe ſue atq; veniũt aut vileſcũt. Poteſt et conſilij reſerata.vel ipſa dile/ intelligi lãcea timoꝛ igniſ eter — Se—r-rrõ — folium ni ⁊ poſitum bone ꝑſeueran tie.⁊ hec eſt haſta fulgurãs de qua legit᷑ in.iij. Abacuc:qͥa ⁊ ignita eſt igne eterno vel igne amoꝛis q̃ deꝰ nos diligit:⁊ co ruſca eſt vt illũinet:⁊ acumen habet vt penetret ⁊ vulneret. Sllrx et intẽtio qᷓ placere dño leſu intẽdimꝰ lancea eſt q latꝰ eius et coꝛ amoꝛe nr̃o trãſfigi mus Amoꝛẽ aũt hmõi vulnꝰ dicimus ⁊ aꝑturã coꝛdis. qͥa ⁊ vulnꝰẽ q̃ vet hõ trãſuerbe⸗ rat᷑: occidit᷑.⁊ aꝑtura ſeu poꝛ/ ta eſt qᷓ ad coꝛ hũanũ deus in gredit᷑ ⁊ quia in latere dextro vulnus illud factũ credit᷑ ⁊ in picturis ⁊ ſculpturis ita oſtẽ/ dlit᷑:amoꝛ ſpũaliũ et eternoꝛuʒ ꝑ illud ↄuenient accipit.Qui & crucẽ pñtis militie amoꝛe tẽ poꝛaliũ ſuſtinẽt:vulnꝰin late/ re ſiniſtro hñt ⁊ aꝑturã q̃ dia bolus ad eos intret.Hi non in cruce dñi noſtri Jeſu chꝛi ſti gloꝛiari cum aplo poſſunt ſed in cruce diaboli vtpote ꝓ eo crucifixi confundi.Econ/ trario vo apparet hic mira ſe/ uitia militum ſpũalium pila/ ti qui iam moꝛtuos ꝑſequun tur.qui cõtra iã moꝛtuos cuʒ armis veniunt:⁊ in iam moꝛ tuos tã atrociter ſeuiunt. Hi ſunt oĩm viroꝝ diſciplinato/ rum et penitentiũ ꝑſecutoꝛes maxime vᷣo clanſtraliũ qͥ cre- bꝛius ⁊ euidentiꝰ mũdo moꝛ tui videntur. Atrociſſima igi tur ſeuicia eſt eoꝝ qͥ hmõi ho minibo in cruce religionis iaʒ moꝛtuis atq; pẽdentiboñ par cunt.Ollitibus igit᷑ pilati ũ ſufficit crucifixiſſe ⁊ occidiſſe niſi ⁊ oſſa crucifixoꝝ confrin gant.quod et illis congruit q̊ rum iram nec moꝛs eoʒuʒ q̊s oderunt ſatiat imo potiꝰ moꝛ tuum etiã ꝑſequunt᷑.Oſſa vo q̃ in pctõꝛibo crucifixis ⁊ moꝛ tuis remanent:vires natura les intelligi poſſũt quas poſt moꝛtem ⁊ crucem pct fräge/ re nititur diabolus:⁊ ad extre mã debilitationẽ deducere vł obſcurationẽſeu deſperatõeʒ ita vt nulla ſpes euaſionis ei remaneat. Poſſumus aũt di cere ⁊ eos fracta crura in cru ce diabolica habere qͥ non iä pedibus ſolum ſed etiã toxis et tibijs terram.i:terrenã feli citatem tangunt ⁊ eidem toto coꝛde cogitationũ ⁊ affectio⸗ num incũbunt. Idem eſt ꝛ; 0 carne interpᷣtari.⁊ hoc in illis maxime qui ſoꝛdioꝛes carnis ſue partes nituntur ⁊ ſuwoꝛ⸗ Capitulum tant ⁊ terre totalr incubãt.qðᷣ ad luxurioſos maxime referi mus. Et notandũ illud eſt ꝙ duoꝝ latronũ latera aꝑta ſeu lanceata fuiſſe nõ legunt᷑.oẽs eĩ repꝛobi latera dextra clau⸗ ſa habent vt nec ſpũalibo nec eternis igreſſus ad coꝛda eo/ rũ placeant.QOõð aũt ſequit in verbis Joh. (Et ↄtinuo exi/ uit ſanguis ⁊ aqua) Aꝑte inſi nuat charitatem qᷓ cpᷣus dñs nos dilexit fontẽ eſſe nr̃e ab/ lutiõis q̃ in aq̃ intelligit᷑:et no ſtre fecũdatõis qͥ ad frugẽ bo noꝝ opeꝝ pꝛiꝰ ſteriles eramꝰ et adhuc moduʒ reliq̊ꝝ q̃ per aquã efficiunt᷑:que in tracta⸗ tu de baptiſmo melius dicũ⸗ tur. Sanguis aũt ad hoc flu xit vt idẽ intelligeret eſſe fons noſtre viuiſicatiõis.eoq; ſan⸗ guis vite nutrimentũ elt et ſu ſtentatio. Hoc ſanguine vita noſtra ſpũalis que dilectõ eſt qua deuʒ diligimus maxime nutrit᷑ ⁊ ſuſtẽtatur. Quis eniʒ illum fide hauriat: hoc eſt qs illum ꝓ ſe ſola charitate effu⸗ ſum credat:⁊ dilectione in de um nõ ardeat.⁊ hoc eſt dice⸗ re ſpualr viuathoc ſanguine regalis illius veſtis purpura id eſt ecclłia tota tincta eſt. vñ — 3 2 et veſtis eius aſperſa ſangui⸗ ne dicit᷑ Apocal.xix. Tincitu ra illa nihil aliud eſt q; viciſſi tudo amoꝛis.⁊ quẽadmoduʒ veſtis in liquoꝛe tincture im⸗ merſa coloꝛẽ tincture aſſumit Sic et in bmõi pꝛecioſi ſan⸗ guinis liquoꝛem ꝑ fidem tota eccleſia ĩmiſſa hoc eſt credẽs illum ꝓ ſe effuſum: coloꝛẽ inꝰ de ſimilem hoc eſt igneum q rubeus eſt trahat vl coloꝛem ſimilem el cuius liquoꝛ ad tin gendũ fundit᷑ hoc eſt dilectio nem ſicut diximus. Hic ẽ ſan guis vue ⁊ moꝛi que oſtendit elephantis ad acuendos eos in pᷣlio.ſicut in.vj.pꝛimi a chab. Moꝛus em eſt chꝛiſt? dñs de cnius folijs.i.eloqui/ is extrahit᷑ ſericum ſapie ꝛpbo neſtat vt ide veſtes regie rra tribus eius ſimul ⁊ fulijs fi=t. Ipſe idem eſt et vua de quai penultimo Gene. Lauabitin vino ſtolam ſuam ⁊ in ſangui ne vue palliũ ſuuʒ.Danguis em̃ iſte ⁊ vinũ cſt qdðᷣ toꝛcula⸗ ione paſſiöcis ſſum lauacriä ſalutis mũdo contulit. Quis em̃ ſanguinẽ huius vue ?ꝛ⁊ moa ri fide vera cõſpiciat ⁊ nõ ſal uatoꝛis ſui dilectiõe ſuccẽſus ri crucis cõpꝛel de xpᷣo dño expᷣ — e B„ — Folium contra omne quod ei diſplicꝭ excãdeſcat. Hic eſt vermicu lus quo ſolo liber gratie ſcri⸗ bi potuit vt in eo tota diuine dilectiõis in nos gratia aptiſ ſime legeret᷑. Totã em̃ ſue di/ lectõis ⁊ gratie ĩmenſitatẽ de hoc vermiculo nobis ſcripſit et legibilem fecit. Hoc eſt mi⸗ niũ quo liber vite liber ſcʒ le⸗ gis rubꝛicatus eſt ⁊ llumina tus. Ceteris qͥ dem literis ter/ renoꝝ beneficioꝝ ꝓmiſſioni/ bus totus ingerebat.deerant ei litere capitales et tituli hoc eſt documẽta ſpũalia ⁊ eterna rũ ꝓmiſſionũ certa inſignia ⁊ intentionũ et oꝑum noſtroꝛũ ꝑfecti decoꝛes qͥ de xpᷣi nobis ſanguine ꝓfluxerunt. San⸗ guis iſte lauacrũ eſt dealbato riũ.ſicut legit᷑ in Apocal.vij. Lauerunt ſtolas ſuas et deal bauerũt eas in ſanguie agni. Sanguis ſiſte velut ſanguis hircinus effuſus eſt:vt eo aſꝑ ſa coꝛda mollirentur ⁊ gladio verbi dei fierent ſecabilia: vt tãdeʒ ſpirituali ediſicio eſſent idonea.Sãguis iſte mare ru bꝛum eſt in quo ſubmerſus ẽ pharao ſoiritualis cum exer/ citu eius hoc eſt diabolus cũ .* exercitu vicioꝛum ⁊ demonũ. Sanguis iſte eſt noui teſta/ menti confirmatoꝛ.ſicut chꝛi ſtus dominus ſupꝛa teſtatus eſt. Eſt etiam iſte ſanguis ſa/ crificij noſtre reconciliatiõis quia in chꝛiſto dño compla⸗ cuit omnẽ plenitudinẽ inba⸗ bitare ⁊ per eum reconciliare omnia in ipᷣm pacificans per ſanguinem crucis eius ſiue qᷓ in terris ſiue que in celis ſunt ſicut legit᷑ in pᷣma ad Col.X aüut ſequit᷑ in verbis Datch. ð ſanctis qui tunc ſurrexerũt. (et exeuntes de monumentis qui poſt reſurrectionem ſuz venerunt in ſanctã ciuitatem et apparuerũt multis) Ad pe/ nitentes iuxta moꝛalem ĩtelli / gentiam referendum eſt. Pe⸗ nitentes em̃ moꝛtui reſurgen tes ſunt ⁊ de monument exe untes.vnde penitentia tan; miraculum ammirãda eſt et in ea gloꝛificandus deus.ma ius enim eſt deo vt ait Augu ſtinus iuſtificare impiũ qᷓ; cre are celum et terram. Et alibi. MHaius fuit Paulum ſuſci⸗ tare mente q; Lazarum ſuſci tare coꝛpoꝛe.Peccatoꝛes igi⸗ tur in monumentis habitant quẽadmodũ demoniaci ⁊ fu/ tanda e X ſt. G aut dꝛ n vene rioſi ſicut ðꝛ in pᷣs. Similiter runt in ſctãm ciuitatẽ:penitẽè/ eos qͥ exaſperant qͥ habitant tiba ↄgruit qͥ in eccłliam ð mo in ſepulchꝛis. Ecõtrario vo numẽtis pctõ ꝝ veniũt.vicijs diabolico miraculo ⁊ hoꝛren ſur ↄgruit q̃ de ſepulchꝛis pe do ſimul de monumẽetis exe⸗ nitẽtie in miſeꝝ pctõꝛem q̃ ci unt reſurgẽtes monachi qͥ de uitas ſctã fuerat ⁊ adhuc ſan clauſtro qð vtiq; cimiteriũ eo cta eſt in baptiſmo ſctififica rum eſt:aut de clauſtrali con/ ta:veniũt. Monachi vᷣo non uerſatiõe que vtiq; monumẽ in ſctãm ciuitatẽ ſed in ciuita- tum eſt in pctã exeũt.nec mi/ tẽ in q̃ dũs ieſus crucifixꝰ eqᷓ nus hoꝛrendũ eſt oculis ſpũ/ ſpũalr vocat᷑ ſodoma ⁊ egibꝰ alibus monachũ ð clauſtrali de monumẽtis clauſtraliũ ob cõuerſatõe redeuntẽ ad ſecu/ ſeruationũ exeũtes vẽiũt.OQ ð lum videre:q; moꝛtuũ exeũtẽ aũt ſequit᷑. Et apparuertmul de monumento videre oclis tis de oĩbo veꝝ eſt.qꝛ nec bo-ꝰ coꝛꝑalib De monum̃tis etiã na nec mala nec boni nec ma aliter exeunt ſed veraciter re/ li vt ſunt hoc eſt veraciter nii ſurgentes viri cõtẽplatiui.cõ ꝑpaucis apparent. Sequit᷑i templatio em̃ ſepulchꝝ eſt ſi / verbis Math.Centurio au ue monum̃tũ.ſicut legi? in.iij tẽ ⁊ qͥ cum eo erant cuſtodien Job. Baudentq; vehemẽter tes Jeſum: viſo terremotu et cũ iuenerint ſepulchꝝ: ⁊ hoc his que ſiebant:timuerũt val q̃tiens de ſecreto ↄtẽplatiõis de. Marcus autẽ ſic ait NHi ad oꝑanda ea que ſalute ꝓxi⸗ dens aũt Centurio qui ex ad 2 virtutibo ⁊ vitis aptamus, expiraſſet ait) Lucas vᷣo ſic.· Vicia nanq; de monumẽtis (Aidens autẽ centurio q; fa in qͥba ꝑ ↄtritõnem moꝛtua:ꝑ ctum erat gloꝛiſicabat deum cõfeſſionẽ velata ſudario:pꝑ ſa dicens)Recte dicũt oẽs viſo tiſfactioneʒ ſepulta fuerant:ꝑ vel videns quia miſteria dunii recidiuũ velut recidiua exeũt ce paſſionis videntibo hoc eſft Et iſta ẽ diabolica reſurrectõ intelligentibus:⁊ timoꝛẽ ſan / Per ↄtrariũ vᷣo virtutibo ap/ ctũ incutiũt:⁊ eoſde ad gloꝛtſi ð —— — — — — — candũ deũ inducũt.de timo/ lud vere dicit᷑ qͥa ⁊ dei filiꝰ eſt re Eſa.xix. Erit terra iuda in ꝑ naturã et ille qͥ cruci pcti ſe pauoꝛẽ egypto.Terra iuda H̊ affixit dei filius a Senn⸗ eſt terra cõfeſſiõis qð eſt dñi dũ vo eſt iugis gratiarũactio cum coꝛpꝰ: facta eſt egipto.i. ꝑennis ꝓ tanto beneficio dei gentilibo obtenebꝛatis in pa/ gloꝛificatio. Terciũ vo peni - uoꝛõ. Et Abacuc,iij. Dñe au diui auditõem tuã ⁊ timui in medio duũ anĩaliũ.hoc eſt in medio duoꝝ latronũ cogno/ ſceris Et ſi diligentius verba triũ euãgeliſtaꝝ qͥ ſuꝑ hoc lo/ quunt᷑ penſauerimus:tria in viſione dñice paſſionis ⁊ eo⸗ rũ que tunc facta ſunt euiden ter nobis inſinuant᷑. Pꝛimũ ẽ timoꝛ ſanctus hoc eſt offenſe qꝛ dei filiũ in nobis ſpũalr to tiens cruciſigimꝰ q̊tiens moꝛ taliter peccamꝰ. totiẽs i alis q̃tiens eos iniuſte affligimus vel ad peccandũ ꝑtrahimus. Centurio em̃ etiã turba q̃ ad ſpectaculũ dñice paſſiõis ad uenerat figura eſt oĩm ſpiritu alem dñi ſaluatoꝛis cruciſixi⸗ onẽ in ſeipſis videntiũ.i.pctã ſua cognoſcentiuʒ.de qᷓ ſctũs ſuma. inter q̃s erat maria magdale- timo: offenſe pmũ nobis in⸗ cutit ꝓ eo vicʒ ꝙ dei filio tan⸗ gamus. Unde ? Keturio cõ/ ſitet. ere hic homo fili/ dei erat. Reuera em de vtroq; il tentia eſt quã maxime nobis cõmendant verba Luce dicẽc tis qꝛ oĩs turba ⁊ milites tun dentes pectoꝛa ſua reuertebã tur.Pꝛimũ igit᷑ eſt dñice paſ/ ſionis miſterium videntibo.li. intelligentibo timere ſeu dole⸗ re de tanta offenſa quã peccaã tes ei q̊dãmodo innouamus Scõðm vo cõfeſſione gloꝛiti- care iſᷣm. Tertium vᷣo ꝑ peni tentiã quaſi crucẽ poꝛtãdo p. pꝛiam reuerti ⁊ ilũ ſe̊. Mi ſtice vo cẽturio qͥ gẽtilis erat q poſt obtenebꝛatos iudeos ⁊ velũ ſacramẽtoꝝ reſeratum credit eccliam de gẽtibo exce- catis iudeis crediturã figura uit.Oð aũt dicitur in verbis Math. (Erant ibi mulieres multe a lõge q ſecute erant ie ſum a galilea miniſtrantes ei. na ⁊ maria iacobi ⁊ ſalome et mater filioꝝ zebedenõ medi ocriter ꝑtranſeundũ videtur In mulierib em̃ que tã ſelu lo tãtaq; teneritudine dilectõ = S P 22 Capitulum nis xpᷣm dñm ſecute:et h̊ mi⸗ picula expti ſunt.nec cõfeſſio niſtrates ei pᷣlati veri noĩs re ctiſſime intelligunt᷑. Hi enim mulieres in ſcriptura vocant᷑ qꝛ matrũ ſpũaliũ ⁊ nutricum debent habere ⁊ affectũ ⁊ ſol licitudinẽ.vñ ⁊ ↄgrue dicunt miniſtrãtes ei. Miniſtri eniʒ debent eſſe ⁊ totiꝰ ecclie dei et ſinguloꝝ pᷣlati. Sile igit᷑ affe ctiõe ⁊ ſollicitudine ſeͥ debẽt pctõꝛes dũ eos liberare neq̃/ unt:ſaltẽ cõpaſſionẽ ipſis ex⸗ hibeant ⁊ lacrimas poſt illos dũu vel ad crucẽ pctĩ ducũtur vel in ea pẽdent.vnde ⁊ nulla nomĩat᷑ bic q̃ nõ nomĩet᷑ ma⸗ ria vel mater. autẽ a longe ſtetiſſe dicunt᷑: innuit.qꝛ lon/ ge debet eſſe a pctõꝛibo ꝑ ſcie ⁊ vite eminentiã.licet ꝓpe eos eſſe debeãt ꝑ cõpaſſiõis tene ritudinẽ ⁊ officij ſui ſollicitu/ dinẽ. Et bñ a galilea fuiſſe di cunt᷑.hoc eſt:a reuelatõne vel a traſmigratõne.qꝛ reuelatos debent hre oculos qͥ alijs ꝓ⸗ uiſoꝛes ↄſtituti ſunt ⁊ trãſmi/⸗ graſſe debent ia de veteri con uerſatõe ad nouã qͥ duces in boc ĩ alijs pᷣmittunt᷑.et ð rota mundi:quia galilea rota ĩter· ptat:maxime aſſumẽedi ſũt ad regimẽ aiaꝝ q ⁊ tentationum DW D nes pctõꝝ abhoꝛreant et pᷣci⸗ pitij temeritate de eis iudicẽt. q em̃ tentatus nõ eſt: qͥd ſcit. vt ðꝛ Ecci.xxxiiij.Et ibidẽ.qͥ nõ eſt exꝑtus pauca recogns ſcit.Et ampliꝰ. Qui tẽtatꝰ nõ eſt qualia ſcit,. Inter has ̊p ma noĩat᷑ maria magdalenez maria illuinata vł iluinatri interpᷣtat᷑ ⁊ maris ſtella et illu minans. Pꝛimũ em̃ pᷣlatos i luminatos eſſe ⁊ deinde illũi⸗ natoꝛes alioꝝ. Pꝛimum.ſ.do ctos:et deinde doctoꝛes eſſe opoꝛtet, diſciplinatus em̃ de- bet pᷣcedere magiſteriũ.Dein de ſtella maris opoꝛtet eẽ eos qꝛ in celo fixos ꝑ amoꝛẽ ⁊ deſi ſideriũ: hũilitate ꝑuos videri lõge a terra ꝑ ↄtẽptũ terreno rũ:lucidos ſacra doctria: poꝛ tucq; ⁊ parcam ꝑ mare mundi huiꝰ nauigãtuibo ondentes.de mũ vᷣo dnos non vtiq; ſubdi toꝝ qꝛ illis vt diximus miſtri ↄſtituti ſunt:et illos nõ debet ſeruos ſʒ filios ⁊ ↄfratres ha/ ⸗ bere. SDed vñs vtiq; mebꝛo⸗/ rũ ſuoꝝ ⁊ viliũ ⁊ que extrema ſunt tꝑalium. Hihil em̃ tur· pius in pᷣlato eccliaſtico ⁊ ni hil officio eius adeo incogru ens vt ſeruitꝰ vicioꝛũ. Nibu aũt in eo cõuenientius liber⸗ tate iſta 2 dñatõe. Interpᷣtat em maria amarũ mare. Ma re em̃ debet eſſe pᷣlatus.i.cõ⸗ gregatio vt oĩa fluenta doctri naꝝ ⁊ grarum in ipᷣm defluãt et tñ nõ redũdet vel creſcat in ſuꝑbiã. Sicut legit᷑ in pꝛimo Ecẽs. Oiĩa flumĩa in mare in trant et mare nõ redũdat. oĩa etiã flumina tentationũ ⁊ tri⸗ bulationũ in ipᷣm intrare de⸗ bent.ita tamẽ vt ipſe non re⸗ dundet ꝑ impatientiã aut cõ ſenſus ſeu delectationis reflu xum,.Omnia etiã flumina ali enoꝝ peccatoꝝ in ipſum itra/ re debent per alueos ↄfeſſio/ num:⁊ ipſe inde nõ redunda re per contemptũ et aſperna⸗ tionem contitentiũ:vt nec il⸗ la intundat in confitentiũ ob pꝛobꝛiũ et contemptũ:nec in vanam gloꝛiã creſcat:aut ela⸗/ tionẽ intumeſcat ex eoꝛũ ſuſce ptione:quẽadmodũ mare ⁊ tot ⁊ tantoꝛum fluminum in- greſſu:nec in vna gutta redũ dat aut creſcit. Magdalena vo iterpꝛetatun magniſica vl! pᷣmunita vel turrenſis ſeu de fenſibilis: que omnia omni⸗ cõueniẽtius ſedet in coꝛde pᷣ/ lati q; magnanimitas ſeu ma gnificentia. Unde ad Joſue dicit dominꝰ in pmo.Cõfoꝛ tare et eſto robuſtꝰ. Nihil em̃ in duce exercitus pernicioſi/ us reperiri poteſt qᷓ; puſillani mitas.quoniã puſilanimita/ te ſua non ſolum ipᷣe concidit animo:ſed etiam oẽs bellato/ res deijcit. Debet etiam pᷣla/ tus eſſe pᷣnunitus hoc eſt pꝛe alijs munitus vel pꝛemuni⸗/ tus per ſcientie clipeuʒ. vt ait Bꝛegoꝛius. vt et pꝛe ceterꝭ ip/ ſe iacula tentationum ⁊ tribu lationum perferat et alios p ſcientie clipeo muniat. De⸗ bent etiam turreſes eſſe: vt in turre.hoc eſt in arce:non ſo⸗ lum ſpeculationis et pꝛouiſi- onis vt ſpeculatoꝛ inhabitet: ſed ettã vite ſublimitate ſubdi tis ſuꝑeminere:et hũilitate q nihil magis ſplẽdeſcit in ce- uice pontiſicis lõge ſubditis ſuꝑeſſe. Turris em̃ in om̃i ar ce atq; pᷣmunitione ſpũali hbu militas intelligenda eſt. Cur renſis ſibi debet eſſe de inb⸗o⸗ bitatõe turris huiꝰ ⁊ turritus vt in cõꝑatiõe ſubditi muranni ſimpliciter videant᷑. Ipſe vᷣo trẽſe exhibere ðbet plat toti . quaſi turrili altitudine eis ſu/ augmẽt ⁊ cuiuſtibet cre ſens pemineat. Sequit (maria ia ſpũalr. Joſeph igit intertat cobi ⁊ Joſeph mr Jacobus creſcẽs vel augmẽtũ.et ſignifſi luctatoꝛ vel ſupplãtatoꝛitem cat illos q vel in ſeipſis ſpũa⸗/ ſupplantãs feſtinantẽ vel ſup libodimerſiõib creſcũt in ge⸗ plãtatoꝛ cõſilij interpᷣtat᷑. Pꝛe neratiõe alioꝝ ſicut doctoꝛes latus igit᷑ debet eſſe mr omni et pᷣdicatoꝛes. Sequit᷑(et mr um ſupplãtantiũ atq; luctãtiũ filioꝝ zebedeiebedeꝰ dona⸗ ſpũalr.hoc eſt oĩm eoꝛũ qͥ vel tio ſeu donatus.mater ſ filio ſtrenuitate certandi munduʒ rum zebedei: mater eſt filioꝛũ et carnẽ ⁊ demonia eijciũt. vł donationis. filij donatiõis qᷣ q aſtutia ſapie q̃ſi ſuplãtan/ xpᷣo dño donati ſunt oẽs ele⸗ tes vincunt. Itẽ ommiũ eoꝛũ cti accipiunt.de quibo ipemet q̃ cum dñno luctant᷑ et benedi dicit in. v. Joh. Om̃e qð dat ctiõeʒ ab co ĩpꝛobitate oꝛõnũ mihi pater ad me veniet.Etĩ extoꝛqueãt.ſicut Jacob feciſ viij. Nume.de leuitꝭ ſpecialr ſe legit in. xxxij. Geñ. Et om̃i dicit᷑dono donati ſunt mihi unm eoꝝ qͥ fratrẽ ſuũ bmogeni Aduertendũ eſt aũt ꝙ maria tum hoc eſt aĩalem veterẽ ho ðꝛ bis. vt duplex amaritudo minẽ in ſeipſis ſupplantant et q̃ maxĩe in pᷣlat eſſe debet in a poſſeſſione qdamodo here ſinuet᷑.Pꝛima eſt amaritudo dltati deijciũt. Aetus em̃ hõ zʒeli de qua ð⸗. zelus dom tue 2 nouus ſicut caro ⁊ ſpũs fra comedit me.Scõa eſt amari tres ſunt. Sed vetus hõ ſiue tudo GSpaſig de q̃ apłs in al. Filioli mei quos aaialis pmogenitus. ſicut legi iiij.ad nos o. de vtrach l. xij tur in. xv.pme ad Coꝝ. Etp / iteꝝ parturi us quod anĩale eſt deinde qð ſecũde ad oꝝ. Quis ĩfirma ſpũale. vitã ̊ totã ſibi vendi⸗, tur ⁊ nõ infirmoꝛ. Quis ſcan care vult tanq; hereditariã in daliſat᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ Simi/ ſpũalitas ꝑ bñdictiõcʒ pripit duplicem ſollicitudineʒ quã 2 aialitatẽ ſupplãtat Deide ſe debet gerere de ſubditis. ſpi⸗ quit (Et ioſeph mr Quia ma ritualeſ? tꝑalẽ, vel ꝓpter ma vnoq̊q; noſtꝝ aĩalitas: ſed eã milr ⁊ mð bis dicit᷑. vel ꝓpter S— — =vGðSl S ——— — — — n ni ſet i⸗ trum du olium potiſſimũ cõſiſtit pᷣlatoꝝ offi/ cium. Quatuoꝛ vᷣo noĩia ma/ gnitudine Jacobo Joſeph et zebedus q̃tuoꝛ inſinuãt q̃ ma xime q̃rere debẽt pᷣlati in ſub/ ditis. Pꝛimũ eſt munitio.ſ.vt in loco tuto ſint et munito q̃ſi in turri. Tꝑe em̃ belli ad ar⸗ cẽ cõfugiendũ ⁊ in ea ſolũmo qͥ do manendũ. Secũdũ eſt lu cta hoc eſt ſtrenuitas ſpũalis certaminis ad quã docere de bent ſubditos et modis oĩb⸗ anĩare. Terciũ eſt augmentũ et ꝓfectus ſpũalis ad qð iugi ter hoꝛtãdi ſunt.ſicut dicebat Petrus in.ij.pꝛime canonice ſue,. Lac inqͥt ↄcupiſcite vt in eo creſcatis in ſalutẽ. Quartũ vo gratitudo eſt ꝑ quã filios donatõis ſe recognoſcũt ⁊ ni hil hre boni niſi donatum.vt in arce igit᷑ ſeu turre cõmoꝛet᷑ qa foꝛis nõ eſt niſi moꝛs atq; hditio In mote inqt dñs ad Loth.xix.Geñ.ſaluum te fac. Pꝛimũ cõmengadi ſunt ſub diti vt ſtrenue ac ſapiẽter con tra diabolũ dumicent:⁊ aĩan⸗/ di.qð intelligit᷑ in iacob. vt ĩ doms ſeu datis creſcãt et tale ta ſibi coõmiſſa multiplicẽt qð △ im duplex officiũ pariendi ſcʒ ⁊ educandi In bo duob⸗ intelligit in Joſeph.vttotum diuine donatiõi tribuant.ſ.et ꝙ in arce tuti ſũt:⁊ ꝙ in luctu ſuꝑioꝛes:⁊ ꝙ; in donis dei cre ſcunt.hoc eſt: totã ſecuritatez ſuã:totum ꝓfectũ:totã victo⸗ riam:ſoli diuine dñationi tri⸗ buant q in ʒebedeo intelligũ⸗ tur. Sequit᷑ in bis Math. Et cum ſero factũ eſſet venit daʒ homo diues ab arima⸗ thia noĩe Joſeph qͥ ⁊ ipſe di ſciplus erat ieſu/. Scðm mar cũ in.xv.ſnobilis decurio) q aũt eſſz nobilitas: q̃ ve diuitie Aucas aperit in.xxiij.di.Qui erat decurio vir bonꝰ ⁊ iuſt?· hic nõ conſenſat᷑ ↄſilio ⁊ act bus eoꝝ:hic acceſſit ad pilaazsb tũ ſm lucã ⁊ Math.et petijt coꝛpus Jeſu. Marc?ꝰ vo ſcri⸗ bit(⁊ audacter introiuit ad pi latũ) Coꝛpꝰ ieſu eccleſia eſt iu xta miſteriũ q̃ adhuc in crucae ſcipliue tota pendet ↄfirxa. Jo ſeph vo pᷣlatus quicũq; eſt q debet eſſe ioſeph creſces dꝛno bus modis q̊s diximuſ. Jde igit᷑ ẽ accedere ad pilatũ ⁊ pe/ tere coꝛpus Jeſn qð ingredi ad pharaonẽ ⁊ dicere:dimit / te populũ men.⁊ ideʒ typꝰ ibi pharaonis et hic pilati. Hoc .. Capitulum igitur eſt officiũ pᷣlatoꝝ acce/ dere ad pylatũ ⁊ petere coꝛpꝰ Jelu.hoc eſt petere ei qeteʒ a pilato:⁊ hoc in bono ſicut ſu/ ꝑius illud accepimꝰ Quieteʒ gũt intelligimus hic a pᷣſenti/ bus erũnis. In malo vᷣo pua tus tipũ gerit diaboli et mun di ⁊ veteris hoĩs:et vniuſcu⸗ ſuſq; qui ſeipſuʒ in cruce pcti ſuſpenſum detinet. Iſta 8 de bet eſſe inſtantia ⁊ ſollicitudo pᷣlatoꝝ obtinere.ſ.liberatõem coꝛpis ieſu ab hmõi cruce. B eſt liberatõem eoꝝ qͥ debẽt eẽ coꝛpus eius miſticũ a pecca to. Et recte dicitur ab arima/ chia fuiſſe,. Arimathia em̃ in⸗ terpᷣtat᷑ vigilia donatiõis dñi vel ſuſcitãs donũ dño.ð vigi lia igit᷑ donatõis dñi.i.de ſol⸗ licitudie ſpũali velut ciues et indigene debent eſſe pᷣlati.nõ debent eſſe de doꝛmitatõe ini Itatis.⁊ debent eſſe ſuſcitan/ tes donũ dño nõ iram qͥ ⁊ ſu ſcitare debẽt moꝛtuos ĩ pctis vt ſe offerã donũ dño. ⁊ ĩpe⸗ trare pplo dona graꝝy a vño. Debet eſſe pᷣlatꝰ nobilis decu rio.i.nobil in decalogi intelli gẽtia ſil ⁊ obſeruãtia.ñ debet elſe ſic vn de pplo in eis qᷓ dei ſũt. hoc em̃ eſt qd magna ira ſua minat᷑ dñs Eſa.xxiiij. Et erit ſicut pplłus ſic ſacerdos. Quibo em̃ pᷣſunt pᷣlati digni/ tatis officio: trãſcẽdere debẽet et meritis. Diues debet eẽ pᷣ⸗ latus duobus modiſ.Pꝛimo mltitudine ⁊ magnitudie gre gũ.vñ Pꝛouer.xiiij. In mul titudine ppłi dignitas regꝭet i pauꝑtate plebis ignominia bncipiſ. Oilticudinẽ igit ſub ditoꝝ debet hr̃e fideliũ VUnð ⁊ inter diuitias Job nũerant᷑ ſeptẽ milia ouiũ.Debet eẽ di⸗ ues auri celeſtis ſapĩe ⁊ argẽ/ ti ſacre eloq̃ntie. Diues debet eẽ frumẽti vini ⁊ olei ſpũaliuʒ qͥ tãtũ ppłm paſcẽdũ ſuſcipit Nõ em̃ de pauò granis tan/ ta mltitudo refici pᷣt.Et dʒ eẽ diſcipulus ieſu. De ſcola qp⸗ pe illiꝰſola aſſumẽdi ſũt recto res aiaꝝ:⁊ ſub eo vt vſualr di cit᷑ debẽt inciꝑe qͥ ad magiſte riũ ſpũale ꝓmouent᷑.vñ et ad pilatũ dicit dñs ieſus.Inter⸗ roga eos qͥ audierũt ſq; diſci⸗ pulos.ſoli em̃ illi de ſacra do ctrina ⁊ diſciplina audiẽdi ſũt ⁊ interrogãdi qͥ eam audierũt vo dicit: occuli pter me⸗ tũ iudeoꝝ: hoc eſt cõfitentiuʒ ſeu laudantiũ: ad hũilitatẽ re ferenduʒ eſt:q̃ ꝓpter hmõi me Apes xpᷣi diſcipulos facit oc cu ltos. QOd aũt addit LZucas qa erat vir bonꝰ ⁊ iuſtus qͥ ex pectabat regnũ dei:qͥ nõ con ſenſerat cõſilio ⁊ actibꝛ eoꝛum paucis vᷣbis diſciplinatũ dñi cõpꝛehẽdit.Doctrina ⁊ diſci/ plina dñi pᷣmuʒ viros efficit. ſicut ecõtrario carnis pꝛudẽ/ tia ⁊ ſapiẽtia mũdi ⁊ ſcola dia bolica ꝑuulos. Sapĩa em̃ et virtꝰvirũ efficiũt.⁊ ſcola xpᷣia na ſcola eſt ſapiẽtie ⁊ virtutũ ꝓpter hec clamat ſapĩa in pꝛi⸗/ mo Pꝛouer. Vſq;qͥ̃ paruuli negligit ifantiã ⁊c̃. Deinde fa cit bonos hoc eſt dulces ⁊ be niuolos in alios. Tercio iu/ ſtos hoc eſt veraces atq; fide les in deũ pᷣmũ ⁊ deĩde in ali os.Quarto ſuſpẽdit ſpe ad fu tura ⁊ auellit a pᷣſentibꝛ.Oĩis em̃ diſciplus xpᷣi xpᷣianꝰ Pꝛi/ mũ eſt vir hoc eſt robuſtꝰ ĩ ſe. Deinde bonus in alios. Ter cio iuſtꝰ qð põt intelligi diſci/ plinatꝰ ſ̃ᷣim vnũ modũ.Quar to vo ſpe fixꝰ in celeſtibꝰ. In pᷣs.tñ tria tĩ ↄtinere videtur xpᷣiana doctrina. Bonitatem inqͥᷣt ⁊ diſciplinã et ſciaʒ doce *. me. qð eſt: fac me bonum ⁊ iu ſtũ ⁊ ſcienteʒ ſeu ſctm̃. in quo bono ſcʒ ſcia virilitas eſt at robuſtas. VUñ Pꝛouer.xxiiij. Vir doctus eſt robuſtꝰ z va⸗/ lidus ſimiir ⁊ ſpes futuroꝛuz. Scientia em̃ que eſtñ véna bo ni et mali cognitio a fallacibꝰ bonis.i.pꝛeſentibus quoſcũ⸗/ q; illuſtrat:abducit et abſtra⸗ hit:⁊ ad vera que futura ſunt pertrahit et ſuſpendit.Qð¶ au tem dicitur quia audacter in troiuit ad Pilatum ſatis in/ nuitur in hoc quia magnitfici coꝛdis atq; magnanimi de⸗ bent eſſe pꝛelati. Ande ⁊ mo vſes arguitur a domino in ter cio Exodi.ꝓ eo ꝙ voluit excu ſare ſe ꝙ nuncius iret ad pha raonem paruitate ſua. Quis ergo inquã ſum vt eã ad pha raonem et educam filios iſra el ð egipto. Et in quarto eiuſ dem. Iratus eſt ei dominus ꝓ eo ꝙ lingue tarditatè et im/ pedimentum allegabat auda cter ergo eũduʒ in officiũ pᷣla tiõis ⁊ pᷣdicatõis hoc eſt ĩ ee cutioneʒ officij qtẽſcũq; dũs iuſſerit. NHon em̃ eſt qui time re ðᷣbeat tãti reg nücioslreg ſui lr̃as deferẽs ⁊ ſigillo regio vV 2 =SS Capitulũ cõmunitas. He ſunt ſacre l̃e ꝓ q̃ꝝ cõfirmatione ⁊ teſtimo/ nio chꝛiſtus dei patris cara⸗ cter figura et imago dei cruci goppẽſus eſt. ⁊ he ſunt teſtamẽ/ tum quod appeſione tãti ſigil li ⁊ tãti teſtatoꝛis moꝛte cõfir/ matum eſt.ſicut legit᷑ in.ix.ad Hebꝛe. Autoꝛitate igit᷑ tãti re gis fretus tãq; autẽtico ſigil/ lo validiſq; lĩis munitus pi⸗ latum ſpũaleʒ dei nũcius au/ dacter adeat:⁊ a pilato illo ſu ꝑno ſcʒ iudice coꝛpꝰ ieſu.i.ce/ tum pᷣdeſtinatoꝝ:vt de cruce liberet᷑ peccati ſecurus petat. vel a malo pilato ſacrꝭexhoꝛ⸗ tatõbo et obiurgatõib.Quid em̃ eſt aliud ſermo pᷣdicatõis peccatoꝛi cuicũq; ppoſitꝰ:q;; qᷓ dam dei apud pilatũ petitio. Putreſcit hodie coꝛpus ieſu in cruce pcti.i.cetus eoꝛũ qui coꝛpus eiꝰ miſticũ eſſe debue rant. eoqꝙ deſit ioſeph qᷣ ꝓ li/ beratiõe eius interpellet.in qᷓ aparet negligentia et inlideli tas pᷣlatoꝝ qͥ coꝛpus dñi ieſu miſticũ tã hoꝛribiliter in cru/ ce iſta infernali pẽdere conſpi ciũt:a coꝛuis infernalibo et ce teris auibus imundis ⁊ feris depaſti vident:⁊ ꝓ eius libe/ ratione nõ ſatagunt.⁊ hoc eſt — qꝛ ⁊ ſoſi in endem dãnatione ſunt.qᷓ;diu em̃ in cruce ipſi pẽ dent tamdiu pendentẽ depo/ nere nequeũt. Ve pilato de/ terioꝛiba atq; neqͥoꝛibus q ði nũcios in hmõi petitiõe exau dire renuũt:ci ille ioſeph au/ ierit. VUe illis qui ↄtradicũt dei nuücijs ⁊ officiũ pᷣdicatio/ nis impediunt qͥ ⁊ hmõilibe pilatus m Marcũ cẽturio⸗ nẽ interrogat:vtꝝ iaʒ eẽt moꝛ tuus:ſaꝶq inſtruit iudices ani maꝝ vt non pꝛius deponi de moꝛtẽ dñi ꝑ inſtantiã pᷣdica/ di coꝛpus et im MDarcũ(do nauit ei coꝛpꝰ) Miſtice ſigni ficat carnifices ſpũales.i.de/ mones qᷓſi autoꝛitate diuia et —— pcepto coꝛpus eccleſie degẽ⸗ — — — — — rationeʒ de cruce vicʒ peccati ſe opponũt. Neq; em̃ iudei ne qʒ gẽtiles oppoſuiſſe ſe ioſepyh vel dñici coꝛꝑis depoſitiõem impediuiſſe legunt᷑. CX auteʒ — — — — — cruce pnie vł diſcipline q; ibi moꝛtuꝰ fuerit vetus iubeant. MDiſtice vᷣo ꝙ poſt moꝛtẽ do mini Jeſu coꝛꝑis eius libera tio ⁊ a cruce depoſitio impe/ trat᷑:liberatõem ſigniticat gẽ/ tilis ꝓpli de cruce peccati poſt — — toꝛũ. Qõð vo ſequit᷑ in verbis Math.(quia pilatꝰ iuſſit red fd — — — — — — — —. — — 0 pturos. Vnde Eſa.xlij. Ipſe auũt ꝓplus direptus et vaſtatꝰ facti ſunt in rapinaʒ.nec eſt ꝗͥ eruat in direptönem nec eſt dicat redde.Et in eo dicã aqͥ lone da:⁊ auſtro noli ꝓhibe⸗ re. Moꝛalr vᷣo oĩs penitens atq; cõuerſus:⁊ ſe reddi dño quia ſuupſius debitoꝛ erat. et ſe q̃dãmodo dat dũ ex chan⸗ tate ſe offert dño. Aliter pila⸗/ tus iuſſit reddi coꝛpus.ſic et ĩ mMultis inſtãtia pᷣdicatoꝝ coꝛ- pus obtinet:dũ coꝛꝑalr tm̃ H eſt exteriꝰ tm̃ ↄuertunt᷑. So⸗/ lum em̃ coꝛpus iuſſit reddi pi latus.velut igi carnifices pi lati ſolum coꝛpus reddũt qui coꝛꝑalis ↄuerſatõis ſue ſolaʒ ſupficiẽ ⁊ ſarpillariã offerunt Abbates vo ⁊ pꝛioꝛes de aĩa bus monachoꝝ ſuoꝝ paꝝ ſol liciti:iubent de cruce diſcipli ne dauſtral mira ſacilitate de poni coꝛꝑa monachoꝝ ſuoꝝ: dü ea relaxãt ad coꝛpales de/ licias.⁊ hoc q dẽ milta facilita te. Quid igit᷑ alið eſt iuſſit ab bas vel poꝛ vt de cruce diſci⸗ pline hmõi vl ſapie pnie in qᷓ coꝛpus tuü pendebat relgxes in tuã ꝑnicie:niſi ꝙ pilatꝰ iuſ/ tibus reddituros:et ipᷣm cetũ ſit reddi coꝛpus. Qui vo apꝰ pdicatoꝝ q̃ſi dono illud acce iniqs iudices ꝓ innocentum liberatõe ſupplicãt:ioſeph iſti us imitant᷑ exepluʒ. Iniqͥ vᷣo iudices plerũq; inſtãtia eoꝛũ iducti: iubẽt reddi coꝛpa:retẽ tis ſibi facultatibus eoꝝ.ibi ꝙüK veraciter ðꝛ Pilatꝰ iuſſit red/ di coꝛpus:dum nudũ innocẽ tem dimittũt. VUñ Job. xxiiij Nudos dimittũt hoĩes indu mẽta tollẽtes. Nudũ em̃ red/ ditũ fuit coꝛpus dñi ieſu ſimi liter ⁊ in his qͥ coꝛꝑe ſolo regi oni ſe reddũt vt vulgo dicit᷑. vere dici põt Pilatus iuſſus reddit coꝛpus Qui nec coꝛpꝑe xpᷣiani eſſe volunt deterioꝛes ſunt pilato:qͥ ſaltẽ iuſſit reddi coꝛpus ad petitionẽ Joſeph. Sequit᷑ in verbis Johᷣ(Et ꝑ miſit pilatꝰ.venit &̊ ⁊ tulit coꝛ pus ieſu) in eodẽ Jo.Cõgru/ it hoc cetui doctoꝝ ⁊ pᷣdicato rũ:vt ferãt coꝛpus Jeſu.i.ec⸗ cleſiã.ſicut leuite qᷓndã archã federis:⁊ vt poꝛtent eã.i.ſup⸗ poꝛtent eam ſicut colũne:⁊ vt poꝛtent eã patiẽdo ⁊ cõpatiẽ/ do.Venit aũt ⁊ Nicodemus ſm Joh.qͥ venerat ad Jeſuʒ nocte pmũ ferẽs mixturaʒ ⁊c. Venit inqua; vt ei ſepulture officiũ ipẽderet: Hõ eĩ ꝓdeſt vV 5 Capitulum ſpũaliter crucifigi ⁊occidi pec catoꝛes niſi ⁊ſepultura eis ſpi ritualis ĩpendatur. Abſcon⸗ dendus em̃ eſt vetus hõ poſt q; crucifixꝰfueritĩ ſoſſa hũili/ tatis.Et bñ ↄueniũt Joſeph XILIHI ſeu victoꝛ pplus adeſſe debet ſepulture veteris hoĩs.i.pnĩe Nõ em̃ expedit intrare ſepul crũ pniĩe niſi vicioꝝ ꝓplo triũ/ phato ⁊ donec victoꝛ ꝓols vir tutũ aduenerit. Sicg moꝛs ⁊2 Nicodemus ad ſepulturaʒ veteris hoĩs ipᷣa ↄtritio:ſuda dñi ieſu. Joſeph em̃ interpᷣta riũ q̃ͥ totꝰopꝑit᷑ ↄfeſſio.ipſa em̃ tur augmentũ.⁊ nicodemꝰ in cludens iudicio, qꝛ ⁊ augẽda ſunt penitẽti bona oꝑa vt re/ dimat iacturaʒ mali ↄſumpti tꝑis. Vñ tumuli ↄgeri ſolent ſuꝑ moꝛtuos de terra deloſſa vt tantũ ſuꝑemineat ſepultu⸗ re tumulus terre circũiacenti q̃ntũ inde detractũ eſt ꝓfũdi⸗ tati ſepulchꝛi.Sic bona vita penitẽtis tãtũ ſuꝑeminere de bet bone vite pᷣterite qntũ de ea detractũ eſt ꝑ pctã. HNõ vi det᷑ ſepultura eſſe neq; loc? ſe/ pulcri: vbi circũiacẽti terre ñ ſuꝑeminet tumulus. Sic nõ videt᷑ eẽ vera pnia vbi pᷣterite bone vite nõ ſuꝑeminent oꝑa peniten. Hicodemꝰ vo inter/ pᷣtat᷑ icludẽs indicio vł victo ria ppli ſeu victoꝛ ppłus in q̃ nobis inſinuat᷑qꝛ ĩcludẽdus ẽ vetꝰhõ vt nihil eiꝰappareat. et includedus ẽ etiã nouꝰ.in/ cludẽedus inquã qð ẽ ꝑ timo⸗ rẽ iudicij.Silr ⁊ victoꝛia ppli reuelatio turpitudinũ noſtra rũ ꝑ ↄfeſſionẽ:velatio eſt earũ ab oculis dei. loſſa vᷣo.l.pfũ⸗/ ditas ſepulchꝛi hũilitaſ:petra in q̃ hmõi ſepulchꝛũ exicidit᷑: eiuſdẽ hũilitatꝭ ſoliditaſ. Sar cofagũ ſuijpſiꝰ cuſtodia.i.ð ſe ipſo ſollicitudo.hoc em̃ ꝓpꝛie carnes veteris hoĩs comedit et cõſumit.vñ ⁊ ſarcofagũ ap pellatũ putãt quaſi comedẽs carnes. Agger terre:tot pctõ rũ aceruus quẽ velut onꝰ ſuꝑ ſe ſꝑ ꝑiugẽ recoꝛdationẽ poꝛ⸗ tare debet. Lapis magnꝰ ſuꝑ ĩipoſitꝰ: firmitas ꝓpoſiti ꝑſeue rãtie.Epitaphium:moꝛt me moꝛia:vel iug pctõꝝ recoꝛda tio. Qui iſepulto s eos qs ſoũ aliter atq; ſalubꝛiter occidert ⁊ cruciſixerũt.i.cruci penitu/ dinis affixerunt derelinquũt Pꝛimuz ſeptir op? miſcdie qð ĩ Thobia cõmẽdat᷑ iij.o⸗ mittũt ſpnalr:ſepulturã.ſ.ſpũ alẽ hmõl moꝛtuoꝝ. Scðo in 2‚„0⁊ ꝛMiuD.r— 2 Srh O = — — łU—, — — — S= SS S hũaniter atq; inaniter in eos crudelr agunt.feris em̃ auib⸗ infernalib depaſcẽdos illos et deuoꝛãdos nudos ⁊ peni⸗ tus ĩdefenſos relinquũt.imo qð deterius vt videt᷑ exponũt et etiã apponũt. Debet igit᷑ ex terioꝛis cõuerſatõis decoꝛ q̃ſi tumulus qͥ dã:⁊ tumulus pᷣte rite moꝛtꝭ hoꝛroꝛẽ abſcõdere. vt oĩno nihil eiꝰapareat.Cõ pellẽdꝰeſt etiã penitẽs vt moꝛ tuũ ſuũ veterẽ ſcqʒ hoĩem ſepe liat ⁊ oĩno abſcondat. Moꝛ/ tuo em̃ nullũ ſpectaculũ hoꝛ⸗ ribiliꝰ et quẽadmodũ oculis nature exterioꝛibo moꝛtuo to talr nihil eſt ad videndũ foꝛ⸗ midoloſius:ſic oculis gratie moꝛtuo ſpũali et moꝛte eiꝰ id eſt pctõ nihil ad videndũ hoꝛ rendiꝰ.Hoꝛrẽdiſſimũ igit᷑ de ſe ſpectaculũ facit qͥ ſe ſic moꝛ tuũ.i.pctõꝛem oñdit. Quid & dicemꝰ de his qͥ pctã ſua oſtẽ tant ad gliam ⁊ tanq; laudes ſuas ea pᷣdicãtſũmoꝑe ſtudẽ⸗ tes vt in hoc ſpectaculũ hoĩ/ bus ſe faciãt: niſi ꝙ moꝛtuos ſuos circumferũt:vel vt hoꝛ⸗ roꝛẽ hoĩbo incutiãt:vel quẽad modũ fieri ſolet vt eos ad cõ patiẽdũ ſeu vidicãdũ ꝓuocẽt ⁊ iducãt:quẽadinoduʒ in.xix. 1 Judicũ Leuites vxoꝛẽ pꝛiã nepharia pollutiõe oppꝛeſſa, in fruſta ↄcidit. et ꝑ ſingulas tribo iſrł ſingla fruſta miſit vt eos vtiq; ad cõpaſſionẽ ĩdu/ ceret ⁊ ad vindictã tãti ſceler? ↄcitaret Heu ſi qs oclos oẽs plateas mũdi hmõi moꝛtuo/ rũ cadaueribo ſtratas ⁊ aper tas videret vt vere ſpũalxr illð ĩpletũ ſit Poſuerũt moꝛticina ſer.t.eſ.vo.ce,⁊c̃.⁊ nõ erat qui ſepeliret. Per ↄtrariũ aũt ſe/ pultura ↄtraria ⁊ moꝛs noui ſcʒ hoĩs accipiet᷑ vt foſſa ſiue fouea in quaʒ ſepe ſepeliẽdus igredit᷑ aut resipᷣa ſicq̃ᷓ̃m ma le cõcupiſcit aut ipᷣa ↄcupiſcẽ tia mala ꝑ ↄſenſum igit᷑ in fo ueam hmõi maledictã ingre⸗ dit᷑. Sudarium vᷣo ipſe tene/ bꝛe ignoꝛantie vel erroꝛis q/ niam eis oculis eius et facies tota velatur vt nõ videat.Ag ger vᷣo terre quem ſibi ſuper/ poſuit turpitudo eſt exterio⸗ ris conuerſationis habitꝰ ſczʒ et geſtus. Vel poſſumus ĩtel ligere aggerem ↄſuetudinẽ ex illa autoꝛitate, Difficile reſur⸗ git quem moles pꝛaue cõſue- tudinis pꝛemit. Epitaphi/ um vᷣo habitũ inceſſum reli⸗ quamq; ↄſiſtentiã exterioꝛem V 4 C apitulu ex illo Ecci.xix. Amictus coꝛ teraq; maledictaꝝ ſepultura poꝛis ⁊ riſus dentiũ ⁊ ingreſ⸗ ſus hoĩs enũciat de eo.ſ.qs ⁊ qualis ſit:quẽadmodũ epita/ phiũ. Poteſt intelligi et aliud epitaphiũ infamia. crucẽ aũt Debet habere ad caput et pe⸗ dem tumuli qͥ xpᷣianã ſepultu rã ſpũalem habuit ⁊ initiũ ſcʒ ſue ſalutis ⁊ ↄſũmatiõem dñi ce cruci attribuat vel vt a ca⸗ pite intellectus ⁊ cogitationũ vſq; ad extremuʒ opeꝝ que ꝑ pedes intelligimus:pnĩa oc/ cupet ⁊ claudet.i.:vt ꝓ oĩbus agat᷑ et ꝓ om̃iba ſatiſfiat. Nõ eſt aũt obliuiſcenduʒ qtiẽs de ſepulturꝭ hmõi agat᷑ cadaue/ ra inſepulta excõicatoꝝ eſſe:⁊ moꝛte turpiſſima damnatoꝝ et eoꝝ qui amicos nõ habent aut ſacerdotes qui extremũ il lud humanitatis ſepulture vi delicet eis impendãt obſequi um. Aut qð veriꝰ eſt iter moꝛ tuos moꝛtui ſunt.viui em̃ ſpe ctacula moꝛtuoꝛũ nõ ſuſtinẽt rũ officia hic ex induſtria pᷣte rimus vt ea latiꝰ ex oꝛdie qũ memoꝛia moꝛtuoꝝ agit᷑ in de clamatõnibo ad ꝓplm ſiue ex/ hoꝛtationibo pſeqmur. Nũc aũt reuertamur ad textũ Jo. quo dicit᷑ Venit aũt et Ni- codemus qͥ venerat ad Jeſũ nocte pᷣmũ ferẽs mixturã mir re ⁊ aloes q̃ſi libꝛas centum) Duan iſtaꝝ ſpecieꝝ mirra cõ ſeruãtia eſt. aloes ᷣo ↄſeruati uum ſil ⁊ purgatiuũ. In mir/ ra igit᷑ ſollicitudinẽ ⁊ cautelaʒ⸗ cõgrue accipimus:q̃ mala q⸗ dem ſi inferunt nõ expurgat aut eijcit.ſed qᷓ minꝰ adueni⸗ ant obſiſtit. Sic et pñtes mo leſtie mundũ qͥdem ⁊ puꝝ ſer uant coꝛ a vmibus cõcupiſcẽ tiaꝝ ⁊ putredine voluptat et oĩno arcent ⁊ abigunt ⁊ qͥ mi nus ſe ingerunt valide q dem obſiſtunt Coꝛ aũt vomitũ cõ feſſiõis niſi occaſionalr laxa⸗ — re nequeũt.Aloe igit᷑ qd vtrã neq; moꝛtui feras vel aues vl q; virtuteʒ obtinet.ſ.cõſerua/ a ſe vel ab alijs abigũt.Qua/ tiuã et purgatiuam:⁊ ſacra ex liter aũt nulli funeris ſibi põ/ hoꝛtatio ⁊ viuax moꝛtis me/ pam faciũt ⁊ ambitionẽ ſepul moꝛia et timoꝛ dñi cõgruẽter chꝛi:ſepulchꝛa q̃ in ſublimi ſi accipit᷑. X aũt ſacra exhoꝛta- bi extruãt nõ ſolũ coꝛꝑalr ſed tatio ↄſeruatiua ſit ex libꝛo ſa ꝓut pñtem ad locũ attinẽt ce piẽtie in xvj/palam eſt: vbi öd Folium CLVI Sermo tuus eos qͥ in te cre Miſceri igi᷑ debent inuicem diderũt ↄſeruat. X aũt ⁊ pur mirra ⁊ aloes:qm̃ altera inet᷑ gatiua ſit ibidẽ dicit᷑. In me/ ficax eſt ꝑ ſe. Iſta igi᷑ ſüt que moꝛia ſermonũ tuoꝝ extermi in ſepultura coꝛꝑis dũi Jeſu nabant᷑. Et in euãgelio mlto qð vtid; ecclia adhibere de⸗ tiens ðꝛ. Eijciebat ſpũs vᷣbo. bẽt Joſeph ⁊ Hicodemꝰ.i.pᷣ Idem dicimꝰ et de memoꝛia lati ⁊ doctoꝛes. ꝓpter hoc eniʒ moꝛtis. Unð illud Ecci. vij. oꝑuerũt vermeſ ꝓ maioꝛi pte In oibo oꝑibus tuis memo⸗ ecclłiam dei.qꝛ ſepultura eius rare nouiſſima tua ⁊ ĩ eternuʒ; ioſeph ⁊ nicodemꝰ nõ aſſunt nõ peccabis. Purgatiua etiã d mixturꝗ mirre ⁊ aloes adhi eſt., vnde Hieronimꝰ. Yacile beant. HNõ attẽdũt multi pᷣla cotẽnit oĩa qͥ ſe cogitat moꝛi/ toꝝ dñici coꝛꝑis qð eſt ecclia turũ.Cõtemnit.i.de coꝛde ab ſibi ſepulturã incũbere. ⁊ iðᷣo ijcit.⁊ hoc etiã oẽs videmus nec mirꝛã nec aloen pᷣparant: qꝛ dum moꝛs ipſa pᷣſentit:vo aut ſi alteꝝ pᷣparãt non cõmi- mitus ↄfeſſionis adeſt ſentiẽ ſcent. Debent aũt de mirra et tibus. VUnde et qͥba moꝛs im aloe miſceri libꝛe cẽtũ.nõ em̃ minet maxie ↄfitent᷑. Idẽ ma quarta ꝑte vũ im̃ coꝛpꝰ cõdi/ nifeſtũ deij.Ecci. Timoꝛ dñi re poterit:neq; tribo. aut trib⸗ expellit pctm̃ q̃ſi medicina la ſalis granis ſalliri:maioꝛẽ ꝑtẽ xatiua. Et ex ꝓuerbuᷣs mult in veritate putrefieri ⁊ a ꝓᷣmi locis.ſ.ꝙ ↄſeruatiuꝰ ſit timoꝛ bus ↄſumi velle vident᷑ qͥ de maniteſtũ eſt Pꝛimũ ex.xiiij. aromatibo qð vix ecclia mi/ Timoꝛ dñi fons vite vt decli noꝛi ꝑti coꝛꝑis cõdiendi ſuffi net a ruina moꝛꝭ.⁊ ex.ij. er ciat ſi tñ aliqd pᷣparãt.ſʒ vt ſe timoꝛeʒ dñi declinat oĩs hõ a malo.Et ĩ.xvj. In timoꝛe de/ 0 qð i⸗ clinat᷑ a malo. Et in.xiiij.eiuſ pendit ſacratiſſimo lõge pᷣcio dẽe. Timoꝛ dñi ad vitam.⁊ in plenitudine cõmoꝛabit᷑ abſq; viſitatõe peſſimi q̃ſi a deo cu ſtodita domꝰ coꝛdis ⁊ ad illã accedere nõ ꝑmittat peſſimũ. pe diximꝰ coꝛpꝰdũi ieſu.i. ec- cleſia coꝛꝑe illo qð ĩ cruce pe ſiꝰ ⁊ ipſi xpᷣo dño cariꝰ canib⸗ feris et auibs nõ tã expoſuiſſe qᷓ; appoſuiſſe vident᷑ ad depa ſcenduʒ putrediniq; ⁊ mib⸗ hoꝛribilr ⁊ inhũaniſſime reli Capitulum quiſſe. Idẽ ↄfeſſoꝛibo atq; do ctoꝛibo dicimus qbo debet eẽ de penitẽttbo cõdiẽdis maxĩe mixtura hmõt aromatũ ſum ma diligẽtia. Alioqn ipos q̃ᷣſ occiderint beſtijs infernalib⸗ putrediniq; et vermibꝰ velut diabolici coci merito vident᷑ q̃ſcunq; ſalubꝛiter occiderint occidiſſe ⁊ ad comedendũ pᷣ/⸗ paraſſe.cũ em̃ occidiſſe vidẽ/ tur moꝛtuos qbo eos comedẽ dos apponũt. In centenario vo libꝛaꝝ ſufficiẽtia intelligit᷑ atq; pfeciio hmõi cõdimenti. Quicqͥd eniʒ aromata hmõi nõ occupãt ⁊ ↄdiũt: putredo et mes ſtatim inuadũt.⁊ ĩ il/ lud beſtie infernales ſtatiz in ſiliunt et incurſant. Aromata iſta nõ ſolũ ſunt ad ↄuerſatio nẽ noui hoĩs ⁊ ad ↄſumptõeʒ veteris.ſed etiã ad toxicũ be⸗ ſtiaꝝ:quẽadmodũ carneſ aui um aut beſtiaꝝ ſolẽt liniri to/ xico ad toxicãdos ⁊ occiden/ dos lupos. Ideo ⁊ viros ſan ctos mlłtotiẽs ꝑ ſuggeſtiones et tẽtatões moꝛdere foꝛmidat diabolus q̃ſi mirraʒ ⁊ aloe in eis timeat ⁊ eſcã moꝛtiferã at/ qʒ toxicatã eos reputet. Cum aut ðꝛ q̃ſi libꝛas cẽtũ) qꝛ ĩ cẽte nario intelligit ꝑfectio vſq;; xXLII cõpleta qᷓ vtiq; patrie ẽ addit ibi q̃ſi libꝛas cẽtuʒ:vt ſilitudo ſcʒ cumlate ꝑfectõiſ:ñ aũt ipᷣa ꝑfectio nobis hic qrẽda et ſer uãda inſinuet᷑. Silitudo tñ ĩ telligit᷑ lõge diſſilis ⁊ a cõple ta pfectiõe oino remotiſſima. Moꝛalr aut ſic vnicuiq; fa ciendũ eſt penitẽti.⁊ vnicuiq; veteri vite moꝛtuoꝝ. Aroma tib em̃ iſtis cõdire ſe debent. Vnge ⁊ bñ ðꝛ ſicut mos ẽ iu deis ſepelire. Mos em̃ eſt ve raciter dei bñſicia et mala ꝓ⸗ pꝛia recognoſcẽtibo qð ſonat nomẽ iudeoꝝ:ſe non aliter qᷓ; cõditos ꝑfectõe ꝓ ꝑfectõe vie aromatibo ſepelire Egiptioꝝ et babilonioꝝ ceterarũq; ifer naliũ natõnũ cadaueꝛa fetoꝛẽ ſpũalis abominatõnis ⁊ infa mie intolerabilẽ emittũt. ⁊ ꝓ/ pter hoc ⁊ tot aera ſue inhabi tatõis inqͥ nãt ⁊ coꝛrũpunt.vi ri vᷣo ſãcti odoꝛẽ viuiticũ: aro maticãq; fraãntiã ſpũalibo ſa niſq; naturalibo latiſſime ſpar vt ſenſit veſtimẽtoꝝ fragratiaã benedicẽs ait. Ecce odoꝛ fij/ mei ſiẽ odoꝛ agri pleni cu bñn dixit dñs. Et ĩ Lati fere p to⸗ „ — 2 ——Krõ – . — — — — e Folium iſta qᷓ aſcẽdit ꝑ deb. ſiẽ vir. ku. ex aro.mir.⁊thu.⁊ vni.pul.pi ginẽtarij.Et Ecciixlix. Me⸗ moꝛia ioſie in cõpoſitõe facta eſt.:opꝰpigmẽtarij ĩ oĩ oꝛe dul coꝛabit᷑. Figura & maloꝝ qͥ ex aſperãt qͥ ihitãt in ſepulchꝛis hoc ẽ ꝙ aſpectꝰ eoꝝ eſt ſiẽ pu/ tridoꝝ ſanie difſluẽtiuʒ fetoꝛe intolerabiliũ. Nihil em̃ alið ſunt oꝑa mala ex coꝛruptõe ð pꝛauitate voluntatꝭ qᷓ; ſanies ex putredine diffluẽtes.neq; vt Job teſta diſcipline ⁊ hũi litatꝭ ſaniẽ hmõi ſtudẽt abꝛa⸗ dere.imo fluxu eiꝰampliꝰſe in q̃nãt ⁊ in eo ſeipſos inſaniſſi me hoꝛribiliſſimeq; volutant 2 qð extreme ignominie ſpur cicieq; eſt ſaniẽ hmõi lingunt nõ ſolũ dũ linguaʒ ſpurcicijs ſuis ꝑ iactantiã aꝑplicant.ſed etiã dũ in eis delectant᷑. vñ et lecatoꝛes a lingendo vulgari ter dicti ſunt. Hi ſũt amalech ſanguinẽ lingentes qͥ ⁊ ſanies oꝑti ꝓmibo ĩ ſepulchꝛis iacẽt. ſicut legit in. xiiij. Eſa. Sub/ ter te ſternet᷑ tinea: ⁊ oꝑimẽtũ tuũ erũt vermes,hoc eſt culci tra eius.⁊ hoc eiꝰ cooꝑtoꝛiuʒ Non bene pᷣparati ſunt in ci bis dñi ⁊ nõ mirũ ſi eos abo minat᷑ eta menſa ſua repellit dñs q̃ꝝ aſpectꝰ ſpũalibs ocul lõge intolerabilioꝛ eſt qᷓ ſititu dines q̃s nũc diximꝰ coꝛꝑalei coꝛꝑalibo oculł eẽ poſſint. aũt ſequit᷑in vᷣbis Jo. (Ac ceperũt coꝛpꝰieſu ⁊ ligauer̃t cũ lintheis ⁊ cũ aromatibus) Pꝛo q̊ math.⁊ mar.⁊ u.bñt (ſvndoneʒ ſiẽ mos ẽ iudeis ſic ſepelire) Recte ðᷣꝛ ligauer̃t cu⸗ lintheis. Pꝛo q̊ alij hñt:ĩuol⸗ uit ſyndone.qꝛ in litheis p/ pter candoꝛẽ ⁊ laboꝛeʒ multi/ plicẽ ꝑducendi ad illũ vᷣtutes puriticatiue.i.qᷓꝝ ſtudiũ ⁊ la/ boꝛ officiũq; eſt pctõꝝ inna mẽta dilucre merito accipiũt᷑ Recte dic ligauerũt eũ litheii qm hmõi vᷣtutibo nõ ſolũ di⸗ luit᷑ oĩs feculẽtia vicioꝝ ⁊ ab ſtergit:ſed eis velut funibo ve tus hõ ligat᷑:vt nec ambulare nec ſe mouere ↄtra nouũ ho/ minẽ poſſit. He em̃ virtutes vincla ſapie ꝓpꝛie dicunt᷑ ĩi vj cula illius alligatura ſalutar et iteꝝ:ne accideris in vincul illiꝰ. Quia vᷣo ad l̃am ligatio hmõi facta ẽ vt aromata coꝛ/ poꝛi dñico circa ipᷣm coꝛpꝰ ar tiꝰ ſtrigerent ⁊ eidẽ pᷣſſ ad he rerẽt ne.ſ. aromata diſꝑgerek et inuacuũ eſſentapoſita: me — Capitulũ rito in lintheis vᷣtutes ille cõ/ gruẽtius accipiuut᷑ q̃ ceteras nobis arti aſtringũt atqʒ cu/ ſtodiũt:q̃lis eſt amoꝛ ipſe vir tutũ:dei timoꝛ: ⁊ circũſpectio nis ſollicitudo:ꝑtes diſcipli⸗ ne:oĩs ʒelus ſctũs.ſpecialr ta mẽ pudicicia ⁊ innocẽtia lin/ theoꝛuʒ noĩe intelligi ſolent.⁊ hoc vident᷑ ſonare vba Ma thei qͥ dicit( Inuoluit illud in ſindone mũda) HBec eſt ſindo nis illa de qᷓ legit᷑ in vlt᷑. Pꝛo/ uer. Sindonẽ fecit et vedidit mulier foꝛtis qᷓ dei ſapia intel ligit᷑ aut ecclłia pᷣmitiua. Sin donẽ qͥdẽ fecit ⁊ netrix textrix optima.hoc em̃ cõgruit mu⸗ lieribo nere et texere ſaltẽ vnð ſibi veſtes lintheas faciãt in/ nocẽtie.ſ.⁊ pudicicie:cogitan do.ſ.nere deliberãdo ⁊ ↄſiliã/ do oꝛdiri:operando texere:re tractando et decoꝛãdo ruga⸗ re ſimul ⁊ cõplanare ſindonẽ. XTTII bonoꝛe ſepelit ⁊ ad extremuz artiſſimũq; pauptatis dedu⸗/ ctus eſt qͥ nec tantũ habet de panno lineo vt vulgo dicit coꝛpus ſuũ in moꝛte oꝑire va leat. Sudarlũ em̃ eſt quo ni hil ampliꝰ niſi foꝛtaſſe aroma ta de tota diuitiaꝝ ſuaꝝ opu/ lentia ⁊ magnificẽtia ſecũ de- ferũt de vita iſta magnates ni hil minꝰ:nihil miꝰpa upel: ni ſi qͥ vt diximus extremo pau/ ptatis anguſtati:cũ ignomini oſe ⁊ pauprimeq; moꝛit᷑ ſpũa liter neq; iudeoꝝ moꝛe ſepelit᷑ q ſindone mũda ⁊ ſudario cia doꝛis non inuoluit᷑ ⁊ lintheis cũ aromatibus vt diximꝰ nõ ligatur. Hac ſindone munda inuoluendũ eſt totũ coꝛpꝰ Je ſu miſticũ.q tandẽ cõmutan/ da eſt in byſſinũ cãdidũ acre ſplendens glłlie:⁊ nũc etiã noę/⸗ mẽ illõ retinet ſicut legi᷑ Apo cal.xix.Datũ eſt illi vt cooꝑi⸗ Vemulieriqᷓ de tota nectura at ſe biſſino cãdenti ⁊ ſplendi ſua atq; textura verecũdioꝛa do. GBiſſina em̃ ſunt iuſtifſica⸗ ſua ſaltem oꝑire nõ põt.Hu/ tiões ſctõꝝ. HNicodemꝰꝗ̊ et io iuſmodi aũt ſepulture ↄſonat ſeph docere vident᷑ coꝛꝑi dni noſtre ſepulture modus: qͥ ꝓ co qð eſt eccłia:aut ipᷣa oblita ſindone ſudario coꝛpoꝛa moꝛ ẽ nẽdi texẽdiq; biſſũ artiſiciuʒ tuoꝝ noſtroꝝ inuoluimꝰ. aro ꝓ maioꝛi ꝑte. Apꝑent eĩ vecũ mata vo niſi magnatũ coꝛꝑi⸗ dioꝛa eiꝰ iuxta dni cõmiatõeʒ bus nõ adhibent᷑:Sine igit᷑ ĩ Eſa:⁊ iere.⁊ eʒech⸗vñ ezech. Folium CcLIvVII 6 xvj. Derelinquẽt te nudã ple/ tum officia effectuſq; mõſtrã N namq; ignominia ad nenduʒ tur. Sũt em̃ ⁊ veſtes qð ĩ ſin de ſtuppas ⁊ ſoꝛdes araneaꝝ to/ done ſignat᷑ et hoc ad ſubſidi tã tere ſe dedit q̃ digitis regijſ um.ad pᷣſidiũ vt arma ꝓtectõ 4 nec etiã ↄtrectada eſſent. auꝝ nis.ad decoꝛẽ et oꝛnatũ vt ve 4 em̃ ⁊ biſſum nere ⁊ ↄtrectare ſtis nuptial:atq; feſtiua. Iſte S tãte regine decet digitos. Nõ em̃ triplex vſus veſtiũ triblex -— eſt ligatum hodie coꝛpus dñi q; comoditas: illis ligamur. . ieſu lintheis in ꝑte illa.ſed fu Sunt em̃ ⁊ vincula captiuo l nibus qͥb diſtrabat᷑ ad pati/ rũ ⁊ ligature vaſoꝝ vt varios bulũ.de quibo legit᷑ in.v.Dꝛo liquoꝛes gr̃aꝝ ↄtineãt. Sunt uer. Iniqᷣtates ſue capiũt im ⁊ alligature vulneratoꝝ. Dꝛo pium ⁊ funiculis pctõꝝ ſuoꝝ pter qð dicit in. vj. Ecci.· In . qſq; ↄſtringit᷑ ligatũ eit ꝑ fa/ vinculis illiꝰ alligatura ſalu 4 ſciculos ↄiurationũ:cõſpira/ taris. Sunt em̃ nõ ſolum ſa . tionũ:peſſimoꝛũq; fauoꝝ at⸗ nitas ſed etiã medicamentuʒ 8 qʒ cõſenſionũ.Poſſumus ⁊ il vulnerũ ⁊ moꝛboꝛuʒ.Tercio . lud dicere qꝛ diſſolutum eſt ⁊ loco dicit᷑ cum aromatib⸗. qa 1 ideo diſꝑſa aromata:dirupta ſũt ⁊ aromata virtutes et boc 1 vincula ⁊ pudicicie innocẽtie ad ↄdimentũ puritatis et cõ/ .D qʒ ſindonis ſublata. Ideoq; ĩ ſeruatõnis: ad ſuauitatẽ odo . locũ aromatũ ſpũaliuz.i.vᷣtu/ ris atq; ſapoꝛis:ad vtilitatem 8 tum putredo ? mes irrupe/ ſanationis. Hi qpe ſunttres runt. Deſunt em maniteſte ſa vſus aromatuz,. Signant et cerdotes hodie coꝛꝑi dñi Je alia tria in tribus his. Spo⸗ mreel oaineen deeleſpul liati em veſte innocẽtie ꝑ pec tura. Si em de ſepultura cõ/ catũ age vt oſtendit᷑ inx.Lu. templatõis illud interpᷣtari li ð illo qͥ incidit in latrones: i beat: recte ↄgruit inuolutam pter ſpoliatõem ſeu nuditatẽ eſſe ſindone munda quã dixi indigni? inuolutatione ſindo mus ligatã lintheis:conditã nis: ꝓpter anialitatis furioſita i aromatibo qͥ ſanctuariũ ſcptu tem ſapie vinculis. ꝓpter vul⸗ en re tẽplũcq; cõtemplatõis igre/ nera ⁊ coꝛruptionẽ virtutum dit᷑ in quibo tria nobis virtu aromatibus:ad ↄdimentũ/ſ. Capitulum odoꝛis et medicinã. Sindo/ ne igit᷑ inuoluenduʒ eſt coꝛpꝰ ieſu miſticũ.i.eccłia:vt decoꝛe exterioꝛis oꝛnatꝰ et interioꝛis deo et hoĩb placeat.Ligãda vnitate charitatis atq; cõfoꝛ- mitatis: vt eã nec hereſis nec ſciſma nec diſſenſio diuidat. Cõdienda aromatibo:vt ſani tate valeat ⁊ dei naribo ⁊ pala to redoleat ⁊ ſapiat.⁊ hoc ſilr ad vnãquãq; fidelẽ aĩam refe rimꝰ. Moꝛalrx etiã aliter ſin done mũda coꝛpus dñi Jeſu inuoluimus: cũ ſacramẽtũ al taris cõicantes tota puritate coꝛdis illud ſuſcipimus: epu lantes in aʒimis ſinceritatꝭ et veritatis. Cum lintheis ipᷣm ligamꝰ:dũ ſincero timoꝛe ca⸗ ſtiſq; deſiderijs nos ei alliga⸗ mus atq; tenaciꝰ inheremus ſicut illa dicebat in Cant. viij Tenui illu nec dimittã. Aro/ matibo cõdimꝰ dũ vel ſic con diti illuʒ ſuſcipimus.vel dum oĩm graꝝ aromata in ipſa eiꝰ pceptione ſpũalr᷑ ſentimus at q; ꝑcipimꝰ:qͥ bene aromaub⸗ cõdit᷑ qñ ſimul oim vᷣtutũ ſa/ poꝛ atq; ſuauitas cũ eo ꝑcipi tur ⁊ in eo ꝑcipũ.Eſt em pa⸗ nis ome delectamentũ ⁊ oẽm ſuauitatẽ ſapoꝛis habens:. vt legit Sap. xvj. Quid at ali/ ud intelligi põt oẽ delectame tũ ⁊ oĩs ſuauitas ſapoꝛis in il lo niſi oĩis gre ſuauitas ſpñal. Vel põt ſindonis referri ad gratiã qꝛ nutrix oĩm graꝝ.vt ðꝛ i.xvj. Sapᷣ. Nouellos ad huc ⁊ teneros partus inuol⸗ uit ecclie ligatura ad doctri⸗ nã. VUnde Ecci.xxj.Compe/ des in pedibo ſtulto doctrina et q̃ſi vincla manuũ ſux ma⸗ nũ dexterã. Aromata vo oꝑpa ſunt diſcipline qbus ⁊ putre do coꝛruptõis abſtergit᷑ at; cõſumit᷑ ⁊ vermes vicioꝝ ar⸗ cent᷑. Hoc em̃ eſt vnum ⁊ ſoꝝꝛ lum diſcipline ſtu dium ⁊ offi cium ſcʒ contra fomitẽ noſtre coꝛruptiõis ⁊ vicia que de ea oꝛiunt᷑ bello implacabili pᷣlila ri.Sequit᷑ in verbis Johan nis.(Erat aũt in loco vbi cru cifixus eſt oꝛtus) Oiſtice oꝛi tus iſte ecclia eſt in qua ipeĩ⸗ tegre.i.cum mẽbꝛis ſuis cru- cifixus eſt ſpualr. Ipſe qddem ꝑſonalr quo ad vetuſtatẽ pe- ne.mẽbꝛa vᷣo eius vniuerſali ter quo ad vetuſtatem culpe. Ibis vbi oꝛtus ↄcluſus ⁊ oꝛ tus voluptat atq; paradiſus terreſtris eſt:crucifixus ẽ qdinẽe eſus. qꝛ oꝛtũ iſtuʒ irrigatde —,,.,y ꝝ̃ᷓ̃ — — —. — —— --—— efd fef — — — — — — fui ſanguĩs fecũda ult. Wo⸗ raliter vᷣo quia xpᷣs dũſ vt ab initio diximus in ipſa paſſiõe in eis q̃ ad paſſionẽ ꝑtinẽt ty⸗ pum gerit penitẽtis ⁊ pctõꝛis Recte dicitur erat in loco vbi crucifixus eſt oꝛtus: qꝛ vbicũ q; ꝑ imitationẽ crucit᷑igit᷑ qð eſt ꝑ pniam aut diſciplinã eſt oꝛtus.ſicut dicit᷑ Eſa.lj. Po⸗ net deſertũ eius q̃ſi delicias ⁊ ſolitudinẽ eius q̃ſi oꝛtum dñi Deſertum eſt ape ⁊ ſolitado miſer pctõꝛ anteq;ᷓ ſpĩas ⁊ tri/ bulos ⁊ vrtieas vicioꝝ de eo velut foſſoꝛio penitudis deꝰ agricola auulſerit anteq; om/ nia ligna paradiſi:ligna.ſ.do noꝝ atq; virtutũ in eo planta uerit:anteq; oĩ decoꝛe ⁊ fragᷓu tia floꝝ ſpũaliũ vernãtiſſimũ illũ ⁊ deambulatõe dignũ et/ fecerit. De hoc eodẽ eiuſdem lviij. Et eris tu q̃ſi oꝛtus irri/ guus cuius nõ deficiũt aque cum pus dicere poſſes Ania mea ſicut terra ſine aqua tibi. Et iteꝝ Canti.iiij. Oꝛtus cõ⸗ cluſus fons ſignatus: emiſſio nes tue maloꝝ punicoꝝ cum pomoꝝ fructibus. Vel ꝑ cõ/ trariũ in omni loco in qͥ cruci fixus eſt cruce peccati in q̃cũ q́ᷓ; eoꝝ qui mẽbꝛa eius eſſe de buerant:oꝛtus eſt vane volu/ ptatis. Quẽadmodũ em̃ vbi cunq; vetus homo crucifigit moleſtie ſunt:ſic ⁊ vbi nouus bhomo crucifigit᷑ delicie ſunt. Maxime em̃ delicijs nouus homo crucitfigitur et occidi᷑. Vngde ⁊ adam in ipo paradi ſo volupta patibulo pecca⸗ ti affixus eſt:⁊ pꝛimꝰ angelus in paradiſo qddaʒ naturalis felicitat ſuꝑbie ſibi erexit pa⸗ tibulũ. Hoc igit᷑ ita vt h ſcri⸗ ptum eſt ſcʒ ꝙ in loco domi⸗/ nice crucifixionis erat oꝛtus: vt nos a pꝛeſentibus delicijs ſcripta deterreat: ⁊ in oꝛto hu iuſmodi vel iuxta oꝛtũ qð ma gis litera ſonare videtur pec⸗ cati patibulum aut eternoꝛuʒ ſupplicioꝛum eſſe inſinuet.q; ergo expauentaculum domi/ nice crucifixionis ⁊ paſſionis in huiuſmodi oꝛto vel pꝛope illum eiectum eſſe ad nos in/ de abſterrẽdos ſcriptura hic edocet. Poſſumus tñ intelli⸗ gere oꝛtum iſtum eternax de⸗ liciaꝝ qui a deo ꝓpinquus eſt dñice paſſioni vt nihil omni/ no intereſſe poſſit. Nõ ſolum em̃ ipſe ꝑſonalr᷑ abſq; vlla re/ mẽoꝛatiõe ð cruce ĩtroire po⸗ tuit ĩ illũ.ſed et iter crucẽ pnie Capitulã ad illum deo oĩno nihil inter eſt vt de ipſa cruce pnie abſq; vllo medio pateat ingreſſus. neq; em̃ inter crucem pnie et illũ medius eſt ignis purgato rius qui potius pnĩe hic ince pte eſt pars atq; ſuppletio.⁊ ꝓ pter id ſolus expurgãdus cre atus atq; ſuccẽcus qð hic pe nitentia incepta ⁊ inexpleta ñ diluerit.bene ergo ðꝛ qð vti/ qᷓ; cogit litera ꝙ ĩ loco vbi cru citixus eſt erat oꝛtus:large et ample locũ intelligẽs: vtnon ſolum caluariam cõpꝛehẽde⸗ ret:ſed ⁊ oꝛtum caluarie vt ex litera apparet. Miſtice vᷣo lo cus in quo cruciſixus eſt ſina goga intelligit᷑ et pctõꝛ ſm ſta tum p̃terite iuſticie. Moꝛali ter in illa erat oꝛtus magnus et copioſus electoꝝ atq; fideli um cetus. Similr ⁊ in pecca toꝛe erat oꝛtꝰ anteq; in illo ſpi ritualiter:in illa vᷣo perſonali ter xpᷣs dñs cruciſigeret᷑. nüc aut verſa eſt in deſertum:⁊ille in ſolitudinẽ.ſicut plane dicit᷑ in.ij. Johelis. Quaſi oꝛtꝰ vo⸗/ luptatis terra coꝛam eo.i.anñ aduentũ eius diaboli ſcʒ ⁊ pꝰ eum.i,poſt aduentũ eius ⁊trã ſitum ꝑ eã quaſi ſolitudo de⸗ ſerti. ⁊ hoc eſt quod dicit in h . mo eluſdem. Poſuit vineam meam in deſertũ ⁊ ficũ meuz decoꝛticauit: ⁊ vbi dicebat᷑ p us filij ði viui:ðꝛ nunc:plebs mea vos. ſicut et in eccleſia ꝓ maioꝛi ꝑte dici poteſt hodie ᷓ de oꝛto voluptatʒ verſa eſt in caluariã.i.in locuʒ dñice cru cifixionis dum in ea ſpũalr q̃̊ tidie xpᷣs dũs crucifigitur: vt ſepe iã diximus.(Erat in oꝛto monumetũ nouuʒ in quo nõ dum quiſquã poſitus fuerat) quod Lucas vocat(exciſum) Marcus (exciſum in petra) Honumentum autem ⁊ ſe⸗ pulchꝛum idẽ eſſe nemo du⸗ bitat. ſed ſepulchꝛuʒ a ſepiliẽ do,. ⁊ monumentum a monẽ/ do ſiue ab eo qð eſt memini. quia ſq; ſpectãtes de ſine ſuo ammonet ⁊ de ſepulti vita pᷣ⸗ terita facit eoſdem memoꝛes. Jam aũt ꝑtranſiuimꝰ de hoe 2— et diximus quia ſepulchrũ ip ſum petm̃ eſt. Sepulch qui dem noui homis nõ qͥdẽ in q̊ quieſcat.ſed in q̊ vermib vi , · cioꝛum depaſcit᷑ atq; cõſumin tur.imo iam totus abſumptꝰ eſt ita ꝙ nihil deo appareat ni nis eſt coꝛ eius. Cinis aũt nõö eſt niſi veſtigium ꝛ reliqe pu2/ n a i N i NO0 no 9 l i⸗ i⸗ i⸗ “ 9. gui i i⸗ trefactõis ⁊ incẽdij.ſim igitur hũc modũ bñ ↄgruit moꝛali ĩ telligeẽtie ꝙ in oꝛto erat monu mentũ. In oꝛto em̃ vane vo⸗ luptatis ſepulchꝛũ eſt moꝛtu/ arũ aĩarũ ſcʒ ꝓfüditas in qua ſepulchꝛa cõcupiſcẽtie q̃ fue/ rãt filioꝝ iſrael in deſerto vna ex mãſionibo.Alio mõ in oꝛto eterne voluptatꝭ ſepulchꝝ in telligit᷑ opulẽte qͥetis atq; ſecu re receptaclin. Vtrũq; tñ iſto rũ monumẽtoꝝ ðꝛ nouũ.Il/ lud qͥdem:qͥa ibi noua ſũt oĩa ꝓpter vltimã elõgatiõeʒ a fine ⁊ moꝛe oĩq; defectu. ilud vᷣo ꝓpter adinuentionẽ et mõſtru oſitatẽ.pctm̃ em̃ oẽ adinuẽtio eſt ⁊ monſtꝝ.Oꝑa em̃ nature 7 gre antiq̃ p otiꝰ eẽ vident᷑ ex q̃dã mõ.vñ in.j.Exo.Surre xit interea rex nouus ſuꝑ egi ptũ qͥ ignoꝛabat Joſeph. rex facticiꝰatq; ficticiꝰ. V em̃ eſt rex natura ⁊ vᷣitate.cu/ ius regnũ:regnum eſt oĩm ele cctoꝝ. Adinuenticij igit᷑ reges atq; facticij ⁊ iõ noui qͥ nõ na turales ſũt. Antiqͥſſimꝰ em̃ et pmꝰ hmõi regũ diabolus ẽ qͥ nus tũ ibi rex nouꝰ ðꝛ. Silr ⁊ l.vj K Jere.legit Interrogate de ſe mit antiqᷣs q ſit via bona, qi noue et adinuẽte vie non ſint bone. CXaũt dicit᷑in q̊ nõdũ q̃ſqᷓ; poſitꝰ fuerat) Ad hocip/ ſum referenduʒ eſt. Vel iõ qq a vnuſquiſq; ↄcupĩe ſue ſepul⸗ chꝛũ imo ↄcupĩaꝝ ſepulchꝛa putrefiãt ⁊ ↄſũmant᷑.Hec ſũt de qͥbo legit᷑ in.xxxiij. Nume. ſibi excidit. ⁊ hoc in petra du ricie ſue ſiue obſtinatõis.que petra.ſ.ſola diuĩa virtute con fringit᷑. QOm̃ aũt ꝑ Joſeph qͥ coꝛꝑis dñi ieſu qð eſt eccleſia liberatõem de cruce pctĩ ſimł ⁊ pñt miſerie:ab illo ſũmo pi lato impetrauit:xpᷣs dũs acci pit᷑merito ⁊ ꝑ oꝛtum ꝑadiſus celeſtꝭ intelligit: in qᷓ̃ ⁊ monu/ mentũ hoc eſt abditũ abſcou ditũq; qͥetis ⁊ ſecuritatis rece ptaculũ ſinagoge q̊ ad foꝛinſe cam electõem atq; vocatõem q̃ſi ꝓpꝛio coꝛꝑi parauerat.ſed eccliam q̃ſi coꝛpꝰalienũ:ſʒ tũ ſuũ ꝑ charitatis vnioneʒ effe ctũ:in illo ſepelit hoc ẽ a pñti vita ⁊ eiꝰtumltibo atq; turba/ tionibo abſcõdit. CX aũt in pe tra illud excidiſſe dicit᷑ intelli gẽdũ eſt in petra vtiq; eterne ſoliditatis.exciſo vᷣo ad diffi/ cultatẽ nr̃e exciſionis in lapi/ des viuos in ſtructurã dñici edificij referẽda ẽ. Quẽadmo dũ igit᷑ idẽ eſt ꝓꝛſus ſeruituteʒ Capitulum xLII ⁊ eſſentiã edificare noſdomũ tis accipit᷑ vñ Apoẽ.xxv. Se dño et edificare nobis domũ ptem angeli exeũtes de tẽplo in celis nõ manufactam:licet ⁊ habẽtes ſeptẽ plagas veſti/ ratõe diuerſum Sic idem eſt ti lapide mũdo ⁊ cãdido.ſcri/ nos excidere lapides: celeſti bunt᷑ inde.et illud in pᷣs.dicit edificio aptos.⁊ nobis in pe/ Et ſtatuit ſupꝛa petraʒ pedes tra eterne ſoliditatis hmõi re meos. hoc eſt:in ipſa iuſticia ceptaculũ qð ſepulchꝛũ qͥdeʒ ſtabiliuit affectus. Si vᷣo de dicit᷑ veteri homĩ licet ſᷣm ve/ ſepulcro cõtemplatõis illð in ritatẽ pᷣclari atq; magniſici ſit tellexerimus:oꝛtũ hmõi ſcri/ regni ſolium. Sepultura em̃ pturã:mundũ celeſtẽ ꝑadiſuʒ q̃dam videt᷑ eſſe moꝛtis ↄfir/ acciꝑe poterimus.Oꝛtus em̃ matio ꝛaditus regreſſiõis ad vñ oĩa virtutũ ⁊ ſemĩa vł gra vitã: ꝑpetua ⁊ inſolubilis ob mina vel genimina colligunt᷑ cluſio.qð totum ↄgruit rece⸗ ſacra ſcriptura eſt ſicut aperte ptioni in celeſte illud ſolium. aret ex.xxiiij. Ecci.ꝑ totũ. Vngde tũc pꝛimũ implebit᷑ il Et mũdus ager vel oꝛtꝰ de q̊ᷓ lud apli in.xv.pme ad Coꝝ. ðᷣꝛ in pᷣs.Et pulcritudo agri Abſoꝛpta eſt moꝛs in victo/ mecũ eſt. Et oꝛtꝰ celeſtis pa/ ria. Eſt enim hmõi ſepultura diſus: ſiue fidelis aĩa celeſtis extrema ⁊ ↄſummata moꝛtis paradiſus accipit᷑:vᷣtutum ax abolitio. Unde ⁊. xxj. Apoc̃. boꝛibo cõplãtatꝰ.ſiue tota ec⸗ Et abſterget deꝰoẽm lacrimã cleſia:vł militãs vl triũphãs. ab ocuł eoꝝ ⁊ moꝛs vltra nõ In his ů ⁊ circa hoc ſtudiuzʒz erit neq; luctus neq; clamoꝛ cõtẽplatiuũ eſt qð ſepulchꝛuz q̃ pᷣma abierũt.Siẽ em̃ moꝛſ vocamꝰ:in q̃ ſe abſcondunta moꝛtis culpe eſt ipſa cõtritio turbinibo ſollicitudinũ pñtiũ ſiue iuſtificatio.⁊ vite ſpũalis et velut in ſepuchꝛo qͥete pla⸗ generatio eſt ipſa gre infuſio: cidiſſima ſopoꝛant᷑tanq; moꝛ erit ex ppoꝛtione ipᷣa glificatio tui exterioꝝ actionũ tumulti- moꝛtis ſepelitio. Moꝛalrãt bus qͥ oẽs ſancte et diuine eõ monumẽtũ exciſuũ ĩ petra de q̃ tẽplant᷑. Oð aũt in petra exci ſupiꝰlocuti ſumus iõ dicit᷑ de ſum ðꝛ difficultas laboꝛis q ſipſo ſtatu iuſticie.qꝛ petra ſta locus hmõi qͥe aꝑiat᷑ ⁊ ac⸗ bilitas ipſa ⁊ foꝛtitudo virtu rat᷑ in hoc oſtẽdit᷑.Quaſi eniʒ exciſoꝛio intellect ſeu ſculpeo et malleo in ꝓfundis ſcpᷣture viri ↄtẽplatiui miłtis diſputa tionũ ⁊ meditationũ q̃ſi mal/ leatõibo ⁊ penetratõib⸗ ſibi ſe pulchꝛũ qͥetis hmõi effodiũt. Joſeph aũt ⁊ qͥ cũq; ſpũaliter creſcẽs atq; ꝓficiẽs nõ niſi in oꝛto qͥ caluarie cõtiguꝰẽ mo/ numentũ: hoc ẽlocũ qͥetis et abſcõſionis.Locũ aũt calua/ rie ⁊ dñice crucifixionis ſuꝑi us pnĩaʒ interpᷣtati ſumꝰ: cui ſtatu iuſticie eccłia cõtigua eſt. ⁊ quẽadmodũ ꝑ caluariã ⁊ de caluaria ingreſſuʒ eſt coꝛ pus dñi in oꝛtũ ⁊ tandẽ in ſe⸗ pulchꝛũ.ſic ꝑ pnĩam eſt ĩgreſ ſus in eccłiam ⁊ tandẽ in con ſumptoez ⁊ abſoꝛptiõez lpſi⸗ moꝛt:qꝭ q ẽ ſepultura:et eiꝰ locꝰ ſepulchꝛũ moꝛtis. Bñ etiam cõgruit vt caluaria oꝛto ſcri/ pture ſit ↄtigua.Pꝛophanis em̃ obdluſus eſt ſacre ſcriptu re aditꝰ ⁊ ↄtẽplatiõis ſeptura tanq; excõicaᷣ denegata do/ nec ꝑ pniam reconciliati fue⸗ rint atq; puriſicati ingreſſu il lo digni merito habeant. SBʒ ⁊ ꝙ ĩ caluaria ñ ẽ ſepultꝰ dñs imo trãſlatꝰ ĩ oꝛtũ ⁊ deinde in monum̃tũ:treſ illos ꝓgreſſus vtiq; pfect? ſiẽt elcõu.qu mꝰ eſt ipa paſſio B ẽ dñice paſſio — — — nis imitatio:pnia ſcʒ. Scoðs eſt in oꝛtũ trãſſatio.hocẽĩ ſta tũ fructificatõis iuſticie trãſia tio. In pnĩa nõ tã ſtudet᷑ fru/ ctificatiõi ⁊ fecũditati bonoꝝ opeꝝ q; extirpatõi maloꝝ fru ctuũ ⁊ radicũ.Poſtmodũ vᷣo illð in oꝛto tegit᷑ imo ipᷣe qͥ pe nitebat oꝛtꝰirriguꝰefficit᷑ ſic ẽᷣ diximꝰ.velut ĩter arboꝛeſ igik electoꝝ vita in ſcdᷣo ſtatu fru/ ctificat. Tercio vᷣo a pnñti vita vigilie receptaculũ aſſumit᷑ ? abſcõdit᷑. Scðm ea q̃ pᷣdixiꝰ caluaria mũdꝰ iuxta eccliaſti ca: monum̃tũ ĩ oꝛto clauſtrał vita:qð monum̃tũ fere vᷣſuʒ ẽ ĩ caluariã accipiũt᷑. Qui em̃i illa ſeplti ⁊ abſcõditi latere de berẽt iã q̃ſi foꝛẽſi platea illã cõ mutauerũt Foꝛẽſis platea ſe/ cularꝭ ↄuerſatõ ẽ. Et ſi ů̊ ð ilłł ſint clauſtraleſ ꝓ maioꝛi ꝑte qͥ exaſꝑant:ũñ tñ ð ilł qͥ ihĩtãt ĩ ſe pulcrꝭ:niſi ſepulcra ꝑ ↄriũ ac cepimꝰ Certũ ẽ hmõi monu/ mẽęætũ ꝓ maioꝛi ꝑte ð oꝛto. In terdictũ videt᷑ clauſtrale cimi teriũ cũ pauci ibi hodie ſepe/ liri velint aut foꝛte non eẽ ibi cimiterium:cum ibi moꝛtui ſe pulturam nõ niſi perpauci eli gant.et ſi qui ibi ſepeliuntur terra tamen non ſuſtinet ſed eos non multo poſt reuomit. x 2 quẽadmodũ dicit᷑ de terra ꝓ/ lectionib iſtud ↄgruit ſed tũ miſſiõis Donec euomat vos magis ꝓpꝛiã adijciemꝰ. Sab — terra. In q̃ apparet q; abomi/ batũ em in q̃ nõ licebat coꝛpꝰ nabiles ſint in ſe q̊s ſepulcra remanere in cruce feriatõeʒ ſi bmõi euomũt tanq; abomĩa/ gniſicat a ſeruilibo oꝑibaq̃ to tiões:⁊ mare ipᷣm.i. mũdꝰ tã⸗ to tꝑe vite huiꝰ nobis iniun/ q; moꝛtuos a ſe reijcit. Dũ/ gunt.Eſt ̊ dicere ppter para⸗ dus em̃ eos abominat᷑ quẽ/ ſceuen.i.feſtiuitatẽ veris iude admodũ et mare viſibile moꝛ is ⁊ ſpũalibo ĩminentẽ:poſue⸗ tuos ad litꝰreijcit. Quales igi runt Jeſuʒ in monumẽto boc tur ſunt q̊s et terra euomit et eſt veterẽ hoĩem iam in cruce mare reijcit. Si monumentũ pnie moꝛtuum in ſepulcro ve eſt in oꝛto iſto:p maioꝛi parte vacuũ eſt et demones circa q dẽe monumẽta inhabitãc non aũt in monumẽt.ſic ⁊ iſti cir⸗ ca clauſtralẽ obſeruatiõem in habitãt q̃̊ ad exterioꝛa.ſed eã ingredi ſũmoꝑe declinãt. Il/ lud aũt qð dicit᷑ in q̊ nõdũ qͥſ i; poſitus fuerat receptaculo ceioꝝ ↄgruit. Sequit᷑ in ver bis eiuſdẽ Joh. ( Ibi g̊ ꝓpter paraſceuen iudeoꝛũ qͥa iuxta erat monumẽtũ poſuerũt Je lut carcere ꝑpetuo recluſerũt. Recõdendus em̃ et recluden dus eſt vetꝰ?bõ quẽadmoduʒ ſerpens occiſus ne pateatac⸗ ceſſus ad eũ alijs ſerpẽtibus. Serpẽtes em̃ ſe inuicẽ ſuſci⸗ tare dicunt᷑ tactu cuiuſdã her be.ſic ⁊ veteres hoĩes qͥ ⁊ ſer/ pẽtes ſunt ⁊ ſerpẽticij ⁊ geni/ mina viꝑarum alioꝝ acceſſu atq; pᷣſentia in vitam moꝛtife/ rã ſuſcitant ꝓpter hoc ergo pa raſceuen.i.pꝑationem qᷓ.ſ.ad ſum) qſi ꝓpter hoꝛã veſperiinã qetẽ hmõi eternaʒ veri iudei ꝓbibiti ſunt ipᷣm lõgius effer ſe pᷣparãt veterẽ hoĩem redlu⸗ re ne ſolẽnitati ſabbati dero/ dũt. Illo em̃ non recluſo qeti garẽt. Poſſet aũt intelligi per vtriq; nemo derogat᷑. Illð ãt ↄtrariũ qꝛ iudei qͥdẽ xpᷣm do/ attẽdendũ eſt ꝙ in triduo iſto minũ crucifixerũt ꝑ s ſigna- dñice paſſiõis ſepulture ⁊ re- ti ſunt illi qͥ vitã gre in ſe vł in ſurrectõis ſolus dies ſepultu alijs abolent ⁊ qſi a viſibo ſu/ re et qͥetis ꝑfecꝰfuit. Dies pai is ⁊ alioꝝ illũ abſcõdũt: Oibo ſionis imꝑfectus ⁊ dies adeʒ S quietis integer ⁊ diminutõeʒ (Et aduoluit ſaxũ magnũ ad ay nõ habẽs. dies vo reſurrectõ hoſtiũ monumẽt) Moꝛali⸗ g nis nõ habuit niſi diluculum ter ſaxũ magnũ q̃ veteris bo/ i⸗ ſiue mane.⁊ hoc eſt:qꝛ pñtiuʒ minis ſepulchꝛũ claudit᷑:?⁊ ne inn⸗ moleſtiarũ miſeria ⁊ ipſa pña exeat ⁊ reſurgat ꝓhibet᷑: firmi nn⸗ giſſime ſunt a pfectõe ⁊ me tas eſt ⁊ foꝛtitudo boni poſi- uce tis. vnde illð in libꝛo Sapᷣ. ti de nõ relabẽdo.qð ſaxũ ma W ſij. In paucis vexati in multꝭ gnũ ðꝛ.qꝛ magna debet eẽ fir hoe bene diſponen?᷑. Et.j. etri.j mitas hec ⁊ ſoꝛtitudo in peni ne⸗ Hogicũ nũc ſi opoꝛtet con/ tentibo. Si aũt ſaxũ iſtud ad Ne triſtari in varijs tentatõibus hoſtiũ monumẽti aduolutuʒ 75 2cʒ. Et in q̃rto ſcðᷣe ad Coꝛin. nõ ſuerit:qͥd aliud q;ᷓ liber exi in Igd em̃ qð in pᷣſenti eſt momẽ tus ⁊ aꝑtꝰ ei relinquit᷑:⁊ liber i; taneũ et leue tribulatõis no⸗ ad vomitũ regreſſus.imo nõ Folium ſtre ⁊c̃. Quies vᷣo ⁊ feriatio a peccatis perfecta debet eſſe ⁊ in talib.ſed vix etſaʒ letaliter ⸗ integra vt nulla deſit ei ꝑs tẽ/vulneratus Hã vetꝰ Joſeph e poꝛis aut vite. Tãdiu etiã in nec in ſuo monum̃to ſepeliuit ſepulchꝛo tenẽdus eſt vet hõ hmõi moꝛtuũ: Et mon ẽ etiã donec abſoꝛbeat᷑ ⁊ ↄſũmat᷑ ex vt honoꝛa moꝛtuis atq; no⸗ ſ toto:⁊ ad meſurã vite ꝓlõgã/ bilibo ſupimponat᷑ lapis ma⸗ 5. dus eſt iſte dies. et hec eſt eiꝰ gnus:nõnunq; cũ epitaphio 4 pfectio vt nihil minus ab ipᷣa ſuꝑſcripto.Qui hoſtiũ monu 1 yite ĩtegritate ⁊ lõgitudie ha- menti aptũ relinquit ꝓculdua 4 beat. Pniam em nõ neceſſe ẽ bio moꝛtuũ ſuũ exponit furi⸗ 4 in;tuʒ pnia toto tꝑe vite agi busqͥ moꝛtuoꝝ inſidiant᷑ ſpu . Sed qᷣetem iſtã opoꝛteret to rijs et etiã feris ⁊ auib. Põt ĩ ſ to tpe vite fuare. Dies vo re telligi ſaxum magnuʒz et lapis . ſurrectõis ſolum mane habu xps dñs.de qͥ in xxj.ſupᷣ.OQui 9 iit.qꝛ veſpaʒ habere nõ põt. et ceciderit ſuꝑ lapidẽ iſtũ ↄfrin re⸗ Hoc oſtendere voluit mgꝗr̃ ve get᷑ſuꝑ quẽ vᷣo ceciderit con/ n ritatis: volens illos tres dies fringet eũ.Et in pᷣs.Lapideʒ pu elſſe impfectos. Qõ aũt ſequi quẽ repꝛobauer̃t edi.⁊c̃. Hic li⸗ tur in ᷣbis Math,de ioſeph 8 lapis ⁊ cuſtos moꝛtui ⁊ ec⸗· Capitulum tus eius phibitoꝛ: ponẽdus eſt in oſtio monumẽti.iiin ipo intellectu vel cogitatiõe per ti moꝛẽ.⁊ ſic tam moꝛtuũ cuſto diet qᷓ; exire etiam ꝓhibebit. Per ↄtrariũ ergo in malo ſe pulchꝛo ſaxum magnũ aduo lutũ ad oſtiũ:duricia eſt obſti nate volũtatis. Scðm h̊ igit iuxta miſteriũ verus Joſeph id eſt xpᷣs dñs ſaxũ magnum aduoluit ad oſtiũ monumẽti dum firmitatẽ et foꝛtitudineʒ largit᷑ ſancti ꝓpoſiti. Malum vᷣo lapidem.i.duriciam obſti nationis aduoluit.i.aduolu/ tum oſtendit. Poteſt ⁊ intelli gi lapis magnus difficultas ſpũalis reſurrectõnis que eſt exitus de monumẽto peccati: quem ipſe ⁊ verbis ⁊ fac ele ctis ſuis reuelauit. In ſepul/ chꝛo vᷣo ↄtemplationis lapis aduolutus ad oſtium monu/ menti difficultas intelligendi et duricia noſtri intellectꝰ ac/ cipit᷑. Juxta miſteriũ vᷣo ĩ po/ pulo iudeoꝝ ceteroꝛumq; pfi dia obſtinatoꝝ quoꝝ cetꝰ oĩs in monumento peceati ↄclu/ ſus eſt:lapis ſiue ſaxũ magnũ aduolutus eſt ad oſtiũ monu menti hmõi: qͥ ⁊ lucẽ fidei ad cos illuſtrãdos ingredi non patiket os ingeerre phibet Et lapis iſte nihil aliud intel/ ligit᷑ q; ꝑtinacia infidelitatis et indurate conſuetudis male duricia. VUnde ⁊ tꝑe dñice re ſurrectõis ꝓ ↄuerſiõe iudeo/ rũ in ꝑte ⁊ gentium in maioꝛi pte vel ex toto fere cãtat eccle ſia Lapiſ reuolutꝰeſt ab oſtio monumẽti. Angelus em dũui deſcẽdens de celo.i gra deſu⸗ ꝑ adueniẽs q̃ dei volũtatẽ no bis loquit᷑ interiꝰ.⁊ illa in no bis iplet ⁊ exequit᷑ vt vere dei angelus.i.nũciꝰ ſaxũ hmõi re uoluit ab oſtio.qꝛ duriciã om nem atq; difficultates ſuſtulit ſeu abſtulit ab ĩigreſſu coꝛdis in vtroq; ppbo. Miſtice etiã aliter coꝛpus dñi ieſu quod ẽ eccleſia ſepultum a ioſeph qð eſt exciſuʒ in petra ſicut expo/ ſuimus:lapide aduoluto ad oſtium hmõi monumẽti exi⸗ re adhuc ꝓphibet᷑ adgliam.qꝛ p multiplicẽ duriciã atq; diffi cultatẽ introire habet ad illaʒ Pꝛopter vᷣba inqͥt labioꝝ tu⸗ oꝛũ ego cuſtodiui vias duraſ Duricia iſta viaꝝ lapis eſt et ſaxũ magnũ ꝑ qð neceſſe hũt exire de ſepulchꝛo iuſticie etĩ troire ad gloꝛiam. nõ em̃ fuit amotus lapis ab oſtio monu Py ng W u n⸗ ns nae ee eo/ i fi⸗ ii in⸗ Folum CLXIII menti vt reſurgẽti dño viã fa ſuis pdeũt tanẽᷓ ex moꝛtuis ceret ⁊ egreſſũ pãderet.ſʒ clau ſo penitus monumèto de illo reſurgẽs ꝓdijt q̃ſi ꝑ ipᷣm lapi/ „ . dẽ exiuiſſet. Nõ detinet coꝛ/ pus dũi Jeſu qð eſt eccłia ſa xum magnũ in ſepulchꝛo iu⸗ ſticie aduolutũ ad oſtiũ illius id eſt ñ ꝓhihet ipᷣm egredi du ricia viaꝝ dñi que egredien⸗ tibus traſeũda occurrit.ſciũt cem̃ qꝛ ꝑ multas tribulatiões opoꝛtet introire in regnũ celo rũ.ſicut legit᷑ in. xiiij. Actuuʒ. Et ſciunt gladiũ flãmeũ atq; verſatilẽ poſitũ eſſe ad cuſto dlendã ianuã ꝑadiſi et viã li⸗ gni vite.vt legit in.iij. Gene. O qᷓ; facile exeũt de monum to clauſtral ↄuerſatõis moꝛ⸗ tui hmoi nr̃i tꝑis.imo q; diffi cile in ſepulchꝛis teneri poſ/ ſunt. Veraciter em̃ dici pᷣt de cis qðᷣ vulgo ðᷣꝛ.quia nec ſera nec vectis nec clauꝰ nec gum phus nec clauis ibi eos tene re põt:.ex q̊ aparet nõ ibi eos ſepultos tanq; moꝛtuos ſj po tiꝰ viuos ad inſidiandũ ibi ⁊ latrocinãdũ abſcõditos. Nõ em̃ opoꝛtet vim aut violenti/ am adhibere moꝛtuis vt tene ant᷑ ĩ ſepulchrꝭ ſuis qͥ nec vir/ tutẽ nec vires habent ad exe⸗ undũ, Hig nõ de ſepulchꝛis reſurgẽtes:dñice reſurrectois miraculũ ⁊ gliam ſuſcitantes ſed tanq;ᷓ latrones de ſpelun⸗ cis et latibulis in qͥbo latebãt inſidiãtes. Sub habitu nãq; pauptatꝭ ⁊ pᷣtextu ſctitatꝭ non ſolũ diuitias tpales ſed etiaʒ oĩm vicioꝝ lenocinia furãtur ⁊ infernũ etiã qdammõ furto ſubripiũt dũ clauſi ⁊ ſub hĩtu religiõis latẽtes illuc deſcen- dũt ⁊ q̃ſi ꝑ ſuggeſtionẽ imo ꝑ expᷣſſionẽ veritatis illũ a mun do q̃dãmõ obtinẽt ⁊ ipetrant et abſch rebellione ⁊ cõtradi/ ctiõe mũdi ꝑ hmõi ſubreptio nẽ infernũ habeãt. aũt ſe⸗ quit᷑ iu verbis Math. (Erãt aũt ibi maria magdalene ⁊ al tera maria ſedẽtes ↄtra ſepul chꝛũ) Scðm marcũ vᷣo (aſpi ciẽtes vbi ponere?᷑ſollicitudi nẽ ⁊ cõpaſſionẽ nob iſinuat latoꝝ q̃ꝝ debet eſſe ſumma vi gilãtia ð ſpũali ſepulta ſubdi toꝝ.h̊ enĩ aſpicere vbi ponat coꝛpꝰihu eſt inqͥrere ab ipſis confeſſoꝛibus quales ſcʒ pe- nitentias ſiue ſatiſfactiões in iungant. Scire etiã debent lati quibus aromatibo illõ cõ diãt.qͥ bus lintheis ligẽt: qua ſindone inuoluãt,⁊ ſi qͥd foꝛte deſit officio hmõi ſepulture X 4 — Capitulã xLiII ipſi ſupplere debent. Unde et interpᷣtatione noĩm ſigniſica iſte mieres emiſſe aromata le cetus penitentiũ iãq; iuſtifica gunk vt venietes vngerent ie toꝝ qͥ leſcʒ ĩ ipſo die paſce cir ſum. Coꝛpus em̃ cõdiri aro/ cuſpiciunt ⁊ intra ſemetipſos matibus videãt.ſed tũ illð ſu aſpiciũt vbi coꝛpus dñi Jeſu ꝑpungere veniebãt.Sic ⁊ pᷣla ponat᷑.i.vbi ipᷣm recipiunt ne ti penitẽtibo qͥ iã velut aroma foꝛte nõ ſit eis locus ad ipſuʒ ubus aditi ſunt:debẽt lenita recipiendũ idoneus. Vel oĩ- tem ↄſolatõis ⁊ cõſfoꝛtatiõis um iniq̃ꝝ cetũ ſignãt qͥ aſpici adiungere.hoc em̃ eſt vngere unt vbi coꝛpus Jeſu.i.ecclłia pnie aſpitatẽ:ↄſolationũ dul ponat᷑ vt ad illud veniãt qͥ ſq; cedine linire atq; diſpenſatio cetum ↄtẽplant᷑ penitentiũ vł nũ ſuauitate leuigare Heu qᷓ; totũ coꝛpus ecclie vt ſulem ſi/ modlica cura eſt multis ex p/ bi locũ pᷣparẽi ſepulture. NHel latis noſtri tpis de ſupungen aſpiciebãt vbi poneret᷑ coꝛpꝰ do coꝛꝑe dñni Jeſu:qð eſt pe/ Jeſu adilr̃am.qꝛ vbicũq; erit nttẽtiũ cetus. VUel in hoc qð dicit᷑ (aſpicietes vbi poneret᷑) cyhra coꝛundẽ pᷣlatoꝝ nob in/ ſinuat᷑ q̃ ipſi non mediocriter Debeẽt eſſe ſolliciti vbi coꝛpus dñi ieſu ponat᷑ ad lr̃am in die paſce:i.qbus ⁊ q̃libs ↄferatur Honoꝛabilẽ ſepulturã ⁊ põ/ panm funeris magnificã ⁊ am bicioſiſſimã ꝓuidere debẽt tã to regi. Veillis ſi nõ curaue runt vtꝝ ſacco viliſſimo iuol nat᷑ an ſyndone:qͥ pᷣꝑaſſe de/ berent ei ſepulchꝛũ honoꝛiſi- cũ in ſubditis. Alioqᷣn iſti exẽ plo mulierũ iſtaꝝ ſupplere de bent ſi qͥd defuerit honoꝛi fu/ neris. Vel ꝑ mlieres iſtas ex coꝛpus ibi ↄgregabunt᷑ ⁊ ad le.vt legit in.xiij.ſupꝛa. Me/ rito ꝗ̊ aſpiciebant vbi ponere tur coꝛpꝰ Jeſu atq; delicie. vt vbi illũ inuenirẽt ↄgnoſcerẽt. quẽadmoduʒ ⁊ aues nobiles atq; rapaces vbi eis oſtẽdat᷑ vbi eis ꝓijciat᷑ relamatoꝛiuʒ attentiſſime ꝓſpiciũt.Tollere em̃ ipᷣm volebant ⁊ raꝑe vtle git᷑ in. xx. Jo.Dñe inqͥt maria magdalene ſi tu ſuſtuliſti euʒ dicito mihi ⁊ eũ tollã. Due ãt legunt᷑ marie ꝓpter fraternam caritatẽ q̃ inter duos ad mĩꝰ ncce habet eſſe. Si aũt dile⸗ ctio naturalis parẽtes natu⸗ les de ſepultura filioꝛuʒ adeo — s jen tne i⸗ ic d⸗ fit ,Ft ſin t ) ge tle ni⸗ ai; eit m ni le⸗ m’ o⸗ ſß ſollicitat: quãto magis paren tes gre de ſepultura filioꝝ gre et honoꝛificẽtia funeris eoꝛũ gẽa ipſa ſollicitos efficiet. Se quit᷑ (Altera aũt die q̃ eſt poſt paſceuen cõuenerũt pncipes ſacerdotũ et phariſei ad pila⸗ tũ dicẽtes Dñnie:recoꝛdati ſu⸗ mus qꝛ ſeductoꝛ ille dixit ad- huc viuens:poſt tres dies re ſurgã. Jube cuſtodiri ſepul chꝛũ vſq; in diẽ terciũ:ne foꝛ⸗ te veniãt diſcipuli eiꝰ ⁊ furen mtur eũ ⁊ dicant plebi: ſurrexit a moꝛtuis.⁊ erit nouiſſſimꝰer roꝛ peioꝛ pꝛioꝛe Ait eis pilatꝰ Habetis cuſtodiam ite cuſto dite ſicut ſcitis. Illi aũt abeũ tes munierunt ſepulchꝛuʒ: ſi- gnãtes lapidẽ cuʒ cuſtodibo) QDula ꝑ pncipes ſacerdotũ ⁊ pharileos pꝛelatos et docto/ res in accuſatõe veteris hoĩs ſuꝑiꝰaccepimꝰpalã eſt.qꝛ eis nõ ſufficit accuſatio: dãnatio ⁊ moꝛs atq; ſepultura veteris hoĩs:niſi ⁊ reſurrectõis opi⸗ nionẽ impediãt. Boni em̃ pᷣ⸗ lati nõ ſola moꝛte veteris ho/ minis ↄtẽti ſunt.ſed etiam no mẽ eius ⁊ opinionẽet infami am delere conant᷑. Unð Pe trus iniij.pꝛime canonice ſue ýyrt bñjfaciẽtes obmuteſcere fa ciat impꝛudẽtiũ hoĩm igno/ rantiaʒ. qð ipſi iudei in facto iſto aꝑte inſinuãt Fle foꝛte in quiũt diſcipuli eius dicãt qa ſurrexit a moꝛtuiſ. Pꝛopter H̊ ̊ a pilato vt moꝛaltr iuxta lit⸗ terã accipiamꝰ iſtud hoc eſt a ptãte ſeculari ⁊ cuſtodes ⁊ cu ſtodiã moꝛtuoꝝ ⁊ petũt ⁊ ac/ cipiũt qᷓtiens in bono ꝑſeue/ rare et a malis abſtinere: per publice ptãtis miniſtros ſub ditos cogunt. Vnde ⁊ q̃ſi in ſepulchꝛis hmõi miniſtri bo nos cuſtodiũt ne ad mala re⸗ ſurgãt:vt ita dicam moꝛalr fa mã ⁊ rumuſculos hmõi ꝑ cu ſtodes iſtos exſiguere ⁊ ſopi/ re nitunt᷑ q̃tiens vel ipᷣam in/ famiam purgare compellunt vel a ſignis ⁊ occaſionibo vn/ de rumuſculi infamie oꝛiun᷑ eos arcent atq; compeſcunt Attendenda aũt diligẽter ſũt iſta tria que cuſtodie domini ci coꝛpoꝛis adhibita ſunt.ſcʒ lapis:de quo iam ptranſiui⸗ mus,. Signaculum ſeu ſigil⸗ lum cuiꝰfractura apparet do/ minici coꝛpoꝛis extractio ſeu ſublatio.Tercio cuſtodes: et hoc in omni ſepultura ſpiritu ali Et hoc adhuc obſeruat ec cleſia. Pꝛimum in baptiſmo X„ Capitulum que eſt pᷣma veteris hominis ſepultura. Uñ ⁊ pᷣmum inter rogat᷑ baptiſandus vtꝝ renũ ciet ſathane ⁊ om̃ib pompis eius.in quo lapiſ aduolui ad oſtiũ monumẽti intelligit᷑.¶a pidẽ em̃ iſtuʒ interpᷣtati ſumꝰ firmitatẽ bone volũtatis:foꝛ/ titudinẽq; de nõ relabẽdo ꝓp/ poſiti. Scðo impmit᷑ baptiſ male ſignaculũ.qð vniuerſa/ liter baptiſmalẽ caracterẽ vo camꝰ.Tertio vᷣo cuſtodes ei adhibent᷑:patrini ſcʒ qͥ illum ðͤ ſacro fonte ſuſcipiũt. X au tem baptiſmꝰ ſepultura ſit et diñice moꝛtis figura atq; exẽ⸗ plũ expᷣſſe teſtat᷑ apłus in.vj. ad Rom̃. Conſepulti em̃ ſu⸗ mus cum illo per baptiſmuʒz in moꝛtẽ. Sic et in ſepultura penitẽtie. Pꝛimũ em̃ in cõtri tione moꝛit᷑ vetus hõ in odio ſcʒ ⁊ deſertõe peccatoꝝ.dein/ de ſepelit᷑ ⁊ inuoluit᷑ atq; cir⸗ cundat᷑ lintheis et aromatib motionũ et affectionuʒ gr̃e q̃ maxime ad ſecundã ꝑtem iu/ ſtitie ꝑtinẽt:hoc eſt affectione boni. poꝛ em̃ eſt declinatio a malo. Tercio aduoluit᷑ lapis ad oſtiũ monumẽeti:hocẽiad/ hibet fraternitas bone volu⸗ tati ? ꝓpoſitum ꝑſeuerãtie bo XLIII no ppoſito. Quarto ſupimp⸗ mit᷑ cõfeſſiõis ſignaculũ. Ra tione nanq; cõfeſſiõis pnĩa ẽ maxiĩe ſacramentũ hoc eſt ſa⸗ crũ ſignũ ⁊ cauſa iuſtificatio⸗ nis. Quinto adhibent cõteſ/ ſoꝛes atq; doctoꝛes ꝑ exhoꝛ⸗ tationẽ ſuam atq; cõſiliuʒ pe/ nitenti ſollicitudinẽ ſuipſius atq; cuſtodiã tanq;ᷓ cuſtodes ct armatã militiã ad munimẽ ſepulchꝛi. Sic ĩ ſepultura re ligionis pᷣmũ traditione quã facit in manꝰ abbatis ſeipſuʒ ſepelit q̃ſi monumentũ ingre diẽs. Deinde vocalis obliga tiõis firmitas quaſi lapis ad oſtium monumẽti aduoluit᷑. Tercio tõſure et hahitus ſi- gnaculü aponit᷑. Quarto in ipᷣm gregem cõuentꝰveniens et vn de fratribo effectꝰ:cuſto dibus ⁊ magiſtris oꝛdis tra/ dit᷑:dum cuſtodie eoꝝ ſe ſub/ ijcit. Et hoc ẽ ꝙ cuſtodes ad monumẽtum adhibent᷑. NHel aliter in ipſa redditiõe ſeu tra ditione ſepelit᷑.in habitꝰ⁊ ton ſure ſuſceptione monumentũ ſignatur.quia ipſa religio ipᷣo huiuſmodi ſigno cognoſcit᷑. In ꝓfeſſione vᷣo cuſtodes ci dem adhibent᷑.quia tunc pi muz cure ⁊ cuſtodie abbatis —.— ſſp. ete Leão peſ coen laoi lpis un ppꝛi⸗ gnat ſiorl ſẽt ſoge cul ls ſan⸗ hiſenp bilio mon gue⸗ Ro ſccot fumm lnto ſonn mon lin hpon ſeh es e Folium CCLxy ceteroꝝq; magiſtroꝝ oꝛdinis tia pꝛelatoꝝ atq; doctoꝝ ⁊ cõ ſe totalr ſubijcit ⁊ committit. feſſoꝛum circa ſepulturam ſpi QVUel poſſumꝰ dicere ꝙ in ipᷣa ritualem ſatis aparet ex his. H Aaſgrn llla implent᷑. In In hoc vᷣo ꝙ illeſo integroq;ʒ eo em ꝙ ꝓmittit᷑ vite ſtabili/ ſignaculo chꝛiſtus dñs reſur cas in monumento religiõis: rexit:ſatis oſtendunt reſurre lapis ſtabilitatis ad oſtiũ mo ctionem ſuam diabolicaʒ eſſe numẽti aduoluit᷑. In eo vᷣo ꝙ qui ſignaculũ tonſure vł ha⸗ ꝓꝛia manu ꝑ ſcripturã deſi- bitus quolibet modo frãgũt gnat᷑ imo deſcribit᷑ ipſa pfeſ⸗ aut ledunt:aut deturpant.et ſio: lapis ſignat᷑. In eo vᷣo ꝙ furto diabolico de monumẽ⸗ ſeipᷣm tradit et cõmittit magi to iuſticie ſe eſſe ſublatos in/ ſtroꝝ cuſtodie vt diximus cu dicant. Ad hoc enim ſignatꝰ ſtodes adhibent᷑. Idẽ erit in fuit lapis vt vere reſurrectio⸗ ſepultura clericoꝝ attendere. ni pꝛohiberet teſtimoniuʒ ſi lapis em̃ ad oſtiu monumen gnationis integritas.Cuſto⸗ ti ſepulture clericalis.qꝛ ⁊ cle des igitur obdoꝛmiuiſſe aut ricatꝰ ſepultura eſt.ſed cõmu coꝛruptos eſſe quo minus fi/ ni ſepultura xpᷣiana honoꝛa⸗ deliter diligenterq; cuſtodirẽet bilioꝛ. Lapis igit᷑ ad oſtium ex eodem ipſo apparet. Sed monumenti hmõi aduoluen et violatoꝛes ſepulchꝛoꝛũ at⸗ dus:firmitas ſanctimonialis q; cimiterioꝛũ. Ideoq; ſacrile eſt ꝑſeuerantie. Crux em̃ cle- gos eos eſſe manifeſtum qui ricoꝝ ſciimonia eſt vt ſupᷣ di/ ſignacula iſta huiuſmodi mo ximus. Signat᷑ monumẽtuʒ numentoꝛum diſſipant:mo⸗/ in tonſuratione.tonſura eniʒ numenta effringunt: moꝛtu/ ſignuʒ eſt clericatus:et huius oſq; detumulũt:canibus aui monumẽti ſignaculũ.Cuſto/ buſq; pꝛoijciunt.que omnia des eiuſdẽ adhibent᷑ varie ſol vtiq; de ſeipſis faciunt: dum licitudines pᷣpoſitoꝛũ ſeu ipſi ad vomitum peccatoꝛum re pᷣpoſiti:quoꝛũ officiũ eſt ꝑ di deunt. Generaliter igitur aP ſciplinã moderari acceſſus et paret caluariam et locum do cercere laſciuiaʒ cericoꝛum minice cruciſexiõis mũdũ eæ? Que igitur debeat eſſe diligẽ ex eo qð legit᷑ ſiẽ ſupᷣ oñdimꝰ moꝛtuo infernali impedũt of liut ĩ amoꝛẽ vane laudis at; Apocal.xj.de ciuitate que vo ficiũ.ſicut dicit dñs in.xj.Lu. ſ car ſodoma ⁊ egiptus in qua ſinite moꝛtuos ſepelire moꝛ2ꝛ2ꝛ he dñs crucifixus eſt. Oꝛtus vo tuos ſuos. vnde ⁊ eos ſacer ih⸗ ecclia. Oonumentũ in ea to dotes ĩfernales merito appel tiꝰ dñici coꝛpis qð eſt electo/ lemus. Vñ ⁊ ibidẽ ait hꝛeeg. n rũ cetꝰ: ipſa xpiane religionis Moꝛtus moꝛtuũ ſepelit cim ſcttas ſeu gra. Lapis aduo/ pctõꝛ peccatoꝛi adulat vbiñ 19 lutus firmitas ſcti ꝓpoſiti.Cu ventoſe vaneq; cõmẽdãt dia en ſtodes vo pꝛelati ⁊ doctoꝛes. bolica vᷣtute reſurrectõeʒ ſpũ dn de qbus legit᷑ Eſa.lxij. Suꝑ alẽ plerũq; in moꝛtẽ foꝛmant. 10 muros tuos NHieruſalẽ cõſti He ſunt maledicte mulieres en⸗ tui cuſtodes. Signaculũ ca/ q̃ nõ vngẽta emũt vt venien- cun racter baptiſmal. Per ↄtrari tes vngant officioſe atq; öuo ni um vᷣo oĩa de ſepultura mala te dũm Jeſum.ſed ſiphas eſt Gn. accipiẽda ſunt eis q̃ diximus dicere ſtercoꝛa pctõꝝ qᷣbs ipᷣa * En ⁊ malis cuſtodibo malicieq; ſi ſuauitate palpatõis illum in⸗/ ne gnaculis vt monumẽtuʒ ipᷣm quinant in eis qui mẽbꝛa eiꝰ aſe pcim accipiat᷑ qdᷣ vnuſquiſq; eſſe debuerant. peccatis eniz mnon ſibi excidit aut defodit.vñ ex/ dipſa ſuauitate palpationis et ſun pbꝛat dñs ſcribe in. xxij. Eſa. lenitate adulationis vngitur deſe Exrxcidiſti tibi hoc ſepulchꝛuʒ peccatoꝛ atq; linitur: vt am/ gun Et i xxvij.Ecã.Qui fodit ſo plius deo feteat et ſoꝛdeat at⸗ che ueã incideti eã. Et in. x. Eccẽs q; pꝛofundius computreſcat. e idẽ. Youeã igit defodit ſibi et Emunt autem iſta ſtercoꝛa. ʒN foueã excidit miſer pctõꝛ vbi quia peccato male aſſertõnis ule captꝰ detineat᷑ atq; avermibs et vane laudis illa ſua effici tan internalibo depaſcat᷑ duʒ pec unt. Et reuera marie dici poſ ſf cat.Lapidẽ vᷣo ad hoſtiũ mo ſent he mliereſ ab abiſſo ama ali num̃ti ci aduoluit qͥ cũ ĩ pec/ ritudinis:qua ſub pᷣtextu dul Cd cato qlibet ↄfirmet:ſiue adu⸗ cedinis deceptos ſubmergũt ſfin latõne ſiue alia ſuggeſtione h̊ Et mlieres:a molliẽdo heres gi⸗ faciat. Adulatoꝛes em̃ qͥ pctã qꝛ et viriles aĩios effeminãt D ſne laudant: diabolice ſepulture ⁊ ᷣtutũ viros nõnunq; emol Gi o, e, vel i ol g Folium CLxXxVI reſoluunt. Verba adulatoꝛũ natio eſt exterioꝛ ⁊ om̃e ſignũ nos qͥdem ſtercoꝛa accipimꝰ nequitie. Vbi aũt ↄtraria in q;q; ſcriptura ex ſenſu ⁊ opini ueniunt᷑ ſignacula quẽadmo one adulantiũ oleũ illa noĩet: dũ in clericis noſtri tempoꝛis Vnge in pᷣs.Oleũ aũt pctõ/ vbi aliquid militaris ſeculari ris nõ impinguet caput meũ tatis ⁊ aliquid clericalis ſan/ Et Oſee.xij. Effraim paſcit ctitatis aparet inſigniuʒ nec vẽtũ ⁊ ſequit᷑ eſtũ tota die mẽ dimidiã ſepulturã aut ſepul⸗ daciũ ⁊ vaſtitatẽ multiplicat: chꝛũ:nec duo ſepulchꝛa aut 7 oleũ in egiptũ ferebat. Hoc duo cimiteria quoꝝ alterũ ex em̃ ꝓpꝛiũ eſt adulatoꝝ menda cõicatoꝛum ſit:alterum autes cium ꝓpꝛiũ ſcʒ et vaſtitatẽ alie eoꝛum qui in vnitate eccleſie nã.i.pctm̃ quo vaſtitas eſt at ſunt:cum ſpelunca coꝛdis hu qʒ vaſtatio multiplicare.i.au/ ſuſmodi ſimplex ſit et non du gere q̃ſi fouendo oleo ⁊ nutri plex.licet ex ſignaculo duplex endo.Cuſtodes vᷣo diaboli/ ci ſepulchꝛi:detractoꝛes ⁊ vi/ tuꝑatoꝛes bonoꝝ accipiendi ſunt qͥ neminẽ exire ꝑmittunt de ſepulchꝛo pctĩ:gladijs lin guarũ ſuaꝝ parati ſunt cõfo/ dere quẽcunq; de moꝛte pcti viderint reſurgenteʒ: aut dñi coꝛpꝰ miſticũ ð ſepuchꝛo pec cati eruere vel extrahere volẽ tem. Pñt ⁊ intelligi cuſtodes iſti diabolici tiräni eoꝝq; ſa⸗ tellites qͥ xpᷣm dñũm ſpualr in coꝛdibo hoĩm moꝛtuũ.i:chꝛi/ ſtianam religionẽ in eis extin ctã reuiuiſcere ⁊ reſurgere nõ ſinebant.ſed potiꝰin eos gla⸗ appareat.⁊ hic quidem de ſe pulchꝛis ⁊ ſepulturis fineʒ fa cimus. De reſurrectiõe oO dñica et noſtra illud pꝛimum nobis aduertenduʒ eſt.ꝙ nec vlſa nec ſcita eſt:niſi ex poſt fa cto. Teſtimonio aũt angeloꝝ Vacuitate monumenti. In ſignis lintheaminũ. Tandez vo ipſo eius teſtimonio con/ firmata. Miraculis vᷣo tribo gloꝛificata. Pꝛimũ fuit. quia clauſo monumẽto et integro ſignaculo exiuit. Secunduzʒ terrifica angeloꝛuʒ apparitio. Terremotꝰ.ſigurat em dñice reſurrectionis occultum ipſi dijs ſeuiebant. Signaculuʒ ſoli ⁊ cui reuelare voluerit no vᷣ diabolici ſepulchꝛi inoꝛdi tum reſurrectõis noſtre ſpũa lis que reſurrectio bma dicit Apoc̃.xx. Btüũs qͥ habet pteʒ in reſurrectiõe pᷣma inuiſibili tatẽ.qꝛ ⁊ ſoli ðo nota eſt:⁊ bo minibus non:niſi teſtimonio ſequentiũ oꝑpum innoteſcunt Terremotus vᷣo qͥ ⁊ motꝰ eſt terre qm̃ pctã terra ſũt:excuſ⸗ ſionẽ atq; ruinã ſignificat pec oĩ inqnamento ⁊ cecitate pctĩ puriſſima.deſi catoꝝ:qua velut edificia dia/ bolica ↄcuſſo fundamẽto hu remotꝰ terrenoꝝ coꝛdiũ motꝰ quo mouent᷑ atq; tranſmutã/ tur de imo vicioꝝ in ſublime gratie. VUel ipſoꝝ motus coꝛ/ poꝛũ que de ſublimi dñatõis qua duabant ſpiritibo in infi mũ obedientie detrahunt᷑. vt terra coꝛꝑis locũ infimũ tene at ⁊ celũ mentis ſuppᷣmũ. fiat q; vt minoꝛ mũdus maioꝛis oꝛdinẽ imitet᷑ ⁊ teneat. Miſti ce vᷣo terremot iſte motũ ter⸗ re coꝛpoꝝ noſtroꝝ in reſurre/ ciõe.ſ.cõgregatõis ꝑtiũ vbi⸗ cunq; diſꝑſe fuerint ⁊ trãſtate et motũ motõis in meliꝰſigni ficat. Alio miſterio totiꝰ mun da exturbatã ex nouitate do⸗ ctrine xpiane 2 fulgurãtia mi raculoꝝ quib mundus mo⸗ uendus erat admiratõem ? ſi dem terremotꝰ ſignificat iſte. Angeloꝝ vo aſpectus fulgoꝝ reꝰ ⁊ hitus niueꝰ:q̃les nuncij vtriuſq; reſurrectõis eſſe ðbe ant ꝑfecte ðᷣmõſtrãt. Aſpectꝰ em̃ eoꝝ interioꝛ.i.fſacies coꝛ⸗ dis debet eſſe lumioſitate ĩtel ligẽtie coꝛuſcꝰ.ardoꝛe ʒeli flã/ meꝰ. veſtimenta niuea oꝑa vł ↄſeruatio ab oĩ in namento deria ab oĩ ardoꝛe cõcupiſcẽ tiaꝝ fri gidiſſima. In ſtola xo xvj. qꝛ ſtola lõgitudinẽ inſinu at ꝑſeuerãtie:aut ipſa euãgeli ce doctrine perennitas:qꝛ illi nec alia lex nec alia doctrina ſuccedit: merito ĩtelligitj. Aut ipſa ꝑſeuerãtie q̃ pdicatoꝛes debeẽt eẽ pᷣditi lõgitudo: vt cõ ſonat Lucas ĩ.xxiiij.qͥ dic du os viros in veſte fulgẽti aſti ½ tiſſe. Nihil em̃ decẽtiꝰ q; do⸗ ctoꝛes ⁊ pᷣdicatoꝛes ſapie eſſe veſtitos. Ipſa pe ſapia ve ſtis eſt ſapietiũ. Uñ Ecci.v-j. Indues qſi pudoꝛẽ honoꝛis illã.i.ſapiam. Hac veſte clari dut ⁊ alios vt vulgo dicit illu minãt. Põt aũt ⁊ in iſto tã p cdlaro angeloꝝ aſpectu ?⁊ habi tu:glia reſurrectiõis intelligi.· 13 „ eo em̃ ipo ꝙ angeli fuiſſe di⸗ — öbe e⸗ ire t io⸗ 16 dH Foliun cunt᷑ nucij: accipiẽdi ſuntnõ ſolũ verboꝝ ſed etiã factoꝝ et reꝝ vt nõ ſolũ vᷣbũ dei ⁊ veri⸗/ tatẽ ⁊ volũtatẽ annũciaſſe cre dẽdi ſint.ſed etiã ipſo aſpectu ſuo et hĩitu annũciaſſe creden di ſunt. Qualis em̃ futura ſit glia electoꝛum in reſurrectiõe aſpectu ſuo ⁊ habitu nob nũ ciauerunt. Vñ inſra ⁊ xxviij ðᷣꝛ.Erat aũt aſpectus eiꝰſicut fulgur ⁊ veſtimẽta cius ſiẽ nix qualem ſeipſe chꝛiſtus domi nus ſupꝛa.x vij. tranſfiguratũ oſtenderat. In.xiij.o ſupꝛa dicitur. fulgebunt iuſti ſi⸗ cut ſol in regno pr̃is eoꝝ. aũt Lucas de duobo: Mar⸗ cus vo de vno ſolo loquitur: ad gliam reſurrectõis q̃ pᷣmũ qdem ſoli iudaico pplo:dein/ de vo illi ⁊ etiã gẽtibo expᷣſſe ꝓ bata eſt:referenduʒ eſt. vel ad vtriuſq; teſtamẽti doctoꝛes et pᷣdicatoꝛes.docto:es em̃ ⁊ p pᷣdicatoꝛes gemĩati ſunt:quẽ admodũ et dei ꝓplus ꝑ addi⸗/ tionẽ gẽtiũ duplicatꝰeſt. Qð aũt increpant᷑ mulieres ꝑ Lu cã in.xxiiij. ab angelis dicẽti⸗ bo.Quid q̃ritꝭ viuentẽ cũ moꝛ tuis.vno ſenſu accipi põt.qͥd qntis viuentẽ inter moꝛtuos q.cur q̃ritis viuenteʒ in loco moꝛtuoꝝ.⁊ vitã in loco moꝛ/ tis.i.ſepulchꝛo:ad eos arguẽ dos referẽduʒ eſt qͥ xrõm dũm ⁊ vitã verã ⁊ felicitatẽ veri no minis aut in mũdo iſto aut in pctõ q̃̊ꝝ vterq; locꝰeſt miſerie ⁊ moꝛi:qrũt. Silr ⁊ ad illos q̃ in vita clauſtrali q̃ vtiq; mo numẽtũ eſt:vitã ſecularẽ q̃ ibi ſepeliẽda eſt atq; delicias mũ di qᷓrũt. Iſta em̃ in clauſtro qᷓ rere eſt querere vitã in moꝛte. Similiter et qui mala faci/ unt vt bona eueniant.quia in malo bona querere videntur pꝛofecto qui vitam in moꝛte querunt. Dultis etiam ho⸗ die illud idem poteſt dici qui decepti chꝛiſtum dominũ in monumeuto clauſtri vbi nõ eſt querunt.quia ꝓculdubio viuentẽ cum moꝛtuis querũt veraciter verbum illud ange li de multis clauſtris dici põt quia ſurrexit chꝛiſtus domi- nus et non eſt hic, et quia ſur rexit vetus homo quia tam⸗ qᷓ; detinendus erat in moꝛte ſua atq; ſepulchꝛo. Surre⸗ xit inqͥt quia viuꝰeuaſit.⁊ qa viuit et regnat:⁊ quoniã ecce locus tm̃ abſq; moꝛtuo vbi Capitulũü xL. poſuerunt eum initõ foꝛſitan vngento ⁊ aromatibus quẽ/⸗ cõuerſionis,vel poſuerũt euʒ qᷓ; ſpinas videres poꝛtantem id eſt ponenduʒ conſtituerũt. nõ ad vngendum et condien quondã viri ſancti inſtituio/ dum eccleſie vulnera ſed po⸗ res regularum clauſtraliuʒ et tius ad noua infereuda vul/ abbatiaruʒ fundatoꝛes. Vel nera pꝛeparatũ illum pᷣſume ad totam eccleſiam referri po res. Ideo adeo exultatum eſt teſt. de qua ꝓ maioꝛi parte di coꝛpus Jeſu qð deberet eſſe ci poteſt:ecce locus vbiſancti tota eccleſia. quod vndiq; do apoſtoli martires ⁊ confeſſo/ let vndiq; fluit ſanguis vuine res poſuerũt eum dũ ꝑ cogni rum a punctionibus inquie tionem et dilectioneʒ illum in toꝛum:lacerationes ſcandalo ecdeſiam adduxerunt ⁊ qdã/ rum in eccdleſia dei facientiuz. modo imiſerunt.ct quia non Heu quantis vnctionibus ? ceſt hic. Similiter quidẽ et de ↄdimentis indiget hodie coꝛ üllis dici poteſt in qbus ꝑ ſa- pus domini ieſu quod eſt ec/ cramentum altaris in die ſan cleſia. et vix eſt qui recogitet cco paſce poſitus ſed illũ ſpur aut compatiat᷑.CXaũt pᷣ timo cicia et fetoꝛe vicioꝛum eiece⸗ re fulgurãtis affectus angeli runt.quia ecce locus.ſ.coꝛda et terremotus exterriti ſũt ecu coꝛum vbi poſuerũt eum ſa/ ſtodes facti ſunt velut moꝛ/ cerdotes et quoniã nõ eſt hic tui:omnibus cuſtodibus cõ/ Attendendum auteʒ eſt et de gruit. Sanctitas em̃ doctoꝝ mulieribus qð Marcus de et fulguratio miraculoꝝ tota eis ſcribit qꝛ emerũt aromata q; mundi cõmotio mũdi pn/ vt veniẽtes vngerẽt ieſuʒ:cõ/ cipes eoꝛũq; ſatellites timoꝛ tra ulos qui ſpinas cupidita fulgureus eſt. ⁊ vt de alijs ta⸗/ tum ⁊ ſtimulos deſiderioꝛũ ſi ceamꝰ dubitari nõ poteſt ti ⸗ bi emũt. Hi em̃ nõ videntur moꝛ fulgureus eſſe. i. coꝛuſc?: velle venire vngere Jeſum. i. qui de luce ſapientie eius ipe coꝛpꝰeiꝰ qdð eſt eccleſia ſed po et flãmeus igne diuini iudicij tiꝰ velle pungere et alterare: quo facies eius tota flãmeſcit vt laceratoꝛes eos veraciter Niueus autem cum frigidi⸗ vocare poſſimus. Si eniʒ ꝓ tate ab ardoꝛe carnalium de/ e ſ 0) IH e⸗ . Foliur nI ſiderioꝝ qᷓ in eo funditus extĩ pelliceoꝛũ abſq; coꝛꝑe domi⸗ guunt᷑. Vnde motus eiꝰaffe ni Jeſu.i.veritate religionis ctiõis:aque niuiũ in.ix. Job illius reꝑiunt᷑ ⁊ vt vulgo dici vocant᷑. Si lotus inquit fue tur ſola ſarpillaria ſctitatis ſi ro quaſi aquis niuis.E ſt etiã ne troſello illius.⁊ in vniuerꝰ ⁊ niueus puritate ꝓpter quaʒ ſali eccleſia linthemina ſacra et ſcriptum eſt in pꝛimo Ecci mentoꝝ abſq; veritate virtu⸗ Timoꝛ dũñi expellit peccatuʒ. tis ⁊ effectus illoꝝ ſunt ꝓ ma ergo ſecum nulluʒ patit᷑.Oð ioꝛi parte.Sudariũ vo qð a aũt ſequit᷑ in verbis Lu.xxiiij ſudoꝛe nominatũ videt᷑labo 7 Joh. xx. In verbis qͥdẽ Au ce quia ſurgens Petrꝰ ⁊ aſpi ciens in monumẽto vidit lin theamiĩa ſeoꝛſũ poſita in vnũ locum: et in alium ſudarium quo caput eius fuerat inuolu tum. Miſtice ſacramentoꝛuʒ figuram ſignant quibus coꝛ/ pus domini Jeſu reſurgens nullatenus ei ſequunt᷑.eccle⸗ ſie em̃ filie ſacramentoꝝ poſt generalem reſurrectionẽ nul/ latenꝰ adherebunt.et hec ex⸗ poſitio videtur ſumpta ex. ij. ad Collof.vbi dicit᷑ que ſunt vmbꝛa futuroꝝ: Coꝛpus aũt chꝛiſti id eſt veritas eſt ſigna tio vmbꝛaꝝ. Moꝛaliter vᷣo habitus religionis vbi veri⸗ tas non ſubeſt hic repᷣhendi videtur. In monumento em̃ cdauſtri plerũq; ſoli pannicu/ li habitus.in monumẽèto cle/ ricatus ſola lintheamina ſuꝑ rnioſitas nimia:qua caput.i.iu daicus populus fatigatus et oneratus per ſimilitudinẽ in eccleſia ðᷣi hodie reperit᷑.Lot em̃ onera traditionuʒ huma/ narũ cõſuetudinũq; ⁊ conſti - tutionũ diuerſaꝝ nemo poꝛ tare vel enũerare ſufficit. JIl la tamen omnia velut ſepul-⸗ ture veteris homĩs iudicia ? inſignia dominiciq; coꝛpoꝛis quod eſt eccleſia opimẽta ho die in eccleſia dei inueniũtur. coꝛpus autẽ ꝑraro. Quia vo cuculla monachalis mona/ choꝛum eſt ſudarium:illa em̃ inuoluti ſepeliunt᷑.palam eſt: quia in vnoquoq; eoꝛũ inue nit᷑ ſudariũ monachale.vtruʒ aũt coꝛpus.i.veritas religio nis quam diximus deus no/ uit. Idem dicimus ⁊ de habi licio. Vtinam autẽ aquerta⸗ 1 Capitulum .7 7 * mus dlerici ſimul ⁊ monachi aula nihil incõgruenti ; vi uos homiĩes indutos eſſe ſu- darijs. Quid aũt aliud ẽ mo⸗ nachus cuculla indutꝰ ſi foꝛ⸗ te veteri vite nõdũ eſt moꝛtu- us q; hõ viuus ſudario indu tus. In quo apparet eoꝝ ſtul ticia atq; temeritas qͥ homi/ nes indiffereter inuoluunt ſu darijs:nõ attẽdẽtes vtrũ viui ſint aut moꝛtui.qð faciũt qui paſſim habitu religionis in- duunt homines. cõtingit em̃ cis illud in.ij. Pꝛouer. ꝙ floc cum ſuꝑ aſinum ponũt. Di ra inhumanitas eſt hoĩes ſe⸗ peliri adhuc viuos:niſi iudi/ ccio foꝛſitan illud fecerint.quẽ admodũ iudices ſeculares ſe pelire cõſueuerũt ſceleratos ⁊ in enoꝛmibo criminibo depᷣhẽ ſos. aũt maria magdalene dDuos angelos in monumen⸗/ to vidit in albis ſedẽtes:vnuʒ ad pedes et vnum ad caput. Juxta miſteriũ inſinuat ꝑ an gelos gloꝛificatio totiꝰ coꝛpo rlis xpᷣi quod eſt eccleſia. qð a pꝛimis ſcʒ a iuſtꝭ qui ꝑ caput vſq; ad nouiſſimos qͥ per pe⸗ des intelligunt᷑. Huius ergo gloꝛificationis arram accepit in capite ſuo qð eſt chꝛiſt? de⸗ * us: ecclia. ⁊ boc dem dignũ T iuſtum eſt t gloꝛificatio tã pᷣclari coꝛꝑis incipiat᷑ a capi/ te:? ſemꝑ ⁊ cõfidenter coꝛꝑis ſui gloꝛificatõeʒ que caput ſu um tãta gloꝛia et honoꝛe ꝑ fi dem iam cõſpicit coꝛonatum Bloꝛia em̃ reſurrectõnis pᷣcel lit in capite vt arra gloꝛiſica⸗ tionis reſidue et exemplũ eiuſ dem.ex quo videlicet dinoſce rent qͥd ſibi ꝓmiſſum eſſet at/ qʒ; pparatũ viri ſancti. Cõfoꝛ mitas em̃ ⁊ configuratio glo/- rie capitis ſanctis ꝓmittitur in.ij.ad Phil. Saluatoꝛẽ in quit expectamus dñm noſtꝝ Jeſum chꝛiſtum qui refoꝛma bit coꝛpus humilitatꝭ noſtre configuratuʒ coꝛꝑi daritatis ſue. Pꝛeceſſit etiã et in pignꝰ ſecuritatis vt ꝑ eam ſecuri eſ⸗ ſent ſancti de ꝓmiſſa ſibi feli/ citate. Pꝛeceſſit etiam et in ſi⸗ gnum ſpũalis reſurrectõis ꝗᷓ eſt a culpa: ſicut dicit apł's ad Roma.vj.vt quomodo chꝛri ſtus reſurrexit a moꝛtuis per gloꝛiam patrꝭ:ita ⁊ nos in no uitate vite ambulemus. Etĩ iiij: eiuſdem. Moꝛtuus eſt ꝓp pter delicta nr̃a ⁊ reſurrexit ꝓ pter iuſtificationẽ noſtrã oſtẽ dendã ſupple. quemadmod/⸗ — em̃ in reſurrectõe eius factus eſt terremotus:angeli apparu erunt et locuti ſunt:et due ma rie monumentũ frequẽtabãt: ⁊ lapis eſt reuolutus ab oſtio monumenti:lintheamĩaq; in eo relicta.ſic in reſurrectõe no ſtra que eſt iuſtificationis fit terremotus qualem deſcripſi mus,.Deſcendunt angeli gra tiarũ qui nos alloquunt᷑ inte rius:aut apparent angeli pᷣdi catoꝛes,ſ.et doctoꝛes nos al⸗ loquentes exterius:⁊ vbi nũc ſit chꝛiſtus dominus: quove eum ſequi debeamus edocẽ/ tes. Due marie que ſepulchꝝ noſtre moꝛi ſpiriiualis ⁊ pec catũ cum aromatibus et vn/ gentis frequenter viſitãt: aut due amaritudines ſunt pene ſcʒz ⁊ culpe.aut due gratie ſũt: timoꝛ ſeʒ ⁊ donũ luctus q̃ ſe/ pulture veteris hominis ma xime inſeruiuut.i.timoꝛ et do num luctus. Sudariuʒ ⁊ lin theamina: omnia que vete⸗ rem hominẽ operiebant ⁊ p⸗ tegebant et quo minus vide/ retur inuoluebãt accipimus: Hec autem ſunt excuſatiões „. Amen. Folum CLXIKX defenſiones ignoꝛantieq; pec- catoꝛum:que om̃ia in monu mento penitentie relinquunꝰ tur, Lapidis reuolutiõeʒ iam pertranſimus. In his ergo quattuoꝛ: ſcilicet.angeloꝛum alloquijs: terremotu: ſepul⸗ chꝛi viſitatiõe:lapidiſq; reuo lutione magna nobis noſtre reſurrectionis et iuſtificatio/ nis ſacramenta commenda/ ta ſunt. Hic ergo finẽ domi nice paſſionis: ſepulture ⁊ re ſurrectionis facimus: cetera que ad reſurrectionem perti- nent:partim fidei aſſertioni/ bus: partim exhoꝛtationum ſermonibo relinquentes. Sit per omnia benedictus deus * Finit tractatulus perutilis ſuꝑ paſſione domini:editus per wilhelmum Pariſienſem Impꝛeſſus in imperiali oppi do Hagenaw per Hennicuz Bꝛan Anno a natiuitate do/ mini Mulleſimo qᷓ̃terq; cẽte/ ſimo nonageſimooctauo: fe ria ſexia poſt Nalentini. V 2 6* — = — 2 - — = . — — — . . . 2 . . . 3 . . . D . 2 7* . . 2 . . . 8 . 2 * 3 *. 2 . 2 2* . - . . . 1 ð . 5 „7 . 4 2 . * l . . . . 8 8 . S . 5 .. „ 7 * . — . .* 7 . —. . 1. 4 — „ * * . . 2 . 3 W „ . 4 . 5 . . Folium Paſſionem dũñi ac ſaluato ris noſtri Jeſu chꝛiſti eo ſtu⸗ dioſioꝛi ꝑſcrutatione ⁊ expoſi men. Cuius expoſitio erudi⸗ lio eſt chꝛiſtianoꝝ ſcolarium Hanc exponere tentauimus tione ĩueſtigare conati ſumꝰ: ꝓut celeſtis muniſicentie di⸗ quo illã et abiſſum miſterioꝝ gnatio largiri voluit: put no/ vſq;q; inueſtigabilẽ et aroma ſtra paruitas capere potuit ? tũ moꝛaliũ apothecã ĩiexhau/ ſibileʒ eſſe cognouimus:in ea em̃ veraciter fractũ eſt alaba/ ſtrum: imo ipſa fuit ala baſtri ipſius fractio qua effuſum eſt vnguentũ illud pꝛecioſiſſimũ ac ſaluberrimuʒ:cuius odoꝛe impleta eſt d omꝰ eccleſie:cu⸗ ius fragrantia celos terraſq; ꝓfudit:cuius virtus mundũ egrotantẽ vulneratũq; ſana-/ uit.Hanc vite regulã xpᷣiane eruditionis:libꝝ oꝑatõis exẽ plar rectiſſimũ:cuius efficien lia eſt ſalus electoꝛum:cuiꝰco gitatio eſt armatura fidelium ſicut docet Petrus in q̃rto p/ me canonice ſue. Chꝛiſto igik in carne paſſo et vos eadẽ co gltatione armamini. Cuiꝰ ſi⸗ guratio ſᷣm Hiero. pictatio virtutis pᷣſidium.cuiꝰexẽpluʒ reoꝛũ refugium.Ad crucẽem̃ et crucifixũ rei cõfugiunt (qð ꝓter penitentiã dicimus)cu/ ius meditatio deuotoꝛuʒ refe ctio:cuius cõtẽplatio illumi/ nalio eſt cõteinplatiuoꝝ ⁊ lu⸗ occupationũ diſtractio ꝑmi⸗ ſit.in quo nudam veritatẽ q̃⸗ lis in cruce pependit:q̃ in paſ ſione nudata eſt nõ phaleris rhetoꝛicis obnubere ſed in lu cem euidentie ponere ſtudui⸗ mus.Alioqͥn tractatus incõ gruenter valde diſcreparet a materia.nõ ſolũ qꝛ ⁊ veritas vt diximꝰxpᷣs dũs veſtibo ſu⸗ is crucifigendus exutꝰeſt,ſed quia eiuſdem nudatio verita tis velamina reſerãda ⁊ aufe⸗ renda per paſſionẽ eiꝰ penitꝰ figurabat ⁊ velũ hmõi habe⸗ re nõ debuit que velum oĩm obſcuritatum ſcidit atq; diru pit. Nolentes igitur iuxta q̃r tum Ecẽi ſapientiã abſcõde⸗ re in decoꝛe ſuo:illiſq; ſol me⸗/ rito ſcribentes qͥ nõ ex phale ris veritateʒ eſtimant ſed qͥb potius ipſa ſatis eſt ad pᷣciuʒ et placoꝛem ſermonis: ſplẽdo rem atq; feſtiuitatẽ:ↄſulto de clinamus: indecẽs ⁊ incõgru um arbitrãtes vt ĩ materia lu gubꝛi laſciuet oꝛõ. Neq; emiʒ L 3 abſq; iniuria veritatis floꝛidi vo narrationẽ Mathei cete⸗ tas oꝛatõis cumuluſq; ſuaui/ roꝝ ſupplementa plurimũ ſuf tad aut queritur aut auditur. fragant᷑:ſpẽaliter diſſerendaʒ ODm̃ vo ſtudentiuʒ auiditas ſuſcepimus:etiã que Mathe opus iſtud ⁊ coꝛrectionẽ et oꝛ us pᷣterit ⁊ alij ſcnipſerunt ex/ dinatõe; ⁊ diſtinctiõeʒ pripu ponere curauimꝰ: ita vt vna it nõ iĩmerito minus luciduʒ ex oiĩm narratõibo coaduna- minuſq; congrues tante rerũ ta atq; cõgeſta cũ ſuis expoſi diuerſitati ⁊ multitudini reꝑi tionibo videeae. — etur. Ammonitũ aũt volumꝰ Partes aũt pᷣſentis tracta elſſe lectoꝛem vt nõ miretur ſi tus atq; capitula put nob col vnã eandẽq; pſonã aut rẽcõ⸗ ligere atq; diſtinguere in tan/ trarijs ſignificatiõibo acccꝑi/ ta ↄſuſione poſſibile fuit He mus:cũ ⁊illud ſcripture mos ſunt Vt pmũ caplin de ipſo habeat:⁊ a ſctõꝝ traditõe nõ biduo pᷣcedente paſca cũ ſuis diſcrepet. Hõ abhoꝛreat igi᷑ miſterijs atq; tropologijs. de pilatum nunc bonũ iudicem filio homis ⁊ traditiõe ipſius nunc malũ accipi. qꝛ hoc cõ/ vt quid ſit filius homiĩs ⁊ tra gruẽtia miſterioꝝ exigit.chꝛi/ ditio ipſius per modos ſuus ſtus em̃ dñs in ipſa ſacratiſſi explicuimus.ſo. ma paſſiõe ſua eiuſdẽq; ludi/- Caplm.ij. D concilio co bꝛijs ſtatu; figurat et expmit acto ſiue collecto a pncipib⸗ penitentis ſimul ⁊ peccatoꝛis ſacerdotum et ſenioꝛiba popu ſicut ex ſanctoꝝ traditione ac luet de intennõe eoꝝ hocẽde cepimus.CX ſi xpᷣs dñs vitaʒ fine.ſ.doloſa tentatiõe dũi ie et ſtatum expꝛimit peccatoꝛis ſu ⁊ occiſione ipſius et potiſſi oĩa ecõtrario fieri dubitamꝰ. mũ de dolo bono ⁊ malo.fo/ Iſta ergo ipſius dñi ſaluato/ ſlio 35 ris tam diuerſa imo cõtraria Capituluʒ.iij. De die feſto ſignificatio cetera om̃ia ſigni ⁊ de feſtiuitatibꝰ inſanoꝝ ſiue ficare coegit: alioquin nullo ſtultoꝝ ⁊ ſapientũ,⁊ de tumul mõ tam cotrarijs ſubiect cõ tu populani in vtraq; feſtiui⸗/ gruerent:contrarijs em̃ eadẽ tate.fo. coõuenire impoſſibileẽ. Quia CLaplin quartũ de effuſiõe / . , d. parapſide.fo. vnguenti ſuper caput eiꝰ vbl ſtilum abbꝛeuiamus q̃ſi trãſi tũ ⁊ excurſum faciẽtes.ſo. v CLaplin.v. de pacto iude et de ꝓmiſſiõe.xxx.argẽteoꝝ ei⸗ dẽfſcã.⁊ ð oppoꝛtũitate tradi⸗/ tiõis quã gerebat iudas. vij Caplin. vj. diebo azimoꝝ De pᷣparatiõe paſce ⁊ celebꝛa tione eiuſdem. co. vij Septimũ de pdicatõe do mini ieſu q̃ pdixit:qꝛ vnꝰvrjm me traditurꝰeſt.⁊ de itinctiõe manꝰ in ꝑapſide.⁊ qͥd ſit ipſa parapſis:quid ve ſigniticet.et de ſocietate comedendi ĩ vna . R Octauũ de cena dñi Jeſu et appoſitione coꝛꝑis eiꝰ.de bymno ſeu gratiaꝝactõe poſt cenam.⁊ exitu eius in montẽ oliuarum.fo. xv Honũ de pᷣmunitõe aplło rum cõtra ſcãdalũ paſſiõis ?⁊ de varietate ſcãdaloꝝ ⁊ offen dentiũ in dñm ieſunufo. xvj/ Decimũ de ꝑcuſſione pa⸗ ſtoꝛis et diſpſione ouiũ.et de varijs diſꝑſionibo et cõgrega tionibo ſpualibus ⁊ de varie⸗ tate gregũ. ⁊ de reſurrectione et pᷣceſſione in galileam. de re ſpõſione petri:⁊ cuiꝰvoce aut vᷣnnis alteri/ locut ſueratide 4 cantiba galli ettrina neganoe eiuſdẽ Petri cũ ſuis ſignifica tionibo ⁊ intelligẽtijs.fo. xvj AVngdecimũ de aduẽtu dñi ieſu ĩ vulã q̃ dicit᷑ Bethſema⸗ ni.de ſeſſione aploꝝ.⁊ ꝓgreſ⸗ ſu eius ad oꝛatonez. ⁊ de ipſa oꝛõne.de eo ꝙ aſſüpſit ad fa/ miliare colloquiũ petꝑ et du os filios zebedei ſolos,. de tri ſticia eius atq; meſticia potii tiſſimũ qͥd ſignificent.fo. xvij Duogecimũ de ſuſtinetia ⁊ vigilatõe quã indixit apłis ⁊ de modis vigilationũ.de ꝓ greſſu eiꝰ ad oꝛandũ quantũ ij eſt iactꝰ vniꝰ lapidis ſᷣm lucã De caſu eiꝰ in faciem.de eo ꝙ petijt calice; tranſire a ſe.⁊ qͥd ſit calicẽ trãſire ab illo,.⁊ ð ip/ ſa foꝛma oꝛatiõis.fo.„ñ xix Caplim. xiij.de mltiplici eiꝰ aduẽtu ad apłos.ð doꝛmitõe ceoꝝ ⁊ aggrauatiõe ocloꝝ illo rũ.qͥd ſit intrare in tẽcatõem. de ꝓmptitudine ſpũs ⁊ infir⸗ mitate carnis.De hoc qð ait. Surgite eamꝰ:ecce appꝛopi⸗ quat qͥ me tradet. et qͥd ſit ſur gere ⁊ ire obuiã tẽtatõi vel tri bulationi.fo. xxrij Capli.xiiij.De ſubito ad uẽtu iude et turba mita arma toꝝ quã ſecũ adduxit ⁊ armii vV 4 eoꝛum. o xrvſ atnoo ꝛ fletu cõpũctõis. ? ᷓ de Laplim. xv. de oſculo iude cã ieſus pᷣmum adductꝰſit ad et de datõe ſignude multipli/ annã.⁊ qͥd h̊ ſignificet. de ac⸗ cli ſignificatione et diuerſitate cuſatõe eiuſdẽ ⁊ falſis teſtib õ oſculoꝝ de interrogatiõe dñi eũ ꝓductis,.⁊ de taciturnitate ieſu ad eũ Amice ad qͥd veni ipſius.ftfo. ace id qd vent ip „ rlix ſti. ⁊ de interrogatõis iſtiꝰin · LCa.xxj.de ſciſſiõe veſtimẽ/ telligẽtia.o. xxvij toꝝ pncipis ſacerdotũ. ⁊ in LCaplin. xvj.de acceſſu co/ clamatõe moꝛij ĩ dũm ieſũ:qꝛ hoꝛtis ad dũm Jeſum:⁊ inie clamabãt reꝰẽ moꝛtꝭ.fo. liiij. ctiõe manuũ in eũ.fo.ↄ xxxj Ca.xxij.de velatione faciei Caplm. xvij. de euagiatõe dñi ieſu ⁊ ſput et colaphis ? gladij petri ? ãputatiõe auri/ palmis.⁊ de interrogatõe ad cule fᷣui pncipis ſacerdotũ.ð ad cũ facta Pꝛophetiſa qs te gladijs ⁊ vagis.ð ipletõe ſcri ꝑcuſſit.⁊ de ludo capifolij q̊ͥ ð pturaꝝ qꝛ ſic oꝑts fieri.xxxiiij eo ludere viſi ſunt.fo.⸗ luiij LCaßp.xviij.de obiurgatide CLa.xxiij.de adductiõe dñi turbaꝝ a dñno Jeſu ꝗ ad euʒ Jeſu ad pilatũ,de remiſſione tanq; ad latronẽ exiſſent. De eiuſdẽ ad herodẽ qð ſolꝰ Au ſeſſione eiꝰ⁊ doctrina q̃tidia/ cas ſcribit.et de illuſiõe ſcã ei na in templo. ⁊ ꝙ alibi teneri ĩ veſte alba.⁊ de aſpnatiõe eiꝰ nõ poterat.f/fſo xxxix ab herode ⁊ exercitu eiꝰ.ð he Laplim.xix.De fuga diſci/ drode ⁊ exercitu herodiano.ð puloꝝ ⁊ relictõe eiuſdẽ.fo.xlj. recõciliatõe herodis ⁊ pilatii CLa.xx de adductõe dñi ie die moꝛi dñi ieſu. fo. lviij ſu ad cayphã ⁊ ↄuẽtu ibidẽ fa Ca.xxiiij.de pnĩa iude ⁊ ꝓ cto.de ſecutõe petri a lõge vſ iectõe argẽteoꝝ ⁊ ſuſpeſiõe eꝰ q; ĩ atriũ caiphe.ð ſeſſiõe eiuſ ⁊ crepatõe.ð ẽptõe agri ĩ ſepł dẽ cũ miſtrꝭ ⁊ expectatõne.de turaʒ pᷣcio.xxx.argẽteoꝝ. lxiiij accuſatõe petri ab ãcilla oſtia Capᷣ.xxv. de accuſatõibo qᷓ ria ⁊ ð ipſa ancilla.⁊ qꝛ cavy.et ꝓpoſite ſunt õᷣ eũ coꝛaʒ pilato. oẽs imitatoꝛes eiꝰ põtiſices ñ de introgatõibo pilati ⁊ rũſio hñt niſi ãcillã oſtiariã q̃ moꝛ⸗ nibo dũi ieſu.de interrogatõe tẽ qrit diſciploꝝ ieſu.de nega illa q̃ interrogauit qͥd ẽ veri⸗ tiõlbo petri.de regreſſu eiꝰ ab tas ⁊ qͥd ſit vᷣitas.fo. lxx ☛△ — —— — Capitulum. xxvj.de vxoꝛe pilati ⁊ viſionibus eius.et de inſtantia eiuſdem apud pila⸗ tum,2⁊ de ſollicitudine eiuſdẽ pilati apud populum,fo.lxv. Capitulum.xxvij. De ele/ ctione barrabe a populo fa/ cta. De aſſenſu pilati in peti/ tione barrabe, de ablutõe ma nuum eius et ꝓteſtatione in/ nocentie ſue. De acclamatiõe iudeoꝛum dicentiũ: Sãguis eius ſuꝑ nos ⁊c.fo. lxxvij Capitulum.xxviij. De fla⸗ gellatõe dñi Jeſu. fo. lxxx apitulũ.xxix. De coꝛona ſpinea ⁊ veſte purpurea: in q̃ habitu oſtendit eum eis pila/ tus dicẽs. Ecce hõ.de virga Caplm.xxxviij. de expꝛo⸗ bꝛationibus paſſioni eius aſ arundinea ⁊ ꝑcuſſione capit eius eadem virga.fo. lxxxj. Caplm.xxx.ð altercatõe iu deoꝝ ad pilatũ qͥ nunc per le gem :nunc per ceſarem ſuade re nitebant᷑ ei moꝛtem domi/ ni Jeſu. fo. xc Caplitulũ.xxxj.De ſeſſione pilati ꝓ tribunali in loco qui dicit licoſtratos. Et de hoꝛa paſceue q̃ſi ſexta.⁊ hoc qͥdem ſm Johem. o. xxcvj Capitulum.xxxij.de exui/ tione clamidis coccinee ⁊ in induitione ppꝛioꝝ veſtimẽeto/ rum dñi Jeſu:et de eductõne eius ad locum crucifixiõis et baiulatione ꝓpꝛie crucis.foc. Sub hoc etiam capitlo cõti/ nent᷑ figure et tropologie eiuſ LCapitlin. xxxiij. De angari atiõe cuiuſdã Symonis cy/⸗ renei vt tolleret cruceʒ domi⸗/ CCapituluʒ. xxxiiij. de loco caluarie: ⁊ potione vini felli Capitulũ.xxxv.de cruciſi⸗ xione.fo. . cxxvj Caplin.xxxvj.de cruce pe nitentie et de crucifixione la/ tronũ.ffo. ccxxvij Caplm.xxxvij.de titlo cru ſiſtentium. fo. cxxxj Caplim. xxxix. de veſtimen tis ⁊ diuiſione eoꝛum facta ꝑ ſoꝛtem ⁊ tunica incõſutili ⁊ in diuiſa. ffo. cexxxiij Capitulũ.xl. De ſiti eius ⁊ potatione aceti ⁊ emiſſione ſſa cratiſſiſſimi ſpũs eius.de caa moꝛe cum ſpiritu emiſſo. fo⸗ llo cxxxviij vſq; ad hoꝛã nonam duran/ H Capitu lũ xlj. De tenebeis tibus. o. CErlj pilatum vt non remanerent ECapitulum. xlij. De ſciſſio coꝛpoꝛa eoꝛuʒ ſabbato in cru ne veli templi. de terremotu ce. De lanceatiõe eſus ⁊ exitu 2 ſeiſſione petraꝝ.de apertio ſanguinis ⁊ aq de latere eius ne monumentoꝝ ⁊ reſuſcita/ cũ ſuis ſignificatõib⸗.ſo. clij tione ſanctoꝝ qui in gloꝛiam Lapituluʒ. xliiij. De depo⸗ et teſtimonius reſurrectionis ſitione coꝛꝑis eius.de moꝛtui eius reſurrexerunt. de apari coꝛpoꝛis ſepultura et ſepultu tione eoꝛum,de centurione et re adhibit.hoc eſt lapide ad mulieribus paſſioni eius aſ/ uoluto: ſignaclo: cuſtodibus: ſiſtentibuso., cxliij lintheis aromatibo: ⁊ de va / Capitulũ.xliij.de deuotõe rijs ſeplturaꝝ modis.ſfo.clvij —— Joſeph qua impetrauit a pi/ Capitulum.xlv. De reſur/ lato coꝛpus domini Jeſu. et rectione eius:eiuſq; miracu- de inſtantia indeoꝛum apud lis.lo. S clxvj — — „ 3 . 5 P .* 1 1 4 „ 7 1 Folium Dmo/ nemur in duodecimo capitlo Exodi , Caput agni cũ inteſtinis ⁊ pedibus eius vo rare.vbi caput ⁊ pedes ĩgreſ-/ ſus agni ĩmaclati in munduʒ et egreſſus eius de mundo in telliguntur: ꝓpter qdð admone mur diligentiꝰ ſcrutari ingreſ ſum eus in mundũ ⁊ egreſſũ eius de mundo.Egreſſus eiꝰ de mũdo paſſio eiuſdeʒ eſt cũ dibo ludibꝛijs ſuis.q̃ qͥd habe gt v̈tu ac efficacie fides pia ac vᷣidica celeberrimæ fideliũ oꝓfeſſione declarat. Quid aũt ſacram̃ti et eruditõis habeat: ipſo xpᷣo dño luce ac duce ex oꝛdie tentabimꝰaꝑire. Pꝛi mũ annotãtes ipſa vᷣba textꝰ euãgelici( Scitꝭ qꝛ poſt bidu um paſca fiet ⁊c̃). Ubi qm̃ pa ſca ⁊ agni paſcalis ĩmolatio ⁊ rrãſitꝰintelligit᷑ iuxta miſteriũ biduũ duplex illũinatio duo rũ teſtam̃toꝝ:aut nature⁊ gr̃e veni agni imolatio ⁊ eſus ſub ſequit᷑ et ſubſecuta ẽ et qttidie ſubſequit᷑. Silr ⁊ trãſitꝰ ð egi pto mði huiꝰ ad terrã etne /⸗ 7 1 miſnõis: ⁊ ð egipto pctõꝝ ad terrã virtutũ:q̃ſi de tenebꝛis ⁊ meroꝛe tã mði qᷓ; pctõꝝ. Ipo em̃ ſanguĩe agni iſtiꝰvelut h⸗ cio ſacrificio ⁊ ĩſignio de vtra q́; pᷣnoĩata egipto educimur et in oppoſitã terram trãſduci mur. Juxta vᷣo moꝛalẽ itelli gẽtiã xpᷣs dñs in ipſa paſſiõe ſua figurã gerit penitẽtꝭ ⁊ etiã pctõꝛis. ergo dicit ( Scit qꝛ poſt bi.pa.fiet Quia vtiq; ad aplos loqͥtur⁊ ad oẽs di⸗/ ſcipłos celeſti magiſterio edo ctos ideʒ ſermo dirigi accipiẽ dus eſt q̃ſi ſic diceret.ſcitꝭvos oẽs ſic o docti ⁊c̃. Biduũ in⸗ fauſtũ hic cogitatiõis ⁊ dele/ ctatõis noxie intelligit᷑. Poſt biquũ illud in veritate ſit pa/ ſca.i.ĩmolatio diabolica ꝑ cõ ſenſũ ſcʒ.et trãſitꝰ diabolicꝰ a terra ꝓmiſſionis in egiptũ.qꝛ ab ipᷣa luce ſctĩtat ĩ meroꝛẽ et tenebꝛas pctõꝝ tranſit᷑.⁊ dia/ bolo vt cruci ifernali affigat ſponte ſe tradit pctõꝛ.Qð vᷣo ðꝛ(filius hoĩs)hocipᷣm pctõ/ ri cõgruit:qͥ vtiq; filiꝰhoĩs eſt illa ĩfauſta natiuitate de q̃ in iij. Job ðꝛ. Pereat dies in q̃ᷓ natus ſuʒz. ⁊ de iſto biduo ibi dem legꝭ.ſimiliter et in.iij. Je remie, Illa enim natiuitate a 5 Focus O Salance Q N — 1 Copyright 4/7/1999 VxVMaster GmbH www.yXVMaster. com .— yrig xXy Vxy VierfarbSelector Standard“ -Euroskala Offset